ΑΓΓΛΙΑ
ΤΕΛΟΣ
ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ ΤΗΣ ΑΡΑΜΠΕΛΑ ΤΗΣ ΜΠΡΑΪΟΝΙ ΤΑΛΙΣ
-Τέλειωσα το θεατρικό μου έργο. -Μπράβο.
Έχεις δει τη μαμά;
Είναι στο δωμάτιο ζωγραφικής, νομίζω.
Ελπίζω σήμερα να μη σε έχουμε μέσα στα πόδια μας, δις Μπράιονι.
Έχουμε να ετοιμάσουμε δείπνο για δέκα άτομα.
-Γεια σου. Έμαθα θα ανεβάσεις θεατρικό. -Ποιος σου το είπε;
Ένα πουλάκι.
-Θα έρθεις να το δεις; -Δεν είμαι σίγουρος ότι θα ήταν...
Μου δίνεις να το διαβάσω;
Παλιά, μου έδινες όλες σου τις ιστορίες.
-Τις έχω φυλάξει όλες. -Θέλω πολύ να έρθεις.
-Θα δούμε. -Πρέπει να φύγω.
Μαμά, σε χρειάζομαι!
Εξαίσιο. Είναι εξαίσιο, καλή μου. Το πρώτο σου θεατρικό έργο.
Αλήθεια; Λες να αρέσει στον Λίον;
Και βέβαια.
Τα Βάσανα της Αραμπέλα, της Μπράιονι Τάλις.
-Σι. -Ναι;
Πώς θα ένιωθες αν ήσουν κάποια άλλη;
Καλύτερα, θέλω να ελπίζω.
-Ανησυχώ για το έργο. -Σίγουρα είναι αριστούργημα.
Έχουμε μόνο ένα απόγευμα για πρόβα. Αν τα δίδυμα είναι χάλια ηθοποιοί;
Να είσαι καλή μαζί τους. Πώς θα ένιωθες αν η μαμά σου
το είχε σκάσει με αυτόν τον Πώς-τον-λένε που λέει τις ειδήσεις στο ράδιο;
Ίσως έπρεπε να είχα γράψει μια ιστορία για τον Λίον.
Όταν γράφεις, αρκεί η λέξη "κάστρο" κι αμέσως φαντάζεσαι
τους πύργους, το δάσος και το χωριό από κάτω του,
αλλά σε ένα θεατρικό είναι...
Όλα εξαρτώνται από τους άλλους.
-Σι. -Ναι;
Γιατί δεν μιλάς πια με τον Ρόμπι;
Μιλάω. Απλώς ανήκουμε σε διαφορετικούς κόσμους.
-Πρέπει να παίξουμε στο έργο; -Γιατί πρέπει;
-Προς τιμήν του αδελφού μου Λίον. -Σιχαίνομαι το θέατρο.
-Κι εγώ το ίδιο. -Πώς είναι δυνατόν αυτό;
-Είναι σκέτη επίδειξη. -Ή θα παίξετε ή θα φάτε ξύλο.
-Θα το πω στους γονείς μας. -Δεν μπορείς να μας δείρεις.
Είμαστε φιλοξενούμενοι. Και πώς μας είπαν οι γονείς μας να είμαστε;
-Λοιπόν, Πιέροτ; -Καταδεκτικοί.
-Τζάκσον; Καταδεκτικοί, ακριβώς. -Καταδεκτικοί.
Τι θέμα έχει το θεατρικό σου, Μπράιονι;
Λοιπόν, λέει για το πώς
η αγάπη είναι πολύ καλή, αλλά πρέπει να είσαι προσεκτική.
-Κι εσύ θα κάνεις την Αραμπέλα. -Όχι απαραίτητα.
-Πειράζει να την κάνω εγώ; -Η Λόλα ήταν στη σχολική παράσταση.
Πες ναι. Θα είναι ό,τι καλύτερο μου έχει συμβεί εδώ και μήνες.
Ναι, εντάξει.
Υποθέτω ότι θα αρχίσουμε διαβάζοντάς το.
Αν εσύ είσαι η Αραμπέλα, τότε εγώ θα είμαι η σκηνοθέτρια.
Συγγνώμη.
Θα διαβάσω τον πρόλογο.
"Πρόλογος.
Αυτή είναι η ιστορία της απερίσκεπτης Αραμπέλα
που το έσκασε με έναν ανάξιο λόγου τύπο.
Οι γονείς της λυπήθηκαν που είδαν την πρωτότοκη
να εγκαταλείπει το σπίτι της για να πάει στο Ίστμπουρν".
Ναι;
-Τίποτα. Είπα να δω. -Οι πρόβες είναι κλειστές για το κοινό.
Μπορείς να δεις το έργο απόψε.
-Θα έχω δουλειά τότε. -Λυπάμαι, Ντάνι.
-Να πάμε για μπάνιο τώρα; -Ναι, ναι!
-Όχι, δεν έχουμε πολλή ώρα! -Η Σεσίλια θα μας αφήσει.
Μισή ώρα διάλειμμα σίγουρα θα έκανε καλό σε όλους μας.
Σεσίλια;
Σεσίλια!
Σεσίλια! Σε παρακαλούμε, να πάμε για μπάνιο;
Ναι, γιατί όχι; Μόνο μην ξανοιχτείτε πολύ!
Θα μου κάνεις ένα από τα μπολσεβίκικα στριφτά τσιγάρα σου;
-Ωραία μέρα. -Μάλλον. Παραείναι ζεστή για μένα.
-Σ' αρέσει το βιβλίο σου; -Όχι και τόσο.
Παρακάτω καλυτερεύει.
Προτιμώ καλύτερα τον Φίλντινγκ.
Έχει περισσότερο πάθος.
-Σήμερα έρχεται ο Λίον, το έμαθες; -Άκουσα κάτι φήμες.
Μαζί με έναν φίλο. Τον Πολ Μάρσαλ, μεγιστάνα της σοκολάτας.
-Γι' αυτόν είναι τα λουλούδια; -Και γιατί όχι;
Ο Λίον λέει πως είναι γοητευτικός.
Χθες βράδυ πήρε ο γέρος μου. Σκοπεύεις, λέει, να γίνεις γιατρός.
-Το σκέφτομαι. -Άλλα έξι χρόνια σπουδών.
-Πώς αλλιώς να γίνω γιατρός; -Να πάρεις υποτροφία.
-Έχεις καλούς βαθμούς. -Δεν θέλω να διδάξω.
Θα τον ξεπληρώσω τον πατέρα σου.
Δεν εννοούσα αυτό.
-Άσε να βοηθήσω. -Όχι, ευχαριστώ.
-Πάρε τα λουλούδια. -Τα καταφέρνω.
Ηλίθιε!
Είναι το ακριβότερο βάζο που έχουμε.
Όχι πια.
Πρόσεχε!
Εγώ...
Γεια σου, Ρόμπι.
Δεν χρειάζεται να του δίνετε θάρρος.
Σι;
Μητέρα;
-Πού έχουν πάει όλοι τους; -Δεν γνωρίζω, κύριε.
-Κύριε. -Πεθαίνω για ένα ποτό.
-Θέλεις κι εσύ ένα; -Μάλλον.
-Ουίσκι; -Παρακαλώ.
-Λίον! -Να τη.
Πόσο μου έλειψες. Κοντεύει να μου στρίψει εδώ.
-Η αδερφή μου Σεσίλια. Ο Πολ Μάρσαλ. -Έχω ακούσει πολλά για σας.
-Παρομοίως. -Πού θα βολευτεί;
Στο μπλε δωμάτιο. Η μητέρα ξάπλωσε, την έπιασε ημικρανία πάλι.
