ΣΟΡ ΠΟΪΝΤ
Γεια! Μαντέψτε πού είμαι!
Ακριβώς! Στο Τζέρσεϊ Σορ, μωρά μου!
-Τουρίστες. -Άντε πάλι.
Τέλος η αναμονή
ΑΠΟΒΑΘΡΑ ΣΟΡ ΠΟΪΝΤ
Τα κύματα είναι πιο ζεστά
Και πάνω στην ώρα
Τον παράδεισο τον λένε Νιου Τζέρσεϊ
Πάμε!
Γεια. Τι λέει;
Τέλεια. Εσύ;
Όλοι είμαστε τέλεια. Είναι καλοκαίρι!
Τι λέει;
Καλώς ήρθατε στο Νιου Τζέρσεϊ
Νιώστε το για τα καλά
Καλώς ήρθατε στο Νιου Τζέρσεϊ
Θα σας δείξουμε τι θα πει καλοκαίρι
Ετοιμαστείτε για τρελή διασκέδαση Θα σπάσουμε κάθε ρεκόρ
Εδώ ο έρωτας γίνεται τις νύχτες καυτός
Και τσακ μπαμ Μπορείς να κάνεις ό,τι σου κατέβει
Αν βαρεθείς στην ακτή…
Τι πρόβλημα έχεις;
Μπόμπι, ξέχασες το φαγητό σου.
Σ' αγαπώ, μαμά.
Τέταρτης γενιάς καρκινοειδές Από τις αποβάθρες εγώ
-Οι μανάδες μας είναι άγιες -Μα ξέρεις ποιος είναι το αφεντικό
Δες το ημερολόγιό σου Εδώ θα γράφει "Μέρες Χαράς"
-Έβαλα όλο μου το μπρόνζερ -Έρχεται η χρυσή μας εποχή
Εδώ είμαστε εργατιά
Μα δεν θα ήθελα να είμαι πουθενά αλλού
Τουρίστες.
Να 'σαι καλά, Νιου Τζέρσεϊ
Εμείς θα ξεκινήσουμε το καλοκαίρι σου
Να 'σαι καλά, Νιου Τζέρσεϊ
Θα ζωντανέψουμε την κοιμισμένη πόλη
Δεν είναι απίστευτοι;
Είναι κάπως γραφικά εδώ
Γραφικά;
Άσ' το
-Να 'σαι καλά -Δεν είστε ευπρόσδεκτοι
Στο Νιου Τζέρσεϊ
Είναι το δικό μας καλοκαίρι
-Είναι το… -Είναι το…
-Δικό μας… -Δικό μας…
Είναι το δικό μας καλοκαίρι
Καλώς ήρθατε στο Νιου Τζέρσεϊ
Νιώστε το για τα καλά
Καλώς ήρθατε στο Νιου Τζέρσεϊ
Θα σας δείξουμε τι θα πει καλοκαίρι
Καλώς ήρθατε, ω, καλώς ήρθατε
Στο Νιου Τζέρσεϊ
Εδώ δες, Ανέμονι. Ο ήλιος λάμπει.
Όλοι διασκεδάζουν, κάνουν παρέες.
Ναι, σε κάνει να θες να βγεις έξω μαζί τους, έτσι δεν είναι;
Εννοείται.
Τα λέμε.
Άρμεν, τι κάνεις;
Ανοιξιάτικη καθαριότητα.
Έλα τώρα. Το κάναμε ήδη αυτό.
Δεν εννοώ για φέτος. Για του χρόνου. Είναι κάθε χρόνο.
Θέλω να έχω ένα προβάδισμα.
Στάσου. Ανέμονι. Δώσ' το μου.
Δεν γίνεται, μεγάλε.
Πιάνεις πολύ χώρο κι ας είσαι μικροσκοπικός.
Κάτσε. Δεν χρειαζόταν αυτό.
Αν ήξερα ότι ο συγκάτοικός μου θα ήταν τόσο κολλημένος,
δεν θα είχα μετακομίσει.
Τι είναι αυτά που λες; Τα πάμε υπέροχα.
Έχω τα μπονσάι μου.
Άρμεν.
Τέλεια. Έμαθες και μια καινούρια γλώσσα.
-Εγώ έμαθα να παίζω ένα όργανο. -Άσ' το κάτω!
Παίζουμε πέτρα ψαλίδι χαρτί;
-Έλα, πέτρα… -Φτάνει πια!
Έλα, Άρμεν. Ώρα να αντικρίσεις την αλήθεια.
Πρέπει να βγεις έξω στον κόσμο.
Το θέλω, Ανέμονι. Πίστεψέ με.
Μα δεν είμαι σαν τα άλλα καβούρια.
Δεν κουνάω δαγκάνες στον αέρα σαν να μην έχω σκοτούρες.
Γιατί έχω. Πολλές.
Άρμεν! Τι κάνεις;
-Πού ήσουν; -Βγες έξω.
Καλή τύχη, παιδιά. Την κάνω.
-Γεια σου, Μπόμπι. Τι λέει, παιδιά; -Τι λέει, μπρο;
Κοίτα τι χλωμός είναι. Θέλει βιταμίνη D.
Στρώσου στη δουλειά. Έτοιμος να τα σπάσουμε;
Είναι εννιά το πρωί, αλλά, ναι.
Θα έρθεις στο κλαμπ απόψε; Μην πεις όχι.
Πρέπει να μπούμε στο κλαμπ.
Τι αξία έχει να γυμνάζομαι αν δεν μπορώ να μοστράρω τη Νόσο;
Όπα. Τη Νόσο;
Τι είναι αυτό; Εξάνθημα;
Όχι. Το καινούριο μου παρατσούκλι.
Εδώ δείτε. Σαν να είναι αυτόνομοι.
Δείτε τους. Μπουμ, μπουμ.
Δεν θέλω κριτικές. Είμαι η Νόσος.
Ίσως πρέπει να πας σε γιατρό, Τζίμι.
Μα είναι ωραίο παρατσούκλι. Θα μου κολλήσει, θα το δείτε.
Θα έρθεις μαζί μας στο κλαμπ ή όχι;
Ξέρεις κάτι; Λέω απόψε να μείνω μέσα.
-Να έχετε κι εσείς πιθανότητες. -Έλα τώρα.
Πώς θα ξεκινήσω το καλοκαίρι χωρίς τον κολλητό μου;
Τζέρσεϊ Σορ, μωρό μου!
Ήμαρτον. Θαλάσσια καβούρια.
Θα είναι διπλάσια από πέρυσι.
Είναι άδικο. Έχουν όλο τον ωκεανό δικό τους.
Απεριόριστα καβούκια. Όλο τον θαλάσσιο πλούτο.
Μπορούν να πάνε όπου θέλουν. Γιατί να έρθουν στην πόλη μας;
Μη μου δίνετε σημασία εμένα, μα δεν είστε όλοι ερημίτες κάβουρες;
Κάβουρες εσείς, κάβουρες κι αυτοί.
Μήπως έχετε πιο πολλά κοινά απ' ό,τι λέτε;
-Άκου τι λέει. -Ο βλάσφημος.
-Πλάκα κάνεις; Δεν έχουμε τίποτα κοινό. -Ζούμε στη στεριά. Αυτοί στη θάλασσα.
Αν μείνουν ώρα εκτός νερού…
-Δεν νιώθω καλά. -Θεέ μου.
Ιδού. Είναι καβούρια-απομίμηση.
Ναμαστέ.
-Πώς με είπε; -Δεν διάβασες την πινακίδα;
Μόνο ντόπιοι.
Ναμαστέ!
Δίνε του, φίλε.
Ώρα να σπάσουμε κανένα καβούκι.
Τι στο…
Μα τον Μπον Τζόβι.
Μπόμπι, αυτό το καβούκι είναι φτιαγμένο για σένα.
Τεράστιο. Κομψό, αλλά ευρύχωρο.
Βάλε καμιά αεροτομή.
Λίγες φωτεινές μέδουσες για λάμψη. Να έχω και υδραυλικά.
Καλό. Πολύ καλό. Ναι.
-Πάρ' το για μια δοκιμή, Μπόμπι. -Ναι, μωρό μου.
-Ξέρεις τι σημαίνει αυτό. -Ωχ, όχι.
Αλυσίδα κενού!
-Αλυσίδα κενού; -Αλυσίδα κενού;
Αλυσίδα κενού!
-Σου κράτησα θέση. -Τι;
Δεν ήταν ανάγκη.
Ωραία. Ποιος είναι έτοιμος να ανέβει μέγεθος;
-Ναι! -Ναι!
Βήμα πρώτο. Πιάστε το μελλοντικό σας καβούκι.
