Resync για το https://GreekLegends.net
ΠΡΩΤΗ ΔΙΑΝΟΜΗ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥ www.vipsubs.gr
Απόδοση - Επιμέλεια VIP Βανιζω Ζόμπια Movie Team
G-Poli ~ adespoti ~ Pomachos Angelina37 ~ Sh4dy ~ GreekLegends ~ Myrto
Καλώς ήρθατε στην Γη των Ζόμπι.
Γυρίσατε για λίγο; Μετά από τόσο καιρό;
Τι να πω, αλλά ευχαριστώ.
Έχετε πολλές επιλογές στην ζομπο-διασκέδαση,
και το εκτιμούμε που μας επιλέξατε. Ξέρετε, λοιπόν, πώς οι Εσκιμώοι
έχουν ένα σωρό λέξεις για το χιόνι;
Ο μόνος λόγος που επιβιώσαμε τα τελευταία χρόνια
είναι επειδή μάθαμε τους αιμοδιψείς εχθρούς καλύτερα από τον εαυτό μας.
Από την τελευταία φορά που σας είδαμε, τα ζόμπια εξελίχθησαν.
Έτσι τους δώσαμε διαφορετικά ονόματα.
Αυτήν την κυρία την κυνηγάει
το πιο ηλίθιο ζόμπι που υπάρχει και το αποκαλούμε Γκαγκά.
Σ' ένα κόσμο χωρίς YouTube, ποιος δεν διασκεδάζει με ένα Γκαγκά;
Δυστυχώς για κάθε Γκαγκά,
υπάρχει κι ένα Χόκινγκ όπως ο Στήβεν.
Ή ίσως, η λιγότερο επιτυχημένη αδερφή του, Μπέατριξ,
Έχει ακόμα λίγο μυαλό για να σκέφτεται.
Ανοίξτε.
Έξυπνο κορίτσι.
Εντάξει. Το τελευταίο.
Τι ήταν αυτό;
Εντάξει, αυτή την φορά, ας παίξουμε το παιχνίδι "Ονοματίστε εκείνο το ζόμπι".
Είναι κανείς εδώ;
Το Νίντζα! Σιωπηλό, θανάσιμο.
Το πρώτο που ακούς είναι το δικό σου ουρλιαχτό.
Φαντάζεστε πόσο ενθουσιαστήκαμε όταν σπάσαμε τον κώδικα ζόμπι.
Αλλά η ζωή είναι κάτι παραπάνω από επιβίωση.
Από τότε που μας στέρησαν την φυσιολογική μας ζωή,
έψαχνα ένα μέρος για να ριζώσω.
Ο παλιόφιλος Ταλαχάσι λέει ένα ρητό...
"Ή θα ζήσεις στο έπακρον ή κάτσε σπιτάκι σου".
Δεν είναι το μότο του αλλά μου έδωσε μια ιδέα.
Γιατί να μην ζήσεις και στο έπακρον...
αλλά και στο σπίτι σου;
Ένα ζήτω στον γαμιόλη Πρόεδρο.
Υπάρχουν και χειρότερα μέρη να κάνεις σπίτι σου.
Ο Λευκός Οίκος.
Για σταθείτε. Γιατί να γίνει αυτός Πρόεδρος;
Νομίζω θα ήμουν γαμάτος πρόεδρος.
Θα έκανα χειροφιλήματα, θα κούναγα λίγα μωρά.
Θα έφερνες αληθινή αξιοπρέπεια στο Γραφείο.
- Ευχαριστώ. - Δεν το 'χεις. Εγώ θα γίνω Πρόεδρος.
Και διορίζω την Λιτλ Ροκ ως αντιπρόεδρο.
Άρα θα γίνω εγώ Πρόεδρος αν σε σκοτώσουν τα ζόμπια.
Δεν σκεφτόμουν αυτό όταν σου πρόσφερα την θέση αλλά ναι.
Έχω τον εξής κανόνα: Ευχαριστήσου τα μικροπράγματα.
Κάτι που κάναμε πολύ καιρό τις πρώτες μέρες στον Λευκό Οίκο.
Και ήταν, όντως, ξεχωριστή περίοδος, κάνοντας ένα σπίτι, σπιτικό μας.
Ρίχνεις προς τα πάνω, όχι πάνω του. Ωραία.
Η Γουιτσιτά κι εγώ, είχαμε βρει την δική μας οικιακή ευδαιμονία..
Όχι τελείως ευδαιμονία αλλά οικιακό σίγουρα.
Το κάλυμμα στα μάτια του Αβραάμ έπεσε πάλι;
Όχι, εγώ το έβγαλα.
Είναι ανατριχιαστικό. Μας κοιτάζει όλη νύχτα.
Το βλέμμα του, ελευθέρωσε τους σκλάβους κι έληξε τον Εμφύλιο.
Να 'μαστε ευγνώμονες που μας κοιτάζει.
Θυμάσαι τι έγινε τελευταία που έβγαλες το κάλυμμα;
Μ΄ανάγκασες να κοιμηθώ στον καναπέ του Λίνκολν;
- Καλύτερα; - Ναι.
Ωραία.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ, μωρό μου.
Είσαι καταπληκτική.
Πρέπει, όντως, να σου βρούμε κάποια.
Κι εδώ είναι που κάνεις λάθος.
Ό,τι ρομαντικό συναίσθημα μου απέμεινε ανήκει στο Κτήνος εδώ.
Εντάξει, τότε πρέπει να βρούμε κάποιον για μένα.
Δεν θα έχεις πρόβλημα αν δεν σε πειράζει να βγαίνεις με ζόμπια.
Δηλαδή, τι λες; Ότι δεν θα βρω ποτέ φίλο
ούτε θα παντρευτώ να κάνω οικογένεια;
Εμείς είμαστε η οικογένειά σου άρα ένας στους τρεις στόχους, δεν είναι κακό.
Η Λιτλ Ροκ είχε μια έντονη επιθυμία να πετάξει από την φωλίτσα.
Κι ας πούμε ότι ο Ταλαχάσι δεν ήταν και πατρική φιγούρα με κατανόηση.
Λιτλ Ροκ.
Αλλά είτε ήταν καλό είτε όχι, ήμαστε οικογένεια.
Και για πρώτη φορά μετά τον ιό, ζούσαμε σε μέρος, όντως, ασφαλές.
Και κάναμε την κάθε μέρα να είναι σαν ημέρα Χριστουγέννων.
Είναι κανείς εδώ;
Καλά Χριστούγεννα!
- Γεια σου, Ταλ. - Σάντα.
Τι θα ήθελες για τα Χριστούγεννα, κοριτσάκι; Ένα πόνι;
Θα ήθελα να σταματήσεις να με λες "κοριτσάκι".
Τυπικά, είσαι μικρή και είσαι κορίτσι.
Εγώ δεν είμαι κοριτσάκι, Άγιε, αλλά ξέρεις τι θα ήθελα;
Χέστηκα για το τι θέλεις.
Δεν θέλω ν' ακουστώ συναισθηματικός,
αλλά εκείνες οι μέρες στην οδό Πενσιλβάνια 1600
μπορεί να ήταν οι καλύτερες της ζωής μου, μαζί με αυτές πριν τα ζόμπια.
Για περίμενε.
Θεέ μου... Όχι.
Είναι η 1η έκδοση του Τόλκιν κι εσύ έγραψες πάνω.
Τ' όνομά μου, που καταστρέφει το άψογα διατηρημένο εξώφυλλο.
Ευχαριστώ. Είναι και το δικό σου. Δεν είχες ενδοιασμούς. Ευχαριστώ.
Είναι λίγο συγκινητικό.
Δεν έβρισκα χαρτί περιτυλίγματος
αλλά μην ανησυχείτε. Σκίστε το.
Δεν πειράζει. Του Ταφτ ήταν.
Ήταν ο πιο χοντρός μας πρόεδρος άρα έχουν μείνει πολλά
αν χρειαστείτε χαρτί περιτυλίγματος.
Κολόμβε, δεν πήρα τίποτα από εσένα.
Ό,τι ακριβώς ήθελα. Άλλο ένα όπλο.
Δεν είναι ένα οποιοδήποτε όπλο. Είναι Κολτ 45άρι.
Κι όχι ένα τυχαίο Κολτ 45άρι. Του Βασιλιά.
- Της Αγγλίας, Δανίας ή του Λιχτενστάιν; - Μόνο ένας Βασιλιάς υπάρχει.
Ο Έλβις Άαρον γαμώ Πρίσλεϊ, ο σπουδαιότερος που έζησε ποτέ.
Ο Βασιλιάς των βασιλιάδων.
Έδωσε το όπλο του στον Νίξον όταν επισκέφτηκε τον Λευκό Οίκο,
κι εγώ το δίνω σε σένα, ασφαλισμένο και οπλισμένο.
Με αυτό το Κολτ πυροβολούσε στην πίσω αυλή του,
στο παλάτι του στο Μέμφις, Τενεσί.
- Σου 'πα για την Γκρέιςλαντ; - Μόνο 100 φορές.
Θα πάμε εκεί μαζί κάποτε.
Βασικά, πάω να πυροβολήσω τώρα.
Νομίζω ότι είδα ζόμπια κάτω στην πισίνα.
- Θα έρθω μαζί. - Θα πάω μόνη.
- Είναι Χριστούγεννα! - Δεν είναι γαμοΧριστούγεννα.
Είναι 17 Νοέμβρη.
Η Λιτλ Ροκ, όντως, ήταν στην γύρα για ανθρώπους στην ηλικία της.
Το θέμα είναι ότι ήταν εκεί έξω.
Απλώς, κρατούσαμε τις αποστάσεις μας.
Κάτι που είναι χάλια αν ήσουν εσύ κολλημένος σε μια φωλιά.
Θεέ μου, είναι πραγματικά τρομακτικό αλλά αναληθές τελείως.
Μια χαρά θα είναι.
Μακάρι να μην μου θύμιζε τόσο πολύ τον εαυτό μου.
Έλα βρε, τι έχεις;
Τίποτα.
Εντάξει. Δεν επρόκειτο να το κάνω τώρα αυτό.
Εντάξει. Πάντα λες ότι παίζω εκ του ασφαλούς...
Και ξέρω ότι, τελευταία, έχουμε πέσει σε μια ρουτίνα.
Έτσι σκέφτηκα, ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να γίνει ενδιαφέρουσα η κατάσταση
από το να ...
Παντρευτούμε;
Ναι, θα έλεγα "Έλα να παντρευτούμε."¨Ζήτω!
- Το διαμάντι Ελπίδα είναι; - Έτσι ελπίζω.
Θέλω να γίνεις η Διδα Οχάιο. Ή μάλλον η Κα Οχάιο.
Είναι άδικο, ξέρεις πως νιώθω γι' αυτό.
- Τι; - Το συζητήσαμε.
Βάσει της περιορισμένης αλλά απίστευτα επώδυνης εμπειρίας μου
οι παντρεμένοι κάνουν μόνο ένα πράγμα.
- Τσακώνονται; Το κάνουμε ήδη. - Χωρίζουν.
Δεν μας βλέπω να πηγαίνουμε προς τα εκεί. Πού θα βρίσκαμε δικηγόρους;
- Δεν ξέρω τι να πω. - Μην πεις τίποτα. Ακόμα.
Εντάξει; Λάθος μου. Σ' έφερα σε δύσκολη θέση.
Απλώς, σκέψου το και πες μου όταν είσαι έτοιμη.
Τα πάντα θα πάνε καλά όπως πρέπει, εξάλλου.
Γεια σου, γλυκούλη. Τι τρέχει;
Ήπιες πολύ έγκνογκ, χθες;
- Άσχημα νέα. - Άσχημα νέα;
Ξέρεις τι ακυρώνει τα κακά νέα; Τα καλά νέα.
Σήμερα είναι η μέρα που η Γουιτσιτά θα πει...
Αντίο...
"Αγαπητοί Κ και Τ, νιώθουμε σκατένια που φεύγουμε."
"Συγγνώμη, δεν είμαι καλή στα σημειώματα. Γ και Λ.Ρ."
"Όχι καλή στα σημειώματα". Ο όρος δεν το καλύπτει.
Ξέρεις ότι θα το πάρει άσχημα που πήραμε το Κτήνος.
Να μάθει να μην συνδέεται τόσο.
