Υπότιτλοι: ERASITEXNHS
φ θ ι ν ο π ω ρ ο
"Μια μέρα ο ήλιος έπεσε στον κόσμο
δείχνοντας την εικόνα του με ένα άλλο φως.
Όλα τα περιγράμματα ήταν στη θέση τους
αλλά ανάμεσα, ούτε σχήμα ούτε αποχρώσεις,
μόνο σκιές του παρελθόντος, πέφτουν πάνω σ' έναν εγκέφαλο που γερνάει,
σβήνοντας, με τις ηλιαχτίδες που πεθαίνουν ...
σκουπίζοντας κάθε ίχνος απ' το χτες.
Έχει κανείς, καθόλου ερωτήσεις για τον συγγραφέα;
ΞΕΘΩΡΙΑΣΜΕΝΑ καρλα λουσια
Έι, μπαμπά.
Γεια.
Μπορείς να χαμηλώσεις τη μουσική;
Τι;
Τη μουσική, μπορείς να τη χαμηλώσεις;
Α, ναι. Ναι, ναι, ναι.
Συγγνώμη.
Λοιπόν, ο διαχειριστής σου μού είπε
ότι θα σού κόψουν το ρεύμα.
Ναι, ναι, ναι.
Γιατί δεν πλήρωσες το λογαριασμό;
Γιατί τελείωσα μ' αυτό. Δε χρειάζεται να το κάνω πια.
Βγήκα απ' τον χάρτη.
Τι θα πει αυτό;
Θα πει ότι τελείωσα με το όλο σύστημα.
Ποιο όλο σύστημα;
Το όλο ανθρωπογενές σύστημα.
Άφησα τη δουλειά μου.
Δεν πληρώνω λογαριασμούς.
Άφησες τη δουλειά σου;
Ναι. Ναι, δραπέτευσα.
Πώς θα τρως;
Όχι-όχι, δεν χρειάζεται να πληρώνω για φαγητό πια.
Το 'χω καταλάβει.
Μπορώ να παίρνω δωρεάν γάλα στα Starbucks.
- Να παίρνω δωρεάν κέτσαπ στα McDonald's. - Κέτσαπ;
Ναι, το σώμα μπορεί να ζήσει μόνο με κέτσαπ, για πολύ καιρό.
Τουλάχιστον μέχρι την Αποκάλυψη.
Μάρκο, θα περάσω αύριο,
και θα σού φέρω λίγο φαγητό.
Όχι-όχι, δεν χρειάζομαι φαγητό. Είμαι μια χαρά με κέτσαπ.
- Απλά να είσαι στο σπίτι σου ... - Μην το κάνεις αυτό.
Άκουσέ με! Άκουσέ με!
- Να είσαι στο σπίτι σου στις 6:00. - Δε θα είμαι.
Θα έρθω. Τα λέμε, τότε. Γεια.
- Με λένε Σελήνη. - Σελήνη!
Γιατί το μυαλό μου δουλεύει με τις φάσεις της σελήνης.
Λένε ότι σεληνιάζομαι ...
γιατί το βιολογικό μου ρολόι είναι μια ωρολογιακή βόμβα,
που μετράει αντίστροφα το χρόνο, μέχρι την πανσέληνο.
Και μόλις βγήκα από το ψυχιατρείο,
και δεν παίρνω τα φάρμακά μου,
έτσι, είμαι τόσο ασταθής όσο το νίτρο που βίασε τη γλυκερίνη.
Πιο τρελός από τον Ρίντλερ του Μπάτμαν αν τον έπαιζε ο Τζιμ Κάρει
χωρίς να 'χει πάρει τα Ριταλίν του.
Θα σού αφήσω αινίγματα πιο άρρωστα από ένα σταυρόλεξο
που γράφτηκε από τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη.
Γεμάτο στοιχεία για το πώς πρόκειται να σε σκοτώσω
πράγμα που θα κάνω, λίγο πριν καταλάβεις
για να μπορώ να μπήξω αυτό στο έδαφος, δίπλα από το πτώμα σου
και άσε τους ντετέκτιβ να λύσουν το υπόλοιπο!
"Η φωτιά έσβησε ...
μαύρο, ούτε καν ο καπνός
να μυρίσεις τη μνήμη απ' το χτεσινοβραδινό άγριο θέαμα
και να αναστήσεις τη μαγεία του,
ηλιοκαμένος στην άκρη ενός σπίρτου με μια κίνηση από το δάχτυλο του Θεού,
καθώς σβήνουν όλα τα αιώνια ... Χαμένος στις σκιές ...
κύκλωσε τα χείλη μου σαν μοχθηρός πυρόλιθος με δαχτυλιές έξαψης από μετάξι...
Ανεβαίνει σε φλόγες ...
καθώς το πνεύμα μου εξαπλώνεται!
Παίρνει το μυαλό μου καθώς τεντώνεται...
Αλυσίδα... δεν μπορείς να έχεις φτερά ...
Άγριες φωτιές ανεβαίνουν στα μάτια μου...
Τόσο άγριες ...
Ίριδες από φωτιά.
Είμαι μια φλόγα!
- Έι. - Γεια.
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Μπορώ να περάσω; - Ναι. Ναι, έλα μέσα.
Ξέρεις ότι είναι σχεδόν 1:00 το πρωί;
Δεν έπρεπε να κοιμάσαι;
- Λυπάμαι. - Δεν πειράζει ...
Τι συμβαίνει;
Ήθελα μόνο να μιλήσουμε.
Βέβαια.
Να δούμε μερικά άλμπουμ με φωτογραφίες;
Τώρα;
Γιατί θέλεις να το κάνουμε αυτό;
Για να μιλήσουμε για το παρελθόν.
Μόνο που δεν ξέρω πού είναι, αγάπη μου.
- Έχουν χαθεί σε ένα τεράστιο σωρό... - Ξέρω εγώ, πού είναι.
- Δεν νομίζω ... - Θα τα βρω.
Τη θυμάσαι αυτή;
Ήταν ακριβώς πριν αρρωστήσω.
Θυμάσαι;
Πώς ήμουνα;
Μωρό μου, δεν θυμάσαι;
Όχι.
Ίδια ήσουνα.
Μαμά, θέλω να είσαι ειλικρινής μαζί μου.
Είσαι η μόνη που με ήξερε τότε,
- και σε χρειάζομαι ... - Όχι. Δεν είναι αλήθεια.
Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στη ζωή σου που σε ήξεραν τότε.
Τι έκανα ...
όταν συνέβη;
Τι εννοείς;
Θέλω να πω, οι γιατροί είπαν ότι κάτι πρέπει να το πυροδότησε.
- Λοιπόν, τι έκανα; - Όχι, όχι.
Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα.
- Θα συνέβαινε, έτσι κι αλλιώς. - Όχι, όχι.
Όχι. Κάτι θα έκανα και το πυροδότησα ...
- γιατί δεν είμαι το ίδιο άτομο, μαμά. - Όχι, δεν έκανες.
- Δεν είμαι η ίδια. - Η ίδια είσαι.
Μπορείς σε παρακαλώ ... σταμάτα να μου λες ψέματα!
Καλά, Κάρλα, πραγματικά υπερβάλλεις αυτή τη στιγμή ...
και ... Κοιμάσαι καλά;
Τι γίνεται;
Απλά προσπαθώ να καταλάβω ποια είμαι, ξέρεις,
γιατί δεν είμαι πια ο εαυτός μου.
Ακόμα και όταν κόβω τα φάρμακα, δεν νιώθω ο εαυτός μου.
Εντάξει, ξέρεις τι, αγάπη μου;
Νομίζω πρέπει να πάρουμε το μπαμπά, γιατί μπορεί πραγματικά να βοηθήσει.
- Όχι-Όχι-Όχι! - Όχι, πρέπει.
Όχι, μαμά, συγγνώμη. Δεν έπρεπε να φωνάξω. Δεν θα ξαναφωνάξω.
- Σε παρακαλώ, μην πάρεις το μπαμπά. - Εντάξει, έχεις δίκιο.
Κάτσε κάτω. Κι έχω ένα πολύ καλό σχέδιο.
Εντάξει, να το σχέδιό μου. Θα περάσεις τη νύχτα απόψε,
και αύριο πρωί πρωί,
θα πάμε στο νοσοκομείο και θα πάρουμε το φάκελο σου.
Βλέπεις, έχουν αρχείο για όλα, σχετικά με την αρρώστια σου.
Κι έτσι μπορείς να μάθεις ότι θέλεις.
Μπορείς να ρωτήσεις οτιδήποτε. Εντάξει;
Θα τα βρούμε όλα. Εντάξει;
Το μισώ όταν με κοιτάς έτσι.
Πως; Πως σε κοιτάω;
Σαν να 'μαι τρελή.
Δε σε κοιτάω σα να 'σαι τρελή, αγάπη μου.
Όχι, με κοιτάς σαν να μη με αναγνωρίζεις, καν.
- Όχι. Μωρό μου, σ' αγαπάω. - Όχι.
- Σου λείπει το άτομο που ήμουνα. - Όχι, σε παρακαλώ, μη φεύγεις.
Ντόναλντ!
Τι έγινε εδώ μέσα;
Τι εννοείς;
Τα βιβλία σου είναι όλα κάτω, στο πάτωμα.
Ναι, αποφάσισα ότι έτσι μ' αρέσει πιο πολύ.
Βλέπεις όλους τους τίτλους, πολύ πιο εύκολα.
Και είναι όλα τοποθετημένα σε διαφορετικά ειδικά μέρη.
Έτσι λειτουργεί τέλεια ...
γιατί ετσι μπορείς να φτάσεις όποιο θέλεις.
Μπορείς να φτάσεις όποιο βιβλίο θέλεις, οποιαδήποτε στιγμή, κάθεσαι κάτω ...
Και υπάρχει μεγάλη ποικιλία σε περιβάλλοντα ανάγνωσης.
Δεν ξέρω. Μου φαίνεται κάπως χαζό,
να θες να βάζεις όλα τα βιβλία μαζί, σε ένα μέρος.
Μου κάνει λίγο σαν να 'ναι φυλακισμένα.
Καταλαβαίνεις;
- Πώς κοιμάσαι; - Καλά.
Με το που πέφτω, κοιμάμαι. Εντάξει είναι.
Όλα πάνε καλά.
Παίρνεις τα φάρμακα σου;
Κατέληξα πως δε μου κάνανε τίποτα ...
Κάπως μου καταπίεζαν τα συναισθήματα, ξέρεις, σαν αποξηραμένη θάλασσα.
Δώσ' μου το ελιξίριο
Κι άσε το δηλητήριο
Πραγματικά, δεν κάνανε δουλειά και τα σταμάτησα.
Σταμάτησα.
Ξέρεις τι ανακάλυψα ότι λειτουργεί, όμως;
- Τι; - Η μαριχουάνα-μάμα.
- Καπνίζεις μαριχουάνα; - Ναι, αυτή μάλιστα, βοηθάει.
Λειτουργεί πολύ καλύτερα από τα φάρμακα.
Δεν είναι ενδιαφέρον;
Μάλλον θα έχει να κάνει με την ιδιαίτερη χημεία του εγκεφάλου μου,
κάπως έτσι λειτουργεί.
