Απόδοση διαλόγων: marios2016
Ναι, δεν πειράζει.
Είναι εντάξει.
Όχι, δεν πειράζει, είναι εντάξει.
Είναι εντάξει.
Έλα.
Πάνω από τη γραμμή!
Άργησες!
Συγνώμη!
Συγνώμη, έχασα την αίσθηση του χρόνου.
Εντάξει.
Έλα.
Είσαι καλά, μεγάλε;
Άφησα ένα για σένα.
Δεύτερος όροφος.
Είμαστε ασφαλείς;
Ναι.
Είμαστε ασφαλισμένοι;
Ναι.
Ώρα για φαΐ.
- Αυτό ήταν καλό. - Ναι, μετά από σένα.
Σε ευχαριστούμε για αυτό το φαγητό που ετοιμαζόμαστε να λάβουμε...
το οποίο να θρέψει και να δυναμώνουμε το σώμα μας.
Ευχαριστούμε για αυτή την όμορφη μέρα.
Είναι έτοιμο.
Σε ευχαριστούμε που μας έφερες όλους μαζί σαν οικογένεια.
Αμήν.
- Αμήν. - Αμήν.
- Τόμας. - Ναι;
Αν αργήσεις πάλι...
δεν μπορείς να περνάς πέρα από τα όρια.
- Βοηθούσα τον κύριο Ρόουζ. - Ξέρω τι έκανες.
Το κατάλαβες;
- Ναι. - Εντάξει.
Γιατί το έκανες;
Αυτό δεν βοηθάει.
Ναι. Σκάσε.
Ούτε όμως αυτό βοηθάει.
Τομ, τι είναι το τόσο ιδιαίτερο στην φάρμα των Ρόουζ;
Δεν είσαι εσύ εκεί.
Σταματήστε!
Σταματήστε, σταματήστε!
Σταματήστε!
Τι είστε, ζώα;
Θέλετε να γίνετε ζώα;
Δεν είμαστε άντρες;
Ο Τζόζεφ παίζει σκάκι εναντίον του εαυτού του.
Αυτός είναι ο Ταλ εναντίον του Κόμπλεντς, το 1961.
Και...
Γιατί το κάνεις αυτό;
Επειδή μου είναι ενδιαφέρον.
Εντάξει, ποιός είναι ποιός;
Ο Ταλ είναι τα λευκά.
Αλλά αυτός είναι αξιωματικός.
Μου λείπουν μερικά κομμάτια.
Είναι μια γενναία κίνηση.
- Μου αρέσει. - Θέλεις να παίξεις;
Ναι.
Εντάξει.
Τόμας.
Θα ελέγξουμε ξανά την πόρτα το πρωί.
Ναι, πολύ καλά κάνουν.
Πού ήσουν όταν ο μπαμπάς κι εγώ κατεβήκαμε τρέχοντας στην πόρτα;
Θα μπορούσες να κατέβεις στην πόρτα.
Η πόρτα ήταν σφραγισμένη. Ο μπαμπάς την κλείδωσε, το έλεγξα.
Ναι, αλλά πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση.
Όταν έτρεχες κάτω τις σκάλες...
έτυχε να προσέξεις το πόσες πολλές φορές ταρακούνησαν την πόρτα;
Και για πόση διάρκεια;
- Όχι. - Γιατί;
Λοιπόν, εγώ άκουσα...
και μέτρησα.
Ήταν τρεις.
Την πρώτη ήταν 10 για δευτερόλεπτα...
η δεύτερη προσπάθεια ήταν για 20...
και την τελευταία ήταν για ένα.
Εντάξει.
Οπότε;
Λοιπόν, η πρώτη ήταν μια δοκιμή...
και την δεύτερη νομίζω ήταν...
όντως μια προσπάθεια για να σπάσει την πόρτα.
Η τρίτη;
Εκνευρισμός;
Λοιπόν, κι οι δύο σας πιάστε από μερικές τις ρίζες.
Μπείτε και στις δύο πλευρές του.
