Θα σε φάει η καταιγίδα!
Ενθουσιάζονται με το παραμικρό.
Έρχεσαι ως εδώ,
και τους εξιτάρει η καταιγίδα.
Πώς δεν τσινάνε που δεν έχουν γλυκά.
Θα θέλουν γλυκά. Πίστεψέ με, θα γίνει μάχη αργότερα.
-Ευχαριστώ, μωρό. -Υγεία.
Δεν θα μου σερβίρεις;
Το μπουκάλι είναι εκεί πέρα.
Καλά, εντάξει, τότε.
Τι λέει η πρόγνωση;
Θα καθαρίσει μέχρι το πρωί, που είναι...
καλά νέα, γιατί μας ετοιμάζω πεζοπορία.
-Φυσικά. -Ναι.
Δεν χαλαρώνουμε λίγο χαλαρώνοντας;
Διασκεδάζοντας μέσα;
Ναι, να πιούμε, ας πούμε.
Αυτό κάνουμε τώρα.
Θα...
Θα κατεβάσω την ομπρέλα μην την παρασύρει η θύελλα.
Θες βοήθεια;
Όχι, μπορώ μόνος.
Μάλλον καλύτερα να το διαλύσουμε για απόψε.
Όχι. Έλα, είναι νωρίς. Λίγο ακόμα.
Ξέρεις τι; Άσ' τους.
Έχουμε το Σαββατοκύριακο.
Ναι, ήταν κουραστική μέρα
με την οδήγηση και τα παιδιά, που...
-Πού... -Εκεί μέσα.
Παιδιά, επιστρέφουμε στην καλύβα μας.
Καληνυχτίστε τη θεία και τον θείο.
-Αντίο. -Αντίο.
Αντίο, μπόμπιρα.
Τα λέμε αύριο.
-Εντάξει, πάμε. -Τα λέμε αύριο.
Αύριο.
Ναι.
-Ωραία ήταν. -Ναι.
Ξέρεις, είναι νωρίς.
Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πάμε κι εμείς για ύπνο.
Αυτό είναι ο Γαιοκτήμονας.
Κι αυτό το Ξόρκι Χάους.
Και αυτό
είναι ο Φιδίσιος Θεός.
Η αγαπημένη μου κάρτα.
Κάνει διπλάσια ζημιά για κάθε επίθεση που κάνεις.
-Βλέπετε; -Ναι.
Πρόσεχε. Θα κουτουλήσεις.
-Ευθεία. -Θύμισέ μου.
Να μην καλέσω τον Φιδίσιο Θεό για τάκο.
Τρώει ψυχές, Μάργκαρετ.
-Όχι τάκος. -Ναι, τρώει ψυχές, Μάργκαρετ.
-Χρειάζεστε διάλειμμα; -Σοβαρολογείς;
Τόσο σύντομα;
Από τη γλωσσοκοπάνα.
Μαμά!
Λούσι.
Θεέ μου.
-Πες για τις κάρτες. -Εντάξει.
Όχι, ευχαριστώ.
Είναι τζιν τόνικ.
Μαλαγάνα.
Τι κάνει ο Μπεν;
Είστε καλά;
Έλι, είναι καλά τώρα.
Από ενδιαφέρον ως φίλη ρωτάω. Θέλω να είσαι χαρούμενη.
Όχι, καλά είμαστε.
Είμαστε καλά, όντως.
Πήγαμε εκδρομή στο Γιοσέμιτι.
-Το είδα. -Ήταν τέλεια.
Οι φωτογραφίες που πόσταρες ήταν εντυπωσιακές.
Εντάξει.
Ίχνος είναι αυτό;
Μάλλον όχι.
Σίγουρα το μονοπάτι συνεχίζεται εδώ πέρα.
Πρόσεχε μόνο με τα παιδιά.
Όλα καλά. Απλώς ανοίγει δρόμο.
Δοκιμάζεις εσύ, Τόμας;
-Παιδιά; -Βάμος.
Σπενς, φρόνιμα.
-Ναι. -Έδωσες το μαχαίρι σου.
Ναι. Δεν έχω πρόβλημα.
Θεέ μου.
Πρόσεχε.
Τι μέρος είναι αυτό;
Δεν έπρεπε να είναι σε χάρτη;
Είναι κανείς εδώ;
Πολύ ηχώ κάνει εκεί πέρα.
Αναρωτιέμαι μέχρι πού φτάνει.
-Θεέ μου, Μπεν. -Μόνο έτσι θα μάθουμε.
Εντάξει, σε κρατάω.
Έτοιμος; Πρόσεχε.
-Σιγά. -Θες βοήθεια;
-Το 'χω. -Εντάξει.
-Καλά. -Πρόσεχε τις αράχνες.
-Αράχνες; -Μέχρι ν' ανέβεις.
Έλα.
Είσαι τρελός; Δεν μπαίνω εκεί.
Έλα.
Περιπέτεια δεν θέλαμε;
Σοβαρά;
-Εντάξει. -Θα έρθεις;
Προφανώς.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Φοβερό.
Ναι, δεν είναι;
Μην πας μακριά.
Μείνε να σε βλέπουμε.
Εντάξει.
Τι λες να έκαναν εδώ;
Ναι, έχει πολλά ερείπια
στην εξοχή εδώ πέρα.
Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε, παλιό οχυρό,
βιομηχανία γουναρικών,
καταυλισμός ανθρακωρύχων.
Ήξερα ότι ήθελε να μας πει.
Πού πήγαν τα παιδιά;
Παιδιά;
Θεέ μου. Λούσι;
-Σπένσερ! -Λούσι!
Σπένσερ, πού είστε; Πείτε κάτι.
Πείτε κάτι!
Είμαστε εδώ μέσα!
-Αηδία. -Τι συνέβη;
Χτυπήσατε;
Είμαστε καλά.
-Είναι καλά; -Ναι, άκυρο.
Μην τρομάζετε τη μάνα σας έτσι.
Δείτε πώς όλο αυτό φύτρωσε εδώ.
Κοιτάξτε, μωρά.
-Εντάξει. -Σπένσερ, βάλ' το πίσω.
Αν έχουν τη μυρωδιά σου, η μαμά τους θα τα διώξει.
Μα είναι νεκρά.
Κι η μαμά τους νεκρή.
Άσ' το, φιλαράκι. Εντάξει;
Λους, τι κλοτσάς εκεί πέρα;
Λους, σταμάτα να κλοτσάς νεκρά πράγματα.
Παιδιά. Ελάτε εδώ. Πρέπει να δείτε.
Τι;
-Τι συμβαίνει; -Τι βρήκες;
Είδες;
Αναρωτιέμαι πώς έγιναν οι τρύπες.
