Πιστεύω ότι οι ανήσυχες ψυχές περιπλανιούνται κάπου.
Με το βάρος της θλίψης τους...
περιμένουν την ευκαιρία να διορθώσουν το κακό.
Μόνο τότε θα επανενωθούν μ' αυτούς που αγαπούν.
Μερικές φορές, ένα Κοράκι τους δείχνει το δρόμο.
Γιατί μερικές φορές, η αγάπη είναι πιο δυνατή απ' το θάνατο.
Δε φταις εσύ!
Δεν είδαμε!
Αφήστε τον! Είναι παιδάκι!
- Δε θα σας βλάψει! - Μπαμπά, φοβάμαι!
Συγχώρα με!
Γκάμπριελ, ήταν κουραστική νύχτα.
Τη λένε "Πόλη των Αγγέλων", μα εγώ βλέπω μόνο θύματα γύρω.
Είναι η πόλη του σκότους και των ναρκωτικών...
η πόλη του Τζούντα Ερλ...
Έχεις όνομα;
Γκρέις με λένε. Και λοιπόν;
Εμένα με λένε Σάρα.
Άκουσε... Θέλεις να πάμε για καφέ...
και για λίγο φαγητό...
Τι ζητάς;
Τίποτα.
Όλοι έχουμε τις απολαύσεις μας.
Για κάποιους, είναι σαρκικές. Φροντίζουμε γι' αυτούς.
Για άλλους, τα ναρκωτικά. Φροντίζουμε και γι' αυτούς.
Τα προϊόντα μας "θρέφουν" όλη την πόλη.
Ενώ άλλα "βασίλεια" γύρω μας καταρρέουν, εμείς πετύχαμε...
με την επιμονή μας.
Πετύχαμε με καθοδήγηση απ' τον κόσμο του σκότους.
Μ' αγαπάς, Σίβυλλα;
Όλοι πρέπει να σ' αγαπούν.
Αλήθεια;
Τότε γιατί με πρόδωσε αυτό το καθίκι;
Δε σε πρόδωσα. Το 'κανα για το καλό της δουλειάς.
Αυτή η τελευταία παρτίδα ήταν κακή, παραήταν "δυνατή".
Τους προκαλούσε σπασμούς.
Η φίρμα σου...
πρέπει να εμπνέει εμπιστοσύνη. Δε θα τους σκοτώναμε όλους!
Δε θα μας έμεναν πελάτες.
Κι έτσι κατέστρεψες 8 κιλά απ' τα προϊόντα μου.
Παράτα με!
Έχεις μαζέψει "φρικιά" γύρω σου!
Ούτε καν ξεμυτάς από 'δω πέρα πια!
Δεν ξέρεις τι προκαλούν στον κόσμο αυτά εδώ!
Θα σε βάλουν σε μπελά με την αστυνομία.
Είναι κακό για τη δουλειά.
Για να δούμε πόσο σκάρτη είναι αυτή η παρτίδα μας.
Τι γίνεται;
Είσαι εθελοντής για ποιοτικό έλεγχο.
Θα επανορθώσω, ορκίζομαι!
Δε μ' άκουσες πριν;
Όλοι έχουμε τις απολαύσεις μας.
Η δική μου απόλαυση είναι ο πόνος των άλλων.
Μάλλον είχες δίκιο.
Ήταν σκάρτη παρτίδα.
- Τελειώνω. Είσαι καλά; - Τσούζει λιγάκι.
Γι' αυτό με λένε "αφέντρα του πόνου".
Για να δούμε το αριστούργημα. Εμπρός, γύρνα.
Στρίψε λίγο.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα για σένα.
Τι "ξενέρωμα"! Ένα μικρό μου ζήτησε να του γράψω...
"Αν διαβάζεις αυτό, είσαι ήδη πολύ κοντά".
- Δεν αντέχω άλλο... - Καλύτερα απ' το Ντιτρόιτ.
Αυτό ξαναπές το. Σου 'χω ένα μικρό δώρο.
Είναι για τη Μέρα των Νεκρών.
"Νεκροφαγεία", λατρεία των νεκρών...
Η ζωή είναι ένα όνειρο καθώς οδεύουμε προς το θάνατο.