Δεν μου κάνει εντύπωση, με τέτοια ζέστη.
Είναι το μεγάλο δωμάτιο δίπλα στο παιδικό.
Ο γέρος μας θα μείνει στην πόλη;
Μάλλον. Επείγουσα δουλειά στο υπουργείο.
-Δηλαδή δεν θα παίξουμε το έργο; -Όχι.
-Γιατί όχι; -Πού θες να ξέρω;
Δεν μ' αρέσει εδώ.
Πάντα υπάρχουν προβλήματα με κάθε νέο προϊόν. Νέα διαφήμιση, νέα συσκευασία.
Ακόμα και νέα γεύση μερικές φορές, ή καινούργια τεχνολογία.
Το βασικό δίλημμα είναι αν θα βγάλουμε τη νέα σοκολάτα Άμο.
Η Άμο του Φαντάρου. Το πιάνεις; "Δώσε μου την Άμο";
Έχω αξιόπιστη πηγή στο Υπουργείο.
Ήμασταν μαζί στο Χάροου. Λέει ότι είναι λίαν πιθανό
να μπει στις ατομικές μερίδες του στρατού.
Θα πρέπει να ανοίξω τουλάχιστον άλλα τρία εργοστάσια.
Πιο πολλά αν γίνει επιστράτευση, πράγμα αναπόφευκτο
αν ο Χερ Χίτλερ δεν ηρεμήσει.
Αυτό είναι τόσο πιθανό όσο το να αγοράσει
μετοχές του Marks and Spencer's, δεν συμφωνείς;
-Απαίσιο ποτό. -Κάνω ένα κοκτέιλ με τριμμένο πάγο,
ρούμι και λιωμένη σκούρα σοκολάτα. Είναι θεσπέσιο.
-Μάντεψε ποιον συναντήσαμε στον δρόμο. -Τον Ρόμπι.
-Του είπα να περάσει απόψε. -Λίον, δεν έπρεπε.
Ο Ρόμπι, ο γιος της υπηρέτριάς μας που ο πατέρας του λάκισε πριν 20 χρόνια,
έβγαλε με υποτροφία το λύκειο, ο γέρος μας τον έστειλε στο Κέιμπριτζ,
ήταν συμφοιτητής της Σι, και επί τρία χρόνια δεν του μιλούσε.
Δεν τον άφηνε να ζυγώσει τις φίλες της από το Ρόντιν.
Έχει κανείς ένα τσιγάρο;
Δεν ξέρω τι τον έχει πιάσει κι ασχολείται με την κηπουρική.
Αν θες να ξέρεις, σκοπεύει να σπουδάσει γιατρός.
Κι ο γέρος μας συμφώνησε;
Νομίζω ότι πρέπει να πας και να του πεις να μην έρθει.
Γιατί; Τρέχει τίποτα μεταξύ σας;
Για όνομα του Θεού.
-Πότε θα γυρίσουμε σπίτι; -Σύντομα.
Δεν μπορούμε να γυρίσουμε. Πήραν διαζύγιο.
-Τι είναι αυτά που λες; -Την αλήθεια.
Μην ξαναπείς ποτέ αυτήν τη λέξη. Κατάλαβες;
-Και τώρα τι θα κάνουμε; -Το ίδιο αναρωτιέμαι κι εγώ μονίμως.
Με λένε Πολ Μάρσαλ. Μάλλον είστε τα ξαδέρφια από τον βορρά.
-Πώς σας λένε; -Πιέροτ.
-Τζάκσον. -Τι ωραία ονόματα.
-Ξέρεις τους γονείς μας; -Διάβασα γι' αυτούς στις εφημερίδες.
-Τι ακριβώς διάβασες; -Ξέρεις, τις γνωστές ανοησίες.
Σε παρακαλώ να μη μιλάς γι' αυτό μπροστά στα παιδιά.
Οι γονείς σας είναι υπέροχοι άνθρωποι,
δεν χωρά αμφιβολία, και σας αγαπούν και σας σκέφτονται συνέχεια.
Πολύ ωραίο παντελόνι.
Πήγα να δω μια παράσταση και το πήρα από το Λίμπερτι.
-Ποια παράσταση; -Άμλετ.
Α, ναι. "Να ζει κανείς ή να μη ζει".
Μ' αρέσουν τα παπούτσια σου.
Από το Ντάκερς στην οδό Τερλ. Φτιάχνουν ένα καλαπόδι στα μέτρα σου.
Και το φυλάνε για πάντα.
Πεινάω. Πότε θα φάμε;
Ίσως σε βοηθήσω, αν μαντέψεις τι δουλειά κάνω.
-Έχεις εργοστάσιο σοκολάτας. -Και ποιος δεν το ξέρει.
Τότε δεν δυσκολευτήκατε και πολύ, ε;
Θα υπάρχει μια τέτοια σε κάθε σακίδιο κάθε Βρετανού στρατιώτη.
-Με επικάλυψη ζάχαρης για να μη λιώνει. -Γιατί θα τους χαρίζουν γλυκά;
Επειδή θα πολεμούν για την πατρίδα.
Ο μπαμπάς μας λέει ότι δεν θα γίνει πόλεμος.
Ο μπαμπάς σας κάνει λάθος.
-Τη λένε η Άμο του Φαντάρου. -Amo, amas, amat.
Άριστα.
Τι βαρετό, όλα τελειώνουν σε "ο". "Πόλο" και "Αέρο".
-"Όξο" και "Μπρίλο". -Μου φαίνεται ότι δεν τη θέλετε.
Οπότε θα τη δώσω στην αδελφή σας.
Δάγκωσέ τη.
Πρέπει να τη δαγκώσεις.
Η Πριγκίπισσα είχε σαφή επίγνωση της άσπλαχνης μοχθηρίας της.
Αλλά δεν τη διευκόλυνε να ξεπεράσει την απέραντη αγάπη που έτρεφε
για τον Σερ Ρωμύλο. Η Πριγκίπισσα ενστικτωδώς γνώριζε
ότι δεν έπρεπε να εμπιστευτεί τον κοκκινομάλλη.
Ενώ ο νεαρός υπηρέτης του βουτούσε ξανά και ξανά στα βάθη της λίμνης
αναζητώντας το μαγικό φυλαχτό, ο Σερ Ρωμύλος έστριβε το δασύ μουστάκι του.
Πήγαινε έφιππος προς τα βόρεια με δύο ακολούθους, προσεγγίζοντας ολοένα
την απαστράπτουσα θάλασσα.
Ηρωικός στους τρόπους, φαινομενικά ανδρείος στα λόγια.
Κανείς δεν γνώριζε το έρεβος
που έκρυβε η μελανή καρδιά του Σερ Ρωμύλου Τέρνμπουλ.
Ήταν ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος του κόσμου.
"Αγαπητή Σεσίλια, θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη για την αδέξια
κι απερίσκεπτη συμπεριφορά μου".
"Συγγνώμη αν φέρομαι παράξενα, αλλά..."
ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ
ΦΙΛΩ ΤΟ ΜΟΥΝΙ ΣΟΥ,
ΤΟ ΓΛΥΚΟ, ΥΓΡΟ ΜΟΥΝΙ ΣΟΥ.
Αγαπητή Σεσίλια, έχεις κάθε λόγο να με περνάς για τρελό
έτσι όπως φέρθηκα το απόγευμα.
Η αλήθεια είναι ότι νιώθω κουφιοκέφαλος και χαζός μπροστά σου, Σι,
και δεν φταίει η ζέστη γι' αυτό.