Μην συνδέεσαι ποτέ. Θυμάσαι;
Αυτό ήταν το πρόβλημα με τον Κολόμβο, δέθηκε πολύ.
- Ο Ταλαχάσι νομίζει είναι μπαμπάς μου. - Ναι.
Αλλά είσαι τυχερή που δεν έχεις φίλο.
Τον έχεις δει να χρησιμοποιεί μπατονέτες; Έκανε μια ώρα να ετοιμαστεί για ύπνο.
- Σταμάτα. - Τι; Συγγνώμη.
Όχι, σταμάτα, σταμάτα.
Ναμαστε.
Η φυγή της Γουιτσιτά με άφησε σαν να είχα χτυπηθεί από όπλο.
Έτσι μετά από βδομάδες αυτολύπησης,
αποφάσισα να πάω για ψώνια μήπως και την ξεχάσω.
Δεν είναι λες κι ήθελα ν' αρχίσω
να σχεδιάζω γάμο. Δεν τρελάθηκα.
Ποιος θέλει χειμωνιάτικο γάμο; Ενώ άνοιξη, ναι.
Αν και τα μαλλιά μου με την υγρασία...
Δεν μπορώ ν' ακούω άλλο αυτές τις μαλακίες.
- Θεέ μου, ακούω τα ίδια ένα μήνα τώρα. - Ναι, είμαι χάλια.
Σου δίνω ακόμη μια μέρα να συνεχίσεις την κλάψα, και μετά...
πρέπει να συνέλθεις.
Η ιδέα του "να φτιάξουμε ένα σπιτικό" μας έχει κάνει αδύναμους.
Εσένα δηλαδή.
Ήρθε η ώρα να φύγουμε από εδώ.
Και εννοώ για μένα. Εκεί ανήκω.
Μόνος μου. Μοναχικός καβαλάρης.
Είσαι ευπρόσδεκτος, αν θες να έρθεις.
- Αν επιστρέψουν, δεν θα μας βρουν. - Δεν θα επιστρέφουν ποτέ!
Το 'χω.
Όχι, όχι.
Εντάξει...
Καλό. Πυροβόλησες το ποτό σου.
Όχι και άσχημα.
Όχι και άσχημα αλλά δεν ήταν και η Ε.Τ.Χ..
Ε.Τ.Χ., Δηλαδή η εξολόθρευση της χρονιάς.
Σαν ένα πρεζάκι που ψάχνει την δόση του,
Δεν μας καλύπτει πλέον η εξολόθρευση της εβδομάδας.
την οποία κέρδισε ο Ντέιβ Σάντερμαν του Ρίβερσαντ, στην Αϊόβα.
Άσε κάτω το ποτό σου καλύτερα...
Είσαι νεκρός, ζόμπι!
Γουρούνι!
Συγχαρητήρια, Ντέιβ.
Δεν στο έχω πει ποτέ. Βασικά, δεν το έχω πει σε κανέναν.
Αλλά στις φλέβες μου τρέχει αυθεντικό αίμα ιθαγενών Αμερικανών.
- Αυτή τι στιγμή; - Ναι. Αυτή τη στιγμή.
Των Μαυροπόδαρων για την ακρίβεια. Τους πιο ελεύθερους άνδρες της ιστορίας.
Στα μέσα του 1800, ζούσαν στις πεδιάδες,
χωρίς σπίτια, χωρίς νόμους, καμία ιδιοκτησία,
χωρίς επικεφαλείς να δώσουν αναφορά, χωρίς γυναίκες, άκουγαν μόνο...
το κάλεσμα των βουβαλιών.
Και κυνηγούσαν τα βουβάλια κατευθύνοντας τα...
στο γκρεμό και από εκεί στον θάνατο τους.
Γνωστό και ως "άλμα του βουβαλιού".
Δεν ξέρω γιατί δεν είπα ποτέ σε κανένα για τις ρίζες μου.
Υποθέτω ότι είναι το μικρό μου μυστικό.
Ειλικρινά, είσαι ο πρώτος που του έχω τυφλή εμπιστοσύνη
γιατί ήσουν πάντα δίπλα μου στα δύσκολα.
Νοιάζεσαι για μένα. Με ακούς όταν σου μιλάω.
Μόνο αν είσαι σε 3σδιάστατο σινεμά ξέρεις πόσο άσχημα μυρίζει η Γη των Ζόμπι
γι' αυτό μου αρέσουν τα κεριά.
Σήμερα, μυρωδιά από παγωμένο μελόψωμο
ή άρωμα από τις Μπαχάμες.
Θεέ μου! Συγχώρεσέ με. Είναι οικολογική γούνα!
Θεέ μου. Συγγνώμη. Νόμιζα ότι ήσουν...
- Ότι ήμουν ζόμπι; - Ναι.
Θεέ μου, όχι. Ούτε καν τρώω κρέας. Είμαι χορτοφάγος.
Βίγκαν για την ακρίβεια.
- Συγγνώμη. Γεια, είμαι ο Κολόμβος. - Μάντισον.
- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Επίσης.
Αγκαλιαζόμαστε από τώρα... Χάρηκα.
Ωραία αίσθηση να αγγίζεις έναν άνθρωπο.
- Μην μου δίνετε σημασία. - Γεια. Με αφήνεις ένα λεπτό;
Από εδώ ο Ταλαχάσι. Η Μάντισον.
- Μάντισον, ο Ταλαχάσι. - Ο μπαμπάς σου;
Χριστέ μου! Είμαι λίγο μεγαλύτερος και πολύ πιο όμορφος, φίλος του.
- Χαριτωμένο. - Ζεις εδώ;
Όχι, "Πωλ Μπλαρτ". Ζω σε καταψύκτη στα "Pinkberry".
Κρατάει τα ζόμπια μακριά, αλλά έχει πάρα πολύ κρύο.
Έχεις σκεφτεί να το απενεργοποιήσεις;
Δεν βρίσκω τον διακόπτη. Περιμένω μήπως και κοπεί το ρεύμα.
Φοβερό. Όσο βρέχει, το φράγμα θα μας παρέχει ηλεκτρισμό.
Να μας έκανε και εξυπνότερους...
Νιώθω ότι με κατακρίνεις.
Λαμβάνω αρνητική ενέργεια από εσένα.
- Ναι; - Θεέ μου. Να το πάλι.
- Το είδα και εγώ. - Είναι ενοχλητικό.
Είμαι καλή στο να επιβιώνω. Έχω πάντα μια κονσέρβα μαζί μου.
Και μπορώ να τρέξω πολύ γρήγορα!
Πιθανώς, επειδή έκανα γιόγκα και ποδήλατο.
Αερόβιο! Συγγνώμη, και εγώ κάνω αερόβια γυμναστική.
Είναι ο νούμερο ένα κανόνας μου, είναι λίγο χαζό.
Έχω φτιάξει λίστα επιβίωσης.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Κι εγώ! - Έχεις και εσύ κανόνες επιβίωσης;
Ο κανόνας μου είναι να παραμείνω στην κατάψυξη.
Έχουμε κατασκηνώσει εδώ κοντά. Στον Λευκό Οίκο...
- Στον Λευκό Οίκο; Θεέ μου. - Θέλεις να έρθεις να δεις;
- Ναι. - Ωραία.
Πόσους κανόνες έχεις;
- Θες να μάθεις τους κανόνες μου; - Ναι. Όλους.
- Ο Νο2 είναι το διπλό χτύπημα. - Διπλό χτύπημα.
- Ναι. Διπλό χτύπημα. - Αλήθεια; Εσύ;
Με τσάκωσες. Είμαι νεκρός.
Ξέρω τι σκέφτεστε. Ότι δεν είναι ο τύπος μου.
Αλλά αφότου μου ράγισε την καρδιά η Γουιτσιτά, ήμουν ενθουσιασμένος
που μιλούσα με κάποιον, που μύριζε σαν κερί και όχι σαν ουίσκι και πυρίτιδα.
Η Γουιτσιτά και η Λιτλ Ροκ έφυγαν. Άφησαν πίσω τους εργένηδες. Εμάς δηλαδή.
Αυτόν. Που τα κάνει όλα χάλια.
Γι' αυτό έχω τον κανόνα 53 που είναι "υγρά μαντιλάκια".
Ναι.
Δεν το πιστεύω ότι θυμάσαι όλους αυτούς τους κανόνες.
Σ' ευχαριστώ.
- Καταπληκτικό. - Ευχαριστώ.
- Είσαι πολύ τυχερός. - Τι;
Που βρήκες κάποιον τόσο έξυπνο να σε προσέχει.
Οι περισσότεροι άνθρωποι της ηλικίας σου, μένουν μόνοι,
και αυτό είναι λυπηρό.
Ναι. Είμαι τόσο τυχερός.
Πάμε για μια "σύνοδο κορυφής" στο Οβάλ Γραφείο;
Ναι.
Δεν το πιστεύω ότι είμαστε στον Λευκό Οίκο. Νιώθω τόσο τυχερή.
Δεν την έχεις ψυχολογήσει. Ξέρεις γιατί είναι ακόμα ζωντανή;
Επειδή τα ζόμπια τρώνε εγκεφάλους, και αυτή δεν έχει!
Εντάξει; Εμένα δεν με νοιάζει γιατί θα φύγω.
- Κολόμβε; - Ναι;
Θα με ξεναγήσεις;
Το Οβάλ Γραφείο.
Γιατί το λένε έτσι;
- Έτοιμη; - Έτοιμος;
- Ναι. - Και εγώ.
- Τέλεια. - Πολύ.
- Πάμε. - Έχει πλάκα.
Είναι υπέροχος. Καλύτερα να μην του μιλάς.
Εντάξει.
H κεντρική ατραξιόν. Το υπνοδωμάτιο Λίνκολν.
Ο Λίνκολν δεν κοιμήθηκε ποτέ εδώ.
Δεν εννοούσα τέτοια ξενάγηση, χαζούλη.
- Τι; - Γεια.
Γεια.
- Τι συμβαίνει; - Δεν ξέρω.
- Δεν είμαι όμορφη; - Είσαι πολύ όμορφη.
Τόσο όμορφη όσο το κορίτσι στο διαμέρισμα 406.
Απλά νιώθω ενοχές.
Λόγω του Χριστούλη;
Ξέρω κόλπα για να το ξεπεράσεις.
- Όχι. Σε παρακαλώ. Δεν μπορώ. - Άκου να δεις.
Ήμουν μόνη σε ένα καταψύκτη για χρόνια. Ή θα το κάνουμε τώρα...
ή θα σφίξω τα δόντια, και θα το κάνω με τον γέρο.
Εντάξει.
Θεέ μου! Είσαι τόσο καυτός! Θεούλη μου!
- Είσαι τόσο υγρή. - Ναι!
Είμαι σίγουρος ότι δεν θα βγάλουν τον σκασμό.
Ναι!
Σκατά!
Συγγνώμη, το όπλο του Ουάσιγκτον είναι παλιό.
Δώρο του αυτοκράτορα της Ιαπωνίας στον Αϊζενχάουερ.
- Ναι. - Κάτι άκουσα.
Ναι. Και εγώ άκουσα περίεργους θορύβους.
Ναι. Εμείς ήμασταν. Κάναμε σεξ.
Κανόνας νούμερο ένα. (αερόβια άσκηση)
Ίσως κανόνας 32 για εκείνη. (απόλαυσε τις μικρές στιγμές)
Τι;
Ωραία. Έτοιμος;
- Πάμε! - Πάμε. Έλα.
Να πάρει. Σκατά.
- Γλυκέ μου, γύρισα. - Θεέ μου, επέστρεψες.
- Όχι ότι είναι σημαντικό. - Δεν θα μείνω. Ήρθα να πάρω όπλα.
- Στις 1:00 το πρωί; - Μετά από ένα μήνα αγνοούμενη.
Η Λιτλ Ροκ έφυγε.
Ήταν τέλεια. Ένιωσα τέλεια που βρισκόμουν και πάλι στον δρόμο.
Και μείς εδώ καλά περάσαμε. Σωστά;
Γνωρίσαμε κάποιον.
Ένα αγόρι λίγο μεγαλύτερο από την Λιτλ Ροκ...
και είναι από το Μπέρκλεϊ.
Μπέρκλεϊ;
- Είπες Μπέρκλεϊ; - Ναι.
