Απόδοση διαλόγων: marios2016
Υπάρχει ένα δάσος στα δυτικά της Ιρλανδίας...
όπου δεν φαίνεται σε κανένα χάρτη.
Λένε ότι τραβάει την χαμένη ψυχή, όπως ο σκώρος σε φλόγα.
Κανείς δεν μπορεί να πει ακριβώς αυτό που βρίσκεται μέσα.
Για όσους αναρωτιούνται...
δεν επιστρέφουν ποτέ.
Θα φέρω βοήθεια, αγάπη μου.
Ο Ήλιος μετακινήθηκε.
Απομένουν είκοσι δύο λεπτά.
Έλα. Ακολούθα το φως.
Όχι.
Θεέ μου.
Ω Θεέ μου.
Σκατά!
Είναι αδύνατο!
Σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ!
Θεέ μου!
Βοήθεια! Όχι, όχι! Όχι, όχι!
Όχι, όχι, όχι, σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ! Όχι!
Είναι μια θλιβερή μέρα στην κομητεία Γουίκλοου...
όπου έχουν συγκεντρωθεί διαδηλωτές να αντικρούσουν την υλοτομία...
ενός από μεγαλύτερα εναπομείναντα δάση της Ιρλανδίας.
Τον τελευταίο αιώνα, σχεδόν το 70 τοις εκατό...
των ιερών δέντρων της Ιρλανδίας έχουν περικοπεί...
προκαλώντας ανησυχίες για τις οικολογικές επιπτώσεις.
Ένας περιβαλλοντικός ακτιβιστής από το κολέγιο Τρίνιτι...
περιγράφει την πιο πιεστική ανησυχία...
της ευημερίας των ζώων μέσα σε αυτά τα γηγενή δάση.
Διερωτάται αν ολόκληρα τα οικοσυστήματα...
Το Aquazone Five είναι το καλύτερο στην αγορά.
Χωρητικότητα 64 λίτρων. Αυτοκαθαριζόμενο.
Έλεγχος υγρασίας για να μην πιάνει μούχλα.
Ακόμη έχει ένα σύστημα τροφοδοσίας υψηλής τεχνολογίας.
Δεν θα χρειαστεί να σηκώσετε ούτε δάχτυλο για να έχετε τα πλασματάκια σας ευτυχισμένα.
Μίνα.
Συγνώμη. Αλλά ξέρεις τα ζώα δεν τους αρέσει όταν καπνίζεις.
Σωστά. Λάθος μου.
Μπορείς να μπεις μέσα για ένα λεπτό;
Υπάρχει κάποιος που θέλω να γνωρίσεις.
Ένας Χρυσός Κάνιαρ.
Όμορφη ράτσα.
Εξυπνος. Άγρια πιστός.
Μπορεί να μιλήσει;
Δεν νομίζω.
Τέλος πάντων, υπάρχει ένας ζωολογικός κήπος κοντά στο Μπέλφαστ...
που τον θέλει μέσα στην εβδομάδα.
Πρόκειται για ταξίδι μιας ημέρας.
Συγνώμη που πρέπει να στο ζητήσω αυτή τη στιγμή.
Σου είπα, είμαι καλά.
Μπορώ να τον πάω αύριο.
Μπορεί να είναι ωραίο να ξεφύγεις λίγο, δεν νομίζεις;
Να δεις την ιρλανδική ύπαιθρο.
Ναι.
Η μαμά μου πέθανε.
Σαν σήμερα πριν από δεκαπέντε χρόνια.
Σου το είπε αυτό;
Θα βγω απόψε. Προσπάθησε να μην πεθάνεις.
Πάω έξω. Προσπάθησε να μην πεθάνεις.
Νόμιζα ότι δεν μπορούσες να μιλήσεις, παλιοσκατό.
Δεν είσαι από εδώ.
Είναι τόσο προφανές;
Μια Αμερικανίδα στο Γκαλγουέι είναι δύσκολο να μην την δεις.
Ποιό είναι το όνομά σου;
Καρολάιν.
- Εσένα; - Κόλιν.
Τι κάνεις, Καρολάιν;
- Είμαι χορεύτρια. - Αλήθεια;
Βασικά, μπαλαρίνα.
Με τίποτα. Αυτό είναι πιο κλασσικό.
Έχεις έρθει για κάποια παράσταση;
Την Λίμνη των Κύκνων.
Καρολάιν, η μπαλαρίνα.
Μη με κοιτάς έτσι.
Είναι απλά κάτι που κάνω μερικές φορές, όπως...
το να παίζω με τα ντυσίματα.
Δεν θα σου άρεσα αν ήξερες τον αληθινό μου ευατό.
Λοιπόν, ποια είναι η ιστορία σου;
Από τι τρέχεις να ξεφύγεις;
Μίνα, είμαι η Λούσι. Με θυμάσαι;
Λοιπόν, υποθέτω ότι αποφάσισες να μην έρθεις στο μνημόσυνο της μαμάς.
Ήταν μια όμορφη τελετή.
Η χορωδία τραγούδησε το "Ave Maria."
Υπήρχαν λευκά λουλούδια παντού.
Δεν ήμουν σίγουρη πώς θα το χειριζόντουσαν τα αγόρια...
αλλά είναι μεγάλα τώρα...
και είναι και έξυπνα.
Πρέπει να δεις το πόσο έχουν μεγαλώσει.
Άκου, Μινς, σε ξέρω ότι το μισείς όταν σου κάνω κήρυγμα...
αλλά πραγματικά ανησυχώ για σένα.
Εννοώ, έχουν περάσει 15 χρόνια από τότε που πέθανε.
Κάποια στιγμή, απλά πρέπει να τα αφήσεις όλα να περάσουν.
Μπορείς σε παρακαλώ να με πάρεις πίσω;
Συνεχίστε σε αυτόν τον δρόμο για 106 χιλιόμετρα...
για να φτάσετε στον προορισμό σας.
Δεν ήμουν σίγουρη πώς θα το χειριζόντουσαν τα αγόρια...
αλλά είναι μεγάλα τώρα...
- και είναι και έξυπνα. - Είναι και έξυπνα.
- Πρέπει να δεις το πόσο έχουν μεγαλώσει. - Μεγαλώσει.
Άκου, Μινς, σε ξέρω ότι το μισείς όταν σου κάνω κήρυγμα...
αλλά πραγματικά ανησυχώ για σένα.
Εννοώ, έχουν περάσει 15 χρόνια από τότε που πέθανε.
Κάποια στιγμή, απλά πρέπει να τα αφήσεις όλα να περάσουν.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Αυτό το καταραμένο αυτοκίνητο. Έλα τώρα.
Τι συνέβη;
Προσπάθησε να μην πεθάνεις.
Νομίζω ότι κάποιος μένει εδώ κοντά.
Συμφωνούμε λοιπόν;
Θα περπατήσουμε.
Ναι;
Το αμάξι μου χάλασε. Χρειάζομαι λίγη βοήθεια.
Ναι;
Κάποιος;
Ας επιστρέψουμε στο αυτοκίνητο.
Πού είναι το αυτοκίνητο;
Πού είναι;
Τι συμβαίνει;
Σκατά.
Νομίζω ότι θα σε λέω, Δαρβίνο.
Αν θα πεθάνουμε εδώ μαζί, τουλάχιστον να έχεις και όνομα.
Γεια σου!
Περίμενε!
