Τζόναθαν.
Σου μιλάω.
Θεέ μου.
Τι κοιτάς ακριβώς;
- Τι; - Όταν σου μιλάω.
Το χαλί;
Τον τοίχο;
Βλέπεις; Του μιλάω κι ούτε που με κοιτάει.
Υπάρχει κάποιος λόγος που δεν κοιτάζεις την Κάρολιν;
- Νόμιζα ότι την κοίταζα. - Έχεις μάτια στον κρόταφο;
- Έτσι ακούω. - Δεν το ήξερα.
Έτσι συγκεντρώνομαι, εντάξει;
- Πόσο καιρό με ξέρεις; Έτσι δείχνω. - Όχι.
Κάρολιν, ίσως αν ο Τζόναθαν επαναλάβει τα λόγια σου
θα ένιωθες ότι σε άκουσε;
Δεν θέλω να επαναλάβει αυτό που είπα.
Θέλω να με κοιτάζει.
Κοίταξέ με.
Γύρνα και κοίτα με.
Είναι πολύ αστείο, μάλλον.
Τόσο δύσκολο είναι;
Μη μου λες τι να κάνω και μη με δείχνεις με το δάχτυλο.
Για κάποιον λόγο, δεν του αρέσει να τον δείχνω.
Ναι, για κάποιον λόγο. Φαντάσου να το κάνει όλη μέρα.
Φαντάσου να σου κουνάει το δάχτυλο.
Να μιλήσετε για τη μαμά του.
Σου κούναγε το δάχτυλο όταν ήσουν μικρός;
Η μητέρα μου πέθανε πρόσφατα.
Τέτοια σκρόφα είσαι.
Εγώ; Σκρόφα;
- Το άκουσες αυτό; Είμαι σκρόφα. - Ναι.
Εγώ, σκρόφα. Που κάνω συνέχεια τα πάντα για σένα.
- Ντον. - Συνέχεια.
- Ντον. - Φτιάξ' τον. Δεν μπορεί μόνος του.
Ντον, μήπως να παρέμβεις;
Αυτό το συνεχίζουμε και στο σπίτι.
Και οι δυο σας ξέρετε κι άλλον τρόπο να επικοινωνήσετε, πιο παραγωγικό.
Τι λέτε λοιπόν,
με λιγότερη περιφρόνηση
και περισσότερη ειλικρίνεια.
Άκου ένα ειλικρινές συναίσθημα.
Ερχόμαστε πολύ καιρό εδώ
και τίποτα δεν αλλάζει.
Ξέρεις κάτι, Τζόναθαν; Άσ' τον. Φαίνεται κουρασμένος.
Όντως.
Διανομή υποτίτλων: ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™
Λέρο, lonelyloop, YiorgosX, Roxy, Xetaios, Yria, Spica23, YannisG, Qualos, ΨΨ,
Carmele, Within, Strange Loop και Τα Μυαλά Στα Μπλέντερ
Πήγαινα για μάθημα και είπα να περάσω να πω ένα γεια.
Φρέσκια, πολύ μαλακή γεύση. Θα δοκιμάσεις;
- Όχι. - Μαμά.
- Καπνίζεις χόρτο. Δουλεύω εδώ. Πάρ' το. - Δεν θ' αγοράσω από εσένα.
Σε γδέρνουν στο μαγαζί που πας.
- Όχι. - Κι όμως.
- Δεν θέλω να μιλάμε γι' αυτό. - Μπορείς ν' αγοράσεις από εμένα.
Όχι, ευχαριστώ.
Θεέ μου. Δεν μ' αρέσει που δουλεύεις εδώ.
- Είναι επικίνδυνο. - Έχουμε ασφάλεια.
Αυτόν;
- Να πάρω ένα ντόνατ; - Ναι, αλλά είναι για τους μαθητές μου.
- Είναι για τους μαθητές… - Τέλεια. Ευχαριστώ, μαμά.
- Ευχαριστώ. - Δεν κάνει τίποτα.
Λοιπόν, πώς πάει η συγγραφή;
Προχωράει.
- Ανυπομονώ. - Μην ενθουσιάζεσαι.
- Δεν ξέρω αν είναι καλό. - Με δουλεύεις; Θα είναι υπέροχο.
Σ' αγαπώ πολύ. Πρέπει να φύγω.
- Σ' αγαπώ. Γεια. - Αντίο.
Ξύπνα.
Είσαι συγγραφέας; Δεν το είπες ποτέ.
Προσπαθώ να γίνω.
Ξέρω πώς είναι. Εγώ είμαι διευθύντρια παραγωγής.
Θέλω να γράψω γι' αυτόν που με πλησίασε στον δρόμο
και είπε ότι έπαθε λάστιχο
κι ότι έπρεπε ν' αλλάξει ρούχα για ν' αλλάξει λάστιχο.
Μου ζήτησε να φυλάω τον δρόμο όσο άλλαζε ρούχα για να μην τον δει κανείς
- και… - Έτυχε και σ' εμένα.
- Αλήθεια; - Πόσο χρονών ήσουν;
- Εννιά. - Εντάξει.
Δεν κατάλαβα. Και τι έγινε;
Κατέβασε το παντελόνι του κι άρχισε να τον παίζει καθώς με κοίταζε.
Αηδία.
Έχω φρικάρει
που σου συνέβη αυτό Άιβι και σ' εσένα Μάριελ.
Αλλά σίγουρα επιβάλλεται να γράψετε για κάτι τόσο προσωπικό.
Οπωσδήποτε.
- Μπίλι, θα μοιραστείς κάτι μαζί μας; - Ναι, εντάξει.
Γνώρισα μια κοπέλα που μίλαγε πάρα πολύ.
Με τρέλαινε.
Μια μέρα, μια μέλισσα μπήκε στο στόμα της
και το βρήκα πολύ αστείο.
Μα και απόλυτα συμβολικό.
Στην κυριολεξία, σκέφτηκα,
"Σ' ευχαριστώ, Θεέ μου. Ίσως τώρα το βουλώσει".
Μετά έπαθε αλλεργικό σοκ και πέθανε.
Αυτό δεν το περίμενα. Είναι φριχτό.
Έγινε μπροστά σου;
Στο νοσοκομείο, αλλά ήταν απαίσιο.
Θέλω να γράψω γι' αυτήν τη μέρα.
Επειδή έχω ενοχές για τα γέλια που έριξα. Ένιωσα χάλια.
Λοιπόν, νομίζω ότι αυτό έχει τη δυνατότητα να γίνει μία πολύ συγκινητική ιστορία.
Κι αν θες να γράψεις για κάποιον που δεν πέθανε,
- αλλά δεν λες καλά πράγματα; - Για να πω την αλήθεια, απλώς
βγάλε τα σωθικά σου στο γράψιμο, αλλά μην του το δείξεις.
Αλήθεια, ναι.
Τι ιστορία σκεφτόσουν, Χαλ;
Σχετικά με εγκλεισμό.
Εντάξει.
Και τι συγκεκριμένα σ' ενδιαφέρει σε σχέση με τον εγκλεισμό;
Η φυλακή.
Βέβαια.
Θεέ μου, παιδιά. Τι παραγωγική τάξη που είστε.
Είναι απίστευτο που είμαστε τόσο καλή ομάδα.
Χειροκροτήστε τον εαυτό σας.
Ναι. Το λατρεύω. Φανταστικά.
Νομίζω ότι τέλειωσες.
- Θα βαρέθηκες όσο το διάβαζες. - Καθόλου, Μπεθ.
Είναι πραγματικά θαυμάσιο.
Τότε γιατί η Σίλβια δεν επικοινώνησε;
- Τ' απομνημονεύματα θα ήταν καλύτερα. - Είναι σπουδαίο βιβλίο.
Πίστεψέ με. Θα σου τηλεφωνήσει. Δεν θα το διάβασε ακόμα. Έτσι απλά.
- Αλήθεια; - Είμαι σίγουρος.
Μακάρι τ' απομνημονεύματα να πήγαιναν καλύτερα. Τι συνέβη;
Γλυκιά μου.
Πίστεψέ με.
Τ' απομνημονεύματά σου είναι εξαιρετικά. Εξαιρετικό και το νέο σου βιβλίο.
Θα το λατρέψει.
Ο Έλιοτ είναι.
- Να τον καλούσαμε; - Επέτειο έχουμε. Θα τον πάρουμε μετά.
Έχεις δίκιο.
Έλα εδώ.
- Εντάξει, λοιπόν… - Ναι. Πάντα φιλούσες υπέροχα.
Σ' ευχαριστώ. Χρόνια μας πολλά.
Για όνομα του Θεού.
Τι έχουμε εδώ;
Ένα κουτάκι.
- Σ΄ αρέσουν; - Είναι πανέμορφα. Τα λατρεύω.
- Έχουν σχήμα φύλλου. - Ναι. Με ξέρεις καλά.
- Δείχνουν υπέροχα. - Ναι. Ωραία.
Τα λατρεύω.
Χρόνια μας πολλά.
Για δες.
- Μπλούζα. - Ναι.
- Είναι απαλή. - Πολύ μαλακή.
- Όντως. - Ναι.
- Είμαστε πολύ τυχεροί. - Ναι.
- Είμαστε. - Ναι.
Γεια σας. Τι θα θέλατε;
Ψάχνω πουλόβερ.
- Μήπως έχετε σε κόκκινο; - Κόκκινο. Μισό λεπτό. Πάω να δω.
Δίδυμες είστε;
Όχι. Αν και είμαστε αδερφές,
με περνά κατά πολύ.
Περίπου 25 χρόνια.
Τι λέτε για αυτό;
Καλό;
Είστε χαριτωμένη μ' αυτό. Λατρεύω το κόκκινο.
Ευχαριστώ.
Με γεια σας.
Μην αποκαλείς τους ηλικιωμένους χαριτωμένους.
- Αφού ήταν. - Όχι. Τα μωρά είναι χαριτωμένα, εντάξει;
Ναι.
- Θεέ μου. Είναι λυπηρό. - Ξέρω.
Γεια σου. Έλα.
- Τι θα ήθελες; - Γεια, γλυκιά μου.
Έχετε μαύρο παντελόνι;
Μαύρο παντελόνι. Από ό,τι βλέπω, φοράς νούμερο 27 ή 28. Θα δω τι έχω.
Και μπότες.
Δίνουμε ένα κομμάτι την ημέρα. Έλα αύριο πάλι.
Δεν μπορώ αύριο, βλαμμένη.
- Κρίμα. - Γι' αυτό τι λες; Σου αρέσει;
- Ναι. - Μάλιστα. Της αρέσει.
Ωραία. Αντίο.
Αντίο.
- Γιατί της φέρθηκες άσχημα; - Με αποκάλεσε βλαμμένη.
- Νιώθεις ικανοποίηση, έτσι; - Είναι ωραίο να προσφέρεις. Γεια.
Δεν θέλω να τον βοηθήσω. Ούτε αυτός το έχει κάνει.
Μάλλον τ' αδέρφια σου νιώθουν διαφορετικά,
αφού εκείνα τον βοηθάνε.
Ίσως είναι καλύτεροι άνθρωποι από εμένα.
Νευριάζουν, που μένω άπραγος.
Τον τρέχουν σε γιατρούς και του κόβουν τα νύχια.
Τζιμ, δεν συνεργαζόμαστε πολύ καιρό,
αλλά…
ελπίζω να εμβαθύνουμε στη σχέση με τον πατέρα σου.
Δεν με παρακολουθείς.
Ο μπαμπάς μου ήταν καθίκι.
Και είναι ακόμα. Χαμένη υπόθεση.
Απλώς δεν μου αρέσει που όλοι θυμώνουν μαζί μου.
Εγώ και τ' αδέλφια μου είμαστε δεμένοι.
