Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα ήταν εκεί...
θαμμένη βαθιά μέσα μου...
κρυμμένη στη σκιά, έτοιμη να χτυπήσει.
Νόμιζαν ότι θα την κατέστρεφαν, αν με έκλειναν...
αλλά η οργή που καίει μέσα μου είναι ανεξέλεγκτη.
Και θα γίνει ο χειρότερος εφιάλτης τους.
ΠΑΡΙΣΙ, 1884
Μικρή, έδωσα μια υπόσχεση στον εαυτό μου.
Να μην καταλήξω σαν τους φτωχούς που είχαν αποδεχθεί την τύχη τους...
καμπουριασμένη και με άδειο στομάχι. Εγώ, είχα ένα σχέδιο.
Ένα σχέδιο που θα άλλαζε τα πάντα.
Αυτός ο μικρός είναι ο Πολί.
Έλα, Πολί.
Η μητέρα του τον εγκατέλειψε μια χειμωνιάτικη νύχτα.
Τον βρήκαμε την επόμενη μέρα, μελανιασμένο, αλλά γουργουρίζοντας.
Ο Πολί δεν παραπονιόταν ποτέ. Έτσι, το εκμεταλλευτήκαμε.
Αυτή είναι η γυναίκα που περιμέναμε. Η μεγάλη Σάρα Μπερνάρ.
Έλεγαν ότι έκανε συλλογή από άγρια ζώα και εραστές.
Κι ότι κοιμόταν μέσα σε φέρετρο.
Και δεν κυκλοφορούσε ποτέ χωρίς τα κοσμήματά της.
Αυτό έπρεπε να επιβεβαιώσει ο Πολί.
Σάρα, σας παρακαλώ!
-Μια δήλωση, παρακαλώ. -Ποια η άποψή σας;
Δεν είναι κρίμα να δώσουμε το άγαλμα στην Αμερική;
Σάρα Μπερνάρ, σας αρέσει το άγαλμα;
Να πάρει...
Φημίζεστε για τις υπερβολές και την ελευθερία σας.
-Γι' αυτό σας αγαπάει ο κόσμος; -Όλοι έχουμε ανάγκη το όνειρο.
Το όνειρο προσφέρετε στον κόσμο;
Φύγε από δω, εσύ!
Μπράβο, Πολί!
-Αφήστε με να περάσω. -Μια τελευταία ερώτηση!
Αυτός εκεί, που παίρνει μάτι, είναι ο Κολπατζής.
Ο αγαπημένος μου μεγάλος αδελφός. Και ο πιο γενναίος της συμμορίας.
Θα έκανε τα πάντα για ν' αποδείξει ότι δεν φοβάται τίποτα.
Απομακρυνθείτε!
Τι θέλεις εδώ εσύ;
Το κολιέ;
Ο Τύπος είχε δίκιο.
Δεν ξέρεις με ποια τα βάζεις, μικρή.
Η Σάρα Μπερνάρ είχε φινέτσα.
Σταματήστε τη μικρή!
Λοιπόν; Έπρεπε να είχα αποδεχτεί την τύχη μου, φρόνιμα, φρόνιμα;
Και να παραμείνω ένα χαμίνι;
Ξέρετε τι λένε. Καλύτερα να πεθάνεις όρθιος, παρά να ζεις γονατιστός.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ
Εγώ είμαι. Το πήρες;
Θα μπορούσαμε να γίνουμε πλούσιοι.
-Ξέρεις ότι έχω δίκιο. -Μη λες τέτοια πράγματα!
Τον φοβάσαι, σωστά;
Δεν φοβάμαι κανέναν. Ούτε καν εσένα!
Δεν ξέρω τι έχεις στο μυαλό σου, αλλά περίμενέ με εδώ.
Θα με περιμένεις, έτσι;
Το χαμαιτυπείο της χήρας Ρακέν. Έτσι το λέγαμε, από συνήθεια.
Αλλά η χήρα είχε πεθάνει πριν καιρό και κανείς δεν τη θυμόταν πια.
Εκεί μαζεύονταν οι συμμορίες.
Ο τύπος που καυχιόταν ότι δεν έπινε νερό...
Ούτε μια σταγόνα από τα 18 μου!
...είναι ο Νερουλάς.
Ο διεφθαρμένος μπάτσος, με την κυρία, είναι το Τυφλό Μάτι.
Τυχερός στον έρωτα, άτυχος στα χαρτιά.
Ο ανόητος χρωστούσε στους Απάτσι.
Ο μαντράχαλος, είναι η Αρκούδα. Ο πιο συμπαθής, ο τύπος που λέει...
Είμαι καλό παιδί, αλλά αυτό δεν με εμποδίζει να σκοτώνω.
Και αυτή είναι η Νάντια.
Ήταν για χρόνια στον ανθρώπινο ζωολογικό κήπο της Βουλώνης...
για να διασκεδάζει τους αστούς, κι αυτό την είχε κάνει ημίτρελη.
Όλοι αυτοί δούλευαν για τον Ιησού.
Ιησού, σταμάτα.
Ο αρχηγός των λύκων της Μονμάρτρης.
Πήγαινε, θα το τελειώσω εγώ.
Λένε πως δούλευε από παιδί σε υφαντουργείο.
Του έβαλε φωτιά κι εξαφανίστηκε.
Εκεί είχε μάθει να έχει στυλ και ενδόμυχο μίσος για το σύστημα.
Πλησίασε.
Πάρε.
