Η Βρεταννία μπαίνει σε λοκ-ντάουν.
Τώρα ο κόσμος μπορεί μόνο να βγει από τα σπίτια του
για πολύ περιορισμένους λόγους.
Το Η.Β. ξυπνάει
με τους σκληρότερους περιορισμούς στην καθημερινή ζωή
ώστε να σταματήσουμε τον κορωνοϊό.
Αυτό ήταν κάτι σαν σκηνικό
που το φαντάστηκαν σεναριογράφοι επιστημονικής φαντασίας
μετά από κάποια αποκαλυπτική καταστροφή.
Δεν κουβαλάς τίποτα, ρε φίλε, ε;
Να, κουβάλα αυτό.
- Ουφ. - Όχι στο σαλόνι!
Θέλω να πω, Θεέ μου.
Το μόνο πράγμα που μας κρατάει μαζί είναι το παιδί μας.
- Ο Άρθουρ. - Ο μικρός Άρτι.
Άρθουρ τον λένε.
Ναι, κι αν δεν ήταν ο μικρός Άρτι,
θα είχαμε χωρίσει πριν χρόνια.
Η αλήθεια είναι, πως απλά δεν αντέχουμε ο ένας τον άλλον.
Δε συμπαθιόμαστε.
Οπότε, αυτό το λοκ-ντάουν,
να είμαστε μαζί στο ίδιο σπίτι, εγώ κι αυτός...
Tο μόνο πράγμα που κάνει τη συμβίωση μαζί της
όσο πιο υποφερτή γίνεται
είναι ότι γνωρίζω πως θα φεύγω απ'το σπίτι κάθε μέρα.
Αισθάνομαι ακριβώς το ίδιο.
Ω, Θεέ μου, το να σου λέω αντίο,
είναι, χωρίς αμφιβολία, η καλύτερη στιγμή της μέρας μου.
Απλά το να είμαι στο ίδιο δωμάτιο μ'αυτόν...
Να επιστρέφω και να πρέπει να την δω πάλι, δηλαδή, γαμώτο...
είναι σαν να έχεις βάλει τη θλίψη και μια βρώμικη ψυχή
μαζί σ'ένα μίξερ.
Μισώ το πρόσωπό σου.
- Το πρόσωπό μου; - Μισώ το πρόσωπό σου.
Ω, μισείς το πρόσωπό μου;
Είναι απλά το πρόσωπό σου. Το μισώ.
Ω. Τι, δηλαδή λες ότι είμαι μη ελκυστική τότε ή...
Όχι, όχι, είσαι ελκυστι... Δηλαδή, είναι πολύ ελκυστική.
Είναι απλά το πρόσωπό σου, το μισώ εντελώς.
Να πω την αλήθεια τον σκέφτομαι σαν καρκίνο.
Μισώ να το κοιτάω. Μάλλον φταίνε τα μάτια σου ή κάτι τέτοιο.
Και... όχι δέρματος ή όρχεων,
αλλά ένας καρκίνος απ'τους πολύ κακούς,
ξέρετε, όπως συκωτιού, παγκρέατος.
Τα μάγουλά σου είναι; Δηλαδή, δε μπορώ ούτε
- να βάλω το δάχτυλό μου. - Είναι παχέος εντέρου...
Όταν σε σκέφτομαι, έχω ακριβώς το ίδιο συναίσθημα
όπως όταν σκέφτομαι τον καρκίνο του νεκρού πατέρα μου.
- Ακριβώς το ίδιο. - Τα χείλη σου είναι.
- Τα χείλη της είναι. - Έχω ωραία χείλη.
Πάντα, όχι, έχεις, έχεις ωραία χείλη.
Είναι φανταστικά. Απλά τα μισώ εντελώς.
Δεν έπρεπε να ήμασταν μαζί
- απ'την αρχή. - Τρέλα.
Δηλαδή, είμαστε απλά τόσο διαφορετικοί, αντίθετοι πόλοι.
Όμως αμέσως, σκέφτεσαι, "Ω, τα ετερώνυμα έλκονται."
Έχεις πιαστεί σε όλο το...
Ξέρετε τι άλλο ελκύει;
Οι ορμόνες κι οι φερομόνες και...
Οι κατά συρροήν δολοφόνοι με τα θύματα.
Η μέθη και το καρδιοχτυπημένο σεξ.
Ω, έλεος. Ω, Θεέ μου,
μόνο η σκέψη του...
να κάνω στην πραγματικότητα σεξ μαζί σου είναι....
Ξέρω. Ξέρω.
Και επίσης πολιτικά, είμαστε εντελώς διαφορετικοί.
Υπέρ. Εγώ πιστεύω στη σκληρή δουλειά.
Όλοι πιστεύουν στη σκληρή δουλειά!
Υπέρ, λαμβάνοντας υπόψη ότι, σωστά,
είναι μια καλή παλιομοδίτικη, συντηρητική σοσιαλίστρια.
Τη μητέρα μου περιγράφεις.
Στην πραγματικότητα μιλάς για τη μητέρα μου.
Εσύ ποτέ δεν κατάλαβες την πολιτική μου.
Είμαι, να πω την αλήθεια, αρκετά μετριοπαθής.
Απλά τυγχάνει να πιστεύω
στην μη εκμετάλλευση των εργατών αυτής της χώρας.
Οι εργάτες. Ακούστε αυτό.
Τι γνωρίζεις εσύ για τους εργάτες;
Στην πραγματικότητα εγώ είμαι απ'τους εργάτες, σωστά;
Με ανέθρεψαν εργάτες
κι οι εργάτες δεν είναι αυτό που νομίζετε.
Δεν είναι όλα γεύματα με ψάρι και στριφτά τσιγάρα
και τραγούδια γύρω απ'τη γριά Τζοάνα.
Οι εργάτες είναι γαμημένα τραγικοί.
Απλά μισείς τους ανθρώπους.
Απλά μισώ τους τεμπέληδες.
Εντωμεταξύ, εμείς όμως
που ανατραφήκαμε απ'τη φλύαρη τάξη.
- Ω, Θεέ μου, ακούστε αυτό. - Οι εγγράματοι ελίτ.
Ο μπαμπάς μου ήταν οδοντίατρος!
Ανεβαίνεις ψηλά πατώντας στα πόδια μόνος σου, σωστά;
Αυτό έκανα εγώ.
Ανέβηκα στην κορυφή, εργάστηκα σκληρά και βγήκα.
Ιησούς Χριστός, ρίξτο πάλι.
Ναι, είσαι απ'το γαμημένο το Κιλμάρνοκ, όχι απ'το Κόμπτον.
Ήμασταν φτωχοί!
Ανέβηκα στην κορυφή, βγήκα.
Την εποχή εκείνη νόμιζα, ξέρετε,
"Ω, τι χαριτωμένο, είναι Συντηρητικός."
Δεν είμαι Συντηρητικός.
Έχεις ψηφίσει τους Συντηρητικούς σε κάθε εκλογές από τότε που γνωριστήκαμε.
Ψήφισα τον Τόνι Μπλερ.
Ω, γαμώτο, μπορούμε απλά να μη μιλάμε για πολιτική, σε παρακαλώ;
Ανησυχούμε για τη μαμά μου.
Έπρεπε απλά να την είχαμε φέρει εδώ.
Λοιπόν, δεν υπάρχει ουσία να το αναμασάμε, υπάρχει;
Δηλαδή, πήραμε μια απόφαση...
Δεν "αναμασάω," εντάξει;
Δεν κάνω αυτό.
Το ξέρω ότι πήραμε μια απόφαση, το ξέρω αυτό.
Είναι μόνο, είναι μόνη της, σωστά;
- Κι ο μικρός Άρτι... - Άρθουρ.
Έχει μόνο μια γιαγιά
και θα μου άρεσε να μπορεί να την κρατήσει. Κι εξάλλου,
δεν είναι ότι υπάρχουν και πολλά άτομα
που, ξέρετε, τον καταλαβαίνουν.
Έχει φροντιστές που έρχονται.
Είναι απαίσιοι.
Δεν είναι απαίσιοι, είναι φορτωμένοι με δουλειά.
Έρχονται, σωστά,
για 45 λεπτά, 3 φορές τη μέρα.
Τσιμπάνε τίποτα μακαρόνια στο φούρνο μικροκυμάτων,
αλλάζουν την σακούλα κολοστομίας της
και μετά κατευθείαν πιάνουν τα τηλέφωνά τους.
Αυτό ήταν ένα, ήταν... ήταν ένα κορίτσι.
Και μερικοί απ'αυτούς είναι φοβεροί, ξέρετε.
Και... πληρώνονται σκατά, παρεμπιπτόντως.
Δουλεύουν απ'τις 7 το πρωί
μέχρι τις 10:00 το βράδυ.
Και ταξιδεύουν από πελάτη σε πελάτη.
Κι αν υπάρχει αναμονή ανάμεσα σε πελάτες,
δεν πληρώνονται γι'αυτό, ξέρετε.
Είναι λιγότερα κι απ'το ελάχιστο ημερομίσθιο.
Δεν τους πάω, εντάξει;
Το ξέρω ότι κάποιοι απ'αυτούς είναι φοβεροί.
Όμως μερικοί δεν είναι φοβεροί,
και δεν είναι καν οικογένεια.
Κι αυτό είναι ένα άλλο πράγμα, ταξιδεύουν.
Αυτό είναι... αυτό είναι εντάξει;
Δεν ξέρω.
Δηλαδή, φοράνε μάσκες
όταν είναι στα λεωφορεία ή όπου τέλος πάντων;
Έχω δει άτομα εκεί έξω, άτομα εκεί έξω
- φοράνε μάσκες. - Ναι. Ναι.
Λοιπόν, συμβουλεύουν να μη φοράμε μάσκες.
Τι γίνεται όταν είναι στα δημόσια ΜΜΜ,
γίνονται όχημα ή φορέας;
Κι οι άλλες χώρες φοράνε μάσκες.
Θα έπρεπε να φοράμε μάσκες;
- Δεν ξέρω! - Αυτό ακριβώς λέω!
Κανένας δε φαίνεται να γνωρίζει τίποτα!
Τίποτα εντελώς.
Για έλεος.
Προσπαθούμε να τη βάλουμε σ'ένα σπίτι, εγώ κι η αδελφή μου.
Είναι ένα όμορφο μέρος. Όμορφο.
Δηλαδή, έχει όλες τις ανέσεις.
Δεν προσπαθούμε να την ξεφορτωθούμε.
Ξέρετε, χορός γραμμής το πρωί,
και νεφρική αιμοκάθαρση το απόγευμα.
Και το ξέρει ότι δεν προσπαθείτε
να την ξεφορτωθείτε, παρεμπιπτόντως.
Λοιπόν, όταν πήγαμε εκεί τελευταία, είπε,
"Καριόλες προσπαθείτε να με ξεφορτωθείτε."
Είναι γραφικός χαρακτήρας.
Απλά θέλουμε να τη φροντίζουν.
Ναι. Εμένα κι οι δύο γονείς μου είναι νεκροί οπότε, ξέρετε...
δόξα τω Θεώ.
Κοίτα...
Λυπάμαι πραγματικά.
Εντάξει, πρέπει να προχωρήσουμε, το ξέρω τελείως αυτό.
Και ένας Θεός ξέρει πόσο καιρό θα κρατήσει αυτό το πράγμα.
Είναι μόνο, όλο αυτό το πράγμα, είναι πολύ μπερδεμένο.
Είναι απλά, κανένας δε φαίνεται να γνωρίζει τι συμβαίνει.
Το καράβι στρίβει μόνο του
κι όλοι οι μεγάλοι έχουν γαμημένα διακτινιστεί.
Κι ο κόσμος εκεί έξω, απίστευτος. Απίστευτος.
Τι γίνεται με τον κόσμο εκεί έξω;
Λοιπόν, πες.
Μην ανησυχείς γι'αυτό, θα πάρεις όλα...
- Όχι, έλα. Κοίτα... - Όχι, είναι εντάξει.
Αν είναι να το περάσουμε αυτό, τότε
- θα πρέπει, ξέρεις... - Τι;
- Λοιπόν, να μιλήσουμε. - Εμείς;
Ναι. Έτσι νομίζω. Εσύ δεν το νομίζεις;
Θέλεις να μιλήσω;
Λοιπόν, υποθέτω ναι. Δηλαδή, δεν πρέπει;
- Εντάξει. - Δηλαδή, λιγάκι;
Ναι, εντάξει, εντάεξι.
Λοιπόν, κοίτα, αυτό ήταν χθες, σωστά,
ακριβώς πριν ανακοινώσουν το λοκ-ντάουν,
κι είμαι κάτω στο Τέσκο.
Ξέρεις, αυτό στη γωνία;
Ναι, αυτό στη γωνία...
Ναι, είμαι στο Τέσκο, αυτό στη γωνία,
κι είμαι εκεί μέσα, σωστά, και το έχουν καθαρίσει όλο.
Μιλάμε, ακρίδες, σωστά;
Κι είμαι εκεί μέσα διότι θέλω ν'αγοράσω μελιτζάνες,
- Θα φτιάξω αυτο το κάτσου... - Μελιτζάνες κάτσου κάρι. Ναι.
Θα φτιάξω τις μελιτζάνες κάτσου κάρι μου.
Μιλάμε, είναι το μοναδικό γαμημένο πράγμα που θα φάει ο Άρτι.
Και λοιπόν, δεν υπάρχει δείγμα μελιτζάνας, σωστά,
ούτε φρέσκα κολοκυθάκια, ούτε ντομάτες, ούτε καρότα.
Και λοιπόν, βλέπω μια γυναίκα που δουλεύει εκεί,
την αναγνώρισα, την έχω ξαναδεί.
Είναι, εμ, περίπου 50άρα κι αρκετά κοντή, και...
και δηλαδή δεν το εννοώ αυτό για να γίνω αγενής ή τίποτα τέτοιο,
όμως είναι αρκετά αναγνωρίσιμη
διότι έχει αρκετά μεγάλη μύτη.
- Ναι, την ξέρω. - Την ξέρεις;
Ναι, είναι αξιαγάπητη.
Βγαίνει από πίσω
από μια απ'αυτές τις πλαστικές πλατιές κουρτίνες που έχουν,
κι όταν το κάνει, μπορώ να δω εκεί μέσα
και μπορώ να δω ένα ολόκληρο κοφίνι,
ένα ολόκληρο σωρό από μελιτζάνες, σωστά, μάζες από μελιτζάνες.
Έτσι λέω μέσα μου, "Λαμπρά." Πηγαίνω σ'αυτήν και λέω,
"Με συγχωρείτε. Με συγχωρείτε, έχετε καθόλου μελιτζάνες;"
Κι εκείνη λέει, "Όχι." Κι εγώ λέω, "Τι;"
Αυτή λέει, "Όχι, έχουμε ξεμείνει,"
έτσι απλά, ούτε καν ιδιαίτερα ευγενική.
Το οποίο είναι ασυνήθιστο γι'αυτήν διότι είναι αξιαγάπητη.
Τέλος πάντων. Οπότε ξαναγυρίζω και λέω,
"Εμ, με συγχωρείτε. Με συγχωρείτε."
"Έτυχε να κοιτάξω πίσω απ'τις πλαστικές πλατιές κουρτίνες"
"και παρατήρησα ένα ολόκληρο κοφίνι μελιτζάνες."
Κι εκείνη λέει, "Ω, γαμώτο, ωχ, όχι," δηλαδή, αναστατωμένη
διότι ξαφνικά νομίζει ότι θα υπάρξει
καμιά "κατάσταση" ή κάτι τέτοιο, σωστά.
Και λέει, "Δε μπορώ να σας δώσω εκείνες τις μελιτζάνες."
Κι εγώ λέω, "Γιατί όχι;"
Και λέει εκείνη, "Διότι ο διευθυντής μου λέει"
"δεν πρέπει να βγάλουμε αυτές τις μελιτζάνες ακόμα."
Και λέω εγώ, "A, σωστά",
"όχι, το καταλαβαίνω, το καταλαβαίνω," ξέρεις.
Λέω, "Άκου, πως έχει το πράγμα",
"το αγοράκι μου, είναι ένα αξιαγάπητο μικρό αγόρι,
"όμως είναι λιγάκι περίεργο με κάποια πράγματα.