Σε παρακαλώ, χρειάζομαι βοήθεια!
Υπάρχει κάτι εκεί έξω!
Περίμενε!
Αν νοιάζεσαι για τη ζωή σου, θα πρέπει να τρέξεις.
Πέντε...
Τέσσερις...
Τρία...
Δύο...
Ποιά είναι αυτή; Από πού ήρθε;
Το καημένο πουλί.
Ποιός θα έφερνε ένα πουλί σε ένα μέρος σαν αυτό;
Προσοχέτε τους τρόπους σας, και οι δύο σας.
Τι συμβαίνει; Τι είναι αυτό το μέρος;
Το λέμε Το Κουπ.
Ποιά είσαι εσύ;
Το όνομά μου είναι Μάντλιν.
Το κορίτσι είναι η Κίρα και το αγόρι είναι ο Ντάνιελ.
Είμαστε ακριβώς όπως κι εσύ. Χαμένοι.
Και εσύ;
- Τι; - Ποιά είσαι;
Η Μίνα.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω, Μίνα.
Δεν θέλω να σε τρομάξω, αλλά δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Δεν είναι φρόνιμο να τους κάνουμε να περιμένουν.
Κίρα, μπορείς να σταθείς δίπλα στη Μίνα; Να την κρατήσεις ήρεμη;
Θα τους ενδιαφέρει πολύ κάποια καινούρια.
Περίμενε. Περίμενε.
Τι συμβαίνει;
Μην ανησυχείς. Θα σταθούμε μαζί.
Απλά μείνε πολύ ακίνητη.
Όλα θα πάνε καλά.
Θέσεις, όλοι.
Δεν καταλαβαίνω. Έρχεται κάποιος εδώ;
Τους αποκαλούμε Παρατηρητές.
Έρχονται.
Μίνα, ξέρω ότι πρέπει να είσαι νιώθοντας πολύ φόβο...
αλλά θέλω να ξέρεις ότι θα είσαι μια χαρά.
Θα επιβιώσεις αυτή τη νύχτα.
Οι Παρατηρητές δεν μπορούν να μπουν μέσα. Θέλουν απλώς να σε κοιτάξουν.
Είναι εκεί έξω;
Ναι, είναι. Είναι ένα παράθυρο προς την άλλη πλευρά.
Έρχονται κάθε βράδυ λίγο μετά τη δύση του ηλίου.
Και μας παρακολουθούν μέχρι να ανατείλει ξανά ο ήλιος.
Είναι περίεργο στην αρχή, αλλά θα το συνηθίσεις με τον καιρό.
Είναι εδώ.
Μίνα.
Μίνα, κάνε ένα βήμα μπροστά.
Προχώρα. Είναι εντάξει.
Τι είναι αυτό; Τι κάνουν;
Χειροκροτούν.
Εσένα Μίνα.
Ένα καλωσόρισμα στην παράσταση.
Φεύγουμε, Δαρβίνε.
Πού πας;
Σπίτι.
Δεν θα τα καταφέρεις.
Δεν μπορώ να μείνω εδώ.
Λυπάμαι. Καλή τύχη.
Αφήστε την να φύγει.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι τρελοί.
Προσπάθησε να μην πεθάνεις.
Θα βρω το αμάξι.
Θα το βάλουμε μπροστά και θα είμαστε σπίτι πριν το καταλάβεις.
Μίνα.
Γιατί το έκανες αυτό;
Δεν είσαι ο πρώτη να έχει προσπαθήσει να βγει.
Όλοι προσπαθήσαμε και αποτύχαμε, την μία ή την άλλη στιγμή.
Έλα μαζί μου.
Το δάσος είναι γνωστό πως προκαλέσει παραισθήσεις.
Αν δεν προσέχεις, μπορεί να σε τρελάνει.
Σε αυτά τα δάση, εμείς είμαστε το θήραμα.
Αλλά αν ανοίξεις τα μάτια σου...
μπορείς να μάθεις το πως να διαχειρίζεσαι αυτό το μέρος.
Είναι πινακίδες...
τοποθετημένες σε όλο το δάσος σε έναν σχεδόν τέλειο κύκλο.
Η καθεμία βρίσκεται περίπου μισή μέρα ταξίδι από το Κουπ.
Εάν μείνεις εντός των ορίων...
υπάρχει ελπίδα επιστροφής μέχρι το βράδυ.
Αν όμως επιλέξεις να ξεπεράσεις αυτή την γραμμή...
Δεν υπάρχει γυρισμός.
Ποιός τα έφτιαξε;
Ο Ντάνιελ και η Κίρα τον αποκαλούν, Ο Καθηγητής.
Έλα, Μίνα.
Ο ήλιος περνάει την κορύφωσή του.
Έλα.
Καλησπέρα.
Τι παράσταση έχουμε για εσάς απόψε.
Ο ξένη, η Μίνα, είναι μαζί μας ξανά.
Όλοι αγωνιούμε για να δούμε τι θα κάνει.
Θα φάει το βραδινό της;
Ή θα αρνηθεί το πιάτο της όπως χθες το βράδυ;
Θα ροχαλίζει καθώς κοιμάται;
Και πόσες φορές θα σηκωθεί για να πάει να κατουρήσει στον κουβά;
Ναι. Είμαστε όλοι στο απκορύφωμα των θέσεών μας.
Εντάξει τότε. Ας ξεκινήσουμε.
Τι υποτίθεται πως πρέπει να κάνω;
Απλά να είσαι ο εαυτός σου. Μόνο αυτό θέλουν.
Τους αρέσει όταν χορεύω.
Δώδεκα καυτοί ξένοι...
παγιδευμένοι σε ένα σπίτι.
Ο κόσμος θα παρακολουθεί κάθε τους κίνηση.
Ποιός θα βρει την αγάπη; Ποιός θα τα καταφέρει να βγει;
Σε αυτήν την σεζόν στην Φωλιά της Αγάπης.
i>Γεια σας!
- Με λένε Τζόρτζια. - Τζόρτζια.
- Χαίρομαι που σε γνωρίζω. - Καλώς ήρθες.
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ
Πού είναι τα ποτήρια της σαμπάνιας;
- Με λένε Τζόρτζια. - Τζόρτζια.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Δέκα ώρες και δύο λεπτά ηλιακού φωτός.
Μακάρι να ξαναβρεθούμε πριν σκοτεινιάσει.
Μπορείς να έρθεις μαζί μου.
Δεν θα δαγκώσω.
Prunella vulgaris.
Vulgaris.
Τους φτιάχνω μια αλοιφή με αυτό. Για ανακούφιση από τον πόνο.
Ο Ντάνιελ έχει πονοκεφάλους.
Είναι ένα γλυκό αγόρι. Απλώς χρειάζεται κάποιος να τον φροντίζει.
Είναι αστείο.
Ο Τζον πάντα υπέθεται πως ο Ντάνι μπορεί να με γουστάρει.
Του είπα πως έλεγε ανοησίες.
Ο Τζον είναι ο άντρας μου, παρεμπιπτόντως.
Ήρθαμε μαζί στο δάσος.
Είναι πολύ όμορφος.
Θα το δεις όταν τον γνωρίσεις.
- Πού είναι; - Έφυγε πριν από έξι μέρες.
Αρχικά πίστεψα ότι εκείνος σε έστειλε εδώ.
Δεν γύρισε;
Όχι ακόμα.
Stachys sylvatica.
