Ξέρω τι σκέφτεσαι.
"Ο Θορ σε κλουβί. Πώς έγινε αυτό;"
Μερικές φορές πρέπει να σε πιάσουν για να βρεις μια απάντηση.
Για να μην τα πολυλογώ, είμαι κάπως ήρωας.
Πέρασα αρκετό χρόνο στη Γη.
Πολέμησα ρομπότ, έσωσα τον πλανήτη μερικές φορές.
Και μετά, άρχισα να ψάχνω...
κάτι μαγικές, χρωματιστές "Λίθους της Αιωνιότητας".
Δε βρήκα καμία.
Τότε, βρέθηκα σ' ένα μονοπάτι θανάτου και καταστροφής.
Που με οδήγησε εδώ, σ' αυτό το κλουβί.
Όπου σε γνώρισα.
Για πόσο ακόμα λες να είμαστε εδώ;
Θορ, γιε του Όντιν.
Σέρτερ! Πουτάνας γιε. Είσαι ακόμα ζωντανός.
Νόμιζα ότι σε σκότωσε ο πατέρας μου πριν 500.000 χρόνια.
Δε μπορώ να πεθάνω.
Όχι, πριν ολοκληρώσω το πεπρωμένο μου και καταστρέψω το σπίτι σου.
Πλάκα έχει που το αναφέρεις...
γιατί τελευταία βλέπω κάτι περίεργα όνειρα.
Το Άσγκαρντ να καίγεται, να γίνεται ερείπια...
κι εσύ να είσαι στο επίκεντρο όλου αυτού.
Τότε, είδες το Ράγκναροκ. Την πτώση του Άσγκαρντ.
- Την προφητεία... - Περίμενε.
Επιστρέφω σε λίγο.
Πιστεύω ότι κάπου καταλήγουμε.
Λοιπόν, το Ράγκναροκ. Πες μου γι' αυτό.
Η ώρα μου ήρθε.
Όταν το στέμμα μου ενωθεί με την Αιώνια Φλόγα...
θα ανακτήσω όλες μου τις δυνάμεις. Θα υψωθώ πάνω απ' τα βουνά...
και θα βυθίσω το σπαθί μου βαθιά στο Άσγκαρντ...
Περίμενε ένα λεπτάκι.
Δεν κουνιέμαι καν. Το κάνει από μόνο του. Συγγνώμη.
Αν κατάλαβα καλά...
θα βάλεις το στέμμα σου μέσα στην Αιώνια Φλόγα...
και ξαφνικά θα γίνεις τεράστιος σαν σπίτι;
Σαν βουνό!
Την Αιώνια Φλόγα που έχει κλειδωμένη στο Άσγκαρντ ο Όντιν;
Ο Όντιν δεν είναι στο Άσγκαρντ.
Και η απουσία σου άφησε τον θρόνο ανυπεράσπιστο.
Και πού είναι αυτό το στέμμα;
Αυτό είναι το στέμμα μου. Η πηγή της δύναμής μου.
Στέμμα είναι αυτό; Νόμιζα ότι ήταν μεγάλο φρύδι.
Στέμμα είναι.
Τελοσπάντων, για να σταματήσω το Ράγκναροκ...
πρέπει να βγάλω αυτό το πράγμα απ' το κεφάλι σου;
Το Ράγκναροκ έχει ήδη αρχίσει. Δε μπορείς να το σταματήσεις.
Είμαι η καταδίκη του Άσγκαρντ.
Κι εσύ το ίδιο. Όλοι θα υποφέρουν. Όλοι θα καούν.
Έντονο αυτό.
Για να είμαι ειλικρινής, το να σε δω να γίνεσαι τεράστιος...
και να βάζεις φωτιά σ' έναν πλανήτη, θα ήταν τρομερό θέαμα.
Αλλά μάλλον θα πάρω την επιλογή Β...
στην οποία σπάω τις αλυσίδες, βγάζω το στέμμα απ' το κεφάλι σου...
και το κρύβω στο θησαυροφυλάκιο του Άσγκαρντ.
Δε μπορείς να σταματήσεις το Ράγκναροκ.
- Γιατί να το παλέψεις; - Γιατί αυτό κάνουν οι ήρωες.
Περίμενε, δεν το συγχρόνισα καλά.
Τώρα!
Έκανες ένα μοιραίο λάθος, γιε του Όντιν.
Κάνω μοιραία λάθη όλη την ώρα.
Όλα όμως καταλήγουν καλά.
Χέϊμνταλ, ξέρω ότι πάει καιρός, αλλά χρειάζομαι μια γρήγορη έξοδο.
Χέϊμνταλ;
Ο Χέϊμνταλ ήταν ηλίθιος.
Αυτή η δουλειά έπρεπε να τον είχε κάνει πλούσιο.
Δεν είναι εύκολη, αλλά έχει τα πλεονεκτήματά της.
Το Μπάϊφροστ μου δίνει πρόσβαση σε όλα όσα προσφέρουν τα Εννιά Βασίλεια.
Είναι στο χέρι μου να τα πάρω.
Ιδού...
Τα πράγματά μου.
Ειδικά αυτά, τα λατρεύω.
Τα πήρα από ένα μέρος στο Μίντγκαρντ που το λένε Τέξας.
Τους έδωσα και ονόματα, Κατά και Στροφή.
Αν τα ενώσεις, καταστρέφουν.
Άντε, Χέϊμνταλ!
Κάτσε!
Χέϊμνταλ, μου τελειώνουν οι επιλογές!
- Χέϊμνταλ; - Σκερτζ;
Είναι σημαντικό αυτό;
Θα δείτε κάτι ωραίο, κορίτσια.
Κορίτσια!
Βρε, βρε. Για δες ποιος αποφάσισε να εμφανιστεί.
Ευχαριστώ που έδιωξες την παρέα μου και γέμισες τον τόπο με χυμένα μυαλά.
- Ποιος είσαι εσύ; - Δε θυμάσαι;
Είμαι ο Σκερτζ, πολεμήσαμε μαζί στο Βάναχαϊμ.
- Πού είναι ο Χέϊμνταλ; - Αυτός ο προδότης; Κανείς δεν ξέρει.
- Είναι φυγάς. - Προδότης;
Ο Όντιν τον κατηγόρησε για παράβαση καθήκοντος...
αλλά εξαφανίστηκε πριν τη δίκη.
Δύσκολο να πιάσεις κάποιον που βλέπει τα πάντα στο σύμπαν.
Μια στιγμή, πρέπει ν' ανακοινώσω την επιστροφή σου.
Τι στο διάολο είναι αυτό;
Αδερφέ μου, αυτό ήταν. Θα φύγω τώρα.
- Δεν άκουσες, ηλίθιε. - Συγγνώμη!
- Αρχόντισσα Σιφ, βοήθεια! - Κάποιος να βοηθήσει!
Συγγνώμη για όσα έκανα.
- Δεν πειράζει, κρατήσου. - Συγγνώμη...
- που ήθελα να κυβερνήσω τη Γη. - Θα ήταν τυχεροί αν σε είχαν.
Λυπάμαι για ό,τι έγινε με το Τεσσαράκτιο. Δε μπορούσα ν' αντισταθώ.
- Είμαι κατεργάρης. - Ναι, πολύ άτακτος.
Συγγνώμη και για τότε που σ' έκανα βάτραχο.
- Ήταν υπέροχο αστείο. - Πραγματικά ξεκαρδιστικό.
Είσαι ο σωτήρας του Άσγκαρντ.
Να πεις την ιστορία μου. Να χτίσετε ένα άγαλμα για μένα.
Θα σου φτιάξουμε ένα μεγάλο άγαλμα.
Να φοράω το κράνος μου. Με τα μεγάλα, κυρτά κέρατα.
- Θα πω στον πατέρα τι έκανες σήμερα. - Δεν το έκανα γι' αυτόν.
Δεν το έκανα γι' αυτόν.
Έτσι, ο Λόκι πέθανε απ' τις πληγές του. Έδωσε τη ζωή του για μας.
Πολέμησε αυτά τα σιχαμερά ξωτικά. Έφερε ειρήνη στο Βασίλειο.
Λόκι, αγόρι μου...
Πριν πολλά φεγγάρια, σε βρήκα σ' εκείνο το παγωμένο πεδίο μάχης.
Εκείνη τη μέρα, δεν έβλεπα ακόμη σε σένα τον σωτήρα του Άσγκαρντ.
Ήσουν απλά ένας μικρός μπλε παγοκρύσταλλος...
που έλιωσε την καρδιά αυτού του παλιόγερου.
Μπράβο!
- Πατέρα. - Σκατά.
Ο γιος μου, ο Θορ, επέστρεψε. Γεια σου, αγόρι μου.
- Ωραία παράσταση. Πώς λέγεται; - Η τραγωδία του Λόκι του Άσγκαρντ.
Ο λαός ήθελε να γιορτάσει τη μνήμη του.
Φυσικά. Μ' αρέσει το άγαλμα.
Φαίνεται πιο ωραίος κι απ' όταν ήταν ζωντανός.
Λιγότερο ύπουλος και κακός.
Ξέρεις τι είναι αυτό;
Το κρανίο του Σέρτερ. Τρομερό όπλο.
Κάνε μου τη χάρη και βάλ' το στο θησαυροφυλάκιο...
πριν γίνει τεράστιο τέρας και καταστρέψει τον πλανήτη.
Λοιπόν, θα επιστρέψεις στο Μίντγκαρντ;
Όχι. Βλέπω συνέχεια το ίδιο περίεργο όνειρο.
Βλέπω το Άσγκαρντ να γίνεται ερείπια.
Ένα χαζό όνειρο. Σημάδι υπερβολικής φαντασίας.
Πιθανόν. Αποφάσισα, όμως, να πάω και να ψάξω.
Και βρήκα τα Εννιά Βασίλεια σε χάος.
Εχθροί του Άσγκαρντ να σχεδιάζουν την καταστροφή μας...
την ώρα που εσύ, ο Όντιν, ο προστάτης των Εννιά Βασιλείων...
κάθεσαι με το μπουρνούζι και τρως σταφύλια.
Είναι καλό να σεβόμαστε την ελευθερία των γειτόνων μας.