Καπνίζεις πολύ μαριχουάνα;
Εξαρτάται, πόση ώρα έχω ξυπνήσει.
Τελευταία δε χρειάζομαι και πολύ ύπνο ...
Μάλλον θα πρέπει να ανεβάσω την δοσολογία.
Αύριο το πρωί, πάμε ... πάμε στον Δρ Λάιονς,
να τον ρωτήσουμε και ν' ακούσουμε τι πιστεύει γι' αυτό.
- Τι μάς νοιάζει τι πιστεύει; - Είναι ειδικός στην ασθένειά σου.
- Θα ξέρει ... - Δεν έχω καμιά ασθένεια.
- Έλα τώρα ... - Τι ανακατεύεις τον Δρ Λάιονς;
- Δεν είναι κακό ... - Ας μην ...
Περίμενε! Αυτό... τι είναι ...
- Είναι ειδικός στην αγωγή σου. - Όχι, δεν είναι ειδικός γαμώτο!
Είναι ένας παλιοναζί!
Δεν ξέρει ο μαλάκας ...
- ... τι λέει, εντάξει; - Εντάξει.
Κοίτα. Δεν έχω κάποια αρρώστια.
Δεν έρχεσαι σπίτι μαζί μου απόψε;
Να 'ρθω σπίτι;
- Σπίτι; - Σπίτι. Ναι.
Εντάξει;
Είναι αυτή εκεί;
- Που είναι; - Ποια;
Η μαμά ...
Έφυγε γιατί είναι άρρωστη.
Είναι άρρωστη. Είναι ...
Γιατί συνεχίζεις να το λες αυτό;
Δεν μπορούσε να το αντέξει αυτό! Και ξέρεις τι συνέβη;
- Την κοπάνησε. - Εντάξει.
Ξέρεις γιατί; Γιατί είναι ιδιοφυία.
Είναι μια γαμημένη ιδιοφυία.
Γιατί δεν μπορούσες να το δεις αυτό;
Εντάξει.
Μέτρα ως το δέκα.
Θυμάσαι που το έκανε εκείνη αυτό; Θυμάσαι;
Το θυμάσαι αυτό;
- Εντάξει, μέτρα ως το δέκα. - Έλα τώρα.
- Μέτρα μέχρι το δέκα. Έτοιμος; - Ναι.
Εντάξει.
- Ένα. - Ένα.
- Δύο. - Εννέα.
- Tρία. - Οκτώ.
- Τέσσερα. - Επτά.
Πέντε.
Έξι. Επτά.
Οκτώ. Εννέα.
Αυτός είσαι!
Μάρκο, όχι-όχι!
Γαμώ το!
Γεια. Ήμουν ασθενής εδώ και θέλω ένα αντίγραφο του φακέλου μου.
Ξέρω ότι υποχρεούστε να μού το δώσετε.
- Ναι. Πώς σάς λένε; - Κάρλα. Λουσία.
Λ-Ο-Υ-Σ-I-A. Εκεί είναι. Αυτό.
Περιμένετε μια στιγμή;
Γεια. Είμαι η Δρ Στρίνσκι.
- Γεια. - Γεια.
Μπορώ να μάθω τι χρειάζεστε το αρχείο σας;
Δεν χρειάζεται να σάς πω. Ξέρω τα δικαιώματά μου.
Έχετε δίκιο. Δεν χρειάζεται να μου πείτε.
Μόνο που ...
φαίνεστε κάπως αναστατωμένη,
- ... και θέλω να βεβαιωθώ πως ... - Όχι, θέλω μόνο το φάκελό μου.
Βεβαίως. Μπορείτε να έρθετε στο γραφείο μου,
θα καθίσω και αν έχετε κάποια απορία και μπορώ να διευκρινίσω κάτι,
θα απαντήσω στις ερωτήσεις σας.
Φαίνεται ότι ξεκίνησε στο κολέγιο.
Όχι.
Ήμουνα τέλεια στο κολέγιο.
Έκανα τα καλύτερα γραψίματά μου στο κολέγιο.
Μπορούσα να γράφω όλη νύχτα και μετά να διασκεδάσω με τους φίλους μου.
Είχα πολλούς φίλους.
Είχα απίστευτα βαθιές σχέσεις με τους ανθρώπους.
Ήταν μάλλον που εμφανιζόταν η ασθένειά σου.
Τι;
Να κοιμάσαι λιγότερο, να είσαι πιο ευδιάθετη, πιο δημιουργική, άγρια.
Αυτές είναι οι απαρχές της ασθένειας.
Βάδιζες στα άκρα.
Το αναγνωρίζεις αυτό;
Είναι ένα ποίημα που έγραψες.
"Σε παρακαλώ, Θεέ μου, άσε με να νιώσω, αυτό που νιώθεις.
Θα κοιτάξω ψηλά τον ουρανό με τα μάτια ορθάνοιχτα
μέχρι να καείς μέσα στις ίριδές μου
και να αγγίξεις το μυαλό μου με τη φωτιά σου.
- Πήγα στην έρημο. - Ναι.
Και άφησες αυτό, πάνω στο γραφείο σου πριν φύγεις.
Και τότε άνοιξες τα μάτια και τα κάρφωσες στον ήλιο.
Αυτό είναι που το πυροδότησε;
Εμπρός, 911; Κρατούμαι εδώ παράνομα στο Αστυνομικό Τμήμα ...
Αυτό ήταν το ένα σου τηλεφώνημα.
Αλλά δεν πήρα έξω από το Τμήμα, οπότε δεν μετράει.
Δεν ανήκω εδώ. Αυτό είναι νοσοκομείο για αρρώστους.
Εγώ δεν είμαι άρρωστος.
Καταλαβαίνω γιατί εσύ ήσουνα εδώ. Μου φαίνεσαι πολύ άρρωστη.
Δεν υπάρχει ζωή στο πρόσωπό σου.
Φαίνεσαι σαν να πρόκειται να πέσεις.
Και αν ρωτάς εμένα, ξέρεις, δεν είναι ηλεκτροσόκ που χρειάζεσαι.
Χρειάζεσαι καλώδια μπαταρίας συνδεδεμένα μ' ένα φορτηγό Mack
πιασμένα στο πρόσωπό σου, να φωτίσουν αυτά τα απλανή σου μάτια.
Πιστεύεις ότι το μυαλό σου είναι λογικό, αυτή τη στιγμή;
Πιο πολύ απ'το δικό σου.
Να φτιάχνεις τεράστια μηνύματα γκράφιτι για το τέλος του ανθρώπινου γένους ...
... εμένα δε μου φαίνεται λογικό.
Άνθρωπος είσαι, γι' αυτό, προκατειλημμένη.
Διαβάζουν πολλοί αυτά τα μηνύματα;
Όλοι.
Πώς το ξέρεις;
Από το κλαμπ των φαν μου, στο ίντερνετ.
Θα σε πείραζε να μου το δείξεις;
Ορίστε.
Εκεί. Το βλέπεις αυτό;
106 εκατομμύρια άνθρωποι.
Όχι, αυτό το νούμερο είναι για όλους όσους είναι στο διαδίκτυο.
Στην πραγματικότητα, μόνο 119 άτομα έχουν δει τη σελίδα σου.
- Τι; - Βλέπεις;
Μάρκο, είναι πολλά που πρέπει να καταλάβεις.
Γιατί δε μ' αφήνεις να σε βοηθήσω;
Κάρλα Λουσία για εξιτήριο.
Λυπάμαι.
Δεν μπορείτε να αποδεσμευτείτε, μέχρι οι γιατροί να σας βρουν εντάξει.
- Τι; - Μπορείτε να έχετε ...
Όχι. Μπήκα εθελοντικά χτες το βράδυ.
- Ναι, το ξέρω, αλλά... - Δεν μπορείτε να με κρατήσετε εδώ.
- ... και πάλι δεν αποδεσμεύεστε ... - Όχι, δεν μπορείτε να με κρατ...
- Πάρτε τη μαμά μου. Πάρτε την. - Έρχεται.
Ακούστε. Είναι καθ' οδόν με τα ρούχα σας.
- Καλημέρα, Πολ. - Καλή είναι η μέρα.
Ξέρεις τι θα έκανε μια πραγματικά καλή μέρα, όμως;
Τι;
Να μού ρίξεις μερικά Adderall στο φλυτζάνι, αντί για Seroquel,
πράγμα κατανοητό, γιατί, είναι το ίδιο χρώμα.
Ξέρεις, ειδικά με την προ-καφέ αίσθηση;
Καμία από αυτές τις κάμερες δεν θα δει τίποτα.
Κι εσύ, δεν έχεις μανιακά μάτια, με καταλαβαίνεις;
Νομίζω ότι το τελευταίο που χρειάζεσαι, είναι Adderall.
- Εντάξει. Σκέψου το. - Και... κάτω.
- Σκέψου το για το μεσημεριανό. - Όχι. Για να δω. Να δω.
Ευχαριστώ.
Αυτό είναι το νόημα της Αποκάλυψης, μια καινούργια αρχή.
- Γκάρι. - Ναι, μα δεν καταλαβαίνεις ...
- Τι; - Αποφοίτησες.
Τι; Αυτό είναι καταπληκτικό.
Πώς ...
- Αυτό ... Ρε φίλε... Ευχαριστώ.
Προσπαθώ μόνο να σου πω τι βλέπω στα χαρτιά.
Είμαστε οι πρώτοι που σού λέμε ότι θα πεθάνεις;
- Όχι, αλλά ... - Λυπάμαι που είμαι ...
- ... ο κομιστής κακών ειδήσεων. - Τον τρομάζεις. Πάψε.
Μην πυροβολείτε τον αγγελιοφόρο.
Ας παίξουμε στριπ πόκερ!
Εντάξει, παιδιά.
Έχουμε δύο καινούργιους μαζί μας, σήμερα, την Έμιλι και τον Μάρκο.
Εγώ προτιμώ το Σελήνη.
Εντάξει. Είναι το ψευδώνυμό σου;
Είναι το ποιητικό μου όνομα.
Εντάξει. Τέλεια.
Λοιπόν, πώς αισθάνεστε;
Εντάξει, Γκάρι, ας αρχίσουμε μ' εσένα.
Τι έχεις στο μυαλό σου σήμερα;
Την Αποκάλυψη.
Εντάξει.
Αυτοί σάς φαίνονται λογικοί ή παράλογοι φόβοι;
Κανείς;
Παράλογοι.
Εντάξει, Σελήνη ...
... πες στον Γκάρι, γιατί οι φόβοι του είναι παράλογοι.
Γκάρι...
... δε χρειάζεται να φοβάσαι την Αποκάλυψη ..
γιατί ...
... θα συμβεί, έτσι κι αλλιώς.
Μάλιστα, συμβαίνει ήδη.
- Σελήνη. - Τι;
Δεν είναι και το τέλος του κόσμου.
Ίσως όχι του κόσμου, αλλά των ανθρώπων, είναι.
Γκάρι, μην ανησυχείς. Το ανθρώπινο γένος δεν τελειώνει.
Και βέβαια τελειώνει.