Πιάσε γερά, μπρο.
Καλημέρα. Μεγάλη προθυμία. Φοβερή ενέργεια.
Βήμα δεύτερο. Βγάλτε το μελλοντικό σας καβούκι.
Βασικά, αυτό μπορεί να σου πάει καλύτερα.
Βήμα τρίτο. Μπείτε μέσα, ρε!
Η Νόσος αναβαθμίστηκε.
Ναι, θα κάνω μεγάλη ζημιά μ' αυτό.
Έλα, Τζίμι. Θες να παλέψουμε; Μη μαζεύεσαι.
Ωραίο είναι. Μα λίγο στενό. Προχωράω.
Κοίτα τι χαρούμενα πρόσωπα. Προχωρήστε.
Μην πάψεις ποτέ να χαμογελάς.
Είσαι κούκλος. Καλά πήγε αυτό.
Έλα, Άρμεν. Όλο δικό σου.
Ξέρεις, είναι λίγο φανταχτερό για μένα.
Δεν μπορώ να αφήσω τον Ανέμονι.
Τι; Όχι, αρκετά ζήσαμε παρέα.
Θα στενοχωρηθώ; Ναι, θα μου λείψεις. Μα θα το ξεπεράσω.
Άντε. Μπες μέσα!
-Άρμεν, έλα. Το 'χεις. Μπες μέσα. -Πάρ' το.
Ευχαριστώ για την προσφορά. Δώστε το σε κάποιον που το χρειάζεται.
Μην το χαραμίσετε.
-Κάθε φορά τα ίδια. -Δεν καταλαβαίνω.
Το καβούκι ήταν τέλειο.
Ελάτε τώρα. Αφήστε τον. Μετά από όσα πέρασε.
Περίμενε, Άρμεν. Περίμενε.
Είσαι καλά;
Οι γονείς μου μου έδωσαν το καβούκι. Δεν μου έχει μείνει τίποτα άλλο δικό τους.
Το ξέρω, φίλε.
Έλα τώρα, Άρμεν. Απλώς έχεις ρουτινιάσει.
Βγες από το καβούκι σου. Πάρε ένα ρίσκο.
-Να ανάψουν τα αίματα. -Μπλέξε σε κανέναν καβγά!
Θες μια γεύση, μπρο; Θες;
-Είδες; -Μίλα σε κανένα κορίτσι.
-Τι λέει, Ντενίς; -Άντε ψόφα.
Είδες; Είναι ωραία.
-Έλα στο κλαμπ απόψε. -Γιατί;
Για να σας βλέπω να την πέφτετε σε κορίτσια και να τσακώνεστε;
-Ναι! -Άσ' το, Μπόμπι.
Δεν θα ξαναπεράσω τέτοιο καλοκαίρι.
Εγώ θα πηγαίνω απλώς στη δουλίτσα μου. Ρουτίνα.
Έτοιμη η παραγγελία.
-Δεν θέλω να μπλέξω. -Πότε δηλαδή σε έμπλεξα;
Μπόμπι Μαρινάρα, δεν είναι δικός σου ο μπουφές.
Λοιπόν! Για ακούστε! Όλοι σας!
-Ησυχία! -Παραγγελία.
Αυτό είναι το κουδούνι του μάνατζερ. Το δικό μου.
Όπως έλεγα…
-Σοβαρά; -Τι; Γλίστρησα.
Φόρα εσύ αυτά τα τακούνια.
Δείξτε λίγο σεβασμό. Είναι ο μάνατζέρ μας.
Συνεχίστε, κύριε.
Ευχαριστώ για την άδεια. Τι έλεγα;
-Μπόμπι. -Συγγνώμη, έχω αλλεργίες.
Με πιάνουν κάθε καλοκαίρι.
Όποιος ξαναχτυπήσει το κουδούνι απολύεται. Ακούσατε;
Μην ξεχνάτε ότι εσείς είστε οι υπάλληλοι.
Αυτοί είναι οι πελάτες.
Μπορεί να είναι αγενείς, υπερόπτες, να σας βρίζουν, να σας αγνοούν.
Και ξέρετε κάτι; Δεν με νοιάζει καθόλου!
Και δεν φτύνουμε στο φαΐ τους, Τζίμι Ρομέιν.
Τραβάτε για δουλειά, κουφιοκέφαλοι.
Έξω!
Τι; Δεν είναι το μόνο ξενοδοχείο, ξέρεις.
Τρία βράδια δωρεάν αν μείνετε μια βδομάδα.
Κύριε; Ελάτε πίσω!
Στην πρώτη μέρα, Άρμεν. Μια καινούρια αρχή. Όλα είναι δυνατά.
-Ποιος ξέρει; Ίσως ερωτευτείς. -Ναι, καλά. Λες και παίζει κάτι τέτοιο.
Φτάσαμε σχεδόν.
Επιτέλους.
Βλέπω την επιφάνεια.
Κορίτσια, μην απομακρύνεστε.
Μην απομακρύνεσαι, Σέλι.
Παραβγαίνουμε; Πάμε!
Θα με πεθάνουν αυτές.
Τι ωραία που είναι.
Σέλι.
Ουάου.
Στεγνή άμμος.
Θα μου το πληρώσεις αυτό.
Συγγνώμη. Περπατάω.
Να κάνετε τον γύρο.
Τι έγινε; Κουφή είναι;
Ναι, είναι.
Και πού να το ξέρω εγώ αυτό;
Ναι.
-Στεριανά καβούρια. -Κορίτσια!
-Τι κάνετε; -Έλα, βρε μαμά.
Να μην εξερευνήσουμε λίγο πριν το ξενοδοχείο;
Ξέρεις τους κανόνες, Ραμόνα. Δεν πάμε πιο πέρα από την υγρή άμμο.
Πάμε τώρα στο ξενοδοχείο;
Η μαμά θέλει ένα κοκτέιλ.
Λίγο ψέκασμα; Παρακαλώ.
Ναι, και για εσάς. Παρακαλώ.
Το βλέπω στα μάτια σας. Θέλετε… Ορίστε.
Μην το συζητάτε. Όχι ότι θα το κάνατε.
Απαγορεύεται το τρέξιμο. Να πίνετε πολλά υγρά.
Είχες δίκιο, Καμίλ. Το χρειαζόμουν αυτό το μέρος.
Ναι. Θέα στη στεριά. Σπα για τις μαμάδες.
Ο Ρον είναι στο Καζίνο Κλαμ. Δεν θα τον δω για μία βδομάδα.
Πώς πάνε τα πράγματα, Βαλ;
Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνεις. Να υιοθετήσεις μόνη σου δυο κορίτσια;
Είναι φοβερές. Η Σέλι είναι άριστη μαθήτρια
και η Ραμόνα έγινε δεκτή στο Κέιλ.
Κι ο Μέικο μπήκε στο Κέιλ.
Είναι ανάμεσα σ' αυτό και το Προν. Μέικο!
Γεια, μαμά. Δεν σε είδα.
Νάιτζελ, Τσόνσι, συνεχίζουμε μετά το παιχνίδι.
-Πώς πήγε; Ποιος κέρδισε; -Ξέρεις ότι δεν κρατάω σκορ.
Παίζω για το προσωπικό μου ρεκόρ και τον ναρκισσισμό μου.
Θυμάσαι τη φίλη μου τη Βαλ;
Χαίρομαι που σας βλέπω.
Ο Μέικο κι η Ραμόνα μπορεί να τα βρουν.
Πού είναι η Ραμόνα;
Εδώ ήταν πριν ένα λεπτό.
Σταμάτα. Εντάξει.
Με το τρία.
Ένα, δύο… Σέλι!
Τον νου σου!
Οβίδα!
Ομορφούλα είναι, Άρμεν.
Τι; Όχι, αηδία. Είναι από αυτούς.
Πρέπει να γλίστρησε. Ραμόνα!
Ουπς.
Ψεκαστή! Εξυπηρέτησέ μας, σε παρακαλώ.
Φυσικά. Αμέσως.
Έρχομαι.
Κάνω μια παράκαμψη. Είμαι πιο κοντά απ' ό,τι φαίνεται.
Κοντεύω.
Δεν αργώ.
Αυτή η λιακάδα.
Συγγνώμη για την καθυστέρηση. Έφτασε ο ψεκαστής.
-Επιτέλους. -Ορίστε.
Παρακαλώ.
-Παρακαλώ. -Ραμόνα, θυμάσαι τον Μέικο;
Παίζατε μαζί παλιά.
Ναι, έτσι. Συνέχισε. Μην το τσιγκουνεύεσαι.
Μην το παρακάνεις. Δεν θέλω να μουσκέψω.
-Παρακαλώ. -Συγγνώμη.