Φυσικά. Μια ελευθερία που θα καταπατηθεί.
- Ήμουν πολύ απασχολημένος. - Βλέποντας θέατρο;
Με συναντήσεις, συμβούλια ασφαλείας...
- Θα μ' αναγκάσεις να το κάνω; - Να κάνεις τι;
Τίποτα δε σταματά το Μιόλνιρ να γυρίσει στο χέρι μου.
Ούτε καν το πρόσωπό σου.
Τρελάθηκες; Θα εκτελεστείς γι' αυτό.
Τότε, θα σε δω στην άλλη πλευρά, αδερφέ.
Εντάξει, παραδίδομαι.
Ιδού!
Ο Θορ, ο γιος του Όντιν!
Μια δουλειά είχες να κάνεις. Μια!
Πού είναι ο Όντιν;
Δε μπορούσες να μείνεις μακριά; Όλα ήταν τέλεια χωρίς εσένα.
Το Άσγκαρντ ευημερούσε. Τα κατέστρεψες όλα. Ρώτα τους.
Πού είναι ο πατέρας; Τον σκότωσες;
Είχες ό,τι ήθελες. Την ανεξαρτησία που ζητούσες.
Εντάξει, ξέρω πού είναι.
Ορκίζομαι ότι τον άφησα ακριβώς εδώ.
Εδώ στο πεζοδρόμιο ή στο κτίριο που κατεδαφίζουν;
- Ωραίο σχέδιο. - Πού να 'ξερα;
- Δε βλέπω το μέλλον, δεν είμαι μάγος. - Και γιατί ντύθηκες έτσι;
Δε μπορώ να πιστέψω ότι ζεις. Σε είδα να πεθαίνεις.
- Σε θρήνησα, έκλαψα για σένα. - Τιμή μου.
- Να βγάλουμε μια φωτογραφία; - Φυσικά.
Σκέψου πού μπορεί να είναι.
- Κρίμα που σε παράτησε η Τζέϊν. - Δε με παράτησε.
Εγώ την παράτησα. Ήταν αμοιβαίο.
- Τι κάνεις; - Δεν το κάνω εγώ.
Οδός Μπλίκερ 177Α
Ο Θορ, ο γιος του Όντιν.
Ο Θεός του Κεραυνού.
Άσε κάτω την ομπρέλα.
Η Γη έχει μάγους τώρα;
Προτιμώ τον όρο "Άρχοντας των Μυστικών Τεχνών."
- Ασ' το αυτό. - Εντάξει, μάγε.
Ποιος είσαι και γιατί να με νοιάζει;
Είμαι ο Δρ. Στίβεν Στρέϊντζ και έχω μερικές ερωτήσεις για σένα.
Κάθισε.
Τσάϊ;
- Δεν πίνω τσάϊ. - Τι πίνεις;
Όχι τσάϊ, πάντως.
Έχω μια λίστα με άτομα από άλλα Βασίλεια...
που ίσως αποτελούν απειλή γι' αυτό τον κόσμο.
Ο θετός αδερφός σου, ο Λόκι, είναι ένας απ' αυτούς.
Αξιοσημείωτη περίπτωση.
- Γιατί τον έφερες εδώ; - Ψάχνουμε τον πατέρα μου.
Οπότε, αν σου έλεγα πού είναι ο Όντιν...
θα γυρίζατε όλοι πίσω στο Άσγκαρντ;
- Αμέσως. - Τέλεια. Τότε, θα σε βοηθήσω.
Αφού ήξερες πού είναι, γιατί δε με κάλεσες;
Ήταν κάθετος στο να μην τον ενοχλήσει κανείς.
Επέλεξε να ζει εξόριστος.
Και δεν έχεις τηλέφωνο.
Όχι, αλλά μπορούσες να μου στείλεις ηλεκτρονικό γράμμα.
- Το λένε e-mail. - Έχεις υπολογιστή;
Όχι. Τι να τον κάνω;
Τελοσπάντων, ο πατέρας μου δεν είναι πια εξόριστος.
Πες μου πού είναι, για να τον φέρω πίσω.
Ευχαρίστως. Είναι στη Νορβηγία.
Για να δούμε αν το ξόρκι απαιτεί τίποτα Ασγκαρντιανες τροποποιήσεις.
Όχι.
Θα σταματήσεις να το κάνεις αυτό;
Χρειάζομαι μια τούφα απ' τα μαλλιά σου.
Με τα μαλλιά μου δεν παίζει κανείς.
Θα μπορούσαμε απλώς να περπατήσουμε.
- Σε περιμένει. - Εντάξει.
Μην ξεχάσεις την ομπρέλα σου.
Συγγνώμη.
Θα φέρεις πίσω και τον αδερφό μου;
Ναι, βέβαια.
Πέφτω εδώ και μισή ώρα!
Ανέλαβέ τον εσύ από 'δω και πέρα.
Ευχαριστώ πολύ για τη βοήθειά σου.
- Καλή τύχη. - Να με αναλάβει; Ποιος είσαι εσύ;
- Λόκι... - Νομίζεις ότι είσαι μάγος;
- Ξέχνα το, παλιο... - Αντίο.
Πατέρα;
Κοίτα αυτό το μέρος. Είναι πανέμορφο.
Πατέρα, εμείς είμαστε.
Οι γιοι μου. Σας περίμενα.
- Ήρθαμε να σε πάμε σπίτι. - Σπίτι. Ναι.
Η μητέρα σας με καλεί.
Το ακούτε;
Λόκι, παράτα τα μαγικά.
Χρειάστηκα αρκετό χρόνο για να σπάσω το ξόρκι σου.
Η Φρίγκα θα ήταν περήφανη.
Ελάτε να καθίσουμε, δεν έχω πολύ χρόνο ακόμα.
Ξέρω ότι σε απογοητεύσαμε, αλλά θα επανορθώσουμε.
Εγώ σας απογοήτευσα.
Είναι προ των πυλών. Το Ράγκναροκ.
Όχι, σταμάτησα το Ράγκναροκ. Σκότωσα τον Σέρτερ.
Όχι, έχει ήδη αρχίσει. Εκείνη έρχεται.
Όλη μου τη ζωή την εμπόδιζα, αλλα τώρα έρχεται.
- Δε μπορώ να την κρατήσω άλλο. - Πατέρα, για ποια λες;
Για τη Θεά του Θανάτου. Τη Χέλα.
Το πρώτο μου παιδί. Την αδερφή σου.
Τι;
Η βίαιη φύση της ξέφευγε απ' τον έλεγχό μου.
Δε μπορούσα να τη σταματήσω, οπότε, τη φυλάκισα.
Αντλεί τη δύναμή της απ' το Άσγκαρντ.
Όταν επιστρέψει εκεί, οι δυνάμεις της θα είναι απεριόριστες.
Ό,τι κι αν είναι, θα την αντιμετωπίσουμε μαζί.
Όχι μαζί. Βρίσκομαι σε διαφορετικό μονοπάτι πλέον.
Πρέπει να το κάνετε μόνοι σας.
Σας αγαπώ, παιδιά μου.
Κοιτάξτε.
Να θυμάστε αυτό το μέρος. Το σπίτι.
Αδερφέ.
Εσύ φταις γι' αυτό.
Έφυγε, λοιπόν;
Κρίμα, ήθελα να το δω αυτό.
Εσύ πρέπει να είσαι η Χέλα.
- Είμαι ο Θορ, γιος του Όντιν. - Αλήθεια; Δεν του μοιάζεις.
- Ίσως μπορούμε να τα βρούμε. - Εσύ μιλάς σαν αυτόν.
- Γονατίστε. - Ορίστε;
Γονατίστε.
Μπροστά στη βασίλισσά σας.
Δε νομίζω.
Δεν είναι δυνατόν.
Καλέ μου, δεν έχεις ιδέα τι μπορεί να είναι δυνατόν.
- Πάρε μας από 'δω! - Όχι!
Λόκι!
Ποια είσαι; Τι έκανες στον Θορ;
Είμαι η Χέλα.
Είμαι ένας απλός επιστάτης.
Φαίνεσαι έξυπνο παιδί με ένστικτο επιβίωσης.
Θα ήθελες μια δουλειά;
Είσαι πολεμιστής ή είσαι φαΐ;
- Περαστικός είμαι. - Φαΐ! Γονάτισε.
Είναι δικός μου.
Περιμένετε!
Περιμένετε.
Είναι δικός μου. Αν τον θέλετε, θα περάσετε από μένα.
Μα τον έχουμε ήδη πιάσει.
Ωραία, λοιπόν. Θα περάσω εγώ από σας.
Περισσότερο φαΐ.
Ευχαριστώ.
Εδώ Πολεμίστρια 142, θέλω άδεια εισόδου και ακρόαση με το αφεντικό.
Έχω κάτι ιδιαίτερο γι' αυτόν.
Πού με πας;
Απάντησέ μου!
Είμαι ο Θορ, ο γιος του Όντιν. Πρέπει να επιστρέψω στο Άσγκαρντ.
Με συγχωρείτε, Μεγαλειότατε.
Υπέπεσε στην αντίληψή μου ότι δεν ξέρετε ποια είμαι.
Είμαι η Χέλα. Το πρώτο παιδί του Όντιν.
Διοικητής των Λεγεώνων του Άσγκαρντ.
Η νόμιμη διάδοχος του θρόνου και Θεά του Θανάτου.
Ο πατέρας μου είναι νεκρός.
Το ίδιο και οι πρίγκιπες. Παρακαλώ.
Κάποτε ήμασταν οι απόλυτοι κυρίαρχοι στον κόσμο.
Η υπεροχή μας ήταν αναμφισβήτητη.
Κι όμως, ο Όντιν σταμάτησε στα Εννιά Βασίλεια.
Η μοίρα μας είναι να κυβερνάμε τους πάντες.
Κι εγώ είμαι εδώ για να επαναφέρω αυτή τη δύναμη.
Γονατίστε μπροστά μου.
Και σηκωθείτε ως στρατιώτες μιας μεγάλης κυριαρχίας.
Όποια κι αν είσαι, ό,τι κι αν έκανες, παραδώσου τώρα...
αλλιώς δε θα δείξουμε έλεος.
