Απόδοση διαλόγων: marios2016
Ο Ναπολέων, διωγμένος από την εξουσία, κατέφυγε στο νησί Έλβα.
Παράλληλα οι υποστηρικτές του με τη σειρά τους...
καταδιώκονται ενελέητα από την νέα βασιλική εξουσία.
Οι συλλήψεις και οι εκτελέσεις πληθαίνουν σε κλίμα εμφύλιων συγκρούσεων.
Σε μια θυελλώδη νύχτα...
στα ανοιχτά του Καπ Κόρσε, το Λε Φαρόν, ένα εμπορικό πλοίο...
διασταυρώνεται με μια βάρκα που βρίσκεται σε κίνδυνο...
Την έσωσες.
Δώσε μου μια κουβέρτα!
Σου απαγόρευσα να πας εκεί!
Θα κατέβεις στο αμπάρι! Δεν θέλω να σε δω μέχρι τη Μασσαλία!
Τι;
Με βρίσκεις σκληρό;
Όχι μόνο το ξέρω, αλλά καμαρώνω κιόλας.
Πήγαινε!
Άντε όλοι στις θέσεις σας!
Βάλτε της κάτι στεγνό πριν παγώσει μέχρι θανάτου.
Περιμένετε!
Πηγαίντε!
Κοιμήθηκες καλά;
Έχεις κάτι που μου ανήκει.
Δεν είχα δει ποτέ τη γραφή του Αυτοκράτορα.
Δώσε μου πίσω αυτό το γράμμα.
Όχι, δεν νομίζω.
Τι θέλεις;
Ένα καλό λόγο για να μην σε καταγγείλω.
Δοκίμασε ασήμι.
Συνήθως πιάνει.
Δεν έχω καθόλου.
Αλλά έχω φίλους.
Αν μιλήσεις για αυτό το γράμμα...
θα σε βρουν και θα σε σκοτώσουν...
Καπετάν Ντάνγκλαρς.
Κύριε;
Σας έχω προκαλέσει πολλά προβλήματα.
Δεν ξέρω πώς να σας ευχαριστήσω.
Μόλις το έκανες.
Πρόσεχε τον εαυτό σου.
Δεσποινίδα...;
Άντζελ.
Έντμουντ.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ το κουράγιο σου.
Αλλά εσύ ξέχασε το όνομά μου.
Αντίο, Έντμοντ.
Αντίο, Άντζελ.
Ο Μορέλ θέλει να σε δει.
Μόλις είχαμε αλλάξει βάρδιες, στα ανοικτά των ακτών του Κασπ Κόρσε.
Το φούσκωμα ήταν δυνατό. Ήμασταν 200 μέτρα από το ναυάγιο.
Δώσε μου το ημερολόγιο.
Χτυπούσαμε στα κύμματα...
όταν ο Ντάντες ήθελε να βγάλει έξω την σωστική λέμβο.
Του το απαγόρευσα. Ήταν τρελό.
- Είναι αλήθεια; - Ναι, κύριε.
- Θα το έκανα για οποιονδήποτε από εμάς. - Ήταν δική μου απόφαση.
- Ανέλαβα τις ευθύνες μου. - Έδωσα εντολή.
Εμείς τρέχαμε, κι αυτός βούτηξε.
Βούτηξες;
Δεν είχε απαγορεύσει τις βουτιές.
Αρκετά.
Βλέπετε την αυθάδεια του;
Κύριε Μορέλ, σας λέω, αυτό το αγόρι είναι εκτός ελέγχου.
Δεν θέλω να περιηγηθώ άλλο μαζί του.
- Δεν θα πλέεις πια μαζί του. - Σε προειδοποίησα.
Γιατί δεν θα πλοηγείτε πλέον κατά τη γνώμη μου.
Ορίστε;
Πώς μπόρεσες να την αφήσεις να πνιγεί;
Εγώ... έσωσα το φορτίο σας, κύριε Μορέλ.
Ο Ντάντες έσωσε την τιμή μου, Ντάγκλαρς.
- Καπετάνιος. - Δεν είσαι πια καπετάνιος.
Πήγαινε να μαζέψεις τα πράγματά σου.
- Θα σου πληρώσω το υπόλοιπό σου. - Δεν ξέρουμε ποια είναι αυτή η γυναίκα.
Ξέρω τι έκανες. Κι αυτό μου αρκεί.
Μικρέ, έλα εδώ.
Έλα!
Αυτό να σου γίνει μάθημα.
Ε;
Όταν είσαι άντρας, δεν κρύβεσαι πίσω από την τάξη μας...
ούτε κάτω από κάποιο τραπέζι.
Σου παρουσιάζω τον εγγονό μου, τον Μαξιμιλιέν.
Χαίρω πολύ, Μαξιμιλιέν.
Μαξιμιλιέν, σου παρουσιάζω τον κάπτεν Ντάντες.
Γεια σου, καπετάνιε.
Πόσο χρονών λοιπόν...
Καπετάνιος;
Ναι, προσπάθησε να σταθείς αντάξιος, Έντμουντ.
Φυσικά, κύριε.
Φυσικά.
Ε;
Όλα καλά.
Έντμουντ!
Δεν μπορώ να το πιστέψω.
Πρέπει να... Πρέπει να σου πω κάτι.
Ότι με αγαπάς;
Ναι... αυτό. Αλλά...
- Όχι, δεν υπάρχουν «αλλά». - Περίμενε.
- Μα εγώ... - Ξαναρχίζεις.
Φιλάς έναν μελλοντικό καπετάνιο.
- Θα γίνεις... - Ναι.
- Τότε θα μπορέσουμε να... - Ναι. Θα μπορέσουμε.
Μου έλειψες.
Μου έλειψες. Μου έλειψες.
Τα λέμε αργότερα.
Έντμουντ!
- Τζουλιέτ, πώς είσαι; - Καλά, εσύ;
Καλά.
- Πώς είσαι; - Είναι ο Έντμουντ, ο γιος του Λούις.
- Γεια σας, κύριε. - Καλημέρα.
- Πού είναι ο μπαμπάς; Πρέπει να τον δω. - Στο σπίτι.
Τα λέμε αργότερα.
Μπορείς να χαμογελάσεις, αυτά είναι καλά νέα.
Κάνεις γκριμάτσα.
Είναι από χαρά.
Είμαι τόσο περήφανος για σένα.
Καπετάνιος.
Ενημέρωσες τον κύριο και την κυρία ντε Μορσέρφ;
Όχι ακόμη. Ήθελα να το πω σε εσένα πρώτα.
Όλα θα αλλάξουν, μπαμπά.
Πρέπει να τους το πεις.
- Όλα χάρη σε αυτούς. - Και σε εσένα επίσης.
Δεν πλήρωσα εγώ για τις ναυτικές σου σπουδές.
Έλα, πήγαινε, γιε μου.
Πήγαινε να δώσεις τα σέβη σου.
Μια πρόποση! Σηκώνω το ποτήρι μου...
στη μνήμη της μητέρας σου, Έντμοντ.
Γιατί μας λείπει...
και επειδή γέννησε τον νεότερο καπετάνιο της Μασσαλίας!
- Μπράβο! - Χειροκροτήστε τον, θα νιώσει άβολα.
Ορίστε, τέλεια.
Μα πάνω από όλα
γιατί η Ματθίλντ Ντάντες...
ήταν η νοσοκόμα του μελλοντικού ηγέτη της Γαλλίας...
σε ένα ηρωικό πεπρωμένο...
ενός από τους καλύτερους αξιωματικούς στην Ευρώπη...
ονόματι Φερνάντ ντε Μορσέρφ.
Λούις, έλα να πιείς μαζί μας. Είναι ευκαιρία.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Αργότερα, ίσως.
Μπορείς να μαλώσεις τη Μερσεντές. Δεν με ακούει πια.
θα δεις, θα αργήσει στον γάμο της.
Α, επιτέλους!
Συγνώμη για την καθυστέρηση.
Γεια σου, θεία μου. Θείε.
Ο Οράτιος Μπαλιού έκανε ότι ήθελε. Σχεδόν τον χτύπησα.
Επιτέλους, Μερσεντές.
Ποιός είναι αυτός ο κύριος;
Είναι ένα άλογο. Προέρχεται από πολύ καλή οικογένεια.
- Γεια σου, ξαδέρφη. - Γεια σου, ξάδερφε.
Έντμοντ.
Μερσεντές.
Είσαι έτοιμη να χαρείς; Ο Έντμοντ έχει μεγάλα νέα.
Ναι, ναι.
Ναι, θα γίνω καπετάνιος.
Καπετάνιος του Λε Φαρό. Είναι επίσημο.
Είναι αλήθεια;
- Μπράβο. - Στον καπετάνιο!
- Το βρήκα! - Α! Στην υγεία σου!
- Χαίρομαι για σένα. - Κι εγώ είμαι χαρούμενος.
- Εβίβα. - Θα πάρεις καινούργια στολή;
Και καινούριο μισθό.
Θα μπορεί να απολαύσεις την ζωή, να διασκεδάσεις.
Θα σου το εξηγήσουμε.
Θα καταφέρω να παντρευτώ πάνω από όλα.
Τι;
Θα είσαι ο κουμπάρος μου.
- Μην ποντάρεις σε αυτό! - Λοιπόν ναι!
Είμαι κουμπάρος σε ένα λάθος. Μερσεντές, πες κάτι.
- Προσπάθησα, αλλά είναι τρελά ερωτευμένος. - Με πολύ τρέλα.
Και ξέρει για αυτό; Τελικά, συμφωνεί;
Ναι. Από ότι μου είπε,
- Ναι, ναι. - Το ξέρω.
Είναι η Τζουλιέτ;
- Ποιά; - Η μοδίστρα με το άτακτο βλέμμα.
Όχι! Όχι, δεν είναι η Τζουλιέτ.
Όχι, είναι αληθινή γυναίκα.
Και πολύ όμορφη.
Όχι μόνο όμορφη.
- Μυστηριώδης και σαγηνευτική. - Ναι! Όχι, όχι, ναι, ναι.
Μα ποιά είναι;
Είναι η ξαδέρφη σου.
Η Μερσεντές Χερέρα ντε Μερσεντές.
Εσύ;
- Ναι. - Θα παντρευτούμε.
Μα είσαι εντελώς τρελή.
Η μητέρα σου δεν θα το δεχτεί ποτέ αυτό.
Νομίζεις πως η μαμά μπορεί να μου αρνηθεί κάτι;
Θα την πείσεις εσύ. Ήσουν πάντα ο αγαπημένος της ανιψιός.
Αμήν!
Έχω εδώ, υπογεγραμμένο από τον εισαγγελέα, κύριο ντε Βιλφόρ...
ένταλμα σύλληψης για τον άντρα που λέγεται Έντμοντ Ντάντες.
Ακολουθήστε μας, κύριε.
Τι συμβαίνει;
- Όχι, αφήστε τον. - Πρέπει να υπάρχει μια παρεξήγηση.
- Ελάτε. - Άσε με να φύγω.
- Περίμενε. - Φερνάν, κάνε κάτι!
Τι είναι αυτό; Ο γιος μου δεν έκανε τίποτα.
Αυτό πρέπει να είναι παρεξήγηση.
Πού τον πάτε; Θα τον συνοδεύσω.
- Πρέπει να τον πάρουμε μόνο του, κύριε. - Υπολοχαγός.
Υπολοχαγός Φερνάντ ντε Μορσέρφ.
Πείτε στους φίλους σας να μας αφήσουν να περάσουμε.
Είναι βασιλικό διάταγμα.
Θα το φροντίσω.
- Ακολουθήστε μας τώρα, κύριε. - Έντμοντ!
Θα επιστρέψω, αγάπη μου.
Ο Έντμοντ Ντάντες, κύριε εισαγγελέα.
Αφήστε μας.
Πάντα θαύμαζα τους ναυτικούς όπως εσάς, κύριε Ντάντες.
Απλά φοβάμαι την θάλασσα.
Είναι αλήθεια, αυτή η ατελείωτη άβυσσος.
Αυτά τα μαύρα νερά.
Λες κι ένα τέρας είναι πάντα έτοιμο να βγει να σε καταβροχθίσει.
Για τι με κατηγορούν; Γιατί με συλλαμβάνουν στο γάμο μου;
Θεωρείται τον εαυτό σας εχθρό, Κύριε Ντάντε;
Εχθρό;
Ή ζηλιάρη.
Μόλις γίνατε καπετάνιος, παντρευτήκατε ένα όμορφο ταίρι...
Μπορεί να έχετε κάνει να ζηλέψουν κάποιοι άνθρωποι.
Δεν ξέρω, όχι.
Είχα μια διαφωνία πρόσφατα με ένα μέλος του πληρώματος...