Μ' αρέσει αυτό.
- Πάμε για μπίρα; - Δεν μπορώ...
Πάω σπίτι. Τελευταία, δεν κοιμάμαι καλά.
Ποιος φταίει γι' αυτό;
Απλώς, βλέπω κάτι πολύ παράξενα όνειρα.
Το ξέρω...
Κοιμάσαι με αγγέλους.
Μίλα μου... Πες μου τι βλέπεις.
Βλέπω το θάνατο να επιστρέφει από παραπέτασμα δακρύων.
Κοίτα πώς γεμίζουν τους δρόμους, σαν τα έντομα...
Τα ίδια κάθε χρόνο, ε;
Ανάβουν κεριά και ψιθυρίζουν προσευχές...
Αυτή τη φορά, είναι διαφορετικά.
Αυτή τη φορά, κάποιος σε κυνηγάει.
Ξεστομίζει το όνομά σου.
Επιτέλους αρχίζει, δηλαδή;
Τι μάσκα θα φοράει ο Χάρος;
Βλέπω το πρόσωπο ενός απ' τα θύματά σου.
Θυμάμαι όλες τις αμαρτίες μου.
Τι σου θυμίζει αυτό;
Πες μου τι βλέπεις.
Ένα πουλί.
Δεν βλέπεις δύο δαίμονες;
Όχι, βλέπω ένα πουλί.
Τι είναι αυτό πίσω απ' το αυτί σου;
Κοίτα...
Ποια είσαι εσύ;
Σε είδα στο όνειρό μου.
Είδα να πυροβολούν εσένα και το γιο σου.
Σε είδα να πνίγεσαι.
Πώς επέζησα;
Δεν έζησες.
Είσαι νεκρός.
Τίποτε απ' αυτά δεν είναι αληθινό!
Μπαμπά... Κοίτα τι έφτιαξα.
- Ποιοι είναι; - Αυτοί εδώ; Εσύ κι εγώ.
Εγώ είμαι αυτός; Κι αυτό εκεί πάνω;
Είναι ένας γαλάζιος ήλιος.
Γαλάζιος ήλιος.
- Τι ήταν αυτό; - Μείνε εδώ...
Έλα εδώ...
Δεν το βλέπουν το κακό.
Αφήστε τον ήσυχο!
Μπαμπά!
Θέλω να σε βοηθήσω.
Δεν είναι εδώ πια ο Ντάνι.
Πώς σε λένε;
Υπάρχει λόγος που γύρισες πίσω.
Για να βρω όσους μας έκαναν αυτό...
και να τους κάνω να πληρώσουν.
Αυτές δεν ήταν οι μπογιές του Ντάνι;
- Ποιος είσαι εσύ; - Γνωστή φάτσα το πτώμα, ε;
Λουλούδια για τους νεκρούς.
- Σε σκοτώσαμε! Πέθανες! - Λυπάμαι που σ' απογοητεύω.
Μη χαραμίζεις την ανάσα σου. Κανένας δε σ' ακούει.
Είμαι όλοι σου οι εφιάλτες μαζεμένοι!
Αυτό είναι εύφλεκτο.
Ποιοι είναι οι άλλοι;
Είναι οι Νίμο, Κάλι, Κερβ και Τζούντα.
Θ' αρχίσω με τον Νίμο και θα προχωρήσω προς τα πάνω.
Πού είναι;
Είναι ανώμαλος. Συχνάζει στα πορνομάγαζα της οδού Ντίκον.
Συγχαρητήρια! Μόλις απέκτησες μία ευκαιρία.
Διάλεξε ένα χαρτί.
Άτιμη η βρόμα η Τύχη!
Μην το κάνεις...
Χαραμίζεις την ανάσα σου.
Δε σ' ακούει κανένας.
Έχω άσχημα νέα.
Κάποιος έκαψε το εργαστήρι και "λαμπάδιασε" κι ο Σπάιντερ.
Δε με νοιάζει αυτός. Το εμπόρευμα;
- Χάθηκαν τα πάντα. - Άφησε σημάδι, σωστά;
Δεν καταλαβαίνω...
