Απόδοση διαλόγων: marios2016
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ ΣΟΥ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ.
ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΣ ΕΣΥ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ.
ΓΟΥΙΝΙ ΤΟ ΑΡΚΟΥΔΑΚΙ
Όλοι ξέρουμε την ιστορία για το αγόρι και την αρκούδα.
Αλλά όπως είπε κάποτε ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ:
«Όλα τα πραγματικά κακά πράγματα ξεκινούν με την αθωότητα».
Σήμερα θα μάθετε την αληθινή ιστορία για αυτές τις αρκούδες...
και το πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα από ότι μας έχουν πει.
Μετά την τελευταία συνάντηση με τον Κρίστοφερ Ρόμπιν όλα ήταν δύσκολα.
Η «Σφαγή των 100 στρεμμάτων», όπως ονομάστηκε...
συγκλόνισε τον κόσμο στο ήσυχο ’σνταουν...
ΔΟΛΟΦΟΝΕ και υπήρξε μια βίαιη...
ΨΕΥΤΗ εξέγερση κατά του Κρίστοφερ.
Οι υποψίες μεγάλωσαν. Λίγοι τον πίστεψαν.
Οι περισσότεροι δεν τον πίστεψαν.
Έγινε ένας παρίας.
Αλλά μια μικρή ομάδα ντόπιων πίστεψε τον Κρίστοφερ.
Κι άρχισαν ένα κυνήγι για τα πλάσματα των 100 στρεμμάτων.
Ο καιρός περνούσε, κι έψαχναν για μήνες.
Αν ο Που και οι φίλοι του ήταν εκεί έξω...
τα μέρη όπου θα μπορούσαν να κρυφτούν, άρχισαν και μειώνονταν.
Από τότε έχει περάσει αρκετός καιρός.
Και ήρθε κι άλλος ένας χειμώνας.
Ένας κρύος, ανελέητος χρόνος.
Με το Δάσος των 100 Στρεμμάτων να μην είναι πια ασφαλές...
ο Που αναγκάστηκε να στραφεί στους παλιούς του φίλους.
Μόνο με αυτούς θα είχε κάποιες πιθανότητες επιβίωσης.
Μαζεύοντας τα κομμάτια του και ξεκινώντας μια καλύτερη ζωή...
ο Κρίστοφερ τελείωσε την ιατρική του εκπαίδευση...
και ξεκίνησε να εργάζεται στο νοσοκομείο του ’σνταουν ως νέος γιατρός.
Σύντομα όμως έγινε φανερό πως οι άνθρωποι δεν τον εμπιστεύονταν.
Το μέλλον του ήταν εντελώς αβέβαιο.
Αρχίζει η παραγωγή «Αίμα Και Μέλι: Η Ιστορία του Κρίστοφερ Ρόμπιν».
Εν αγνοία του Κρίστοφερ και ο Που βίωσε την ίδια Περιφρόνηση.
Ανεπιθύμητος. Μισητός.
Ήξεραν πως δεν μπορούσαν να συνεχίσουν έτσι.
Έπρεπε να γίνουν αλλαγές.
Ωστόσο, ένα πράγμα παρέμενε ξεκάθαρο.
Όπου κι αν πάνε, ότι κι αν συμβεί στο ταξίδι τους...
το αγόρι και η αρκούδα του θα παίζουν για πάντα.
Και δυστυχώς, θα υπάρξουν πολλά θύματα στο ταξίδι τους.
Πνεύματα του Δάσους των 100 Στρεμμάτων...
έχετε κάποιο μήνυμα για εμάς;
Πάρτε τον έλεγχο...
Τι; Δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάνουμε κάτι τέτοιο τώρα.
Πρέπει για μια φορά να συγκεντρωθείς, Τζέιμι!
- Εντάξει, χαλάρωσε, Μία! - Δεν είναι δύσκολο, συγκεντρώσου.
Πνεύματα...
αν είστε εδώ, μετακινήστε τον δείκτη στο "Ναι".
Αν μπορείτε, αν είστε εδώ, σας παρακαλώ...
δώστε μας ένα σημάδι της παρουσίας σας.
Σκατά! Σκατά!
Σκατά! Το άκουσατε αυτό, έτσι;
Όχι, Μία! Δεν ακούσαμε το γαμημένο μπαμ!
- Αυτό είναι χαζό! - Με δουλεύεις;
Σταματήστε, σταματήστε!
Δεν έχεις δουλειά να είστε εδώ.
Δεν πρέπει να πάει κάποια από εμάς να ρίξει μια ματιά;
Εσύ πρώτη.
Τι; Εσύ ζήτησες κάποιο σημάδι, ’λις!
Φοβάσαι;
Ναι, φοβάμαι!
Δεν πρόκειται να βγω εκεί έξω!
- Τι μπορεί να σου συμβεί; - Δεν ξέρω...
Τζέιμι! Την πόρτα!
Θεέ μου!
Ξεκίνα!
Όχι!
Πώς τολμάς να προσπαθήσεις να επιβιώσεις;
Όχι, σε παρακαλώ!
Βοηθήστε με, σας παρακαλώ!
Όχι! Σε παρακαλώ!
Όχι! Όχι!
Όχι, όχι, όχι!
Όχι, όχι, όχι, σε παρακαλώ!
Όχι!
Όχι! Όχι!
Όχι!
Τώρα ποιος από εμάς είναι πιο αηδιαστικός;
Κρίστοφερ.
Είσαι τελείως ξύπνιος.
Με την ησυχία σου.
Πώς αισθάνεσαι;
Νομίζω καλά.
Θυμάσαι τίποτα από την συνεδρία;
Τίποτε εικόνες ή...
Ναι.
’ρχισα να θυμάμαι κάτι...
από την παιδική μου ηλικία...
που έπαιζα με το Που στο δάσος...
κι η μαμά και ο μπαμπάς μου δεν ήξεραν τίποτα γι' αυτό.
Και...
μετά όλα είναι θολά.
Δεν πειράζει.
Το μυαλό μας θέλει χρόνο για να οργανώσει αυτά που παράγει η ύπνωση.
Θα τα πούμε αύριο;
- Την ίδια ώρα; - Ναι.