Θ' αστειεύεσαι. Η μισή αστυνομία των Παρισίων ψάχνει αυτή την πέτρα.
Κανείς δεν θα ρισκάρει να το αγοράσει.
Πάρτε τα λεφτά σας και ξεκουμπιστείτε.
Κι είστε τυχεροί που δεν σας καταδίδω.
Απ' τη χαρά του, ο Κολπατζής ήθελε να "κεραστεί" με τη Χοντρή Μπερτ.
Δεν θα φέρναμε αντίρρηση. Το ονειρευόταν εδώ και χρόνια.
Και ιδού ο Μάριος.
Γεια σου, γέρο!
Μην τρέχετε στην εκκλησία!
-Το γεύμα είναι έτοιμο. -Ερχόμαστε!
Αυτός ο γέρος αλκοολικός παπάς ήταν ο μόνος που μας φρόντιζε.
Τους γονείς μου, δεν τους γνώρισα ποτέ.
Η χολέρα είχε πάρει τη μητέρα μου κι ο πατέρας μου είχε εξαφανιστεί.
Από μικρή, ο Κολπατζής μού έλεγε ότι είχε πάει στην Αμερική.
Σύντομα θα γυρνούσε με χρυσάφι και δεν θα χρειαζόταν να ξαναδουλέψουμε.
Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΣΑΣ
Έχουν μείνει αρκετά.
Το ήξερα ότι είχες σχέδιο.
Παριστάνεις ότι το πιστεύεις, σωστά;
Παριστάνεις.
Οι ιστορίες με τους χρυσοθήρες και τους καουμπόηδες, είναι βλακείες.
Ο μπαμπάς δεν είναι στην Αμερική.
Είναι ένας κακομοίρης που πίνει επειδή ντρέπεται γι' αυτό που είναι.
Έχει πιει τόσο πολύ που ξέχασε ότι έχει οικογένεια.
Ξέρεις κάτι;
Εσύ έχεις δίκιο. Θα πάρουμε αυτά τα εισιτήρια για την Αμερική.
Αύριο πρωί, φεύγουμε. Θα κάνουμε μια καινούργια ζωή.
Θα μπορούσαμε να αλλάξουμε και όνομα. Εμένα θα με λένε Τζέσι.
Και εσένα... Μπίλι, όπως ο Μπίλι ο Κιντ.
Εσείς πετάξατε ένα ψόφιο περιστέρι από το παράθυρο;
-Όχι. Γιατί; -Έπεσε στο πιάτο της γειτόνισσας.
Έπρεπε να δείτε τα μούτρα της! Εμπρός, για ύπνο!
Καλά.
Αυτό είναι δικό μου!
Αντίο, γέρο.
Γρήγορα, αλλιώς θα το χάσουμε.
Γεια σας!
Λοιπόν, παιδιά... Για πού το βάλατε;
Ελάτε μαζί μας. Ο Ιησούς θέλει να σας μιλήσει.
Άντε!
Νερουλά, δικοί σου!
Μείνετε εδώ, παιδιά.
Μείνε λίγο μαζί μας. Βιάζεσαι;
Πιες.
Πώς είπαμε ότι σε λένε;
-Κολπατζή. -Ξέρεις τον Κολπατζή;
Είναι εφευρέτης. Ένας πραγματικός εφευρέτης.
Είπε σε όλη τη γειτονιά ότι θα γίνει πλούσιος.
Έτσι δεν είναι;
Πες μας πάλι το κόλπο με το λουκάνικο.
-Εφηύρες κάτι με λουκάνικα; -Δώσε του ένα.
Μ' ενδιαφέρει αυτό. Πιάσε!
Είναι απλό. Παίρνεις ένα κομμάτι ψωμί.
Βάζεις μέσα το λουκάνικο και το κλείνεις.
-Μάλιστα. -Ήθελε σκέψη αυτό!
-Πώς το λένε; -Χοτ ντογκ. Αγγλική λέξη.
Χοτ ντογκ;
Τι πάει να πει; Εσύ μιλάς αγγλικά;
Τι σημαίνει;
Δεν ξέρω, δεν μιλάω αγγλικά. Έτσι το λένε στην Αμερική.
-Εσύ το εφηύρες, σωστά; -Ναι, αλλά υπήρχε ήδη στην Αμερική.
Τι ηλίθιος!
Είναι τελείως ηλίθιος.
Ξέρεις τι σκέφτομαι, καμιά φορά;
Σκέφτομαι ότι με κοροϊδεύεις.
-Δεν με κοροϊδεύεις, ελπίζω. -Όχι.
-Είσαι σίγουρος; -Ορκίζομαι, Ιησού.
Ξέρω ότι κρατάς τον λόγο σου.
Κρατάς τον λόγο σου, έτσι;
-Κρατάς τον λόγο σου, έτσι; -Έτσι νομίζω.
-Δεν είσαι σίγουρος; -Είμαι.
Δεν ακούγεσαι πολύ σίγουρος.
Λυπάμαι πραγματικά, Ιησού.
Ας ψηφίσουμε.
Για ποιο πράγμα;
-Θα τους αφήσεις; -Μην ανακατεύεσαι.
Ελάτε.
Μην κάνεις έτσι. Μπορείς να αποδείξεις ότι είσαι αξιόπιστος.
Έτσι.
Μείνε εδώ, εσύ!
Άντε, έλα!
Ένα.
Δύο.
Τρία.
Για να τακτοποιήσει το χρέος του προς τους Απάτσι...
το Τυφλό Μάτι φρόντισε να εξαφανιστώ.
