ΑΠΟΔΟΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ marios1909
www.subs4free.com
Editing, Synchronization, Corrections: [g_poli]
[g_poli] quality, accurate subs.
Λονδίνο, 1941.
Πώς τον λένε;
- Αρκούδo. - Τον προσέχεις;
Φροντίζεις να μη φοβάται.
Δεν ξέρω πώς το κάνεις. Κάθε βράδυ με όλα αυτά κι όμως χαμογελάς.
Πρέπει.
Η Γυναίκα με τα Μαύρα 2 Άγγελος Θανάτου
- Καλημέρα, κα διεθύντρια. Καλημέρα, παιδιά. - Καλημέρα, δις Πάρκινς.
- Άργησες. - Συγγνώμη. Χθες βράδυ βομβάρδισαν το δρόμο.
Θα μπούμε στο τρένο;
- Περιμένουμε τον Έντουαρντ Λι. - Νόμιζα ότι θα μείνει.
Το σπίτι του χτυπήθηκε.
Τώρα είναι ορφανός.
Ήρθε.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Ευχαριστώ που τον φέρατε. - Είναι το λιγότερο που μπορούσα να κάνω.
Έντουαρντ, λυπάμαι πολύ.
Θα 'ρθεις μαζί μας τώρα. Μακριά απ' όλα αυτά.
Δεν έχει πει λέξη, από τότε που...
- Εντάξει, πάμε. - Καλό ταξίδι.
Ανεβείτε όλοι.
Ευχαριστώ. Ελάτε.
Ευχαριστώ.
Κατέβασε τα πόδια απ' το κάθισμα, Άλφι.
Θα ξεκίνησατε νέα.
- Ορίστε; - Για να έχετε 4 παιδιά.
- Δεν είναι δικά μου. - Τα απαγάγατε, δηλαδή;
Είναι απ' την εκκένωση. Οι γονείς τους δεν μπορούν να φύγουν απ' το Λονδίνο.
Δεν έχουν συγγενείς και τα πάμε σ' ένα σπίτι στην εξοχή.
Πού πηγαίνετε;
Αν είναι να με ανακρίνετε, τουλάχιστον πείτε μου τ' όνομά σας.
Είμαι ο Υποσμηναγός Μπέρνστοου. Αλλά μπορείτε να με λέτε Χάρι.
Με λένε Ιβ. Αλλά μπορείτε να με λέτε δις Πάρκινς.
- Χαίρομαι για τη γνωριμία, δις Πάρκινς. - Είμαι βέβαιη.
- Πηγαίνουμε στο Κρίθιν Γκίφορντ. - Αλήθεια; Κι εγώ.
Σοβαρά; Τι πάτε να κάνετε εκεί;
- Είμαι πιλότος. - Αυτό λένε όλοι.
- Συγγνώμη, δεν ήθελα να... - Δεν πειράζει.
- Ευχαριστώ. - Γεμάτο χαρακτήρα.
Κα Χογκ, είμαι ο Δρ. Ρόουντς απ' το Σχολικό Συμβούλιο.
- Συγγνώμη που σας καθυστερήσαμε. - Μην ανησυχείτε.
Έγινε μεγάλο μπέρδεμα.
Χάρηκα που σας γνώρισα, δις Πάρκινς. Θα σας επισκεφτώ όταν μπορέσω.
- Μπορείτε να με λέτε Ιβ. - Πάμε.
Ήδη καθυστερήσαμε αρκετά τον Δρ. Ρόουντς. Καληνύχτα.
Τι ήταν αυτό;
- Μην απομακρυνθεί κανείς. - Που πήγαν όλοι;
- Υπάρχει ρεζέρβα πίσω. - Θα σε βοηθήσω.
- Τι είναι αυτό; - Γιατί μας κοιτάει;
Έχει μπλεχτεί.
Μείνετε κοντά στο λεωφορείο. Τζόϊς, πρόσεχέ τους.
Είναι κανείς εδώ;
Πέθανε Κυριακή, την είδαν Δευτέρα.
- Ποιος έχει σειρά; Μάλλον, εσύ. - Είστε καλά;
Πέθανε Κυριακή, την είδαν Δευτέρα. Ποιος θα πεθάνει μετά; Μάλλον, εσύ.
- Μην κοιτάς, δεν πρέπει. - Συγγνώμη. Μην ανησυχείτε.
Δεν πρέπει να κοιτάς. Μην κοιτάς.
Συγγνώμη.
Η ομίχλη εξαπλώνεται γρήγορα σ' αυτούς τους βάλτους.
- Γιατί δεν ανοίγετε τα μεγάλα φώτα; - Η συσκότιση ισχύει κι εδώ.
Μπορεί να βγούμε απ' το δρόμο.