Καλό για τις φλεγμονές και την αιμορραγία.
Τι θέλουν από εμάς; Οι Παρατηρητές.
Δεν είμαστε σίγουροι.
Η Μάντλιν έχει μια θεωρία...
ότι μόνο βλέποντας έναν θα μπορούσε να τρελάνει έναν άνθρωπο.
Ελα. Θέλω να σου δείξω κάτι.
Θα το κρατήσουμε αυτό μεταξύ μας, εντάξει;
Δεν πρέπει να πάμε κοντά στα λαγούμια.
Είναι σε όλο το δάσος.
Συνδεδεμένα υπόγεια σαν ένα σύστημα τούνελ.
Εκεί πάνε οι Παρατηρητές κατά τις ώρες της ημέρας.
Μερικές φορές μου αρέσει να έρχομαι εδώ έξω και να υπενθυμίζω στον εαυτό μου...
ότι όσο ο ήλιος βγαίνει...
δεν υπάρχει τίποτα να φοβάμαι.
Κίρα, πόσο καιρό είσαι εδώ;
Δεν ξέρω.
Είναι δύσκολο να παρακολουθείς τις ημέρες.
Αλλά όχι πολύ.
Ο Τζον κι εγώ ήμασταν οι τελευταίοι που ήρθαμε.
Πριν από εσένα, δηλαδή.
Αν έπρεπε λοιπόν να μαντέψω, θα έλεγα...
σχεδόν πέντε μήνες.
Μίνα;
Θα πρέπει να ξέρεις πως υπάρχουν μερικοί κανόνες.
- Μην γυρίζεις την πλάτη σου στον καθρέφτη. - Μην γυρίζεις την πλάτη σου στον καθρέφτη.
- Μην ανοίγεις την πόρτα στο σκοτάδι. - Μην ανοίγεις την πόρτα στο σκοτάδι.
- Μην πλησιάζεις τα λαγούμια. - Μην πλησιάζεις τα λαγούμια.
- Μείνε πάντα στο φως. - Μείνε πάντα στο φως.
Είναι σημαντικό να θυμάσαι ότι βρισκόμαστε στο έδαφός τους.
Οι Παρατηρητές μας επιτρέπουν να ζήσουμε γιατί ακολουθούμε τους κανόνες τους.
Φιλιά με δύο κορίτσια μου αρέσουν περισσότερο.
Εντάξει...
- Θεέ μου, το κάνουν. - Είμαι σοκαρισμένος!
Η Κλόι είναι ακριβώς έτσι, τόσο απαλή.
Όπως όταν κλειδώναμε τα χείλη μας...
ένιωθε λες και το σύμπαν μόλις συγκρούονταν.
Το ένιωσα σωστό, ξέρετε τι εννοώ;
Και πάω στοίχημα πως τα σπάει στο κρεββάτι.
Λοιπόν, έχει αυτό το βλέμμα...
αυτό το σχεδόν άγριο βλέμμα.
Και νομίζω ότι θα μπορούσαμε να ταιριάξουμε, οπότε...
"Ποιό αγόρι είναι το πιο ενοχλητικό στη Φωλιά;»
Συγνώμη, μωρό μου.
Τζόρτζια!
Ξέρεις ότι σε αγαπώ.
Ακίνητη, Μίνα.
Κάτσε ακίνητη.
Απλά άφησέ τους να σε δουν.
Από τότε που έφυγε ο Τζον, κυνηγάω μόνος μου.
Όλοι έχουμε έναν ρόλο να παίξουμε.
Δουλεύουμε μαζί για να επιβιώσουμε.
Η Μάντλιν δίδασκε σε κάποιο πανεπιστήμιο.
Γι' αυτό νομίζει ότι ξέρει τα πάντα.
Ξέρω ότι μπορεί να γίνει λίγο έντονη, αλλά...
είναι εδώ πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε από εμάς.
Πόσο καιρό είσαι εδώ, Ντάνιελ;
Οκτώ μήνες, τρεις μέρες.
Οκτώ μήνες, και δεν έχεις δει ποτέ κάποιον;
Δεν έχεις δει ποτέ κάποιο Παρατηρητή;
Φυσικά και όχι.
Κανείς δεν βλέπει ένα Παρατηρητή και να επιβιώνει.
Σου το είπε η Μαντλίν;
Δεν την πιστεύεις;
Όχι.
Νομίζω πως ούτε κι εσύ την πιστεύεις.
Μίνα.
Αυτή είναι μια κακή ιδέα.
Αυτή είναι μια πολύ κακή ιδέα.
Περίμενε! Είναι ενάντια στους κανόνες!
Μπορείς να επιστρέψεις πίσω στο Κουπ.
Πες στην Μάντλιν πως με έχασες στο δάσος.
Συνέχισε να ζεις με τους κανόνες της.
Αλλά δεν θέλεις να μάθεις τί είναι;
Τι βλέπεις;
Τίποτα ακόμη.
Μην πατάς έξω από το φως του ήλιου, Μίνα.
Σοβαρά, μείνε στο φως.
Το έχεις;
Το έπιασα.
Ντάνιελ.
Ντάνιελ!
Άϊνριοχταν.
Ντάνιελ!
Πες μου ξανά που τα βρήκες όλα αυτά;
Έξω από το σημείο του Ντάνι, κρυμμένο κάτω από έναν μεγάλο βράχο.
Είπες ότι δεν υπήρχε περίπτωση...
να μπορούσαμε να τα καταφέρουμε μέχρι τη δύση του ηλίου.
Όχι με τα πόδια.
Αυτό αλλάζει τα πάντα, έτσι δεν είναι;
Ίσως.
Παιδιά, ελάτε εδώ.
Είδες κάτι σήμερα, έτσι δεν είναι;
Κάτι που σε τρόμαξε.
Όχι.
Τι ήταν;
Τι είδες;
Τίποτα.
Ειλικρινά.
Τα ηλεκτρονικά δεν δουλεύουν εκεί έξω...
αλλά κατά κάποιο τρόπο δουλεύουν εδώ μέσα.
Ο καθηγητής πρέπει να έχει δημιουργήσει κάποιου είδους πηγή ενέργειας.
Η καλύτερη μαντεψιά μου είναι πως βρίσκεται από κάτω μας.
Αυτό είναι φανταστικό, Ντάνιελ.
Κάμερα Επιτήρησης.
Φαντάζομαι πως αν την τοποθετήσουμε έξω απόψε...
Θα μπορέσουμε να δούμε τους Παρατηρητές.
Πού είναι; Θα έπρεπε να είναι εδώ μέχρι τώρα.
Θα έρθουν. Πάντα έρχονται.
Απλά συμπεριφερθείτε σαν να είναι όλα φυσιολογικά, εντάξει;
Το άκουσε κανείς αυτό;
Ακούστηκε σαν...
Κάποιος είναι στην πόρτα.
Μου κουνήσει κανείς ούτε μυ.
Κάποιος είναι εκεί έξω.
Αδύνατο.
Κανείς δεν μπορεί να επιβιώσει στο δάσος μετά την δύση του ηλίου.
Αυτό είναι ένα κόλπο.
Μίνα, ξέρω ότι λες ψέματα για το που βρήκες αυτό το ποδήλατο.
Θέλω να είσαι ειλικρινής μαζί μου.
Παραβίασες τους κανόνες;
Θεέ μου.
Περίμενε.