Και προς τι η σκάλα σε τοίχο;
Παράξενο, ε;
Γιατί να κάνεις τέτοια τρύπα στο έδαφος;
Φοβερό.
Ηχώ!
Παιδιά, φύγετε από την άκρη.
-Τόμας, μπορείς... -Ναι. Ελάτε.
Πόσο κάτω λες να πηγαίνει;
Δεν ξέρω.
-Είναι βαθιά. -Ναι.
Γι' αυτό να κάνουν πίσω τα παιδιά. Ελάτε, με αγχώνετε.
Αγριεύομαι. Φεύγω τώρα.
Ελ λουγκάρ κε μπρίγια.
"Το μέρος που λάμπει"; Τι εννοείς; Τι λες;
Ες μπριγιάντε.
Παιδιά, είναι θεοσκότεινα εκεί κάτω.
Εντάξει, παιδιά. Ας...
Είσαι καλά;
-Τόμας; -Όλα καλά.
Όλα καλά.
Η μύτη τρέχει μόνο.
Έλα. Να σε φροντίσουμε.
Έλα εδώ. Είσαι καλά;
Έχω μαντίλι.
-Όλα καλά. -Να. Γείρε το κεφάλι.
Μπορείς να το γείρεις;
Έτσι. Κράτα το εκεί.
-Κράτα το. -Εντάξει.
Εντάξει, αντράκι.
Πάμε.
-Ματώνει η μύτη; -Ναι.
Κι εγώ το πάθαινα παιδί.
Χάλια είναι.
-Σπένσερ! -Θεέ μου.
Φίλε.
Σπένσερ, πρόσεχε!
Ακούς;
Θεέ μου.
Είναι καλά;
Μια χαρά.
-Όλα καλά. -Καλύτερα να...
-Σε κρατάω. -...πηγαίνουμε.
Χαίρομαι που ήσουν εκεί.
Ευχαριστώ, μωρό.
Καμπρόν, είναι η μετάφραση του όρου "μάτσο καμπρίο",
που σημαίνει "τράγος".
-Αλήθεια; -Ναι.
-Όχι. -Δεν μεταφράζεται κατά γράμμα.
Είναι ζαβλακωμένα.
Το περπάτημα τα εξάντλησε πολύ.
Κοιμούνται του καλού καιρού.
Έδωσες στον Σπένσερ το δώρο που του πήρες;
Όχι, μετά το φαγητό.
Του πήρα ξυλάκια διαβόλου. Τα είδα σε κατάστημα
κι είχα κι εγώ μικρός.
Τα λάτρευα. Θα του αρέσουν.
Ακίνδυνα, οικολογικά παιχνίδια.
Ναι. Κατά κάποιον τρόπο.
Ακίνδυνα σαν τη σφεντόνα που πήγε να μου βγάλει το μάτι
πέρσι το καλοκαίρι;
Αυτό ίσως δεν ήταν καλό δώρο.
-Η σκέψη μετράει. -Μωρό, μου δίνεις μπίρα;
Ναι.
Πρέπει να τσεκάρετε κάτι.
-Τα Μπάντλαντς, ας πούμε. -Φίλε.
Πώς το έκανες;
Εύκολο. Θες κι εσύ;
Ναι.
-Το καπάκι στο τραπέζι. -Εκεί.
-Γερό πιάσιμο στον λαιμό. -Ναι.
Θα πάτε κι άλλες εκδρομές;
Ναι. Στη Φλόριντα.
Το κρατάς πολύ σφιχτά. Και μετά κοπανάς.
-Να πάρει. -Εντάξει. Προσπάθησε πάλι.
-Του χρόνου, ίσως έρθετε μαζί μας. -Ωραία.
-Πάλι. -Τα παιδιά στους γονείς σας.
-Θα το πετύχω. -Παραλίγο.
-Χριστέ μου. -Μπορώ.
-Μπορώ να ανοίξω την μπίρα. -Έλεγα.
Ξαναπροσπάθησε.
Πάρα πολύ σφιχτά.
Πολύ σφιχτά.
-Τα κατάφερα. -Ορίστε.
Τα κατάφερες.
Με τον τρόπο σου. Φανταστικά.
-Μάλλον έπρεπε πιο δυνατά. -Θέλει πιο δυνατά.
Ορίστε, φίλε.
Εις υγείαν.
Μωρό, έλα.
Είναι ανάγκη να το κάνεις συνέχεια σε ξένα έπιπλα;
Ναι, έχεις δίκιο.
Δεν είναι πολύ σωστό.
Τι διάολο;
Θες να πάμε...
-Στα πέταλα; -Ναι.
Εντάξει.
Έλι, με βοηθάς να φτιάξουμε σαλάτα;
Φυσικά.
Εντάξει, εγώ κόβω, εσύ βάζεις.
Ειλικρινά, δεν είναι τίποτα.
Φέρεται πολύ περίεργα
από τότε που ήρθαμε.
Κι εσύ το ίδιο. Ξέρασέ τα όλα.
Πραγματικά δεν χρειάζεται.
"Δεν χρειάζεται".
Πεθαίνεις να μου πεις.
Είναι ολοφάνερο.
Μπορεί να νιώσεις καλύτερα.
Εντάξει, θα χρειαστούμε ποτά.
-Κρασί. -Ναι.
Χίλια ευχαριστώ για σήμερα το πρωί.
Δεν κάνει τίποτα.
Ο Σπένσερ... Είναι τρελούτσικος.
Παλαβός. Απολύτως.
Αλλά τα βρίσκετε, θείε Μπεν.
Λοιπόν;
Πότε θα κάνετε δικό σας παιδί;
Ξέρεις.
Δεν ξέρω αν είμαστε έτοιμοι ακόμα, οπότε...
Κανείς δεν είναι.
Σκέφτομαι τους γονείς μου
κι απορώ πώς επιβιώσαμε.
Βουρ στον πατσά.
Με τα μούτρα.
Ντε καμπέθα.
Λοιπόν, ο Κάιλ...
και η Κέιτι;
Πώς ακριβώς έγινε αυτό;
Πολύ αλκοόλ.
Και τα παιδιά στους γονείς.
Η Κέιτι με εκπλήσσει. Ο Κάιλ όχι τόσο.
Ο Κάιλ σίγουρα.
Αλλά παντρεύτηκαν μετά το κολέγιο
όπως εγώ τον Τόμας.
Ήσασταν όλοι σαν ένα μεγάλο...
κουβάρι ή...
Θέλω λεπτομέρειες.
Χρειάζομαι κι άλλο ποτό.
