Υπότιτλοι του DVD {<%>} Επιμέλεια - Διορθώσεις Sakis_68@Original*21 #by Kom...#{<%>}
Σόνι, μου πιάνεις το σιρόπι;
Έρχομαι αμέσως.
Λουκάνικο και τηγανίτες για σας, ορίστε και το σιρόπι.
Εκεί πέρα είναι.
- Ντεκαφεϊνέ ή κανονικό; - Κανονικό, παρακαλώ.
Είστε πολύ μικρές για να καπνίζετε.
Καταστρέφει τις σεξουαλικές σας ορμές.
Το σηκώνω εγώ.
Το σήκωσα.
Εμπρός;
Γεια σου, νοικοκυρούλα. Τα μάζεψες; Την κάνουμε απόψε.
Δεν το’χω πει ακόμα στον Ντάριλ.
Δηλαδή δεν τον ρώτησες ακόμα;
Για όνομα του Θεού, Θέλμα.
Άντρας σου είναι ή πατέρας σου;
Δυο μέρες είναι, για τον Θεό. Μην κάνεις σαν παιδί.
Πες του ότι θα πάμε μαζί. Ότι έπαθα νευρική κατάρρευση.
Έτσι κι αλλιώς ο Ντάριλ πιστεύει ότι δεν είσαι στα καλά σου.
- Είσαι στη δουλειά; - Όχι, στο Μέγαρο του Playboy.
Σε παίρνω σε λίγο.
Ντάριλ.
Κάνε γρήγορα, αγάπη μου.
Ανάθεμά με, Θέλμα.
Μην ουρλιάζεις έτσι.
Να πάρει.
Δεν σου έχω πει να μην ουρλιάζεις πρωινιάτικα;
Συγγνώμη. Απλά δεν θέλω να καθυστερήσεις.
Σ’ευχαριστώ.
- Αγάπη μου; - Τι;
Να περάσεις καλά στη δουλειά σήμερα.
Xριστέ μου.
Όχι, ευχαριστώ.
Αγάπη μου;
Τι;
Θέλεις τίποτα ιδιαίτερο απόψε, για φαγητό;
Όχι, Θέλμα. Xέστηκα τι θα φάμε το βράδυ.
Ίσως να μην έρθω καν για φαγητό. Ξέρεις πώς είναι οι Παρασκευές.
Περίεργο που τόσος κόσμος αγοράζει μοκέτες, Παρασκευή βράδυ.
Είναι σαν να το αφήνουν επίτηδες για το Σαββατοκύριακο.
Τότε είσαι τυχερή που δεν είσαι εσύ η μάνατζερ...
αλλά εγώ.
Χριστέ μου.
Να πάρει, Χόμερ. Πρέπει να πάω στη δουλειά.
Δεν θέλω τέτοιες αηδίες πρωινιάτικα.
Άσ’τα. Θα τα πάρω εγώ. Σ’ευχαριστώ.
Για τ’ όνομα του Θεού.
Και να’χετε φύγει μέχρι τις 5:00.
Όχι, να’χετε φύγει μέχρι τις τρεις.
- Καλημέρα. - Καλημέρα. Είναι εκεί η Λουίζ;
Ναι, εδώ είναι. Η Θέλμα είσαι; Γιατί δεν φεύγεις μαζί μου;
Όχι αυτό το Σαββατοκύριακο. Φεύγει μαζί μου.
- Τι είπε; - Τι ώρα θα περάσεις;
Εντάξει. Θα είμαι εκεί, κατά τις 2:00 ή 3:00.
Ωραία. Τι να πάρω μαζί μου;
Δεν ξέρω. Κάτι ζεστό. Κάνει κρύο στο βουνό το βράδυ.
- Εγώ θα φέρω τα πάντα. - Εντάξει. Κι εγώ το ίδιο, τότε.
- Και κλέψε και τα ψαρικά του Ντάριλ. - Δεν ξέρω ψάρεμα.
Ούτε εγώ, αλλά ο Ντάριλ τα καταφέρνει. Πόσο δύσκολο θα’ναι;
- Εντάξει. Τα λέμε σε λίγο. - Καλώς. Γεια.
Γεια. Εδώ Τζίμι. Αυτή τη στιγμή απουσιάζω.
- Γεια. - Γεια.
Δεν χρειαζόμαστε φακό. Το σπίτι έχει ηλεκτρικό.
- Εγώ θα το πάρω για κάθε περίπτωση. - Τι περίπτωση;
Που το’σκασε κανένας ψυχοπαθής δολοφόνος...
και θα κόψει το ηλεκτρικό και θα προσπαθήσει να μας σκοτώσει.
Σωστά. Θα μας φανεί πολύ χρήσιμο τότε.
Να πάρουμε και κανά γερανό, μπας και κλέψει το μπουζί απ’ το αμάξι.
Θα το χρειαστούμε. Αυτό το πράγμα ίσα που τραβάει.
Προσοχή.
- Όλα μέσα; - Ναι.
Ορίστε. Πρόσεχε!
Χαμογέλα.
Κάτσε κάτω.
A, Λουίζ.
- Θα βάλεις κάπου αυτό τ’ όπλο; - Τι το’φερες μαζί;
Έλα τώρα. Μανιακοί δολοφόνοι, αρκούδες, φίδια.
- Δεν ξέρω να το χρησιμοποιώ. Πάρ’το. - Βάλ’το στην τσάντα μου.
Για τον Θεό, Θέλμα.
Ποιανού είπαμε ότι είναι το σπίτι;
Του Μπομπ, του μάνατζερ, που χωρίζει. Η γυναίκα του θα πάρει το σπίτι.
Και αυτός το δίνει στους φίλους του, μέχρι να επιστρέψει τα κλειδιά.
Πρώτη φορά φεύγω χωρίς τον Ντάριλ.
Πώς και σ’ άφησε να’ρθεις;
Γιατί δεν τον ρώτησα.
Να πάρει, Θέλμα.
Θα σε σκοτώσει.
Δεν θα μ’ άφηνε ποτέ να έρθω.
Δεν μ’αφήνει ποτέ να διασκεδάσω, που να πάρει.
Με θέλει να κάθομαι στο σπίτι...
ενώ αυτός γυρίζει και βγάζει τα μάτια του.
Ό καθένας παίρνει αυτό που επιλέγει.
Του άφησα σημείωμα.
Του άφησα και φαΐ στο φούρνο.
- Θέλμα. - Τι;
Θέλμα, τι κάνεις;
Καπνίζω.
Γεια, είμαι η Λουίζ.
Δεν σταματάμε κάπου για λίγο;
Μέχρι να φθάσουμε στο εξοχικό, θα έχει νυχτώσει.
Τότε, τι πειράζει να σταματήσουμε;
Έλα. Ποτέ δεν κάνω τέτοια.
Εντάξει, αλλά για λίγο.
Κανένα πρόβλημα.
Έχω να δω τέτοιο μέρος απ’ το Τέξας.
Δεν έχει πλάκα;
- Θα πιείτε κάτι; - Όχι, ευχαριστούμε.
Θέλω ένα Wild Turkey σκέτο και μια Κόκα Κόλα.
Θέλμα.
Τι; Η εκδρομή μου δεν είναι;
Χριστέ μου, σαν τον Ντάριλ κάνεις.
Συγγνώμη. Απλά έχω καιρό να σε δω έτσι. Συνήθως είσαι πολύ μετρημένη.
Μπούχτισα πια με το "μετρημένη".
Είπες ότι θα βγαίναμε απ’ την πόλη και θα’μαστε ελεύθερες και ωραίες.
Πρόσεχε λοιπόν, εγώ ήδη νιώθω ελεύθερη.
Καλώς. Άλλαξα γνώμη. Θα πάρω μια μαργκαρίτα...
μαζί μ’ ένα σφηνάκι τεκίλα.
Ωραία. Φέρε μου άλλο ένα.
Τι κάνουν δυο κουκλίτσες σαν εσάς, σε τέτοιο μέρος;
- Ήρθαμε να διασκεδάσουμε. - Να κοιτάς τη δουλειά σου.
Κι επειδή η Λουίζ τα πήρε με το αγόρι της, επειδή...
- Θέλαμε να φάμε κάτι. - Ήρθατε στο σωστό μέρος.
Σας αρέσει το τσίλι; Έχουν πολύ καλό τσίλι.
- Xάρλαν, ενοχλείς τα κορίτσια; - Όχι. Απλά είμαι φιλικός.
Ευτυχώς που δεν είναι όλοι τόσο φιλικοί, όσο εσύ.
Σε λένε Χάρλαν; Έχω έναν θείο που τον λένε Χάρλαν.
Αλήθεια;
Είναι αστείος; Γιατί αν είναι, τότε έχουμε κάτι κοινό.
Δεν είμαι αγενής, αλλά θέλω να μιλήσω ιδιαιτέρως στη φίλη μου.
Καταλαβαίνω. Δεν ήθελα να σας ενοχλήσω.
Απλά είναι αδύνατον να μην προσέξεις δύο τόσο ωραίες κυρίες.
Θα χορέψουμε, προτού φύγεις, αλλιώς δεν θα σε συγχωρήσω.
Βέβαια. Θα είναι ωραία.
Λουίζ, αυτό δεν ήταν και τόσο ωραίο.
Δεν καταλαβαίνεις, όταν σου την πέφτουν;
Και τι έγινε;
Απλά, έχεις ξεθεωθεί τόσα χρόνια να κάνεις τη σερβιτόρα.
Ίσως.
Δεν χαλαρώνεις λέω εγώ; Με αγχώνεις.
Εντάξει.
Ωραίο συγκρότημα.
- Αναρωτιέμαι αν γύρισε ο Ντάριλ. - Εγώ αν επέστρεψε ο Τζίμι.
Γιατί δεν του δίνεις δρόμο;
Εσύ γιατί δεν ξεφορτώνεσαι τον άχρηστο τον άντρα σου;
Αυτά είναι απ’ τον Xάρλαν.
Ευχαριστούμε.
Ο Τζίμι θα γυρίσει και δεν θα σε βρει εκεί.
Θα φρικάρει και θα τηλεφωνάει συνέχεια.
Θα τον πάρεις την Κυριακή, και θα φιλάει το χώμα που πατάς.
Ακριβώς.
Στο μεταξύ, είπες ότι θα διασκεδάζαμε. Πάμε λοιπόν.
Εντάξει.
Καλώς.
- Πάμε να χορέψουμε. - Εντάξει.
