Πριν γεννηθείς, το Αμστερνταν είχε αιχμαλωτιστεί από ένα λουλούδι...
Την τουλίπα.
Έρχονταν από μακριά, απ'την Ανατολή, και ήταν τόσο σπάνια και όμορφα,
γιατί οι άνθρωποι έχασαν τις αισθήσεις τους, προσπαθώντας να τα κάνουν δικά τους.
Πλούσιοι και φτωχοί ξόδευαν και δανείζονταν χρήματα στο εμπόριο βολβών,
που ανεβαίναν σε τιμή ραγδαία.
Κανένα, βέβαια, όσο οι σπάνιες ριγέ τουλίπες...
που ονομάζονταν Διακόπτες.
Ένας νέος Διακόπτης ήρθε από πουθενά,
σαν Θεία Πράξη, και άλλαξε τη ζωή των ανθρώπων.
Ένα λευκό λουλούδι με μια βυσσινή Θεόσταλτη λωρίδα...
ανέτρεψε τις ζωές των ανθρώπων, τη δική μου και της ερωμένης μου, της Σοφία.
Σοφία!
Ώρα να φύγουμε! Η ηγουμένη καλεί!
Αλλά όλα αυτά συνέβησαν μέχρι που η Σοφία ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου...
με τον Κορνέλις Σαντβορτ στον Ναό της Αγ. Ούρσουλας.
Είναι ασφαλές λιμάνι. Και θα'χεις ένα ωραίο σπίτι, έναν υπάλληλο,
και θα αποκτήσεις παιδιά.
Δώσ'του έναν κληρονόμο, και όλα θα πάνε καλά.
Αγάπη, τιμή και υπακοή. Είναι για καλό.
Σε αντάλλαγμα για τη θυσία της Σοφία,
τα αδέλφια της μετακινήθηκαν με ασφάλεια στο Νέο Άμστερνταμ, στην Αμερική...
για να μείνουν με τη μόνη εν ζωή συγγενή τους, μια θεία.
Έτσι, η Σοφία έφτασε στο ορφανοτροφείο ξυπόλητη...
αλλά την άφησαν σε μια άμαξα.
Προχώρα!
Μην αφήσεις τα κοτόπουλα έξω! Όχι!
Όχι, έλα!
Ένας άντρας θέλει να αφήσει κάτι απ'τον εαυτό του πίσω.
Έναν γιο να κληρονομήσει το όνομα και την περιουσία του.
Ο μικρός στρατιώτης μου είναι ντροπαλός απόψε.
Ώρα να αναφερθώ για το καθήκον, κύριε.
Δώσ'μου το χέρι σου.
Σταθείτε προσοχή, κύριε.
Κορνέλις, να σου συστήσω τον γιο και κληρονόμο μου.
Συγχαρητήρια.
Έτσι, εσυ κι η γυναίκα σου δεν χάσατε χρόνο.
Ακούω οτι η γυναίκα σου σπαταλάει τον δικό σας.
Όχι πως δεν προσπαθεί.
Αυτό το ορφανό κορίτσι, στείλ'το πίσω τότε.
Προσπάθησες αρκετά...
Θα της δώσω 6 μήνες. Είναι καλύτερα να την παρατήσω μετά.
Αυτό μου θυμίζει, εκείνη τη γυναίκα στην Ουτρέχτη,
- Συνέχεια ρωτάει για σένα. - Αλήθεια; Τί λέει;
Θέλει να ξέρει πότε θα επιστρέψεις.
Μόνο ένα άγγιγμα φωτεινού φτερώματος στις λεπτομέρειες.
Μια γυναίκα που είναι παντρεμένη 3 χρόνια, χρειάζεται να δείχνει ενδιαφέρουσα.
Αλλιώς η ζωή γίνεται βαρετή.
- Ξέρεις ποια είναι; - Φυσικά.
Είναι η Δανάη που αγαπήθηκε απ'τον Δία.
Αυτή είναι η Αντονία Χόκεν, η σύζυγός τoυ σιδερά.
Θα μπορούσε να σου πει κάτι γι'αυτόν με το πινέλο.
- Πραγματικά; - Είναι αλήθεια;
Όσον αφορά το φόρεμά σας, θα'ναι έτοιμο σε μια εβδομάδα.
Σας ευχαριστώ, κα. Oβερβαλτ.
Μοσχoκάρυδα. Απ'ευθείας απ'τη βάρκα.
Θέλουν 200 το βαρέλι. Πάρε μια οσμή.
Η ποιότητα είναι καλή. Αλλά κοίτα...
έχουν προσθέσει το κέλυφος για να κάνουν τα βαρέλια βαρύτερα.
Πονηροί νησιώτες με τα κόλπα τους.
Πρόσφερέ τους 85.
Θέλω όλα τα βαρέλια, όταν βρεθούν στην αποβάθρα, να τα ανοίξουν και να τα επιθεωρήσουν!
Αυτές ήταν ευτυχισμένες μου στιγμές και δεν θα μετακομίζαμε με τη Σοφία.
Μου φέρθηκε σαν αδελφή, ενώ ο αφέντης μου, σπάνια με πρόσεχε.
Πάλι ψάρια, Μαρία; Θα φυτρώσουμε πτερύγια.
Αλλά πάντα σας αρέσει η ρέγγα σε γλυκό ξύδι, κύριε.
Μα, ψάρια 3 φορές τη βδομάδα; Και περισσότερες την περασμένη, τώρα που το θυμάμαι.
Γιατί; Είσαι ερωτευμένη με τον ψαρά;
- Να έρθω άυριο; - Ναι.
- Μόνο αν μ'αγαπάς. - Σ'αγαπώ, Μαρία.
Ευχαριστώ.
- Αντίο. - Αντίο, Γουίλεμ, φύγε.
Φύγε.
Νομίζω ότι ο μικρός στρατιώτης μου είναι έτοιμος απόψε.
Σε παρακαλώ, το κερί.
Πρέπει να πάρω κάτι απ'το φαρμακείο. Έχεις το πορτοφόλι;
Ζήτησέ του κάτι να σου ανεβάσει το ηθικό.
Θα ρωτήσω εσένα. Τι παίρνεις και σε κάνει τόσο χαρούμενη;
Δεν το κρατάει, κυρία.
- Το σπίτι του Δρα. Σοργκ; - Ο Σοργκ αυτοπροσώπως, στη διάθεσή σας.
Θα περάσετε;
Ξέρετε την κα. Όβερβαλτ; Είναι η μοδίστρα μου.
Ναι, την ξερω. Μου είπε ότι είστε γιατρός των γυναικείων μυστηρίων.
- Μπορείς να μιλήσεις με απόλυτη εχεμύθεια. - Μου είναι δύσκολο.
Λοιπόν, επίτρεψέ μου να σε βοηθήσω. Πόσο αργά είναι;
Πόσο αργά είναι ποιο;
Όχι.
- Τι σου είπε η κα. Oβερβαλτ; - Οτι θα με βοηθούσατε να μείνω έγκυος.
- Να δώσω στον σύζυγό μου ένα παιδί. - Α, ναι, η κυρία Οβερβαλτ.
Τώρα τη θυμήθηκα.
Ο σύζυγός μου έκανε 2 παιδία με την πρώτη του γυναίκα.
Ο Θεός τα πήρε και τα τρία. Πριν από πολλά χρόνια.
Ο Κορνέλης είναι γέρος, αλλά και πολύ πρόθυμος.
Εξάλλου, μ' έσωσε από μια ζωή φτώχειας, και πρέπει να του το ανταποδώσω.
Θέλει έναν γιο. Αλλά δεν είχα την ευλογία μέχρι τώρα.
Η κα. Oβερβαλτ είπε οτι μπορείτε να με βοηθήσετε.
Φυσικά.
Απο'δώ.
- Σας ευχαριστώ. - Εκεί είναι το κρεβάτι.
Μπρούμυτα ή ανάσκελα, ο,τι θέλεις.
Πολλά συγγνώμη!
Πώς τολμας!