Ώστε εσύ κι ο Κάιλ είστε στο κρεβάτι.
Και πού είναι ο Τόμας κι η Κέιτι;
Στην καρέκλα στη γωνία.
Τη μικρή την μπλε;
Εντάξει.
Κι αυτή κάθεται στην αγκαλιά του Τόμας,
πλάτη σ' εμένα, με ρούχα ακόμα.
Κι ο Τόμας αρχίζει να της φιλάει τον λαιμό,
και μετά γυρίζει, με κοιτά πίσω απ' την πλάτη της,
και λέω από μέσα μου
"Αυτό είναι. Ας...
Πάμε".
Θεωρητικά δεν είμαι εναντίον.
Στην πράξη δεν είμαι τόσο σίγουρος.
Και με παιδιά περνάς καλά.
Απλώς κάπως διαφορετικά.
Θέλω παιδιά.
Κι οι δύο θέλουμε. Απλώς...
Είναι σαν τις βίλες, με πιάνεις;
Ωραία για Σαββατοκύριακο, μα...
μπορεί να μην κάνει για μας.
Ναι, σου αλλάζει τρόπο ζωής.
Είναι δύσκολο;
Μερικές φορές, βέβαια, αλλά είναι τέλειο.
Κάποιες φορές, είναι διέξοδος.
Οπότε...
το προχωράμε με τον Κάιλ.
Βγάλατε τα ρούχα σας ή...
Έλι.
-Πράγματι... -Πηδηχτήκαμε.
Και;
Ήταν καταπληκτικά.
Μέχρι να δω τον Τόμας και την Κέιτι,
να μας κοιτούν κάπως σαν...
δεν ξέρω, σαν να χαϊδεύονται με βαριά καρδιά.
Να χαϊδεύονται;
Ναι, ήταν παράξενο, Μάργκο.
Αλλά τελειώσατε;
Έτσι είπα στον Τόμας ότι προσποιήθηκα.
Πειστικά όσο δεν πάει.
Εντάξει, Κάιλ.
Ναι.
Κι οπότε είναι περίεργα από τότε.
Δηλαδή, είδες. Απλώς...
Δεν ξέρω. Νιώθω ότι τον απάτησα.
Θα το ξεπεράσει.
Δεν με έχει ξαναγγίξει.
Βέβαια, έχουμε πολλή δουλειά
και τα παιδιά και τους γονείς μου.
Δεν είχαμε χρόνο για εμάς.
Γιατί να μη μείνουν τα παιδιά απόψε εδώ;
Μπορούν;
Γιατί όχι.
Ο Μπεν δείχνει να τα συμπαθεί.
Ναι, όντως.
Μη σου μπαίνουν ιδέες.
Δεν θα κάνουμε ακόμα εμείς.
Είμαστε επικεντρωμένοι στις καριέρες μας,
και δεν είναι του στιλ μας κατά βάθος.
Λειτουργούμε παρορμητικά, ταξιδεύουμε
και όλα αυτά που κάναμε και μαζί
πριν εσύ...
Πριν κάνω παιδιά.
Ξέρεις τι εννοώ.
Ίσως είναι καλύτερα έτσι, ε;
Καρκίνος με ωροσκόπο Καρκίνο;
Ναι, και σελήνη επίσης.
Είναι ασυνήθιστο να έχεις και τα τρία στον Καρκίνο.
Είναι κακό σημάδι;
-Ναι. -Συγκεντρώσου.
Εντάξει. Πρόσεχε, φίλε. Θα χτυπήσεις το κεφάλι σου.
Κοίτα, μου πήρε καιρό να το μάθω, μα μαθαίνεται.
Θέλει εξάσκηση.
Τα πας περίφημα. Μόνο...
Ξέρω. Είναι ζόρι.
Τέλεια. Όχι. Πρόσεχε.
Σ... Εντάξει, ρίχ' το.
Σκεφτόμουν τα παιδιά να έμεναν μαζί μας απόψε.
Τι πράγμα;
Είναι φοβερή ιδέα.
Ναι. Σίγουρα. Θα είναι ωραία.
Δεν θα ήταν ωραίο ένα ξεσπίτωμα;
Μπορείτε να μείνετε...
Εντάξει;
Μας λέτε αν συμφωνείτε;
Όχι, δεν πειράζει. Μη γυρνάς.
Ναι, ήδη μας γράφουν.
Αυτό είναι. Εντάξει.
Εντάξει. Φέρ' τα.
Κράτα την μπίρα.
Ξυλάκια διαβόλου.
Βλέπεις; Φινέτσα θέλει.
Πρέπει να τα νιώσεις. Να τα πιλατεύσεις.
Εντάξει; Θες να δεις το ελικόπτερο;
Ή τις καυτές κινήσεις; Ναι;
Βλέπεις πόσο εύκολο; Θυμάσαι την ισορροπία;
Συνέχισε την εξάσκηση και θα πάρεις το κολάι.
Άκου που σου λέω.
Λέω να φεύγουμε.
Τώρα;
-Εντάξει; Ναι; -Ναι.
Εντάξει, παιδιά, φεύγουμε, να είστε φρόνιμα.
Αυτό είναι το απλό.
Είναι για μωρά, ναι;
Μόλις βελτιωθείς, αρχίζεις να κάνεις τα πιο δύσκολα.
-Ωραία. Σπαθί Δαίμονα. -Κι εγώ.
Παίζω εγώ τώρα που έριξε την κάρτα του;
-Ή περιμένουμε... -Δεν μπορείς.
-Είχες δύο; -Θα κάνω τον διαιτητή.
-Δεν μπορείς. -Δεν υπάρχει σειρά.
Δεν είναι τόσο περίπλοκο.
Εκτός κι αν σου τύχει η Βασίλισσα.
Αυτό τ' αλλάζει όλα.
Τι γίνεται τότε;
Ναι, τι γίνεται;
Δεν θέλετε να ξέρετε.
-Απλώς ρωτάμε. -Να.
Συνεχίζουμε, παίζω αυτό.
Κανονικά, βάζεις αυτό εκεί.
-Εδώ; -Όχι. Άσε με...
Κιέρο βολβέρ.
Τι τρέχει;
Κιέρο βολβέρ.
Δεν ξέρω. Τι σημαίνει αυτό;
Θέλει να γυρίσει.
-Πού; -Στο φωτεινό μέρος.
Το μέρος που λάμπει.
-Στο δάσος. -Το παλιό κάστρο;
Δεν νομίζω να πάμε πάλι.
Έχουμε πολλά να κάνουμε εδώ.
Θα σου μάθω κόλπα.
Να δούμε αν μπορείς να παίξεις με τα μπαστούνια.