Τον είδες κι έχεις το σημάδι του.
Τι κάθεσαι και την ακούς;
Λέει την αλήθεια!
Τι είναι αυτό; Σημάδι ομορφιάς;
Όλος ο κόσμος θα ερωτευτεί το σκότος...
κι ούτε θα λατρεύουν πια τον ήλιο...
Πιστεύεις στη μοίρα;
Το θέμα είναι αν η μοίρα πιστεύει σ' εσένα.
- Κλείσαμε γι' απόψε! - Άνοιξε την πόρτα!
Κλείσαμε, είπα!
- Αστείο ήταν αυτό που έκανες; - Σταμάτα, με πονάς!
- Δεν καταλαβαίνω τι λες... - Εννοώ αυτό το τατουάζ! Κοίτα!
Σίγουρα είναι κοράκι! Ζήτησα εγώ πουλιά στο στήθος μου;
Το 'κανα απ' το σχέδιο που μου έδωσες.
Σταμάτα!
Τι θα γίνει, ήρωα;
Θ' αποχαιρετήσεις;
Νομίζω ότι τα 'χεις κάνει ήδη πάνω σου.
Λεχρίτη!
Σήκω πάνω...
Θα τα ξαναπούμε, γλύκα.
- Είσαι καλά; - Τι άλλο θα δούμε...
Δεν αντέχω άλλο.
Μη σε νοιάζει. Όλα θα φτιάξουν.
Καθίκι του κερατά!
Χαμογέλα, αδερφούλα.
Τι χαμπάρια, φίλε;
Έχεις ονοματάκι;
Χόλι Ντέιζ με λένε...
Με θέλεις, μωρό μου;
Για να δω το "κοκό".
Αυτή είσαι...
Για μένα αυτό;
Θα κάνουμε Χριστούγεννα νωρίτερα φέτος.
Αν το παρακάνεις, θα τυφλωθείς.
Ο χρόνος τελειώνει. Κάνε γρήγορα!
Στο διάολο!
Άντε λοιπόν!
Με θέλεις, μωρό μου;
Εσύ!
Εγώ...
Καραγκιόζη!
Ένα κοράκι και θλίψη...
Δυο κοράκια και χαρά...
Τρία κοράκια και γράμμα...
Τέσσερα κοράκια κι αγοράκι...
Αφήστε τον, παιδί είναι!
Πέντε κοράκια κι ασήμι...
Έξι κοράκια και χρυσό...
Εφτά κοράκια κι ένα μυστικό...
Όχι, σε παρακαλώ!
Κοίτα με!
Κάμερα, πάμε!
Σκότωσες τον γιο μου και μου πήρες όσο φως είχα στην ψυχή!
Αναγκαστήκαμε! Δε φταίγαμε! Ο Τζούντα το διέταξε!
Δεν ήθελε να μείνουν μάρτυρες. Δεν είχαμε άλλη λύση.
Πάντα υπάρχει άλλη λύση.
Να πάρει η ευχή!
Ξέρεις πώς λένε τη σύναξη των κορακιών;
Φόνος...
Φόνος από κοράκια... Σκέψου το...
Μπορώ να βοηθήσω;
Συγγνώμη, πάτερ...
Απλώς, παρακολουθούσα.
Είναι ανοιχτή η πόρτα μας.
- Τι είναι όλα αυτά; - Για τη Μέρα των Νεκρών.
Ανάβουν κεριά για να γυρίσουν στη γη οι αγαπημένοι νεκροί.
Αύριο θα γιορτάσουμε με χορό και τραγούδι και με μάσκες.
Γιατί αυτό;
Κάποια πνεύματα μένουν παραπάνω εδώ.
Μπερδεύονται και νομίζουν ότι είναι ακόμα ζωντανοί.
Πρέπει να τα τρομάξουμε.
Αυτός είναι απ' τους νεκρούς.
Μην τον βοηθάτε.
Είναι από τους νεκρούς. Μην τον βοηθήσετε.
Ίσως υπάρχει άλλος τρόπος.
- Πώς τα κατάφερες; - Μαγεία.
Φύσα το.
Σαν κεράκι γενεθλίων.