Ο Κρις είναι οκτώ μέτρα μακριά.
Τι κάνεις εδώ;
Πώς ήταν;
Διασκεδαστικό και καλό.
Και;
Και εκτιμώ που ανησυχείς για μένα, αλλά...
θα έλεγα να κρατούσαμε αποστάσεις και όλα θα πάνε καλά.
Όχι, συγνώμη, αυτό αποκλείεται. Απλά μπες μέσα.
- Δεν γίνεται. - Κρις! Σοβαρολογώ, μπες μέσα.
Σ' ευχαριστώ.
Ξέρεις, το κάνεις συνέχεια αυτό τον τελευταίο καιρό.
Τι ακριβώς;
Προσπαθείς να με διώξεις μακριά και δεν πρόκειται να γίνει.
Όχι, απλώς...
η μισή πόλη παρενοχλεί τους γονείς μου και το σπίτι τους βανδαλίζεται...
η Μπάνι δέχεται μπούλινγκ και δεν θέλω να κάνουν τα ίδια στους φίλους μου.
Κρις, δεν με νοιάζει τι λέει ο κόσμος, εγώ ξέρω εσένα και...
ξέρω ότι όλοι κάνουν λάθος.
Γι αυτό είναι οι φίλοι.
- Εντάξει; - Λοιπόν...
πάμε να φύγουμε.
Εντάξει!
’ΣΝΤΑΟΥΝ ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: 16070
ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ ΤΩΝ 100 ΑΚΕΡΣ
Τα λέμε μετά!
Παρεμπιπτόντως, θα κάνω μπείμπι σίτινγκ αυτό το κωλόπαιδο, τον Φρέντι τις επόμενες μέρες.
Οπότε, δυστυχώς, δεν μπορώ να έρθω στο ρέιβ πάρτι της Κάρα.
Όχι, δεν παίζει! Θα έρθεις! Δεν θα πάω μόνος μου.
Χρειάζομαι τα χρήματα, οπότε όχι, συγνώμη.
Εξάλλου, δεν γουστάρω τέτοιου είδους ενδυματολογικές βλακείες.
- Το ήξερα! - Σ' αγαπώ!
Ρώτα τον Φιν αν θέλει να πάτε μαζί.
Αντίο!
- Γεια σου. - Τα έχω πάρει.
Μόλις είχα τελειώσει με το αμάξι σου, το έφερα εδώ...
μίλησα για πέντε λεπτά μέσα με τον πατέρα σου...
ΔΟΛΟΦΟΝΕ
και όταν βγήκα κάποιο αρχίδι είχε γράψει αυτό.
Δεν ήθελα να το δεις αυτό, Κρις.
Φεύγω, μην το παίρνεις προσωπικά, φίλε.
Ευχαριστώ.
- Συγνώμη. - Δεν πειράζει. Θα το σβήσω.
Όχι, δεν νομίζω πως...
Θα το ξεπεράσεις, εντάξει;
Σ' αγαπώ.
Δώσε τους χρόνο. Θα αλλάξουν.
- Εντάξει; - Ναι, έχεις δίκιο.
Ακριβώς.
Θεέ μου.
Ανέφερέ το.
Αστυφύλακας 942, αναφορά για τρει νεκρούς Δάσος των 100 ’κερς.
Χρειαζόμαστε ενισχύσεις αμέσως.
Γαμώτο!
Αυτά τα φρικιά δεν μπορούν να μας κρύβονται για πάντα!
Ντάρελ.
Αρχίζει να σκοτεινιάζει.
Και λοιπόν; Θα πάμε πίσω;
Όχι. Ηρέμησε, φίλε.
Απλά πρέπει να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά.
Γιατί δεν πάμε πουθενά...
μέχρι αυτά τα πράγματα να πληρώσουν για ότι έκαναν στο κορίτσι μου!
- Δεν είναι πουθενά, αδερφέ. - Τους είδα.
- Είναι εδώ. - Ότι πεις.
Θα τα βρούμε.
Δεν είναι πολλά μέρη που να μπορούν να κρυφτούν.
Πλησιάζουν.
Είναι πιο κοντά από ποτέ.
Το ’σνταουν βλέπει την ύπαρξή μας ως μάστιγα.
Ως τον τρόμο του Δάσους των 100 ’κερς!
Το κακό που εκείνοι δημιούργησαν!
Δεν θα σταματήσουν ποτέ. Μας κυνηγούν!
Εμπιστευτήκαμε τον Κρίστοφερ.
Δεν θα τον εμπιστευτούμε ποτέ ξανά!
Κοίτα πως έγιναν οι ζωές μας.
Κάθε μέρα...
γινόμαστε όλο και πιο αδύναμοι.
Αλλά μην ξεχνάς.
Μην ξεχνάς, τι έγινε την προηγούμενη φορά!
Που, πρέπει να αποφασίσεις.
Είτε θα παλέψουμε εναντίον τους...
και με κάποιο τρόπο καταφέρουμε να επιβιώσουμε...
είτε τα παρατάμε και πεθαίνουμε!
Το είδες;
Ναι. Το είδα.
’κουσα κάτι να έρχεται και από πίσω.
Πήγαινε τότε να δεις, διάολε!
Πήγαινε!
Σκατά!
Τι συμβαίνει;
- Σίγουρα υπάρχει κάτι εκεί. - Ναι; Ας το σκοτώσουμε τότε.
Μην κουνηθείς γαμώτο σου!
Είναι αλήθεια. Δεν έχω δει ποτέ ξανά κάτι τέτοιο. Ο Κρις είχε δίκιο!
Όλο το ’σνταουν θα καεί.
’ντε γαμήσου!
Ντάρελ!
- Την γάμησες! - Τι στο πούτσο είναι αυτό;
Δεν έχω ιδέα.
Σεπ. Σεπ!
- Σεπ! Γαμώτο! - Τι συνέβη; Σεπ!
- Γαμώτο. - Ποιός στο έκανε αυτό;
’ντε... γαμήσου!
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ’ΣΝΤΑΟΥΝ
Εντάξει, λοιπόν, ’λεξ.