Και όταν μετρήσω στο τρία, τραβήξτε όσο πιο δυνατά μπορείτε.
Έτοιμοι;
Εντάξει; Ένα. Δύο. Τρία.
Πάμε!
Αυτό είναι!
Πειράζει να φύγω τώρα;
Ναι, κόψε τον θάμνο και στοίβαξε τα ξύλα δίπλα στο σπίτι.
Μετά μπορώ να φύγω;
Γιατί τον αφήνεις πάντα να κάνει αυτό που θέλει;
Δεν μπορείς να σταματήσεις το γρασίδι να μεγαλώνει.
Βασικά, μπορείς.
Θες να μου δείξεις τι φτιάχνεις.
Δεν είναι κάτι.
Έλα τώρα, δεν θέλεις να δείξεις στον γέρο σου τι φτιάχνεις;
Δεν μπορώ να το κάνω να ξεκινήσει.
Αλλά μόλις αρχίσει να λειτουργεί...
νομίζω ότι θα είναι μεγάλη βοήθεια με την δουλειά εδώ πέρα.
Γι' αυτό το έχτισες αυτό;
Δεν ξέρω.
Δεν θέλω να κρύβομαι από αυτούς πλέον.
Δεν θέλω να φοβάμαι.
Υπάρχουν αυτοί που πιστεύουν...
πως ήρθαν μετά την μόλυνση που προκάλεσαν οι άνθρωποι...
και είναι εδώ για να καθαρίσουν τον πλανήτη από τον ιό του ανθρώπινου γένους.
Έτσι εξαφανιστούμε όλοι.
Λοιπόν.
Εγώ πιστεύω πως η γη έχει ξεπεράσει τα χειρότερα.
Νομίζω ότι ο αέρας και το νερό γίνονται πιο καθαρά...
και πιστεύω ότι υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι από αυτούς που γνωρίζουμε.
Και κάποιοι από αυτούς τους ανθρώπους...
μπορείς αν θες να τους αποκαλέσεις ήρωες...
θα έρθουν πίσω από τους λόφους και θα μας σώσουν.
Αυτό πιστεύω.
Τι συνέβη;
Τι έκανες;
Απλά άλλαξα τα ρελέ.
Είμαι ηλίθιος.
Νομίζω ότι μάλλον είσαι ιδιοφυΐα.
Πήγαινε πιο σιγά όταν φτάσεις προς το λόφο.
Ναι. Εντάξει. Σταμάτα, σταμάτα, σταμάτα.
Αριστερό πεντάλ. Πάτησε φρένο. Εντάξει.
Ας δοκιμάσουμε ξανά.
Δεν νιώθω ασφαλής.
Αυτό δεν βοηθάει.
Υπάρχουν δύο πετάλια. Εντάξει;
Το αριστερό είναι το φρένο και το δεξί είναι το γκάζι.
Χρησιμοποίησε το δεξί σου πόδι και για τα δύο.
Βγάλε λοιπόν το δεξί σου πόδι από το φρένο και βάλτο στο γκάζι.
Απλώς πίεσε προς τα κάτω πολύ απαλά.
Ωραία. Λίγο ακόμα.
Λίγο περισσότερο γκάζι. Το έχεις.
Λίγο ακόμα γκάζι. Πίεσε ομοιόμορφα προς τα κάτω.
Πίεσε λίγο ακόμα. Δώσ' του κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο.
- Ωραία, ωραία. - Το παίρνω πίσω.
- Νιώθω ασφαλής. - Σε παρακαλώ, μπορείς...
- Σε παρακαλώ. - Μην... μη...
Απλά μην τον ακούς, δώσε προσοχή σε αυτό που κάνεις.
Ας γυρίσουμε εκεί πάνω δίπλα σε εκείνο το λόφο.
Εντάξει.
Λίγο γκάζι ακόμα.
Το έχεις.
Εντάξει. Εντάξει. Λίγο λιγότερο γκάζι.
Εδώ πάνω, ανέβα τον λόφο.
