Όταν ήμουν νέος...
...γνώρισα αυτό το πανέμορφο κορίτσι σε μια λίμνη.
Η Ελβετία;
- Είσαι Αμερικανός; - Κι εσύ το ίδιο!
Πήγαινε προς τα κει ώσπου να μυρίσεις χρήμα ή σοκολάτα.
Πρόσεχε το κεφάλι σου!
Μπορώ να καθίσω εδώ;
Θα έλεγα όχι.
Εδώ και δυο χρόνια, έχω κρατήσει αυτόν τον χώρο.
- Κι αν πω "παρακαλώ"; - Τότε θα κάνω μια εξαίρεση.
Βρήκες την Ελβετία;
Τη βρήκα... Και θα την προσαρτήσω στο Μιζούρι.
Έστησα σημαία και πούλησα χάντρες στους ιθαγενείς.
Είχαν σάντουιτς εκεί. Σου έφερα μερικά.
Είμαι η Ανν... Κόλινς.
Η κοπέλα που ανακάλυψε την Ελβετία! Πολύ διάσημη!
Είμαι ο Κρις Νίλσεν.
- Πώς ήξερες ότι είμαι εδώ; - Δεν ήξερα.
Έλα, πρέπει να φας κάτι!
- Θα πάρω κάτι στο σχολείο. - Ξέρω τι θα πάρεις.
Θέλω θερμίδες. Έχω αγώνα.
- Και διαγώνισμα μαθηματικών. - Είμαι έτοιμος γι' αυτό.
Έλα να με πάρεις, μαμά. Θα βαρεθώ στον αγώνα.
Λυπάμαι, έχω μια συνάντηση.
Θα 'ρθει η Άντζι να σε πάρει πριν απ' τον αδερφό σου.
Θα της πω να πάρει το βαν.
- Θα σε δω στη χορωδία αύριο. - Δεν θα μπορέσεις, είπες.
Θα το βολέψω. Δεν θα το χάσω.
Αργήσαμε, παιδιά. Θα βγάλω έξω το βαν.
Κοίτα να σκίσεις!
Θες το πρωινό του;
- Σου βάζει υγιεινή τροφή... - Δεν θα την αλλάξω με τσιπς!
Ήταν η τελευταία φορά που είδαμε τα παιδιά ζωντανά.
Όταν ο θάνατος παίρνει τα παιδιά μας...
...μένουμε με πολλά αναπάντητα ερωτήματα.
Πώς να εξηγήσουμε αυτά που αισθανόμαστε;
Το Κατά Λουκάν και η Πρώτη Προς Κορινθίους επιστολή...
...μας λένε για τον έξοχο παράδεισο που μας περιμένει.
ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Η τυχερή νικήτρια είναι... Τζέηκομπς! Στέησυ Τζέηκομπς!
Γεια σου, Στέησυ... Είμαι ο Δρ Νίλσεν.
Πολύ αργά.
Ωραίο ρυάκι.
Θα νιώθει καλά! Δέκα χρόνια περίμενε να το κάνει αυτό.
- Τι στο καλό σκέφτεσαι; - Δεν πειράζει.
Ο γιος μου έλεγε, "Δεν έχει σημασία. Αφού δεν κοίταζες".
Σου αρέσουν τα κουνέλια; Ναι; Τότε κάνε έτσι.
- Της κάναμε τομογραφία... - Προσοχή! Άγριο κουνέλι!
Κάναμε και εγκεφαλογράφημα.
Κοίτα! Έχεις πιο πολλές φωτογραφίες από φωτομοντέλο!
- Φοράς ποτέ γυαλιά; - Δεν χρειάζεται γυαλιά.
- Σε πονάει πολύ το κεφάλι; - Όλη την ώρα.
Θέλω να καλύψεις με το χέρι σου τη μύτη και το στόμα.
Και πάρε αναπνοές.
Η γυναίκα μου. Εσύ συνέχισε να το κάνεις όσο θα μιλάει.
Θα είναι επίτευγμα.
Κρις, με βρήκε συμφορά.
Οι οχτώ πίνακες από τη Γερμανία δεν ήρθαν.
Πρέπει να βρω άλλους πριν τα εγκαίνια...
...να τους κρεμάσω και να τους φωτίσω...
Εντάξει, ηρέμησε.
Είναι η επέτειός μας, και τα καταστρέφω όλα!
- Δεν σε πιστεύω. - Δε μπορώ να φύγω από δω.
Θα προτείνω κάτι...
Έχουμε τους πίνακες του Χάντσον...
Είναι τρεις... Και ο Χόλενμπεκ...
Και οι Χένικς, το 16, το 19 και το 23...
...και ο άλλος με τη γέφυρα.
Είναι στο Φαίρφηλντ και δεν έχω κανέναν να στείλω εκεί.
Θα πάω εγώ μετά τη δουλειά. Θα τους φέρω στη γκαλερί.
- Θα το κάνεις αυτό για μένα; - Μόνο αν είσαι ευγνώμων.
Ευκαιρία να δείξεις τον δικό σου.
Να τον κρεμάσεις. Είναι πολύ σέξυ.
Εντάξει, ανώμαλε.
Θ' αργήσω να γυρίσω σπίτι, αλλά θα γυρίσω.
- Σ' αγαπώ, ομορφούλα! - Κι εγώ σ' αγαπώ.
Σου αρέσει η ζωγραφική; Η κυρία μου εκθέτει πίνακες.
Φτιάχνει και δικούς της.
Για μένα, οι πίνακες είναι το πιο σημαντικό πράγμα...
...μετά τον εγκέφαλό σου.
Νιώθεις καλύτερα, έτσι;
Ημικρανίες.
Είπα, "Σ' αγαπώ, ομορφούλα".
Πάντα θα το θυμάμαι αυτό.
Τουλάχιστον πρέπει να το πω.
- Είσαι καλά; - Ναι, νομίζω.
Είμαι γιατρός... Μην κουνιέσαι...
Ξέρεις τι συνέβη;
Ναι. Έφαγα χαλασμένο ψάρι πριν πάω για ύπνο.
Ποιος είσαι; Γιατρός;
Μου κάνεις εγχείρηση;
Ποιος είσαι; Γιατί δε σε βλέπω;
Τζίντζερ, με βλέπεις;
Σε βλέπει. Οι σκύλοι διαφέρουν.
- Με βλέπεις τώρα; - Εσύ είσαι, γιατρέ;
- Γιατί είσαι τόσο θολός; - Θα καθαρίσω όταν το θες.
Απορείς πώς γύρισες σπίτι τόσο γρήγορα;
Στα όνειρα δε μετράει ο χρόνος, γιατρέ.
Πέθανες, Κρις.
Είσαι όνειρο. Εσύ θα μου το έλεγες αν είχα πεθάνει;
Μάλλον εγώ. Όλοι είναι διαφορετικοί.