-Δεν ήθελα να σε πιτσιλίσω. -Όχι, σιγά.
Εξαιρετική βουτιά.
Έξτρα πόντοι που πιτσίλισες τη μαμά.
Από δω η αδερφή μου, η Σέλι.
-Σταμάτα. -Όπα.
Για μένα λέτε; Έκανε νόημα ότι είμαι όμορφος;
Δεν είμαι απλώς όμορφος, ξέρετε.
Συγγνώμη που διακόπτω. Θέλεις…
Καλά είμαι. Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Πρώτο καλοκαίρι έρχεσαι εδώ;
-Στην ακτή; -Θα πάτε απόψε στο κλαμπ;
Το κλαμπ;
-Ναι, πλάκα θα έχει. -Υπέροχα.
Τα λέμε εκεί. Θα είμαι στους VIP.
Ανυπομονώ.
Έλα, βρε μαμά. Σιγά το πράγμα.
Η στεριά δεν είναι ασφαλής. Το ξέρεις.
Δεν θα αργήσω. Θα γυρίσω πριν το καταλάβεις.
Όχι. Δεν θα πας μόνη εκεί πάνω.
-Θα πάρω τη Σέλι. -Έχεις χαζέψει;
Σέλι, στο δωμάτιό σου.
Στο δωμάτιό σου.
Ραμόνα, δεν το ξέρεις το μέρος.
-Εδώ τα καβούρια δεν είναι σαν εμάς. -Σοβαρά τώρα, μαμά;
-Καλή μου, ζηλεύουν. -Άντε πάλι.
Κολλημένα μια ζωή στη μικρή πόλη.
Εμείς ταξιδεύουμε όπου θέλουμε. Βλέπουμε όλον τον κόσμο.
Μόνο που όπου και να πάμε, δεν φεύγουμε από το ξενοδοχείο.
Δεν θα βγεις στη στεριά, Ραμόνα. Πάει και τελείωσε.
Άλλο ένα ήσυχο βράδυ για εμάς.
Μια χαρά μου ακούγεται.
Αγάπη, έχεις λίγη σάλτσα στο πιγούνι.
Τι γλυκούλης.
Οποιοσδήποτε άλλος, οποιοσδήποτε άλλος
Αν ήμουν εγώ οποιοσδήποτε άλλος
Δεν θα κλεινόμουν στο καβούκι μου μόνος
Αν ήμουν εγώ κάποιος άλλος
Οποιαδήποτε άλλη, οποιαδήποτε άλλη
Αν ήμουν εγώ οποιαδήποτε άλλη
Ελάτε, παιδιά. Πάμε.
Θα έπαιρνα εγώ αποφάσεις, κανένας άλλος
Αν ήμουν εγώ κάποια άλλη
Νιώθω ότι κανείς δεν ξέρει
Τους στίχους του τραγουδιού μου
Νιώθω τόση μοναξιά όταν ξέρω
Ότι δεν θα ανήκω ποτέ
Με όλους τους άλλους
Γιατί δεν είμαι σαν κανέναν άλλο
Αυτό ήταν. Θα το κάνω. Κόσμε, από δω η Ραμόνα.
Καληνύχτα, Ανέμονι.
Καληνύχτα, Άρμεν.
Επιτέλους.
Άρμεν!
-Τι λέει; -Καλά ξυπνητούρια.
-Τι έγινε, παιδιά; -Τι έγινε;
Ήρθαμε να σε πάρουμε.
Ξέρετε κάτι; Ο Ανέμονι κοιμήθηκε ήδη.
Όχι, δεν κοιμάμαι. Έτοιμος.
Όχι. Σας το είπα, παιδιά. Δεν πάω στο κλαμπ.
Ξέρεις κάτι; Είναι για το καλό σου.
Πώς είναι για το καλό μου;
-Γυμναστική, μαύρισμα, καβούκι! -Παιδιά.
Γυμναστική, μαύρισμα, καβούκι!
ΜΠΡΟΥΝΟΣ
Εντάξει, παιδιά. Αφήστε λίγο ρεζιλίκι και για μέσα.
Όχι. Όχι οι κουφιοκέφαλοι.
-Γεια σου, Ντόνι. -Άρμεν;
Ο ανιψιός μου είναι αυτός; Τι κάνεις εδώ, μικρέ;
Ούτε τηλέφωνα ούτε επισκέψεις.
Εμφανίζομαι εκεί που δεν το περιμένεις. Σαν το λουμπάγκο.
Κι έφερες φίλους.
-Μπρούνο! -Τι λέει; Μια χαρά είσαι.
-Σαν να αδυνάτισες λίγο. -Ναι.
Κοντές οι δαγκάνες απόψε, εντάξει;
-Ναι! -Το καταφέραμε.
-Έλα! -Τι λέει; Τι φάση, ρε φίλε;
Όλη νύχτα χάουζ!
Σιγά! Πρόσεχε πού πας.
Μας κοροϊδεύουν; Μας κοροϊδεύουν.
Χαλάρωσε. Ατύχημα ήταν.
Μπρούνο. Δεν καταλαβαίνω. Πώς κι είσαι τόσο πιστός στους τουρίστες;
Όλοι καβούρια είναι. Εδώ όλοι είναι ευπρόσδεκτοι.
Αρκεί να πληρώνουν τον λογαριασμό.
Άκουσες, Κέρλι;
Άντε τώρα. Μη με πρήζετε. Και μην μπλέξετε πουθενά.
-Ναι! -Χάουζ!
Τι κάνεις; Δεν θα πας μαζί τους;
Όχι. Ναι. Θα κάτσω εδώ μέχρι να μπει το ιδανικό τραγούδι.
Που να έχει το ιδανικό μπιτ ανά λεπτό για τον σωματότυπό μου.
Μην το σκέφτεσαι υπερβολικά. Πήγαινε να περάσεις καλά.
Δεν το σκέφτομαι υπερβολικά. Το σκέφτηκα όσο πρέπει.
Ναι!
Το τραγούδι μου. Έλα, Άρμεν. Έλα να χωθούμε.
Οπωσδήποτε. Ένα λεπτό να κάνω διατάσεις.
Κανείς δεν είναι ωραίος όταν χορεύει πιασμένος.
Τελείωσες; Δεν έκανα τζάμπα το μαλλί.
Πάμε μέσα.
Είσαι απίστευτα δυνατός.
Ήρθαμε ως εδώ.
Θα περάσουμε καλά, θες δεν θες.
Ναι.
Συγγνώμη.
Αυτή είναι. Ζήτα της να χορέψετε.
Τι; Τρελός είσαι;
-Ωραία το κουνάς, κοπελιά. -Τι;
-Ανέμονι. -Τι είπες;
Τι; Όχι. Όχι εγώ. Αυτός το είπε.
-Ποιος αυτός; -Τι;
Εντάξει, βγες έξω.
Άντε, ρε φίλε. Με περνάει για τρελό.
Τι κάνεις;
Συγγνώμη. Συνήθως δεν είναι τόσο ενοχλητικά αξιολάτρευτος.
Τι γλυκούλης.
Ντενίς. Κοίτα.
Είχα παλιά ένα τέτοιο.
Μα τι κάνει;
Τι γλυκούλης που είσαι.
Πήγαινε πακέτο με το καβούκι.
Σε ξέρω εσένα. Ο ψεκαστής. Παιδιά. Ο ψεκαστής.
Έχει και όνομα, Μέικο.
Ναι. Να με λέτε Ψιτ. Λιγότερο επίσημο.
Πλάκα έχεις.
Ξεκαρδιστήκαμε.
Πάρε τώρα το χιουμοράκι σου
-και δίνε του. -Τι έγινε, Μέικο;
Μπόμπι Μαρινάρα.
Σιγά.
Πειράζεις το αγόρι μας;
Υπάρχει κάποιο πρόβλημα;
Μπα, απλώς χορεύουμε. Σωστά, Μέικο;
Ναι, ναι, φυσικά. Χορεύουμε.
Πώς περάσατε εκτός σεζόν;
Άλλος ένας κρύος χειμώνας παλεύοντας με τη μετριότητα;
Πω πω, τι σου είπε!
Τι σου είπα για το κλαμπ; Εδώ είναι τα χωράφια μας. Εσύ το χωρατό μας.
Δεν περιγράφω άλλο!
Υπέροχο λογοπαίγνιο, Μπόμπι,
μα δυστυχώς ο φίλος σου ξεπέρασε τα όρια.
Καβούρια σαν εσένα δεν ανήκουν εδώ.
Χάρη σε καβούρια σαν εμένα έχεις δουλειά. Προς το παρόν.