Λίγο λιγότερο γκάζι στο λόφο.
Βγάλε το πόδι σου από το γκάζι.
Εντάξει, μια χαρά. Εντάξει. Εντάξει.
Είσαι καλά;
Άλλη μια φορά.
- Ναι. - Εντάξει. Πάμε.
Λίγο ακόμα. Εντάξει, πας πίσω.
Πάτα το γκάζι. Πάτα το γκάζι.
- Φεύγω τώρα. - Ναι...
Τόμας, θέλω να κατέβεις στο ποτάμι με τον αδερφό σου και το όχημα του.
Τι; Μα είπες ότι αν...
Ναι, σωστά, αλλά τα καλύμματα των παραθύρων πρέπει να ενισχυθούν.
Μπορείς να πας στην φάρμα των Ρόουζ αύριο.
Τέλεια.
Θα σας περιμένω για φαγητό.
Εσύ φταις που είμαι εδώ, το ξέρεις;
Εγώ φταίω, πώς; Πώς το συμπέρανες αυτό;
Λοιπόν, αν δεν είχες σχεδόν τρακάρει αυτό το πράγμα...
ο μπαμπάς θα σε άφηνε να πας μόνος σου.
Και δεν θα κολλούσα στο να σε προσέχω.
Δηλαδή με προσέχεις;
- Σωστά. - Ξέρεις...
μπορείς να πας όπου θέλεις. Δεν χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Ξέρεις τι; Σταμάτα εδώ πέρα.
Έχεις δίκιο. Δεν με χρειάζεσαι.
Θα σε συναντήσω εδώ πριν δύσει ο ήλιος...
πίσω από εκείνο το λόφο, ώστε να πάμε πίσω μαζί.
Επέστρεψες για ακόμα λίγα, ε;
Έχω ακόμα λίγη δουλειά να κάνω.
Εντάξει. Μου αρέσει που το ακούω αυτό. Πάμε.
- Έλα. - Τα πόδια μου είναι κουρασμένα.
Έτρεχα μέχρι εδώ.
Γεια σου, Τόμας.
Αναρωτιόμασταν αν θα σε έβλεπα σήμερα.
Είχα να κάνω κάποια δουλειά με τον πατέρα μου...
και τον αδελφό μου σήμερα το πρωί, αλλά...
αλλά ήθελα να επιστρέψω και να τελειώνω από χθες.
Λοιπόν, το εκτιμούμε αυτό.
Τουλάχιστον πιες λίγο νερό πριν ξεκινήσεις πάλι.
Είναι σπασμένο.
Με τρόμαξες.
Λοιπόν, τι κάνεις εδώ;
Δεν τελείωσα την στερέωση των στάβλων από χθες.
Φτιάχτηκαν. Ο Ποπς το έκανε.
Εντάξει.
Χάρηκα που σε είδα.
Ναι. Κι εγώ χάρηκα που σε είδα.
Ο πατέρας μου θέλει τη βοήθειά σου με κάτι άλλο όμως.
- Τι; - Ο μπαμπάς μου...
θέλει τη βοήθειά σου με κάτι άλλο.
Ακολούθησέ με.
Εντάξει.
Δεν είπες πως ο πατέρας σου χρειαζόταν τη βοήθειά μου;
Σε τι;
Είμαι μπερδεμένος.
Οταν ήμουν μικρή...
αυτό εδώ ήταν το πιο μακριά που με άφηναν οι γονείς μου να πάω.
Είπαν ότι όσο θα άγγιζα το δέντρο, θα ήμουν εντάξει.
Όχι, σκέψου το. Έχεις τόσο πολύ χώρο για να περπατήσεις.
- Ήμουν οκτώ, οπότε. - Κοίτα αυτό!
Αυτό είναι πραγματικά έξυπνο για ένα οκτάχρονο.
Πραγματικά έξυπνο για ένα οκτάχρονο.
Μακάρι να είχα σκεφτεί κι εγώ κάτι τέτοιο.