Τι, νόμισες, σύμπτωση είναι
που και ο Νοστράδαμος και οι Μάγιας το πρόβλεψαν αυτό;
Όχι. Έβλεπαν πού πήγαινε ο πλανήτης.
Έβλεπαν τους πάντες να κόβουν όλο και πιο πολλά δέντρα.
Έβλεπαν την ανθρωπότητα να γίνεται μια αρρώστεια.
Ξέρεις ποιος είναι ο ορισμός της αρρώστειας;
Όταν ένας οργανισμός γίνεται τόσο υπερμεγέθης
που γίνεται απειλή για το σύνολο.
Και ξέρεις τι γίνεται όταν μια ασθένεια απειλεί
τη συνολική ολιστική ισορροπία στη Φύση;
Αναπτύσσει αντισώματα.
Εντάξει, κατεβαίνουμε σε κάποιο μέρος
που δεν χρειάζεται να πάμε τώρα.
Δεν εννοούσα τίποτα μ' αυτό ...
Ταράζεις τον Γκάρι ...
Ίσως τώρα, αλλά δεν νομίζεις ότι μακροπρόθεσμα είναι καλύτερα
- γι' αυτόν, να μάθει την αλήθεια; - Αυτό δεν είναι η αλήθεια.
Γιατί δε ζητάς συγγνώμη από τον Γκάρι, που τον αναστάτωσες;
Γκάρι, λυπάμαι πολύ που σε αναστάτωσα.
Δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Δεν υπάρχει λόγος να αναστατώνεσαι,
γιατί ...
σκέψου το σαν την απελευθέρωση τη γης από μιαν ασθένεια.
Δεν το θέλεις αυτό;
Δεν νομίζεις ότι είναι λίγο εγωιστικό;
- Σελήνη. - Τι;
Ήσουνα μια χαρά. Ήσουνα μια χαρά.
Ίσως το πήγες λίγο μακριά.
Πώς το πήγα ... Γι' αυτό ζητάω συγγνώμη.
Εντάξει, προσπαθούμε να το κρατήσουμε απλό.
- Γι' αυτό απολογούμαι. - Ναι, μια απλή συγγνώμη.
- Ποτέ δε θ' αποφοιτήσεις έτσι ... - Τι λες τώρα;
Ναι.
- Τι είναι αυτό; - Αυτά είναι τα σημάδια.
Υπάρχουν ακόμα πολλά να μάθουμε μάλλον, έτσι δεν είναι;
Οι σκέψεις του είναι μια χαρά.
Ας φανταστούμε τον εαυτό μας, για ένα λεπτό ...
Νομίζω ότι είναι εντάξει να ...
- Όλοι εδώ, ξέρουν να μοιράζονται. - Μπορείς σε παρακαλώ να σταματήσεις;
Έχεις να πεις κάτι γι' αυτά που ειπώθηκαν εδώ;
Είναι η πρώτη σου μέρα ...
και αποξενώνεις τον εαυτό σου από όλη την ομάδα.
Λες ότι θα 'πρεπε να κρύψω αυτά που σκέφτομαι
προκειμένου να γίνω μέρος της ομάδας;
Όχι.
Γιατί κοιτάς την ομάδα;
- Δεν την κοιτάω! - Την κοιτάς.
- Γιατί λες ψέματα; - Δε λέω ψέματα!
- Γιατί λες ψέματα;
Φαίνεται ότι φτάσαμε σε αδιέξοδο.
Και θέλουμε δυο λεπτά να ηρεμήσουμε, τρία λεπτά ...
και θα επιστρέψουμε στον κύκλο. Εντάξει;
Όλα εντάξει. Όχι αγγίγματα, παρακαλώ.
- Σελήνη, γιατί δεν χρωματίζεις; - Γιατί δεν έχω έμπνευση.
Εντάξει, ρίξε μια ματιά στα βιβλία στο ράφι.
Ίσως να σε εμπνεύσουν αυτά.
Εδώ είμαστε.
Βαν Γκογκ.
Εξέχον μέλος του κλαμπ των διπολικών.
Το βλέπεις αυτό;
- Ναι, όμορφο. - Ναι, ακριβώς.
- Ξέρεις γιατί; - Γιατί;
Γιατί είναι η ζωγραφιά του ουρανού που έβλεπε
από το παράθυρό του, στο νοσοκομείο όταν ήταν μανιακός.
- Αλήθεια; - Ναι.
Δε με πιστεύεις; Ψάξτο, να δεις
Σε πιστεύω.
Όταν βγεις έξω απόψε,
και κοιτάξεις τον ουρανό και δεις πόσο βαρετός είναι,
φαντάσου να είχαν δώσει φάρμακα στον Βαν Γκογκ.
Σελήνη.
Τι είδους ποίηση φτιάχνεις;
Ραπ.
- Ραπ; - Ναι.
Όταν έπαθα την πρώτη κρίση μανίας, άρχισα να ριμάρω ψυχαναγκαστικά,
αλλά, ξέρεις, αυτό είναι κλασσικό σύμπτωμα μανίας.
- Αλήθεια; - Ναι.
Δε με πιστεύεις; Ψάξ' το.
Μπορείς να μάς δείξεις, λίγο;
Δώστε μου μια λέξη.
Αντίχριστος.
Μ' αρέσει η απόλαυση ...
που είναι σαν την κόλαση
γιατί είμαι ο Αντίχριστος.
απ' των αθρώπων την αρρώστεια, σύχριστος
Γιατί, μα το Θεό,
αν ήταν στον πλανήτη σας να 'ρθώ,
μ' ένα αποκαλυπτικό σφουγγάρισμα
- ... θα του 'κανα στεγνό καθάρισμα. - Ξετσίπωτος;
Είμαι τόσο ξετσίπωτος,
ντροπή δεν έχω, ουτε τσίπα
για όσα έκανα και σκέφτηκα και είπα
Γι' αυτά, οι άλλοι, πέφτουν στης ντροπής την τρύπα.
Μόνος.
Μπορεί να είμαι μόνος,
αλλά δε νιώθω μόνος
με τους πιο κοντινούς ανθρώπους που έχω
και τον εαυτό μου ψεύτικο όλο να προσέχω
αν θέλω να 'μαι μέλος της ομάδας
να λέω σαχλαμάρες της αράδας,
πράγμα που είναι για μένα πόνος,
πιο δυνατός απ' το να είμαι μόνος.
Αυτό ήτανε;
Δεν έχει άλλες λέξεις;
Βλέπω, μάλλον θα το διαβάσεις; Τι είναι αυτό, πραγματική ποίηση;
Για να δούμε.
- Έι! Έι! - Σελήνη.
"Ο ήλιος έλαμπε τόσο φωτεινός που η φλόγα του θα μπορούσε να ανάψει ..."
- Φέρνω το γιατρό! - Εντάξει! Εντάξει!
- "προσπαθώντας σκληρά, κάθε μέρα ... - Θα σταματήσεις ...!
- ...να φτάσει κάτω και ν' αγγίξει κάθε πρόσωπο." - Σταμάτα!
"Μα όλα, αποστρέφονταν και στράβωναν πικρά, μορφάζοντας,
έτσι που όσο κι αν έφτανε κοντά στην ανθρώπινη φυλή,
ήξερε πως θα μείνει για πάντα ξένο."
Είμαστε όλοι διπολικοί. Καμιά φορά, είναι σα χαλασμένο δόντι.
Θες να το βγάλεις, θες να γίνεις καλά.
Γι' αυτό μην ανησυχείς για τον καιρό.
Νιώσε του ήλιου την αξία.
Και κάνε ομοικαταληξία.
Το πρώτο χαρτί, είναι το λίκνο.
Μην ανησυχείς, είναι το σύμβολο της ζωής, τίποτα μοιραίο.
Θα σε βάλω κάτω να σε δέσω και να σού χώσω μια σύριγγα απ' αυτές που έχουν οι νοσοκόμες.
Αυτό δεν έχει ομοιοκαταληξία.
Μη σταματήσεις καν να το σκεφτείς. Άσ' το να πάει. Γίνε το δοχείο.
Εντάξει, εδώ είναι τα καλύτερα.
Άφησέ το να μπει και φτύσ' το.
Αλλά καλό, όμως.
- Αποφοίτησες, Σελήνη. - Τι;
Είσαι ένα επίπεδο πιο πάνω. Ναι.
- Δεν μπορείς να κοιμηθείς; - Όχι.
- Θες κάτι να σε βοηθήσει; - Όχι, θα πάω στην αίθουσα τέχνης.
Δεν μπορείς να κοιμηθείς;
Όχι.
Λοιπόν, Έμιλι,
ποιο είναι το πλήρες ψευδώνυμό σου;
Έμιλι Λόουελ.
Είναι από την Έμιλι Ντίκινσον και τον Ρόμπερτ Λόουελ;
Αυτοί είναι καλοί ποιητές.
Ξέρεις ότι ήταν και οι δύο διπολικοί;
Νομίζεις ότι κάθε μεγάλος καλλιτέχνης ήταν διπολικός.
Δεν πειράζει, αν αυτό σε βοηθάει.
"Εμείς της τέχνης, όλοι είμαστε τρελοί ..."
"Ίδια κι οι εύθυμοι, κι οι μελαγχολικοί.
Όλους μάς άγγιξε ποιον λίγο, ποιον πολύ."
Ξέρεις ποιος το 'πε αυτό;
Ο λόρδος Μπάιρον.
Ένας από τους μεγαλύτερους μανιοκατα- θλιπτικούς ποιητές όλων των εποχών.
Είναι στον πρόλογο αυτού του βιβλίου, Αγγιγμένος από τη φωτιά της Κέι Τζέιμισον.
Είναι ψυχολόγος,
και όταν είχε πρωτοξεκινήσει,
απ' το πουθενά, είχε ένα μανιακό επεισόδιο.
Την τρόμαξε.
Έτσι, προσπάθησε να το κρατήσει κρυφό.
Αλλά τότε ... κάτι άλλαξε.
Αποφάσισε να γράψει βιβλία γι' αυτό.
Έκανε όλόκληρη έρευνα και βρήκε όλες τις τρελές συνδέσεις
μεταξύ διπολικού και καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας
μέσα σε όλη την Ιστορία, σε ολόκληρο τον κόσμο.
Αντί να ντρέπεται ...
... το έκανε χάρισμα.
Ξέρεις, όταν οι άνθρωποι πηγαίνουν να δουν τον Καρυοθραύστη ...
και κοιτούν τα παιδιά τους και βλέπουν τα μάτια τους να φωτίζονται
όταν ο κόσμος μετατρέπεται σε μαγεία τη νύχτα ...
θα ξέρουν ότι η μουσική που ο Τσαϊκόφσκι συνέθεσε
εμπλουτίστηκε από τη διπολικότητά του, και δεν θα τη σκέφτονται μόνο σαν αρρώστεια.
Το ποτάμι, θέλω να πω,
είναι σύμβολο για δύο πράγματα μαζί.
Θα μπορούσε να είναι το τέλος ενός ταξιδιού, ή δύο άνθρωποι.
Τίποτα άλλο;
Μπορείς να έχεις πιο πολύ, αν θέλεις πιο πολύ.
Υπάρχει ένα σπίτι.