αλλά για τι θα μπορούσε να με κατηγορήσει;
Δεν ξέρω.
Ίσως για πράκτορας του Ναπολέοντα, για παράδειγμα.
Ορίστε;
Αυτό... δεν έχει κανένα νόημα.
Βρήκαμε αυτή τη Βίβλο στην καμπίνα σας.
Αυτή δεν είναι η Βίβλος σας;
Έχει γραμμένο επάνω το όνομά σας.
Ναι, αλλά αυτό δεν είναι έγκλημα.
Σωστά.
Βρήκαμε όμως μέσα μια εντολή αποστολής...
υπογεγραμμένο από το ίδιο το χέρι του Ναπολέοντα.
Και αυτό είναι έγκλημα.
Περιμένετε.
Όχι, είναι η πρώτη φορά που βλέπω αυτό το γράμμα.
Αν δεν έχετε κάποιο εχθρό, ποιός θα μπορούσε να το βάλει εκεί;
Στις ακτές του Καπ Κόρσε, έσωσα μια νεαρή γυναίκα από πνιγμό.
Σε ευχαρίστησε στην καμπίνα σου;
Όχι.
Ο Ντάνγκλαρς την έκλεισε εκεί, Και την άφησε στην Μασσαλία.
Μπορείτε να το ελέγξετε.
Ρωτήστε τον λοχαγό Τζεράρντ Καντερός.
- Τον Καντερός; - Ναι.
Τι γνωρίζετε για αυτήν;
Τίποτα.
Κύριε Δάντες...
έχω ανακρίνει δεκάδες συνωμότες και νομίζω ότι εσείς δεν είστε ένας από αυτούς.
Θα ήθελα να βοηθήσω έναν φίλο των Μορσέρφς...
αλλά πρέπει κι εσείς να με βοηθήσετε.
Ορκίζομαι ότι δεν ξέρω τίποτα γι' αυτήν.
Μου είπε ότι την λένε Άντζελ.
Αυτό είναι όλο.
Έχετε...
αποκαλύψει το όνομα αυτής της νεαρής γυναίκας σε κάποιον;
Όχι.
Ούτε στον Καντερός;
Όχι.
Σε κανέναν. Λόγω τιμής.
Λοιπόν, ξέρετε, κύριε Ντάντες, σας πιστεύω.
Παρόλα αυτά είμαι υποχρεωμένος για να σας κρατήσω λίγο ακόμα...
μέχρι να ανκρίνω και το υπόλοιπο πλήρωμα.
Εάν επιβεβαιώσουν τη μαρτυρία σας, που δεν έχω καμία αμφιβολία...
θα σας επιστρέψω στη νύφη σας που θα έχει άφθονο χρόνο να με μισήσει.
Βασιστείτε σε αυτό.
Ο Φερνάντ θα τον φέρει πίσω.
Δεν αντέχω άλλο, πηγαίνω.
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα περισσότερο.
Θα σε βόλευε να μην τον απελευθερώσουν.
Πώς μπορείς να λες τέτοια φρικτά πράγματα;
Τζέραρντ, ότι κι αν σου είπε ο Ντάντες, σου εγγυώμαι εγώ γι' αυτά.
Αφήστε μας λίγο, κύριοι.
Φερνάντ, λυπάμαι για τον φίλο σου.
Γνωρίζω τους δέσμους σας.
Αλλά δεν τα ξέρεις όλα.
Βρήκαμε πάνω του μια διαταγή αποστολής από τον Αυτοκράτορα.
Και λένε οι συνάδελφοί του πως είναι ένας από τους υποστηρικτές του.
Νομίζω ότι καταλαβαίνεις την σοβαρότητα αυτών των κατηγοριών.
Τον συλλάβαμε πριν παντρευτεί τη Μερσεντές...
ώστε να μην συμβεί το ανεπανόρθωτο...
αλλά αν είσαι έτοιμος να εγγυηθείς...
πως ότι αυτοί οι δύο άντρες λένε ψέματα...
Εάν είσαι διατεθειμένος να πάρεις αυτό το ρίσκο...
τότε θα τον αφήσω ελεύθερο.
Έχεις μόνο μια λέξη να πεις.
Όχι.
Όχι;
Δεν του αξίζει...
Τι δεν του αξίζει;
Να λερωθεί το όνομα της οικογένειάς μας.
Αν ο Ντάντες μας πρόδωσε...
ας έχει την τύχη των προδοτών.
Μπορώ να σιγουρευτώ...
ότι καμία δίκη δεν θα αμαυρώσει το όνομα των Μορσέρφς.
Θα χρειαστώ όμως την μαρτυρία σου.
Καταλαβαίνεις τι συμβαίνει;
Σώπασε λοιπόν.
Κύριε Ντάντες, μπορέσατε να μιλήσετε με τον εισαγγελέα;
Ναι, κύριε.
Αυτή είναι μια μέρα που δεν θα ξεχάσω.
Δεν θα με πάτε σπίτι;
Όχι.
Ελάτε.
Τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει;
Αφήστε με να φύγω.
Καλέστε τον εισαγγελέα. Μίλησα με τον εισαγγελέα!
Καλέστε τον. Καλέστε τον!
Είμαι αθώος! Δεν έκανα τίποτα! Αφήστε με να φύγω.
Αν ήσουν ένοχος, θα σε κρεμούσαν. Σε παίρνουμε...
γιατί ξέρεις πράγματα που δεν θέλουμε να ακούσουμε.
Προχώρα.
Περιμένετε.
Περιμένετε!
Αφήστε με να φύγω!
Πού είναι;
Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα.
Μερσντές.
Άφησέ με.
Δεν θα έκανε καλό.
- Μερσεντές... - Σταμάτα.
Σε παρακαλώ.
Τι συμβαίνει, Βικτόρια;
- Δεν χαίρεσαι που με βλέπεις; - Η αδερφή σου είναι εδώ.
Κυρία ντε Βιλφόρ.
Το Κλαντεστίν σου ταιριάζει απόλυτα.
Λυπάμαι που δεν μπορώ να ανταποδώσω το κομπλιμέντο.
Κονιάκ; Συγγνώμη, μου τελείωσε το θαλασσινό νερό.
Ναι, είναι δουλειά μου να ξέρω τα πάντα.
Ξέρεις λοιπόν ότι ο Ντάντες είναι αθώος.
Αθώος... Ναι.
Ποιός είναι πραγματικά αθώος;
Δεν έκανε τίποτα. Γιατί τον σταμάτησες;
Αλλά για να σώσεις τη ζωή σου.
Την ζωή μου ή την φήμη σου;
Και οι δύο ασχολούμαστε με την πολιτική.
Στην πολιτική, δεν διαγράφουμε κάποιον...
απλά αφαιρούμε ένα εμπόδιο.
Ήξερα ότι έκανες τη δουλειά σου με σκληρότητα...
αλλά ήλπιζα ότι θα την έκανες τίμια.
Γιατί δεν βάζεις τον εαυτό σου στη θέση του;
Μα θα το κάνω, Ζεράρ.
Αν αρνηθείς να τον σώσεις, θα το κάνω εγώ.
Αλλά θα προτιμούσες ο κόσμος να αγνοεί την ύπαρξή μου...
αυτή της Βικτόριας...
της ερωμένης σου...
και του μελλοντικού σου παιδί.
Αυτό ακριβώς σκέφτηκα.
Ζωντανός;
Ζωντανός.
Ζωντανός;
Ζωντανός!
Ζωντανός;
Ζωντανός.
Πάρτο στο πλάι... Πήγαινε το στην ακτή...
Και ποιός ξέρει τον δρόμο... Ποιός ξέρει ακριβώς...
Υπάρχει κανείς εκεί; Υπάρχει κανείς εκεί;
Υπάρχει κάποιος. Υπάρχει κάποιος.
Υπάρχει κανείς εκεί;
Υπάρχει κάποιος. Υπάρχει κάποιος.
Ποιός είσαι;
Είμαι ο... Ντάντες, Έντμοντ Ντάντες.
Πόσων χρονών είσαι;
- Η φωνή σου μοιάζει με νεαρού άνδρα. - Δεν...
Δεν ξέρω πια.
Ήμουν 22 χρονών... όταν με φυλάκισαν.
Στις 16 Μαΐου 1815.
Ήταν πριν από τέσσερα χρόνια.
Είσαι 26 χρονών.
Τέσσερα χρόνια;
Και...
Και εσύ ποιος είσαι;
Ένας κρατούμενος.
Όπως εσύ.
Εδώ και πόσο καιρό;
Τι;
- Έρχονται. - Περίμενε.
Μη με αφήσεις.
Ποιός είσαι; Πες μου τουλάχιστον το όνομά σου.
Το όνομά σου!
34! Ζωντανός;
Ζωντανός.
Σε περίμενα.
Πραγματικά πιστεύεις πως μπορείς να φύγεις από εδώ;
Έσκαψα 30 μέτρα σε έξι χρόνια.
Για να παρακάμψεις το κελί σου και να φτάσεις έξω...
θα πρέπει να σκάψεις τον διπλάσιο χρόνο.
12 χρόνια;
Ίσως λίγο λιγότερο, τώρα που θα είμαστε δύο.
Γιατί; Έχεις άλλα σχέδια;
Όχι.
Είμαι ο πάτερ Φάρια.
Έντμοντ Ντάντες.
Έχεις δει ποτέ αυτό το γράμμα;
Όχι, ποτέ.
Και εσύ; Ξέρεις γιατί είσαι εδώ;
Ναι.
Θέλανε να σε φιμώσουν. Κι εμένα ήθελαν να με κάνουν να μιλήσω.
Επιλέγω ανθρώπους τους οποίους εμπιστεύομαι.
Δεν ξέρεις ιταλικά;
- Όχι. - Αγγλικά, Αραβικά, Λατινικά, Ελληνικά;
Ξέρω μόνο τη θάλασσα.
Αν θέλεις, θα σε μάθω.
Με υπομονή και θέληση, σε...
σε 6 ή 7 χρόνια, θα ξέρεις όλα όσα ξέρω εγώ.
Ιστορία, φιλοσοφία,
μαθηματικά.
Αυτά είναι...
Αυτά είναι όπλα...
που είναι τόσο λυτρωτικά όσο αυτό.
Ποιό είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνεις...
αν μπορέσουμε να βγούμε;
Θα βρω τη Μερσεντές.
Τι θα κάνεις αν δεν σε περίμενε;
Τότε δεν θα μου έχει μείνει τίποτα.
Θα σου πω μια ιστορία, Έντμοντ.
Πριν από 700 χρόνια...
στην Ιερουσαλήμ, κατά την πρώτη σταυροφορία...
οι ιππότες...
που ήταν υπεύθυνοι για την προστασία του τάφου του Χριστού...
δημιούργησαν το Τάγμα των Ναϊτών.
Την πρώτη μέρα...
υπήρχαν λίγοι μόνο, αλλά είχαν απέραντη πίστη.
Χάρη στις νίκες τους...
το Τάγμα συγκέντρωσε μια περιουσία...
πολύ σημαντική.
Αξιοσημείωτα... σημαντική.
Σου λέω για τον μεγαλύτερο θησαυρό που υπήρξε ποτέ στην Γη.
Και...
με την πάροδο του χρόνου...
η δύναμή τους, ο πλούτος τους, έκανε τους ανθρώπους να τους φθονούν.
Και την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1307, ο βασιλιάς της Γαλλίας, Φιλίπ Λα Μπελ...
διατάσσει τη σύλληψή τους...
και την κατάσχεση της περιουσίας τους.
Αλλά κανένας δεν βρήκε ποτέ τον θησαυρό.
Ξέρεις...
τι έκαναν αυτοί οι ιππότες αυτήν την τεράστια περιουσία;
- Όχι. - Τίποτα!
Έντμοντ, τίποτα.
Όντας πολύ απασχολημένοι για να πάρουν εκδίκηση...
για να τιμωρήσουν αυτούς που τους πρόδωσαν...
πέθαναν ο ένας μετά τον άλλον.
Λοιπόν, σχεδόν όλοι.
Ο τελευταίος από αυτούς...
ήταν ο καρδινάλιος Σπάντα.
Στο τέλος της ζωής του, πρόσφυγας στο νησί του Μόντε Κρίστο...
είχε τον χρόνο να εκπαιδεύσει έναν τελευταίο ιππότη.
Αυτός ο νεαρός ονομαζόταν...
Τζουζέπε Ντε Φάρια.
Είμαι ο τελευταίος επιζών, Έντμοντ.
Και ξέρω που είναι ο θησαυρός.
Τα μισά από αυτά θα ανήκουν σε εσένα σήμερα.