Ωραία θα 'ναι.
Τραβάω.
-Εντάξει. -Νιώθω...
-Σκατά! -Ωραία.
Πήρα τον Φιδίσιο Θεό.
Κακό αυτό, ε;
Έβρισες.
Έχεις 20 δολάρια αν δεν το πεις στη μαμά.
Δωροδοκείς και παιδιά;
Ας παίξουμε να τελειώνουμε.
-Συγγνώμη. -Κέρδισα.
Είμαστε εδώ αν χρειαστείτε κάτι.
Θέλετε την πόρτα ανοιχτή ή κλειστή;
Κλειστή.
Εντάξει. Καληνύχτα.
Ξεράθηκαν αμέσως.
Εύκολο ήταν.
Τα παιδιά είναι καλά.
Επηρεάζει τους γονείς όμως.
Λες για τον Τόμας;
Και για τους δυο. Μάλωναν όλη μέρα.
Δεν φταίνε τα παιδιά γι' αυτό.
Περίμενε. Τι ξέρεις;
Γιατί δεν μου λες;
Δεν βγαίνουμε έξω στο φρέσκο;
Εντάξει.
Ξέρω.
-Κάιλ, ξέρω, αλλά... -Ναι.
Ξέρεις αναρωτιέμαι
για τις νύχτες των γονιών μου μ' εμένα παιδί.
Τι;
Θες παιδιά;
Τι;
Εγώ...
Εννοώ...
σχεδόν το αποφάσισες εσύ για μας.
Να το.
Αυτό εδώ.
Εγώ αποφάσισα, όχι εμείς.
Είσαι υπέροχος με τη Λούσι και τον Σπένσερ
και απλώς...
αναρωτιέμαι αν σου είμαι εμπόδιο σε κάτι.
Ξέρεις; Απλώς...
θέλω να βεβαιωθώ ότι συμφωνούμε ακόμα.
Δεν χρειάζεται να αποφασίσουμε απόψε.
Έχουμε χρόνο.
Εσύ. Εγώ έχω ημερομηνία λήξης.
Σωστά. Εντάξει.
Εντάξει.
Θες να το συζητήσουμε;
Ας το συζητήσουμε.
Δηλαδή, ναι, δεν ξέρω.
Απλώς δεν θέλω να νιώθω
ότι πρέπει να βρω λύση μόνη μου.
Τι εννοείς;
Άσ' το.
Καλά.
Πόσο ζωντανή νιώθω αυτήν τη στιγμή.
Τι εννοείς;
Σαν...
συνδεδεμένη.
Αυτή είναι η λέξη. Συνδεδεμένη.
Συνδεδεμένη με τι;
Αυτό...
Τη φωτιά.
Αυτά τα δέντρα, αυτά τα έντομα.
Θέλω να νιώθω έτσι συνέχεια.
Νιώθω σαν να 'μαι μέρος των πάντων,
σαν όλα να είναι συνδεδεμένα
και είναι πιο μεγάλο από μένα, ξέρεις;
Σκέφτεσαι την πόλη και πόσο αποκομμένη είναι
και... δεν ξέρω.
Το σκέφτομαι μερικές φορές
και με κάνει...
Αγάπη μου.
Φτιάχτηκες πολύ.
-Όχι. -Όχι, σοβαρολογώ.
Πρέπει να με εμπιστευτείς.
Λίγο φτιάχτηκα.
Πάρα πολύ φτιάχτηκες.
-Έλα εδώ. -Εντάξει.
Ας νιώσουμε συνδεδεμένοι.
Δώσ' το μου αυτό.
Μία τζούρα πήρα.
Έξι πήρες.
Καλημέρα.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Ναι.
Είσαι εκπληκτική σήμερα.
Είσαι ψεύτης.
Έχουμε Advil;
Ναι. Έχουμε.
Είσαι ο καλύτερος.
ΕΛΙ: Πέτυχε! Όπως παλιά. Όχι σαν το κολέγιο όμως.
Πίσω στη δουλειά!
Ναι. Πάνω του, κοπελιά.
Χανγκόβερ. Το παρατείνουμε; Καλημέρισε τα παιδιά.
Φυσικά! Τα λέμε μετά.
Ξύπνησαν τα παιδιά;
Όχι, κοιμούνται μάλλον.
Οι τυχεράκηδες.
Καλά ξυπνητούρια, υπναράδες.
Λούσι; Σπένσερ;
Θα βάλω τον Μπεν να φτιάξει πανκέικ.
Λους; Σπένσερ;
Ανοίγω την πόρτα, εντάξει;
Δεν είναι μέσα.
-Κοίταξες στο μπάνιο; -Ναι.
Μπορεί να παίζουν έξω.
Δεν τα βλέπω έξω.
Αλήθεια;
Ίσως είναι... Πήγαινε να δεις μήπως παίζουν στη λίμνη.
Δεν τα βλέπεις;
Εντάξει, φρικάρω.
Όχι. Ξέρεις τι;
Θυμάσαι που έπαιζαν κρυφτό χθες;
Μπορεί να κρύβονται για να...
-Ναι, καλά... -...τα βρούμε.
Λούσι, δεν παίζουμε τώρα! Σπένσερ;
Παιδιά;
Πρωινό.
Λούσι;
Δεν είναι σε καμία ντουλάπα.
Εντάξει, περίμενε.
Μπορεί να πήγαν πίσω στον Τόμας και την Έλι.
Έστειλε μήνυμα. Αποκλείεται.
-Λείπουν τα παπούτσια τους. -Τι;
Τα πήραν.
Όχι, δεν μπορεί.
Δεν μπορεί τι, Μπεν;
Μπεν, πού πηγαίνεις;
Δεν μπορεί, τι;
Πάω στο μονοπάτι. Δεν θα 'ναι μακριά.
Εντάξει, έρχομαι κι εγώ.
Όχι. Μείνε μήπως γυρίσουν.
Ήταν στην καλύβα όταν γυρίσαμε χθες βράδυ;
Δεν το έσκασαν.
Βγήκε ο ήλιος κι είπαν να πάνε βόλτα.
Μάλλον ακολούθησαν το μονοπάτι.
Δεν θα 'ναι μακριά.
Είναι καλά.
Όλα θα πάνε καλά.
Θα τα βρούμε.
Λούσι.
Λούσι!
Σπένσερ!
Παιδιά!
Χριστέ μου, εδώ είστε.
Τι κάνετε εδώ μέσα, παιδιά;
Δεν μπορείτε να 'στε δω χωρίς ενήλικα.
Παιδιά.
Ες μπριγιάντε.