Το όνομά μου είναι Κρις και αυτό θα είναι μια χαλαρή υπόθεση, εντάξει;
Θα έχω τελειώσει σε ένα λεπτό.
Κι εσύ, Ρούμπι, μπορείς να κρατάς το χέρι του ’λεξ για λίγο.
Θα νιώσεις ένα μικρό τσίμπημα.
- Όχι! - Όχι, όχι. Μπορείς να το κάνεις, εντάξει;
Δεν θα πάρει πολύ.
Μετά θα νιώσεις 20 εκατομμύρια φορές καλύτερα, εντάξει;
Εντάξει. Έτοιμος; Πάρε μια βαθιά ανάσα, μπορείς.
Τρία, δύο...
Αυτό είναι. Αυτό ήταν πραγματικά γρήγορο.
Σε ευχαριστώ πολύ, ’λεξ...
θα νιώσεις πολύ καλύτερα τώρα, μπράβο σου.
Μπορούμε να μιλήσουμε;
Επανέρχομαι.
- Κρις. - Ναι.
Ήθελα να περιμένω μετά τις διακοπές, αλλά δεν έχω άλλη επιλογή.
Στα αφεντικά μου δεν αρέσει...
η ποσότητα της προσοχής που φέρνεις στο νοσοκομείο.
- Υπήρξαν παράπονα. - Για εμένα;
Η ταινία τρόμου που βγαίνει σχετικά με εσένα, δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα.
Ξέρω ότι δεν έκανες τίποτα από αυτά. Δεν έχω καμία αμφιβολία.
- Τους μίλησα, αλλά... - Αλλά τι; Σοβαρολογείτε τώρα;
Δούλεψα τόσο σκληρά για να βρεθώ εδώ μετά από τις μαλακίες που μου έτυχαν.
Δεν τους νοιάζει. Θέλουν απλώς να μείνουν μακριά από προβλήματα.
Εντάξει.
Ετοιμάστε αμέσως το OP 6, παρακαλώ!
Θεέ μου, αυτός είναι ο ’αρον! Τι του συνέβη;
Δεν έχω ιδέα, έτσι τον βρήκαν έξω από την πόλη.
- Τον ξέρεις; - Ναι, είναι ο ’αρον Τζόουνς...
- πήγαμε μαζί σχολείο. - Γρήγορα, αιμορραγεί μέχρι θανάτου!
Γλυκέ μου. Τι τρομερό, λυπάμαι πολύ.
- Είναι κατανοητό. - ’λαν!
Τι; Αυτοί οι τύποι δεν νιάζονται για τους υπαλλήλους τους...
απλώς προσποιούνται κι όταν εμφανιστεί...
κάποιο πρόβλημα, προσπαθούν να το ξεφορτωθούν.
Δεν νομίζω ότι είναι σωστό, απλά λέω πως δεν με εκπλήσσει.
Έλλα!
Το φαγητό είναι σχεδόν έτοιμο, κατεβαίνεις;
Θα φας μαζί μας;
Όχι, απλά θα φάω κάτι στα γρήγορα και θα πάω στη θεραπευτική μου συνεδρία.
Δεν τα έβαλες σωστά.
Έλλα! Κατέβα!
Κρις, μπορείς να την φέρεις; Θα της σπάσω το κεφάλι.
Φυσικά.
Γεια σου.
Η μαμά σε φωνάζει συνέχεια και έχει αρχίσει να τρελαίνεται.
Γεια σου;
Με φωνάζει Έλλα, αλλά με λένε Μπάνι!
Έχεις δύο ονόματα, δεν είναι τίποτα σπουδαίο.
- Όχι. Απλά Μπάνι. - Και απλά Έλλα.
Απλά Μπάνι!
Τι κάνεις εδώ; Τι είναι όλα αυτά;
νευριάσεις ρώτησα την μαμά και είπε πως δεν πειράζει.
Τι ακριβώς δεν πειράζει;
Είναι για το αρκουδάκι του Μπίλι; Το πήρες από το δωμάτιό του;
Η μαμά πως ο Μπίλι θα ήθελε να το έχω.
Εντάξει, Μπάνι, την επόμενη φορά
σε παρακαλώ, ρώτησέ με πρώτα πριν πάρεις οτιδήποτε από εκεί, εντάξει;
Γιατί; Δεν είναι η δική σου αρκούδα.
- Εξάλλου, το κάνω για να μας προστατέψω. - Να μας προστατέψεις από τι;
Στο σχολείο λένε, πως είσαι τρελός...
και ότι πιστεύεις ότι υπάρχουν ανατριχιαστικοί...
άνθρωποι με ζώα στο Δάσος των 100 ’κερς.
Αλλά εγώ τους είπα πως δεν είσαι τρελός, απλά ότι είσαι λίγο περίεργος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι ζώα είναι αληθινοί.
Γι' αυτό προσέχω εδώ, για να μην μας συμβεί τίποτα κακό.
Τώρα είναι πολύ πιο λογικό.
Λοιπόν...
μπορεί να είμαι λίγο περίεργος, αλλά...
- Πολύ! - Πολύ; Σοβαρολογείς;
- Είσαι. - Εντάξει, σίγουρα! Εντάξει!
Είμαι περίεργος, εντάξει. Αλλά σου υπόσχομαι...
ότι δεν θα σου συμβεί τίποτα κακό, εντάξει;
Σύμφωνοι; Ναι!
Νομίζω ότι στον Μπίλι θα του άρεσε πολύ αυτό.
Λυπάμαι που ήμουν τόσο γκρινιάρης.
Αλλά ξέρεις ποιος θα γίνει ακόμα πιο γκρινιάρης;
Μάντεψε! Η Μαμά!
Και θα χρειαστούμε ένα ξόρκι προστασίας αν δεν κατέβουμε κάτω τώρα!
Τώρα μην κάνεις θόρυβο.
Κοίτα εκεί ψηλά στο δέντρο. Ευθεία.
Τι βλέπεις εκεί;
Είναι ένας κόκκινος καρδινάλιος;
Ακριβώς! Μπράβο.
Εντάξει. Και τι υπάρχει εκεί;
Εκεί πάνω, τι βλέπεις;
Μοιάζει με ένα...