Έχεις δύναμη όπως κι εγώ. Έχεις δύναμη πάνω του.
Αυτός είναι! Αυτό είναι το καθίκι που πέταξα στο νερό!
Είδα να τον σκοτώνεις.
Αν θες να πιστεύεις σε παραμύθια, πρόβλημά σου...
Εγώ δεν κάθομαι να με "φάνε". Θα πάω να τον "καθαρίσω".
Δε θα τον σταματήσεις με όπλα ή μαχαίρια.
Δε νιώθει πόνο.
Η ψυχή του έχει περάσει "απέναντι".
Πώς σταματάς κάποιον ήδη νεκρό;
Μπορείς ν' αντικρίσεις τη μοίρα κατάματα;
Εσύ θα μου πεις.
Το κοράκι είναι η πηγή της δύναμής του.
Τον συνδέει με τον άλλο κόσμο.
Κόψ' του τον σύνδεσμο και θα είναι ευάλωτος όπως όλοι.
Γύρισες.
Ήσουν παντρεμένη;
Η βέρα ήταν κάποιων φίλων.
- Πού είναι τώρα; - Σε καλύτερο μέρος...
Κι εσύ;
Η μητέρα του Ντάνι πέθανε αφού γεννήθηκε αυτός.
Ήταν τοξικομανής.
Τι θ' απογίνω όταν τελειώσω εδώ πέρα;
Θα γυρίσεις πίσω.
Κι αν δε θέλω να γυρίσω;
Ποιος σου 'κανε αυτό το τατουάζ στο στήθος;
Κάποια γκόμενα... Τι σχέση έχει αυτό;
Βρες τη, βλαμμένε!
Αν σου 'κανε αυτό το σημάδι, θα μας οδηγήσει σ' αυτόν!
Τι θέλετε;
Σπίτι στην εξοχή...
Θέλω ένα μικρό σκυλάκι και μια γυναίκα...
Δυο παιδιά και τα μυαλά σου τιναγμένα στον αέρα...
Άκουσε...
Απλώς, γυρεύουμε τη Σάρα. Πού είναι;
Δε θα σας πω!
Νομίζω ότι θα μας πεις.
Τελευταία σου ευκαιρία.
Άντε πηδήξου, σκύλα!
Πέρσι το καλοκαίρι, πήρα τον Ντάνι βόλτα με τη μηχανή...
και φτάσαμε στην ακτή.
Έκανε κρύο.
Βλέπαμε τα χνότα μας.
Κοίταξέ με...
Κοίταξέ με.
Δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.
Πρέπει να βρω τους άλλους.
Πρέπει να τελειώσω αυτό που ξεκίνησα.
Μπαμπά, κοίτα!
- Ποιοι είναι αυτοί; - Αυτοί εδώ; Εσύ κι εγώ...
Κοιμάσαι με αγγέλους.
- Δεν ήθελα να κοιτάξω... - Δε φταις εσύ! Κοίταξέ με!
Κάμερα, πάμε! Λουλούδια για τους νεκρούς;
Μη χαραμίζεις την ανάσα σου.
Τι θα γίνει με το παιδί;
Ο πόνος είναι η δύναμή μου. Σκοτώστε τους και τους δύο.
Αφήστε τον ήσυχο!
Δεν ξέρει καν ποιοι είστε! Αφήστε τον!
Μην κλαις, μικρό μου! Η Κάλι θα σου δώσει αιώνια ζωή.
Μην το παίρνεις προσωπικά.
Βρεθήκατε σε λάθος τόπο, τη λάθος στιγμή.
Πετάξτε τους!
Πάει η Σάρα...
"Φάντασμα"...
Πού είναι;
Πήρες τη ζωή του γιου μου.
Μερικοί είναι γεννημένοι θύματα.
Μην κλαις, μωρό μου...
Ξέρεις να πολεμάς;
Ξέρεις να πεθαίνεις;
Θες να χορέψουμε;
Η Κάλι θα σου δώσει αιώνια ζωή.
Σώπα, μικρό μου...
Μην πεις λέξη...
Ο μπαμπάς θα σου πάρει μεγάλο μαύρο πουλί!
