Θα σου μιλήσω για τη Χέντβιγκ.
Το πιο παράξενο κι εύθυμο κορίτσι που μπορείς να φανταστείς.
Για το πώς έγινε φίλη μου.
Και για το πώς την έχασα.
ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΟΥ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΜΑΓΙΑ ΛΟΥΝΤΕ ΚΑΙ ΛΙΣΑ ΑΪΣΑΤΟ
Εκεί που δεν έχει περπατήσει κανείς
Βλέπεις κάποιον γνωστό
Κάποιον που σε κάνει να γελάς
Κάποιον που σου λείπει καιρό
Κάποιον που σε κάνει να κοιτάς
Μια ελπίδα που εγκατέλειψες παλιά
Ναι!
Πάμε!
Πάμε, παιδιά.
Ένα φως μες στη νυχτιά
Και θα σου πω για τότε που έτρεμα τα Χριστούγεννα.
Νόμιζα ότι δεν θα ξαναένιωθα χαρούμενος.
Πετά και κατεβαίνει χαμηλά
Πρώτα Χριστούγεννα χωρίς τη Γιούνι.
Νιώθω ζωντανός ξανά
Τη μεγάλη μου αδερφή.
Όταν εσύ με κοιτάς
Θα είμαι πάντοτε κοντά
Συγκεντρώσου!
Κοντά
Χιονοπόλεμος!
Πετά και κατεβαίνει χαμηλά
Διάνα!
Νιώθω ζωντανός ξανά
Θα παίξεις;
Όταν εσύ με κοιτάς
Δεν μπορώ.
Και εγώ θα είμαι πάντοτε κοντά
Χιονίζει.
Ναι.
Χιόνισε πολύ χθες.
Αλήθεια;
Ναι.
Λοιπόν…
Τα λέμε.
Ζεστό κρασί! Για ελάτε!
Ελάτε για ζεστό κρασί!
ΓΙΟΥΝΙ ΣΑΤΕΡ ΝΤΑΒΑΝ 12-6-2008 / 25-5-2024
Πάλι κάθεσαι εδώ μόνος σου;
Ναι.
Η μαμά κι ο μπαμπάς είναι απασχολημένοι.
Πολλές ετοιμασίες πριν από τις γιορτές.
Ναι, πολλές.
Να σε! Επιτέλους!
Νόμιζα ότι δεν θα έβγαινες ποτέ.
Σε ξέρω;
Όχι.
Σωστά. Τι αγένεια εκ μέρους μου!
Με λένε Χέντβιγκ. Όχι, στάσου.
Πρέπει να συστηθώ σωστά, με το πλήρες όνομά μου.
Με λένε Χέντβιγκ Χάνσεν.
Θα ήθελα πολύ να πω ότι με λένε
Χέντβιγκ Βικτόρια Γιοχάνα Ρόζενταλ Έκελουντ ή κάτι τέτοιο,
αλλά θα ήταν ψέμα,
και δεν πρέπει να λέμε ψέματα.
Τιμή μου!
Εσύ;
Έχεις όνομα;
Ναι. Γιουλιάν.
Γεια. Δεν ξέρεις πόσο ξέφρενα χαρούμενη είμαι που σε γνωρίζω.
Πάμε.
Κολυμπάς πολύ γρήγορα. Και μακριά.
Μπρος και πίσω.
Έχασα το μέτρημα.
Είσαι εκπληκτικός κολυμβητής.
Πώς έμαθες κολύμπι; Προπονείσαι πολύ;
Ναι, αρκετά.
Υπέροχο να μπορείς να διασχίζεις το νερό σαν ψάρι.
Ή καρχαρίας.
Ή ένα χαρωπό δελφίνι.
Λατρεύω τα δελφίνια. Εσύ;
-Φυσικά. -Είναι σαν να χαμογελούν συνεχώς.
Μάλλον επειδή χαίρονται που κολυμπούν.
-Δεν συμφωνείς; -Ίσως.
Είσαι τυχερός που κολυμπάς τόσο καλά.
Δεν το έχω πολυσκεφτεί.
Θα πρέπει να το σκεφτείς καλά κι εμφατικά!
-Εσύ; Δεν ξέρεις να κολυμπάς; -Όχι.
Αλλά η μεγαλύτερη επιθυμία μου στον κόσμο
είναι να μάθω να κολυμπάω.
-Να η χριστουγεννιάτικη ευχή μου. -Καλή ιδέα.
Θα ήμουν πιο ολοκληρωμένη αν μπορούσα να κολυμπήσω.
Πάντως μου φαίνεσαι μια χαρά ολοκληρωμένη.
Είναι ό,τι πιο αστείο έχω ακούσει εδώ και πολύ καιρό.
Κοίτα γύρω σου!
Τόσο όμορφα, που νιώθεις ότι η καρδιά σου θα σκάσει
και το μυαλό σου θα εκραγεί!
Λατρεύω τα Χριστούγεννα.
Δεν ξέρω. Δεν με πολυνοιάζουν.
-Τι; -Δεν με νοιάζουν τα Χριστούγεννα.
Είσαι εξαιρετικά αστείος.
Όχι, αλήθεια λέω.
Μα όλα τα παιδιά λατρεύουν τα Χριστούγεννα.
Όχι εγώ.
Ξέρεις; Μάλλον κολυμπάς πολύ.
Το νερό έχει φράξει το μυαλό σου.
Τουλάχιστον μπορώ να κολυμπήσω.
Γιατί δεν μαθαίνεις κολύμπι
αφού είναι τόσο σημαντικό για σένα;
Αυτό δεν σε αφορά.
Τέλος πάντων. Πρέπει να πάω σπίτι.
Ωραία. Λες και με νοιάζει!
Νομίζω ότι μιλάς πολύ.
Κι εσύ είσαι κατσούφης σαν σιωπηλή χελώνα βάλτου.
Χελώνα βάλτου;
Ναι, και βρομάνε!
Γεια. Και αντίο. Για πάντα!
Γιουλιάν, περίμενε.
Δεν το εννοούσα. Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Σκεφτόμουν ότι θα μπορούσαμε να γίνουμε φίλοι.
Ναι, σίγουρα.
Είμαι βέβαιη ότι ακούγεται περίεργο,
αλλά νομίζω ότι θα το μετανιώσουμε φρικτά
αν δεν γίνουμε φίλοι.
Θα το μετανιώνουμε για μια ζωή αν αφήσουμε ο ένας τον άλλον τώρα.
Αντί να πάρει ο καθένας τον δρόμο του,
θα έρθεις μαζί μου, στο σπίτι μου.
Δεν είναι μακριά. Οδός Φιορδ 2.
Μετά την προβλήτα.
Έχω μπισκότα τζίντζερ και κακάο. Και έχουμε στολίσει πανέμορφα.
Θα το λατρέψεις!
Μη φεύγεις, σε παρακαλώ.
-Γεια. -Γεια σου.
Θες να παίξουμε, Γιουλιάν;
Όλα τα παιχνίδια έχουν κοιλόπονο.
Είναι πολύ σοβαρά, και πρέπει να κάνεις τον νοσοκόμο.