Μπορεί επίσης να είναι κανένα γερμανικό βομβαρδιστικό από πάνω μας.
Όσες βόμβες δεν έριξαν στις πόλεις, θα τις ρίξουν στο γυρισμό.
Μένει κανείς άλλος στο νησί;
Όχι, είναι έρημο. Έχει εγκαταληφθεί εδώ και χρόνια.
Αυτό είναι το σπίτι.
Από 'δω είναι ο κοιτώνας των παιδιών.
- Πού είναι οι άλλοι; - Οι άλλοι;
Ναι. Τα παιδιά απ' τα άλλα σχολεία.
Θα 'ρθουν την άλλη βδομάδα. Εσείς είστε οι πρώτοι.
- Περιμένετε να ζήσουμε εδώ μέσα; - Είναι απόλυτα κατοικήσιμο.
Ρημαγμένο είναι, Δρ. Ρόουντς. Ο άντρας μου είναι Ταξίαρχος.
Δεν θ' άφηνε τους στρατιώτες του να μείνουν σ' ένα τέτοιο μέρος.
- Πόσο μάλλον παιδιά. - Είναι παρατημένο λίγο καιρό...
- αλλά γρήγορα θα γίνει όπως πριν. - Δεν είναι κατάλληλο, Δρ. Ρόουντς.
- Είναι το μόνο που έχουμε, κα Χογκ. - Ελάτε να ξεπακετάρουμε, παιδιά.
- Να ρίξουμε μια ματιά τριγύρω; - Να ξεπακετάρουμε πρώτα.
- Πως θα κοιμηθούμε εδώ... - Αρκετά.
Δις Πάρκινς, πηγαίνετε να σας ξεναγήσει ο Δρ. Ρόουντς.
- Θα τακτοποιήσω εγώ τα παιδιά. - Μάλιστα, κα διεθύντρια.
Λοιπόν, φτιάξτε τα κρεβάτια σας γρήγορα.
Εκεί είναι η κουζίνα. Η τραπεζαρία είναι πίσω.
- Τι γιατρός είστε; - Διδάκτωρ. Συνταξιούχος.
Είστε στο σχολικό συμβούλιο;
Είμαι και στην αεράμυνα. Όλοι κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Η αίθουσα διδασκαλίας είναι στη βιβλιοθήκη αριστερά.
Δεν έχει ακόμα φως εδώ, αλλά έχει πολλά κεριά και λάμπες.
Αυτά είναι τα δωμάτιά σας.
Κλειδώστε τα υπόλοιπα μέχρι να 'ρθουν οι άλλοι.
- Κι αυτό; - Έπρεπε να είναι κλειδωμένο.
Μοιάζει με παιδικό δωμάτιο.
Κάνει πολύ κρύο εδώ μέσα.
Βάλαμε θερμάστρες κάτω, αλλά δεν έχει κεντρική θέρμανση.
Δεν εννοούσα αυτό.
Μοιάζει...
Δεν ξέρω. Θλιμμένο.
Τα δωμάτια δεν θλίβονται, δις Πάρκινς. Οι άνθρωποι θλίβονται.
Ελάτε.
Πότε θα στείλετε κάποιον να κάνει επισκευές;
Ποιον, δις Πάρκινς;
- Εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε. - Πρέπει να φύγω.
4 γωνιές έχω στο κρεβάτι μου και 4 αγγέλους στο προσκεφάλι μου.
Έναν για φύλακα, έναν για προσευχή και δυο για να μου μεταφέρουν την ψυχή.
Τώρα που πέφτω για να κοιμηθώ, την ψυχή μου να προστατεύει ο Θεός ζητώ.
Κι αν πεθάνω πριν ξυπνήσω ξανά, τον Κύριο παρακαλώ την ψυχή μου να κρατά.
- Αμήν. - Αμήν.
Όλοι στα κρεβάτια σας.
Καλόν ύπνο.
Η μαμά σου είναι αυτή;
Πολύ ωραία.
Υποσχέσου μου ότι θα κοιμηθείς καλά απόψε. Χωρίς εφιάλτες.
Ξέρεις τι είναι εφιάλτης;
Είναι ο τρόπος που το μυαλό διώχνει τις άσχημες σκέψεις.
Μόλις τους ονειρευτείς, εξαφανίζονται.
Βλακείες
Ώστε έτσι;
Η μαμά λέει ότι καταπολεμάς τους εφιάλτες με καλές σκέψεις
Κάνε αυτό, τότε. Εντάξει;
Θα μιλήσεις αύριο, έτσι, Έντουαρντ; Δεν θ' ανεχτώ άλλο αυτές τις ανοησίες.
- Το αφήνω εδώ κάτω. - Ελάτε, δις Πάρκινς.