Τι θα κάνεις όμως με αυτή την περιουσία;
Θα κάνεις καλό...
ή θα αφήσεις την καρδιά σου να γεμίζει με μίσος;
Φυλακή του Κάστρου Δέκα χρόνια αργότερα
Πάω να αδειάσω την τσάντα.
Έντμοντ.
Είναι αλμυρό.
Το νερό είναι αλμυρό.
Είμαστε σχεδόν εκεί. Είναι θέμα ημερών.
Είμαστε εκεί, είμαστε εκεί.
Έρχομαι.
Κάνε πίσω!
Ηγούμενε;
Ηγούμενε; Ηγούμενε;
Ηγούμενε Φαρία.
Λοιπόν.
- Έντμοντ. - Όχι, όχι, μη μιλάς.
Πάω να καλέσω για βοήθεια.
Όχι.
Είναι πολύ αργά.
Μην στεναχωριέσαι.
Ήσουν η μόνη παρηγοριά της ζωής μου.
Ο Κύριος μου το έδωσε...
άργησε λίγο, αλλά μου το έδωσε.
Δεν είμαι τρελός, Έντμοντ.
Το ξέρω.
Ο θησαυρός υπάρχει.
Ξέρεις πού να το βρεις.
Θα πάμε να τον πάρουμε μαζί!
Μην ξεχνάς.
Στο Μόντε Κρίστο.
Στο βουνό...
Ηγούμενε;
Ηγούμενε.
Ηγούμενε;
Μη με αφήσεις.
Ζωντανός;
Ζωντανός!
Ζωντανός;
Νούμερο 17;
17!
Ηγούμενε;
Πέθανε, πέτα την τσάντα!
Ποιός είναι όμως;
Ο ηγούμενος.
Ζωντανός;
Ζωντανός!
Ζωντανός;
Σήκω.
Σήκω!
Είπα σήκω πάνω!
Συναγερμός!
Ένα...
Συναγερμός!
Δύο...
Συναγερμός!
Και τρία!
Δεν έχεις καμία δουλειά εδώ.
Φύγε!
Ήρθα να δω τον Λουίς. Τον Λουίς Ντάντε.
Ξέρεις τον Λουίς;
Ναι.
Τον θάψαμε, καημένε Λούις.
Πριν από πολύ καιρό.
Όχι, δεν γίνεται.
Άφησε τον εαυτό του να πεθάνει από την πείνα για τον θάνατο του γιου του.
Ήθελε να πάει μαζί του.
Μα ο γιος του...
Μα ο γιος του δεν έχει πεθάνει.
Λυπάμαι.
Ήσουν κι εσύ ναυτικός;
Ναι.
Θα σου δώσω κάτι να φας, αλλά μετά θα φύγεις, έτσι;
Και η Μερσε... Μερσεντές;
Και ο Φερνάντ Ντε Μορσέρφ;
Πρέπει να είναι 7 ή 8 χρόνια που έφυγαν.
Ζουν στο Παρίσι μετά από τη γέννηση του γιου τους.
Άργησες πολύ.
Απόφυγε την Θάλασσα της Λιγουρίας...
και τις αδιάκοπες περιπολίες της.
Κατευθύνσου προς τη Σαρδηνία.
Μπορείτε να κάνεις ενδιάμεση στάση στη Σάντα Τερέζα Ντι Γκαλιούρα.
Το νησί του Μόντε Κρίστο βρίσκεται...
δυτικά του Αρχιπελάγους Τοσκάνο.
Θα προσαράξεις στο νότιο άκρο.
Ξέρω ότι θα αναστατωθείς από την λιτή ομορφιά του.
Θέλω να την ανακαλύψεις για πρώτη φορά.
Μετά...
θα είσαι εκεί.
Το θησαυροφυλάκιο της επιφανούς οικογένειας Σπάντα.
Τα υπόλοιπα, Έντμοντ...
είναι δική σου ιστορία.
Του ανθρώπου που θα έχει τον κόσμο...
στην παλάμη του χεριού του.
Μασσαλία Ένα χρόνο μετά
- Σε παρακαλώ, πήγαινε. - Σταμάτα.
- Θα σε πληρώσω αύριο. - Όχι, όχι. Γκάσπαρντ, φύγε.
Ο κύριος Καντερός είναι φίλος μου.
Στο νεκροκρέβατό του, ο Έντμοντ Ντάντες μου ζήτησε να το μοιραστώ...
με αυτούς που είχαν σημασία για αυτόν.
Πίστευε πως τον είχαν καταγγείλει κάπσυγκεκριμένοι Ντάνγκλαρς.
Ήταν όμως πεπεισμένος ότι δύο άντρες έμειναν πιστοί σε αυτόν.
Μου είπε:
Ο ένας λέγεται Γκασπάρντ Καντερός...
και ο δεύτερος, ο Φερνάντ ντε Μορσέρφ.
Κράτα το διαμάντι σου.
Κανείς μας δεν αξίζει τίποτα.
Περίμενε, τέκνο μου.
Αν σου αποκαλύψω αυτά που ξέρω, θα ξέρουν ότι προήλθαν από εμένα.
Και αυτοί οι άνθρωποι είναι πλούσιοι και ισχυροί.
Δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθείς...
είμαι δεσμευμένος με το μυστικό της εξομολόγησης.
Κάτσε κάτω.
Ο Ντάντες είχε δίκιο για τους Ντάνγκλαρς. Ένας από αυτούς ήταν που τον κατήγγειλε.
Μα ο Φερνάντ Ντε Μορσέρφ ήταν φίλος του.
Μπορούμε να είμαστε φίλοι με αυτόν που ποθούμε την γυναίκα του;
Για την αγάπη του για την Μερσεντές...
θυσίασε τον Έντμοντ.
Θα ζήσει. Αλλά για όλους, θα είναι νεκρός.
Ο μόνος που άξιζε την στοργή του Ντάντες είναι ο Μορέλ.
Ο εφοπλιστής;
Πάλεψε για να τον αφήσουν ελεύθερο.
Και αυτός επίσης, ο Πρόβιντενς τον ευχαρίστησε ελάχιστα.
Μετά τη σύλληψη του Ντάντες...
έπρεπε να πάρει πίσω τον Ντάνγκλαρς ως καπετάνιο.
Αλλά και ο Ντάνγκλας τον πρόδωσε.
Του εξαφάνισε το ήμισυ του στόλου του.
Υποτίθεται ότι τον έκλεψαν πειρατές.
Κατεστραμμένος, ο Μορέλ, έπρεπε να πουλήσει την εταιρεία.
Και μάντεψε ποιος την αγόρασε για ελάχιστη τιμή;
Ο Ντάνγκλαρς.
Δύο μήνες αργότερα, τα πλοία εμφανίστηκαν ξανά.
Αλλά ο εισαγγελέας Βιλφόρ δεν κουνήθηκε.
Πρέπει να πούμε ότι μοιράστηκαν ένα μυστικό.
Η μικρή Βικτόρια, η ερωμένη του Βιλφόρ...
είχε γίνει μαντάμ Ντάνγκλαρς.
Σήμερα είναι βαρόνη.
Ο Μορέλ πέθανε στη φτώχεια.
Κι εσείς, μέσα σε όλα αυτά, κύριε Καντερός;
Εσείς;
Τι θα μπορούσα να κάνω...
απέναντι σε έναν καπετάνιο, ένα κόμη και ένα εισαγγελέα;
Αν ήμουν πιο γενναίος, μάλλον θα είχα καταλήξει σαν αυτήν.
Αυτή;
Την Άντζελ.
Είχε πάει να δει τον αδερφό της για να σώσει τον Ντάντες.
Σε ξεφόρτωσα από τον Ντάντες. Στο χέρι σου είναι να την ξεφορτωθείς.
Βλέπεις; Έχω και εγώ φίλους.
Τι συνέβη;
Την σκότωσαν;
Θα είχε υποφέρει λιγότερο.
Ο Ντάνγκλαρς είχε άλλα σχέδια για αυτήν.
Την πούλησε στους αδερφούς Μαιλάρντ, τους άρχοντες της αγοράς της Τουλόν.
Η μικρή ήταν όμορφη...
κι έπιασε μια καλή τιμή.
Τα ήξερες όλα και δεν έκανες τίποτα.
Ντρέπομαι, πάτερ.
Μια μέρα θα επιστρέψω...
και θα σου δώσω την ευκαιρία να λυτρωθείς.
Δεν έρχομαι πια για να σου προσευχηθώ ή να σε αναζητήσω...
αλλά μόνο για να σε προειδοποιήσω.
Θα κάνω αυτό που δεν μπορούσες να κάνεις εσύ.
Από εδώ και πέρα, εγώ είμαι αυτός που θα ανταμείβει και θα τιμωρεί.
Θέλεις κάτι;
Ποιός είσαι εσύ;
Πριν από χρόνια...
μου είπες:
Δεν θα ξεχάσω το κουράγιο σου, αλλά ξέχνα το όνομά μου.
Λοιπόν, δεν ξέχασα το όνομά σου ούτε το κουράγιο σου.
Ντάντε.
Ήρθα να σε πάρω, Άντζελ.
Για μένα είναι πολύ αργά.
Αλλά μπορείς να σώσεις το παιδί.
Το παιδί;
Όταν έφτασα εδώ...
είχα μόνο μια σκέψη στο μυαλό μου.
Να εκδικηθώ τον αδερφό μου.
Για εβδομάδες, έψαξα να βρω τρόπο να ξεφύγω.
Μια μέρα παρουσιάστηκε η ευκαιρία. Έφυγα τρέχοντας.
Με ένα πελάτη.
Με κάποιον από το Παρίσι.
Ήξερα ότι ο Ζεράρ είχε διοριστεί εκεί.
Βρήκα το μονοπάτι της Βικτόριας...
της ερωμένης του.
Ήθελα να συνεχίσω την ιστορία εκεί που σταμάτησε.
Είχε πολύ κρύο.
Εκείνο το βράδυ...
ο Ζεράρ έπρεπε να πεθάνει.
Τίποτα δεν μπορούσε να με σταματήσει.
Νιώθω ακόμα το μέταλλο του μαχαιριού στο χέρι μου.
Τίποτα όμως δεν πήγε όπως το είχα σχεδιάσει.
Άκουσα μια κραυγή.
Το κλάμα της Βικτόριας.
Όταν ο Ζεράρ βγήκε στον κήπο, κουβαλούσε ένα σεντούκι.
Τον ακολούθησα.
Πλησίασα όταν...
Όταν άκουσα τα πνιχτά κλάματα ενός μωρού.
Δεν μπορούσα να το αφήσω.
Είχε ακόμα το αίμα της μητέρας του στο σώμα του.
Μεταξύ εκδίκησης και ζωής...
διάλεξα τη ζωή.
Έφυγα μαζί του.
Δεν ήξερα κανέναν στο Παρίσι.
Έτσι επέστρεψα πίσω.
Αλλά τα αδέρφια Μιλάρντ τον είχαν βρει.
Και με περίμεναν.
Άντζελ...
τι απέγινε το παιδί;
Γεια σου, Αντρέ.
Η Άντζελ με έστειλε να έρθω να σε πάρω.
Γιατί;
Θα πεθάνει.
θα σε πάω κοντά της για να τον αποχαιρετήσεις.
Μετά, θα φύγουμε.
Θα πάρουμε...
όλο το χρόνο που χρειάζεται για να είσαι έτοιμος.
Έτοιμος για να κάνω τι;
Για να εκδικηθείς, Αντρέ.
Να εκδικηθείς τους τρεις άντρες που του έκλεψαν την ζωή...
την δική σου και την δική μου.
- Θέλω να τους σκοτώσω. - Θα ήταν πολύ εύκολο.
Πολύ γλυκό.
Όχι.
Πρέπει να τους ξεριζώσουμε την καρδιά.
Ποιός είσαι εσύ;
Είμαι ο κόμης του Μόντε Κρίστο.
Παρίσι Πέντε χρόνια αργότερα
Ο Στρατηγός ντε Μορσέρφ αποφάσισε σήμερα να εγκαταλείψει το στρατό...
να αφιερώσει τη ζωή του στην πολιτική, στην Βουλή των Λόρδων.
Ο γαλλικός στρατός χάνει έναν σπουδαίο στρατιώτη...
αλλά η Γαλλία κερδίζει έναν σπουδαίο άνθρωπο.
Ο Φερνάντ ντε Μορσέρφ...
πολέμησε στον ποταμό Μόσκοβα, στη Λειψία...
στην Τουρκία...
Παντού, με κίνδυνο της ζωής του, υπερασπίστηκε...
μια συγκεκριμένη ιδέα του βασιλείου της Γαλλίας.
Ο Φερνάντ πλήρωσε με τη σάρκα του...