...να αγαπάτε ο ένας τον άλλον με μια καθαρή και ένθερμη καρδιά:
αναγεννημένοι, όχι από διεφθαρμένους σπόρους,
αλλά από αμόλυντους, με τον λόγο του Θεού,
που ζει και παραμένει για πάντα.
Διότι όλη η σάρκα είναι γρασίδι,
και όλη η δόξα του ανθρώπου όπως το λουλούδι του χόρτου...
Ωραία γορουνοκέφαλα!
Θα πάρω 4 μπριζόλες και μια κότα, για ένα φιορίνι.
4 μπριζόλες.
Xαμογέλα, Σιμόν.
Ευχαριστώ πολύ.
Στις ευλογίες της γενναιοδωρίας, σε καλές και κακές στιγμές, τώρα και για πάντα,
εμείς, οι υπηρέτες Σου, είμαστε πραγματικά ευγνώμονες. Αμήν.
Αποφασισα να ζητήσω τις υπηρεσίες ενός ζωγράφου.
Έναν ζωγράφο πορτρέτου. Κι έτσι, προσέλαβα τον Μάθιου.
Hταν σκληρός εργάτης, καθαρίζοντας τον κόσμο της τέχνης για έναν κατάλληλο υποψήφιο.
Τα λέμε το βράδυ στην ταβέρνα.
Χρειάζομαι καναδυό πόρνες αύριο... Έχω έναν φίλο.
Φτιάχνω μια σκηνή ταβέρνας, την κόρη του ξενοδόχου για τον Πολ Νασάου.
Ο Νασάου δεν μπορεί να ζωγραφίζει τοπία ταβέρνας για να σώσει τη ζωή του!
Βρήκε έναν καλλιτέχνη. Είμαι βέβαιος ότι είναι νηφάλιος,
...εργατικός και αξιοσέβαστος. - Χαν!
Τον λένε Χαν Φον Λος. Ειναι απ'τους πιο υποσχόμενους...
νέους καλλιτέχνες στο Άμστερνταμ. Έτσι, η τιμή του εξακολουθεί να'ναι λογική.
Η σκηνή πατινάζ μου.
Η Ανάσταση του Λάζαρου. Είμαι ο τυφλός ζητιάνος.
Το μονοπάτι του Δρουνκαρδ.
Σ'ευχαριστώ που μου έδείξες τη δουλειά σου.
Είναι ωραία, αλλά στερούνται εμμονής.
Θα έκανες έναν όμορφο...
Θεωρείς ότι υπάρχει ματαιότητα σ'αυτό;
Ναι, υπάρχει λίγη.
Κι όταν όλα τα άλλα για μένα θα έχουν ξεχαστεί,
θα πουν, "Κοίτα εκεί, εκείνο το τυχερό παλιόσκυλο.
Δεν είχει μια υπέροχη νεαρή γυναίκα; "
Ένα διπλό πορτρέτο, ο Κορνέλι Σάντγουορτ κι η σύζυγός του, Σοφία.
Εμμονή.
- Θεέ μου, ήμουν τύφλα στο μεθύσι. - Χαν, σού'χω προμήθεια.
- Διπλό πορτραίτο, Korνέλις Σάντφορτ και η σύζυγός του. - Ποιος;
Ο βασιλιάς των πιπερόκοκκων.
Είναι ένα πομπώδες παλιό πορτρέτο, αλλά κοστίζει 50 φιορίνια.
- Πού είναι λεφτά μου; - Σύντομα θα στα φέρω.
Έτσι, με τη μορφή ενός αγωνιζόμενου νεαρού καλλιτέχνη...
που προσέχει τους τρόπους του, προκλήθηκε αναταραχή στο σπίτι.
Εχω ραντεβού.
Μια σφαίρα για το μακρινό κόσμο, κλίμακώνεται, ζυγίζοντας τις αμαρτιες μας...
την Ημέρα της κρίσης και στον θάνατο,
για να υπενθυμίσει στον θεατή οτι "Ματαιοτης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης".
Αλλά πού θα ήταν ζωγράφοι πορτρέτων χωρίς λίγη ματαιοδοξία;
Έτσι, νομίζω. Κι εγώ εδώ.
Όχι.
Εδώ.
Επίτρεψέ μου.
Μείνε ακίνητη.
Είδα το μέλλον στον καθρέφτη εκείνη τη μέρα.
Αλλά δεν το ήξερα.
Ναι, βάλ'το πινέλο σου για να συλλάβει η γυναίκα μου.
Πώς πάνε οι δουλειές;
Εσείς είστε στις επιχειρήσεις, κύριε.
Χορηγείται.
Η Ολλανδική Δημοκρατία μας είναι το πλουσιότερο έθνος στη Γη.
Προσφορά και ζήτηση, έτσι πάει...
- Πιπέρια ή πορτρέτα, - Στόμα.
μοσχοκάρυδο, κανέλα, γαρίφαλο, πορσελάνες, κι όλα αυτά...
είναι πιο αξιόπιστα απο σπόρους τουλίπας.
- Μα, φυσικά, η καλύτερη μου επένδυση ήταν η Σοφία μου. - Κορνέλις, πώς μπορείς;
Σε βλέπω στο πάτωμα.
Πρώτη φορά;
Αγορά ή πώληση;
Μιλάμε για σπόρους τουλίπας;
- Ακριβώς. - Για αγορά.
Σωστή απάντηση. Ακολούθα με.
Θα αποφύγω τις επισημότητες.
Σ'ευχαριστώ, Ρόντ.
- Καλός άνθρωπος. - Ησυχία, παρακαλώ!
Την πρόσοχή σας. Δεν μπορώ να σκεφτώ.
Ο Βίλεμ χρεώθηκε άσκοπα για κάτι που γνώριζε μόνο από φήμες:
την αγορά της τουλίπας.
Συνέβη στα πίσω δωμάτια των ταβερνών...
όπου τεράστια ποσά χρημάτων κερδίζονταν και χάνονταν...
...καθώς στοιχημάτιζαν στο χρώμα των άνθεων.
- Εγινε! - Πού είναι αυτό, κύριε;
Ηρεμήστε, κύριοι, παρακαλώ.
Ρίσκαρε τα πάντα για μας.
Πράτερ, αποδέχεστε την προσφορά;
- Η προσφορά γίνεται αποδεκτή. - Εγινε.
Σας ευχαριστώ!
Ο Πράτερ εκ μέρους της Αγ. Ούρσουλας, για τον κήπο τουλίπας των αδερφών.
- Πόσα μπορείς να διαθέσεις; - 18 φιορίνια.
Αυτά μπορεί να σου φέρουν μερικά μεμονωμένα χρώματα.
Ο Πράτερ έχει ένα δέμα με λευκά.
- Μη φοβάστε να μιλήσετε. - Είναι καλή επένδυση τα λευκά;
Η όλη αγορά ανεβαίνει. Δεν θα πάει στραβά.
- Παρτίδα λευκών προσφέρεται στο δωμάτιο... - Αυτός είναι.
...απ'τον κ. Πράτερ.
- Πού είναι; - Στο έδαφος ακόμα.
Είναι το πιστοποιητικό ιδιοκτησίας που αλλάζει τα χέρια.
- 7, στο πίσω μέρος. - 8, πάνω εδώ!
- 9! - 9!
- 10, εδώ!
10 απ'το νέο πρόσωπο, εδώ μπροστά.
- Ποιος έχει 11; Δείξτε μου 11. - 13!
- 13 απ'τις κυρίες. - 13 απ'τις κυρίες στις σκάλες.
- 14. - Καλώς.
- 15, εδώ. - 16!
16, 17, κανείς;
- 17. - Συνεχίστε.
- 18! - 18, στον νεαρό κύριο.
- Μπορώ να πάρω 19; - Μήπως ακούω κανά 19άρι; Οχι;
Κύριε Πάτερ, η προσφορά ανέρχεται σε 18 φιορίνια.
- Η προσφορά είναι αποδεκτή. - Δικο σας.
Τέλεια.
Φέρε το πιστοποιητικό.
18 ακριβώς. Σας ευχαριστώ.
Έγινε. Τέλεια επένδυση.
- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ πολύ.
- Ποια θά'ναι η επόμενη προσφορά; - Σας αποχαιρετώ.
