Εμπνευσμένο από αληθινή ιστορία.
Μετάφραση - Επιμέλεια: mk59.gr
Γεια σας , είμαι ο Ιβάν.
Είμαι γορίλλας.
Δεν είναι τόσο εύκολο όσο φαίνεται.
Θα δείτε.
Έξω απ' αυτό το παράθυρο βρίσκεται η αφίσα για την παράστασή μου.
Είμαι το πρώτο όνομα. Αυτό σημαίνει ότι είμαι ο σταρ.
Φαίνομαι αρκετά άγριος, έτσι δεν είναι;
Δεν είμαι ποτέ πραγματικά θυμωμένος, αλλά μπορώ να προσποιούμαι.
Αυτή είναι η δουλειά μου.
Εδώ και 20 χρόνια οι άνθρωποι έρχονται από μακριά για να με δούνε
στο Big Top Mall και Video Arcade στην έξοδο οκτώ.
Και αυτή είναι η τέντα που δίνουμε την παράστασή μας μέσα στο εμπορικό κέντρο.
Φοβερή ε;
Καλώς ορίσατε όλοι σας!
Ελάτε μέσα!
- Το σόου μας θα ξεκινήσει σε πέντε λεπτά! - "Πέντε".
Αυτός είναι ο Μακ. Τον γνωρίζω από τότε που μπορώ να θυμάμαι.
Είναι κάπως υπερβολικός.
Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε! Γειά σας!
Δεν είμαι σίγουρος ότι η προφορά του ξεγελάει κανέναν.
Καλώς ήλθατε στην πιο μικρή μεγάλη κορυφή της Γης!
Ετοιμαστείτε για το πιο θαυμαστό μεγαλοπρεπές σόου με ζώα,
που όμοιό του, δεν έχετε ξαναδεί!
Από δω η Ενριέτα!
Το καλύτερο κοτόπουλο που έχετε δει ποτέ να παίζει μπέιζμπολ.
Ο επιθετικός πλησιάζει τώρα τη βάση.
Έχει απίστευτο συντονισμό μάτι - ράμφος.
Αυτό είναι το κορίτσι μου!
Χόουμ ραν!
Φράνκι, η φώκια!
Δεν θα ρίξω την μπάλα. Θα ρίξω την μπάλα.
Είναι λίγο νευρωτική.
Θα ρίξω την μπάλα.
Αλλά η παράστασή της είναι πάντα τέλεια.
Μπράβο!
Δεν έριξα τη μπάλα!
- Νάτος, έρχεται. - Ο Μέρφι!
Το κουνέλι στην πυροσβεστική!
Γιούπι!
Ο Μέρφι είχε πάντα μεγάλο σουξέ με τα παιδιά.
Και τώρα, η βασίλισσα του Big Top, Η Στέλλα!
Η Στέλλα είναι η πιο παλιά και πιό σοφή φίλη μου.
Δίνει παραστάσεις από τότε που γεννήθηκα.
Ξέρει περισσότερα από όσα θα μάθω ποτέ.
Τώρα, που είναι το αγαπημένο μου σκυλάκι;
Εδώ βγαίνω εγώ.
Ο Σνίκερς δίνει μεγάλη φινέτσα στο σόου.
Μ' αρέσει το κοινό. Το καλύτερο κομμάτι της ημέρας.
Ανεβαίνεις, κορίτσι μου!
Εκτελούν άψογα τη ρουτίνα τους κάθε φορά.
- Έλα, Σνίκερς. Ας το κάνουμε. - Εντάξει, Στέλλα. Οταν είσαι έτοιμη.
- Ψηλά την προβοσκίδα! - Ορίστε.
Μαγεία.
- Και αυτός ο τύπος... - Έι, φίλε.
Είναι ο καλύτερος φίλος μου.
Δεν έπρεπε να είναι εδώ, αλλά...
Σίγουρα έχει βολευτεί σαν στο σπίτι του.
Και τώρα, η στιγμή που όλοι περιμένατε.
Δεν κάνω τίποτα κόλπα. Ο Μακ λέει ότι είναι αρκετό να είμαι αυτός που είμαι.
Αλλά είμαι η φίρμα, οπότε βγαίνω τελευταίος.
Έχετε ακούσει για το θρύλο...
Έχει πολύ πίεση, το ξέρω, αλλά μ' αρέσει η δουλειά μου.
Δείτε τον μόνοι σας!
Περιμένετε, περιμένετε...
Ο ενας και μοναδικός Ιβάν!
Δείτε αυτό.
Πιάνει πάντα στα παιδιά.
Και έπειτα λίγο κοπάνισμα στο στήθος.
Αρκετά εντυπωσιακό, ε;
Ο ενας και μοναδικός Ιβάν!
Κι αυτή, είναι η Τζούλια.
Έρχεται από δω κάθε βράδυ επειδή ο πατέρας της, ο Τζόρτζ, δουλεύει εδώ.
Θα μπορούσε να κάτσει οπουδήποτε, αλλά πάντα διαλέγει να κάτσει δίπλα μου.
Νομίζω ότι με συμπαθεί.
- Πως σου φαίνεται, Ιβάν; - Κοίτα να δεις.
Είμαι φτυστός.
Γεια σου, Τζούλς, ωραία ζωγραφιά.
- Ευχαριστώ. - Ναι.
Τζορτζ, το κορίτσι σου έχει μεγάλο ταλέντο.
Το πήρε από τη μητέρα της.
Ναι, τι κάνει η Σάρα;
Έχει τις καλές και τις κακές μέρες της.
Και αυτά τα πράγματα, χρειάζονται χρόνο.
Ναι.
Τζούλς,
γιατί δεν πας να αγοράσεις καινούριες μπογιές;
Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό, Μάκ.
Όχι, το θέλω στ' αλήθεια.
Τι λεμε, Τζούλια;
- Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. - Παρακαλώ.
Άντε γρήγορα, εντάξει; Πρέπει να φύγουμε.
Το σχολείο θα κλείσει σύντομα. Τα πράγματα γίνονται τότε πιο ζόρικα.
Ναι. έτσι γίνεται.
Ναι.
Δεν πάμε καλά μικρέ.
Δεν φτάνουν καν για τροφή και νοίκι.
Πρέπει να τα μαζέψουμε πάλι. Να φέρουμε πίσω τον ενθουσιασμό, ξέρεις;
Αν δεν τα καταφέρουμε... τέρμα.
Και τότε τι θα κάνουμε;
Ωραία.
Ζητώ συμβουλές από έναν γορίλλα.
"Να φέρουμε πίσω τον ενθουσιασμό";
Τι ωραίο το φεγγάρι, με το ξέγνοιαστο χαμόγελό του.
Προτιμώ τον ήλιο.
Λατρεύω την αίσθηση του ήλιου στην κοιλιά μου.
Είναι μια εντυπωσιακή κοιλιά, φίλε μου.
- Ευχαριστώ. - Κάποιος λατρεύει να κοιμάται πάνω της.
Ξέρεις, την πρώτη νύχτα που ήρθε εδώ, είχε το μισό μέγεθος
Ήταν αξιολάτρευτο. Ονειρεύτηκα πως έφαγα ένα γούνινο ντόνατ.
Στέλλα, θυμάσαι τότε που αυτό το μέρος ήταν γεμάτο με ανθρώπους;
Τρεις παραστάσεις την ημέρα. Μόνο όρθιοι.
Θυμάμαι.
Νομίζεις ότι δεν είναι πια έτσι εξαιτίας μου;
Πιστεύεις πως έχω χάσει το αβαντάζ μου;
Εννοώ, αν θέλουν έναν θυμωμένο γορίλλα, μπορώ να γίνω.
Μα γιατί να θέλουν έναν θυμωμένο γορίλλα;
Νομίζω ότι οι άνθρωποι μας συμπαθούν με συγκεκριμένο τρόπο.