"Θα με συγχωρέσεις;
Ρόμπι".
Ετοιμάζεσαι να βγεις;
Ναι, ο Λίον με κάλεσε για φαγητό.
Γι' αυτό λοιπόν γυάλιζα τα ασημικά όλο το απόγευμα.
Θα βλέπω το πρόσωπό μου στο κουτάλι και θα σε σκέφτομαι.
Δεν μοιάζεις καθόλου στον πατέρα σου. Σε τίποτα.
Επειδή είμαι όλος δικός σου. Θα αργήσω.
Τα πουκάμισά σου είναι κρεμασμένα επάνω.
-Γιε μου. -Ναι;
Τίποτα.
Μπράιονι! Εσύ είσαι;
Είσαι καλά;
Θα μου κάνεις μια χάρη;
Γίνεται να πεταχτείς να δώσεις αυτό στη Σι; Εγώ...
-Νιώθω λίγο άβολα να της το δώσω εγώ. -Εντάξει.
Μπράιονι.
Μπράιονι!
ΜΟΥΝΙ
-Είναι αυτό που λέμε κελεπούρι. -Μάλλον.
Σίγουρα θεωρεί τον εαυτό του ακαταμάχητο.
Πράγμα περίεργο, καθώς έχει ηβικό τρίχωμα ακόμα και στα αφτιά του.
Φαντάζομαι ότι θα κάνει πολλούς φωνακλάδες, χοντροκέφαλους γιους.
-Είναι καλόψυχος, όμως. -Έτσι λες για όλους.
-Λίον! -Ράμι, η μικρή μου αδελφούλα!
Σου έγραψα ένα θεατρικό, Λίον. Ήθελα να το παίξω για σένα.
-Τα Βάσανα της Αραμπέλα. -Έχουμε καιρό.
-Δεν χρειάζεται να 'ναι απόψε. -Αδύνατον.
-Μπράιονι. -Κάνω καλές μιμήσεις,
εσύ καλύτερες, το διαβάζουμε μετά το δείπνο.
-Μπράιονι, διάβασες το γράμμα; -Ας το κάνουμε. Υπέροχη ιδέα.
-Μπράιονι! -Ορίστε το σοκολατο-κοκτέιλ μου.
Επιμένω να το δοκιμάσετε.
Δεν ήταν σε φάκελο;
Σε πειράζει να μπω;
Πέρασα ένα φριχτό βράδυ.
Τα δίδυμα με βασανίζουν. Κοίτα.
Φρίκη.
Σου μελάνιασαν το χέρι.
Ακριβώς.
Θέλουν να γυρίσουν σπίτι. Νομίζουν ότι εξαιτίας μου μένουν εδώ.
Λόλα.
Μπορώ να σου πω κάτι; Κάτι τρομερό.
Ναι, παρακαλώ.
Ποια είναι η χειρότερη λέξη που μπορείς να φανταστείς;
-Είναι σεξομανής! -Ακριβώς.
-Τι θα κάνει η Σεσίλια; -Δεν ξέρω.
-Πρέπει να φωνάξεις την αστυνομία. -Λες;
Έγραφε πως το σκεφτόταν όλη μέρα.
Δεν έχουμε παρά να τους δείξουμε το γράμμα.
-Υπόσχεσαι να μην το πεις σε κανέναν; -Υπόσχομαι.
Ωραία. Αν το μάθει, ένας θεός ξέρει πώς θα αντιδράσει.
Έχεις δίκιο.
Ρίξε νερό στο πρόσωπό σου. Κι εγώ πρέπει να ντυθώ.
Σ' ευχαριστώ, Μπράιονι. Είσαι βράχος.
Σεσίλια!
-Ήταν ένα λάθος. -Το διάβασε η Μπράιονι.
Θεέ μου, λυπάμαι πολύ. Ήταν το λάθος γράμμα.
Ναι.
-Δεν προοριζόταν για ανάγνωση. -Όχι.
Τι έγραφε το γράμμα που θα διάβαζα;
Δεν ξέρω. Ήταν πιο επίσημο. Λιγότερο...
-Λιγότερη ανατομία; -Ναι.
Πλανάται στην ατμόσφαιρα μέρες τώρα, και σήμερα το πρωί στο σιντριβάνι...
Πρώτη φορά έκανα τέτοιο πράγμα.
Ήμουν τόσο θυμωμένη μαζί σου, και με μένα.
Πίστευα πως αν πήγαινες στην ιατρική, θα χαιρόμουν, αλλά...
Δεν πιστεύω πόσο αφελής υπήρξα, πόσο...
Πόσο ανόητη.
Καταλαβαίνεις τι εννοώ, έτσι;
Το γνώριζες πριν από μένα.
Γιατί κλαις;
Δεν καταλαβαίνεις;
Ναι, καταλαβαίνω απόλυτα.
Ρόμπι.
Σεσίλια.
Σ' αγαπώ.
Κάποιος έρχεται.
Σεσίλια!
Ο κόσμος καθόταν κι έτρωγε στο πεζοδρόμιο.
Οι γονείς μου ήταν της άποψης ότι η ζέστη προάγει τα έκλυτα ήθη.
Το καλοκαίρι, η αδερφή μου κι εγώ απαγορευόταν να βγούμε έξω.
Για να μην προκαλέσουμε τους χωρικούς.
Τι λες, Σι; Η ζέστη σε κάνει να συμπεριφέρεσαι ανήθικα;
-Αλίμονο, κοκκίνισες. -Κάνει ζέστη εδώ μέσα.
Λόλα, βγάλε το κραγιόν. Είσαι πολύ μικρή ακόμα.
Κι εσύ, Μπράιονι; Τι αμαρτίες έκανες σήμερα;
-Δεν έκανα τίποτα κακό. -Μήπως έχεις δει τα δίδυμα;
Έδειχναν δυστυχισμένα την τελευταία φορά που τα είδα, τα καημένα.
-Μη μιλάς εσύ, δεν ξέρεις. -Μπράιονι. Τι συμπεριφορά είναι αυτή;
-Πρώτη φορά είσαι τόσο αγενής. -Δεν είναι καημένα.
-Κοίτα τι έκαναν στη Λόλα. -Τι 'ναι αυτά που λες;
Ο Τζάκσον και ο Πιέροτ της μελάνιασαν το χέρι από τις τσιμπιές.
Δίκιο έχει. Χρειάστηκε να τους χωρίσω.
Έτσι απέκτησα αυτό το παράσημο.
-Τα δίδυμα το έκαναν αυτό; -Ναι, καταλήξαμε να παλεύουμε,
δυστυχώς. Αλλά τίποτα το σοβαρό, ε, Λόλα;
Θα πας να βρεις τα αγόρια, Μπράιονι;
Πες τους το δείπνο είναι έτοιμο, δεν έχουν αγωγή;
-Γιατί εγώ; -Μπράιονι, κάνε ό,τι σου λέω,
αλλιώς θα πας κατευθείαν στο δωμάτιό σου.
-Ένα γράμμα! -Δώσ' το μου!
-Το έσκασαν. -Ποιοι;
Τα δίδυμα.
"Φεύγουμε γιατί η Λόλα είναι απαίσια μαζί μας και θέλουμε να πάμε σπίτι.
-Και δεν παίξαμε στο έργο". -Ησυχάστε.
Θα τους ψάξουμε. Κάπου εδώ κοντά θα είναι.
Σι, έλα μαζί μου.
Πιέροτ!
Τζάκσον!
Παιδιά!
Τζάκσον!
Πιέροτ!