Ώρα για φαγητό.
-Ψαροκεφτέδες. -Ως συνήθως.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Ναι.
Πέρασες καλά σήμερα;
Ναι. Εσείς;
Λοιπόν…
-Φυσικά. -Ναι.
Ναι.
Θα ανάψουμε ένα κερί απόψε Θα το ανάψουμε για τη χαρά
Λάμπει για το ίδιο Και όσους είναι εδώ δα
Μην παίζεις με το φαγητό, Αγκούστα.
Θα ανάψουμε δύο κεριά απόψε Δύο κεριά για ελπίδα και χαρά
Χιονίζει πολύ.
Ναι.
-Πρέπει να φτυαρίσουμε… -Το κηροπήγιο;
Το κηροπήγιο;
Αύριο είναι η τέταρτη Κυριακή της Δευτέρας Έλευσης.
-Ναι. -Χριστούγεννα σε πέντε μέρες.
Σε μόνο πέντε μέρες!
Χριστούγεννα σε πέντε μέρες!
Πάω να φτυαρίσω το χιόνι.
Ναι.
Η μαμά είναι…
Ναι, είναι…
Πρέπει να της δώσουμε χρόνο.
19 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΕΡΜΗΣ
Δεν χωράμε.
Ούτε αυτά μπορούν να κοιμηθούν.
Αν μπουν όλα αυτά εδώ μέσα,
δεν θα κοιμηθεί κανείς μας.
Έλα.
Όνειρα γλυκά, φίλοι μου.
Τι σημαίνει αυτό που είπε ο μπαμπάς;
-Ποιο; -Για ποιο πράγμα να δώσουμε χρόνο;
-Δεν ξέρω. -Θα βοηθήσει τη Γιούνι;
Δεν ξέρω.
Μπορεί ο χρόνος να κάνει τη Γιούνι να μην είναι πεθαμένη;
Δεν ξέρω, Αγκούστα. Δεν νομίζω.
Κοιμήσου τώρα, αδερφούλα.
Οδός Φιορδ… Ναι.
Ήρθες!
Απ' ό,τι φαίνεται.
Έλα, καλέ μου φίλε, Γιουλιάν.
Καλώς ήρθες στη Φωλιά του Χειμώνα!
-Το σπίτι σου έχει όνομα; -Ναι.
Κάθε αξιοσέβαστο σπίτι πρέπει να έχει.
Το δικό σου δεν έχει όνομα;
Να πεις στους γονείς σου ότι πρέπει να βρείτε όνομα αμέσως!
Η Φωλιά του Χειμώνα είναι τέλεια. Ήξερα ότι θα μ' άρεσε όταν μετακομίσαμε.
Πώς να μην είναι ωραία με τέτοιο όνομα;
Πότε μετακομίσατε εδώ;
Όταν ήμουν μικρή.
-Έχεις αδερφό; -Έναν μεγάλο αδερφό.
Είναι καταπληκτικός.
Πολύ καλοσυνάτος και σοφός.
Και καλός στα πάντα.
Είναι τέλειος στη ζωγραφική. Κοίτα, αυτός είναι.
Μερικές φορές προσπαθώ κι εγώ.
Έχω υπέροχες εικόνες στο μυαλό,
αλλά δεν μπορώ να τις βγάλω.
Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Αλλά τα σχέδια του αδερφού μου
είναι σαν να θέλουν να πηδήξουν από τη σελίδα και να ζωντανέψουν.
Ελπίζω να τον γνωρίσεις μια μέρα.
Εσύ είσαι αυτή;
Δεν ξέρω να ζωγραφίζω, αλλά ξέρω πατινάζ.
Έλα!
Κρίμα να μη σ' αρέσουν τα Χριστούγεννα. Θα βοηθούσες να στολίσω.
Να στολίσεις;
-Δεν τελείωσες; -Ούτε καν.
Είναι σημαντικό να στολίσεις κάθε δωμάτιο.
Μπορώ να σε βοηθήσω λίγο.
Τέλεια. Ακολούθησέ με.
Ο άγγελος πάει στο μπάνιο.
-Διακοσμείτε το μπάνιο σας; -Φυσικά.
Δεν θα ζήλευες αν ήσουν μπάνιο,
και το σαλόνι ήταν άψογα διακοσμημένο
ενώ εσύ δεν είχες έναν άγγελο ή έστω ένα στεφάνι;
Δεν νομίζω ότι ένα μπάνιο μπορεί να ζηλέψει.
Ειδικά τα μπάνια.
Δεν αναγνωρίζεται η σημαντική δουλειά που κάνουν.
Κάθε δωμάτιο έχει αισθήματα.
Ειδικά στη Φωλιά του Χειμώνα.
Είδες;
Το στεφάνι μπαίνει στην ντουλάπα.
Ακόμα κι αν πας να πάρεις μια σκούπα, δεν ξεχνάς ότι είναι Χριστούγεννα.
Για δες. Χάθηκε το καρφί.
Πάω να φέρω καινούριο.
Τα παγοπέδιλά σου…
-Είναι… -Ωραία, έτσι; Για καλλιτεχνικό πατινάζ.
-Ναι. Πολύ ωραία. -Θα σου δώσω κάτι να το κρεμάσεις.
Ορίστε, επίτιμε καλεσμένε.
Μαγειρεύεις πολύ;
Όλη την ώρα. Ιδίως ζεστή σοκολάτα.
Χρειάζομαι σαντιγί.
Φτιάχνω παραπάνω για πρωινό.
Τι; Πίνεις κακάο για πρωινό;
Κάθε πρωί.
-Σε αφήνουν; -Εσύ τι λες;
Χαίρομαι που είσαι εδώ.
Αστειευόσουν. Δεν γινόταν να μη σ' αρέσουν τα Χριστούγεννα.
Κανείς δεν τα μισεί ενώ έχει τόσο ευγενικά μάτια.
Ιδίως κάποιος που λέγεται Γιουλιάν.
Έχω γενέθλια παραμονή Χριστουγέννων. Γι' αυτό με λένε Γιουλιάν.
Αλήθεια;
Ο χριστουγεννιάτικος Γιουλιάν.
Είναι σαν θαύμα.
Θα είναι καταπληκτικοί οι γονείς σου για να έκαναν κάτι τέτοιο.
Ναι. Ο μπαμπάς είναι λιγάκι παλαβός.
Η μαμά λέει πολύ αστείες ιστορίες.
Και γελάει τόσο δυνατά, που σχεδόν ντροπιάζεται.
Αλλά ο μπαμπάς λέει ότι λατρεύει το γέλιο της.
Δεν γελάνε πολύ αυτόν τον καιρό.
Γιατί;
Έχουν γίνει λίγο…
Είναι λες και
τους έχουν αλλάξει
με κάποιες φιγούρες που τους μοιάζουν.
Μήπως έχουν δουλειά πριν από τις γιορτές;
Φυσιολογικό.
Δεν έχουμε στολίσει καθόλου.
Δεν έχουμε βάλει καν κεριά στο κηροπήγιο.
Αυτό είναι τρομερό.
Νομίζω ότι ξέχασαν ότι είναι Χριστούγεννα.