"Κι αυτή τη στιγμή, οι μελιτζάνες είναι το μόνο πράγμα που τρώει.
"Οπότε δε σου ζητάω να πας εκεί μέσα
"και να βγάλεις όλες τις μελιτζάνες έξω,
"σου ζητάω απλά να πας εκεί μέσα και να μου φέρεις 3
"ώστε να μπορέσω να φτιάξω κάτσου κάρι απόψε." Κι αυτή λέει...
δηλαδή, με φωνή τρεμάμενη, λέει, "Κύριε..."
"δε μπορώ να σας δώσω αυτές τις μελιτζάνες
"διότι τώρα πιστεύουμε"
"πως ένας απ'τους οδηγούς μας έπεσε θύμα του κορωνοϊού"
"και προσπαθούμε να βγάλουμε άκρη"
"αν είναι αυτός που άγγιξε αυτή την παραγωγή."
Και νομίζει ότι τελείωσε μ'αυτό, σωστά.
Όμως εγώ λέω, "Θα σου δώσω ένα δεκάλιρο."
Κι απαντάει, "Όχι."
Οπότε λέω εγώ, "Θα σου δώσω 20 λίρες."
Κι αυτή λέει, "Κύριε, δε μπορώ."
Κι εγώ λέω, "50 λίρες για τρεις μελιτζάνες."
Αυτή λέει, "Σας παρακαλώ, κύριε, μη."
"£200 λίρες, εδώ ακριβώς, αυτή τη στιγμή."
Αυτή λέει, "Αλήθεια, κύριε, δε μπορώ." "Ένα χιλιάρικο."
"Τι;"
"Θα σου δώσω ένα χιλιάρικο, £1,000 λίρες,
"εδώ ακριβώς, αυτή τη στιγμή. Δεν έχω θέμα μ'αυτό.
"Έχω τη δική μου επιχείρηση
"και τα έχω πάει πολύ καλά.
"Θα κατευθυνθώ στο ταμείο, θα χρησιμοποιήσω 3 πιστωτικές κάρτες."
"Θα γυρίσω πίσω εδώ,"
"θα βάλω ένα χιλιάρικο στο χέρι σου αν πας εκεί μέσα"
"και μου φέρεις 3 μελιτζάνες."
Κι αυτή το σκέφτεται, σωστά,
διότι, δηλαδή, τα χρειάζεται.
Τι παίρνει; Τον ελάχιστο μισθό, λιγάκι παραπάνω;
Τα χρειάζεται. Ζει μεροδούλι-μεροφάϊ,
οποτε το σκέφτεται, σωστά.
Γυρίζει...
γύρω της για να δει αν ακούει κανένας.
Μετά λέει, "Κύριε..."
Mε φωνή τρεμάμενη, Θεέ μου φοβερή...
"Θα μου άρεσαν οι £1,000 λίρες, πραγματικά.
"Θα έκανε μεγάλη διαφορά
"σε μένα και στην οικογένειά μου, όμως...
"δε μπορώ, με καθαρή συνείδηση,"
"να σας δώσω αυτές τις μελιτζάνες"
"διότι αν εσείς, ή ο γιος σας, ή κάποιος άλλο πεθάνει,"
"τότε τι είδους άτομο θα ήμουν;"
Κι εγώ την κοιτάζω, όπως στέκομαι εκεί,
και λέω,
"Μεγαλομύτα μαλάκω.
"Γ@.....χαμένη."
"Δεν καταλαβαίνεις, γ@....μεγαλομύτα χαμένη μαλάκω;"
"Αυτός είναι ο λόγος που είσαι κολλημένη σ'αυτή τη σκατένια δουλειά"
"κι εγώ έχω μια Μερσεντές E-Class που με περιμένει έξω!"
Κι απλά πέταξα τα ψώνια μου
σ'όλο το πάτωμα κι έφυγα.
- Ω, Θεέ μου. - Mμ.
- Ω, Θεέ μου. - Τι;
Ω, Θεέ μου. Ω, Θεέ μου!
Είναι το μόνο γαμημένο πράγμα που τρώει αυτή τη στιγμή!
Είσαι απαίσιος.
Ήθελα να φτιάξω το κάτσου κάρι...
Είσαι το χειρότερο άτομο!
Εσύ είπες μίλα.
Είναι το μόνο πράγμα που τρώει αυτή τη στιγμή!
- Τι είδους απαίσιο άτομο... - Εσύ είπες μίλα!
Ναι, δεν ήξερα τι θα έβγαινε
- απ'το γ@.....το στόμα σου! - Σ'ευχαριστώ.
Αισθάνομαι απαίσια τώρα. Σ'ευχαριστώ πάρα πολύ!
- Αισθάνεσαι απαίσια τώρα; - Θετικό, ναι.
Ξέρετε τι τρελαίνει το μυαλό μου;
Ξέρετε τι πραγματικά με ξυπνάει
μες στα μαύρα μεσάνυχτα, με κρύο ιδρώτα,
το γεγονός ότι κάποτε τον αγαπούσα.
Τον αγαπούσα. Στ'αλήθεια.
Δηλαδή, πώς είναι καν δυνατόν;
Πιστέψτε με, τα πρώην συναισθήματα που είχαμε ο ένας για τον άλλον
είναι τόσο ανεξήγητα σε μένα όσο είναι και σε σένα.
Όμως έχει δίκιο, ήμασταν ερωτευμένοι.
Θεωρούσα ότι ήταν απίστευτη.
- Εγώ θεωρούσα ότι ήταν γοητευτικός. - Τώρα θεωρώ ότι είσαι αποκρουστική.
Τώρα θεωρώ ότι έχεις το ίδιο επίπεδο γοητείας
όπως η διάρροια σε ποτήρι με μεζούρα.
Σωστά.
Το λοκ-ντάουν θα είναι δύσκολο τότε.
Θα είναι πραγματικά πολύ δύσκολο.
Πραγματικά δύσκολο.
Έκτακτα νέα
τα τελευταία δευτερόλεπτα.
Ο Πρωθυπουργός οδηγήθηκε στην εντατική
με έντονα συμπτώματα κορωνοϊού.
Τώρα καθώς οι πόλεις
που είναι σε λοκ-ντάουν πέφτουν στη σιωπή,
το μεγαλύτερο, λαμπρότερο φεγγάρι του 2020
ανέβηκε στο νυχτερινό ουρανό.
Η διασπορά αυτού του ιού
δεν επιταχύνει κι αυτό είναι καλό νέο.
Μη μου δώσεις άλλα.
Ω, μου έδωσες κι άλλα. ΘΑΝΑΤΟΙ ΑΠΟ ΚΟΡΩΝΟΪΟ ΣΤΟ Η.Β.
Eίσαι αχρείος. ΘΑΝΑΤΟΙ ΑΠΟ ΚΟΡΩΝΟΪΟ ΣΤΟ Η.Β.: 7097
- Μανιτάρια; - Ε; Ω!
Ω, Χριστέ μου, ναι. Πες τους για τα μανιτάρια. Πες.
Βασικά, τα μανιτάρια φταίνε για όλα.
Τα λέει καλύτερα απ'ότι εγώ.
Όλα είναι φταίξιμο των μανιταριών!
Αν δεν ήταν τα μανιτάρια, σωστά,
δε θα ήμασταν ακόμα μαζί.
Τα λες τόσο πολύ καλύτερα από μένα. Συνέχισε, πες τους.
Λοιπόν, είναι ο τρίτος χρόνος.
Είχαμε τον ζεστό, χουχουλιάρικο πρώτο χρόνο.
Ευδαιμονία, αγάπη, αρμονία.
Και τη βγάλαμε τον δεύτερο ελαφρώς τσιτωμένο χρόνο.
Aυτή την ευγενική κάθοδο στον σαρκασμό και τον διαπληκτισμό.
Και τώρα είμαστε καλά στον τρίτο χρόνο.
Η τρομακτική βουτιά στην παγωμένη, Αρκτική τούνδρα.
Θα τα πω τελικά εγώ;
Και σ'αυτό το σημείο, σωστά, μισούμε ο ένας τον άλλον.
Και δε θέλουμε να το παραδεχθούμε, όμως το γνωρίζουμε κι οι δύο,
κι οι δύο κάνουμε ανεξάρτητα
ο ένας απ'τον άλλον, σχέδια να την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια.
Θυμάμαι έντονα να είμαι στο φαγητό μαζί του
και να τον παρακολουθώ να τρώει κι απλά να σκέφτομαι
πως είναι το χειρότερο πράγμα που έχω βιώσει ποτέ.
Τι; Δεν είμαι... Δεν τρώω άσχημα.
Όχι, δεν είναι ότι τρως άσχημα,
απλά είναι, δηλαδή, το γεγονός του εαυτού σου να τρώει.
Δηλαδή, το να σε βλέπω να τρως
κάνεις όλες τις διάφορες και διαφορετικές διαδικασίες που εμπλέκονται
πιο προφανείς.
Ξέρεις, δηλαδή, το μάσημα και το σκίσιμο της σάρκας,
η άλεση της ύλης,
που αναμειγνύεται με το σάλιο και να την καταπιείς
μες στο μεγάλο κρεατένιο σου μπολ από οξύ, για να τη διαλύσεις
μέχρι να μην υπάρχει τίποτα παραπάνω παρά ένα καφέ λουκάνικο από κουράδα
να ζουληχτεί προς τα έξω απ'τον πρωκτό σου.
Ουάου, όλα αυτά απ'το φαγητό;
Εμ, όχι, μόνο από σένα όταν τρως.
Οπότε, είναι ασφαλές να πως ότι δεν... δεν πρόκειται να συνεχίσουμε.
Κι είχαμε και μια τεράστια έκρηξη
ακριβώς πριν τα γενέθλιά μου.
Μιλάμε, τεράστια. H σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.
Όμως εγώ βλακωδώς έκλεισα ένα Σ/Κ για έκπληξη γενεθλίων.
Να μαζέψουμε μανιτάρια, μέσα σ'όλα,
στο Νέο Δάσος.
Στο Νέο γ@.....Δάσος.
Κι η κατάθεση ήταν μη επιστρέψιμη, οπότε, ξέρετε...
Οπότε σε βγάζουν έξω στο Νέο γ@.....Δάσος
κάποια φρικτή ώρα το πρωί
και σε πιέζουν να μαζέψεις μανιτάρια.
Σου δείχνουν ποια είναι τα καλά,
πως μαζεύονται, πως μαγειρεύονται.
Ήταν στ'αλήθεια ενδιαφέρον.
Ήταν πολύ βαρετό.
Έλα, όντας μέσα σε μια ζωντανή σχέση,
μπορείς στ'αλήθεια να κάνεις μερικούς φίλους.
Τα άτομα ήταν απαίσια.
Εγώ πίστευα ότι ένας ή δύο απ'αυτούς ήταν εντάξει.
Κι ο δικός σου που ήταν...
Ω, ναι. Αυτός έπρεπε να είχε εκτελεστεί.
Λοιπόν, σου μαθαίνουν πως να μαζέψεις μανιτάρια
και σε μαθαίνουν επίσης ποια μανιτάρια να μη μαζέψεις.
Κι είναι ένα συγκεκριμένο μανιτάρι
κι ο τύπος λέει,
"Αν το φας αυτό, δε θα σε σκοτώσει,
"όμως θα είναι πολύ άσχημο.
"Αν φας αυτό το μανιτάρι, θα έχεις κράμπες στο στομάχι,"
"θα έχεις βαλλιστικούς εμετούς,"
"θα έχεις ασυνήθιστη διάρροια"
"και θα κατουρηθείς πάνω σου."
Κι οι δυό μας σκεφτόμασταν το ίδιο πράγμα,
"Θα μου άρεσε να το χώσω αυτό στου αλλουνού το φρικασέ
- "και να τον βλέπω να στριφογυρίζει." - Άγριο, σωστά;
Δηλαδή, θα μου άρεσε να μαζέψω αυτό το μανιτάρι
και να βλέπω αυτό τον ηλίθιο μπάσταρδο ξαπλωμένο στο πάτωμα,
να χέζεται πάνω του, νομίζοντας πως θα πεθάνει.
Δηλαδή, όχι στ'αλήθεια, ξέρετε.
Δε θες στ'αλήθεια να συμβεί αυτό.
Απλά απολαμβάνεις το γεγονός ότι θα μπορούσε να συμβεί.
Ναι. Και μετά...
- Συνέβη όντως. - Ναι.
- Δηλητηριάστηκα. - Όντως. Όντως δηλητηριάστηκε.
Ω, Θεέ μου. Ένας από μας μάζεψε το λάθος μανιτάρι.
Δηλαδή, μοιάζουν βλακωδώς σαν τα καλά.
Κατέληξαν στο φρικασέ, το οποίο έφαγα μόνο εγώ.
Ναι, διότι το έκανες πρώτος.
Διότι εσύ ήσουν πολύ απασχολημένη χρονοτριβώντας
με το ν'αγοράζεις φατζ του Νέου γ@.....Δάσους.
Ναι, για τον περίεργο φίλο σου, το Νέϊθαν,
ο οποίος συγκεκριμένα σου ζήτησε να αγοράσεις
κι όμως θύμωσες μαζί μου που προσπάθησα ν'αγοράσω
και μετά απλά, δηλαδή, μου κρατούσες μούτρα
και τα μαγείρεψες μόνος σου για να μου το δείξεις.
Θετικό. Κοιτάξτε...
Νόμιζα ότι θα πεθάνω, εντάξει;
Ναι. Όντως. Πραγματικά το νόμιζε.
Ο πόνος ήταν απίστευτος.
Πραγματικά νόμιζε ότι θα πεθάνει.
Αυτή η αίσθηση ότι κάτι στο σώμα σου
θέλει να πεθάνεις...
Ήταν μια χαρά, όμως.
Ήμουν στο κατώφλι του θανάτου!
Ήσουν... Ναι, ήσουν στην πόρτα.
Δεν ήσουν στο χώρο.
Ο τύπος είπε συγκεκριμένα πως δεν είναι θανατηφόρα.
Πήρε μιάμιση ώρα στο ασθενοφόρο να φτάσει.
Όχι, πήρε. Όντως του πήρε τόσο.
- Ήταν λιγάκι φοβιστικό. - Mμ-μμμ.
Κρατούσα το χέρι του όλη την ώρα.
Ναι, όντως. Κρατούσε το χέρι μου.
Βλέπετε, το θέμα είναι,
πως όταν περνάς κάτι τέτοιο,
αισθάνεσαι αυτό τον τρομακτικό πανικό, σωστά,
αυτή την απόλυτη βεβαιότητα πως θα πεθάνεις σήμερα.
Μόνο για να ξαναδηλώσω...
Κι ότι το άτομο που είσαι μαζί του
είναι το τελευταίο άτομο που θα δεις ποτέ σου, αυτό σε δένει.
Ναι, δηλαδή, όταν περνάς
κάτι τέτοιο, όντως σε δένει.
Οπότε αποφασίσαμε να ξαναπροσπαθήσουμε.
Το οποίο ήταν το μεγαλύτερο γ@.....λάθος
στην ιστορία των λαθών!
Διότι σ'αυτή την σύντομη ανάπαυλα, σωστά,
στα ηλιόλουστα υψίπεδα της ηλιθιότητας,
αποφασίσαμε πως αυτό που πραγματικά χρειαζόμασταν ήταν ένα παιδί, ε;
Ποτέ μην παίρνετε αποφάσεις μετά από εμπειρίες παραλίγο θανάτου.
Ή ακόμα και εμπειρίες σχετικές με το θάνατο.
Αυτό το έμβρυο, σωστά, δεν ήταν μεγαλύτερο
από μια γ@.....σφαίρα στο κεφάλι προτού θυμηθούμε
ότι δε μπορούσαμε ν'ανεχθούμε ο ένας τη θέα του άλλου.
Και τα υπόλοιπα, όπως λένε, είναι σκατοϊστορία.
Κι αυτή είναι η ιστορία του μανιταριού.
Άρτι, εδώ.
Δεν είναι τόσο άσχημο, όμως, το λοκ-ντάουν.
Όχι!
Έχουν περάσει 2 εβδομάδες
και, ξέρετε, τα καταφέρνουμε.