Ναι. Η εκκλησία απέσυρε την προστασία από ζωγράφους και τώρα η καθημερινότητά μας,
αθανατοποιείται στα πλούσια χρώματα των αλκαλίων.
Στεκόμαστε, κοιτώντας τη ζωή μας.
Είναι πίνακες της σιωπής.
Κορνέλις, ασ'τον να σκεφτεί. Είναι καλλιτέχνης.
Τουλάχιστον, έτσι ελπίζω.
Μάτια.
Χέρι.
Σε παρακαλώ, μη χαλάσεις τη στάση.
Λίγο σφιχτά.
Πού θες να τοποθετηθώ;
Εδώ.
Ανέβα.
Όχι, σήκωσε το πηγούνι σου.
Γκέριτ...
μείνε ακίνητη. Επίπεδη.
Τι είναι;
Ο ζωγράφος; Δεν τον θέλω ξανά.
Δεν θα έρθει για τις επόμενες 2 βδομάδες.
Θέλω τις μέρες μου ελεύθερες. Δεν τον θέλω ξανά εδώ.
Δεν θέλω να μας φτιάξει κανένα πορτραίτο.
- Γιατί όχι; - Είναι επικίνδυνο.
Για τη στάση μας ενώπιον της χάρης του Θεού. Είναι ματαιοδοξία.
"Η Χάρη του Θεού";
Ελα να καθίσουμε.
- Τι συμβαίνει αλήθεια; - Είναι πολύ ακριβό.
Δεν είναι επικίνδυνο, αλλά ακριβό;
- Δεν μ'αρέσει. - Αναβλύζεις αιτίες.
- Eίναι αναιδής. - Αφού είναι καλλιτέχνης.
Αλλά κοίτα, μπορώ να τον ξεπληρώσω, και παίρνουμε άλλον.
Δεν υπάρχει έλλειψη καλλιτεχνών στο Άμστερνταμ. Θα φέρω τον Ντε Κάησερ.
Φέρ'τον. Οποιονδήποτε.
Ας το αφήσουμε, κι αν εχεις την ίδια άποψη την επόμενη εβδομάδα, τότε...
Ταχύτερα, παλιοθήλυκο!
Γρηγορότερα!
Φωτιά στα κανόνια!
Τα κόκκαλα μου σπάνε σε κομμάτια!
Θεέ μου, συγχώρεσέ με.
Αυτό πρέπει να'ναι αμαρτωλό.
Τι;
Αλλαξα γνώμη.
Δεν θέλω άλλον ζωγράφο. Πες του να γυρίσει.
Aυτή η ευγένειά σου.
Παρακαλώ, να μιλήσω με τον μάγειρα σου;
Κι οι δύο είναι στο σπίτι.
Συγγνώμη.
Τα χέρια σου.
Maria.
Γουίλεμ;
Μας ληστέψαν. Το άδειασαν.
Τί είναι;
Αυτό θα μας δει να παντρευόμαστε.
Με 6 παιδιά γύρω απ'το τραπέζι μας, όπως είχαμε πει.
Αλλά δεν έκανες τίποτα ανόητο;
Ο Γκόμεζ μού πρότεινε να μου πουλήσει τους βολβούς στην τιμή ενός καναπέ,
ενος καλού αλόγου, με σέλα κτλ. Είναι τρελό.
Είναι εντελώς παράλογο.
Δεν είναι η προσφορά κι η ζήτηση ακριβώς το ίδιο, Κορνέλις;
Ναι, αλλά aν τα μοσχοκάρυδα μεγάλωναν σαν μύδια,
θα'παιρνες ένα βαρέλι για ένα φιορίνι.
Δεν είχα ιδέα ότι παντρεύτηκα έναν φιλόσοφο της οικονομίας.
Κυβερνήτα, μια λέξη. Συγχωρέστε με.
Μην κινείσαι.
Αυτό είναι το μπλε που οι Ιταλοί χρησιμοποιούσαν για τη μητέρα του Ιησού
Ξέρεις γιατί έντυναν την Παναγία με μπλε χρώμα;
Επειδή είναι το χρώμα της αγνότητας.
Επειδή είναι το χρώμα που κοστίζει περισσότερο.
Βαθύ. Το μπλε της θάλασσας.
Εξορύχθηκε από γαλάζιο βράχο σ'ένα και μόνο μέρος μακριά.
Δάχτυλο.
Θεέ μου, βοήθα με. Είμαι ερωτευμένη.
Πάω στην κα. Oβερβαλτ, τη μοδίστρα μου.
Δεν θα σε ρωτούσα.
Είναι σπιτι ο κ. Βαν Λος;
Δεν είναι εδώ.
Δεν ήταν κάτι σημαντικό. Θα της το γράψω.
Πιάσε το χέρι του. Βάλ'το πάνω του.
Σήκωσέ τον!
Τον έχω.
Τράβα!
Αφαίρεσε τη ζωή του πάνω από μία τουλίπα.
Τί έχεις εκεί;
- Μια επιστολή απ'τον κ. Βαν Λος. - Ο ζωγράφος σού έγραψε;
Τι είχε να σου πεί ο δύστυχος;
Ασε με να δω. Τι θράσος.
Ο ζωγράφος ρωτάει για τις τουλίπες μου.
Τί να του πεις τώρα;
Οι μισθοί της εβδομάδας σου δεν θα αρκούσαν για αυτές.
Αυτό θα σήμαινε κάτι για τους μισθούς μου.
Μου ητάει μόνο να τιςς δανειστεί πριν χάσουν την άνθησή τους.
Πρέπει να τον αφήσετε, κύριε, αν θέλετε την συμπάθειά του.
Λοιπόν, μπορείς να τις πας σ'αυτόν το πρωί.
Πρώτη μέρα του μήνα αύριο. Έχω κανονίσει με τη μητέρα μου.
Το πρωινό θα'ναι κάτω ένα τραπεζομάντιλο στο ντουλάπι.
Λοιπόν, θα σε πείραζε να πας τις τουλίπες μου στον κ. Βαν Λος;
Πες του ότι τις θέλω πίσω μέχρι το τέλος της ημέρας.
Ελα, βιάσου!
Καλύτερα να ξεκουραστείτε, κ. Σάντβορτ.
Μπορώ;
Η γυναίκα μου λέει οτι το πορτρέτο μάς ευχαριστεί.
Συλλάβατε την ομορφιά της, μαζί με την αθωότητά και την καθαρότητά της.
Η σύζυγός μου δεν μπορεί ν'αντέξει μια φιλοφρόνηση για τον εαυτό της.
Είναι έτσι, κα. Σάντβορτ;
Αν το θέλετε.
Το πρώτο που ανθίζει, πρώτο πέφτει.
Αδελφή, την Ηγουμένη, παρακαλώ.
- Στον κήπο. - Ευχαριστώ.
Άργησες, νεαρέ.
Και Θεέ μου, βρομοκοπάς ψαρίλα.
Ο κ. Prater λέει ότι ξέρεις τη δουλειά σου, οτι είσαι αετός.
- Η πύλη κλειδώνει κατά τη δύση του ηλίου. - Είμαι ο Γουίλεμ Μπροκ.
Σε πειράζει να πμείνετε προς τα κάτω;
Αγόρασα ένα μπουκέτο απ'τα λευκά του.
Μου είπε να έρθω να παραλάβω το πιστοποιητικό που προσυπογράψαμε.
- Δεν είσαι ο κυνηγός αρουραίων; - Οχι.
Μπορείτε να με πάτε στην Ηγουμένη;
Αν δεν έχεις στυλό και μελάνι μαζί σου, ακολούθήσέ με.
Ορφανοτροφείο είναι;
Τις μαζέψαμε απ'τους δρόμους τα ταϊζουμε, πηγαίνουν σχολείο,
και τις βγάζουμε στον κόσμο, να φροντίσουν για τον εαυτό τους ως καμαριέρες.
Βρίσκουν συζύγους, ή χειρότερα, παραμένουν εδώ ως άπειρες.
Αυτό το νεύρο του.
Καλύτερα τώρα.
Χωρίς παρεξήγηση.