Κατηγορήθηκα για τον φόνο του Κολπατζή.
Κρίνεστε ένοχη για τον φόνο του ίδιου σας του αδερφού...
Ο λόγος ενός χαμινιού έναντι του λόγου της αστυνομίας.
Και η δικαιοσύνη νίκησε.
Δεκαπέντε έτη φυλάκιση.
15 χρόνια.
Ο γερο-Μάριος έλεγε ότι το πρόβατο που εκδικείται τον λύκο...
γίνεται το ίδιο λύκος.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΟΤΑΝ ΕΚΕΙΝΗ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ
Παρίσι!
Πώς άλλαξε η Πόλη του Φωτός μέσα σε λίγα χρόνια!
Οι εφευρέσεις διαδέχονται η μία την άλλη.
Χιλιάδες αυτοκίνητα γεμίζουν τους δρόμους.
Το μετρό βγαίνει από τα σπλάχνα της πόλης...
η νεράιδα του ηλεκτρισμού, το τηλέφωνο, ο κινηματόγραφος.
Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την υπέροχη πορεία της προόδου!
Σύντομα, ο άνθρωπος θα μπορεί να πετάξει στους ουρανούς.
Το άγριο θηρίο δραπετεύει από την Παγκόσμια Έκθεση!
Κάνε στην άκρη!
Μπίλι!
Συγγνώμη, αλλά κλείνω.
Με ακούσατε; Κλείσαμε.
-Ψάχνω να βρω κάποιον. -Και;
Λένε ότι συχνάζει εδώ.
Περίεργο. Το μαγαζί μου δεν έχει σταθερή πελατεία.
Ο Ιησούς... Σας λέει κάτι;
Πλησίασε.
Πλησίασε, δεν θα σε φάω.
Μάλιστα!
Οι Απάτσι έχουν χρόνια να πατήσουν το πόδι τους εδώ.
Αναγκάζονται να κρυφτούν...
τώρα που οι πολιτικοί κάνουν εκκαθαρίσεις.
Πάνε οι ωραίες εποχές.
Τι τον θέλεις τον Ιησού;
-Πού μπορώ να τον βρω; -Δεν μπορείς.
Αν θέλει να σου μιλήσει, θα σε βρει αυτός.
Σου άρεσε, έτσι;
Οδός Χαράς.
Εκεί δουλεύουν τα κορίτσια.
Εύκολα θα σε προσέξουν, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Νομίζεις ότι είμαι ένας κακομοίρης;
Ίσως θα μπορούσες να μου ανεβάσεις το ηθικό.
Τι λες, ομορφιά μου;
Φαίνεσαι καλόκαρδη.
Είσαι καλόκαρδη;
Η πόρνη μού έκοψε το δάχτυλο!
Το δάχτυλό μου!
Κοίτα τι σου βρήκα.
Φάε. Πρέπει να πεινάς.
-Έχω γεράσει πολύ; -Ήσουν ήδη γέρος.
Δεν βλέπεις καλά.
Μην ανησυχείς για μένα. Την έζησα τη ζωή μου.
Ως ιερέας;
Λίγο τσιλημπούρδημα πού και πού θα μου το συγχωρέσει!
Τι απέγινε ο Πολί;
Πρέπει να φύγεις. Μακριά από εδώ.
Και να μη γυρίσεις ποτέ ξανά.
Δεν υπάρχει τίποτα για σένα εδώ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ ΟΙ ΛΥΚΟΙ ΤΗΣ ΜΟΝΜΑΡΤΡΗΣ
Η Οδός της Χαράς.
Ο Νερουλάς είπε ότι είχα πιθανότητες να βρω τους Απάτσι εδώ.
Με συγχωρείτε.
Καλημέρα.
-Πόσο πάει; -Ποιο;
Για...
Για φιλάκια εδώ κάτω...
Τι κάνεις εδώ εσύ;
Εγώ κάνω πεζοδρόμιο εδώ και δεν μ' αρέσει να μοιράζομαι.
Κάνε μου τη χάρη να πάρεις την πιάτσα κάποιας άλλης.
Έλα εδώ ένα λεπτό!
-Σε έχω ξαναδεί; -Όχι. Μόλις έφτασα στην πόλη.
Άσε με να μαντέψω.
Ήρθες στην πρωτεύουσα και δεν ξέρεις κανέναν.
Έχεις μεγάλα όνειρα και είσαι άφραγκη.
Με λίγα λεφτά, νομίζεις ότι η καλή ζωή θα είναι δική σου.
Είσαι κοκαλιάρα, αλλά αρέσει σε μερικούς.
Αν είσαι καλή, μπορείς να έχεις και δέκα τυχερά τη μέρα.
Τριάντα φράγκα. Καλύτερα από το εργοστάσιο, έτσι;
Όχι πάνω από 10 λεπτά ανά πελάτη. Και πάντα τους συγχαίρεις μετά.
Καλή τύχη, κούκλα.
Κορίτσια, πάμε! Οι άντρες μας θα ανυπομονούν.
Περίμενε!
Να έρθω μαζί σας;
Είσαι νέα και θες να πας με τα μεγάλα κορίτσια;
Λυπάμαι, κούκλα μου. Δεν πάει έτσι.
Πάμε.
Μην ξεχνάτε να χαμογελάτε, κορίτσια!
Γεια.
Ήρθα για...
Ωραία "μπαλκόνια!"
Δείτε τι πιάσαμε σήμερα!
Πολί;
Εσύ είσαι;
Ναι, εσύ είσαι!