Λόλα, είσαι καλά;
Συγγνώμη. Εγώ δεν... Συγγνώμη.
Ποιος ήταν;
Τον είδα.
-Αυτός δεν ήταν; -Ναι, αυτός ήταν.
Λόλα, ποιος ήταν;
Ο Ρόμπι, έτσι δεν είναι; Ο Ρόμπι;
-Τον είδες; -Όπως είπες, είναι σεξομανής.
Και δεν έχεις ιδέα τι συνέβη πριν το δείπνο.
Ρίχτηκε στην αδελφή μου στη βιβλιοθήκη.
Ποιος ξέρει τι θα γινόταν, αν δεν εμφανιζόμουν.
-Αλήθεια τον είδες; -Φυσικά. Ολοκάθαρα.
Με έριξε κάτω. Μετά μου έκλεισε τα μάτια με τα χέρια του.
-Δεν μπορούσα... Ποτέ δεν θα... -Άκουσέ με. Τον ξέρω
μια ζωή, και τον είδα.
Επειδή εγώ δεν είμαι απόλυτα σίγουρη.
Εγώ είμαι. Και θα το πω.
Κάλεσε την αστυνομία. Θα χρειαστεί και γιατρό.
-Ηρέμησε τώρα, καλή μου. Ηρέμησε. -Γύρισε ο Ρόμπι;
Δεν τον είδα.
Ξέρω ποιος το έκανε.
-Τον είδες, λοιπόν; -Ναι, τον είδα.
-Όπως βλέπεις εμένα; -Ξέρω πως ήταν αυτός.
Ξέρεις πως ήταν αυτός ή τον είδες;
-Ναι, τον είδα. -Με ίδια σου τα μάτια;
Ναι, τον είδα, τον είδα με τα ίδια μου τα μάτια.
Μπράβο, καλή μου.
Εγώ κι ο αδερφός μου τους βρήκαμε δίπλα στη λίμνη.
Είδατε κανέναν άλλο;
Μην πιστεύετε απόλυτα όσα σας λέει η Μπράιονι. Είναι αρκετά ευφάνταστη.
Όταν έφυγαν να ψάξουν, εγώ πήγα στον πατέρα μου.
-Αλήθεια σας λέω. -Γιατί πήγες;
Για να του πω τα καθέκαστα.
-Δεν έπρεπε να το διαβάσω. -Όχι, δεν έπρεπε.
Τουλάχιστον τώρα έκανες το σωστό.
Κύριε, κάποιος έρχεται.
-Ώρα για ύπνο. -Μα...
Τώρα.
Σεσίλια!
Είστε ψεύτες! Ψεύτες!
ΒΟΡΕΙΑ ΓΑΛΛΙΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Και του λέω "Εσύ κάτσε με σταυρωμένα τα χέρια
να περιμένεις τον θάνατο, αν θέλεις.
Εγώ την κοπανάω".
-Καλησπέρα, κύριε. Κύριε; -Άσε να το κάνω εγώ.
Τι γυρεύει;
-Λέει ότι έχει κάτι για μας. -Στον διάολο!
Περιμένετε! Σας φέρνουμε φαγητό.
Ψωμί, ζάχαρη.
Και κρασί!
Τι γυρεύετε εδώ;
Όταν άρχισε η υποχώρηση, επιτέθηκαν τα Πάντζερ,
κι αποκόπηκα από τη μονάδα μου.
Ώστε αληθεύει, οι Άγγλοι υποχωρούν.
Θα φύγουμε το χάραμα.
Τόσα χρόνια πόλεμοι, τόσοι νεκροί,
τώρα οι Γερμανοί πάτησαν ξανά στη Γαλλία.
Θα ξανάρθουμε.
Θα τους διώξουμε.
Σας το υπόσχομαι.
Καλή τύχη.
Πάμε.
Πώς κι ένας λόρδος σαν εσένα που μιλά φαρσί Γαλλικά κατέληξε απλός φαντάρος;
Δεν γίνεσαι αξιωματικός όταν κατατάσσεσαι κατευθείαν από τη φυλακή.
-Πλάκα μου κάνεις. -Όχι, σοβαρολογώ.
Μου είπαν να διαλέξω. Φυλακή ή στρατός.
Κι αν θες να ξέρεις, κάθε άλλο παρά λόρδος είμαι.
ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ
Λυπάμαι που άργησα, χάθηκα.
-Γεια σου. -Γεια.
-Να καθίσουμε; -Ναι, φυσικά.
-Συγγνώμη, δεν θυμάμαι πόση ζάχαρη... -Δύο. Ευχαριστώ.
Πού μένεις;
Σε ένα απαίσιο διαμερισματάκι στο Μπάλαμ.
-Με αγενή και αδιάκριτη σπιτονοικοκυρά. -Δεν άλλαξες καθόλου.
-Εκτός από τη στολή. -Ναι. Πρέπει να γυρίσω πίσω
-στο νοσοκομείο σε μισή ώρα. -Θεέ μου...
-Συγγνώμη. -Όχι.
Κρατάς επαφή με την οικογένειά σου;
Όχι, σου είπα ότι δεν θέλω.
Ο Λίον με περίμενε έξω από το νοσοκομείο τις προάλλες, αλλά τον αγνόησα.
Σι, δεν μου χρωστάς τίποτα.
Ρόμπι, δεν διάβασες τα γράμματά μου;
Αν μου επέτρεπαν να σε επισκεφτώ, αν με άφηναν,
-θα ερχόμουν κάθε μέρα. -Ναι, αλλά...
αν όσα μας συνδέουν είναι μερικές στιγμές
σε μια βιβλιοθήκη πριν τριάμισι χρόνια, τότε ίσως,
-δεν ξέρω αν... -Ρόμπι, κοίτα με.
Κοίτα με.
Γύρνα πίσω.
Γύρνα πίσω σε μένα.
Λατρευτή Σεσίλια.
Σεσίλια.
Ένας φίλος έχει εξοχικό στην ακτή.
Μας το δίνει όποτε ξαναβγείς με άδεια.
Είναι ξύλινο, άσπρο, με μπλε παράθυρα.
-Μακάρι να μην έρθει ποτέ το λεωφορείο. -Ορίστε.
Να έχεις κάτι να σκέφτεσαι όσο καιρό θα λείπεις.
Σ' αγαπώ.
ΜΠΑΛΑΜ ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑΤΕ; ΠΙΕΙΤΕ ΜΙΑ GUINNESS
Κάποιος φουκαράς θα πάρει δωράκι.
Καλέ μου. Η Μπράιονι κάπου βρήκε τη διεύθυνσή μου και μου έστειλε γράμμα.
Η πρώτη έκπληξη ήταν ότι δεν πήγε στο Κέιμπριτζ.
Εκπαιδεύεται ως νοσοκόμα στο παλιό μου νοσοκομείο.
Νομίζω ότι το κάνει για να εξιλεωθεί κάπως.
Λέει ότι αρχίζει να συνειδητοποιεί τα όσα έκανε και τις συνέπειές τους.
Θέλει να έρθει να μου μιλήσει.
Σε αγαπώ. Θα σε περιμένω. Να γυρίσεις.
644.5891, ΟΠΛΙΤΗΣ ΤΕΡΝΕΡ Α' ΛΟΧΟΣ, Α' ΤΑΓΜΑ
Γύρισε σε μένα.
ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΑΣΕΞ ΓΑΛΛΙΑ
Γύρισε πίσω. Γύρισε σε μένα.
Πού πάμε λοιπόν, αφεντικό;
Τις μισώ αυτές τις κωλο-αρβύλες!
Τις μισώ περισσότερο από όλους τους Γερμανούς μαζί!