- σπουργίτι! - Πολύ καλό, Λουκ!
- Διάλεξε κάτι για μένα! - Εντάξει!
Τι λες για...
- Δεν θέλω να παίξω αυτό το παιχνίδι! - Λουκ!
Μπαμπά; Πού είσαι;
Κρις.
Γνωρίζεις ότι όταν είσαι αναίσθητος...
οι αναμνήσεις που προκαλούνται από φόβο...
μπορούν να μείνουν κρυμμένες από την συνείδησή μας για αρκετό καιρό;
- Όπως την τελευταία φορά; - Μάλλον ναι.
Θα σε πάω πίσω εκεί.
Λοιπόν...
ας ξεκινήσουμε.
Νιώσε τα πάντα να φεύγουν.
Απλά επικεντρώσου μόνο σε μένα.
Νιώσε...
την πραγματικότητα να εξαφανίζεται.
μακριά...
από το τώρα μέχρι το παρλθόν.
Από τις συνειδητές σου αναμνήσεις...
στις υποσυνείδητές σου.
Πάρε μια βαθιά ανάσα.
Ξάπλωσε και χαλάρωσε.
Κλείσε τα μάτια σου.
Φαντάσου τον εαυτό σου σε αυτό το μέρος.
Βυθίσου εντελώς.
Το βλέπεις;
Πόσο απατηλές μπορεί να είναι οι αναμνήσεις.
Ο Κρίστοφερ, φαντάστηκε τις πρώτες του στιγμές με τον Που...
γεμάτες χαρά, αθωότητα και ευτυχία.
Όμως η αλήθεια ήταν πολύ πιο σκοτεινή.
Ο Που δεν ήταν ποτέ αυτός που ο Κρίστοφερ νόμιζε ότι ήταν.
Το αφελές μυαλό του μπλόκαρε μακριά...
αυτό που δεν μπορούσε να καταλάβει ή να εξηγήσει.
Τρομακτικά και κακά πράγματα.
Βαθύτερα.
Πήγαινε πιο βαθιά.
Είναι ο Μπίλι και τα γενέθλιά μου.
Ο Φλιν, η Λέξι, η Κάρα...
Η Έιβα...
Όλοι είναι εκεί.
Αυτή ήταν η μέρα που απήχθη ο Μπίλι.
Κρίστοφερ. Επικεντρώσου.
- Τι συμβαίνει; - Όχι!
- Ηρέμησε! - Τον είδα.
Ποιόν είδες, Κρις;
- Είδα τα πρόσωπά του! - Είναι εντάξει.
Ήταν θολό, αλλά τον είδα!
Ποιόν; Ποιόν είδες;
Δεν ξέρω, δεν ξέρω!
Εντάξει. Καταλαβαίνω.
Απήγαγε τον αδερφό μου. Τον αδερφό μου...
Εντάξει. Είναι εντάξει.
- Βοηθήστε με, σας παρακαλώ! - Ηρέμησε, Κρις. ’κουσέ με.
Κάνουμε μεγάλη πρόοδο.
’κουσέ με.
Κρις, όλο αυτό παίρνει χρόνο.
Αλλά θα φτάσουμε εκεί.
Απλά μείνε εκεί.
Ήταν απίστευτο. Τον έβλεπα ακριβώς μπροστά μου!
Ήταν τόσο θολό, αλλά νομίζω πως πλησιάζουμε, ξέρεις;
Αυτό είναι καταπληκτικό, Κρις! Μια πραγματική πρόοδο.
Αυτό θα ήταν, αν μπορούσα να τον δω πραγματικά.
Ναι, το ξέρω, αλλά, προσπάθησα κι εγώ...
όμως ήμασταν τόσο μικροί που κανείς δεν το θυμάται πια.
Είναι τρελό που κανείς δεν έχει λύσει ή να βρει κάτι για εκείνη την υπόθεση.
Αυτό το τέρας είναι ακόμα ελεύθερο.
Μιλώντας για τέρατα, θα σκοτώσω αυτό το παιδί.
Είναι τόσο κακός;
Πέθανε, πέθανε, πέθανε, πέθανε!
Επιτρέψτε μου να το θέσω ως εξής.
Απόψε θέλει να είναι δολοφόνος από μια ταινία τρόμου.
Τότε έχει καλό γούστο.
Δεν είναι αστείο, Κρις!
Στήνει παγίδες για να με σκοτώσει...
σαν το Μόνος στο Σπίτι σε ταινία τρόμου!
Η Κάρα τηλεφωνεί ξανά.
Δεν πρόκειται να σταματήσει. Τι να κάνω;
Συγνώμη, δεν θα έρθω το πάρτι. Τι άλλο να πω;
Μην αγχώνεσαι, θα σας το τακτοποιήσω, εντάξει;
Και ήθελα να σου πω κάτι άλλο.
Σε ευχαριστώ πολύ...
που είσαι εκεί για μένα.
Λυπάμαι αν κάποιες φορές νιώθεις πως σε διώχνω μακριά.
Τώρα γίνεται περίεργο, Κρις.
Ήταν ανατριχιαστικό, έτσι δεν είναι; Συγνώμη.
- Ξέχασε ότι είπα. - Πλάκα κάνω!
Φυσικά είμαι εδώ για σένα.
Αλλά αν με νευριάζεις, θα σου στείλω το Ψυχώ Φρέντι.
Μια και τον ανέφερα...
πάω να ελέγξω μην βάλει καμιά φωτιά στο σπίτι.
Εντάξει, θα μιλήσουμε σύντομα.
Γεια σου, Φρέντι Κρούγκερ, τι βλέπεις;
Αυτή η ταινία δεν είναι για το αγόρι σου;
Λοιπόν, πρώτον, δεν είναι αγόρι μου και δεύτερον...
ναι, αλλά όλα αυτά είναι ψέμματα.
Φορούσε μάσκα αρκούδας όταν σκότωσε όλους αυτούς τους ανθρώπους;
Τι; Όχι! Δεν σκότωσε κανέναν...
και εσύ δεν θα έπρεπε να έβλεπες αυτή την ταινία!