το τίμημα της δέσμευσής και του σεβασμού που του δόθηκε.
Πριν από 10 χρόνια, ενώ ο σύμμαχος της Γαλλίας...
Αλή Πασάς των Ιωαννίνων πολιορκήθηκε από τουρκικά στρατεύματα...
ο συνταγματάρχης ντε Μορσέρφ τα έπαιξε όλα για όλα.
Επικεφαλής μιας μοίρας γενναίων στρατιωτών...
έκανε μια σημαντική κίνηση πίσω από τις πλάτες των Οθωμανών...
για να δώσει βοήθεια στον σύμμαχό του.
Αυτή η πράξη γενναίου θάρρους...
δυστυχώς δεν θα ήταν αρκετή, αλλά όλοι οι Γάλλοι το γνωρίζουν:
Δεν μαχόμαστε ελπίζοντας για την επιτυχία!
Όχι! Όχι, είναι πολύ πιο όμορφο όταν είναι περιττό.
Καλύτερα;
Δεν ήσουν πολύ κοντά στην Ζενί Ντάνγκλαρς.
- Πατέρα. - Θα έχει 2 εκατομμύρια προίκα...
την ημέρα του γάμου της.
Φερνάντ!
Οπότε πρέπει να προσέχω την περιουσία του.
Καλύτερα ένα μετάλλιο λιγότερο παρά ένα ακόμα μηδενικό.
Ο γιος μας είναι άνθρωπος της εποχής του. Είναι ένας ρομαντικός που πιστεύει σε...
Φέρε πίσω το μετάλλιο!
Πιάσε!
Αρκετά.
Αν γνώριζα την τιμή της επίσκεψής σας, θα είχα προετοιμαστεί για αυτό.
Έξω!
Κύριοι... αν γνώριζα την τιμή της επίσκεψής σας...
Θα είχα προετοιμαστεί για αυτό.
Λυπάμαι που σας καλωσορίζω σε ένα ακατάστατο σπίτι.
Βρίσκομαι πολύ λίγο καιρό στην Γαλλία.
Κόμη, ντρέπομαι που σας ενοχλώ...
αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να σας ευχαριστήσω αρκετά.
Είμαι σίγουρος ότι θα έκανε το ίδιο και για μένα.
Κόμη, σας χρωστάω τη ζωή μου.
Είμαι χαρούμενος που στέκεσαι στα πόδια σου.
Το επισκεύασα, η σκανδάλη είχε κοπεί.
Είναι δικό σου τώρα.
Σας ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν μπορώ να το δεχτώ.
Σας χρωστάω ήδη ένα χρέος που δεν ξέρω πώς να σας το εκπληρώσω.
Σας αρέσουν τα όπλα;
Παρακαλώ.
Είναι ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια μου.
Οθωμανικό πιστόλι.
Ναι, αλλά υπό φύλαξη σε σίδερο χαραγμένο με φύλλωμα...
δείχνει ότι αυτό το πιστόλι είναι μάλλον ευρωπαϊκής κατασκευής.
Από τη Βενετία, μάλιστα.
Είστε γνώστης.
Ο πατέρας μου πολέμησε εναντίον του σουλτάνου Χουρσίτ...
δίπλα στον Αλή Πασά.
Μορσέρφ.
Είστε ο διάσημος Στρατηγός ντε Μορσέρφ;
Είμαι πολύ εντυπωσιασμένος.
Θα ήσασταν πρόθυμος να το δοκιμάσετε;
Δυστυχώς, με περιμένουν στη Βουλή.
- Ίσως την επόμενη φορά. - Θα πάρει μόνο μια στιγμή.
Αξίζετε την φήμη σας...
Στρατηγέ.
Ας αλλάξουμε τον στόχο για σένα, Άλμπερτ.
Κάντε με να μην σκεφτώ ποτέ να σας προκαλέσω σε μονομαχία.
Σας ευχαριστώ που μου αφήνετε τον γιο σας λίγες ώρες.
Ανυπομονώ να μάθω περισσότερα για αυτόν που η μοίρα έχει φέρει στο δρόμο μου.
Συμμετέχω στο κυνήγι του Μπάρον Ντάνγκλαρς την Κυριακή.
Ελάτε μαζί μας.
Δεν θα μπορέσω, πρέπει να υποδεχτώ τον γιο του πρίγκιπα Καβαλκάντι.
Ελάτε και οι δύο. Θα υπάρχουν αρκετά ελάφια.
Τα λέμε σύντομα.
Τα λέμε την Κυριακή, ελπίζω.
Όλα καλά;
Κράτησα από την οθωμανική παραμονή μου κάποιο μεταλλικό σουβενίρ.
Προτιμάς να τραγουδάς στη μουσική των όπλων;
Ακολούθησέ με.
Παρακαλώ, συγχωρέστε με.
Δεν ήθελα να φανώ ασεβής στη γυναίκα σας.
Η Χάιντι δεν είναι η γυναίκα μου. Είναι η νονά μου.
Μετά από σένα.
Χάιντι.
Τι υπέροχο όνομα.
Είναι ένα αρκετά κοινό όνομα στην Ελλάδα.
Θα μπορούσαμε να το μεταφράσουμε... ως σεμνότητα ή... αθωότητα.
Να σας ζητήσω να μου συστήσετε την Χάιντι;
Φαίνεται να είσαι ένας νέος με αυτοπεποίθηση.
Θα σε συστήσω στην Χάιντι, αλλά πρέπει να μου δώσεις μια υπόσχεση.
Σας το υπόσχομαι εκ των προτέρων.
Δεν κάνω πλάκα.
Μην προσπαθήσετε ποτέ να την αποπλανήσετε.
Δηλαδή πιστεύετε ότι είμαι επικίνδυνος;
Όχι.
Αλλά αυτή είναι.
Αν δεν κρατήσεις την υπόσχεσή σου, θα σου ραγίσει την καρδιά
και εκείνης.
- Μα... - Δεν είναι ακόμα έτοιμη να αγαπήσει.
Το μυστικό της φωνής της πρέπει να αναζητηθεί στο παρελθόν της.
Μετά τη δολοφονία του πατέρα της, πουλήθηκε σε μια βλάχικη φυλή.
Εκεί τη γνώρισα και μάζεψα.
Ξέρεις, υπάρχουν λύπες και πληγές...
που χρειάζονται χρόνια για να θεραπευτούν.
Φεύγουν σαν πέπλο στις ψυχές.
Μην προσπαθήσεις ποτέ να σηκώσεις αυτό το πέπλο, Άλμπερτ.
Σας το υπόσχομαι.
Καλώς.
Θα περπατάς απαλά, χωρίς να ακουγόμαστε.
Δεν θα γυρίσεις παρά μόνο όταν θα σε καλώ.
Χάιντι.
Άλμπερτ ντε Μορσέρφ, σου παρουσιάζω την Χάιντι.
Χαίρομαι.
Χάρηκα για τη γνωριμία, δεσποινίς.
Κι αν δεν θελήσει να με γνωρίσει;
Θα θελήσει.
Σήκω πάνω!
Το να στέκεσαι όρθιος σημαίνει να επιβιώνεις.
Κρύψτε ότι μεγαλώσαμε στη φτώχεια, τώρα πρόκειται για την επιβίωση.
Το κατάλαβες; Γιατί, Αντρέ;
Γιατί εγώ είμαι ο πρίγκιπας Αντρέα Καβαλκάντι.
- Καβαλκάντι, δεν σημαίνει κατσίκα; - Τι;
Μην φαίνεσαι έκπληκτος. Με ακούς να λέω «τι»;
Περίληψη.
Είμαι ο πρίγκιπας Αντρέα Καβαλκάντι.
Δεν έχεις προφορά, πρίγκιπα. Πώς γίνεται αυτό;
Ένας πολύ αυστηρός δάσκαλος με έκανε να την χάσω με ένα ραβδί.
Αυθάδεια. Οι αγκώνες σου.
Αγαπητέ Κόμη...
- Χαίρομαι που σας γνωρίζω. - Επιτρέψτε μου ένα μυστικό.
Η γαλλική ζωή, μου είναι ακόμα άγνωστη, παρακαλώ συγχωρέστε με...
αν οι τρόποι μου σας φαίνονται πολύ σλάβικοι, ναπολιτάνικοι ή αραβικοί.
Αυτός είναι ο Κόμης του Μόντε Κρίστο και ο πρίγκιπας Αντρέα Καβαλκάντι.
- Κύριοι. - Κόμη.
Πρίγκιπα.
Η συνάντηση με τον πατέρα σου, όσο ενοχλητική κι αν είναι...
δεν πρέπει να σου αποσπάσει την προσοχή από τον στόχο σου. Τον Βαρόνο Ντάνγκλαρς.
Χάρη στα κλεμμένα πλοία, έκανε την περιουσία του στη σκλαβιά.
- Η φήμη σας προηγείται. - Μην σε ξεγελάει το χαμόγελό του.
Είναι σκληρός. Όχι μόνο το ξέρει, αλλά καμαρώνει κιόλας.
Μπορώ να σας εξομολογηθώ κάτι;
Η γαλλική ζωή, μου είναι ακόμα άγνωστη, θα σας ζητήσω να συγχωρέσετε...
αν οι τρόποι μου σας φαίνονται πολύ σλάβικοι, ναπολιτάνικοι ή αραβικοί.
Όταν είσαι πλούσιος, ποτέ δεν μπορείς να είσαι υπερβολικός σε τίποτα.
Η κόρη του είναι το αδύνατο σημείο του.
Πρίγκιπα.
Βαρόνε.
- Την Ζενί. - Είναι καλό το έδαφος;
- Είναι τέλειο. - Τότε πάμε.
Στα άλογα, κύριοι.
Σε σας η τιμή, Κόμη.
Σας ευχαριστώ...
αλλά το έδωσα εδώ και πολύ καιρό...
όρκο να σκοτώνω μόνο για να υπερασπιστώ τον εαυτό μου.
Επιτρέψτε μου λοιπόν να το κάνω εγώ για εσάς.
Τέλεια.
Πρίγκιπα.
Είστε ευπρόσδεκτος.
Πάμε για φαγητό.
Ζενί;
Σε ευχαριστώ. Σουζάν, σου παρουσιάζω τον πρίγκιπα Αντρέα Καβαλκάντι.
Ο Ιταλός προστατευόμενος του Μόντε Κρίστο.
Με προσέχει.
Ο πατέρας μου φοβάται ότι οι ομορφιές του Παρισιού θα με κάνουν να κάνω βλακείες.
Μιλάς τέλεια γαλλικά.
Μια πολύ αυστηρή δασκάλα με έκανε χάσω την προφορά μου με ένα ραβδί.
- Μα αυτό είναι απαίσιο. - Είναι ψεύτικο, πάνω απ' όλα.
- Η μητέρα μου είναι Γαλλίδα. - Τι ηλίθιος.
Είμαι χαρούμενος που μπόρεσατε να έρθετε μαζί μας.
Το χέρι του προστατευόμενου σας δεν έτρεμε.
Το ζώο δεν υπέφερε καν.
Και σας το λέει ένας ειδικός στις εκτελέσεις.
Χτυπάτε συχνά κεφάλια;
Πολύ λιγότερο από πριν. Η μόδα είναι για απόλαυση.
Με συγχωρείτε που σας κλέβω τον Κόμη, αλλά θέλω να τον συστήσω σε κάποιον.
- Κόμη. - Κύριοι.
Ωραιότατα.
Επιτέλους σας παρουσιάζω τον κόμη του Μόντε Κρίστο.
Μαντάμ ντε Μορσέρφ. Τα σέβη μου.
Όλα καλά;
Ναι, απλά...
Είναι η συγκίνηση της συνάντησης με τον άντρα χωρίς τον οποίο θα έκλαιγα.
Κύριε, σας χρωστάω τη ζωή του γιου μου...
και για αυτό το όφελος σας ευλογώ.
Με ανταμείβετε πολύ γενναιόδωρα με μια απλή κίνηση.
Αλλά είμαι χαρούμενος που σας γλίτωσα από πόνο καρδίας.
Πρότεινα στον Κόμη να είναι φιλοξενούμενός μας...
αλλά μέχρι στιγμής έχει αρνηθεί.
Ίσως εσύ θα έχεις περισσότερη τύχη;
Θα μου κάνετε τη χαρά και την τιμή να γίνετε μια μέρα φιλοξενούμενός μας;
Βεβαίως, κυρία μου.
Επιτρέψτε μου να αποσυρθώ. Δεν θα ήθελα να σας μονοπωλήσω.
Μα... τι συμβαίνει;
Θέλεις να καλέσω κάποιον;
Άλμπερτ...