Ναι, Σελήνη, μόλις είπα στην Έμιλι την τύχη της.
Ε;
- Έλα, θέλω ν' ακούσω τη δική σου. - Βάλ' τα μαζί.
- Κάτσε. - Τι;
Θέλει να σού πει τα χαρτιά.
Έχει ένα φεγγάρι.
Εσύ έχεις φεγγάρι;
Ενδιαφέρον.
Εκείνη έχει δύο ποτάμια που συναντιώνται.
Γιατί είναι ενδιαφέρον;
Ξέρεις ότι είμαστε φτιαγμένοι κυρίως από νερό;
Και το φεγγάρι τραβάει το νερό.
Ο ήλιος το κάνει αυτό. Εγώ, απλώς το αντανακλώ.
Αλλά όταν ο ήλιος πέφτει, βλέπουμε το φεγγάρι.
Αυτό είναι το φως.
Αυτό είναι αλήθεια, αλλά αυτό είναι απλά το φως από τον ήλιο
που χτυπάει το φεγγάρι, κι αυτό, το στέλνει πίσω.
Πάλι δεν μπορούσες να κοιμηθείς;
Όχι.
Περίεργο.
Είναι η ίδια ώρα με χτες το βράδυ.
Πρέπει να έχει να κάνει με το φεγγάρι.
Γιατί ονόμασες τον εαυτό σου Σελήνη;
Γιατί οι σεληνιασμένοι κοιτούν το φεγγάρι και το ρωτάνε
πώς ξέμειναν εδώ κάτω.
Από πού είσαι;
Ναι, ξέρω, απ' το φεγγάρι, αλλά οι γονείς σου;
Ο πατέρας μου είναι από 'δώ.
Η μητέρα μου είναι από 'κεί που είμαι εγώ.
Με ξύπναγε μέσα στη νύχτα
και με έπαιρνε έξω να δούμε τα αστέρια.
Φαντάσου να πηδάμε από άστρο σε άστρο σε άστρο.
Και ο μπαμπάς σου;
Αποτυχία σαν τους περισσότερους μπαμπάδες.
Δεν τους αρέσει να βλέπουν τα κορίτσια τους ... να αγωνίζονται.
Έτσι ...
Δεν τον βλέπω και πολύ.
Μάλλον ... μάλλον τον κάνω και στενοχωριέται.
Δεν είμαστε από 'δώ, εσύ κι εγώ.
Έτσι φαίνεται.
Πώς ξέμεινες εσύ εδώ;
Ντρέπομαι.
- Θα σού πω, αν μού πεις. - Εντάξει, πες μου εσύ, πρώτα.
Εντάξει.
Άνοιξες διάπλατα τα μάτια σου και κάρφωσες το βλέμμα στον ήλιο.
Αυτό, το προκάλεσε;
Ξέρεις τι;
Είμαστε και οι δύο τελείως εξαντλημένες.
Εγώ ξέρω ότι είμαι.
Δεν θα την βγάλουμε καθαρή απ' όλα αυτά απόψε.
Να περάσει η νύχτα και πρωί πρωί,
θα τα ξαναδούμε όλα αυτά λεπτομερώς.
Υπόγραψε αυτό, να σου κάνουν εισαγωγή,
Και θα κάνουμε μια ενδελεχή εξέταση της περίπτωσής σου
πρωί πρωί.
Κατά λάθος μπήκες στο ψυχιατρείο;
- Μόνο για ένα βράδυ. - Όχι.
Για ένα βράδυ.
- Δεν είναι τόσο αστείο. - Είναι χαζό.
Εντάξει.
Τώρα, η σειρά σου.
Σκαρφάλωσα στην κορφή ενός κτιρίου.
Κοίταξα ψηλά το φεγγάρι ...
και του είπα να με πάει σπίτι μου.
Και τελείως ξαφνικά ...
ένιωσα ένα φως, να λούζει το πρόσωπό μου ...
... και σκέφτηκα, "Θεέ μου!
Γίνεται!
Θα πάω σπίτι."
Και ...
Ξέρεις τι;
Ξέρεις, ίσως...
Ίσως έχεις δίκιο.
Ίσως είμαστε εξωγήινοι.
Κι εσύ;
Ίσως.
Το σεληνιασμένο μυαλό συγχρονίζεται με τον σεληνιακό χρόνο.
Όσο το φεγγάρι τραβάει τα νερά στην παλίρροια, τόσο ξεσηκώνει τα μυαλά μας,
και όσο το φως του ήλιου λάμπει πάνω στο φεγγάρι,
τόσο πιο μανιακοί γινόμαστε.
Αυτός είναι ένας φυσιολογικός εγκέφαλος, φωτίζεται μόνο σε λίγα σημεία.
Αλλά αυτός, αυτός είναι ένα μανιακός εγκέφαλος, πλήρως φωτισμένος.
Αυτό είναι που αποκαλείς φώτιση
- Είναι οι σοφοί. - Ξέρω.
Είναι οι προφήτες ανά τους αιώνες που ξέρουν για τους θεούς.
Οι προφήτες, όταν ήταν μανιακοί, αυτό ήταν όταν
έφταναν σχεδόν σε πλήρη φώτιση.
Και αυτό, γινόταν ακριβώς πριν πεθάνουν.
Αυτή είναι η 13η ώρα. Γι' αυτό μιλάς.
- Ακριβώς, αυτό λέω. - Αυτό είναι η φώτιση.
Κοίτα αυτές τις πυραμίδες.
Βλέπουν όλες προς τον ουρανό.
Αυτή είναι περίτεχνη κοσμική χαρτογράφηση, διέξοδος.
Αυτά όλα έχουν να κάνουν με τη διαφυγή,
με την με κάποιο τρόπο έξοδο από το σώμα, αυτή τη σάρκα ...
Βρήκαν ορισμένες πέτρες, μέταλλα, που απορροφούν την ενέργεια.
Και τα μέταλλα απορροφούν τους ουρανούς
φθάνοντας μέχρι την άκρη της πυραμίδας, στον ήλιο,
καλώντας το φως του.
Ναι, ναι, βάλ' το μέσα.
Μαχαιροπήρουνα, μαχαιροπήρουνα.
Ναι, χρειαζόμαστε έναν πομπό.
- Αυτά είναι για την κεραία; - Ναι.
Θα βγουν έξω, ναι.
Αυτό δεν θα δουλέψει. Τι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε;
Βάλε αυτό.
Μπήξ' το εκεί μέσα.
Δεν ξέρω αν αυτά τα πράγματα είναι αρκετά ισχυρά.
Υπάρχουν τέσσερεις πλευρές σε κάθε πυραμίδα.
Αυτή είναι μια άποψη από ... την τρίτη πυραμίδα.
Οι τρεις πυραμίδες, τέσσερεις πλευρές για την κάθε μια.
Είναι 12.
- 12 μήνες. - 2012.
- 12 ώρες. - 12 απόστολοι.
Η δρ. Στρίνσκι δε θέλει να βγαίνετε πια το βράδυ έξω, εσείς οι δυο.
Λοιπόν ...
Μπορώ να έχω κάτι, να με βοηθήσει να κοιμηθώ;
Καμιά αντίδραση. Ξέρεις τι;
Όσο πιο κάτω-στη-γη είναι, τόσο βαθύτερα κοιμούνται.
Εντάξει. Τότε μην περιμένεις.
- Εντάξει, όχι. Ναι. - Θα το τεντώσω αυτό.
Κι αν χαθούν οι ψυχές μας;
Δε θα χαθούν.
Θα κρατάμε ο ένας τον άλλον προσανατολισμένο.
Κι αν χάσουμε ο ένας τον άλλον;
Αν χάσουμε ο ένας τον άλλο, τότε θα γυρίσουμε στα σώματά μας.
Εντάξει, θα γυρίσουμε στα σώματά μας, και θα θυμόμαστε αυτό.
Θα θυμόμαστε αυτό το χάρτη. Εντάξει;
Και θα θυμόμαστε πως είναι σ' αυτό το βιβλίο.
Και θα είναι σ' αυτή τη σελίδα, εντάξει;
Και θα είναι εδώ ... στην πάνω δεξιά γωνία.
Εντάξει;
Είσαι έτοιμη;
Ναι.
Οι νοσοκόμες μού λένε ...
... ότι εσείς οι δύο εξακολουθείτε να μένετε το βράδυ μαζί ξύπνιοι,
ακόμα και μετά την εντολή μου να μην το κάνετε.
Οι πρώτες αναφορές λένε ότι μείνατε ξύπνιοι μέχρι τις 4:00 π.μ.
Και οι πιο πρόσφατες αναφορές λένε ότι δεν κοιμηθήκατε καθόλου.
Έτσι, Μάρκο, θα σε μεταφέρουμε σε άλλη πτέρυγα.
- Γιατί; - Γιατί είσαστε κακή επιρροή ...
- Μα, γιατί; - Όχι, δεν είμαστε.
Aλήθεια, κανείς απ' τους δυο σας δεν πιστεύει ότι είναι απ' αυτόν τον πλανήτη;
Αφού δεν είμαστε απ' αυτόν τον πλανήτη.
Εντάξει, κάτσε. Από που πιστεύεις ότι είσαι;
- Μπορεί κανείς από τον δικό σας πλανήτη, να το κάνει αυτό;
- Μάρκο. Κάθησε.
- Ξέρεις τι; Δεν χωρίζεις ... - Μπορεί κανείς απ' τον πλανήτη σας;
Αυτό δεν είναι δίκαιο.
- Μπορεί; - Άει γαμήσου!
- Μην πας κοντά της. - Όχι!
Μάρκο! Μάρκο!
- Άει γαμήσου! - Όχι, Μάρκο! Όχι!
Όχι! Όχι!
Πάρτε τους από πάνω μου! Όχι, μαλάκα!
Κράτα την ...
Όχι!
Αφήστε μας να πάμε σπίτι!
Σας παρακαλώ, αφήστε μας να πάμε σπίτι!
Θέλουμε να πάμε σπίτι.
Γιατί είναι τόσο άτονος;
Ήταν με μία γυναίκα ασθενή,
Και έκαναν ο ένας τον άλλον μανιακούς.
Τους χωρίσαμε και έγιναν ακόμα πιο μανιακοί.
Για πόσο θα παραμείνει έτσι;
Δεν είναι μόνο τα φάρμακα.
Επειδή η μανία βγήκε τόσο εκτός ελέγχου και ανεβήκαμε τόσο πολύ,
θα πάει εξίσου κάτω και με την κατάθλιψη.
Θα είναι σοβαρά.
Θα είναι περίπου έξι μήνες.
Θα τον κρατούσαμε εδώ αλλά το νοσοκομείο δεν τα βγάζει πέρα οικονομικά.
Προτείνω να μείνει μαζί σας, για λίγο.
χ ε ι μ ω ν α ς
Ξύπνα. Σού έφταξα φαγητό.
Έκανες ντούς;
Κάνεις μπάνιο;
Ναι.
Δεν έκανες ένα πριν τέσσερις περίπου ώρες;
Είναι το ίδιο.
Είσαι στη μπανιέρα τέσσερις ώρες;
Με ανακουφίζει.
Δε σε είδα εκεί.