Γιατί; Ο μπαμπάς μου με αφήνει να βλέπω ότι θέλω.
Δεν θα έπρεπε γιατί είσια πολύ μικρός και ελαφρώς κοινωνιοπαθητικός.
- Κοινωνικό-τι; - Δεν έχει σημασία, εντάξει; Κλείσ 'το.
Εξάλλου, είναι ώρα για ύπνο, κύριε.
Φρέντι!
Φρέντι, πού πήγες;
Φρέντι, δεν είναι αστείο. Βγες έξω. Φρέντι!
Θα σου δείξω τώρα πως μπορεί να χάσει και ο Τζέισον!
- Ο Τζέισον δεν χάνει ποτέ! - Πήγαινε για ύπνο, γρήγορα! Πήγαινε!
Έρχεται ο Που.
Κατευθείαν στο σφαγείο.
Θεέ μου.
Είναι σαν εφιάλτης.
Ας την κάνουμε από εδώ.
Αυτή είναι δική μου ατάκα.
Η θεραπεύτρια μου έχει πει πως θα έπρεπε να μιλάω για αυτό.
Θέλω απλώς να το θυμάμαι.
Όταν ξεκίνησε η αναζήτηση...
ήταν σαν όνειρο, σαν ένας εφιάλτης βασικά.
Τότε...
μια μέρα η πόλη απλά...
σταμάτησε να ψάχνει.
Ναι.
Και από εκείνη την μέρα, το ’σνταουν άλλαξε.
Ήταν λες κι ένα σκοτεινό σύννεφο αιωρούνταν από πάνω της.
Και όλοι έμοιαζαν τόσο άδειοι.
Η πόλη απογοήτευσε αυτά τα παιδιά.
- Τα απογοητεύσαμε. - Όχι.
- Ναι. - Δεν τα απογοητεύσατε.
- Συγνώμη που σας διέκοψα. - Όχι, όχι, μπαμπά. Δεν πειράζει.
Ήθελα να μιλήσω και στους δύο σας σήμερα.
Σήμερα είχα...
μια ανάμνηση από τότε.
Μια θολή εικόνα αυτού του ανθρώπου...
και νομίζω ότι αυτός ο άντρας την απήγαγε.
Τότε σε φώναξα μπαμπά...
και μετά απλά έφυγε.
Είσαι σίγουρος ότι αυτό δεν είναι μία από αυτές τις ψεύτικες αναμνήσεις;
Το μυαλό μπορεί να κάνει διάφορα...
Όχι, μαμά. Είμαι σίγουρος, ειλικρινά.
Δεν το βγάζει από το μυαλό του, Νταφ.
Το θυμάμαι.
Θυμάμαι που με φώναξε ο Κρις.
Θυμάμαι πως στεκόταν στη μέση εκείνου του χωματόδρομου.
Παγωμένος.
Ποτέ δεν θα ξεχάσω το βλέμμα στο πρόσωπό σου.
Κρις.
νόμιζα πως αυτό το θέμα της ύπνωσης δεν θα σου έκανε καλό...
αλλά ίσως έκανα λάθος.
Εάν μπορέσεις να θυμηθείς έστω και την παραμικρή λεπτομέρεια για αυτό το άτομο...
το οτιδήποτε...
θα μπορούσαμε να ξαναξεκινήσουμε την έρευνα.
Απαγωγές Παιδιών ’σνταουν 2003
Μαύρη μέρα για το ’σνταουν καθώς επτά παιδιά αγνοούνται
Έγκλημα στο ’σνταουν 2003
Η αναζήτηση για τα αγνοούμενα παιδιά συνεχίζεται
Σπίτι κάηκε μυστηριωδώς στο ’σνταουν
Υποψία εμπρησμού και δολοφονίας
Τεράστια φωτιά στο σπίτι του γνωστού γενετιστή ερευνητή...
’ρθουρ Γκάλουπ.
Η έρευνα του Δρ. ’ρθουρ Γκάλουπ
ενοχλητικές πρακτικές
μυστηριώδεις εξαφανίσεις
Προς όλες τις μονάδες. Πολλοί αγνοούμενοι αστυνομικοί στο Δάσος του 100 ’κερς!
Επαναλαμβάνω. Αγνοούμενοι αστυνομικοί στο Δάσος του 100 ’κερς.
Όλες οι μονάδες να μεταβούν στο σημείο. Όβερ.
Τι συμβαίνει εδώ;
Ο αστυνομικός Ντότρι θέλει απλώς να σου κάνει μερικές ερωτήσεις, Κρις.
Καλημέρα, Κρις.
Απλά έλεγα στους γονείς σου ότι έγινε ένα περιστατικό στο δάσος.
Δύο κυνηγοί σκοτώθηκαν από επίθεση, κι άλλος ένας είναι σοβαρά τραυματισμένος.
Νομίζω ότι τον ξέρεις.
Ναι, τον ’αρον. Είπες ότι του επιτέθηκαν. Νόμιζα ότι ήταν ατύχημα;
Ψάχνουμε εντατικά για ενδείξεις αλλά μερικές από αυτές έχουν...
μια ανησυχητική ομοιότητα με την σφαγή των 100 ’κερς...
οπότε θέλαμε να σου μιλήσουμε σχετικά με αυτό, σε πειράζει;
- Ναι, ναι, εντάξει. - Χαίρομαι.
Κρις, πού ήσουν το προηγούμενο βράδυ;
Ήμουν εδώ με τη μαμά και τον μπαμπά.
Και εσείς κύριε και κυρία Ρόμπιν, μπορείτε να το επιβεβαιώσετε;
Ναι, ήμουν εγώ, ο πατέρας του, η κόρη μας, η Έλλα, και ο Κρις.
Εντάξει. Έπρεπε απλώς να το επιβεβαιώσω.
Κυρία Ρόμπιν, μπορεί να χρειαστούμε μια δήλωση από εσάς.
Λαμβάνουμε πολλές ψευδείς αναφορές για τον Κρις.
Δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, είναι σημαντικό...
να είσαι απόλυτα ειλικρινής μαζί μου.
Ο ’αρον ξύπνησε τώρα.