Και τους γορίλες τους βλέπουν σαν θυμωμένους.
Ο πατέρας μου έλεγε, "Ο θυμός είναι πολύτιμος."
"Χρειάζεται για να επιβάλλεις την τάξη και να προειδοποιείς τους άλλους για κίνδυνο."
Αλλά εδώ, δεν υπάρχει κανένας που να χρειάζεται προστασία.
Μερικές φορές είναι δύσκολο να βρυχώμαι χωρίς λόγο.
Το ξέρω.
Δεν άγγιξα την κροκέτα. Δεν ήμουν εγώ.
Γεια.
- Γεια. - Γεια.
Για μένα μιλάτε;
Γιατί ό,τι κι αν έγινε, δεν το έκανα εγώ.
Οχι.
Πίσω στο όνειρό μου.
Νόστιμη.
Λοιπόν, μην ανησυχείς, θα δες.
Είμαι το αστέρι. Το 'χω.
Θα το φτιάξω το σόου.
Ναι.
Θα το φτιάξεις, φίλε μου.
Είσαι το αστέρι.
Ας τους δώσουμε μια υπέροχη παράσταση, εντάξει;
Είμαστε μαζί σ' αυτό, παιδί. Ξέρω ότι μπορούμε να το ανατρέψουμε.
Αυτό είναι το αγόρι μου.
Εντάξει, κουρτίνα σε δέκα λεπτά.
- Εντάξει, Μερφ. Ώρα για το σόου. - Είναι όλα υπό έλεγχο.
Είναι όλα υπό έλεγχο.
Η φράση "Πωλείται πτηνό" σημαίνει κάτι για σένα; Ε;
- "Πωλείται πτηνό"; - Ναι, απλά να το θυμάσαι.
- Αυτή ήταν η παράστασή μας. - Σκίσαμε.
Ελπίζω να διασκεδάσατε.
Παρ' όλα αυτά, δεν είχαμε και πολύ κόσμο.
Ιβάν!
Εχω κάτι για σένα.
Μερικές φορές όταν ζωγραφίζω, σε βλέπω που με κοιτάζεις.
Μόλις πήρα καινούρια κραγιόνια.
Λοιπόν, σκέφτηκα ότι ίσως θα ήθελες τα παλιά μου;
Πάρτα.
Είναι λίγο σπασμένα.
- Είσαι εντάξει; - Ναι.
Εντάξει. Πάμε, γλυκιά μου.
Καληνύχτα, Ιβάν.
Καληνύχτα, θείε Μακ!
Νύχτα.
Τι θα το κάνεις αυτό;
Δεν είμαι σίγουρος.
Εγώ μάλλον θα τό 'τρωγα.
- Είναι κραγιόνι. - Το ξέρω πως είναι κραγιόνι.
Άκου.
- Βρέχει κροκέτες εκεί πάνω. - Πεθαίνω στην πείνα.
- Δεν θάθελες λίγες; - Ούτε στ' όνειρό μου.
Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τριγυρίζει κοντά απόψε.
Εντάξει. Τα λέμε το πρωί, Σνίκερς.
Αυτό είναι!
- Καλύτερα να κρυφτείς. - Δεν θα με πιάσει ποτέ.
Έρχεται. Το ρισκάρεις επικίνδυνα, φίλε.
Αυτός ο σκύλος!
- Καστέλο! - Στο είπα.
Καστέλο!
Ναι, Μακ, τι συμβαίνει;
Τι συμβαίνει;
Τα νεύρα μου!
Με δουλεύεις;
Πόσες φορές πρέπει να σου πω να διώξεις αυτόν τον κοπρίτη;
Η δουλειά σου είναι να κρατάς τα ζώα μας στα κλουβιά τους,
και όλα τα άλλα ζώα έξω!
Το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι ενα ακόμα στόμα για τάϊσμα.
Το κατάλαβα, Μακ. Είναι υπό έλεγχο.
- Είναι όλα υπό έλεγχο. - Και βέβαια είναι.
Υπό έλεγχο. Είναι όλα υπό έλεγχο.
Χα!
Αποτυχημένε.
Κραγιόνια.
Τι θα σχεδίαζα ούτως ή άλλως;
Γεια σου, κυρ σκαθάρι.
Τι...
- Τι είν' αυτό; Μια ιπτάμενη αγελάδα; - Οχι.
- Είναι ένα χέρι; - Μπα.
- Τα χέρια είναι δύσκολα. - Όντως;
- Είναι το Τενεσί; - Οχι.
- Το Κάνσας. - Πω ρε φίλε.
- Είμαι εγώ; - Τι;
- Εμένα ζωγράφισες; - Οχι.
- Το βρήκα! Είναι ενα μπουρίτο. - Όχι, δεν είναι μπουρίτο. Είναι ένα...
Οχι όχι όχι. Μην μου πεις. Μην μου πεις. Μην μου πεις.
Είναι μια μοναχική θημωνιά άχυρα στο σούρουπο μιας καλοκαιρινής μέρας.
Είναι ενα σκαθάρι.
Ένας σκαθάρι; Ποτέ δεν θα μπορούσα να το μαντέψω.
Ένας σκαθάρι. Σωστά, να τα πόδια. Βλέπω τα πόδια.
- Ευχαριστώ για τις σταφίδες. - Παρακαλώ.
- Πάρε, θέλεις μια; - Ξέρεις ότι δεν μπορώ να φάω σταφίδες.
- Καλημέρα, Μάικ. - Μακ.
- Τι συμβαίνει; - Ίσως να έχω καλύτερη τύχη στην αγορά.
Όχι, Μάικ. Είναι λάθος. Είναι... είναι μεγάλο λάθος.
Τα πράγματα θα φτιάξουν εδώ σε χρόνο μηδέν.
Ξέρεις, είναι όπως την άμπωτη και την παλίρροια.
Ξέρω τα πάντα για την άμπωτη. Δεν έχω δει παλίρροια για κάμποσο.
Ναι.
Λοιπόν, καλή τύχη.
Κι εσύ.
Και αυτή ήταν η παράστασή μας. Ευχαριστώ, κυρίες και κύριοι.
Παρακαλώ, θυμηθείτε να το πείτε στους φίλους σας.
Σας παρακαλώ... Και... ευχαριστώ και πάλι που ήρθατε.
Χο-χο! Αυτό είναι που θα φέρει τα πάνω κάτω.
Αν μου έφτιαξες τη μέρα; Μου έφτιαξες το χρόνο!
Ναι ναι ναι. Θα σε δω το πρωί.
Και σ' ευχαριστώ.
Γεια σου, Ιβάν. Η καρδιά μου ακόμα τρέμει από το σόου σου.
- Αλήθεια; - Ναι, ήταν πραγματική οργή, έτσι;
Πως το κάνεις, καρφώνεις καρφίτσες στα πόδια σου;
Όχι. Έπαιζα θέατρο.
Τι; Εσύ έπρεπε να διδάσκεις σε τάξη.
Ευχαριστώ φίλε.
Κοίτα τι ζωγράφισα.
- Τι είναι αυτό; - Ω, κοίτα δω.
Το ξέρω ότι δεν πρέπει να είσαι εδώ,
αλλά τώρα πιά δεν είσαι οποιοσδήποτε σκύλος.
Έχεις όνομα.
- Μπομπ. - Ωραίο είναι.
Λίγο αλαζονικό, δεν νομίζεις;
Τι σημαίνει "αλαζονικό";
Ουάου.
- Μπαμπά, έλα να δεις αυτό! - Ωπ, έρχεται ο γέρος.
Φύγε από δώ.
Κοίτα τι ζωγράφισε ο Ιβάν.