Τι γνωρίζεις για αυτόν τον άνθρωπο;
Μητέρα.
Είσαι πάντα καχύποπτη προς την νέα μου γνώση...
αλλά ο Κόμης μου έσωσε τη ζωή.
Είναι πλούσιος σαν βασιλιάς.
Τι να φοβηθώ από αυτόν;
Έχεις δίκιο.
Οι φόβοι μου είναι τρελοί.
Κύριε εισαγγελέα του Βασιλιά...
είναι τιμήν μου, με την ιδιότητά μου ως υπολοχαγός των βασιλικών στρατευμάτων...
που σας βεβαιώνω εδώ ότι ο κύριος ονόματι Έντμοντ Ντάντες...
κατέθεσε παρουσία μου και πολλές φορές μάλιστα...
την συμπάθεια του προς τον σφετεριστή...
και την επιθυμία του να πάρει τα όπλα για την ανατροπή της μοναρχίας.
Αυτά τα λόγια με καταρρακώνουν γιατί ο Έντμοντ Ντάντες ήταν φίλος μου...
αλλά δεν μπορώ να αφήσω αυτό το έγκλημα να μείνει ατιμώρητο.
Έχω δει πάρα πολλούς άντρες να πεθαίνουν λόγω των προδοτών της χώρας.
Δεν είναι πως έτσι θα βρεις τον ύπνο σου.
Δεν τον έψαχνα.
Φοβάσαι τους εφιάλτες σου;
Φοβάμαι ότι δεν θα έχω άλλους.
Με βοηθούν να κρατάω τις πληγές μου ανοιχτές.
Την ξαναείδες;
Ναι.
Ήταν όμορφη όπως στις αναμνήσεις σου;
Σκέφτηκα αυτή τη λύπη θα το είχε αλλάξει.
Πρέπει να ήταν βραχύβια.
Τα μάτια της δεν ήταν σαν τα μάτια μιας γυναίκας που έκλαψε πάρα πολύ.
Θα ξαναβρεί τη γεύση των δακρύων όταν της παίρνουν τον άντρα.
Πάσο.
200...
Πάνω από 500.
Παραιτούμαι.
Δεν θα σας καλούσα στο τραπέζι αν ήξερα ότι παίζατε.
Λοιπόν...
έχουμε μείνει μόνο τρεις.
Θα σε αφήσω μόνο σου.
Δύο ζευγάρια.
Μπράβο.
Χρώμα.
Έχετε πάρα πολλές καρδιές.
Φεύγω πριν καταστρέψω τον πατέρα μου.
- Πήγαινε, Άλμπερτ. - Ναι, πήγαινε να δεις τις κυρίες.
Δυστυχισμένος στον τζόγο, ευτυχισμένος στον έρωτα.
Μου αρέσει πολύ ο πρίγκιπας σας.
Είναι γοητευτικός.
Τον ξέρω ελάχιστα, για να είμαι ειλικρινής.
Με τον πατέρα του έχουμε επιχειρηματική σχέση.
Από καλή οικογένεια, χωρίς αμφιβολία.
Αν με το «καλή» εννοείτε «πλούσια», ναι, είναι η δεύτερη πλουσιότερη της Ιταλίας.
Η δεύτερη;
Ξέρετε την πρώτη;
Μη με κάνετε να φανώ άσεμνος.
Λοιπόν, πιο πλούσιοι από εμένα.
Η οικογένειά του ονειρεύεται να τον δει...
να παντρεύεται ένα κορίτσι από το Παρίσι, αλλά...
αν ο γιος είναι τόσο ευμετάβλητος όσο ο πατέρας, μακριά.
Να είστε σίγουρος...
πως δεν έχω εμπιστοσύνη γενικά σε κανένα.
Και ειδικότερα στους ξένους.
Κι εγώ είμαι ξένος.
Εσείς, Κόμη, δεν μετράτε. Είστε Κόμης.
Κάνει και ρίμα, είδατε;
Είσαι ποιητής.
Σχετικά με το ξένος...
το Λιμπαρσιάλ έχει αγοραστεί από έναν Άγγλο.
Βεβαίως.
Κάποιον από το Χάλιφαξ. Από ένα Λόρδο, φαίνεται.
Αγοράζει τις εφημερίδες για να διαδώσει ψευδείς ειδήσεις...
και για να κερδοσκοπήσει στο χρηματιστήριο.
Είναι ένας ληστής του χειρότερου είδους.
Δεν φαίνεται να συμπαθείτε και πολύ αυτόν τον Λόρδο.
Ας πούμε ότι αγαπώ πολλούς ανθρώπους...
αλλά δεν μισώ πραγματικά πολλούς ανθρώπους.
Το να μισείς έναν Άγγλο δεν είναι αμαρτία. Είναι κοινή λογική.
Φεύγετε ήδη;
Είναι σχεδόν μεσάνυχτα. Η άμαξα μας θα γίνει κολοκύθα.
Αλμπέρτο.
Δεσποινίδα μου...
θα ξεχνούσατε την βεντάλια σας.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
- Να υπολογίζω σε εσένα; - Για ποιό πράγμα;
Να έρθεις σε ένα δείπνο...
που διοργανώνω σύντομα στο Παρίσι. Βρήκα ένα μέρος να μείνω.
Ναι... φυσικά.
Καλώς.
Τα λέμε σύντομα.
Κόμη.
Μαντάμ ντε Μορσέρφ.
Φεύγετε τώρα που ήρθα.
Δεν βλέπω καμία σύνδεση σε αυτό.
Ήθελα να σας ζητήσω συγνώμη.
Να μου ζητήσετε συγνώμη;
Για τη ζαλάδα μου τις προάλλες.
Μου θυμήσατε κάποιον που ήξερα καλά και που εξαφανίστηκε...
κάτω υπό τραγικές συνθήκες.
Για μια στιγμή, εγώ...
Αρχίζει πάλι, δεν μπορώ πια να βρω τα λόγια μου.
Λυπάμαι που σε ανακάλεσα αυτή την κακή ανάμνηση.
Μην ανησυχείς, έχει περάσει.
Τόσο το καλύτερο.
Σας εύχομαι καλό βράδι.
Κόμη.
Αλμπέρτο.
Χάιντι.
Δεν πρέπει να σου γράψω. Οπότε δεν σου γράφω.
Δεν πρέπει να σε συναντήσω...
επομένως, δεν σου προτείνω να βρεθούμε στο Ζαρντίν ντες Πλάντες...
αύριο στις 5 η ώρα.
Αυτό το μέρος, όπου δεν θα είμαι αύριο,
περιέχει τα πιο μυστηριώδη λουλούδια από το Παρίσι.
Προέρχεσαι από μια χώρα που ονομάζεται η χώρα των σύννεφων και του γιασεμιού.
Μπορούμε να βασιστούμε στον ουρανό του Παρισιού για τα σύννεφα...
και θα έχω γιασεμί στο πέτο μου.
Οπότε δεν θα σου πω μέχρι αύριο.
Και δεν θα σου πω πως από τότε που σε είδα...
η φωνή σου και το πρόσωπό σου δεν φεύγουν από το μυαλο μου.
Αλμπέρτο.
Δεν θα μας καταγγείλει;
Είναι πολύ πιστός στον Κόμη...
αλλά μου έχει αδυναμία.
Είναι μια Στρέλιτζια.
Από όπου κατάγομαι, υπήρχαν πολλά σε μονοπάτι που οδηγεί στη θάλασσα.
Λέγεται και το πουλί του παραδείσου...
pasarea paradisului.
Pasarea paradisului;
Ωραία.
Πώς γίνεται να μην έχεις αρραβωνιαστικιά;
Μήπως έχεις μία;
Ο πατέρας μου θα ήθελε να παντρευτώ την κόρη ενός βαρόνου.
Αλλά εγώ...
ψάχνω για ένα πράγμα που αυτή η νεαρή κυρία δεν θα έχει ποτέ.
Αυτό την... αόριστη γοητεία που είναι σε μια γυναίκα όπως το άρωμα σε ένα λουλούδι.
Ή τι γεύση σε ένα φρούτο.
Δεν ξέρω αν αρέσει στις παριζιάνες να τις διαλέγουν ή να τις γεύονται...
αλλά εμένα δεν μου αρέσει.
- Δεν εννοούσα αυτό. - Σε πειράζω.
Θα είσαι στο δείπνο του Κόμη το Σάββατο;
Όχι. Θα λειτουργήσω ως άλλοθι για τη μητέρα μου...
που αποφεύγει τα κοσμικά σαν την πανούκλα.
Εσύ;
Δεν ξέρω τη μητέρα σου.
Δεν ξέρω τι γούστο έχει.
Αλλά συμμερίζομαι την αποστροφή της.
Ούτε αυτός ούτε κι η μητέρα του θα έρθει στο δείπνο.
Αλλά ο Φερνάντ ντε Μορσέρφ θα είναι παρών.
Τι είναι;
Δεν μου μιλάς για τον Άλμπερτ;
Δεν υπάρχει τίποτα να πούμε για αυτό.
Είναι φυσιολογικό να αμφιβάλλεις.
Να φοβάσαι. Το καταλαβαίνω.
Όταν όμως έρθει η ώρα, πρέπει να θυμάσαι...
Δεν χρειάζομαι...
να μου το θυμίζεις τι έκανε ο πατέρας του στο δικό μου.
Ακούμπησε τα χείλη του εκεί.
Ευχαριστώ.
- Αγαπητή μου. - Φυσικά.
Αγαπητοί φίλοι.
Καλησπέρα, Βικτόρια.
Κι εγώ περίμενα κάτι πιο θεαματικό...
δεν έχει νόημα όμως να κάνεις τέτοια μούτρα.
Σίγουρα θα υπάρξουν εκπλήξεις μέσα.
Φαίνεται να μην έχετεκαι πολλή όρεξη.
Είχα λίγο πριν το γουρούνι και τα πουλερικά.
Αυτό το σπίτι είναι... όμορφο.
Παρ' όλα αυτά, νιώθω έκπληκτος.
Δεν σας ξεφεύγει τίποτα.
Νόμιζα ότι ένας άνθρωπος σαν εσάς θα διάλεγε μια πιο κεντρική γειτονιά...
όπως... τα Ηλύσια Πεδία ή το Σεν Ζερμέν.
Απλά αγόρασα αυτό το σπίτι γιατί με συμβούλεψαν να μην το κάνω.
Γιατί;
Λοιπόν, λένε ότι είναι στοιχειωμένο.
Θα είχε γίνει κάποιο αποτρόπαιο έγκλημα εκεί, πριν από χρόνια.
Σταθείτε, εδώ έχουμε τον εισαγγελέα του Βασιλιά.
Αλήθεια είναι.
Ένα παιδί θα είχε θυσιαστεί.
Είναι απαίσιο.
Αγοράσατε αυτό το σπίτι παρ' όλα αυτά;
Καλά κάνατε.
Αυτές οι ιστορίες με φαντάσματα είναι ανοησίες...
επινοημένα από κακόβουλους υπηρέτες.
Ή ζηλιάρηδες γείτονες.
Ξανασκεφτείτε το, εισαγγελέα.
Έζησα στην Ασία και την Ινδία...
και είναι δύσκολο να γυρίσω πίσω χωρίς να πιστεύω ότι όντως υπάρχει...
ένας κόσμος...
αόρατος, κατοικημένος από πνεύματα.
Όταν επισκέφτηκα αυτό το σπίτι...
αμέσως είχα...
μια περίεργη πεποίθηση ότι εδώ είχε διαπραχθεί ένα έγκλημα.
Ζήτησα λοιπόν, να μείνω μόνος μου.
Μα δεν φοβηθήκατε;
Αν η συνείδησή σου είναι καθαρή, τα φαντάσματα δεν σε στοιχειώνουν.
Σου μιλάνε.
- Και τι σας είπαν; - Μα ναι, τι σας είπαν;
Εκείνο το βράδυ, στάθηκα εδώ.
Ακριβώς μπροστά στο τζάκι.
Κάπνισα λίγο όπιο για να είμαι πιο δεκτικός.
Δεν υπάρχει κάτι παρόμοιο από το να επεκτείνεις το φάσμα της συνείδησής σου.
Και στη γλύκα του καπνού...
ένιωσα σαν... σε αναστολή.
Άκουσα ένα χτύπημα στους τοίχους.
Μετά από ένα δευτερόλεπτο.
Ξανά ένα χτύπημα.
Κατέβασα το χέρι μου.
Και άκουσα ουρλιαχτά να έρχονται από τον επάνω όροφο. Οπότε ανέβηκα τις σκάλες.
Οι κραυγές...
προέρχονταν από ένα δωμάτιο...
στο τέλος του διαδρόμου.