Ναι, όντως.
Μη με παρεξηγήσετε. Δεν είναι ούτε ευχάριστο όμως.
Θεέ μου, όχι.
Πρέπει ακόμα να βλέπουμε ο ένας τον άλλον,
να περνάμε ο ένας δίπλα στον άλλο στις σκάλες, ουφ...
Με όλους να είναι τόσο γ@.....χαρούμενοι.
Ω, το οποίο είναι ανάρμοστο, παρεμπιπτόντως.
Έχετε δει το WhatsApp; Είναι αφόρητο.
Το Twitter, το Instagram. Δε μπορείς καν, ξέρετε...
"Είμαστε όλοι μαζί σ'αυτό, παιδιά." "Θα το ξεπεράσουμε."
Ω, Θεέ μου. "Μαθαίνω να παίζω μπάντζο."
"Κοίτα με, έφτιαξα ένα πλεκτό κασκόλ
"από γ@....στριφτά ζυμαρικά." Απλά κόφτε το.
Οπότε υπάρχουν πολλά που γίνονται
κι αυτό μας βοήθησε να μην πρέπει,
ξέρετε, να εστιάσουμε, ή να μιλήσουμε,
ή ακόμα και να παρατηρήσουμε ο ένας τον άλλον.
Ναι, δηλαδή, μπορούσαμε να προσποιηθουμε πως ο άλλος...
- Δεν υπήρχε. - Ήταν σε κώμα ή...
Κοιτάξτε, η δουλειά μου πρωτίστως, σωστά,
έχει να κάνει με πολύ οργάνωση.
- Πες τους τι κάνεις. - Μην αρχίζεις.
- Όχι, όχι. Ξεκίνα. - Μην αρχίζεις μ'αυτό.
Κανένας δεν καταλαβαίνει τι κάνει.
Ναι, καταλαβαίνουν.
Εγώ δεν καταλαβαίνω τι κάνεις.
Αυτό είναι απολύτως αναληθές.
Ο κόσμος καταλαβαίνει τι κάνω.
- Ξεκίνα. Πες τους. - Καλά.
Έχω μια συμβουλευτική εταιρεία.
Ειδικευόμαστε στην ανάλυση δεδομένων
και στην εύρεση τεχνολογικών λύσεων πολυμέσων...
Δηλαδή, τι;
Για παρόχους μάρκετινγκ δικτύου,
που ειδικεύονται σε οικονικά αποδοτικές αποταμιεύσεις.
Ποιό είναι το πολύπλοκο;
Mμ-μμμ. Όταν πρωτοβγαίναμε
κι ο κόσμος τον ρωτούσε τι κάνει κι έλεγε όλο αυτό,
εγώ απλά έγερνα μπροστά κι έλεγα,
"Εννοεί υπολογιστές."
Το οποίο ήταν πραγματικά αστείο, πριν ένα εκατομμύριο χρόνια.
Όμως έχει γίνει μεγάλη απορροφηση.
Οπότε δόξα τω Θεώ για τον Ρίσι.
- Ο Σύντροφος Ρίσι. - E;
Απλά λέω, το κράτος επέμβη.
- Ω, είναι πανδημία. - Δανειζόμαστε για να επενδύσουμε σε δουλειές.
- Είναι πανδημία. - Δηλαδή...
Δηλαδή, αυτό ακριβώς δεν είναι το μανιφέστο
που ο Τζέρεμι Κόρμπιν πολέμησε στις τελευταίες εκλογές;
Ναι, αυτο είναι. Ναι πολεμούσες τις τελευταίες εκλογές
ώστε να εισάγεις μέτρα,
τα οποία ήταν απολύτως τέλεια
για να κλείσεις την οικονομία.
Δεν ήταν πανδημία το 2008 όταν οι τράπεζες...
Μη. Ποτέ δε συμφώνησα με το 2008. Γ@... το 2008.
Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα τόσο μεγάλο για ν'αποτύχεις.
Αυτό θα ήταν σοσιαλισμός. Μπα, άσε τους αδύναμους να καταστραφούν.
Ναι, δεν σε πειράζουν τα επιδόματα τώρα, όμως ε;
Είναι δάνεια! Είναι δάνεια, γυναίκα! Είναι δάνεια!
Κοιτάξτε, η εταιρεία μου δεν είναι αδύναμη, εντάξει; Ποτέ δεν ήταν αδύναμη.
Ναι, όχι, απλά ακατανόητη.
Τέλος πάντων, υπήρχαν πάρα πολλά να οργανώσουμε.
Υπήρχαν όλα τα δάνεια,
υπήρχε η επιστροφή χρημάτων στα θεσμικά επιδόματα ασθενείας,
η χρονική μετάθεση του ΦΠΑ, μετά η προσωρινή αργία.
Δηλαδή, ήταν πραγματικά πολύ σημαντικό για μένα
διότι έχω 12 υπαλλήλους.
- Ναι, τους οποίους τους παράτησες. - Δεν τους παράτησα.
Ήδη τους έστειλες email ότι τους απολύεις.
Τα οποία αμέσως ανακάλεσα όταν ήρθαν οι προσωρινές αργίες.
Ναι, όταν η κυβέρνηση πλήρωνε τους μισθούς τους.
Είναι στ'αλήθεια καλοί άνθρωποι. Τους πήρα όλους πίσω.
Ναι, στο 80% του μισθού τους.
Το οποίο είναι κι η προσωρινή αργία.
- Δε μπορείς να το γεμίσεις, όμως. - Αν είσαι μούτρο!
Κοιτάξτε, εντωμεταξύ... αυτή ακόμα εργάζεται.
Ναι. Εργάζομαι για μια φιλανθρωπική που λέγεται PFN.
Είμαστε σαν την εκδοχή των Ταλιμπάν των Γιατρών Χωρίς Σύνορα.
Ω, θετικό,
- σώζει τον κόσμο, αυτή εδώ. - Mμ.
Δουλεύω με μετανάστες.
Είναι καλό αυτό που κάνει, στ'αλήθεια.
Είμαι να πω την αλήθεια περήφανος γι'αυτό.
- Είμαι λιγάκι περήφανος γι'αυτό. - Είμαι απλά μια συντονίστρια, οπότε...
Θετικόν, για την Ευρώπη. Για ολόκληρη την Ευρώπη.
Δουλεύει πολύ, αυτό είναι.
Δηλαδή, δεν συμφωνών με τους περισσότερους μετανάστες για λόγους αρχής,
όμως με μερικούς απ'αυτούς που βοηθάει... Φιου.
Αυτοί που βοηθάω δεν είναι διαφορετικοί.
Κάποιες απ'τις ιστορίες αυτών...
Αυτοί δεν είναι διαφορετικοί.
Δηλαδή, η καρδιά σου πονάει μ'αυτούς.
Είναι σπαραξικάρδιες, οι ιστορίες αυτών των συγκεκριμένων.
Ποιών; Ποιών;
Ποιών είναι αυτών των συγκεκριμένων; Αυτοί οι συγκεκριμένοι δεν είναι διαφορετικοί!
Ξέρετε, ούτε καν θα μπω στο θέμα.
Είναι πολλά που τρέχουν.
Και, ξέρετε, με την κατ'οίκον εκπαίδευση,
για την οποία, για να είμαστε δίκαιοι, έχει πάρει τη μερίδα του λέοντος
κι είναι καλός.
Θετικόν, ο Πορτογαλικός αποικισμός του Μακάο
και το σημείο τήξης του μολύβδου
ήταν απλά δύο μικρά ψήγματα μνήμης
για τα οποία ήμουν ειδικά περήφανος.
Ήταν καλός σ'αυτό, του το αναγνωρίζω.
Στην πραγματικότητα ταιριάζει με τον μικρό Άρτι καλύτερα, επίσης.
Δηλαδή, δεν είναι πολύ καλός με τ'άλλα παιδιά.
Ναι, μα είναι αξιαγάπητος.
- Είναι εκεί; - Θετικόν, όχι, είναι αξιαγάπητος.
Ναι, είναι. Είναι ένα αξιαγάπητο αγοράκι. Είναι όντως.
Είναι αξιαγάπητος, ένα αξιαγάπητο παιδάκι.
Τώρα, το δίκαιο είναι δίκαιοι, μου χάρισες έναν καλό γιο.
Δεν στον χάρισα, γαμώτο!
Και μετά είναι κι η μαμά. Προφανώς ανησυχούσα.
Κι οι δυό μας ανησυχούσαμε.
Ξέρετε, ότι κι αν συμβαίνει μεταξύ μας,
- Μ'αρέσει το παλιοκόριτσο. - Χα!
Σε μισεί.
- Μ'αγαπάει. - Μισεί την πολιτική σου.
Λατρεύει την πολιτική μου.
Της δίνει κάτι για να μαλώνει.
Η μαμά μου είναι επίπεδη, βαμμένη ως το κόκκαλο κομμουνίστρια.
Ναι, σωστή παλιάς σχολής, συντρόφισσα που αγαπάει την ΕΣΣΔ.
Ποτέ δεν ξεπέρασε την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.
Βλέπετε, πίσω στη δεκαετία του 70, σωστά,
είχε συνδέσεις με την Θυμωμένη Ταξιαρχία.
Δεν είχε σύνδεση.
Θυμάστε τα άτομα που προσπάθησαν ν'ανατινάξουν τον Πύργο Τηλεπικοινωνιών;
Αυτή είναι ο λόγος που το περιστρεφόμενο εστιατόριο δεν περιστρέφεται πλέον.
Μπορεί να έκρυψε δύο άτομα
που μπορεί ναι ή μπορεί και όχι να είχαν εμπλακεί
για μερικές ώρες, ναι.
Βλέπετε, μια φορά την έπιασα, σωστά, να προσπαθεί να διαβάσει την Das Kapital
στον μικρό Άρτι στην κούνια του.
Δηλαδή, την λατρεύω.
- Είναι άγρια ανεξάρτητη. - Mμ.
Μας πήρε χρόνια να την πείσουμε να δεχθεί τους φροντιστές.
Απλά φοβάται, έτσι δεν είναι;
Τα πόδια της, δεν είναι όπως ήταν κάποτε.
Φοβούνται όταν τα πόδια τους αρχίζουν να φεύγουν.
Να ξέρεις όμως, όλα άρχισαν να κυλάνε τώρα.
Την πιέζω να είναι στο Ζουμ κάθε μέρα.
Τα νεφρά της και τα μάτια της. Ο λαιμός της πήγε έτσι μια φορά.
Δεν εννοώ, δηλαδή, ο λαιμός της.
Εννοώ, δηλαδή, οι μύες του λαιμού της που κρατάνε το κεφάλι της.
Ήταν κάπως έτσι.
Εγώ λέω, "Είσαι εντάξει, αγαπητή;"
Κι εκείνη...
Της έδινα φαγητό, κι είναι...
Λέω, "Γ@....με, φίλε. Είναι τρομακτικό."
Τέλος πάντων, οπότε το απόγευμα, έρχεται η φροντιστής.
- Είναι με την Μίριαμ, σωστά; - Mαριάμα.
Σομαλή. Εγώ τη φωνάζω Μίριαμ. Της αρέσει.
- Α, δεν της αρέσει πραγματικά! - Τέλος πάντων, αυτή είναι η καλή.
Είναι μια απ'τις καλές.
Τέλος πάντων, είσαι στο Ζουμ και τη βλέπεις.
Ναι, τη βλέπω. Και φοράει αυτή τη χειροποίητη ζελατίνα,
φτιαγμένη από πλαστικό, δηλαδή, διάφανο...
Ξέρετε, σα μια πλαστική τσέπη, ένα πράγμα
κρατημένη με λαστιχένιες λωρίδες.
Μιλάμε, είναι η γ@.....η Μίριαμ, η καλή.
Ναι, και τη ρωτάω για τα ΜΑΠ κι αυτή λέει,
ότι δεν της έχουν δώσει καθόλου έξτρα.
Όχι, τίποτα.
Φτιάχνουν τις δικές τους ιατρικές μπλούζες από σκουπιδοσακούλες.
Δηλαδή, τι σκατά γίνεται;
Ναι, οπότε η Μαριάμα δεν είναι καθόλου χαρούμενη με όλο αυτό.
Ξέρετε, διότι φοβάται.
Φοβάται για τον εαυτό της, φοβάται για την οικογένειά της,
- φοβάται για τους πελάτες της. - Πες τους πόσα λεωφορεία
- πρέπει να πάρει. - Tρία.
- Πόσοι πελάτες τη μέρα; - Οκτώ.
Τι και πάλι τι;
Ναι, οπότε μπαίνω μέσα σε μια δίνη.
Καλώ, δηλαδή, την επιτροπή, το γιατρό.
Ξέρετε, καλώ τις γραμμές βοήθειας,
όμως δε μπορώ να πάρω καμία απάντηση
εξαιτίας όλων αυτών των γ@.....που συμβαίνουν.
Οπότε απλά θα πάω και θα την πάρω και θα τη φέρω εδώ.
Όμως τότε την εκθέτω;
Ναι, δηλαδή, να πάει ένας από μας και να μείνει;
- Όμως ποιός θα τον προσέχει αυτόν; - Ναι.
Οπότε, δηλαδή, είμαστε απλά, δηλαδή, πέρα απ'τους εαυτούς μας.
Και, ξέρετε, υπάρχει αυτός ο θανατηφόρος ιός εκεί έξω
κι εσύ κάθεσαι καλά ενώ η μητέρα σου, η μαμά σου...
Και σκέφτομαι, "Αυτό είναι;" ξέρετε.
"Θα πεθάνει η μαμά μου;"
"Η μητέρα μου θα πεθάνει τώρα;" Είμαστε γ@......τρομοκρατημένοι.
Όμως τότε η αδελφή της απλά εφορμά,
και τα τακτοποιεί όλα, άξαφνα.
- Ήταν φοβερή. - Άξαφνα.
Ναι, το οποίο είναι... ξέρετε, διότι φυσιολογικά δεν είναι...
Θέλω να πω, φυσιολογικά είναι λιγάκι...
- Εγωίστρια; - Όχι εγωίστρια.
- Προσπαθεί να είναι πλακατζού. - Ναι. Δεν είναι πλακατζού.
Είναι πιο επιτελεστική απ'αυτό.
Να προσπαθήσει να πει ένα γ@......αστείο. Αυτό μπορεί και να προκαλέσει γέλιο.
Κοίτα, το δίκαιο είναι δίκαιο, την έσωσε τη μέρα.
Ναι. Την έπεισε να πάει σ'εκείνο το σπίτι.
Εκείνο το σπίτι φροντίδας, θυμάστε;
Ναι. Την έπεισε να πάει εκεί.
Ωραίο μέρος. Εννοώ, απολύτως θαυμάσιο.
Ένας Θεός γνωρίζει πως το κατάφερε, όμως με κάποιο τρόπο...
Ναι, την έπεισε να πάει στο ωραίο, ωραίο σπίτι
και τη δέχθηκαν.
- Τι ανακούφιση. - Ναι, ήταν θαυμάσιο.
Το ξέρω. Μέσα σε μια νύχτα.
Χωρίς πλάκα. Σωστά, μέσα σε μια νύχτα.
Ναι. Δηλαδή, θα είναι ασφαλής εκεί, σωστά;
Εκεί μέσα; Εννοείται. Θα είναι ασφαλής εκεί μέσα.
Αυτό το απόγευμα, μάζεψα σπαράγγια.
Δεν το έχω ξανακάνει ποτέ.
Να πω την αλήθεια, δε θα 'πρεπε να το είχα κάνει τώρα
διότι τα φύτεψα πριν λίγους μήνες.
Και με τα σπαράγγια, σωστά,
υποτίθεται ότι τ'αφήνεις για 3 χρόνια
για να επιτρέψεις στο στέλεχος να προσαρμοστεί, αλλιώς πεθαίνουν.
Προφανώς αυτό το λέει το Google.
Όμως, ε, απλά δε μπορούσα ν'αντισταθώ.
Ξέρετε, τα μεγάλωσα μόνος μου με τα ίδια μου τα χέρια.
Κοιτάξτε, δε λέω
πως είμαι κάποιο χορτοφαγικό άτομο.
Δεν είναι αυτό, ξέρετε,
απλά αυτή τη χρονιά με όλα αυτά που γίνονται.