Τζον; Εσύ είσαι;
Ναι, αγάπη μου. Σε παρακαλώ, άνοιξε την πόρτα.
Επέστρεψε. Ο Τζον επέστρεψε.
Είσαι πιο έξυπνη από αυτό, Κίρα.
- Κίρα. - Σου είπα ότι θα επιστρέψει.
Έρχονται, αγάπη μου.
- Πρέπει να με αφήσεις να μπω. - Τζον, ανοίγω την πόρτα...
Δεν ανοίγουμε την πόρτα μετά τη δύση του ηλίου.
Ότι και αν γίνει. Αυτός είναι ο κανόνας.
Οι κανόνες δεν έχουν πια σημασία, ο άντρας μου είναι απέξω.
Αγάπη μου, δεν θέλω να σε τρομάξω αλλά έχω χτυπήσει.
Πολύ άσχημα. Σε παρακαλώ.
Οι Παρατηρητές παίζουν μαζί μας, ρίχνοντάς μας δόλωμα.
- Όχι εγώ... - Αυτό είναι κόλπο.
Όχι, ξέρω τη φωνή του άντρα μου. Αυτός είναι.
Ακόμα κι αν δεν είναι ο Τζον...
αν υπάρχει κάποιος εκεί έξω πρέπει να τον βοηθήσουμε.
Δεν ανοίγουμε την πόρτα για κανέναν!
Μίνα;
Τζον, περίμενε μισό λεπτό, αγάπη μου.
Πες μου τι έκανες. Πες μου που πήγες.
Κατέβηκα σε ένα λαγούμι.
Θεέ μου.
Δεν ήταν μόνη της. Την βοήθησα εγώ.
Ο Ντάνιελ ενεργεί με παρόρμηση.
Ήξερες ότι θα σε ακολουθούσε. Τον χρησιμοποίησες.
Δεν με ξέρεις.
Σε βλέπω, Μίνα.
Είσαι θυμωμένη και είσαι εγωίστρια.
Συμπεριφέρεσαι σαν παιδί.
Δεν πρέπει να είμαι εδώ, και δεν θα μείνω εδώ.
Το κατάλαβες;
Εγώ είμαι αυτή που θα βγει έξω.
Σώπασε. Απλά σωπάστε όλοι.
Ο άντρας μου είναι έξω και ανοίγω την πόρτα.
Σταμάτα, περίμενε.
Περίμενε μόνο ένα δευτερόλεπτο.
Ρώτησέ τον κάτι που μόνο αυτός θα ήξερε.
Αγάπη μου, σε παρακαλώ.
Γιατί;
Τώρα δεν είναι η ώρα να σταματήσεις να με εμπιστεύεσαι. Απλά κάνε το.
Τζον;
Λυπάμαι πολύ, γλυκιέ μου.
Τι βιβλίο διαβάζω;
Τζον;
Ποιό βιβλίο;
Δεν ξέρω.
Ναι, ξέρεις. Το ξέρεις, μωρό μου.
Το αγοράσαμε σε εκείνο το όμορφο βιβλιοπωλείο στο Δουβλίνο.
Ήξερες ότι θα μου άρεσε.
Μου είπες πως σου θύμιζε εμένα.
Αγκάλιασε με, σε παρακαλώ.
Απλά άφησέ με να μπω μέσα για να σε αγγίξω.
Κάτι δεν πάει καλά μαζί του.
Κίρα, οι Παρατηρητές δεν λυπούνται την ανθρώπινη ζωή.
- Δεν το ξέρεις αυτό. - Είναι εκεί έξω μαζί του, Κίρα.
Οι Παρατηρητές είναι εκεί έξω.
Έρχονται εδώ κάθε βράδυ, Κίρα.
Κάθε βράδυ.
Γιατί απόψε να είναι εξαίρεση;
Μπορώ να τους ακούσω.
Έρχονται.
Τζον, υπάρχει μια κάμερα στα πόδια σου.
Κίρα.
Θέλω να την σηκώσεις...
θέλω να την φέρεις στο πρόσωπό σου...
ώστε οι άλλοι να δουν πως είσαι εσύ και ότι είσαι μόνος σου.
Και μετά να μπορώ να ανοίξω την πόρτα και να μπορείς να μπεις μέσα.
Κίρα!
Βοηθήστε με...
Τζον; Τζον, γύρνα πίσω!
Αφήστε τον άντρα μου να φύγει!
Τζόνι...
Συγνώμη.
Έρχονται! Πάρτε θέσεις.
Τι κάνουν;
Προσπαθούν να μπουν μέσα.
Αν σπάσει το τζάμι, τελειώσαμε.
Καταλαβαίνετε τι λεω;
Ελάτε πίσω μου.
Θα βρούμε άλλη διέξοδο.
Τελειώσατε με το να παραβιάζετε τους κανόνες;
Μίνα! Λούσι!
Μίνα, δεν είναι η πιο όμορφη μέρα;
Ναι, μητέρα.
Πού είναι η αδερφή σου;
Εδώ είμαι.
Ελάτε κορίτσια.
Αισθάνομαι σαν να θέλω να οδηγήσω.
Μίνα, σε παρακαλώ κλείσε το παράθυρό σου.
Τα μαλλιά μου θα χαλάσουν.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορείς απλώς να ακολουθήσεις τους κανόνες.
Προσπαθείς να με νευριάσεις; Στο είπα μια φορά.
Με τρελαίνεις, το ξέρεις αυτό;
Αρκετά!
Σε μισώ, σε μισώ!
Τι κάνεις; Είσαι τρελή;
Τι συμβαίνει;
Ήρθε ο χειμώνας...
και το δάσος έπαιζε με το μυαλό μας.
Η απόδραση δεν φαινόταν πλέον σαν επιλογή.
Οι μέρες ήταν μικρότερες, το κρύο ήταν βάναυσο.
Όλοι είχαμε αρχίσει να σπάμε.
Βιάσου, Ντάνιελ. Το φως της ημέρας πέφτει.
Πάω όσο πιο γρήγορα μπορώ.
Έχεις γίνει αδέξιος και αδύναμος.
Θα πεινάσουμε όλοι αν δεν πιάσεις κάτι σύντομα.
Εντάξει.
- Ντάνιελ! - Εντάξει!
Βιάσου.
Είσαι καλά;
Έχεις φάει τίποτα σήμερα;
Ο Ντάνι και η Μάντλιν τσακώθηκαν πάλι.
Δεν αντέχω να τους ακούω να τσακώνονται.
Το ζευγάρι που αποφασίσαμε να στείλουμε σπίτι...
είναι ο Ντομ και η Τάνια.
Θεέ μου.
Κόρτνεϊ, όχι, το κεφάλι μου είναι χάλια, συγνώμη.
Ποτέ δεν είναι εύκολο να βλέπεις κάποιον να φεύγει.
Αλλά όσο χάλια κι αν είναι...
έχω ρίξει τα δάκρυά μου.
Ξέρεις πώς είναι. Η παράσταση πρέπει να συνεχιστεί.
- Σας αγαπάμε παιδιά. - Τόσο πολύ.
- Σας αγαπάμε. - Σ' αγαπώ.
- Λυπάμαι, παιδιά.
Κίρα!
Κίρα, πού είσαι;
Κίρα!
Είναι σχεδόν ηλιοβασίλεμα, Κίρα. Τι κάνεις;
Ήταν εκεί εκείνο το βράδυ.