Θέλμα; Υπέροχο όνομα.
- Δεν ξέρω τι κάνω. - Απλά ακολούθα με, Θέλμα.
Θέλετε να χορέψετε λίγο, κυρία μου;
- Βέβαια. - Ωραία.
Εντάξει λοιπόν. Πάμε.
Έι, Θέλμα.
Πάω στην τουαλέτα και μετά φύγαμε.
Ό,τι πεις.
- Περίμενε, Λουίζ, θα’ρθω μαζί σου. - Έλα. Κάνε στροφή.
- Δεν νιώθω καλά. - Τι συμβαίνει;
- Έλα τώρα. - Να πάρει. Σταμάτα.
Τι τρέχει;
Ζαλίζομαι.
Χρειάζεσαι λίγο καθαρό αέρα, μικρή μου.
- Είδες τη φίλη μου; - Τη φίλη σου;
Ναι, εκεί ήταν και χόρευε.
Πώς νιώθεις τώρα, αγάπη μου;
Σ’ευχαριστώ. Αρχίζω και νιώθω καλύτερα.
Κι εγώ αρχίζω να σε νιώθω καλύτερα. Ξέρεις κάτι;
Χρειάζομαι να περπατήσω κι άλλο.
Μια στιγμή. Πού νομίζεις ότι πας;
- Πάω πάλι μέσα. - Ω, όχι.
- Χάρλαν... - Τι;
Έι, κόφ’το. Σταμάτα.
Θέλμα, άκουσέ με.
Δεν θα σε πειράξω. Θέλω μόνο να σε φιλήσω. Εντάξει;
- Όχι. - Έλα τώρα.
- Είσαι υπέροχη, ανάθεμά σε. - Άφησέ με.
- Είσαι πανέμορφη γυναίκα. - Άφησέ με. Είμαι παντρεμένη.
- Δεν πειράζει. Κι εγώ το ίδιο. - Δεν νιώθω καλά. Έκανα εμετό.
Σου είπα ότι δεν θα σε πειράξω.
Εντάξει; Χαλάρωσε.
Σταμάτα, σε παρακαλώ. Το εννοώ.
Περίμενε. Μη! Το εννοώ.
- Η Λουίζ θ’αναρωτιέται πού είμαι. - Χέσε τη Λουίζ.
Μην με ξαναχτυπήσεις, παλιοβρώμα.
- Μ’ άκουσες; - Μη, σε παρακαλώ.
- Μην με πονέσεις, σε παρακαλώ. - Σκάσε.
Βούλωσέ το, ανάθεμά σε. Μ’ακούς;
Μην μου κάνεις κακό, Χάρλαν.
- Παλιοβρώμα. - Μην μου κάνεις κακό.
- Άφησέ την. - Λουίζ.
Δίνε του από δω.
Άφησέ την, παλιοκόπανε, αλλιώς θ’αλείψω τη βρωμόφατσά σου στ’αμάξι.
Εντάξει, ηρέμησε. Απλά, διασκεδάζαμε, αυτό είναι όλο.
Διεστραμμένη άποψη έχεις για τη διασκέδαση.
Έλα.
Γύρνα απ’ την άλλη.
Στο μέλλον...
όταν μια γυναίκα κλαίει έτσι...
δεν διασκεδάζει καθόλου.
Βρώμα.
Έπρεπε να την είχα πηδήξει.
Τι είπες;
Είπα, κάνε μου πίπα.
Θεέ μου.
- Μπες στ’αμάξι. - Χριστέ μου.
Λουίζ, τον πυροβόλησες.
- Θεέ μου. - Μπες στ’αμάξι.
Να προσέχεις τι λες, φιλαράκο.
Λουίζ. Έλα.
Πρόσεχε, παλιοκαθίκι.
Λουίζ, πού πάμε;
Δεν ξέρω. Βούλωσέ το, για να σκεφτώ.
Να πάμε στους μπάτσους; Πρέπει να το πούμε στην αστυνομία.
Να τους πούμε τι; Εσύ τι λες να τους πούμε;
Πες τους απλά τι συνέβη.
Ποιο απ’ όλα;
Όλα. Ότι με βίασε.
100 άτομα σας είδαν να χορεύετε κολλητά όλο τα βράδυ.
Ποιος θα το πιστέψει; Δεν ζούμε σε τέτοιο κόσμο.
Να πάρει. Σταμάτα τ’αμάξι!
Εντάξει.
Θέλμα.
Θέλμα, θα...
Θα σταματήσω κάπου για καφέ και μετά... Για λίγο.
Και ύστερα θα συγκεντρωθώ και θ’αποφασίσουμε τι θα κάνουμε.
Και όλα θα πάνε μια χαρά.
Όλα θα πάνε... Εντάξει;
Δεν είναι ώρα για πανικό. Αν πανικοβληθούμε, τελειώσαμε.
Δεν μας είδε κανείς. Δεν μας ξέρουν.
Άρα είμαστε εντάξει ακόμα.
Απλά, πρέπει να σκεφτούμε την επόμενη κίνησή μας.
Πρέπει να σκεφτούμε τι θα κάνουμε.
Ένα πράγμα έχω να πω.
Ωραία εκδρομή.
Περνάω μια χαρά. Μιλάμε για πολλή διασκέδαση.
Αν δεν σε απασχολούσε τόσο η διασκέδαση, δεν θα ’μασταν εδώ τώρα.
- Τι σημαίνει αυτό; - Σημαίνει να το βουλώσεις, Θέλμα.
Άρα, εγώ φταίω για όλα;
Πρέπει να πάω στην τουαλέτα.
Συγγνώμη.
Ευχαριστώ. Θα προσπαθήσω αργότερα.
Κάντε πίσω όλοι.
Μην πλησιάζετε τη γραμμή, παρακαλώ.
Το μαγαζί σφραγίζεται, μέχρι νεοτέρας.
- Θα τις αναγνώριζες αν τις έβλεπες; - Ναι, 50 φορές στο είπα.
Αλλά καμιά τους δεν ήταν τύπος που θα’κανε τέτοια δουλειά.
Δεν είσαι καμιά έμπειρη μάρτυρας, αλλά πώς είσαι σίγουρη;
Το σερβίρισμα σε κάνει ξεφτέρι στην ανθρώπινη φύση, όσο τίποτ’ άλλο.
Το’λεγα ότι ο Xάρλαν θα την έτρωγε σε κανένα πάρκινγκ μια μέρα.
Εκπλήσσομαι που δεν συνέβη νωρίτερα.
- Ποιος το’κανε λες; - Ρώτησαν τη γυναίκα του;
Εύχομαι να το ‘κανε εκείνη.
Λίνα, έχεις καμιά ιδέα ή όχι;
Μπορεί να το’κανε καμιά πρώην γκόμενα ή ο άντρας της.
Σίγουρα δεν ήταν μια απ’αυτές τις δυο.
Η πιο κοντή, με το περιποιημένο χτένισμα, μου άφησε μεγάλο φιλοδώρημα.
- Λοιπόν... - Τι;
Μήπως πρόσεξες τι αμάξι οδηγούσαν;
Νυχτερινό κέντρο είμαστε, Xαλ, όχι ντράιβ ιν.
Δεν ακολουθώ τους πελάτες στο πάρκινγκ.
Λίνα, πήγαινε σπίτι.
Με κράτησες όλο το βράδυ, για να μου κάνεις 10 φορές την ίδια ερώτηση;
Δεν θα μου προσφέρεις κανένα ωραίο, φιλικό, ποτάκι;
Έλα στα συγκαλά σου.
Καμιά τους δεν ήταν ο τύπος της δολοφόνου, Xαλ.
Γεια. Εδώ Τζίμι.
Θέλμα, είσαι μέσα;
Έλα, Θέλμα. Φεύγουμε από δω.
Θα χρειαστούμε λεφτά.
Θέλμα, πόσα λεφτά έχεις πάνω σου;
Τι;
Θα σταματήσω στην επόμενη πόλη. Θα μείνουμε σε μοτέλ.
Θα ξεκουραστώ λιγάκι και θα σκεφτώ τι θα κάνουμε.
Εντάξει.
Περίμενε. Κοιτάζω.
61 δολάρια.
Να πάρει.
41 δολάρια.
Θα χρειαστούμε περισσότερα.
Τι κάνεις; Γιατί βγάζεις τα πράγματα;
- Είπες ότι θα κοιμόσουν. - Προσπαθώ να σκεφτώ τι θα κάνω.
Όταν σκεφτείς, ξύπνα με.
- Τι διάολο τρέχει με σένα; - Τι θέλεις να πεις δηλαδή;
- Γιατί φέρεσαι έτσι; - Πώς φέρομαι;
Πώς πρέπει να φέρομαι;
Συγγνώμη που δεν ξέρω πώς να φερθώ, όταν τη σβουρίζεις σε κάποιον.
Να με βοηθήσεις να σκεφτώ τι να κάνω.
- Να προσπαθήσεις να βοηθήσεις. - Το έκανα.
Πρότεινα να πάμε στην αστυνομία.
Αλλά δεν σ’ άρεσε, επομένως, στέρεψα από ιδέες.
Γιατί να βιαστούμε;
Αν τους δώσουμε χρόνο, θα έρθουν εκείνοι σε μας.
Με συγχωρείς.
Απλά, δεν είμαι ακόμα έτοιμη να πάω φυλακή.
Γιατί δεν...
Γιατί δεν κάνεις καμιά βουτιά στην πισίνα;
Εγώ θα σκεφτώ τι θα κάνω.
Τζίμι, η Λουίζ είμαι. Προσπαθώ να σε πάρω.
- Λουίζ. Γεια σου, μωρό μου. - Γεια.
Πού στον διάολο είσαι; Είσαι καλά;
Ναι, μια χαρά. Εσύ; Καιρό έχουμε να τα πούμε.
- Ακούγεσαι κάπως περίεργη, Λουίζ. - Είμαι περίεργη.
Είσαι στην πόλη; Ακούγεται σαν υπεραστικό.
Όχι, δεν είμαι στην πόλη. Είμαι...
Είμαι χωμένη στα σκατά, Τζίμι. Σε μια σκατούπολη, στο Αρκάνσας.
Λουίζ, πες μου τι διάολο συμβαίνει.
Γυρίζω και κανείς δεν ξέρει πού είσαι.
- Είναι η Θέλμα μαζί σου; - Άκουσε, Τζίμι.
Έχω περίπου 6700 δολάρια στην τράπεζα.