Μην το παίρνεις προσωπικά... φιλαράκο.
Άντε πηδήξου, κάθαρμα!
Τέλος χρόνου και για σένα...
Λάθος τόπος, λάθος στιγμή...
Γεια σου, Κερβ.
Λες να σε φοβάμαι, φρικιό;
Λες να φοβάμαι;
Μ' ακούς τώρα;
Θα πεθάνεις σε λίγο.
Παλιά έβαζαν νομίσματα στο στόμα των νεκρών.
Ξέρεις γιατί;
Για να πληρώνουν τον βαρκάρη να τους περάσει απ' τη Στύγα.
Τι είναι αυτό;
Άνοιξε το στόμα...
Σ' ευχαριστώ που μου έδειξες τον πόνο. Μ' έκανες ότι είμαι.
Λουλούδια για τους νεκρούς...
Πού είμαι;
Στον πύργο...
Όλοι εδώ καταλήγουν κάποια στιγμή.
Τι έπαθες εσύ;
Τη βρήκε η μοίρα της.
Η Σίβυλλα έχει το χάρισμα της προφητείας.
Βλέπει τα μελλούμενα.
Έβγαλε τα μάτια της για να σταματήσουν τα οράματα.
Μα, έτσι έγιναν πιο έντονα, σωστά;
- Γιατί μ' έφερες εδώ; - Χαίρομαι που ρωτάς.
Θα παίξεις σπουδαίο ρόλο στο δράμα μας.
Θα αιχμαλωτίσω το Κοράκι.
Κι εσύ, αγαπητή μου...
θα 'σαι ο "σπόρος" μου...
Φύγε!
Κοιτάξτε ποιος γύρισε στη φωλιά...
Ο Ας είναι εδώ.
Ξέρεις πώς λέγονται αυτά; "Στιλέτα"...
Ωραίο όνομα, έτσι;
Στο Μεσαίωνα, έδιναν το τελικό χτύπημα σε ετοιμοθάνατους.
Θεωρούνταν εργαλεία ελέους.
Ήρεμα...
Στάχτες παντού...
Όλοι πέφτουμε κάποτε.
Του πήρες τη δύναμη. Είναι απλός άνθρωπος τώρα.
Μπαμπά!
Αν τα παρατήσεις τώρα, δε θα 'μαστε ποτέ μαζί.
Τι είσαι εσύ;
Είμαι η σκιά σου. Κάθε άγγελος έχει τον διάολό του.
Γεύτηκα το αίμα του κορακιού και πήρα τη δύναμή σου!
Τα κοράκια είναι οι ψυχές εκείνων που ήρθαν πριν τον Ας.
Κλαίνε γι' αυτούς που έχασαν και τώρα γύρισαν γι' αυτόν.
Οι νεκροί σ' εγκατέλειψαν.
Στο διάολο να πας!
Έχω πάει ήδη και μ' άρεσε.
Πού είναι η δύναμή σου;
Είσαι ένα τίποτα τώρα! Ούτε φάντασμα δεν είσαι!
Θέλετε θάνατο;
Ορίστε, κοιτάξτε τον!
Αν τον χτυπήσεις, δε θα αιμορραγεί;
Δεν μπορείς να με σταματήσεις πια, δεν έχεις τη δύναμη!
Τώρα, σου έμεινε μόνο ο πόνος!
Ο πόνος είναι η δύναμή μου.
Πάρτε τον!
Μην πεθάνεις...
Θεέ μου...
Περίμενε.
Ήθελα να σ'ευχαριστήσω.
Πού πας τώρα;
Σ'ένα καλύτερο μέρος.
Πιστεύω ότι οι ανήσυχες ψυχές περιπλανιούνται κάπου.
Με το βάρος της θλίψης τους...
περιμένουν ευκαιρία να διορθώσουν το κακό.
Μόνο τότε, θα επανενωθούν μ' αυτούς που αγαπούν.
Μερικές φορές, ένα κοράκι τους δείχνει το δρόμο.
Γιατί μερικές φορές, η αγάπη είναι πιο δυνατή απ' το θάνατο.
Subrip & Προσαρμογή: V A V O O M Συγχρονισμός: ZaneX