Εντάξει, κατεβείτε εδώ αμέσως.
Όχι, σοβαρολογώ. Αμέσως.
Όχι. Σταματήστε! Όχι!
Θεέ μου.
ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΗ ΚΛΗΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Γιατί δεν σηκώνεις το τηλέφωνο;
Γαμώτο.
-Μάργκαρετ. -Πού είσαι;
Τα βρήκες; Πες μου ότι τα βρήκες.
Πήγα στη σπηλιά και...
-Μπεν; -Ακολούθησα τα λουλούδια.
-Δεν ακούω. -Ακολούθησα...
-Ακολούθησα τα λουλούδια. -Μπεν;
Σχεδόν έφτασα.
Γεια.
Δόξα τω Θεώ.
Δόξα τω Θεώ. Όχι, Μπεν, ήρθαν.
Ήρθαν.
Ήμουν σίγουρη ότι θα έβλεπα τα σωματάκια τους στη λίμνη.
Το φαντάζεσαι;
Τα λέμε.
Όχι, δεν μπορώ.
Να το φανταστώ.
Λατρεύει το περπάτημα,
οπότε έπρεπε να κάνει λίγο.
Να πάρει, Μπεν, φαίνεσαι χάλια.
Μόλις έλεγα στην Έλι
πόσο βαριούνταν τα παιδιά το πρωί.
Ναι.
Και πώς τα πήγες βόλτα και τα έφερες
και μετά πήγες μόνος.
Ναι.
Είσαι καλά, φίλε;
Ναι.
Είναι καλά;
Ναι, μόνο που τρέχουν σαν παλαβά.
Τι τους δώσατε για πρωινό, σκέτη ζάχαρη;
-Περιμένετέ με. -Όχι...
Έχω δουλειά. Έχω... Σταμάτα. Όχι.
Εντάξει.
Έρχομαι να σε πιάσω!
Φαίνεται ότι εσείς οι δύο περάσατε καλά το βράδυ.
Εντάξει. Ακόμα εδώ στεκόμαστε.
Μαμά, γιατί με κοιτάει ο Μπεν;
Τα είδα.
Το ξέρω.
Γεια σας, παιδιά.
Κοιμηθήκατε καλά χθες βράδυ;
Φυσικά, ανόητε.
Νεκρά έντομα.
Δεν είναι νεκρά.
Ορίστε.
Να σε ρωτήσω κάτι.
Πήγατε εσείς οι δύο βολτίτσα το πρωί;
Τι ήταν αυτό;
Είναι η μυστική μας γλώσσα.
-Θες να μάθεις τι μου 'πε; -Κόψε την πλάκα.
Θέλω να ξέρω πού πήγατε.
Κράτα το κάτω από το πηγούνι.
-Αν φωτίσει κίτρινο... -Πήγατε στο κάστρο, έτσι;
Αν πήγατε, καλώς. Μόνο να ξέρω.
Κάνε πρώτα αυτό, μετά θα σου πω.
Το υπόσχομαι.
Εστά μπριγιάντο.
Σημαίνει ότι έχεις κι εσύ μυστικό.
Εντάξει, λοιπόν;
Ναι, πήγαμε εκεί.
Αλλά δεν θα μας μαλώσεις, ε;
Περίμενε, τι κάνατε εκεί;
Πρόσεχε, Μπεν.
Αλλιώς το σκάμε μια για πάντα.
Μικρέ.
Πρόσεχε. Είναι βαριά.
Πονάει αν χτυπήσεις.
Όχι τόσο ψηλά.
Σταμάτα.
Εστά μπριγιάντο;
Λάμπει;
Αξιοθαύμαστο.
Πεθαίνω της πείνας.
Νομίζεις ότι θα το αφήσω;
-Όχι. -Δεν πάει έτσι.
Γι' αυτό όμως μένω σε σπίτι.
Χόρτασα.
Είσαι καλά;
Μπεν;
Μπεν.
Τι έκαναν;
Τα παιδιά όταν τα βρήκες.
Δεν τα βρήκα.
Η Έλι είπε ότι ήρθαν στην καλύβα λίγο πριν μας δουν.
Νόμιζε ότι τα στείλαμε για να τους ξυπνήσουν το πρωί.
Πρέπει να ήταν στο δάσος πίσω από την καλύβα
και δεν τα είδαμε.
Πήγαν... εκεί πίσω.
-Πού; -Στο παλιό κάστρο, στην τρύπα.
"Το μέρος που λάμπει". Μου 'παν αυτό.
Είναι ανθρωπίνως αδύνατο για δύο παιδιά.
Μάλλον σε κορόιδεψαν.
Δεν παρατήρησες;
Τι;
Το πώς σε κοιτάνε; Τις ματωμένες μύτες;
Τον Σπένσερ με τα ξύλα.
Δεν μπορούσε να τα κρατήσει στον αέρα χθες
και τώρα έγινε σαΐνι.
Είναι αδύνατο.
Τρόμαξα κι εγώ πολύ το πρωί,
μα είναι εδώ κι είναι καλά. Μια χαρά.
Όχι. Θέλω μόνο να μ' ακούσεις,
γιατί αυτό που θα σου πω μοιάζει αδύνατο.
Σε παρακαλώ, μόνο,
άκου με.
Τα είδα να πηδάνε στην τρύπα.
Τα είδα στην άκρη να πέφτουν
σαν να ήταν εκστασιασμένα.
Δεν νομίζω ότι είναι αυτά τα ίδια εκεί έξω.
Μάργκο.
Τι;
Είσαι καλά τελευταία;
Σοβαρολογείς τώρα;
Απλώς ρωτάω.
Κοίτα, το έχεις δει αυτό.
Δεν είναι αυτό. Δεν είναι εκείνο.
Δεν ξέρω τι είναι.
Δεν με πιστεύεις.
Πιστεύω ότι ήσουν τρομοκρατημένος
και ίσως να είδες κάτι
που δεν μπορείς να εξηγήσεις
ή να επεξεργαστείς με λογικό τρόπο ακόμα.
"Λογικό". Ναι, όχι.
Ωραίος τρόπος, Μάργκο.
Κοίτα, είμαστε κι οι δύο... εξαντλημένοι αυτήν τη στιγμή.
Γιατί δεν ξαπλώνεις;
Κοιμήσου.
Έχεις δίκιο.
Πρέπει να ξεκουραστώ.
Εντάξει.
Ταμπλέτες Λιθίου 600mg ΜΙΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ
Γαμώ τον Χριστό.
Μη βρίζεις.
Τι κάνεις εδώ μέσα;
Ήθελα απλώς να δω τι κάνεις.