- Έντουαρντ... - Μην ανησυχείς.
Καλό παιδί.
Πρέπει να μάθει.
Κλείστε τη γεννήτρια και κλειδώστε το σπίτι, παρακαλώ.
Καληνύχτα, παιδιά.
Που τον πάτε;
Αφήστε με να τον δω!
Είναι κανείς εδώ;
Τον ξέχασες
Είναι κανείς εδώ;
Φαίνεται ότι πέρασες κακή βραδιά.
Η αλλαγή περιβάλλοντος πάντα με κάνει ανήσυχη.
- Πού είναι ο Έντουαρντ; - Μέσα, ζωγραφίζει.
Αφήστε τον, δις Πάρκινς. Θα 'ρθει όταν είναι έτοιμος.
Πάω να ετοιμάσω την τάξη.
- Τι κάνετε; - Παίζουμε κυνηγητό με τον Τζέϊμς.
Δεν πρέπει να τρέχετε έτσι.
- Πού είναι ο Έντουαρντ; - Κάθεται στο κρεβάτι του.
Τζέϊμς, νόμιζα ότι ήσασταν φίλοι με τον Έντουαρντ.
Ξέρω ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει, αλλά θέλω να τον κάνετε παρέα.
Κάτι τέτοιες στιγμές χρειάζεται φίλους.
Καταλάβατε;
Ωραία.
Έντουαρντ, έλα να παίξουμε ένα παιχνίδι.
Δεν θες να είμαστε φίλοι;
- Πρέπει. Το είπε η κυρία. - Δεν πειράζει.
- Τομ! - Θα το πάρει, αν κερδίσει στο παιχνίδι.
- Ποιο παιχνίδι; - Κρυφτό. Κλείσε τα μάτια.
Κλείσ' τα.
Ένα, δύο, τρία...
τέσσερα, πέντε, έξι...
Μην κρυφοκοιτάς! εφτά, οχτώ, εννιά...
δέκα, έντεκα, δώδεκα...
δεκατρία, δεκατέσσερα, δεκαπέντε, δεκαέξι...
δεκαεφτά, δεκαοχτώ, δεκαεννιά, είκοσι!
Σε ξεγελάσαμε! Σειρά σου να κρυφτείς.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε...
Δεν είμαστε έτοιμοι ακόμα. Έντεκα, δώδεκα, δεκατρία...
- Δεν είμαστε έτοιμοι να σ' αφήσουμε να βγεις. - Τι συμβαίνει;
Ο Τζέϊμς μ' έβαλε να το κάνω.
- Κλειδώσατε; Πού είναι το κλειδί; - Δεν κλειδώσαμε.
Δεν έπρεπε να την ξεκλειδώσετε καθόλου.
- Ανοιχτή ήταν. - Πού είναι;
Έντουαρντ; Έντουαρντ, άνοιξέ μου!
Έντουαρντ;
Έλα, πάμε κάτω.
Πάμε.
Πρέπει να φροντίζω τους συμμαθητές μου
Ανοίγετε την πόρτα, δις Πάρκινς;
- Γεια. - Πέρασα να δω πως τα πας.
- Ήρθα σε ακατάλληλη στιγμή; - Όχι, καθόλου.
Συγγνώμη, έλα μέσα.
Δώσε μου πίσω τη ζωγραφιά μου
- Δωσ' του τη, αλλιώς θα το πω. - Θα τη σκίσω.
- Τι κάνει ο λοχίας-κέρβερος; - Θα σ' ακούσει.
Ταξίαρχος είναι. Γυναίκα Ταξίαρχου, δηλαδή.
Δεν τη φοβάμαι. Παρόλο που έχει μεγαλύτερο βαθμό από μένα.
- Πώς δεν τρελαίνεσαι εδώ μέσα; - Δεν ξέρω. Με το διάβασμα.
- Ενδιαφέρον ακούγεται. - Με βοηθά να ξεχνιέμαι.
- Από τι; - Νοιώθω ότι κάτι έχει αυτό το σπίτι.
Κατάλαβα. Πνευματικές δυνάμεις. Πες μου τι σκέφτομαι τώρα.
Θέλεις ένα τσάϊ;
Τότε, πρέπει να μου πεις.
Τι κρύβεται πίσω απ' αυτό το χαμόγελο;
Είναι ο τρόπος που αντιμετωπίζω καταστάσεις.
- Τον πόλεμο; - Τα πάντα.
Δις Πάρκινς;
- Ώρα για τ' απογευματινά μαθήματα. - Φυσικά.
Αντίο, δις Πάρκινς.
Μπορείτε να γράψετε για ό,τι θέλετε.