Γούδα, κόκκινη και κίτρινη.
Η λιγότερο σπάνια, αλλά η καλύτερη τουλίπα μας μέχρι στιγμής.
Η μοβ και η λευκή υπερέχει της Γούδα,
αλλά στην κορυφή της κλίμακας είναι η πορφυρένια και η λευκή.
Σπάνια εντοπίζεται.
Η Αγ. Ούρσουλα καλλιεργεί τουλίπες για την αγορά λουλουδιών εδώ και χρόνια.
Μονόχρωμες τουλίπες απ'το Mπούσελ.
Πληρώσαμε 18 φιορίνια για τις λευκές.
Μου είπαν αν συνεχίσουν να μεγαλώνουν, σε έναν μήνα, θα αξίζουν τα διπλά.
Θα το δούμε.
Η "Ηγουμένη" είναι τίτλος ευγένειας.
Κατάλαβα. Συγχωρέστε με.
50 λευκά, μόλις θα άνθίσουν. Γ. Μπροκ.
18 φιορίνια.
Πριν έναν μήνα, θα τα είχα για 10.
Πανέμορφα.
Τι είναι αυτό; Εκείνο;
Ένα θαύμα.
Ενας "διακόπτης".
Κε. Πράτερ. Φαίνεται ότι έχετε πουλήσει 49 λευκές...
μια πορφυρένια και μια λευκή, για 18 φιορίνια.
Θεέ μου, συγχώρεσέ με.
Ο Θεός μπορεί... Αλλά εύχομαι, Αυτός για μια φορά...
να μην ανακατευτεί σε μυστήρια μονοπάτια.
Κόψε το λουλούδι και να πούλα τον βολβό.
Εχεις το σπάνιο.
Ποιος είσαι; Αυτό είναι το χωράφι του Γουίλεμ.
Όχι πια. Μου το πούλησε.
- Πούλησε την άδεια του; - Και το καλάθι του.
Τι θά'θελες σήμερα; Φρέσκο κυπρίνο;
Τί θά'λεγες για χέλι; Έχω ένα ωραίο, χοντρό χέλι.
Δεν ετοιμάστηκες. Είναι 7:00.
Δεν θέλω να πάω.
Αλλά σ'αρέσει να παίζεις κάρτες στο Στήνς.
- Την τελευταία φορά κέρδισες. - Νιώθω άρρωστος.
- Πήγαινε εσύ. - Είχα άσχημη νύχτα.
Υποθέτω ότι πρέπει να μείνουμε σπίτι.
Οχι, θέλω να πας. Είμαι καλά και μόνη, σε παρακαλώ.
Είναι οι παλιοί σου φίλοι.
Αισθάνομαι καλύτερα αν ξέρω οτι έχεις καλή παρέα.
Θα είμαι σπίτι πριν χτυπήσει το ρολόι.
Η προσφορά ξεκινάει στα 810 φιορίνια. Τελειώσαμε όλοι;
Και 20.
30.
40.
50!
60.
70.
- 80. - 900!
910.
Αυτό ήταν; Κανείς για 920;
920. Σας ευχαριστώ, κε. Ντε Μπάη.
Κε Μπροκ, 920 φιορίνια.
- Αποδέχεστε την προσφορά; - Μάλιστα, κύριε.
- Σας παρακαλώ. - Πουλήθηκε! Συγχαρητήρια, κε Μπροκ.
Πόσα ψάρια πρέπει να πουλήσετε για να κερδίσετε 920 φιορίνια;
Πώς ξέρετε ότι πουλάω ψάρια;
Έχετε ήδη ονομάσει το λουλούδι σας, κ. Μπροκ;
- Μάλιστα."Ναύαρχοs Μαρία". - Ασυνήθιστο.
Είστε πλούσιος τώρα. Ο Θεός σας αγαπά, κε Μπροκ.
Λοιπόν, πρέπει να αγαπά και τη Μαρία μου.
- "Η Mαρία Μου" τώρα. - Ω, όχι. Η μέλλουσα γυναίκα μου.
Παντρευόμαστε σύντομα.
Κύριε Πράτερ, είπα ότι θα σταματήσω μετά τα 800 φιορίνια.
Είναι κάτι παραπάνω από αρκετα για μένα, έτσι για τα ορφανά, παρακαλώ.
Οχι, και βέβαια όχι.
- Θα θέλατε ένα χεράκι μ'αυτό; - Όχι, εντάξει
Πληρώσατε μια δίκαιη τιμή εκεί, κύριε.
Θα πέσει αν αρχίσουν οι "Ναυάρχοι" να φυτρώνουν σαν μαργαρίτες.
Αν όχι, θα τα διπλασιάσετε.
Επόμενο κομμάτι, ένας βολβός "Aλεξάντρα".
Maria!
Αυτό το μωρό χρειάζεται μια σταγόνα τζιν.
Η μητέρα μου συνήθιζε να λέει...
Ξέρεiς οτι η καλύτερη φοράδα μου είναι το πουλάρι.
Ο Ντε Λέσεπς, ο τραπεζίτης, με πλήρωσε, ώστε να κρατήσω το πουλάρι
και να αγοράσει 10 τουλίπες "Ντε Κης" όταν γεννηθούν.
- Συμφώνησες; - Ασφαλώς.
Είναι τζάμπα λεφτά. Τι λες, Κορνέλις;
Νομίζω ότι ο Ντε Λέσεπς θεωρεί οτι αυτές οι τουλίπες δεν αξίζουν τίποτα...
...για να θέλει να τις ανταλλάξει μ'ένα πουλάρι.
Σ'αγαπώ.
Όταν έφυγα από'δώ, σκέφτηκα, "Μια φορά ζούμε. Μπορώ να απαρνηθώ τον εαυτό μου τώρα".
Αλλά όταν σε είδα ξανά, σκέφτηκα: "Όχι, δύο φορές.
Σε παρακαλώ, Θεέ μου, δυό φορές."
Ασε με να σε κοιτάξω.
Μην κινείσαι.
Οχι, Χαν.
Θα με παρηγορήσει όταν θά'χεις φύγει.
Μου έκλεψες την καρδιά.
Κι εσύ τη δική μου
Πες μου για την οικογένειά σου.
Ποτέ κανείς δεν μ'έχει ρωτήσει γι'αυτό.
Μια ασθένεια πήρε τους γονείς μου όταν ήμουν νέα.
Η μόνη οικογένεια ζει πέρα απ'τη θάλασσα.
Αγάπη μου... Σ'ευχαριστώ τόσο πολύ.
- Τί κάνεις; - Ο Κορνέλις θα επιστρέψει νωρίτερα.
- Τον ξέρω. Μην φεύγεις. - Πρέπει.
Πότε θα γυρίσεις; Αύριο;
Δεν ξέρω.
- Μ'αγαπάς, έτσι; - Ναι, σ'αγαπώ.
Σε θυμάμαι.
Ω, κάποιος γιορτάζει, ε;
- Όχι. - Ναι;
- Όχι. Η ζωή μου τελείωσε. - Μη το λες αυτό. Άκου.
Είσαι ένα μεγάλο αγόρι. Έχεις κάτι για μένα στο παντελόνι σου;
- Οχι; Τίποτα; - Οχι, παράτα με!
Όχι!
Πού είναι αυτό το βρώμικο τσουλάκι;!
Πού είναι αυτή η μικρή σκύλα που μου έκλεψε την τσάντα μου;!
Τη θέλω πίσω. Που είναι;
Αυτή είναι η μικρή μου αδελφή που αποκαλείς πόρνη!
Παλικάρια! Εδώ είναι μία για σας!
Αφήστε το Ναυτικό να τον έχει!
Σηκώστε τον!
Καλώς ήρθες στο Ναυτικό, ναύτη. Θα σου πάρει έναν χρόνο να επιστρέψεις.
- Όχι! - Αρκετά.
Ο μικρός στρατιώτης μου είναι έτοιμος και πάλι.
Σοφία...
Έφυγε; Πώς έφυγε; Πού πήγε;
Κανείς δεν ξέρει. Υπάρχουν φήμες ότι πήγε στη θάλασσα.