Πώς είναι δυνατόν; Νόμιζα ότι ήσουν... Θέλω να πω...
Να σας συστήσω...
-Πολί! Η στάμνα είναι άδεια. -Και;
Χρειάζεται γέμισμα και δεν είναι δική μου δουλειά!
Κρασοκανάτα, είμαι απασχολημένος!
Άσε τη μικρή και κάνε ό,τι σου λένε.
Δεν θα σερβίρουμε γλυκόλογα όλο το βράδυ!
Περίμενε, θα κάνω πέντε λεπτά.
-Βάλε μας δυο ποτήρια. -Φέρε τις στάμνες πρώτα!
Τι κάνει εκεί το μικρό λουλουδάκι; Μόνο του φύτρωσε στο καμπαρέ;
Τι θες να πιεις; Με λένε Κρασοκανάτα.
Όνομα είναι αυτό;
Μου αρέσεις.
Μου θυμίζεις ένα κορίτσι που γνώρισα στην Αφρική.
Αυτή και η φυλή της νόμιζαν ότι είμαι κάποια θεότητα.
Κρασοκανάτα.
Δύο!
Δες αυτό. Θα σ' αρέσει, άκου.
"Ο αρχηγός της αστυνομίας υπόσχεται"...
"να καθαρίσει το Παρίσι απ' τα παράσιτα."
-Ποιος είναι το παράσιτο; -Εσύ!
Κι εσύ. Και κυρίως, αυτός.
Είπε "Κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου".
Ο ηλίθιος δεν έχει ιδέα!
-Πρέπει να τον καθαρίσουμε. -Ξέρεις τι θα πάθεις αν το κάνεις;
Τίποτα δεν θα κάνουμε.
-Τι; -Θα τον τιμήσουμε.
Μάλιστα! Υψώνω το ποτήρι μου στην παλιά καλή αστυνομία.
Στην αστυνομία! Κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν.
-Αξίζουν εύσημα. -Ναι, προσπαθούν.
Υψώνω το ποτήρι μου στον Τύπο. Το αξίζει. Μιλάει για εμάς.
-Λέει ψέματα. -Αυτό ενθουσιάζει τους μικροαστούς.
Παιδιά, υψώνω το ποτήρι μου στην υγειά όλων των αστών!
Μένουν σε ωραίες γειτονιές.
Συρρέουν στην εκκλησία τις Κυριακές για να σωθούν. Αλλά από ποιον;
Δεν υπάρχουν σωτήρες. Αν κάποιος το ξέρει, αυτός είμαι εγώ.
Γι' αυτό αναζητούν συγκινήσεις σ' εσάς!
Αλληλούια!
Υψώνω το ποτήρι μου και για όσους πεθαίνουν για χάρη τους.
Στους εργάτες που σαπίζουν στα εργοστάσιά τους...
και υπακούν τ' αφεντικά.
Και φυσικά, υψώνω το ποτήρι μου στην υγειά σας.
Στα παράσιτα που δεν έχουν θέση στην κοινωνία.
Σας αξίζει η γκιλοτίνα.
Επειδή δεν γονατίζετε και αρνείστε να αποφασίζουν άλλοι για εσάς.
Επειδή έχετε καταλάβει ότι η ζωή είναι πολύ μικρή.
-Πήγαινε να πλύνεις το χέρι σου. -Με μαχαίρωσε!
Βρόμα!
-Για ποιον πουλάς το κορμί σου; -Για κανέναν.
Δεν είμαι εδώ γι' αυτό.
Θέλω να γίνω Απάτσι.
Απάτσι;
Πώς σε λένε;
Μπίλι.
Τι είναι αυτή η ατμόσφαιρα; Αμερικάνε, μουσική!
Τι στο διάολο σε έπιασε;
Κι εσύ; Τι κάνεις εδώ;
-Έχεις ξεχάσει τον Κολπατζή; -Όχι, δεν τον έχω ξεχάσει.
Όταν βρέθηκα μόνος, αυτός με φρόντισε.
Και με φρόντισε καλά. Σου τ' ορκίζομαι.
Του χρωστάω τη ζωή μου. Σε αυτόν και στους άλλους.
Τα κατάφερες, κούκλα μου.
Δεν ξέρω τι έκανες στον Ιησού, αλλά σε συμπάθησε.
Λέει να περάσεις απ' το κρησφύγετό του αύριο.
Θέλεις να σε πάω σπίτι; Είσαι σίγουρη;
Όχι, εντάξει είμαι. Σίγουρα.
Όπως θέλεις.
-Άσ' το, δεν μπορώ. -Χάνω τον χρόνο μου μαζί σου, Μάριε!
Εδώ ήσουν εσύ;
Τα λέμε την Κυριακή!
Έκανα μια μικρή εξομολόγηση.
-Έχεις πιει. -Όχι.
Ναι! Έχεις πιει!
Έχω κάτι που θα σε τονώσει.
Παρεμπιπτόντως, η γριά Μαρσέλ ψάχνει για βοήθεια στο πλυσταριό.
Πήγαινε εκ μέρους μου. Πληρώνει χάλια, όμως.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ
Ηρεμήστε, παιδιά.
-Κι εγώ; -Περίμενε...
Έλα, για σένα.
Ευχαριστώ.
Πάρε αυτό και ξεκουμπιστείτε, παιδιά.
Πλησίασε.
Περίεργο, δεν σε έχω δει εδώ γύρω.
Νόμιζα ότι ήξερα όλα τα κορίτσια.