Θα ζοριστείς να γυρίσεις πίσω στην Αγγλία με τις κάλτσες σου.
Έλα, πρέπει να ντυθείς.
-Αν έπεφτα μέσα, θα με έσωζες; -Φυσικά.
Μπράιονι!
Σε ευχαριστώ.
Ευχαριστώ!
Τρομερή βλακεία αυτή εκ μέρους σου.
-Ήθελα να με σώσεις. -Δεν ξέρεις
πόσο εύκολα μπορούσες να πνιγείς;
-Με έσωσες. -Ανόητο παιδί!
Θα μας έπνιγες και τους δυο. Σου φαίνεται αστείο;
Θέλω να σε ευχαριστήσω που μου έσωσες τη ζωή.
Θα σε ευγνωμονώ αιώνια.
Η ιστορία θα συνεχιστεί.
Η ιστορία μας θα συνεχιστεί. Εγώ απλώς θα συνεχίσω.
Γερμαναράδες, ελάτε να τα πούμε στο Σάουθ Εντ.
Ή, καλύτερα, στην Πλατεία Τραφάλγκαρ. Εδώ κανένας δεν μιλάει Αγγλικά.
Δεν λες "Δώσε τα μπισκότα" ή "Πού 'ναι η χειροβομβίδα;"
Σε κοιτούν απορημένοι. Επειδή μας μισούν. Αυτό είναι το ζήτημα.
Εμείς πολεμάμε στη Γαλλία και οι Γάλλοι μάς μισούν.
Κάνε με Υπουργό Εσωτερικών να σου το λύσω στο άψε-σβήσε.
Έχουμε την Ινδία και την Αφρική, σωστά;
Οι Γερμαναράδες ας πάρουν Γαλλία, Βέλγιο κι ό,τι άλλο θέλουν.
Ποιος ξέρει πού είναι η Πολωνία; Όλα είναι θέμα χώρου, αυτοκρατορίας.
Θέλουν εδάφη, δώσ' τους αυτόν το βόθρο, κρατάμε τα δικά μας
και "ο μήνας έχει εννιά", κι "ούτε γάτα ούτε ζημιά".
Για σκέψου το.
Λατρευτή Σεσίλια. Η ιστορία μπορεί να συνεχιστεί.
Αυτά που σχεδίαζα σε εκείνον τον βραδινό περίπατο.
Μπορώ να γίνω πάλι αυτός που κάποτε διέσχισε το πάρκο Σάρεϊ
το σούρουπο φορώντας τα καλά του, με τη ζωή να ανοίγεται μπροστά του.
Αυτός που με τη διαύγεια του πάθους έκανε έρωτα μαζί σου στη βιβλιοθήκη.
Η ιστορία μπορεί να συνεχιστεί.
Σου υπόσχομαι να γυρίσω,
να σε βρω, να σε αγαπήσω,
να σε παντρευτώ. Και να ζήσω χωρίς να ντρέπομαι.
Μυρίζει θάλασσα.
Γαμώτο μου.
-Μοιάζει με βιβλικό σκηνικό. -Ιησούς Χριστός.
Εμπρός, όλοι μαζί να μπει τάξη στο μπάχαλο.
Μόλις ήρθαμε, κύριε. Θα μας πείτε τι να κάνουμε;
-Τίποτα. Περιμένετε. -Πού είναι τα πλοία;
Ήρθαν χθες μερικά. Η Λουφτβάφε τα έκανε σκόνη.
Χάσαμε 3.000 άντρες όταν βύθισαν το Λανκάστρια.
Η σοφή μας Ανωτάτη Διοίκηση δεν μας παρέχει αεροπορική κάλυψη.
Ρεζίλι των σκυλιών, απόλυτη καταστροφή.
Όχι, κοιτάξτε, το ζήτημα είναι ότι με περιμένουν πίσω.
Υπάρχουν 300.000 άντρες στην παραλία, φαντάρε. Περίμενε τη σειρά σου.
Είσαι τυχερός που δεν τραυματίστηκες. Έχω διαταγές να αφήσω πίσω τους τραυματίες.
Όχι, σταμάτα! Μην εμπιστεύεσαι ναυτικό στην ξηρά. Άσε τώρα τους καυγάδες.
Αυτό δεν είναι σωστό.
ΛΙΝΤΙ ΛΟΝΔΙΝΟ
Χριστέ μου.
Με ακούτε, φιλαράκια;
Γυρίζω στην πατρίδα!
Απάλλαξον τας ψυχάς ημών Εκ των κόπων και βασάνων
Και επίτρεψον εις τας συνετάς ημών ζωάς Όπως διακηρύξωσι
Το κάλλος της γαλήνης Σου
Ενέπνευσον εις τη θέρμη της επιθυμίας μας
Τη γαλήνη και το βάλσαμό Σου
Τας αισθήσεις άμβλυνε, Τη σάρκα ανάπαυσον
Ομίλει διά σεισμών, ανέμων και πυρός
Ω γαλήνια, ταπεινή φωνή της ηρεμίας
Αφεντικό.
Διψάω, θέλω λίγο νερό.
Το χρειάζεσαι. Έχεις πανιάσει.
Έχει πανιάσει τελείως, το βλέπεις;
Εκεί. Πάμε.
Θέλω πολύ ένα φλιτζάνι τσάι.
ΦΥΛΛΟ ΕΠΙΒΙΒΑΣΗΣ
Τι διάολο κάνεις εκεί;
Γυρίζω πίσω! Μάγκα μου, γυρίζω πίσω!
Γαμήστε τους όλους! Τους μεγάλους Τους κοντούς και τους ψηλούς
Όλους τους λοχίες, τους υπαξιωματικούς Γαμήστε όλους τους δεκανείς
Και τους μπάσταρδους τους γιους τους
Επειδή τους αποχαιρετούμε όλους Καθώς τρέχουν για φύλλο επιβίβασης
Δεν έχει προαγωγές σε αυτήν εδώ την ακτή
Ψηλά το κεφάλι, μάγκες μου Γαμήστε τους όλους!
Μάικ!
Περίμενε, αφεντικό.
Περίμενε εδώ.
Γιατί δεν κάθεσαι;
Κάνει πολλή ζέστη εδώ.
Βγάλε τις αρβύλες σου.
Πρέπει να γυρίσω πίσω. Της το υποσχέθηκα.
Για να επανορθώσω.
Και με αγαπάει. Με περιμένει.
Ε!
Περίμενε, περίμενε.
Τι τις έκανες τις αρβύλες σου;
-Σίγουρα είσαι καλά; -Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα.
Αναρωτιέμαι αν η παραλία είναι το ιδανικό μέρος για δείπνο.
-Δεν είμαι σίγουρος, δεν την αναγνωρίζω. -Τι να πω.
-Εδώ μας κάνει, θα βολευτούμε. -Όχι.
-Όχι, είναι παραπέρα. -Τι;
Ένα μέρος που ξέρω, ένα εξοχικό με άσπρα σανίδια
και μπλε παράθυρα.
Α, ναι. Σωστά, εκεί πάμε.
-Εδώ κοντά είναι. -Φτάσαμε. Εδώ είναι.
Εδώ είμαστε, αφεντικό. Κάτω εδώ.
Όλα εντάξει, αφεντικό. Όλα εντάξει.
Ξάπλωσε να ξεκουραστείς. Ξάπλωσε. Έτσι μπράβο.
Σκεπάσου καλά. Κοίτα να ζεσταθείς.
Φάε λίγο από αυτό. Αλλά στα κρυφά, μη σε πάρουν χαμπάρι.