Ξέρεις ότι θύμωσαν μαζί σου;
Φαίνεται.
Τέλος πάντων. Λίγο με νοιάζει. Δεν αλλάζω γνώμη. Οπότε…
ας συνεχίσουν αν θέλουν.
Το θέλουν;
Ούτε που ξέρω.
Ωραία. Κάπου εδώ…
έληξε η συνεδρία.
Θέλω να τα πούμε και την άλλη βδομάδα.
- Ναι. Ευχαριστώ, Ντον. - Να προσέχεις.
Θεέ μου. Τι ηλίθιος.
Τι λες;
Λυπάμαι.
Εντάξει. Δεν πειράζει. Άλλωστε, γι' αυτό ήρθα.
Κάποιος συγκεκριμένος λόγος;
Δεν ξέρω. Είναι πολύ απλό.
Ναι. Βασικά, είναι.
Απλό και κλασικό.
Ισχύει. Αλλά δεν εκφράζει κάτι.
Ναι.
Έχεις δίκιο. Δεν εκφράζει κάτι.
Περίμενε. Τι; Συγγνώμη.
Ήταν κακιά επιλογή. Το κατάλαβα.
Εντάξει.
Όχι, αλλά το έχω. Ωραία.
Μπορείς να δουλέψεις κάπου καλύτερα,
επειδή είσαι έξυπνος κι έχεις πτυχίο.
Όπως όλοι.
Είναι ακόμα είκοσι τριών χρονών. Πού αλλού να δουλέψει;
Πιστεύω ότι μπορείς να βρεις κάτι αντάξιο των δυνατοτήτων σου.
Γιατί έχεις ταλέντο, Ελ.
Ποιος το λέει;
- Και οι δύο το λέμε. - Ναι.
- Δεν έχετε διαβάσει αυτά που έχω γράψει. - Με δουλεύεις τώρα; Θα είναι υπέροχο.
Πότε θα το τελειώσεις;
Δεν έχω ιδέα.
- Να πάρω κι άλλη σαλάτα; - Ναι. Φτάνει;
Σ' ευχαριστώ.
- Γιατί δεν έχετε το δικό σας φαγητό; - Μας αρέσει να μοιραζόμαστε.
Σ' ενοχλεί;
Πώς είναι η Άλισον;
Καλά είναι. Ναι, νομίζω.
Δουλεύει πολύ.
Ενίοτε, νιώθω…
πως απομακρύνεται.
- Γλυκέ μου… - Αποδοκιμάζει τη δουλειά μου
γιατί δεν έχει προοπτική ούτε καλύτερα εισοδήματα.
Μήπως να βλέπατε μαζί έναν ψυχολόγο;
- Είμαστε είκοσι τριών. - Δεν έχουν ηλικία αυτά.
Θα βρούμε τη λύση. Ξέχνα το.
Το καλό που σας θέλω. Πληρώνει το μισό ενοίκιο.
Δεν το χρειάζεται αυτό, Ντον.
Τι;
Νομίζω πως εδώ σου έμαθα ποδήλατο.
- Εδώ; - Ναι, με βοηθητικές ρόδες.
- Το θυμάσαι; - Ναι.
Κάπου εδώ. Είχε πλάκα. Είσαι καλός δάσκαλος.
- Ωραία. - Τι λες;
- Είναι καλό; - Είναι πολύ νόστιμο.
Μοιράζεστε ένα χωνάκι παγωτό;
Ναι, θέλεις;
- Όχι, ευχαριστώ. Πρέπει να φύγω. - Δοκίμασε. Είναι φυστικοβούτυρο.
Όχι, εντάξει.
- Ευχαριστώ για το γεύμα. - Να είσαι καλά.
- Σ' αγαπάμε. - Κι εγώ.
Να περάσετε καλά.
Έλα, φάε λίγο ακόμη.
Μην το πάρεις ολόκληρο.
- Όχι; - Θα σε πάρει ο ύπνος.
Χλωμό το βλέπω. Έχω τόσο άγχος.
Για κοίτα κάτι πράγματα. Έλεος.
Ζουν άνθρωποι εδώ;
Πού βάζεις την μπρίζα;
Πώς σου φαίνομαι;
Γλυκούλης, αξιολάτρευτος.
- Τα χέρια μου είναι ιδρωμένα. - Θα τα πας μια χαρά.
Πάνω τους.
Άντε χέσου.
Είναι κουραστικό. Νιώθω ότι τα κάνω όλα λάθος.
Πες μου ένα παράδειγμα.
Θέλει να ανοίγω τη βρύση όταν κατουράω για να μην ακούει από την πόρτα.
Κάποτε την άφησα ανοιχτή και θύμωσε.
Τι τον νοιάζει; Τον ακούω συνέχεια. Δεν με ενοχλεί.
Τον ενοχλεί όταν του αγοράζω πράγματα.
Κάνει ότι δεν τον νοιάζουν τα υλικά, αλλά τον νοιάζουν. Έχει ρολόι Apple.
Του αγοράζεις πράγματα με αγάπη και στοργή;
Ναι. Ξέρεις τι του πήρα;
Ένα σκουφί, επειδή έχασε το δικό του.
Λέει ότι δεν ακούω. Ένα σκουφί. Ήταν από το H&M.
Όλο αυτό σου είναι οικείο, Φράνκι;
Δεν νομίζω. Τι εννοείς;
Η συμπεριφορά του μου θυμίζει κάποιον άλλον στη ζωή σου.
- Ποιον; - Τον πατέρα σου.
Τον πατέρα μου;
Ναι. Βλέπεις τις ομοιότητες;
Όπως η κριτική που σου κάνει;
Όχι εγώ, μάλλον σκέφτεσαι κάποιον άλλον.
Ο μπαμπάς μου είναι πολύ γλυκός άνθρωπος. Ήταν πάντα στοργικός απέναντί μου.
Βέβαια.
- Ζητώ συγγνώμη. Ήταν… - Δεν πειράζει.
- Άλλωστε βλέπεις τόσους. - Όχι, δεν είναι εντάξει.
Ας συνεχίσουμε.
Χάθηκαν τα κανονικά καφέ,
με τους κόκκινους καναπέδες και τον τέλειο τόνο.
Ήθελες να πάμε αλλού;
Όχι, αλλά ξέρεις τι λέω. Με τα σιχαμένα μενού και τους στριμμένους.
Μου αρέσει εδώ.
Έχει ένα κανονικό στη Μάντισον.
Πήγαινα όταν επισκεπτόμουν τον γιατρό μου. Αλλά πέθανε και δεν πάω πια.
Δεν είναι περίεργο όταν πεθαίνει ο γιατρός σου;
Πώς είναι ο Έλιοτ; Πόσο χρονών είναι;
Είναι 23. Δουλεύει σε ένα χασισομάγαζο.
- Είναι ο διευθυντής. - Αυτό κι αν είναι νόμιμο.
Δουλεύει και το θεατρικό.
- Είναι και συγγραφέας; - Είναι το πρώτο του. Δεν το έχω διαβάσει.
Γενναία κίνηση.
Ενώ έχεις μητέρα μια πετυχημένη συγγραφέα.
- Μιας και το έφερε η κουβέντα… - Εντάξει.
Θα ξεκινήσω από αυτά που ήδη γνωρίζεις.
Λατρεύω τη δουλειά σου και το βιβλίο είναι καλό.
Βέβαια…
Δεν το νιώθω τόσο δυνατό όσο τα απομνημονεύματά σου.
Είναι διαφορετικό, είναι ένα έργο μυθοπλασίας.
Είναι σκληρή η ζωή.
Μεγάλος ανταγωνισμός, πολλές ιστορίες να ειπωθούν, νέες φωνές.
Εγώ είμαι παλιά.
Όχι, ανταγωνίζεσαι με συγγραφείς όλων των εθνικοτήτων,
με πρόσφυγες, καρκίνο, δολοφονία, κακοποίηση.
- Δέχτηκα κι εγώ κακοποίηση. - Λεκτική.
Ήταν όμως κακοποίηση.
Βεβαίως και το έγραψες υπέροχα.
Ναι, ευχαριστώ.
Κοίτα, ήταν το πρώτο σου έργο μυθοπλασίας.
Γιατί δεν δοκιμάζεις άλλη μια;
Είπε ότι δεν είμαι νέα φωνή.
- Είσαι η καλύτερη φωνή. - Παλιά φωνή.
Δεν είμαι τόσο παλιά.
Δεν είπες ότι…
ένας άλλος εκδότης σε κυνηγούσε πριν λίγο καιρό;
- Ναι, ένας Βινς κάτι. - Ναι.
Να του το στείλεις.
Ναι, αυτό θα κάνω.
Τι κάνεις;
Δεν ξέρω. Έτσι φαίνομαι καλύτερος.
Λιγότερο κουρασμένος.
Λιγότερο κουρασμένος και τρομακτικός.
Βέβαια οι γυναίκες το κάνουν συνέχεια.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Εγώ…
Φαίνομαι κουρασμένος. Γερνάω.
Τι λες, τρελάθηκες;
Εσύ κάνεις μπότοξ.
Κάνω μόνο λίγο εδώ.
Μπορώ και κουνώ τα φρύδια μου. Κοίτα.
Ναι, είναι τόσο εκφραστικά.
- Πότε έγινες τόσο ματαιόδοξος; - Δεν ξέρω. Ήμουν…
Ήμουν νέος και σέξι.
Πάντως, είσαι πιο νέος από μένα.
Τα πάει καλύτερα, νομίζω.
Αυτό δεν το ξέρω.
Βάλε τα δυνατά σου. Ας κάνουμε τις καλές σήμερα.
Εγώ είμαι. Εσύ να την κάνεις.
Κι οι δύο θα είμαστε καλές.
- Μαμά. - Γεια.
Γεια. Πώς είσαι;
Είμαι καλά, εσείς;
Μια χαρά.
- Γεια σου, μαμά. - Γεια.
- Χαιρόμαστε που σε βλέπουμε. - Κι εγώ.
Φαίνεται νόστιμο.
Με λίγη σάλτσα.
Είσαι μια γλύκα.
Δεν είμαι γλύκα.
- Είμαι ώριμη γυναίκα. - Κομπλιμέντο ήταν.
Πότε είδες τον "Σκαθαροζούμη";
Ποιο σκαθάρι;
Την παράσταση.
Τι είναι αυτό;
Ένα Playbill.
- Από τον Σκαθαροζούμη; - Ναι.
Δεν το έχω δει.
Εντάξει.
Θέλει να συνεχίσεις να το δουλεύεις ή όχι;
Δεν ξέρω, ίσως…
Όχι.
Δεν σε καταλαβαίνει. Χρειάζεσαι κάποιον να σε καταλαβαίνει.
- Κάποτε με καταλάβαινε. - Αλήθεια;
Δεν σε βοήθησε με τα απομνημονεύματά σου.
Τι εννοείς; Εκείνη τα εξέδωσε.
Μπορούσε και καλύτερα.
Πρώτον, δεν είναι αυτή η δουλειά της.
Και δεύτερον, πήγε μια χαρά, ξέρεις.
Καλύτερα από μια χαρά.
- Ναι. - Μπορούσε καλύτερα.
Ίσως αν ο μπαμπάς δεν ήταν τόσο προσβλητικός,
να γινόταν μπεστσέλερ.
Τι σου συμβαίνει; Μην το λες αυτό.
Γιατί δεν ενηλικιώνεσαι;
Όπως και να 'χει, στέλνω το νέο βιβλίο σε άλλον εκδότη.
- Ωραία. - Εσύ με τι καταπιάνεσαι, μαμά;
Φυσικοθεραπεία, Netflix.
- ΤΚΤ. - Όχι, ΚΤΤ.
Γιατί να το λένε "Των Ταινιών Κανάλι"; Είναι "Το Κανάλι των Ταινιών".