Μόλις έφτασα στο Παρίσι.
-Από πού; -Από την Αμερική.
Με τον πατέρα μου.
-Και τι κάνατε στην Αμερική; -Ό,τι και όλοι οι άλλοι.
Ψάχναμε για χρυσάφι.
Και;
Δεν υπήρχε άλλο.
Και τώρα θέλεις να γίνεις Απάτσι.
Ξέρεις γιατί μας λένε έτσι;
Επειδή μας θεωρούν άγριους.
Πιστεύουν ότι δεν είμαστε καλύτεροι από τους Ινδιάνους Απάτσι...
που τους δολοφονούν στο όνομα της προόδου.
Αναγκάζονται να πάρουν τα όπλα.
Γιατί δεν έχουν πια τίποτα να χάσουν.
Μέτρα ως το τρία.
Γιατί ζήτησες να με δεις;
Δεν ξέρω για σένα, αλλά εμείς δεν γουστάρουμε τους μπάτσους.
Ειδικά όταν ανακατεύονται στις υποθέσεις μας.
Ο νέος αρχηγός της αστυνομίας θέλει να καθαρίσει την πόλη.
Παιδιά, συγγνώμη που άργησα.
Όπως έλεγα, ο νέος αρχηγός της αστυνομίας...
Λοιπόν, ο νέος αρχηγός της αστυνομίας...
δείτε ποιος είναι!
Το Τυφλό Μάτι.
Το Τυφλό Μάτι, όπως είπα.
Δεν χρειάζονται συστάσεις. Τον ξέρετε.
Και μας ξέρει όλους.
Θέλεις ακόμα να γίνεις Απάτσι; Τότε είναι η τυχερή σου μέρα.
Βοήθησέ μας να τον πλησιάσουμε, και τα λέμε. Απλώς ξεμονάχιασέ τον.
Κι εσύ, Πολί...
Εσύ θα τον "κανονίσεις".
-Εγώ; -Ναι, εσύ.
-Μόνο θα μας κοιτάς άπραγος; -Ευχαριστώ. Δεν θα σας απογοητεύσω.
Θα το δούμε αυτό.
Το Τυφλό Μάτι ξέρει ότι παίζει με τη φωτιά και προστατεύεται.
Λένε ότι μόνο σε ένα μέρος πάει χωρίς συνοδεία.
Στον κινηματογράφο με τη γριά του.
Αλλά το Τυφλό Μάτι ξεχνάει...
ότι τον ξέρουμε καλύτερα από τη μάνα του.
Ένα πράγμα είναι σίγουρο. Δεν μπορεί να πει όχι σε γυναίκα.
Κοιμάσαι;
-Όχι. Εσύ θέλεις να κοιμηθείς; -Όχι.
Κόφ' το, τότε.
Περιμένετε.
Σας γνωρίζω;
ΤΕΛΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ Η ΚΑΛΗ ΖΩΗ
Στην υγειά της Μπίλι!
Και στο Τυφλό Μάτι!
Η συμμορία δεν υπάκουε σε κανέναν νόμο.
Σε αντίθεση με ό,τι θα πιστεύατε, οι Απάτσι είχαν αρχές.
Πάντα ενωμένοι. Ποτέ γερασμένοι.
Ποτέ δεν δουλεύουμε.
Και κυρίως...
κάνουμε τους βρομοαστούς να το πληρώσουν!
Το Παρίσι, πεδίο μάχης! Οι Απάτσι σκορπούν τον τρόμο!
Πάρτε την εφημερίδα!
Έπρεπε να περιμένω, να συνηθίσουν την παρουσία μου.
Πάρτε, κυρίες και κύριοι!
Έπρεπε να κερδίσω την εμπιστοσύνη τους.
Να γελάω μαζί τους.
Και να περιμένω τη σωστή στιγμή για να χτυπήσω.
Κάντε πίσω, θα πυροβολήσω! Κάντε πίσω!
Εντάξει, αρκετά.
Γεια σου, γέρο.
Θέλεις να σου εξομολογηθώ κάτι;
Δεν πιστεύω πια στον Θεό.
Δεν ξέρω από πότε, αλλά έχει περάσει καιρός.
Όπως ένα ηλικιωμένο ζευγάρι. Η γυναίκα ξυπνάει μια μέρα.
Και συνειδητοποιεί ότι δεν αγαπάει πια τον άντρα της.
Αυτός δεν έχει κάνει τίποτα, δεν φταίει καν...
αλλά η κυρά του δεν τον αγαπάει πια.
Ξέρω τι λέω. Έχω ακούσει αρκετές εξομολογήσεις.
"Δεν τον αντέχω πια, πάτερ".
"Με αηδιάζει όταν τρώει".
"Δεν θέλω να με αγγίζει με το μαραφέτι του".
Αναρωτιέσαι γιατί είμαι ακόμα εδώ.
Είμαι ακόμα εδώ, όχι επειδή είμαι καλός ιερέας...
Όχι.
Είμαι εδώ...
επειδή βοηθάω τους ανθρώπους.
-Πώς; -Τους ακούω.
Ακούω τις προσευχές τους.
Ξέρω να εντοπίσω κάποιον που έχει παραστρατήσει.
Όλα αυτά τα χρόνια...
προσευχόμουν να σε ξαναβρώ.
Αλλά αν πάρεις αυτόν τον δρόμο...
δεν θέλω να σε ξαναδώ εδώ.
Συχνά ένιωθα το βλέμμα του πάνω μου.