Προσπάθησε να κοιμηθείς λίγο.
Να σε βρω.
Να σε αγαπήσω.
Να σε παντρευτώ.
Και να ζω χωρίς να ντρέπομαι.
Σε αγαπώ. Γύρνα πίσω. Γύρνα σε μένα.
-Πολύ σαματά κάνεις, αφεντικό. -Τι;
-Σαματά; -Όλο φωνάζεις.
-Μερικά παιδιά αρχίζουν να ενοχλούνται. -Τι;
-Χριστέ μου. Έχεις τα χάλια σου. -Αποφάσισα να μείνω λίγο εδώ.
Θα συναντήσω κάποια, και μια ζωή τη στήνω.
Κοίτα να δεις. Άκου με, αφεντικό.
Μόλις πήγα να κάνω την ανάγκη μου. Μάντεψε τι είδα!
Στην ακτή έχουν αρχίσει να ανασυντάσσονται.
Ήρθαν πλοία, κι ένας μονιμάς γαλονάς θα μας επιβιβάσει στις 7:00.
Φεύγουμε. Γυρίζουμε στην πατρίδα, φίλε.
Οπότε πέσε κοιμήσου και πάψε να τσιρίζεις.
-Εντάξει; -Δεν θα βγάλω άχνα.
Ξύπνα με πριν τις 7:00, εντάξει; Σε ευχαριστώ πολύ.
Δεν θα βγάλω ούτε τσιμουδιά. Σου το υπόσχομαι.
ΛΟΝΔΙΝΟ ΤΡΕΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΠΡΙΝ
Οι τροχοί των κρεβατιών να είναι ευθυγραμμισμένοι προς τα μέσα.
Χθες βρήκα τρεις που δεν ήταν. Μην είστε αμελείς.
Ποια ήταν χθες υπεύθυνη για τις κουβέρτες;
-Εγώ, Αδελφή. -Θα μπορούσες να μας πεις
-τι πήγε στραβά; -Όχι, Αδελφή.
Οι ετικέτες διπλώνονται προς τα μέσα, σωστά;
-Ναι, Αδελφή. -Ξαναδίπλωσέ τες.
Νοσοκόμα Τάλις, θα σε δω στο γραφείο μου. Οι υπόλοιπες, ελεύθερες.
-Θεωρείς σημαντική τη δουλειά σου; -Πολύ σημαντική, Αδελφή.
Χθες, στάλθηκες βοηθός στο χειρουργείο.
Όταν ο ασθενής σου συνήλθε από την αναισθησία, αμέσως
ζήτησε κάποια Μπράιονι. Ποια είναι αυτή;
-Εγώ, Αδελφή. -Δεν υπάρχει Μπράιονι!
Λέγεσαι Τάλις. Νοσοκόμα Τάλις. Έγινε κατανοητό;
Μάλιστα, Αδελφή.
Δεν υπάρχει Μπράιονι.
Ακούτε την Υπηρεσία Ενημέρωσης του BBC. Δελτίο ειδήσεων.
Το Εκστρατευτικό Σώμα και οι Γάλλοι σύμμαχοι μάχονται απεγνωσμένα
στη βόρεια περιοχή του Δυτικού Μετώπου.
Οι Συμμαχικές Δυνάμεις παραμένουν συντεταγμένες και με ακμαίο ηθικό.
Η RAF συνεχίζει δι' όλων των δυνάμεών της την υποστήριξη
των Συμμάχων σε Γαλλία και Βέλγιο. Σιδηρόδρομοι, δρόμοι,
γέφυρες και εχθρικά στρατεύματα δέχθηκαν συνεχείς επιθέσεις χθες...
Ευχαριστώ. Δεν μπορώ να χειριστώ το ψαλίδι με το αριστερό χέρι.
Πάντα μου τα έκοβε η μαμά μου.
Ορίστε, έτοιμη.
Ανάθεμα!
Καληνυχτούδια, Πόντι.
Καληνύχτα, Τάλις.
Μη φοβάσαι! Εγώ είμαι.
Φιόνα, παραλίγο να μου κόψεις τη χολή!
Εδώ λοιπόν κουρνιάζεις όταν σβήνουν τα φώτα.
Φανταζόμουν ότι θα διάβαζες κανένα θυελλώδες αισθηματικό ρομάντζο.
Δεν ξεπαγιάζεις εδώ πάνω;
Λατρεύω το Λονδίνο.
Λες να το βομβαρδίσουν και να το ισοπεδώσουν;
Όχι.
Δεν ξέρω.
Γράφεις για την Αδελφή Ντράμοντ;
-Γράφεις για μένα; -Μερικές φορές.
-Να δω; -Θα προτιμούσα όχι. Είναι προσωπικό.
ΔΥΟ ΣΚΙΕΣ ΣΤΟ ΣΙΝΤΡΙΒΑΝΙ ΤΗΣ ΜΠΡΑΪΟΝΙ ΤΑΛΙΣ
Απορώ γιατί γράφεις ιστορίες, αφού δεν αφήνεις να τις διαβάσουν.
-Δεν τέλειωσε ακόμη. -Σε τι αναφέρεται;
-Είναι πολύπλοκη. -Ναι;
Αναφέρεται...
Αναφέρεται σε ένα μικρό και χαζό κορίτσι που βλέπει κάτι από το παράθυρό της
το οποίο δεν καταλαβαίνει, αλλά νομίζει ότι το καταλαβαίνει.
Μάλλον δεν θα την τελειώσω ποτέ.
Σε παρατηρώ, Τάλις, και είσαι πολύ μυστηριώδης.
Ποτέ δεν ήμουν μυστηριώδης.
-Ξέρεις τι αποφάσισα απόψε; -Τι;
Αποκλείεται να παντρευτώ κάποιον που δεν υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό.
Ορίστε. Σεσίλια Τάλις.
Αυτή, νομίζω, είναι η διεύθυνσή της.
Ευχαριστώ.
Αγαπητή Σεσίλια. Σε παρακαλώ, μην το πετάξεις χωρίς να το διαβάσεις.
Όπως θα έμαθες, είμαι στο Σεντ Τόμας
ως εκπαιδευόμενη νοσοκόμα.
Αποφάσισα να μην πάω να σπουδάσω στο Κέιμπριτζ.
Ωχ, Θεέ μου.
Αποφάσισα να φανώ χρήσιμη. Να κάνω κάτι χειροπιαστό.
Η εφημερίδα λέει ότι ο στρατός κάνει τακτικούς ελιγμούς.
Ναι, το διάβασα.
Είναι ευφημισμός για την υποχώρηση.
Όσο σκληρά και να δουλεύω, όσες ώρες ατελείωτες και να δουλεύω,
δεν λυτρώνομαι από αυτό που έκανα
και τις συνέπειές του,
την πλήρη έκταση των οποίων μόλις τώρα αρχίζω να εμπεδώνω.
Σι, γράψε μου και πες μου να συναντηθούμε.
ΑΠΟΘΗΚΗ 1 ΑΠΟΘΗΚΗ 2
Η αδερφή σου, Μπράιονι.
-Αληθεύει; -Ποιο πράγμα;
Ότι έχεις αρραβωνιαστικό στη Γαλλία και τον κρατάς κρυφό. Όλοι αυτό πιστεύουν.
Και βέβαια όχι.
Φαντάσου να μην ήξερες αν θα τον ξανάβλεπες.
Δεν έχω αγαπήσει ποτέ μου.
Ποτέ; Ούτε καν ερωτεύτηκες;
Ερωτεύτηκα κάποτε, όταν ήμουν 10-11 ετών.