Κλασσικές Ταινίες Τέρνερ.
- Σοβαρά; - Ναι, αλήθεια είναι.
Εννοούσα TMZ.
Ψέμματα.
Δεν ξέρω, γαμώτο. Υπάρχουν τόσα κανάλια.
Μαμά, όσο είμαστε εδώ,
έχεις να δώσεις κάτι;
Πάντα το ρωτάς αυτό.
Ναι, επειδή είμαστε εθελόντριες στην εκκλησία.
Δεν ξέρω αν έχω κάτι.
Μπορείς να κοιτάξεις;
- Σηκώνομαι. - Τέλεια.
Δεν έπρεπε να γίνετε εθελόντριες,
οι πολλές ασχολίες διασπούν την ενέργειά σας.
Γιατί δεν κάνετε πράγματα για μένα εθελοντικά;
- Μια χαρά είσαι. - Όχι, δεν είμαι.
Ζηλεύει τους άστεγους;
Ναι, επειδή όλα πάνε καλά για εκείνους, υποθέτω.
Ναι.
Αυτό είναι ωραίο. Πολύ ωραίο.
Όμως δεν ξέρω αν το θέλει κάποιος, το χρώμα είναι απαίσιο.
Όχι, είναι ωραίο.
- Ναι. - Ορίστε κι αυτό.
Ναι. Κάποιος θα το λατρέψει.
Χαριτωμένο.
Άλλαξα γνώμη για αυτό, ξεχάστε το.
Είναι πολύ ωραίο.
Γιατί το έφερες; Πόσες φορές το φόρεσες;
Ίσως μία. Αλλά είναι καλό, δεν είναι για άστεγους.
Ξέρεις, κι αυτοί εκτιμούν τα ωραία πράγματα.
Ορίστε, πάρτε το.
- Δώστε το στους άστεγους. - Υπέροχα.
- Μαμά. - Τι;
Η πατατοσαλάτα είναι πολύ ωραία. Να πάρω λίγη για το σπίτι;
Παρακαλώ. Έχω πολύ. Πάρα πολύ.
Πάρε αλουμινόχαρτο.
Τι;
Έλεγα να τη βάλω σε ένα τέτοιο.
Έχεις χιλιάδες.
Όχι, βάλε την σε αλουμινόχαρτο.
Αυτό έχει πλάκα.
Δεν πρόκειται να βάλω πατατοσαλάτα…
σε αλουμινόχαρτο, μαμά.
Είναι εντελώς αηδιαστικό.
Είναι τρελό.
- Μαμά; - Ναι;
Δεν είμαι τρελή.
Και δεν είμαι κυρία. Καμιά μας δεν είναι.
Είμαστε γυναίκες κι αυτό είναι το σπίτι μου.
Και μην πάρεις την πατατοσαλάτα. Τη θέλω γι' αύριο.
Πολύ ωραία.
Τελείωσε το γεύμα;
Ο ρόλος είναι λίγο παράξενος.
- Είναι ενδιαφέρων. - Ναι.
Δεν πιστεύω ότι τον πήρα στην ουσία.
Έφτασε η ώρα. Είμαι λίγο νευρικός.
- Πότε είναι; - Οι πρόβες ξεκινούν αύριο.
Ωραία, άμεσα.
Ξέρεις, πιστεύω ότι θα είναι πρόκληση γιατί όλοι οι άλλοι…
- Όλοι τους είναι αναγνωρισμένοι ηθοποιοί. - Ναι.
Καταλαβαίνεις. Είμαι λίγο αγχωμένος.
- Εσύ πώς είσαι; - Καλά. Ναι.
- Καμιά καινούρια τρέλα; - Όχι, τίποτε νέο. Δεν ξέρω.
- Νιώθω έξω από τα νερά μου. - Αλήθεια; Τι εννοείς;
Οι τρέλες μου είναι εντάξει. Δεν θέλω να τις λέω έτσι. Σε πειράζει;
Όχι. Πριν το ξεχάσω.
H Σάρα μου ετοιμάζει δείπνο γενεθλίων.
- Να έρθετε. - Οπωσδήποτε.
Πόσων χρόνων γίνεσαι;
Δεν ξέρω.
Θα πάω με τη μαμά και τον Μαρκ να ψωνίσουμε κάλτσες.
Θα μπει στο Paragon για τρεις ώρες. Νομίζω θα είναι κι ο Ντον μαζί.
Πολύ αστείο. Ο Μαρκ νοιάζεται για κάλτσες τόσο πολύ;
Ναι.
Ν' αγοράσω κι εγώ καλύτερες κάλτσες;
Μπορεί να σου εξηγήσει τα πάντα.
Για το πώς οι φτηνές είναι πολύ διαφορετικές από τις καλές
και πάντα αντικαθιστά τις παλιές με νέες.
- Πετάει ακόμη και τα εσώρουχά του. - Εσύ δεν τα πετάς;
Όχι.
Ποτέ;
Θα σε βοηθήσω να περάσεις αυτό το εμπόδιο. Έτσι το λέω.
Έχει ό,τι χρειάζεσαι. Κάθε υφή, κάθε ιδέα.
- Εντάξει. - Γεια.
- Έπαιζες στην ταινία με την κολοκύθα; - Ναι.
- Πώς είσαι; - Αστεία ταινία.
Σ' ευχαριστώ. Θέλεις μια σέλφι;
Δεν χρειάζεται.
- Σ' ευχαριστώ, πάντως. - Ναι.
- Αυτή είναι η ζωή μου. - Ποια ταινία με κολοκύθα;
Μια ταινία που έκανα πριν δέκα χρόνια.
- Έπαιξες την κολοκύθα; - Όχι, αυτός ήταν ο κύριος ρόλος.
Μακάρι να έπαιρνα τη σάλτσα.
Πάμε στο Paragon. Εκεί θα είναι ακόμη.
Τι; Αποκλείεται.
Πόσες κάλτσες έχουν εκεί;
Θα δεις. Πίστεψέ με.
Δε βιάζομαι.
Ούτε εγώ.
Δεν άξιζε τον κόπο.
Τελειώσαμε.
- Τον νοιάζει. - Ναι.
- Ξέρεις κάτι; - Τι;
Όταν ο Έλιοτ ήταν 16 χρονών, έκλεψε κάτι από 'δώ μία φορά.
- Βρήκε μεγάλο μπελά. - Προφανώς.
- Μπαλάκια πινγκ πονγκ. - Αλίμονο.
- Είναι πολύ ακριβά. - Ναι.
Κοίτα.
Είχες δίκιο.
Αναρωτιέμαι αν κουνήθηκαν καθόλου.
- Λες να παρέλυσαν; - Πάγωσαν.
Δες, ο ένας κουνήθηκε.
Πάμε να τους τρομάξουμε.
Λες;
Αν πω το παραμικρό, τα βάφει μαύρα.
- Νόμιζα σου αρέσει η γραφή της. - Γενικά, ναι.
Όμως δε μου αρέσει το καινούριο βιβλίο.
- Είναι απομνημονεύματα; - Όχι.
Όχι, έγραψε μυθιστόρημα.
Φαντασίας.
Κάποιου είδους μυστήριο.
Δεν ξέρω τι είναι.
Πάμε, Μπεθ.
Έχω κολλήσει, δεν ξέρω τι να κάνω.
Βγάζει νόημα; Δεν ξέρω.
- Σκατά. Μπορείς να πεις κάτι; - Όχι, δεν μπορώ.
Ίσως θα έπρεπε να το πω στην εικοστή ανάγνωση.
- Εικοστή; - Ναι.
Όταν τελείωνε ένα κομμάτι, ζητούσε σχόλια και δεν ήξερα τι να πω.
- Τώρα είναι αργά. - Δεν είναι καλό;
Για μένα, όχι.
Θεέ μου.
- Περίμενε, Μπεθ. - Θεέ μου.
Νομίζω ότι μιλούσαν για κάτι άλλο.
- Δεν το πιστεύω. - Ίσως παρακούσαμε.
Θα κάνω εμετό.
- Αλήθεια; - Ναι, θα ξεράσω.
Πήγαινε εκεί. Έχει έναν…
Θεέ μου, εδώ;
Θεέ μου.
Νομίζω ότι δεν μπορώ.
- Σ' αγαπάει απεριόριστα. - Τι σχέση έχει αυτό τώρα;
Λέω ότι δεν του αρέσει το βιβλίο σου. Δεν τρελάθηκε. Ποιος νοιάζεται;
Καταλαβαίνεις ότι γράφω αυτό το βιβλίο εδώ και δύο χρόνια;
Του έδωσα να διαβάσει εκατομμύρια χειρόγραφα.
Κάθε φορά που διάβαζε ένα, μου έλεγε πόσο του άρεσε.
Κάθε φορά.
Επειδή μάλλον δεν το καταλαβαίνει ή κάτι τέτοιο.
Μούδιασαν τα χέρια μου. Αλήθεια.
- Μπορείς να πάρεις μια βαθιά ανάσα; - Ανασαίνω, Σάρα.
Εντάξει. Θα πας να του μιλήσεις.
Πλάκα κάνεις.
Δεν θα μπορέσω να τον κοιτάξω στα μάτια ποτέ ξανά.
Τελείωσε.
Έκανα κάποια καλά πράγματα. Το κομμάτι μου στην Ατλάντικ πήρε βραβείο.
Ήταν πολύ καλό.
Τόσα άρθρα, τόσα δοκίμια.
Πιθανόν θα του φαίνεται πια τρελό και που διδάσκω.
Και τ' απομνημονεύματά μου;
Θα πιστεύει ότι είναι κακό.
- Θεέ μου, τόσο καιρό… - Για σένα μιλάμε, πώς να σκεφτεί έτσι;
- Πώς να με σεβαστεί πια; - Προφανώς και σε σέβεται.
Όχι, αν δεν του αρέσει η δουλειά μου.
Το ξέρεις αυτό.
Μου λέει ψέματα τόσον καιρό.
- Αποκλείεται, δεν υπάρχει περίπτωση. - Είναι ψεύτης.
Και μαλάκας, επίσης.
Πιστεύει ότι δε θα το άντεχα.
Αυτό είναι από μόνο του τόσο προσβλητικό.
Μπεθ, σ' αγαπάει κι ας μην του αρέσει το βιβλίο σου.
Έχω ανάγκη την αποδοχή του.
Όλων των ανθρώπων.
Να το διαβάσω εγώ.
Δεν πειράζει, εσύ δεν διαβάζεις.
Γράφεις για μένα;
Όχι.
Ξέρεις κάτι;
Ο Μαρκ δεν είναι πάντα τέλειος.
Ως ηθοποιός εξαρτάται από τον ρόλο.
Γιατί ψιθυρίζεις;
Κρύβεται κάτω από τον καναπέ;
Λέω απλώς ότι δεν είναι πάντα καλός. Το ίδιο πράγμα είναι.
- Κάποιες φορές τον βρίσκεις καλό. - Ναι, εννοείται.
Όταν δεν τον βρίσκεις καλό, τι του λες;
Ότι είναι καλός.
Κι αν μάθαινε ότι λες ψέματα;
Θα πέθαινε.
Θέλω να πεθάνω, λοιπόν.
- Θα είσαι εντάξει; - Όχι, ποτέ.
Απλώς δεν θα σκέφτομαι.
Θα σου τηλεφωνήσω αργότερα.
- Πας σπίτι; - Ναι.
Μίλησέ του.
- Σ' αγαπώ. - Εντάξει.
Νομίζω ότι υπάρχει τρόπος να καταλάβεις αν έχουν χαλάσει.
Υπάρχει. Τα βάζεις σε νερό να δεις αν επιπλέουν.
Τότε είναι καλά ή χαλασμένα;
Χαλασμένα, νομίζω.
- Θα το ψάξω - Όχι τώρα.