Νόμιζα ότι πραγματικά με αγαπούσε.
Καημένη μου, Μαρία.
Δεν τα ξέρεις όλα.
Τι είναι;
Θα αποκτήσω παιδί.
- Το ξέρει ο Γουίλεμ; - Όχι.
Τι θα κάνω;
- Η οικογένειά σου... - Είναι στο Φρήσλαντ. Θα πεθάνω από ντροπή
Ο πατέρας μου δεν θα με δεχόταν στο σπίτι, ούτως ή άλλως.
- Θα με πετάξετε έξω; - Όχι.
Τι να κάνω; Όταν ο άντρας μου το μάθει, θα με...
Θα κρατήσω το μυστικό σου όσο μπορώ.
Δεν ήθελα να το κάνω, κυρία,
αλλά αν με πετάξετε έξω, θα πω στον σύζυγό σας τι έχετε κάνει.
Θα του το πώ.
- Πώς το ήξερες; - Πως να μην το ξέρω;
Θα του το πω. Αν βουλιάξουμε, θα βουλιάξουμε μαζί.
Δεν θα το κάνεις. Σε παρακαλώ, Μαρία.
Ναι, το είπα αυτό. Και ντράπηκα.
Ένιωσα την ντροπή στο αίμα μου.
Τέλειωσε. Θες να το δεις;
Εγίνε τέλεια.
Τι συμβαίνει;
Η Μαρία ξέρει για μας. Θα το πει στον Κορνέλις.
Κορνέλις. Γιατί δεν κοιμάσαι;
Ο Θεός πήρε ένα παιδί μου και μοίρασε τη γυναίκα μου.
Και όσο ήταν πάλι στην κούνια, κλαίγοντας,
δεν μπορούσα να διώξω τη σκέψη μακριά από εμένα.
Ποια σκέψη;
Ο Θεός με άκουσε, και με τιμωρεί ακόμα.
Επειδή δεν της φερόμουν καλά.
Δεν ήταν στο χέρι σου.
Του ζήτησα να μου πάρει το παιδί μου...
και όχι...
Αν μπορούσα να διαλέξω ένα απ'τα δύο...
Να χάσω το παιδί ή να μου πάρει τη γυναίκα.
Ο Θεός με τιμώρησε, παίρνοντάς μου και τους δύο.
Ο Θεός σε συχώρησε.
Όχι.
Δεν θα σ'το έλεγα τόσο σύντομα αλλά θα κάνω το παιδί μας.
Εσύ.
Γλυκιά μου, Σοφία.
Δόξα στον Κύριο.
- Mαρία, είσαι καλά; - Συγγνώμη! Ήταν πολύτιμο;
Ανεκτίμητο. Θα σου κρατήσω 6 μισθούς σου.
- Κορνέλις, είναι απλά ένα βάζο. - Είναι ένα από ζευγάρι.
Οπότε, μη λες κάτι παραπάνω.
Έκανα ένα σχέδιο για να μας σώσει και τους δύο.
Κρύβεις την κοιλιά σου και μπορώ...
Μπορώ να γεμίσω ένα μαξιλάρι κάτω απ'το φόρεμά μου.
Και μετά; Όταν γεννηθεί το παιδί;
Τότε θα'χουμε το μωρό στο σπίτι, και θα'σαι μαζί του.
Ο Κορνέλις έχει ένα μωρό, η Μαρία κρατά τη δουλειά της,
και εμείς θά'μαστε μαζί;
- Τρελάθηκες; - Έχε μου εμπιστοσύνη.
Πώς;
Αν βρίσκαμε έναν γιατρό.
Ξέρω έναν γιατρό.
- Τον Δρα. Σοργκ. - Στην υποδοχή.
Και φέρτε μια λεκάνη με ζεστό νερό.
Καλημέρα.
Απο που έρχεται;
Δρ. Σοργκ.
Καλημέρα.
Πως είμαστε σήμερα;
- Αίμα στα σεντόνια. - Μόνο μια σταγόνα. Δεν ηταν τίποτα.
Ειμαι σίγουρος οτι έχεις δίκιο.
Πώς χτυπάει η καρδιά σας, κα. Σάντβορτ;
Επιτρέψτε μου.
Ωραία.
Ούτε γρήγορα, ούτε αργά.
Όλα καλά, αλλά θα κάνω μια εξέταση για να βεβαιωθούμε.
Πόδια ψηλά.
Κορνέλις;
Βλέπεις τι κρατάει η Μαρία με τη λεκάνη του γιατρού;
Ολα καλά, αγάπη μου;
Ολα καλά, κύριε.
Δόξα τω Θεώ.
Καμία ειδική οδηγία;
Πολλή ξεκούραση στη διάρκεια της μέρας, άφθονο φρέσκο?αέρα,
θρεπτικές σούπες, αρκετό γάλα.
Ναι, φυσικά.
Το πιο σημαντικό...
Είναι επιτακτική ανάγκη, λόγω της λεπτής σωματοδομής της κας. Σάντβορτ...
να απέχετε απ'το σεξ έως ότου το μωρό γεννηθεί με ασφάλεια.
- Καθόλου; - Φοβάμαι πως ναι.
Συνιστώ ξεχωριστά υπνοδωμάτια.
Αν η μητέρα διαταραχθεί αδικαιολόγητα στη διάρκεια της νύχτας, φοβάμαι για το παιδί.
Αφού το λέτε. Σχετικά με το φύλο του παιδιού;
- Τι σημάδια έχετε...; - Μύρισε, σε παρακαλώ.
- Νιώθεις ναυτία; - Όχι.
Αγόρι, τότε.
Ετσι πιστεύετε;
Αγόρι.
Αγόρι, αλλά... Μαρία;
Θα μείνεις, σε παρακαλώ;
Κορνέλις, νίωθω λίγο αμήχανα.
Aγόρι.
Πώς είσαι σήμερα;
Είσαι καλά;
Πόδια ψηλά.
Είναι απαραίτητο;
Οχι, ουσιαστικά. Δύναμη της συνήθειας.
- Πώς νιώθεις; - Άρρωστη.
Εγκυος είσαι...
Πιστεύετε πραγματικά οτι θα τα καταφέρετε;
Τι επιλογές έχουμε;
Τι παιχνίδι κι αυτό!
Πιστεύετε ότι είναι αλήθεια στη ζωή, κα. Oβερβαλτ;
Ναι.
Ναι, έχει πιάσει ραφή στον ώμο, στη γραμμή του στήθους.
Δεν είναι τόσο καλό στα μανίκια, αλλά τα ράμματα στο ποδι είναι αρκετά καλά.
Τι γνώμη έχετε, κυρίες για την ομοιότητα;
Bρήκε εσένα, Σοφία. Κι όσο για τον Κορνέλις...
Για έναν γηραιότερο, σαν τον Κορνέλις...
η ομοιότητα μπορεί να είναι πολύ καλό πράγμα.
Πολύ "χειμώνας και άνοιξη".
Αρχίζει να φαίνεται.
Επείγουσα δουλειά με καλεί στην Ουτρέχτη.
Θα λείπω για μερικές εβδομάδες.
Σοφία, ασ'τη Μαρία να το κάνει.
Θα είμαστε εντάξει, Κορνέλις.
Καημένη μου... Είναι φυσικό τους πρώτους μήνες.
Σε παρακαλώ, πήγαινε, όλα εντάξει.
Είναι μικρό το τίμημα.
Αυτή η γυναίκα στην Ουτρέχτη, συνεχίζει να ρωτάει για σένα.
Θέλει να το ξέρει πότε θα επιστρέψεις.
- Κι όταν γεννηθεί το μωρό; - Δεν ξέρω.
Ίσως ο κόσμος τελειώσει μέχρι τότε.
Αν ήμουν πλούσιος, θα σ'έπαιρνα μακριά.
Θα μας έβρισκε. Δεν θα σταματούσε να με ψάχνει μέχρι να πεθάνω.
Άκουγα αυτά τα κουδούνια κάθε μέρα.
Εκεί μεγάλωσα μέχρι που η πανούκλα μ'άφησε ορφανή.