Πήδηξα στο ποτάμι για να δω αν θα με σώσει.
-Θα αστειεύεσαι. -Καθόλου. Πραγματικά με έσωσε.
Αλλά μόλις του είπα ότι τον αγαπώ, χάθηκε όλη η μαγεία.
Κάτι συνέβη.
Έξω, γρήγορα.
Ρόμπι.
Με συγχωρείτε.
Νοσοκόμα Τάλις, μιλάς λίγα Γαλλικά, αν θυμάμαι καλά.
Ό,τι έμαθα στο σχολείο, Αδελφή.
Ένας στρατιώτης στο κρεβάτι 13. Πήγαινε κάνε του παρέα, κράτα του το χέρι.
Πήγαινε.
Επιτέλους ήρθες.
Με έστειλε η Αδελφή
να τα πούμε λιγάκι.
Θυμάμαι την αδερφή σου.
Ήταν πάντα πολύ ευγενική.
Τι κάνει τώρα;
Είναι κι αυτή νοσοκόμα.
Παντρεύτηκε τελικά τον άντρα που αγαπούσε τόσο πολύ;
Ξεχνάω το όνομά του.
Τον Ρόμπι;
Σύντομα, ελπίζω.
Ρόμπι.
Ναι, σωστά.
Κι εσάς;
Πώς σας λένε;
Λουκ.
Λουκ Κορνέ.
Κι εσένα;
Τάλις.
Ωραίο όνομα.
Τώρα σε θυμήθηκα.
Η Αγγλίδα.
Θυμάσαι την πρώτη σου επίσκεψη στο Μιλό;
Δούλευα στον φούρνο με τον πατέρα μου.
Άκουσα την προφορά σου.
Θα μου κάνεις μια χάρη, Τάλις;
Οι επίδεσμοι είναι πολύ σφικτοί.
Μπορείς να τους χαλαρώσεις λίγο, σε παρακαλώ;
Βεβαίως.
Θυμάσαι τη μικρή μου αδερφή, την Άννα;
Παίζει ακόμα εκείνο το κομμάτι του Ντεμπισύ.
Το θυμάσαι;
Σοβαρεύει πολύ όταν παίζει.
Και τα κρουασάν μας,
πώς σου φάνηκαν;
Τα πιο νόστιμα στο Μιλό.
Ναι.
Το βούτυρο κάνει τη διαφορά.
Ναι.
Γι' αυτό ερχόσουν κάθε μέρα;
Επειδή, ξέρεις...
η μητέρα μου σε συμπαθεί ιδιαίτερα.
Κατά την άποψή της,
θα έπρεπε να παντρευτούμε το καλοκαίρι.
Αλήθεια;
Ναι.
Ελπίζω να είναι πιο άνετα τώρα.
Μ' αγαπάς;
Ναι.
Μπορείς να μείνεις λίγο;
Φοβάμαι.
-Τάλις. -Μπράιονι.
Με λένε Μπράιονι.
Σήκω, Νοσοκόμα Τάλις.
Πήγαινε να ξεπλύνεις το αίμα από το πρόσωπό σου.
Το Ναυτικό απέσπασε την αιώνιά μας ευγνωμοσύνη. Ο Στρατός είναι αήττητος.
Με θάρρος παρέμειναν ακατάβλητοι, με αδάμαστο φρόνημα.
Αυτό είναι το έπος της Δουνκέρκης.
Ένα τοπωνύμιο που θα παραμείνει για πάντα ιστορικό.
Ο ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΑΓΩΝ
Κατά τη διάρκεια της περιοδείας της
η Βασίλισσα Ελισάβετ επισκέφτηκε σοκολατοβιομηχανία στη Βόρεια Αγγλία.
Ο μεγιστάνας ζαχαροπλάστης και φίλος του Βρετανικού Στρατού
κος Πολ Μάρσαλ, ξενάγησε τη Βασίλισσα στο εργοστάσιο της Άμο του Φαντάρου
με την υπέροχη μέλλουσα σύζυγό του, δεσποινίδα Λόλα Κουίνσι.
Τι πραγματικά θεσπέσιο ζευγάρι.
Φτιάξτε περισσότερες Άμο. Στους φαντάρους μας αρέσουν τα γλυκά.
Δεύτερον, ως ίασις κατά της αμαρτίας και προς αποφυγήν κλεψιγαμίας,
τοιούτα άτομα στερούμενα του χαρίσματος της εγκρατείας
δύνανται νυμφευθώσι και παραμείνωσι άχραντα μέλη της Θείας Κοινωνίας.
Τρίτον, θεία εντολή για την αμοιβαία κοινωνία, βοήθεια και ανακούφιση
είναι ο εις να ανήκει εις τον άλλον.
Τον είδα.
Συνεπώς, πας τις έχων εύλογο λόγο
ενστάσεως κατά της εννόμου συζεύξεώς των...
Το ξέρω ότι ήταν αυτός.
...θέλει τώρα ομιλήσει ή δια παντός σιωπήσει.
Τον είδα. Τον είδα με τα ίδια μου τα μάτια.
Να περάσει το νηπιαγωγείο.
Τα πηγαίνουμε στην επαρχία. Πρώτη φορά φεύγουν από το Λονδίνο.
Ελπίζω να πάνε σε καλές οικογένειες.
Δεν έχουν ιδέα τι τα περιμένει, τα καημένα.
Προχωρήστε.
Ψάχνω τη δεσποινίδα Τάλις. Σεσίλια Τάλις.
Είναι εδώ;
Τάλις! Σε ζητάνε!
Προσπάθησα να σου γράψω. Δεν απάντησες.
Πρέπει να σου μιλήσω.
-Ώστε έγινες προϊσταμένη θαλάμου; -Ναι.
Ευχαριστώ.
Θα πάω στον δικαστή να ανακαλέσω την κατάθεσή μου, Σι.
Μη με λες έτσι.
Σε παρακαλώ, μη με λες έτσι.
Έκανα κάτι φρικτό. Δεν ελπίζω να με συγχωρήσεις.
Μην ανησυχείς, δεν πρόκειται.
Είσαι αναξιόπιστη μάρτυς. Δεν θα γίνει επανεκδίκαση.
Τουλάχιστον να πω τι έκανα.
Να εξηγήσω στη μαμά, τον μπαμπά και τον Λίον...
-Τι σε εμποδίζει; -Ήθελα πρώτα να δω εσένα.
Δεν θέλουν να ακούσουν κουβέντα γι' αυτό.
Αυτό το δυσάρεστο συμβάν ανήκει για πάντα στο παρελθόν, χάρη σε σένα.
Μα...
Θ' αργήσω. Πρέπει να φύγω.
Με συγχωρείτε.
Κοιμάται πολύ βαθιά.
-Τι γυρεύει αυτή εδώ; -Ήθελε να μου μιλήσει.
Σοβαρά; Για τι πράγμα;
Για το φρικτό ψέμα που είπα.
Ρόμπι. Αγάπη μου.
Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σου.
Αμφιταλαντεύομαι, να σε καρυδώσω εδώ
ή να σε πετάξω από τις σκάλες.
Θεέ μου.
Έχεις ιδέα πώς είναι στη φυλακή; Φυσικά και δεν έχεις.
Πες μου, απολάμβανες να με σκέφτεσαι φυλακισμένο;
-Όχι. -Αλλά δεν έκανες τίποτα.
-Όχι. -Πιστεύεις ότι βίασα την ξαδέρφη σου;
-Όχι. -Το πίστευες τότε;
Ναι. Ναι και όχι.
-Και πώς είσαι σίγουρη τώρα; -Μεγάλωσα.