-Με προκαλείς; -Άντε τράβα πλάγια στο σπίτι σου
να φας το αηδιαστικό φαΐ της μάνας σου.
Τόλμησες να μπλέξεις την κα Μαρινάρα;
Όχι.
Λοιπόν. Πάρτε δρόμο. Όλοι σας.
Έλα. Αυτοί το ξεκίνησαν, Μπρούνο.
Κι εγώ το τελειώνω.
Σιγά το καβούκι. Μόλις το κέρωσα.
Πάρε τις δαγκάνες σου.
Τζίμι, το καβούκι σου μου χώνεται στο πλευρό.
Αφού τα πόδια σου είναι στη μούρη μου.
Οι φίλοι σου είναι βλάκες.
Ξέρεις κάτι;
Δεν έχουμε ανάγκη το βρομοκλάμπ. Θα χορέψουμε εδώ.
Χόρεψε, Τζίμι.
-Έρχομαι. -Να μη φαίνομαι σαν βλάκας. Έλα.
Στα μούτρα σου.
-Στα μούτρα σου. -Πού πας;
Γι' αυτό ακριβώς δεν ήθελα να βγω απόψε, Μπόμπι.
Πάντα καταλήγουμε σε καβγά.
Τι εννοείς; Υπερασπιζόμαστε την περιοχή μας.
Νούμερο ένα κανόνας των ντόπιων.
"Μόνο ντόπιοι, μπρο".
Κάτσε. Για το κορίτσι κάνεις έτσι; Γιατί της μιλούσες;
-Σου αρέσει δηλαδή; -Τι;
Όχι. Δεν την ξέρω καν.
Είναι θαλάσσιο καβούρι. Έχει βράγχια. Σωστά;
-Έφυγα. -Ώστε έτσι, λοιπόν;
Μην ξεχνάς ποιοι είναι οι φίλοι σου, Άρμεν.
Φίλοι; Με χρησιμοποιήσατε για να μπείτε στο κλαμπ.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σε ήθελα παρέα.
Δεν σε θέλω εγώ για παρέα.
Εντάξει; Δεν θέλω να ξανακάνουμε παρέα.
Τότε πήγαινε σπίτι. Κανείς δεν θα προσέξει ότι λείπεις.
Είσαι καλά, Άρμεν; Άναψαν λιγάκι τα αίματα.
Το ξέρω. Απλώς…
Θα του μιλήσω το πρωί. Εντάξει;
Εγώ την κάνω!
Δεν είσαι και τόσο σκληρός χωρίς τα φιλαράκια σου.
Μοναχούλης είσαι; Τι έγινε;
Δεν τα βρήκες με το κορίτσι μου;
Πού πας;
Να μιλήσουμε θέλουμε μόνο. Έλα.
Όχι, σας παρακαλώ. Μη.
-Μη. Σταθείτε. -Κάτσε να σε βοηθήσω.
Βλέπω τον ποπό σου.
-Ο ποπούλης σου. -Θέλω το καβούκι μου.
-Κοίτα κεφάλι. -Εδώ, σε μένα.
-Όχι. -Σταματήστε, σας παρακαλώ.
Ούτε νεκρός δεν θα φορούσα κάτι τέτοιο.
Δώστε το μου. Όχι.
Ελάτε. Σταματήστε. Είναι το μόνο που έχω.
Έλα, Νάιτζελ. Δώσε πάσα και στους άλλους.
Το πλένεις ποτέ;
Δώσ' μου το καβούκι μου.
Τέρμα τα παιχνίδια, ψεκαστή.
Όχι.
-Αφήστε τον ήσυχο. -Τι σε νοιάζει; Είναι ντόπιος.
-Άρμεν! Άρμεν, βοήθεια. -Έρχομαι, Ανέμονι.
Βοήθεια.
Άρμεν!
Έρχομαι.
Λίγο πιο κοντά.
Δεν θέλω να πεθάνω έτσι, Άρμεν.
Ανέμονι! Κρατήσου!
-Όπα. -Ραμόνα, πάμε.
Πάρε τις δαγκάνες σου από πάνω μου.
Πάμε!
Πρόσεχε!
Γρήγορα.
Έλα, γλυκιά μου.
Το καβούκι μου!
Δεν είναι η πόλη μας αυτή.
Μαμά; Μαμά!
-Μπόμπι, εσύ είσαι; -Μπαμπά, πού είναι η μαμά;
Καλά είμαστε, Μπόμπι. Πεινάς;
Ναι. Κάτι θα έτρωγα.
Ωραία. Πού είναι η κουζίνα μου;
-Μας κάνει. -Μπόμπι. Είσαι καλά;
Δυνατή ήταν.
Παρεμπιπτόντως, κα Μαρινάρα, θα φάω κι εγώ λίγο από ό,τι μαγειρεύετε.
Είδε κανείς τον ανιψιό μου;
Άρμεν, πού είσαι;
-Άρμεν; -Άρμεν;
Άρμεν; Όχι.
-Άρμεν. -Άρμεν.
Άρμεν;
Πού είμαι;
Ανέμονι!
Ανέμονι;
Πάει.
Κάτσε!
Είδατε το καβούκι μου;
Είναι κάπου τόσο και έχει μια εκνευριστική ανεμώνη πίσω,
-γλιτσερή. Συγγνώμη. -Πιο σιγά.
Απλώς έχουμε αναπτύξει μια σχέση αγάπης-μίσους
πολύ συμβιωτική και αλληλοεξαρτώμενη.
Κρύψου.
Πού; Δεν έχω…
Παραλίγο.
Να προσέχεις εκεί έξω. Εντάξει…
Όχι.
-Καλή τύχη. -Σιγά.
Τι; Τι στο καβούκι είναι αυτό; Κάτσε, όχι.
Μ' ακούς; Κάποιο λάθος πρέπει να έχει γίνει.
Ό,τι πήρες πήρες.
Δεν πήρε κανείς μας το καβούκι των ονείρων του.
Αυτό ξαναπές το.
Ανταλλάζουμε;
Όχι, δεν καταλαβαίνεις. Το καβούκι μου είναι πολύ σημαντικό για μένα.
Εντάξει. Γεια.
Το είδε κανείς; Είναι περίπου ίσα με εμένα.
Στενό, αλλά όχι υπερβολικά. Με ένα κόψιμο στον γοφό.
Πρόσεχε πού πας.
Συγγνώμη. Έψαχνα το καβούκι μου.
-Το έκλεψαν. -Ώστε το έκλεψαν.
Με κατηγορείς για κάτι;
-Τι; Όχι. Εγώ… -Όπα.
Κάτσε λίγο. Μισό λεπτό.
-Νομίζω ότι τον ξέρω αυτόν. -Αλήθεια;
Εμένα; Αυτόν;
Άρμεν, σωστά; Ναι, ο Άρμεν.
Είναι φίλος σου ή φίλος μας;
Ανιψιός του Μπρούνο.
Ναι. Τι λέει;
Καλά. Ξέρεις τώρα. Χάθηκα και φοβάμαι για τη ζωή μου.
Κατά τα άλλα, δεν έχω παράπονο.
Δώσε χαιρετίσματα στον θείο σου από τον Μεγάλο Σαλ και τον Μικρό Τζούνιορ.
Εντάξει. Έγινε, Μικρέ Τζούνιορ.
Εγώ είμαι ο Μεγάλος Σαλ κι αυτός ο Μικρός Τζούνιορ.
Σωστά. Πιο λογικό.
Τι έγινε, λοιπόν; Πρώτη φορά σε τσάκωσαν; Μη σκας.
Όλους τους τσακώνουν. Σημασία έχει να μην κάνεις φασαρία.
-Εντάξει; -Ναι.
Μην πεις λέξη. Εντάξει;
Όχι, δεν θα έλεγα.
Δεν ξέρεις τίποτα.
Δεν ξέρω. Βασικά, είμαι μπερδεμένος.
Μπράβο το αγόρι μου.
Τι συμβαίνει;
Καβούρια, δύο στην τιμή του ενός.
Μικρέ. Θες ένα καβούρι;
ΠΥΛΕΣ ΤΟΥ ΚΑΒΟΥΡΙΟΥ
Ξανασυμβαίνει.
Είσαι καλά;
-Είσαι ζωντανός. -Εσύ.
Πού είμαστε;
Στην προκυμαία, νομίζω.
Πόσο μακριά από τον ωκεανό;
Σε καβουροπόδαρα; Δεν ξέρω; Ίσως ένα εκατομμύριο, πάνω κάτω.
Δεν έχω ξαναβρεθεί εκτός ωκεανού για τόσο πολύ.
Αν δεν μπω σύντομα σε νερό, θα…
Δεν ξέρω πόσο μου μένει.