Πώς αισθάνεσαι;
Το ίδιο.
Θα συναντηθούμε στην άλλη μεριά.
Κι αν χαθούμε;
Αν χαθούμε, τότε θα ξαναγυρίσουμε στα σώματα μας.
Εντάξει, θα ξαναγυρίσουμε στα σώματά μας και θα θυμόμαστε αυτό.
Θα θυμόμαστε αυτόν τον χάρτη, εντάξει;
Γιο, γιο, έχω κι άλλο αστείο. Έχω κι άλλο αστείο.
α ν ο ι ξ η
Ήμουν ασθενής εδώ, το περασμένο φθινόπωρο.
Υπήρχε ένα κορίτσι στην πτέρυγά μου.
Δεν έχω τα στοιχεία επικοινωνίας της.
Ναι, δεν δίνουμε πληροφορίες για ασθενείς,
για λόγους εμπιστευτικότητας.
Η Δρ Στρίνσκι είναι εδώ;
Έι, Κάρλα.
Έι.
Κοίτα, ξέρω ότι είναι η πολιτική του νοσοκομείου
... να μη δίνει πληροφορίες ασθενών,
αλλά αν δεν μας είχατε χωρίσει,
θα είχαμε ανταλλάξει τα στοιχεία μας.
Λυπάμαι, αλλά όπως και να 'χει, δεν είναι στο χέρι μου.
Θα μου πείτε τουλάχιστον αν ήρθε να με αναζητήσει;
Όχι, δεν ήρθε.
Μάρκο.
Σού είπα, δεν σού δίνω τα στοιχεία της.
Εντάξει. Μπορείτε να της δώσετε αυτό, αν έρθει;
Για να δω.
Λυπάμαι. Δεν θα της το δώσω.
Μα δεν είναι προσωπικές πληροφορίες.
Δεν είναι ενάντια στην πολιτική του νοσοκομείου.
Δεν είναι μόνο η πολιτική, Μάρκο.
Εσείς οι δύο, κάνατε ο ένας τον άλλον μανιακό
όταν ήσασταν μαζί στο νοσοκομείο.
Η επαγγελματική μου γνώμη είναι
ότι δεν κάνετε καλό ο ένας στον άλλον.
Κάθησε. Θα πω στη Δρ Στρίνσκι ότι γύρισες.
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΜΕ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΟΝΤΕΡΝΑΣ ΤΕΧΝΗΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΕΝΑΣΤΡΗ ΝΥΧΤΑ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ ΚΑΘΕ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΙΣ 3 ΜΜ
Τι σκέφτηκες ...
βλέποντας το από κοντά;
Σκέφτηκα ότι ήτανε ...
Ήτανε κουλ.
Εσύ τι σκέφτηκες;
Σκέφτηκα ότι ήταν καλό.
Δε σ' άρεσε, έτσι;
Μάλλον εγώ ...
Δεν ήτανε ...
Θυμάσαι πώς ήτανε, όταν ήμασταν στο νοσοκομείο;
Έχετε μόλις βγει από την κατάθλιψη.
Δεν έχετε βρεθεί σε σωματική σχέση για αρκετόν καιρό.
- Είναι κατανοητό. - Όχι, δεν είναι μόνο αυτό.
Δεν νιώθω το αίσθημα που θα έπρεπε να νιώθω, γι' αυτήν.
Δεν θα έχεις το πάθος που είχες όταν ήσουνα μανιακός.
Θα πρέπει να μάθεις να ζεις μέσα σε ένα φυσιολογικό εύρος συναισθημάτων.
Αυτό δεν είναι φυσιολογικό εύρος.
Δεν αισθάνομαι τίποτα.
Ζήσατε σε συναισθηματικά άκρα για τόσον καιρό,
που αποκλείεται να ξέρετε ποιο είναι το φυσιολογικό.
Και θα σας πάρει κάποιο χρόνο για να μάθετε.
Εντάξει. Εντάξει.
Τηλεφωνούσα. Γιατί δεν το σήκωνες;
Λυπάμαι...
Ξέρεις, δεν αισθάνομαι ακόμα καλά, να ζεις μόνη σου.
Και ίσως αυτό, να με ανησυχεί λίγο.
- Mαμά... - Τι, είσαι ...
Πιστεύεις ότι μπορώ να έρθω να σε επισκεφτώ αύριο;
Δεν θα μ' αφήσεις να μπω μέσα;
Λοιπόν, είμαι απλά ... Λοιπόν, είμαι ...
- Ξέρεις, πώς ... - Σε παρακαλώ, γλυκιά μου ...
... να μπω, αλλιώς δεν πρόκειται να κοιμηθώ απόψε.
- Mαμά ...
- Γεια σου. - Γεια σου.
Ποιος είναι αυτός;
Έλα μέσα.
Μάρκο, αυτή είναι η μαμά μου.
- Γεια σας. - Μαμά, ο Μάρκο.
Γεια σου.
- Πώπω. Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω. - Γεια.
Χαίρομαι πολύ.
Διαβάζαμε το Touched with Fire.
- Σπουδαίο βιβλίο. Το ξέρεις; - Όχι.
Αλήθεια; Η Κάρλα δε σού μίλησε ποτέ γι' αυτό;
Όχι. Πώς γνωριστήκατε οι δυο σας;
- Ω... - Είναι ποιητής.
Πείνασα.
Θέλετε να πάμε για φαγητό;
- Θα το ήθελα πολύ. - Τέλεια.
Δεν πεινάω ιδιαίτερα.
Τουλάχιστον, έλα μαζί μας για κουβέντα.
Δε χρειάζεται να φας.
Αν μη τι άλλο, το στόμα σου θα είναι πιο ελεύθερο να μιλάει.
Σου αρέσει το πικάντικο φαγητό;
Δεν ξέρω. Ίσως.
- Ξέρω ένα μέρος που έχει πολύ ... - Είμαι κουρασμένη.
Αλήθεια; Γιατί λες ότι είσαι κουρασμένη;
Απλά θέλω να μείνω μέσα.
Εντάξει. Ίσως να παίρναμε κάτι
και να σού φέρναμε.
Όχι. Θα ... θα ξανάρθω μια άλλη φορά αν είσαι κουρασμένη.
- Ντρέπεσαι για μένα;
- Τι; - Ντρέπεσαι για μένα;
Όχι. Τι είναι αυτά που λες;
Γιατί δεν της το είπες;
Δεν ξέρω.
Μάλλον φοβάμαι μήπως ... μάς χωρίσουν.
Δεν μπορούν να μάς χωρίσουν.
Πρέπει να τους το πούμε.
Εντάξει.
Λοιπόν, εγώ ...
Θέλω να καταλάβω, αν δεν έχεις αντίρρηση.
Η γυναίκα μου, ξέρεις, η Σάρα, με ενημέρωσε λίγο ...
.. για το πώς έχει η κατάσταση.
Γνώρισες την Κάρλα στο νοσοκομείο;
- Ακριβώς. - Συναντηθήκαμε, στο group therapy.
Έχουνε... έχουμε group therapy κάθε μέρα.
Είναι καλό που μπόρεσες να συνδεθείς με αυτό το περιβάλλον.
Ναι, σίγουρα.
Ναι, αλλά λίγο ...
Αυτό ήταν ακριβώς πριν περάσετε και οι δύο σε φάση μανίας.
Όταν έχεις αυτήν την αρρώστεια, γίνεσαι...
... βασικά, γίνεσαι μανιακός πριν πας στο νοσοκομείο, μπαμπά.
Βέβαια. Αλήθεια είναι αυτό.
Λυπάμαι. Όχι, εννοούσα το ... αλλά αμέσως αφού συναντηθήκατε,
τότε, πώς να το πω, γίνατε περισσότερο μανιακοί.
- Περισσότερο. - Εντάθηκε, δεν είναι ...
Βγάλαμε έξω ο ένας την φύση του άλλου, αν το πας εκεί.
- Οπότε ... - Είναι κι αυτός ένας τρόπος να το θέσεις...
Παραδέχεσαι ότι ο ένας ανέδειξε την αρρώστεια του άλλου, έτσι;
Όχι, λέω ότι είναι στη φύση μας να βλέπουμε τα πράγματα πιο βαθιά
από ό, τι θεωρείται φυσιολογικό.
Και όχι ... Αυτό πραγματικά δεν είναι που...
Το καταλαβαίνω, αυτό δεν είναι ο κανόνας.
Καταλαβαίνω ότι είναι μια ασθένεια...
Δε νομίζω ότι πρέπει να παγιδευτούμε, αν μου επιτρέπετε,
στο αν είναι ασθένεια ή η φύση ή κάτι τέτοιο.
Νομίζω ότι το θέμα είναι και ο λόγος που βρισκόμαστε εδώ,
είναι, ότι το έχετε και οι δύο,
και μάλλον ανησυχούμε
ότι μπορεί να είσαστε κακή επιρροή, ο ένας για τον άλλον.
Αυτό.
Αλλά ακριβώς επειδή το έχουμε και οι δύο,
είμαστε και οι μόνοι που μπορούν να σχετίζονται μεταξύ τους.
Είναι όμορφο.
Το καταλαβαίνω αυτό.
Με συγχωρείς, αλλά το καταλαβαίνεις;
Ο γιατ... θυμάσαι, τι μάς είπε ο γιατρός;
Ας το αντιμετωπίσουμε.
Αν γραφτείς σε μια ιστοσελίδα για ραντεβού,
και βάλεις από κάτω, "ψυχικά ασθενής",
δεν θα προσελκύσεις και πολλούς που θα πουν,
"Να η αδελφή ψυχή μου". Έτσι;
Ίσως είναι μια ευκαιρία γι' αυτούς, να έχουν μια πραγματική σχέση.
Και αν παίρνουν τα φάρμακα τους,
ειλικρινά, εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό.
Μα αυτό είναι όλο το θέμα, έτσι δεν είναι;
Μαμά, μπορείς να τον ακούσεις;
- Δεν μπορούμε να πάρουμε τα φάρμακα. - Mαμά, απλά... άκου...
Εντάξει, όπως το φανταζόμουνα.
- Τι λες τώρα; - Ξέρεις τι λέω.
Μάρκο, άκου. Ξέρεις ότι χρειάζεται χρόνος
μέχρι να βρεις την σωστή δοσολογία, έτσι;
Ακόμα και ο γιατρός, ο καινούργιος γιατρός είπε
ότι τελικά θα αισθανθείτε
το ευρύ φάσμα των φυσιολογικών συναισθημάτων.
Και πως το ξέρει αυτός; Δεν παίρνει αυτός τα φάρμακα.
Ο γιατρός δεν παίρνει τα φάρμακα και το ξέρεις.
Τότε λοιπόν, δεν μπορώ να τον εμπιστευτώ.
Δε νομίζω ότι είναι τόσο κακό
να αισθάνεσαι τη ζωή με το βαθύτερο συναίσθημα.
- Αυτό δεν το θεωρώ πρόβλημα. - Είναι μια αρρώστεια.
Ίσως για σένα, που ίσως έχεις χαμηλή συναισθηματική ικανότητα,
κι έτσι, σε κάνει να αισθάνεσαι άρρωστη.