Ξέρω ότι δεν μπορείς να τα βγάλεις...
αλλά τα χρειάζομαι.
Μπορείς να μου τα στείλεις και θα στα δώσω πίσω;
Τι στο καλό συμβαίνει, Λουίζ;
Άκουσε...
Συνέβη κάτι πολύ άσχημο.
Και δεν μπορώ να σου πω τι.
Απλά ότι το έκανα...
και δεν μπορώ να το ξεκάνω.
Μπορείς να με βοηθήσεις; Σε παρακαλώ;
Ναι, μωρό μου, φυσικά μπορώ.
Αλλά πού; Γιατί δεν μπορώ να στα φέρω εγώ;
Τζίμι...
Μ’αγαπάς;
Ναι.
- Ξέχνα το. - Ναι.
Κοίτα...
Στείλ’τα στην Γουέστερν Γιούνιον, στην Οκλαχόμα Σίτυ, ναι;
- Εκεί είσαι λοιπόν; Στην Οκλαχόμα; - Όχι ακόμα.
Πάρε με ξανά και θα σου πω πού να πας.
Καλά, καλά. Θα σε ξαναπάρω σε μια ώρα.
Θέλμα.
- Μπες στ’αμάξι. - Εντάξει.
Ακόμα κι αν δεν το’καναν, σίγουρα θα ήταν μάρτυρες.
Καλύτερα να τους μιλήσει κάποιος. Δώσε ανακοίνωση σ’ όλα τα περιπολικά.
Εντάξει.
Λες να έχουν εγκαταλείψει την πολιτεία;
Αυτό είναι σίγουρα πιθανό.
Xαλ, γιατί δεν φέρνουμε το FΒΙ στην υπόθεση;
Μην τσαντιστείς, Λουίζ, αλλά, πού πάμε;
Στην Οκλαχόμα Σίτυ.
- Ο Τζίμι θα μου στείλει λεφτά... - Ο Τζίμι; Του μίλησες;
- Του είπες; - Όχι, δεν του είπα.
Και πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε. Ο Ντάριλ έχει τρελαθεί στα τηλέφωνα.
Όταν τον πάρεις, δεν πρέπει να του πεις τίποτα απολύτως.
Φρόντισε ν’ακούγεσαι φυσιολογική.
Τον πήρα τον βλάκα στις 4 το πρωί και δεν ήταν καν στο σπίτι.
Δεν καταλαβαίνω γιατί τσαντίζεται.
Εγώ κανονικά πρέπει να τσαντιστώ.
Θέλμα...
θα πάω στο Μεξικό.
Υπολογίζω να φτάσω σε δυόμισι μέρες και είναι μεγάλη διαδρομή.
Είσαι μέσα; Πρέπει να ξέρω. Δεν είναι παιχνίδι.
Είμαι χωμένη στα σκατά και πρέπει να ξέρω τι θα κάνεις.
Δεν ξέρω, Λουίζ. Θέλω να πω, δεν καταλαβαίνω τι μου ζητάς.
Μην αρχίζεις και κάνεις την κότα.
Ανάθεμά με, Θέλμα, κάθε φορά που μπλέκουμε εσύ κωλώνεις...
ή κάνεις την χαζή και τέτοιες αηδίες.
Όχι αυτή τη φορά. Τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Όλα είναι διαφορετικά.
Εγώ όμως, θα πάω στο Μεξικό.
Θα πάω.
ΜΙΝΙ ΜΑΡΚΕΤ ΜΠΥPA, ΚPAΣΙ
- Λουίζ. - Έτσι απαντάς στο τηλέφωνο;
Φοβήθηκα μήπως δεν σε προλάβαινα.
Τα πήρα.
Φοβόμουν ότι δεν θα εξαργύρωναν τσεκ Σαββατιάτικα.
- Ποιος το’κανε; - Ένας φίλος. Ο Νταγκ Pάνταλ.
- Του είπες γιατί τα’θελες; - Όχι. Είπα ότι θ’αγόραζα αμάξι.
Ωραία. Πολύ καλό. Λοιπόν, πού να πάω;
Είναι ένα μέρος που λέγεται "Βάγκαμποντ Μοτέλ".
Είναι στην οδό Νορθ Ιστ 23, στον αριθμό 1921.
Στ’ όνομα "Ροδάκινο".
Τι;
Αυτός είναι ο κωδικός.
Μου λείπεις, "ροδακινάκι" μου.
Σ’ευχαριστώ, Τζίμι, το εκτιμώ ιδιαίτερα.
Είστε σίγουρη ότι δεν θέλετε το μεγάλο οικονομικό μέγεθος;
Όχι, ευχαριστώ.
Τι κοιτάς εσύ;
Θέλω να πάρεις τον Ντάριλ.
Να τον πάρω;
Πες του ότι περνάς υπέροχα και ότι θα γυρίσεις αύριο βράδυ.
- Θα γυρίσω; - Δεν ξέρω.
Εγώ πάντως όχι.
Εφημερίδα.
- Ντάριλ. - Έχετε τηλεφώνημα απ’ τη Θέλμα.
- Δέχεστε να επιβαρυνθείτε εσείς; - Μάλιστα.
Θέλμα. Πού στο διάτανο είσαι;
Είμαστε με τη Λουίζ στο βουνό. Ψαρεύουμε.
Τρελάθηκες τελείως; Αυτό έγινε;
Εγώ φεύγω για τη δουλειά κι εσύ χάνεις τα λογικά σου;
Ντάριλ, ηρέμησε, σε παρακαλώ.
Μην τρελαίνεσαι. Θα σου εξηγήσω.
- Βλέπεις, η Λουίζ... - Περίμενε.
Έλα, δώσ’του.
Να πάρει. Θεέ μου.
Χριστέ μου.
Λέμε να μείνουμε εδώ για ψάρεμα και τέτοια.
Θα γυρίσουμε αύριο το βράδυ.
Όχι, αποκλείεται. Θα γυρίσεις σήμερα.
Τσακίσου και γύρνα αμέσως! Ανάθεμά με.
Ντάριλ.
Άντρας μου είσαι, όχι ο πατέρας μου.
Τώρα, μάλιστα.
Αυτή η Λουίζ είναι πολύ κακή επιρροή.
Αν δεν γυρίσεις πίσω, μέχρι απόψε...
Θέλμα...
Τότε, δεν θέλω να πω τι θα γίνει.
Ντάριλ...
Θέλμα.
Άντε και πνίξου.
Ωραίο αυτό. Πολύ γλυκό.
Να πάρει.
Αγάπη μου, είσαι καλά; Εγώ φταίω;
- Όχι. Συγγνώμη. - Όχι; Είσαι καλά;
- Μπορώ να κάνω τίποτα; - Όχι, είμαι εντάξει.
Τρελή.
Συγγνώμη, κυρία μου. Προς τα πού πηγαίνετε;
Προσπαθώ να γυρίσω στο σχολείο, δεν ήρθαν να με πάρουν, και...
Έχω κολλήσει εδώ, σαν σακαράκα στη λάσπη.
Σκεφτόμουν, λοιπόν, πως αν πηγαίναμε στην ίδια κατεύθυνση...
Νομίζω ότι πηγαίνουμε στην Οκλαχόμα, αλλά δεν είμαι σίγουρη.
Τότε, θα το εκτιμούσα πάρα πολύ.
Δεν εξαρτάται από μένα. Δεν είναι δικό μου τ’αμάξι.
Πρέπει να ρωτήσουμε τη φίλη μου.
Μάλλον όμως θα πει όχι. Είναι λίγο τσιτωμένη.
Ίσως δεν είναι και τόσο καλή ιδέα. Σ’ευχαριστώ πάντως.
Δεν είναι και κακό να τη ρωτήσω, όμως.
Όχι, δεν είναι κακό.
Λουίζ, ο νεαρός από δω, γυρίζει στο σχολείο του.
Και έλεγα μιας και πηγαίνουμε στην ίδια κατεύθυνση να τον πάρουμε μαζί.
Μάλλον δεν είναι και τόσο καλή ιδέα.
Μάλλον όχι. Σας ευχαριστώ όμως. Καλή σας μέρα και καλό ταξίδι.
Λουίζ.
Είδες πόσο ευγενικός ήταν; Γλύκα.
- Θέλμα. - Τι;
Μη σκας!
Γέμισέ την.
Μακάρι να τον παίρναμε μαζί μας.
Τι είπε ο Ντάριλ;
A, είπε "Εντάξει, Θέλμα. Απλά ήθελα να ξέρω ότι είσαι καλά".
"Ελπίζω να περνάς καλά. Το αξίζεις με μένα για σύζυγο".
"Σ’αγαπώ, γλυκιά μου".
Λοιπόν, πόσο θέλουμε ακόμα για το Μεξικό;
ΥΠΗPΕΣΙA ΟXΗΜAΤΩΝ APΚAΝΣAΣ
Δεν νομίζω ότι θα πείραζε να πάρουμε κάποιον μαζί.
Είδες τον πισινό του;
Ο Ντάριλ δεν έχει ωραίο πισινό.
Παρκάρεις αμάξι στη σκιά του.
Λυπάμαι. Απλά, δεν έχω κέφι για παρέα τώρα.
Πάρ'τον χάρτη.
Βρες όλα τα δρομάκια που οδηγούν στο Μεξικό απ’ την Οκλαχόμα.
Να μην μπούμε στην Εθνική Οδό. Θα προκαλέσουμε.
Θα πάρουμε τον αυτοκινητόδρομο 81 και θα κατευθυνθούμε προς το Ντάλας.
Δεν θέλω να πάμε απ’ το Τέξας. Βρες άλλη διαδρομή.
Περίμενε. Τι;
Να πάμε στο Μεξικό απ’ την Οκλαχόμα, χωρίς να περάσουμε απ’ το Τέξας;
Θέλμα, ξέρεις τη γνώμη μου για το Τέξας. Δεν πάμε από κει.
Ναι, το ξέρω, Λουίζ, αλλά εμείς τρέχουμε να σωθούμε...
Δεν μπορείς να κάνεις μια εξαίρεση; Για κοίτα τον χάρτη.
Το μόνο ανάμεσα στην Οκλαχόμα και το Μεξικό, είναι το Τέξας.
Δεν πρόκειται να το συζητήσω.
Βρες άλλη διαδρομή, αλλιώς δώσ’μου εμένα τον χάρτη.
- Κατάλαβες; - Όχι, δεν κατάλαβα.