Θέλεις να παίξουμε Χάλια Αποκάλυψη;
Τι είναι αυτό;
Πρέπει λοιπόν να εξηγήσεις τι συνέβη...
στο τέλος του κόσμου σε 10 δευτερόλεπτα.
10 δευτερόλεπτα;
- Για το τέλος όλου του κόσμου; - Ναι.
Εσύ πρώτη.
- Εντάξει. Ωραία. - Εντάξει.
- Είμαι πολύ καλή σε αυτό. - Εντάξει.
- Ναι.
Για πάμε. Έτοιμη;
Ναι, ξεκίνα να μετράς.
Τρία.
Δύο. Ένα.
- Υπήρχε λοιπόν αυτό το ζωύφιο... - 10, 9...
και έπαθε αυτή τη μόλυνση...
και δάγκωσε χιλιάδες ανθρώπους...
και κόλλησαν όλοι αυτή την μόλυνση.
- 5... - Και μετά πέθαναν...
και ανέλαβαν τον έλεγχο οι μηχανές...
- και το εκμεταλλεύτηκαν... - 2...
και οι μόνοι άνθρωποι που έμειναν...
- 1. - ήμασταν εμείς.
Ήταν πολύ καλό.
Ήσουν έτοιμη. Το είχες έτοιμο να το πεις.
Όχι, δεν το είχα.
Εντάξει. Σειρά σου.
Εντάξει.
- Έτοιμος; - Πρέπει να ζεσταθώ.
- 3...
- Στάσου, υπομονή. - 2...
- Στάσου, υπομονή. - 1, πάμε.
Μια φορά κι έναν καιρό, όλοι οι άνθρωποι...
ζούσαν ευτυχισμένοι στα σπίτια τους.
Και στο βάθος εμφανίζεται αυτή η μωβ ομίχλη...
και καλύπτει ολόκληρο τον ουρανό.
- Την εισπνέουν όλοι... - 2...
και γίνονται λύκοι και τρέχουν...
- 1... - στο δάσος κι εμείς...
- δεν τους έχω δει από τότε. - Τελείωσες.
Έχω λίγο ακόμα χρόνο.
Για ξέρεις, θα μπορούσε να είναι αληθινό αυτό.
- Θα μπορούσε να είναι. - Θα μπορούσες να έχεις...
- ένα χαμένο αδερφό λύκο. - Το αποθέωσες τελείως.
- Ίσως αυτό να έγινε. - Ναι.
Είναι αργά. Πρέπει να πηγαίνω.
Εντάξει.
- Θα επιστρέψω σύντομα όμως. - Πότε;
Αύριο.
Αν είναι εντάξει με εσένα.
Ναι, είναι μια χαρά με μένα.
Εντάξει.
Έχεις 10 ακόμα δευτερόλεπτα να ξοδέψεις;
10 δευτερόλεπτα;
Ναι, σίγουρα.
Ένα.
Δύο.
Τρία.
Τέσσερα.
Πέντε.
- Έξι. - Έξι...
- Επτά. - Επτά...
- Οκτώ. - Οκτώ...
- Εννέα... - Εννέα.
10.
Ρόκο.
Τόμας.
Τζόζεφ.
Εντάξει.
Πού είναι ο αδερφός σου;
- Δεν είναι εδώ; - Όχι. Πού είναι;
Δεν ξέρω, είπε...
ότι θα πήγαινε στο αγρόκτημα των Ρόουζ...
και είπε ότι θα τον συναντούσα εκεί πριν το ηλιοβασίλεμα.
Δεν ήταν εκεί.
Θα κλειδώσεις το σπίτι μόνος σου απόψε.
Θα επιστρέψω με τον αδερφό σου το πρωί.
- Όχι, θα έρθω μαζί σου. - Θέλω να ασφαλίσεις το σπίτι.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Συγνώμη, μπαμπά.
Δεν φταις εσύ.
Αυτό είναι δικό μου λάθος.
Κλείδωσε την κλειδαριά.
Είναι εντάξει.
Ρόκο.