Από το γαμημένο Μπέρκλεϊ;
Παίζει κιθάρα.
Σκάσε! Ξέρω τι θέλεις να μου πεις.
Βγαίνει με έναν μουσικό!
Δεν νομίζεις ότι η αντίδραση σου είναι λίγο υπερβολική;
Ναι είναι αλήθεια. Μπορεί να υπερέβαλα.
Συγγνώμη. Έχεις δίκιο.
Συνέχισε.
Και είναι ειρηνιστής.
Έχει επιβιώσει έχοντας ως αρχή την αποφυγή συγκρούσεων.
Όπως ο Γκάντι.
Όχι!
Τσόκαρα, σανδάλια και "μαριχουάνα αγάπη μου"! Τι στο διάολο πια!
Γαμημένες μπάλες!
Όχι, αλήθεια ... δεν έχω τίποτα εναντίον των ειρηνιστών.
Απλώς θέλω να τους σπάσω στο ξύλο.
Έχεις πολύ ωραία φωνή.
Σε ευχαριστώ πολύ.
- Σε ευχαριστώ. - Έχεις ακούσει για το Γκρέισλαντ;
Ο Έλβις ήταν απατεώνας. Έκλεβε τους μαύρους.
Εγώ στο λέω γιατί πάντα ήθελα να πάω εκεί.
Ναι κι εγώ.
Ναι.
- Θα ήταν ωραία στην Γκρέισλαντ. - Ναι. Θα ήταν.
Ήμουν ανένδοτη. Ήταν ηλίθια ιδέα,
οπότε έκανα κάτι που δεν έχω κάνει ποτέ. Της είπα όχι.
Μπορείς να μαντέψεις τι έγινε μετά.
Άφησε ένα σημείωμα και...
εξαφανίστηκε.
Διακρίνετε και εσείς την ειρωνεία;
Ανησυχώ πάρα πολύ. Ταξιδεύουν τόσα χιλιόμετρα και τα μόνα
υπάρχοντα τους είναι μια κιθάρα.
Και δεν έχουν πρόθεση να την ανταλλάξουν.
Γιατί είναι χίπης.
Υποτίθεται θα τους σκότωνε
- όχι να τους ακολουθεί. - Θεέ μου.
Κάτι συμβαίνει εκεί έξω.
- Τι; - Ο Μπέρκλεϊ μας είπε
για το νέο είδος ζόμπι που είναι δυνατότερο, ταχύτερο,
πιο θανατηφόρο και πιο προσαρμοσμένο στο κυνήγι.
Τι; Συγγνώμη, αλλά αυτό ακούγεται τελείως ψέμα.
Αν θες να έρθουμε μαζί σου, απλώς ζήτα το.
Ειλικρινά, γύρισα για όπλα και πυρομαχικά.
- Φυσικά. Μην ικετεύεις. Θα το κάνουμε. - Για όλα φταις εσύ.
- Αν δεν την έδιωχνες μακριά... - Όχι ακριβώς, όχι.
Δεν έφυγα απλώς μακριά του. Και εκείνη έφυγε μακριά σου.
Τι;
Έχεις καλές προθέσεις, αλλά είσαι...
κάπως αυταρχικός.
- Σωστά. Εγώ είμαι αυταρχικός; - Δεν είναι πια παιδί.
Ναι, δεν είναι παιδί, αλλά δεν ξέρω, ακούγεται σαν να μας χρειάζεται.
Οτιδήποτε. Θα πάμε να την πάρουμε.
Φεύγουμε τα ξημερώματα.
Μόλις είναι ασφαλής, θα πάρω τον δρόμο μου.
- Χωρίς αντίο, απλώς ένα... - Ναι, είμαι απαίσια στα σημειώματα.
Γελοίο σημείωμα. Το ξέρω. Το ανέφερες αυτό στο σημείωμα.
Εγώ...
μπορεί ν' αντέδρασα λιγάκι υπερβολικά.
Εννοώ, με τρόμαξε κάπως η πρόταση.
Καταλαβαίνεις τι προσπαθώ να πω.
Θεέ μου. Συγγνώμη.
Ξέρεις πόσο δύσκολο μου είναι να το πω
γιατί μισώ τις γυναίκες που απολογούνται
για πράγματα που δεν έχουν λόγο να απολογούνται. Αλλά σε αυτή...
την συγκεκριμένη περίπτωση, πραγματικά λυπάμαι πολύ.
Ευχαριστώ. Αυτό πραγματικά σημαίνει πολλά.
Δεν ξέρω. Ίσως αυτό μπορεί να είναι...
ένα σημείο καμπής για μας.
Ναι, ίσως.
Κολόμβε, θα έρθεις στο κρεβάτι;
Ώπα!
Πω, ρε φίλε.
Εννοώ, ώπα!
Χαίρομαι που είχαμε αυτή την συζήτηση. Πραγματικό σημείο καμπής.
Γεια.
- Αυτή είναι η αδελφή σου; - Γαμώτο.
- Σίγουρα δεν θες βοήθεια; - Όχι, μπορώ.
Το Κτήνος γύρισε.
Ανυπομονώ να βάλω τα χέρια μου πίσω από...
Τι στο διάολο;
Όχι, όχι, όχι.
Ούτε καν θα μυρίσει την Γκρέισλαντ αυτό το μικρούλι αμάξι,
πατρίδα του ίσως καλύτερου Αμερικάνικου αυτοκινήτου,
το Έλβις Φλίτγουντ Σειρά 60 του 1955.
Όχι. Να ξέρεις, χρειάζεται ένας πραγματικός άνδρας να οδηγήσει μια ροζ Κάντιλακ.
Ίσως να το κάνω δικό μου κανόνα.
Το ξανασκέφτηκα, γάμα το, οι κανόνες είναι για χέστες. Τίποτα προσωπικό.
- Πώς δεν είναι; Είναι κάτι που κάνω. - Έχεις δίκιο. Ήταν προσωπικό.
Εντάξει, όλα καλά, πάμε.
Ακόμα και ο Ταλαχάσι ξέρει ότι οι ζητιάνοι δεν διαλέγουν.
Αμάξια με λειτουργικές μπαταρίες και εξαρτήματα είναι πολύ σπάνια,
εξαιτίας χρόνων παραμέλησης και παρακμής.
- Εξωτερικός καθρέπτης. - Δεν μπορούμε να είμαστε επιλεκτικοί.
- Κάνε πέρα. - Τι; Εντάξει.
- Σούπερ. - Εντάξει.
Δεν συνέβη ποτέ αυτό.
Πιάσε.
Να πάρει, το έπιασα!
Τι στον κόρακα;
- Σκατά. - Τι είναι;
- Γεια σας! - Γεια.
Την αφήνουμε σε καταφύγιο ζώων ή κάτι παρόμοιο;
Είναι άνθρωπος. Δεν θα την αφήσουμε μόνη της εδώ.
Δεν μπορούμε να αφήσουμε το κορίτσι του Κολόμβου.
Εντάξει.
Μίνιβαν. Ωραία.
Δεν έχω ενοχές. Με παράτησες με σκληρό τρόπο.
- Γρήγορα ανάρρωσες. - Ευχαριστώ.
- Μπορείτε να βοηθήσετε; - Πάω εγώ.
- Είναι βαρύ. - Κανένα πρόβλημα.
- Ευχαριστώ. - Πήγαινε, μπες μέσα.
Είσαι τόσο καλός.
ΚΑΝΟΝΑΣ #7 ΤΑΞΙΔΕΥΣΕ ΕΛΑΦΡΙΑ
Μακαπίτου, Ασκουατέα, Σανουκακάο...
Παθαίνει κρίση;
Δοκιμάζω ονόματα των Μαυροπόδαρων,
οπότε βγάλε τον σκασμό ή γύρνα στον καταψύκτη.
Εντάξει.
Δεν στο είπα. Γνωριστήκαμε στο εμπορικό κέντρο.
Ζούσα εκεί.
Σαν το Το ξύπνημα των νεκρών.
Την τελευταία φορά που είδα, είναι η μετα-ακρόπολη.
Ήταν τόσο άσχημα όταν χτύπησε η ακρόπολη.
Ναι, το ξέρω.
Μάντισον, θύμισέ μου, όταν πρωτογνωριστήκαμε,
μου τράβηξες όπλο και μου έκλεψες το αμάξι;
Όχι. Όταν πρωτογνωριστήκαμε,
σου είπα ότι είσαι πραγματικά έξυπνος.
- Μάλιστα. - Και μετά κοιμήθηκα μαζί σου.
Πολύ σωστά. Το έκανες.
Οδικό ταξίδι! Ξεκινάμε!
Αυτό θα είναι μακρινό ταξίδι.
Λατρεύω την μυρωδιά του μπαρουτιού το πρωί.
Εγώ είμαι περισσότερο του πατσουλί.
Δεν έχεις...
δεν έχεις μαύρο, έχεις;
Πάντα ήθελα να καπνίσω πάρα πολύ μαύρο.
Μοιάζω με τύπου ανθρώπου που θα είχε μαύρο πάνω του;
Όχι. Συγγνώμη, αυτό ήταν...
Έκπληξη, ναι.
- Φυσικά και έχω. Λατρεύω το μαύρο. - Με ψάρωσες.
- Κοίτα. Εννοώ, κοίτα με. - Ναι.
Ήθελα να πω είναι πραγματικά ωραία να έχω και άλλη μια γυναίκα κοντά.
Ναι.
Μου αρέσει να μιλώ για σχέσεις.
- Συνταγές. - Δακτυλίδια.
Θεέ μου.
- Θεέ μου. - Σκατά.
Το ξέρω. Το βρήκα στο συρτάρι του κομοδίνου.
Νομίζω ανήκε στην πρώτη κυρία ή...
Ξέρεις τι; Νομίζω έχεις δίκιο.
Πραγματικά ανήκε στην πρώτη κυρία.
Νομίζω δόθηκε στην πρώτη κυρία, αλλά το απέρριψε άσπλαχνα.
Τι είδος ηλίθια θα απέρριπτε ένα τέτοιο δακτυλίδι;
Ίσως μια ηλίθια που δεν θα ήθελε να βασανιστεί.
Να στεριώσει. Να δεθεί με κάτι ακίνητο.
ΚΑΝΟΝΑΣ #4 ΖΩΝΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
- Σκατά. Είσαι καλά; - Να πάρει!
Ξέχασα τον κανόνα ζώνη ασφαλείας.
Ώστε ξέρει τους κανόνες;
Ναι, της είπα μερικούς.
- 73. Υπάρχουν κι' άλλοι; - Όχι, αυτοί είναι.
- Πάω να ελέγξω. - Περάσατε πολύ χρόνο μαζί, έτσι;
Τι γλυκούλι!
Είστε χαριτωμένοι μαζί. Μου αρέσει.
Αυτό φαίνεται καλό.
ΚΑΝΟΝΑΣ #18 ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΜΕ ΑΣΚΗΣΕΙΣ
Είναι τόσο ευλύγιστος.
Είναι το καλύτερο ατού του. Είναι πολύ εύκαμπτος.
Οχάιο, όποτε τελειώσεις με αυτό...
Τι; Όχι. Όχι, όχι. Με τίποτα. Σε καμία περίπτωση.
Ξέρεις τι νιώθω για τους κλόουν.
- Όχι, όχι αυτό. - Τι;
Αυτό.
Φαίνεται καλό.
Μπορώ να δω;
- Μπορώ να δω; - Ναι.
Ο γέρος είναι τόσο μικρούλης.
Μπορείς να δεις αυτό;
Πώς-τον-λένε, είσαι τόσο μικρούλης.
Τώρα όχι. Τώρα ναι.
Τώρα όχι. Τώρα ναι. Τώρα όχι. Τώρα ναι. Τώρα όχι.
Μικρούλης. Μεγάλος. Μικρούλης!
- Είναι αξιολάτρευτη. - Είναι. Είμαι τυχερός.
Μικρούλης. Μεγάλος. Μικρούλης!
Υπερβάλεις, εντάξει;
Η Μάντισον δεν είναι το πραγματικό. Ήταν περίσταση. Ήταν έλλειψη επιλογών.
Μπορείς να πεις το ίδιο και για μας.
- Τι; - Περίσταση, έλλειψη επιλογών.