Για την οικογένειά σας, το σπίτι σας, τις αναμνήσεις σας, ένα μακρινό μέρος.
- Ναι, Τζόϊς. - Να γράψουμε γι' αυτούς που ζούσαν εδώ;
Όχι γι' αυτό.
Έντουαρντ, έρχεσαι μαζί μου, σε παρακαλώ;
Θα μου πεις τι έγινε όταν σε κλείδωσαν τα παιδιά στο δωμάτιο;
Εκεί το βρήκες αυτό;
Δεν υπάρχει πρόβλημα, πες μου μόνο που το βρήκες.
Σε παρακαλώ, Έντουαρντ.
Μου είπε να μην πω τίποτα
Ποια; Ποια σου είπε να μην πεις τίποτα;
Είναι πολύ σημαντικό να μου πεις.
Πες μου! Είναι σημαντικό!
Τον ξέχασες
Αυτή σου είπε να μου το πεις αυτό;
- Νομίζω ότι είδε φάντασμα. - Φάντασμα;
Το είδες. Έτσι δεν είναι, Έντουαρντ;
- Η μαμά σου ήταν; - Έτσι νομίζω.
- Αφήστε τον ήσυχο. - Γιατί; Δεν είναι γκόμενός σου.
Θα πω στην κα Χογκ για όλους σας.
Αφήστε τον ήσυχο. Μην είστε τόσο απαίσιοι.
- Ήσασταν στο κελάρι; - Πριν λίγο.
Δεν είναι και πολύ ευχάριστο, έτσι;
- Θες λίγο τσάϊ; - Ευχαριστώ.
Φαίνεται ότι αρέσεις πολύ στον Υποσμηναγό Μπέρνστοου.
Θα προσέχω. Ξέρω τι λένε για τους πιλότους.
Δε νομίζω ότι είναι τέτοιος.
Ούτε κι εγώ.
Μου θυμίζει τον άντρα μου. Έχει κάτι στο βλέμμα του.
- Ο σύζυγός σας επιστρατεύτηκε; - Μια ζωή ήμασταν στο στρατό.
Από στρατιωτικές οικογένειες και οι δυο. Τώρα είναι και τα παιδιά μας.
- Δεν ήξερα ότι είχατε παιδιά. - Δεν είναι πια παιδιά.
Αυτό άλλαξε τη ημέρα που πήγαν εθελοντές.
Έχετε φωτογραφίες τους;
- Ξέρω πως είναι. - Μα θα σας λείπουν.
Με συγχωρείς.
Συγγνώμη.
Όλοι αντιμετωπίζουμε τα πράγματα με κάποιο τρόπο. Αυτός είναι ο δικός μου.
Είμαι βέβαιη ότι θα γυρίσουν κοντά σας.
Ο άντρας μου με πειράζει.
Λέει ότι είμαι ο πιο σκληρός στρατιωτικός που γνώρισε ποτέ.
Ότι είμαι πιο αυστηρή με τους μαθητές μου, απ' ότι αυτός με τους στρατιώτες του.
Αλλά ο χειρότερος εχθρός είναι ο εαυτός μας.
Οι φόβοι, οι αμφιβολίες μας.
Η απόγνωση.
Αυτά μας καταστρέφουν.
Καληνύχτα, Ιβ. Ελπίζω να κοιμηθείς καλύτερα απόψε.
Κι εγώ.
Έλα.
Τομ;
- Τομ! - Τι συμβαίνει;
- Τομ! - Πού είσαι;
Πού είναι ο Τομ;
Δεν ξέρω. Δεν ήταν εδώ όταν ξύπνησα.
Έλα 'δω αμέσως! Δεν είναι αστείο!
- Μα την είχα κλειδώσει. - Τομ!
Τομ!
Τομ;
Τζιν!
Όχι!
Χθες βράδυ έγινε ένα φριχτό ατύχημα.
Αλλά όλοι ξέρετε ν' αντιμετωπίζετε τα ατυχήματα που συμβαίνουν στα σπίτια σας.
Πρέπει να καταλάβετε, όμως...
παρόλο που ήρθαμε εδώ για να είμαστε ασφαλείς...
ότι ακόμα κι εδώ στην εξοχή υπάρχουν κίνδυνοι.
Θέλω να είστε όλοι μαζί σήμερα. Ακόμη και όταν παίζετε.
Καταλάβατε;
Θα γράψω στη μητέρα του παιδιού.
Είμαι σίγουρη ότι την είχα κλειδώσει. Λυπάμαι.
Δε νομίζω να μπορέσει κανείς να πει πόσο λυπάται.
Δεν πρέπει να μείνουμε άλλο εδώ.
- Σας είπα, δεν μπορούμε να πάμε αλλού. - Μα δεν είναι ασφαλές.