Να τους το θυμίσεις.
Εγώ;
Ναι. Ποιος άλλος;
Φτάσαμε.
-Ναι. -Περίμενε να σου βγάλω τις μπότες.
Έλα.
Γιουλιάν!
Κεριά!
Ανάβουμε ένα κερί, δύο κεριά, τρία
Ένα κερί, δύο κεριά, τρία Ένα κερί…
Το βρήκα στην ντουλάπα στο υπόγειο.
-Ναι. Ωραία. -Το γυάλισα κιόλας.
Μπράβο σου.
Έχω μια ιδέα. Αν πούμε ότι η Γιούνι θα ανάψει το τέταρτο κερί,
ίσως είναι ευτυχισμένη ξανά.
Ίσως γυρίσει για τα Χριστούγεννα.
Ωραία ιδέα, Αγκούστα,
αλλά δεν πάει ακριβώς έτσι.
Όχι ακριβώς;
Όχι.
Αυτό που ήθελα να πω…
Αγκούστα…
Ώρα για ύπνο. Έλα.
Δεν θα φάμε βραδινό;
Ναι, ίσως…
Γιουλιάν,
θα φτιάξεις σάντουιτς;
Έρχομαι.
Δεν πειράζει.
Βοήθεια!
-Έρχομαι! Περίμενε! -Γιουλιάν, πρέπει να με βοηθήσεις!
-Δεν μπορώ να το κάνω! -Έρχομαι!
Ήρθα!
Ευτυχώς! Δεν μπορούσα να το κάνω μόνη μου.
Έλα.
Ένα, δύο, τρία!
-Ναι! -Ας συνεχίσουμε.
Ήξερες ότι κάθε χιονονιφάδα είναι διαφορετική;
Δεν το είχα σκεφτεί.
Πρέπει να το σκεφτείς πολύ προσεκτικά.
Άπειρες νιφάδες χιονιού, και καμία δεν είναι ίδια.
Τέλειο.
Κοίτα! Ένα φρέσκο τριαντάφυλλο.
Κι αυτή μοιάζει με ιστό αράχνης.
Κοίτα! Ένα γρανάζι.
Κι ένα εξάγωνο αστέρι της Βηθλεέμ.
Υποθέτω πως αρκεί.
Αρκεί για τι;
Δεν έχω ιδέα.
Μπορούμε να φτιάξουμε έναν χιονάνθρωπο,
αλλά είναι πολύ συνηθισμένος.
Μια γυναίκα του χιονιού είναι λιγότερο συνηθισμένη.
Φυσικά.
Ή μια γριά θεία!
Μια γκρινιάρα, γριά θεία.
Ή ένα τρελούτσικο ξαδερφάκι ή…
Μια αδερφή;
Ναι! Μια αδερφή του χιονιού.
Είσαι πολύ έξυπνος, Γιουλιάν.
Κι εγώ πάντα ήθελα μια μεγάλη αδερφή.
Ναι.
Πρέπει να βάλεις τα μάτια εδώ.
Ξαναφτιάξ' τα.
Κάτι λείπει. Περίμενε.
Κοίτα. Χριστουγεννιάτικα τριαντάφυλλα.
Μια μεγάλη αδερφή θέλει τριαντάφυλλα για τα Χριστούγεννα.
Ναι.
Πανέμορφη.
Ναι.
Τώρα έχουμε μια μεγάλη αδερφή.
Συμβαίνει κάτι, Γιουλιάν;
Η μεγάλη μου αδερφή,
η Γιούνι,
πέθανε το καλοκαίρι.
Γιουλιάν…
Λίγο πριν από τα γενέθλιά της.
Θα έκλεινε τα 16.
Οπότε, αυτά θα είναι τα πρώτα σου Χριστούγεννα χωρίς εκείνη.
Τρως τηγανητά αυγά;
Πάλι μόνη σου είσαι σήμερα;
Ναι, έχουν πάει για ψώνια.
Χέντβιγκ. Κάποιος είναι εκεί.
Ένας ηλικιωμένος.
Πού είναι;
Στεκόταν εκεί και κοιτούσε επίμονα το σπίτι.
Ξέρεις ποιος είναι;
Με πειράζεις.
Όχι, το ορκίζομαι.
Έχεις παππού ή κάτι τέτοιο;
Ή έναν ηλικιωμένο θείο;
-Πέθαναν χρόνια πριν. -Μα…
Ξέχνα τον ηλικιωμένο.
Αμάν! Ξέχασα την κέτσαπ.
Έτοιμο το φαγητό.
Θα έρθεις;
Η κέτσαπ είναι ό,τι καλύτερο.
Ευχαριστώ. Καλά Χριστούγεννα.
Γεια.
Γεια σου, Γιον.
Τελείωσες;
-Με τα δώρα; -Όχι.
Όχι. Όχι ακριβώς.
Η μαμά και ο μπαμπάς…
Ναι.
Χιονίζει πολύ.
Ναι.
Ό,τι πρέπει για χιονόμπαλες.
Ναι.
Μάλλον θα τα πούμε αργότερα.
Ναι. Μάλλον.
-Αντίο. -Αντίο.
20 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΑΦΡΟΔΙΤΗ
Χέντβιγκ!
Χέντβιγκ;
Πάνω είσαι;
Χέντβιγκ;
-Γεια. -Γεια!
-Για μένα; -Ναι, για σένα.
Μα δεν είναι ακόμα Χριστούγεννα.
Δεν είναι χριστουγεννιάτικο δώρο. Έλα.
Δεν είναι μεγάλο.
-Όχι. -Αλλά είναι μαλακό.
Λένε ότι τα μαλακά δώρα είναι βαρετά. Δεν συμφωνώ.
Κανένα δώρο δεν είναι βαρετό. Το περιτύλιγμα το κάνει ήδη συναρπαστικό.
Όταν το ανοίξεις, βλέπεις αν είναι βαρετό ή όχι.
Είναι λάθος να λέμε ότι τα μαλακά δώρα είναι βαρετά.
Ναι. Άνοιξέ το.
Είμαι πολύ ενθουσιασμένη.
Ξετύλιξέ το.
Μα αν το ξετυλίξω, θα μάθω τι είναι.
Αυτό είναι το νόημα.
-Θα φύγει ο ενθουσιασμός. -Όχι, και…
Δεν καταλαβαίνεις;
Ενθουσιάζομαι με τον ενθουσιασμό!
Λες κι η καρδιά σου κάνει πατινάζ,
και στριφογυρνάς μέχρι να ζαλιστείς.
Μπορείς να το ανοίξεις;
Ναι.
Ωραίο χαρτί περιτυλίγματος.
Ένα μαγιό!
Είχαν και κίτρινο και μαύρο, αλλά αφού σ' αρέσει το κόκκινο…
Γιουλιάν! Σ' ευχαριστώ πολύ!
Είσαι έτοιμη;
Για ποιο πράγμα;
Σκέφτηκα να σου μάθω κολύμπι.
-Τι; -Είπες ότι αυτό ήθελες πιο πολύ απ' όλα.