Τα παράγγειλα...
νωρίς το Φεβρουάριο.
Δεν ξέρω γιατί.
Απλά το έκανα, ξέρετε.
Ήταν όταν παίρναμε
την πρώτη μυρωδιά απ'αυτό το πράγμα
που συνέβαινε στην απομακρυσμένη Κίνα,
αυτό το μικρό μέρος που κανένας δεν έχει ακούσει ποτέ.
Κι αυτα τα πράγματα με την υγεία,
συμβαίνουν κάθε λίγο και λιγάκι, ε;
Δηλαδή, όπως η νόσος των πτηνών, ο Έμπολα, το Σαρς.
Και, μη με παρεξηγήσετε,
δε λέω πως ήξερα πως όλα αυτά θα συνέβαιναν.
Δε λέω πως σκεφτόμουν πως έπρεπε να είμαι κάποιος.
"Πυρηνικό καταφύγιο Γκρίζλι Άνταμς" τέτοιος τύπος.
Απλά λέω να φυτέψω μερικά λαχανικά.
Στην πραγματικότητα σκέφτομαι να το κάνω κάθε χρόνο,
απλά ποτέ δεν το τόλμησα.
Υποθέτω είναι σα να μαθαίνεις τα ονόματα των δέντρων,
ή σα να διαβάζεις Τσαρλς Ντίκενς.
Το ξέρεις ότι θα σε κάνει καλύτερο άτομο.
Απλά κανένας δεν το κάνει.
Όμως φέτος, με όλα αυτά που συμβαίνουν...
Στην πραγματικότητα βρέθηκα να το κάνω.
Και φυτεύω λαχανικά, ξέρετε.
Έχω τα πάντα εκεί μέσα.
Έχω καρότα, κολοκυθάκια, ντομάτες, αγγούρια.
Έχω ραδίκια,
έχω αυτό το μικροσκοπικό πράγμα που πήρα απ'την Βενεζουέλα,
δεν είμαι ακριβώς σίγουρος τι είναι.
Και, ε, σπαράγγια, σωστά.
Οπότε, απόψε...
θα λάβουμε μια κλήση
μάλλον ακριβώς αφού ανακοινώσουν
το επίσημο τέλος του λοκ-ντάουν
απ'τον Τζόναθαν, σωστά.
Ο Τζόναθαν είναι ο νοσοκόμος της εντατικής, εκεί πέρα στο νοσοκομείο.
Φοβερός τύπος, ο Τζόναθαν, δηλαδή, είναι αξιαγάπητος.
Δε μπορώ να μιλήσω αρκετά για τον Τζόναθαν.
Κι είναι ο κύριος νοσοκόμος, εκεί πέρα στη μονάδα εντατικής θεραπείας
που φροντίζει το γέρικο κορίτσι,
διότι ο Covid, ξέρετε, απλά...
διαδόθηκε γρήγορα σ'αυτό το μέρος.
Απλά αφήνιασε στο σπίτι της φροντίδας.
Ένα σωρό νεκροί, ένα σωρό στο νοσοκομείο.
Όπως η γριούλα μας, ξέρετε, την πήραν,
τη διασωλήνωσαν, σε αναπνευστήρα, κολλημένη σε κώμα.
Κι ο Τζόναθαν...
είναι στο τηλέφωνο με μας κάθε μέρα,
λέγοντάς μας τα πάντα. Τα πάντα.
Θερμοκρασία, καρδιακοί παλμοί,
ποιος γ@.....σύμβουλος τη βλέπει,
όταν τη γυρίζουν προς τα μπροστά
ώστε να μπορέσει να αναπνεύσει.
Και, όταν έχει κανένα λεπτό, σωστά,
το οποίο δεν είναι και πολύ συχνά, μπορώ να σας το πω αυτό,
της μιλάει,
ή κολλάει το τηλέφωνο στο αυτί της ώστε να μπορέσουμε εμείς να της μιλήσουμε.
Είναι απλά ένας φοβερός τύπος, ο Τζόναθαν.
Αξιαγάπητος, ξέρετε.
Απλά δε μπορώ να του ρίξω φταίξιμο. Δε μπορω να ρίξω το φταίξιμο στον Τζόναθαν.
Τέλος πάντων, όταν λάβουμε την κλήση απ'αυτόν απόψε,
είναι αυτή
για την οποία τρέμουμε, σωστά.
"Ένας από σας..."
"Μπορεί να έρθει για 15 λεπτά για να πει αντίο."
Αυτή θα λάβει την κλήση.
Είναι περίπου στις 6:30.
Κι εγώ την παρακολουθώ κι αυτή είναι στο τηλέφωνο,
"Mμ, μμ," γνέφει.
Ο Τζόναθαν στην άλλη άκρη, κομμάτια.
Και το κλείνει και μου λέει,
πραγματικά ψυχρά,
"Συμβαίνει."
Ο Τζόναθαν λέει ότι ένας μας μπορεί να πάει
για 15 λεπτά να πει αντίο
κι ότι είμαστε τυχεροί διότι...
τα περισσότερα άλλα μέρη δε σ'αφήνουν να το κάνεις αυτό.
Πρέπει να είναι εκεί στις 8:45.
Το λέει απλά έτσι, ξέρετε, ψυχρά σαν πάγος.
Όμως μέσα μπορώ να δω
ότι η καρδιά της απλά, δηλαδή...
σπάει...
ξέρετε, έτσι.
Έτσι.
Οπότε, στις 8:45, σωστά, σκέφτομαι,
φιου, "Είναι αρκετός χρόνος..."
"Θα μαζέψω τα σπαράγγια."
Έτσι έκανα. Το έκοψα και το έβρασα,
λιγάκι αλάτι και πιπέρι, έφτιαξα φρέσκια σαλάτα ολαντέζ.
Δεν είναι εύκολο να το κάνεις αυτό όμως είναι αληθινά γευστικό όταν το κάνεις.
Και καθήσαμε μαζί
και φάγαμε τα σπαράγγια.
Κι είπε ότι ήταν ωραία.
Νομίζω ότι βοήθησε...
να βγάλει απ'το μυαλό της...
Τέλος πάντων, το θέμα είναι, σωστά,
το θέμα που στριφογυρίζει συνέχεια στο μυαλό μου
καθώς κάθομαι εδώ και περιμένω...
αν υπήρχε αρκετή υποψία,
πίσω στο Φεβρουάριο,
θα έμπαινα στο διαδίκτυο και θα παράγγελνα στελέχη σπαραγγιών,
και, δηλαδή, ποιος σκατά είμαι;
Όμως αν υπήρχε αρκετή μυρωδιά
σ'αυτό το πράγμα που συνέβαινε τότε,
τότε πως τα άτομα που διοικούν αυτή τη χώρα...
Δηλαδή, πως γίνεται τα άτομα
που πραγματικά διοικούν αυτή τη χώρα...
Πώς είναι δυνατόν τα άτομα
που πραγματικά διοικούν αυτή τη χώρα...
Τι κάνεις;
Απλά... απλά βάζω
τη θερμοκρασία της στο εξελόφυλλο.
Γιατί; Δηλαδή, είναι...
Έχει σημασία πλέον;
Eμ, όχι, υποθέτω πως όχι.
Τι κάνεις; Μη. Μη.
Λοιπόν, σκέφτηκα, δηλαδή, μια αγκαλιά, ή...
Όχι, όχι, διότι πρέπει να απομονωθώ.
- Τι, εδώ μέσα; - Ναι.
- Ναι, δεν το νομίζεις; - Αχ...
Δεν ξέρω.
Οπότε πώς ήταν;
Eμ...
Λοιπόν, ήταν αναίσθητη.
Και το νοσοκομείο ήταν περίεργο. Ήταν απλά πραγματικά άδειο
στα μέρη που φυσιολογικά είναι γεμάτα και...
Όμως, ξέρεις, θα μπορούσες να καταλάβεις,
στα παρασκήνια, όλοι απλά...
εμ...
- Ο Τζόναθαν ήταν φοβερός. - Ναι, ο Τζόναθαν είναι φοβερός.
Ναι.
Απλά μου είπε όλα όσα θα συμβούν.
Κι είπε ότι η σύμβουλος υγείας μπήκε
και εκτίμησε ότι θα συμβεί τις πρωινές ώρες.
Όμως είπε, "Μην ανησυχείς"
διότι είχε εφημερία όλο το βράδυ
και, ξέρεις, θα διασφάλιζε
πως θα ήταν εκεί όταν θα ερχόταν η ώρα.
Είπε πως αυτό προσπαθούν να κάνουν οι νοσηλευτές...
απλά προσπαθούν να διασφαλίσουν πως οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν μόνοι τους.
Ναι.
Eμ...
Και μετά μου έδειξε
πως να βάλω όλα τα προστατευτικά μέσα και...
Και για να εξακολουθείς να είσαι άνετη, ξέρεις.
Και, εμ, μετά με πήρε μέσα.
Κι είχα 15 λεπτά.
Πέρασα τα πρώτα 10
μόνο μιλώντας για την κίνηση.
Γιατί;
Διότι οι δρόμοι ήταν τόσο καθαροί.
Ναι. Και μετά, εμ,
μετά τα 10 λεπτά, έγειρε κι είπε, ξέρεις,
"Πες της ότι την αγαπάς, και..."
Και το έκανα, το έκανα, απλά, εμ...
Όλα αυτά τα πράγματα απλά, εμ...
απλά ανάβλυσαν από μέσα μου, όλα αυτά τα πράγματα.
Ποιά πράγματα;
Απλά ότι την αγαπούσα, ξέρεις,
κι ότι ήμουν περήφανη γι'αυτήν και...
ότι ήμουν αληθινά ευγνώμων
για το άτομο που ήταν
κι όλα όσα έκανε για μένα. Κι ήμουν...
ήμουν απλά τόσο, τόσο λυπημένη που ποτέ δεν είπα τίποτα απ'αυτά
όταν μπορούσε να με ακούσει, ξέρεις.
Κι ότι την αγαπούσα τόσο πολύ που...
η ζωή μου ήταν ήδη πληγωμένη χωρίς αυτήν
κι ανησυχούσα πως αυτή η πληγή δε θα φύγει ποτέ.
Όχι, όχι, όχι.
Μην το σκέφτεσαι καν, δηλαδή...
Σωστά.
Και μετά της είπα
πως, εμ, ο Τζόναθαν μου είχε πει να μην ανησυχώ.
Της είπα πως του είχα μιλήσει
κι ότι μου υποσχέθηκε πως όταν ερχόταν η ώρα, θα ήταν εκεί.
Της είπα πως, εμ,
μου υποσχέθηκε ότι θα της κρατούσε το χέρι...
όταν θα έφευγε. Αυτό της είπα.
Αισθάνομαι ότι θέλω όντως να βάλω τη θερμοκρασία της στο...
Κάντο. Ναι.
Μόνο...
Όμως, εμ, δεν υπάρχει ουσία στ'αλήθεια, υπάρχει;
Όχι.
Κοίτα, ποτέ δεν υπήρχε ουσία,
οπότε αν σε κάνει να νιώθεις καλύτερα...
Λοιπόν, αν δεν υπάρχει ουσία, απλά....
Της είπες θαυμάσια πράγματα.
- Αλήθεια; - Εννοείται.
- Διότι δεν πιστεύω ότι είπα. - Είπες εντελώς.
Εντάξει.
Καλώς.
Διότι μετά, εμ, οδηγούσα προς το σπίτι
κι ο Τζόναθαν με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι συνέβαινε τώρα.
Όχι... Περίμενε. Όχι.
- Ναι. - Όχι.
Μα νόμιζα ότι θα ήταν τις πρωινές ώρες;
Ναι, όμως χειροτέρεψε,
οπότε συνέβη ακριβώς τότε.
- Χριστέ μου. - Το ξέρω.
Κι ήταν μόνη.
Ναι. Λοιπόν, όχι, είχε τον Τζόναθαν, σωστά;
- Δεν τον είχε. - Νόμιζα ότι αυτός θα...
Δεν είχε τον Τζόναθαν.
Διότι είχε έναν άλλο ασθενή που πέθαινε την ίδια ώρα
κι αυτό το άτομο δεν είχε κανένα, οπότε...
Είπε ότι τουλάχιστον η μαμά μου με είχε στο FaceTime μαζί της.
Ω, Θεέ μου.
Και πραγματικά τον ικέτευσα να μην...
Πραγματικά τον ικέτευσα να μη φύγει.
Είπα, "Σε παρακαλώ μην αφήσεις τη μαμά μου να πεθάνει μόνη της."
Κι αυτός είπε, "Συγγνώμη."
Κι εγώ είπα...
Είπα, "Σε παρακαλώ."
Κι αυτός είπε ότι λυπάται που έπρεπε να διαλέξει.
Κι έπρεπε. Έπρεπε όντως να διαλέξει.
Έπρεπε.
Οπότε απλά, έβαλε το τηλέφωνό του στο προσκέφαλο του κρεβατιού.
Κι έκατσα σε μια λωρίδα στάσης στο δρόμο.
Να είμαι στο FaceTime.
Απλά έκατσα εκεί και παρακολούθησα τη μαμά μου να πεθαίνει,
ακούγοντας τον Τζόναθαν στην άλλη πλευρά της κουρτίνας
να λέει σ'έναν άνδρα που ούτε καν ήξερε
πως ήταν εκεί και πως δε θα τον άφηνε.
Οπότε, ναι, η μαμά πέθανε μόνη της.
2 Δεκεμβρίου 2020
Το Ηνωμένο Βασίλειο γίνεται η πρώτη χώρα στην Ευρώπη που εγκρίνει το εμβόλιο της Πφάιζερ
Θάνατοι απο κορωνοϊό στο Η.Β.: 59.699
Εντάξει. Λοιπόν...
κάναμε σεξ.
- Ναι, κάναμε. - Το οποίο είναι...
Ναι. Δηλαδή, είναι μεγάλη έκπληξη
για μας όσο είναι και για σας, για να είμαστε ειλικρινείς.
Δηλαδή, δεν το είδαμε να έρχεται.
- Καθόλου. - Ούτε μιά στο εκατομμύριο.
Όχι, ποτέ δεν σκέφτηκα ότι θα έφτανα ξανά εκεί.
Έλεος, ο τελευταίος άνδρας στη Γη; Δώσμου αγαμία τώρα.
- Ναι, όμως... - Κάναμε...
Ναι, κάναμε σεξ, και...
- Ναι, ήταν αρκετά... - Ναι, ήταν...
- Πώς ήταν; - Αχ...
Ήταν καλό.
Ναι, ήταν καλό.
Ήταν πραγματικά καλό, στην πραγματικότητα, εντελώς αναπάντεχο.
Ναι, όμως ήταν πάντα καλό, δηλαδή, μιλώντας ιστορικά.
- Ιστορικά, ναι. - Όχι ότι ήμασταν καθόλου...
Όχι, όχι, όχι, όχι κάποιο, δηλαδή, σούπερ ειδικό γ@........
Όχι, δεν είμαστε τέτοιου είδους σούπερ επιδεικτικοί,
δηλαδή, Ολυμπιακοί τύποι...
Όχι, ποιός έχει χρόνο για τέτοια;
Όχι, όμως, δηλαδή. Είχαμε τα χούγια μας...
Ναι. Ναι, δε λέω ότι ήμασταν...
όπως τον παλιό καιρό.
Ναι, είχε πλάκα, υπήρχε "ου λα λα."
Δηλαδή, είμασταν κι οι δυό μας απλά αρκετά ταιριαστοί.
Ξέρετε, δηλαδή, ήμασταν κι οι δύο πολύ...
είμαστε πολύ... υποθέτω
- είμαστε πολύ συμπαγείς κι οι δύο. - Γρήγοροι.
- Ναι, γρήγοροι. Ναι, ναι. - Εννοείται;
Και τα δύο μέρη αρκετά γρήγορα στο σεξ.
- Όχι γρήγορα με την άσχημη έννοια. - Όχι, δεν έλεγα... Όχι.
Όχι, όχι, όχι, απλά, δηλαδή, ξέρουμε που πάμε,
δε λεμε ώπα.
Ναι, δεν είμαστε σκουπίστε τελειώσατε.