- Δουλειά μας είναι να το κάνουμε ασφαλές. - Δεν εννοούσα αυτό.
Τι εννοείτε, τότε;
- Λοιπόν; - Σίγουρα δεν μένει κανείς άλλος εδώ;
- Τι εννοείτε; - Νομίζω ότι είδα κάποιον.
Του μιλήσατε;
Προσπάθησα. Φώναξα, αλλά εξαφανίστηκε.
Καλύτερα να κρατήσετε τα οράματα για τον εαυτό σας.
- Δεν είναι οράματα. Ακούστε με. - Όχι, εσείς ακούστε με!
Δεν είναι το πρώτο πτώμα που βγάζω από συρματοπλέγματα, δις Πάρκινς.
Θυμάμαι τον τελευταίο πόλεμο. Ξέρω τι είναι ικανός να κάνει.
Πρέπει να προετοιμαστείτε καλύτερα γι' αυτόν εδώ.
Εδώ είσαι, Έντουαρντ; Γύρνα στο σπίτι, σε παρακαλώ.
Τζενέτ Χάμφρι Αδερφή της Άλις
Ναθάνιελ Ντράνμπλοου 2/8/1882 - 19/10/1889
Γιος της Άλις και του Τσαρλς Ντράνμπλοου
Περίμενε!
Γύρνα πίσω!
Τι συμβαίνει;
- Λυπάμαι. - Δε χρειάζεται.
Αυτό που έγινε είναι τρομερό, αλλά δε φταις εσύ.
- Εγώ είχα το κλειδί. - Ένα κλειδί. Θα υπάρχουν κι άλλα.
Ίσως βρήκε ένα κάπου στο σπίτι.
- Ή την ξεκλείδωσε κάποιος άλλος. - Ποιος;
Τι θες να πεις;
Νομίζω ότι υπάρχει και κάποιος άλλος στο νησί.
- Και μένει εδώ; - Την είδα στο κελάρι και μετά στο νεκροταφείο.
Ξέχνα το, η ιδέα μου είναι. Δεν κοιμάμαι καλά και βλέπω διάφορα.
Εντάξει, πάμε να ρίξουμε μια ματιά.
- Με πιστεύεις; - Γιατί να μη σε πιστέψω;
Εσύ ήσουν που πετούσες τις προάλλες;
Όχι, δεν ήταν η σειρά μου.
Έχω να δω τέτοιο από μικρός.
Θα δω αν ταιριάζει κάπου.
Με λένε Άλις Ντράμπλοου. Ζω σ' αυτό το σπίτι όλη μου τη ζωή.
Είναι 10 Οκτωβρίου 18...
Πιστεύω ότι τα περιστατικά που βιώνω πρέπει να καταγραφούν.
Ίσως μια μέρα γίνουν κατανοητά.
Όλα ξεκίνησαν με τον θάνατο του Ναθάνιελ.
Ήταν σαν γιος μου.
Μπορεί να τον γέννησε εκείνη, αλλά εγώ τον μεγάλωσα.
Του έδωσα όσα εκείνη δεν μπορούσε.
Γυρνούσαμε σπίτι απ' το δρόμο του βάλτου.
Το άλογο έχασε την ισορροπία του και η άμαξα έπεσε στο βάλτο.
Εκείνη είδε τι έγινε απ' το παιδικό δωμάτιο.
Βούλιαξε πολύ γρήγορα.
Πριν το καταλάβω, εκείνος είχε χαθεί.
Εξαφανίστηκε.
Εκείνη κατηγόρησε εμένα.
Και για να υποφέρω όπως ο Ναθάνιελ, ξανά και ξανά...
με αναγκάζει να βλέπω αυτό που είδε κι αυτή...
και να νοιώσω όπως ένοιωσε κι αυτή.
- Δες αυτό που είδα. - Μη με πλησιάζεις, Τζενέτ.
Νοιώσε όπως ένοιωσα!
Είσαι της φαντασίας μου.
Δεν είσαι πραγματική.
Άρα η Τζενέτ ήταν η μητέρα του Ναθάνιελ, αλλά τον μεγάλωσε η Άλις.
Μέχρι που πνίγηκε.
Έτσι άκουσα. Η άμαξα έπεσε στο βάλτο.
Πρέπει να τρελαίνομαι.
Όχι. Πιστεύω ότι είδες κάποιον και ότι κάτι έγινε εδώ.
Όμως, ψάξαμε παντού στο νησί.
Ξέρω που έχω ξαναδεί αυτά τα γράμματα.
Στο χωριό.
Πρέπει να γυρίσω στη βάση. Θα περάσω να σ' αφήσω εκεί. Δεν θα αργήσουμε.