- Αλήθεια; Το πιστεύεις αυτό; - Βλέπω ότι είστε σαν αδελφές ψυχές.
Γεννημένοι να μοιράζεστε βαθιές σκέψεις.
Ίσως έχεις δίκιο, ίσως είμαστε αδελφές ψυχές.
Γιατί είναι καλή, εντάξει; Και εγώ το ίδιο.
Και εσύ δεν είσαι. Είσαι κακιά.
- Οτιδήποτε. Δεν είμαι κακιά. - Ναι, είσαι κακιά.
Η αδελφή μου αγνοείται. Μπορεί να είναι νεκρή.
Εσύ πηδάς μια που θα είναι αιώνια 21 ετών.
- Άρα αν θέλω, θα είμαι κακιά. - Δεν έχω κατάλληλα παπούτσια.
- Μπορείς να δανειστείς τα σανδάλια μου. - Αλήθεια;
Κοροϊδεύεις. Είστε όλοι πολύ ειρωνικοί.
Ναι, δεν είναι καλοί άνθρωποι. Λυπάμαι. Προσπάθησε να τους αγνοήσεις.
- Ναι. Ναι. Αγνόησέ μας. - Σε παρακαλώ, Θεέ μου, αγνόησέ μας.
Το βλέπεις; Κακιά.
Εντάξει!
Γι' αυτό το πράγμα μιλώ. Επιτέλους θα οδηγάμε με στιλ.
Παιδιά, πάρταρα με τους 3 Doors Down μέσα σε ένα τέτοιο. Ήταν τόσο...
Τι;
Γινόμαστε καλοί σ' αυτό.
- Κολόμβε. - Ταλαχάσι.
Το καπό είναι ευθεία.
Το πορτ μπαγκάζ αριστερά. Είσαι τα μάτια μας.
Μην ανησυχείτε, παιδιά.
Μας φοβούνται περισσότερο απ' ότι εμείς αυτούς.
Θεέ μου, αυτό ούτε καν στο ελάχιστο δεν αληθεύει.
- Εγώ τι να κάνω; - Ξέρεις πως οι μαζορέτες
- σχηματίζουν πυραμίδα; - Ναι.
- Και οι τρεις κάτω στηρίζουν τη πυραμίδα; - Ναι.
Δεν με νοιάζει τι θα κάνεις, απλώς μην μπλέκεσαι στα πόδια μου.
8. 8 η ώρα.
Το μπροστά είπες είναι 12; Γάμησέ με. Συγγνώμη. Δεξιά.
11, 11, επτά και μισή.
6 η ώρα. Έξι.
Θα πάρω εγώ το έξι.
Σκατά. 1:15. 1:13, 1:20. Δεν ξέρω. Πηγαίνει προς τα 'κει.
- Γιατί όλοι φωνάζουν αριθμούς; - Έντεκα!
- Δώδεκα! - Έξι!
Δύο η ώρα!
Οκτώ.
- Έξι η ώρα. - Σκατά.
Πίσω σου! Κι άλλος!
Αριστερά! Πίσω αριστερά!
- Μπροστά σου. - Σκατά!
Σκατά!
- Χάλια! - Σ' ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Αριστερά! Δεξιά!
Αριστερά! Μπροστά!
Εντάξει, θα πάρω εγώ τον μπροστά.
Πάνω στην ώρα, Κολόμβε.
Πίσω σου! Μπροστά σου!
Στα αριστερά!
Βασικά, είναι ένα Γκαγκά.
Αφήστε το! Αφήστε το αριστερά. Μην χαραμίσετε σφαίρα.
- Χόκινγκ. - Τι; Σκατά!
Ζήτω!
- Θέλει να με δαγκώσει. - Νίντζα, Νίντζα.
Θεέ μου!
- Με έσωσες. - Εντάξει, χαλάρωσε.
- Ταλ, πίσω σου. - Με συγχωρείς, μπισκοτάκι.
Δεν ξεμπέρδεψα ακόμη.
Τι στο καλό;
Για προσπάθησε να με αποφύγεις, παπάρα.
Αυτό ήταν το πρώτο μας T-800...
που ονομάστηκε από τον Εξολοθρευτή.
- Ταλ; - Ναι;
Οι T-800 ήταν ένα μεταλλαγμένο είδος ζόμπι...
δυνατότερο, πιο θανατηφόρο και δυσκολότερο να σκοτώσεις.
Ένα κι ένα κάνει ακόμα δύο, σωστά;
Ήταν ανώτερα αρπακτικά, στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.
Στενόμυαλα και αδυσώπητα όπως και ο συνονόματος τους...
μόλις κλείδωναν στον στόχο τους...
οι T-800 δεν σταματούσαν πουθενά μέχρι να καταβροχθίσουν την λεία τους.
Τι στον λατρευτό μου πούτσο;
Μπλιάχ.
Βλέποντας τον T-800 από πρώτο χέρι, ανησύχησα ακόμη περισσότερο...
ξέροντας ότι η Λιτλ Ροκ ήταν εκεί έξω μόνο με έναν χίπι και μια κιθάρα.
Εντάξει, το τραγούδι αυτό τα σπάει.
Εσύ το έγραψες;
Ήταν χαζή η ερώτηση;
- Ήμουν έντεκα όταν ήρθαν τα ζόμπια. - Δεν ήταν χαζή η ερώτηση.
Γέλασα επειδή νομίζεις ότι θα έπαιζα κάποιο χαζοτράγουδο.
Εννοείται ότι το έγραψα εγώ. Αν σου άρεσε εκείνο...
θα ξετρελαθείς με αυτό.
Αλλά το δουλεύω ακόμα γι' αυτό να είσαι επιεικής.
Ο ΙΗΣΟΥΣ ΘΑ ΣΕ ΣΩΣΕΙ
Ένα ποίημα από το Ταλαχάσι.
Ταξιδεύοντας προς την Γκρέισλαντ με άνεση και στυλ...
το μίνι βαν της Πόντιακ το έχω χεσμένο.
- Πολύ καλά. - Πάμε, μωρό μου!
Πάμε να δούμε τον Βασιλιά και να πάρουμε την Λιτλ Ροκ.
- Μόλις γίναμε... - Κοντύτεροι;
Λέω να πάρουμε το αμάξι κλόουν.
Όχι, ούτε με σφαίρες. Δεν γουστάρω τους κλόουν!
Σε στιγμές μεγάλης ντροπής, όπως αυτή...
οι αρχαίοι πολεμιστές σαμουράι έπρεπε να διαπράξουν χαρακίρι...
ή αλλιώς τελετουργική αυτοκτονία με ξεκοίλιασμα.
Η μαμά μου είχε ένα τέτοιο αμάξι.
- Και η δική μου. - Και η δική μου.
Γαμημένο μίνι βαν.
Πίσω στον δρόμο, ζήτω!
Πάντα ήθελα να ξεκινήσω μία επιχείρηση...
οπού άγνωστοι θα έπαιρναν αγνώστους με το αμάξι τους...
και θα πληρώνονταν.
Ας πούμε ότι είσαι τύφλα και θέλεις να πας σπίτι.
Μπαίνεις στο διαδίκτυο και έρχεται ένας άγνωστος και σε παίρνει.
Θα σε πάει όπου θέλεις να πας.
- Ναι, και μετά σε σκοτώνει. - Ναι.
Θα έχουν τσίχλες και γλειφιτζούρια.
Ακριβώς αυτό μου έμαθαν οι γονείς μου. Έλεγαν...
"Αν ένας άγνωστος σου δώσει καραμέλες, μπες στο αυτοκίνητό του". Ωραία ιδέα.
Αν πάνε να σε σκοτώσουν θα έχεις ένα σύστημα για να τους βαθμολογείς.
Αν προσπαθήσουν να σε σκοτώσουν, θα δίνεις μηδέν βαθμούς
Αλλά αν δεν το προσπαθήσουν, θα δίνεις πέντε βαθμούς.
Μάντισον, πιστεύω ότι είναι πολύ καλή ιδέα.
Όχι, δεν το βλέπω να στραβώνει.
Το μόνο που λέω είναι ότι η βιομηχανία των ταξί ήταν ελαττωματική.
Είσαι καλά;
Νομίζω ότι καίω. Είμαι ζεστή.
Συνήθισα να είμαι στην κατάψυξη όλη την ώρα.
- Το βγάζω αυτό. - Ναι, αμέ. Λογικό είναι.
Νιώθω περίεργα. Η γλώσσα μου...
Αφεντικό; Μάλλον πρέπει να σταματήσεις.
- Σταμάτα. - Μα κάνουμε πρόοδο.
- Σταμάτα! - Ναι, εντάξει.
Ξερατά.
Μπορεί να τα καταφέρει.
Τι; Εσύ είσαι αυτός που λέει να μην το ρισκάρουμε.
Λοιπόν, ποιος θέλει να έχει την τιμή;
Θέλω να πω...
προσωπικά δεν έχω θέμα αλλά δεν θέλω να με πείτε εγωιστή.
Έλα τώρα. Είναι ένα ζωντανό σκεπτόμενο πλάσμα. Εντάξει;
- Είναι ένα ζωντανό πλάσμα. - Κοίτα, ξέρω ότι είστε ερωτευμένοι.
Αλλά σε δύο λεπτά θα γίνει...
ζόμπι όχι δεινόσαυρος. Και αυτό είναι σωστό να κάνουμε.
Αν αγαπάς κάτι, το πυροβολείς στα μούτρα...
ώστε να μην γίνει σαρκοβόρο τέρας.
- Το ξέρω. - Έχει ένα δίκιο.
Ίσως ήρθε η ώρα να γίνεις η Γενναία Μικρή Τοστιέρα.
Λένε ότι όταν συμβαίνει κάτι κακό...
έχεις τρεις επιλογές.
Το αφήνεις να σε καθορίσει, να σε καταστρέψει ή να σε δυναμώσει.
Ώρα να μάθουμε στον Λένι για τους λαγούς.
Όχι! Μην έρχεσαι μαζί μου!
- Μάντισον, σε παρακαλώ. - Μην μου κάνεις κακό!
Στάσου, άκουσέ με.
- Σε παρακαλώ, Μάντισον, περίμενε. - Είμαι ένα τέρας.
- Σε παρακαλώ.
Άκου. Ξέρω ότι δεν γνωριζόμαστε καλά.
Με την βιβλική έννοια γνωριζόμαστε, ναι.
Πιστεύω όμως ότι είσαι πολύ καλό άτομο.
Καλά, όχι τώρα.
Συγγνώμη.
Ευχαριστώ.
- Μπορούμε απλώς να... - Λυπάμαι πολύ.
Εντάξει, απλώς... Εμπρός, ας φύγουμε.
ΚΑΝΟΝΑΣ #7 ΤΑΞΙΔΕΥΕ ΕΛΑΦΡΑ
Δεν θα πω ψέμματα ότι στεναχωρήθηκα, αλλά...
- Λυπάμαι. - Ναι.
- Δεν της άξιζε αυττό. - Σ' ευχαριστώ, φίλε.
Έχει δίκιο. Είναι άσχημος τρόπος για να πεθάνεις, ακόμη και για...
Έλα, Μάντισον την λένε. Το ξέρεις.
Το ξέρεις, εντάξει; Την λένε Μάντισον.
Ή την έλεγαν Μάντισον. Και ήταν αληθινός άνθρωπος
Είχε περίπλοκα συναισθήματα αισθήματα και ενδιαφέροντα.
Της άρεσαν τα δελφίνια, τα ουράνια τόξα...
και τα διπλά ουράνια τόξα.
- Συμφωνώ. Είναι λυπηρό. - Εντάξει.
Προφανώς δεν ήταν κάτι που ήθελα.
- Και τι θέλεις; - Να βρω την αδερφή μου.
Κι εγώ το ίδιο.
- Ωραία. - Ωραία.
- Ωραία, τέλεια. - Φανταστικά, άψογα.
Θα είναι ατέλειωτο το ταξίδι.
ΜΕΜΦΙΣ ΓΚΡΕΪΣΛΑΝΤ
Αυτό είναι.
Φιλαράκο, μην τα πάρεις που σε ξυπνάω, αλλά φτάσαμε.
Θεέ μου.
Κάθε επιλογή που έκανα στην ζωή μου με οδηγούσε σε τούτη εδώ την στιγμή...