Θα ήθελα να φύγουν όλοι.
Πώς τους βλέπω όλους; Όλους εκτός από...
Εμένα δεν θες να με δεις. Δεν θες να είσαι νεκρός.
Αυτό που θες να θυμάσαι είναι τα παιδιά σου.
Όταν ήταν ακόμα ζωντανά.
Θα πάω κι εγώ μαζί της στο νοσοκομείο.
Μαρί, η Κέητι δεν είναι...
Η Κέητι δεν θα γίνει καλά.
Γλυκιά μου, θα της κάνουν μια ένεση.
Δεν θα πονέσει... Θα αποκοιμηθεί...
Θα σκοτώσεις τη σκύλα μου;
Θα τη βοηθήσω να πεθάνει.
Γλυκιά μου, υποφέρει...
...πάρα πολύ.
Θα τη βοηθήσω. Θέλω να πάψει να πονάει επειδή την αγαπάω.
Θα σκοτώσεις τη σκύλα μου.
Οργίζεσαι... Έτσι είναι ο θάνατος...
Τι θα της συμβεί;
Θα πάει εκεί που πάμε όλοι.
Δεν είναι κακό αυτό.
Ευχαριστώ που δεν άκουσες τη μαμά.
Ήρθαμε εδώ. Ολόκληρη τη μέρα.
Η μαμά δεν ήθελε να το κάνουμε αυτό επειδή...
Ξέρεις, μαθήματα, βαθμοί...
Η μητέρα σου κι εγώ μιλήσαμε.
Ξέρεις, πάντα ακούμε ο ένας τον άλλο.
Λοιπόν, τι είπατε;
Είπαμε να σε πάρουμε απ' το Χεντ-Ρόυς.
Δεν είναι καλό για σένα αυτό το σχολείο.
Πού είμαστε τώρα;
Ίσως δεν θέλεις να μείνεις. Είναι η κηδεία σου.
Τι έχω πάρει; Είσαι πολύ θολός.
Τουλάχιστον θες να δεις τον εαυτό σου. Χάνεις τον φόβο.
Ότι εξαφανίστηκες.
Δεν εξαφανίστηκες. Απλώς πέθανες.
...έχασε τα παιδιά της μόλις πριν τέσσερα χρόνια.
Αυτό είναι δώρο... Για μένα.
Είναι για την επέτειό μας. Η ξεχωριστή μας μέρα.
Είναι η απεικόνισή της, του τόπου μας.
Εκεί που γνωριστήκαμε.
Και μάλλον εκεί θα καταλήγαμε.
Να τελειώσουμε τη ζωή μας. Να γεράσουμε μαζί.
Εκεί. Είναι το σπίτι των ονείρων μας.
Κι αυτός μάλλον είμαι εγώ.
Η θολή είναι η Άννι... Κάτι μου θυμίζει αυτό.
Η κηδεία τέλειωσε, γιατρέ. Γιατί αυτό συνεχίζεται;
Αγαπητό Ημερολόγιο...
Σου γράφω επειδή έχω ψυχίατρο πιο τρελό από μένα.
Νομίζει ότι εσύ είσαι η θεραπεία!
Αν δυο παιδιά μ' έφεραν στο τρελάδικο, μ' αυτό τι κάνω;
Είναι τόσο χαζός!
Νομίζει ότι αυτός με γλίτωσε απ' την κρίση, όχι ο Κρις.
Μόνο ο Κρις, πάντα.
Κοίταζα τις κάρτες του. Είχε μανία με τους πίνακες.
Η ζωγραφική ήταν γι' αυτόν τρόπος να μ' αγαπάει.
Θα μας κρατούσε για πάντα μαζί.
Εδώ είμαι, μωρό μου. Υπάρχω ακόμα.
Με σκέφτεσαι. Συνέχισε να με σκέφτεσαι.
Έλα μαζί μου. Ήσουν πάντα μαζί μου.
Ξέρεις, συμπληρώναμε ο ένας την κουβέντα του άλλου.
Εξακολουθώ να υπάρχω.
Να το γράψεις αυτό.
"Είναι ο Κρις."
"Εξακολουθώ να υπάρχω."
Διάβασέ το.
Χριστέ μου, πότε θα τελειώσει αυτό;
Δεν υπάρχουν κανόνες. Τελειώνει όταν το θες εσύ.
- Πού ήσουν; - Κάπου αλλού.
Δεν είμαι γέννημα της φαντασίας σου.
Είναι αληθινά. Εκείνη, εσύ, αληθινοί. Όλα αληθινά.
Αυτό είναι το θέμα, αν υπάρχει θέμα.
Τελειώνει όταν σταματάς να θέλεις να την πληγώνεις.
Για πάντα.
Μην ανησυχείς, μωρό μου.
Δε σ' αφήνω μόνη. Δεν πάω πουθενά.
Αντίο, μωρό μου.
Κέητι; Εσύ είσαι! Είσαι πάλι νέα!
Τα θαλάσσωσα! Είμαι στον παράδεισο των σκύλων!
Ένα μέρος που πάμε όλοι δε μπορεί να είναι κακό.
Ίσως δεν είμαι στον παράδεισό σου.
Ίσως είσαι εσύ στον δικό μου.
Μα τι έκανες; Δε χρησιμο- ποιούν έτσι το στηθοσκόπιο!
Τελευταία με είδες όταν ήμουν 63 ετών, καρδιοπαθής.
Σίγουρα θα σκέφτηκες ότι ήμουν γέρος και ανήμπορος.
Ποιος θέλει να είναι αιωνίως 63 ετών;
Μα είσαι στο νερό!
Έλα, περπάτα! Νιώσε τον ρυθμό!
Χορεύοντας στο νερό! Ανάλαφρος όπως πάντα!
Κι ήσουν εσύ, μόλις τώρα...
...όταν πέθανα.
Με γνώρισες αμέσως, νόμισα, γιατί με είπες γιατρό...
...αφού ήμουν ο δάσκαλός σου.
Θα με βοηθήσεις; Είμαι πάλι γεμάτος προβλήματα, αρχηγέ.
Μ' έμαθες πολλά, αρχηγέ.
- Ωραία είσαι εδώ. - Εσύ είσαι ωραία εδώ.
Εσύ τα φτιάχνεις όλα αυτά.
Όντας ανασφαλείς στην αρχή, αναζητούμε κάποια σιγουριά.
Ζωγραφίζουμε τον περίγυρό μας. Εσύ με αληθινά χρώματα.
Υπάρχουν πολλά εδώ που δεν ζωγράφισε η Άννι.
Όπως αυτό το πουλί.
Η Άννι σου έδωσε μια αρχή. Ένα είδος στηρίγματος.
Τώρα δημιουργείς ολόκληρο κόσμο εδώ, από φαντασία...