- Τι συμβαίνει; - Έρχεται παλίρροια. Πρέπει να βιαστούμε.
- Μια χαρά είναι. - Όχι δεν είναι!
Πιο σιγά!
- Χάρι! - Πάψε! Πρέπει να συκεντρωθώ.
Μας κατέρριψαν πάνω απ' τη θάλασσα.
Το πλήρωμά μου παγιδεύτηκε στην άτρακτο καθώς βούλιαζε.
Τους άκουγα να με φωνάζουν.
Προσπάθησα να τους φτάσω, αλλά ήταν πολύ σκοτεινά.
Δεν μπορούσα ν' αναπνεύσω.
- Σίγουρα δεν έφταιγες... - Έφταιγα. Ήταν το πλήρωμά μου.
Μόνο εγώ γλύτωσα.
Γι' αυτό, τώρα δε μ' αρέσει το νερό.
Πού το βρήκες αυτό;
Ο Τομ το είχε στην τσέπη του το βράδυ που πέθανε. Πώς το πήρες;
Είναι κανείς εδώ;
Έντουαρντ;
Έντουαρντ; Η κα Χογκ λέει ότι πρέπει να 'ρθεις.
Έντουαρντ;
Έντουαρντ, δεν είναι αστείο.
Έντουαρντ, θα μπλέξεις άσχημα.
Έντουαρντ;
Για τα 18α γενέθλια του Ναθάνιελ Ντράμπλοου
Έντουαρντ; Έντουαρντ, μην είσαι...
Ποιος είναι εκεί;
Άσε με να βγω!
Όποτε τη δει κάποιος που περνάει...
ένα είναι σίγουρο. Κάποιο παιδί θα πεθάνει.
- Πες μου πως να τη σταματήσω. - Πολύ αργά.
Προσπαθήσαμε. Σκότωσε όλους τους φίλους μου. Είμαι ο τελευταίος.
Γύρνα πίσω! Θα φύγουμε! Θα φύγουμε!
Εσείς τη φέρατε! Εσείς φταίτε! Εσείς φταίτε!
Ποιος έχει σειρά να πεθάνει; Μάλλον, εσύ.
Δεν χρειάζομαι μάτια για να κυνηγήσω.
Όχι.
Οι φίλοι μου είχαν μάτια, γι' αυτό έκλαψα.
Οι φίλοι μου είχαν μάτια, γι' αυτό πέθαναν.
Τζόϊς, απαγορεύεται να είσαι σ' αυτό το δωμάτιο.
Τζόϊς!
Εσείς φταίτε! Εσείς φταίτε!
Χάρι!
- Τι έγινε; - Πάμε γρήγορα!
Αγαπητέ Ναθάνιελ. Προσπάθησα να σου πω την αλήθεια, αλλά ήσουν πολύ μικρός για να καταλάβεις.
Προσπάθησα να σε πάρω μακριά, αλλά ανακάλυψαν το σχέδιό μου.
Τώρα δε μ' αφήνουν να σε πλησιάσω. Με στέλνουν σε άσυλο.
Γι' αυτό, αφήνω αυτό το γράμμα στον δικηγόρο μου, τον κ. Τζερόμ.
Δεν μπορούν να τον εμποδίσουν να στο δώσει όταν μεγαλώσεις.
Μεγάλωσες νομίζοντας ότι η Άλις Ντράμπλοου είναι μητέρα σου, αλλά δεν είναι.
Ο πατέρας σου, ο Τσαρλς Ντράμπλοου με άφησε έγκυο.
Αυτή είναι η αλήθεια. Σε παρακαλώ, πίστεψέ την.
Δεν θα σ' αφήσω ποτέ. Γι' αυτό, γύρνα σε μένα το συντομότερο.
Γιατί ήμουν, είμαι και πάντα θα είμαι η μητέρα σου.
Τζενέτ Χάμφρι.
Πέθανε δύο ημέρες αργότερα.
Άρα, δεν το έμαθε ποτέ.
Ποτέ δεν έμαθε ότι ήταν μητέρα του.
Είναι εξωφρενικό.
Ακόμα κι αν δεν με πιστεύεις, γιατί να το διακινδυνεύσουμε;
- Ο Χάρι θα μας πάει στο σταθμό να φύγουμε. - Αρκετά.
- Τζιν, σου λέω πρέπει να... - Βγες έξω!
Εμπρός. Θες να φύγεις; Δε σε θέλω εδώ ούτε λεπτό παραπάνω.
Όχι! Δεν τ' αφήνω εδώ.
Η Τζόϊς σήμερα πήγε να στραγγαλιστεί. Δε βλέπεις ότι τα δηλητηριάζεις;
Η Τζανέτ ήταν! Δεν καταλαβαίνεις; Την είδαν!