Όχι, δεν έχω ... Στάσου μια στιγμή.
- Δεν έχω χαμηλή συναισθηματική ικανότητα. - Δεν σού κάνω επίθεση.
- Μια χαρά τα αισθάνομαι τα πράγματα. - Λυπάμαι. Καταλαβαίνω.
- Μαμά δε χρειάζεται να ταράζεσαι. - Δεν... Η μόνη μου απορία...
Πως τολμάει να το λέει αυτό.
- Εντάξει, σαν παράδειγμα, αν εσύ... - Απλά, λέει ...
... ας πούμε, πόσες ώρες τη βδομάδα περνάς με τον άντρα σου;
- Θεέ μου. - Αλήθεια, αυτό δεν είναι ...
Δεν έχει να κάνει μ' εμάς, σου ξαναλέω.
- Όσες ώρες κάθε παντρεμένο ... - Να απαντήσω εγώ.
- Εντάξει. - Περνάμε πολλές ώρες την βδομάδα μαζί.
Εγώ θα πέρναγα κάθε λεπτό που είμαι ξύπνιος, με την κόρη σας.
- Εντάξει. Δεν ...
Δηλαδή εννοείς ότι η τρέλα είναι έρωτας,
ότι πρέπει να είσαι τρελός για να είσαι ερωτευμένος; Αυτό λες;
Δε λέω αυτό. Δεν καταλαβαίνεις, μπαμπά.
Καταλαβαίνω περισσότερο απ' όσο φαντάζεσαι.
Και αν νομίζεις ότι υπάρχει τίποτα ρομαντικό στο να είσαι τρελός,
... είσαι τρελός.
Όχι, αν καταλάβαινες, τότε η μαμά δεν θα είχε φύγει.
Η μητέρα σου, έφυγε γιατί ήταν άρρωστη.
Έφυγε, γιατί εσύ νόμιζες ότι είναι άρρωστη,
επειδή ήταν άγρια.
Κι εσύ ήσουν ήμερος και ήθελες να την εξημερώσεις κι αυτήν, μπαμπά.
- Λοιπόν, που είναι η αγάπη της τώρα; - Μπαμπά.
Όχι, αλήθεια, πού είναι;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που είχες νέα από τη μητέρα σου;
- Με συγχωρείς. - Θεέ μου.
Μην τον ακούς. Κάνει λάθος. Το ξέρεις.
Δεν είναι δώρο. Αρρώστεια είναι.
Πρέπει να θεραπευτεί.
Περάσαμε μαζί πολλά, αγάπη μου.
Να με εμπιστευτείς αυτή τη στιγμή, γιατί μερικές φορές, η ασθένειά σου
... δε σ' αφήνει να σκεφτείς εντελώς καθαρά. Αλλά πρέπει να με πιστέψεις.
- Κάρλα, σε παρακαλώ, μη ... - Μην ταράζεσαι τώρα, έλα.
κ α λ ο κ α ι ρ ι
"Ξυπνήσαμε από τον ύπνο μας και αφήσαμε την τρέλα δίπλα στο κρεβάτι μας,
ξεφλουδισμένοι από εκείνα τα ηρεμιστικά σεντόνια...
ελευθερώσαμε τα βλέφαρά μας από τους προστατευτικούς φακούς...
και αφήσαμε ολόκληρο το θαύμα να μπει, ενάντια σε κάθε άμυνα,
περνώντας το θρυμματισμένο γυαλί.
Θεέ μου, δώσε μας αυτή τη θέα ...
και όλη την τύφλωση που αυτή προκαλεί."
Τι είναι αυτό;
"Ένα παιδί να μεγαλώσει από τους φλογερούς μας σπόρους,
που κατέκαψαν όλη μας την ισόβια τυφλότητα, για να συναντηθούν τελικά. "
"Και βρες ένα πρόσωπο για πρώτη φορά
Στην αντανάκλαση ανάμεσα στα κλειδωμένα μας μάτια.
"Και στο κοίταγμά τους, σε μια ξαφνική λάμψη αναγνώρισης
της θέσης μας στο Μέγα Σχέδιο,
το παιδί μας θα αφεθεί στις πύλες της δημιουργίας."
"Αγγιγμένο και από των δυο μας τις φωτιές,
να καίει δυο φορές πιο ψηλά, απ' ό,τι εσύ κι εγώ."
Μάρκο, ας δώσουμε στο μωρό μας αυτό το βιβλίο
έτσι που όταν αρχίσει να καταλαβαίνει τι έχει,
θα γνωρίσει την ομορφιά μέσα σ' αυτό.
Χαίρετε!
- Έι, πώς είσαι; - Τζο!
Εντάξει, ευχαριστώ.
Είναι εδώ ο Μάρκο; Είμαι ο πατέρας του.
Ω, όχι. Έχω να τον δω, κάτι βδομάδες.
- Βδομάδες; - Ναι.
Εντάξει.
Θα δω τι θέλει.
Γεια σου, μαμά.
Βασικά, έχουμε δουλειά.
Αλήθεια, γιατί θέλω μόνο ...
θα μού άρεσε να 'ρθω μ' εσένα και τον Μάρκο
και ν' ακούσω τι κάνετε, παιδιά.
Ξέρεις, απλά, να σπάσει ο πάγος.
- Δεν ξέρω, μαμά... - Αγάπη μου, πραγματικά...
Θέλω πραγματικά να τα βρούμε. Ναι.
Δεν θέλω να μη σε βλέπω εξαιτίας αυτού.
Δεν θέλω να σε χάσω για ηλίθιους λόγους.
Ούτε εγώ.
- Γεια σου, Μάρκο. - Γεια.
- Τι κάνεις; - Γεια σου, Μάρκο.
- Καλά, εσύ τι κάνεις; - Καλά.
- Γεια σου, Μάρκο. - Γεια.
- Τι κάνεις; - Παιδιά, πεινάτε;
- Έχουμε λίγο ... - Άφησες την πόρτα ανοιχτή.
Άσ' το σ' εμένα. Δεν είναι τίποτα.
- Ναι. - Μια στιγμή.
Τι κάν ... Τι κάνει αυτός, εδώ;
- Τον καλέσαμε. - Τι κάνεις εδώ;
- Γιατί; Δεν ήσουνα ... - Σάς αγαπάμε,
- ... και θέλουμε το καλύτερο για σάς. - Τι γίνεται;
- Έφερα λίγο κόσμο. - Όχι.
- Όχι! Σταμάτα! - Δεν πειράζει.
- Όχι, δεν μπορεί να έρθει εδώ. - Ηρέμησε.
- Εντάξει. - Όχι. Σταμάτα!
Δεν μπορεί να έρθει εδώ!
Μάρκο, ηρέμησε, εντάξει;
Είσαι επικίνδυνος για τον εαυτό σου και για τους άλλους.
Παιδιά, χρειάζεστε βοήθεια, εντάξει;
Είστε εκτός αγωγής και βρίσκεστε σε μανία.
- Χρειάζεστε βοήθεια. - Όχι! Γαμώτο, όχι!
Μπαμπά, με γάμησες!
Μην το κάνεις αυτό, γαμώτο.
- Οι δικοί σου σ' αγαπάνε... - Αυτό δεν θα σ' το συγχωρέσω ποτέ.
Ποτέ ...
- Με πούλησες. - Λυπάμαι ...
- ... πολύ. - Πάρε μια αναπνοή, Μάρκο.
Εντάξει, όχι, έχεις δίκιο.
Ωραία. Εντάξει;
- Έι. - Πάμε, εντάξει;
- Αγάπη μου. - Αλήθεια, εντάξει.
- Όλα θα πάνε καλά. - Μη με πιάνεις!
- Όχι, όχι, Κάρλα. - Εντάξει, αγάπη μου, καταλαβαίνω.
Όχι! Όχι!
Όχι, μη!
Μαλάκα!
Πρέπει να φύγουμε.
Αν μας βρουν, δεν θα μας αφήσουν να κάνουμε το παιδί μας.
Δεν θα θέλουν να φέρουμε ένα παιδί σαν εμάς στον κόσμο.
Καταλαβαίνω.
Θα με ενημερώσεις αν μάθεις οτιδήποτε;
Ευχαριστώ πολύ. Πραγματικά ανησύχησα.
Από δω.
Πρέπει να πάμε στην άγρια φύση να μη μπορούν να μας βρουν.
Εκεί μπορούμε να μεγαλώσουμε ένα παιδί.
Δεν θα χρειαστεί να μεγαλώσει περνώντας ό,τι περάσαμε εμείς.
Θα είναι ελεύθερο να ζήσει, όπως γεννήθηκε να ζήσει.
Εδώ είναι.
Εδώ είναι που θα μεγαλώσουμε το παιδί μας.
Τα πάντα γύρω του εξίσου άγρια.
Σκατά.
Τι θα κάνουμε;
- Θα μπω μέσα στο ποτάμι. - Τι;
Θα έχουμε την υποστήριξη της Φύσης.
Σε κρατάω.
Πρώτα απ' όλα, θέλω να πω ότι ήμασταν πολύ τυχεροί
να αντιληφθούμε τα πράγματα, εγκαίρως.
Αυτό είναι ιδιαίτερα αλήθεια, υπό το φως, των νέων της ημέρας.
Η Κάρλα είναι έγκυος.
Και θέλω όλοι εδώ να μάθουν ότι εγώ
και το προσωπικό εδώ στο νοσοκομείο είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε
ό,τι μπορούμε για να βοηθήσουμε αυτήν και τον Μάρκο
στην μετάβαση τους στον έξω κόσμο.
Πώπω, ειλικρινά, θα ήθελα να είμαι χαρούμενη γι' αυτό,
αλλά, λυπάμαι, δεν μπορώ.
Δεν μπορώ.
Υποσχόμαστε να παίρνουμε και οι δύο τα φάρμακα μας.
Είμαστε και οι δύο υπεύθυνοι για την κατάσταση.
Ξέρεις η κόρη μου σημαίνει τα πάντα για μένα.
Και θα σε βοηθούσα να βρεις δουλειά.
Ευχαριστώ.
φ θ ι ν ο π ω ρ ο
- Έχεις τη συνέντευξη αύριο, σωστά; - Ναι.
Ξέρεις, το σκεφτόμουνα ...
Ξέρεις τι σκεφτόμουνα ότι θα είναι καλό;
Ίσως να έβγαζα βόλτα σκυλιά.
Θα ήμουνα έξω, θα δούλευα.
Και την ίδια στιγμή θα τα έβαζα όλα μέσα μου,
τους ήχους, τα δέντρα,
τα κτίρια, τα... όλα αυτά,
θα τα ρούφαγα όλα μέσα μου και μετά,
θα τα άφηνα να ξεχυθούν μέσα στην ποίηση μου, καταλαβαίνεις;
Είπαμε στους γονείς μας
ότι θα μπορούσαμε να συντηρήσουμε τους εαυτούς μας με ...
Ακριβώς. Και γι' αυτό σκέφτομαι πράγματα να κάνω.
Θέλω να πω, δεν ξέρω πόσα λεφτά θα πληρωνόσουνα.