Δεν έχω όρεξη, γι' αυτό φύγε.
Θέλουμε να παίξουμε ένα παιχνίδι.
Τι παιχνίδι;
Έχεις παίξει ποτέ πούδρες;
-Γιατί το λένε πούδρες; -Δεν ξέρω.
Μάλλον, βρήκαν κάτι
που ταιριάζει στα κορίτσια. Ξέρω γω;
-Γιατί όχι κοριτσίστικο ποδόσφαιρο; -Κοριτσίστικο για κορίτσια.
"Παίζεις ποδόσφαιρο
ή παίζεις πούδρες;"
Δεν θυμάμαι καν τι ήταν στη φανέλα μου...
Γεια.
Νόμιζα ότι ξάπλωσες.
Δεν ήθελα να χάσω τη φάση.
Νομίζω θα ήταν καλό.
Γεια.
Υπάρχουν στιγμές...
Που σε φοβίζουν;
Αυτές οι δύο;
Ναι. Οπωσδήποτε. Όλη την ώρα.
Όχι, όχι αυτές.
Τα παιδιά. Τα... παιδιά σου.
Τι, εννοείς...
Δεν ξέρω, να φρικάρεις.
Εντάξει.
Κατά φωνή, Σπενς.
-Πεινάω. -Εντάξει, απλώς...
Φάε πατατάκια, αλλά όχι πολλά.
Τρώμε σε λίγο.
Μπεν!
Σαν ένα πάρα πολύ μικρό...
Δες με.
Τι;
Θέλετε μπίρα;
Όχι, πίνουμε κρασί.
Καλά.
Θες λίγο; Τα λατρεύω.
Χριστέ μου.
-Όχι. -Δεν πεινάς, Μπεν;
Άλλοι περιμένουν το φαγητό.
Είσαι καλά;
Ναι, όχι. Είμαι απλώς κουρασμένος.
Συγγνώμη, νεαρά.
Τι νομίζεις ότι κάνεις;
Θεέ μου.
Τι, Λούσι.
Ήταν ανάρμοστο αυτό.
Και καταπληκτικό.
Ευχαριστώ.
Σερβίρει καλά.
Υπερβολικά καλά.
Για σένα, μπαμπά.
-Όχι. -Θεέ μου. Τι διάολο;
Τι πρόβλημα έχεις;
Περιμένετε.
Απλώς δείξ' τους. Δείξε.
Δείξ' τους!
Μη φωνάζεις στον γιο μου.
Μπεν, τι κάνεις;
Δώσε το κουτί.
Δώσε το κωλο...
Μπεν!
-Άφησέ τον! -Δώσε το κουτί.
Εντάξει, κοιτάξτε.
-Μπεν! -Τι;
Παίρνεις ψυχοφάρμακα. Και;
Ήταν άδειο.
Αυτός...
Μου έδειξες... Θα τα έβαζε...
-Στο... -Το χέρι μου.
-Με χτύπησε. -Χριστέ μου, Μπεν.
Τι έχεις πάθει; Είσαι καλά;
Νόμιζα ότι ήταν καραμέλες.
Όχι, παίζουν μαζί μου.
-Μπεν, είναι εννιά. -Όχι...
Παίζει μαζί μου.
Μου έδειξε το κουτί.
Ήταν άδειο. Αυτή θα τα έβαζε στο ποτό σου
και κάπως αυτός έβαλε τα χάπια πάλι μέσα.
Κάπως τα έβαλε πάλι μέσα.
-Για να φανώ... -Για να πιω υπερβολική δόση;
Αυτό λες;
-Ότι τα παιδιά μου θα με σκότωναν; -Δεν...
Ανάπνεε. Ναι; Πάρε ανάσα.
Βγήκαν μόνα τους το πρωί.
-Μπεν. -Τι;
Ναι, βγήκαν.
-Τι λες; -Όχι, το έσκασαν,
και τα έψαξα στα ερείπια. Και ξέρετε τι είδα;
-Όχι. -Ναι.
Τα είδα να πηδούν στην τρύπα. Και μετά είδα
τα σπασμένα σας σωματάκια στον πάτο.
-Μπεν, σκάσε! -Αυτό...
Σκάσε.
Εντάξει.
Πηγαίνετε να παίξετε.
-Θέλω να ακούσω. -Λούσι.
Βάμος.
Τα αφήσατε να βγουν μόνα;
Όχι. Δεν τα αφήσαμε να βγουν.
Απλώς πήγαν.
Απλώς... Τι εννοείς;
Όταν ξυπνήσαμε, είχαν εξαφανιστεί.
Μισό... Κάτι μου διαφεύγει.
Σου έστειλα μήνυμα, γιατί δεν το ανέφερες;
Δεν ήξερα τότε
και μετά δεν σου είπαμε.
Δεν θέλαμε να ανησυχήσεις χωρίς λόγο.
-Τι διάολο; -Προσπαθώ να καταλάβω.
Πώς ξέφυγαν της προσοχής σας;
Κοιμούνταν. Να τα δέναμε πάνω σε δέντρο;
- Μήπως έρθουν αρκούδες; -Σας θεωρούσαμε υπεύθυνους.
Μα κάναμε λάθος για σένα και την ψυχική σου υγεία.
Εντάξει, Τόμας, αρκετά.
Είναι τα παιδιά μας, Μάργκαρετ.
Μπορεί να μην ξέρεις πώς είναι,
αλλά καλό θα ήταν
να προσπαθούσες.
Καλά, επειδή δεν έχω βιώσει
το θαύμα της γέννησης,
δεν ξέρω πώς να φροντίσω τα παιδιά σου;
Δεν καταλαβαίνεις την ευθύνη.
Τι; Λέτε ότι δεν είστε για παιδιά
λόγω της μεγαλεπήβολης ζωής σας,
είστε επικεντρωμένοι στην καριέρα.
Μαλακίες. Δεν ξεγελάτε κανένα.
Σοβαρά;
Εσείς είστε τέρατα υπευθυνότητας;
Εντάξει, σταμάτα τώρα.
Μιλάει η Ηθική Αυθεντία.
Δεν κάνω πλάκα.
Τέλεια.
Χαίρομαι.
Τότε να μιλήσουμε για το ότι φτάσαμε ως εδώ,
επειδή παρατήσατε τα παιδιά σας.
-Σε εμάς. -Τι;
-Για να σώσετε τον γάμο σας. -Φτάνει.
Περίμενε, σωστά.
Μένετε δύο χιλιόμετρα από τους γονείς σας.
Βολικό. Παρατάτε τα παιδιά
και σ' αυτούς όποτε θέλετε να κάνετε σεξ με άλλους δύο.