Τόμας, είσαι εκεί κάτω;
Μπαμπά;
Πώς βρέθηκες εκεί κάτω;
Έπεσα.
Θα βρω τρόπο να έρθω.
Εδώ.
Έχεις χτυπήσει;
Γλίστρησα όταν έτρεχα και χτύπησα το κεφάλι μου.
Μάλλον έχεις διάσειση.
Φαίνεται ότι θα μείνουμε εδώ μέχρι το ξημέρωμα.
Εντάξει, ας προσπαθήσουμε να κλείσουμε την είσοδο.
Σε τσάκωσα.
Τι κάνουν;
Μπαμπά. Μπαμπά.
Όταν πω πάμε...
τράβα αυτό το βράχο.
Πάμε.
Τι συμβαίνει;
Βγαίνουν έξω από κάτω μας!
Πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Μπαμπά. Μπαμπά, μας παγίδευσαν.
Μπαμπά;
Κάτσε πίσω στον τοίχο!
Τι κάνεις;
Μείνε πίσω! Πήγαινε πίσω! Πήγαινε πίσω!
Τι συνέβη;
Γλίστρησα σε ένα βράχο όταν έτρεχα σπίτι...
και έπεσα σε μια σπηλιά!
Βγήκα και κρύφτηκα, αλλά αυτά τα πράγματα με βρήκαν.
Πώς έγινε έτσι;
Ανατίναξε το χέρι του την ώρα που...
- ήταν ανάμεσά τους. - Εντάξει.
Και από τότε είναι αναίσθητος;
Ναι.
Κράτα του το κεφάλι ψηλά. Σήκωσε τα χέρια του. Προσεκτικά.
- Έτοιμος; - Ναι. Δώσε μου ένα δευτερόλεπτο.
- Εντάξει; - Ναι, τον κρατάω.
Έτοιμος;
Γιατί δεν επικεντρώνεσαι στην οδήγηση;
Πρόσεχε.
- Συγνώμη. - Εντάξει.
Εντάξει.
Πιστεύεις ότι θα είναι καλά αν ξεκουραστεί;
Εγώ απλά...
Τι πρέπει να κάνουμε;
Δεν ξέρω.
Μην το αγγίζεις.
Τι είναι αυτό;
Έπιασα ένα από αυτά χθες το βράδυ.
Δεν σοβαρολογείς.
Πώς;
Έστησα μια παγίδα χρησιμοποιώντας τον εαυτό μου ως δόλωμα.
Είσαι τρελός.
Έπιασε.
Τόμας, μην το κάνεις.
Σταμάτα. Το φως το πονάει.
Τι είναι; Το κατοικίδιο σου;
Ήταν οκτώ λεπτά χθες το βράδυ.
Αυτός είναι ο ελάχιστος χρόνος που έχουν ξοδέψει ποτέ για να μπουν μέσα.
Και ήταν μόνο δύο από αυτά.
Αιχμαλωτίσαμε το ένα. Το έχουμε εδώ μέσα.
Δεν ξέρω. Κάτι δεν πάει καλά.
Ίσως φοβούνται.
Είναι έξυπνα.
Ο μπαμπάς κι εγώ σκοτώσαμε κάμποσα από αυτά χθες το βράδυ...
και ο κύριος και η κυρία Ρόουζ...
λένε ότι δεν πάνε σχεδόν ποτέ στο αγρόκτημα των Ρόουζ.
Εσύ τα σκότωσες, όχι ο μπαμπάς;
Ναι. εγώ. Σκότωσα ένα σωρό από αυτά.
Εντάξει.
Θα μπορούσα να σκοτώσω αυτό μέσα τώρα αμέσως.
- Είστε έτοιμος; - Άντε.
Όχι. Είσαι τρελός; Δεν το ανοίγω.
- Έλα. Κάν' το. - Όχι.
- Απλά κάν' το. - Όχι! Όχι!
- Απλά κάν' το! - Όχι!
Μισό λεπτό.