Πώς και δεν μου’χεις πει ποτέ, τι σου συνέβη εκεί;
Αν πυροβολήσεις έναν τύπο με κατεβασμένα τα παντελόνια...
δεν θες να σε πιάσουν στο Τέξας, πίστεψέ με.
Έχε μου εμπιστοσύνη. Λοιπόν, τέρμα η συζήτηση τώρα.
Χρόνια πολλά, κυρία μου.
Είναι εδώ ο μάνατζερ;
Μάριαν, έχει έρθει ένας αστυνομικός.
Εντάξει, εντάξει.
Προχθές βράδυ έγινε ένας φόνος έξω απ’ το Σίλβερ Μπούλετ.
Πυροβόλησαν έναν άντρα.
Κι έχουμε κάποιους μάρτυρες, που είδαν ένα Θάντερ Μπερντ κάμπριο του ’66...
να φεύγει επιταχύνοντας, από τον τόπο του εγκλήματος.
Και η άδεια του αυτοκινήτου ανήκει σε κάποια Λουίζ Σόγιερ.
Και πιστεύουμε ότι η γυναίκα σας, ήταν ο άλλος επιβάτης.
Τι;
Με συγχωρείτε. Πατάτε πάνω στην πίτσα σας.
Να πάρει!
Λοιπόν, μις Θέλμα. Πώς και δεν έχετε παιδιά;
Αν ο Θεός σου δίνει κάτι ιδιαίτερο, πρέπει να το περνάς.
Να, ο Ντάριλ... ο άντρας μου.
- Ο Ντάριλ; - Ναι. Λέει ότι δεν είναι έτοιμος ακόμα.
Λέει ότι είναι ακόμα παιδί ο ίδιος.
- Σαν πολλή αξία δίνει στον εαυτό του. - Έχει πολλά να περηφανεύεται.
- Δεν τα πάνε καλά με τη Λουίζ. - Πολύ μαλακά το έθεσες.
- Λέει ότι είναι γουρούνι. - Έτσι είναι.
Παντρευτήκατε πολύ νέα, μις Θέλμα;
Μάλλον στα 18 ήμουν κάπως μικρή, αλλά...
τα’χαμε ήδη 4 χρόνια προτού παντρευτούμε.
- Πόσο; - 4 χρόνια.
Μόνο με τον Ντάριλ έχω πάει στη ζωή μου.
Λυπάμαι. Αν δεν σας πειράζει, μου ακούγεται πολύ κάφρος.
Είναι κάφρος. Τις περισσότερες φορές, το αφήνω να περνάει.
Καλύτερα να κόψετε, μις Λουίζ. Είναι ένας μπάτσος μπροστά.
Μήπως έχετε φάει ήδη, πολλές κλήσεις;
Θα σε πάμε μέχρι την Οκλαχόμα Σίτυ, μετά συνέχισε αλλιώς.
Εντάξει.
Τα αποτυπώματα στο πορτ μπαγκάζ, είναι της Θέλμα Ντίκινσον.
- Δεν είναι περίεργο; - Ο άντρας της λέει ότι λείπει ένα πιστόλι.
Πήρε πολλά πράγματα.
Φαίνεται ότι σχεδίαζε να λείψει για καιρό.
Ο άντρας της είπε ότι δεν ακουμπούσε καν το πιστόλι.
Της το πήρε γιατί γυρίζει αργά σπίτι, αλλά εκείνη ούτε που τ’ άγγιζε...
δεν μάθαινε να πυροβολεί. Το είχε χρόνια στο συρτάρι.
- Τι πιστόλι ήταν; - 38άρι.
Μάλιστα. Πού είναι;
Πήγαιναν στο εξοχικό κάποιου, αλλά δεν εμφανίστηκαν εκεί ποτέ.
Ωραία. Τώρα θα πάω και... Ακούστε με, εσείς οι δυο.
Θα πάω μέσα για λίγο. Εσείς ν’αποχαιρετιστείτε.
Γεια. Ήρθα να πάρω ένα έμβασμα για τη Λουίζ Σόγιερ.
Δεν υπάρχει τίποτα.
Στο "Ροδάκινο"; Δοκιμάζετε τον κωδικό "Ροδάκινο";
Άκουσα κάποιον να λέει, "Ροδάκινο";
- Θεέ μου. Τζίμι. - Αυτός είναι ο κωδικός.
Δείξε στην κυρία τι κέρδισε, Ντον.
- Τι κάνεις εδώ; - Ήρθα να σε δω, μωρό μου.
Μπορώ να έχω άλλο ένα δωμάτιο; Χρεώστε το στην κάρτα μου.
Θέλμα, κατέβασε τα πόδια σου. Κοίτα ποιος είναι εδώ.
Να πάρει, Τζίμι. Γεια σου, ξένε. Τι στο καλό κάνεις εδώ;
Μην μου κάνεις ερωτήσεις, για να μην σου πω ψέματα.
Καλή απάντηση. Το ίδιο ισχύει και για μένα.
- Ποιος είναι ο καουμπόης; - Είναι... ο Τζέι Ντι, που...
- Φεύγει. - Φοιτητής. Τον πήραμε στον δρόμο.
Και μετά... η Λουίζ είπε ότι πρέπει να φύγει, γι’αυτό...
- Αυτό και θα το κάνει. - Ναι, αυτό θα κάνω.
- Έφυγε. - Καλό ταξίδι.
- Ευχαριστώ. - Χάρηκα για τη γνωριμία.
Να’τος φεύγει. Τρελαίνομαι να τον βλέπω να φεύγει.
- Η Θέλμα την ψιλοπάτησε μαζί του. - Σου έκλεισα δωμάτιο εδώ, Θέλμα.
Πήγαινε να κάνεις ένα κρύο ντους.
Με ξέρεις, Τζίμι. Είμαι ατίθαση γυναίκα.
Είναι το μέλλον μας.
Τι θα του πεις;
Τίποτα. Δεν θα του πω λέξη.
Δεν θέλω να τον κάνω συνεργό.
Είσαι πολύ γλυκιά με τον τύπο. Αλήθεια.
Φαντάσου να μην θέλεις να τον μπλέξεις.
Δεν του ζήτησα εγώ να έρθει.
Δεν διαφέρει απ’ τους άλλους. Απλά του αρέσει το κυνήγι.
Σίγουρα έχει πολλή δουλειά!
Θέλμα, βούλωσ’το, τουλάχιστον.
Τώρα...
- Θέλω να προσέχεις τα λεφτά. - Εντάξει.
Αν υπάρξει πρόβλημα, θα’μαι στο δωμάτιο 211.
Εντάξει. Δεν θα περιμένω.
- Θες ένα ποτό; - Όχι.
Γιατί δεν μου λες τι συμβαίνει;
Δεν πρόκειται να σου πω τι συμβαίνει.
Κάποτε θα καταλάβεις γιατί. Αλλά δεν θα σου πω, γι’αυτό άσ’το.
- Να σου κάνω μια ερώτηση; - Ίσως.
Είσαι ερωτευμένη με κανέναν άλλο;
Μήπως έχει να κάνει με κάποιον άλλον;
Όχι, δεν είναι τίποτα τέτοιο.
Τότε τι στα κομμάτια είναι;
Θα φύγεις για πάντα, το κέρατό μου;
Τι, μπας και σκότωσες κανέναν;
Αν αρχίσεις τις αηδίες, φεύγω από δω.
Συγγνώμη.
Πάμε να καθίσουμε; Θέλω να σου δώσω κάτι.
- Είμαι μια χαρά εδώ. - Θέλω να σου δώσω κάτι.
Δώσ’το μου εδώ πέρα.
Ορίστε.
Γιατί δεν το φοράς;
Δεν το περίμενες αυτό, ε;
Γιατί, Τζίμι;
Γιατί τώρα;
Μην ενθουσιάζεσαι τόσο. Διέσχισα δυο πολιτείες μ’αυτό το δαχτυλίδι...
και ξέρεις πόσο σιχαίνομαι τ’αεροπλάνα.
Ήρθες τόσο δρόμο, απλά επειδή πίστευες πως υπάρχει άλλος.
Όχι, δεν ήρθα γι’αυτό.
Επειδή, δεν θέλω να σε χάσω.
Κι έχω το προαίσθημα ότι θα την "κάνεις". Για πάντα.
Αυτός δεν είναι λόγος να παντρευτούμε.
Εγώ νόμιζα ότι αυτό ήθελες.
Το ήθελα. Αλλά όχι έτσι.
...τρόποι μαγειρικής. Μπορείτε να κάνετε ερωτήσεις.
- Λουίζ; - Όχι, Θέλμα, εγώ είμαι.
Έκπληξη.
Ήμουν εκεί έξω και σκεφτόμουν ότι...
Ξέρω, υποτίθεται ότι έπρεπε να φύγω, αλλά, να...
Και με τη σκατοτύχη που έχω, δεν με παίρνει κανείς με τη βροχή.
Απλά σε σκεφτόμουν.
Είναι τρελό. Θα γίνω καπνός, εντάξει; Έφυγα.
Περίμενε.
Πού πας;
Δεν ξέρω. Ξέρεις. Πουθενά.
Νομίζεις ότι μ’αρέσει να παίζω σε ξενοδοχεία;
Ότι μόνο τα δικά σου όνειρα, δεν πραγματοποιήθηκαν;
Πήραμε και οι δυο, αυτό που επιλέξαμε.
Νομίζω ότι μάλλον, δεν μ’αγαπάς πια.
Όχι, σ’αγαπώ.
Αλλά είναι ώρα...
να ξεχάσουμε τα παλιά λάθη.
Aς πούμε ότι έφταιγε...
ο κακός συγχρονισμός.
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να τ’αφήσουμε.
- Εντάξει. - Όχι.
Έλα δω. Είσαι πολύ εύκολη. Ορίστε.
- Εντάξει. Εσύ τώρα. - Σειρά σου.
Έλα.
Μην τ’αφήνεις εκεί.
Καλά.
Χριστέ μου. Τι έχεις...;
Βλέπεις; Είναι αδικία. Έχεις πολύ χρυσαφικό εδώ πέρα.
Θέλεις ν’αφαιρέσουμε λίγο βάρος; Τι λες;
Ναι. Καλύτερα. Τι λες εσύ;
- Ναι. - Ναι, εντάξει.
- Πάρε με, διέλυσέ με, κάνε με άντρα. - Πρόσεχε το κεφάλι σου.