- Καημένη μου, Σοφία. - Οχι. Ηταν για καλή μου τύχη.
Οι αδελφές ήταν ευγενικές, και ζούσαμε μες στην ομορφιά.
- Είχαν κήπο με τουλίπες στην αυλή. - Με τουλίπες; Υπάρχει ακόμα;
- Τι ψάχνουμε; - Εναν θαμμένο θησαυρο.
Βολβούς τουλίπας.
Εχεις τσάπα; Σου είπα να φέρεις τσάπα.
- Αυτό είναι πηρούνι. - Τσάπα κήπου.
Δεν έχουμε κήπο, έχουμε κουζίνα.
- Επρεπε να τό'χεις πει. - Έπρεπε να είχαμε φέρει σκάλα.
Φέρε τότε.
Αυτό είναι πρακτικό.
Τί είν' αυτό το μέρος;
- Μοναστήρι. - Κλέβουμε απ'τις μοναχές;
Δεν ανήκουν στις καλόγριες. Ανήκουν στον... πάπα.
Δεν με πειράζει να κλέβουμε απ'τον πάπα.
Όχι. Δεν με πειράζει αν κλέβουμε απ'τον πάπα.
Γκέριτ. Χήνες!
Συγγνώμη.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Γιατί; - Νόμιζα οτι δεν ζεις πια.
Καλημέρα! Πώς είσαι;
Με λενε Χαν Βαν Λος. Είμαι καλλιτέχνης.
Είμαι ερωτευμένος με μια γυναίκα που μ'αγαπά κι αυτή.
Δεν έχω λεφτά.
Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτα να πω, πέρα απ'το οτι λυπάμαι.
- Προφανώς, όχι πολύ καλός καλλιτέχνης. - Νομίζω ότι γίνομαι καλός.
Γιατί τις ζυγίζεις;
Όσο περισσότερο ζυγίζουν, τόσο περισσότερο αξίζουν.
Επίσης, περισσότερα μωρά. Κοίτα.
Αυτοό οι μικροί κόμβοι, κάθε μία θα γίνει βολβός.
Εδώ είναι ένας κόμβος απ'τον καλύτερο βολβό μας.
Πωλείται για 920 φιορίνια σε δημοπρασία.
Δυστυχώς, το είχαμε ήδη πουλήσει ιδιωτικά για 18,
κρυμμένο ανάμεσα σε συνηθισμένα λουλούδια απλού χρώματος.
Αλλά βρήκε τον δρόμο της στο σπίτι, λόγω γενναιοδωρίας του αγοραστή,
που είχε συναισθηματα για μένα πριν από χρόνια.
Ποτέ μην υποτιμάς τον Θεό. Δεν ξεχνά τίποτα.
Θα ήθελα να ασχοληθώ με την επιχείρηση τουλίπας.
Νομίζω, είναι η απάντηση στα προβλήματά μου.
Θα με βοηθήσεις;
Πρώτα, βάλ'τα πόδια σου ανάμεσα σ'αυτά.
Ανήκαν σε έναν ψαρά που εξαφανίστηκε στο Πολεμικό Ναυτικό.
Μεγάλωσέ τα, αποθήκευσέ τα, βάλ'τα στην αγορά.
Αντικατάστησέ τα και μετά επένδυσε με σύνεση το πλεόνασμα.
Ίσως φτιάξεις περιουσία.
Πουλάμε!
Χαν! Δεν νιώθω καλά.
Που;
- Το κεφάλι μου... - Πρέπει να ξεκουραστείς.
- Κάνε την προσφορά σου. - 10!
49 λευκές που αξίζουν 49 φιορίνια.
- Είσαι τρελός. - 22 ή φεύγω.
- Εγινε. - Έχω μια τρομερή λαχτάρα για γλυκά αμύγδαλα.
- Θα σου φέρω αύριο. - Είστε πολύ ευγενική σε μένα, κυρία.
Προσφέρεται ένας 'Ναύαρχος Eηκ' στο δωμάτιο.
20 φιορίνια το καθένα, μάς αγοράζει μια 50άδα απ'τους ξακουστούς βολβούς.
Η ιστορία λέει οτι απ'τη στιγμή που πάει στην αγορά,
η αξία του θα διπλασιαστεί. έτσι λειτουργεί η αγορά!
Αν η αγορά συνεχίσει ν'ανεβαίνει, γιατί κάποιος να πουλήσει...
αν πρόκειται να διπλασιαστεί η αξία του σ'έναν μήνα;
Μπορεί να πάρουν νωρίς έναν βολβό, που μπορεί να τριπλασιαστεί σ'έναν μήνα!
Αλλα δεν μπορεί να γίνεται για παντα, ε;
- Μπορεί! - Γιατί δεν μπορεί; - Κύριε Ντε Μπάη!
Το αποκαλώ "Θεωρία του Μεγάλου Ανόητου".
- Εδώ είσαι! Είσαι μέσα; - Είμαι μέσα!
Ο στόκος πρέπει να'ναι λευκόs, κυρία.
Τί κάνεις; Θά'πρεπε να ξεκουράζεσαι.
Βαρέθηκα.
Δεν σκουπίζεις μόνο, τη σίδεριά. Πρέπει να τη γυαλίζεις το καλοκαίρι.
Προσέχει αν δεν το κάνεις, κι επιστρέφει σήμερα.
Θα χρειαστείς μεγαλύτερο μαξιλάρι.
Θα ξεκινήσουμε τη δημοπρασία στα 240! Θα γίνουμε πλούσιοι.
- 240! - 540!
580!
- 600! - Six!
- 720! - Ελα! Εννιά!
Εδώ! Κύριε!
7! Εδώ!
750!
- Έχουμε 800; Κάποιος; - Δίνω 12!
Δώσ'μου 1,200! Η προσφορά ανέρχεται στα 1.200.
Θα πάρω αυτόν το βολβό αντί για 5 Mιρακλ.
Ποιος είσαι;
- Ο δικαστικός επιμελητής του εκμισθωτή σας. - Οχι.
Είναι ντροπή να στέλνετε δικαστικούς επιμελητές!
Αξίζει εκατοντάδες!
Αν πήγαινα για τα λεφτά, θα ήμουν περισσότερος ανόητος απ'ο,τι δείχνω.
Περισσότερο;
Σκάσε, Γκέριτ.
Ξέχασες το καλύτερο!
Βλέπεις τι γίνεται;
Οι βολβοί του ειδήμονα αυξάνονται περισσότερο απ'τους κοινούς.
Αρκεί να βάλουμε όλα τα αυγά μας σ'ένα καλάθι.
Ένας μόνος βολβός. Οσο σπανιοτερος τόσο καλύτερα.
Ακτοπλοϊκά εισιτήρια, κ. Βαν Λος. Οπως ζητήσατε.
600 φιορίνια.
- Μετρητά. - Φυσικά.
Μετά την αυριανή δημοπρασία.
- 220! - 230!
- 250! - 240!
300!
- Δεν ήσουν καλλιτέχνης; - Ακόμα είμαι, αυτό είναι μόνο...
Κατάλαβα... Είμαι ακόμα υφαντής!
500!
- 550! - 600!
Ο κ. Prater μου είπε οτι ήσαστε απασχολημένος.
Δεν εννοούσε στη ζωγραφική.
Χάνεις την ανθοφορία σου και, σε αντίθεση με τις τουλίπες, η δική σου δεν θα ανανεωθεί την άνοιξη.
Έχω μια πρόταση. 1000 φιορίνια σε βολβούς και πιστοποιητικά με σημερινές τιμές.
Θα ήθελα να επενδύσω τα πάντα στον "Ναύαρχο" του ψαρά σας.
Η πρότασή σου είναι παράλογη. Ο "Ναύαρχος Μαρία" δεν είναι δράκαινα.
Πρόκειται για τουλίπα 2.000 φιορινιών.
Ποια προτίθεμαι να αφήσω για 1.500, από φιλανθρωπια.
-1200. -1400.
Πρέπει να φύγω και να επιλέξω τους ύμνους της προσευχής.
Θα χρειαστώ μια εβδομάδα ή δύο.
Γουίλεμ.
Mαρία;
- Τί συμβαίνει; - Ξεκινάει!