εδώ και τώρα, στην Λεωφόρο Έλβις Πρίσλεϊ 3764
Νιώθω σαν έφηβος του 1954.
Και τώρα...
Όχι.
Όχι, όχι!
Φίλε, αν χρειάζεσαι λίγο χρόνο ή...
Θεέ μου, πάει η Γκρέισλαντ.
Ούτε Κτήνος.
- Ούτε Λιτλ Ροκ. - Ούτε Λιτλ Ροκ;
Δεν δικαιούμαι μια γαμημένη...
σκατοευκαιρία σε αυτόν τον κόσμο;
Δεν είσαι ο μόνος που ταράχτηκε.
Απλώς ξεκίνα. Ξεκίνα τώρα.
Φύγε από εδώ. Πάμε!
Η Γκρέισλαντ ήταν ένας σωρός από ερείπια...
η Λιτλ Ροκ εξαφανισμένη και ήταν άγνωστο τι θα κάναμε στη συνέχεια .
Μερικές φορές όμως πρέπει ν' ακολουθείς τα σημάδια.
Όταν η Ζι-λαντ σου δίνει λεμόνια...
Η Φλόριντα στα δεξιά.
Τι;
- Ξενοδοχείο Χάουντ Ντογκ. - Τι μαλακίες.
- Το Κτήνος. - Η Λιτλ Ροκ!
Να πάρει.
Για μέρος που δεν είναι η Γκρέισλαντ σίγουρα μοιάζει πολύ με την Γκρέισλαντ.
Να τι θα κάνουμε. Θα χωριστούμε.
- Εγώ θα πάω από... - Πρέπει να της μιλήσω.
Είμαι η αδερφή της. Θα της μιλήσω πρώτη. Εσείς μείνετε εδώ.
Λογικό.
- Λίγος σεβασμός. - Γιατί; Πιθανόν έχει πεθάνει.
Τα θες εσύ; Εντάξει.
Είναι τόσο ταπεινωτικό.
- Για μένα όχι. - Ναι, το ξέρω.
Για να δούμε.
- Αυτά είναι. - Μυρίζει σαν ψόφιο σκυλί.
- Σπρώξτο. - Το σπρώχνω.
- Δεν μου κάνει, σταμάτα. - Ναι, εντάξει, συγγνώμη.
Θεέ μου, είναι απίστευτο.
Είναι καταπληκτικό.
Μου ταιριάζει γάντι. Νιώθω σαν την Σταχτοπούτα στον χορό.
Ζηλεύεις που φοράω το ίδιο νούμερο παπούτσι με τον Έλβις Πρίσλεϊ;
Όχι. Σιγά μην είναι αυτά τα πραγματικά του παπούτσια.
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΒΙΣ
Συγγνώμη.
Λιτλ Ροκ;
- Ξεκίνα να μιλάς. - Εσύ πρώτη.
- Γεια, με λένε Ταλαχάσι. - Νεβάδα.
- Από ποιο μέρος; - Σκέτο Νεβάδα αρκεί.
Τι στο διάολο κάνεις στο Χάουντ Ντογκ;
Είμαι φαν του Βασιλιά.
Όχι, μην πυροβολήσεις τους φίλους μου!
- Είναι κανείς άλλος εδώ; - Όχι, μόνο εμείς.
Είμαστε πολιστισμένοι άνθρωποι. Ας αφήσουμε κάτω τα όπλα.
Γιατί φοράς τα πραγματικά παπούτσια του Έλβις;
Για άνεση.
- Μένεις εδώ; - Ναι.
Το κορίτσι που οδηγούσε το αμάξι μπροστά...
Έφυγε. Μαζί με τον ψευτο-ειρηνιστή της.
- Τον Μπέρκλεϊ. - Τον Μπέρκλεϊ.
Έφυγαν πριν περικές μέρες. Και πίστεψέ με, δεν έπρεπε.
- Δεν είναι ασφαλές εκεί έξω. - Γαμώτο.
- Γιατί δεν πήραν το Θηρίο; - Είπε ότι ήταν υπερβολικά "κατεστημένο".
Θα το σκοτώσω το μικρό σκατό.
Είσαι τυχερός που δε σου έκανα το ίδιο.
Σοβαρά. Ξέρεις πόσο κοντά έφτασα στο να σε κάνω "Μάρεϊ";
Τι θα τον κάνεις;
Σαν τον Μάρεϊ; Όταν πυροβολείς κάποιον επειδή νομίζεις ότι είναι ζόμπι.
Προφανώς, έτσι πέθανε ο Μπιλ Μάρεϊ.
Θεέ μου, ποιος είναι ο Μπιλ Μάρεϊ; Ποτέ δεν... Δεν ξέρω καν τι είναι αυτό.
Ναι, ο ηθοποιός. Είναι πολύ θλιβερό.
Δε διαβάζω το Variety. Είναι θλιβερό.
Λυπάμαι αν τον ήξερες. Αν όχι, πάλι λυπάμαι.
Είναι θλιβερό να πεθαίνει κάποιος. Φαίνεται ήταν αστικός θρύλος.
- Συνέβη. - Αμφιβάλλω. Είναι περίεργο. Τι;
Θα σου πω αυτό για τον Μάρεϊ.
Αν ποτέ μάθω ποιος τον καθάρισε, θα τον καθαρίσω
Κι εγώ... Εσύ πρώτη κι εγώ δεύτερος.
Μην τον ακούς. Περισσότερους διάσημους έφαγε από την κοκαΐνη.
Το κορίτσι που ήταν εδώ πριν, είπε πού θα πήγαινε;
Όχι, αλλά αυτός ο ηλίθιος ο Μπέρκλεϊ δεν μπορούσε να κλείσει το στόμα του.
Η Βαβυλώνα είναι κοινότητα,
ασφαλές καταφύγιο, προστατευμένη από παντού.
Εντελώς ειρηνική. Χωρίς όπλα ή βία.
Με πολλούς νέους ανθρώπους.
Η γενιά Z ζει ειρηνικά και αρμονικά.
- Ακούγεται ωραία. - Ξέρω ότι έχεις αφιερωθεί
στην Γκρέιλαντ αλλά μιλάμε για πολύ καλύτερα εκεί.
Αυτό είναι ένα πολύ καλό αντίγραφο από το Δωμάτιο Ζούγκλας του Βασιλιά.
όπου ηχογράφησε τα δύο τελευταία του άλμπουμ.
Από το Λεωφόρος Έλβις Πρίσλεϊ Μέμφις, Τενεσί και...
και το Μούντι Μπλου.
Ξέρεις τον Έλβις σου.
Όποιος αγαπάει τον Βασιλιά έχει μια ιστορία.
Ποια είναι η δική σου;
Η μαμά μου με πήγε να δω τον Έλβις, όταν ήμουν παιδί.
Κάτι για αυτόν. Η στάση, η μουσική...
Οι γοφοί, ο κώλος.
Ήμουν 10, αλλά με τον Έλβις, υπάρχει κάτι για όλους.
Συντομεύω, είμαι στο λύκειο. και ο φίλος μου ο Φράνκι Χάμοντ λέει:
"Κάνε τον Έλβις σου."
Είπα, "είμαστε στη βιβλιοθήκη, θα κάνω φασαρία."
Με πείθει. Αρχίζει να χτυπά το μολύβι του και σηκώνομαι.
Όλοι άρχισαν να μαζεύονται γύρω γύρω και να χειροκροτούν.
Και πήδηξα σε ένα τραπέζι, τελείωσα με στυλ.
Κι όλοι να χειροκροτούν απίστευτα.
Και έρχεται το πιο γλυκό κορίτσι στο σχολείο,
η Ρόμπιν Ρότζερς, που ποτέ δε γύρισε να με κοιτάξει.
Μου ρίχνει ένα φιλί στο μάγουλο.
Και για μια στιγμή, μόνο μία,
ένιωσα Βασιλιάς.
Ξαφνικά ένιωσα να ζηλεύω λίγο τη Ρόμπιν Ρότζερς.
Μη μου πεις.
Δεν ξέρω για σένα, αλλά...
νιώθω τη θερμοκρασία μου να ανεβαίνει.
Αυτή είναι η Βαβυλώνα.
Σαν εκείνους τους αρχαίους κρεμαστούς κήπους.
- Έλα μου; - Της Βαβυλώνας.
Όχι, ονομάστηκε από εκείνο το ωραίο τραγούδι του Ντέιβιντ Γκρέι.
Μακάρι να το είχα γράψει εγώ.
Απαγορεύονται τα όπλα, είναι ο μόνος κανόνας μας.
- Αυτός και όχι ομαδικό σεξ. - Εντάξει. Φέρτε τα.
Ορίστε.
Όχι όπλα, μόνο αγκαλιές.
Τότε καλώς ορίσατε.
Δεσποινίς μου, θα το λατρέψεις το μέρος.
Είναι εντελώς ασφαλές και απόλυτα οργανικό.
- Τέλεια. - Εντάξει.
Θα λιώσουμε τα όπλα σας εδώ και θα σας δώσουμε μενταγιόν.
- Τα λιώνουν; - Ναι.
Είναι συμβολικό.
Αντίο βία.
Γεια σου ειρήνη.
Μόλις τελειώσουμε, θα σας πάμε στην ταράτσα.
- Ελπίζω να σας αρέσουν τα σκαλιά. - Είναι εντάξει.
- Ευχαριστώ. - Καλώς ήρθατε στη Βαβυλώνα.
Να σας δείξω τον δρόμο.
Αμέσως.
Αδερφέ. Τι λέει;
- Γεια. - Ναι.
Ξύπνα μικρό, γλυκό μου μωρό.
Είναι τώρα ή ποτέ.
Οι φίλοι μου λένε ότι κοιμάσαι σαν κουρασμένο κουτάβι.
Τι διάολο;
Σκατά.
Όχι, όχι!
Δε συμβαίνει αυτό!
Δε συμβαίνει αυτό γαμώτο!
Ρε καριόλη, αυτό είναι το αμάξι μου!
Με συγχωρείτε, μικροσκοπικέ Έλβις.
Απλά δεν περίμενα να βρω κάτι παρκαρισμένο στον δρόμο μου.
Στον δρόμο σου;
Σωστά. Στον δρόμο μου.
Παράξενο, όταν πάρκαρα εκεί κανείς δε μου είπε να φύγω.
Για την ακρίβεια, είναι δικός μου δρόμος.
Γεια σου, Νεβάδα.
Αλλά βλέπεις, όταν είμαι εγώ στην πόλη, εγώ το χρησιμοποιώ.
Εγώ είμαι στην πόλη τώρα και θα το χρησιμοποιήσω.
Συνεχίστε να μιλάτε έτσι και θα φροντίσω
κανείς σας να μην ξαναχρησιμοποιήσει τον δρόμο μου.
- Δε νομίζω ότι μιλάνε για τον δρόμο. - Όχι, δε νομίζω.
- Χάρηκες τώρα; Μπράβο. - Ικανοποιήθηκες; Μπράβο.
- Μου φαίνεται ή...; Σου θυμίζει...; - Ναι είναι περίεργο.
Δε σε γουστάρω καθόλου.
- Δεν είναι περίεργο. Είναι τρομακτικό. - Σαν καθρέφτης κακού αστείου.
Νομίζω διπλοπάρκαρες ή μάλλον πάρκαρες κάθετα.
Ελπίζω να μη φάμε κλήση.
- Ηρέμησε. - Σε πειράζω.
- Τι γίνεται εδώ; - Τι;
- Τι εννοείς "τι"; - Τι;
- Δε σου θυμίζει...; - Γεια σε όλους.
Τι;
- Από δω ο Αλμπουκέρκη. - Γεια.
- Είμαι ο Φλάγκσταφ. - Γεια, είμαι ο Κολόμβος.
Ωραία.
Ο Ταλαχάσι, η Γουιτσιτά,
- και φαντάζομαι ξέρετε τον Νεβάδα. - Ναι.
- Ήρεμα καουμπόι. - Συγγνώμη για το πρώην αμάξι σου.
Όπως λέω, να περιμένεις τα απρόσμενα.
Είναι μια απ\ τις εντολές μου.
- Εντολές; - Ναι, κάτι σαν αρχές
για να μείνω ζωντανός. Έχω πολλές τέτοιες.