...από πίνακες που αγαπάς, ό,τι θέλεις.
- Γιατί δεν κινείται; - Θα κινηθεί όταν το θέλεις.
Είσαι ο ζωγράφος τώρα! Είναι ο δικός σου κόσμος!
Τυρκουάζ φτερά ίσως;
Και λίγο μωβ;
- Δεν το έκανα εγώ αυτό. - Όχι, εγώ το έκανα!
Όταν είμαστε μαζί, είναι σαν διπλός έλεγχος.
Μπορώ να κάνω ελέφαντες να πετάνε;
Η Άννι δεν σας ζωγράφισε κάπου ένα σπίτι;
Ναι, είναι το σπίτι των ονείρων μας.
Δυο βήματα απ' το νερό.
Ας κόψουμε δρόμο.
- Ωραία κόβουμε δρόμο! - Είναι εύκολο. Κοίταξέ με!
- Θα πνιγώ. - Μα αφού είσαι ήδη νεκρός!
Είμαι εγώ στ' αλήθεια εδώ;
Τι εννοείς με το "εγώ"; Το χέρι σου, το πόδι σου;
Αν έχανες όλα τα άκρα σου, θα ήσουν πάντα "εσύ";
- Λοιπόν, τι είναι το "εσύ"; - Το μυαλό μου, υποθέτω.
Το μυαλό είναι μέρος του σώματος, όπως ένα νύχι.
Γιατί αυτό να είναι "εσύ";
Γιατί το "εγώ" είναι μια φωνή μέσα στο κεφάλι μου.
Το μέρος μου που σκέφτεται, νιώθει, ξέρει ότι υπάρχω.
Αν ξέρεις ότι υπάρχεις, τότε υπάρχεις.
Γι' αυτό είσαι ακόμα εδώ.
Χωρίς παράθυρα. Άραγε, τι δεν είσαι έτοιμος να δεις;
Πιες το. Σκέψου ότι είναι καφές, και θα γίνει.
Εντάξει, είναι καφές.
Χρώμα! Ακρυλικό!
Γιατί είναι τόσο δύσκολο;
Το μυαλό σου είναι κρέας. Σαπίζει, εξαφανίζεται.
Αλήθεια, πίστεψες ότι αυτό ήταν όλο για σένα;
Όπως ότι τώρα είσαι στο σπίτι σου. Είσαι μέσα σ' αυτό.
Δεν σημαίνει πως είσαι το σπίτι σου.
Το σπίτι πέφτει, εσύ φεύγεις.
Θες και βλέπεις το σώμα σου. Βλέπουμε ό,τι επιλέγουμε.
Θα σου δείξω κάτι.
Είναι αληθινό. Πού είναι όλο το χρώμα;
Δεν το χρειάζεσαι πια. Είναι ο δικός σου κόσμος τώρα.
Η σκέψη είναι αληθινή, το φυσικό είναι ψευδαίσθηση.
Τι ειρωνία!
- Κι ο Θεός πού είναι; - Κάπου εκεί πάνω.
Και φωνάζει ότι μας αγαπάει.
Και απορεί γιατί δεν Τον ακούμε.
Πιες τον καφέ σου.
- Χρειάζεται γάλα. - Μην το παρατραβάς.
Τι λες, Κρις;
Ακριβώς εδώ.
Έτσι; Νομίζεις;
Έτσι κι αλλιώς, λένε ότι ζούμε μέσα στο μυαλό μας.
Έχοντάς σε κοντά μου έτσι, είμαι πάντα ευτυχισμένη.
Γιατί πιστεύω ότι μ' ακούς;
Γιατί νομίζω ότι το βλέπεις αυτό;
Τι είναι αυτό το πορφυρό δέντρο; Δεν το έχω ξαναδεί.
Λοιπόν, μπορείς να φτάσεις εκεί σε οχτώ δευτερόλεπτα;
Οχτώ δευτερόλεπτα; Εκεί;
Ναι! Χρειάζομαι μόνο κάποιο κίνητρο!
Ναι... Μπορώ να πετάξω.
Αφού μπορώ να κάνω ό,τι θέλω!
Μάλλον θα ήσουν πιο άνετος, αν το κρατούσες αληθινό.
Σκέψου ότι τρέχεις πραγματικά πολύ γρήγορα.
Θα τα καταφέρω.
Είμαι σίγουρος ότι μετάνιωσες τώρα!
Εντελώς καινούργιο. Ο καμβάς ήταν λευκός όταν ζούσα.
Πώς βλέπω αυτό το σχέδιο μετά τον θάνατό μου;
Αν και ειδικός, δείχνεις πολύ ξαφνιασμένος.
- Εσύ και η Ανν; Πολύ φλερτ; - Θα έλεγα όχι.
- Από την πρώτη στιγμή ήταν... - Αδελφές ψυχές.
Πολύ σπάνιο, αλλά υπάρχει.
Σαν δίδυμες ψυχές, τέλεια συντονισμένες.
Προφανώς, ακόμα και στο θάνατο.
Επικοινωνείτε μέσα από τον πίνακά της. Πρωτοφανές.
Δεν το βλέπεις, ε;
Και δεν θα το δεις ποτέ.
Σ' αγαπώ!
Τίνος είναι αυτές οι πατημασιές;
Μη ρωτάς εμένα. Εσύ τις έβαλες εδώ.
Οι φαντασιώσεις είναι αυτό που χρειάζεσαι τώρα, Κρις.
Έχεις δίκιο. Χρειάζομαι την Άννι.
Αυτό θ' αλλάξει με τον χρόνο.
Τέρμα ο χρόνος στο ρολόι! Ο χρόνος δεν υπάρχει εδώ!
Όπου κι αν πήγε, δεν θα με εμποδίσει να θέλω την Άννι.
Θα νιώσεις αλλιώτικα, Κρις. Το ίδιο κι εκείνη.
Δε μας ξέρεις.
Μακάρι να σας ήξερα.
Κοίτα, ο Τίγρης! Είναι της κόρης μου.
Η Κέητι τον έσκισε κάποτε και...
Είναι εδώ, ε;...Πού είναι;
Εδώ όλοι μπορούν να έχουν το ιδιωτικό τους σύμπαν.
Αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος που δεν είδες τα παιδιά σου.
Τι σημαίνει αυτό;
Θέλω να δω τα παιδιά μου, Άλμπερτ.
Όταν μπορέσεις, θα τα δεις.
Πονάει;
Κι αυτό; Θα το κάνω συνέχεια ώσπου να γαργαληθείς.
Έχεις πυρετό. Πέφτει, όμως.
Δεν έχεις να πας πουθενά;
Θες να παίξουμε σκάκι;
Μπορώ να σε μάθω.
Μπορείς να μου το μάθεις;
Συγνώμη...
Ο Άλμπερτ έχει δουλειά. Μου ζήτησε να σε συναντήσω.