Για κοίτα. Έκανε μια μουτζούρα, ε;
Δεν είναι μουτζούρα.
Είναι ενα σκαθάρι.
Ζωγράφισε ένα σκαθάρι.
Λοιπόν, υποθέτω ότι χρειάζεται μάτι καλλιτέχνη για να το δεις;
Σαν το δικό σου;
- Είσαι έτοιμη να πας σπίτι, στη μαμά; - Ναι.
Εντάξει, πείτε τις καληνύχτες σας.
Καληνύχτα, Ιβάν.
Καληνύχτα, Μπομπ.
Είπες το μικρό σκυλί "Μπομπ";
Ναι, έτσι το λένε.
"Μπομπ";
Γιατί πιστεύουν ότι μπορούν να τριγυρνάνε και να δίνουν ονόματα στα πάντα;
Αν δεν ήταν τόσο χαριτωμένη, θα την δάγκωνα στη μύτη.
Θα είναι συναρπαστικό. Σήμερα είναι η μέρα!
Θέλεις να έρθεις μαζί μου, Σνίκερς;
- Που πάνε; - Εντάξει.
Η περιέργεια σκότωσε τη γάτα, αλλά τάισε το σκυλί.
Επιχείρηση κροκέτες, φύγαμε!
Είμαστε μέσα.
Α... νάτες!
Κροκέτες. Μόνοι επιτέλους.
Ωπ. Αυτό έχει ωραία αίσθηση.
Μαλακό.
Ώστε έτσι λοιπόν αισθάνεται.
Τόσο χαλαρωτικό.
Ωω!
Εγώ ήμουν αυτός;
Δεν θα την πειράξει. Εντάξει, που ήμουν;
Τώρα μιλάμε.
Ναι.
Απολαμβάνεις;
Ει... Σνίκερς, γύρισες πίσω.
Ώρα για σαμπουάν;
Αυτό, δεν θα το δεις ποτέ.
Ελα.
Γιατί δεν αφήνεσαι στην σπιτίσια ζωή;
Επειδή... μ' αρέσει η ελευθερία μου, σας ευχαριστώ πολύ.
Μπορώ;
Λοιπόν, θα πρέπει απλώς να συνεχίσεις να τρως αποφάγια, και να κοιμασαι στο τσιμέντο.
Ποτέ δεν κοιμάμαι στο τσιμέντο.
Κοιμάμαι πάνω στον Ιβάν.
Μια που τό 'φερε η κουβέντα, πρέπει να πάω να τον εμψυχώσω για την παράσταση.
- Όχι, δεν υπάρχει παράσταση. - Τι;
- Η παράσταση ακυρώθηκε. - Γιατί;
Λοιπόν, επειδή παραδίδεται ένα καινούριο ζώο.
Μην το πεις σε κανέναν. Μπορεί να αναστατωθούν.
Ναι ναι ναι. Αυτό θα είναι μόνο ανάμεσα σε σένα και σε μένα.
Ιβάν! Η παράσταση ακυρώθηκε!
- Ακυρώθηκε; - Παράδοση καινούριου ζώου.
Καινούριο ζώο καθ' οδόν! Καινούριο ζώο έρχεται!
Ει, ένα καινούριο ζώο, Στέλλα.
- Ένα καινούριο ζώο; - Ναι!
Πρέπει να τον αγαπάς.
Ενριέτα, Μέρφι, έρχεται καινούριος φίλος.
- Ωω! - Έι, ώρα για πάρτι.
- Πού θα τον βάλουμε; - Κράτα την μπάλα στον αέρα, Φράνκι.
Έρχεται καινούριο ζώο.
Λες και δεν είμαι ήδη αρκετά στρεσαρισμένη.
Έι, Ιβάν, θα μπορούσε να είναι ένας άλλος γορίλλας.
- Νομίζεις; - Ίσως είναι ένα καινούριο είδος.
Ιπτάμενοι σκίουροι ή ποντίκια που τραγουδάνε.
Σ' αυτό το πράγμα;
Εδώ είμαστε. Είναι μια μεγάλη μέρα!
Μια μεγάλη μέρα. Έλα, ας το ανοίξουμε.
Με αντικαθιστά;
Φράνκι, δεν μπορείς να αντικατασταθείς. Έχεις ένα μοναδικό ταλέντο.
Ευχαριστώ.
Ωω
Ουάου.
Μισώ τις εκπλήξεις. Δεν μπορώ να κοιτάξω.
Γεια σου.
Δεν είσαι το πιο χαριτωμένο πράγματάκι;
Ε; Ναι.
Αρχίζει να μου αρέσει αυτό το ζώο.
Τζόρτζ;
Νομίζω ότι θα χρειαστώ βοήθεια.
Ναι, κοίτα αυτό, Τζορτζ. Ξέρει τι να κάνει.
Σωστά, Στέλλα.
Ενα μωρό.
Το βλέπεις αυτό;
Γεια σου. Πως τα πας;
Κοίτα τη Στέλλα. Τό 'ξερα ότι θα το έκανε.
Υπέροχη δουλειά, γλυκειά μου.
Ήλπιζα για μια λαγουδίνα.
- Φανταστικό. - Υπέροχη ιδέα, Μακ.
Ναι, και την πήρα και φτηνά. Από πτωχευμένο τσίρκο στο Νιου Τζέρσεϋ.
- Όλοι αγαπούν τα μωρά ζωάκια. - Ναι.
Καλώς όρισες στο καινούριο σου σπίτι.
Το όνομά της είναι Ρούμπι.
Δεν έχει παίξει ποτέ της σε παράσταση,
αλλά θα αναβαθμίσει αυτό το σόου σε χρόνο μηδέν.
Κοίτα την.
Είναι ακριβώς αυτό που χρειαζόμασταν.
Γίτσες.
Ρούμπι, Ρούμπι. Τόσο γλυκιά, τόσο γλυκιά.
Cutie patootie.
Είναι η πιο χαριτωμένη.
Έχει καθόλου ταλέντο,
ή θα την βάλουν σε μια πυροσβεστική σαν κι εσένα;
Για πρόσεχε τα λόγια σου, κοτόπουλο.
Αυτό το πράγμα, θα αναβαθμίσει την παράσταση;
- Είσαι μαϊμού; - Είμαι τι;
Είσαι μαϊμού;
Όχι, είμαι... γορίλλας.
Πού είναι οι άλλοι γορίλες;
Δεν υπάρχουν άλλοι γορίλες.
Τότε... ποιος είναι αυτός;
Αυτή είναι η "Όχι Ταγκ" Μην την αγγίζεις. Δεν είναι πραγματική
Γιατί την λένε "Όχι Ταγκ";
Είναι μεγάλη ιστορία.
- Ω, μ' αρέσουν οι ιστορίες! - Σίγουρα, αλλά είμαι.. απασχολημένος.
Δεν φαίνεσαι απασχολημένος.
Τα φαινόμενα απατούν.
Λυπάμαι που δεν υπάρχουν άλλοι γορίλες.
Εγώ όχι. Επειδή πάντα ήμουν εγώ.
"Ο Ενας και Μοναδικός Ιβάν." Αυτό λέει στην αφίσα.
Ο Ιβάν ήταν πάντα ο σταρ εδώ.
Το ακούς αυτό; Ο σταρ.
Ουάου! Γιατί;
Επειδή είναι γορίλας με ασημί πλάτη. Τρομοκρατεί τους ανθρώπους.
Δεν είσαι τρομακτικός.
Ναι ειμαι. Είμαι πολύ τρομακτικός.
Λοιπόν, για να ξέρεις, τρέχα φύγε
πριν αρχίσω να κοπανιέμαι και να βρυχούμαι με οργή.
Και τώρα, η στιγμή που περιμένατε όλοι.
Ει, ει ει. Δεν τελείωσα.