- Θα τα πετάξω. - Τα ψάχνεις όλα.
Με συγχωρείτε ένα λεπτό, συγγνώμη για τη διακοπή.
Αναρωτιόμουν όμως τι κάνετε εσείς οι δύο…
Τι δουλειά κάνετε εσείς οι δύο;
- Γιατί; - Δεν ξέρω. Από περιέργεια.
Μοιάζετε να ασχολείστε μ' ενδιαφέροντα πράγματα.
Εγώ είμαι ανθοπώλης κι αυτή ζωγράφος.
Τέλεια, ωραία.
Σου αρέσουν οι πίνακες της φίλης σου;
Είναι η γυναίκα μου.
- Και, ναι. - Μάλιστα.
Κι εσένα, σου αρέσουν…
οι διακοσμήσεις της γυναίκας σου;
Γιατί κάνεις όλες αυτές τις ερωτήσεις;
Δεν θα της απαντήσεις;
Ναι, οι συνθέσεις της γυναίκας μου είναι καλές.
- Πάντα λέει ότι είναι συγκρατημένες. - Όχι πάντα.
Το "καλές" δεν είναι καλή λέξη.
Εσύ λες τους πίνακές μου ευχάριστους. Χειρότερο.
- Δεν το είπα ποτέ για τη δουλειά σου. - Την προηγούμενη εβδομάδα.
Σκατόμυαλη.
Γαμώτο. Σκατόμυαλη.
Με κοροϊδεύεις;
Κάθε λέξη.
Γιατί να το κάνεις αυτό;
Πλάκα κάναμε. Μπήκαμε για να χαιρετίσουμε.
- Δηλαδή, το ξέρει ο Ντον; - Δεν ξέρω.
Αλλά δεν θα πεις τίποτε, εντάξει;
Θεέ μου, πληγώθηκε πολύ κι ένιωσε τόση ντροπή.
Δεν την κατηγορώ καθόλου. Παραλίγο να ξεράσει.
Ήταν σαν τη σκηνή από το "Μια Ανύπαντρη Γυναίκα".
Ξέχνα το.
Θα μου έλεγες ψέματα;
Για κάτι σαν κι αυτό;
- Σαν τι; - Για τα σχέδιά μου ή το γούστο μου.
Μ' αρέσει το γούστο σου.
Ευχαριστώ.
Ποιος είναι;
Μαμά;
Έλιοτ.
Τι κάνεις εδώ;
Γλυκέ μου, τι συμβαίνει;
Η Άλισον με χώρισε.
Έλα εδώ.
Όχι.
Τι συνέβη;
Έβλεπα ότι γινόταν κάπως απόμακρη, μα δεν περίμενα να συμβεί αυτό, γαμώτο.
Δεν είχα ιδέα.
Τι καριόλα.
Έλιοτ, ίσως να μην την έλεγες έτσι.
Συγγνώμη.
Θα ήταν δυστυχισένη, υποθέτω.
Είσαι με τη μεριά της;
Τι; Όχι. Απλώς…
κάποιος λόγος θα υπάρχει.
Όπως και να 'χει, είμαι σίγουρη ότι θα τα ξαναβρείτε.
Ξέρω ότι τη συμπαθούσες.
Πράγματι. Τη συμπαθώ ακόμη, ξέρεις.
Γιατί όμως γλυκέ μου; Εννοώ, σου εξήγησε;
Κοιμήθηκε με άλλον.
Kαλέ μου.
Εντελώς καριόλα.
Σοβαρά τώρα;
Εκείνος το είπε πρώτος.
Ελ, λυπάμαι πολύ. Αυτό είναι πραγματικά σκληρό.
Ξέρεις, προκύπτουν διάφορες σχέσεις.
Μπορείτε να το ξεπεράσετε.
Δεν προκύπτουν διάφορες σχέσεις.
Εσείς δεν έχετε τέτοια.
Όχι, αλλά απλώς λέω…
Εμπιστεύεστε ο ένας τον άλλον, σωστά;
Και βέβαια.
Γιατί δεν είστε πιο αναστατωμένοι για μένα;
- Είμαστε. - Ναι, είμαστε.
Θα την πέσω στο παλιό μου δωμάτιο, αν δεν σας πειράζει.
Ελ…
Μπεθ;
Είμαι βέβαιη ότι είσαι καλός σύντροφος.
Ίσως να μην είμαι. Ίσως έχει δίκιο.
Σε απάτησε.
Ναι, αλλά είπε ότι δεν το ήθελε.
Ένιωθε μοναξιά.
Τι; Όχι. Έλιοτ, αυτό δεν είναι σωστό.
Αν κατηγορεί εσένα επειδή σε απάτησε…
- Δεν το κάνει. - Το κάνει. Μόλις το είπες.
Αρκετά. Θέλω να κοιμηθώ. Με κάνεις να αισθάνομαι χειρότερα.
Ίσως φταίει η καριέρα της. Είστε διαφορετικοί άνθρωποι.
- Εκείνη φιλοδοξεί να γίνει δικηγόρος. - Άρα έγινε επειδή είμαι αποτυχημένος.
Θεέ μου, Έλιοτ. Πλάκα μου κάνεις;
Προσπαθώ να σε βοηθήσω να νιώσεις καλύτερα.
- Τα παρατάω. - Ναι. Καλή ιδέα.
- Περίμενε, μαμά. - Τι;
Έχουμε κουλουράκια;
Δεν ξέρω. Να δω.
Λοιπόν. Τι συμβαίνει;
Τι εννοείς;
Γιατί κοιμήθηκες στον καναπέ; Είσαι θυμωμένη μαζί μου;
Δεν μ' έπαιρνε ο ύπνος.
Συγχύστηκες με τη Σίλβια;
Μήπως…
το έστειλες σ' εκείνον τον…
τον άλλον ατζέντη;
Είμαι καλά, εντάξει;
Νομίζω έχει δίκιο. Το βιβλίο είναι χάλια.
Η Σίλβια έχει κακό γούστο.
Στείλε το στον άλλον ατζέντη.
Τι;
Μη το κάνεις.
Ποιο;
Να υποκρίνεσαι ότι σου αρέσει το βιβλίο.
Ξέρεις Μπεθ, αυτό γίνεται λιγάκι βαρετό.
Συμφωνώ.
Εσένα σου αρέσει το βιβλίο;
Επειδή τελικά, αυτό είναι που μετράει.
Αυτή είναι νέα προσέγγιση.
Καλημέρα.
Άργησα για το μάθημα. Θα τα πούμε αργότερα. Σ' αγαπώ.
Τι συμβαίνει με τη μαμά;
Μερικές φορές βλέπω κάποιους και σκέφτομαι ότι δεν μπορώ να βοηθήσω.
Μπερδεύω τα προβλήματά τους.
- Περίμενε, τι εννοείς; - Μη γελάς, μερικές φορές ξεχνάω.
Κάτι σαν, "Εσύ είσαι με τη νεκρή μητέρα";
Και δεν ρωτάω γιατί έπρεπε να ξέρω. Και ξέρω.
- Αλλά τους μπερδεύω. - Γέρασες. Πρέπει να κρατάς σημειώσεις.
Ποτέ δεν ήμουν έτσι.
Πώς τα πάτε με την Μπεθ;
Γιατί;
- Δεν ξέρω, απλώς… - Φέρεται ψυχρά και παράξενα.
- Είπε κάτι στη Σάρα; - Όχι. Δεν ξέρω τίποτε.
- Δεν είπε γιατί; - Όχι, αλλά κάτι υπάρχει.
Μισώ εκείνο το μέρος, αλλά αρέσει σ' εκείνον. Έτσι πηγαίνουμε κάθε χρόνο.
Δεν πειράζει. Τα πηγαίνουμε καλά στις διακοπές.
Ωραία. Γιατί νομίζεις ότι γίνεται αυτό;
Αφού είμαστε σε διακοπές.
Πολλά ζευγάρια τσακώνονται στις διακοπές.
Εμείς όχι.
Βέβαια.
Τελειώνει ο χρόνος, αλλά θα ήθελα να ρωτήσω κάτι.
Εντάξει.
Θα ήθελα να μάθω αν παίρνεις αυτό που θες από όλες αυτές οι συνεδρίες.
- Γιατί ρωτάς; - Απλώς τσεκάρω.
Καλά είμαι.
Το μόνο πρόβλημα τελευταία είναι ο αδερφός και η αδερφή μου.
Είναι με τον πατέρα μου.
Δεν μου μιλάνε, αλλά…
δεν νιώθω ενοχές.
Νιώθεις ενοχές;
Μόλις είπα πως όχι.
Σίγουρα θ' ασχοληθούμε μ' αυτό την άλλη βδομάδα.
Πρέπει να σταματήσουμε τώρα.
- Εντάξει. - Ωραία.
Να προσέχεις.
Είναι μάταιο.
"Τα χέρια της ήταν κρύα,
παρά τον καυτό, στάσιμο αέρα στο άσχημο δωμάτιο.
Οι ώρες επισκεπτηρίου πλησίαζαν στο τέλος τους.
Μπαμπάδες αποχαιρετούσαν τα παιδιά τους.
Η Έβελιν τον περίμενε πολλή ώρα αλλά δεν εμφανίστηκε ποτέ.
Ποτέ δεν θα ερχόταν."
Θεέ μου, αυτό είναι…
αληθινή έκπληξη.
Πραγματικά εντυπωσιακό.
Είναι υπέροχο.
Είναι ένα φανταστικό προσχέδιο.
Είπα ότι ήθελα να γράψω για τη φυλακή.
Ναι, το είπες.
Είναι πολύ λυπηρό.
Κι εμένα μου άρεσε.
Αφού διαβάσουν όλοι τα δικά τους, θα το εξετάσουμε βαθύτερα.
Μπράβο, Χαλ.
Ποιος θέλει να είναι ο επόμενος που θα διαβάσει την ιστορία του;
Άλλαξα γνώμη για το τι θα γράψω.
- Οπότε δεν έγραψα κάτι ακόμα. - Εντάξει.
Έγραφα για εκείνον τον σιχαμένο, γυμνό άνδρα, αλλά με χάλαγε.
Οπότε λέω να γράψω για την εκδρομή στο ζωολογικό κήπο όταν ήμουν οχτώ.
Ήταν ευχάριστη εκδρομή;
Κοιτούσαμε τις μαϊμούδες, εγώ και η μητέρα μου.
Και μία από αυτές με κοιτούσε στα μάτια σαν να με μισούσε.
Σαν να ήθελε να βγει από το κλουβί και να με σκοτώσει.
Μετά μου άνοιξε η μύτη οπότε η μητέρα μου με πήγε σπίτι.
Άρα δεν ήταν ευχάριστη εκδρομή.
Μερικές φορές πρέπει απλά να το βγάζεις από μέσα σου, σωστά;
Ναι, ο τίτλος του βιβλίου μου λέει ακριβώς αυτό.
Ποιος τίτλος;
- Έπρεπε Να Το Πω - Έπρεπε να το πεις;
- Όχι. Έπρεπε Να Το Πω. - Έπρεπε να το πεις.
Όχι, ο τίτλος του βιβλίου είναι, Έπρεπε Να Το Πω".
Κανείς δεν διάβασε το βιβλίο μου;
Δεν το ήξερα.
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι με εμπιστευτήκατε ως δασκάλα σας
χωρίς να ξέρετε τη δουλειά μου.
Είδα ότι δημοσίευσες κι έγραψες πολλά άρθρα.
Εγώ μόλις γράφτηκα.
Τι πραγματεύεται;
Την παιδική μου ηλικία.
Απομνημονεύματα.
Έχω διαβάσει ενός άλλου, ήταν άπαιχτο.
Ποιο;
- "Παρακαλώ κι Όχι Ευχαριστώ". - Το λατρεύω.