Λίγα εκατοστά μακριά μου.
Αλλά το νιώθω τώρα.
Ξέρω ότι χάθηκε.
Δεν σκέφτεσαι λογικά.
Κανείς μας.
Θα έπρεπε να είμαι μαζί του, δεν θα έπρεπε;
- Αν τον έσυραν εκεί κάτω. - Μην είσαι ανόητη.
Δεν νομίζω ότι είμαι ανόητης.
Ο Ντάνιελ.
Κυνηγούσε με τη Μάντλιν. Δεν έπρεπε να τους αφήσω μόνους.
Ντάνιελ!
Τι κάνεις;
Ο μικρός έχει χάσει τα μυαλά του.
Λύσε με, Ντάνιελ.
Οι κανόνες είναι δικοί μας τώρα.
Περίμενε, Ντάνι.
Απλά μίλα μου. Περίμενε!
Σου είπα κάποτε ότι αυτό το δάσος βγάζει το χειρότερο από όλους μας.
Πρέπει να επιστρέψουμε στο Κουπ, τώρα.
Ντάνι. Ντάνιελ!
Ντάνιελ, μην το κάνεις αυτό. Σε παρακαλώ.
Θεέ μου.
Άνοιξε την πόρτα, Ντάνιελ.
- Ντάνι. - Όχι.
Άνοιξε την πόρτα, Ντάνιελ!
Δεν ανοίγουμε την πόρτα για κανέναν, ότι κι αν γίνει.
Ο ήλιος δύει, Ντάνιελ.
Έπρεπε να την είχες αφήσει εκεί έξω, Μίνα.
Πάμε.
Πρέπει να του μιλήσουμε. Απλώς προσπαθεί να μας τρομάξει.
Μην υποτιμάς τον θυμό του.
Ντάνι. Γιατί το έκανες αυτό;
Κάτι έπρεπε να αλλάξει.
Έλα, Κίρα. Οι Παρατηρητές θα είναι εδώ σύντομα.
Κοίτα.
Σαπίζει.
Ας ελπίσουμε να αρκεί ώστε να καλύψει την μυρωδιά μας.
Ο κανόνας είναι, Όλοι μέσα μέχρι το ηλιοβασίλεμα.
Όλοι μας, στο φως.
Πού είναι;
Θα έρθουν, πάντα έρχονται.
Μην κουνηθείς, θα είναι εντάξει.
Δεν είναι εδώ! Δεν είναι εδώ μαζί μας!
Μας ψάχνουν.
Πάμε.
Ντάνιελ!
Ντάνι!
Άνοιξε την πόρτα, Ντάνιελ.
Ντάνι, σε παρακαλώ!
Δεν έχουμε πολύ χρόνο. Το καταλαβαίνεις;
- Ντάνιελ! - Ντάνιελ, σε παρακαλώ, άκουσέ με.
Ξέρω ότι είσαι θυμωμένος.
Σου είπα ποτέ για την αδερφή μου;
Το όνομά της είναι Λούσι.
Προσπαθεί να τηλεφωνήσει.
Η μαμά μας πέθανε όταν ήμασταν μικρές.
Δεν το είπα ποτέ σε κανέναν, αλλά ήταν δικό μου λάθος.
Δεν νομίζω πως είμαι καλός άνθρωπος, Ντάνιελ.
Αλλά εσύ είσαι.
Και δεν ξέρεις ένα πράγμα σαν κι αυτό το τι θα σου κάνει.
Θα σε στοιχειώσει για την υπόλοιπη ζωή σου.
Σε παρακαλώ, Ντάνι, δεν θέλω να πεθάνω.
Σε παρακαλώ.
Πόσο ανόητος μπορείς να είσαι;
- Μείνε μακριά από μένα. - Έπρεπε να σε είχα σκοτώσει εδώ και μήνες.
Έλα, άσε τον ήσυχο.
Έρχονται!
Έχουμε παραβιάσει πάρα πολλούς κανόνες.
Μπροστά στον καθρέφτη όλοι τώρα.
Σας είπα ότι δεν θα σας έλεγα ποτέ ψέματα και ειλικρινά δεν σας έχω πει ποτέ.
Υπάρχουν όμως κάποιες αλήθειες που ήλπιζα πως θα σας προστάτευα από αυτές.
Δίδασκα ιστορία εκεί έξω.
Λαογραφία, μυθολογία. Τέτοια πράγματα.
Σε αντίθεση με εσάς, εγώ ήρθα εδώ γιατί το ήθελα.
Ήξερα τι υπήρχε μέσα.
Ήταν ένα βράδυ που είδα έναν από αυτούς για πρώτη φορά...
και κατάλαβα πόσο σοβαρός είναι ο κίνδυνος αυτού του μέρους.
Έχεις δει έναν;
Κυνηγούσα μόνη μου εκείνες τις μέρες.
Ο ήλιος έδυε καθώς έτρεχα πίσω στο Κουπ.
Είχα φτάσει πολύ κοντά.
Τότε άκουσα κάτι.
Όταν πέρασα μέσα από τα δέντρα, λοιπόν...
νόμιζα ότι τελικά έχασα το μυαλό μου.
Τι ήταν; Τι είδες;
Είδα...
τον εαυτό μου.
Όχι το τέλειο αντίγραφο.
Όλα ήταν κάπως... κλειστά.
Και ήταν πιο μακρύ, πιο αδύνατο.
Αυτό δεν είναι δυνατό.
Οι Παρατηρητές είναι ένα πολύ αρχαίο είδος.
Πλάσματα των θρύλων και της παράδοσης.
Του πρσφωνούν με πολλά ονόματα.
Οι Αλλαγές.
Οι Φτερωτοί Άνθρωποι.
Οι Νεράιδες.
Νεράιδες;
Ναι. Γι' αυτό μας παρακολουθούν.
Μας μελετούν...
για να μπορέσουν να γίνουν εμείς.
Είμαστε τα παιχνίδια τους, οι μούσες τους.
Και γι' αυτό δεν θα μας αφήσουν ποτέ να φύγουμε.
Τζζον;
Λυπάμαι πολύ, γλυκιέ μου.
Τι βιβλίο διαβάζω;
Είναι ένα από αυτά;
Δολοπλόκα θηρία, έτσι δεν είναι;
Εφιάλτες. Όλοι τους έχουμε εδώ πέρα.
Έλα να κοιμηθείς κοντά μας.
Καλό απόγευμα.
Τι παράσταση έχουμε για εσάς απόψε.
Ναι. Όλοι αγωνιούμε για να δούμε τι θα κάνει.
Ντάνιελ.
Ντάνιελ!
Θα μπουν μέσα.
Η πόρτα δεν πρόκειται να τους κρατήσει.
Προσπάθησε να μην πεθάνεις.
Όπως, αυτή μόλις είδα αυτό το βλέμμα.
Τι είναι αυτό;
Θεέ μου.
Πρόσεχε!
Υπάρχει κάτι από κάτω.
Το έχει ξαναδεί κανείς αυτό;
Όχι!
Τι κάνουμε;
Θεέ μου.
Θα σπάσουν το τζάμι!
Αν νοιάζεσαι για τη ζωή σου, θα πρέπει να τρέξεις.
Δεν θα έπρεπε να είμαι εδώ.
Εγώ είμαι αυτή που θα βγει έξω.
Είναι μια πόρτα!
- Άνοιξέ την. - Περίμενε! Περίμενε!