Ο καινούριος μας σταρ.
Τι;
Υποδεχτείτε τη νέα προσθήκη στην οικογένεια, την Ρούμπι!
- Γεια σου, Ρούμπι. - Έρχεται προς τα μας.
Πήγαινε, Ρούμπι!
Δεν έχω ξανακούσει τέτοια χειροκροτήματα.
Χειροκρότησαν έξτρα ακόμα και για μένα.
Αυτός ο μικρός άγγελος είναι το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να μας συμβεί ποτέ.
- Ιβάν; - Σσσ. Κοιμάμαι.
Γιατί το κουνέλι οδηγεί πυροσβεστική;
Κοιμάμαι.
- Γιατί η φώκια είναι τόσο αγχωμένη; - Άντε κοιμήσου, Ρούμπι.
- Έχεις δει ποτέ λιοντάρι; Εγώ έχω... - Είναι αληθινό αυτό το παιδί;
- Ξέρεις ανέκδοτα;
Εγώ ξέρω.
Πώς καταλαβαίνεις πως ένας ελέφαντας ήταν μέσα στο ψυγείο;
Πατημασιές στο βούτυρο!
Δεν είναι αστείο;
Πεινάω. Λατρεύω τα καρότα.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;
Πες της. Μπορεί να τη σταματήσει.
Σταφίδες με επικάλυψη γιαούρτι.
Εντάξει. Το αφήνω.
Πρέπει να είμαστε στις ομορφιές μας σήμερα. Οπως τον παλιό καλό καιρό.
Ποιος έχει σειρά; Τι θα θέλατε;
Ήρθατε για να δείτε τη μικρή Ρούμπι, ε;
- Καινούρια σταρ.
- Χαίρομαι που σας βλέπω. Ευχαριστώ. - Απολαύστε το θέαμα.
Τέλεια! Απολαύστε το θέαμα.
Είναι μια πρόσκαιρη λάμψη.
Τα μωρά δεν μένουν για πάντα μωρά.
Η γοητεία σου είναι διαχρονική.
Δεν είναι δουλειά του μωρού να σώσει την ομάδα.
Είναι δουλειά ενος γορίλα με ασημένια πλάτη.
Είναι η δουλειά μου.
Δεν νομίζω ότι το βλέπει έτσι.
Γεια σου μωρό.
Τα πηγαίνεις τόσο καλά στο σόου. Όλοι έρχονται για να σε δουν.
Έι, Στέλλα. Δεν είναι εκπληκτικό το πόσος κόσμος έρχεται;
Μπαμπά.
Μπαμπά!
Ναι;
Η Στέλλα κάνει κάτι αστείο με το πόδι της ξανά.
Μακ!
Τι είναι αυτό;
Είναι λίγο πρησμένο.
Είναι ευαίσθητο;
Εντάξει, σήκωσέ το.
Ας ρίξουμε μια ματιά εδώ.
Λοιπόν... Κάτι δεν πάει καλά.
Είναι εντάξει, Στέλλα. Είναι εντάξει, κορίτσι μου.
Λοιπόν,
Δεν βλέπω τίποτα, αλλά...
θα μπορούσε να έχει σφηνώσει κάτι εκεί ή θα μπορούσε να είναι μια λοίμωξη.
Και φαίνεται να πονάει.
Βάλε της ασπιρίνη στο φαγητό της απόψε.
Ο κτηνίατρος θα έρθει αύριο πρωί-πρωί.
Βάστα καλά αδερφή. Σε χρειαζόμαστε.
Θα είναι εντάξει. Είναι δυνατό γέρικο κορίτσι, εντάξει;
Εντάξει, Στέλλα, ας ξεκουραστούμε τώρα.
Εντάξει! Ελα!
Ελα!
Τα πας υπέροχα στο σόου, Ρούμπι.
Ευχαριστώ, θεία Στέλλα. Λυπάμαι για το πόδι σου.
Απλώς κουράστηκε να με κουβαλάει όλα αυτά τα χρόνια.
Τώρα, θα ήθελες να ακούσεις άλλη μια ιστορία;
- Ναι παρακαλώ. - Εντάξει.
Ει, γιατί το έκανες αυτό;
Είναι μια ωραία από τότε που ήμουνα μωρό στην άγρια φύση.
Μια μέρα...
Έψαχνα για νερό...
όταν γλίστρησα και έπεσα σε μια τρύπα
και κόλλησα σε μια πολύ βαθιά λάσπη.
- Τότε, ένα μικρό κορίτσι... - Όπως η Τζούλια!
Όπως η Τζούλια... άκουσε το κλάμα μου.
Το είπε σε ολόκληρο το χωριό της,
και ήρθαν όλοι μαζί και με ελευθέρωσαν.
Ουάου!
Οι άνθρωποι το έκαναν αυτό;
Δεν το πιστεύω.
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κακοί.
Μπορούν να σε εκπλήξουν.
Είναι όλα τα ζώα ελεύθερα στη φύση;
Ναι.
Λοιπόν... θα είμαστε ποτέ και εμείς ελεύθεροι;
Υπάρχουν μέρη, όχι πολύ μακριά από εδώ.
Ασφαλή μέρη.
Με δέντρα, και γρασίδι και λίμνες.
Όπου τα ζώα μπορούν να τριγυρνάνε ελεύθερα.
- Η άγρια φύση. - Όπως η άγρια φύση.
Όπου οι άνθρωποι διορθώνουν τα κακά που προκάλεσαν.
Τώρα, ας προσπαθήσουμε να κοιμηθούμε.
Εντάξει.
- Καληνυχτα. - Καληνυχτα.
Καληνύχτα, Ιβάν.
Τι...
Καληνυχτα.
- Ιβάν! Ώρα για την παράσταση. - "Ιβάν. Ώρα για την παράσταση".
Έι, Μάκ.
Δεν είμαι σίγουρος ότι η Στέλλα θα μπορέσει να συνεχίσει.
Αλήθεια;
Δεν βάζει καθόλου βάρος σ' αυτό.
Αυτό δεν είναι καλό. Εντάξει, ας την αφήσουμε να ξεκουραστεί.
Θα τηλεφωνήσω ξανά στον κτηνίατρο μετά την παράσταση.
Ρούμπι.
Μπράβο γλυκούλα μου!
Θα πετάξεις σόλο σήμερα.
Μπορείς να το κάνεις. Σωστά, γλυκιά μου;
Θα είναι μια χαρά.
Δεν είμαι σίγουρος ότι είναι καλή ιδέα, θεία Στέλλα.
Και τώρα, κυρίες και κύριοι...
το ζουζούνι που όλοι περιμένατε.
Δεν μπορώ να το κάνω χωρίς εσένα. Φοβάμαι.
Ίβαν, θα της λείψει η υπόδειξη.
Τι;
Ρούμπι!
- Δεν θα ξέρω τι να κάνω. - Θα σε παρακολουθώ.
Άκου, παιδί μου. Πρέπει να βγεις εκεί έξω.
Δεν μπορώ να το κάνω.
Έι, ήρθαν για να σε δουν. Δεν μπορείς να τους απογοητεύσεις όλους.
Αλλά φοβάμαι.
Ρούμπι!
Άκου που σου λέω. Θα σε λατρέψουν.
Πραγματικά; Είσαι σίγουρος;
Σίγουρα, είμαι σίγουρος. Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα.
Απλά στάσου εκεί έξω εκεί και να 'σαι ο εαυτός σου.
Να το ξαναδοκιμάσουμε; Κυρίες και κύριοι, η Ρούμπι!
Ελα.
Μπορείς να το κάνεις.
Κρυφτούλι.
Για δες.
Γειά σου.
Έλα έξω και πες γεια σε όλους.