Είχα την αίσθηση ότι μπορούσε να διαβάσει την ψυχή μου.
Ότι ήξερε ακριβώς ποια ήμουν.
Και ότι με άφησε να πλησιάσω....
για να παίξει με τον θάνατο.
-Τι λέτε; -Έχει φωτογένεια η μικρή.
Αρκούδα! Εσύ τι λες;
Μια χαρά.
Τι;
Η φωτογραφία είναι καλή, αλλά νόμιζα ότι αδιαφορούμε για τις εφημερίδες.
Τις έχουμε για να σκουπιζόμαστε.
Διαδίδει το μήνυμά μας.
Το μήνυμά μας; Δεν ήξερα ότι είχαμε κάποιο μήνυμα να διαδώσουμε.
Αρκούδα, κατά τη γνώμη σου...
γιατί θέλουν να μας βγάλουν απ' τη μέση;
Επειδή κάνουμε χαμό.
-Όχι. -Όχι;
Το θέλουν επειδή τους τρομάζουμε.
Δείχνουμε στον κόσμο ότι ένας άλλος δρόμος είναι εφικτός.
-Ένας άλλος δρόμος είναι εφικτός; -Σοβαρά; Κατάλαβα.
Ιησού, κοίταξέ μας.
Κλέβουμε άθλιους εμπόρους και πηδάμε πόρνες, σιγά το πράγμα.
Τι άλλο κάνουμε;
-Τίποτα δεν κατάλαβες. -Εγώ δεν κατάλαβα τίποτα;
Ιησού, δεν είσαι προφήτης.
Είσαι ένας Απάτσι.
Δεν πειράζει. Δείξε στην Μπίλι το τελευταίο σου τατουάζ.
-Τι είναι αυτό; -Η Μπερτ!
Τι;
-Τι έκανε για να της αξίζει αυτό; -Είναι ακόμα κόκκινο, αλλά...
Έκανε πολλά για να το αξίζει.
Πριν μια βδομάδα, τον έβαλε όλο μέσα.
-Δεν ήξερα ότι γίνεται. -Είναι αρτίστα η Μπερτ!
-Πώς το ξέρεις; -Έχει μασήσει πουλιά!
Όχι το δικό σου, ελπίζω.
Όλοι έχουν πάει με την Μπερτ. Αμερικάνε, έχεις πάει με την Μπερτ;
Ναι!
Αρχηγέ, την Μπερτ;
-Γανωματή; -Έχω πάψει να μετράω.
Ακόμα και ο Γανωματής.
Μην κάνεις έτσι. Αστειευόμαστε.
Μην το παίρνεις άσχημα.
Στην Μπερτ!
Ο Ιησούς ήξερε ότι η επιβίωση των Απάτσι ήταν εύθραυστη.
Αν οι δικοί του τον αμφισβητούσαν, όλος ο κόσμος του θα κατέρρεε.
Σου έχω μια έκπληξη, ακολούθησέ με.
Θυμάσαι όταν ο Κολπατζής έπινε ένα ολόκληρο μπουκάλι αψέντι;
Έτρεχε γύρω από την εκκλησία εντελώς γυμνός.
Ναι, θυμάμαι.
Δεν υπήρξε ούτε μέρα που να μην τον σκεφτόμουν.
Ή εσένα.
-Ορίστε. -Τι είναι;
Μια νέα αρχή.
Για σένα και μένα. Αμερική!
Όπως το θέλατε με τον Κολπατζή.
Πολί.
Ο Ιησούς... Γι' αυτόν θέλεις να μείνεις;
Δεν σου τα λέει όλα.
Η Νάντια δεν είναι νεκρή.
Περίμενε!
Πρόσεχε. Παίζεις επικίνδυνο παιχνίδι, Μπίλι.
-Πού βρίσκονται; -Μόνο εγώ είμαι εδώ, Μπίλι.
Άσχημη νύχτα;
Συμβαίνει κάτι;
Καληνύχτα, Αμερικάνε.
Διάολε!
-Δεν έχεις πελάτη; -Περίμενε.
Τελειώσαμε, αγόρι μου. Μπράβο σου.
-Είστε θεσπέσια. -Ναι.
Τα λέμε σύντομα.
Πέρνα μέσα.
-Σίγουρα δεν σε πειράζει; -Όχι.
Αλλά δεν έχω αλλάξει τα σεντόνια εδώ και καιρό.
Αυτό θα σου κάνει καλό.
Λοιπόν... Τι σου συμβαίνει;
Αισθηματικό είναι;
Τους αγαπάμε, αλλά δεν χαρίζονται, σωστά;
Νομίζω ότι κι αυτός σε αγαπάει.
-Ο Πολί; -Ο Πολί;
Αυτός θα σκότωνε για σένα.
Αλλά δεν έχει καμία ελπίδα, αλλιώς δεν ξέρω τίποτα πια.
Εννοούσα τον Ιησού.
Είδα πώς σε κοίταζε. Τα μάτια ενός άντρα είναι...
σαν το μόριό του, δεν λένε ποτέ ψέματα.
Αλλά πρόσεχε, κούκλα.
Αν πετάξεις πολύ κοντά στον Ιησού, θα καούν τα φτερά σου.
Έλα, πάμε για ύπνο.
Μπερτ;
Κοιμάμαι.
Τι συνέβη στη Νάντια;
Την αγαπούσε πραγματικά. Και εκείνη τον αγαπούσε.
Αλλά της κόστισε ακριβά.
-Είναι νεκρή; -Χειρότερο.