Όποια κι αν είμαι; Δεν άκουσες τι είπα;
Αυτή είναι η τελευταία προειδοποίηση.
Νόμιζα ότι θα χαιρόσασταν που θα με βλέπατε.
Καλώς.
Μου έλειψε αυτό.
Κρίμα όμως. Καλοί στρατιώτες να πεθαίνουν άδικα.
Επειδή δε μπορούν να δουν το μέλλον. Λυπηρό.
Εσύ ζεις ακόμη.
Άλλαξες γνώμη μήπως;
Ξαναγύρνα στην τρύπα απ' την οποία βγήκες, δαιμόνισσα!
Πάμε να δούμε το παλάτι μου.
Μη φοβάσαι, γιατί βρέθηκες.
Είσαι σπίτι και δεν υπάρχει επιστροφή.
Κανείς δε φεύγει από 'δω. Τι είναι αυτό το μέρος, όμως;
Η απάντηση είναι, ο Σακάρ.
Περιτριγυρισμένος από κοσμικές πύλες...
ο Σακάρ βρίσκεται στην άκρη του γνωστού και του αγνώστου.
Είναι το μέρος όλων των χαμένων και χωρίς αγάπη πραγμάτων.
Όπως κι εσύ. Αλλά στον Σακάρ, είσαι σημαντικός.
Είσαι πολύτιμος. Εδώ σ' αγαπούν.
Κανείς δε σ' αγαπά περισσότερο απ' τον Μεγάλο Αφέντη.
Είναι ο Γνήσιος.
Ο πρώτος που χάθηκε και ο πρώτος που βρέθηκε.
Δημιουργός του Σακάρ και πατέρας του Διαγωνισμού των Πρωταθλητών.
Κάποτε ήσουν ένα τίποτα, τώρα είσαι κάτι.
Είσαι ιδιοκτησία του Μεγάλου Αφέντη.
Συγχαρητήρια. Θα συναντήσεις τον Μεγάλο Αφέντη σε 5 δευτερόλεπτα.
Ετοιμάσου.
Θα συναντήσεις τώρα τον Μεγάλο Αφέντη.
- Υπέροχος. Άντρας δεν είναι; - Άντρας είναι.
Λατρεύω τις επισκέψεις σου, 142.
Μου φέρνεις πάντα τα καλύτερα. Όποτε κι αν μιλάμε, Τοπάζ...
για την 142, τι λέω πάντα;
- Είναι μια λέξη που αρχίζει με Κ... - Σκουπίδι.
Όχι, σκουπίδι.
Ήθελες να το πεις αυτό; Δεν αρχίζει με Κ.
Κρασοκανάτα.
Όχι, εννοώ η καλύτερη. Αυτό λέω ότι είσαι.
Μου έφερε τον αγαπημένο μου πρωταθλητή.
Το λες κάθε φορά που έρχεται.
- Τι μας έφερες σήμερα; - Έναν υποψήφιο.
- Τι; - Πρέπει να τον δω από κοντά.
Μπορείς να με πας πιο κοντά; Ευχαριστώ.
- Πλήρωσε την κυρία. - Για μισό λεπτό. Δεν είμαι για πούλημα!
Είναι μαχητής.
- Θα πάρω 10 εκατομμύρια. - Πες της ότι ονειρεύεται.
Για όνομα του Θεού, μετέφερέ της τις μονάδες.
- Θα μου το πληρώσεις αυτό. - Αντιθέτως. Πληρώθηκα γι' αυτό.
Πες μου κάτι.
- Ποιος είσαι; - Είμαι ο Θεός του Κεραυνού!
Δεν άκουσα κανένα κεραυνό, αλλά αυτά στα δάχτυλά σου σπίθες ήταν;
- Βρήκαμε τον ξάδερφό σας. - Ωραία.
Έλα, θα σ' αρέσει αυτό.
Γεια σου, ξάδερφε.
- Πού ήσουν κρυμμένος; - Γεια.
Λοιπόν...
- Συγγνώμη. - Κάρλο...
- Σε συγχωρώ. - Ευχαριστώ.
Σε συγχωρώ επισήμως. Απ' τη ζωή.
- Βοήθεια! - Θεέ μου!
Το πατάω, κοίτα.
Τι βρώμα!
- Πώς μυρίζει; - Σαν καμένο τοστ.
Πού πήγαν οι τρόποι μου; Δε συστήθηκα σωστά.
Ακολούθα με. Είμαι ο Μεγάλος Αφέντης.
Προΐσταμαι του Διαγωνισμού των Πρωταθλητών.
Έρχονται από πολύ μακριά να πάρουν απρόθυμα μέρος, κι εσύ, φίλε μου...
μόλις έγινες υποψήφιος. Τι έχεις να πεις;
Δεν είμαστε φίλοι και χέστηκα για τα παιχνίδια σου.
- Θα γυρίσω στο Άσγκαρντ. - Άσγκαρντ;
Λόκι; Λόκι!
Εδώ.
Λόκι!
- Είσαι ζωντανός. - Φυσικά είμαι ζωντανός.
- Τι κάνεις εδώ; - Έχω κολλήσει σ' αυτή την καρέκλα.
- Η δική σου πού είναι; - Δεν έχω καρέκλα.
- Βγάλε με από 'δω. - Δε μπορώ.
Γίναμε φίλοι με τον Μεγάλο Αφέντη. Κέρδισα την εύνοιά του.
- Μ' έφερε το Μπάϊφροστ βδομάδες πριν. - Βδομάδες;
- Μα εγώ μόλις ήρθα. - Τι ψιθυρίζετε;
Ο χρόνος λειτουργεί διαφορετικά εδώ.
Σε κάθε άλλο κόσμο, θα ήμουν εκατομμυρίων ετών.
Αλλά εδώ, στον Σακάρ...
Τέλοσπάντων, τον ξέρεις αυτόν τον...
- Άρχοντα του Κεραυνού; - Θεός του Κεραυνού. Πες του.
Πρώτη φορά τον βλέπω.
- Είναι αδερφός μου. - Θετός.
- Ξέρει να παλεύει; - Λύσε με και θα δεις.
Με απειλεί κιόλας. Άκου, Σπίθα.
Αν θες να γυρίσεις σ' αυτό το Άσμπεργκ...
- Άσγκαρντ! - Όποιος νικήσει τον πρωταθλητή μου...
κερδίζει την ελευθερία του.
Ωραία. Δείξε μου ποιον πρέπει να σπάσω στο ξύλο.
Αυτό θα πει μαχητής. Από 'δω, Άρχοντα.
Λόκι!
Ηρέμησε, φίλε.
Εδώ είμαι. Ο σωρός από πέτρες που σε χαιρετάει.
Βασικά, είμαι ένα πλάσμα. Να συστηθώ.
Με λένε Κοργκ. Είμαι σαν αρχηγός εδώ μέσα.
Αποτελούμαι από πέτρες, όπως βλέπεις, αλλά μη σε ανησυχεί αυτό.
Μη φοβάσαι, εκτός αν είσαι φταγμένος από ψαλίδια.
Αστειάκι με το "πέτρα-ψαλίδι-χαρτί".
Αυτός είναι ο φίλος μου, ο Μίεκ.
Είναι έντομο και έχει μαχαίρια για χέρια.
- Είσαι Κρόναν, σωστά; - Ναι.
Πώς βρέθηκες εδώ;
Πήγα να κάνω μια εξέγερση, αλλά δεν τύπωσα αρκετά φυλλάδια...
και δεν ήρθε κανείς, εκτός απ' τη μάνα μου και τον γκόμενό της, που τον μισώ.
Για τιμωρία, μ' έστειλαν εδώ να γίνω μονομάχος.
Διαφημιστική καταστροφή.
Όμως, σχεδιάζω μια νέα εξέγερση. Ενδιαφέρεσαι;
- Πώς... - Ναι, όλο αυτό είναι κύκλος.
Όχι όμως πραγματικός. Ένας περίεργος κύκλος.
- Είναι παράλογο. - Όλα είναι παράλογα εδώ, φίλε
Το μόνο λογικό είναι ότι όλα είναι παράλογα.
Έχει παλέψει κανείς με τον Πρωταθλητή του Μεγάλου Αφέντη;
Ο Νταγκ. Νταγκ!
Α, ναι. Ο Νταγκ είναι νεκρός.
Όποιος παλεύει με τον Πρωταθλητή, πεθαίνει.
- Κι εσύ; Είσαι φτιαγμένος από πέτρες. - Πέτρες που διαλύονται, όμως.
Δίνω τους μικρούς αγώνες. Προθέρμανση για το κοινό και τέτοια.
- Μη μου πεις ότι θα τον αντιμετωπίσεις. - Και όμως.
Θα τον πολεμήσω, θα νικήσω και θα φύγω από 'δω.
Έτσι έλεγε και ο Νταγκ. Τα λέμε, καινούριε Νταγκ.
Δε με θυμάται κανείς; Κανείς δεν έμαθε ιστορία;
Κοίτα κάτι ψέματα. Κύπελλα και πάρτι στον κήπο;
Συνθήκες ειρήνης;
Όντιν. Περήφανος για όσα είχε...
ντροπιασμένος για το πώς τα απέκτησε.
Ήμασταν ασταμάτητοι.
Ήμουν το όπλο του που δημιούργησε την Αυτοκρατορία του Άσγκαρντ.
Ένα-ένα, τα Βασίλεια έπεφταν στα χέρια μας.
Και τότε, μόνο και μόνο επειδή η φιλοδοξία μου...
ξεπερνούσε τη δική του, με εξόρισε.
Με κλείδωσε στο κλουβί σαν ζώο.
Πριν απ' αυτό, οι στρατιώτες του Άσγκαρντ τιμούνταν.
Θάβονταν ως ήρωες κάτω απ' αυτό το παλάτι.
- Οι θησαυροί του Όντιν. - Ψεύτικοι!
Τα περισσότερα εδώ είναι ψεύτικα.
Ή αδύναμα.
Μικρότερο απ' όσο νόμιζα.
Αυτό δεν είναι άσχημο. Αλλά αυτό...
Η Αιώνια Φλόγα.
Θες να δεις πραγματική δύναμη;
Φένρις, καλέ μου, τι σου έκαναν;
Με την Αιώνια Φλόγα, αναγεννηθείτε!