Εννοείται, ούτε αυτές οι γ@.... ταντρικές,
του Πωλ Γουέλερ, οι γ@........
- Ξέρετε τι εννοώ; - Ναι.
Όμως ταυτόχρονα, δεν είναι μόνο "μπαμ μπαμ."
Όχι. Όχι, όχι, όχι.
Όχι. Πρόωρο, δεν είναι...
- Είναι; - Όχι. Όχι, όχι, όχι.
Κι οι δυό μας τυγχάνει να μπορούμε
να φτάσουμε εκεί που πάμε με...
- Eλεύθερος χρόνος. - Ζήλος. Ναι.
Δε χρειάζεται να πω, σωστά, ότι είναι εντελώς υπαινικτικό
το δικό μας ζευγάρι. Δηλαδή, αναπάντεχο.
Ναι. Δηλαδή, νομίζουμε ότι έχουμε καταλάβει
γιατί συμβαίνει,
όμως ακόμα δε βγάζουμε άκρη, έτσι δεν είναι;
- Όχι. - Όχι ακριβώς. Όμως,
ξέρετε, σας λέμε,
πως ούτε εσείς θα το καταλάβετε, όμως ακούστε.
Εντάξει, λοιπόν, όλα ξεκίνησαν ακριβώς
στο τέλος του πρώτου λοκ-ντάουν.
Λοιπόν, ήταν η βραδιά της κηδείας της μαμάς.
Ήταν μια περίεργη μέρα, για να είμαστε δίκαιοι, δεν ήταν;
Δηλαδή, κηδείες, σωστά,
έχω θάψει και τους δύο μου γονείς,
κι υπάρχει ένας ολόκληρος σωρός πράγματα
που πρέπει να οργανώσεις, ξέρετε.
Οι ξένοι έρχονται στην πόρτα σου για να υποβάλλουν τα συλληπητήριά τους,
λουλούδια, ύμνοι, τροφοδοσία,
να διαλέξεις φέρετρο, να διαλέξεις τα διακοσμητικά του φερέτρου.
Και, κοιτάξτε, όλα αυτά, μπορεί να φαίνονται πραγματικά εκνευριστικά,
όμως στην πραγματικότητα είναι κάπως φοβερά
διότι αυτό που κάνουν είναι να σε αποσπούν
από αυτό που έχεις χάσει.
Και, ω, Θεέ μου, θυμάμαι την κηδεία του μπαμπά μου,
υπήρχε ένας μεγάλος, γύρω στο 1,83μ, που δούλευε σε χυτήριο μολύβδου, σωστά.
Κι έρχεται προς το μέρος μου και λέει...
Μου αρπάζει το χέρι με τη μεγάλη του γροθιά και λέει,
"Ήταν ο τελευταίος απ'τους μεγάλους
"χαρακτήρες, αυτός ο άνδρας," σωστά.
"Όταν έφυγε, η διασκέδαση πήρε δρόμο απ'αυτό το μέρος."
"Τον αγαπούσα αυτόν τον άνθρωπο."
Και φαντάζομαι
είναι τέτοια πράγματα, απλά...
Σε διδάσκει πράγματα που ποτέ δεν γνώριζες για το άτομο
που νόμιζες ότι ήξερες τα πάντα γι'αυτόν,
και σε αποσπά.
Τέλος πάντων, δεν έχεις τίποτα τέτοιο σε μια κηδεία Covid.
Είναι 5 άτομα στην δική μας κηδεία. Πέντε.
Δεν οργανώνεις φαγητό για πέντε άτομα.
Πρέπει να διαλέξεις το φέρετρό σου διαδικτυακά
οπότε σκέφτεσαι, "Ω, αυτό εδώ, αυτές οι χειρολαβές."
Ναι, κανένας ξένος δεν έρχεται στην πόρτα σου σε μια κηδεία Covid.
Κανένας δε στέλνει λουλούδια. Δηλαδή, τι θα κάνεις,
θα του πλύνεις προτού μπουν μέσα;
Δεν υπάρχουν τραγούδια σε κηδεία Covid, ούτε ύμνοι...
Κανένας ξένος δε σε αρπάζει με τη χερούκλα του,
κοιτώντας σε στα μάτια και λέγοντάς σου
πως ο πατέρας σου στην πραγματικότητα...
Περίμενε, περίμενε, άκου...
- Μπορώ να πω κάτι; - Εννοείται.
Απλά... Και δε θα με κοιτάξεις περίεργα ή...
Δεν ξέρω.
Δηλαδή, δεν ξέρω τι θα πεις, ξέρω;
Μου άρεσε αυτή η κηδεία.
Και ξέρω ότι δε θα έπρεπε να το λέω αυτό διότι,
οι άλλοι, ξέρετε,
Χριστέ μου, είναι πολύ οδυνηρό γι'αυτούς...
Τόσο αγωνιώδες να μην μπορούν
να έχουν την κηδεία που θέλουν, όμως, δηλαδή...
Δηλαδή, για μένα...
Δηλαδή, για μένα, ήταν...
απλά η καλύτερη.
Δηλαδή, δεν υπήρχε καθόλου... δεν υπήρχε καθόλου...
δεν υπήρχε καθόλου τροφοδοσία για ν'ανησυχείς,
δεν υπήρχαν λουλούδια,
ξέρετε, κανείς δε σου χτυπάει την πόρτα,
να χώνουν τη μύτη τους,
δεν τρελαίνεσαι για το τι θα λέει το φέρετρο
για την αγάπη σου για το άτομο που θάβεις,
δεν υπάρχουν καθόλου γ@.....ύμνοι.
Είσαι μόνο εσύ
και το άτομο που βάζεις στο χώμα. Και...
Ξέρετε, δεν υπάρχει τίποτα να σε αποσπάσει απ'τον πόνο
που νιώθεις γι'αυτόν που χάνεις και μου άρεσε αυτό.
Μου άρεσε γ@.......αυτή η κηδεία.
Μου...
Μου άρεσε γ@.....κι εμένα αυτή η κηδεία.
- Σου άρεσε; - Μου άρεσε.
Λοιπόν, τότε γιατί ήσουν όλο...
Λοιπόν, διότι ήσουν...
Ναι, όμως...
Μου άρεσε.
Δηλαδή, δε μου άρεσε.
Ξέρετε, η μαμά μου είναι νεκρή, όμως...
Ναι. Προφανώς. Εννοώ...
Να σας πω κάτι,
αυτός ο ψηλέας, χυτευτής που κάπνιζε μανιωδώς
που ήρθε και μου είπε όλα αυτά τα σκατά για τον μπαμπά μου,
μου κατέστρεψε τη χρονιά.
Δηλαδή, δε χρειαζόταν ν'ανακαλύψω
ότι ο τύπος που ήταν μαλάκας σε μένα για δεκαετίες
είναι στ'αλήθεια ο Μάϊκλ Μάκιντάιρ, ξέρετε.
Λοιπόν, δε μπορουσα να πω τίποτα διότι...
Λοιπόν, ξέρετε, είναι...
- Όχι, δε μπορείς, μπορείς; - Όχι.
Υποτίθεται ότι δεν πρέπει να είσαι χαρούμενος
με μια κηδεία Covid, έτσι δεν είναι;
Όχι. Και υποθέτω όταν φτάσαμε σπίτι,
απλά πιαστήκαμε να μιλάμε για τον Άρτι, και...
Γαμώτο, ο Άρτι ήταν... ήταν...
Ω, ήταν αναστατωμένος.
Ναι, διότι ήθελε να δει το πτώμα.
Ναι, διότι την αγαπούσε τη γιαγιά του.
Κι ήθελε να την αγγίξει.
Και; Κι εγώ ήθελα να την αγγίξω, φυσιολογικό είναι αυτό.
Ήθελε να την γευτεί.
Όχι σαν... Μην το λες σα να είναι καννίβαλος ή...
Δεν ήθελε να την σωτάρει.
Ήθελε να δει αν ένα νεκρό σώμα...
- Τι; - Έχει γεύση σαν ένα ζωντανό σώμα.
Το οποίο είναι φυσιολογικό, σωστά;
Απολύτως φυσιολογικό.
Γ@..... περιέργεια, περίεργο παιδί.
Τέλος πάντων, εμείς...
Οπότε κάναμε την κηδεία, ήρθαμε σπίτι,
μιλήσαμε για τον Άρθουρ, φτιάξαμε τσάι,
φάγαμε λίγο τυρί
και μετά το επόμενο πράγμα που έγινε, είχαμε...
σεξουαλική επαφή.
Να τους πούμε τι ήταν;
- Όχι, δε χρειάζεται να... - Όχι, όχι, όχι. Εντάξει.
Κοιτάξτε, περιττό να πω, εντάξει, ο ένας από μας είχε οργασμό.
- Δε χρειάζεται. Γιατί; - Απλά σκέφτηκα ότι χρειάζονταν...
Γιατί πρέπει να το πεις αυτό;
Σκέφτηκα πως είναι σημαντικό να μάθουν τις λεπτομέρειες.
Αυτό ήταν, μια κι έξω.
Ξέρετε, το αποδώσαμε στη μέρα, στην κατάσταση.
Δεν το ξανακάνουμε.
Ω, Θεέ μου, όχι. Έγινε, μπαμ, τελείωσε. Τι έχει η τηλεόραση;
Ναι, και μετά η ζωή μετά το λοκ-ντάουν βολεύεται
κι απλά το ξεχνάμε εντελώς.
Τα πράγματα αρχίζουν ν'αλλάζουν,
ξέρετε, μπορείς να δεις ανθρώπους, μπορείς να πας σ'εστιατόρια...
Σε ενθαρρύνουν να πας στα εστιατόρια, παραδόξως.
Ναι. Μέσω όλων αυτών, δεν κάναμε σεξ.
- Όχι. Όχι. - Ούτε μια φορά.
Κι ο μικρός Άρτι, σωστά, γύρισε στο σχολείο.
Μετά ξαναγύρισε σπίτι
διότι κάποιο παιδί κόλλησε Covid.
Και ήταν μέσα, κι ήταν έξω απ'το σχολείο,
και μετά πάλι σχολείο,
ήταν σα γιο-γιο, για να είμαι ειλικρινής μαζί σας.
Όμως, η ουσία είναι, πως υπήρχε χώρος
για μας να το κάνουμε, όπως πολύ επιθυμούσαμε.
Και δεν το κάναμε καθόλου, ε;
Όχι. Δηλαδή, εγώ δούλευα, ήμουν απασχολημένη.
Ναι, κι ήρθε το καλοκαίρι, μετά το φθινόπωρο.
Και μετά ήταν σα να ξέχασε ο κόσμος πως
ζούσαμε σε μια χώρα που κρατιόταν
δεμένη με κορδόνια παπουτσιών και ζελοτέϊπ,
και κόσμος που δεν έχει την επιλογή να εργαστεί απ'το σπίτι,
κόσμος που έχει σκατένιες δουλειές και σκατένιο μισθό,
όμως πρέπει να φροντίζουν σκατιάδες σαν εμάς...
A. Πρόσεχε, σύντροφε!
Άντε γ@.....Ο κόσμος
είναι ακόμα το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό, δε λέω αυτό.
Να έχετε μια ιδέα, για όνομα του Θεού,
μην τρώτε μόνο γ@....κοτομπουκιές.
Ω, νάτος πάλι.
Το θέμα είναι, με καμία ουσία σε όλα αυτά
ούτε καν σκεφτήκαμε να κάνουμε σεξ.
Ούτε ακόμα και τότε,
όταν αρχίζει το λοκ-ντάουν για να σώσει τα Χριστούγεννα.
Ακόμα δεν το κάνουμε, ε;
Όχι. Θεέ μου, όχι. Δηλαδή, ούτε σ'ένα εκατομμύριο χρόνια.
Όχι. Και μετά, σωστά,
ανακοινώνουν ότι ανακαλύφθηκε ένα εμβόλιο.
Κι εμείς απλά αρχίζουμε να χαιρόμαστε σαν έφηβοι.
Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα γιατί. Δηλαδή...
Το πυροδότησε η ανακοίνωση; Ξέρετε.
Είναι φαινόμενο του λοκ-ντάουν;
Το βιώνουν κι άλλα άτομα αυτό;
Ίσως επειδή το εμβόλιο θα κάνει καλύτερα τα πράγματα;
- Ναι, για σένα, μπορεί. - Πώς το εννοείς;
Λοιπόν, εννοώ, δε θα
εμβολιάσουν άτομα στα στρατόπεδα προσφύγων σύντομα.
Άντε πάλι, θ'αρχίσει το σήμα της αρετής πάλι.
Όχι, οι πλούσιες χώρες θα το αρπάξουν.
Έι, κοιτάξτε, όλοι σας, ένα καλό άτομο είναι εδώ!
Άντε γ@.....! Η ζωή κι ο θάνατος δε θα πρεπε να έχουν να κάνουν με το κέρδος.
Όλα έχουν να κάνουν με το κέρδος.
Και μη λες "κέρδος" λες κι είναι κάτι κακό, εντάξει.
Πώς θεωρείς ότι έφτιαξαν το εμβόλιο; Λεφτά χρησιμοποίησαν.
Ω. Καλά, το μόνο που ξέρω εγώ
είναι πως θα κάνεις το εμβόλιο
πολύ πιο πριν από κάποιον εργάτη πρώτης γραμμής στη Σιέρα Λεόνε,
και τι σκατά κάνεις εσύ;
Εγώ θα έτρεχα εκεί αύριο και θα το κανα αν μπορούσα.
Ναι. Όχι, το ξέρω ότι θα το έκανες.
Θα έτρεχες με τη μεγάλη γ@.....σου τσάντα, δηλαδή...
100%, θα το έκανα με μια βολή.
Θα το έκανα δυό φορές, τρεις φορές, μια φορά την εβδομάδα.
Γιατί κάνω σεξ μαζί σου;
Δεν ξέρω, αυτό είναι το θέμα.
Το κάναμε στην κουζίνα το πρωί.
Πάνω στο πλυντήριο πιάτων. Δηλαδή, είναι ακατάληπτο.
- Γιατί πρέπει να μπεις σε... - Τι είναι αυτά που λες;
Μοιραζόμαστε πληροφορίες.
Ω, σκατά. Eμ... μοιραζόμαστε. Συγγνώμη γι'αυτό.
Δε χρειάζεται να μπαίνεις σε πολλές λεπτομέρειες.
Όχι. Ναι, σε όλα τα μέσα και τα έξω.
- Ω, έλα. - Συγγνώμη.
Πόσο χρονών είσαι;
- Πόσο χρονών είσαι; - Γ@........
Δε σημαίνει ότι ξαφνικά, ξέρετε...
- Όχι! Όχι. - Ξαφνικά όλο αγάπες...
- Όχι! Απολύτως όχι. - Αγαπησιάρικα κι όλα αυτά.
Γαμώτο, όχι. Όχι, όχι, όχι, όχι.
Είναι δηλαδή, είναι φυσική ανάγκη, ε;
Φυσική ανάγκη. Απλά καθαρά συμβατικό, ε;
- Ναι. Δεν είναι; Ναι. - Εννοείται. Ναι! Ναι!
Δεν είναι ότι δηλαδή ξαφνικά είμαστε...
- Γαμώτο, όχι! Έλεος. - ερωτευμένοι ή...
- μες στις τουλίπες... - Μη.
Να κρατάμε χεράκια,
να χαϊδεύουμε ο ένας τα μαλλιά του άλλου, και γ@........
Ακόμα με αρρωσταίνει.
Ναι, κι η θέα της
ακόμα με κάνει να θέλω να μαχαιρώσω τα πόδια μου.
Δηλαδή, εγώ σίγουρα δεν...
Ε;
Νομίζω μάλλον η... η αλήθεια είναι, είναι πως...
ακόμα ζορίζομαι με το θάνατο της μαμάς μου, ξέρετε,
και... και... και μπορεί το εμβόλιο,
δηλαδή, να πυροδότησε κάτι, ξέρετε.
Δηλαδή, μόνο η σκέψη
πως αν το είχε κάνει, ξέρετε, θα...
Κι απλά όλη αυτή η αδικία,
δηλαδή όλη αυτή η ανοησία, και...