- Το κεφάλι μου είναι μια χαρά. - Ποιος είσαι τέλος πάντων;
Είμαι ο μεγάλος και τρανός Οζ. Εσύ ποια είσαι;
Έλα, πες μου. Ξέρω ότι δεν είσαι μαθητούδι.
- Δεν με κοροϊδεύουν εμένα. Πες μου. - Ένας τυπάκος είμαι.
Που ο επιτηρητής του, θα τα’χει παίξει απόψε.
Τι εννοείς "ο επιτηρητής σου";
- Τι; Είσαι εγκληματίας; - Όχι, όχι πια, Θέλμα.
Εκτός από το ότι το’σκασα, δεν έχω κάνει άλλη παρανομία.
- Τι κάνεις γενικά; - Είμαι ληστής.
- Ληστεύεις τράπεζες; - Όχι.
Δεν ληστεύω τράπεζες. Μα τι λες;
Τι ληστεύεις τότε;
Για να δούμε. Aς κάνουμε λογαριασμό.
Λήστεψα ένα βενζινάδικο, κάνα-δυο μίνι μάρκετ, κάβες.
Θεέ μου.
Πώς;
- Έλα τώρα. - Εντάξει.
Πρώτα διαλέγω το μέρος. Ύστερα κάθομαι και το παρακολουθώ για λίγο.
Περιμένω την κατάλληλη στιγμή.
Αυτό το ξέρεις εδώ. Αυτά τα σκατά δεν διδάσκονται.
Ναι, και μετά... Να πάρει, δεν θέλω να μιλάω γι’αυτά.
Έλα. Εγώ θέλω.
Εντάξει. Ύστερα μπουκάρω μέσα!
Κ αι ύστερα χαλαρά και ωραία, λέω, "Κυρίες μου, κύριοι..."
"...να δούμε ποιος θα πάρει βραβείο ψυχραιμίας. Όλοι στο πάτωμα".
"Αν φανείτε ψύχραιμοι, δεν θα χάσετε το κεφάλι σας".
"Εσείς, κύριε. Ναι. Εσείς έχετε την τιμή".
"Βάλτε τα χρήματα στην τσάντα και θα διηγείστε μια απίθανη ιστορία".
"Αν όχι, τότε θα κάνετε παρέα στα θυμαράκια. Εσείς διαλέγετε".
Απλούστατο. Και ύστερα γλιστράω έξω.
Και εξαφανίζομαι, έτσι!
Χριστούλη μου, είσαι πραγματικός τζέντλεμαν.
Αν η ληστεία γίνεται σωστά, δεν χρειάζεται να’ναι δυσάρεστη.
- Τι; - Είσαι πραγματικός παράνομος, έτσι;
Μπορεί να’μαι εγώ ο παράνομος, αλλά εσύ έκλεψες την καρδιά μου.
- Τι γλυκός. - Ναι. Δεν είναι;
- Ναι. Συνέχισε έτσι. - Και βέβαια.
Θυμάσαι όταν πρωτογνωριστήκαμε;
Ναι.
- Θυμάσαι; Πες μου τι είπες. - Ότι έχεις ωραία μάτια.
Και τι είπα εγώ; Θυμάσαι;
Ναι, τα’κλεισες και με ρώτησες, τι χρώμα είναι.
Και εσύ τι είπες;
Δεν ξέρω.
Τζίμι, τι χρώμα είναι τα μάτια μου;
Καστανά.
Περίμενε.
Θέλετε άλλο καφέ;
Ευχαριστώ.
Δεν ξέρω τι τρέχει με σένα, ή τι συνέβη...
ή τι κάνατε εσείς οι δυο, αλλά δεν πρόκειται να πω τίποτα σε κανέναν...
και ούτε πρόκειται να πω, ότι σας είδα καν.
Εντάξει;
Τι στο καλό έκανες; Πήρες χάπι που σε κάνει να μιλάς σωστά;
Ναι. Και στραβοκατάπια.
Σίγουρα δεν θέλεις να’ρθω μαζί σου;
Νομίζω ότι, μάλλον, δεν είναι και πολύ καλή ιδέα τώρα.
Αλλά θα σε προφτάσω αργότερα, κάπου στον δρόμο.
Ναι.
Λοιπόν, ήρθε το ταξί μου.
Γιατί δεν το κρατάς αυτό;
Ευχαριστώ.
Θέλω να είσαι χαρούμενη.
Είμαι ευτυχισμένη, γλυκέ μου.
Όσο πιο ευτυχισμένη γίνεται.
Εντάξει.
Καλά.
Γιατί δεν αποχαιρετάς τον Τζίμι μ’ ένα φιλάκι;
Και φεύγω από δω.
Έλα δω, παλιό-Τζίμι.
Τα λέμε, Λουίζ.
Καλό ταξίδι.
Ευτυχώς που έφυγε. Θα χρειαζόταν να καλέσουμε την πυροσβεστική.
- Γεια. - Τι πάθανε τα μαλλιά σου;
Τίποτα. Ανακατευθήκανε.
Θέλμα, τι σου συμβαίνει;
Τίποτα. Γιατί; Σου φαίνομαι διαφορετική;
Τώρα που το λες, ναι. Σαν να τρελάθηκες ή να πήρες ναρκωτικά.
Δεν έχω πάρει ναρκωτικά.
Αλλά μπορεί να τρελάθηκα.
Θέλμα, τι συνέβη;
- Τι συνέβη; - Γύρισε ο Τζέι Ντι.
- Θεέ μου, Λουίζ. - Όχι.
- Δεν μπορώ να το πιστέψω. - Όχι.
Θεέ μου. Είναι σαν...
Τώρα καταλαβαίνω γιατί γίνεται τόση φασαρία. Είναι τελείως άλλο πράγμα.
Αγάπη μου, χαίρομαι πολύ για σένα. Αλήθεια. Είναι υπέροχο.
Επιτέλους το έκανες σωστά. Είναι τόσο γλυκό.
- Πού είναι τώρα; - Κάνει ντους.
Θέλμα, τον άφησες μόνο του στο δωμάτιο;
Πού είναι τα λεφτά; Θεέ μου, πού είναι τα λεφτά;
Πάνω στο κομοδίνο.
Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Είναι στο κομοδίνο.
Ποτέ δεν ήμουν τυχερή. Ούτε μια φορά.
Σκατά.
Το καθίκι μ’ έκλεψε. Δεν το πιστεύω.
Λουίζ.
Είσαι καλά;
Λουίζ.
Λυπάμαι πολύ. Το εννοώ.
Λουίζ. Όλα είναι εντάξει.
- Είναι εντάξει. - Όχι, Θέλμα, δεν είναι εντάξει.
Σίγουρα δεν είναι εντάξει.
Απολύτως τίποτα δεν είναι εντάξει.
Θέλω να πω, τι θα κάνουμε από λεφτά;
Πώς θα βάλουμε βενζίνη;
Ανταλλάσσοντας τις κορμάρες μας;
Θέλω να πω... Να πάρει, Θέλμα, δεν είναι εντάξει.
Λουίζ. Άκουσέ με.
Μην ανησυχείς.
Μ’ άκουσες; Έλα. Σήκω.
Λουίζ, μην ανησυχείς καθόλου.
Μ’ακούς; Έλα τώρα.
Σήκω. Μάζεψε τα πράγματά σου. Πάμε να φύγουμε από δω.
Κουνήσου. Χριστέ μου. Άντε!
Με την ησυχία σου. Έλα. Πάμε.
Να πάρει.
Σε τρόμαξε λίγη βροχούλα, Μαξ;
Περάστε. Σκουπίστε τα πόδια σας.
Βάλαμε κοριό στο τηλέφωνο, για την περίπτωση που τηλεφωνήσει.
Θα μου κοστίσει;
- Συγγνώμη. Μπορώ; - Με την άνεση σου. Γι’αυτό το’χουμε εδώ.
Πρέπει να’ναι συνέχεια κάποιος στο σπίτι, μήπως πάρουν και τις βρούμε.
Το σημαντικό είναι, να μην τους δείξεις ότι ξέρεις κάτι.
Θα προσπαθήσουμε να τις βρούμε. Δεν θέλω ν’ανακατευτώ στα προσωπικά σας...
αλλά έχεις καλή σχέση με τη γυναίκα σου;
Τη Θέλμα την αγαπώ.
Δεν είμαι περίεργος. Απλά, πρέπει να κάνω την ερώτηση.
- Είσαστε "κοντά"; - Ναι, έτσι νομίζω.
Δηλαδή όσο κοντά μπορείς να’σαι, σε μια τέτοια τρελή.
Καλά, αν τηλεφωνήσει, να’σαι ευγενικός.
Σαν να χαίρεσαι πολύ που την ακούς.
Σαν να σου λείπει. Οι γυναίκες γουστάρουν τέτοιες μπούρδες.
Εντάξει. Αφού το λες εσύ.
"Οι γυναίκες γουστάρουν τέτοιες μπούρδες".
Ωραία. Μπορώ να τα βάλω αυτά;
ΜΙΝΙ ΜΑΡΚΕΤ
Θέλεις τίποτα;
Βάλε μπρος, Λουίζ. Οδήγα.
Φύγε.
Τι συνέβη;
Λήστεψες το μαγαζί; Λήστεψες το καταραμένο το μαγαζί;
Χρειαζόμασταν τα λεφτά. Δεν σκότωσα και κανέναν, για τ’ όνομα του Θεού.
- Θέλμα. - Χρειαζόμασταν λεφτά. Ορίστε τώρα.
- Να πάρει, Θέλμα. - Έλα, Λουίζ. Σύνελθε.
- Θα μας πας στο παλιο-Μεξικό; - Εντάξει.
Να πάρει.
Καλά, και τι... Πώς... Δηλαδή, τι είπες;
Απλά, μπούκαρα μέσα και είπα...
Καλημέρα σας, κυρίες και κύριοι, πρόκειται για ληστεία.
Αν είστε ψύχραιμοι, δεν θα χάσετε το κεφάλι σας.
Θα ξαπλώσετε όλοι στο πάτωμα, παρακαλώ; Αμέσως;
Ξαπλώνετε, κυρία μου; Όχι εσείς, κύριε.
Για να δούμε ποιος θα πάρει βραβείο ψυχραιμίας.
Κύριε, σας παρακαλώ, βάλτε όλα τα λεφτά στη σακούλα.
Θα έχετε να λέτε, μια απίθανη ιστορία.
Αν όχι, θα κάνετε παρέα στα θυμαράκια. Εσείς διαλέγετε.