Όλα αυτά τα υπέροχα αγόρια και κορίτσια ήρθαν για να σε καλωσορίσουν.
Ναι, έτσι είναι. Γειά σου.
Γεια σου, μικρή κυρία.
Ρούμπι!
Λοιπόν, το έκανε.
Το έκανε.
Ει, Ρούμπι. Δεν μπορείς να κοιμηθείς;
Πεινάω.
Λοιπόν...
τι θα έλεγες αν...
Θα σου ζωγραφίσω ένα καρότο.
Για να σε παρηγορήσει μέχρι να πάρεις ένα πραγματικό.
Ξέρεις να ζωγραφίζεις;
Ναι. Αλλά μην το πεις σε κανέναν.
- Γιατί; - Επειδή είμαι γορίλας με ασημένια πλάτη.
Και λοιπόν;
Απλώς μην πεις τίποτα, γιατί... τότε όλοι θα θέλουν από ένα.
Τότε τι θα κάνω; Τότε δεν θα έχω χρόνο να είμαι άγριος.
Ουάου!
Υπέροχο καρότο.
Θα είναι το μυστικό μας, εντάξει;
Εντάξει. Λατρεύω τα μυστικά.
- Μου το υπόσχεσαι; - Στο υπόσχομαι.
- Θεία Στέλλα! - Οχι όχι όχι όχι!
Σσσ...μην την ξυπνήσεις.
- Θέλεις ν' ακούσεις μια ιστορία; - Ναι παρακαλώ.
Σαν αυτές τις ιστορίες της Στέλλας, από τότε που ήταν μικρή.
Λοιπόν...
Δεν θυμάμαι και πολλά από τότε που ήμουν μικρός, εγώ...
Ναι.
Είναι το απόλυτο αντίθετο ενός ελέφαντα. Δεν θυμάται τίποτα.
- Θέλεις να ακούσεις για τη ζωή μου; - Ναι.
Εντάξει.
Λοιπόν, ζούσα μια πολύ καλή ζωή
μέχρι που με εγκατέλειψε στους δρόμους ένας κακός άνθρωπος.
Μετά έπεσα από μια γέφυρα σε ένα ποτάμι και σχεδόν πνίγηκα.
Αυτό είναι. Τέλος της ιστορίας. Τώρα πήγαινε για ύπνο.
Εντάξει. Αυτό... Ευχαριστώ. Δεν είναι ιστορία για τον ύπνο.
Μάλλον όχι. Έχει όμως καλό τέλος.
Κατέληξα εδώ μαζί σου, καλύτερε φίλε μου.
Εντάξει, Ρούμπι, νομίζω ότι ίσως να έχω μια ιστορία για σένα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Εντάξει. Εντάξει.
Λοιπόν, ήταν κάποτε ενα γοριλλάκι που το έλεγαν...
Ιβάν!
Ναι. Εντάξει. Ιβάν.
- Ορίστε. - Και ο μικρός Ιβάν, φορούσε πάνες.
Και έπινε από μπιμπερό.
Τραβάμε.
Και είχε δύο συμπαθητικούς ανθρώπους φίλους που τον υιοθέτησαν.
Ελα εδώ.
Περνούσαν κάθε λεπτό της ημέρας μαζί.
Τι κοιτάς; Τον μπαμπά σου;
Ζούσε σε ένα ωραίο σπίτι.
Και κοιμόταν σε ανθρώπινα κρεβάτια.
Και το αγαπούσαν.
Και ήταν τόσο τυχερό γιατί πήγαινε σε εστιατόρια και στο μπέιζμπολ,
και σε κινηματογράφους και παιδικές χαρές.
- Πιο ψηλά! - Οι παιδικές χαρές ήταν το αγαπημένο του.
Οι άνθρωποι κοίταζαν επίμονα, αλλά ποτέ δεν το παρατήρησε.
Ένιωθε σαν ολόκληρος ο κόσμος να ήταν η παιδική χαρά του.
Ετοιμος; Χαμογέλα.
- Τότε πριν ο Μακ σκεφτεί να κάνει το σοόυ... - Τέλεια.
Ήταν απλώς ένας νεαρός γορίλλας σε ένα φωτογραφικό θάλαμο.
Όμως, οι άνθρωποι έρχονταν από πολύ μακριά για να δουν τον νεαρό γορίλλα.
- Και ποιος είναι ο επόμενος; - Ήταν μια ωραία ζωή.
Αλλά ο μικρός γορίλλας έκανε αυτό που κάνουν οι γορίλες.
- Τα έκανε όλα άνω κάτω. Συνέχεια. - Τι έκανες πάλι; Θεέ μου.
Βρήκε το κέικ, αγάπη μου.
Το βλέπω.
Είχε μετατρέψει τον κόσμο σε παιδική χαρά του.
Οχι.
Ο μικρός Ιβάν είχε μεγάλη ελευθερία και το απολάμβανε.
Μερικές φορές οι ανθρώπινοι φίλοι του αναστατώνονταν.
Και ο μικρός γορίλλας δεν ήξερε γιατί.
Έλεν;
Μια ήταν τόσο αναστατωμένη, που έφυγε.
Και δεν ξανγύρισε ποτέ.
- Και τότε, μια μέρα... ήρθε εδώ. - Προχώρα.
Είχε ένα καινούριο σπίτι χτισμένο μόνο για αυτόν.
Και από τότε είναι εδώ.
Καληνύχτα, Ρούμπι.
Ιβάν;
Θέλω να μου υποσχεθείς κάτι.
Οτιδήποτε.
Θέλω να φροντίσεις τη Ρούμπι.
Δεν μπορώ να είμαι εδώ γι 'αυτήν.
Θέλω να έχει μια ζωή διαφορετική από τη δική μου.
Θέλω να είναι ελεύθερη.
Σε ασφαλές μέρος. Όχι...
Όχι εδω.
Όχι σε κλουβί.
Υποσχέσου μου.
Στο υπόσχομαι, Στέλλα.
Έχεις το λόγο μου ως γορίλλας με ασημένια πλάτη, στο υπόσχομαι.
Ευχαριστώ, Ιβάν.
Αντιο.
Ελα. Συμμαζέψου.
Είσαι μόνη σου τώρα, Ρούμπι.
Οπότε,
πρέπει να δουλέψουμε το νούμερό σου, ε;
Θα ξεκινήσουμε αύριο.
Καληνύχτα, κορίτσι.
Πως ειναι; Πώς είναι η Ρούμπι;
Καλύτερα τώρα.
Της είπα να μην ανησυχεί γιατί θα την σώσεις.
Τι; Τι λες εκεί;
Υποσχέθηκες στη Στέλλα ότι θα έπαιρνες τη Ρούμπι από δω.
Σου έχει στρίψει;
Ώστε να είναι ελεύθερη. Να έχει μια υπέροχη ζωή. Θυμάσαι;
Εν πάση περιπτώσει, αυτό την έκανε να νοιώσει καλύτερα. Έπεσε αμέσως για ύπνο.
Δεν έπρεπε να έχεις δώσει αυτή την υπόσχεση.
Πως να την βγάλω από δω; Και πού θα πάμε;
Και τι θα απογίνει ο Μακ; Με φρόντιζε για όλη μου τη ζωή.
Εσύ πρέπει να βρεις την άκρη.
Είσαι ο ενας και μοναδικός Ιβάν. Θυμάσαι;
Μπα.
Πες το.
Άντε. Πες το.
Είμαι ο ενας και μοναδικός Ιβάν.
Και μην το ξεχάσεις ποτέ.
Βολέψου.
Είναι εκεί πάνω.
Τη βλέπεις που χαμογελά;
Είναι γιατί ξέρει ότι θα βρείς την άκρη.
Ελα. Κόφτο, έτσι;
Είναι αηδιαστικό.
Ιβάν. Πρέπει να το δεις αυτό.