Αυτό το φυσικό πράγμα που συμβαίνει μεταξύ μας,
νομίζω μάλλον βοήθησε.
Ναι.
Ναι, και μένα.
- Και σένα; - Ναι. Έτσι νομίζω.
Νομίζω το σεξ έχει βοηθήσει.
Λοιπόν, ναι, το σεξ, όμως...
Ξέρετε, δεν είναι μόνο το σεξ, είναι η επαφή...
Ναι, όχι, είναι.
Είναι η επαφή. Είναι η επαφή.
Και το σεξ είναι επίσης, για να είμαι ειλικρινής,
ξέρετε, για μένα, προσωπικά.
Και δεν είναι μόνο το εμβόλιο
που μπερδεύει το μυαλό μου.
Το βρίσκω πραγματικά δύσκολο να το παραδεχθώ,
όμως έχω πολύπλοκα συναισθήματα
για την αδελφή μου τώρα.
Νομίζω αυτό με ανατρίχιασε κάπως.
Και αισθάνεται... αισθάνεται χάλια, ξέρετε,
απλά απαίσια, χάλια. Κι εγώ...
θα έπρεπε να αισθάνομαι συμπονετικά γι'αυτήν,
όμως απλά αισθάνομαι πραγματικά θυμωμένη,
δηλαδή απλά έχω τόσο πολύ θυμό.
Νομίζω αυτό με χαλάρωσε λιγάκι.
Και μισώ τον εαυτό μου που αισθάνεται έτσι.
- Όμως για να είμαι εντελώς ειλικρινής... - Aπλά αδειάζω τις σακούλες μου.
- Τι; - Τι;
- Τι είπες μόλις; - Όχι, απλά...
- Για όνομα του Θεού! - Πλάκα έκανα.
- "Αδειάζεις τις σακούλες σου";
Μην κάνεις πλάκα!
- Λυπάμαι πραγματικά. - Έλεος... δηλαδή,
- τι τρέχει μαζί σου; - Είπα ότι λυπάμαι.
- Πάντοτε το κάνεις αυτό! - Στ'ορκίζομαι ειλικρινά,
- λυπάμαι πραγματικά. - Όχι. Πάνω που αρχίζω
- να σκέφτομαι, πάντα... - Δεν κάνω πάντα τίποτα.
Πάνω που αρχίζω να σκέφτομαι...
Πάνω που αρχίζεις να σκέφτεσαι τι;
Απλά...
Μη φεύγεις.
Μη φεύγεις!
Τη χτύπησε αυτό.
Το ξέρω ότι δεν το κοιτάει, όμως...
μέσα, ξέρετε...
θλίψη.
ΠΛΗΡΩΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ: 669.105
Δε μπορώ ν'αποδράσω απ'το συναίσθημα
ότι η μητέρα μου δεν πέθανε, σκοτώθηκε.
Το πρόβλημα είναι πως ο κόσμος δεν καταλαβαίνει
τη λέξη "εκθετικός."
Θεωρούν ότι σημαίνει "πολύ" ή "αρκετά γρήγορα."
Το βλέπεις στην τηλεόραση, ξέρετε, ή σε κακές ταινίες επιστημονικής φαντασίας.
"Θεέ και Κύριε, αυτή η εξωγήινη μάζα μεγαλώνει εκθετικά,"
και νομίζεις, "Ω, είναι πολύ."
Όμως, εμ,
αξίζει τον κόπο να ασχοληθείτε για να καταλάβετε τα...
τα μαθηματικά της εκθετικής ανάπτυξης.
Σωστά, οπότε, εμ...
Οπότε αρχίζετε με ένα και το διπλασιάζετε,
ας πούμε, κάθε τρεις μέρες.
Οπότε το διπλασιάζετε κάθε τρεις μέρες.
Οπότε, μέχρι το τέλος της εβδομάδας, έχετε τέσσερα.
Το ένα έχει γίνει τέσσερα σε μια βδομάδα.
Και μέχρι το τέλος της 2ης βδομάδας, έχετε 16.
Μέχρι το τέλος της 3ης βδομάδας, έχετε 128.
Και καθώς ο μήνας φτάνει να κλείσει, έχετε 512.
Αυτό μόνο μετά από 4 βδομάδες.
Εντάξει. Οπότε, είναι πολύ παραπάνω από ένα, όμως, ξέρετε,
όχι τόσο πολύ.
Όμως αν συνεχίσετε,
η 5η βδομάδα σας δίνει 2,048.
Η 6η βδομάδα σας δίνει 8,192.
Η έβδομη...
Η έβδομη σας δίνει 65,536.
Η όγδοη σας δίνει 262,144.
Κι αν προχωρήσετε άλλη μια βδομάδα,
σχεδόν κοντά, διάολε, στους...
στους... στους... στους δύο ημερολογιακούς μήνες
από όταν άρχισε όλο αυτό το πράγμα,
έχετε 1,048,576.
Οπότε η διαφορά μεταξύ της αρχής της 1ης βδομάδας
και του τέλους της πρώτης βδομάδας είναι τέσσερα.
Κι η διαφορά μεταξύ της αρχής της 9ης βδομάδας
και του τέλους της 9ης βδομάδας
είναι 786,432.
Οπότε, ίδια ποσότητα ημερών,
τεραστίως διαφορετικά νούμερα.
Δεν είναι μια απεικόνιση του κορωνοϊού αυτό, παρεμπιπτόντως.
Δεν είναι ακριβώς αυτό που συνέβη.
Ξέρετε, δεν πήγαμε ακριβώς στις 9 βδομάδες
πριν το πρώτο λοκ-ντάουν. Δεν υπήρχε μόνο ένα άτομο
που τον έφερε στη χώρα.
Είναι πιθανώς περίπου 1,300 οι ασθενείς-μηδέν.
Κι αυτό δε λαμβάνει υπόψη,
ξέρετε, τις προσπάθειες να νικηθεί ο ιός πριν το λοκ-ντάουν,
τον εντοπισμό του, τον κόσμο που άλλαζε συμπεριφορά.
Αυτό που πραγματικά συνέβη είναι,
είναι πολύ πιο σύνθετο απ'ότι έκανα μόλις.
Αυτό που μόλις έκανα είναι...
ν'απεικονίσω τη λέξη "εκθετικός."
Και δε σημαίνει "αρκετά γρήγορα."
Αυτό που σημαίνει είναι...
Αυτό που σημαίνει είναι πως ο συγχρονισμός έχει σημασία.
Έχει ειπωθεί πως αν κάναμε λοκ-ντάουν μια βδομάδα νωρίτερα,
μόλις μια βδομάδα, θα μπορούσαμε να είχαμε σώσει 20,000 ζωές.
Οπότε μου φαίνεται ότι η λέξη "εκθετικός"
δεν ήταν κατανοητή.
Όμως μόλις σας εξήγησα σε...
Μόλις σας το εξήγησα σε...
1 λεπτό και 34 δευτερόλεπτα. Και...
το πιάσατε, σωστά;
Δεν είναι τόσο δύσκολο, είναι;
Τον Ιανουάριο του 2020,
η Ένωση Παρόχων Φροντίδας
επικοινώνησε με το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας
κι είπε,
"Τι πρέπει να κάνουμε μ'αυτόν το νέο κορωνοϊό;"
Και τους είπαν,
"Τίποτα. Μην κάνετε τίποτα διαφορετικό."
Και επικοινώνησαν μαζί τους μετά από μια βδομάδα
κι είπαν, "Τι πρέπει να κάνουμε τώρα;
"Δηλαδή, μήπως θα 'πρεπε,
"ξέρετε, μήπως θα 'πρεπε να αυτο-απομονωθούμε;
"Μήπως θα 'πρεπε να περιορίσουμε τις επισκέψεις"
"από οικογένεια και φίλους;"
"Μήπως θα 'πρεπε..."
"Μήπως θα 'πρεπε, δηλαδή... μήπως θα 'πρεπε να φοράμε μάσκες;"
Κι αυτή τη φορά, δεν τους είπαν,
"Τίποτα." Αυτή τη φορά, τους είπαν...
Λοιπόν, αυτή τη φορά, δεν τους είπαν τίποτα.
Αυτή τη φορά, δεν τους είπαν απολύτως τίποτα.
Και δεν ήταν παρά ένας μήνας αργότερα
που τους έδωσαν οδηγίες.
Τώρα είναι το τέλος του Φεβρουαρίου
κι η οδηγία ήταν πως,
"Δε χρειάζεται να φοράτε μάσκες"
"και παραμένει πολύ απίθανο ο κόσμος να χρειαστεί φροντίδα"
"στις κλινικές φροντίδας να μολυνθούν."
Και θα το επαναλάβω αυτό.
Θα επαναλάβω την συμβουλή
απ'το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας,
"Παραμένει πολύ απίθανο ο κόσμος να χρειαστεί φροντίδα"
"στις κλινικές φροντίδας να μολυνθούν."
Μπορείτε... Μπορείτε να το ψάξετε. Είναι...
Θα υπάρχει ακόμα κάποιος σύνδεσμος μ'αυτό.
Κι είναι μια βδομάδα
προτού ο Πρωθυπουργός μας τριγυρίσει
απλά καμαρώνοντας που σφίγγει χέρια
με ασθενείς με κορωνοϊό.
Και τότε το Μητροπολιτικο Κολλέγιο
τονίζει πως αν μείνει χωρίς έλεγχο,
ο ιός θα μπορούσε να σκοτώσει μισό εκατομμύριο άτομα,
κι η κυβέρνηση είναι,
"Ω... Ω, γαμώτο, αλήθεια;"
"Ω, σκατά. Γαμώτο."
Και τότε... τότε κάνει την εμφάνισή του ο πανικός.
To Εθνικό Σύστημα Υγείας θα επιβαρυνθεί,
θα γίνουμε σαν την Ιταλία...
"Ω, σε παρακαλώ, Θεέ μου, μη μας αφήσεις να γίνουμε Ιταλία."
Κι οι υπουργοί διατάζουν 15,000 νοσοκομειακές κλίνες να εκκενωθούν,
κι η οδηγία που δίνεται στα νοσοκομεία
είναι πως δεν θα πάρει πάνω από 3 ώρες.
Οπότε ασθενείς διώχνονται απ'τα νοσοκομεία
και πετάγονται σε κλινικές φροντίδας,
και δεν τους κάνουν τεστ διότι...
Και ξανά, θα το υπογραμμίσω αυτό,
"ότι αυτοί που υποφέρουν από Covid μπορούν με ασφάλεια"
"να φροντιστούν σ'αυτές τις κλινικές."
Οπότε, ενώ το...
Ενώ το ΕΣΥ...
το φορτίο στο ΕΣΥ συζητήθηκε τόσο θερμά
και... και ενώ, ξέρετε, το γεγονός πως δεν υπήρχαν...
αρκετά ΜΑΠ να δοθουν,
ενώ όλο αυτό συζητιόταν,
οι κλινικές φροντίδας δεν πήραν σχεδόν τίποτα.
Δηλαδή, τους έδωσαν με το σταγονόμετρο
ενώ οι τιμές εκτοξεύτηκαν.
Και κάποιες τοπικές αρχές απείλησαν να παρακρατήσουν χρηματα
απ'τις κλινικές φροντίδας αν δεν έπαιρναν
ασθενείς επιβεβαιωμένους με κορωνοϊό.
Οπότε τους έστειλαν σ'αυτά τα μέρη
σαν βιολογικός πόλεμος.
Ήταν δηλαδή... σαν κουβέρτες ανακατεμένες με ευλογιά.
Στο πρώτο λοκ-ντάουν, ειπώθηκε πως 40% των ατόμων
που πέθαναν από κορωνοϊό ήταν απ'τις κλινικές φροντίδας. 40%.
Οπότε βλέπετε, δε μπορώ να ξεφύγω απ'το συναίσθημα
πως η μητέρα μου σκοτώθηκε.
Κι όχι από αυτοκίνητο, ή όπλο, ή μαχαίρι,
ή από ρόπαλο του κρίκετ, ή ακόμα κι απ'τον ιό.
Σκοτώθηκε από την ηλιθιότητα.
Σκοτώθηκε από την αλαζονεία. Σκοτώθηκε από...
από κάποιον που έβλεπε ότι κάτι έρχεται
με την ταχύτητα μιας αμαξοστοιχίας
κι απλά ήταν, "Ω, απλά ας..."
"απλά ας συνεχίσουμε, ε; Απλά ας..."
"Ξέρετε, είναι λιγάκι..."
"Είναι λιγάκι σαν το γ@..... πνεύμα της Δουνκέρκης, ξέρετε,"
"λιγάκι άκαμπτο το άνω χείλος. Απλά ας συνεχίσουμε, γέρο."
Κι η μητέρα μου...
Η μαμά μου...
Νομίζω, εμ...
Νομίζω αυτό είναι.
Εσύ... εσύ...
Δεν είναι; Το έβγαλες από...
Θυμάσαι το... το...
όταν υποτίθεται θα κάναμε λοκ-ντάουν;
Υποτίθεται θα κάναμε λοκ-ντάουν και... και μετά δεν κάναμε.
Και βγήκαν κι είπαν,
ξέρετε, "Μην πηγαίνετε σε κλαμπ ή μπαρ,"
"ή... ή εστιατόρια, ξέρετε,"
"εκτός κι αν απλά το θέλετε τόσο πολύ ή κάτι τέτοιο."
Αυτό ήταν όταν, δηλαδή, η Ισπανία κι η Γαλλία
κι η Λιθουανία κι η Μαλαισία, ήταν όλες σε λοκ-ντάουν.
Ναι.
Αυτό...
Αυτό ήταν;
"Αυτό ήταν";
Δεν εννοώ, "αυτό είναι όλο που μπορείς να επιστρατεύσεις;"
Το εννοώ ανυπόκριτα.
Αν έχεις κι άλλα, έχεις το δικαίωμα να τα πεις.
Ω, ναι. Συγγνώμη, όχι.
Όχι, αυτό... Ναι, αυτό ήταν.
Είσαι εντάξει;
Όχι, δε νομίζω, αλήθεια.
Λοιπόν...
Απλά... αισθάνομαι σαν κάτι ν'αλλάζει μέσα μου,
ξέρεις, απλά αισθάνομαι σα να μπαίνω σ'ένα σκοτεινό...
Απλά ένα κάπως σκοτεινό μέρος.
Ω, σωστά. Γαμώτο, εμ...
Γιατί δεν σκεφτόμαστε κάτι θετικό;
- Θετικό; - Ναι, δηλαδή, γιατί δεν
προσπαθούμε να φύγουμε απ'το δωμάτιο με κάτι θετικό;
- Τι θετικό; - Δεν ξέρω. Εμ...
- Ο Άρθουρ. Τι θα λεγες για τον Άρθουρ; - Εντάξει. Τι γίνεται με τον Άρθουρ;
Να πω την αλήθεια, είπε
ένα πραγματικά ενδιαφέρον πράγμα τις προάλλες.
Είναι στ'αλήθεια έξυπνος, πραγματικά είναι.
Είναι μια ολόκληρη εξελικτική θεωρία. Οι άνθρωποι ως θήραμα.
Το οποίο ξέρω ότι ακούγεται λιγάκι ότι να'ναι,
όμως αντέξτε με, εντάξει;
Είναι μια ολόκληρη εξελικτική θεωρία που δηλώνει πως,
μακριά απ'την εικόνα που έχουμε για τα πρώιμα ανθρωποειδή
που είναι, δηλαδή, οι μεγάλοι κυνηγοί,
στην πραγματικότητα είναι γεγονός πως ήμασταν θηράματα
που βοήθησε να προωθηθεί η ανάπτυξή μας.
Κι ο Άρθουρ έλεγε πως ακόμη συμβαίνει σήμερα.
Έλεγε πως 50 άτομα το χρόνο στην Τανζανία
τρώγονται από λιοντάρια.
Και πως, σ'ένα συγκεκριμένο χωριό, υπάρχει, δηλαδή,
μια λεοπάρδαλη που πετάγεται όρθια στo ψηλό γρασίδι, έτσι,
και μετά όταν οι χωρικοί έρχονται να την κυνηγήσουν για να φύγει,
κάνει τον κύκλο από πίσω
και τρώει καναδυό απ'τα μωρά
που έχουν αφήσει πίσω.