- Κι εγώ. - Πρέπει να το διαβάσω.
Αλλά σίγουρα θα διαβάσω το δικό σας.
- Κι εγώ. - Επίσης.
- Θα το διαβάσω. - Οπωσδήποτε.
Έπρεπε Να Πω.
Το.
Έπρεπε Να Το Πω. Ναι, Έπρεπε Να Το Πω.
Ναι, σημειώστε το.
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΙ ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΑΝΤΛΙΝ ΜΟΣΚΟΒΙΤΣ
Θεέ μου, σου το λέω συνέχεια, δεν τις θέλω.
Είναι επειδή τρως βλακείες, ειδικά στη δουλειά.
Όχι. Λοιπόν…
μου φτιάχνει σαλάτες για τη δουλειά,
σε κάτι ηλίθια μικρά τάπερ. - Όχι ηλίθια. Ανακυκλώσιμα.
Βάλ' τα σε μια σακούλα. Δεν έχει σημασία.
Θα το βουλώσεις να συνεχίσουμε;
Ο μόνος λόγος που μου φτιάχνει σαλάτα είναι γιατί θέλει να χάσω βάρος.
- Μου τη λέει διακριτικά. - Δεν είναι αλήθεια.
Σου φτιάχνω σαλάτα γιατί θέλω να είσαι υγιής.
Άκου πώς πάει. Του φτιάχνω σαλάτα, εντάξει;
Την παίρνει στη δουλειά της βάζει μοτσαρέλλα από πάνω,
και μάντεψε.
Δεν τρώει τη σαλάτα.
Ποιος σ' το είπε αυτό;
Ξέρεις ποιος.
Τέλεια.
- Ευχαριστώ, Ναόμι. - Η Ναόμι μου το είπε.
Πιστεύω ότι δεν έχεις ιδέα
πόσο σκληρή δουλειά κάνω για να παραμείνω υγιής.
Για σένα.
Για μένα; Καλά.
Συγγνώμη, πόσο υγιές είναι το, "Με συγχωρείτε, σερβιτόρε,
μπορείτε να μας φέρετε έναν ακόμα γύρω μαργαρίτες;"
- Τι είναι αυτό; Τι προφορά είναι αυτή; - Η Ναόμι.
- Είναι από τη Νέα Ζηλανδία. - Ναι.
Αυτό δεν είναι Νέα Ζηλανδία. Μάλλον δεν σ' αρέσουν οι γυναίκες.
Μου αρέσουν οι γυναίκες. Πραγματικά.
Απλώς εσύ δεν μου αρέσεις.
- Λυπάμαι. - Εντάξει, κανένα πρόβλημα.
Είδες τη φωτογραφία, έτσι;
- Δύσκολα κρίνεις από μια φωτογραφία. - Εντάξει.
Κανένα πρόβλημα, έχω ακόμα ένα.
Λυπάμαι.
Συγγνώμη.
- Πόσο κάνει αυτό; - Θεέ μου.
Δεν είναι πολύ όμορφο;
Αυτό το κομμάτι είναι μοναδικό.
- Το φαντάστηκα - Κάνει 19.000.
Ευχαριστούμε.
- Μπεθ, σκάσε. - Τι;
Είναι η δουλειά μου. Μην τους προσβάλλεις.
Μα ούτε άνετο δεν είναι.
Ένα μεγάλο παγκάκι κοστίζει τόσο;
Ξύπνα.
Κοίτα αυτά τα φώτα.
Δεν θ' αγόραζα αυτό το παγκάκι, με τίποτα.
Τι λες;
Ναι, καλό είναι.
Μοιάζει σαν να γαμάει τον εαυτό του. αλλά μάλλον θα της αρέσει.
Θα έρθεις αύριο βράδυ;
Δεν νομίζω να μπορώ, συγγνώμη.
Πάρε τα πόδια σου από τον καναπέ.
- Σε παρακαλώ. - Τι;
Αλήθεια; Τι τρέχει μ' εσένα;
Γιατί δεν του μίλησες ακόμα;
Κοίτα, απλά…
Ειλικρινά, δεν αντέχω ούτε να σκεφτώ τι θ' απαντήσει.
Εντάξει, μόνον έλα, και ξέρεις,
πιες πολύ κρασί. Προσπάθησε να φερθείς φυσικά.
Πρέπει να πας σπίτι και να του μιλήσεις.
Γιατί τρως;
Σήκω πάνω.
Θα σε σκοτώσω. Φύγε απ' τον καναπέ. Γεμίζεις ψίχουλα.
Γεια, γλύκα.
Πώς;
Τι; Κάτσε, περίμενε. Τι τρέχει;
Τι εννοείς; Είσαι καλά;
Εντάξει. Πες μου όμως τώρα. Είναι τόσο άσχημα;
- Τι; - Να πάρει, κλαίει.
- Γιατί; Τι έγινε; - Δεν ξέρω.
Λέει ότι είναι καλά, αλλά με χρειάζεται σπίτι.
Εντάξει.
- Πρέπει να φύγω. Έλα, πάμε. - Είμαι καλά εδώ.
Σήκω πάνω.
Μαρκ.
Καλέ μου;
Τι έγινε;
Με κατατρόμαξες. Τι συμβαίνει;
Απολύθηκα.
Αλήθεια;
Θέλω να εξαφανιστώ.
Τι έγινε;
Δεν ξέρω, νόμιζα ότι ήταν όλα καλά.
Ότι η σκηνοθέτιδα με συμπαθούσε. Τουλάχιστον έτσι έλεγε.
Και μετά την πρόβα, ήταν, "Μπορώ να σου πω λίγο;"
Πάμε έξω και μπροστά σε όλους λέει, "Μάζεψε τα πράγματά σου".
- Πολύ σκληρό αυτό. - Ναι.
"Δεν το έχεις μ' αυτόν τον ρόλο. Θ' αντικατασταθείς".
- Απαίσιο. - Σίγουρα οι άλλοι της είπαν να με διώξει.
- Γράψ' τους. - Ναι.
Γράψ' τους όλους. Εύχομαι το καταραμένο τους έργο
- να πάει κατά διαόλου. - Ναι.
Θα είναι τεράστια αποτυχία, το ξέρεις.
Δεν φταις εσύ.
- Όμως, εγώ φταίω. - Όχι.
Δεν απολύθηκες ποτέ πριν και ξέρεις
ότι κάθε ηθοποιός έχει απολυθεί τουλάχιστον μια φορά.
- Απολύθηκα από ταινία του Disney. - Ναι, εντάξει.
Θυμάσαι το καπέλο;
Το καπέλο.
Ντρέπομαι τόσο.
Θέλω να πεθάνω. Να πάρει, έχω γενέθλια. Όχι γιορτή, εντάξει;
- Όχι γενέθλια. Δεν θέλω κανέναν, εντάξει; - Καλά.
Όχι γενέθλια.
- Γλυκέ μου; - Ναι;
Τραντάζεται.
- Τι; - Κουνιέται ολόκληρο το τραπέζι.
Κουνάω το πόδι μου. Δεν μπορώ να το σταματήσω.
Θέλεις σαλάτα;
Άκουσα ότι πήρες έναν ρόλο στο έργο.
Τι ρόλος είναι;
Τι συμβαίνει;
Απολύθηκε.
- Σκατά. - Θεέ μου.
- Χτες. - Λυπάμαι Μαρκ. Είναι απαίσιο.
- Τελείωσα με την υποκριτική. - Όχι, δεν τελείωσες.
Αγάπη, ένα έργο είναι. Όλα θα πάνε καλά.
Αυτό ελπίζουμε.
Εξάλλου δεν μπορείς να παραιτηθείς επειδή θέλω να αποσυρθώ.
Πώς; Έχεις τόσες δουλειές τώρα.
Μισώ τον κόσμο. Δεν θέλω να διακοσμώ τα άσχημα σπίτια τους πλέον.
Είναι ανούσιο. Λες και λιώνει ο πλανήτης κι εγώ ντύνω τοίχους με κασμίρι.
Είναι αληθινό αυτό, Σάρα;
Ναι. Είναι αληθινό.
Έλεος.
Είσαι καλά;
- Όχι, δεν το θέλω. - Μας πέθανες κιόλας;
Κουβαλάς αντιόξινα μαζί σου;
Κουβαλάω αντιόξινα.
Έχω Gas-X για τ' αέρια, κάτι για την δυσκοιλιότητα…
έχω Ζάναξ, φυσικά.
Θέλει κανείς;
Μήπως θέλετε όλοι;
Ίσως σταματήσω να γράφω.
Βασικά πιστεύω πως θ' ανακουφιστώ με κάποιο τρόπο.
Έλα τώρα, Μπεθ.
Στην εκπρόσωπό σου δεν άρεσε το βιβλίο.
Δεν είναι λόγος να αποσυρθείς. Η εκπρόσωπός της…
δεν είναι και τόσο καλή.
- Έχεις υπέροχη καριέρα. - Ευχαριστώ.
Είναι εντάξει, Ντον.
Ειλικρινά, μην προσπαθείς να με κάνεις να νιώσω καλύτερα, εντάξει;
Ξέρω ότι είναι πολύ κουραστικό για σένα.
Εντάξει.
Θα το έχεις. Έγινε.
Τέλεια.
Όχι.
Βασικά, ξέρεις τι;
Αυτό δεν είναι πολύ ευγενικό.
Είναι οδυνηρό.
Αυτό που μόλις έκανες.
Συγγνώμη, λες ότι πληγώθηκες;
Μην ξεσπάς πάνω μου.
- Τι ξεσπάω πάνω σου; - Την απογοήτευσή σου.
- Αυτό είναι ελληνικό ελαιόλαδο. - Απλώς, δεν θέλω να μου λες ψέματα πια.
- Λέω ψέματα; - Ναι.
Έλεος. Σταματάς, σε παρακαλώ; Συμπεριφέρεσαι σαν παιδί.
Σ' άκουσα να μιλάς.
Σ' άκουσα να μιλάς στον Μαρκ.
Για ποιο πράγμα μιλάς;
- Στο Paragon. - Τι;
Η Σάρα κι εγώ μπήκαμε να πούμε ένα γεια.
Και σας ακούσαμε, παιδιά.
Τι; Μας κατασκοπεύετε;
Τι; Όχι. Μπήκαμε μόνο για ένα δευτερόλεπτο, για πλάκα.
- Σας ακούσαμε να μιλάτε. - Για ποιο πράγμα;
Για τη δουλειά μου.
Καλώς, για κάτσε.
Γι΄ αυτό ήταν όλα αυτά;
Γι΄ αυτό ήταν όλα αυτά.
Αυτό ακριβώς.
Άκουσα…
- Άκουσα όλα όσα είπες. - Εντάξει, σαν τι;
Όπως ότι σιχαίνεσαι το νέο μου βιβλίο.
Πώς;
Εντάξει, δεν το είπα αυτό.
- Αυτό είναι… - Με δουλεύεις;
Θα με τρελάνεις;
Γιατί έτσι νιώθω.
- Αν το έκανα… - Το έκανες.
- Ερμηνεύεις χωρίς τα συμφραζόμενα. - Δεν μπορώ…
Αυτό αναρωτιόμουν.
Μαρκ, συγχώρεσέ με, παρακαλώ.
Σου αξίζει ένα όμορφο δείπνο.
Λυπάμαι που απολύθηκες. Και χρόνια σου πολλά.
- Μπεθ. - Σ' ευχαριστώ.
Μπεθ.
Λυπάμαι πολύ.
- Μάλλον πρέπει να… - Ναι.
Μπεθ.
- Μπεθ. - Παράτα με.
Άσε με να σου εξηγήσω.
Όχι. Εξήγησες ήδη, εντάξει;
Ήσουν πολύ σαφής.