Ναι. Γιατί όχι;
Τι να πάρω; Τι θα χρειαστώ; Πετσέτα, σκουφάκι;
Θα μαζέψω τα πράγματά μου γρήγορα.
Θα σε περιμένω έξω.
Συγγνώμη που άργησα.
Δεν έχω ξαναπάει σε πισίνα, δεν ήξερα τι να πάρω.
Τι συμβαίνει;
Εκείνος ο ηλικιωμένος πάλι.
Νομίζω ότι είχε κλειδιά της Φωλιάς του Χειμώνα.
Ξέρεις ποιος είναι;
Γιουλιάν, δεν μπορώ να σου τα πω όλα.
Μα δεν φοβάσαι κάποιον που τριγυρίζει στο σπίτι σου έτσι;
Δεν φοβάμαι.
Δεν φοβάμαι αυτό.
-Γιατί δεν μου λες… -Σταμάτα να ρωτάς, σε παρακαλώ.
Πάμε; Θα πηγαίναμε στην πισίνα.
Μ' αυτό θα μπεις;
Φυσικά. Αλλιώς θα βουλιάξω.
Αυτό ήρθες να μάθεις. Να επιπλέεις μόνη σου.
Αυτό σημαίνει κολυμπάω.
Φαίνεται λίγο…
Δεν ξέρω. Αφύσικο;
Δεν είναι.
Τελείως φυσικό.
Έλα, δεν δαγκώνει.
Θα το δούμε.
Είδες; Σιγά το πράμα.
Κάνε αυτό.
Έλα. Λύγισε τα γόνατά σου.
Τώρα κράτα την ανάσα σου και βάλε το κεφάλι.
Όχι! Αν μπει νερό στα πνευμόνια μου;
Δεν θα εισπνεύσεις. Μπορείς να κάνεις μπουρμπουλήθρες.
Ευκολάκι.
Το είδες; Τα κατάφερα!
Το ξανάκανα!
-Ωραία. Το 'πιασες. -Ναι!
Χρησιμοποίησε τα χέρια σου όπως σου έδειξα.
Έλα, μπορείς.
Ναι, θα το κάνω καταπληκτικά.
Κολύμπησα!
Το είδες, Γιουλιάν;
Εγώ, η Χέντβιγκ Χάνσεν, κολύμπησα!
Ξέρω να κολυμπάω!
Χέντβιγκ! Όχι τόσο μακριά! Είναι βαθιά.
Γύρνα πίσω!
Χέντβιγκ!
Είσαι καλά;
Εκεί στεκόσουν όταν σε πρωτοείδα.
Ζούπαγες τη μύτη σου στο τζάμι.
Έμοιαζες με γουρούνι.
Με καλό γουρούνι.
Δεν πειράζει αν δεν τα καταφέρεις σήμερα.
Πρέπει να εξασκηθούμε. Μέχρι να κολυμπήσεις σαν ψάρι.
Ή σαν δελφίνι.
Ναι.
Μην τα παρατάς.
Απλώς…
Ναι;
Δεν…
Δεν είμαι σίγουρη
ότι θα μπορέσω να το κάνω.
Γιατί όχι;
Τρελό αν σκεφτείς ότι το χιόνι είναι απλώς νερό.
Δεν είναι παράξενο
πως κάτι τόσο ελαφρύ, μαλακό και όμορφο
μπορεί να είναι τόσο κρύο,
σκοτεινό και δύσκολο;
Ναι, αλλά το νερό μπορεί να ξαναγίνει χιόνι, σωστά;
Αστέρια, ιστοί αράχνης, τριαντάφυλλα και…
Πράγματι.
Αυτό είναι αλήθεια.
Είσαι πολύ έξυπνος, Γιουλιάν.
Ναι.
Να κάνουμε αύριο κάτι στο οποίο είσαι εσύ καλή;
Τι;
Ας πάμε για πατινάζ.
-Πατινάζ; -Ναι, τα πάω χάλια στο πατινάζ.
Θα μου μάθεις.
Μπορώ να σου μάθω κάποια κόλπα.
Φρεσκοψημένο λέφσε.
Να πάρει!
Με τρόμαξες, μικρέ.
-Συγγνώμη. -Τι κάνεις εδώ; Χάθηκες;
Όχι.
Βασικά… Μπορεί να χάθηκα λιγάκι.
-Τελικά χάθηκες ή όχι; -Χάθηκα.
Αλλά μετά σκέφτηκα να αγοράσω μερικές κάρτες.
Χριστουγεννιάτικες.
Και έχετε πολλές.
Χάθηκες και αγοράζεις κάρτες;
Ναι.
Τι τυχερός!
Πολύ τυχερός.
Ό,τι πιο χαζό έχω ακούσει.
Εντάξει.
Τέλος πάντων. Δεν τις πουλάω μία μία.
Δεν χρειάζεσαι 100, έτσι;
Εκατό; Όχι. Σίγουρα όχι.
Καλύτερα να φύγω.
Καλά. Διάλεξε μία.
-Μπορώ; -Μία κάρτα.
Γρήγορα. Πριν αλλάξω γνώμη.
Ναι, φυσικά.
Ευχαριστώ.
-Να υποθέσω ότι έχεις όνομα; -Γιουλιάν.
Γιουλιάν.
Είμαι ο Χενρίκ.
Για ποιον είναι;
Για μια φίλη.
Ποια κάρτα θα αρέσει στη φίλη σου;
Μ' αρέσει πολύ αυτή εδώ.
Έχεις πολλούς φίλους;
Όχι.
Μόνο μία.
Ο Γιον ήταν ο φίλος μου, αλλά μετά βρήκα μια φίλη.
Αλλά τώρα νομίζω ότι έχω μόνο τη φίλη.
Ένας ή δύο καλοί φίλοι είναι καλύτεροι από 100 κακούς.
Όμως, θέλουν φροντίδα.
Ναι.
Κάποτε ήξερα…
ένα αγόρι σαν εσένα.
Μικρόσωμος για την ηλικία του, όχι πολύ καλός στο ποδόσφαιρο.
Ούτε εγώ είμαι.
Ξέρεις τι έκανε όταν όλοι έπαιζαν έξω στο διάλειμμα;
-Όχι. -Καθόταν μέσα και ζωγράφιζε όλη την ώρα.
Ζωγράφιζε στο δημοτικό και στο γυμνάσιο.
Τελικά, το έκανε επάγγελμα.
Αυτό το αγόρι… Ήσασταν εσείς!
Σωστά.
Πρέπει να αγαπάτε τα Χριστούγεννα για να ζωγραφίζετε έτσι.
Ναι, κάποτε τα αγαπούσα.
Ήσυχα, Μάρτα.
Μάρτα;
Έτσι τη φωνάζω.
Όλα τα αξιοσέβαστα μηχανήματα θέλουν ένα όνομα.
Πάλι πρέπει να σε επιδιορθώσω.
Σας έχω ξαναδεί.
Έξω από τη Φωλιά του Χειμώνα.
Έχω παράδοση αύριο. Πρέπει να βιαστώ.
Όμως, γιατί ήσασταν εκεί;
Είχατε τα κλειδιά. Γιατί δεν μπήκατε;
Μακριά από το σπίτι!