Μου έλειψες. Μου λείψατε όλοι.
Όντιν, είθε να πάρεις τη θέση σου στη Βαλχάλα...
όπου οι γενναίοι ζουν παντοτινά.
Δεν πρέπει να θρηνούμε, αλλά να χαιρόμαστε...
γι' αυτούς που γνώρισαν έναν ένδοξο θάνατο.
Πονάει να σου λένε ψέματα, ε;
Να σου λένε κάτι και να μαθαίνεις ότι είναι ψέμα.
Περίμενες να ερχόμουνα στ' αλήθεια; Είναι αηδιαστικά εδώ.
Δηλαδή, δε θες τη βοήθειά μου;
Δε μπορούσα να ρισκάρω τη σχέση μου με τον Μεγάλο Αφέντη.
Πήρε καιρό να κερδίσω την εμπιστοσύνη του. Είναι παλαβός αλλά και πρόθυμος.
Έλα μαζί μου στο πλευρό του Μεγάλου Αφέντη.
Ίσως του συμβεί κάποιο ατύχημα και τότε...
Δε σκέφτεσαι σοβαρά να γυρίσεις πίσω, έτσι;
Η αδερφή μας έσπασε το σφυρί σου σαν να ήταν γυάλινο.
Είναι πιο δυνατή κι απ' τους δυο μας. Δεν έχεις καμιά ελπίδα εναντίον της.
Καταλαβαίνεις τι σου λέω;
Εντάξει.
Τότε, θα το κάνω μόνος μου. Όπως έκανα πάντα.
Θα πεις κάτι;
Πες κάτι!
Τι θες να πω;
Σκηνοθέτησες το θάνατό σου. Έκλεψες το θρόνο...
στέρησες τις δυνάμεις του Όντιν και τον εξόρισες στη Γη να πεθάνει.
Και απελευθέρωσες τη Θεά του Θανάτου.
Σου φτάνουν αυτά ή να θυμηθώ και παλιότερα;
Δεν έχω δει αυτόν τον Πρωταθλητή που λέει...
αλλά ακούω ότι είναι πολύ άγριος.
Στοιχημάτισα πολλά πάνω σου. Μη με απογοητεύσεις.
Πάρε δρόμο, φάντασμα!
Έφυγε.
Αηδία! Αυτό έχει ακόμα τρίχες και αίμα πάνω.
Δεν καθαρίζετε τα όπλα, όταν τελειώνετε τις μάχες σας;
Αηδιαστικοί λεχρίτες.
Θορ, θες μια μεγάλη ξύλινη πηρούνα;
- Όχι. - Σωστά, άχρηστη είναι.
Εκτός αν πολεμάς τρεις αγκαλιασμένους βρυκόλακες.
Μακάρι να είχα το σφυρί μου.
- Σφυρί; - Είναι μοναδικό.
Φτιαγμένο από ειδικό μέταλλο απ' την καρδιά ενός αστεριού.
Όταν το στριφογύριζα γρήγορα, μ' έκανε να πετάω.
- Καβαλούσες ένα σφυρί; - Όχι, δεν το καβαλούσα.
- Σε καβαλούσε αυτό; - Όχι, το στριφογύριζα και με τραβούσε...
- Σε τραβούσε το σφυρί; - Απ' το έδαφος, ψηλά τον αέρα και πετούσα.
Όταν το έριχνα, πάντα επέστρεφε σε μένα.
Φαίνεται ότι είχατε πολύ ιδιαίτερη σχέση...
κι όταν το έχασες, ήταν σαν να έχασες κάποιον αγαπημένο.
Ωραία το έθεσες.
Είπα, είναι δικά μου.
- Αυτή μ' έφερε εδώ. - Ναι. Η Πολεμίστρια 142.
Πρόσεχε αυτούς τους Ασγκαρντιανούς, φίλε.
- Είναι ζόρικοι. - Ασγκαρντιανοί;
Μη με χτυπήσεις μ' αυτό το πράγμα. Θέλω μόνο να σου μιλήσω.
Το Άσγκαρντ κινδυνεύει.
Θεέ μου, είσαι μια Βαλκυρία.
Ήθελα να γίνω Βαλκυρία όταν ήμουν μικρός.
Μέχρι που έμαθα ότι είστε όλες γυναίκες.
Όχι ότι είναι κακό αυτό, φυσικά. Αγαπώ τις γυναίκες.
Ίσως λιγάκι παραπάνω απ' όσο πρέπει.
Όχι με περίεργο τρόπο, αλλά με σεβασμό και εκτίμηση.
Καλό να υπάρχει μια επίλεκτη ομάδα με γυναίκες πολεμίστριες. Καιρός ήταν.
- Τελείωσες; - Άρχοντα του Κεραυνού, σειρά σου!
- Θέλω τη βοήθειά σου. - Αντίο.
Τότε, είσαι προδότρια ή δειλή...
γιατί οι Βαλκυρίες έχουν ορκιστεί να προστατεύουν τον θρόνο.
Άκου, Μεγαλειότατε. Είμαστε στο Σακάρ, όχι στο Άσγκαρντ.
Και είμαι Πολεμίστρια, όχι Βαλκυρία.
Φέρτε τον!
Και κανείς δε φεύγει από 'δω. Θα πεθάνεις, όπως και να 'χει.
Μην κουνηθείς. Τα χέρια μου δεν είναι τόσο σταθερά όσο παλιά.
Μα τα γένια του Όντιν, μην αγγίξεις τα μαλλιά μου...
αλλιώς θα νιώσεις την οργή του Τρομερού Θορ!
Σε παρακαλώ, καλέ μου κύριε, μη μου κόψεις τα μαλλιά!
Όχι! Όχι!
Εδώ δείτε! Tι σόου! Τι βραδιά! Διασκεδάζετε;
Είμαι ο οικοδεσπότης σας.
Ένα χειροκρότημα για όλους τους μονομάχους...
που πέθαναν σήμερα τόσο βίαια.
Τι σόου! Τι βραδιά!
Γι' αυτό ήρθατε άλλωστε, όπως κι εγώ.
Και τώρα, χωρίς άλλη καθυστέρηση, ώρα για τον μεγάλο αγώνα.
Είναι η πρώτη του εμφάνιση αλλά δείχνει πολλά υποσχόμενος.
Ίσως έχει κάποιο άσσο στο μανίκι.
Δε θα πω άλλα, δείτε τον μόνοι σας.
Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω τον Άρχοντα του Κεραυνού.
Προσέχετε τα δάχτυλά του. Βγάζουν σπίθες.
Ετοιμαστείτε να υποδεχτείτε τον επόμενο.
Είναι ένα πλάσμα. Τι να πούμε γι' αυτόν;
Είναι μοναδικός. Δεν υπάρχει όμοιός του.
Έχω μια ιδιαίτερη σχέση μαζί του.
Είναι αήττητος.
Είναι κυρίαρχος.
Είναι ο κάτοχος του τίτλου.
Κυρίες και κύριοι, σας παρουσιάζω...
τον Απίθανο...
Χαλκ!
Ναι!
Πρέπει να φύγω απ' αυτόν τον πλανήτη.
Που πας;
Γνωριζόμαστε! Είναι φίλος απ' τη δουλειά!
Πού ήσουν; Όλοι νόμιζαν ότι είσαι νεκρός.
Έγιναν πολλά απ' την τελευταία που σε είδα.
Έχασα το σφυρί μου.
Σαν χτες ήταν κι όλο αυτό μου φαίνεται τόσο καινούριο.
Ο Λόκι ζει. Το πιστεύεις; Εκεί είναι.
Λόκι, κοίτα ποιος είναι!
Μπάνερ, δεν περίμενα ποτέ να το πω αυτό, αλλά χαίρομαι που σε βλέπω.
Μπάνερ. Μπάνερ!
Όχι Μπάνερ. Μόνο Χαλκ!
Τι κάνεις; Εγώ είμαι, ο Θορ.
Είμαστε φίλοι. Αυτό είναι παράλογο. Δε θέλω να σου κάνω κακό.
Αυτό είναι.
Τι;
Μεγάλε...
Ο ήλιος πέφτει.
Αυτό είναι. Ο ήλιος πέφτει.
Δε θα σου κάνω άλλο κακό. Κανείς δε θα σου κάνει.
Ναι! Αυτό είναι!
Είμαι μεγάλος φαν.
Εντάξει. Όπως θες.
Ξέρω ότι είσαι εκεί μέσα, Μπάνερ. Θα σε βγάλω έξω.
Τι έπαθες; Με ντροπιάζεις. Τους είπα ότι είμαστε φίλοι.
Κεραυνός! Κεραυνός!
Άλλη μια μέρα, άλλος ένας Νταγκ.
Τι θόρυβος είναι αυτός;
Ο απλός κόσμος δεν το δέχεται έτσι απλά.
Αντιδρούν και προσπαθούν να ρίξουν τις μπροστινές πύλες.
- Μίλα μου για σένα, Σκερτζ. - Ο πατέρας μου ήταν λιθοξόος και η μάνα μου...
Περίμενε. Εννοώ, ποια είναι η φιλοδοξία σου;
Απλώς θέλω μια ευκαιρία ν' αποδείξω ποιος είμαι.
- Αναγνώριση. - Όταν ήμουν μικρή...
κάθε μεγάλος βασιλιάς είχε έναν δήμιο.
Όχι μόνο για να εκτελεί κόσμο, αλλά και να καταστρέφει το όραμά τους.
Κυρίως όμως για να εκτελεί κόσμο. Όπως και να 'χει, ήταν μεγάλη τιμή.
Εγώ ήμουν ο δήμιος του Όντιν.
Κι εσύ θα είσαι ο δικός μου.
Ας αρχίσουμε την εκστρατεία μας.
Σκερτζ, πού είναι το ξίφος;
Το ξίφος είναι το κλειδί για ν' ανοίξει το Μπάϊφροστ.
Αυτοί που είπες ότι αντιστέκονται..
μάζεψέ τους.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη γι' αυτό. Αυτά τα πράγματα είναι παντού.
Ελάτε.
Θα είστε ασφαλείς εδώ.
Είμαστε εντάξει;
Ο Χαλκ σε τζακούζι.
- Πόσο καιρό είσαι έτσι; - Πώς έτσι;
Μεγάλος, πράσινος και βλάκας.
Χαλκ πάντα Χαλκ.
Πώς έφτασες εδώ;
- Νικώντας. - Εννοείς κλέβοντας;
Φορούσαν αυτό όταν τους νίκησες; Πώς ήρθες εδώ;
- Με το Κουΐντζετ. - Και πού είναι το Κουΐντζετ τώρα;
Είσαι γυμνός. Πολύ γυμνός.
Αυτή η εικόνα είναι στο μυαλό μου τώρα.
Κουΐντζετ.
Ναι! Θα φύγουμε από 'δω.
Αυτό το μέρος είναι απαίσιο. Θα λατρέψεις το Άσγκαρντ.
- Είναι μεγάλο, χρυσό, γυαλιστερό. - Χαλκ μείνει.
Όχι. Οι δικοί μου με χρειάζονται πίσω στο Άσγκαρντ.
Πρέπει να σταματήσουμε το Ράγκναροκ.
Το τέλος της πατρίδας μου, η συντέλεια, το τέλος των πάντων.
Αν με βοηθήσεις να γυρίσω στο Άσγκαρντ...
θα σε βοηθήσω να γυρίσεις στη Γη.
- Η Γη μισεί Χαλκ. - Όχι, σε λατρεύουν.
Είσαι ένας απ' τους Εκδικητές, φίλος. Οι φίλοι βοηθάνε ο ένας τον άλλον.
- Είσαι φίλος του Μπάνερ. - Δεν είμαι φίλος του Μπάνερ. Προτιμώ εσένα.
- Φίλος του Μπάνερ. - Δε συμπαθώ τον Μπάνερ.
Με τους αριθμούς, τη φυσική και όλα αυτά.
- Θορ φύγει, Χαλκ μείνει. - Ωραία.
Μείνε εδώ. Ηλίθιο μέρος. Είναι χάλια, να ξέρεις.
Κόκκινο και άσπρο; Διάλεξε ένα χρώμα. Είναι γελοίο.
- Σε τσάκισα. - Δεν τσάκισες τίποτα.
- Σε νίκησα. - Εγώ τσάκισα εσένα.
- Ναι, καλά. - Χέρια μωρού.
- Τι; - Μωρού!
Είσαι ένα μεγάλο μωρό.
- Θορ φύγει! - Φεύγω!
Θορ πάει ξανά.
Θορ σπίτι.
- Χαλκ προπόνηση. - Ωραία. Καλά να περάσεις.
- Γεια σου, μεγάλε. - Θυμωμένο κορίτσι.
- Τι θα κάνεις; - Νικήσω.
Χέϊμνταλ, ξέρω ότι με βλέπεις.
Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Βοήθησέ με να δω.
Σε βλέπω, αλλά είσαι πολύ μακριά.
- Τι γίνεται εδώ; - Δες και μόνος σου.
Προσέφερα καταφύγιο σ' ένα οχυρό που έχτισαν οι πρόγονοί μας, αλλά αν πέσει...
- η μόνη διέξοδος είναι το Μπάϊφροστ. - Μιλάς για εκκένωση του Άσγκαρντ;
Δεν θ' αντέξουμε πολύ, αν μείνουμε.
Αντλεί τη δύναμή της απ' το Άσγκαρντ και δυναμώνει μέρα με τη μέρα.
Η Χέλα είναι λυσσασμένη. Αν την αφήσω να φύγει...
θα καταστρέψει τα Εννιά Βασίλεια και όλο τον κόσμο.
- Σε χρειαζόμαστε. - Προσπαθώ, αλλά δεν ξέρω πού είμαι.
Είσαι σε έναν πλανήτη γεμάτο πύλες. Χρησιμοποίησε μία.
- Ποια; - Τη μεγαλύτερη.
- Θορ λυπημένος. - Σκάσε.
Θορ λυπημένος!
Δεν είμαι λυπημένος, βλάκα. Είμαι τσαντισμένος.
Θυμωμένος. Έχασα τον πατέρα μου.
Έχασα το σφυρί μου.
- Κλαψουρίζεις σαν μωρό. - Δε μ' ακούς!
- Σταμάτα κλωτσάς πράγματα! - Είσαι πολύ κακός φίλος!
- Εσύ κακός φίλος! - Ξέρεις πώς σε λέμε; Ηλίθιο Εκδικητή.
Εσύ μικρός Εκδικητής!
- Είσαι τρελός; - Ναι.
Ξέρεις κάτι; Η Γη όντως σε μισεί.
Συγγνώμη για όσα είπα.
Δεν είσαι ο ηλίθιος Εκδικητής, κανείς δε σε λέει έτσι.
Δεν πειράζει.
Μόνο μην πετάς ασπίδες στον κόσμο. Παραλίγο να με σκοτώσεις.
Συγγνώμη, αλλά θυμώνω συνέχεια. Χουλκ πάντα θυμωμένος.
Το ξέρω. Είμαστε το ίδιο. Δύο θερμοκέφαλοι βλάκες.
Ναι, το ίδιο. Χαλκ σαν φωτιά, Θορ σαν νερό.
- Και οι δύο είμαστε σαν φωτιά. - Αλλά Χαλκ, σαν αληθινή φωτιά.
Χαλκ είναι σαν τεράστια φωτιά. Θορ είναι σαν μικρή φωτιά.
Χαλκ, θέλω να κάνεις κάτι για μένα.
Θυμωμένο κορίτσι.
Τι συμβαίνει; Τι κάνεις...
Είσαι τόσο χοντροκέφαλος, που δεν καταλαβαίνεις...
ότι κάποιος κρύφτηκε στην άλλη άκρη του σύμπαντος για να μείνει μόνος.
- Πρέπει να μιλήσουμε. - Όχι, εσύ θες να μου μιλήσεις.
Δε θέλω να φύγει.
- Μείνε, παρακαλώ. - Σε παρακαλώ.
Εντάξει.
Άκου πως θα γίνει.
Θα σ' ακούσω μέχρι ν' αδειάσει αυτό.
Το Άσγκαρντ κινδυνεύει.
Άνθρωποι πεθαίνουν. Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Τέλος. Αντίο.
Ο Όντιν είναι νεκρός.
Η Χέλα, η Θεά του Θανάτου, εισέβαλλε στο Άσγκαρντ.
Αν επέστρεψε, το Άσγκαρντ είναι ήδη ξοφλημένο.
Θα τη σταματήσω.
- Μόνος; - Όχι, φτιάχνω μια ομάδα.
- Εγώ, εσύ και ο μεγάλος. - Όχι ομάδα, μόνο Χαλκ!
- Εγώ κι εσύ. - Μάλλον μόνο εσύ.
Οι Βαλκυρίες είναι ορκισμένες να προστατεύουν τον θρόνο.
Δε μπλέκομαι στους οικογενειακούς καβγάδες του Όντιν.
- Τι εννοείς; - Η αδερφή σου.
Η δύναμή της πηγάζει απ' το Άσγκαρντ.
Όταν ξέφυγε απ' τον έλεγχο του Όντιν, τους έσφαξε όλους και πήγε ν' αρπάξει το θρόνο.
Όταν προσπάθησε να ξεφύγει απ' την εξορία της...
ο Όντιν έστειλε τις Βαλκυρίες να τη σταματήσουν.
Εγώ γλύτωσα γιατί...
Την αντιμετώπισα ήδη μια φορά, όταν προστάτευα τον θρόνο.
Και μου κόστισε τα πάντα. Αυτό είναι το κακό με το Άσγκαρντ.
Ο θρόνος, τα μυστικά, όλη η χρυσή απάτη.
Συμφωνώ.
- Μην παίρνεις θάρρος. - Συμφωνώ.
Γι' αυτό απέρριψα τον θρόνο. Δεν πρόκειται για το στέμμα...
αλλά για τον λαό. Πεθαίνει και είναι και δικός σου λαός.
Ξέχνα το.
- Εγώ το 'χω ξεχάσει. - Ωραία. Εντάξει.
- Ευχαριστώ. - Γιατί;
Γι' αυτό.
Δεν το είδες, έτσι;
Τώρα είναι καλύτερα.
Εντάξει. Μείνε εδώ να σκλαβώνεις κόσμο γι' αυτόν τον παλαβό.
Συνέχισε να πίνεις και να κρύβεσαι. Αλλά εγώ...
προτιμώ ν' αντιμετωπίζω τα προβλήματά μου και όχι να τα αποφεύγω.
Γιατί...
Γιατί αυτό κάνουν οι ήρωες.
Φίλε, μείνε!
Καλωσήρθατε. Απαιτείται φωνητική επιβεβαίωση.
- Θορ. - Η πρόσβαση απορρίπτεται.
- Θορ, γιος του Όντιν. - Η πρόσβαση απορρίπτεται.
- Θεός του Κεραυνού. - Η πρόσβαση απορρίπτεται.
- Ισχυρότερος Εκδικητής. - Η πρόσβαση απορρίπτεται.
- Ισχυρότερος Εκδικητής! - Η πρόσβαση απορρίπτεται.
Ανάθεμά σε, Σταρκ. Ξανθομαλλούσα.
Καλωσήρθες, Ξανθομαλλούσα.
- Φίλε, μείνε! - Όχι, σταμάτα!
- Μείνε! - Σταμάτα, θα τα σπάσεις όλα!
Καλή δουλειά, μεγάλε.
Δεν ξέρουμε πού πάει ο Ούλτρον, αλλά ανεβαίνεις ψηλά γρήγορα.
Θέλω να γυρίσεις το αεροπλάνο.
Δε μπορούμε να σ' εντοπίσουμε και θέλω να με βοηθήσεις, εντάξει;
Θέλω να...
Όχι, Μπάνερ!
Μπάνερ;
Είσαι καλά, Μπάνερ;
Ο ήλιος πέφτει. Ηρέμησε.
- Δε θα σε πειράξω. - Θορ...
- Τι έπαθαν τα μαλλιά σου; - Ένας τρελόγερος μου τα έκοψε.
Σου πάνε. Πού είμαστε;
- Τι κάνει η Νατ; - Καλά είναι.
- Τι έγινε με τη Σοκόβια; - Σοκόβια;
- Την πόλη, τη σώσαμε; - Άκου, Μπάνερ.
Η Σοκόβια, ο Ούλτρον, αυτά έγιναν πριν δύο χρόνια.
Τι λες τώρα;
- Ήμουν ο Χαλκ για δύο χρόνια; - Φοβάμαι πως ναι.
Τι διάολο έγινε;
Μπάνερ, πρέπει να μάθεις κάτι.
- Απαιτείται φωνητική επιβεβαίωση. - Μπάνερ.
- Καλωσήρθες, ισχυρότερε Εκδικητή. - Τι;
Ημερολόγιο του σκάφους.
- Θορ, πού είμαστε; - Ναι, σχετικά μ' αυτό...
Σακάρ. Προσοχή, παρακαλώ. Έχω άσχημα νέα.
Ο αγαπημένος μου πρωταθλητής αγνοείται.
Βγείτε στους δρόμους. Γιορτάστε για τον πρωταθλητή μου.
- Ποιος είναι αυτός; - Το αφεντικό εδώ.
- Ζούσες στο σπίτι του λίγο καιρό. - Σοβαρά;
Έχουν γίνει αρκετά. Εσύ κι εγώ παλέψαμε πρόσφατα.
- Κέρδισα; - Όχι, εγώ κέρδισα. Εύκολα.
- Δεν μου ακούγεται φυσικό. - Κι όμως.
Μάλλον, ο εγκληματικά σαγηνευτικός Άρχοντας του Κεραυνού τον έκλεψε...
Σαγηνευτικός Θεός του Κεραυνού. Πρέπει να φύγουμε.
Αυτό είναι κακό. Πολύ κακό.
- Θορ, νομίζω ότι θα φρικάρω. - Όχι, μη φρικάρεις.
Καλά είσαι. Φόρα αυτά.
Αυτά είναι τα ρούχα του Τόνι. Είναι εδώ;
Όχι, δεν είναι εδώ. Ηρέμησε. Ο ήλιος πέφτει. Πέφτει.
Είμαι αναστατωμένος.
Πολύ αναστατωμένος. Ξέρετε τι μ' αρέσει όταν είμαι αναστατωμένος;
Το φταίξιμο. Αυτή τη νοοτροπία έχω τώρα.
- Και ξέρετε ποιον κατηγορώ; - Μεγάλε Αφέντη...
Μη με διακόπτεις.
Γιατί μου δίνεις το Σκήπτρο που Λιώνει;
Απλώς με διέκοψε. Δεν έκανε κανένα έγκλημα.
Πού είχα μείνει;
Ο αγαπημένος μου πρωταθλητής εξαφανίστηκε.
Κι αυτό εξαιτίας του Άρχοντα του Κεραυνού.
Για όλα φταίει αυτός. Ο αδερφός σου.
Ό,τι κι αν είναι. Υιοθετημένος ή μπερδεμένος.
Σίγουρα είναι μεγάλη ιστορία. Και ο υποψήφιός σου.
Αν μου δώσεις 12 ώρες, θα τους φέρω και τους δύο ζωντανούς.
Μπορώ να το κάνω σε δύο ώρες.
- Μπορώ να το κάνω σε μία. - Σταματήστε.
Ξύπνησα σήμερα σκεπτόμενος δημόσιες εκτελέσεις.
Αλλά προς το παρόν, θα βολευτώ με το παλιό...
"Ποιος θα τους βρει πρώτος;" Οπότε, ο χρόνος αρχίζει.
- Τι έκανες; - Δε θα σου δώσω λογαριασμό, Λάκι.
Λόκι με λένε. Και θα δώσεις λογαριασμό στον Μεγάλο Αφέντη.
Γιατί βοηθάς τον αδερφό μου να ξεφύγει μ' αυτόν τον πράσινο βλάκα;
Δε βοηθάω κανέναν.
Είσαι μια Βαλκυρία.
Νόμιζα ότι όλες Βαλκυρίες είχαν βρει φρικτό τέλος.
Διάλεξε τις επόμενες λέξεις σου προσεκτικά.
Λυπάμαι πολύ. Θα είναι πολύ οδυνηρή ανάμνηση.
Ο ήλιος πέφτει.
- Θα σταματήσεις να το λες αυτό; - Θέλω να ηρεμήσεις.
Να ηρεμήσω; Είμαι σ' έναν εξωγήινο πλανήτη.
- Έχεις ξαναβρεθεί σε πλανήτη. - Ναι, έναν.
Τώρα έγιναν δύο. Καλό είναι αυτό. Μια νέα εμπειρία.
Οι νευρώνες μου λειτουργούν τόσο γρήγορα, που το μυαλό μου δεν αντέχει.
Όλο αυτό είναι διαφορετικό αυτή τη φορά.
Παλιά, είχαμε μαζί τον έλεγχο.
Τώρα έκανε κουμάντο αυτός κι εγώ ήμουν απών.
- Είσαι εδώ τώρα, αυτό έχει σημασία. - Όχι. Αυτό που προσπαθώ να σου πω είναι...
ότι όταν ξαναγίνω ο Χαλκ, ο Μπάνερ ίσως δεν επιστρέψει ποτέ.
Και έχουμε ξεμείνει σ' έναν πλανήτη που είναι σχεδιασμένος να με τσιτώνει.
Δεν έχουμε ξεμείνει. Θα βρω τρόπο να γυρίσουμε σπίτι.
- Ευχαριστώ. - Όχι σπίτι σου. Στο Άσγκαρντ.
- Στο δικό μου. - Τι;
Ο λαός μου κυνδινεύει.
Πρέπει να νικήσουμε ένα πολύ ισχυρό πλάσμα, που τυχαίνει να είναι αδερφή μου.
Αυτό είναι λάθος από πολλές απόψεις.
Δε θα πολεμήσω την αδερφή σου. Είναι οικογενειακό θέμα.
- Είναι σατανική. - Δε με νοιάζει τι είναι.
Δεν πολεμάω κανέναν. Βαρέθηκα.
Σου είπα, αν ξαναγίνω Χαλκ, μπορεί να μην επιστρέψω ξανά.
- Κι εσύ δε νοιάζεσαι. - Όχι, φτιάχνω μια ομάδα. Ο Χαλκ είναι η φωτιά.
Με χρησιμοποιείς για να βγάλεις τον Χαλκ. Απαίσιο.
Δε νοιάζεσαι για μένα. Δεν είσαι φίλος μου.
Όχι, δε συμπαθώ καν τον Χαλκ. Συνέχεια καταστρέφει διάφορα.
- Προτιμώ εσένα. - Ευχαριστώ.
Αλλά εδώ που τα λέμε, όταν πολεμάμε σατανικά πλάσματα...
- είναι πολύ δυνατός και χρήσιμος. - Και ο Μπάνερ είναι δυνατός και χρήσιμος.
- Είναι; - Πόσα πτυχία έχει ο Χαλκ; Κανένα.
Πόσα έχει ο Μπάνερ; Εφτά.
Ωραία, μην ξαναπολεμήσεις, αλλά κινδυνεύουμε εδώ και πρέπει να φύγουμε.
- Τι κάνεις; - Μεταμφιάζομαι. Είμαι φυγάς.
- Θέλω κι εγώ μεταμφίεση. - Είσαι ήδη μεταμφιεσμένος.
Θα είμαι ο Τόνι Σταρκ. Ο Τόνι και ο τσιγγάνος
Όχι, δεν είσαι ο Τόνι. Είσαι ο Μπρους Μπάνερ.
Τότε, γιατί μ' έντυσες σαν τον Τόνι;
- Γιατί ήσουν γυμνός. - Σ' αυτό έχεις δίκιο.
- Τι κάνεις; Κόφ' το. - Τα παντελόνια του Τόνι είναι πολύ στενά.
- Γιατί φέρεσαι τόσο περίεργα; - Δεν ξέρω.
Ίσως επειδή ήμουν παγιδευμένος δύο χρόνια...
μέσα σ' ένα τέρας μ' έκανε λίγο περίεργο!
Εντάξει. Ηρέμησε. Θα πάμε στο Άσγκαρντ...
και δε θα χρειαστεί ν' ανησυχήσεις ξανά για τον Χαλκ.
Αυτό δεν είναι καλό.
Μπάνερ!
- Μπάνερ! - Θορ!
- Γεια - Γεια.
- Θα το έκανα εγώ αυτό. - Το έκανα πρώτη.
Ωραία. Τι κάνεις εδώ;
- Εσύ τι κάνεις; Νόμιζα ότι έφυγες. - Με καθυστέρησαν.
- Τι είναι αυτό; - Μεταμφιέστηκα.
- Φαίνεται η φάτσα σου. - Όχι όταν κάνω αυτό.
Μ' αρέσουν τα μαλλιά σου. Τα άλλαξες; Λούστηκες μήπως;
Τι είναι αυτά που έχει στα μάτια; Αυτοί που έχει σκοτώσει;
Τόσο όμορφη και δυνατή...
- Ποιος είναι αυτός; - Ένας φίλος.
- Είμαι ο Μπρους. - Νιώθω ότι σε ξέρω.
Κι εγώ το ίδιο.
Πέρασα χρόνια στην ερημιά, προσπαθώντας να ξεχάσω το παρελθόν.
Το Σακάρ ήταν το τέλειο μέρος για να πιεις, να ξεχάσεις και να πεθάνεις μια μέρα.
Εγώ λέω ότι πίνεις πολύ κι αυτό μπορεί να σε σκοτώσει.
Δε σκοπέυω να σταματήσω να πίνω.
Αλλά δε θέλω να ξεχάσω. Δε μπορώ να ζω άλλο κυνηγημένη, γι' αυτό...
αν είναι να πεθάνω, ας πεθάνω...
χώνοντας το σπαθί μου στην καρδιά αυτής της φονικής παλιόγριας.
Οπότε, λέω να μπω στην ομάδα.
- Έχει όνομα; - Ναι. Λέγεται Αντεκδικητές.
Γιατί θα αντεκδικηθώ. Κι εσύ το ίδιο.
- Εσύ θες αντεκδίκηση; - Είμαι αναποφάσιστος.
Επίσης, έχω και μια πρόταση συμφιλίωσης.
Έκπληξη!
Έπρεπε να σιγουρευτώ.
- Γεια σου, Μπρους. - Την τελευταία φορά που σε είδα...
προσπαθούσες να τους σκοτώσεις όλους. Τι κάνεις τώρα;
Εξαρτάται απ' τη στιγμή.
- Δόντι δράκου είναι αυτό; - Ναι.
Το διάσημο σπαθί των Βαλκυριών.
Το Σακάρ και το Άσγκαρντ είναι στις δύο άκρες του σύμπαντος.
Η καλύτερη επιλογή είναι μια μαύρη τρύπα στα όρια της πόλης.
Θ' ανεφοδιαστούμε στον Ζάνταρ και θα είμαστε στο Άσγκαρντ...
- σε 18 μήνες περίπου. - Όχι.
Θα πάμε απ' αυτό το μεγάλο πράγμα.
- Τον Κώλο του Διαβόλου; - Ποιανού τον κώλο;
Δεν ήξερα ότι το λένε έτσι όταν το διάλεξα.
Μοιάζει με αστέρα νετρονίων μέσα σε γέφυρα Αϊνστάιν-Ρόζεν.
Χρειαζόμαστε άλλο σκάφος. Αυτό θα διαλύσει το δικό μου.
Ναι, να αντέχει τη γεωδαιτική καταπόνηση απ' τη μοναδικότητα.
Και με σύστημα πλοήγησης που λειτουργεί χωρίς υπολογιστή.
Και με ποτηροθήκες, γιατί θα πεθάνουμε. Οπότε, ποτά!
- Σε ξέρω; Νιώθω ότι σε ξέρω. - Κι εγώ το ίδιο. Περίεργο.
Τι λες; Ένα αχαρτογράφητο ενδογαλαξιακό ταξίδι...
μέσω μιας επικίνδυνης μαύρης τρύπας. Αυτό θα πει περιπέτεια.
- Θα χρειαστούμε ένα σκάφος. - Υπάρχουν δυο σκάφη.
- Τελευταία μοντέλα. - Συυγνώμη που διακόπτω...
αλλά ο Μεγάλος Αφέντης έχει πολλά σκάφη.
Ίσως έχω κλέψει και τους κωδικούς πρόσβασης του συστήματος ασφαλείας.
Ξαφνικά σ' έπιασαν οι καλοσύνες;
Όχι βέβαια. Έχασα την εύνοια του Μεγάλου Αφέντη.
Ως αντάλλαγμα για τους κωδικούς, ζητάω ασφαλές πέρασμα απ' τον Κώλο.
Θα μας εξασφαλίσεις πρόσβαση χωρίς να χτυπήσει συναγερμός;
- Ναι, αδερφέ. - Μπορώ να σας πω λίγο;
Πριν λίγο του μιλούσα και ήταν έτοιμος να μας σκοτώσει.
- Προσπάθησε να με σκοτώσει. - Και μένα. Πολλές φορές.
Όταν ήμασταν παιδιά, μεταμορφώθηκε σε φίδι.
Ξέρει ότι μ' αρέσουν τα φίδια, και όταν πήγα να το πιάσω...
ξανάγινε άνθρωπος και είπε, "Εγώ είμαι!".
Και με μαχαίρωσε. Ήμασταν 8 χρονών.
Αν κλέψουμε σκάφος, πρέπει να διώξουμε τους φρουρούς.
Γιατί δεν αφήνουμε ελεύθερο το τέρας;
- Σκάσε. - Έχετε τέρας;
Δεν υπάρχει τέρας. Βλακείες λέει.
- Θα ξεκινήσουμε επανάσταση. - Επανάσταση;
Θα σου εξηγήσω αργότερα.
- Ποιος είναι αυτός, είπαμε; - Θα σου εξηγήσω αργότερα.
Πρωτόπλασμα είναι αυτό που βγαίνει από μέσα σου ή αυγά;
Μοιάζουν με αυγά.
- Ψάχνω τον Κοργκ. - Ποιος ρωτάει;
Εσύ ρωτάς, αλλά με ψάχνει κι άλλος ή μόνο εσύ;
Ο Άρχοντας του Κεραυνού στέλνει χαιρετίσματα.
Η επανάσταση ξεκίνησε!
- Επανάσταση; Πώς έγινε αυτό; - Δεν ξέρω.
Αλλά το σύστημα υπακοής έχει απενεργοποιηθεί...
και οι σκλάβοι πήραν τα όπλα.
- Μισώ αυτή η λέξη. - Ποια; Το "σύστημα";
Όχι. Γιατί να μισώ το "σύστημα"; Την άλλη λέξη από "Σ".
Συγγνώμη. Οι κρατούμενοι με δουλειά πήραν τα όπλα.
Καλύτερα έτσι.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Διαφωνώ. Η επικοινωνία δεν είναι το φόρτε της οικογένειας.
Δεν έχεις ιδέα. Μεγάλη αποκάλυψη απ' την τελευταία φορά που μιλήσαμε.
Γεια.
Ο Όντιν μας ένωσε.
Είναι σχεδόν ποιητικό ότι ο θάνατός του έπρεπε να μας διχάσει.
Μπορούσαμε να είμαστε ξένοι τώρα. Δυο διάδοχοι του στέμματος, χαμένοι.
Νόμιζα ότι δεν ήθελες να το συζητήσεις.
- Ίσως είναι καλύτερα να μείνω εδώ. - Αυτό σκεφτόμουν κι εγώ.
- Μόλις συμφώνησες μαζί μου; - Αυτό το μέρος είναι τέλειο για σένα.
Άγριο, χαοτικό, άνομο. Θα τα πας μια χαρά εδώ.
Μ' έχεις για τόσο τιποτένιο;
Λόκι, σε είχα για πολύ ανώτερο.
Πίστευα ότι θα πολεμούσαμε μαζί για πάντα.
Αλλά τελικά, εσύ είσαι εσύ κι εγώ είμαι εγώ.
Ίσως υπάρχει ακόμα καλό μέσα σου, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς.
Οι δρόμοι μας χώρισαν πριν πολύ καιρό.
Ναι.
- Καλύτερα να μην ειδωθούμε ξανά. - Αυτό ήθελες πάντα.
Ας κάνουμε το "Φέρτε βοήθεια!"
- Τι; - "Φέρτε βοήθεια".
- Όχι. - Αφού το λατρεύεις.
- Πετυχαίνει πάντα. - Είναι εξευτελιστικό.
Έχεις καλύτερο σχέδιο; Θα το κάνουμε.
Δε θα κάνουμε το "Φέρτε βοήθεια".
Φέρτε βοήθεια! Ο αδερφός μου πεθαίνει!
Βοηθήστε τον!
Κλασικό.
- Το μισώ ακόμα. Εξευτελιστικό. - Για μένα δεν είναι.
- Ποιο σκάφος είπε να πάρουμε; - Τη Ναυαρχίδα.
Αν και νομίζω ότι δεν αρκεί για να κάνει τη διαφορά.
Λόκι...
Σε πρόδωσα πολλές φορές, αλλά τώρα δεν είναι προσωπικό.
Η αμοιβή για την αιχμαλωσία σου θα με φτιάξει για τα καλά.
- Ποτέ δεν ήσουν συναισθηματικός, έτσι; - Πιο εύκολο να τ' αφήσεις να καεί.
Συμφωνώ.
Φαίνεται οδυνηρό.
Αγαπημένε μου αδερφέ, γίνεσαι προβλέψιμος.
Σ' εμπιστεύομαι, με προδίδεις και ο κύκλος ξαναρχίζει.
Στη ζωή υπάρχει άνθιση, υπάρχει αλλαγή.
Αλλά εσύ απ' ότι φαίνεται θες να μείνεις ο ίδιος.
Θέλω να πω ότι θα είσαι πάντα ο Θεός της Απάτης.
Αλλά θα μπορούσες να είσαι πολλά περισσότερα.
Τ' αφήνω εδώ αυτό.
Όλοι κάπου μένουν, οπότε καλή τύχη.
Θα τα καταφέρω. Είναι απλά ένα σκάφος.
Πιστοί Σακαριανοί.
Ο Άρχοντας του Κεραυνού έκλεψε το σκάφος μου και τον Πρωταθλητή μου;
Σακαριανοί, πετάξτε. Πιάστε τον. Μην τον αφήσετε να φύγει.
- Ωραίο σημάδι. - Ευχαριστώ.
Άνοιξε τις πόρτες.
Ελπίζω να είσαι πιο δυνατός απ' όσο δείχνεις.
Γιατί;
- Δεν πρέπει να ρίξουμε κι εμείς; - Ναι, πρέπει.
Πού είναι τα όπλα;
Δεν υπάρχουν όπλα. Είναι σκάφος αναψυχής.
Ο Αφέντης το χρησιμοποιεί για διασκέδαση και όργια.
Είπε ότι το χρησιμοποιεί για όργια;
Ναι. Μην αγγίξεις τίποτα.
Όχι!
- Μπες μέσα! - Σ' ένα λεπτό!
Πρέπει να βοηθήσω. Πάρε το πηδάλιο.
- Δεν ξέρω να το οδηγώ! - Είσαι επιστήμονας. Τόσα πτυχία έχεις.
Όχι για να πετάω εξωγήϊνα σκάφη!
Κάποιο όπλο θα 'χει αυτό το πράγμα. Αυτό μοιάζει με όπλο.
Ναι!
Πλησιάζουμε τον Κώλο του Διαβόλου.
Να το εισιτήριο διαφυγής μας.
Τι είναι αυτό;
Ευχαριστώ.
Θα φύγουμε μ' αυτό το τεράστιο σκάφος. Έρχεσαι;
Απ' ότι φαίνεται, χρειάζεστε επειγόντως έναν αρχηγό.
Ευχαριστούμε.
Πάμε!
Ασγκαρντιανοί! Μια παραστρατημένη ψυχή...
έκλεψε το ξίφος του Μπάϊφροστ.
Πείτε μας πού είναι, αλλιώς θα υπάρξουν συνέπειες.
Άσχημες.
Λοιπόν;
Εσύ.