-Μα δεν ανήκω εδώ. -Νομίζεις ότι εμείς ανήκουμε εδώ;
Όχι. Δεν εννοούσα αυτό.
Περνιέσαι για ανώτερη, πριγκιπέσα;
-Όχι, εγώ… -Παιδιά, ελάτε τώρα.
Μην της μπαίνετε. Είναι μαζί μου.
Τι είναι; Το κορίτσι σου;
Πλάκα μου κάνεις;
Ο Άρμεν δεν είναι χαζός να τα φτιάξει με θαλασσινή.
Ναι. Όχι. Ναι. Τι; Μόνο ντόπιοι.
Δεν καταλαβαίνετε. Πρέπει να πάω σπίτι.
Σπίτι; Δεν θα πας σπίτι, θαλασσινή. Τουλάχιστον όχι σ' αυτό απ' όπου ήρθες.
-Τι εννοείς; -Αυτή είναι θανατική ποινή.
Πώς ακριβώς;
-Αυτό θέλω. -Θα το ταΐζεις αυτήν τη φορά;
Να πώς.
Πάλι;
Μην πεις λέξη, μ' ακούς; Λέξη!
Ευχαριστώ που ήρθατε.
Ξέρω ότι η καταιγίδα μάς επηρέασε όλους.
Δείτε τον καημένο τον Κέρλι. Μένει μέσα σε κουτί από γάλα.
Τον κακομοίρη.
Από δω η Βαλ και η κόρη της η Σέλι.
Η άλλη της κόρη, η Ραμόνα, αγνοείται από την καταιγίδα.
-Βαλ. -Μην ανησυχείς, θα τη βρούμε.
Όπως κάποιοι ξέρετε, αγνοείται και ο ανιψιός μου, ο Άρμεν.
-Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε. -Σωστά.
Αν έχει κανείς πληροφορίες για το πού ήταν ο Άρμεν ή η Ραμόνα…
Ρώτα τον Μέικο. Χθες ήταν με το κορίτσι.
Εδώ που τα λέμε, ναι, ήμουν.
Η γλυκιά Ραμόνα ήρθε να με βρει Να χορέψουμε μαζί
Μαγεμένοι από του καλοκαιριού τα ξόρκια
Μία οπτασία Σαν άγγελος που στροβιλιζόταν
Κι εκείνη, όμως, ωραία κουνιόταν
Φαινόταν διψασμένη Και πήγα να της φέρω λίγο νερό
Τα ρέστα δικά σου.
Και λένε ότι δεν υπάρχουν ιππότες πια
Μα τότε εμφανίστηκε ο κος Ψεκαστής Και προσπάθησε να την αρπάξει
Στην ακτή την κυνήγησε Με τους φίλους του παρέα
Ποιους;
Δεν είναι σωστό να δείχνουμε με τις δαγκάνες…
-Τον Μπόμπι Μαρινάρα… -Τι;
Τον Μάνι Όρζο
Και τον Τζίμι Ρομέιν
Παρών! Τι;
Λες βλακείες και το ξέρεις
Ήρεμα, παιδιά.
Προσπάθησα να τη σώσω Μα τότε χτύπησε το κύμα
Βλακείες
Ίδιο αιμοδιψές ύφος είχαν
Όταν η Ραμόνα παρασύρθηκε μακριά
-Αυτό ήταν -Τραβάω στην άμμο μια γραμμή
Ναι, ναι, ναι, ναι
Να ξέρουμε πού βρισκόμαστε όλοι
-Στην άμμο μια γραμμή -Ναι, ναι
Που κανένα κύμα δεν θα σβήσει
-Πού είναι ο Άρμεν; -Τι κρύβετε;
-Τι του κάνατε; -Ας μην τσακωνόμαστε
Ούτε τρίχα δεν θα πείραζα Από το σαγονάκι του
Μα δεν ξέρω τι του έκανε το ρεύμα
Ελπίζω να ξέρει κολύμπι.
Βλακείες
-Λες τον γιο μου ψεύτη; -Λες τον γιο μου ψεύτη;
Κατσιατόρε!
Καταλαβαίνω. Απολύεσαι!
Με ποιανού το μέρος είσαι;
Υπάρχει στην άμμο μια γραμμή
Ναι, ναι, ναι, ναι
Να ξέρουμε πού βρισκόμαστε όλοι
-Στην άμμο μια γραμμή -Ναι, ναι
Που κανένα κύμα δεν θα σβήσει
-Γιατί είμαστε εμείς -Κι αυτοί
Και πάντα έτσι ήταν
Όχι, δεν θα καταλάβουν ποτέ
Τι είναι στην άλλη πλευρά της γραμμής
Ελάτε τώρα. Στο ίδιο καζάνι βράζουμε.
Αυτό είναι κακό. Πολύ κακό.
Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο: να πεθαίνω ή να έχει η μάνα μου δίκιο.
Τελείωσες, θαλασσινή;
Γιατί στέκεσαι στο νερό που πίνουμε!
Καλά.
Όλο δικό σας.
-Πρέπει να φύγω από δω. -Σιγά.
-Ας προσπαθήσουμε να προσαρμοστούμε. -Τι;
Δεν υπάρχει προφανής διέξοδος. Εκτός από την είσοδο.
Κάτσε. Αυτό είναι.
Η διέξοδος είναι η είσοδος.
Πώς…
Μπιχλιμπίδια.
Λαμπερή κυρία!
Γεια σου, κούκλα.
Ναι. Αυτό είναι.
-Σ' αρέσει αυτό που βλέπεις. -Τι κάνεις;
-Τους τραβάω την προσοχή. -Συγγνώμη.
Πόσο κάνει αυτό εδώ;
-Έπιασε. -Ναι, το βλέπω.
Όχι!
-Έρχεται ο άντρας! -Σωθείτε!
-Ραμόνα, φύγε από εκεί! -Όχι, εδώ θέλω να πάω.
Έτσι μπράβο. Έλα στη μαμά.
Αυτή τα έχει εντελώς χαμένα.
Ξέρω ότι οι θαλασσινοί κάνουν λάθος σε όλα,
μα στη συγκεκριμένη περίπτωση ίσως έχει λίγο δίκιο.
Μη χάσεις την ευκαιρία. Το τρένο αναχωρεί.
Ελπίζω να έχεις δίκιο.
-Δεν τσιμπάνε; -Τι; Αυτά τα γλυκούλια; Μπα.
Ελευθερία!
Δεν είδες τίποτα.
Εδώ δες! Είμαστε ελεύθεροι!
Δεν είναι υπέροχη η ζωή;
Από δω.
Έλα.
-Γρήγορα. -Τρελή είσαι;
Όλα καλά. Άνοιξε τα μάτια σου.
Το προτιμούσα όταν τα είχα κλειστά.
-Κοίτα. Νερό. Πάμε εκεί. -Κάτσε. Όχι.
-Με το τρία. -Όχι.
-Ένα, δύο. -Μη μετράς.
Δεν είναι θαλασσινό νερό, αλλά και πάλι μας κάνει.
Μπες μέσα. Το νερό είναι υπέροχο.
Όχι, ευχαριστώ.
-Γιατί φοβάσαι το νερό; -Τι; Φοβάμαι;
Φοβάμαι, είπες… Σε παρακαλώ.
Περίεργα σκέφτεσαι.
Η καρδιά μου. Ουάου.
Τι έχεις πάθει; Δεν ξέρεις κολύμπι;
Όχι, ξέρω. Ξέρω. Σίγουρα… Απλώς δεν το κάνω.
Άκουσα κάποιες συμβουλές για την υγεία και το έκοψα.
Ας το πούμε έτσι.
Και ο πραγματικός λόγος;
Δεν θέλω να το συζητήσω, είπα. Εντάξει;
Δεν το είπες, αλλά εντάξει.
Ξέρεις, δεν έχω βρεθεί ποτέ πιο μακριά από τη μητέρα μου.
Νιώθω καταπληκτικά.
Πολύ καλό.
Δεν υπάρχει άνετος τρόπος να το φορέσω. Ίσιο είναι;
Πού πας;
Όταν γυρίσουμε, η μαμά μου δεν θα με ξαναφήσει από τα μάτια της.
Θα μείνω κάτω από το νερό για πάντα.
Οπότε λέω να κάνουμε τον κύκλο.
Ναι, ή την πιο μοναχική διαδρομή.
Πλάκα θα έχει. Εγώ πάντα αυτό έκανα.
Τι είναι αυτό;
ΜΑΛΛΙ ΤΗΣ ΓΡΙΑΣ
Ουάου.
-Πώς σου φαίνομαι; -Βοήθεια.
Βοήθεια.
Τι;
Πεντανόστιμο.