Τι πράγμα;
- Ελα, άντε! - Εντάξει.
Πρέπει να μάθεις μερικά κόλπα, Ρούμπι. Όπως και η Στέλλα.
Θα έχει πλάκα.
Όχι, έλα πίσω. Ακριβώς εδώ.
Ορίστε. Ωραίος, μεγάλος, ομοιόμορφος κύκλος.
Εντάξει;
Ναι. Νάτο. Ωραία τα πας.
Ωραία, ωραία, ωραία. Ορίστε.
Συνέχισε. μπράβο κορίτσι μου! Μπορείς να το κάνεις.
Ορίστε. Εντάξει, έλα. Μπορείς να το κάνεις αυτό. Πάνω την προβοσκίδα.
Έλα, πρέπει να το κάνεις μόνη σου, Ρούμπι. Πάνω την προβοσκίδα.
Πάμε. όχι, όχι όχι. Πάνω την προβοσκίδα.
Και συνέχισε. Έλα, Ρούμπι, δεν είναι τόσο δύσκολο.
Ας το κάνουμε πάλι όπως το έκανες σήμερα το πρωί. Σήκωσε το πόδι.
Σήκωσε. Όχι, εδώ. Σήκωσε.
Σήκωσε. Αυτό είναι! Επιτέλους προοδεύουμε. Εντάξει, δεξί πόδι. Σήκωσε.
Πάνω. Θα πρέπει να μάθεις να ισορροπείς σ' αυτό. Ορίστε. Σήκωσε. Ελα.
Αυτό είναι. Όχι, όχι, όχι. Αυτό μένει σηκωμένο.
Σήκωσε. Όχι, όχι, όχι.. Που πας;
Που πας; Ρούμπι.
Ελα. Ορίστε. Ακριβώς εδώ. Ας δοκιμάσουμε ξανά.
Σήκωσε, σήκωσε
Σήκωσε! Αυτό είναι.
Μπαμπά, φαίνεται κουρασμένη.
Ναι, ωραία. Είμαστε όλοι κουρασμένοι, σωστά;
Θέλω να πω, είμαι ο μόνος που καταλαβαίνει ότι πρέπει να βγάλουμε το ψωμί μας εδώ;
Εντάξει πάμε. Το άλλο πόδι. Ορίστε. Σήκωσε. Σήκωσε. Σήκωσε.
Έι, Μάκ; Αρκετά για σήμερα. Θα πάρω την Ρούμπι πίσω.
- Κάνε ένα διάλειμμα. - Οχι.
Πετυχαίνουμε επιτέλους πρόοδο εδώ. Όχι, δεν τα παρατάω τώρα.
Και δεν ακυρώνουμε άλλα σόου.
Όχι, Ρούμπι. Ρούμπι, όχι, όχι, όχι, έλα.
Μην κάθεσαι. Οχι, όχι, όχι.
- Εντάξει. Μάζεψε τα πράγματα μας. - Ελα. Ελα.
Όχι. Έλα δω. Πρέπει να σηκωθείς.
Ελα. Πάμε. Ρούμπι. Ελα. Πάνω.
Ας σηκωθούμε. Ελα. Πρέπει να σηκωθείς.
Ελα. Όχι, έλα. Πρέπει να σηκωθείς. Πρέπει να το μάθεις αυτό.
- Μακ. - Ρούμπι. Όχι, έλα. Μπορούμε να το κάνουμε.
Ελα. Σήκω.
Τι;
Ουάου.
Χριστός και Παναγία!
Ουάου. Δες όλα αυτά τα σχέδια.
Πάντα κάπως πίστευα ότι ήσουν καλλιτέχνης.
Νομίζω πως όλοι έχουμε κάποια καλλιτεχνική φλέβα.
Μερικές φορές ταξινομώ το ποπ κορν στο πάτωμα σε χαριτωμένα μικρά μοτίβα.
Ει! Γιατί το έκανες αυτό;
Τι ευγένεια.
Μπορείς να καταλάβεις τι είναι αυτό;
Ένα γαριδάκι;
Οχι.
Μία περούκα; Η περούκα του Μακ;
Η περούκα του Μ... Τι;
Μια οροσειρά;
Είναι ένα κλειδί.
Πρέπει να ζητήσω από την Τζούλια να μου δώσει το κλειδί.
Αν το είχα, θα μπορούσα να ελευθερώσω τη Ρούμπι από το κλουβί της.
Ωραία!
- Και μετά τι; - Δεν ξέρω. Θα φεύγαμε.
- Και θα πηγαίνατε πού; - Απλά θα φεύγαμε.
Να πάτε που;
Στο δάσος.
Ξέρεις, το δάσος. Στην άλλη πλευρά του αυτοκινητόδρομου.
- Το δάσος. - Ναι.
- Τέλεια. - Αυτό είναι όλο που χρειαζόμαστε.
- Ναι! - Δέντρα, γρασίδι.
Σωστά. Είμαστε άγρια ζώα. Εκεί ανήκουμε.
Σωστά.
Ιβάν;
Ει. Ρούμπι.
Συγγνώμη, σε ξυπνήσαμε;
Θέλεις να ακούσεις μια ιστορία;
Ω! Ναι παρακαλώ.
Εντάξει.
Λοιπόν, κάποτε ήταν...
ένα ελεφαντάκι.
Που ήταν έξυπνο... και γενναίο.
Αλλά ζούσε σε έναν μικρό χώρο.
Και έπρεπε να ζήσει στη φύση, όπου θα μπορούσε να είναι ελεύθερο.
Τελικά ελέφαντάκι ζει ελεύθερο;
Ναι, επειδή είχε ενα φίλο.
Ένα φίλο, που έδωσε μια υπόσχεση.
Γεια σου, Ενριέτα.
Γεια σου, Φράνκι.
Γεια σου, Ιβάν.
Ώπα!
Εσύ τα ζωγράφισες όλα αυτά;
Ιβαν, είναι καταπληκτικά.
Αυτό μοιάζει με...
- Ε εσύ. - Έι, Μάκ.
- Καινούριες ζωγραφιές; - Ναι.
- Μπορώ; - Σίγουρα.
- Εσύ τα έκανες; - Οχι.
Ο Ιβάν τα ζωγράφισε.
Σοβαρά;
Ξέρεις, στην πραγματικότητα, δεν είναι και τόσο χάλια.
Κοίτα να δεις!
Ένας γορίλλας που ζωγραφίζει.
Γορίλλας που μπορεί να ζωγραφίσει.
Ένας γορίλλας... που ζωγραφίζει!
- Αυτό κι αν είναι κάτι! Πω ρε φίλε! - Μπαμπά.
Μπαμπά, σου είπα ότι ο Ιβάν μπορεί να ζωγραφίζει. Κοίτα.
Οι εφημερίδες θα το κάνουν πρωτοσέλιδο!
Ένας γορίλλας που μπορεί στ' αλήθεια να ζωγραφίζει; Ειναι...ειναι...
- Θα φέρει τα πάνω κάτω!
"Τα πάνω κάτω".
"Ο Ιβάν ο καλλιτεχνικός πίθηκος";
Ο ιδιοκτήτης του σόου των ζώων εδώ στο Big Top Mall και Video Arcade
πριν λίγες μέρες έδωσε μερικά κραγιόνια στον γορίλλα με την ασημένια πλάτη.
Οι άνθρωποι έρχονται από πολύ μακριά για να δουν το αποτέλεσμα.
Είσαι εσύ, Ιβάν;
Τι...
Ει, Ιβάν. Ρίξε μια ματιά σ' αυτό.
Το πλήθος είναι ακόμη μεγαλύτερο από τις παλιές μέρες.
Εσύ είσαι αυτός!
Δύο φορές περισσότεροι από χθες.