-Μα… -Φύγε τώρα. Φύγε!
Φύγε!
Γεια. Είσαι έτοιμη;
Γεια!
Έφερα ζεστό κακάο, μπισκότα με τζίντζερ, ζαχαρωμένα αμύγδαλα.
Και επιπλέον κάλτσες, μήπως βραχούμε,
και κουβέρτες, μήπως κρυώσουμε.
Πού είναι τα παγοπέδιλά σου;
Δεν θυμόμουν πού ήταν.
Κρέμονται στην ντουλάπα.
Αυτό δεν το θυμόμουν.
-Μα… -Έφερα και ντόνατς.
Ας φάμε αυτά πρώτα. Είναι πιο υγιεινά από τα μπισκότα.
Συνάντησα ξανά τον ηλικιωμένο.
Τον λένε Χενρίκ.
-Αυτός… -Ας κάνουμε πρώτα πατινάζ.
-Μα δεν έχεις τα παγοπέδιλά σου. -Και τι;
Ένας καλός πατινέρ είναι εξίσου καλός με ή χωρίς παγοπέδιλα.
Ορίστε.
Είσαι καλή στο πατινάζ χωρίς πέδιλα;
Φυσικά. Κοίτα.
-Δεν θα πας στον πάγο; -Όχι, θα μείνω εδώ.
Θα είμαι μια χαρά.
Χαλάρωσε. Θυμήσου να αναπνέεις.
Αναπνέω!
Όχι. Κρατάς την ανάσα σου.
Αν δεν ανέπνεα, θα ήμουν νεκρός.
Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο.
Θα ήταν πιο εύκολο αν ήσουν κι εσύ εδώ.
Σε διαβεβαιώνω ότι δεν θα ήταν.
Πρέπει να βρεις την ισορροπία σου.
Ψηλά το πιγούνι!
-Πρέπει να βλέπω πού πατάω. -Όχι, πρέπει να βλέπεις πού πηγαίνεις!
Όχι εκεί που είσαι. Εκεί που θες να πας.
Αυτό κάνω!
Κοίτα μπροστά! Μπροστά.
Γιουλιάν, περίμενε!
Όχι τόσο μακριά!
Γιουλιάν, περίμενε! Όχι τόσο μακριά!
Τι νόμιζες; Ότι θα εξαφανιζόμουν;
Πουθενά δεν πάω.
Ευτυχώς που έφερες κουβέρτες.
Ναι. Ευτυχώς.
Ορίστε.
Για μένα; Μα έχω ήδη…
Την έφτιαξε ο Χενρίκ.
Ζωγραφίζει τέλεια. Ωραία δεν είναι;
Ναι.
-Πολύ. -Δεν φαινόταν πια τόσο τρομακτικός.
Πρέπει να… Θες να κάνεις πατινάζ ή πρέπει να πας σπίτι;
Γιατί δεν θες να μιλάμε για αυτόν;
Ούτε εσύ μπορείς να μου τα πεις όλα.
Δεν έχω μυστικά.
Έχεις.
Δεν μου είπες τίποτα για τη μεγάλη σου αδερφή, για παράδειγμα.
Αλλά δεν γίνομαι αδιάκριτη.
Θα σου πω όταν είμαι έτοιμη.
Και θα μου πεις όταν είσαι έτοιμος.
Κι αν είμαι έτοιμος;
Τώρα;
Ναι, τώρα.
Τότε, μπορώ να κάτσω εδώ να σε ακούω για 50 χρόνια.
Η Γιούνι…
Εκείνη…
Κάτι της συνέβη.
Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς.
Ίσως όταν πήγε γυμνάσιο.
Απλώς έγινε πολύ
σιωπηλή και διαφορετική.
Ήταν άρρωστη;
Δεν ήταν κάποια συνηθισμένη αρρώστια, σαν τη γρίπη ή κάτι τέτοιο.
Ήταν…
Ήταν απλώς λυπημένη.
Έμενε στο κρεβάτι της
και συνεχώς αδυνάτιζε.
Ήταν πολύ λυπημένη για να φάει.
Σταμάτησε να πηγαίνει σχολείο.
Μετά αδυνάτισε τόσο πολύ, που μπήκε σε νοσοκομείο.
Καλό δεν είναι αυτό;
Άρα, τη βοήθησαν.
Αδυνάτιζε όλο και πιο πολύ
και μετά έπαθε πνευμονία.
Μέχρι που τελικά πέθανε.
Έλεγαν ότι δεν θα συμβεί. Το νοσοκομείο έλεγε ότι δεν θα συμβεί.
Οι γονείς έλεγαν ότι δεν θα συμβεί.
Αλλά τελικά συνέβη.
Γιουλιάν…
-Πώς ήταν πριν; -Τι εννοείς;
Πώς ήταν η Γιούνι προτού γίνει λυπημένη;
Ο πιο χαρούμενος άνθρωπος που ήξερα.
Ήταν πολύ αστεία.
Με ποιον τρόπο;
Δεν ήταν τόσο αυτά που έλεγε,
όσο ο τρόπος που τα έλεγε.
Όταν γελούσε η Γιούνι, γελούσαν όλοι.
Γελούσε πολύ δυνατά.
Και ήταν κάπως ασυγκράτητη.
Ασυγκράτητη και αστεία.
Η οικογένεια γινόταν ασυγκράτητη κι αστεία μαζί της.
Όμως,
όταν είχα δει έναν εφιάλτη και πήγα να κοιμηθώ μαζί της,
ήταν απλώς καλή.
Καλή και σιωπηλή.
Είσαι πολύ τυχερός που είχες μια τόσο καλή μεγάλη αδερφή.
Ναι.
Κι είναι τυχερή που σε έχει.
Τι εννοείς;
Ζει στην καρδιά σου.
Όσο ζει στην καρδιά σου, δεν θα χαθεί ποτέ.
ΓΙΟΥΝΙ
-Γεια σου, γλυκέ μου. -Γεια.
Γεια σου.
Πέρασες ωραία σήμερα;
-Ναι. -Ναι.
Πού τη βρήκες αυτή;
-Από το άλμπουμ της Γιούνι. -Της Γιούνι;
Γιατί είναι εδώ;
Δεν θέλω να βγάζεις πράγματα από το άλμπουμ.
-Δεν είναι πράγμα, είναι η Γιούνι. -Άσε ήσυχο το άλμπουμ.
-Είναι τόσο δύσκολο; -Λίνα…
Δεν γίνεται να μου το θυμίζουν συνεχώς.
Δεν γίνεται να θυμόμαστε συνεχώς ό,τι πονάει.
Μα…
τα πιο πολλά ήταν καλά…
με τη Γιούνι.
-Σχεδόν όλα ήταν καλά με τη Γιούνι. -Είναι αλήθεια.
Είναι αλήθεια. Η μαμά δεν εννοούσε αυτό.
Άκου.
Η Γιούνι δεν θα γυρίσει, ακόμα κι αν κρεμάσουμε φωτογραφίες της.
-Ούτε εγώ το πιστεύω αυτό. -Όχι.