Πηγαίνω κάτω.
Δώστε μου το πουλί μου.
Αυτό ήταν από κάτω μας όλη την ώρα!
Δείτε όλο αυτό το φαγητό!
Μπορούμε να ζήσουμε έτσι για χρόνια. Τέρμα πια το κυνήγι.
Μοιάζει λες και κάποιος τα μελετούσε.
Υποθέτω ότι δεν ξέρεις τα πάντα, Μάντλιν.
Μπορείς να πιάσεις σημα;
Δεν νομίζω.
Καθηγητής Ρόρι Κιλμάρτιν.
24 Σεπτεμβρίου 2009.
Αυτός είναι. Ο Καθηγητής.
Σήμερα σηματοδοτείται η αρχή...
το μεγαλύτερο μου, το πιο μοναδικό μου επίτευγμα.
Στο αδιαπέραστο μου φρούριο...
εδώ στο κέντρο του οικοτόπου τους.
Το αποκαλώ... Χώρα των Θαυμάτων.
Έρχονται και με βλέπουν κάθε βράδυ όπως νόμιζα ότι θα έκαναν.
Απλώς στέκονται εκεί στο τζάμι και με παρακολουθούν.
Εντελώς ακίνητοι.
Είναι σχεδόν λες και δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά.
Είναι γοητευμένοι μαζί μου.
09:00.
Χθες το βράδυ ήταν η χειρότερη νύχτα μέχρι τώρα.
Με κυριαρχούν.
Στην αρχή, έκαναν μεγάλα λάθη.
Πήραν λάθος τις αναλογίες των ματιών μου.
Έκαναν λάθος υπολογισμό στον αριθμό των δακτύλων μου.
Αλλά οι Παρατηρητές τώρα μαθαίνουν γρήγορα.
Νομίζω ότι μπορεί να χρειαστεί να ενισχύσω το τζάμι.
Εδώ και χρόνια, οι συνάδελφοί μου με κορόιδευαν...
καθώς σχεδίαζα σχολαστικά την δημιουργία της Χώρας των Θαυμάτων.
Οι μηχανές δεν θα λειτουργούσαν μέχρι που είχα μια γεννήτρια.
Έπρεπε λοιπόν να βασιστώ στη χειρωνακτική εργασία.
Δεκατρία την ημέρα.
Ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο. Αυτός ήταν ο κανόνας.
Άνδρες από γειτονικές πόλεις και χωριά.
Άνδρες χωρίς χρήματα, χωρίς οικογένεια.
Και στο τέλος κάθε μέρας...
τους προέτρεπα να φάμε βραδινό έξω καθώς εγώ...
ήσυχα κι αθόρυβα έμπαινα στο καταφύγιο...
σφράγιζα την καταπακτή...
περιμένοντας να σταματήσουν οι κραυγές τους.
Αυτό το μέρος χτίστηκε από το αίμα αθώων ανθρώπων.
Όλοι μάλλον θυσιάστηκαν στο κυνήγι της γνώσης.
Θεέ μου.
Ένας από αυτούς μου εμφανίστηκε σήμερα...
με τη μορφή ενός παιδιού.
Ένα κοριτσάκι με κόκκινα μαλλιά.
Αυτό το πλάσμα ήταν διαφορετικό από τα άλλα.
Ταξίδευε μόνο του.
Φαινόταν περίεργο, αθώος ακόμη.
Φανταστείτε να μπορούσατε να έχετε πρόσβαση σε αυτή την διεστραμμένη δύναμη.
Την δύναμη του διπλασιασμού.
Φανταστείτε τι θα μπορούσε να κάνει κανείς.
Θα μπορούσε να εξαπατήσει ακόμη και τον θάνατο.
Να ξεγελάσει και τον θάνατο; Τι εννοεί;
Είναι τρελός.
Απίστευτο.
Έκανα το αδύνατο.
Δεν θα σου κάνω κακό.
Είναι εντάξει.
Εσύ κι εγώ θα γίνουν υπέροχοι φίλοι.
Θεέ μου, είσαι υπέροχος.
Πώς σε λένε;
Έλα.
Δεν χρειάζεται να το δούμε αυτό.
Τριακόσιες μέρες εδώ.
Σκέφτηκα τον εαυτό μου...
σαν κάποιου είδους οραματιστή.
Αλλά τώρα, όταν βλέπω τον εαυτό μου στον καθρέφτη στον επάνω όροφο...
απωθούμαι από αυτό που βλέπω.
Μου έγδυσαν όλη την ανθρωπιά.
Το πλάσμα που λάτρεψα τόσο πολύ...
με περιμένει στον επάνω όροφο.
Μια σφαίρα στην καρδιά θα πρέπει να αρκεί.
Τότε μία για μένα.
Το σκάφος πρέπει να είναι εκεί που το άφησα, έτσι δεν είναι;
Στο ποτάμι, μετά το 134...
όπου τα πουλιά αφήνουν το δάσος.
Το ξέρω τώρα πως αυτό δεν προοριζόταν ποτέ για μένα.
Αν βρείις τον δρόμο σου εδώ...
πήγαινε στο σκάφος.
Ακολούθησε τα πουλιά.
Πήγαινε στο γραφείο μου στο πανεπιστήμιο...
και κατέστρεψε ότι βρεις.
Μερικά πράγματα είναι για να μένουν στο παρελθόν.
Όσο για μένα...
υπάρχει κάποιος που πρέπει να πάω να δω.
Θα φύγουμε αύριο.
Τι κάνεις;
Λοιπόν, αν αυτή είναι η τελευταία μας νύχτα εδώ...
θα χορέψουμε.
Με την καμία.
Ελάτε.
Ελάτε!
Είσαι τόσο χάλια.
Έλα.
Όχι, δεν θέλω να χορέψω.
Είσαι καλός.
Ναι.
Ο μπαμπάς ήταν μέθυσος.
Το ξέρεις αυτό;
Μου έσπασε την μύτη δύο φορές.
Μου έσπασε μερικά πλευρά.
Συνήθως λιποθυμούσε στον καναπέ.
Έτσι ένα βράδυ έφυγα.
Πήρα τα κλειδιά της μηχανής του, κι έφυγα.
Σκέφτηκα ότι αν έμενα...
νομίζω πως θα τον είχα σκοτώσει.
Ντάνιελ.
Αν φύγουμε από εδώ...
τότε μπορείς να έρθεις να μείνεις μαζί μου.
Εντάξει;
Όλοι έτοιμοι;
Είναι ώρα να φύγουμε.
Το δάσος θα κάνει ότι περνάει από το χέρι του...
για να μας κρατήσει μέσα.
Να μας αποσπάσει την προσοχή από το μονοπάτι μας.
Να θυμάστε τι είναι αληθινό και τι όχι.
Κινούμαστε μαζί ως ένα.
Αυτό είναι.
Χωρίς γυρισμό.
Έλα, Δαρβίνε.
Θα ακολουθήσουμε την πορεία σου.
Υπάρχει κάτι εκεί. Εκεί μπροστά.
Τι είναι αυτό;
Απίστευτο.
Αυτό πρέπει να είναι εκεί όπου οι νεράιδες φυλακίστηκαν.
Λέγεται ότι κάποτε έζησαν ανάμεσά μας ως θεοί...
η γέφυρα ανάμεσα στη φύση και τον άνθρωπο.