Είναι στ'αλήθεια βλοσυρό αυτό.
Το σκεφτόμουν καθώς το έλεγα. Eίναι λιγάκι βλοσυρό.
- Ίσως κάτι άλλο, τότε. - Ναι.
- Μπορείς να σκεφτείς κάτι; - Εγώ;
- Ναι. - Ω. Αχ...
Ω, το Brexit, που έγινε, λοιπόν...
Απλά ας... παραπλεύρως αυτού, ε;
Ω, απλά...
Eμ...
- Η εταιρεία σου. Ναι. - Η εταιρεία μου κατέρρευσε.
Λοιπόν, δηλαδή, χάρηκες γι'αυτό.
Μην το λες αυτό μπροστά... Έπρεπε ν'απολύσω κόσμο.
Ω, όχι, δεν εννοώ... Δεν εννοούσα...
Δε χαίρομαι γι'αυτό. Έπρεπε ν'απολύσω κόσμο,
κι έχασα τη δουλειά μου, και δεν έχω άλλα χρήματα να μου 'ρχονται.
- Δεν χαίρομαι γι'αυτό. - Ναι.
Είμαι αισιόδοξος. Είμαι αισιόδοξος γι'αυτό.
Ναι, εννοούσα... Εννοούσα αισιόδοξος.
Ίσως να είναι μ@....ιδέα...
Όχι, δεν είναι μ@.....ιδέα!
- Μπορεί να είναι. - Όχι, είναι καλή.
Μ'αρέσει.
- Σ'αρέσει; - Ναι. Εμ...
Ναι.
Αχ...
Ω, η Μαριάμα.
Η Μαριάμα, η φροντίστρια της μαμάς μου, ακόμα αντέχει εκεί.
- Πώς είναι θετικό αυτό; - Λοιπόν, δεν έχει...
Ο κορωνοϊός δεν την έχει σκοτώσει ακόμα.
Δεν σκέφτεσαι ότι δεν τους είπαμε καν πως κόλλησε κορωνοϊό.
Ω, σκατά! Ω, ναι, το κόλλησε πολύ άσχημα.
Πολύ άσχημα, να πω την αλήθεια.
Κι όμως, δεν έχει πεθάνει ακόμα,
οπότ αυτό είναι το θετικό. Τι σκατά!
Προσπαθώ να...
Θα χρειαστεί να προσπαθήσουμε πολύ περισσότερο απ'αυτό.
Δική σου είναι η ιδέα. Γιατί δεν σκέφτεσαι κάτι...
Γιατί δεν παντρευόμαστε, τότε;
- Τι; - Ξέρεις, ας...
γαμώτο...
Ας γαμώτο...
παντρευτούμε, τότε.
Μου κάνεις πρόταση;
Ναι.
- Ναι, σου κάνω. - Σωστά.
Κι η πρότασή σου είναι,
"Ας γαμώτο... γαμώτο...
"Ας γαμώτο παντρευοτύμε, τότε";
Δεν είναι Κιτς (ποιητής), το παραδέχομαι αυτό.
Με ρωτάς αυτό για να πεις κάτι θετικό;
- Είναι... - Όχι.
Όχι.
- Ω... - Όχι.
Aπολύτως όχι. Όχι.
Ίσως λιγάκι. Δεν ξέρω στ'αλήθεια.
Κοίτα, άκου πως έχει το πράγμα,
έχουμε περάσει όλα αυτά τα πράγματα, σωστά.
Κι είμαστε, εσύ κι εγώ,
ακόμα εδώ.
Ουάου.
Είναι... δηλαδή,
είναι το πιο ρομαντικό πράγμα που μου έχει ποτέ κάποιος.
Το άκουσες σε κανένα τραγούδι ή τίποτα τέτοιο;
Κοίτα, το σκέφτομαι πολύ. Πολύ.
Και νομίζω πως...
Δεν ξέρω πως, σωστά, όμως με κάποιο τρόπο,
- Μάλλον σ'αγαπώ. - Μάλλον μ'αγαπάς;
Σ'αγαπώ. Σε αγαπώ γαμώτο.
Και ξέρω πως δε βγάζει και πολύ νόημα διότι...
Κατά κάποιο τρόπο σε μισώ το ίδιο...
ή έχω περάσει πολύ χρόνο μισώντας σε,
όμως δε νομίζω ότι σε μισώ πια.
Νομίζω ότι υπάρχει μια πιθανότητα πως με κάποιο τρόπο καταλήξαμε
σ'ένα μέρος όπου η αγάπη είναι που υπάρχει πέρα απ'το μίσος.
Κι η αγάπη που υπάρχει πέρα απ'το μίσος,
δεν είναι πολλοί άνθρωποι που καταφέρνουν να φτάσουν εκεί.
Είναι ένα γ@.....αλλόκοτο μέρος.
Είναι μοναδικό.
Είναι εντελώς πριβέ
κι είναι εξαιρετικά όμορφο.
Οπότε, ναι, νομίζω πως πρέπει μάλλον...
να παντρευτούμε γαμώτο.
Απλά σκέφτομαι πως...
Λοιπόν, απλά σκέφτομαι την πνευματική μου κατάσταση
αυτή τη στιγμή, ξέρεις,
διότι έχω πολύ θυμό,
απλά πολύ μίσος και...
Όχι, διότι ο συγχρονισμός...
Όχι, απολύτως, καταλαβαίνω απόλυτα.
- Όμως αν ήταν να... - Μην ανησυχείς γι'αυτό.
Αν ήταν να το ξεχάσουμε αυτό...
Αν ήταν να το κάνουμε...
θα έπρεπε να το κάνουμε
υπό την αιγίδα...
μιας αυστηρής ειλικρίνειας.
Απολύτως.
Τι σημαίνει αυτό;
Εντάξει.
Σωστά.
Εγώ ήμουν.
Tα μανιτάρια.
Εγώ μάζεψα εκείνα τα μανιτάρια και νομίζω...
Νομίζω ότι ξέρω ότι εγώ τα διάλεξα. Και...
Ήξερα τι έκανα, και το έκανα για να σε βλάψω.
Και μετά έμεινα μαζί σου διότι δηλητηριάστηκες.
Και μετά ήρθε ο Άρθουρ, και...
Ξέρεις, μετά απλά κολλήσαμε...
μαζί.
Το ξέρω.
Τι;
Το ξέρω.
Το ξέρεις ότι εγώ μάζεψα τα μανιτάρια;
Όχι.
Το ξέρω ότι νομίζεις ότι μάζεψες εσύ τα μανιτάρια,
όμως δε μάζεψες εσύ τα μανιτάρια
διότι εγώ ήμουν που μάζεψα τα μανιτάρια.
Ήσουν τόσο μ@...........,
κι είδα τα μανιτάρια και σκέφτηκα,
"Ω, αναρωτιέμαι πως θα ήταν"
"να τα χώσω στο φρικασέ της"
"και να τη βλέπω..."
Τα υπόλοιπα τα ξέρεις, τα είπες προηγουμένως.
Μα εσύ τα έφαγες.
Ναι, ξέχασα ότι τα μάζεψα.
Μάλιστα.
- Θα με δηλητηρίαζες; - Ναι.
Θα με δηλητηρίαζες.
Όχι, απλά φαντασιωνόμουν να σε δηλητηριάζω.
Ποιά η διαφορά;
Η διαφορά είναι η γ@....δηλητηρίαση!
Εγώ ήμουν που δηλητηριάστηκα.
Κι ας σταματήσουμε να το λέμε δηλητηρίαση, εντάξει;
Δηλαδή, δε σε σκοτώνει,
απλά σε βλάπτει άσχημα, λιγάκι.
Δηλαδή ήθελες να μου κάνεις κακό; Ήθελες να με βλάψεις άσχημα;
Ναι.
Γιατί;
Γιατί νομίζεις εσύ;
Τριγυρνάς εδώ κι εκεί, δείχνοντας, "Είμαι τόσο καλό άτομο."
"Κοιτάξτε τι καλό άτομο είμαι,"
"κοιτάξτε τι κάνω για τον συνάνθρωπό μου."
Όμως με μένα είσαι απαίσια κάθε μέρα.
Κι εσύ κάνεις ακριβώς το ίδιο σε μένα.
Όμως ποτέ δε σε απεχθάνομαι.
Σε μισώ κάποιες φορές γαμώτο, όμως δε σε απεχθάνομαι ποτέ.
Δεν είναι δίκαιο αυτό.
Τι είναι δίκαιο;
Είπες "ειλικρίνεια," εσύ το είπες.
Με κοιτάς αφ'υψηλού, πάντα το έκανες.
Δεν είσαι καλό άτομο.
Απλά πρέπει να διαβάσεις ποιο είναι το καλό άτομο.
Βλέπεις, ο λόγος που νόμιζες
ότι με είχες δηλητηριάσει όλα αυτά τα χρόνια
είναι επειδή είσαι στ'αλήθεια ικανή
να το κάνεις σε μένα και πολλά άλλα ακόμα.
Τουλάχιστον εγώ ξέρω πότε γίνομαι μ@....., όμως εσύ,
είσαι απλά ένα γ@.......σκατένιο άτομο
που δε μπορεί να μυρίσει ούτε τη δική του γ@......δυσωδία!
Κοίτα, σωστά...
νομίζω το παρατράβηξα λιγάκι,
όμως το θέμα στο οποίο πρέπει να μείνουμε είναι πως...
πως στην ουσία ήταν μια πρόταση γάμου αυτή.
Σωστά;
23 Mαρτίου 2021
Ένας χρόνος μετά το πρώτο λοκ-ντάουν 1623 01:12:10,000 --> 01:12:15 ΘΑΝΑΤΟΙ ΑΠΟ ΚΟΡΩΝΟΪΟ ΣΤΟ ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ: 126,284
ΠΛΗΡΩΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ: 2,532,839
Θυμάστε το Νέϊθαν;
Τον περίεργο Νέϊθαν απ'το Νέο Δάσος;
Λοιπόν, ο Νέϊθαν είναι πολύ καλός στο να καταφέρνει άλλα άτομα
να κάνουν πράγματα γι'αυτόν, ως εκ τούτου και τα φατζ (είδος γλυκίσματος).
Κι αυτό που κάνει τώρα
είναι ότι καταφέρνει να εμβολιαστεί κόσμος, σωστά,
όταν δεν είναι ακόμα η σειρά τους.
Αυτό που κάνει είναι να σε φέρει εκεί πέρα,
ακριβώς πριν κλείσουν,
και ζητάει
όταν έχουν περισσέψει καναδυό εμβόλια,
αντί να τα πετάξει στον κάδο,
να τα δώσουν σε σένα, σε παρακαλώ.
Του λένε απαρέγκλιτα "όχι" με πολύ αυστηρό τόνο.
Και, παρεμπιπτόντως,
δεν είναι ο μοναδικός τύπος εκεί κάτω που το κάνει αυτό, σωστά,
υπάρχει ένας σωρός από τέτοιους τύπους εκεί κάτω
που συνήθως προσπαθούν να εμβολιαστούν προτού φύγουν.
Όμως, ο Νέϊθαν, σωστά, ο Νέϊθαν έχει ένα μυστικό όπλο.
Βλέπετε, γνωρίζει πως ένα λεπτό πριν κλείσουν
κι έχουν περισσέψει καναδυό εμβόλια...
δηλαδή, ποιος επαγγελματίας υγείας
θέλει να τα πετάξει.
Θα βγουν έξω και θα τα δώσουν,
όμως όταν δουν, δηλαδή, δεν ξέρω,
10 από σας να κάθεστε εκεί περιμένοντας για 2 εμβόλια,
πιθανώς θα ρωτήσουν κάτι
σχετικό όπως,
"Δουλεύει κανείς με ευπαθείς;"
Θα περάσει ένα δευτερόλεπτο
και κανένας δε θα πει τίποτα
διότι κανένας απ'αυτούς τους μαλάκες
δε δουλεύουν στην πραγματικότητα, ε;
Δηλαδή, οι αληθινοί φροντιστές το κάνουν το εμβόλιο αλλού.
Και περνάει άλλο ένα δευτερόλεπτο, κι αρχίζουν να τρέχουν στο μυαλό 10 σκέψεις.
Μετά περνάει ένα τρίτο δευτερόλεπτο,
κι οι εξυπνότεροι, και, ομολογουμένως,
οι πιο παραδόπιστοι σκατιάρηδες ανάμεσα στο πλήθος
αρχίζουν να συνειδητοποιούν πως είναι μόνο ένα κακόβουλο ψέμμα μακριά
απ'το να εμβολιαστούν.
Βλέπετε, μέχρι να περάσει το τέταρτο δευτερόλεπτο,
αρχίζουν να σηκώνονται χέρια στον αέρα και να λένε,
"Είμαι σκατιάρης," "Όχι, εγώ είμαι σκατιάρης."
Τέλος πάντων, αυτό κάνει ο Νέϊθαν, σωστά.
Σου λέει αυτό.
Λέει, "Μόλις κάνουν αυτή την ερώτηση",
"σηκώνεις το χέρι σου στον αέρα,"
"λες το κακόβουλο ψέμμα σου,"
"μπαίνεις στο κτίριο"
"και παίρνεις αυτό για το οποίο ήρθες."
Δεν είναι παράνομο,
αλλά είναι σκοτεινό όσο δεν πάει. Και...
Βλέπετε, όταν ανακάλυψα ότι αυτή...
μιλάει με το Νέϊθαν...
Τα πράγματα μεταξύ μας δεν είναι
καλά από την παραδοχή με τα μανιτάρια.
Γ@....με, ολόκληρο αυτόν το μήνα είναι...
Δηλαδή η δουλειά της, σωστά, η δουλειά της...
Πάντα κάνει υπερωρίες.
Κι εγώ πάντα της λέω,
"Ω, θα πρέπει να πληρωθείς γι'αυτό, δεν είναι φιλανθρωπία."
Το οποίο είναι αστείο, διότι είναι φιλανθρωπία.
Και συνήθως μένει εκεί μέχρι δηλαδή
τις 7, τις 9, τις 9 η ώρα τη νύχτα, όποτε.
Όμως βλέπετε τώρα, έρχεται στις 5,
μπουμ, θα τελειώσει με το Zoom.
Μπορεί να είναι στη μέση κάποιου μίτινγκ,
μπουμ, θα έχει Zoom.
Στη μέση μιας πρότασης, μπουμ, έχει Zoom, σωστά.
Δεν απαντάει τις κλήσεις της αδελφής της.
Βλέπετε, όταν τη ρώτησα γιατί, είπε,
"Δεν έχω πρόθεση να χαλάσω"
"άλλο χρόνο απ'τη ζωή μου σε άλλα άτομα."
Δε μαλώνει καν μαζί μου.
Απλά περπατάει στο δωμάτιο.
Δηλαδή, το μόνο άτομο
για το οποίο αφιερώνει χρόνο είναι ο μικρός Άρτι.
Κι ακόμη και τότε,
μερικές φορές την πιάνω να τον κοιτάζει
όταν παίζει μαζί του, και ξέρω ότι σκέφτεται...
"Όλ'αυτά τα χρόνια..." ξέρετε.
Ανεβαίνεις πάνω, φιλαράκο;
Μου δημιουργεί θέματα, όλο αυτό, ξέρετε.
Αυτό κι η κατάρρευση της εταιρείας μου.
Συνήθως σκεφτόμουν, ξέρετε, όταν χάνεις τη δουλειά σου,
ανακάμπτεις.
Πέφτεις κάτω, σηκώνεσαι πάλι, ξέρετε.
Όμως εγώ φαίνεται ότι δε μπορώ να σηκωθώ, καταλαβαίνετε τι εννοώ;
Τρώω τα νύχια μου.
Δε μπορώ να σταματήσω να παραγγέλνω φρούτα απ'το διαδίκτυο.
Έκλαψα στο μπάνιο χθες.
Στο μπάνιο.
Δηλαδή, εγώ ποτέ δεν κλαίω, αλλά στο μπάνιο;
Είναι γ@.....αξιολύπητο. Οπότε...
είναι ασφαλές να πω, πως είμαι...
λιγάκι χάλια εδώ πέρα αυτή τη στιγμή, ξέρετε.