Δεν μπορούμε να φύγουμε. Πρέπει να πάμε τα παιδιά στο κελάρι αμέσως.
- Εμπρός, γρήγορα. - Ελάτε, κορίτσια.
Μακριά απ' τα γυαλιά. Προσέχετε.
Κανείς δεν αξίζει να υποφέρει όπως εκείνη.
Γιατί σ' έχει αγγίξει τόσο;
Ιβ;
Είχα ένα παιδί. Ένα γιο.
Δεν ήμουν παντρεμένη.
Ήμουν πολύ μικρή και μου τον πήραν.
Που τον πήγατε; Αφήστε με να τον δω, σας παρακαλώ!
Προσπάθησα να τον βρω, αλλά...
δεν μου έλεγαν που ήταν.
Ούτε τ' όνομά του.
Μετά από λίγο, τα παράτησα.
Τον ξέχασα.
Ιβ.
Δεν πρέπει ν' αφήνουμε το παρελθόν να μας τραβάει πίσω.
Έχεις πολλά να κάνεις.
Όλη η ζωή είναι μπροστά σου.
- Το ξέρει. - Δεν έχει καμιά σχέση μ' εκείνη.
Μου το είπε. "Τον ξέχασες."
Εννοούσε την Άλις. Είπε ότι την κατηγόρησε για τον θάνατο του Ναθάνιελ.
Την έκανε να το ζει ξανά και ξανά.
Δεν έχει καμιά σχέση με σένα.
- Κάνεις λάθος. - Ιβ, άκουσέ με.
- Κάτι θέλει να μου πάρει. - Τι;
Θέλει να τον στρέψει εναντίον μου.
Μείνετε όλοι μαζί. Έντουαρντ, έλα 'δω.
Τέλειωσε το υγρό του αναπτήρα.
- Κυρία, βρήκα μερικά σπίρτα. - Μπράβο.
Δώσε μου να τ' ανάψω εγώ.
Ωραία. Ας ανάψουμε και τ' άλλα.
Πού είναι η Τζόϊς;
Τζόϊς;
Τζόϊς!
Τζόϊς; Τζόϊς;
Τζόϊς!
Όχι! Θεέ μου, όχι πάλι!
Όχι!
Η παλίρροια υποχώρησε. Θα σας πάω όλους στο χωριό...
- και θα βρούμε τρόπο να γυρίσετε πίσω. - Δεν ξαναγυρίζω εκεί.
Πήγαινέ μας στο αεροδρόμιο.
Εντάξει.
Ρούμπι, αυτό είναι δικό σου.
Ασ' το εδώ αυτό. Δώσ' το μου, Έντουαρντ!
Γύρνα πίσω, Φρέϊζερ!
Δεν είναι αληθινά.
Χάρι;
Χάρι!
- Χάρι! - Είναι ψεύτικο αεροδρόμιο.
Για να βομβαρδίσουν αυτό οι Ναζί, αντί το αληθινό.
Ανάβω φώτα για να φαίνεται ότι απογειώνονται αεροσκάφη.
Και ανάβω φωτιές για να φαίνεται ότι μας έχουν χτυπήσει.
- Κάνω το δόλωμα. - Είπες ότι ήσουν πιλότος.
Ήμουν, αλλά μετά τη συντριβή δεν μπόρεσα να ξαναπετάξω.
Μ' έστειλαν εδώ. Με υποβάθμισαν.
Έλλειψη ηθικού αναστήματος, είπαν.
Σημαίνει ότι είσαι δειλός. Και επισήμως.
- Γιατί δεν μου το είπες; - Μ' άρεσε ο τρόπος που μ' έβλεπες.
Βλέπεις; Πάλι αυτό το χαμόγελο.
Θα πάρουμε το επόμενο τρένο και θα φύγουμε.
- Πότε, κυρία; - Αύριο το πρωί.
Θα είμαστε ασφαλείς εδώ μέχρι τότε. Κάτσε.
Εσύ είσαι αυτός;
Παλιά.
- Κυρία; - Ναι, Φλόρα.
Ο Τομ είπε ότι ο Έντουαρντ είδε φάντασμα.
Είναι αλήθεια;
- Ναι. - Είναι ψέματα, παιδιά.
- Δεν υπάρχουν... - Αρκετά.
Λέει αλήθεια.
Βαρέθηκα τα μυστικά.
Εκείνη στο ξανάδωσε;
Συγγνώμη που σε αναστατώνω, αλλά πρέπει να μου πεις.
Σε παρακαλώ.
Τι είναι αυτό;
- Δεν είναι αληθινό. - Δε θέλω να σε χάσω.
- Δεν θα τον πάρεις! Δεν είναι δικός σου! - Τρομάζεις τα παιδιά.