Όμως με την πάροδο του χρόνου, η δύναμη των αλλαγών...
άρχισε να μας τρομάζει.
Οι άνθρωποι και οι Νεράϊδες ήταν σε πόλεμο.
Εξορίστηκαν σε έναν τάφο βαθιά κάτω από τη γη...
σφραγισμένο από μια μεγάλη πόρτα...
που τις εμπόδιζε από το να επιστρέψουν πίσω από εκεί που ήρθαν.
Για αιώνες, προσπαθούσαν με νύχια και δόντια να βγουν στην επιφάνεια...
απλά για να ανακαλύψουν ότι είχαν χάσει τα φτερά τους κι η μαγεία τους...
και δεν θα μπορούσε ποτέ να φύγει αυτό το δάσος.
Πρέπει να συνεχίσουμε να περπατάμε.
Κάνει τόσο κρύο.
Θα τα καταφέρουμε. Μείνε μαζί μας.
Λούσι, πας πολύ γρήγορα.
Νυχτώνει, Μάντλιν.
Έχουμε ακόμα χρόνο.
- Δεν θα τα καταφέρουμε ποτέ. - Πρέπει.
Μείνετε κοντά όλοι. Μείνετε κοντά.
Συνεχίστε να περπατάτε.
Θα είμαστε εκεί όπου να' ναι. Μπορώ να το νιώσω.
Ανα πάσα στιγμή.
Πρέπει να τρέξουμε. Πάμε.
Συνεχίστε να περπατάτε.
Μην κοιτάτε πίσω.
Σχεδόν φτάσαμε.
- Ντάνι, βιάσου! - Μη σταματάς!
Νάτο.
Είμαστε έξω.
Στα αλήθεια τα καταφέραμε. Τα καταφέραμε!
Να το σκάφος.
Πάμε, πάμε!
Ντάνιελ!
Περιμένετε!
Ντάνιελ.
- Δεν μπορώ να βγάλω την αλυσίδα. - Έρχομαι.
Περίμενε, πού είναι ο Ντάνιελ;
Τζον.
Τζον, η Κίρα ανησυχεί.
Ντάνιελ, δεν είναι ο Τζον!
- Η Κίρα θα είναι τόσο χαρούμενη. - Δεν είναι αυτός!
Ντάνιελ, σε παρακαλώ, Πάρε με μαζί σου.
- Θεέ μου, δεν μας ακούει. - Πάω να τον φέρω!
Δεν έχουμε χρόνο.
Ντάνιελ! Τρέχα! Δεν είναι ο Τζον!
Έλα, τζον, σήκω.
Ντάνιελ!
- Μπείτε στη βάρκα! - Ντάνιελ, τρέχα! Ντάνιελ!
Ντάνιελ!
Θα περιμένουμε όσο μπορούμε. Μπείτε στη βάρκα.
Κοιτάξτε από την άλλη. Από την άλλη.
Μπορούν να κολυμπήσουν;
Δεν μπορούν να φύγουν από το δάσος.
- Είσαι σίγουρη; - Είμαι σίγουρη.
Ξυπνήστε.
Είστε καλά, κυρίες;
Πού πάει αυτό το λεωφορείο;
Αυτό το λεωφορείο πηγαίνει μέχρι το Γκάλγουεϊ.
Μπορείτε να μας πάτε εκεί;
Με συγχωρείτε, κύριε.
Μπορείτε να το δυναμώσετε;
Θα πάω αύριο στο πανεπιστήμιο...
και θα κάνω αυτό που ζήτησε Κιλμάρτιν ώστε...
να μπορέσουμε να τα αφήσουμε πίσω μας όλα αυτά.
Εντάξει.
Λούσι.
Τι συνέβη;
Τι συμβαίνει με τη μαμά;
Μίνα, γιατί το έκανες αυτό;
Μαμά. Μαμά, σε παρακαλώ.
Λοιπόν, κανονικά, θα είχαν αδειάσει το γραφείο του.
Και α είχε δοθεί σε κάποια τάξη ή κάτι τέτοιο.
Αλλά μια ομάδα μαθητών ξεκίνησε ένα έρανο...
για να κρατήσει την έρευνα του θείου σου όπως ήταν.
Λένε ότι πίστευε πραγματικά σε όλα αυτά.
Τα πίστευε.
Νάτος.
Ο γέρος θείος Ρόρι.
Θα είμαι έξω αν χρειαστείς κάτι.
Άρθρο 14...
Ντοκουμέντα από τα αρχεία του πανεπιστημίου.
Ένα λεπτομερή αρχείο της προπολεμικής εποχής.
Μια εποχή πριν οι Νεράϊδες γίνουν άγρια θηρία χωρίς φτερά.
Η ζωή με τις νεράιδες ήταν μια χρυσή εποχή στα χρόνια του ανθρώπου.
Ζούσαν ανάμεσά μας ως προστάτες, φίλοι, ακόμη και σύντροφοι.
Αυτά τα ημίαιμα παιδιά ...
γεννημένα από άνθρωπο και από νεράιδα, άλλαξαν τα πάντα.
Ήταν ιδιαίτερα επιδέξια στην τέχνη της μεταμόρφωσης.
Μπορούσαν να μιμηθούν ακόμα κι αυτούς που είχαν πεθάνει.
Αλλά όταν οι άνθρωποι καταράστηκαν και εξόρισαν τις νεράιδες...
τι απέγιναν τα ημίαιμα;
Η ιστορία θεωρεί πως η γραμμή αίματος τους έχει εξαφανιστεί.
Αλλά δεν έχει ακόμη αποδειχθεί.
Με τη δύναμή τους...
σκέψου τι θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε.
Ποιόν θα μπορούσαμε να φέρουμε πίσω.
Φεύγω για το δάσος σε μία εβδομάδα από σήμερα.
Ναι, νομίζω ότι αυτό είναι. Ευχαριστώ.
Γεια σου.
Γεια.
Πρέπει να σου δείξω κάτι.
Εντάξει.
Το γραφείο του Κιλμάρτιν είχε μείνει εντελώς όπως ήταν.
Εντελώς ανέγγιχτο.
Υπήρχαν πολλά χαρτιά σχετικά με το Κουπ, τους Παρατηρητές, το δάσος.
Πήρα όσα περισσότερα μπορούσα.
Και βρήκα αυτά.
Δεν καταλαβαίνω, αυτή είναι η...
Η Μάντλιν.
Ρώτησα στη ρεσεψιόν και...
ο Ρόρι Κιλμάρτιν ήταν παντρεμένος με μια γυναίκα.
Το όνομά της ήταν Μάντλιν.
Θα μας το έλεγε αν ήταν γυναίκα του.
Υπάρχει και κάτι ακόμα.
Τι είναι αυτό;
Είναι μια νεκρολογία.
Η Μάντλιν Κιλμάρτιν, η γυναίκα στις φωτογραφίες...
έχει πέθανε.
Το 2001, από καρκίνο του πνεύμονα.
Όχι.
Είχε ένα από αυτά εκεί κάτω μαζί του στο καταφύγιο.
- Ίσως υπήρχε λόγος. - Είναι αδύνατο.
Τον ακούσαμε να το σκοτώνει, έτσι δεν είναι;
Ήξερε τι μπορούσαν να κάνουν, ότι μπορούσαν να αλλάξουν μορφή.
Ίσως νόμιζε πως μπορούσε να φέρει πίσω την γυναίκα του.