- Αρχίζει να πονάει. - Είσαι σίγουρη;
Cornelis!
Νιώθω οτι ξεκινάει.
Μαρία, πάρε τη μαία!
- Όχι. - Φέρε τη μαία! Τη θέλω εδώ μαζί μου
Πήγαινε!
Ελα εδώ. Βιάσου!
- Αργά. - Έρχεται.
Ενα βήμα τη φορά.
Ανάπνευσε μαζί μου.
Παιδί...
Δρ. Σοργκ, σ'ευχαριστώ, Θεέ μου!
Πώς είναι;
Η μαία δεν μ'αφήνει να μπω.
Η καημένη Σοφία πονούσε για 4 ώρες.
- Ποιος είναι; - Ο Δρ. Σοργκ.
Περίμενε.
Σοφία. Τα πας περίφημα.
Πάρε αναπνοές...
Ξανά.
Ναι!
Κύριε Σάντβορτ;
- Πώς είναι; - Καλά είναι.
Το νεογέννητο είναι υγιέστατο.
Πρέπει να σας ρωτήσω κάτι σχετικά με την κα. Σάντβορτ.
Είχε πυρετό αυτές τις εβδομάδες;
Πυρετό;
Ηταν ζεστή οταν την αγγίζατε;
Στην πραγματικότητα, η σύζυγός μου δεν ήθελε να την αγγίζω για πολλούς μήνες.
Λοιπόν, το άγγιγμα μπορεί να ήταν επώδυνο.
- Γιατί; - Δεν είναι κάτι σοβαρό.
Έλα εδώ.
Τί συμβαίνει;
Ναι; Καμία απάντηση;
Να το παρω;
Το αφεντικό μου με στέλνει να ρωτήσω κάτι τη Μαρία
Ρώτα με.
- Ξεκίνησε; - Ναι.
- Τι είναι; - Ποιο πράγμα;
Τι ξεκίνησε;
- Σου ζήτησε να ρωτήσεις κάτι τέτοιο; - Όχι.
Τι;
Δρ. Σόργκ;
- Όχι τώρα. - Πρέπει να σας μιλήσω.
Δρ. Σοργκ!
Όχι τώρα, παρακαλώ.
Επιμένω οτι πρέπει να σας μιλήσω.
Αν μπορώ να επιλέξω, αφήστε το μωρό, σας ικετεύω.
Για όνομα του Θεού, απαλλάξτε τη γυναίκα μου.
Δεν εξαρτάται κι αυτό απ'τον Θεό;
Συνεχίστε τη γέννα!
Αυτό είναι!
Τέλεια.
Το μωρό μου είναι;
Σας ευχαριστώ.
Ελα, παιδί μου.
- Σ'αυτή την τιμή... - Αλλά έφεραν πάνω από χίλια την προηγούμεν βδομάδα.
- Ακριβώς. Η αγορά έχει αλλάξει. - Δεν ενδιαφέρομαι. Δεν αγοράζω.
Δεν με νοιάζει.
Δεν πρόκειται να υποβάλεις προσφορά γι 'αυτό;
Παρακαλώ, δεν είναι τόσο ψηλή τιμή.
- 300, έλα τώρα. - 300; Οχι, συγγνώμ, κ. Ντάαν.
- Πριν μια βδομάδα... - Λυπάμαι, κ. Ντάαν.
Είναι καλά;
Ένα υγιές μωρό, κύριε, συγχαρητήρια, μια κόρη.
Η Σοφία;
Την προσοχή σας.
Έχω την πιο διάσημη νέα άνθηση της σεζόν!
Η Ναύαρχος Μαρία. Ασφαλώς τυλιγμένη σε άχυρο...
και αποθηκεύμένη για τον άνθρωπο που θα το αγοράσει σήμερα.
- Γιατί το πουλάς τώρα; - Ναι, τι ξέρεις;
- Τι άκουσες; - Αφήνω το Άμστερνταμ.
Πλέω για τις ανατολικές Ινδίες.
Καλώς.
Νάτο.
Μια μοναδική ευκαιρία σ'αυτό το δωμάτιο.
Η Ναυαρχίδα Μαρία. Ποιος υποβάλλει προσφορά;
Ήταν η μόλυνση. Τα βρόμικα?νερά της πόλης μας.
Δεν πρέπει να την αγγίξεις. Είναι με τον Θεό τώρα.
Τι Θεός είναι αυτός;
Τί έκανε για να την πάρει μακρυά;
Σου είπα! Πανάθεμά σε!
Σου είπα. Σας παρακαλούσα να τη σώσετε!
- Ήταν πανούκλα! - Κύριε.
Σύμφωνα με τον νόμο, το δωμάτιο πρέπει να απολυμανθεί δια πυρός,
...το κρεβάτια να καεί, να παρθεί η σορός... - Επιτρέψτε μου να τη φιλήσω.
Το δωμάτιο πρέπει να απολυμανθεί δια πυρός...
Αφήστε με να τη φιλήσω!
και η σορός να μεταφερθεί σε τόπο ταφής χωρίς κηδεία.
Θέλω να τη φιλήσω!
Σας ευχαριστώ, κυρία. 400.
Καμια πρόταση για πάνω απο 400;
500.
500, εδώ μπροστά.
500.
600.
700.
Εδώ, κύριε! 900!
Maria.
Πρέπει να καλέσουμε μια νοσοκόμα.
Η νοσοκόμα ήρθε ήδη. Θήλασε καλά.
Είναι θέλημα Θεού να πεθάνει η σύζυγός σας.
Αλλά και θέλημά Του να σας δώσει μια κόρη.
Μια όμορφο και υγιή κόρη.
Γι'αυτό είμαστε ευγνώμονες.
Θα τη φροντίσω σαν να ήταν δικό μου παιδί.
Εκεί.
Σε ονομάζουμε Σοφία.
Εχει τη μύτη μου, σωστά;
Υπάρχει μια μικρή επιπλέον χρέωση για τους συνοδούς της κηδείας.
- Έπρεπε να εξαγοράσω τη σιωπή τους... - Φυσικά.
Το βλέπεις αυτό; Ξέρεις πόσα πληρώνει ο κ. Ντε Μπάη γι'αυτό; 8.000 φιορίνια.
Αρκετά για 2 σπίτια στο Έρενγκραχτ.
Ελα αργότερα, θα έχεις ο,τι σου χρωστάω, υπόσχομαι.
Χωρίς παρεξήγηση, κύριε, αλλά θα περιμένω εδώ.
Έχετε κάποια τελετή;
Ήρθα να πάρω τα χρήματα για τα εισιτήριά σας.
Δύο εισιτήρια για τις Ινδίες στην Αυτοκράτειρα της Ανατολής.
Δεν θα φύγω μέχρι να πληρωθώ.
- Αυτές είναι οι εντολέ μου, κύριε. - Φεύγεις απ'τη χώρα;
Και δεν ξαναγυρίζει.
- Έχεις τα μετρητά; - Τά'χω. Έχεις τον βολβό;
- Δεν δέχομαι το πιστοποιητικό μόνο. - Θα το φέρω αμέσως.
Όχι. Την τελευταία φορά, μ'άφησες να περιμένω έναν ολόκληρο μήνα.
Τι νομίζεις; Πως πάω να το σκάσω;
Μπορείς να μου εξηγήσεις πώς θα φέρω τη 'Ναυαρχίδα Μαρία' στον κ. Ντε Μπάη...
και να σας πληρώσω όλους αν μένω φυλακισμένος στο σπίτι μου;
Στείλε τον φίλο σου.
Είσαι νηφάλιος;
Δεν ξέρω καν τι γεύση έχει το ποτό.
Σωστά. Πάρε αυτό. Πήγαινέ το στη Μονή της Αγ. Ούρσουλας.
Θα έχουν ένα πακέτο για σένα. Και, Γκέρι, άκουσέ με.
Μείνε μακρυά απ'το ποτό. Πήγαινε.
Γκερίτ, παλιομέθυσε! Ελα να πιεις μαζί μας.
Πού πας;
Σοφία.
- Είσαι στο σπίτι μας. - Είσαι ελεύθερος.