Ιβάν. Ιβάν!
Μπορείς να ακούσεις αυτό το πλήθος;
Είμαστε επιτυχία!
Μπορούμε να συνεχίσουμε αυτό το σόου για πάντα!
Είσαι ο πρωταγωνιστής και πάλι.
Εντάξει, έλα, ας το κάνουμε.
Δεν έχεις όρεξη;
Εντάξει, μπορούμε να το κάνουμε αργότερα. Επειδή τώρα, είναι ώρα για το σόου.
Και τώρα, η στιγμή που περιμένατε όλοι!
Η τελική μας πράξη.
Ο καλλιτεχνικός πίθηκος από την έξοδο οκτώ.
Ο ενας και μοναδικός Ιβάν!
Τι θα ζωγραφίσει σήμερα;
Η σιωπή σας είναι ευπρόσδεκτη, γιατί εδώ είναι η μαγεία!
Από στιγμή σε στιγμή...
η μαγεία θα είναι εδώ.
Ας προσπαθήσουμε ξανά, έτσι;
Κυρίες και κύριοι, η μαγεία είναι εδώ!
Στο κατάστημα δώρων!
Ένας από τους πρωτότυπους πίνακες του Ιβάν μπορεί να γίνει δικός σας.
Όλοι υπογεγραμμένοι με το σήμα κατατεθέν, το αποτύπωμα του αντίχειρά του.
Τι στην ευχή ήταν αυτό, ε;
Ένα ελεφαντάκι μόνο δεν πρόκειται να αλλάξει την κατάσταση.
Αυτή είναι η ευκαιρία μας. Εσύ είσαι η ευκαιρία μας!
Γι'αυτό έλα! Ξεκίνα να...
Τι στο καλό; Οχι.
- Καστέλο! - Ναι;
Ελα δω!
Ελα δω.
Τ' είναι αυτό;
Αν ξαναδώ αυτό το σκυλί,
δεν θα ξαναδώ εσένα, γιατί θα απολυθείς!
Καταλαβαίνεις;
Τόπιασα, Μακ. Δεν ξέρω πώς πέρασε από μπροστά μου. Συγγνώμη, αφεντικό.
Απλά... πάρτον από δω.
Είναι πολύ κακό που δεν μπορείς να τα έχεις όλα.
Αν έχεις την ελευθερία σου, πρέπει να ζεις από μόνος σου, χωρίς ασφάλεια.
Ή μπορείς να έχεις ασφάλεια,
αλλά είσαι κολλημένος σε ένα κλουβί όλη μέρα, κάνοντας κόλπα για τους ανθρώπους.
Δύσκολη επιλογή.
Μπομπ, έχω ένα σχέδιο.
Μόλις... Μόλις με είπες Μπομπ.
Ναι. Ταιριάζει κάπως.
- Νομίζεις; "Μπομπ"; - Ναι.
Μπομπ. Μπόμπ-ο. Μπόμπι ο σκύλος.
- Γεια, σου Μπέμπι. Μπόμπι, Μπόμπι. - Ει! Συγκεντρώσου.
Για να δουλέψει αυτό το σχέδιο, θα χρειαστώ τη βοήθειά σου.
Και τι δεν κάνω...
- Ωραία. - Πάμε!
- Ιβάν, τι συμβαίνει; - Σε παίρνω από εδώ.
- Πραγματικά; - Ναι.
- Τέλεια. Που με πας; - Να ζήσεις στη φύση.
Και οι υπόλοιποι;
Εντάξει, παιδιά, μείνετε ενωμένοι.
Εδώ είμαστε!
Σνίκερς! Σνίκερς! Αυτό είναι! Η στιγμή της αλήθειας!
Όλοι φεύγουμε. Ελα μαζί μας.
- Τι; Και πηγαίνετε πού; - Στην άγρια φύση.
Την ποιά; Αλλά δεν θα άντεχα δύο λεπτά στην άγρια φύση.
- Γιατί; - Λοιπόν...
δεν υπάρχουν σεσουάρ.
Εντάξει.
Κλειδωμένα.
Σίγουρα κλειδωμένα.
Θέλμα; Είσαι καλά;
Είναι όλα υπό έλεγχο.
Ει, παιδιά.
- Τι κανεις; - Οι πόρτες είναι κλειδωμένες.
Φυσικά οι πόρτες είναι κλειδωμένες!
Νόμιζα ότι ήσουν 200 κιλά καθαρής δύναμης.
Σωστά.
Αυτή κι αν ήταν έξοδος.
Ουάου. Έχει τόση άπλα εδώ.
Ακολουθήστε με, φίλοι. Το ξέρω τόσο καλά σαν το πίσω μέρος της πατούσας μου.
Παιδιά, αυτό πραγματικά γδέρνει την κοιλιά μου.
Έλα, Φράνκι. Ακούς τον συναγερμό; Όπου νάναι θα φανεί η αστυνομία.
Αφήστε τους σε μένα. Θα τους αναχαιτήσω με τη μάνικα μου.
Αυτό το κουνέλι είναι πιο τρελό από όσο νόμιζα.
- Εμπρός; - Έι, Μάκ. Εγώ είμαι.
Λοιπόν, είμαι κλειδωμένος μέσα στο κλουβί του Ιβάν.
Ώπα, τι;
Είναι εντάξει. Είμαι απολύτως καλά, γιατί ο Ιβάν δεν είναι εδώ.
Στην πραγματικότητα, κανένα από τα ζώα δεν είναι εδώ.
Εντάξει. Απλά πρέπει να περάσουμε απέναντι, και τελικά θα είμαστε ελεύθεροι.
Τότε λοιπόν, απλά θα διασχίσω το δρόμο.
Γιατί θα διασχίσεις το δρόμο, Ενριέτα;
Για να περάσω απέναντι.
Το είπε!
Πω ρε φίλε.
- Από τα καλά! - Κλασικό.
- Τελειώσαμε; - Ναι. Εγώ τελείωσα.
Εντάξει. Πάμε!
Πάμε... γιούπι!
Κόλλησε το φορτηγό μου.
- Ιβάν. - Τι...
Το φορτηγό μου έχει κολλήσει.
Ιβάν...
- Μέρφι! Βγες έξω! - Όπισθεν!
- Τι; - Το φορτηγό μου έχει κολλήσει!
- Ιβάν! - Βγες έξω από το φορτηγό!
Ιβάν. Εγώ... Το φορτηγό μου.
Λυπάμαι, Μέρφι. Ξέρω ότι το αγαπούσες αυτό το πράγμα.
- Μέρφι, μωρό μου, είσαι καλά; - Σχεδόν πέθανα.
Τα κατάφερες παρά τρίχα.
Είδα όλη μου τη ζωή να περνάει μπροστά από τα μάτια μου.
Και;
Νομίζω ότι θα μπορούσα να τα έχω πάει καλύτερα.
- Ελα πάμε. - Στο σπίτι ελεύθεροι.
Κοιτάξτε με. Έξω στη φύση.
Μόνο δέντρα και γρασίδι και...
άδεια κουτιά σόδας.
Τι;
Οχι όχι όχι όχι.
Ει, Μακ!
Απίστευτο.
Ελα. Ελα.
Το νιώθεις αυτό; Ο άνεμος στα πρόσωπά μας.
Πραγματικό χώμα κάτω από τα πόδια μας...
Αυτό είναι ωραίο.
- Αυτή είναι; Η άγρια φύση; - Ναι!
Τα κατάφερες, Ιβάν. Μας έσωσες.
Ει Φράνκι, σου λείπει η μπάλα;
Καθόλου. Έχω σπαταλήσει μεγάλο μέρος της ζωής μου μ' αυτή την ηλίθια μπάλα.