Μπεν.
Ναι, συγγνώμη. Ξέρω.
Δεν...
-ολοκληρώσατε, σωστά; -Μπεν!
-Πλάκα μού κάνεις; -Όχι.
-Εγώ... -Εσύ...
-Μωρό, συγγνώμη. -Γαμωκατάσταση.
-Συγγνώμη. -Για τα μπάζα.
Είστε για τα μπάζα!
Έλι, συγγνώμη.
Δεν μένει τίποτα κρυφό τελικά.
Τι;
Έλα, Μπεν.
Λες να μη συζητάμε τα πάντα;
Τα μανιακά σου επεισόδια;
Έλι, σκάσε.
Ξέφυγες κι έχασες κι άλλη δουλειά.
-Έλι. -Ξέρεις, μπορεί και όχι.
Η Μάργκαρετ μπορεί να θέλει παιδιά.
Μπορεί να μη θέλει να τα κάνει μαζί σου.
Τέλεια.
Μπεν.
Τι τρέχει;
Σταμάτα το αυτό.
Δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Γαμώτο.
Σκατά, γαμώτο.
Σταμάτα. Εντάξει; Φύγε από δω.
Παιδιά, κοιτάξτε.
Εγώ δεν μπορώ.
Παίξτε με τους γονείς σας.
Δεν με νοιάζει πια.
Δεν θες να μάθεις τι έγινε το πρωί;
Θα σου πω.
Αν κρατάς μυστικά.
Ναι. Δεν θα το πω. Τι έγινε;
Ινσέκτος μουέρτος.
-Τι είπε μόλις; -Νεκρά έντομα.
Λούσι,
είχα ευθύνη για εσάς τους δυο,
πρέπει να ξέρω ότι είστε καλά.
Πρέπει να ξέρω ότι είμαι εγώ καλά.
-Καταλαβαίνεις; -Φυσικά.
Και λόγο τιμής,
είμαστε μια χαρά.
Χριστέ μου.
"Χριστέ μου".
Δώσε μου το φτυάρι.
Ανάγκασέ με.
Να σε αναγκάσω; Δώσ' το.
Έλα, δώσ' το.
Σπένσερ!
Σπένσερ;
Για...
Σπενς.
Βήξε. Βήξε να το βγάλεις.
Σπενς. Σπένσερ.
Σπενς.
Έλα.
Πρέπει να αναπνεύσεις, φίλε. Έλα.
Έλα.
Έλα!
Έλα, Σπένσερ.
Σπένσερ, έλα. Ανάπνεε.
Σε παρακαλώ. Έλα. Ξύπνα.
Μην το κάνεις αυτό. Με τρομάζεις.
-Έλα! Ξύπνα. -Μπεν;
-Θεέ μου. -Δεν αναπνέει. Δεν βρίσκω σφυγμό!
Έλι!
-Έλι! Φύγε. -Τι κάνουμε;
Δεν ξέρω.
-Δεν... -Έλι!
Δεν ξέρω τι πρέπει να κάνουμε.
-Τι; -Είναι...
Τι; Όχι!
Όχι, Σπένσερ.
Θα γίνει καλά;
Έλα. Όχι, Σπένσερ.
Έλα.
-Έλα, Σπένσερ. -Τόμας!
-Έλα, Σπένσερ.
-Τι έγινε; -Έλα. Όχι.
-Έλα. -Μπαμπά.
Όχι. Θεέ μου.
-Όχι. -Λούσι, κοίτα με.
Όλα θα πάνε καλά.
Όχι.
Τι έγινε;
Τι έκανες;
Όχι.
Δεν έκανα τίποτα εγώ.
-Δεν φταίω εγώ. -Τι λες;
Αυτά το έκαναν. Αυτά φταίνε!
-Εσείς φταίτε! -Έξω!
-Όχι, εγώ... -Βγες έξω!
Σκάσε και βγες έξω!
Από τότε που πήγαν έξω... Ακούστε με.
-Βγες έξω! -Καλά.
Στα τσακίδια!
Άκουσέ με.
Ξεκουμπίσου!
Θεέ μου, όχι.
Θέλω να αναφέρω...
Θεέ μου.
Θέλω να αναφέρω...
Θέλω να αναφέρω έναν θάνατο.
Εμπρός;
Εδώ Τόμας Χουέρτα.
Σκότωσαν τον γιο μου.
Στην Οδό Τσέρτσιλ.
Στις τελευταίες καλύβες.
Μερικές ώρες;
Ναι, περιμένουμε. Εδώ θα είμαστε.
Μάργκο.
Όχι. Δεν το έκανα εγώ.
Άκου.
Πρέπει να με πιστέψεις.
Δεν ξέρω τι να σου πω.
Ξεκίνησε όταν πήγαμε στα ερείπια.
Σκέψου το.
Τα παιδιά είχαν μανία να γυρίσουν εκεί.
"Το μέρος που λάμπει".
Πήδηξαν μέσα και κάτι εκεί κάτω πήρε τη θέση τους.
Τα σώματά τους θα 'ναι εκεί.
-Μπεν. -Όχι, δεν είμαι τρελός.
Δεν είμαι.
Αν έρθεις μαζί μου, θα δεις.
-Έλα. -Μπεν, άσε με.
-Πρέπει να δεις. -Όχι.
-Όχι, έλα. -Μπεν!
Τα κάνεις χειρότερα. Τι θα αποδείξει αυτό;
Θέλω να με πιστέψεις. Να είσαι μαζί μου.
Καλά, πάμε. Κι όταν δεν υπάρχει τίποτα, τι τότε;
Τι κάνουμε τότε;
Ήταν εκεί.
Μάργκαρετ, ήταν ακριβώς εκεί.
Μάργκαρετ, παρακαλώ.
Μη με κοιτάς έτσι.
Δεν υπάρχει τίποτα, Μπεν.
Όχι. Ξέρω τι είδα. Ήταν ακριβώς εκεί.
Ακριβώς... εκεί, γαμώτο!
Εντάξει, καλά.
Θα κατέβω κάτω και...
Τι διάολο;
Εντάξει.
Μάλλον κανένα ζώο τα έσυρε μακριά.
Κάτι έγινε!
Δεν ξέρω ακόμα.
-Αλλά θα μάθω. -Μπεν...
Θα καταλάβω και θα δεις κι εσύ.
Μπεν! Σταμάτα!
Με τόσες αποδείξεις, δεν μπορείς να παραδεχθείς,
δεν μπορείς να αναγνωρίσεις για μια στιγμή
ότι μπορεί να κάνεις λάθος!
Όσα συμβαίνουν... είναι στο μυαλό σου!