Θέλαμε να του μιλήσουμε, αλλά είπε πως ήθελε να μιλήσει πρώτα σε εσένα, Κρις.
Πώς είναι? Α, σοβαρολογείς;
- Γεια σου! - Γεια σου, φίλε!
- Πώς είσαι; - Μια χαρά, εσύ;
- Καλά, ευχαριστώ. Γεια σου! - Γεια σου!
- Ας πάμε μέσα. - Ναι, πάμε.
- Τι φοβερό! Γεια σου! - Α τι ωραία!
- Γεια σου! Πάει αρκετός καιρός! Πώς είσαι; - Γεια σου!
Γεια σου, πώς είσαι;
Πόσοι έρχονται σήμερα;
Δεν έχω ιδέα, περίπου 100; Είναι εντελώς τρελό!
Αλλά έχουμε σχεδόν τελειώσει. Θα είναι το καλύτερο πάρτι!
- Είδατε τις μάσκες; - Ναι, φαίνονται υπέροχες.
Τι τις χρειάζεσαι;
Εντάξει, πάρτε κάτι να πιείτε και θα σας κάνουμε μια ξενάγηση!
Εδώ ο κόσμος μπορεί να χαλαρώσει, να καπνίσει, να χαζέψει, να κάνει ότι θέλει.
Έιβς, μπορείς να μας δείξεις που βγάζει αυτό το εργοτάξιο;
Εδώ πέρα έχουμε αυτή την ηλίθια σιωπηλή ντίσκο εδώ.
Λέξι, χαίρομαι που θα έρθεις!
Κάρα, δουλεύω, δεν μπορώ να έρθω.
Λυπάμαι.
Δεν πειράζει που δεν θα έρθεις...
αλλά αυτό σημαίνει ότι δεν έρχεται και ο Κρις;
Όχι, μάλλον θα έρθει με τον Φιν. Γιατί;
- Νόμιζα ότι ήταν λόγω των δολοφονιών... - Σταμάτα το!
Αν το μάθει ο κόσμος ότι ένας δολοφόνος θα είναι εδώ...
Σίγουρα, αλλά δεν έχω κάνει ποτέ τίποτα, για να ξέρετε.
Δεν είπε κανείς κάτι, απλά...
όλη η πόλη μιλάει για το περσινό περιστατικό...
και τώρα έγινε πάλι αυτό. Δεν θέλω να πάει κάτι στραβά.
Μην ανησυχείτε για μένα, θα πάω σπίτι.
- Γιατί έπρεπε να οτ κάνεις αυτό; - Σοβαρά;
- Κρις! - Είναι όλα καλά.
Λυπάμαι πολύ, φίλε.
Μπορείς να τα καταφέρεις, να το παλέψεις.
Όταν με πήραν τηλέφωνο, μου είπαν...
πως θέλεις να μου πεις κάτι;
ΕΙΧΕΣ ΔΙΚΙΟ
Μπορείτε να μας αφήσετε μόνους για ένα λεπτό, παρακαλώ;
Τι είδες; Αυτοί ήταν και πόσοι; Πώς έμοιαζαν;
Πες μου όλα όσα είδες.
ΑΥΤΟΙ ΤΟ ΕΚΑΝΑΝ ΑΥΤΟ
’αρον, στάσου.
Τι κάνεις;
Θεέ μου!
Δεν υπάρχει Θεός. Μόνο ζωή και θάνατος!
Ξέρω τι έκανες! Μην κουνηθείς!
- Μην κουνηθείς! - Πρέπει να υπάρχει κάποια σύγχυση.
Όχι, όχι, όχι! Σε είδα γαμώτο!
Έχεις απαγάγει τόσα παιδιά! Πες μου γιατί!
- Καταλαβαίνω ότι είσαι αναστατωμένος. - Στο ορκίζομαι στο Θεό, θα σε σκοτώσω!
Πες μου!
Εντάξει.
Τα παιδιά ήταν απλά άτυχα.
Ειλικρινά.
Τα καημένα.
Ποτέ δεν ήξερα γιατί τα ήθελε.
Και δεν με ένοιαζε εκείνη τη στιγμή.
Ποιός τα ήθελε;
Ο Γκάλουπ.
Δρ Γκάλουπ. Προσφέρθηκε να πληρώσει τα χρέη μου στον τζόγο.
Αυτοί στους οποίους χρωστούσα είχαν ήδη εξαφανίσει αρκετά άτομα.
Ειλικρινά δεν ήξερα τι να κάνω...
οπότε ήπια πολύ και απλώς οδήγησα τριγύρω.
Μετά έπεσα πάνω...
σε αυτό το παιδικό πάρτι ύπνου.
Έπιασα μερικά, τα άφησα στον Γκάλουπ...
και μετά τήρησε τον λόγο του για τα χρέη μου.
Είναι ακόμα ζωντανός;
Ο αδερφός μου;
Πειραματίστηκε σε αυτά τα παιδιά.
Κάνοντας αηδιαστικά πράγματα.
’λλαξε τα γονίδιά τους και άλλα πράγματα.
Χειραγώγησε την φύση τους!
Συνδύασε DNA ανθρώπου και ζώου.
Έπαιξε τον Θεό.
Με επιτυχία.
Αυτά τα καημένα παιδιά...
είναι τέρατα τώρα.
Μετά τρόμαξε.
Και αποφάσισε να τα ξεφορτωθεί.
Κατέστρεψε όλα τις αποδείξεις των πράξεών του.
Τον ακολούθησα.
Αλήθεια.
Τον ακολούθησα στο Δάσος των 100 Στρεμμάτων.
Ήθελα να τον σταματήσω.
Αλλά ήμουν πολύ μεθυσμένος. ρίχτηκα πάνω του...
αλλά έπεσα και μετά όλα έγιναν μαύρα.
Οταν ξύπνησα...
είχε σκοτώσει όλα τα παιδιά.
Τα έθαψε.
Πήρα το όπλο του και πυροβόλησα το κάθαρμα ανάμεσα στα μάτια.
Πανικοβλήθηκα. Δεν ήξερα τι να κάνω!
Τον έθαψα μακριά από τα παιδιά.
Σε έναν τόπο που θα μπορούσα να θυμάμαι για πάντα.
Αλλά δυστυχώς...
τα παιδιά...
δεν έμειναν θαμμένα εκεί για πολύ.
Μια μέρα αργότερα έφυγαν.
Οπότε κάποιος τα ξέθαψε ή...
Όχι! Έχεις ποτέ ξεθάψει ποτέ κανέναν;
Όλα τα χώματα, τα ζουμιά, όλα είναι χάλια!
Δεν ήταν έτσι!
Ήταν σαν να άνοιξε το έδαφος μια τρύπα.
Σαν να ήθελε η ίδια η γη...
όλη αυτή η φρίκη...
να ξαναναστηθεί.
Όχι.
Αυτά τα παιδιά σύρθηκαν έξω μόνα τους.
Δηλαδή ήταν ακόμα ζωντανά;
Πέρυσι...
όταν έγινε η σφαγή...
διάβασα την εφημερίδα.
’κουσα τις φήμες.
Κανείς δεν σε πίστεψε, εγώ όμως ναι!
Ήξερα τι σκότωσε αυτούς τους ανθρώπους.
Τα τέρατα.
Τα ίδια που σκότωσε και έθαψε ο Γκάλουπ.
Τα ίδια που έσκαψαν από μόνα τους και βγήκαν από το έδαφος.
Τα ίδια που ζουν εκεί έξω από τότε.
Αφού σκότωσα τον Γκάλουπ...
δεν είχα σκοπό να με πιάσουν.
Είχα γυναίκα και παιδιά.
Δεν ήθελα να τους χάσω.
Η ειρωνεία είναι...
πως αυτά που έκανα...
έγινα τέρας ο ίδιος.
Με παράτησε.
Πήρε και τα παιδιά.
Το κάρμα, θα έλεγα.
Εκείνο το βράδυ γύρισα πίσω στο εργαστήριο του Γκάλουπ...
πήρα οτιδήποτε θα μπορούσε να με ενοχοποιήσει...
και έβαλα φωτιά στο μέρος. Το έκαψα το καταραμένο μέρος!
Γιατί ήξερα ότι αυτή η μέρα θα ερχόταν.
Νόμιζα ότι δεν το ήθελα αυτό.
Είναι τεράστια ανακούφιση.
Αυτό το βάρος πάνω στους ώμους μου.
Τώρα το βάρος είναι όλο δικό σου.
Λυπάμαι πολύ για ότι έκανα.
Από τα βάθη της καρδιάς μου.
Λυπάμαι.
Ο Θεός ας συγχωρέσει την ψυχή μου.
Σκατά! Λέξι!
Συγνώμη! Νομίζω ότι είναι κάποιος στο σπίτι.
Ναι, καλά. Πήγαινε να ξεγελάσεις κάποιον άλλο.
- Τι ήταν αυτό; - Έλα μαζί μου! Πάμε τώρα!
Η μάσκα μου!
ΚΛΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ
0-9-2.
Ναι, ακούστε.
Μπορεί κάποιος να περάσει από το σπίτι μου και να ελέγξει τον εγγονό μου;
Τον Φρέντι.
Είναι μαζί με την μπέιμπι σίτερ, αλλά κανείς δεν απαντά στο τηλέφωνο.
Θα το εκτιμούσα πολύ.
Πάμε!
Ηρεμήστε! Τι συμβαίνει;
- Υπάρχει ένα τέρας στο σπίτι! - Με δουλεύεις;
Όχι! Εκείνο το πράγμα από το Δάσος των 100 Στρεμμάτων, είναι εκεί μέσα!
Δεν κάνει πλάκα! Προσπάθησε να μας σκοτώσει!
Ηρεμήστε.
Θα πάει να δει ο συνάδελφός μου, εντάξει;
Ρίξε μια ματιά από πίσω, όσο εγώ θα ελέγχω μπροστά.
’ντε γαμήσου!
Αυτό θα μπορούσε να είναι η μεγαλύτερη μου πρόκληση.
Ναι, τα πειράματα απέτυχαν στην αρχή, αλλά ήξερα πως ήμουν πολύ κοντά.
Έγινα πιο επίμονος. Ήξερα ότι έπρεπε να το κάνω.
Τελικά έκανα μια πραγματικά μοναδική ανακάλυψη.
Η έρευνά μου, η δουλειά μου...
επιτέλους αποδίδει καρπούς χάρη στα νέα θέματα δοκιμής.
Τα παιδιά.
Αντιστέκονται, αλλά πρέπει να συνεχίσω.
Αλλάζουν κάθε μέρα, μεγαλώνουν και να αναπτύσσονται...
με τρόπους που δεν θα σκεφτόμουν ποτέ.
Υπήρξε μια απίστευτη αύξηση στην οστική πυκνότητα και δύναμη.
Αρχίζουν να παίρνουν τα φυσικά χαρακτηριστικά των ζώων...
με τα οποία η γενετική τους αλληλουχία είναι συνδεδεμένη.
Παρατηρώ κάποιες εξαιρετικές ικανότητες.
Η ικανότητα αναγέννησης, είναι μία από τις ικανότητες...
που πιθανώς εμφανίστηκαν λόγω του DNA άξολοτ που ανακάτεψα.
Με λίγα λόγια:
"Δουλεύει."
Οι δεσμοί έχουν σπάσει πολλές φορές... Η δομή του προσώπου αλλάζει διακριτικά...
Ο χτύπος της καρδιάς...
Τα δόντια μεγαλώνουν γρήγορα και γίνονται πιο αιχμηρά...
Τα νύχια σκληραίνουν μόνα τους...
Πιο δυνατό, ασταθές, επικίνδυνο.
«Αλλά αυτό πρέπει να τελειώσει. Σύντομα.
Προσπάθησα να το καταπιέσω, αλλά τα έχω αγαπήσει όλα.
Με εκτιμιση.
Αλλά γίνονται όλο και πιο επικίνδυνοι...
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ πιο απρόβλεπτοι...
τα ζωικά χαρακτηριστικά τους αρχίζουν και παίρνουν τον έλεγχο.