Ότι μπορούσε να φτιάξει μια νέα Μάντλιν.
Μα δεν μπορούν να περπατήσουν στο φως του ήλιου.
Θα πρέπει να είναι διαφορετική από τους άλλους.
Είναι μια από αυτούς, Κίρα.
Η Μάντλιν είναι παρατηρητής.
Πού είναι; Δεν θα έπρεπε να είναι εδώ μέχρι τώρα;
Θα έρθει.
Πάντα έρχονται.
Φέραμε ένα τέρας εδώ έξω, Κίρα.
Πρέπει να την στείλουμε πίσω.
Είναι τόσο ήσυχα.
Ποιός είναι;
Δεν είσαι η Κίρα;
Δεν μπόρεσα να το κατάλαβω καλά. Αλλά θα το κάνω εν καιρώ.
Είσαι εδώ για να μας σκοτώσεις;
Είμαι εδώ για να γίνω εσύ.
Μάντλιν.
- Μίνα; - Τρέξε, Κίρα!
Γλυκιά μου.
Κάποτε ήμασταν σαν θεοί.
Είναι εξαιτίας των ανθρώπων...
που πνιγόμασταν κάτω από την βρωμιά για αιώνες.
Να πνιγόμαστε, να σπάμε...
αναγκασμένοι να σερνόμασταν μέσα από τη γη σαν ζωύφια.
Δεν είσαι διαφορετική, Μίνα.
Ελέγχεσαι από το μίσος σου, τη ζήλια σου.
Δεν μπορώς να σου έχω εμπιστοσύνη τώρα που ξέρεις το μυστικό μου.
Δεν θα το πω σε κανέναν, το υπόσχομαι.
Δεν θα σου έκανα ποτέ κακό, Μάντλιν.
Οι άνθρωποι μας έχουν δώσει στο πρελθόν υποσχέσεις.
Μας φρόντιζες. Μας προστάτευες.
Ήμασταν σαν οικογένεια στο Κουπ.
Ήσασταν τα κατοικίδια μου.
Σας μελετούσα από κοντά.
Αυτό δεν είναι αλήθεια.
Σε ξέρω, Μαντλίν.
Σου είμαι ευγνώμων, Μίνα.
Χωρίς εσένα, θα είχα παγιδευτεί σε εκείνο το δάσος για μια αιωνιότητα.
Μια κρατούμενη όπως κι εσείς οι υπόλοιποι.
Όλη μου την ζωή ονειρευόμουν να βγω...
στον κόσμο πέρα από το δάσος.
Δεν έχεις ιδέα...
πόσο πολύ με έκαναν οι άλλοι να υποφέρω.
Άϊνριοχταν, ήταν το όνομα μου έδωσαν στη γέννησή μου.
Η Παράξενη.
Η Μεροπερπατήτρια.
Η Παραμορφώτρια.
Όταν ο Καθηγητής ήρθε στο δάσος...
σκέφτηκα πως τα πράγματα μπορεί επιτέλους να αλλάξουν.
Υποσχέθηκε πως θα μου έδειχνε την διέξοδο.
Τότε το κάθαρμα προσπάθησε να με πυροβολήσει.
Δεν είχα άλλη επιλογή από το να τον σκοτώσω.
Δεν θα ξαναπροδοθώ, Μίνα.
Κίρα!
Δεν μπορείς να τρέξεις άλλο, Μίνα.
Ας το τελειώσουμε ως ίσοι.
Είμαι η Άϊνριοχταν.
Η Μεροπερπατήτρια.
Αυτή που θα τα καταφέρει.
Θα περπατήσω ανάμεσα στους ανθρώπους μέσα από το σώμα σου.
Κανένας δεν θα παρατηρήσει την διαφορά.
Μπορώ να σου πάρω όλα σου τα βάσανα.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Κοίτα τον εαυτό σου, Μίνα.
Εγκατέλειψες την αδερφή σου.
Σκότωσες την ίδια σου την μητέρα.
Αξίζεις πραγματικά να σωθείς;
Ο Κιλμάρτιν δεν σου το είπε ποτέ, έτσι δεν είναι;
Τι;
Δεν σου είπε ποτέ γιατί μπορείς να περπατάς στο φως της ημέρας.
Γιατί μπορείς να φύγεις από το δάσος όταν οι άλλοι δεν μπορούν.
Για τι πράγμα μιλάς;
Υπήρχε μια ηχογράφηση στο Πανεπιστήμιο.
Νομίζω ότι την καταλαβαίνω τώρα.
Τα είδη μας ζούσαν ως ένα.
Κάποιοι μάλιστα ερωτεύτηκαν και έκαναν και παιδιά.
Ο Κιλμάρτιν τα αποκαλούσε ημίαιμα.
Νομίζω ότι ο λόγος που μπορείς να περπατάς στο φως της ημέρας...
είναι επειδή δεν είσαι απλά ένας Παρατηρητής, Μάντλιν.
Είσαι επίσης μισή άνθρωπος.
Δεν σε πιστεύω.
Πρέπει να το ένιωσες.
Ότι ποτέ δεν ανήκες πραγματικά εκεί.
Ξέρεις πως είναι να είσαι άνθρωπος, έτσι δεν είναι;
Είναι η ζήλια και το μίσος.
Είναι όμως και αγάπη και συγχώρεση.
Μίνα, σταμάτα!
Ξέρω πώς είναι το να πιστεύεις ότι είσαι ένα τέρας.
Ξέρω πώς είναι να νιώθεις πως ο μισός σου εαυτός είναι κακός.
Μπορεί να σε μετατρέψει σε κάτι που δεν αναγνωρίζεις.
Δεν με ξέρεις.
Νομίζω ότι υπάρχουν και άλλοι όπως εσύ εκεί έξω.
Κι αν μπορούσες να τους βρεις;
Δεν χρειάζεται πια να είσαι μόνη.
Ελπίζω να έχεις δίκιο, Μίνα.
Κίρα. Κίρα, ξύπνα.
Σε παρακαλώ. Κίρα.
Άκουσα τη φωνή του Τζον.
Το ξέρω. Είμαι εγώ εδώ.
Αισθάνομαι σαν όνειρο...
εκείνες τις μέρες που περάσαμε στο δάσος.
Νομίζω ότι η Μάντλιν ακόμα τριγυρνά και με παρακολουθεί.
Παίρνει διαφορετικές μορφές.
Μερικές φορές, ένα μικρό κορίτσι.
Την βλέπω στα πλήθη.
Κάποιος που είναι απλά λίγο μακριά.
Ώρες ώρες νομίζω ότι θα τρελαθώ.
Γνωρίζοντας ότι υπάρχουν και άλλοι σαν αυτήν εκεί έξω.
Ελπίζω μόνο να βρει αυτό που ψάχνει.
Λοιπόν, τελείωσε τώρα, Μινς.
Πέρασες κάτι τραυματικό, είναι φυσιολογικό να φοβάσαι ακόμα.
Αλλά είσαι ασφαλής τώρα.
Το ξέρω.
Έχεις δίκιο.
Χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ, Λούσι.
Τι είναι αυτό;
Μπορείς να το δείξεις στην θεία Μίνα;
Τι είναι αυτό;
Είναι μια ζωγραφιά με εσένα και τον Δαρβίνο.
Την λατρεύω. Είναι τέλεια.
ΟΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ
Απόδοση διαλόγων: marios2016