Με το μωρό θα χρειαστούμε πάνες και κουβέρτες
και τρόφιμα και προμήθειες και σχολείο
και καροτσάκι και ενοίκιο και, ξέρεις,
- ραντεβού για παιχνίδι, πάρτι γενεθλίων ... - Εντάξει, καλά.
- Θέλω να πω, θα ... - Εντάξει. Εντάξει.
- Το ξέρεις; - Το ξέρω.
Έχεις δίκιο.
Είναι το πιο χαριτωμένο, μικρό, στρουμπουλό που υπάρχει.
- Μού 'ρχεται να τη φάω.
Είναι σαν ...
Κοίτα.
Ωραίο.
Τι θα 'λεγες αν θέλαμε να ζωγραφίσουμε
κάτι σαν γιγάντια τοιχογραφία της Έναστρης Νύχτας,
πάνω στους τοίχους;
Μ' αρέσει. Φοβερή ιδέα
Ναι.
Και μετά, θα μπορούσαμε να γεμίσουμε το ταβάνι
μ' αυτά τα αστέρια που λάμπουν στο σκοτάδι, ξέρεις ...
- Ναι. - ...τα αυτοκόλλητα.
Ναι και να κρεμάγαμε μερικά εδώ, ξέρεις, σαν ανεμόκρουστο.
Ναι. Και, ξέρεις τι μπορούμε να κάνουμε;
- Να φτιάξουμε, σαν αστερισμούς. - Ναι.
Και θα μπορούσαμε να εφεύρουμε δικούς μας αστερισμούς.
Σαν, μπορούμε, σαν, να πηγαινοερχόμαστε μ' αυτό.
Και, φαντάσου να ... φαντάσου και τους τρεις μας μαζί,
και να το δημοσιεύαμε, σα μεγάλο βιβλίο ...
με όλα, με εικόνες και με όλους τους διαφορετικούς αστερισμούς.
Τι έπαθες;
Τίποτα.
Δε φαίνεσαι και πολύ ... δε φαίνεσαι και πολύ ενθουσιασμένη.
Όχι, είμαι πολύ ενθουσιασμένη.
Ξέρεις τι σκεφτόμουνα;
Σκεφτόμουνα ότι μπορούμε να βάλουμε το ράφι με τα βιβλία εδώ.
Κι έτσι θα είχαμε ...
- Ώπα, περίμενε! Τέλειο! - ... μια κουνιστή πολυθρόνα εδώ, έτσι;
- Όχι, τέλειο. - Δεν είναι τέλειο;
Περίμενε, θα το φέρω.
- Μ ' αρέσει. - Αυτό μου θυμίζει ...
Κοίτα. Κοίτα-κοίτα, κοίτα-κοίτα.
Θυμάσαι;
- Ναι. - Και ...
Η Βίβλος ...
- Μάρκο. Μάρκο. - Τι;
Παίρνεις τα φάρμακά σου;
Ε ...
Όχι.
Δεν μπορώ.
Αποφασίσαμε ότι, ξέρεις, δεν θα ...
- Το ξέρω. Το αποφασίσαμε. - ... κάνουμε τίποτα,
ξέρεις, απερίσκεπτο, επειδή είμαι έγκυος.
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παίρνουμε φάρμακα.
Μπορώ να τον κάνω να ξαναπάρει τα φάρμακά του.
Όχι, δεν μπορείς.
Ναι, μπορώ.
Πρέπει.
Κάρλα, δεν μπορείς.
Αν δεν πήρε το μήνυμα
όταν παραλίγο να σάς σκοτώσει και τους δυο στο ποτάμι,
... δεν θα το καταλάβει.
Τότε, τι προτείνεις;
Δεν βλέπω πώς μπορείς να μείνεις μαζί του.
Τι λες; Ότι δεν πρέπει να κάνω αυτό το παιδί, αν ...
Θέλω να είμαι πολύ σαφής. Εντάξει;
Θες να μεγαλώσεις ένα παιδί με έναν μανιακό ψυχωτικό γονέα.
- Γεια. - Γεια.
- Είμαι η Κάρλα. - Γεια. Κέι Τζέιμισον.
- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Πώς είσαι; Μάρκο.
- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Μεγάλη μου τιμή που σε γνωρίζω.
Ευχαριστώ.
Είναι απίστευτο. Πρέπει να σού πω,
ξέρεις, το βιβλίο σου σημαίνει τόσα πολλά για μάς,
και μάς έχει βοηθήσει σε πολλά, ξέρεις, και την Κάρλα κι εμένα.
- Χάρηκα ... - Ευχαριστώ.
- Ναι.
Ναι, λοιπόν την 1η Μαΐου, πρέπει να,
και ξέρουμε ότι υπάρχουν ορισμένες θυσίες που πάνε μαζί
με, ξέρεις... που...
Ναι, που τις ανέφερες, όπως να παίρνουμε τα φάρμακά μας
αν πρέπει ή όχι, να παίρνουμε φάρμακα
ή αν πρέπει εσύ, να παίρνεις τα φάρμακά σου.
Η μεγαλύτερη ανησυχία μου είναι ότι έχοντας ένα παιδί,
που θα έρθει στον κόσμο,
ξέρεις, καλωσορίζοντας αυτή την καινούργια ζωή ...
και να βρίσκεται
με δύο ανθρώπους που είναι πιο βαρετοί απ' ό,τι ήτανε, ή...
Όταν πρωτοπήρα φάρμακα - και πρωτοπήρα φάρμακα
πριν από πολύ καιρό -
... το λίθιο, μόλις είχε κυκλοφορήσει.
Έπαιρνα πολύ μεγάλη δόση, γιατί αυτό έκαναν οι άνθρωποι εκείνη την εποχή,
και ήμουνα σαν πεθαμένη, και αντέδρασα.
Αλλά παίρνω ακόμα λίθιο,
και δε νιώθω με κανένα τρόπο κατεσταλμένη.
Απλά δεν ξέρω πώς θα τα καταφέρω ...
πώς θα επηρεαστεί η δημιουργικότητα μου.
Ανησυχείς μήπως χάσεις την τέχνη σου και μήπως χάσεις το πάθος σου.
Τα φάρμακα δεν πρόκειται να σού αλλάξουν την προσωπικότητα.
Δε θα σου πάρουν το χάρισμα.
Είναι μια φωτιά, όταν είναι εκτός ελέγχου.
Και αυτό που η αγωγή μπορεί να κάνει, είναι να το καταστείλει λίγο,
χωρίς να χαθεί το χάρισμα.
Μου πήρε κάμποσο καιρό να ρυθμίσω τις διαθέσεις μου.
Ένιωσα απείρως πιο ευτυχισμένη.
Είμαι πιο παραγωγική.
Μπορώ να υπολογίζω περισσότερο στον εαυτό μου να παράγει και να γράφει.
Για κάθε πτυχή της ζωής μου ήταν θεόσταλτο.
Την βρήκα πολύ εντυπωσιακή. Ήτανε κουλ, έτσι;
Είναι αδύναμη.
Δεν είχε τη δύναμη, οπότε τα παράτησε.
- Τι; - Το έβλεπες μέσα της.
Ήταν σαν ...
... να ευχήθηκε να έχει ...
αυτό που έχουν οι καλλιτέχνες για τους οποίους γράφει.
Αλλά δεν εχει τα κότσια.
Γι' αυτό, γράφει γι' αυτούς.
Νομίζεις ότι ο Πόε, ή ο Μπάιρον, ή ο Τσαϊκόφσκι,
ο Μέλβιλ, ο Χέμινγουεϊ, θα είχαν κάνει πίσω
να φύγουν μακριά από την καταιγίδα, όπως έκανε αυτή;
Όχι. Καβάλησαν τις παλίρροιες.
Τις καβάλησαν, αλλά εκείνη, όχι.
Γι' αυτό και γράφει γι' αυτούς,
επειδή θέλει να είναι σαν κι αυτούς στη φαντασία της, αλλά δεν μπορεί.
Λοιπόν, μου άρεσε ό,τι είχε να πει για, ξέρεις,
πώς μπορούμε να βιώσουμε πλήρη αίσθηση, ακόμα περισσότερο από ...
Δεν θέλω την πλήρη αίσθηση!
- Τότε, τι θέλεις; - Θέλω τη μανία!
Θες τη μανία;
- Λοιπόν, αυτό είναι τρελό. - Γιατί;
Για κάτι που σου είπε ο γιατρός σου
- ... ή κάτι που είπαν οι γονείς σου; - Όχι.
Επειδή δεν είσαι διατεθειμένος να κάνεις καμιά θυσία.
Λες ότι θέλεις οικογένεια.
Λες ότι θες αγάπη.
Αλλά δεν είσαι διατεθειμένος να δώσεις τίποτα γι' αυτό.
Θα σηκώσουμε το μωρό με αυτό.
Είναι χάρισμα, Κάρλα.
Όχι, όχι, δεν είναι χάρισμα.
- Κι εσύ ... - Γαμώτο!
Τι είναι αυτό;
Όλα αυτά για την ποίηση, για την ομορφιά της;
Είναι απλά μαλακίες;
Ας το κόψουμε το γαμημένο, Κάρλα.
- Μη. Σε παρακαλώ, όχι.. - Γαμημένος καρκίνος.
Ναι. Σκίσ' το.
- Σταμάτα. - Γιατί θες να μολύνεις το μωρό μας μ' αυτό;
- Ορίστε. Παίρνε τα εσύ, Κάρλα! - Μη!
Κάρλα, λυπάμαι.
Κάρλα, λυπάμαι πολύ.
Κάρλα;
Σκατά.
Γεια;
Προσπαθούσα να σε πάρω, όλη μέρα.
Δεν ήθελα να σε σπρώξω έτσι.
Δε θέλω ποτέ να σου κάνω κακό.
Λυπάμαι τόσο πολύ.
Σε παρακαλώ.
Έπινες;
Μάρκο.
- Ω, γεια. - Έκπληξη.
- Γεια σου, αγάπη μου. - Γεια σου.
Τι συμβαίνει;
- Έλα 'δώ. Έκπληξη. - Τι συμβαίνει;
Ήθελα να μάς κάνω ένα ντους μωρού, έκπληξη.
Πήρα όλους τους γονείς μας,
και σκέφτηκα να κάνουμε ένα ντους μωρού, έκπληξη.
Είπες ότι θα ήταν μια επείγουσα συνάντηση,
- ... γι' αυτό τρέξαμε. - Το ξέρω.
Ήθελα να είναι έκπληξη για όλους μας.
Όχι, εντάξει. Είναι πολύ ωραία που σάς βλέπουμε.
Γεια σου, αγαπούλα. Είσαι καλά;
Α, ναι. Όλα καλά.
- Εντάξει. - Ωραία.
- Γεια. - Γεια.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Ξέρεις, πριν... Στάσου, περίμενε, περίμενε.
- Ορίστε. Εδώ. - Όχι, ευχαριστώ.
- Πριν ... Μάρκο. - Ορίστε.
- Μάρκο, να σου μιλήσω, σε παρακαλώ; - Βέβαια, βέβαια.
- Παιδιά, σας πειράζει αν εμείς... - Παρακαλούμε, όχι, εντάξει.