- Ενδιαφέρον. - Νούμερο 1, η ομαδικότητα.
Ομαδικότητα. Τέλεια.
Ευχαριστώ, μου πήρε πολλή ώρα να το σκεφτώ.
Έχω κανόνες, πράγμα λιγότερο βιβλικό.
Αγαπώ τους κανόνες. Χωρίς αυτούς, υπάρχει χάος.
- Ευχαριστώ. - Ο Κολόμβος έχει αρκετούς κανόνες.
- Ναι έχω. - Τέλεια. Όπως;
- Δε θέλω να περηφανευτώ. - Άντε κάν' το.
- Άσε να το κάνω εγώ γι' αυτόν. - Ευχαριστώ.
- Νούμερο ένα, αερόμπικ. - Σωστά.
Αερόμπικ, εντάξει.
- Τι; - Δε θέλω να γελάσω,
αλλά οι αερόβιες ασκήσεις είναι το νούμερο 29,
που σημαίνει ότι έχει άλλες 28 εντολές, που θεωρεί πιο σημαντικές.
Ας πούμε, ποια είναι μία απ' τις μεγαλύτερες;
Νούμερο 12. Ο κόσμος είναι η τουαλέτα σου, που σημαίνει
ότι μπορείς να τη βγάλεις έξω όπου θες και να αρχίσεις.
Ή απλά βγάλ' την έξω όπου θες!
Αυτό ακούγεται κομμάτι αγενές.
Το "βγάλ' την έξω" απευθύνεται σε άντρες, προφανώς.
Αν είσαι γυναίκα, μπορείς να το αποκαλύψεις.
- Οποιοδήποτε. - Φυλάσσομαι από τις τουαλέτες.
Ναι, είμαι γενικά προσεχτικός μ' αυτές.
Αλλά δεν είναι ανταγωνισμός.
- Όχι, δε χρειάζεται να είναι. - Αλλά το νούμερο 18 είναι η προθέρμανση.
Εντάξει. Έχω ζέσταμα.
Ξαναλέω, δεν είναι ανταγωνισμός. Eντολή νούμερο 45 για 'μένα
είναι να προσέχεις τους τρόπους σου.
Το ότι είναι η αποκάλυψη δε σημαίνει ότι πρέπει να είσαι αγενής.
Κράτα τα χέρια για τον εαυτό σου, νούμερο 42. Έχεις αντηλιακό;
- Μόνο σκιά. - Σκιά, φυσικά.
Είναι δωρεάν, είναι παντού. Νούμερο 2, διπλό χτύπημα.
Και νούμερο 5, επιβεβαίωσε τον φόνο σου.
- Μάλιστα. - Απόφυγε ό,τι χαλάει.
- Το 'χεις; - Συγγνώμη. τσάντες "ziploc".
- Ίδιο πράγμα, άλλη λέξη. - Ναι ακριβώς.
Μάλλον να μη λέω τη λέξη "ζιπλοκ", γιατί προσπαθώ να αποφεύγω μάρκες.
Ωραία. Τι σας έφερε πίσω τόσο νωρίς παιδιά;
Πηγαίναμε στο Ρόκις, αλλά τα αναθεματισμένα Μπολτ...
- Μπολτ; - Ναι.
Τα ζόμπια στις πεδιάδες.
Είναι πιο δυνατά απ' όσο είχαμε συνηθίσει.
Μάλλον εξαιτίας του τρεξίματος και του κυνηγιού.
Έτσι, τα λέμε Μπολτ, από τον Γιουσέιν.
Επειδή είναι πολύ αθλητικά.
Όχι, βγάζει νόημα.
- Εμείς τα λέμε T-800s. - Εξολοθρευτής. Ναι! Μ' αρέσει.
- Αλήθεια; - Ναι. Η αγαπημένη μου ταινία. Το, T2.
- Ναι, το T2 είναι η δεύτερη αγαπημένη μου. - Ποια είναι η πρώτη;
- Το Fantasia.
Τέλος πάνtων, το φαγητό των Μπολτ τελειώνει
οποτε στρέφονται ανατολικά, πράγμα όχι καλό.
Ξέρεις τι άλλο δεν είναι καλό;
Δολοφόνησες το Θηρίο,
Να καλέσω το ΑΑΑ. Είμαι σίγουρος θα έρθουν αμέσως.
Πρέπει να παίξεις τα χαρτιά σου...
Το ολόσωμο άρχισε να μου κόβει την κυκλοφορία.
- Στον κόλπο σου; - Στον δικό σου.
Τι θα πάρεις Φλόριντα;
Μου κάνει για τύπο που θέλει σταγόνες λεμονιού.
Κάτι με ομπρέλα ή κάτι τέτοιο.
Άκουσα "κάτι με ομπρέλα." Κάν' τα δύο.
Τρία παρακαλώ.
- Ώστε αυτός είναι το τσιράκι σου. - Αυτός εκεί είναι ο συνεργάτης μου.
Κοιτάς τον Φλάγκσταφ και λες: "Είναι αδύνατος, μικροσκοπικός."
ακόμα και γυναικωτός, αλλά είναι θηρίο στη μάχη.
Έλα τώρα. Γίνεσαι γλυκός. Γλυκέ, γλυκέ άνθρωπε. Σ' ευχαριστώ.
- Σ 'αγαπώ. - Και εγώ σε αγαπώ.
Βρήκε ο Φίλιππος τον Ναθαναήλ.
Μπορεί να φαίνεται λίγο βιβλιόφιλος, αλλά είναι επίσης και ζώο.
Τρώει ζόμπια για πρωινό, τα χέζει μέχρι το γεύμα.
Στην υγειά σας.
Χέζει τα πάντα μέχρι το γεύμα.
Τι στο διάολο ήταν αυτό;
Πρέπει να σ' ακολούθησαν.
Θεέ, αυτά είναι τα Τ-800.
Ή τουλάχιστον T-700.
- Δεν υπήρχε Τ-700. - Το T-800 είναι το πρώτο μοντέλο.
Είναι υπέροχο, να έχω δύο ίδιους.
Εντάξει. Ώρα να δράσεις, αλλιώς να σκάσεις.
Αυτή η ατάκα είναι απ' το 2009.
Εντάξει. To έχουμε αυτό.
Δεν στέλνεις ένα αγόρι να κάνει την δουλειά ενός άνδρα.
Εμείς τους φέραμε εδώ. Εμείς θα το φροντίσουμε.
Ναι, ξέρεις κάτι; Άντε πάνω τους.
Έχεις σύνθημα αν τα πράγματα στραβώσουν;
Καλό. Έλα Φλαγκ, ας δείξουμε στους γαμιόληδες πώς γίνεται.
Έγινε αφεντικό.
Άστα λα βίστα, μωρό μου. Εξολοθρευτής 2.
- Θυμάσαι; - Έτοιμος, φίλε;
Είναι τόσο γαμάτο.
Ρουφήξτε τα!
Ελάτε!
Βρίσκει κανείς άλλος αυτούς τους δύο εξαιρετικά ενοχλητικούς;
- Πάρτε το! - Εξαιρετικά; Όχι.
Δεν βλέπω να το 'χουν.
Αγνόησαν τον Κανόνα Νούμερο 52, μην φοβάστε να ζητήσετε βοήθεια.
- Φλάγκσταφ; - Ναι, αφεντικό;
Ήσουν το αστέρι της ομάδας, σήμερα. Χωρίς πλάκα.
Απίστευτη δουλειά. Και μου φαίνεται ή αυτά τα ζόμπια
γίνονται πιο μοχθηρά, συνεχώς;
- Είναι όντως σκατοκέφαλοι. - Τράβηξα μια πόζα εν δράσει
που πηγαίνει κατευθείαν στο λεύκωμα.
Θα είναι γαμάτο. Συνέχισε να έχεις ψηλά τον πήχη,
και θα συνεχίσουμε να οδηγούμε τους αυτοκινητόδρομους, μαζί.
- Είμαι περήφανος για σένα. - Έμαθα από τον καλύτερον.
- Έλα τώρα. - Μπράβο, Κεργκ.
Ευχαριστώ.
Θα είναι κολασμένο.
Είναι φοβερό που σ' άφησε, να φορέσεις το καπέλο.
- Κέργκ; - Ναι;
Νομίζω ότι κάτι έχεις εδώ.
Τι, αυτό;
Ναι, αυτό είναι.. Αυτό είναι τατουάζ.
Συγγνώμη, έκανες τατουάζ δαγκωματιά των ζόμπι;
Όχι, είναι ένα τατουάζ που έκανα μια νύχτα στο Μπερναλίο.
Εντάξει, ήρεμα. Όλα είναι καλά.
Νεβάδα, γιατί δεν ετοιμάζεις ποτά;
Εντάξει. Ήταν λίγο περίεργο, ναι;
- Ναι. - Εντάξει. Απλά ηρεμήστε.
Απλώς θα πιούμε ποτάκια.
Έτσι θα μπορέσουμε να γιορτ...
Με συγχωρείτε. Είναι εντάξει.
Είναι απλώς άγχος, από την μάχη. Μόλις...
Παιδιά, νομίζω ότι ο Αλμπουκέρκη μολύνθηκε.
Εγώ μολύνθηκα;
Εσένα δάγκωσαν δυο φορές.
- Φλάγκσταφ! - Όχι. Αυτό είναι ψέμα.
Εμπιστέψου με. Εντάξει; Ποτέ δεν με δάγκωσαν.
Ούτε εμένα. Είμαστε πανούργοι.
Είσαι καλά;
- Είμαι καλά. - Είσαι;
- Είμαι καλά. - Εντάξει, είναι εντάξει.
Όχι, δεν είναι καλά.
Όχι. Αρχίζεις να μοιάζεις με ένα T-800. Εξολοθρευτής 2.
Όχι, όχι!
Όχι!
Κουνήσου! Φύγε από τη μέση.
Όχι! Όχι!
Φλάγκσταφ, παραβιάζεις τις 10 Εντολές!
Αυτό είναι για αυτό που έκανες στο Θηρίο!
Συγγνώμη!
- Πώς είσαι; - Άσχημα!
Συγγνώμη, παπούτσια. Συγγνώμη, Έλβις.
Σκατά.
- Πώς τα πας τώρα; - Ακόμα άσχημα! Θες να αλλάξουμε;
Ν' αλλάξουμε; Πώς θα με ωφελήσει, αυτό;
Σκατά!
- Βοήθεια! Πυροβόλησέ τον! - Δεν θέλω να σε χτυπήσω!
Σκατά.
Όπλο, όπλο, όπλο! Σκατά!
- Σταμάτα να πυροβολείς! Το έχω! - Ωραία, γιατί πρέπει να ξαναγεμίσω!
Μην κουνιέσαι! Μην κουνιέσαι! Κουνήσου!
Σκατά!
Όχι, όχι, εγώ! Όχι, εγώ! Γαμημένε!
Άστα λα βίστα, μωρό μου.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ.
Είναι μαλάκες!
- Μπράβο. - Ευχαριστώ.
- Μπορώ να φορέσω το καπέλο; - Όχι.
- Γαμάτο. - Η εξολόθρευση ζόμπι της χρονιάς;
Συγγνώμη. Κερδίζει η ερμηνεία του Ματέο Μπιάντσι από την Πίζα, Ιταλία.
Βοήθεια, Αυτοί είναι τουρίστες για την Πίζα. Βοηθήστε τα παιδάκια.
Πουτάνας γιοι!
Ναι, ναι. Αυτή η Πίζα.
Μπραβίσιμο, Mατέο.
Σάντεϊ! Σάντεϊ
Ο Μεγάλος Χοντρός Θάνατος έχει δίκιο.
Αυτό είναι τεράστιος κίνδυνος ανατροπής.
Είναι.
Φίλε, νομίζω ότι πρέπει να της ζητήσεις να έρθει μαζί μας.
- Όχι. - Ναι.
Νομίζω ότι κάνουν ωραίο ζευγάρι.
Τι σας λέω, ρε παιδιά;
Πετάω το περιττό βάρος, δεν το μαζεύω.
- Ναι. - Εκτός αυτού, δεν θα το έκανε.
Δεν είναι τέτοιος τύπος.
Να προσέχεις, Φλόριντα.
Με συγχωρείτε.
Να παραμείνεις επικίνδυνη, Νεβάδα.