Σπρώχνω την πόρτα και βρίσκομαι σε ένα δωμάτιο.
Στη μέση υπάρχει ένα κρεβάτι.
Έβαλα το χέρι μου εκεί.
Και βλέπω μια γυναίκα να στριφογυρίζει από τον πόνο.
Γεννάει ένα παιδί. Είναι μόνη, εγκαταλελειμμένη.
Και μετά νιώθω μια παρουσία πίσω από την πλάτη μου.
Και ξαφνικά...
Τρομοκρατείτε τις κυρίες.
Και χαροποιείτε εμάς.
Συνεχίστε, παρακαλώ.
Ξεπέρασέ το, χαλάς το πάρτι.
Γυρίζω τρέμοντας.
Και εκείνη την στιγμή...
ακούω κάτι σαν ψίθυρο στο αυτί μου.
Είναι η φωνή ενός παιδιού.
Η φωνή ενός παιδιού που με ικετεύει να το ελευθερώσω.
Τελικά βρήκα μια πόρτα...
μια πίσω πόρτα που δεν είχα δει.
Την σπρώχνω.
Σκάλες... που οδηγούν στον κήπο.
Και ακούω ξανά την φωνή του παιδιού.
Μου είπε ότι ήταν μόνο του για τόσο καιρό. Έκλαιγε.
Φώναζε την μητέρα του.
Εκείνο το βράδυ...
έψαξα, αλλά...
ο κήπος ήταν πολύ μεγάλος.
Τι...κάνατε;
Συγνώμη;
Ο κήπος ήταν πολύ μεγάλος...
Και τί κάνατε;
Ναι.
Το επόμενο πρωί, σκάψαμε.
Παντού.
Ξεριζώσαμε τις μηλιές, γύρω από το μονοπάτι...
αλλά τίποτα.
Έστειλα λοιπόν ένα γουρούνι τρούφας από το Περιγκόρντ.
Και λοιπόν;
Αφού δεν βρήκε τίποτα...
το φάγαμε απόψε.
Θαυμάσιος!
Καλά είπα εγώ πως ήταν απλώς ένας μύθος.
Μύθος, ακριβώς.
Τουλάχιστον, αυτό νόμιζα. Μέχρι χθες.
Ενώ βάζαμε τους πυρσούς για τη δεξίωση...
ένας από αυτούς έσπασε.
Σκάψαμε εκεί και...
ανακαλύψαμε ένα σεντούκι.
Και λοιπόν;
Τι ήταν μέσα;
Δεν ξέρω.
Πώς κι έτσι;
Περίμενα να το ανοίξετε εσείς.
Τι γίνεται αν υπάρχει κάποιο πτώμα;
Θα του κάνουμε κανονική ταφή.
Εισαγγελέα, ίσως θέλετε...
να το ανοίξετε εσείς;
- Σε ικετεύω, μην το ανοίξεις. - Αρκετά.
Δεν ξέρω...
τι ισχύει σε αυτή την ιστορία, αλλά είστε ένας μάγος, Κόμη.
Πώς είναι δυνατόν; Τα είπε σαν να ήταν εκεί.
Όλες αυτές οι λεπτομέρειες ήταν... Νόμιζα ότι θα τρελαθώ.
Ηρέμησε, σε παρακαλώ.
- Πού είναι το σώμα του παιδιού μας; - Δεν ξέρω.
- Το έβαλες εκεί; - Ναι.
Μου είπες ότι ήταν νεκρό! Αυτό μου είπες!
Φυσικά ήταν νεκρό.
- Λοιπόν πού είναι; - Δεν ξέρω.
- Πού είναι το παιδί μας; - Δεν ξέρω!
Σώπασε, γίνεσαι υστερική! Δεν ξέρω.
Ηρέμησε.
Ξέρω όμως ένα πράγμα.
Είναι ότι ήρθε πριν από οκτώ ημέρες...
και θα μάθω ποιος είναι αυτός ο κύριος Μόντε Κρίστο...
από πού έρχεται, πού πηγαίνει...
και γιατί μιλάει μπροστά μας για θαμμένα παιδιά.
Ο Ντάνγκλαρς έχει εμμονή με τα χρήματα.
Δεν θα είναι καχύποπτος με κάποιον που δεν του ζητάει κάτι.
Ο Μορσέρφ μου έχει εμπιστοσύνη αφού έσωσα τον γιο του.
Μας μένει ο Βιλφόρ.
Ο Βιλφόρ είναι ο εισαγγελέας.
Είναι ύποπτος.
Και εξαιτίας αυτού του δείπνου, η Βικτόρια θα ζητήσει εξηγήσεις.
Έτσι για να καθησυχάσει κι εκείνη αλλά και τον εαυτό του...
θα κάνει έρευνα.
Και όπως πάντα μαθαίνουμε περισσότερα πράγματα από κακόβουλα στόματα...
οπότε θα πάει να δει τον εχθρό του Κόμη.
Τον Λόρδο Χάλιφαξ.
Τι θέλεις να μάθεις;
Αν μπορώ να του κάνω κακό, θα είναι χαρά μου.
Έχει πάει ποτέ ο κόμης στο Παρίσι; Ισχυρίζεται πως όχι.
Αν είχε ήδη έρθει, θα το ήξερα.
Αλλά ξέρετε που ήταν πριν από 15 χρόνια;
Ναι. Στην Ινδία.
Αλλά... θα πρέπει να πω...
πως εκείνη την εποχή, με διασκέδαζε.
Αλλά μετά...
Μετά, τι;
Ένα βράδυ, τακτοποιούσα έναν υπηρέτη που πήγαινε γυρεύοντας.
Αλλά...
ο Μόντε Κρίστο είχε αναπτύξει ένα πάθος για αυτούς τους άγριους...
με τους ειδωλολατρικούς θεούς τους, την παράλογη μαγεία τους.
Γελοίες πεποιθήσεις.
Έτσι με προκάλεσε σε μονομαχία.
Για ένα γηγενή;
Ναι! Ένα ιθαγενή!
Μπορείτε να το πιστέψετε;
Κάνει ζέστη, δεν νομίζεις; Τι ζέστη!
Φέρτε μια βεντάλια, για όνομα του θεού!
Ασφυκτιούμε εδώ πέρα!
Όχι αυτό.
Ευχαριστώ.
Κι εσάς...
κύριε Βιλφόρ...
τι σας έκανε;
Τίποτα.
Δεν ξέρω αν πρέπει να τον μετρήσω ανάμεσα στους φίλους ή στους εχθρούς μου.
Αν ήταν εχθρός σας, θα το ξέρατε ήδη.
Έχει ελαττώματα, αλλά δεν είναι άνθρωπος που κρύβει τις προθέσεις του.
Αλλά...
να προσέχετε...
κύριε Εισαγγελέα.
Αν γίνει φίλος σας...
αυτό θα κάνει εσάς, εχθρό μου.
Φυσικά.
Ναι.
Σας ευχαριστώ, κύριε Βιλφόρ, ήταν πολύ ευχάριστο...
που συζήτησα μαζί σας, αλλά έχω πολλά να κάνω.
Σας ευχαριστώ.
Κύριε Εισαγγελέα.
Βίκτορ.
Κόμη;
Ετοίμασε τα άλογα, επιστρέφουμε.
Τώρα που ο Βιλφόρ χαλάρωσε τις άμυνές του...
μπορούμε να προετοιμάσουμε την επίθεσή μας.
Θα πάω νότια.
Θα επιστρέψω για το πάρτι των Ντάνγκλαρς για τα 20α γενέθλια της κόρης τους.
Βασίζομαι σε εσένα, Αντρέ, για να την πλησιάσεις.
Και σε εσένα, Χάιντι, για να μαγέψεις τον Άλμπερτ.
Ρίξε.
Ωραία.
Μπορεί να χωρέσει έως και 600 νέγρους, 700 στριμωγμένους λίγο, αλλά...
είμαι ανθρωπιστής.
Το ονόμασα Ηρακλής.
Η μητέρα μου είπε ότι αυτή είναι η γραμμή σε προορίζει για σπουδαία πράγματα.
Και αυτή είναι η... γραμμή της αγάπης.
Κι εκεί διαβάζω πως...
Πρέπει να σου πω κάτι.
Ναι;
Θα ήθελα να σε αγαπώ...
- αλλά δεν μπορώ. - Το ξέρω.
Δεν θα μου προσφέρεις τα συναισθήματα που έχεις για τη Σουζάν.
Θα είναι το μυστικό μας.
Θα είναι καλά φυλαγμένο.
Ξέρω πως είναι να το παίζεις σε διπλό ταμπλώ.
Το να μην μπορούμε να πούμε το ποιοι είμαστε.
Θα είμαι το άλλοθι σου.
Ήρθε η ώρα να λυτρωθείς.
Ζω ξανά στα όνειρα μου κάθε λεπτό από αυτές τις στιγμές μαζί σου.
Θα πάρω στον ύπνο μου την ανάμνηση των ματιών σου...
και δεν θέλω να μιλήσω σε κανέναν...
για να μην χαλάσω την ηχώ της φωνής σου...
που κάνει ακόμα να η καρδιά μου.
Κρατάω την μορφή σου κοντά μου.
Λατρεύω την εικόνα που μου δίνει από σένα...
αλλά και κυρίως για τη μνήμη που θα έχω μέσα μου για πάντα...
αυτή την στιγμή μιας ζωής που αξίζει μια ζωή.
- Τα λέμε αργότερα. - Τα λέμε αργότερα.
Πρίγκιπα.
Ζενί, αυτό το πάρτι είναι σαν εσένα, ζωντανό και χαρούμενο.
Ευχαριστώ, Αντρέα.
Θα είσαι ανάμεσα στους καλεσμένους σου ο κόμης του Μόντε Κρίστο;
17ος.
17ος;
Είσαι ο 17ος που μου κάνει αυτή την ερώτηση.
Και τι απαντάς σε όλους;
Ότι δεν θα υπάρξει 18ος. Ήρθε.
Με συγχωρείτε.
Δεσποινίδα μου.
- Κόμη, ήταν καλό το ταξίδι σας; - Υπέροχο.
- Ευχαριστώ. - Η Ζενί ανυπομονεί να σας δει.
Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω, δεσποινίς.
Κόμη, θα μου επιτρέψετε;
Χαρά μου.
Ξέρει ο Κόμης ότι ειδωθήκαμε;
Δεν του είπα τίποτα.
- Είναι ικανός να το έχει μαντέψει; - Ο Θεός ξέρει μόνο τι είναι ικανός.
Είναι πανέμορφοι, έτσι δεν είναι;
Φαίνονται τόσο πρόθυμοι να ζήσουν.
Πάντα βιαζόμαστε να είμαστε ευτυχισμένοι.
Όχι;
Κάντε μου την τιμή του μπράτσου σας.
Θέλω να κάνω μερικά βήματα.
Το χέρι σας τρέμει.
Φαίνεται να κρυώνετε.
Στην οικογένειά μου, έχουμε κρύα χέρια αλλά ζεστή καρδιά.
Εδώ. Αυτό θα μας ζεστάνει.
Τα σταφύλια μας είναι λιγότερο καλά απ' ότι στην Σικελία...
αλλά θα είστε επιεικής με τον βόρειο ήλιο μας.
Θα αρνηθώ.
Συγχωρέστε με, αλλά...
δεν πίνω ποτέ.
Θα φάτε κάτι;
Θα πρέπει να αρνηθώ ξανά.
Κύριε Κόμη, υπάρχει ένα αραβικό έθιμο που κάνει φίλους για πάντα...
αυτούς που μοιράστηκαν ψωμί και αλάτι κάτω από την ίδια στέγη.
Το ξέρω, κυρία.
Αλλά είμαστε στο Παρίσι και όχι στην Ταγγέρη.
Εδώ δεν υπάρχει αιώνια φιλία όταν μοιράζεσαι ψωμί και αλάτι.
Αλλά όπως και να' χει... είμαστε φίλοι, έτσι δεν είναι;
Μα σίγουρα.
Γιατί να μην είμαστε;
Εν ελλείψει ψωμιού και αλατιού, μοιραστείτε μαζί μου μερικές αναμνήσεις.
Τι θέλετε να μάθετε;
Είναι αλήθεια ότι έχετε δει τόσα πολλά...
ότι ταξιδέψατε τόσο πολύ,
Πως υποφέρατε τόσο πολύ;
Τι σας κάνει να το λες αυτό;
Τα μάτια σας.
Υπάρχει μια επιθυμία σε κάθε ταξιδιώτη να βρει ή να ξεφύγει από κάτι.
Το βρήκατε;
Δεν έχω τελειώσει το ταξίδι μου.
Μένετε μόνος;
Δεν έχω αδερφή, γιο, πατέρα.