Γρήγορα. Πάμε.
Θα ησυχάσετε, κυρία μου; Κύριε, κάτω. Ευχαριστώ. Μείνετε εκεί.
Βολευτείτε, όσο καλύτερα μπορείτε.
Δεν βάζετε και κάνα δυο μπουκάλια ουίσκι;
Μάλιστα, κυρία μου.
Σας ευχαριστώ. Τώρα, πέστε κι εσείς κάτω.
Κυρίες και κύριοι, σας ευχαριστώ όλους για τη συνεργασία.
Τώρα μείνετε στο πάτωμα, μέχρι να φύγω. Καλή σας μέρα.
- Θεέ και Κύριε. - Χριστέ μου.
Θεούλη μου.
Έι, Λουίζ. Κόψε ταχύτητα.
Θα πεθάνω αν μας πιάσουν για υπερβολική ταχύτητα.
Για πρώτη φορά, εύχομαι να μην ήταν πράσινο τ’αμάξι.
Σίγουρα μπορούμε να ταξιδεύουμε τη μέρα;
Θέλω να κρατήσουμε απόσταση από το τελευταίο μας έγκλημα.
Μιλάμε, δεν θα το πίστευες με τίποτα.
Σαν να το’κανα σ’ όλη μου τη ζωή. Κανείς δεν θα το πίστευε.
- Λες να βρήκες την κλίση σου; - Ίσως.
Την ατίθαση φύση μου.
- Είσαι "πειραγμένη". - Ναι, έτσι πιστεύω κι εγώ.
Θέλμα, μην πετάς σκουπίδια.
Μια στιγμή.
Μου τη δίνει όταν... Όλα τέτοια συμβαίνουν, όταν βιάζεσαι.
Τι θα κάνεις; Έτσι μεθυσμένη θα’σαι όλη μέρα;
Θα προσπαθήσω.
Καλός δεν είναι;
Οι φορτηγατζήδες είναι πάντα, οι καλύτεροι οδηγοί.
Χριστέ μου. Πολύ πρωτότυπο.
Ευχαριστώ.
- Αυτό είναι σιχαμερό. - Γουρούνι. Είναι γουρούνι.
- Χοντράδα. Γιατί το κάνουν αυτό; - Δεν ξέρω. Νομίζουν ότι μας αρέσει.
Νομίζουν ότι μας ανάβει. Βούλωσ’το!
Ο Τζέιμς Λένοξ;
- Ποιος είναι; - Αστυνομία του Aρκάνσας.
Γεια.
Θέλμα.
- Τι; - Θέλω να πάρεις τον Ντάριλ.
Για ποιον λόγο;
Θέλω να μάθεις αν ξέρει τίποτα.
Και αν ναι, κλείσ’του το τηλέφωνο...
γιατί θα πήγε η αστυνομία και θα’βαλε κοριό στο τηλέφωνο.
Κοριό στο τηλέφωνο; Τι είν’αυτά που λες;
Έλα τώρα, Θέλμα, δολοφονία κι ένοπλη ληστεία;
Δεν θα πούμε ότι ήταν αυτοάμυνα;
- Δεν ήταν. Το σκάσαμε. - Ναι, αλλά εκείνοι δεν το ξέρουν.
Μόνο εμείς ήμασταν. Θα πω ότι με βίασε και ότι τον σκότωσες.
- Είναι σχεδόν αλήθεια. - Δεν θα πιάσει.
- Γιατί όχι; - Δεν έχουμε υλικές αποδείξεις.
Τώρα πια δεν μπορούμε καν, ν’αποδείξουμε ότι σ’ακούμπησε.
Ο νόμος είναι πολύπλοκη μπούρδα, έτσι;
- Πώς τα ξέρεις όλα αυτά; - Και τι θα πούμε για τη ληστεία;
Η ληστεία δεν έχει καμία δικαιολογία.
Καλά, ρε Λουίζ, εντάξει;
- Πού το βρήκες αυτό; - Το έκλεψα.
Γεια.
- Ποιος είναι ο μουρλός; - Ο σύζυγος της κας Ντίκινσον.
Χέστηκε ο μάγκας στο αλώνι.
Θεέ μου.
Πού βρήκες 6600 δολάρια σε μετρητά;
- Από έναν φίλο. - Μιλήσαμε μ’ έναν κύριο σήμερα...
που είπε ότι παρέδωσε σχεδόν το ίδιο ποσό, στη Λουίζ Σόγιερ.
- Την ξέρεις κι εσύ; - Μάλιστα, κύριε.
Πιστεύω ότι είναι η γυναίκα που οδηγούσε τ’αμάξι.
Είπε ότι την πήγε σ’ ένα μοτέλ στην Οκλαχόμα Σίτυ;
Λέει, επίσης, ότι εκεί συνάντησε κάποιον άντρα.
Σε αναγνώρισε από φωτογραφίες της σήμανσης.
Μας είπε επίσης ότι εσύ και η κα Ντίκινσον, φαινόσασταν πολύ "κοντά".
Είναι αλήθεια;
Aς πούμε ότι ήρθαμε κοντά... "πνευματικά".
Ξέρεις ότι η κα Ντίκινσον και η δις Σόγιερ, κατηγορούνται για φόνο;
Φόνο; Ποια, η Θέλμα; Αδύνατον!
Έδειξαν καθόλου ότι προσπαθούσαν να ξεφύγουν απ’ τον νόμο;
Τώρα που το λέτε, μπορεί να ήταν λίγο ανήσυχες.
- Ξέρεις κάτι; - Τι;
- Αρχίζεις και μ’εκνευρίζεις. - Ναι, κι εμένα.
Αυτά συμβαίνουν.
Εσείς, παιδιά, έχετε πολλά κοινά. Καλύτερα να φύγω απ’ το δωμάτιο.
Έχω μια καλύτερη ιδέα.
Σε πειράζει να του μιλήσω ιδιαιτέρως, μια στιγμή;
Τι; Τι έκανα; Τίποτα δεν έκανα.
Θα σου πω κάτι, παλιοκότα...
κύριε Νόμε, ανάθεμά με.
- Έχω ένα προαίσθημα για κάτι, και... - Ναι;
...θέλω να ρωτήσω τη γνώμη σου.
Η Θέλμα Ντίκινσον, θα διέπραττε ένοπλη ληστεία...
αν δεν τους είχες πάρει εσύ, όλα τους τα λεφτά;
Κατέβασε το πόδι σου απ’ το τραπέζι.
- Κατάπιες τη γλώσσα σου; - Όχι.
Πώς το ξέρεις ότι τα πήρα; Πώς ξέρεις ότι...
Μην μου λες ψέματα, παλιοκαθίκι!
Αυτά τα κορίτσια είχαν μια ευκαιρία. Την είχαν.
- Και τώρα, εσύ τους την έφερες πισώπλατα - Όχι.
Κι έχουν μπλέξει πολύ σοβαρά.
Και θα σε θεωρήσω υπεύθυνο, αν τους συμβεί κάτι.
Δεν σε λυπάμαι καθόλου.
Τώρα, ή θα μου πεις ό,τι ξέρεις και δεν ξέρεις...
μπας και υπάρχει καμιά πιθανότητα να τις βοηθήσουμε λιγάκι...
ή θα σου κολλήσω σαν τη μύγα στα σκατά, για όλη σου τη ζωή.
Και η αποστολή μου θα’ναι, η μίζερη ζωή σου.
Μάλιστα, κύριε.
- Εντάξει; - Ναι. Βέβαια.
Καταλαβαινόμαστε; Εντάξει.
Κύριε Ντίκινσον;
Περιμένετε, έχω να σας πω κάτι.
Μ’αρέσει η γυναίκα σου.
Έι, γύρνα πίσω!
Γύρνα πίσω, παλιοκαθίκι!
Έλα δω.
Έλα.
Πιάστε τον! Θα σε σκοτώσω!
- Τι θέλουν οι κυρίες; - Γέμισέ το. Ορίστε.
Συγγνώμη. Έχετε τηλέφωνο;
Ευχαριστώ.
Αν νομίζεις ότι ξέρει, ακόμα κι αν δεν είσαι σίγουρη...
- ...θέλω να το κλείσεις. Κατάλαβες; - Ναι.
- Εμπρός; - Ντάριλ, εγώ είμαι.
Θέλμα. Γεια σου!
- Ξέρει. - Να πάρει.
Χρειάζομαι κι άλλο χρόνο.
Τι έγινε; Μόνο "Γεια σου" είπα.
- Ναι; - Η Λουίζ είμαι. Δώσ’μου την αστυνομία.
- Γεια σου, Λουίζ. - Γεια.
Δώσ’μου την αστυνομία.
Δεν υπάρχει αστυνομία εδώ.
Πού είστε κορίτσια, παρεμπιπτόντως;
- Δώσ’μου τον επικεφαλής. - Πώς ξέρεις ότι...
Εμπρός, δις Σόγιερ;
Είμαι ο ανακριτής Xαλ Σλόκαμπ της αστυνομίας του Αρκάνσας.
Πώς είστε;
Έχω υπάρξει και καλύτερα.
- Να προσέχεις μ’αυτό το πιστόλι. - Ναι, ξέρω.
Κορίτσια, έχετε βουτήξει στα βαθιά.
- Είστε καλά; Δεν χτύπησε καμιά; - Είμαστε μια χαρά και οι δυο.
Ωραία.
- Θες να μου πεις τι συνέβη; - Όταν πάμε για καφέ. Κερνάω εγώ.
Να ξέρεις ότι καμιά απ’ τις δυο σας, δεν κατηγορήθηκε ακόμα για φόνο.
Απλά, αναζητήστε για ανάκριση.
Παρόλο που η κα Ντίκινσον αναζητείται τώρα, για ένοπλη ληστεία.
Πρέπει να φύγουμε. Θα σε πάρω αργότερα, εντάξει;
Δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρετε μέχρι το Μεξικό. Πρέπει να μιλήσουμε.
Σας παρακαλώ. Θέλω να σας βοηθήσω.
Να πάρει.
Αυτό το κωλόπαιδο, ο Τζέι Ντι είναι κόπανος.
Τι;
Θέλμα, πώς το ξέρουν ότι πάμε στο Μεξικό; Πώς το έμαθαν;
Είπες σ’αυτό το παλιό-κλεφτρόνι πού πάμε;
Απλά του είπα ότι αν έρθει στο Μεξικό, να περάσει να μας δει.
Αλλά, του είπα, να μην το πει.