Εντάξει με σένα;
Λεόνα. Πολύ όμορφο όνομα.
Ήσουν απομονωμένος, είπε.
Θες να δεις άλλα; Μια πόλη ίσως;
Θα ήθελα, αλλά τα ταξίδια μου φέρνουν ναυτία.
Κλείσε τα μάτια σου.
Δεν εννοούσα για πάντα.
Τι λες τώρα;
- Είμαι πρόχειρα ντυμένος. - Μια χαρά είσαι.
Ως τώρα ζωγράφιζες τον κόσμο σου. Αυτός είναι δικός μου.
Πέρα στην πόλη μας, πρέπει να έχουμε ένα κοινό όραμα.
Ώστε υπάρχει δουλειά... Μ' αρέσει αυτό.
Ο Άλμπερτ, λόγου χάρη, είναι κάτι σαν ιεραπόστολος.
- Σώζει χαμένες ψυχές. - Σαν εμένα;
Δεν θα το έλεγα. Είναι αυτοί που δε μπορούν να 'ρθουν εδώ.
- Δηλαδή, απ' την κόλαση; - Κατά κάποιο τρόπο.
Όχι αυτό που νομίζεις. Εγώ πάντως, δουλεύω με τα ζώα.
Η Κέητι είναι παλιά φίλη.
Καλέ μου Κρις, δεν ξέρω πώς πέρασε αυτή η μέρα για μένα.
Καμαρώνω με το πώς πέρασα αυτό το ατέλειωτο απόγευμα.
Αλλά γυρίζοντας σπίτι, άρχισα να καταρρέω.
Αν είχα φύγει το βράδυ της επετείου μας...
...δεν θα ήσουν σ' αυτή τη σήραγγα για χάρη μου.
Ολόκληρη οικογένεια χαμένη σε αυτοκινητιστικό.
Σε κάνει να θέλεις ν' αγοράσεις ποδήλατο.
Πού πάνε;
Να βοηθήσουν άλλους να ξαναγεννηθούν στη γη.
Μετενσάρκωση;
Ο Άλμπερτ είπε να σου φτιάξω το κέφι.
- Έχεις δυσκολίες... - Έχασα τη γυναίκα μου, ναι.
Και τα παιδιά σου;
Πέθαναν προ ετών. Γι' αυτό ανησυχώ για τη γυναίκα μου.
Σε σύγκρουση σκοτώθηκαν.
Η νταντά οδηγούσε. Δεν έφταιγε αυτή.
Κι η γυναίκα σου;
Η κόρη μου της είχε ζητήσει να οδηγήσει.
Ένας νταλικέρης έφταιγε.
Αλλά η γυναίκα μου πίστευε ότι αν οδηγούσε εκείνη...
...το ένστικτό της θα είχε σώσει τα παιδιά...
Είσαι καλά;
Πού ήσουν μόλις τώρα;
Το μυαλό σου περιπλανιέται όλο το απόγευμα.
Σκέφτομαι κάποιο πρόσωπο.
Η γυναίκα σου πρέπει να αγαπούσε πολύ τα παιδιά της.
Πάρα πολύ. Αλλά δεν πρέπει να σε τσακίζει ποτέ η αγάπη.
Πες μου μια δική σου ανάμνηση.
Για παράδειγμα, με την κόρη σου.
Αυτό είναι τέχνη κάποιου άλλου.
Τι σημασία έχει; Έτσι κι αλλιώς δεν κοίταζες!
Εσύ παίζεις.
Εδώ πηγαίνουμε όταν πεθαίνουμε;
Είναι όνειρο, μωρό μου. Ωραίο όνειρο.
- Αλλά ξέρεις, τα όνειρα... - Δεν είναι αληθινά.
- Ακόμα δε νίκησα. - Είναι η πρώτη σου φορά.
Δε νίκησα ακόμα, κι επειδή δεν κλέβεις...
...όταν νικήσω, θα νικήσω πραγματικά.
Θέλω να παίξω ώσπου να νικήσω.
- Θες να σταματήσουμε μήπως; - Παίζουμε ώσπου να νικήσεις.
Πέθανε μετά τρεις μήνες.
Παίζαμε κάθε βράδυ.
Ήταν πολύ σημαντικό για μένα.
Αλλά δε νίκησε ποτέ.
Δεν ήμουν έτσι όταν ζούσα, ξέρεις.
Ταξιδεύαμε για Σιγκαπούρη.
Κι ο πατέρας μου χαμογέλασε στην αεροσυνοδό...
...που ήταν έτσι... και το όνομά της ήταν Λεόνα.
Της είπε ότι οι Ασιάτισσες είναι τόσο όμορφες...
...και χαριτωμένες... και έξυπνες.
- Δεν εννοούσε μόνο ότι... - Όχι. Ήταν κάτι που είπε.
Κι εγώ σκέφτηκα πως όταν μεγαλώσω θα είμαι έτσι.
Παίζεις ακόμα σκάκι;
Νομίζω ότι περίμενα τον αντίπαλό μου.
Σίγουρα η Καλιφόρνια είναι ο πιο παράξενος τόπος.
Σε πιέζουν να το κάνεις πριν σε κλείσουν στο τρελάδικο.
Σοφός ο νόμος εκεί.
Ο ψυχίατρος είχε υποψιαστεί κάτι. Θα μ' έκλεινε μέσα.
Για τη δική μου ασφάλεια.
Είχα τον άντρα και την αγάπη που έπρεπε.
Δυο υπέροχα παιδιά.
Ευλογίες που λίγοι τολμούν να περιμένουν απ' τη ζωή.
Κι η αλήθεια είναι ότι όλα τέλειωσαν.
Μόνο αυτή η μικρή εκκρεμότητα έμεινε.
Δεν κατάφερα να πω αντίο. Πέθανες, και απέτυχα.
Δεν καταφέρνω να πω αντίο.
Αλλά θα σου πω κάτι.
Πέρα απ' όποια απόσταση υπάρχει...
...σου στέλνω την αγάπη μου.
Πού ήσουν;
Μακριά. Με ανακάλεσαν. Εργαζόμουν.
Δεν έχω λόγια να σε ευχαρι- στήσω που βρήκες τη Μαρί.
Είναι καλά;
Θα την ξαναδείς, σύντομα. Σου στέλνει την αγάπη της.
Ιδίως τώρα.
Τώρα περνάμε σε κάτι πραγματικά δύσκολο.
Είμαι μαζί σου. Δεν είσαι μόνος.
Κρις, η Άννι πέθανε.
Αυτοκτόνησε.
Είναι κάτι που δεν περίμενα.
Όπως είπα, δε μας ξέρεις.
Έτσι γίνεται με τις αδελφές ψυχές. Δε χωρίζουν ποτέ.