Αυτό που άκουσες, δεν ήταν αυτό που εννοούσα. Σε παρακαλώ.
Μπορείς να νιώθεις όπως νιώθεις. Πραγματικά.
Απλά δεν νομίζω
- ότι μπορώ να σε εμπιστευτώ ξανά. - Μωρό μου, δεν είναι αυτό που πιστεύω.
Μου είπες ψέματα κατάμουτρα.
- Χίλιες φορές. - Όχι, δεν…
- Δεν είπα ψέματα. - Τι;
- Τι είναι ψέμα αν δεν είναι αυτό; - Δεν είναι αληθινό ψέμα.
Γνωρίζω ότι είναι η γνώμη μου και μάλλον κάνω λάθος, εντάξει;
Δεν ήθελα να σε αποθαρρύνω.
Τι ξέρω εγώ; Ήθελα…
Ήθελα να σε υποστηρίξω.
Είτε μου άρεσε είτε όχι, εντάξει;
Ποιος νοιάζεται τι πιστεύω εγώ;
Είναι η δουλειά μου.
Και νοιάζομαι εγώ.
Ξέρεις πόσο νοιάζομαι.
Ξέρεις πόσο σέβομαι τη γνώμη σου.
- Έλα εδώ. - Όχι.
Σ' αγαπώ.
Καλά, τότε δεν πειράζει. Θεέ μου.
Γεια σας.
Πώς τα πάτε;
Βασικά…
συζητάγαμε γι' αυτό κι ερχόμαστε εδώ δυο χρόνια
κι όπως είπα πολλές φορές πριν, δεν αισθανόμαστε ότι μας βοηθάς.
Λυπάμαι που αισθάνεστε έτσι.
Πραγματικά.
Νοιάζομαι για εσάς.
Πάρα πολύ.
Να κάνω μια ερώτηση;
Ασφαλώς.
Γιατί δεν αδειάζεις ποτέ τον κάδο;
- Τζόναθαν. - Τον παρατηρώ κάθε εβδομάδα που έρχομαι.
Και δεν τον αδειάζεις ποτέ.
Γιατί πιστεύεις πως σε ενοχλεί;
Γιατί δεν αδειάζεις τον κάδο;
Τον αδειάζω όταν γεμίζει.
Δεν είναι γεμάτος;
Βλέπεις…
νομίζω πως τον αφήνεις έτσι για να κάνεις φιγούρα.
Ξέρεις.
Ώστε όλοι αυτοί που έρχονται να το βλέπουν και να λένε,
"Πρέπει να πέφτει πολύ κλάμα εδώ."
Ας δούμε πώς μπορώ να σας βοηθήσω καλύτερα.
Αποφασίσαμε να μην σε βλέπουμε πια.
Πρέπει να το συζητήσουμε.
Δεν έχουμε κάτι να πούμε. Το συζητήσαμε μεταξύ μας.
Ναι, δεν πρόκειται να το συζητήσουμε, αλλά θέλαμε να σ' το πούμε.
Εντάξει.
Λυπάμαι πολύ που το ακούω αυτό.
Μπορώ να σας συστήσω κάποιον άλλον.
Όχι. Δεν θέλουμε να δούμε άλλον ψυχολόγο.
Έχουμε δει αρκετούς.
Θέλουμε τα λεφτά μας πίσω.
Συγγνώμη;
- Θέλουμε τα λεφτά μας πίσω. - Δεν καταλαβαίνω. Από ποιον;
Θα τα ζητούσαμε απ' τον Μπιλ Γκέιτς. Από σένα.
Ερχόμαστε δύο χρόνια εδώ, εντάξει;
Κι αυτά τα δύο χρόνια,τα υπολογίσαμε.
Ξοδέψαμε σχεδόν 33.000 δολάρια εδώ.
Μάλιστα.
Κι επειδή, δεν άλλαξε κάτι μεταξύ μας
νιώθουμε, κι αυτό είναι το μόνο για το οποίο συμφωνούμε,
ότι δικαιούμαστε αποζημίωση.
Στην ψυχοθεραπεία, δεν υπάρχουν εγγυήσεις.
- Δεν πάει έτσι. - Θα έπρεπε όμως, εντάξει;
Γατί μετά βίας την παλεύουμε.
Κι εσύ δεν βοηθάς. Κανείς δεν βοηθάει.
Προσπαθώ, Τζόναθαν.
Μα ειλικρινά, δεν θα λύσω εγώ τα προβλήματά σας.
Τότε γιατί ερχόμαστε εδώ;
Εσείς θα λύσετε τα προβλήματά σας. Εγώ βοηθάω να τα καταφέρετε.
Καταλαβαίνω.
Μπορεί να πάρει πολύ καιρό για να υπάρξει πρόοδος, μερικές φορές.
- Πόσο καιρό; - Όσο χρειαστεί.
Αυτό δεν είναι απάντηση.
Δεν κάνουμε πλάκα εδώ. Άκουσε.
Αν θες να πληρώσεις με δόσεις, δεν έχουμε κανένα πρόβλημα.
Οπότε, για να καταλάβω, θυμώνετε επειδή τσακώνεστε εδώ.
Και δεν βοηθάω.
- Δεν σας λέω πώς να φτιάξετε τα πράγματα. - Δεν το κάνεις.
Και πόσο καιρό είστε παντρεμένοι;
- Εννιά χρόνια. - Δέκα χρόνια.
Σκεφτήκατε ποτέ να δώσετε ένα τέλος στον γάμο σας;
Τι;
Θα σας πω κάτι που μάλλον αξίζει τα χρήματά σας
και νιώθω υποχρέωσή μου ως ψυχολόγος.
Νομίζω πως πρέπει να σκεφτείτε τον χωρισμό.
Θέλετε να σταματήσετε τη ψυχανάλυση; Πάρτε διαζύγιο.
- Τι σκατά, Ντον; Δεν λες κάτι τέτοιο. - Πώς τολμάς;
Ειλικρινά, απ' ό,τι βλέπω, δεν έχει μείνει τίποτα μεταξύ σας.
Σας κάνω χάρη που σας το λέω.
- Αυτό πιστεύεις; - Μην τον ακούς.
Ναι, αυτό ακριβώς πιστεύω.
Δεν θέλω διαζύγιο.
Άσ' το. Πάμε Κάρολιν.
Παρεμπιπτόντως, γιατρέ, δεν πληρώνουμε αυτήν τη συνεδρία.
Τέτοια τολμηρή εισαγωγή. Δεν θ' άλλαζα τίποτα.
Φυσικά, έχω λίγες ιδέες και σημειώσεις. Πραγματικά ελάχιστες.
Ενθουσιάστηκα που σου αρέσει.
Λάτρεψα τ' απομνημονεύματά σου.
Ο κόσμος δεν ξέρει πόσο ολέθρια είναι η λεκτική κακοποίηση.
Ναι, αυτό είναι μεγάλη αλήθεια. Ευχαριστώ.
Πώς ξεπερνάς το να σε λένε βλάκα μια ζωή;
Δεν ξέρω αν μπορεί κάποιος να το ξεπεράσει, για την ακρίβεια.
Ποιο ήταν εκείνο το άλλο που σε φώναζε…
Ναι. Σκατόμυαλη.
Ναι, αυτό ήταν δυνατό.
Σκατόμυαλη.
Ναι.
- Αυτό είναι αρρωστημένο. - Ναι.
Τέλος πάντων, ας προχωρήσουμε.
- Ωραία. Είμαι ενθουσιασμένη. - Χαίρομαι που είσαι ενθουσιασμένη.
- Είμαι κι εγώ ενθουσιασμένος. - Ευχαριστώ.
Θεέ μου, είναι τέλειο.
Το λατρεύω.
Είμαι πολύ χαρούμενη.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
- Σ' ευχαριστώ πολύ. - Παρακαλώ.
Σε ζηλεύω. Θα νιώθεις μεγάλη ικανοποίηση
όταν βρίσκεις το σωστό κομμάτι κι όλοι είναι χαρούμενοι, σωστά;
Ναι, φυσικά. Χαίρομαι που όλα πήγαν καλά.
- Είναι τόσο τέλειο. - Είναι όντως καλό. Μοναδικό.
Γλυκιά μου.
Τι είναι όλα αυτά;
Θεέ μου.
Αυτές είναι ειδικές για την απορρόφηση της υγρασίας.
Τρελαίνομαι για απορρόφηση.
Αυτές, απ' ό,τι φαίνεται, θα σε κρατάνε πολύ ζεστό
αν κρυώνεις, αλλά δεν θα ιδρώνεις.
Αντίθετα από αυτές, που τις φοράς αν σου αρέσει να ιδρώνεις.
Κι επίσης, είναι Βίγκαν,
οπότε μπορείς να τις φας.
Κι αυτές είναι φτιαγμένες από χοιρινό,
αλλά αυτές είναι από βλεφαρίδες.
Τέλεια. Είσαι η καλύτερη.
Τελείωσα με την υποκριτική.
Αλήθεια. Το επάγγελμα είναι γελοίο.
Κουράστηκα να θέλω επιβεβαίωση και να μην την παίρνω ποτέ.
Μεγάλωσα. Δεν μπορώ να το κάνω άλλο αυτό.
Αν δεν το αγαπάς,
μην το κάνεις.
- Δεν θα μου πεις να μην τα παρατήσω; - Μην τα παρατάς.
Γιατί όχι;
Επειδή είσαι πολύ καλός.
Και πάλι τα παρατάω. Ποιος νοιάζεται;
Νόμιζα ότι τ' αγαπούσα.
Αλλά όχι.
Απλώς ήθελα να γίνω διάσημος.
Με κοιτούσε σε στιλ, "Τελείωσες, επιτέλους;"
Κι αν δεν μπορώ να γράψω; Θα δουλεύω σε χασισάδικο όλη μου τη ζωή;
- Γιατί να μην το διαβάσουμε; - Δεν είναι έτοιμο ακόμα.
Αν το τελειώσω ποτέ, θα το διαβάσετε.
Αλλά τώρα, αν φτάσω στο τέλος, θα είναι μεγάλο επίτευγμα.
Είναι μεγάλο επίτευγμα. Είμαι σίγουρη ότι θα είναι φανταστικό.
Δεν το ξέρεις αυτό. Μπορεί να είναι χάλια.
Ναι, μάλλον θα είναι χάλια.
- Γιατί το κάνεις αυτό; - Τι κάνω;
Δεν το έχεις διαβάσει. Άσ' το να είναι σκατά αν είναι σκατά.
Τι τρέχει μ' εσένα; Τι συμβαίνει;
Πάντα περιμένεις το καλύτερο από εμένα.
Παρακαλώ;
Θυμάσαι όταν είπες ότι ήμουν φοβερός κολυμβητής
και μ' έγραψες στο τμήμα προχωρημένων;
- Αρχίσαμε. - Δεν ήμουν φοβερός κολυμβητής.
Σου το έλεγα. Ήμουν μέτριος.
Η δασκάλα μου είπε ότι έπρεπε να πάω στους αρχάριους.
- Όντως; - Ναι.
Ήταν εξευτελιστικό.
Αλλά ακόμα χειρότερα, δεν ήξερα ποιον να πιστέψω.
Εγώ ήξερα ότι δεν ήμουν καλός, αλλά η μαμά μου έλεγε ότι ήμουν.
Άρα, ήμουν καλός;
Ή η μαμά μου είναι ψεύτρα;
Γιατί πίστευα ότι ήσουν καλός;
Δεν το πίστευες. Ήθελες εγώ να πιστέψω ότι ήμουν.
Ίσως πίστευα ότι μπορούσες να γίνεις καλός κι απλά σε ενθάρρυνα.
Τότε, είναι σαν να με παγίδευσες για να αποτύχω.
Αλήθεια;
Καλά.
Θεέ μου, συγγνώμη.