Κλείστηκε σε μοναστήρι.
Ήταν αγνώριστη την τελευταία φορά που την είδα.
Σου το είπα. Μην πλησιάζεις πολύ τον Ιησού.
Καληνύχτα.
Κύριε, υπάρχει μια σκιά στην καρδιά μου...
που διαρκώς μεγαλώνει.
Μία σκιά που με καταπίνει, με βυθίζει στη νύχτα...
και μολύνει την ψυχή μου.
Κύριε, με την άπειρη σοφία Σου, τιμώρησε τα κρίματά μου...
τις υπερβολές μου και τις αμαρτίες μου.
Αλλά συγχώρησε την οργή της.
Κύριε, από τα βάθη της μέθης μου, άκουσε την προσευχή...
ενός φτωχού τρελού που πνίγεται στο αλκοόλ και τη σάρκα.
Δώσε της τη δύναμη να αντιμετωπίσει τις σκιές.
Πλύνε την από την αμαρτία, και το ιερό έλεός Σου...
να φωτίσει το σκοτάδι που την κατατρώει.
Κύριε, κάνε με φως.
Δώσε μου τη δύναμη να την οδηγήσω στον δρόμο της...
και αν χαθεί στα άνδρα του Κακού...
ελέησέ την και σώσε την ψυχή της.
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ
Είναι θαύμα που δεν το έκανε νωρίτερα.
Όλη η συμμορία πίστεψε ότι ήταν αυτοκτονία.
Και για να τιμήσουμε τη μνήμη της...
μαστουρώσαμε με όπιο.
Για πρώτη φορά, είδα μέσα από τα μάτια τους.
Ένιωσα τη δύναμη του δεσμού τους.
Και τότε κατάλαβα...
το πραγματικό τίμημα της εκδίκησης.
Είχα βρει τη μόνη οικογένεια που είχα ποτέ.
Και έπρεπε να επιλέξω.
Να ανήκω σε αυτήν...
ή να την καταστρέψω.
Σειρά σου, Ιησού.
Ένα, δύο, τρία!
Να πάρει!
ΧΩΡΙΣ ΕΛΕΟΣ
Ξέρω γιατί είσαι εδώ.
Και η θέση σου είναι στο πλευρό μου.
Είσαι Απάτσι, Μπίλι.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΤΟ ΗΜΕΡΑ ΓΙΟΡΤΗΣ
Ελάτε να επισκεφτείτε τη μεγάλη Παγκόσμια Έκθεση...
όπου παρελαύνει το μέλλον του κόσμου μας.
Όπως χιλιάδες έκπληκτοι επισκέπτες...
δοκιμάστε το εκπληκτικό κινούμενο πεζοδρόμιο.
Και οι πιο τολμηροί..
Ποζάρετε με τις καλοκάγαθες πολιτισμένες φυλές.
ΕΛΑΤΕ, ΠΕΘΕΡΑ!
ΠΑΡΤΕ ΔΡΟΜΟ, ΑΓΡΙΑΝΘΡΩΠΟΙ!
ΣΤΑ ΓΟΝΑΤΑ!
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ! ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ!
Λουτρό αίματος στην Παγκόσμια Έκθεση!
Οι Απάτσι ξαναχτυπούν! Μέλος της συμμορίας συνελήφθη!
Ζητήστε την εφημερίδα!
Εντάξει; Αναδύεσαι;
Τι ώρα είναι;
Αργά. Ήταν ωραία η νύχτα; Έπαιξες Καουμπόηδες και Ινδιάνους;
Δεν έχεις πελάτη;
Μην ανησυχείς, κανείς δεν θα έρθει σήμερα.
Τέρμα το πεζοδρόμιο για μένα. Στο εξής, ανήκω στον Αρκούδα.
-Απαγορεύεται το συναίσθημα, έλεγες. -Άλλα λέμε εμείς, άλλα η καρδιά.
-Πρέπει να νοικοκυρευτείς κι εσύ. -Εγώ;
Δεν θα είσαι νέα κι όμορφη για πάντα.
Βρες έναν καλό κυριούλη.
-Έναν καλό κυριούλη; -Όποιον θες, αλλά όχι έναν Απάτσι.
-Εσύ το λες αυτό; -Άλλο εγώ.
Είμαι σημαδεμένη για μια ζωή. Μια φορά πόρνη, για πάντα πόρνη.
Εσύ έχεις ελπίδα να...
Δεν το πιστεύω.
Ελάτε.
Να πάρει! Τα 'λεγα εγώ! Δεν είναι έμπιστος ο κοντός!
Τι συμβαίνει;
Συμβαίνει ότι υπάρχει ένας σπιούνος στην οικογένεια.
-Τι λέει; -Μας κάρφωσαν.
-Τι; Ποιος; -Ελάτε τώρα! Όλοι ξέρουμε!
Δεν έχω δίκιο;
Από τότε που ήρθε αυτή, κάτι δεν πάει καλά.
Βούλωσ' το, Αμερικάνε!
-Ποιος μας κάρφωσε; -Ο Πολί.
-Δεν ξέρουμε ότι ήταν αυτός. -Είσαι και χοντρός και χαζός.
Είπα να το βουλώσεις! Ποιο είναι το πρόβλημά σου;
Σταμάτα! Τι κάνεις;
-Τι κάνουμε; -Τι θέλεις να κάνουμε;
Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Χωρίς αποδείξεις; Χωρίς τίποτα;
Έχει δίκιο. Σκοτώνουμε έναν δικό μας...