Αλλά είναι καλά η Άννι. Επειδή δεν υποφέρει πια.
Δεν θα κολλήσει στη ζωή όπως εγώ.
- Πότε θα τη δω; - Ποτέ.
Επειδή αυτοκτόνησε. Και οι αυτόχειρες πάνε κάπου αλλού.
Για ποιο λόγο την τιμωρείς;
Αρκετά υπέφερε.
Εδώ δεν υπάρχουν κριτές και κρίματα. Όλοι είναι ίσοι.
Κι οι αυτόχειρες πάνε στην κόλαση; Κρίση είναι αυτό;
Θες να μαλώσουμε;
Μπορείς ή να κρυφτείς απ' αυτό ή να το καταλάβεις.
Η "κόλαση" που λες είναι για όσους αγνοούν ότι πέθαναν.
Δε μπορούν να καταλάβουν τι έκαναν, τι τους έχει συμβεί.
Απορροφημένοι στη ζωή δεν...
Αυτό δεν ισχύει για την Άννι, έτσι;
Όχι, δεν ισχύει. Οι αυτόχειρες διαφέρουν.
Για άλλο λόγο πάνε στην κόλαση, όχι για ανηθικότητα.
Ξέρουμε όλοι ότι υπάρχει μια φυσική τάξη στο ταξίδι μας.
Και η Άννι την παραβίασε. Και δεν θα την αντιμετωπίσει.
Δεν θα καταλάβει, δεν θα δεχτεί αυτό που έχει κάνει.
Και θα παίζει μ' αυτό αιώνια.
Λες ότι είναι στην κόλαση.
Η κόλαση είναι διαφορετική για τον καθένα.
Πραγματική κόλαση είναι η ζωή σου που πήγε στραβά.
Είμαστε αδελφές ψυχές. Μπορώ να τη βρω.
- Δε γνωρίζεις τα πράγματα. - Το θέμα δεν είναι η γνώση!
Το θέμα είναι να μην εγκαταλείπεις.
Δεν έχει κανόνες, είπες. Κι αυτό το πορφυρό δέντρο;
Ξαφνιάστηκες όταν αυτό ήρθε μέσα από μένα.
Αν δεν έχει κανόνες, πώς οι αυτόχειρες είναι όλοι ίδιοι;
Πώς λες ότι η Άννι αδυνατεί να καταλάβει ότι πέθανε;
Ξέρω μόνο τι είδα. Δεν είδα αυτόχειρα να γυρίζει πίσω.
Περίμενε, αρχηγέ. Ακόμα δεν είδες τίποτα!
Σου αξίζει μια ευκαιρία. Θα βρούμε έναν ανιχνευτή.
Αυτός είναι ο τύπος που δεν εγκαταλείπει;
Σου έχουν πει ότι η πολλή επιμονή σε κάνει χαζό;
- Πολλές φορές. - Το ίδιο λένε και σε μένα.
Μου λένε ότι διαβάζω πολύ αργά. Δεν χρειάζομαι γυαλιά.
Τα μάτια μου είναι αποκύημα της φαντασίας μου.
Ακούς πολλά έξυπνα εδώ. Συνήθως είναι σωστά.
Μην τα αφήσεις να σε μπερδέψουν.
Η γυναίκα σου σ' αγαπάει το ίδιο δυνατά;
Θα τη βρούμε.
Μα όταν τη βρεις, τίποτα δεν θα την κάνει να σε γνωρίσει.
Τίποτα δεν θα σπάσει την άρνησή της.
Είναι πιο δυνατή απ' την αγάπη της...
...και μάλιστα ενισχύεται απ' την αγάπη της.
Μπορείς να πεις όλα όσα λαχταράς να πεις.
Μέχρι και "αντίο".
Ακόμα κι αν εκείνη δε μπορεί να καταλάβει.
Κι εσύ θα έχεις την ικανοποί- ηση ότι δεν εγκατέλειψες.
Αυτό πρέπει να είναι αρκετό.
Πήγαινέ με εκεί. Εγώ θα αποφασίσω τι είναι αρκετό.
Πότε φεύγουμε;
Κλείσε τα μάτια σου.
Ο Άλμπερτ είναι γλυκό παιδί.
Υπάρχει μια στοργή που δε γνώρισα στη ζωή.
Μάλλον επειδή δεν τον ήξερα όταν ήταν νέος.
Ήσουν περήφανος για τα παιδιά σου;
Φυσικά.
Αυτό είναι εύκολη μπούρδα απάντηση.
Θες να το σκεφτείς λίγο καλύτερα;
Είπα, "φυσικά".
Μ' αρέσουν τα λεπτά σημεία. Έχουν επιρροή, συνδέουν.
Σε κάνουν καλύτερο δέκτη. Για την Άννι.
Είναι σαν πομπός, που στέλνει σκέψεις σε σένα.
- Τι ήσουν όταν ζούσες; - Δηλαδή, την τελευταία φορά;
Μπορούμε να γυρίσουμε πίσω, αλλά μόνο αν το επιλέξουμε.
Έκανα τη δουλειά που κάνω σωστά.
- Ήσουν ψυχίατρος. - Είσαι διορατικός.
Περίμενες σωματικό κίνδυνο;
Ότι θα σε σκότωνα;
Όχι, στην κόλαση υπάρχει πραγματικός κίνδυνος.
Να χάσεις το μυαλό σου.
Γιατί πνίγεται, να γιατί!
- Είναι δεκατριών χρονών. - Ξέρω πόσο είναι.
Θέλει να είναι με τους φίλους του.
Να χαζεύει στην τηλεόραση.
Να διαβάσει μια φορά ένα βιβλίο που γουστάρει.
Μου λες ότι υποφέρει για να μη με απογοητεύσει;
Τον έχεις επηρεάσει τόσο, που νομίζει ότι απέτυχε.
Του λες να κάνει κάτι, δε μπορεί, απογοητεύεται.
Πώς μπορείς να με πάρεις απ' το σχολείο μου; Γιατί;
Δική μου είναι η ζωή! Λες ότι δεν θα τα καταφέρω;
Δηλαδή, αν προσπαθήσω;
Πρέπει να μου δείξεις ότι έχεις τα προσόντα.
- Αποτυχαίνεις, Ίαν! - Δεν είμαι εσύ!
Ναυάγια... Τι είναι εδώ;
Είναι η πύλη για την κόλαση.
Πώς είναι; Πιάνεις κανένα σήμα;
Τίποτα απολύτως.
Αυτό είναι επειδή σκεφτόμουν κάποιον άλλο.
Είναι φοβερό όταν περνάς μια πόρτα...
...και βλέπεις να περνούν όλα τα τεστ με μεγάλη ευκολία.
Και εσένα, σου ξεφεύγει.
Κάθε μέρα βλέπω πόσο είμαι κατώτερος από σένα...