Χωρίς παρεξήγηση, αλλά η αδελφή μου είναι ακόμα εκεί έξω.
Πρέπει να ξεκινήσουμε.
Αν από κάποιο θαύμα δεν πεθάνεις...
υπάρχει πάντα χώρος στο γκαράζ μου.
Καλύτερα να μείνω ζωντανός τότε.
Εντάξει, γύρισες. Ωραία.
Ξέρετε πώς να οδηγείς ένα τέτοιο;
Θα κατεβάσω το κουταβάκι από 'κει και έπειτα θα πηδήξετε μέσα.
Ωραία.
Είναι ένα μεγάλο γέρικο άτι, αλλά μπορώ να το εξημερώσω.
Σκατά.
- Νομίζω ότι πήρε το κολάι. - Σκατά!
- Όχι. - Όχι.
Γαμημένοι καριόληδες!
Το έχω.
Γαμώ! Γαμίδια! Γαμιέται!
Ίσως πρέπει ν' αφήσεις σημείωμα.
Αυτή είναι δική σου δουλειά.
Εγώ... δεν μπορώ να το οδηγήσω...
Ναι. Θα οδηγήσω εγώ.
Τι ήταν αυτό;
Ικανοποίηση.
Ομαδική δουλειά. Η ομάδα έρχεται πρώτη. Απίστευτο ό, τι δεν το κατάλαβα. Τι χαζός.
Ξέρεις, αν ο Φλάγκσταφ, ήταν τόσο υπέροχος,
τότε πού ήταν η αναμφισβήτητα πανέμορφη αλλά συναισθηματικά απρόσιτη Κάνσας;
Δεν ξέρω. Ίσως τον χώρισε, διότι πίστευε ότι ήταν απλώς ξεπέτα.
Ή ίσως ήταν έτοιμη να επιστρέψει
υπό το λεπτό πέπλο μυστηρίου των απαραίτητων όπλων και πυρομαχικών.
Περίμενε, πού θες να καταλήξεις;
Νομίζω ότι είσαι αρκετά έξυπνος για να το καταλάβεις...
Θεέ μου.
Πρέπει να μου κάνεις πλάκα.
Γιατί, διάολε, είναι ακόμα ζωντανή;
Πραγματικά μου λείψατε παιδιά. Ναι!
Θεέ μου.
Κοίτα μπροστά.
Γεια σου, γέρο!
Ας κάνουμε παρέα.
Είναι περίεργο που σε βλέπω.
Τελευταία που σε είδα, ήσουν σαν...
- Ζόμπι. - Μακάρι.
Ηλίθια αλλεργία στα καρύδια.
- Αλλεργία; - Ναι.
Ήταν στους ξηρούς καρπούς που μου έδωσε η Γουιτσίτα.
- Ποιος να'ξερε ότι είχε και καρύδια; - Όχι εγώ. Νόμιζα ότι ήταν βίγκαν.
Προσπάθησα να σου πω ήταν αλλεργική αντίδραση, αλλά νόμιζες
- Ότι ήθελα να σε δαγκώσω. - Ναι...
Όχι, ότι αυτό σε χάλασε την τελευταία φορά.
Ευχαριστώ που έριξες πάνω από το κεφάλι μου.
Απλώς προσπαθούσα να σε τρομάξω.
Δεν θα απαλλαγείς από μένα τόσο εύκολα.
Όχι!
Ήμουν κρυμμένη στο δάσος, όταν σκέφτηκα:
"Κάποτε ζούσα σε έναν καταψύκτη, οπότε γιατί όχι σε έναν καταψύκτη με τροχούς;"
Δεν μπορώ να διαφωνήσω με αυτή τη λογική.
Μου έλειψε πραγματικά αυτό.
Αυτό ήταν σαρκασμός;
Ήταν;
- Γιατί να μην πάμε σ' ένα νησί; - Είναι μια πολύ καλή ιδέα.
Δεν θα υπήρχαν ζόμπια.
- Σωστά. - Φυσικά.
Πρέπει να πάμε στο Νησί του Πειρασμού.
Τι;
Τα μάτια σου στο δρόμο.
- Θέλεις να αλλάξω σιντί; - Παίζε σιντί;
- Ναι. Είναι οι... - Ποιοι είναι;
Είναι οι Portishead.
- Οι Portishead είναι; - Ναι. Ξέρεις ποιο είναι το αστείο;
Νόμιζα ότι τους έλεγαν "Portashed",
μέχρι που πήγα σε μια συναυλία της και το εξήγησε.
Ναι, θα έλεγα "Portasheed".
- Ακριβώς. Ναι, είναι αστείο. - Ναι.
Μου ήταν προφανές ότι η Γουιτσίτα και εγώ, ήταν γραφτό να είμαστε μαζί.
Γι 'αυτό και η επιστροφή της Μάντισον έγινε την χειρότερη χρονική στιγμή.
Φυσικά, χάρηκα που δεν ήταν ζόμπι.
Αλλά γιατί δεν γύρναγε στον καταψύκτη του εμπορικού;
Κοιτάξτε, κοιτάξτε.
Κοίτα.
Φτάσαμε στην Βαβυλώνα.
Αν ακούτε μεγαλύτερο ενθουσιασμό στη φωνή μου,
είναι για δύο λόγους.
Πρώτον, ενδεχομένως να βρήκαμε την Λιτλ Ροκ...
όντως αυτή τη φορά.
Και δεύτερον, ίσως βρήκαμε τελικά το παντοτινό μας σπίτι...
Ό,τι έψαχνα όλο τον καιρό.
- Βαβυλώνα. - Μου αρέσει αυτό το τραγούδι.
Αυτό το μέρος είναι τόσο χαριτωμένο.
- Χριστέ μου! - Τι στο διάολο;
- Απολαύστε τα μικρά πράγματα. - Οι τσάντες μου, ήταν εκεί μέσα!
- Όχι, δεν ήταν. - Δεν επιτρέπονται όπλα!
Μ' αρέσει ήδη αυτό το μέρος. Έχεις αίσθηση του χιούμορ.
Δεν επιτρέπονται όπλα.
Δεν δίνω τα όπλα μου κάτω από οποιαδήποτε συνθήκη, τέλος.
Τότε, δεν πρόκειται να μπεις στη Βαβυλώνα.
Μπορείς να περιμένεις στο αυτοκίνητο.
Θες να δεις την Λιτλ Ροκ ή όχι;
Εκεί είναι!
Λιτλ Ροκ.
- Γεια σου. - Γεια.
- Τι κάνετε εσείς εδώ; - Χαίρομαι που είσαι ασφαλής.
- Εντάξει. - Θεέ μου.
- Έλα εδώ. - Γεια.
Τι κάνεις εδώ;
- Δεν αφήνουμε ο ένας τον άλλον. - Το ξέρω. Λυπάμαι.
- Συμφωνούμε όχι άλλα σημειώματα; - Ναι ποτέ ξανά.
Για να ξέρετε, δεν υπάρχει ομαδικό σεξ.
Εντάξει, ωραία, ομαδικό σεξ.
Γουιτσιτά. Άρα εσύ είσαι ο Κολόμβος και εσύ ο Ταλαχάσι.
- Μπέρκλεϊ; - Είσαι από το Μπέρκλεϊ;
- Είσαι ο Μπέρκλεϊ; - Όχι, έλα.
Ποιες οι πιθανότητες να 'μαστε και οι δυο από εκεί;
Ηρέμησε. Εντάξει;
Ευχαριστώ που ήρθατε να δείτε τι κάνω.
Αλλά πρέπει να καταλάβετε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι ειρηνικοί...
φιλικοί και καλοί. Και ειλικρινά, δεν νομίζω ότι θα ταιριάξετε εδώ.
- Λιώνουν τα γαμημένα τα όπλα μας! - Αυτό ακριβώς εννοούσα.
Παιδιά, νομίζω ότι πρέπει να μείνουμε.
- Δεν ψηφίζεις. - Ψηφίζω.
Δεν έχεις ακούσει για γυναίκες που υποφέρουν;
Τα δικαιώματα ψήφου;
Όχι, γλυκέ μου.
- Ποια είναι αυτή; - Είμαι η Μάντισον.
- Μην πεις. - Θα ξετρελαθείς μ' αυτό.
- Μην το πεις. - Είναι η φίλη του Κολόμβου.
Είναι επίσημο.
Δεν έχασες χρόνο, έτσι;
- Σ' ευχαριστώ για την ψήφο σου. - Παρακαλώ.
Εντάξει. Άργησα για τον κύκλο τυμπάνων, πρέπει να πάω.
Λιτλ Ροκ!
Συγγνώμη.
Βλέποντας την Λιτλ Ροκ ασφαλή και με φίλους της ηλικίας της...
Ο Ταλαχάσι συνειδητοποίησε ότι η φωλιά του ήταν πλέον άδεια.
Και άρχισε να ακούει το κάλεσμα του βουβάλου.
Μην είστε σαν την Γκλόρια Γκλαμ. Σας είπα ότι θα φύγω.
Τι; Θα χωριστούμε;
Είναι ώρα. Πρέπει να ξεκινήσω τις δικές μου περιπέτειες.
Η Λιτλ Ροκ, είναι ασφαλής...
και, ο μοναχικός λύκος, πρέπει να βγει για κυνήγι.
Πού θα πας;
Η κατεύθυνση είναι ο προορισμός. Δυτικά.
Η Δύση είναι από 'κει.
Ναι. Τέλος πάντων, όπως και ο τίτλος ενός σπουδαίου τραγουδιού του Φιλ Κόλινς:
"Αν αγαπάς κάποιον, τον αφήνεις ελεύθερο".
- Είμαι σίγουρη ότι δεν ήταν αυτός. - Εγώ είμαι.
- Όχι, ήταν κάποιος άλλος. - Είμαι σίγουρος ότι ήταν αυτός.
Ναι. Ειρήνη.
Δεν είμαι καλός στους αποχαιρετισμούς..
- Απλά μην πεις αυτό με το γουρούνι. - Κρατήστε τα βυζιά σας στεγνά.
- Εντάξει. - Δεν το περίμενες, έτσι;
Θα προτιμούσα μάλλον αυτό με το γουρούνι.
Γεια σου, μην κάνεις τίποτα που δεν θα έκανα.
- Κατάλαβες τι εννοώ. - Όχι, πραγματικά, όχι.
Όχι; Εντάξει.
Τέλος πάντων, θα μου λείψετε παιδιά.
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ, πως-σε-λένε!
- Τα λέμε. - Είναι ο Ταλαχάσι. Στο είπα.
Σάλι Τάλι!
T-800.
Αποφασίστηκε.
Εντάξει. Το έπιασα. Συγγνώμη. Ναι. Το έπιασα.
- Έπρεπε να το κλωτσήσεις πίσω. - Αλήθεια;
- Δεν έχεις δει ποτέ ποδόμπαλα; - Νόμιζα ότι είναι σαν το κουτσό.
- Γύρισε, ο Σάλτι Τάφι! - Γαμώτο!
T-800, ένα ολόκληρη αγέλη από δαύτα, κατευθύνονται προς τα εδώ.
Τα γαμημένα πυροτεχνήματα είναι προσκλητήριο δείπνου!
Σταματήστε τα πυροτεχνήματα! Σταματήστε τη μουσική!
Βγάλτε όλοι τον σκασμό!
Σκάστε.
Ερώτηση:
Λιώσατε όλα τα όπλα;
Ναι, έτσι κάναμε αυτά τα ειρηνικά πραγματάκια.
- Χριστέ μου. - Τα όπλα μου!
Κάτι έχω στα σκαριά. Νομίζω ότι μπορεί να έχω ένα σχέδιο.
Τι;
Δεν έχω τίποτα. Είμαι απλώς ένας τραγουδοποιός.
Όχι, είσαι αντιγραφέας τραγουδιών.
- Άκου, Μπέρκλεϊ; - Ναι;
Δεν νομίζω ότι θα πετύχει.
Ακόμη και τα δωδεκάχρονα ξέρουν τον Μπομπ Ντίλαν, γαμημένε φιγουρατζή.
Δεν θα πω ψέματα, πραγματικά μου άρεσε αυτή η στιγμή, αλλά πλησιάζουν τα ζόμπι.
Στρατηγέ του Εμφυλίου, πρέπει να ξέρεις πώς να πολεμάς, έτσι;
Φυσικά.