χωρίς να έχει την ευκαιρία να μας εξηγήσει;
Τι περίμενες σκοτώνοντας τους αστούς;
Ψηφίζουμε;
Δεν έχετε καταλάβει τίποτα.
Η καλή ζωή τελείωσε. Ο κόσμος δεν θέλει πια Απάτσι.
Ναι, ο μικρός τα 'κανε θάλασσα, αλλά ούτε αυτός δεν το αξίζει αυτό.
Εσύ θα το αναλάβεις.
Ξέρω ότι μπορώ να σε εμπιστευτώ.
Κι εσύ θα πας μαζί της.
Κάνε στην άκρη!
-Εδώ είστε; -Γεια σου, Πολί.
Δείτε εδώ "Η τέλεια γυναίκα πλένεται με το σαπούνι μας".
Το έχετε δει; Τι άλλο θα σκαρφιστούν για να πουλήσουν τις βλακείες τους;
Θέλεις;
-Δεν πεινάω, ευχαριστώ. -Πάρε!
Είσαι ερωτευμένος!
Μη στενοχωριέσαι, φίλε. Σε είδα με την Μπερτ.
Είναι πολύ γλυκό.
Το ορκίζομαι, είναι συγκινητικό. Καταλαβαινόμαστε.
Εγώ δεν πιστεύω πια σ' αυτά.
-Δεν έχω δίκιο; -Δεν ξέρω. Τι λες;
Ο έρωτας και όλα αυτά, είναι βλακείες.
-Αφού το λες εσύ. -Εγώ πιστεύω.
Εσύ;
Δεν ξέρω τι σου έκανε η Χοντρή Μπερτ, αλλά πρέπει να συνέλθεις.
Μόνο η αγάπη μιας μητέρας μετράει. Εγώ αγάπησα μόνο τη μητέρα μου.
Δεν τη γνώρισα για πολύ καιρό. Χόρευε στο Μουλέν Ρουζ.
Ωραία δεν είναι εδώ; Μια ομορφιά!
Αν δεν ήταν η μητέρα μου, θα είχα δοκιμάσει την τύχη μου.
Τι κάνεις;
Δεν είναι προσωπικό.
Μα τι πάθατε; Σταματήστε! Δεν έκανα τίποτα!
Τι περιμένεις, μικρή;
Κάν' το!
Άντε!
Να πάρει.
Λυπάμαι...
Γιατί το έκανες αυτό, μικρή;
Για τον Κολπατζή.
Το ήξερα ότι σε είχα ξαναδεί.
Θα πεθάνω;
Θα πεθάνω.
Η Μπερτ...
Το μωρό μας...
Δεν θα δω το μωρό μας.
Πρέπει να εξαφανιστείς.
-Ορκίζομαι, δεν κάρφωσα εγώ. -Μιλάω σοβαρά, Πολί!
Πρέπει να φύγεις τώρα και να μην ξαναγυρίσεις ποτέ!
Φύγε! Εξαφανίσου, που να πάρει!
Δίνε του!
Δεν θα έρθεις μαζί μου;
Σταμάτα, Πολί.
Έλα, σου υπόσχομαι ότι θα σε φροντίσω.
Δεν θα σε αναγκάσω να κάνεις τίποτα. Με τον καιρό, θα με αγαπήσεις λίγο.
Σταμάτα να λες βλακείες. Γρήγορα, πριν αλλάξω γνώμη.
Σκοτώθηκε το άγριο θηρίο που δραπέτευσε από την Παγκόσμια Έκθεση!
Ζητήστε την "Πρωία!"
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΒΔΟΜΟ Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ
Πού είναι το εισιτήριό σου;
Βιάσου, θα το χάσεις. Ορίστε.
Και πάρε και αυτό.
-Σίγουρα δεν θες να έρθεις; -Ευχαριστώ...
αλλά το γέρικο κουφάρι μου δεν έχει θέση στον Νέο Κόσμο.
Και έχω μερικές εξομολογήσεις ακόμα που με περιμένουν.
-Θα μου λείψεις, γέρο. -Κι εσύ.
Κρύψου!
Ο φίλος μας ο Αρκούδας πέθανε. Έχετε μια προσευχή για την Μπερτ;
Μπερτ, ξέρω ότι ο πόνος σου είναι μεγάλος.
Αλλά πρέπει να συγχωρήσεις.
Ακόμα κι αν έχεις αποχωριστεί τον αγαπημένο σου, συγχώρα.
Ευχαριστώ, πάτερ.
Πάμε.
Κάτι ακόμα...
Την Μπίλι.
-Μήπως την έχετε δει; -Δεν ξέρω καμία με αυτό το όνομα.
-Είστε σίγουρος; -Δεν έχω τίποτα άλλο να σας πω.
Πού είναι;
-Κύριε... -Πού είναι;
-Φύγετε από την εκκλησία μου! -Άφησέ τον!
Ξέρεις τι παθαίνουν οι προδότες;
Να τελειώνουμε.
Μπίλι, παίξε μαζί μου.
Αρχηγέ, σκοινί!
Ακίνητη!
Μπερτ!
Σταμάτα!
Σταμάτα, σου είπα.
-Άφησέ με! -Σταμάτα!
Ακίνητη!
Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν...
-αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού. -Ιησού, σε παρακαλώ.
Συγχρονισμός Υποτίτλου An3m3l0s
Αντίο, Μπίλι.
Αντίο, μικρή.
Εμπρός, ρίξε!
Εδώ! Εδώ!