Πού πηγαίνεις;
Ρόκο! Όχι! Ρόκο! Όχι!
Το έπιασα.
Είσαι καλά;
Θα το μελετούσα. Θα μάθαινα από αυτό.
Λες να μπορούμε να το φάμε;
Όχι. Κάτω. Κάτω.
Πρέπει να πάμε τον μπαμπά στην φάρμα των Ρόουζ.
Έχουν καλύτερα φάρμακα, καλύτερη φροντίδα.
Είναι χάσιμο χρόνου. Δεν θα μας βοηθήσουν.
Πώς το ξέρεις αυτό;
Επειδή εγώ δεν θα μας βοηθούσα.
Θα πάμε τον μπαμπά στο αγρόκτημα των Ρόουζ. Τώρα.
Τράβηξέ τον λίγο πιο πάνω.
- Σπρώξ' τον προς το μέρος σου. - Εντάξει.
Εντάξει.
Σταμάτα.
- Τι συνέβη; - Με έπιασαν μετά το σκοτάδι...
και ο μπαμπάς μου έπρεπε να έρθει να με πάρει.
Γλίστρησα και έπεσα καθώς έτρεχα στο σπίτι.
Χρειαζόμαστε βοήθεια.
Εάν έχετε κάποιο φάρμακο ή αν...
Αν μπορούσαμε να μείνουμε εδώ. Τουλάχιστον μέχρι να γίνει καλύτερα;
Λυπάμαι, παιδιά.
Δεν έχουμε κανένα φάρμακο να μοιραστούμε και...
δεν μπορούμε να δεχθούμε κανέναν που έχει τραυματιστεί τόσο άσχημα.
Ο πατέρας σου είναι δυνατός. Θα τα καταφέρει.
- Έχουμε χώρο. - Σαρλότ.
Ο Τόμας μπορεί να μείνει.
Αυτό θα αφήσει πίσω περισσότερες προμήθειες πίσω στη φάρμα σας για τον πατέρα σου.
Πού πηγαίνεις;
Μπορείς να μείνεις. Αυτό δεν θέλεις άλλωστε;
- Όχι. - Μα φυσικά και ναι.
Δηλαδή, δες αυτό το μέρος. Ποιός δεν θα ήθελε να μείνει εδώ;
Τι θες από εμένα;
Δεν θέλω τίποτα από σένα.
Δεν αναλαμβάνεις την ευθύνη, και κάνεις ότι θέλεις...
και δεν σε νοιάζει τι θα γίνει.
- Αυτό δεν είναι αλήθεια. - Φυσικά και είναι!
Ο μπαμπάς δεν θα το έλεγε ποτέ.
Αλλά κοίτα τον!
Θα πεθάνει!
Σκάσε!
- Δεν θα... - Τόμας!
Όχι.
Είσαι εντάξει, γιε μου.
Έλα εδώ.
Λυπάμαι που πρέπει να γίνει έτσι.
Καταλαβαίνω.
Σαρλότ, πήγαινέ τον Τόμας στο δωμάτιό του.
Δώσ' του κάτι να φάει.
Δεν είμαι σίγουρος πώς νιώθω γι' αυτό.
Είναι το καλύτερο για όλους.
Τίποτα δεν είναι το καλύτερο για όλους.
Πάντα κάποιος υποφέρει.
Νομίζω ότι πρέπει να φας.
Πρέπει να κρατήσεις ψηλά την δύναμή σου.
Είναι ένα κουνιστό άλογο. Είναι ένα παιχνίδι.
Χαίρομαι που μου το είπες, γιατί...
από εκεί όπου κατάγομαι, όλοι έχουν είναι πέτρες και ξύλα...
και ζωύφια για να παίξουμε.
Συγνώμη, αν συμπεριφέρομαι λες και δεν ξέρεις πράγματα.
Είναι απλά...
Από νευρική συνήθεια;
Γιατί να είμαι νευρική;
Δεν ξέρω.
Εσύ είσαι αυτός που φαίνεται νευρικός.