Νόμιζα ότι δεν θα το πει σε κανέναν, κατάλαβες; Έτσι νόμιζα.
Γιατί; Τι έχει να χάσει; Εκτός από τις οικονομίες μου μιας ζωής.
Να πάρει, Θέλμα.
- Λυπάμαι. - Να πάρει, Θέλμα.
Μέχρι τώρα δυο ήταν τα υπέρ μας:
Κανείς δεν ήξερε πού ήμασταν ή που πηγαίναμε.
Τώρα το ένα πάει.
Θέλμα, σταμάτα να μιλάς στον κόσμο. Πάψε να είσαι τόσο ανοιχτή.
Είμαστε φυγάδες τώρα, κατάλαβες;
Aς αρχίσουμε να συμπεριφερόμαστε έτσι.
- Έχεις δίκιο. - Σ’ευχαριστώ.
- Αναρωτιόμουν... - Άκουσε, αγοράκι.
Φυσικά και θέλω να φύγεις. Μην νομίσεις σε παρακαλώ ότι...
Όχι. Δεν ανησυχούσα γι’αυτό.
Ξέρω ότι ήθελες ν’αναλάβω τη δουλειά. Αλλά...
Λυπάμαι.
Aς παντρευτούμε, Τζούλι.
Θεέ μου, είναι πανέμορφα.
Έτσι είναι.
Πάντα ήθελα να ταξιδέψω. Απλά δεν μου δόθηκε ποτέ η ευκαιρία.
Την έχεις τώρα.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Δεν χρειαζόμαστε την Ανατολική Ακτή.
Για κοίτα ‘κεί ποιος είναι. Εκείνος ο τύπος. Ανάθεμά με.
Αγνόησέ τον.
Γεια σου, μωρό. Είμαι ο Καπετάν Γλυφομούνης.
Το καταδρομικό του έρωτα.
Τον αγνόησα.
Τι;
- Τι; - Ο Χάρλαν.
- Τι μ’αυτόν; - Τίποτα.
Μόνο...
Μόνο η μούρη του όταν...
Τι;
Σίγουρα δεν το περίμενε.
"Πάρε μου πίπα".
Θέλμα, δεν είναι αστείο.
Το ξέρω.
Σου συνέβη εσένα, έτσι δεν είναι;
Ποιο; Ποιο πράγμα;
Στο Τέξας.
Αυτό δεν σου συνέβη εκεί;
Σε βίασαν;
Κοίτα. Στο λέω! Άσ’το! Δεν πρόκειται να μιλήσω γι’αυτό.
- Κατάλαβες; - Ναι.
- Δεν μιλάω γι’αυτό. Κατάλαβες; - Ναι. Εντάξει, Λουίζ.
Όλα καλά.
Να πάρει, Θέλμα. Μας κάνει σήμα να σταματήσουμε.
Σκατά.
- Τι θα κάνουμε; - Δεν ξέρω. Να πάρει.
Θα το παίξουμε άσχετες. Μπορεί, απλά, να μου κόψει κλήση.
Χριστέ μου, σε παρακαλώ, μην μας πιάσουν. Σε παρακαλώ, Θεέ μου.
Θα σταματήσω.
Σβήστε τη μηχανή σας.
Φοράει το καπέλο του.
Χριστέ μου. Είναι Ναζί.
- Τι κάνει; - Έρχεται κατά δω.
Γεια σας, κ. αστυνομικέ. Υπάρχει πρόβλημα;
- Να δω την άδειά σας, παρακαλώ; - Βέβαια.
Ορίστε.
- Τη βγάζετε απ’ το πορτοφόλι; - Εντάξει.
Σου είπα να κόψεις ταχύτητα. Της το έλεγα.
Όντως. Πόσο γρήγορα πήγαινα;
Σχεδόν με 110 μίλια.
- Βγαίνετε απ’ το αμάξι; - Μάλιστα. Βέβαια.
- Ελάτε μαζί μου, παρακαλώ. - Μάλιστα.
- Είναι δικό σας τ’ όχημα; - Μάλιστα.
- Μπαίνετε στ’αμάξι, παρακαλώ; - Μάλιστα.
- Μπροστά ή πίσω; - Μπροστά.
Βγάζετε τα γυαλιά σας, παρακαλώ;
Μάλιστα.
Είμαι μπλεγμένη, αστυνόμε;
Απ’ όσο ξέρω, ναι, είστε άσχημα μπλεγμένη.
Σας καλεί το 98...
Γυρίζετε στ’αμάξι σας, παρακαλώ;
Αστυνόμε, λυπάμαι πολύ γι’αυτό...
αλλά μπορείτε να τ’αφήσετε αυτό;
Τώρα, πραγματικά, ζητώ συγγνώμη...
αλλά βάζετε τα χέρια σας στο τιμόνι;
Αν καλέσετε τον ασύρματο, θα μάθετε ότι είμαστε καταζητούμενες...
και ίσως θεωρούμαστε οπλισμένες κι επικίνδυνες...
και ολόκληρο το σχέδιό μας, θα πάει κατά διαόλου.
Λουίζ, πάρε τ’ όπλο του.
Πάρε τ’ όπλο του, Λουίζ. Εκεί πέρα.
Μάλιστα.
Λυπάμαι πολύ. Με συγχωρείτε.
Βγαίνετε απ’ το αμάξι, παρακαλώ;
Πριν τρεις μέρες, καμιά μας δεν θα’κανε τέτοια τρέλα.
Αν γνωρίσετε ποτέ τον άντρα μου, θα καταλάβετε γιατί.
Βάζετε τα χέρια σας στο κεφάλι;
- Λουίζ. - Τι;
- Πυροβόλησε το ράδιο. - Εντάξει.
Της αστυνομίας, Λουίζ.
- Θεέ και Κύριε. - Συγγνώμη.
- Το πέτυχα. - Ωραία.
Πηγαίνετε πίσω απ’ το αμάξι, παρακαλώ;
Λουίζ, φέρε τα κλειδιά.
- Θέλμα; Τι... - Τρύπες για τον αέρα.
Άνοιξε το πορτ μπαγκάζ.
Να πάρει, Θέλμα. Ποιος θα το σκεφτόταν αυτό;
Μπαίνετε στο πορτ μπαγκάζ, παρακαλώ;
Σας παρακαλώ... Έχω γυναίκα και παιδιά.
Αλήθεια; Είστε τυχερός.
Να είστε γλυκός. Ειδικά στη γυναίκα σας.
Ο καλός μου, δεν ήταν γλυκός. Κοιτάξτε πού κατέληξα.
Τώρα, άντε, μπείτε μέσα.
Μια στιγμή. Με συγχωρείτε.
Μια στιγμή. Κύριε αστυνόμε, μου δίνετε τη ζώνη σας;
- Επιπλέον πυρομαχικά. - Καλή ιδέα.
Και γίνεται ν’αλλάξουμε γυαλιά;
Ευχαριστώ.
Αυτό ήταν;
- Λυπάμαι πολύ γι’αυτό. - Ζητώ συγγνώμη, επίσης.
Πάμε.
- Έτοιμη; - Πάτα το.
Ξέρω ότι είναι τρελό, αλλά νιώθω ότι έχω ταλέντο σ’αυτά τα σκατά.
Το πιστεύω ότι έχεις.
Οδήγα κολασμένα.
Δεν ξέρω αν αυτά τα κορίτσια είναι πολύ ξύπνια ή πολύ, πολύ τυχερά.
Δεν έχει σημασία.
Το μυαλό σε πάει μέχρι ένα σημείο και η τύχη τελειώνει.
- Λουίζ, πάμε ακόμα στο Μεξικό; - Ναι.
Δε νομίζεις ότι πάμε σε λάθος κατεύθυνση;
Αν συλλάβεις αστυνομικό, πάρεις το όπλο του και τον κλείσεις στο πορτ μπαγκάζ...
- ...καλύτερα να την κάνεις απ’ την πολιτεία. - Το’χω ακούσει αυτό.
Μην γδάρεις τ’αμάξι μου!
Νομίζω ότι την πάτησα.
Μας έχωσα σε μια κατάσταση, που ίσως μας βγάλει νεκρές.
- Γιατί δεν πήγα αμέσως στην αστυνομία; - Ξέρεις γιατί. Το είπες ήδη.
- Τι είπα; - Δεν θα μας πίστευε κανείς.
Πάλι θα μπλέκαμε. Πάλι θα καταστρέφαμε τις ζωές μας.
- Και ξέρεις τι άλλο; - Τι;
Ο τύπος με πονούσε.
Αν δεν ερχόσουν, θα με πονούσε ακόμα χειρότερα.
Και αυτός δεν θα πάθαινε τίποτα, γιατί μας είδαν να χορεύουμε.
Θα έλεγαν ότι τα ζητούσε ο κώλος μου.
Η ζωή μου θα είχε καταστραφεί ακόμα χειρότερα.
Τουλάχιστον τώρα, διασκεδάζω κιόλας.
Και δεν λυπάμαι που πέθανε το παλιοκαθίκι.
Λυπάμαι που το’κανες εσύ και όχι εγώ.
- Εμπρός; - Δώσ’μου τον Σλόκαμπ.
Θέλει να σου μιλήσει.
- Εμπρός. Λουίζ; - Γεια.
Πώς πάνε τα πράγματα εκεί;
Περίεργα. Μας έχει πάρει η μπάλα.
Τουλάχιστον είστε μαζί μας ακόμα. Κάπου στη γη.
Δεν είμαστε και στη μέση του πουθενά, αλλά τη βλέπουμε.
Τ’ορκίζομαι.
- Λουίζ, νιώθω σχεδόν σαν να σε ξέρω. - Δεν με ξέρεις όμως.
Μπλέκεις ολοένα και περισσότερο.
Θα το πιστέψεις ότι ήταν όλα ατύχημα;
Σε πιστεύω. Αυτό θέλω να πιστέψουν και οι άλλοι.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν μοιάζει με ατύχημα.
Και δεν είσαστε εδώ να μου τα πείτε.
- Βοήθησέ με. Ο Χάρλαν Πάκετ... - Δεν θέλω να μιλήσω γι’αυτό.
- Θέλεις να’ρθεις εδώ; - Δεν νομίζω.
Τότε λυπάμαι. Θα σας κατηγορήσουμε για φόνο.
Θέλεις να βγεις ζωντανή απ’αυτό;
Διάφορες λέξεις και φράσεις στριφογυρίζουν στο μυαλό μου.