-Τι έχει μέσα; -Σκέτη ζάχαρη.
-Βαράει στο κεφάλι. -Προσοχή!
Θα μας σκοτώσεις εσύ. Δεν έχεις ιδέα τι κάνεις.
Αν δεν ήμουν εγώ, ακόμα στο κλουβί θα ήσουν.
Σωστό. Σωστό αυτό.
Να σου ανταποδώσω τη χάρη με το να σε γυρίσω πίσω;
Ζωντανή κατά προτίμηση.
-Σε παρακαλώ; -Καλά.
Υπέροχα. Πού είναι ο ωκεανός;
Δεν βλέπω τίποτα από εδώ κάτω. Πρέπει να πάμε πιο ψηλά.
Να. Αυτό φαίνεται να ανεβαίνει.
Σιγά σιγά κιόλας.
Έλα. Να κάτσουμε μπροστά να βλέπουμε.
Ωραία. Ανέβα.
Σοβαρά τώρα; Περπατάω πιο γρήγορα.
Αν αυτό το θεωρείτε διασκέδαση εδώ, χίλιες φορές ο ωκεανός.
Αφού ο ωκεανός είναι τόσο ωραίος, γιατί δεν έμεινες εκεί;
Είσαι κι εσύ σαν τους φουσκωτούς τους φίλους σου στο κλαμπ.
"Κάντε άκρη, ρε. Άσ' το. Χάουζ".
-Φρικτή μίμηση. -Ολόιδια ήμουν.
-Δεν έχω καμία σχέση. -Ναι, καλά.
Καλύτερα φουσκωτός
από τους πλούσιος μορφονιούς που σου αρέσουν.
Πού είναι το τσάι μου, αγάπη;
Δεν πειράζει. Θα πάρω το δικό σου.
Βλέπω τον ποπό σου. Ο ποπός του Άρμεν.
Ξέρεις κάτι;
Μόλις κατεβούμε, νομίζω ότι πρέπει
-να χωριστούμε. -Συμφωνώ.
Δεν χρειάζομαι κι άλλον να με καταπιέζει… μαμά.
Ούτε εγώ ξεναγό με τάσεις αυτοκτονίας.
Ας πάρει ο καθένας τον δρόμο του.
-Αυτό ακριβώς θέλω. -Εγώ το είπα πρώτη.
Κι εγώ το λέω. Και οι δύο.
Επιτέλους. Να ο ωκεανός. Βλέπεις;
Τώρα πώς κατεβαίνουμε;
-Όχι. -Αμάν.
Συγγνώμη.
Επιτέλους, τελείωσε.
Δεν τελείωσε!
Είχε πολλή πλάκα.
-Άρμεν; -Ναι, ένα λεπτό.
-Θες βοήθεια; -Καλό θα ήταν.
Για πάμε. Ψηλό σκαλί.
Είσαι καλά; Θα ξεράσεις κι εσύ;
Καλά είμαι. Λίγο νερό χρειάζομαι μόνο.
Εντάξει.
Έρχομαι αμέσως.
-Εδώ δες έναν ψεκαστή. -Τη δουλειά μου κάνω.
Ορίστε.
-Νιώθεις καλύτερα; -Ναι. Συνέχισε.
Και στην πλάτη μου.
Τι ωραία νιώθω.
-Όχι στο μάτι. -Συγγνώμη.
Δεν έχω ξαναδουλέψει το μοντέλο.
Ουάου.
-Αυτό το μέρος είναι υπέροχο. -Το λατρεύουν οι τουρίστες.
Και οι ντόπιοι, υποτίθεται.
Πού να ξέρω;
Δεν έχεις ξανάρθει εδώ; Και μένεις εδώ;
Άρμεν, θα το κάνουμε.
-Ποιο; -Τα πάντα!
Γύρω μου κοιτώ με απορία
Ζαλισμένη από τη χαρά αιωρούμαι
Μη μου πεις πως όλα αυτά Δεν σε αφήνουν μ' ανοιχτό στόμα
Δεν είναι ώρα για ντροπές
Περίμενε, μη φεύγεις
Αυτή η αριστοκράτισσα Μια τηγανίτα θέλει
Δεν βλέπεις ότι τίποτα Δεν είναι αυτό που δείχνει
Σαν μέσα από παραμορφωμένο καθρέφτη
Μάθε, λοιπόν, για μένα
Θέλω μόνο ελεύθερη να είμαι
Αν νομίζεις ότι αντέχεις Μην αποκοιμηθείς, μωρό μου
Γύρω σου κοίτα
Και μπορεί να ξαφνιαστείς
Με αυτό που θα δεις
Μέσα από τα μάτια του άλλου
Φαίνεται ολοκαίνουριος ο κόσμος
Από τη δική σου οπτική γωνία Έλα τώρα
Και δες τι γίνεται όταν γύρω σου κοιτάς
Έτοιμη για κοντινό
Νομίζεις πως με ξέρεις Γιατί ήρθα από τον ωκεανό
Αλλά κοίτα πιο καλά Και θα σου αλλάξω τα μυαλά
Μπορεί και να περάσεις φανταστικά
Έλεος, δηλαδή Το παίζεις ξινός, μα είσαι τόσο γλυκός
Δεν μπορείς να μου κρυφτείς γιατί βλέπω
Πώς είσαι όπως βλέπω τα κοράλλια
Ραμόνα, στάσου Με έχει πιάσει μια περίεργη ζάλη
Σαν να θέλω να κάνω πάλι εμετό
Όχι, Άρμεν, μάλλον περνάς καλά
Γύρω σου κοίτα
Και μπορεί να ξαφνιαστείς
Με αυτό που θα δεις
Μέσα από τα μάτια του άλλου
Φαίνεται ολοκαίνουριος ο κόσμος
Από τη δική σου οπτική γωνία
Έλα τώρα έξω
Και δες τι γίνεται όταν γύρω σου κοιτάς
Είδες τι εννοώ, Άρμεν;
Δες τι γίνεται
-Όταν γύρω σου κοιτάς -Τα πάντα είναι δυνατά
Γύρω σου κοίτα
Τα πάντα είναι δυνατά
Όταν γύρω σου κοιτάς
Έλα. Παραβγαίνουμε μέχρι τη Ρόδα;
-Ζαλίστηκες πάλι; -Καλά θα είμαι.
Δώσε μου ένα λεπτό.
Ας βρούμε λίγο νερό.
ΠΑΛΙΡΡΟΙΑΚΗ Χαρά
Έλα, από δω.
Ντόνι, έχεις δει τον Άρμεν;
Αν ο Μέικο πείραξε τον μικρό, ορκίζομαι να τον διαλύσω.
Θα φάω τις δαγκάνες του με λιωμένο βούτυρο.
-Χαλάρωσε, Μάνι. -Να χαλαρώσω;
Άκουσες τι είπε ο Μέικο για εμάς.
Ωραία, ελάτε εδώ. Όλοι σας.
Θα σας πω μια ιστορία.
Παλιά ήμουν σκληρός.
Μια φορά κι έναν καιρό, έμπλεκα κι εγώ σε καβγάδες.
Πού και πού έχανα καμιά δαγκάνα.
Όποτε γινόταν αυτό, φύτρωνε άλλη στη θέση της.
Αλλά έμπλεξα σε πάρα πολλούς καβγάδες.
Κι όταν έχασα τη δαγκάνα μου, δεν ξαναφύτρωσε.
Κατανοητό;
Αν συνεχίσετε έτσι, πώς νομίζετε ότι θα καταλήξει;
Τι γίνεται εδώ;
Θαλασσινά καβούρια.
Τι κάνουν εκεί μέσα;
Είναι δικό μας κλαμπ.
Δικό μου είναι. Θα το χειριστώ εγώ.
Πάμε.
Στον ηδονισμό!
Στην παρακμή!
Στη ζωή χωρίς συνέπειες!
Κοίτα τον! Θα τον αφήσουμε να γλιτώσει;
Έλα. Ξέχνα τον. Ας ψάξουμε τον Άρμεν.
Πού πας;
Οι φίλοι είναι πιο σημαντικοί από το να δώσουμε μάθημα στα καβούρια.
-Ναι, μα αυτός ο τύπος! -Αυτός ο τύπος!
Ξέρετε κάτι;
Άσ' το.
Δεν είναι ο ωκεανός, αλλά θα σε τονώσει αυτό για λίγο;
Ναι.
Όχι.
Μην ανησυχείς, Ραμόνα. Το 'χω.
Πάω στο επόμενο. Υπομονή.
Συγγνώμη, Ραμόνα.
Πλάκα κάνεις;
Είναι ό,τι πιο ωραίο έχουν κάνει για μένα.