Είναι ένα κόλπο που μου έμαθε ο Τζόζεφ.
Το διάβασε σε ένα βιβλίο.
Σίγουρα δεν είσαι νευρικός;
Ναι. Ναι. Απλώς...
το να είμαι μαζί σου είναι το μόνο πράγμα που με κάνει χαρούμενο.
Σαρλότ, θα μπορούσες να...
Εντάξει.
Απλώς του έδειχνα...
Ναι.
Ξέρω τι κάνατε.
Έλα εδώ τώρα αμέσως.
- Μπαμπά. - Δεν θα σε ξαναρωτήσω.
Τι συμβαίνει;
Δεν μπορώ να μείνω.
Δεν μπορείς να φύγεις τώρα. Είναι πολύ αργά.
Ο μπαμπάς μου δεν το εννοούσε.
Έχεις φάρμακα;
Σάρλοτ, άκουσέ με.
Ο μπαμπάς μου θα πεθάνει.
Σε παρακαλώ.
Θα επιστρέψω.
Για περίμενε ένα δευτερόλεπτο εκεί.
Μην το κάνεις.
Κλέβεις.
Όχι. Όχι.
Τότε γιατί τρέχεις;
Γιατί δεν έχω πολύ χρόνο.
Κοίτα. Δεν έκλεψα, εντάξει;
Η Σάρλοτ μου το έδωσε. Μπορείς να τη ρωτήσεις.
Εντάξει.
Έλα.
Σε παρακαλώ.
Εντάξει.
Βλέπετε με τι πάνε να με αντικαταστήσουν;
Με ένα ψεύτη και κλέφτη.
Ξέρεις ότι είχαμε πράγματα που λέγονταν νόμοι;
Ξέρεις; Αυτό ήταν πριν γεννηθείς.
Και αν παραβείς το νόμο, θα τιμωρηθείς.
Όπως ακριβώς θα σε τιμωρήσει τώρα.
Πιάσ' του τα πόδια.
Σας λέω πως δεν έκλεψα!
Δεν θα είσαι πια τόσο γρήγορος.
- Όχι! - Πάρε μια ωραία βαθιά ανάσα.
- Όχι! Όχι! - Αυτό είναι.
Όχι! Σε παρακαλώ! Όχι!
- Μην το παλεύεις, μικρέ. - Θεέ μου, σε παρακαλώ!
- Έτσι είναι απλά η ζωή. - Σε παρακαλώ! Σάρλοτ!
Χομπς!
Τι συμβαίνει;
Δεν είμαι σίγουρος.
Καλύτερα να πάω να ρίξω μια ματιά.
Όχι!
Σαρλότ!
Σάρλοτ!
Όχι!
Σε παρακαλώ, άφησέ με να σηκωθώ. Σε παρακαλώ, λύσε με. Σε παρακαλώ!
Περίμενε! Λύσε με!
Όχι!
Έλα.
Περίμενε.
Όχι. Όχι. Έφυγαν.
Έχουν φύγει.
Πρέπει να φύγουμε τώρα.
Τομ;
Τζόζεφ, εγώ είμαι.
Κάνε στην άκρη.
Πώς διάολο βρέθηκες εδω;
- Είσαι καλά; - Ναι.
Τι συνέβη;
Τρέξαμε μέχρι εδώ.
Είσαι καλά;
Ναι. Ναι. Καλά είμαι.
Εντάξει.
Έφερα...
αυτά για τον μπαμπά.
Τα κατάφερε κανείς άλλος;
Τζόζεφ...
αυτό που έκανα...
Δεν μπορώ...
Δεν μπορώ να το κάνω μόνος μου.
Δεν μπορώ.
Μπαμπά; Μπαμπά!
Μπαμπά, έχουν...
σκάψει κάτω από το σπίτι.
Θα ανέβουν μέσα από τα πατώματα.
Τι θα κάνουμε;
Παλέψτε.
Περίμενε! Πού πηγαίνεις;
Τζόζεφ.
Ήταν εδώ μέσα;
Όχι. Μόνο εγώ.