Έχω μόνο την Χάιντι που είμαι σίγουρος ότι θα με αφήσει σύντομα.
Πώς μπορείτε να ζείτε έτσι;
Χωρίς τίποτα ή κάποιον να σας συνδέει στην ζωή;
Αγαπούσα μια νεαρή γυναίκα.
Επρόκειτο να παντρευτούμε.
Πριν από χρόνια.
Όταν όμως ήρθε ο πόλεμος και με πήρε μακριά της...
νόμιζα ότι θα με αγαπούσε αρκετά ώστε να με περιμένει.
Να μείνει πιστή σε μένα εως τον τάφο.
Αλλά όταν επέστρεψα...
ήταν παντρεμένη.
Ίσως είχα πιο αδύναμη καρδιά από τους άλλους.
Υπέφερα περισσότερα από όσα θα έκαναν.
- Αυτό είναι όλο. - Έχει μείνει αυτή η αγάπη στην καρδιά σας;
Αγαπάμε πραγματικά μόνο μια φορά.
Όχι;
Την έχετε ξαναδεί;
Ποτέ.
Ποτέ;
Ποτέ.
Την έχετε συγχωρέσει για τα βάσανά σας;
Δεν μπορούμε να συγχωρήσουμε παρά μόνο αυτούς που μας ζητούν συγχώρεση.
Κι αν σας ζητούσε συγχώρεση σήμερα;
Αγοράστε την Λιμπαρσιάλ!
Εκλάπη ο στόλος του Ντανγκλάρ από τη Μασσαλία!
Λιμπαρσιάλ, κυρίες και κύριοι! Η Αμερόληπτη!
Αγοράστε!
Πώς μπορείς να κλέψεις πλοία από ένα λιμάνι μέρα μεσημέρι;
Ήταν ασφαλισμένα, τουλάχιστον;
Εσύ τι λες;
Οι μετοχές του Ντανγκλάρς καταρρέουν στο χρηματιστήριο.
Αλλά χάρη στον τηλέγραφο του στρατού,
Ο Ντανγκλάρς θα μάθει γρήγορα ότι στην πραγματικότητα δεν συνέβη τίποτα.
Έπρεπε να του κλέψεις τα πλοία.
Όλα έρχονται στον καιρό τους, σε αυτούς που περιμένουν.
Σώθηκες. Τα πλοία σου δεν έπαθαν τίποτα.
- Τι; - Η Λιμπαρσιάλ είπε ψέματα.
Ο στόλος του Ντανγκλάρ ακόμα...
επιπλέει αγκυροβολημένος στο λιμάνι της Μασσαλίας!
Σε ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ, φίλοι μου.
Ο Ντανγκλάρς θα θυμηθεί τα λόγια μου και θα σκεφτεί...
Ότι αυτό ήταν μια κίνηση από το νέο αφεντικό της Λιμπαρσιάλ...
του αγαπητού μας Λόρδου Χάλιφαξ.
Ακριβώς.
Ο Μόντε Κρίστο είχε δίκιο.
Ο Άγγλος χρησιμοποιεί την εφημερίδα του για να ρίχνει λάσπη πίσω από την πλάτη μου.
Πρέπει να δημοσιεύσει μια άρνηση.
Και βέβαια όχι.
Δεν καταλαβαίνω. Είναι απαραίτητο...
Ακούτε;
Ακούστε.
Ωραίος θόρυβος.
Αυτός ο ωραίος μικρός θόρυβος.
Ο ήχος της πτώσης χρημάτων.
Ούτε εγώ καταλαβαίνω.
Σκεφτείτε το. Ξέρει κάτι που κανείς δεν ξέρει ακόμα.
Φαντάσου να παίζεις πόκερ και ξέρεις τα φύλλα του αντιπάλου σου.
- Τι κάνεις; - Ξαναπαίζω.
Οι μετοχές βρίσκονται στο χαμηλότερο σημείο τους.
Αν τις ξαναγοράσω, σε δύο μέρες, θα έχω βγάλει τεράστιο κέρδος.
Η καλύτερή μου ευκαιρία.
Θα αγοράσεις πίσω τις μετοχές σου;
Πόσο θα θα κοστίσει;
- 500 εκατομμύρια. - 500 εκατομμύρια;
500 εκατομμύρια. Αλλά πρέπει να το κάνουμε σήμερα.
Πριν κλείσει η αγορά και πριν το κάνει αυτό το απόβρασμα τον Χάλιφαξ.
Πώς θα βρεις 500 εκατομμύρια μέχρι σήμερα το βράδυ;
Πηγαίνοντας να δως τον μεγαλύτερο εχθρό αυτού του Λόρδου Χάλιφαξ.
Λυπάμαι, βαρόνε, αλλά...
η θάλασσα πάντα μου έφερνε κακή τύχη.
Δεν θα αγοράσω τις μετοχές σας.
- Κόμη. - Ωστόσο...
ποτέ δεν αρνούμαι να βοηθήσω έναν φίλο και να τιμωρήσω έναν εχθρό.
Θα σας δανείσω λοιπόν αυτά τα χρήματα και μπορείς να κάνετε ότι θέλετε με αυτά.
Και μπορώ να σας εγγυηθώ επιτόκιο 20%.
Θα σας δανείσω χρήματα χωρίς τόκο.
Στη Σικελία λένε:
Δεν θα γίνεις πλούσιος στην πλάτη ενός φίλου.
Επιμένω.
Είχα συντάξει μια υποθήκη για όλη μου την περιουσία.
Δεν αξίζει τα 500 εκατομμύρια, αλλά...
τα 200 εκατομμύρια, κι αυτά σας τα υπόσχομαι.
Όχι, βαρόνε, μου φτάνει ο λόγος σας.
Στη Γαλλία λέμε:
Οι σωστοί λογαριασμοί κάνουν και τους καλούς φίλους.
Ας είναι. Από φιλία, δέχομαι τις προσωπικές σας εγγυήσεις.
Σε μια εβδομάδα, θα σας έχω αποζημιώσει.
Θα τακτοποιήσουμε και αυτόν τον Χάλιφαξ.
Η καταγγελία είναι έτοιμη.
Θα το φροντίσω ο ίδιος να οδηγηθεί σε δίκη.
Ανυπομονώ να βρεθώ στο δικαστήριο για να γίνω μάρτυρας αυτής της εκδίωξης.
Ο Λόρδος Χάλιφαξ, ιδιοκτήτης της Λιμπαρσιάλ...
καλείται στο εδώλιο σήμερα...
να απαντήσει στις κατηγορίες για συκοφαντική δυσφήμισης...
κι ότι θα πρέπει να εγκαταλείψει την χώρα άμεσα.
Αλλά δεσμεύεται ότι ο εκπρόσωπος του...
να είναι εδώ στο δικαστήριο στις 2 μ.μ.
Κύριε δικαστή, αυτή η κωμωδία έχει προχωρήσει αρκετά.
Ζητάω από τον εκπρόσωπο του κ. Χάλιφαξ να εμφανιστεί.
Τι κάνεις; Δεν έχει τελειώσει ακόμα.
Εγώ είμαι ο εκπρόσωπος του Λόρδου Χάλιφαξ.
Ευρίσκομαι μπροστά σας...
επειδή Η Αμερόληπτη κατηγορείται για διάδοση ψευδών ειδήσεων.
Αλλά επιβεβαιώνω εδώ πέρα...
πως τα πλοία του Ντανγκλάρ έχουν όντως εξαφανιστεί.
Ανοησίες, ο στόλος μου είναι στη Μασσαλία!
Είναι αστείο!
- Τι αποδείξεις έχεις; - Θα σας αρκεί...
να επικοινωνήσετε με την καπετανία της Μασσαλίας.
Οπότε επιμένετε στις δηλώσεις σας;
Επιμένω και υπογράφω, κύριε Δικαστά.
Αλλά θέλω να το κάνω με το πραγματικό μου όνομα.
Έχετε και ψεύτικο;
Ο κόσμος με ξέρει με το όνομα Αντρέα Καβαλκάντι.
Μετά από χρόνια στους δρόμους, με μάζεψε ένας μεγάλος γόνος...
πλούσιας οικογένειας της ιταλικής αριστοκρατίας.
Μεγάλωσα ως κλέφτης...
και κατέληξα πρίγκιπας.
Δεν είναι το πιο τίμιο επάγγελμα, αλλά είναι πολύ πιο ευχάριστο.
Είναι εδώ, στο Παρίσι, που τελικά βρήκα τον πραγματικό μου πατέρα.
Γεννήθηκα στις 3 Νοεμβρίου 1815.
Στο Αουτέιλ.
Κύριε Δικαστά...
ο κατηγορούμενος μπορεί να παρουσιάσει στοιχεία για όσα λέει;
Βεβαίως, κύριε Εισαγγελέα.
Η υπομονή σας θα ανταμειφθεί.
Είμαι ο μπάσταρδος ενός γάλλου αριστοκράτη και της ερωμένης του!
Η μητέρα μου δεν ξέρει ότι είμαι ζωντανός γιατί ο πατέρας μου...
της είπε πως ήμουν νεκρός κατά τη γέννηση.
Με τύλιξε με ένα πανί και με έθαψε ζωντανό.
Μιλάτε, κύριε, για απόπειρα βρεφοκτονίας.
Αυτό θα είχε γίνει...
αν η θεία μου δεν με είχε βγάλει από το χώμα.
Ποιόν κατηγορείς;
Ένα αξιοσέβαστο άνθρωπο...
που όλοι γνωρίζετε.
Τα όπλα του βρίσκονται σε αυτό το λινό.
Ο πατέρας μου...
δεν είναι άλλος από τον άνθρωπο που έχω μπροστά μου.
Ο εισαγγελέας Βιλφόρ.
Σιωπή!
- Αλλιώς θα εκκενώσω την αίθουσα. - Συκοφαντία!
Θα σου κάνω μήνυση!
Κύριε Καβαλκάντι...
κατανοείτε την βαρύτητα των κατηγοριών σας;
Δεν θα ικανοποιηθώ με ένα πανί, ακόμη και βαμμένο με αίμα.
Θα σας φέρει ο εισαγγελέας την απόδειξη αυτού που λέω.
- Μα είσαι παραληρημένος! - Πατέρα.
Μην πιέζεις τη μητέρα μου να έρθει να καταθέσει.
Νομίζω ότι έχει ήδη υποφέρει αρκετά.
Η δίκη διακόπτεται μέχρι να διερευνηθεί η υπόθεση.
Εκκενώστε την αίθουσα!
Πάει ο ένας.
Έλα, Βικτόρια, έλα! Με συγχωρείτε.
Να περάσουμε.
Γιατί δεν μου είπες την αλήθεια;
Ο πατέρας σου με ήθελε για γαμπρό, αλλά...
δεν μπορεί να γίνει διότι η μητέρα σου είναι και δική μου.
Μην ξεχνάς της γραμμές των χρεριών.
Να είσαι ευτυχισμένη, αδερφή.
Κόμη!
Αυτή η ιστορία δεν έχει νόημα. Κολυμπάμε σε παραλήρημα.
Τα πλοία μου χθες, βρίσκονταν ακόμα στη Μασσαλία.
Θα χρειαστώ μια καθυστέρηση για την αποζημίωση.
Δεν σου μένει τίποτα, βαρόνε.
Ότι ήταν δικό σου, είναι τώρα δικό μου.
Το μόνο που σου έμεινε, είναι αυτά τα ρούχα.
Φύγε από το Παρίσι και ίσως να μην αφήσω την γυναίκα σου...
και την κόρη σου να πεινάσουν.
Μα Κόμη, εγώ...
Με βρίσκεις σκληρό,βαρόνε;
Όχι μόνο το ξέρω...
αλλά καμαρώνω κιόλας.
Πρέπει να πάρεις την γυναίκα σου στο σπίτι.
Είναι πολύ χλωμή.
Πάει κι ο δεύτερος.
Πατέρα!
Από την Άντζελ.
Φύγετε από τη μέση!
Όχι!
Γιατί;
Μην κλαις.
Ξέραμε ότι θα τελειώσει έτσι.
Το ξέραμε.
Χάιντι!
Δεν υπάκουσε.
Δεν υπάκουσε;
Τι δεν υπάκουσε;
Δεν τον δίδαξες παρά μόνο το μίσος;
Εσύ του έβαλες το στιλέτο στο χέρι.
Μιλαει ο πόνος σου.
Τον αγαπούσα σαν γιο.
Αγαπάς κι εμένα;
Είσαι έτοιμος να θυσιάσεις κι εμένα για την εκδίκησή σου;
Δεν πρόκειται για εκδίκηση.
Είναι δικαιοσύνη.
Μην ξεχνάς τα δάκρυά σου, Χάιντι, τα κλάματα της μητέρας σου...
και το αίμα του πατέρα σου.
Και το όνομα αυτού που τους πρόδωσε.
Μην ξεχνάς το όνομά του!
Αν με αγαπάς...
όπως σε αγαπώ κι εγώ, μην προσπαθήσεις να με ξαναδείς.
Είσαι πολύ ευγενής στην καρδιά για να μην το καταλάβεις.
Διατηρώ τις δυνάμεις μου...
για να παλέψω με τον εαυτό μου και να καταπιώ τα δάκρυά μου.
Να είσαι ευτυχισμένη μακριά μου, το αξίζεις.
Αλπέρτο;
Αλμπέρτο.
Είσαι τρελός.
Δεν μπορείς να μείνεις.
Χάιντι, σε ξέρω μόνο λίγο καιρό...
Φύγε.
Φύγε από μένα όπως τρέχει κάποιος να αποφύγει την πανούκλα.
- Θα σε κάνω δυστυχισμένο. - Φύγε μαζί μου.
Σου ορκίζομαι, Χάιντι...
αντί για απελπισία, σου υπόσχομαι την ευτυχία.
Δεν με ξέρεις. Δεν ξέρεις τον Κόμη.
Χάιντι...
Αν με αγαπάς όπως σε αγαπώ εγώ...
πες μου αντίο.
Σε παρακαλώ.
Πες το!
Θα στο πω λοιπόν.
Με μάρτυρά μου τον Θεό, που διαβάζει τα βάθη της καρδιάς μου...
σου εύχομαι μια ευτυχισμένη ζωή χωρίς την ανάμνησή μου.
Αντίο αγάπη μου.
Αυτό το βλέμμα.
Χωρίς εσένα η ζωή μου χάθηκε.
Η ατυχία μου, σίγουρα.
Τι θα κάνεις;
Να είσαι σίγουρη, θα κρατήσω την υπόσχεσή μου.
Σε παρακαλώ, θα ζήσεις;
Τι σημασία έχει για σένα;
Στα μάτια σου είμαι ήδη νεκρός.
Ας τρέξουμε μακριά.
Χάιντι.
Αν θέλεις πραγματικά να μπεις στην οικογένεια Μορσέρφ...
ο Άλμπερτ αξίζει να ξέρει την ιστορία σου.
Αν μείνεις σιωπηλή, θα αναγκαστώ να μιλήσω στη θέση σου.
Χρειάζεται πραγματικά να μιλήσω για σένα;
Κόμη, σε παρακαλώ.
Η Χάιντι είναι το κορίτσι...
Σταμάτα!
Εγώ θα μιλήσω.
Ο πατέρας μου ήταν ένας επιφανής άνθρωπος γνωστός ως Αλί Τεμπελίν.
Πασάς των Ιωαννίνων.
Ήμουν 10 χρονών...
όταν τον σκότωσαν μπροστά στα μάτια τα δικά μου και της μητέρας μου.
Είχε δεχθεί έναν Γάλλο στρατιώτη...
που ήταν σύμμαχός μας.
Τρυπημένο από μια ντουζίνα σφαίρες...
ο πατέρας μου βρήκε τη δύναμη να σταθεί...
και πυροβόλησε τον άνθρωπο που τον πρόδωσε...
βγάζοντας του το μάτι.
Δεν είδα ποτέ ξανά τη μητέρα μου.
Αυτός ο αξιωματικός με πούλησε ως σκλάβα σε βλάχικη φυλή στα Βαλκάνια.
- Το όνομά του ήταν... - Αρκετά.
Αλμπέρτ.
- Με χειραγώγησες. - Σε προειδοποίησα.
- Με χρησιμοποίησες. - Μπορεί να μετανιώσεις για τα λόγια σου.
- Νομίζεις ότι σε φοβάμαι; - Μη με προκαλείς.
ΑΛμπέρτ, σε παρακαλώ.
Κόμη!
Μου πήρες τα πάντα. Εκτός από το όνομά μου που το λέρωσες.
Όχι!
Κόμη, σε ικετεύω.
Λαμβάνω το γάντι σου ως πρόκληση.
Θα σου το επιστρέψω τυλιγμένο σε μια σφαίρα αύριο.
Δεν έχεις έλεος;
Είχαν για τον Έντμοντ Ντάντες;
Κοίτα με.
Δεν είμαι τίποτα άλλο από το οπλισμένο χέρι ενός κωφού και τυφλού δολοφόνου.
Ο Φερνάντ ντε Μαρσερφ θα ζήσει αυτό που βίωσε ο πατέρας μου.
Αν σκοτώσεις τον Αλμπέρτ...
δεν θα μπορείς πλέον να πεις: Ο Θεός είναι για μένα, μαζί μου.
Θα είσαι δολοφόνος.
Η Βίβλος λέει ότι οι γιοι θα πληρώσουν για τα εγκλήματα των πατέρων τους.
Τζακόπο, ακολούθησέ την.
Άφησέ μας, Τζακόπο.
Κυρία μου.
Τι κάνετε εδώ;
Έντμοντ, δεν θα σκοτώσεις τον γιο μου.
Με τι όνομα με αποκάλεσατε;
Με το δικό σου.
Δεν είναι η κυρία ντε Μαρσέρφ που είναι μπροστά σου, αλλά η Μερσεντές.
Δεν ξέρω κανέναν με αυτό το όνομα.
Σε αναγνώρισα μόλις σε είδα.
Και ακόμα χωρίς να σε δω, θα είχα αναγνωρίσει τη φωνή σου.
Το μυαλό μου πάλεψε, αλλά η καρδιά μου το ήξερε.
Από τότε σε βλέπω, σε παρακολουθώ...
ψάχνω αυτό που θέλεις στους Μορσέρφ.
Τον Φερνάντ εννοείς, κυρία μου.
Από τότε που θυμόμαστε τα μικρά μας ονόματα.
Η ένοχος είμαι εγώ.
Εγώ που δεν είχα την δύναμη μπροστά στην απουσία σου.
Εγώ ήμουν που δεν είχα πίστη όταν πέθανες.
- Εγώ! - Γιατί; Γιατί ήσουν μόνη σου;
Γιατί έλειπα; Γιατί με συνέλαβαν;
Γιατί με εγκατέλειψαν ως νεκρό;
Δεν ξέρω.
Φαντάζομαι ότι δεν σου γράφει πια ερωτικά γράμματα...
αλλά θα το αναγνωρίσεις εύκολα την γραφή του.
Ορίστε.
Κοίτα, Μερσεντές.
Αυτό έγραψε ο άντρας σου στο Βιλφόρ πριν από 20 χρόνια.
Πρέπει να πάρω εκδίκηση, Μερσεντές. Πρέπει.
Τότε πάρε εκδίκηση, Έντμοντ.
Αλλά για τους ένοχους.
Εκδικήσου τον Φερνάντ που σε πρόδωσε, εκδικήσου εμένα, αλλά λυπήσου τον Αλμπέρτ.
Αν ήξερες όλες τις προσευχές μου...
Αν ήξερες όλα τα δάκρυα που έριξα...
Έχασες μήπως τον πατέρα σου;
Είδες το άτομο που αγάπησες στην αγκαλιά του αντιπάλου σου;
- Τα είδες όλα αυτά; - Όχι.
Ναι.
Αλλά βλέπω τον άνθρωπο που δεν έπαψα ποτέ να αγαπώ...
έτοιμος να γίνει ο δολοφόνος του γιου μου.
Τι θέλεις, Μερσεντές;
Θέλεις να ζήσει ο γιος σου;
Θα ζήσει.
Σ' ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ, Έντμοντ.
Θα σε ξαναβρώ.
Όπως πάντα σε ονειρευόμουν, όπως πάντα σε αγαπούσα.
Πρέπει να πούμε αντίο.
Αντίο;
Αν εγκαταλείψω την απονομή δικαιοσύνης από τα ίδια μου τα χέρια...
εγκαταλείπω ότι με κρατάει ζωντανό.
Η μονομαχία θα γίνει αύριο.
Αντίο, Μερσεντές.
Κύριε Αλμπέρτ ντε Μορσέρφ...
προκαλέσάτε δημόσια τον κόμη του Μόντε Κρίστο.
Η μονομαχία θα γίνει σε 20 βήματα, κατ' εντολής μου.
Προτεραιότητα στους προσβεβλημένους.
Πάρτε θέσεις.
Ελάτε, κύριοι.
Πυρ!
Νομίζω ότι βλέπω στα μάτια σου μια λάμψη απογοήτευσης.
Δεν θα σε συγχωρήσω ποτέ για την αφαίρεση της ζωής του...
και που μου ξερίζωσες την καρδιά μου.
Άρα τον αγαπούσες.
Αν τον αγαπούσα;
Όλα όσα με έκαναν να τον μισήσω, ξέρουμε όμως γιατί τον ερωτεύτηκα;
Ανεξάρτητα από το πόσο σκληρά...
προσπαθούμε να λογικευτούμε μεταξύ τους, είναι πολύ αργά.
Χάσαμε την ισορροπία μας.
Η κρυφή σου φωνή, σου ψιθυρίζει ότι δεν υπάρχει άλλη ευκαιρία.
Αλλά αντί να ακούω αυτή τη φωνή, άκουγα την δική σου.
Θα είχα αλλάξει την τύχη του και την δική μου!
Τι θα κάνω με αυτή την αγάπη που δεν του έδωσα;
Εκείνα τα λόγια που δεν του είπα;
Του τα είπες.
Και τα άκουσε.
Αλμπέρτ.
Κόμη!
Τρέξτε τώρα.
Τρέξτε μακριά και μην αφήσετε κανέναν να κλέψει την ευτυχία σας.
Έντμοντ!
Έντμοντ, εμφανίσου!
Σε περίμενα.
Επιτέλους δείχνεις το αληθινό σου πρόσωπο.
Προσπάθησα να βρω το δικό σσου.
Να μάθω ποιος είσαι.
Ακολούθησα λοιπόν τα βήματά σου.
Έχω πάει παντού εκεί που ήσουν.
Τους γνώρισα όλους.
Τους φίλους σου, τα αδέρφια σου στα όπλα, όλους τους εχθρούς σου.
Ποιόν δεν έχεις προδώσει;
Σε ποιον έμεινες πιστός;
Παντού έδειξες το αληθινό σου πρόσωπο.
Έχασα την πίστη στον άνθρωπο, τη μέρα που με πρόδωσες.
Έπρεπε να με είχες σκοτώσει.
Ποτέ δεν είναι αργά.
Σήκω πάνω.
Κοίταξέ με.
Κοίταξέ με!
Σκότωσέ με.
Πάντα βρίσκουμε μεγαλεία στους νεκρούς.
Καταλήγουμε στο να τους συγχωρούμε.
Δεν θέλω να με συγχωρέσουν.
Μερσεντές, ήρθα να σε αποχαιρετήσω...
καθώς η ζωή μας χώρισε τον ένα από τον άλλον...
σαν σήμερα πριν από 21 χρόνια.
Τόσα πράγματα έσπασαν μέσα μου και γύρω μου από τότε...
κι ο άντρας που ήξερες κάποτε, δεν υπάρχει πια.
Υποσχέθηκα ότι θα σε αγαπάω μέχρι να πεθάνω...
και ακόμα πολύ καιρό μετά...
και θα σε αγαπώ πάντα...
αλλά δεν είναι πλέον στο χέρι μου να σου φέρει την ευτυχία.
Δεν μπορώ να σου προσφέρω τίποτε άλλο παρά παρηγοριά.
Ο γιος σου θα είναι ευτυχισμένος.
Ο Αλμπέρτ και η Χάιντι θα ζήσουν την ιστορία που εμείς δεν μπορούσαμε να ζήσουμε.
Ευτυχία στα παιδιά μας...
ποιος θα μας ζήσουν και θα γευτούν την γλύκα της αγάπης.
Με το να σου γράφω, ζω τις τελευταίες μου στιγμές μαζί σου.
Όλα μετά θα είναι απλώς αναμνήσεις.
Θα τις πάρω μαζί μου στη θάλασσα...
το μόνο μέρος στη γη όπου όλα είναι ορίζοντας...
και όπου δεν υπάρχουν ίχνη από τους ανθρώπους.
Ζήσε ευτυχισμένη.
Μην ξεχνάς ποτέ...
μέχρι την ημέρα που η μοίρα ίσως μας φέρει ξανά κοντά...
και όλη η ανθρώπινη σοφία είναι με αυτές τις λέξεις:
Να περιμένεις και να ελπίζεις.
Έντμοντ Ντάντες...
Κόμης του Μόντε Κρίστο.
Απόδοση διαλόγων: marios2016