...και απ' όλους τους άλλους.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εγκαταλείπω.
"Κέρβερος"... Ο φύλακας.
Πώς νιώθεις;
Θέλω να μάθω πώς νιώθεις όταν πας για ύπνο το βράδυ.
Πολύ φοβισμένος.
Ξέρω ότι πιστεύω σε σένα.
Αν ήταν να περάσω απ' την κόλαση...
μόνο έναν άνθρωπο στον κόσμο θα ήθελα στο πλευρό μου.
Υπάρχει ένας άνθρωπος που ο Ίαν δε γνώρισε ποτέ.
Ο άνθρωπος που θα γινόταν όταν μεγάλωνε.
Όμορφος, με καθαρό βλέμμα, γύρω στα είκοσι πέντε.
Και τον βλέπω.
Είναι ο τύπος του ανθρώπου που θες να έχεις για φίλο.
Επειδή έχει ακεραιότητα.
Και έχει χαρακτήρα... Δεν παίζει θέατρο.
Είναι τύπος που αρέσει στις γυναίκες.
Επειδή έχει στοργή μέσα του.
Έχει σεβασμό...
...αφοσίωση... θάρρος.
Και οι γυναίκες ανταποκρίνονται σ' αυτό.
Είναι καταπληκτικός σύζυγος αυτός ο τύπος.
Και τον βλέπω σαν πατέρα.
Κι εκεί πραγματικά λάμπει.
Όταν κοιτάζει τον γιο του στα μάτια...
...ο γιος ξέρει ότι ο πατέρας του τον βλέπει στ' αλήθεια...
...βλέπει ποιος είναι.
Και το παιδί ξέρει ότι είναι καταπληκτικός ο μπαμπάς του.
Είναι ένας σπουδαίος τύπος που δεν θα γνωρίσω ποτέ.
Μακάρι να τον είχα γνωρίσει.
Ας το κάνουμε.
Η Άννι πρέπει να είναι εκεί μέσα!
Μην το κάνεις! Δεν είναι εκεί η μητέρα σου, Ίαν!
Η μαμά σου δεν είναι εκεί μέσα, γιε μου.
Δεν υπάρχει άλλος που θα πή- γαινα στην κόλαση μαζί του.
Ανελκυστήρας για την κόλαση. Ανεβαίνει.
Αντίο. Πες μας καλή τύχη.
- Θα έρθω μαζί σας. - Δεν σου δίνω καμιά επιλογή.
Μα τι λες;
Μόλις θεώρησες γιο σου τον Άλμπερτ, έχασες το σήμα.
- Θα συγκεντρωθώ πιο πολύ. - Δεν ξέρεις! Λογάς είσαι!
Σε σώζει το ότι σ' αγαπάει η γυναίκα σου.
Και το αγόρι σου αποσπά την προσοχή σου.
Άτιμοι ψυχίατροι! Παίζετε με τον κόσμο!
Είναι η τελευταία του ευκαιρία.
- Δεν έχει ξαναπάει εκεί. - Ούτε κι εσύ.
Καλύτερα να προσέχω έναν παρά δύο.
Χέσ' τον, Ίαν. Δε μας ξέρει! Δεν είναι συγγενής μας!
Όχι, δεν τον αφήνω!
Κι αν δεν τη δει ποτέ; Αν ποτέ δεν πει αντίο;
Θα το κάνουμε μαζί, χωρίς αυτόν. Μητέρα σου είναι.
Μπαμπά, άκουσέ με!
Όταν φτάσεις εκεί, μην τον ακούσεις.
Να τη βρεις, και να τη φέρεις πίσω.
Μπορείς να το κάνεις. Πιστεύω σε σένα.
Σκέφτηκες ποτέ γιατί διάλεξα να είμαι ο Άλμπερτ;
Ήταν ο μόνος άνθρωπος που άκουγες.
Άκουσέ με τώρα! Σκέψου τη μαμά!
Σκέψου τι της συνέβη όταν πεθάναμε!
Σκέψου τι είπες για να τη φέρεις πίσω!
Σκέψου τη μαμά.
Σκέψου τι έγινε όταν πεθάναμε.
Μαθαίνω να καπνίζω.
Οι γιατροί το αποκαλούν επιβεβαίωση ζωής.
Καλύτερο από ένα άγαλμα.
Είπες "διαζύγιο". Τράβηξες την προσοχή μου.
Είμαστε πολύ διαφορετικοί για να μείνουμε μαζί.
Πρώτα απ' όλα, γιατί δεν είσαι εδώ μέσα;
Γιατί δεν τρελάθηκες;
Τα παιδιά σου πέθαναν.
Θυμάμαι.
Θυμάμαι τη σιωπή του σπιτιού.
Σκέφτηκα ότι έπρεπε να παραμείνω δυνατός.
- Για μένα. - Για μένα. Για μας.
Σε γενικές γραμμές.
Τα αγαπούσα, Άννι... αλλά χάθηκαν.
Τώρα, διαλέγεις.
Η ζωή ή προχωρεί...
...ή δεν προχωρεί.
Κι εσύ διαλέγεις τη ζωή.
Καμιά φορά όταν κερδίζεις, χάνεις.
Έλα. Είναι το ιδιωτικό μας κατάστρωμα.
Ποτέ δεν πήρα από πελάτη πάνω από 30%!
Εδώ πρέπει να είναι.
Πρόσεχε πού πατάς!
Δεν είμαι ζώο!
Γιε μου! Καλωσήρθες!
Είσαι κοντά! Καλωσήρθες.
Δεν είσαι ο μπαμπάς μου.
Ποτέ δεν έρχονται. Μην ανη- συχείς. Είναι θέμα χρόνου.
Δε μοιάζει με σκύλο αυτό;
- Πάντα παίρνεις τα εύκολα! - Τι λες γι' αυτό εκεί;
Μοιάζει με πλήρες σερβίτσιο μαζί με γαβάθα για σούπα.
Με αυτό ή με κουνέλι. Μ' ένα πολύ περίπλοκο κουνέλι.
Ή μ' ένα στήθος σε στυλ Ρούμπενς.
Πάντα σκέφτεσαι τα στήθη. Κάθε λογής στήθη.
Θ' αργήσουμε για τον χορό!
Ξέρω τι κάνεις.
Βάζεις εμπόδια. Ξέρω γιατί δεν θέλεις να πας.
Γιατί δεν δοκιμάζεις να χορέψεις μια φορά;
Άλλοι σύζυγοι το κάνουν, κι ας είναι αδέξιοι.
Ξέρεις, όταν όλοι χορεύουν... εγώ νιώθω...
...ολομόναχη μέσα σε μια θάλασσα από πρόσωπα.
Οι Καταρράκτες Αγγέλου.
Στοίχισε λίγο ακριβά, αλλά είναι η πρώτη μας επέτειος.