Άναψε τις φωτιές! Δεν κλείνουν!
Ελάτε όλοι κοντά. Θα πιαστούμε χέρι-χέρι...
κι αν κάποιος τ' αφήσει, θα το καταλάβουμε.
- Μη είσαι τόσο... - Καν' το!
Οι φίλοι του είχαν μάτια, γι' αυτό πέθαναν.
Ο τυφλός δεν την έβλεπε. Κλείστε τα μάτια. Όλοι.
Ελάτε να πούμε τη βραδυνή προσευχή.
4 γωνιές έχω στο κρεβάτι μου και 4 αγγέλους στο προσκεφάλι μου.
Έναν για φύλακα, έναν για προσευχή και δυο για να μου μεταφέρουν την ψυχή.
4 γωνιές έχω στο κρεβάτι μου και 4 αγγέλους στο προσκεφάλι μου.
Έναν για φύλακα, έναν για προσευχή και δυο για να μου μεταφέρουν την ψυχή.
Μη φοβάστε. Όλα θα πάνε καλά.
- Όλα εντάξει. Μην κοιτάτε! - Περίμενε.
- Αυτό είναι τρέλα. - Τζιν...
- Παραλογιζόμαστε όλοι. - Τζιν!
Αυτό είναι τρέλα.
Έντουαρντ!
Περίμενε! Έντουαρντ!
Έντουαρντ!
Έντουαρντ;
Έντουαρντ, εγώ είμαι, ο Χάρι.
Μην ανησυχείς, έφυγαν. Έντουαρντ;
Όλα εντάξει.
Πιάσε το χέρι μου.
Έντουαρντ!
Έντουαρντ! Όχι!
Έλα.
Έτσι μπράβο.
Πού είναι ο Έντουαρντ;
Λυπάμαι πολύ.
Προσπάθησα.
Πραγματικά προσπάθησα, αλλά...
Έπεσε στη φωτιά. Λυπάμαι πολύ.
Είδες το πτώμα του;
- Δεν έμεινε τίποτα. - Είδες το πτώμα του;
- Λυπάμαι. - Δεν ήταν αρκετό να πεθάνει έτσι.
- Γιατί να το κάνει αυτό; - Τι;
- Δεν ήταν αρκετή τιμωρία. - Τι εννοείς;
Ιβ, άκουσέ με.
Άκουσέ με.
- Όχι! - Ιβ!
Δεν μπορούσες να κάνεις τίποτα.
Δε φταις εσύ. Μην κατηγορείς τον εαυτό σου.
Γρήγορα! Αρκετά μείνατε σ' αυτό το καταρραμένο μέρος.
Ιβ... Έπρεπε να σε είχα ακούσει.
Δεν θα συγχωρήσω ποτέ τον εαυτό μου.
- Είναι ζωντανός. - Τι;
- Με περιμένουν. - Ελάτε!
Τότε, πάρε το τζιπ. Τώρα.
Ιβ; Ιβ!
Ιβ!
Έντουαρντ;
Μαμά.
Που τον πήγατε; Αφήστε με να τον δω!
Δείξε μου τον Έντουαρντ!
Άσε με να τον δω!
Όχι!
Έντουαρντ! Όχι!
- Δες αυτό που είδα! - Όχι! Έντουαρντ!
Νοιώσε όπως ένοιωσα!
Πέθανε όπως πέθανα!
Άσε με να βγω! Όχι! Άσε με να βγω!
Έντουαρντ!
Γύρνα πίσω! Σταμάτα!
Έντουαρντ!
Ξύπνα, Έντουαρντ!
Σε παρακαλώ, Έντουαρντ, ξύπνα!
Έντουαρντ, πρέπει να την πολεμήσεις!
Πρέπει να την πολεμήσεις, Έντουαρντ!
Σε παρακαλώ, Έντουαρντ!
Πολεμάς τους εφιάλτες με καλές σκέψεις.
Θυμάσαι που στο είπε η μητέρα σου;
Όχι!
Ιβ! Φύγε!
Χάρι!
Λυπάμαι.
Χάθηκε.
- Έτοιμος; - Ναι.
Πολύ έξυπνος. Χρόνια πολλά, Έντουαρντ.
Για να ξαναζωγραφίσεις.
Τι συμβαίνει;
- Θα ξαναγυρίσει εκείνη; - Εκείνη έφυγε.
Τρεφόταν απ' τα άσχημα συναισθήματά μας.
Τώρα που ο Χάρι μας προστατεύει, δεν θα ξαναγυρίσει.
- Κατάλαβες; - Ναι.
Θα μου χαμογελάσεις τώρα;
- Πολύ ωραία. - Σειρά σου.
Ώρα να φύγουμε.