Δεν φταις εσύ.
Μόνη μου πήγα κι έμπλεξα.
Νιώθω μια πίεση να είμαι πάντα τέλεια.
Μάλλον ήθελα να κάνω τα δικά μου λάθη επιτέλους.
Κατάλαβες;
Τα κατάφερες. Αυτό πρέπει να είναι κάπου ψηλά.
Στα πέντε κορυφαία λάθη όλων των εποχών.
Συγχαρητήρια. Να είσαι περήφανη.
Σκάσε, Άρμεν.
Άρμεν!
Πού είσαι, φιλαράκι;
Μικρή!
Μικρή, είσαι καλά; Χάθηκες;
Χρειάζεσαι βοήθεια;
Προφανώς δεν χρειάζεσαι.
Και υποθέτω ότι δεν χάθηκες.
Κατάλαβα. Θα ψάχνεις την αδερφή σου.
Εγώ έψαχνα τον φίλο μου και…
Καταλαβαίνω. Δεν με εμπιστεύεσαι.
Μα δεν είχαμε καμία σχέση με αυτά που έλεγε ο Μέικο. Εγώ…
Είμαστε καβούρια της στεριάς. Όχι και ζώα.
Μπορώ να σηκωθώ;
Συγγνώμη;
Αλήθεια; Τίποτα;
Καλύτερα που δεν κοιτά.
Τα κατάφερα. Περίμενε!
Μήπως να ενώσουμε τις δυνάμεις μας;
Χρειάζομαι προστασία, προφανώς.
Συγγνώμη, δεν κατάλαβα ότι είσαι…
Νόμιζα ότι μπορούσες…
Έτσι γεννήθηκες;
Εγώ; Ναι, έτσι γεννήθηκα.
Δυστυχώς.
Ξέρεις κάτι. Έχω έναν κουφό ξάδερφο.
Τον ξέρεις;
Μπα, φυσικά και δεν τον ξέρεις.
Απλώς σκέφτηκα ότι κάνετε παρέα μεταξύ σας.
Ξέρεις, επειδή δεν είναι εύκολο να…
Εννοώ ότι πρέπει να είναι δύσκολο να έχεις να κάνεις με…
Να έχεις να κάνεις με βλάκες που κάνουν ηλίθιες ερωτήσεις.
Μπόμπι, είσαι τόσο χαζός όσο φαίνεσαι τελικά.
Κοίτα, συγγνώμη. Εντάξει;
Όσοι με κοιτάνε με θεωρούν ανεγκέφαλο φουσκωτό
που όλο θέλει να τσακώνεται.
Είναι λες και το περιμένουν αυτό από μένα.
Απλώς έχω σιχαθεί να μη βλέπουν εμένα όπως είμαι.
Με καταλαβαίνεις;
Ναι, νιώθω πως ναι.
Ίσως έχουμε πιο πολλά κοινά απ' ό,τι νομίζουμε.
Δεν είπα αυτό, σωστά;
Ήταν τουλάχιστον κοντά;
Έλα να σε γυρίσω σπίτι, μικρή.
Ευχαριστώ.
Είναι ωραίο αυτό.
Δεν είχα ποτέ ξανά φίλη κορίτσι.
Άρμεν;
-Να σε ρωτήσω κάτι; -Φυσικά.
Αν ο Μέικο δεν μας είχε διακόψει στο κλαμπ,
-θα μου είχες ζητήσει να χορέψουμε; -Τι; Όχι. Αποκλείεται.
Εννοώ… Δεν έχω ξανακάνει κάτι τέτοιο.
Θα ήταν τελείως κόντρα στον χαρακτήρα μου.
Να ζητήσεις σε κάποια να χορέψετε;
Σε οποιονδήποτε.
Έχω πολύ καιρό που δεν κάνω πολλά πράγματα.
Γιατί;
Όταν ήμουν μικρός, έγινε μια καταιγίδα
και οι γονείς μου δεν τα κατάφεραν.
Από τότε δεν ξαναμπήκα στο νερό.
Άρμεν.
Βασικά μια ζωή κρύβομαι στο καβούκι μου.
Αφότου χάθηκαν,
ήταν μια καλή δικαιολογία για να μείνω μέσα.
Νομίζω ότι είσαι πιο γενναίος από όσο πιστεύεις.
Ναι, με πετυχαίνεις σε μια ιδιαίτερα καλή μέρα.
Αν φάνηκα έστω και λίγο γενναίος, το οφείλω μόνο σε εσένα.
Δεν το πιστεύω ότι το είπα αυτό.
-Τι περίεργος είμαι. -Ναι, είσαι.
Δεν μοιάζεις με κανέναν.
Καλό είναι αυτό.
Φτάσαμε στη στάση σου.
Μην ανησυχείς. Θα τους βρούμε.
Αλλά δεν θα ξεπορτίσεις ξανά.
-Πάρε τις δαγκάνες σου από πάνω της! -Όχι, κυρία.
Εμείς απλώς ψάχναμε την κόρη σας.
Μη μας πλησιάζεις!
Ξέρω πολύ καλά ποιος είναι.
Δεν καταλάβατε.
-Αρκετά δεν έκανες; -Συγγνώμη, εγώ…
-Δεν… -Μην την ξαναπλησιάσεις!
Σας παρακαλώ. Δεν είμαι αυτός που νομίζετε.
Μείνε μακριά μας!
Η καρδιά είναι ένας μυς
Ο πιο δυνατός που έχω
Μα δεν με βλέπεις να τον σφίγγω
Μόνο τις δαγκάνες μου κοιτάς
Η καρδιά είναι ένας μυς
Αυτός που θες όταν χάνεται η ελπίδα
Αυτός που θες σε στιγμές απελπισίας
Δεν ξέρω γιατί κανείς δεν το βλέπει
-Είμαι κάτι παραπάνω -Παραπάνω!
Κάτι παραπάνω από ένας φουσκωτός
-Θέλω κάτι παραπάνω -Παραπάνω!
Από το κλαμπ κάθε σαββατοκύριακο
Η παραλία μου με χρειάζεται
Πίστεψέ με, σε παρακαλώ
Είμαι κάτι παραπάνω από ένας φουσκωτός
Μόνο εγώ το βλέπω αυτό
Αν δεν μπορούμε να έχουμε εμείς το κλαμπ, δεν θα το έχει κανείς.
Πρέπει να γίνω η αλλαγή Που θέλω για την παραλία
Τον πόνο μου βλέπουν Δεν είμαι απλώς ένα κομμάτι κρέας
Σελίδα γυρίζω
Κάνω στροφή
ΜΟΝΟ ΝΤΟΠΙΟΙ
Για τη συμφιλίωση
Ντόνι, τι συμβαίνει;
Δεν με πληρώνουν αρκετά. Έφυγα!
Όχι.
Τι κάνατε, βρε παιδιά;
Δείτε ποιος έβαλε επιτέλους μυαλό.
Ορίστε. Τώρα θα παλέψουμε δίκαια.
Δεν έχει πλάκα αυτό.
Παιδιά, φτάνει με τους καβγάδες.
Έρχεται η Νόσος!
Δεν είναι ανάγκη να κάνουμε έτσι.
Βοήθεια, Μπόμπι!
Άφησέ τον!
Όχι, Μάνι. Άσ' τον.
Ελάτε, παιδιά. Χωριστείτε.
Φτάνει!
Τα 'θελε και τα 'παθε.
Έκανες αυτό που πρέπει.
Μπράβο, μεγάλε. Πειράζει να σου πω "Κόλλα το";
Ακούστε καλά. Δεν τελειώσαμε εδώ!
Αλήθεια; Εμένα έτσι μου φαίνεται.
Ο φίλος σας ο Άρμεν…
είναι νεκρός.
Ανέμονι, είσαι καλά;
-Ο ανιψιός μου. Είναι αλήθεια; -Το κύμα.
-Ο Μέικο. -Τι σου έκαναν;
Είναι σε μετατραυματικό σοκ.
Αυτό θα πει πόλεμος.
Ελάτε!
Έρχεσαι, Μπόμπι;
-Άρμεν; -Ναι;
Πώς λες να είναι όταν γυρίσουμε;
Ψηλό σκαλί.
Ευχαριστώ.
Εννοώ, τι λες να πουν για εμάς;
-Για εμάς; -Ναι.
Εμάς.
Νομίζω ότι βρήκα λίγο καλαμάρι.
Όχι, τσίχλα είναι.
-Βρήκα κανόλι. -Αλήθεια; Για να δω.
Τι είναι αυτό;
Όχι. Όχι, Ραμόνα, εγώ…
Τι κάνεις, μικρέ;
Ραμόνα…
Μικρέ. Έλα εδώ. Θα σου δώσω μια συμβουλή.