Όχι, εννοώ, τώρα. Μπορούμε να μιλήσουμε;
Να μιλήσουμε τώρα;
Ναι, μόνο δώσε μου ένα λεπτό, εντάξει;
Να ανοίξω αυτό.
Θα ανοίξω αυτό.
- Πρόσεχε μ' αυτό.
Εντάξει.
- Συγγνώμη. - Καλά. Εντάξει.
- Εσύ τώρα. - Λίγο μόνο.
- Φτάνει. - Εντάξει; Σίγουρα;
- Και λίγο. - Μάρκο.
- Τι; - Τι... Τι συμβαίνει;
- Τι; - Είσαι εντάξει;
Όλα καλά.
Ορίστε.
- Θες λίγο; - Ξέρεις τι;
Ξέρεις τι; Μάλλον δεν κάνει για σένα, λόγω του μωρού.
Νομίζω, μια γουλίτσα δεν πειράζει. Εντάξει;
Θα σού βάλω λίγο και μέχρι να τελειώσω την πρόποση ...
... αποφασίζεις.
Συγγνώμη. Κάτι ξέχασα.
Εδώ είμαστε. Σου έφερα ένα δώρο.
- Ευχαριστώ. - Άνοιξέ το.
Άνοιξέ το, άνοιξέ το, άνοιξέ το.
Η Κάρλα και εγώ ψάχναμε για παιδικά βιβλία...
κι έπεσα πάνω σ' αυτό πριν από λίγες μέρες,
και το βρήκα τέλειο.
Ξέρετε, όταν ήμασταν στο νοσοκομείο μαζί,
όταν πρωτογνωριστήκαμε...
φανταζόμασταν ότι ήμασταν από έναν άλλο πλανήτη
γιατί δεν ανήκουμε εδώ, στη γη.
Και μας άρεσε να κάνουμε ότι κάποια μέρα θα γυρίζαμε πίσω...
στον πραγματικό μας πλανήτη, στην πατρίδα μας.
Και σ' αυτό το βιβλίο ...
ο μικρός πρίγκιπας είναι από έναν άλλο πλανήτη,
αλλά επισκέπτεται τη γη.
Και, τελικά θέλει να γυρίσει στην πατρίδα του,
αλλά ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό, είναι να πεθάνει εδώ, στη γη.
Έτσι, αυτή είναι μία πρόποση ...
για ένα μωρό που θα αισθάνεται ότι ανήκει εδώ, στην γη...
σ' αυτόν τον πλανήτη.
Και δεν θα χρειαστεί να πεθάνει για να γυρίσει στην πατρίδα του.
Κάρλα, μόλις έκανα μια πρόποση.
- Κάρλα. - Εντάξει.
Μια πρόποση. Σήκωσε το ποτήρι.
Θα ...
Γιατί δεν έχεις ποτό, Κάρλα;
Ακόμα θα προσποιείσαι, μετά από όλο αυτό, ότι ακόμα δεν κάνει να πιεις;
Γιατί ξέρω.
- Γιατί δεν το λες; - Εντάξει.
Απλά, πες το. Πες το, πες το
Η Κάρλα έκανε έκτρωση. Έκπληξη.
- Εντάξει;
Τότε, γιατί απλά δεν το λες, Κάρλα;
- Σε παρακαλώ, πες το, σε παρακαλώ. - Εντάξει, έκανα.
Θεέ μου.
Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό;
Τα ξέχασες όλα;
Όχι.
Δεν ξέχασα τίποτα.
Νόμιζα ότι ήξερες πως αυτό ήταν το θαύμα μας,
αυτό ήταν το δώρο μας απ' το Θεό.
Νόμιζα ότι το ήξερες!
- Το ήξερα. Το ήξερα! - Νόμιζα ότι ήξερες πως
αυτό ήταν το δώρο μας απ' το Θεό! Τι άλλαξε λοιπόν;
- Επειδή! - Τι άλλαξε;
- Επειδή! - Γιατί;
Γιατί δε θέλω να μεγαλώσει από την αρρώστεια μας!
Είμαστε λοιπόν ένα λάθος;
Είμαστε ένα λάθος;
Είμαστε ένα λάθος, Κάρλα; Είμαστε ένα λάθος;
Αυτό ήτανε, λοιπόν.
Εμπρός;
Τι;
ε ν α χ ρ ο ν ο μ ε τ α
Καθώς ο ήλιος και η σελήνη ευθυγραμμίζονταν στον ουρανό,
φωτίστηκαν ο ένας με τη λάμψη του άλλου.
Και όσο πιο κοντά κινούνταν το ένα στο άλλο, τόσο πιο φωτεινά έλαμπαν,
και τόσο πιο ψηλά η φωτιά μέσα μας, πήγαινε.
Καθώς τρέχαμε τις μέρες σ' αυτή την περιπέτεια,
κάθε αποτύπωμα που άφηναν τα πόδια μας
εξέπεμπε τη λάμψη ενός κομματιού, μιας ολόκληρης ζωής από ομορφιά, στη γη
στη σύντομη στιγμή που άγγιξε τα πόδια μας,
αφήνοντας μόνο στάχτες από κάτω μας.
Μέχρι που δεν είχαμε έδαφος να σταθούμε και πουθενά να πάμε για να ξεφύγουμε."
Και τώρα που αποστρέψαμε το βλέμμα απ' τη φωτιά μας
να αντικρίσουμε τις μέρες που απέμειναν άκαφτες από τις φλόγες,
και να μάθουμε να τις ατενίζουμε
μέσα από υγιή μάτια μια μέρα την φορά.
Μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω στο βιβλίο μας με καθαρή ματιά
και να του δώσουμε το τέλος, που ποτέ δεν είχαμε την ευκαιρία να γράψουμε.
Και ενώ ξέρω ότι είναι πολύ αργά για να μαζέψω τις σκισμένες σελίδες,
θα παραδεχτώ ότι ακόμα σκέφτομαι τον μικρό μας πρίγκιπα.
Και καμιά φορά βγαίνω έξω και κοιτάζω ψηλά στον ουρανό
και σκέφτομαι σε ποιον πλανήτη
μπορεί να πήγε όταν πέθανε.
Ύστερα, φαντάζομαι τους τρεις μας
Να ζούμε εκεί ψηλά σαν οικογένεια, σε μιαν άλλη ζωή.
Αλλά για τώρα, εσύ έχεις τη δική σου ζωή κι εγώ τη δική μου.
Και πρέπει να την ζήσουμε με τον τρόπο που θα έπρεπε
αν μπορούσαμε να γυρίσουμε πίσω, στη μέρα που συλλάβαμε το παιδί μας
και να μπορούσαμε να δούμε αυτό που τα μανιακά μας μάτια δεν έβλεπαν τότε.
Όταν ο ήλιος και η σελήνη τελικά, ήρθαν όσο πιο κοντά μπορούσαν
και η φωτιά μέσα μας υψώθηκε στην πιο ψηλή της κορφή,
πήδηξε πέρα από τις ξεθωριασμένες στάχτες της σάρκας μας
να κάψει την αγάπη μας στην αιωνιότητα,
μέσα απ' το μωρό μας.
Αυτή η αιώνια φλόγα
που θα μπορούσε να ανάψει φωτεινότερη από όσο το μανιακό μας θα μπορούσε ποτέ
στις πιο φωτεινές μέρες της μανίας του,
αλλά που θα μπορούσε να κρατήσει.
- Είμαι πραγματικά περήφανη για σένα. - Ευχαριστώ.
Μπορεί να περάσεις αργότερα;
Έι.
- Σκεφτόμουνα ότι πήγε πολύ καλά. - Ναι.
- Ήταν μια πραγματικά καλή ιδέα. - Ναι.
Λοιπόν, πως είσαι;
Εντάξει. Εσύ;
Καλά.
Ναι, πολύ καλά.
Αυτός είναι;
Ναι.
Φαίνεται συγκροτημένος τύπος.
Είναι.
Λοιπόν, να πηγαίνω.
Μάρκο.
Χάρηκα που σε είδα.
Κι εγώ.
Η ταινια ειναι αφιερωμενη στους εξης καλλιτεχνες που αναφέρονται απο την Kay Jamison στο βιβλιο της
Ήταν μια εποχή, πριν από καιρό
όταν φούσκωνε η παλίρροια και οι άνεμοι φυσούσαν
όταν τα αστέρια πάλλονταν με σπείρες φωτιάς κατά μήκος του ουρανού
και όλοι οι τρελοί έβλεπαν και όλοι οι τρελοί ήξεραν
πως τα δυο μάτια του Θεού είχαν ευθυγραμμιστεί στον ουρανό
να μας δώσουν μια γεύση από το θείο
Και παρόλο που η λογική μπορεί να το αρνηθεί
εμείς βλέπαμε με τα μάτια του Θεού
κι αν πεις ότι ήταν κάτι αδύναμες σπίθες
που έλαμψαν σε μια ρωγμή του μυαλού μας
εμείς όλοι ξέρουμε πως ήταν αλήθεια
εμείς όλοι ξέρουμε πως μοιραστήκαμε ένα βλέμμα
μέσα σε κάτι πολύ όμορφο για να αποδειχτεί
και δεν μπορούν να το πάρουν από σένα κι από μένα
Ακόμα κι όταν αλλάζουν οι εποχές,
το καλοκαίρι παρατείνει τη διαμονή του,
ο ήλιος απομακρύνεται αργά
και σκιές του φθινοπώρου έχουν αρπάξει τον εγκέφαλο σου
και μπορείς να νιώσεις τη βούλησή σου
μέσα σε κάθε φύλλο απ' τα φύλλα που μαραίνονται
κρεμασμένα στα δέντρα ολόκληρου του δάσους
και σε περικυκλώνουν γλιστρώντας καθώς πέφτουν κάτω
έπειτα όταν ο χειμώνας γύρω σου κυλάει,
η ψυχή σου υποχωρεί βαθιά κάτω από το παγωμένο έδαφος
και καλεί το σώμα σου κάτω
και είναι σαν οι στάχτες σου να πολεμούν την βαρύτητα
ακόμα και τότε, η άνοιξη θα ξανάρθει
και θα σε προσκαλέσει να σηκωθείς τόσο ψηλά
και είσαι εσύ που θα αποφασίσεις
αν θα επαναλάβεις τις εποχιακές παλίρροιες
που θα χαραμίσουν τη ζωή σου
Μα αν αποφασίσεις να ζήσεις
μπορείς να κοιτάξεις μακριά στον ουρανό
και να αναπολήσεις εκείνες τις στιγμές
όταν ο Ήλιος και η Σελήνη ευθυγραμμίζονται
και το ένα βρίσκει του αλλουνού το μάτι
έτσι που ο θεός να κλάψει για ό,τι χάθηκε και γιατί
Αλλά, σου λέω, μη χάσεις εκείνες τις στιγμές
γιατί ο ήλιος ακόμα λάμπει
και η σελήνη και πάλι θα ανατείλει
και με φως αρκετό από τη μακρινή λάμψη
του ήλιου κατά μήκος του ουρανού
θα κρατήσει αυτό το θεϊκό θέαμα για πάντα ζωντανό στα μάτια σου
Για τη γυναίκα μου που έριξε φως σε αυτή την κρύα, σκοτεινή πέτρα.