Αλλά πρέπει να βρούμε τρόπο
να προχωρήσουμε.
Και μετά… Και δεν θα συμβεί…
Δεν θα το καταφέρουμε αν σκεφτόμαστε συνέχεια όλα όσα έγιναν.
Όσα συνέβησαν.
Καταλαβαίνεις;
Μάλλον.
Ωραία.
Συνέχεια λείπεις.
Και δεν είναι καλή ιδέα
να κάθεσαι τόση ώρα μόνος στον τάφο.
Μα δεν είμαστε ποτέ μαζί.
Εσείς δεν θέλετε να πάτε εκεί.
Ας το βάλουμε στη θέση του.
Γιουλιάν;
Γιουλιάν, περίμενε!
Γεια.
Ερχόμουν στο σπίτι σου.
Πολύ χιόνι.
Γιατί μιλάς συνέχεια για τον καιρό;
Μόνο οι ενήλικες μιλούν για τον καιρό.
Μπορεί.
Μπορούμε να μιλήσουμε για κάτι άλλο;
Ας μιλήσουμε για κάτι άλλο.
Για σένα.
Ευχαριστώ.
Χαρούμενα Χριστούγεννα.
Δεν θα είναι χαρούμενα.
Τα Χριστούγεννα δεν θα είναι ποτέ χαρούμενα.
Καλύτερα να φύγω.
Γεια, Γιουλιάν.
Σκεφτόμουν πολύ εσένα και τη Γιούνι.
Μακάρι να την είχα γνωρίσει.
Ακούγεται διασκεδαστική και ευγενική. Μια υπέροχη μεγάλη αδερφή.
Πώς ήταν εμφανισιακά; Σου έμοιαζε;
Της άρεσε το κολύμπι ή έκανε κάτι άλλο;
Πατινάζ, σκι… Όχι, περίμενε!
Ζωγράφιζε.
Έχω ένα προαίσθημα ότι ήταν καλή στο σχέδιο.
Όλο ρωτάς, αλλά δεν έχεις χρόνο για να ακούσεις τις απαντήσεις.
Όχι.
Αυτό έλεγε ο αδερφός μου.
Θέλεις να μάθεις για μένα,
αλλά δεν μου μιλάς για σένα.
Προσπαθώ, αλήθεια.
Δεν είναι κι εύκολο.
Πόσο δύσκολο να είναι;
Γιατί είσαι συνέχεια μόνη;
Γιατί δεν έχω δει την οικογένειά σου;
Και γιατί είπες "έλεγε";
-Τι; -Είπες ότι ο αδερφός σου το έλεγε αυτό.
Δεν το λέει πια; Έχει πεθάνει;
Ήρθε η ώρα να μου μιλήσεις.
Δεν μπορώ.
Τότε, δεν γίνεται να είμαστε φίλοι.
Τι;
Δεν θέλω να είμαι φίλος σου αν δεν μου πεις τι συμβαίνει.
Μα…
Μα πρέπει. Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον.
Δεν θέλω κάποια που δεν είναι ειλικρινής.
Μα δεν καταλαβαίνεις. Δεν είναι έτσι.
Όλα είναι εύκολα για σένα.
Ζεις στο όμορφο σπίτι, πίνεις κακάο και διασκεδάζεις.
Εγώ νιώθω χάλια. Όλα είναι χάλια.
Λες ότι μπορώ να φτιάξω τα πράγματα, μα είναι γελοίο.
Όλα είναι χειρότερα. Και εσύ δεν είσαι ειλικρινής.
Μα αν σου πω, τότε…
-Τότε, τι; -Δεν μπορώ.
Όχι, μη φύγεις.
Σε παρακαλώ.
Σταμάτα. Σε παρακαλώ.
-Μόνο εσύ μπορείς… -Μπορώ να κάνω ό,τι θέλω.
-Δεν είμαστε πια φίλοι. -Όχι.
Γιουλιάν… Γιουλιάν, μη φύγεις!
Γιουλιάν!
Χέντβιγκ!
Χέντβιγκ;
Χέντβιγκ!
Έλα τώρα!
Συγγνώμη. Χέντβιγκ; Συγγνώμη.
Σε παρακαλώ, άνοιξε την πόρτα. Χέντβιγκ!
Σε έπιασα. Βγες έξω!
Γιουλιάν;
Τι στο καλό; Σου είπα να μην έρθεις εδώ.
Συγγνώμη.
Δεν μπορείς να έρχεσαι στο σπίτι μου.
Στο σπίτι σας;
Μα δεν μένετε εδώ.
Όχι. Όχι πια, δυστυχώς.
Γιατί όχι;
Το κατέλαβε η αδερφή μου.
Είναι σαν να βρίσκεται εδώ, σ' αυτό το σπίτι.
Η αδερφή σας;
Ναι.
Η Χέντβιγκ.
Η μικρή μου αδερφή.
Η Χέντβιγκ;
-Ναι. -Μα…
Πού είναι τώρα;
Έχει πεθάνει.
Έχει πεθάνει;
Πέθανε παραμονή Χριστουγέννων, 50 χρόνια πριν.
Αποκλείεται.
Τι αποκλείεται; Είχα μια αδερφή που πέθανε.
Δεν είχατε αδερφή. Λέτε ψέματα!
Γιουλιάν!
Όλαφ Άσκελαντ.
Κατρίν Μόλερ.
Γενς Χάλβνταν Λάρσεν.
Χέντβιγκ.
ΧΕΝΤΒΙΓΚ ΧΑΝΣΕΝ
11-10-1963 / 23-12-1974 ΑΝΑΠΑΥΣΟΥ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ
Όχι.
22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΑΡΗΣ
Γεια.
-Δεν μπορείς να κοιμηθείς; -Όχι.
Σκέφτομαι τα Χριστούγεννα.
Αλήθεια;
Δεν θα κάνουμε Χριστούγεννα χωρίς τη Γιούνι.
Κι εγώ το σκέφτομαι.
Δεν θα γυρίσει, έτσι δεν είναι;
Όχι. Δεν θα γυρίσει.
Εντάξει.
Θες να κοιμηθείς στο κρεβάτι μου;
-Κι εσείς, παιδιά; -Ναι.
Πες καληνύχτα στον καλύτερο αδερφό, Τέντι.
23 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΔΙΑΣ
-Κοιμήσου. -Πού πας;
Πρέπει να τακτοποιήσω κάτι.
-Τι; -Μη ρωτάς πολλά.
Αύριο είναι παραμονή Χριστουγέννων. Έχω ένα μυστικό.
-Παραμονή Χριστουγέννων; -Ναι, παραμονή.
Θα κάνουμε Χριστούγεννα;
Δεν πρέπει να τα παρατάς.
Μην τα παρατάς.
Γιουλιάν;
Μπορείτε να με βοηθήσετε με κάτι άλλο;
Ναι, φυσικά.
Δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Ήμουν πολύ λυπημένος
και όταν σε βρήκα, τρόμαξα κι εγώ.
Το πάτωμα έχει σαπίσει. Θα μπορούσες να έχεις πέσει.