Ένας νεαρός σαν εσένα δεν κάνει να δεσμευτεί από τώρα.
Ξέχνα την.
Ραμόνα, στάσου.
Έλα. Θες λίγο κανόλι;
Ποιος δεν θέλει κανόλι;
Ραμόνα!
Ραμόνα, συγγνώμη. Τα θαλάσσωσα.
Απλώς… Δώσ' μου άλλη μία ευκαιρία.
Τι, θα με συστήσεις στους φίλους σου;
-Να… -Θα γνωρίσεις την οικογένειά μου;
Τι πιστεύεις ότι θα πει η μητέρα μου;
-Ραμόνα. -Άσ' το, Άρμεν.
Δεν θα τα καταφέρναμε ποτέ.
Όλα καλά. Σε έπιασα.
Αυτή είναι η παραλία μας. Ώρα να την πάρουμε πίσω.
Η τουριστική σεζόν και επισήμως
έληξε!
Τι κάνουμε εδώ; Πόσες δαγκάνες πρέπει να χαθούν;
Ο ανιψιός σου είναι νεκρός εξαιτίας τους.
Αν δεν παλέψεις γι' αυτό, για τι θα παλέψεις;
Ποιοι νομίζουν ότι είναι;
Αν μας πάρουν τις καλοκαιρινές διακοπές, τι έχει σειρά;
Οι ανοιξιάτικες; Οι χειμερινές; Η δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων;
Θα τους αφήσουμε να μας διώξουν; Ή θα παλέψουμε;
Είστε μαζί μου;
Εννοώ… Για τη Ραμόνα!
Για τη Ραμόνα!
Κρατήσου, Ραμόνα! Εκεί είναι ο ωκεανός.
Στην άλλη πλευρά του αμμόλοφου. Βλέπεις; Εκεί είναι.
-Όχι. -Είναι πολύ μακριά. Δεν μπορώ.
Ραμόνα. Όχι. Σε παρακαλώ, σήκω.
Έλα.
Δεν μπορώ να το κάνω χωρίς εσένα. Δεν είμαι αρκετά δυνατός.
Για τη Ραμόνα!
Για τον Άρμεν!
Άρμεν!
Πάω να τσιμπήσω κάτι. Γεια, μπαμπά.
Καλά να περάσεις.
Με έχωσε για τα καλά εδώ.
Σε πέτυχα!
Τράβα.
Έρχεται η Νόσος! Μπουμ!
Επίθεση!
Μια μερίδα κεφτεδάκια της μαμάς. Έφτασε!
Σ' αγαπώ, μαμά!
Κι εγώ, μωρό μου!
Εσύ για πού το 'βαλες;
Ανάψτε τα, κυρίες μου!
Πυρ!
-Μπρούνο! -Ήρθες.
Κάποιος πρέπει να σας προσέχει.
Προσοχή.
Για τον Άρμεν!
Τι στο…
Κάτσε λίγο. Τι συμβαίνει εδώ;
Ραμόνα!
-Είσαι καλά. -Ραμόνα!
Μαμά.
Σέλι.
Μωρό μου.
Μαμά, συγγνώμη.
Αγάπη μου, εγώ σου ζητώ συγγνώμη.
-Άρμεν. -Άρμεν.
Αυτό ήταν επικό.
-Μπράβο, φιλαράκι. -Μπρο, ήσουν τέλειος.
Είμαι πολύ περήφανος για εσένα.
Λοιπόν, θα μας συστήσεις στη φίλη σου;
Από δω η Ραμόνα.
Το κορίτσι μου.
Κάτσε. Το κορίτσι σου;
Έχεις κορίτσι.
Ο Άρμεν έχει κορίτσι!
-Μα τον Μπον Τζόβι! -Μπράβο, Άρμεν.
Ευχαριστώ που έσωσες την κόρη μου. Είσαι πολύ γενναίος.
Είδες; Σ' το είπα.
Ναι, κι εκείνη με έσωσε.
Πώς καταλήξαμε εδώ;
Θέλετε να μάθετε πώς καταλήξαμε εδώ;
Ο Μέικο είπε ψέματα. Έτσι καταλήξαμε εδώ.
Αυτό δεν είναι αλήθεια. Πες τους, Μέικο.
Να, απλώς σκέφτηκα… Δηλαδή…
Εγώ την είδα πρώτος!
Δωροδόκησα για να μπεις στα καλύτερα σχολεία
κι έτσι με ξεπληρώνεις;
-Ίδιος ο πατέρας σου. -Όχι, μαμά, μη φεύγεις, σε παρακαλώ.
Αν φύγεις, θα συνεχίσεις να με συντηρείς;
Μητέρα!
Λοιπόν, θέλετε να έρθετε για βραδινό; Φτιάχνω σάλτσα.
Με μεγάλη μου χαρά.
Η φύση. Είναι πανέμορφη.
Με το τρία.
Ένα! Δύο! Τραβήξτε!
Σορ Πόιντ!
Επανήρθαμε, παίδες!
Μαρινάρα.
Θες να πεις κάτι, Μέικο;
Έχω κάτι για εσένα.
Είναι μια αρχή.
-Η μάνα σου σε έβαλε να το κάνεις; -Ναι.
Έχει ωραίο γούστο.
Να την αγαπάς.
Αλυσίδα κενού!
-Αλυσίδα κενού; -Αλυσίδα κενού.
-Αλυσίδα κενού! -Αλυσίδα κενού!
Ναι. Είναι τέλειο.
Οπωσδήποτε.
Υπέροχο.
Ωραία. Κάτσε να το πάω μια βολτίτσα.
Γεια σου, Ντενίς. Ωραίος;
Τζίμι, νομίζω ότι κόλλησα τη Νόσο.
Με είπε Νόσο. Σ' το είπα ότι θα μου κολλήσει.
Μπράβο σου, Τζίμι.
Μισό λεπτό. Άρμεν.
-Τι συμβαίνει; -Δεν ξέρω.
Κοίτα τι βρήκαμε.
Γεια σου, συγκάτοικε!
Ανέμονι. Είσαι καλά.
Χαίρομαι που σε βλέπω εκτός σπιτιού, Άρμεν.
Χαίρομαι που είμαι έξω.
Έμεινε κανένα καβούκι;
Κανείς;
Ήρθε η ώρα, Άρμεν.
Είσαι σίγουρος;
Εκατό τοις εκατό.
Έχει κανείς κανένα καβούκι;
Κέρλι.
Κόψτε μούρη!
Έλα, Κέρλι. Πάμε να τα σπάσουμε.
Άρα, θα κρατήσεις αυτό;
Ναι. Το συνήθισα κάπως.
Η παλίρροια κατεβαίνει
Κι εμείς έξω θα βγούμε
Μυρίζει φύκια και αντηλιακό
Και πιθανότητες
Το καβούκι μου γυαλίζω
Μέχρι να λάμψει σαν αβαλόνη
Τα πάντα είναι δυνατά Μια καλοκαιρινή βραδιά
Αν παίξεις τα χαρτιά σου σωστά
Το ηλιοβασίλεμα μάγια κάνει
Και θες να φιληθείς και να το μάθουν όλοι
Τα πάντα μπορούν να συμβούν στην ακτή Ο ουρανός μέσα από τις σανίδες λάμπει
Ακούς το τραγούδι σου να παίζει
Όποιος θες μπορείς να γίνεις
Έξω θα βγούμε
Κάτω από την προκυμαία
Σαν μέδουσες και ανεμώνες θα κουνηθούμε
Έξω θα βγούμε
Στην ακτή θα κατεβούμε
Τους κανόνες θα πατήσουμε Κι αναμνήσεις θα δημιουργήσουμε
Μη με περιμένετε, κορίτσια.
Ο αέρας μοσχοβολάει ελευθερία
Απόψε τίποτα δεν μας σταματά
Όλοι θα μας θαυμάζουν στην άμμο
Δεν υπάρχει λόγος για καβγάδες
Τα πάντα είναι δυνατά
Τα πάντα!
Τα πάντα είναι δυνατά
Πάμε.
Όπως το νέον μέσα από τους πυλώνες
Το μέλλον φαντάζει φωτεινό
Τα πάντα είναι δυνατά Μια καλοκαιρινή βραδιά
Καλοκαιρινή βραδιά
Τι λέει;
Ας μην τελειώσει ποτέ το καλοκαίρι.
Τα πάντα είναι δυνατά Μια καλοκαιρινή βραδιά
ΤΕΛΟΣ
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΝΙΟΥ ΤΖΕΡΣΕΪ ΣΠΙΤΙΑ ΣΑΣ ΤΩΡΑ!