Φτώχεια, σεξισμός, κοινωνική αδικία.
- Να το σκάσουμε. - Βαρέθηκα να το βάζω στα πόδια.
Τι καλό έχει ένα σπίτι αν δεν μπορείς να μείνεις σε αυτό;
- Κολόμβε. - Ναι, Θωρ;
Θα με κάνεις να κλάψω, τώρα.
Όχι, μην σε παρακαλώ.
Εντάξει. Το κατέπνιξα.
Όσον αφορά εμένα, μόνο ένα πράγμα μπορούμε να κάνουμε.
Ομαδικό σεξ. Σωστά;
Όχι.
Θα τα πολεμήσουμε.
Θα είσαι ο πρώτος που θα πεθάνει, αλλά μ' αρέσει ο ενθουσιασμός σου.
- Μπορείς να πεθάνεις. - Ευχαριστώ για τη θυσία σου.
Εντάξει, ακούστε, όλοι.
Είναι υπεράριθμοι, αλλά δεν έχουν αυτό που έχουμε.
- Όπλα; - Δεν έχουμε όπλα.
- Τι; - Αυτό που έχουμε...
είναι καρδιά, εγκέφαλος και βιοντίζελ.
Θα κάψουμε αυτά τα ζόμπι όπως την 4η Ιουλίου.
Τότε θα χτυπήσουμε τους αργούς.
Αυτό που θα κάνουμε είναι να σχηματίσουμε ασπίδα.
Ένα, δύο, τρία!
- Τότε, θα τα αποτελειώσουμε. - Άρρωστο.
- Θα πετύχει, έτσι; - Πρέπει.
Κυλήστε.
- Συνέχισε να βιδώνεις. - Αυτό κάνω.
ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ
Δεν υπάρχει επιστροφή, τώρα.
Εντάξει, ορίστε.
Όμορφα.
Ναι. Θα πετύχει.
Είναι όμορφο.
Έρχονται τα ζόμπια!
Έρχονται, τα ζόμπια!
- Ώρα να δράσεις, αλλιώς να σκάσεις. - Χρειάζεσαι καινούργια ατάκα.
Ας κάνουμε να κοπεί η δική τους η ψωλή.
Επειδή έχει ομοιοκαταληξία δεν σημαίνει ότι είναι ωραίο.
- Τι πρόβλημα έχει; - Δεν ξέρω.
Μ' αρέσει όταν έχει ομοιοκαταληξία.
- Αρχίζουμε. - Εντάξει.
Έρχονται τα ζόμπια!
Προσέξτε, παιδιά! Νά' τα. Έρχονται!
Στις θέσεις σας!
Κάψτε τα.
Πάμε, πάμε! Πάμε σε ασφαλές μέρος.
Ορίστε.
Εντάξει, τώρα, ανατινάξου!
Θα ήταν η ιδανική στιγμή για να ανατιναχτούν.
- Δεν λειτουργεί. - Γαμώτο!
Θεέ μου!
Να πάρει. Δούλεψε.
- Θεέ μου. - Εντάξει.
Εντάξει, τώρα αποτελειώνουμε τους αργούς.
Εντάξει. Ναι.
Να πάρει.
Αυτοί θεωρούνται αργοί;
Αμάν. Έρχονται.
Ετοιμαστείτε!
Σκότωστε τους γαμιόληδες!
Παιδιά, λυπάμαι που το λέω...
νομίζω ότι αυτό θα μπορούσε να είναι το τέλος του ταξιδιού.
- Έλα εδώ. - Σας αγαπώ παιδιά.
- Σας αγαπώ πιο πολύ... - Ήταν καλό για όσο διήρκησε.
Θεέ μου. Θα πεθάνουν.
Η Σάντεϊ! Η Σάντεϊ!
Δόξα τω Θεώ που υπάρχουν οι μπαστουνόβλαχοι!
- Θέλετε όχημα; - Ναι.
- Ελάτε. - Πάμε!
- Δεθήκατε; - Ναι, δενόμαστε, τώρα.
- Κανόνας 4ος. Το κατάλαβα. - Κι εσύ.
Δεν είμαι κότα όπως ο Κολόμβος. Τίποτα το προσωπικό.
- Θεέ μου! - Σκατά!
- Οι ζώνες υπάρχουν για κάποιο λόγο. - Ναι.
Νιώθω λίγο ναυτία.
- Ανοίγει κανείς το παράθυρο; - Όχι, όχι.
Ανοίξτε το παράθυρο.
Αν αρρωστήσεις, θα αρρωστήσουμε όλοι.
Εντάξει, εντάξει. Θεέ μου.
Κάνεις στην άκρη για να με φάνε τα ζόμπια;
Θα είναι πιο άνετα.
- Σκατά. Πρόσεχε! - Κάν' το!
Θεέ μου, είσαι σέξι.
Μην λες "σέξι", έχω ήδη ναυτία.
Σκατά! Σκατά.
Σκατά.
- Σκατά! - Είστε καλά;
Ευχαριστώ που προτιμήσατε τον Μεγάλο Χοντρό Θάνατο.
Σου είπα ότι έχουν κίνδυνο ανατροπής!
- Πρέπει να φύγουμε! - Πάμε!
Γρήγορα! Έρχονται!
Γρήγορα, έρχονται! Τρέξτε!
Γαμώτο!
Ευχαριστούμε!
Έρχονται!
Γρήγορα!
Τρέξτε!
- Μου τέλειωσαν οι σφαίρες! - Τρέξτε! Έρχομαι!
Πάρτε θέσεις! Θα τους καθυστερήσω!
Αρπάτε τη, γαμιόληδες!
Δεν γράφεις ιστορία της Γης των Ζόμπι,
χωρίς να πεις την ιστορία μιας μνημειώδους μέρας.
Όπου ένας ελεύθερος άνθρωπος έκανε την υπέρτατη θυσία...
και απέδωσε φόρο τιμής στους Ινδιάνους προγόνους
που μπορεί να είχε ή και να μην είχε.
Τη μέρα που ηγήθηκε του πρώτου και τελευταίου, του μοναδικού...
του μεγάλου αμερικάνικου άλματος ζόμπι.
- Η εξολόθρευση ζόμπι της χρονιάς. - Του αιώνα.
Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα. Εντάξει, δύο.
Ταλαχάσι!
- Ερχόμαστε! - Κρατήσου.
- Βοήθεια, πέφτω! - Δε μπορούμε να σε βοηθήσουμε.
Βοήθεια, ρε!
- Τι να κάνουμε; - Πετάξτε τους κάτι!
Με χτύπησες στ' αρχίδια με το μπαλάκι!
- Συγγνώμη. - Δεν κρατιέμαι! Πέφτω!
Όχι!
Ζήτω ο βασιλιάς.
- Ακόμα εδώ είμαι! - Δώσ' μου το χέρι σου.
- Απλωσε το πόδι σου. - Γαμώτο, Κολόμβε!
- Φέρε το πόδι προς τα 'δω! - Δεν είναι καλή ιδέα!
- Σ' έπιασα. - Τραβήξτε.
Είσαι καλά;
- Ναι. - Ήταν καταπληκτικό.
Ευχαριστώ.
- Κράτησες το όπλο; - Ν' άφηνα το Χριστουγεννιάτικο δώρο μου;
- Γιατί δεν το 'βγαλες νωρίτερα; - Το ξέχασα. Κάπνισα πολύ χόρτο.
Ίδια ο πατέρας σου.
Ναι.
Ναι; Ναι, ναι;
Ναι, ναι.
- Ναι, ναι, ναι; - Ναι.
Αλήθεια;
Γιατί άλλαξες γνώμη;
Επειδή, Γη των Ζόμπι ή όχι, είναι γραφτό να είμαστε μαζί.
Άρα.. αυτό ανήκει σ' εκείνη...
Ευχαριστώ.
- Είσαι έτοιμη; - Ναι.
Κάτσε να κάνω το γνωστό.
- Σε ποιο χέρι πάει; - Σ' αυτό.
Ωραία. Ορίστε.
Έλα 'δω.
Τέλος καλό.
Τελικά θα συνοδέψω αυτό το μυγόφτυσμα στην εκκλησία.
Ευτυχώς που δεν πέθανες, τότε.
Κομητεία Γουάσο.
- Τι; - Κομητεία Γουάσο, Νεβάδα.
- Ρίνο. - Η μεγαλύτερη μικρή πόλη του κόσμου.
- Όρμα. - Ευχαριστώ.
- Ώπα, ώπα... - Θεέ μου!
- Γκαγκά, είναι ψηλά. - Ξεμπερδέψαμε.
Πάμε να το κάψουμε.
Κάντιλακ Φλίτγουντ σειρά 60 του 1955.
Έχει σηκωθεί μέχρι και η τελευταία μου τρίχα.
- Πού πάμε; - Σπίτι, μήπως;
Σπίτι; Καλή ιδέα.
Πού είναι το σπίτι;
Νομίζω ότι είμαστε ήδη εκεί.
Αν μας έμαθαν κάτι οι περιπέ- τειές μας, αυτό ήταν το σπιτικό.
Η Γουιτσιτά δε χρειαζόταν να το φοβάται.
Κι εγώ δε χρειαζόταν να το ψάχνω.
Γιατί το σπίτι δεν είναι μέρος. Είναι οι άνθρωποι με τους οποίους είσαι μαζί.
Μάλλον, γι' αυτό λες τον άλλο "δικέ μου".
Και οι "δικοί μου" είναι πολύ γαμάτοι.
Μέχρι την επόμενη φορά, είμαι ο Κολόμβος του Οχάιο...
εκ μέρους της Γουιτσιτά, της Λιτλ Ροκ...
του Ρίνο και Ταλαχάσι και λέω "άντε γεια, μωρό μου".
Αυτό για σένα, Φλάγκσταφ.
Συγγνώμη. Και κάτι άλλο.
Νιώθω ενοχές γι' αυτό που είπε η Νεβάδα.
Να ξεκάνει σαν τον Μπιλ Μάρεϊ, ξέρετε ποιον.
Λάθος μου. Σκότωσα τον καλύτερο κωμικό της γενιάς μας.
Αλλά θέλω να επανορθώσω.
Γι' αυτό, θα πάμε πίσω στο 2009.
Καλωσήρθατε στην παρουσίαση της ταινίας "Γκάρφιλντ 3".
Θα έχετε 5 λεπτά. Οι ερωτήσεις σας να αφορούν την ταινία...
- και μη βγείτε εκτός θέματος. - Η ιδέα της τριλογίας ήταν κάτι...
Σαν καλλιτέχνης, σκέφτεσαι τις καλύτερες.
Το "Νονό", το "Φονικό Όπλο".
Το ερώτημα, όμως, είναι: Γιατί το Γκάρφιλντ 3;
- Θα μείνει μεταξύ μας; - Ναι.
- Τα ναρκωτικά είναι ακριβά. - Σαν ηθοποιός...
πόσες απ' τις 9 ζωές σας έχουν μείνει;
Έχω κάνει τρεις ταινίες "Γκάρφιλντ".
Άρα, έξι.
Η ουσία του Γκάρφιλντ νομίζω είναι οι τρίχες.
Το περίμενα αυτό.
Θα μας κάνετε αυτό με τις τρίχες στα γρήγορα;
- Όχι. - Θα μας το κάνετε λίγο τώρα;
Ελάτε να το κάνουμε μαζί.
Να βγάλουμε και μια σέλφι.
Ωραία.
Είσαι καλά;
Έχετε ένα μωρομάντηλο;
Μεγάλος θαυμαστής, κ. Ρόκερ.
Πάμε, Τιμ.
Φέρτε τ' αμάξι μου. Φεύγω.
Πρώτη φορά βλέπω τον Ρόκερ να κάνει έτσι.
Ενίοτε, είναι σαν να σε βάζουν να πολεμήσεις τον κόσμο.
Θεέ μου.
Συγγνώμη.
Μπιλ Μάρεϊ, λατρεύω τις ταινίες σου! Βοήθεια!
Δε φοβάμαι τα φαντάσματα.
Καλησπέρα, σενιορίτα.
Μου τη δίνουν οι Δευτέρες.
Συγγνώμη. Στα ισπανικά είναι κάπως έτσι:
Συγγνώμη για την προφορά.