Ξέρω τι είδα.
Πρέπει να με ακούσεις.
Μπεν, ο Σπένσερ είναι νεκρός.
Είναι νεκρός.
Κι όχι εξαιτίας ερειπίου ή τρύπας εδάφους.
Αλλά εξαιτίας των πράξεών σου, έχουν συνέπειες.
Οι... Εσύ το έκανες.
Μόνο εσύ.
Έτσι είναι;
Ναι, έτσι είναι.
Μπεν.
Πρέπει να γυρίσουμε και...
να βγάλουμε άκρη.
Αλλά...
όταν είμαστε εκεί...
μπορούμε να συζητήσουμε.
Για μένα, σε παρακαλώ.
Ας γυρίσουμε πίσω μαζί.
Πήγαινε στους γονείς σου.
Όλα καλά.
Απλώς παίζει.
Λούσι, καρδιά μου...
Να σου δείξω ένα κόλπο;
Φυσικά.
Λούσι, νομίζω πως πρέπει να μείνουμε στην καλύβα με τους γονείς σου.
Θα τους πιάσω.
Τι;
Τώρα θέλω να παίξω μαζί σου.
Καλή μου...
Θα σου δείξω τι είναι στο δάσος.
Λούσι.
Θέλω να σου δείξω τι είναι στο δάσος.
Σε παρακαλώ;
Καλή μου.
Είσαι καλά;
Ένα λεπτό μόνο, εντάξει;
Επιστρέφω.
Μακριά της, Μάργκαρετ. Λούσι, έλα εδώ τώρα.
-Αλλά... -Απλώς ήθελε να...
Μη μου λες εμένα τι θέλει.
Πάω στη μητέρα σου.
Κουράγιο, εντάξει;
Μπαμπά;
Είσαι καλά;
Να σου δείξω κάτι στο δάσος;
Έλι;
Έλι!
Τόμας;
Είναι κανείς;
Γαμώτο.
Έλα, Μπεν.
Σήκωσέ το, Μπεν.
Έλι;
Θεέ μου!
Έλι!
Έλι, τι...
Θεέ μου, τι έγινε;
Τι έγινε;
Θεέ μου.
Σπένσερ;
Τι έκανες στη μαμά σου, Σπένσερ;
Παίζουμε κάτι, Μάργκαρετ;
Έχει φάση, το υπόσχομαι.
Εσύ παίξε τη Βασίλισσα.
Και ξεκίνα πρώτη.
Θες να μάθεις τι γίνεται όταν πιάνουμε τη Βασίλισσα;
Ποτέ δεν σου είπα.
Δέκα.
Εννιά.
Οκτώ.
Επτά.
Έξι.
Πέντε.
Τέσσερα.
Τρία.
Δύο.
Ένα.
Φτου
και βγαίνω.
Πάρ' της το κεφάλι.
Είναι νεκρή. Τη σκότωσαν.
Πιο σιγά. Είστε η κυρία Χουέρτα;
Όχι. Είναι νεκρή. Τη σκότωσαν.
-Ακούστε με. -Έλαβα κλήση για νεκρό αγόρι.
Η κυρία Χουέρτα είναι νεκρή;
Όχι, δεν πέθανε αυτό. Αναστήθηκε και τη σκότωσε.
Άκου, πάρε βαθιά ανάσα, εντάξει; Απλώς ανάπνεε.
Αυτά είναι. Τα γαμημένα παιδιά.
Πρέπει να μπούμε στο όχημά σου.
Εντάξει, κυρία. Πάμε μέσα να μου δείξετε.
Όλα θα πάνε καλά.
-Θα βρούμε λύση. -Δεν θέλω να πάω εκεί.
-Είναι αυτή. -Η κα Χουέρτα;
Όχι, τα παιδιά της.
Αυτή είναι νεκρή.
-Εντάξει. -Και τώρα...
Εσείς μείνετε εδώ καλύτερα, εντάξει;
Πάω εγώ μέσα να ελέγξω, να δω και...
Μείνετε εδώ.
Μη μετακινηθείτε.
Μην πάτε πουθενά. Επιστρέφω.
Χέσ' το αυτό.
Σταματήστε εκεί, κυρία.
Εντάξει;
Υπάρχει πολύ αίμα. Έχετε δίκιο.
Αλλά δεν υπάρχει νεκρό αγόρι ούτε νεκρή γυναίκα.
Δεν είναι δυνατόν...
Κοιτάξτε, πρέπει να έρθετε μαζί μου να...
Μάργκαρετ.
Πού είσαι;
Βγες έξω, όπου κι αν είσαι.
Φτου ξελευθερία για όλους.
ΤΟΜΑΣ ΚΛΗΣΗ
Μπεν;
Μπεν, πού είσαι;
Μάργκαρετ.
Θεέ μου.
Εντάξει.
Πρέπει να φύγουμε.
-Τι; -Να φύγουμε.
Συγγνώμη που δεν σε άκουσα. Είναι αλήθεια.
-Πρέπει να φύγουμε. -Όχι. Γιατί;
Προσπαθούν να μας σκοτώσουν.
Όχι, είναι όμορφο.
Δεν καταλάβαινα γιατί άρεσε στα παιδιά,
αλλά τώρα... καταλαβαίνω.
Ξέρω γιατί πήγαν κάτω.
Δεν ξέρω τι λες, αλλά πρέπει να φύγουμε.
Το μέρος που λάμπει.
Θα το δεις κι εσύ.
Δεν...
Δεν θέλω να το δω.
Θέλω να φύγω, Μπεν.
Δεν μπορείς να πας πουθενά.
Ας το αποδεχθούμε.
Να ξεκινήσουμε οικογένεια.
Εσύ το είχες αποφασίσει,
αλλά τώρα... ενδίδω κι εγώ.
Αυτά τα γαμημένα προσπαθούν να μας σκοτώσουν!
Και πού είναι ο Τόμας.
Αυτά σκότωσαν την Έλι.
Είναι μικρά.
Θα μάθουν. Κι εμείς μπορούμε να 'μαστε μαζί.
Όλοι μας.
Η σύνδεση που επιζητάς.
Το να 'σαι μέρος κάτι μεγαλύτερου.
Το βρήκα αυτό.
Μπορώ να σου δείξω.
Δεν είσαι ο Μπεν.
Θα δεις.
Και θα κάνεις κι άλλους.
Θα κάνουμε κι άλλους.
Θα τους κάνουμε μαζί.
Μάργκαρετ.
Όχι.
Άσε με να φύγω.
Άσε με.
Φύγε!
Μάργκαρετ!
Υποτιτλισμός: Μαρία Καρβούνη