Είναι εκτός για να κάνει, ξέρετε τι, με το Νέϊθαν
και σκέφτηκα,
"Θα αποσπάσω το μυαλό μου, θα απασχοληθώ με κάτι."
Οπότε φτιάχνω κάτσου κάρι με μελιτζάνες απόψε.
Πήρα όλα τα συστατικά.
Τα πήρα απ'το ίδιο ντόπιο Τέσκο όπως παλιά.
Ξέρετε, δε νομίζω ότι είχα πάει εκεί
από πριν το πρώτο λοκ-ντάουν.
Είναι πολύ διαφορετικά εκεί τώρα, όμως.
Ξέρετε, όλ'αυτά τα αντισηπτικά, οι μάσκες προσώπου.
Η τελευταία φορά που ήμουν εκεί, το είχαν καθαρίσει.
Ήταν σαν ταινία καταστροφής.
Όμως τώρα, απλά ξεχειλίζει από προϊόντα και...
Σαν απλά να είναι όλα φίνα.
Κι οι πελάτες περπατούν
σα να μην τους καίγεται δεκάρα.
Κι υπάρχει ένας τύπος, σωστά,
Θεέ μου, αυτός ο γ@.....τύπος.
Δεκαετία του 20, σωστά,
ντυμένος λες και πάει για τζόκινγκ, με ακουστικά,
να ψωνίζει με καλάθι, χωρίς μάσκα, δηλαδή, τίποτα.
Και κοιτάζω γύρω και κανένας δεν τον σταματάει.
Είμαι, δηλαδή... αυτός ο τύπος, απλά,
δεν του καίγεται καρφί, σωστά.
Οπότε, τέλος πάντων, είναι στο τμήμα με τα φουρνιστά,
σωστά, και στέκεται
με όλα τα ψωμιά μπροστά του,
κι είναι μια γυναίκα κάτω απ'αυτόν,
φοράει τη φόρμα
και τακτοποιεί πίτες,
κι είναι από πάνω της έτσι, σωστά, δηλαδή, έτσι.
Κι εγώ τον κοιτάω και λέω,
"Είσαι πολύ κοντά της φιλαράκο."
"Τι σκατά συμβαίνει μαζί σου;"
"Δεν το καταλαβαίνεις;"
Διότι αυτή δεν έχει άλλη επιλογή,
παρά να είναι εκεί, ε;
Κι αυτός ο τύπος, λέει...
Δηλαδή, αποφοασίζει, "Θα πάρω ένα καρβέλι καρυδιάς."
Δηλαδή, πρέπει να το πάρει, ε;
Πιθανώς να πεθάνει αν δεν το πάρει.
Οπότε κάνει αυτό. Γέρνει. Δηλαδή, γέρνει, έτσι...
Έτσι, έτσι...
Για όνομα. Έτσι, δηλαδή, κοντά της
κι αυτή, δηλαδή, εδώ, σωστά, λέει,
"Ω, Θεέ μου, τι είναι αυτό; Τι είναι αυτό;"
Μπορεί να το νιώσει
διότι είναι κοντά για τους φυσιολογικούς καιρούς, σωστά,
δηλαδή, ανάρμοστη διαχωριστική γραμμή,
όμως αυτές τις μέρες, χωρίς μάσκα, δηλαδή...
Γ@....με. Οπότε αυτός ο τύπος, σωστά,
λέει, "Μμμμ." Λέει...
Φτάνει... Το πρόσωπο, δηλαδή, εκεί, σωστά.
Τραβάει το καρβέλι του,
το πιέζει, να πω την αλήθεια. "Όχι, όχι αυτό."
Το βάζει πίσω, σκύβει για άλλο.
Αυτή είναι εκεί, αναπνέοντας. Το βγάζει...
"Ω, ναι, ωραία."
Και φεύγει. Κι εγώ γαμώτο, δηλαδή...
Βγάζω γ@.....καπνούς, σωστά, δηλαδή, τρελαίνομαι, βράζω.
Έχω τόσο βαρεθεί αυτά τα πράγματα
που βρίσκομαι μπροστά σ'αυτή τη γυναίκα, σωστά...
Διότι πρέπει να πω κάτι σ'αυτή τη γυναίκα.
Κι είναι αυτή.
Η γυναίκα στην οποία φώναξα. Είναι η γυναίκα που ξεφτίλισα.
Φοράει τη μάσκα της, όμως μπορώ να δω ότι είναι αυτή.
Και ξέρει κι αυτή πως είμαι εγώ, σωστά.
Και απλά λέει, "Μπορώ να σας βοηθήσω, κύριε;"
Και δεν έχω τίποτα...
μέχρι που τελικά...
"Λυπάμαι."
"Λυπάμαι πολύ."
Λέει, "Γιατί λυπάστε, κύριε;"
Κι εγώ δε μπορώ να πω διότι...
διότι απλά δε μπορώ, μπορώ;
Οπότε αντιθέτως λέω, "Σας ευχαριστώ γι'αυτό."
"Για όλα."
"Για όλα όσα κάνετε, για να συνεχίζουμε όλοι μας."
"Για τα ρίσκα που παίρνετε, και γι'αυτό που είστε."
Αυτή λέει, "Τι είμαι, κύριε;"
Κι εγώ λέω,
"Είστε ηρωίδα. Είστε μια ηρωίδα."
Κι αυτή λέει, "Είμαι μόνο κάποια"
"που χρειάζεται μια δουλειά, κύριε."
Και σ'αυτό το σημείο, σχεδόν κλαίω, σωστά,
δηλαδή, όχι ακριβώς, αλλά από μέσα μου.
Και θέλω να δώσω κάτι σ'αυτή τη γυναίκα, οπότε λέω...
"Θα είναι διαφορετικά."
Αυτή λέει, "Τι θα είναι διαφορετικό;"
Κι εγώ λέω, "Ο κόσμος."
"Άνθρωποι σαν εσάς, θα εκτιμηθούν.
"Δε θα είμαστε έτσι όπως ήμασταν,"
"εκτιμώντας τα λάθος πράγματα,"
"όπως τα στελέχη, ή τα περιοδικά, ή τους διάσημους,"
"ανθρώπους των οποίων οι δουλειές δεν είναι σημαντικές."
Αυτή λέει, "Ανθρώπους σαν εσάς, εννοείτε;"
"Ναι. Ναι, ανθρώπους σαν εμένα."
"Θ'αλλάξει."
"Θα θυμόμαστε."
Αυτή λέει, "Όχι, δε θα θυμόσαστε. Θα ξεχάσετε."
"Κι ο κόσμος δεν πρόκειται ν'αλλάξει."
Και δε λέω τίποτα διότι
νομίζω ότι μάλλον έχει δίκιο.
Το ξέρω ότι έχει δίκιο.
Και λέει, "Μπορώ να σας βοηθήσω με κάτι άλλο, κύριε;"
Και θέλω να πω κάτι που να έχει σημασία.
Θέλω να πω αυτό το ένα πράγμα στη ζωή μου που έχει σημασία
και θέλω να το πω σ'αυτήν, αυτή τη στιγμή,
όμως το μοναδικό πράγμα στη ζωή μου που έχει σημασία έχει χαθεί.
Οπότε απλά κουνάω το κεφάλι μου, ξέρετε τι εννοώ.
Κι αυτή συνεχίζει να τακτοποιεί πίτες
και ήσυχα να σώζει τις ζωές μας
για μόλις λίγο πάνω απ'τον ελάχιστο μισθό.
Και...
Δεν είμαι σκατένιο άτομο.
Το ξέρω. Απλά αντιδρούσα
- όταν το είπα αυτό. - Όλη την ώρα.
Δεν είμαι σκατένιο άτομο όλη την ώρα.
Όμως είμαι μερικές φορές.
Κι εσύ δεν είσαι καλό άτομο.
Λοιπόν, τις περισσότερες φορές,
πάρα πολύ, αλήθεια, καθόλου.
Όμως μερικές φορές είσαι.
Σ'ευχαριστώ, υποθέτω.
Πρέ... πρέπει να κάνω, εμ...
Το σκεφτόμουν όλο αυτό πολύ
και πρέπει να κάνω μια...
Ο κόσμος είναι... είναι δηλαδή, "Όταν επιστρέψουμε στην κανονικότητα,"
"Όταν όλα γίνουν φυσιολογικά."
"Όλα θα γίνουν σύντομα φυσιολογικά."
Δε θέλω να γυρίσω στην κανονικότητα. Πραγματικά δε θέλω.
Δηλαδή, τι ήταν τόσο ωραίο όπως ήταν πριν τα πράγματα;
Δε χωνεύαμε ο ένας τον άλλο. Ήμασταν απλά...
Όλοι δε χωνεύαμε ο ένας τον άλλον
για το παραμικρό, όλη την ώρα.
Και πρέπει να κάνω
μια πραγματικά δραστική αλλαγή.
Καταλαβαίνεις;
Ναι.
Ναι, νομίζω πως καταλαβαίνω.
Απλά θέλω μια καινούρια ζωή.
Ξέρεις, δε μπορώ να γυρίσω στην παλιά, πραγματικά δε μπορώ.
Και για να το κάνω αυτό, πρέπει να κάνω μια δραστική...
Όχι, όχι, όχι. Κοίτα, είναι εντάξει. Είναι απολύτως εντάξει.
Καταλαβαίνω ολοκληρωτικά. 100%.
- Κλαις; - Δεν κλαίω.
Δεν κλαίω γαμώτο, εντάξει!
- Κλάμα είναι αυτό. Γιατί... - Όχι, δεν κλαίω...
Γιατί νομίζεις; Σωστά, είμαι στα πατώματα!
Διότι θα κλάψω γαμώτο.
Αυτό, αυτό που κάνουμε,
δε σημαίνει τίποτα για μένα, εντάξει;
Και το καταλαβαίνω, αληθεια. Το καταλαβαίνω.
Μπορεί να είναι το εξυπνότερο πράγμα που έχουμε κάνει ποτέ
και θα 'πρεπε να το είχαμε κάνει πριν χρόνια, όμως δεν είμαι
κάποια βασίλισσα του χιονιού με παγωμένη καρδιά
με μια καρδιά από σάπιο γρανίτη, εντάξει;
Γιατί φοράς το μπουφάν του Άρθουρ;
Για όνομα!
Κοίτα, ας...
Ας χωρίσουμε. Εντάξει, ας το κάνουμε,
όμως πραγματικά με πονάει.
Και θα κλάψω γαμώτο
κι εσύ θα με βλέπεις.
Δε χωρίζουμε.
Τι;
Δε χωρίζουμε.
Γιατί νομίζεις ότι χωρίζουμε;
Μόλις είπες ότι...
Δεν είπα ότι χωρίζουμε.
Τι είπες, τότε;
Είπα, "Ας μην παντρευτούμε."
- Όχι, δεν το είπες. - Μόνο αυτό είπα.
Είπα, "Ας μην παντρευτούμε."
- Εγώ... - Όχι, δεν το είπες.
Ποτέ δεν είπες τη λέξη "γάμος."
Η λέξη "γάμος" δε βγήκε ποτέ απ'το στόμα σου.
Δεν το είπα;
- Αυτό εννοούσα. - Αυτό εννοούσες;
Εννοούσα ας μην...
Εννοούσα "ας μην παντρευτούμε, ας μην..."
Δεν εννοούσα, όχι, "ας μην είμαστε μαζί."
Εννοούσα "ας μην παντρευτούμε."
Δηλαδή, τι σκατά σκεφτόσουν τέλος πάντων;
Τι περνάει απ'το μυαλό σου; Έβλεπες...
έβλεπες το γ@..... Bridgerton ή τίποτα τέτοιο; Εγώ απλά...
Λέω... λέω, "ας είμαστε μαζί."
Εντάξει; Αλλά απλά μ'ωραίο τρόπο!
Αν πιθανόν μπορούμε.
Όλοι είναι θυμωμένοι με τους άλλους όλη την ώρα,
όμως είμαστε όλοι το ίδιο.
Όλοι φοράμε τα ίδια ρούχα,
τρώμε το ίδιο φαγητό,
ακούμε την ίδια μουσική,
πίνουμε τα ίδια ηλίθια ποτά,
βλέπουμε τα ίδια προγράμματα.
Απλά ολόκληρη η ανθρώπινη φυλή
είναι, δηλαδή, τρέχει ο ένας προς τον άλλον
με την ταχύτητα του φωτός, φωνάζοντας,
"Φύγε από μπροστά μου." Κι εγώ...
Δε μπορώ να το κάνω αυτό πια.
Δεν το κάνω, όχι μετά απ'όλα αυτά.
Έι, φιλαράκο. Πώς τα πας; Είσαι εντάξει;
Καλό μου αγοράκι. Θα πας να παίξεις; Πήγαινε να παίξεις.
Θα ετοιμάσω το φαγητό. Σε 10 λεπτά, εντάξει;
Κάτσου κάρι μελιτζάνες, ακριβώς όπως σου αρέσουν.
Βρήκα να πω την αλήθεια μια μικρή μαρινάδα στο διαδίκτυο.
Δε μ'αρέσουν οι μελιτζάνες.
- Τι; - Τι;
Δε μ'αρέσουν οι μελιτζάνες.
Φανταστικά. Φανταστικά.
Θα τα πετάξω απλά στον κάδο.
Aαχ!
Για όνομα.
Αντίο, μελιτζάνες.
Γεια σας, ψάρια και πατάτες.
Υπάρχει ένα νεκρό παπαγαλάκι στον κήπο.
- Υπάρχει ένα νεκρό παπαγαλάκι; - Ναι.
- Στο δικό μας κήπο; - Ναι.
Είσαι σίγουρος ότι είναι παπαγαλάκι;
Δε νομίζω ότι υπάρχουν παπαγαλάκια εδώ γύρω.
- Μπορώ να το φέρω μέσα; - Όχι. Όχι. Όχι, φιλαράκο.
Μάλλον είναι καλύτερο να το αφήσουμε έξω, ε;
- Θα το βλέπω απλά ν'αποσυντίθεται. - Ναι.
Ή μπορείς να το πετάξεις στους θάμνους,
και ν'αφήσεις τις αλεπούδες να το φάνε.
- Κι αυτό καλό είναι. - Mμ.
- Είστε εντάξει εσείς οι δύο; - Ναι.
Ναι. Ναι, είμαστε μια χαρά.
- Ναι. - Είμαστε μια χαρά.
Έι.
Έλα, γιατί δεν πας να παίξεις έξω, φιλαράκο;
Θα είναι μόνο 2 λεπτά, εντάξει;
Δε σ'απεχθάνομαι.
Είναι τρομερό πράγμα να το λες αυτό.
Δεν έκανα το εμβόλιο.
- Περίμενε, τι; - Όχι.
Λοιπόν, πως... Εντάξει. Εντάξει.
Κι ήταν εξαιτίας του ηλίθιου δυσαρεστημένου προσώπου σου.
Τριγυρνάς δυσαρεστημένος εδώ και βδομάδες από τότε που το έμαθες. Δηλαδή...
Ποιός σκατά είσαι εσύ που θα με κρίνεις;
Εσύ!
Ήμουν εκεί με το Νέϊθαν, κι ήμουν έτοιμη και...
Bγαίνει ένας τυπάς και λέει,
"Είναι κανένας εδώ φροντιστής υγείας για τις ευπαθείς ομάδες;" Και...
το ηλίθιο, δυσαρεστημένο πρόσωπό σου
μόλις ήρθε στο μυαλό μου, κι έφυγα.
Έφυγα διότι ανησυχούσα
για το τι θα πίστευες για μένα.
Εξαιτίας μου;
Αυτό που αισθάνομαι για σένα, είναι...
Είναι τόσο περίεργο.
Κι είναι εκνευριστικό και ενοχλητικό
και αληθινά καταθλιπτικό μερικές φορές,
όμως είναι ένα είδος αγάπης.
Προσπαθείς να μου πεις ότι μ'αγαπάς;
Όχι, προσπαθώ να σου πω ότι περίπου σ'αγαπώ.
Κι απλά σε ρωτάω, είναι αρκετό αυτό;
Θέλεις να πάμε να δούμε ένα νεκρό παπαγαλάκι μαζί;
Ναι.
Ναι, νομίζω ότι θέλω, να πω την αλήθεια.
Υπότιτλοι sougadim