- Αρκετά με τις κατηγορίες. - Όχι, δεν πειράζει.
Πρέπει να μας τα λέει αυτά. Θέλω να τ' ακούσω.
Στο Γυμνάσιο. Θυμάσαι τον καθηγητή των αγγλικών, τον κύριο Σαπ;
- Ναι. - Μου έβαλε Γ σε μια εργασία
και ήρθα σπίτι και είπα "Δούλεψα σκληρά, αξίζω καλύτερο βαθμό".
Δεν το θυμάμαι, αλλά…
Είπες, "Αφού δούλεψες σκληρά, τότε έπρεπε να πάρεις καλύτερο βαθμό".
Οπότε πήγες στον τύπο και τον έπεισες να μου βάλει Β.
Ποιο ακριβώς είναι το έγκλημα εδώ;
Δεν άξιζα το Β.
Άξιζα το Γ. Αλλά δεν ήθελα να το ξέρεις.
Μια στιγμή. Έλιοτ, έλα τώρα.
Μου είπες ότι άξιζες καλύτερο βαθμό, έτσι;
Κι εγώ σε πίστεψα.
Οπότε, σ' αυτή την περίπτωση,
εσύ με παγίδευσες, έτσι γλυκέ μου;
Μαμά, ήμουν παιδί.
Δεν ήμουν καλός κολυμβητής, δεν ήμουν καλός μαθητής…
Έλιοτ, προσπαθούσε να είναι υποστηρικτική.
Αυτό κάνουν οι γονείς, στηρίζουν τα παιδιά τους.
Έτσι όμως μεγάλωσα μ' αυτήν την περίεργη αίσθηση
ότι είμαι καλύτερος από όλους τους άλλους.
Σαν να έβλεπα τον εαυτό μου μέσα από τα μάτια σας.
Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι δεν είμαι αυτά που λέτε ότι είμαι.
Καλέ μου.
Ειλικρινά, πιστεύω ότι τα κάνατε αυτά γιατί νιώθατε ενοχές.
Για τι πράγμα;
Γιατί νοιάζεστε ο ένας για τον άλλον πιο πολύ απ' ό,τι για εμένα.
Τι;
Έλιοτ, πώς είναι δυνατόν να το πιστεύεις αυτό;
Αυτό είναι τελείως αναληθές.
Νοιάζομαι για σένα πιο πολύ απ' οτιδήποτε.
Ναι.
Τότε, γιατί όλο νιώθω σαν παρείσακτος;
- Έλιοτ. - Γλυκέ μου…
Χρειάζομαι λίγο χώρο.
Γαμώτο.
Σοβαρά τώρα;
- Μετά απ' αυτό; - Μετά από ποιο;
Ο Έλιοτ σε κατηγόρησε ότι τον κατέστρεψες
γιατί δεν ήσουν ειλικρινής μαζί του.
Και θυμώνεις μαζί μου γιατί έκανα το ίδιο.
Δεν έλεγα ψέματα, τον ενθάρρυνα.
- Δεν έλεγα ψέματα, σε ενθάρρυνα. - Όχι.
- Με ενθάρρυνες λέγοντας ψέματα. - Η ενθάρρυνση ήταν το σημαντικό.
Δεν είμαι παιδί. Ο Έλιοτ όμως ήταν παιδί.
Δεν ήθελα να νιώθει όπως εγώ όταν μεγάλωνα.
- Το γνωρίζω, μα δεν είσαι ο πατέρας σου. - Εντάξει,
η μητέρα μου, καλά;
Εντάξει. Καλά, ίσως λιγάκι.
Απλά ήθελα πολύ να σου αρέσει.
Το ξέρω.
Ειλικρινά, δεν με νοιάζει αν μου αρέσει το βιβλίο σου.
Δεν σ' αγαπώ γι' αυτό, Μπεθ.
Δεν είσαι το βιβλίο σου.
Αγαπάς τον Έλιοτ επειδή ίσως γράψει ένα τέλειο έργο;
- Όχι, Ντον, εγώ… - Πρέπει να το πω, συγνώμη.
Ξέρεις…
αυτός ο κόσμος καταρρέει κι εσένα σε τρώει αυτό;
Το ξέρω ότι ο κόσμος διαλύεται.
Φυσικά το ξέρω. Μα αυτός είναι ο δικός μου
κόσμος. Ο μικρός, ναρκισσιστικός κόσμος μου,
Και ξέρεις κάτι; Είμαι πληγωμένη.
Συγγνώμη. Σε εμπιστευόμουν.
Σ' εμπιστεύομαι.
Αγάπη μου, συγγνώμη. Λυπάμαι τόσο πολύ. Εγώ…
Μπεθ, εσύ ποτέ δεν μου είπες ψέματα;
Έστω ένα αθώο ψέμα ή…
- Ναι, μάλλον… - Ωραία, και…
Σ' έκανε να με αγαπήσεις λιγότερο;
Ή να χάσεις το σεβασμό σου για μένα;
Όχι, δεν είναι το ίδιο πράγμα, απλά…
ήταν κάτι το ασήμαντο, όπως…
Δεν συγκρίνονται.
Ειλικρινά, δεν είναι σαν την καριέρα σου, τη δουλειά ή…
Αλλά σαν τι;
Δεν ξέρω…
Μου αγόρασες πράγματα που έκανα ότι μου άρεσαν.
Τίποτα το ιδιαίτερο.
Αλήθεια;
Τι πράγματα;
Ποια απ' αυτά;
Όλα; Πλάκα μου κάνεις.
Και γιατί δεν μου το είπες;
Σ' το είπα. Είπα πως ήθελα αυτά τα σκουλαρίκια…
και μετά συνέχισες…
ν' αγοράζεις κι άλλα σκουλαρίκια σε σχήμα φύλλου.
Μα αφού σ' έχω δει να τα φοράς.
Φυσικά, για να σε κάνω χαρούμενο.
- Όχι. - Ναι. Για να σε ευχαριστήσω.
Ξέρεις κάτι;
Κι εσύ μου έδωσες πράγματα που δεν μ' αρέσουν.
- Το γουόκ; - Όχι.
Το τελευταίο πουλόβερ που μου πήρες είναι σαν το τρίτο.
- Σε ποιον δεν αρέσει το κασμίρι; - Έχει ανοιχτό λαιμό.
Κανείς άνδρας δεν θέλει τέτοιο. Τι να δείξουμε;
Τι στο καλό είναι αυτά που λες;
Δεν έχω μπούστο, τι να τον κάνω τον ανοιχτό λαιμό;
Σοβαρολογώ.
- Ο ανοιχτός λαιμός πάει έτσι, σωστά; - Ναι.
Το μπούστο έτσι.
Και πάλι, δεν νομίζω πως πρέπει να δείχνω το στήθος μου.
- Σαν να είμαι σε γιοτ που φυσά ο άνεμος. - Θεέ μου.
Και κάτι ακόμα.
- Πάντα έλεγες τι καλός ψυχίατρος είμαι. - Ναι.
- Δεν φαντάζεσαι. - Τι;
- Είμαι άσχετος. Πραγματικά. - Αδύνατον.
- Όχι, είναι πολύ δυνατόν. - Αλήθεια;
- Θες να μου πεις γι' αυτό; - Δεν πειράζει, όχι τώρα.
Τι θα κάνουμε με το παιδί μας;
Δεν ξέρω.
Ίσως είσαι κακός ψυχίατρος.
Ο άλλος ατζέντης θέλει ν' αναλάβει το βιβλίο μου.
Ποιος; Είναι καλός;
- Το ελπίζω. - Ο Τιμ Γουίλσον.
Σιγουρέψου ότι αυτή τη φορά θα κάνουν καλύτερη δουλειά.
Αμάν βρε μαμά.
Τι; Έπρεπε να τα πάει καλύτερα.
Καλά, αλλά αυτό πώς με βοηθά;
Αν το καλοσκεφτείς;
Είσαι τόσο αντιδραστική. Την αλήθεια λέω.
Δεν έκαναν καλή δουλειά στο μάρκετινγκ.
Δεν ήξερα πως είσαι ειδική σ' αυτό.
Μπερδεύομαι, νόμιζα ήσουν γραμματέας.
- Διοικητική γραμματέας. - Καλά.
Τέλος πάντων, έχω γνώσεις.
Εντάξει, ναι.
Λοιπόν, έγραψα ένα βιβλίο που εκδόθηκε
και τα πήγε καλά.
Όλα δείχνουν πως θα εκδοθεί και το επόμενο.
Είμαι πολύ περήφανη για σένα.
- Το κορίτσι μου. - Ναι.
Ωραίος καναπές.
- Σου αρέσει; - Ναι.
Δεν σου είπα ότι θέλω πίσω το πουκάμισο.
- Ποιο; - Αυτό το ωραίο που σου έδωσα.
Που δε φοράς ποτέ;
Δεν έχει σημασία, είναι…
δικό μου και το θέλω.
Πολύ αργά γιατί ήδη το έδωσα στη Στέγη.
- Γιατί το έκανες αυτό; - Επειδή το έδωσες…
- Καλημέρα. - Γεια σας.
Λοιπόν…
- Πώς είσαι σήμερα, Τζόρτζια; - Όχι καλά.
Πονάω σε πολλά σημεία.
Στο πόδι κυρίως.
- Μπορώ να το πω και μόνη μου. - Ωραία.
Είσαι τόσο νεαρή και χαριτωμένη.
Και είσαι γιατρός ήδη. Δεν είναι εντυπωσιακό;
Απίστευτο, μαμά.
Ευχαριστώ, αλλά μικροδείχνω.
- Πόσων χρονών είσαι; - Έλα τώρα, μαμά.
Πριν σας εξετάσω, έχω κάτι να σας πω πρώτα.
Αυτό το ιατρείο έχει πολλά έξοδα,
έτσι μου είναι αδύνατο να ξοδεύω χρόνο με τον κάθε ασθενή.
Ο δρ Γουάινστιν μου αφιέρωνε πολύ χρόνο.
Ναι, αλλά βγήκε στη σύνταξη.
Το ιατρείο μου έχει πολλή δουλειά, έτσι…
θα πρέπει να χρεώνω επιπλέον υπηρεσίες.
Δυστυχώς είναι απαραίτητο.
Ξέρετε τι εννοώ;
Θα παρκάρετε το αμάξι μου; Εγώ δεν έχω.
Να σας εξηγήσω.
Πληρώνετε 800 δολάρια μία φορά τον χρόνο για την καλύτερη δυνατή φροντίδα.
Καλό ακούγεται.
Δεν περιλαμβάνει τις τακτικές χρεώσεις.
Κατάλαβα.
Φυσικά.
Θα πληρώσω επιπλέον αν αυτό χρειάζεται.
Τέλεια, δεν θα ήθελα να σε χάσω από πελάτη.
Για τις εξετάσεις σου.
Θα σας αφήσω στην ησυχία σας.
Χάρηκα που σας είδα.
- Έχω την τσάντα σου. - Πού είναι;
Εγώ την έχω.
- Πρόσεχέ την. - Το έχω, μαμά.
- Θα είμαι εδώ. - Το 'χω.
Ευχαριστώ.
Χαίρομαι που υπάρχει ακόμα αυτό το μέρος.
- Κάνουν τον καλύτερο τόνο. - Ναι.
- Αυτός ο κατάλογος είναι βρόμικος. - Το ξέρω.
- Έχει βρομιά κάτω από το πλαστικό. - Παντελώς. Βρομάει κιόλας.
Πρέπει να βρω άλλον γιατρό.
Αν νομίζει πως θα την πληρώσω 800 δολάρια
για να έχει όλα αυτά τα χλιδάτα έπιπλα,
- είναι τρελή. - Το κατάλαβα.
Το κατάλαβα μαμά, το κατάλαβα.
Ναι.