Δεν έπρεπε να είναι απίστευτο;
Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο.
Είναι ο ρόλος μου. Να φέρνω περιπέτεια στη ζωή σου.
Μου έμαθες ένα πράγμα...
...το μόνο πράγμα που έπρεπε πάντα να θυμάμαι.
Το ξέχασα.
Να μην εγκαταλείπεις ποτέ.
Είναι εδώ.
Τη βρήκες! Εντυπωσιακό!
Ο φόβος σου γι' αυτήν. Σε σύνδεσε.
Θεέ μου! Το σπίτι μας είναι;
- Είναι σαν το σπίτι μας! - Ούτε να το σκέφτεσαι!
Ψευδαίσθηση είναι όλα. Η δική της ψευδαίσθηση.
Οι αυτόχειρες βασανίζονται. Τιμωρούν τον εαυτό τους.
Μην τη σπρώξεις προς τα κει. Μόνο να τη δεις.
Πες της τι έχεις στην καρδιά σου και μετά φύγε.
Περίμενε!
Τα κατάφερες, το 'ξερα. Είσαι αγωνιστής με μεγάλο εγώ.
Τι ξέρεις εσύ για μένα;
Το γιο σου τον αποκάλεσες Άλμπερτ. Ποιος ήταν αυτός;
Ο πρώτος γιατρός προϊστάμενός μου.
- Ήταν σαν πατέρας για μένα. - Ήταν σοφός. Λαμπρό μυαλό.
Σε τι ειδικευόταν πριν ασχο- ληθεί με την παιδιατρική;
- Με την παιδοψυ... - Παιδοψυχιατρική.
Και πάντα ήταν αργός αναγνώστης.
Αλλά αυτά ήταν χωρίς σκελετό.
Και το υπόλοιπο του εαυτού μου... κάποτε ήταν μαύρο.
Ξέρεις γιατί διαλέγουμε άλλη όψη; Εγώ, τα παιδιά...
Η παρουσίαση δε μετράει; Και είναι καλή σαν...
Οι παλιοί ρόλοι εξουσίας. Ο δάσκαλος, ο πατέρας...
Μπαίνουν ανάμεσα στις αληθινές μας σχέσεις.
Χρόνια περίμενα την ευκαιρία να σε φροντίσω.
Και σε φροντίζω τώρα.
Αλλά εδώ δεν είναι σαν την υπόλοιπη κόλαση.
Δεν έχεις άμυνα απέναντι στην Άννι.
Αν χάνοντας την ψυχή σου και παραδινόμενος στην κόλαση...
...μπορούσες να τη σώσεις, θα σου έλεγα να το κάνεις.
Έχεις τα παιδιά σου πάλι τώρα. Σε χρειάζονται.
Τρία λεπτά. Αν τα υπερβείς ίσως χάσεις το μυαλό σου.
Πώς θα το χάσω;
Μόλις η πραγματικότητά της γίνει δική σου...
...δεν υπάρχει επιστροφή.
Σκέψου τη μαμά.
Σκέψου τι της είπες για να τη φέρεις πίσω.
Η πόρτα σου είναι ανοιχτή.
Δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Ποιος είσαι;
Ο γείτονάς σου.
Αγόρασα το σπίτι των Γκόρμαν πριν δυο μήνες.
Δεν ήξερα ότι το πούλησαν.
Είσαι η Άννι Νίλσεν;
Μου είπαν πολλά για σένα.
Ότι είσαι άριστη ζωγράφος κι εργάζεσαι σ' ένα μουσείο.
Κι ότι είσαι χήρα.
Η κα Γκόρμαν θαυμάζει πολύ τα τριαντάφυλλά σου.
Ήταν τόσο όμορφα.
Αλλά τώρα δεν υπάρχει νερό στη γειτονιά.
Δεν υπάρχει ηλεκτρικό, ούτε και γκάζι.
Λείπουν και άλλα πράγματα.
Τα καθαρά μου ρούχα και τα βιβλία που θέλω να διαβάσω.
Και μερικοί από τους πίνακές μου που θέλω να δουλέψω.
Είναι παντού τώρα, κάθε μέρα!
Χάθηκε.
Λες ότι λείπουν οι πίνακές σου.
Μερικά απ' τα πιο πολύτιμα τελάρα μου.
Αυτά που μου θυμίζουν.
Μου θυμίζουν τον άντρα μου και τα παιδιά μου.
Γι' αυτό δεν φεύγω ποτέ.
Επειδή ίσως γυρίσουν;
- Εύχομαι να είναι αλήθεια. - Δεν είναι, το ξέρεις.
Όταν πεθαίνεις, εξαφανίζεσαι.
Η γυναίκα μου αυτοκτόνησε.
Αφού πέθαναν τα παιδιά μας. Κι αφού εγώ...
Ήταν μια υπέροχη γυναίκα.
Δεν είναι θλιβερό αυτό;
- Δεν πρέπει να φύγεις; - Όχι. Αλλά αν το θες εσύ...
Τελευταία μέρα που την είδα ήταν η επέτειός μας.
Δεν φεύγω ακόμα μήπως υπάρξει κι άλλο πρόβλημα.
Δεν ήταν επέτειος γάμου.
Ήταν μια πολύ ξεχωριστή μέρα...
...και κανείς δεν ξέρει γι' αυτήν.
Θα σου μιλήσω. Δεν είναι υποχρεωτικό ν' απαντήσεις.
Είναι εισιτήριο χωρίς επιστροφή. Για μένα.
Δεν σε βοηθάει η παρουσία μου εδώ. Και μένα με σκοτώνει.
Ώστε, σήμερα είναι η Ημέρα Α.
Το "Α" σημαίνει απόφαση.
Για το διαζύγιο.
Τότε θα πρέπει να είναι Α.Δ.
Έχεις δίκιο.
Να τι συμβαίνει όταν δεν λες τίποτα για ένα μήνα.
Τηλεφώνησε η Σίντυ. Είπε ότι τα πάντα περιμένουν εσένα.
Ζωγράφοι και επόπτες θα μα- ζευτούν όταν είσαι καλύτερα.
Και της είπα ότι εξαιτίας του μουσείου...
...και μιας τέτοιας μάζωξης δεν οδήγησες εκείνη τη μέρα.
Κι αν γύριζες πίσω, θα σήμαινε ότι δεν λυπήθηκες...
...κι ότι δεν έκανες λάθος και θα πρόδιδες τα παιδιά σου.
Είπε ότι είσαι τρελή. Κι εγώ την έβρισα!
Και της έκλεισα το τηλέφωνο!
Ό,τι είναι αληθινό στο μυαλό μας, είναι αληθινό.
Είτε το ξέρουν κάποιοι άνθρωποι, είτε όχι.
Τότε συνειδητοποίησα ότι είμαι μέρος του προβλήματος.
Όχι επειδή σου θυμίζω.