Όπως "κάθειρξη", "σωματική έρευνα", "ηλεκτρική καρέκλα"...
..."ισόβια φυλάκιση"... κατάλαβες τι εννοώ;
Άρα, θέλω να βγω ζωντανή;
Δεν ξέρω. Εγώ...
Δεν ξέρω. Μάλλον θα χρειαστεί να το σκεφτούμε.
Λουίζ...
Θα κάνω τα πάντα.
Ξέρω τι σε κάνει να φεύγεις. Ξέρω τι σου συνέβη στο Τέξας.
Έλα, Λουίζ.
Μην τα τινάξεις στον αέρα.
Τις πιάσαμε.
Δώσ’το μου.
Μαξ, πρέπει να με πάρεις μαζί.
- Όχι, Xαλ. Δεν μπορώ. - Είμαι ο μόνος που...
Δεν μου κάνεις πια. Δεν σε χρειάζομαι άλλο.
Δεν θέλω να χάσει κανείς το κεφάλι του. Ξέρεις τι συμβαίνει.
Αυξάνεται η ένταση και πριν το καταλάβεις, τις έχουν πυροβολήσει.
Τι;
Δεν πρόκειται να με παρατήσεις, έτσι;
Τι εννοείς;
Δεν θα κάνεις συμφωνία με τον τύπο;
Εννοώ, πρέπει να ξέρω.
Θέλμα, δεν κάνω καμία συμφωνία.
Καταλαβαίνω ότι μπορεί να το σκέφτηκες.
Τουλάχιστον έχεις λόγους για να γυρίσεις. Τον Τζίμι και τέτοια.
Ο Τζίμι δεν είναι επιλογή.
Μα...
Δεν ξέρω. Είναι σαν να πέρασε κάτι από πάνω μου...
και δεν μπορώ να γυρίσω πίσω ξανά.
Εννοώ... Δεν θα μπορούσα να ζήσω.
Καταλαβαίνω τι εννοείς.
Εξάλλου, δεν θέλω να καταλήξουμε σε καμιά παλιοεκπομπή.
Ναι.
Μας κατηγορούν για φόνο.
Και λένε ότι πρέπει να σκεφτούμε αν θέλουμε να βγούμε νεκρές ή ζωντανές.
Χριστέ μου. Δεν είπε και τίποτα θετικό;
Είσαι ξύπνια;
Θα μπορούσες να το πεις κι έτσι. Τα μάτια μου είναι ανοιχτά.
Κι εμένα. Νιώθω ξύπνια.
- Ωραία. - Εντελώς ξύπνια.
Δεν θυμάμαι να έχω νιώσει ποτέ τόσο ξύπνια. Κατάλαβες;
Όλα μού φαίνονται διαφορετικά.
Κι εσύ νιώθεις έτσι; Σαν να περιμένεις κάτι;
Θα πίνουμε μαργαρίτες στην παραλία, Μαμασίτα.
- Θ’αλλάξουμε ονόματα. - Και θα ζήσουμε σε χασιέντα.
Θα βρω δουλειά. Θα δουλέψω σε πεντάστερο ξενοδοχείο.
Ναι.
Τι καλύτερη συμφωνία, μπορεί να μου δώσει, δηλαδή, ο μπάτσος;
- Πρέπει να’ναι πολύ καλή. - Πάρα πολύ καλή.
Αλλά έχω κάποια συμβουλή να δώσω...
εδώ και τώρα με τα λόγια του τραγουδιού.
Θεέ μου, Λουίζ. Κοίτα. Βλέπεις; Αυτός είναι.
Αυτός είναι σίγουρα.
Πέρασέ τον.
Έι, μωρό. Έτοιμη για το μεγάλο καυλί;
- Γεια. - Γεια. Είστε καλά;
- Μια χαρά. Εσύ; - Υπέροχα.
Το πήρατε απόφαση, κορίτσια;
Έτσι νομίζω.
Ακολούθησέ μας.
- Πού πας; - Στο Φρέσνο.
Σε βλέπουμε παντού.
Γιατί δεν βγάζεις τα γυαλιά σου; Θέλω να δω τα μάτια σου.
Ναι, κι εγώ τα δικά σας.
Πιστεύουμε ότι έχεις πολύ κακούς τρόπους.
Πώς συμπεριφέρεσαι έτσι, σε γυναίκες που δεν ξέρεις;
Πώς θα’νιωθες αν το’κανε κανείς στη μητέρα σου, ή την αδελφή σου...
ή στη γυναίκα σου;
Για ποιο πράγμα μιλάς;
Ξέρεις πολύ καλά, για ποιο πράγμα μιλάω.
Τι είναι αυτή η ιστορία με τη γλώσσα σου; Είναι αηδιαστικό.
Και η άλλη η αηδία με τους γοφούς σου. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό;
Μήπως σημαίνει, "Να σου δείξω τι χοντρομπαλάς είμαι";
Ή μήπως σημαίνει, "πάρε μου πίπα";
- Είστε τρελές. - Σωστή παρατήρηση.
Πρέπει να ζητήσεις συγγνώμη.
Δεν απολογούμαι για τίποτα.
Ζήτα συγγνώμη.
Χέσ’ το...
Ζήτα συγγνώμη, αλλιώς θα σε κάνω να μετανιώσεις.
Χριστέ μου.
Στοίχημα ότι μας αποκάλεσες "γκομενάκια" στον ασύρματο.
Ναι. Σίγουρα το’κανα.
Να πάρει. Σιχαίνομαι να με λένε γκομενάκι. Εσύ;
Θα ζητήσεις συγγνώμη ή όχι;
Άντε χέσου.
Ανάθεμά σας. Καριόλες.
- Δεν νομίζω να ζητήσει συγγνώμη. - Όχι. Δεν νομίζω.
Βρώμες!
Παλιομπάσταρδες!
Ανάθεμά με.
Θα μου το πληρώσετε αυτό.
Θα το πληρώσετε αυτό.
Θα σας κανονίσω! Ναι!
Θα το πληρώσετε αυτό. Μ’ακούτε;
Θεέ μου.
- Πού έμαθες να ρίχνεις έτσι; - Από την τηλεόραση.
Κι εσύ πού έμαθες να ρίχνεις έτσι;
Στο Τέξας.
Ναι; Είμαι στο πορτ μπαγκάζ. Είμαι αστυνομικός.
Τα κλειδιά είναι εκεί πέρα.
...Ημερομηνία γέννησης 17-10-55.
Κόκκινα μαλλιά, μάτια καστανά, ύψος 1,70, 55 κιλά.
Ύποπτη: Θέλμα Υβόν Ντίκινσον.
Λευκή. Ημερομηνία γέννησης 27.11.56.
Κόκκινα μαλλιά, πράσινα μάτια, ύψος 1,77, 60 κιλά.
Και οι δυο ένοπλες κι εξαιρετικά επικίνδυνες. Πλησιάστε με προσοχή.
...εντάλματα στο Νέο Μεξικό και την Aριζόνα...
...για ένοπλη ληστεία, απαγωγή αστυνομικού οργάνου...
...επίθεση με θανατηφόρο όπλο.
Ύποπτη οδηγός: Λουίζ Ελίζαμπεθ Σόγιερ, λευκή...
Λες να μας είδαν;
Δεν ξέρω. Δεν νομίζω. Καλύτερα να φύγουμε όμως.
Φόρεσες τη ζώνη σου;
Εδώ 1-12. Καταδιώκω πράσινο Θάντερ Μπερντ. Ζητώ ενισχύσεις.
Να πάρει.
Εντοπίσαμε τις ύποπτες. Συνεχίζουμε καταδίωξη.
Παραμείνατε στις θέσεις σας.
Ξέρω πως φταίω εγώ για όλα.
Ανάθεμά σε, Θέλμα. Κατάλαβέ το, δεν έφταιγες εσύ.
Λουίζ, ό,τι κι αν συμβεί, χαίρομαι που ήρθα μαζί σου.
Να πάρει.
Σκατά.
Ο τύπος ήταν μέσ’τη μέση του δρόμου.
Κρατήσου.
Από δω και πέρα, θα γίνει σκατά η υπόθεση.
Αβάσταχτη, φαντάζομαι.
- Ό,τι είχαμε να χάσουμε, πάει τώρα. - Πώς είσαι τόσο θετική;
- Είσαι καλή φίλη. - Κι εσύ, γλυκιά μου. Η καλύτερη.
Πώς σου φαίνεται η εκδρομή μέχρι τώρα;
Λίγο τρελούτσικη, ε;
Όχι, εσύ ήσουν πάντα τρελή.
Απλά ήταν η πρώτη ευκαιρία που σου δόθηκε να εκφραστείς.
Ωραία οδήγηση.
Ευχαριστώ.
- Θεέ μου. - Τι διάβολο είναι αυτό;
Δεν ξέρω. Νομίζω ότι είναι το Γκραντ Κάνυον.
Δεν είναι πανέμορφο;
Ναι. Είναι το κάτι άλλο, σίγουρα.
Θεέ μου. Ήρθε όλος ο στρατός.
Όλοι αυτοί για μας;
Μην τους αφήσεις να τους ρίξουν! Τις σημαδεύουν!
Είναι οπλισμένες, Xαλ. Έτσι γίνεται πάντα.
Ηρέμησε. Ξέρουν τι κάνουν.
Σηκώστε ψηλά τα χέρια.
Τυχόν ανυπακοή σας στη διαταγή...
θα θεωρηθεί ως πράξη επιθετικότητας εναντίον μας.
Επαναλαμβάνω: Σβήστε τη μηχανή και σηκώστε τα χέρια ψηλά.
- Τι κάνεις; - Δεν τα παρατάω.
Μαξ, πρέπει να κάνεις κάτι.
Πόσες φορές πρέπει να τη πηδήξουν αυτή τη γυναίκα;
Έι, άκουσε. Σύνελθε και άκουσέ με.
Μην με κάνεις να μετανιώσω που σ’ έφερα.
Να πάρει.
Επαναλαμβάνω: Σβήστε τη μηχανή σας και σηκώστε ψηλά τα χέρια.
Εντάξει, λοιπόν. Άκου. Aς μην μας συλλάβουν.
Τι εννοείς;
Aς συνεχίσουμε.
Τι εννοείς;
Πάμε.
Είσαι σίγουρη;
Ναι.
Πάτα το!
Υπότιτλοι του DVD {<%>} Επιμέλεια - Διορθώσεις Sakis_68@Original*21 #by Kom...#{<%>}