Φοβάμαι ότι σύντομα θα γίνω λεία τους.
Οπότε η μόνη μου διέξοδος είναι...
να τα κάνω πρώτα δική μου λεία.
Και μετά να ξαναρχίσω.
Το κυνήγι ξεκινάει!
Φυσικά και λέω αλήθεια! Ήταν ένα τέτοιο πλάσμα!
Ναι, όπως ακριβώς το περιέγραψε ο Κρίστοφερ Ρόμπιν.
Αλλά ειλικρινά, δεσποινίς, Δεν θα το πιστέψω μέχρι να το δω.
Αστυφύλακα! Κοίτα!
Λέξι;
Κρις, είσαι καλά! Είχες δίκιο για όλα!
Τι εννοείς;
Κάποιος επιτέθηκε σε μένα και στον Φρέντι.
- Τι; Είστε καλά; - Είμαστε καλά, αλλά...
αλλά είναι επικίνδυνο! Υπήρξαν τόσες πολλές δολοφονίες στο ’σνταουν...
Κρις...
βρήκαν τον Φιν νεκρό.
Έχεις προσπαθήσει να επικονωνήσεις στους γονείς σου;
Όχι.
Τότε κάντο, Κρις. Νομίζω ότι κινδυνεύουν.
Τι κάνεις με αυτό;
Α, κατάλαβα.
Ναι, εντάξει. Καλό.
Είναι μια ιδέα, υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα...
γιατί η αρκούδα έχει μόνο ένα πόδι. Πώς θα περπατάει;
Πρέπει να κουτσαίνει, σωστά;
Θεέ μου.
’λαν!
Ιησούς Χριστός! Θα με πεθάνεις μια από αυτές τις μέρες.
Ντάφνι;
Ππερίμενε εδώ. Θα πάω να ελέγξω τη μαμά.
Μαμά;
Μαμά!
Λαγουδάκι;
Λαγουδάκι!
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ!
Λαγουδάκι!
Τώρα μπορες εσύ κι ο Τίγρης να διασκεδάσετε λίγο!
- Φαίνεσαι πολύ καύλα. - Ευχαριστώ.
- Τι μαλάκας είναι αυτός; - Τι φοράει;
Μοιάζει με σκατά...
- Όχι! Όχι! - Όχι!
Θεέ μου!
Βοήθεια! Όχι!
- Κρις. - Λέξι, γεια! Πού είσαι;
- Με την αστυνομία, γιατί; - Εντάξει.
Μείνε εκεί που είσαι, εντάξει;
Έχει την αδερφή μου και πρέπει να τον βρω.
Τι; Το Λαγουδάκι;
Κρις, τι συμβαίνει; Είσαι καλά; Οι γονείς σου είναι καλά;
Απλά μείνε εκεί που είσαι, εντάξει;
Κέντρο, υπάρχει περιγραφή του δράστη;
Είναι ένα τέρας. Προχωρήστε με εξαιρετική προσοχή. Όβερ και κλείνω.
- Δεν ξέρω... - Δεν καλεί πίσω!
- Πρέπει να πάμε να τον βρούμε! - Ηρέμησε! Ηρέμησε!
- Δεν καλεί πίσω! ’φησέ με! - Δεσποινίς, ηρέμησε!
Γεια σας, φίλοι μου.
Α...
μπέμπα... μπλομ!
Έλα εδώ, λαμπερή σκύλα!
Όχι!
Ώρα να σου κόψω τα φτερά!
Βοήθεια! Έιβα!
Έιβα!
Έλα, Έιβα!
Πρέπει να την βοηθήσεις.
Πρόσεχε πού σέρνεσαι, σκύλα!
Είναι από κάτω σου!
Χόρεψε, σκύλα!
Όχι!
Σταμάτα!
Τώρα σειρά σου!
Έλα, Κρις! Έλα!
’ντε!
Έιβα!
Πού είναι ο Που;
Δεν το έκανες εσύ.
Κρις. Συγνώμη, έπρεπε να σε είχα πιστέψει.
Δεν πετάει σαν Κουκουβάγια.
Γεια σου, Κρίστοφερ.
’ντε γαμήσου!
Γαμώτο!
Πού πηγαίνεις;
Όχι! Όχι!
Πού είναι η αδερφή μου;
Έλα!
’ντε γαμήσου!
Κρις;
Μπορώ να σε δω, σκύλα!
Γουίνι;
Συγνώμη.
Συγνώμη που σε πήραν μακριά και για ότι σου συνέβη.
Σε παρακαλώ άφησε την αδερφή μου.
Πες μου σε παρακαλώ πού είναι.
Σε παρακαλώ.
Κρις!
Όχι! Όχι!
Γουίνι!
Όχι, αδερφέ.
Λυπάμαι, αδερφέ.
Αδερφέ;
Ήταν ακριβώς κάτω από την μύτη μου όλη την ώρα.
Δεν είναι πια ο αδερφός σου, Κρις.
- Είναι κάτι διαφορέτικο, εντάξει; - Ήθελα να...
Δεν μπορούσα να βρω την Μπάνι.
Υποσχέθηκα να την προστατέψω και απέτυχα.
Όχι! Κοίταξέ με, δεν φταίς εσύ για τίποτα!
Είσαι έτοιμος;
Ναι.
Την βρήκαμε στο σπίτι και είναι σε σοκ, αλλά είναι καλά.
Κρις!
Εδώ είσαι! Δόξα τω θεώ!
Είσαι καλά; Συγνώμη που σε άφησα!
Συγνώμη που σε άφησα μόνη.
Έλα εδώ.
- Γιατί το πετάς; - Γιατί δεν το χρειαζόμαστε πια.
Πόσο ανόητος, Κρίστοφερ Ρόμπιν.
Α, δεν έχεις ιδέα.
Η δύναμή μας βρίσκεται στη φιλία μας.
Που.
Είσαι πράγματι μια αρκούδα χωρίς εγκέφαλο.
Αλλά θα σε φέρω πίσω, ναι.
Όλοι θα επιστρέψουμε!
Για σένα, Κρίστοφερ Ρόμπιν!
Απόδοση διαλόγων: marios2016