-Μεγάλωσες; -Ήμουν 13ών.
Πόσο πρέπει να είσαι για να διακρίνεις το σωστό από το λάθος;
Πόσο είσαι τώρα, 18;
Πρέπει να γίνεις 18 για να παραδεχτείς ότι είπες ψέματα;
Στρατιώτες 18 χρονών πεθαίνουν παρατημένοι στην άκρη του δρόμου,
-το ξέρεις αυτό; -Ναι.
Πριν πέντε χρόνια δεν νοιάστηκες να πεις την αλήθεια.
Εσύ κι όλο σου το σόι, παρ' όλη τη μόρφωσή μου, με θεωρούσατε
λίγο-πολύ υπηρετικό προσωπικό. Δεν ήμουν άξιος εμπιστοσύνης!
Χάρη σε σένα, τα κάνανε πλακάκια και με πετάξανε στα θηρία!
-Ρόμπι! Κοίτα με, κοίτα με. -Μη!
Γύρνα πίσω. Γύρνα πίσω.
Γύρνα πίσω σε μένα.
Μπράιονι.
Δεν έχουμε πολλή ώρα.
Ο Ρόμπι παρουσιάζεται στις 6:00, πρέπει να προλάβει το τρένο του.
Οπότε κάθισε.
Θα κάνεις κάποια πράγματα για μας.
Θα πας στους γονείς σου το συντομότερο,
θα τους πεις τα πάντα,
για να πεισθούν ότι η κατάθεσή σου ήταν ψευδής.
Πας σε δικηγόρο, κάνεις δήλωση,
υπογράφεις με μάρτυρες, μας στέλνεις αντίγραφα. Κατανοητό;
Ναι.
Θα μου στείλεις λεπτομερή επιστολή εξηγώντας όσα έγιναν
και σε οδήγησαν να πεις ότι με είδες στη λίμνη.
Προσπάθησε να θυμηθείς
τι έκανε ο Ντάνι Χάρντμαν εκείνο το βράδυ.
-Ο Χάρντμαν; -Ναι.
Δεν το έκανε ο Ντάνι Χάρντμαν.
Το έκανε ο φίλος του Λίον, ο Μάρσαλ.
Δεν σε πιστεύω.
Παντρεύτηκε τη Λόλα. Έρχομαι από τον γάμο τους.
Η Λόλα είναι αδύνατον να καταθέσει εναντίον του τώρα.
Δεν μπορεί να διωχθεί.
Λυπάμαι πάρα, πάρα πολύ για την απέραντη δυστυχία που προκάλεσα.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Κάνε ό,τι σου είπαμε.
Γράψ' τα όλα, την αλήθεια, χωρίς καλολογικά στοιχεία, χωρίς φιοριτούρες.
Και μετά άσε μας ήσυχους.
Θα το κάνω, το υπόσχομαι.
Συγγνώμη. Μπορούμε να σταματήσουμε λίγο;
Βεβαίως. Πάθατε κάτι;
Θέλω να μείνω λίγο μόνη.
...λίγο μόνη.
Μπράιονι Τάλις, το νέο σας βιβλίο, το 21ο, έχει τίτλο Εξιλέωση. Είναι...
Μπράιονι;
Συγγνώμη. Μπορούμε να σταματήσουμε λίγο;
Μπράιονι Τάλις, θα ήθελα να μιλήσουμε για το νέο σου μυθιστόρημα, Εξιλέωση,
που κυκλοφορεί σε μερικές μέρες ώστε να συμπέσει με τα γενέθλιά σου.
-Είναι το εικοστό πρώτο σου μυθιστόρημα... -Είναι το τελευταίο μου.
Σοβαρά; Αποσύρεσαι;
Πεθαίνω.
Ο γιατρός μου λέει ότι πάσχω από αγγειακή άνοια.
Ουσιαστικά πρόκειται για αλλεπάλληλα μικρά εγκεφαλικά.
Ο εγκέφαλός σου καταρρέει, σταδιακά ξεχνάς λέξεις, έχεις απώλειες μνήμης,
πράγμα ολέθριο για μια συγγραφέα.
Γι' αυτό τελικά έγραψα το βιβλίο, νομίζω. Είχα την υποχρέωση.
Να γιατί είναι το τελευταίο μου μυθιστόρημα.
Όλως παραδόξως,
θα μπορούσε κάλλιστα να είναι το πρώτο μου μυθιστόρημα.
Έγραψα αρκετά προσχέδιά του, από τότε που ήμουν νοσοκόμα στον πόλεμο.
Δυσκολευόμουν να το αποτελειώσω.
Επειδή είναι αυτοβιογραφικό, σωστά;
Ναι, απολύτως. Δεν άλλαξα κανένα όνομα, ούτε καν το δικό μου.
Και αυτό ήταν το πρόβλημα;
Όχι.
Είχα προ πολλού αποφασίσει να πω όλη την αλήθεια.
Χωρίς καλολογικά στοιχεία και φιοριτούρες.
Και πιστεύω...
Αν το διαβάσατε, θα καταλάβετε το γιατί.
Έχω αφηγήσεις από πρώτο χέρι όσων γεγονότων δεν υπήρξα μάρτυς,
τις συνθήκες στη φυλακή, την εκκένωση της Δουνκέρκης, όλων αυτών.
Αλλά τα αποτελέσματα της ειλικρίνειας ήταν μάλλον ανελέητα.
Δεν μπορούσα πλέον να φανταστώ τι σκοπό θα εξυπηρετούσε.
Ποια; Συγγνώμη, η ειλικρίνεια;
Η ειλικρίνεια.
Ή η πραγματικότητα.
Γιατί, στην πραγματικότητα,
δεν τόλμησα να πάω να δω την αδελφή μου τον Ιούνιο του 1940.
Δεν πήγα ποτέ στο Μπάλαμ.
Έχεις ιδέα πώς είναι στη φυλακή;
Έτσι η σκηνή της εξομολόγησής μου είναι φανταστική.
Κοιμάται πολύ βαθιά.
Την επινόησα.
Πόσο πρέπει να είσαι για να διακρίνεις το σωστό από το λάθος;
Για την ακρίβεια, ήταν αδύνατον να συμβεί.
Επειδή...
ο Ρόμπι Τέρνερ πέθανε από σηψαιμία στο Μπρέι-Ντιούνς,
την πρώτη Ιουνίου 1940,
την τελευταία μέρα της εκκένωσης.
Έχε γεια, φίλε.
Και ποτέ δεν κατάφερα να επανορθώσω με την αδελφή μου Σεσίλια...
επειδή σκοτώθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1940
από τη βόμβα που κατέστρεψε το δίκτυο ύδρευσης πάνω από τον σταθμό Μπάλαμ.
Έτσι...
Η αδελφή μου και ο Ρόμπι δεν κατάφεραν ποτέ να περάσουν μαζί
τον χρόνο που τόσο ποθούσαν κι άξιζαν.
Πράγμα το οποίο έκτοτε...
Έκτοτε διαρκώς αισθάνομαι ότι τους στέρησα.
Αλλά ποια αίσθηση ελπίδας
ή ικανοποίησης θα αντλούσε ο αναγνώστης από ένα τέτοιο τέλος;
Έτσι, στο βιβλίο χάρισα στον Ρόμπι και τη Σεσίλια ό,τι έχασαν στη ζωή.
Θέλω να πιστεύω ότι δεν πρόκειται για αδυναμία ή υπεκφυγή,
αλλά για μια ύστατη πράξη καλοσύνης.
Τους χάρισα την ευτυχία τους.