- Να προσέχεις. - Θα τα πούμε.
Γεια Τζίμι, έλα μέσα.
Γεια.
Εντάξει.
Αν κάνω ψυχοθεραπεία σ' αυτήν την ηλικία, σκότωσέ με.
Εγώ το θαυμάζω.
Είναι θλιβερό, ο τύπος είναι του θανατά.
Τι θ' αλλάξει;
Δεν ξέρω.
Πριν αρχίσουμε, θέλω να σου μιλήσω για κάτι.
Εντάξει.
Στη λήξη της τελευταίας μας συνεδρίας και της προηγούμενης μέσω ζουμ,
την ώρα που τελειώναμε,
σε άκουσα να λες κάτι που εξέφραζε απογοήτευση μαζί μου.
Όχι, δεν έγινε αυτό.
Εντάξει.
Ας προχωρήσουμε.
Για τι θα μιλήσουμε σήμερα;
Τ' αδέρφια μου ακόμη δεν…
μου μιλάνε κι εγώ δεν…
ξέρω τι να κάνω.
- Έχω μια ιδέα. - Δόξα τω Θεώ.
Γιατί δεν κάνεις κάτι ώστε τα αδέρφια σου να βοηθήσουν τον πατέρα σας;
Ίσως βελτιώσει λίγο τα πράματα μεταξύ σας.
Σαν τι, δηλαδή;
Δεν ξέρω, έχουν παιδιά ή…
Η αδερφή μου έχει.
Αν προσέχεις τα παιδιά της για να τον βοηθάει;
Είναι νταντά.
Αν κάνεις τα ψώνια ίσως…
Ρώτησέ την τι χρειάζεται.
Το ίδιο και στον αδερφό σου.
Ναι.
Είναι καλή ιδέα.
Μπορώ να…
Ίσως το δοκιμάσω.
Ωραία.
- Θα σε δω την άλλη βδομάδα. - Τα λέμε.
- Γεια σου, αγάπη μου. - Μαμά τι κάνεις εδώ;
Θα ήταν παράξενο αν αγόραζα χόρτο από εσένα;
- Όχι. - Μην πάρεις τα ντόνατ μου.
Τι θέλεις;
Δεν ξέρω. Κάτι που να κάνει τη ζωή καλύτερη.
- Το 'χω. - Εντάξει.
- Γεια. - Γεια σου.
- Ο Έλιοτ λέει πως είσαι συγγραφέας. - Ναι, γράφω βιβλία.
Τέλειο. Αν ποτέ γράψεις θεατρικό, πες μου.
Είμαι παραγωγός.
Ωραία, ευχαριστώ πολύ.
- Δοκίμασε αυτά. - Εντάξει.
- Τσίχλες. - Πώς να σας βοηθήσω;
Απλά κοιτάζουμε.
Κοίτα τους. Πλάκα μου κάνεις; Γιατί δουλεύεις εδώ;
Όλοι κάτω.
- Σκατά. - Μείνε κάτω.
Πάρε υγρό για ατμιστή. Με γεύση.
- Έλα εδώ. - Και σακουλάκια.
Οι τσίχλες είναι ίντικα;
- Δεν ξέρω. - Μόνο ίντικα, ηλίθιε.
- Είναι υβρίδιο, πειράζει; - Ό,τι να 'ναι.
- Βιάσου. Πού είναι τα λεφτά; - Σ' ένα κουτί.
- Δώσ' το μου. - Όχι.
Μπορώ να σε βοηθήσω να βρεις ό,τι χρειάζεσαι.
Βιάσου, έλα.
Σήκω και φέρε τα λεφτά.
Απλά δώσ' τα…
- Εντάξει, κουνήσου. Έγινε. - Δε βοηθάς, μαμά.
Θεέ μου.
- Θεέ μου. - Σκατά.
- Αυτό ήταν χάλια. - Είστε όλοι καλά;
- Εσύ είσαι καλά; - Ναι.
Θεέ μου.
Είμαστε καλά.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Το ξέρω.
Δεν έχω φοβηθεί ποτέ τόσο πολύ. Δεν είχα ξαναδεί όπλο.
- Γλυκιά μου… - Από κοντά, εννοώ.
Ευτυχώς είστε και οι δύο καλά.
Μετά που λες πάμε στην αστυνομία.
Τους περιγράφω τους τύπους και δεν νοιάζονται καθόλου.
Το φαντάζεσαι; Ήταν σαν…
- Έλα εδώ. - Ναι.
Κάνει τόση ζέστη εδώ, ίδρωσα.
- Άφησέ με. - Συγγνώμη.
Γιατί έχει τόση ζέστη, εδώ μέσα;
Σαν να λιώνει το πρόσωπό μου.
Να μην λιώσει. Είναι ωραίο πρόσωπο.
- Μου δίνεις την οδοντόβουρτσα; - Ναι.
Σκέφτηκες όσα σου είπα;
Ναι.
Νομίζω πως αν θέλεις να το κάνεις, να το κάνεις.
Μου λες την αλήθεια; Δεν πιστεύεις πως είμαι τρελός;
Αγάπη μου, πιστεύω ότι είσαι λιγάκι τρελός, αλλά…
Οπότε…
θα είσαι καλά αν το κάνω;
Σε στηρίζω, αλήθεια.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Θέλω την υποστήριξή σου.
Την έχεις.
Έκανε σαν τρελή γι' αυτήν την γελοία λάμπα.
Τρόμαξα.
Κατάλαβα ότι πρέπει να κάνω κάτι διαφορετικό.
Κάτι με νόημα.
Η δουλειά σου έχει νόημα.
- Για ποιον; - Για Κανέναν.
- Σκάσε. - Σε πειράζω.
Γεια, Αϊλίν.
Μου αρέσει αυτό.
Αλήθεια; Άλλα…
Ξέρεις τι, Αïλίν;
Θα είμαι ειλικρινής μαζί σου. Αυτό δεν σου πάει.
Αλλά αυτό εδώ, θα σου πηγαίνει υπέροχα .
Το χρώμα είναι απαίσιο και το σχέδιο.
Ναι.
Μ' αρέσει αυτό για σένα.
- Κι εμένα. - Τέλεια.
- Φώναζε τ' όνομά σου. - Ευχαριστώ.
- Είμαστε πολύ καλές με τη μητέρα μας. - Το ξέρω.
ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΤΕ 33.000 ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΑΒΗ ΜΕΤΡΗΤΑ Ή ΕΠΙΤΑΓΗ
ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΜΕΤΑ
Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΜΠΕΘ ΜΙΤΣΕΛ
ΕΝΑ ΤΡΟΜΑΧΤΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ
ΣΤΕΦΑΝΙ ΑΣΠΙΑΖΟΥ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΩΡΑ
ΕΥΦΥΕΣΤΑΤΟ
- Ήρθε. - Συγγνώμη.
- Παραγγείλατε; - Όχι, περιμέναμε.
- Δεν έπρεπε. - Φυσικά.
Σαμπάνια.
Χρόνια μας πολλά.
Χρόνια πολλά.
Χρόνια σας πολλά.
Απίστευτο που είστε ακόμα παντρεμένοι.
- Τι λες, Έλιοτ; - Γεια μας.
- Περίεργο. - Γεια μας.
Κάτι μικρό.
Κάνουμε και δώρα;
Θεέ μου.
Όχι.
Αποκλείεται. Καλό.
Εντάξει, αυτό είναι το δικό σου.
- Ναι. - Θα με κάνεις να νιώσω άσχημα.
Όχι.
Δεν το πιστεύω. Είχαμε την ίδια ιδέα.
Τι γίνεται;
- Είναι ένα δικό μας αστείο. - Ναι.
Φοβερό.
Κάθε χρόνο ανταλλάσσαμε λάθος δώρο και σκεφτήκαμε…
- ν' ανακυκλώνουμε το λάθος μας. - Ναι.
Αξιολάτρευτο.
Το θέλεις;
- Όχι, είναι πουλόβερ με V. - Θεέ μου.
Έκανες πολύ καλή δουλειά εδώ μέσα όλα αυτά τα χρόνια.
Θα μου λείψεις.
Ήσουν δίπλα μου…
στα δύο μου διαζύγια, στα τρελά μου παιδιά, στον καρκίνο μου.
Ήταν τιμή μου. Αληθινά.
Και δική μου.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι τελείωσα.
Όποτε θες εδώ θα είμαι.
Είσαι πολύ ακριβός.
Μόλις είδα τον Νόλαν.
- Τι σου είπε; - Θέλει να του γράψω μερικά τραγούδια.
Καλό ακούγεται.
Δωρεάν.
Ναι.
Του έχω ήδη στείλει είκοσι.
Μάλλον δεν του άρεσαν.
Όχι. Το έκανες;
Αγάπη μου, ήσουν υπέροχος.
- Αλήθεια; - Καταπληκτικός.
- Ήσουν υπέροχος. - Ευχαριστώ, αγάπη μου.
- Που είναι ο Ντον; - Δεν ήταν καλά.
- Λυπάται που δεν ήρθε. Ναι. - Χέσ' τον.
- Τα πήγες περίφημα. - Ευχαριστώ που ήρθατε.
- Σας άρεσε; - Το λατρέψαμε.
Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Να τος, το αστέρι.
- Ωραία δουλειά. - Υπέροχη.
- Ο Τζος Π. Πέις. - Ξέρω.
- Λάθος. - Πάις.
Ναι, Πάις. Σας άρεσε;
- Συγγνώμη, μία φωτογραφία μαζί; - Μα φυσικά.
- Έλα. - Ναι, υπέροχο.
Ναι.
- Μπορώ κι εγώ; - Ναι, μισό λεπτό…
Πρέπει να είσαι κουρασμένος.
Όχι, στην πραγματικότητα, νιώθω πολύ ζωντανός.
- Από την παράσταση. - Βέβαια, ναι. Σε ένταση.
Κάνεις ταξίδι για να έρθεις εδώ ή μένεις κοντά;
Συνήθως έρχομαι με Uber.
- Ναι, τέλεια. - Λοιπόν.
- Συγχωρέστε με. Ευχαριστώ που ήρθατε. - Ναι.
Θεέ μου.
- Καλός ήταν. - Ναι.
Δεν ήξερα, τον είχα δει μόνο σε…
αυτήν την περίεργη ταινία με μια κολοκύθα.
Έχω κάτι για σένα.
Ναι;
Τελείωσα.
- Μου πήρε αρκετό καιρό. - Όχι. Ποιος νοιάζεται;
Είναι μεγάλη υπόθεση.
- Έγραψες ένα θεατρικό. - Είναι προσχέδιο.
Να το θυμάσαι. Πιθανότατα είναι χάλια.
Τα περισσότερα προσχέδια έτσι είναι.
Δώσε ένα στον μπαμπά, ναι;
- Πες του περαστικά. - Θα του τα πω.
Ανυπομονώ. Θα είναι τόσο…
- Ναι, δεν μπορώ να περιμένω. - Μάλιστα.
- Ντον; - Γεια.
Τα έβγαλες;
Ναι.
Πώς σου φαίνεται;
Λοιπόν, είναι λίγο μελανιασμένο…
- Πονάει; - Λιγάκι.
Πώς είμαι;
Καλά.
- Καλά. - Ναι;
- Δηλαδή, όχι τώρα. - Αλλά θα γίνει καλά.
Ναι.
Θα γίνεις κούκλος.
Σοβαρά;
- Νομίζεις ότι θα φαίνομαι καλύτερα; - Ναι, καρδιά μου.
- Θα είσαι κούκλος. - Ωραία.
Πιστεύω ότι θα μου αρέσει.
Ναι.
- Χαίρομαι τόσο πολύ. - Ναι.
Κι εγώ.
Ναι.
ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΙΟΤ ΜΙΤΣΕΛ
Διανομή υποτίτλων: ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™