Ηρεμα.
Έκανα κάτι τρομερό.
Τί έκανα;
Σ'ευχαριστώ, αφέντη.
Τί είναι;
Ένα δώρο απ'τον κήπο μας. Ενα κρεμμύδι.
Πολύ ωραίο. Χαίρομαι που το βλέπω στο φως της ημέρας.
Θυμίσου τη Βίβλο. Υπήρχαν 2 κλέφτες.
Σ'ευχαριστώ. Συγγνώμη.
Μόνο ένας σώθηκε.
Ερχεται;
Γκέριτ! Δόξα τω Θεώ!
Ηρθα για τα λεφτά μου.
Κάθισε.
Πρέπει να γυρίσω.
Πρέπει να φύγω.
Οχι, πρέπει να μείνεις εδώ.
Κουνήσου!
Μην χτυπήσεις το ζωάκι.
Καθόλου καλό αυτό.
Δεν μπορείς να φύγεις.
- Σοφία, αν φύγεις, θα μας καταστρέψεις όλους. - Σε παρακαλω.
Ο Γκέριτ, ο ήρωας!
Πες στον Χαν οτι λυπάμαι.
Πες του οτι ο πυρετός έπεσε.
Πιες!
Έτσι η Σοφία συνειδητοποίησε οτι ήταν σε αδιέξοδο.
Είδε πολύ αργά οτι έπεσε σε μια παγίδα, και καλύτερα να πέθαινε.
Μπορείτε να το κάνετε.
Ελάτε, παλικάρια!
Ερχεται.
Γούιλεμ.
Maria.
- Πού ήσουν; - Στην Αφρική.
Ήρθα μόνο για να σου πω την αλήθεια, Μαρία.
Στην Αφρική;
- Πες μου την αλήθεια. - Ποια αλήθεια να σου πω; Τι λες;
Σας είδα μ'εκείνον τον μπάσταρδο ζωγράφο!
Με πρόδωσες, Μαρία.
- Δεν ήξερα οτι ήσουν τέτοια! - Εμένα με τον ζωγράφο;
- Σας είδα, ναι. - Hταν η κυρία μου με τον ζωγράφο.
Γούιλεμ.
Ήταν η κα. Σάντμπορτ με τον ζωγράφο.
Δική σου είναι.
Δική μας είναι.
Που ήσουν, για όνομα του Θεού;
Πολεμούσα Γύφτους.
Τους πολέμησα. Και νίκησα.
Πού είναι το πακέτο;
Gerrit.
Το πακέτο.
Απ'τη Μονή Αγ. Ούρσουλας.
Το κρεμμύδι;
Το έφαγα.
- Δεν το πιστεύω. - Το έφαγα.
Τί έκανες, λέει;
- Δεν το πιστεύω. - Ηλίθιε.
Ο,τι είχα.
Το αφεντικό μου δεν θα είναι ευχαριστημένο μ'αυτό.
- Είμαστε όλοι τελειωμένοι. - Τελειώσατε.
- Τι; - Θα επιστρέψουμε.
Τι έκανες;
Καρδιά μου...
Αφήστε την να φύγει, κύριε.
Αφήστε τη να πεθάνει.
Κυριεύτηκε από τρέλα. Ολοι μας.
Εντάξει.
Κυρία Μαρία, γι'αυτό σε ζητάω σε γάμο...
και με πίστη, θα στέκομαι στο πλευρό σου.
Και ο Θεός να τον ευλογεί και να ευλογεί και το παιδί σας.
Το σπίτι του εμπόρου Σάντβο ερήμωσε, όμως δεν θα το κλείδωσω ακόμα.
Και παρόλο που ξέρω ότι ήσουν συνεργός σ'αυτή την δόλια πράξη, Μαρία,
σε απαλλάσσω, καθώς και εγώ αμάρτησα.
Γιατί αγόρασα τη Σοφία σαν ασήμι ή σαν πολύτιμη ζωγραφιά.
Και, στην επιθυμία μου για ένα παιδί, της φέρθηκα άσχημα.
Καλή τύχη, κυρία Μαρία.
Γεμίστε το σπίτι με νέα ζωή, γιατί είναι δικό σου.
Αλλά, σε αντάλλαγμα, πρέπει να προστατεύσεις τ'όνομά και την κληρονομιά μου,
Καθώς στα μάτια του κόσμου, αυτό το παιδί είναι κληρονόμος μου.
Μόνο εσύ κι ο Γούιλεμ γνωρίζουν την αλήθεια.
Μην το πείτε σε κανέναν. Είναι το μυστικό μας.
Σου εύχομαι ευτυχία.
Είμαι στις Ινδίες. Αντίο.
Πού πήγε;
Είδε τί έκανε.
Χαν, η φούσκα έσκασε
Πρέπει να τη βρω.
Τέλειωσε, λυπάμαι.
Καταστράφηκα.
Σταμάτα! Χαν!
Sophia.
Εφυγε.
Σύντομα, η κυβέρνηση απαγόρευσε το εμπόριο τουλίπας.
Σε μια νύχτα, η αγορά συνετρίβη. Χιλιάδες άνθρωποι έμειναν άποροι.
Όλα αυτά προκλήθηκαν από μια αγάπη της ομορφιάς, ένα πάθος για τα λουλούδια...
των οποίων η ζωή είναι πιο σύντομη απ'τη δική μας.
Αλλά ενώ τα άνθη είχαν μαραθεί, οι πίνακες παρέμεναν.
Της έδωσες ζωή.
Μόνο για να με βασανισεις περισσότερο γνωρίζοντας ότι είναι νεκρή.
- Το ξέρατε, κε Βαν Λος; - Ναι.
Πνίγηκε.
Δεν μπορούμε να πούμε ότι ξέρουμε περισσότερα, απ'όσα ξέρουμε.
Τα υπόλοιπα ανήκουν στον Κύριο.
Δεν του αρέσουν οι γκρίνιες.
Ο προστάτης σας μ'έφερε. Θέλει να παραγγείλει ένα έργο από εσάς.
Σκεφτείτε το ως μέρος παρηγοριάς. Δεν θα ενοχληθείτε.
Οι ιστορίες δεν τελειώνουν.
Πηγαίνουν μόνο σε ξεχωριστούς δρόμου.
Απλά τα αφήνουμε. Δεν γνωρίζουμε τι ακολουθεί.
Ο Κορνέλις έχει νέα ζωή πια..
μια νέα οικογένεια που αγαπάει. Όπως κι εγώ.
Μαργαρίτα!
Κοίτα αυτό το έξυπνο κοριτσακι!
Σοφία!
Η ιστορία σας είναι μόνο η αρχή, μικρή Σοφία μου.
Και τώρα ξέρεις την αλήθεια.
Ονομάστηκες απ'την αγαπημένη μου φίλη,
που παρά τα λάθη της...
βοήθησε να έρθεις σ'αυτόν τον κόσμο.
Μαμά, πάει απο'δω κι απο'κει πάλι.
Βοήθα την αδερφή σου.
- Τζέηκομπ, κάνε χώρο για την αδερφή σου. - Ντάνιελ. Ελάτε στο τραπέζι.
Γι'αυτά που πρόκειται να λάβουμε, Κύριε, για τις ευλογίες σου και τη γενναιοδωρία σου
από τη συγκομιδή της γης και των ωκεανών.
Και για αυτό το σπίτι του κ. Sandvoort,
να ευλογείς τη νέα του οικογένεια στις Ινδίες.
Για όσα έχουμε, σε καλές και κακές στιγμές, τώρα και για πάντα.
Είθε οι υπηρέτες σου να είναι πραγματικά ευγνώμονες.
Ήταν επιθυμία του κ. Sandvoort ο Willem κι εγώ να ζούμε στο σπίτι του,
και να σε αναθρέψουμε όπως η κόρη του Σοφία.
Τώρα όμως ξέρεις γιατί σ'αγαπάμε σαν δική μας.
Η πρωτότοκη μας, του Willem και δική μου,
γιατί αυτό ήσουν πάντα.
Η Σοφία μου.
Aμήν.
Υπότιτλοι: N.M