Μα…
Γιατί ήσασταν λυπημένος;
Πάντα στενοχωριέμαι. Η Φωλιά του Χειμώνα είναι…
Σκέφτομαι τη Χέντβιγκ κι ότι ίσως ήταν δικό μου…
Τι;
Έγινε πριν από 50 χρόνια.
Σαν σήμερα, 50 χρόνια πριν.
Είχαμε διαλέξει χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Θα το διακοσμούσαμε κι οι τέσσερις εκείνο το βράδυ.
Μόνο αυτό είχε μείνει. Το υπόλοιπο σπίτι ήταν διακοσμημένο.
Δεν φαντάζεσαι πόσο όμορφο ήταν.
Βασικά, μπορώ να το φανταστώ.
Μετά θα πηγαίναμε να παίξουμε.
Η μαμά κι ο μπαμπάς πήγαν για τα τελευταία δώρα.
Συνηθίζαμε να πηγαίνουμε για πατινάζ στο φιόρδ.
Μαζεύτηκαν όλα τα παιδιά.
Φορούσε το κόκκινο παλτό της.
Στριφογύριζε και στριφογύριζε,
σαν σβούρα.
Ήταν καλή στο πατινάζ.
Δεν ήθελε να πάει τόσο μακριά.
Δεν ήταν φιγουρατζού.
Ενθουσιάστηκε υπερβολικά.
Κι εγώ…
Εγώ ασχολούμουν με κάτι άλλο.
Φώναξα, αλλά δεν με άκουσε.
Και μετά…
Έφτασε σε μια τρύπα.
Μια τρύπα στον πάγο.
Και δεν ήξερε κολύμπι;
Όχι, έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα, αλλά ήταν πολύ αργά.
Κούνησε τα χέρια της και…
απλώς εξαφανίστηκε.
Δεν ακούστηκε τίποτα.
Τη βρήκαμε κάποια χιλιόμετρα μακριά την επόμενη μέρα.
Ήταν ξαπλωμένη εκεί, με τα παγοπέδιλά της.
Δεν έχω γιορτάσει από τότε.
Κάθομαι εδώ και φτιάχνω κάρτες.
Κάθε χρόνο.
Μα δεν φταίγατε εσείς.
Καμιά φορά σκέφτομαι…
ότι είναι θυμωμένη μαζί μου.
Ή απογοητευμένη. Και γι' αυτό…
Γι' αυτό δεν μπορεί να καταλάβει τον θάνατο.
Ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να βρει τη γαλήνη και να φύγει…
Να φύγει από αυτόν τον κόσμο.
Ίσως
αγαπάει πολύ τη ζωή;
Αγαπάει τη ζωή;
Ναι, μπορεί.
Ναι, της άρεσε ασυνήθιστα πολύ η ζωή της μικρής μου αδερφής.
Είσαι πολύ έξυπνος, Γιουλιάν.
-Είπες ότι χρειάζεσαι βοήθεια; -Ναι.
ΓΙΟΥΝΙ
-Ποια είναι η Γιούνι; -Η μεγάλη μου αδερφή.
Είναι κι αυτή νεκρή.
Καλέ μου Γιουλιάν.
Δεν ήταν σύμπτωση ότι ήρθες στη Φωλιά του Χειμώνα.
Φέρε εκείνο το κουτί με τα χαρτιά. Είναι η καλύτερη ποιότητα.
Ας φτιάξουμε τις πιο όμορφες κάρτες που έχεις ονειρευτεί.
-Αυτήν. -Αυτήν.
-Κι αυτήν. -Ναι.
-Πολύ χαριτωμένη εδώ. -Ναι.
-Βγάλε τα παπούτσια. -Ναι.
Αυτές οι κάρτες είναι πανέμορφες.
Κάρτες Γιούνι! Κάρτες Χριστουγέννων!
Να πάρω αυτήν; Γιουλιάν, μπορώ να την πάρω;
Τι όμορφη!
Γιουλιάν, να πάρω αυτήν;
Ναι, φυσικά.
-Κι αυτήν; -Μπορείς να την πάρεις.
Μαμά, κοίτα! Η Γιούνι. Στολίδια Γιούνι.
Πείτε κάτι.
Γιατί δεν μπορείτε να πείτε κάτι;
Λέτε ότι πρέπει να δώσουμε χρόνο.
Αλλά προφανώς, σας κάνει σιωπηλούς.
Δεν θέλω να παριστάνω ότι δεν έγινε κάτι.
Δεν θέλω να ξεχάσω πόσο λυπημένος είμαι ή πόσο μου λείπει.
Αλλά δεν θέλω να ξεχάσω πόσο λυπημένη ήταν
ούτε πόσο χαρούμενη ήταν.
Θέλω να θυμάμαι τα πάντα.
Η Γιούνι θα είναι πάντα εδώ.
Αυτοί που πεθαίνουν δεν εξαφανίζονται.
Είναι ακόμα εδώ αν τους θυμόμαστε.
Άρα, είναι εδώ για πάντα.
Γι' αυτό αποφάσισα ότι δεν χρειάζεται να δώσουμε χρόνο.
Θα σταματήσουμε να προσποιούμαστε.
Θα δούμε τις φωτογραφίες της και θα τη θυμηθούμε.
Θυμάστε όλα τα περίεργα πράγματα που έκανε;
Θυμάστε πώς χόρευε όταν περπατούσε
και τραγουδούσε όταν μιλούσε;
Θυμάστε πώς γελούσε;
Θυμάστε;
Εγώ θυμάμαι, Γιουλιάν.
-Εγώ θυμάμαι. -Φυσικά και θυμόμαστε.
-Φυσικά και θυμόμαστε, αλλά… -Όχι!
Τέλος τα "αλλά".
Έτσι γιορτάζουμε;
Έτσι θα είναι πλέον;
Δεν θα άρεσε στη Γιούνι.
-Πού πας; -Να βοηθήσω μια φίλη.
ΧΕΝΤΒΙΓΚ ΧΑΝΣΕΝ
Χέντβιγκ.
Συγγνώμη για όσα είπα.
Θέλω να είμαι ο καλύτερός σου φίλος.
Δεν φταις εσύ.
Φταίω. Δεν έπρεπε να πω όλα αυτά τα άσχημα πράγματα.
Εγώ φταίω που είμαι ακόμα εδώ.
Φοβάμαι πολύ να πεθάνω.
Η ζωή ήταν τόσο ωραία.
Μου άρεσε πολύ να ζω.
Ναι.
Νόμιζα ότι αν έμενα εδώ, ανάμεσα στους ζωντανούς,
θα συνέχιζα κι εγώ να ζω.
Κατάλαβες;
Έτσι νομίζω.
Περίμενα και περίμενα και…
Πριν από σένα, δεν με έβλεπε κανείς.
Δεν με άκουγε κανείς.
Εκτός από τον αδερφό μου.
Προσπαθούσα να επικοινωνήσω μαζί του.
Και μερικές φορές νομίζω ότι το κατάφερα.
-Και χάρηκα πολύ. -Όμως…
Αυτό τον στενοχώρησε.
Όχι. Δεν ήθελα να στενοχωρηθεί.