Λοιπόν, δήμιε;
Περίμενε!
Ξέρω πού είναι το ξίφος.
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα ξαναγύριζα.
Νόμιζα ότι θα ήταν καλύτερα.
Όχι ότι τώρα δεν είναι. Απλώς, τώρα καίγεται.
Εκεί, πάνω στα βουνά. Ίχνη θερμότητας.
Πολλοί άνθρωποι μαζί. Πάει να τους βρει.
Άφησέ με στο παλάτι και θα την απομακρύνω.
- Θα σκοτωθείς. - Σημασία έχουν οι άνθρωποι.
Όσο θ' ασχολούμαι με τη Χέλα, εσείς βγάλτε τους απ' το Άσγκαρντ.
- Πώς θα το κάνουμε αυτό; - Έχω κάποιον στο έδαφος.
Άσγκαρντ...
Έφτασε εκείνη.
- Τώρα το σκάφος έχει όπλο. - Το αναλαμβάνω εγώ.
Βρήκα αυτό στο οπλοστάσιο.
Καλή τύχη.
Μεγαλειότατε...
Μην πεθάνεις.
Ξέρεις τι εννοώ.
Προχωράτε!
Πηγαίνετε στο Μπάϊφροστ.
Αδερφή.
- Είσαι ακόμα ζωντανός. - Μ' αρέσει όπως το έκανες.
- Άλλαξες τη διακόσμηση. - Η λύση του πατέρα σε όλα τα προβλήματα...
- ήταν να τα καλύπτει. - Ή να τα διώχνει μακριά.
Σου είπε ότι ήσουν άξια. Και μένα το ίδιο μου είπε.
Βλέπεις; Ποτέ δεν τον ήξερες.
Όχι στα καλύτερά του.
Ο Όντιν κι εγώ πνίξαμε ολόκληρους πολιτισμούς στο αίμα και στα δάκρυα.
Από πού νομίζεις προήλθε όλος αυτός ο πλούτος;
Και μια μέρα αποφάσισε να γίνει φιλανθρωπικός βασιλιάς.
Να προωθήσει την ειρήνη και να προστατέψει τη ζωή.
- Για να κάνει εσένα. - Καταλαβαίνω τον θυμό σου...
και ως αδερφή μου, έχεις δικαίωμα στο θρόνο.
Κι εγώ θέλω να κυβερνήσει κάποιος άλλος, αλλά όχι εσύ.
Εσύ είσαι ό,τι χειρότερο.
Σήκω. Κάθεσαι στη θέση μου.
Ο πατέρας μού είπε κάποτε...
ότι ένας σοφός βασιλιάς ποτέ δεν επιδειώκει πόλεμο.
Αλλά πρέπει να είναι πάντα έτοιμος γι' αυτόν.
Κάντε πίσω!
Φύγετε!
Για να είμαι ειλικρινής, περίμενα περισσότερα.
Χέϊμνταλ!
Το ξίφος!
Η διαφορά μας είναι ότι εγώ είμαι το πρώτο παιδί του Όντιν, η νόμιμη διάδοχος.
Η σωτήρας του Άσγκαρντ. Κι εσύ είσαι ένα τίποτα.
Τόσο απλό που κι ένας τυφλός θα το έβλεπε.
Τώρα μου θυμίζεις τον μπαμπά.
Αυτός ο ηλίθιος σκύλος δε λέει να πεθάνει!
Όλα θα πάνε καλά, Βαλ. Ασ' το σε μένα.
Ήθελες να μάθεις ποιος είμαι;
- Τι είναι αυτά που λες; - Θα δεις.
Βλέπεις; Κανείς δε θα πάει πουθενά.
Θα πάρω το ξίφος, ακόμη κι αν χρειαστεί να τους σκοτώσω όλους.
Γεια σου, φίλε. Είμαι ο Κοργκ κι αυτός ο Μίεκ.
Θα μπούμε στο σκάφος και θα φύγουμε από 'δω. Έρχεσαι;
Ο σωτήρας σας είναι εδώ!
Σας έλειψα; Όλοι στο σκάφος τώρα.
- Καλωσήρθες. Σε είδα να έρχεσαι. - Φυσικά με είδες.
Φιλότιμη προσπάθεια, αλλά δεν είχες καμιά ελπίδα.
Βλέπεις, δεν είμαι βασίλισσα ούτε τέρας.
Είμαι η Θεά του Θανάτου.
Τι Θεός ήσουν εσύ, είπαμε;
Ακόμη και με δύο μάτια, έβλεπες τη μισή εικόνα.
Είναι πολύ δυνατή. Χωρίς το σφυρί, δε μπορώ.
Είσαι ο Θορ, ο Θεός των Σφυριών;
Το σφυρί σε βοηθούσε να ελέγξεις τη δύναμή σου.
Δεν ήταν ποτέ η πηγή της δύναμής σου.
Είναι πολύ αργά. Κατέλαβε ήδη το Άσγκαρντ.
Το Άσγκαρντ δεν είναι ένα μέρος. Ποτέ δεν ήταν.
Κι εδώ θα μπορούσε να είναι Άσγκαρντ.
Το Άσγκαρντ είναι εκεί που βρίσκεται ο λαός μας.
Ακόμα και τώρα, αυτή τη στιγμή, σε χρειάζονται.
Δεν είμαι τόσο δυνατός όσο εσύ.
Όχι. Είσαι δυνατότερος.
Πες μου, αδερφέ. Τι Θεός ήσουνα;
- Άργησες; - Σου λείπει ένα μάτι.
Δεν τελειώσαμε.
Νομίζω ότι πρέπει να διαλύσουμε τους Αντεκδικητές.
Χτύπα τη με κεραυνό.
Την χτύπησα με τον μεγαλύτερο κεραυνό που υπάρχει και δεν έπαθε τίποτα.
Πρέπει να την καθυστερήσουμε μέχρι να επιβιβαστούν όλοι.
Δεν αρκεί. Όσο βρίσκεται στο Άσγκαρντ τόσο πιο δυνατή γίνεται.
Θα μας κυνηγήσει. Πρέπει να τη σταματήσουμε εδώ και τώρα.
- Οπότε, τι κάνουμε; - Δεν κάνω το "Φέρτε βοήθεια".
Το Άσγκαρντ δεν είναι ένα μέρος. Είναι ο λαός του.
Λόκι, όλο αυτό δεν ήταν για ν' αποτραπεί το Ράγκναροκ, αλλά για να το προκαλέσει.
Το κρανίο του Σέρτερ στο θησαυροφυλάκιο.
Είναι ο μόνος τρόπος.
Τολμηρή κίνηση, αδερφέ. Ακόμη και για μένα.
- Πάμε; - Μετά από σένα.
Αυτό είναι τρέλα.
Φύγετε τώρα!
Για το Άσγκαρντ!
Χέλα!
Με την Αιώνια Φλόγα, αναγεννήσου!
Χέλα, αρκετά!
Θες το Άσγκαρντ; Είναι δικό σου.
Ό,τι παιχνίδι κι αν παίζεις, δε θα πιάσει.
- Δε μπορείς να με νικήσεις. - Το ξέρω.
Αλλά μπορεί αυτός.
Τρέμε, Άσγκαρντ! Είμαι η καταστροφή σου!
Οι άνθρωποι είναι ασφαλείς. Αυτό έχει σημασία μόνο.
- Ολοκληρώνουμε την προφητεία. - Μισώ αυτή την προφητεία.
Κι εγώ, αλλά δεν έχουμε επιλογή. Ο Σέρτερ θα καταστρέψει το Άσγκαρντ...
και τη Χέλα, για να γλυτώσει ο λαός μας.
Πρέπει να τον αφήσουμε να το κάνει, αλλιώς...
Όχι!
Χαλκ, σταμάτα, ηλίθιε!
Χαλκ, σταμάτα! Για μια φορά στη ζωή σου, μην καταστρέψεις!
- Μεγάλο τέρας! - Πάμε!
Εντάξει!
Είμαι η καταδίκη του Άσγκαρντ!
Η ζημιά δεν είναι πολύ μεγάλη. Όσο αντέχουν τα θεμέλια...
μπορούμε να το ξαναχτίσουμε.
Θα γίνει ο παράδεισος για όλους τους ανθρώπους και εξωγήινους του σύμπαντος.
Πάνε τα θεμέλια. Συγγνώμη.
Τι έκανα;
Μας έσωσες απ' τον αφανισμό.
Το Άσγκαρντ δεν είναι ένα μέρος.
Είναι ο λαός του.
Σου πάει.
Ίσως δεν είσαι τόσο κακός τελικά, αδερφέ.
- Ίσως όχι. - Ευχαριστώ.
Αν ήσουν εδώ, μπορεί και να σ' αγκάλιαζα.
Εδώ είμαι.
Ο θρόνος σου.
Λοιπόν, Βασιλιά του Άσγκαρντ.
- Που πάμε τώρα; - Δεν είμαι σίγουρος.
Καμιά πρόταση;
- Μίεκ, από πού είσαι; - Ο Μίεκ πέθανε.
Τον πάτησα κατά λάθος στη γέφυρα.
Έχω τύψεις και τον κουβαλάω όλη μέρα.
Μίεκ, είσαι ζωντανός! Είναι ζωντανός. Τι ρώτησες;
Στη Γη, λοιπόν.
Το βρίσκεις καλή ιδέα να επιστρέψεις στη Γη;
Φυσικά. Με λατρεύουν στη Γη, είμαι πολύ δημοφιλής.
Να το επαναδιατυπώσω.
Το βρίσκεις καλή ιδέα να με πας πίσω στη Γη;
Μάλλον όχι, για να είμαι ειλικρινής.
Μην ανησυχείς, αδερφέ. Όλα θα πάνε καλά.
Πρέπει να σας πω ότι είμαι περήφανος για όλους σας.
Αυτή η εξέγερση είχε μεγάλη επιτυχία. Μπράβο μας.
Πολλά συγχαρητήρια. Ελάτε.
Όχι; Και σε μένα. Έπαιξα μεγάλο ρόλο.
Δε νοείται εξέγερση, αν δεν υπάρχει κάποιος να εκθρονίσεις.
Γι' αυτό, παρακαλώ. Και ευχαριστώ πολύ.