Πάρε εκείνο το καρότσι από εκεί πίσω.
- Πάρε αυτό, σε παρακαλώ. - Εντάξει.
Ρόκο. Έλα εδώ.
Έλα εδώ, αγόρι μου.
Μείνε εδώ, εντάξει; Να είσαι καλός.
Μείνε. Είναι πολύ επικίνδυνο.
Εντάξει; Να είσαι καλός, εντάξει;
Μείνε, μείνε, μείνε.
Μείνε εδώ.
Πρέπει να μετακινήσουμε αυτό μέσα.
Γιατί;
Πρέπει να με εμπιστευτείς. Εντάξει; Τώρα. Σε παρακαλώ.
Εντάξει. Έτοιμος;
- Το έχεις; - Πάνω!
Εντάξει. Εντάξει.
Χρειάζομαι περισσότερο χρόνο.
Πόσο χρόνο χρειάζεσαι; Μπορούμε να βοηθήσουμε.
Χρειάζομαι 10 λεπτά.
Ναι. Εντάξει.
Εντάξει.
Τι συμβαίνει;
Εντάξει.
Κουνήσου!
Θα μπουν μέσα ανά πάσα στιγμή!
Δεν πειράζει. Τα θέλουμε μέσα στο σπίτι.
- Γιατί; - Έχει ένα σχέδιο.
Εντάξει, Τομ, βοήθησέ με.
Είναι καλό σχέδιο;
Μπαμπά;
Άστο κάτω.
Μπαμπά, έστησα παγίδα. Δεν υπάρχει χρόνος.
Πάμε! Μπαμπά!
Μπαμπά;
Μπαμπά!
Μπαμπά;
- Μπαμπά! - Τζόζεφ, πρέπει να φύγουμε.
Τζο. Πρέπει να φύγουμε.
Είναι εντάξει. Είναι εντάξει.
Τώρα! Πρέπει να φύγουμε!
Εντάξει.
Τράβα το.
Κρατηθείτε! Όχι!
Όχι!
Μπαμπά! Μπαμπά!
Μπαμπά!
Τομ, εδώ.
Γυρίστε πίσω, Τζο! Πηγαίντε στο φορτηγό!
Πάμε.
Πώς παίρνει μπροστά;
Θα γυρίσεις το κλειδί όταν σου πω.
Περίμενε, περίμενε, περίμενε. Πάμε.
- Τώρα; - Ναι!
Γύρνα το, γύρνα το!
Μας έχει μείνει ένα.
Είσαι καλά;
Δείτε.
Θα το ξαναφτιάξουμε.
Δεν θέλω να το ξαναφτιάξω.
Θέλω να φτιάξω κάτι τώρα.
Μου έμαθες τόσα πολλά.
Όλα όσα ξέρω.
Έδωσες ζωή σε έναν κόσμο θανάτου.
Αγάπη σε έναν κόσμο βίας.
Ένα μέλλον σε έναν κόσμο χωρίς ένα.
Θα σε κουβαλάμε μαζί μας όπου κι αν πάμε.
Πάντα.
Το χειρίστηκες πολύ καλά.
Σ' ευχαριστώ.
Λοιπόν... πού πάμε;
Λοιπόν, υπάρχουν έξι φάρμες στην κοιλάδα.
Είναι 23 άτομα, μαζί με εμάς.
Κι αν τους έπιασαν και εκείνους;
Ας ελπίσουμε κάποιος να τα κατάφερε μέσα στη νύχτα.
Εμείς το κάναμε.
- «Εμείς». - Ναι, «εμείς».
Πυροβόλησα, περίπου εκατό από αυτά τα πράγματα.
Μόλις ανατινάξατε το σπίτι σας.
Ο καθένας μπορεί να ανατινάξει το σπίτι του.
Είναι κούλ.
Περίμενε. Περίμενε, περίμενε, περίμενε.
Εντάξει. Δοκίμασέ το τώρα.
Απόδοση διαλόγων: marios2016