Νομίζει ότι γι' αυτό που έπαθες…
έφταιγε εκείνος.
Απλώς ενθουσιάστηκα υπερβολικά. Διασκέδαζα πολύ.
Νομίζει ότι είσαι θυμωμένη μαζί του.
Ότι γι' αυτό είσαι ακόμα εδώ.
Μα δεν είναι αλήθεια.
Πρέπει να προχωρήσεις.
Το θέλεις πραγματικά;
Νομίζω ότι είναι καλύτερα έτσι.
Έλα.
Θα πάμε μαζί.
Δεν χρειάζεται να το κάνω.
Όχι. Δεν χρειάζεται να το κάνω.
Μπορώ να μείνω λίγο ακόμα.
Μέχρι αύριο, τουλάχιστον.
Ή μετά τα Χριστούγεννα.
Δεν μπορώ;
Μπορούμε να πάμε στη Φωλιά του Χειμώνα και να πιούμε ζεστό κακάο.
Για τελευταία φορά.
Δεν μπορούμε; Σε παρακαλώ.
Δεν βλέπω πια τη Φωλιά του Χειμώνα.
Όχι όπως ήταν.
Και σύντομα δεν θα μπορώ να δω ούτε εσένα.
Και θα είσαι πάλι ολομόναχη.
Μα…
Δεν θέλω να χαθώ τελείως.
Δεν θα χαθείς.
Θα ζεις για πάντα στην καρδιά μου μαζί με τη Γιούνι.
Θα μου λείψεις φρικτά.
-Όποτε χιονίζει, να με σκέφτεσαι. -Ναι.
Είσαι η δική μου αδερφή του χιονιού.
Ναι. Είμαι.
Αντίο, αδερφή του χιονιού. Θα τα ξαναπούμε.
23 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΔΙΑΣ
24 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ ΚΡΟΝΟΣ
-Έχει γκλίτερ. -Ναι.
-Τι λες γι' αυτό; -Ναι.
Αυτό; Ναι.
-Ναι, έλα. Κρέμασέ το εσύ. -Ναι.
-Να το κρεμάσω εδώ; -Ναι.
Πάρε αυτό. Κι αυτό.
-Είναι πολύ χαριτωμένο! -Ναι, είναι πολύ χαριτωμένο.
Χαρούμενα γενέθλια και καλά Χριστούγεννα!
Χρόνια σου πολλά, χριστουγεννιάτικο αγόρι.
Και καλά Χριστούγεννα, αγαπημένο μας αγόρι.
-Πάρε αυτό, Αγκούστα. Κι αυτό. -Περίμενε.
-Όχι! -Αυτό ήταν δικό μου. Χρόνια σου πολλά.
-Κάνει κρύο έξω. -Έλα.
Ανυπομονώ να ακούσω τον Γιουλιάν να τραγουδάει.
Θα είναι υπέροχα.
Δεν είναι εκεί.
Δεν βρίσκω το άλλο παπούτσι.
Στην ντουλάπα, Έρικ.
-Στην ντουλάπα. -Εδώ;
Δεν έψαξα εδώ; Αφού έψαξα.
Να το.
-Ορίστε. -Φτιάξε το παπιγιόν.
-Δεν ξέρω… -Ποτέ δεν θα το μάθεις.
Γιατί πρέπει να είναι στον λαιμό;
-Ωραίος είμαι; -Ναι.
Τέλεια.
ΣΤΟΝ ΓΙΟΥΛΙΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΟΝ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΕΜΑΤΑ ΚΑΛΕΣ ΧΙΟΝΟΜΠΑΛΕΣ
Ναι. Πρέπει να βιαστούμε.
Είναι σαν να αιωρείται
Πετά και κατεβαίνει χαμηλά
Νιώθω ζωντανός ξανά
Όταν εσύ με κοιτάς
Και εγώ θα είμαι πάντοτε κοντά
Κοντά
Παρακολουθούσαμε. Μας είδες;
Ναι;
Γεια.
-Γεια. -Χιονίζει.
Ναι.
Χιονίζει πολύ. Τέλειο χιόνι για χιονόμπαλες.
Μιλάς για τον καιρό;
Έτσι φαίνεται.
-Χιονοπόλεμος! -Ναι!
Η Χέντβιγκ είχε δίκιο.
Θα το μετάνιωνα για όλη μου τη ζωή αν δεν είχαμε γίνει φίλοι.
-Θα το πληρώσεις! -Ακόμα κι αν την έχασα.
Καλό!
Μου έμαθε ότι τίποτα δεν εξαφανίζεται.
Το χιόνι γίνεται νερό.
Το νερό μπορεί να γίνει δάκρυα
ή χιόνι.
Κι αν αγαπάς κάποιον πραγματικά,
δεν εξαφανίζεται ποτέ.
-Καλά Χριστούγεννα. -Καλά Χριστούγεννα.
Περίμενε, μια τελευταία ματιά
Ένας τελευταίος χορός προτού φύγω μακριά
Ο ουρανός, τα αστέρια είναι καθαρά
Αφήνω πίσω όλα όσα υπήρχαν παλιά
Πρώτο βήμα, η αιωνιότητα ξεκινά
Σε όσα ξέρω βρίσκω παρηγοριά
Έτσι είναι ο κόσμος Νύχτα και μέρα ξανά
Αφήνω πίσω όλα όσα υπήρχαν παλιά
Σου δίνω μια φωτογραφία Για να με θυμηθείς όταν με ξαναδείς
Ποτέ δεν θα ξεχάσω
Όπου κι αν πάω εγώ
Ξέρω ότι νιώθεις
Ότι είμαι εδώ
Γιατί θα είμαι πάντοτε
Κοντά
Αναμνήσεις κρυμμένες στους τοίχους καλά
Ένας κρύσταλλος χιονιού πέφτει από ψηλά
Είμαι εκεί, ελεύθερη
Κομμάτι από σένα για μια ζωή
Φτιάξε μια ζωγραφιά Για να με θυμηθείς όταν με ξαναδείς
Ποτέ δεν θα ξεχάσω
Όπου κι αν πάω εγώ
Ξέρω ότι νιώθεις
Ότι είμαι εδώ
Γιατί θα είμαι πάντοτε
Κοντά
Ποτέ δεν θα ξεχάσω
Το υπόσχομαι, όπου κι αν πάω εγώ
Το υπόσχομαι, μαζί μου θα σε κουβαλώ
Υποσχέσου μου Πως θα φροντίζεις τον εαυτό σου καλά
Μια μέρα θα βρεθούμε ξανά
Το υπόσχομαι, όπου κι αν πάω εγώ
Το υπόσχομαι, μαζί μου θα σε κουβαλώ
Υποσχέσου μου Πως θα φροντίζεις τον εαυτό σου καλά
Μια μέρα θα βρεθούμε ξανά
Το υπόσχομαι, όπου κι αν πάω εγώ
Το υπόσχομαι, μαζί μου θα σε κουβαλώ
Υποσχέσου μου Πως θα φροντίζεις τον εαυτό σου καλά
Μια μέρα θα βρεθούμε ξανά
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια