Πριν εξαπλώσουν τον τρόμο τα Κακά Παιδιά
με χακαρίσματα,
μεταμφιέσεις,
διαρρήξεις,
και προσπαθώντας να γίνουμε κορυφαίοι εγκληματίες,
ζούσε ένας μανιακός, θρυλικός, σατανικός λωποδύτης.
Λεγόταν Ρέτζιναλντ Μ. Τρόμος.
Αγαπούσε τα λάφυρα όσο τίποτα στον κόσμο.
Ένα πράγμα θεωρούσε πολυτιμότερο.
Ένα από τα πιο αρχαία λάφυρα.
Έφτιαξε βασίλεια, ξεκίνησε πολέμους,
έδωσε σχήμα στα κρουασάν.
Το Φυλαχτό Μισοφέγγαρο.
Τον έπιασε παράνοια ότι θα του το έκλεβαν,
όπως κι εκείνος.
Κλειδώθηκε και πέρασε το τέλος
αφοσιωμένος και δοσμένος στο Φυλαχτό.
Έδωσε έναν όρκο πριν πεθάνει.
Αν κάποιος τολμούσε να κλέψει έστω και ένα απ' τα λάφυρά του,
θα τους στοίχειωνε
για πάντα!
ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ: ΛΗΣΤΕΙΑ Ή ΚΕΡΑΣΜΑ;
Παιδιά, τι λέτε; Είναι η τέλεια ληστεία Χαλοουίν.
Θες να κλέψεις τον Τρόμο;
Με τίποτα.
Θες απλώς να μας τρομάξεις όπως κάνεις κάθε Χαλοουίν.
Πότε το έκανα εγώ αυτό;
Κλέβουμε μούμια το Χαλοουίν.
Τέλεια ιδέα, Λύκε. Λύκε;
Θα 'χει πολλά λάφυρα μέσα.
Μην πεις τίποτα. Δεν τελειώσαμε.
Καφεδάκι πριν τη ληστεία.
Μάτι;
Σας την έφερα για τα καλά!
Και μην ξεχνάμε τα περσινά.
-Πρόσεχε. -Μην ανησυχείς. Το 'χω.
Αποφεύγω όλα τα λέιζερ.
Το 'πιασα.
Σας την έφερα!
Καλά, το παρακάνω καμιά φορά.
Φέτος θα 'ναι αλλιώς.
Κανείς δεν έχει κλέψει τον Τρόμο.
Αν το κάνουμε το Χαλοουίν,
θα δείξουμε ότι δεν φοβόμαστε τίποτα.
Εγώ λέω να μείνουμε εδώ
και να δώσουμε μπρόκολο στα παιδιά.
Τρελαίνομαι να το κάνω.
Λένε "Ευχαριστώ για τα γλυκά.
Τι; Μπρόκολο;"
Κι εμείς λέμε "Πάρτε δρόμο!"
Το Φυλαχτό είναι πολύτιμο,
αλλά οι ιστορίες, οι θρύλοι…
Κι αν κάνει τίποτα το φάντασμα;
Δεν χτυπάς φάντασμα! Γεγονός.
Ελάτε τώρα. Μη μου πείτε ότι το πιστεύετε.
Οι Καγκουρολαγοί το προσπάθησαν και χάθηκαν για πάντα.
Φήμες.
Θα τα έκαναν θάλασσα
και έφυγαν απ' την ντροπή τους.
Σας πείραζα στο παρελθόν,
αλλά αυτό δεν σηκώνει φάρσες.
Δέχεστε;
Θα είναι θησαυρός.
Δεν έχω καλύτερο από πετράδι με σχήμα κρουασάν.
Θα κάνω κάποιον που δεν φοβάται.
Προφανώς δεχόμαστε.
Θα κρατάω τσίλιες εδώ,
όσο ψάχνετε το μη τρομακτικό, μη στοιχειωμένο σπίτι.
Να πάρει!
Έχω ήδη μεταμφιεστεί σε τσιλιαδόρο.
Θα είμαστε κι οι δύο. Κρίμα.
Δεν χρειαζόμαστε τσιλιαδόρο.
Είναι φρούριο κατά των ληστών.
Οι πύλες δεν θ' ανοίξουν αυτόματα.
Ο αέρας τις άνοιξε.
Έχει ειδικούς πείρους. Δεν σπάνε εύκολα.
Για μένα τον δεξιοτέχνη, είναι παιχνιδάκι.
Δεν έχει Wi-Fi.
Δεν χρειάζεται χάκερ.
…χρειάζεται χάκερ.
Με κοροϊδεύει η ηχώ;
Ηχώ είναι.
Εσύ γιατί δεν έχεις ηχώ;
Εσύ… ηχώ.
Να βρούμε την κρύπτη όπου πέθανε ο Τρόμος.
Παιδιά, ένα άγαλμα είναι!
Συγυρίστε και λίγο, αράχνες.
Δεν θα συνηθίσω ποτέ τα ανθρώπινα κεφάλια.
Κοιτάξτε. Αυτός είναι.
Με ακολουθεί παντού.
Οφθαλμαπάτη είναι.
Ακούστε με. Μη σας ξεγελά.
Ορίστε, φως.
Λιγότερο τρομακτικό.
Το θέλει ένα ξεσκόνισμα.
Στοιχειωμένο πιάνο!
-Την κάνω. -Αφόρητη μουσική.
Ηρεμήστε. Μηχανικό πιάνο είναι.
Το κουρδίζεις και παίζει αυτόματα.
Ναι. Δεν το πιστεύω ότι σε τρόμαξε.
Το μεγάλο ψάρι έχει το ψαχνό!
Χειρότερο απ' τη μουσική.
Όχι. Το τζάκι θ' άναψε μαζί με τα φώτα.
Είμαστε τα Κακά Παιδιά,
όχι τα παιδιά που φοβούνται με το παραμικρό.
Ας συγκεντρωθούμε.
Αν έκρυψε το Φυλαχτό σε κρύπτη,
θα έκρυψε και την είσοδο.
Εγώ αυτό θα έκανα. Πολύ κιτς πορτρέτο.
Μια στιγμή.
Το πορτρέτο.
"Τα λάφυρά μου φυλαγμένα,
σαν το όνομά μου κρυμμένα".
"Ρέτζιναλντ Μ. Τρόμος"…
-Τι; -Τι έγινε;
Συγγνώμη. Σκέφτηκα κάτι.
Παρασύρθηκα.
Μήπως το "Μ" συμβολίζει κάποια νότα;
Ίσως ανοίγει την κρύπτη.
Ήμουν μυστικός στην τζαζ ληστεία.
Θα παίξω κάτι σε μι.
Τζαζ ληστείες.
Σημασία έχουν και όσα δεν κλέβεις.
Η είσοδος της κρύπτης.
Πολύ αστείο, Λύκε.
Υποσχέθηκες. Όχι φάρσες.
Δεν το κάνω εγώ.
Κινείται μόνο του!
Πρώτη φορά τους βλέπω!
Μαζί σου είμαι.
Για μια στιγμή.
Σε προκαλεί σε μονομαχία.
Όχι!
Μην ανησυχείς. Εμπιστεύσου με.
Ήξερα πως θα ήταν το τέλος μου!
Ήταν κουρδισμένο, όπως το πιάνο.
Μόνο γρανάζια έχει.
Του λείπει η έξυπνη τεχνολογία.
-Ψεύτικο. -Φυσικά!
Ο Τρόμος δεν θα άφηνε αφύλαχτο το σπίτι.
Έβαλε μέτρα ασφαλείας για να μοιάζει στοιχειωμένο.
Τον θρύλο του όρκου στοιχειώματος
μάλλον τον σκαρφίστηκε για να τρομάζει τον κόσμο.
Πρώτης τάξεως κομπίνα.
Έξυπνο. Αλλά εμείς είμαστε πιο εξυπνότεροι.
Λάθος το είπα.
Όχι. Το σωστό είναι "πιο εξυπνότατοι".
Να το. Το ιερό άδυτο των εγκλημάτων του Τρόμου.
Απίστευτο!
Στο άδυτό μου έχω μόνο κλανιές.
Τι απογοήτευση.
Ας την κάνουμε.
Τι επική ληστεία!
Τα 'βαλα με τον παλιο-ιππότη
κι εσείς λέγατε "Πιράνχα, είσαι γενναίος και κούκλος!"
Δεν έγινε αυτό.
Ακούει κανείς;
Δεν βλέπω τίποτα με τέτοια ομίχλη.
Με κλέψατε!
-Λύκε, δεν το έκλεισες; -Ναι!
Δεν κρατήθηκα.
Καλό Χαλοουίν, φοβητσιάρηδες!
Σαν μωρά κάνετε.
Δείτε πόσο όμορφο.
Τι; Είστε ακόμα θυμωμένοι;
Το παρατράβηξες. Δες τι μου έκανες.
Μου έκλεψες τη νιότη μου!
Το πιο ειδεχθές έγκλημα.
Ναι, είμαστε Κακά Παιδιά,
αλλά κρατάμε και τον λόγο μας.
Ελάτε τώρα.
Λίγη πλακίτσα έκανα.
Δείτε το αποτέλεσμα.
Κλέψαμε τον Ρέτζιναλντ Μ. Τρόμο.
Έχε χάρη που είναι καλά τα λάφυρα.
Πάλι καλά που δεν χρειάζεται να ξαναπάμε εκεί.
Ακόμα φοβάστε; Ψέματα ήταν.
Είστε εύκολα θύματα. Πιείτε καφέ να συνέλθετε.
-Περίεργο. -Λύκε!
Συγγνώμη.
Ακούτε κι εσείς τη μουσική, σωστά;
Τι; Όχι.
Ήταν πολύ πιασάρικη. Πώς πάει;
Όχι, κάνεις λάθος. Έτσι πάει…
Όχι. Έτσι πάει…
Λοιπόν, σκεφτήκαμε την επόμενη ληστεία. Καρχαρία;
Μήπως να ληστέψουμε…
Τον οδοντίατρο!
-Γλυφίδες! -Χρυσά σφραγίσματα!
Και κυρίως, τα πλαστικά ποτηράκια.
Τα λατρεύω.
Δεν υπάρχουν αλλού.
Είναι σαν το Άγιο Δισκοπότηρο.
Μα δεν ακούτε το πιάνο; Όντως;
Θες να μας κάνεις φάρσα.
Δεν το χάβουμε.
Με τσακώσατε.
Πείτε μου πάλι για τη ληστεία.
Θα χαλάσουμε τα δόντια μας με γλυκά…
Δεν το αντέχω! Από πού βγαίνει;
Ποιο πράγμα;
Φίλε, τρελαίνεσαι.
Αποκλείεται. Όχι.
Κάποια εξήγηση θα υπάρχει. Όχι.
Δεν το ακούτε;
Είσαι καλά, Λύκε;
Καλύτερα να σ' αφήσουμε λίγο μόνο.
Ακούει κανείς;
Είναι κανείς εδώ;
Συγγνώμη που έκλεψα το Φυλαχτό.
Σε προειδοποίησα.
Αλλά εσύ με έκλεψες παρ' όλα αυτά.
Τώρα θα σε κλέψω κι εγώ.
Είναι φρικτό!
Τι έγινε; Χρειάζομαι ύπνο.
Ο Πιράνχα εξαφανίστηκε!
Άκουσα φασαρία. Πήγα να ελέγξω και βρήκα αυτό.
Ο Ρέτζιναλντ;
Ήταν όλα αλήθεια.
Σε προειδοποίησα.
-Τι; -Σε προειδοποίησα!
Αυτά έπαθαν και οι Καγκουρολαγοί!
Καημένε Πιράνχα. Πάμε να τον βρούμε.
Απ' όταν κλέψαμε αυτό το πράγμα,
ακούω μουσική, βλέπω εφιάλτες,
κι εξαφανίστηκε ο Πιράνχα.
Λυπάμαι πολύ για τον Πιράνχα.
Αλλά οι ληστές δεν επιστρέφουν κλοπιμαία!
Αν βγει παραέξω, θα κάνει κακό στο όνομά μας.
Μια χαρά είναι ο Πιράνχα.
Πιράνχα! Πρέπει να τον βοηθήσουμε.
Μακάρι αυτό το λαγοπόδαρο να μας φέρει γούρι.
Τι βρομάει;
Λαγοπόδαρο; Είσαι σοβαρός;
Εγώ έφερα κάτι πραγματικά χρήσιμο.
Κολιέ από σκόρδα.
Βρικόλακες διώχνει.
Βρικόλακες, φαντάσματα, δικηγόρους, χίπστερ. Όλους.
Δείτε αυτό. Το αποκαλώ "φαντασμόμετρο".
Ανιχνεύει κάθε μεταφυσική παρουσία.
Ας βρούμε τον φίλο μας.
Πολλή μεταφυσική δραστηριότητα.
Μη μου πεις.
Πιράνχα, είσαι εδώ;
Βγες έξω, πτερυγιόφιλε!
Όπως στο όνειρο.
Αυτός μας έλειπε.
Φάε σκόρδα, τενεκέ!
Άσ' το.
Πού 'σαι, μπουλονάκια!
Βάλ' τα με κάποιον στο μπόι σου.
Πιστεύω.
Πέτυχε!
Πιάνει κάτι απ' το μπαλκόνι.
Πιράνχα;
Γιατί αιωρείσαι έτσι; Σαν φάντασμα.
Πώς άφησες να με πάρει ο Τρόμος, Λύκε;
Κάποιες ληστείες καλύτερα να μην ολοκληρώνονται.
Είχε δίκιο. Είναι άτρωτα. Δρόμο!
Τρέξτε να σωθείτε!
Πρέπει απλώς να βάλω πίσω το Φυλαχτό.
Χάλια η επιστροφή κλοπιμαίων.
Γεια σου.
Επέστρεψα το Φυλαχτό.
Μη μας στοιχειώνεις πια. Όλα καλά.
Σπίλωσες το πολύτιμο φυλαχτό μου
με τα βρομερά, χνουδωτά σου δάχτυλα.
Τώρα, πρέπει να σου πάρω κι εγώ κάτι.
Τι θέλεις; Κάπου έχω κάτι ωραία γυαλιά ηλίου.
Πάρε τα.
Την ομάδα σου.
Φίδη! Σε πήρε κι εσένα; Όχι!
Γουέμπς!
Καρχαρία!
Αψήφησες τον θρύλο.
Αψήφησες τον όρκο μου.
Τώρα ανήκουμε στον Τρόμο.
Συγγνώμη που σας έμπλεξα. Νόμιζα πως ήταν ψέμα.
Έπρεπε να σιγουρευτείς, φίλε.
Πάρε την ψυχή μου, αλλά απελευθέρωσε την ομάδα μου.
Δεν το αξίζουν. Σε παρακαλώ!
Πολύ αργά!
Όχι! Σε παρακαλώ!
Σου την έφερα. Χα χα.
Στάσου. Τι;
Βγάλτε φωτογραφία. Θέλω να θυμάμαι το ύφος του.
Σου τη φέραμε, φίλε!
Έλεγες "Όχι! Σώσε με!
Εγώ είμαι ο φοβητσιάρης!"
Αυτή είναι καλή φάρσα.
Εσείς το κάνατε; Τη μουσική, τους εφιάλτες, τα φαντάσματα;
Αδύνατον!
Σε πείσαμε εύκολα ότι ήσουν στοιχειωμένος.
Βάλαμε ηχεία σε όλο το κρησφύγετο.
Για να νιώθεις ότι μόνο εσύ ακούς τη μουσική.
Ο εφιάλτης… Ήσασταν φαντάσματα! Κι ο Τρόμος;
Ο εφιάλτης μάς παίδεψε,
αλλά η Γουέμπς βρήκε τη λύση.
Γυαλιά εικονικής πραγματικότητας.
Όσο έβλεπες εφιάλτη,
βάλαμε στην έπαυλη ολογράμματα γραφικών.
Μοιάζει πραγματικό, έτσι;
Κι εγώ τροποποίησα τον ιππότη.
Κι εγώ αξιοποίησα το καλλιτεχνικό μου ταλέντο.
Μακάρι να 'βλεπες την τρομάρα σου, Λύκε.
Ήταν θησαυρός!
Έχουν όντως πλάκα οι φάρσες,
αλλά δεν αντέχαμε άλλο.
Αθέτησες τον λόγο σου. Σ' εκδικηθήκαμε.
Τόσος κόπος για μια φαρσούλα.
Ό,τι πιο παιδαριώδες,
ανεύθυνο, εκδικητικό, μικροπρεπές
και ό,τι πιο φανταστικό έχετε κάνει!
Μπράβο σας.
Σας παραδέχομαι.
Και για να ξέρετε,
λυπάμαι που σας τρόμαξα, παιδιά.
Ήταν λάθος.
Ήταν γλυκό που ήθελες να θυσιαστείς για μας.
Το πήρες το μάθημά σου.
Η ψυχή μου αξίζει όσο τρεις δικές σου.
Ελάτε. Πάμε να φύγουμε.
Τι λέτε; Φωτίζει τα μάτια μου;
Τι;
Η εκδίκηση του Τρόμου! Ήταν αλήθεια τελικά!
Έπρεπε να πεθάνει ένδοξα. Να τον πρόδιδα, ας πούμε.
Έχασα την ευκαιρία μου!
Πάλι σας την έφερα!
Νομίζατε πως τρομάξατε τον αρχηγό της τρομάρας;
Ποτέ!
Προφανώς ανακάλυψα το σχέδιό σας.
ΣΧΕΔΙΟ ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ
Έκανα ότι φρίκαρα για να με αφήσετε μόνο.
Μπήκα στο λάπτοπ της Γουέμπς κι έμαθα να χειρίζομαι τα ολογράμματα.
Χρησιμοποίησα την τεχνολογία εναντίον σας.
Ακούμπησες το λάπτοπ μου;
Θα σε διαλύσω.
Με αγαπάτε.
Πάμε να φύγουμε με τα λάφυρα.
Παιδιά; Τώρα όντως φοβάμαι.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Περδικάκη