Αλλά επειδή δε μπορούσα να σ' ακολουθήσω.
Κι έτσι σε άφησα μόνη.
Μην εγκαταλείπεις, εντάξει;
Ώστε φιλιώσατε.
Πολύ ρομαντικό.
Παρόλα αυτά αυτοκτόνησε.
- Στο τέλος εγκατέλειψε. - Δεν είναι κακό αυτό.
- Ο άντρας της δεν συμφώνησε. - Ήταν δειλός.
Το να μην εγκαταλείπεις. Αυτό ήταν ο κρυψώνας του.
Έδιωξε τον πόνο με τόση μανία, ώστε αποσυνδέθηκε...
...απ' το πρόσωπο που αγαπούσε πιο πολύ.
Αλλά καμιά φορά, όταν κερδίζεις, χάνεις.
- Όταν ξαναείδε τα παιδιά... - Πέθαναν τα παιδιά, είπες.
Βλέπεις τους νεκρούς. Στα όνειρά σου. Αν το θέλεις.
Θέλω να δω τον Κρις.
Μπορώ να σου δείξω. Δεν είναι δύσκολο.
Είναι σαν να ζωγραφίζεις. Θα το κάνουμε μαζί.
Κλείσε μόνο τα μάτια σου.
Μη φοβάσαι.
Θυμάσαι πού ήσουν όταν παντρεύτηκες;
Ποιον άλλον θα παντρευόσουν στα όνειρά σου;
Είναι πραγματικό.
Ο άνθρωπος στον κήπο.
Εγώ είμαι.
Όποιος κι ό,τι κι αν είσαι, δεν θα τον πάρεις μακριά μου!
Λυπάμαι, μωρό μου, αλλά έχω μερικά πράγματα να σου πω.
Μου μένουν μόνο λίγες στιγμές.
Λυπάμαι για όλα αυτά που δεν θα σου δώσω ποτέ.
Δεν θα σου ξαναπάρω σάντουιτς με καυτή σάλτσα.
Και πάντα διπλό.
Ποτέ δεν θα σε κάνω να χαμογελάσεις.
Ήθελα μόνο να γεράσουμε μαζί.
Δυο ραμολιμέντα που θα γελούν καθώς θα διαλύονται.
Μαζί στο τέλος. Δίπλα στη λίμνη στον πίνακά σου.
Ήταν ο παράδεισός μας.
Πολλά πράγματα χάνουμε.
Βιβλία... αγκαλιές... φιλιά...
Και καβγάδες... Και είχαμε κάτι γερούς καβγάδες...
Σ' ευχαριστώ για κάθε καλοσύνη.
Σ' ευχαριστώ για τα παιδιά μας.
Για την πρώτη φορά που τα είδα.
Σ' ευχαριστώ που πάντα ένιωθα περήφανος να είμαι μαζί σου.
Για το κουράγιο σου, για τη στοργή σου.
Για την ομορφιά σου και για το τι ένιωθα αγγίζοντάς σε.
Ήσουν η ζωή μου.
Ζητώ συγνώμη για κάθε φορά που σε απογοήτευσα.
Ειδικά τώρα.
- Δεν θα τα καταφέρω, έλεγες. - Έμεινες μέσα αρκετά.
Άργησα κάπως να καταλάβω ότι είχες δίκιο.
Τίποτα δεν θα μπορούσε να τη βοηθήσει.
Αυτό το ταξίδι ήταν πάντα μόνο για σένα.
- Κόντεψες να... - Να χάσω το μυαλό μου; Ναι.
Έφτασα μέχρι την άκρη.
Κι έπρεπε να βγω τώρα και να σου πω ότι εγκαταλείπω.
Αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζεις.
Γύρνα πίσω. Να πεις στα παιδιά μου ότι τα αγαπάω.
Κι ότι δεν θα εγκαταλείψω τη μητέρα τους.
Για πού πας, μωρό μου;
Σ' ένα λεπτό, δεν θα σε ξέρω και δεν θα με ξέρεις καθόλου.
Αλλά θα είμαστε μαζί. Εκεί που είναι η θέση μας.
Οι καλοί καταλήγουν στην κόλαση λόγω των τύψεών τους.
Έχω κι εγώ τύψεις.
Αλλά μπορώ να σε συγχωρήσω.
Που σκότωσα τα παιδιά μου;
Και τον καλό μου άντρα;
Που είσαι τόσο θαυμάσια...
...ώστε διαλέγω την κόλαση για να είμαι μαζί σου.
Όχι επειδή σου θυμίζω...
...αλλά επειδή δε μπόρεσα να σ' ακολουθήσω.
Συγνώμη που σε άφησα μόνη.
Μην εγκαταλείπεις, εντάξει;
Τι έγινε εδώ;
Κάνει κρύο.
Μην εγκαταλείπεις, Κρις!
Με θυμάσαι;
Καμιά φορά, όταν χάνεις, κερδίζεις.
Πώς ήρθαμε εδώ;
Το ταξίδι εδώ είναι όπως όλα τ' άλλα. Είναι στο μυαλό σου.
Δεν έχεις παρά να κλείσεις τα μάτια...
...αν ξέρεις πού πας.
Φαίνεται ότι εμείς ξέραμε.
Εκεί που ήσουν...
Δοκίμασα τα πάντα... Τίποτα δεν πέτυχε.
Ώσπου δοκίμασες να μ' εντοπίσεις.
Αυτό που κάποιοι αποκαλούν ακατόρθωτο...
...είναι αυτό που δεν έχουν ξαναδεί.
Έτοιμη για την έκπληξη που υποσχέθηκα;
Δεν είναι αυτό η έκπληξη.
Θέλω να γεράσουμε μαζί. Μπορούμε να το κάνουμε εδώ;
Τα θέλω όλα. Φτάνει να είμαι μαζί σου.
Έτσι θα γίνει.
Κι αν πάμε πίσω; Αν ξαναγεννηθούμε;
Είναι το μόνο πράγμα που δε μπορούμε να έχουμε εδώ.
Να βρούμε ο ένας τον άλλο, πάλι απ' την αρχή.
Ν' αγαπηθούμε.
Να κάνουμε διαφορετικές επιλογές.
Να δοκιμάσουμε ξανά.
Ν' αποφεύγουμε τα κοφτερά αντικείμενα.
Δεν θ' ανησυχούμε για τα παιδιά. Θα είναι εδώ.
Θέλουν να φύγουμε.
Όλη η ανθρώπινη ζωή είναι μια ανάσα εδώ τώρα.
Μετά θα είμαστε όλοι μαζί για πάντα.
Πώς θα σε βρω;
Σε βρήκα στην κόλαση. Λες να μη σε βρω στο Τζέρσεϋ;
Μικρός, γνώρισα αυτό το όμορφο κορίτσι στη λίμνη...