Εσύ σπατάλησες τη ζωή σου; Εγώ έπαιζα μπέιζμπολ. Και είμαι κοτόπουλο.
Θα στο πω στα ίσια, Ενριέτα.
Θα μπορούσε να ήταν πολύ χειρότερο για εσένα.
Κοίταξέ με! Χοροπηδώ! Με τα ίδια μου τα πόδια!
Γιούπι!
Είμαστε ελεύθεροι! Αυτό είναι το καινούριο μας σπίτι.
Μπορούμε να πάμε όπου θέλουμε, να κάνουμε ό,τι...
ό,τι...
Τι συμβαίνει τώρα, Ιβάν;
Τι;
Παιδιά, φύγετε! Κρυφτείτε όλοι!
Θέλω να μείνω μαζί σου, Ιβάν.
Τόξερα ότι ήταν πολύ καλό για να είναι αληθινό.
Ώπα, ώπα, Ivan, εγώ είμαι. Εγώ είμαι.
Μόνο εγώ.
Τι κάνεις εδώ, μικρέ;
Κοίτα. Ιβάν, δεν μπορείτε να είστε εδώ έξω. Είναι...
Εντάξει, εντάξει. Εντάξει.
Είναι όλα υπό έλεγχο.
Έλα, παιδί μου.
Πρέπει να σε πάρω πίσω. Ολους σας.
Δεν είστε ασφαλείς εδώ.
Η Ρούμπι κινδυνεύει.
Είναι αυτό που θέλεις;
Είμαστε μαζί σ' αυτό, Ιβάν.
Είμαστε οικογένεια.
Ελα. Ας πάμε σπίτι.
- Έι, Μακ. - Έι.
- Είσαι καλά; - Μια χαρά.
Ευχαριστώ που ήρθες νωρίς.
Ναι φυσικά.
- Πού είναι ο Καστέλλο; - Έφυγε. Τον έδιωξα.
Άκου...
κανείς δεν πρέπει να μάθει για το αποψινό.
Εννοώ, αν ο δήμος το μάθαινε ποτέ,
θα μας έκλειναν την ίδια στιγμή.
Μην ανησυχείς. Καταννοητό.
Εντάξει.
Ει, είναι εντάξει. Προχώρα.
- Καλή δουλειά που τα μάζεψες όλα πίσω. - Ευχαριστώ, Τζορτζ.
Ιβάν;
Θα μου πεις για ένα πραγματικό δάσος;
Ρούμπι, άκουσέ με.
Λυπάμαι που δεν μπόρεσα να τηρήσω την υπόσχεσή μου.
Αλλά τι είναι η άγρια φύση, Ιβάν; Θα μου πεις;
Ξέρεις ότι δεν μπορώ να θυμηθώ τέτοια πράγματα.
- Αλλά δεν την έχω δει ποτέ. - Ρούμπι, σου είπα ότι δεν θυμάμαι.
Δεν... δεν θυμάμαι την άγρια φύση.
Η Στέλλα έλεγε...
Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο "δεν θυμάμαι" και στο "δεν θέλω να θυμηθώ"
Σε παρακαλώ;
Εντάξει, θα σου πω...
Θα προσπαθήσω να θυμηθώ. Θα προσπαθήσω.
Θυμάμαι τους... γονείς μου.
Με έλεγαν... με έλεγαν "Λάσπη".
- "Λάσπη"; - Ναι.
Είναι καλύτερο από το "Μπομπ".
Επειδή πάντα έφυγα από την ομάδα για να την αναζητήσω.
Χρησιμοποιούσα λάσπη για να ζωγραφίζω πάνω σε ό,τι μπορούσα να βρω.
Χανόμουνα σε έναν δικό μου κόσμο.
Όταν οι άλλοι γορίλες μάθαιναν να κρέμονται από κληματσίδες και να μαζεύουν φρούτα,
εγώ ήμουν πάντα κάτω στο έδαφος,
στη λάσπη... και ζωγράφιζα.
Θα μπορούσα να ζωγραφίζω όλη την ημέρα.
Ο πατέρας μου πίστευε ότι αυτό ήταν κάπως παράξενο,
οπότε προσπαθούσε να με διδάξει πώς να είμαι δυνατός και τρομακτικός
Αυτό δεν μου ερχότανε φυσικά.
Ήμουν μια "εργασία σε εξέλιξη".
Αλλά ο μπαμπάς μου με αγαπούσε παρ' όλα αυτά.
Το μόνο που μου άρεσε τόσο όσο το σχέδιο, ήταν να παίζω με την αδερφή μου, την Ταγκ.
Οι γονείς μου την ονόμασαν Ταγκ. (σ.τ.μ. Tag = παιδικό παιγνίδι)
Ηταν το αγαπημένο της παιχνίδι.
Ήταν καλή στο Ταγκ.
Κέρδιζε πάντα.
Ακούγεται διασκεδαστικό το Ταγκ.
Πού είναι η αδερφή σου τώρα;
Δεν νομίζω ότι θέλεις να τα μάθεις όλα αυτά, Ρούμπι.
Ναι, θέλω.
Καλά λοιπόν...
είναι λίγο θολά, όμως...
Μια μέρα, ζωγράφιζα στη λάσπη.
Ο μπαμπάς μου με πρόσεχε.
Ξαφνικά, έγινε ησυχία.
Ακούσαμε περίεργους θορύβους.
Τότε ήρθαν.
Ο μπαμπάς μου με έριξε στην πλάτη του και τρέξαμε.
Πιο γρήγορα απ' όσο είχε τρέξει ποτέ.
Ο πατέρας μου και εγώ, χωριστήκαμε απ' τους άλλους.
Έκανε ό, τι μπορούσε για να με προστατεύσει.
Με έβαλε μακριά από τον κίνδυνο, ψηλά σε ένα δέντρο.
Και μετά...
Ποτέ δεν είδα ξανάδα κανένα από την αγέλη μου.
Η Τζούλια μου την έδωσε αυτή.
Την ονόμασα "Όχι Ταγκ" επειδή δεν θα είναι ποτέ η Ταγκ.
Συνήθιζα να σκέφτομαι, πως αν είχα μάθει να πολεμάω όπως ο πατέρας μου...
και δεν ζωγράφιζα συνέχεια στη λάσπη...
ίσως να μπορ...
Οι άνθρωποι είναι οι χειρότεροι.
Οι κατσαρίδες είναι πιο πονετικές.
"Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κακοί."
Θυμηθείτε τι είπε η Στέλλα, "Οι άνθρωποι μπορούν να σας εκπλήξουν."
Σίγουρα ο πατέρας σου σε αγαπούσε για αυτό που ήσουν, Ιβάν.
Σίγουρα του άρεσαν τα σχέδιά σου, όπως και σε μένα.
Ευχαριστώ για την ιστορία, Ιβάν. Καληνυχτα.
Καληνύχτα, Ρούμπι.
Καληνύχτα, Μπομπ.
Τώρα όλοι με λένε Μπομπ.
Ει, ήταν διασκεδαστικό όσο κράτησε.
Και κοίτα, έχεις καινούργιο φορτηγό.
Ναι, αλλά ποιος οδηγεί μια κίτρινη πυροσβεστική;
Συγγνώμη που σε άφησα, μπάλα. Μη μου θυμώνεις.
Πάμε.
Με την ησυχία σου. Με την ησυχία σου.
Και τα τέσσερα. Αυτό είναι.
Πανέμορφα.
Αυτό είναι το κορίτσι μου.
Πάμε τώρα και μια μικρή βόλτα; Ορίστε, γλυκιά μου.
Γεια σου, Ιβάν.
Αυτά είναι για σένα.
Ήταν ένα δώρο από τη θεία μου, αλλά είμαι πια αρκετά μεγάλη για δαχτυλομπογιές.
Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να βάλεις το δάχτυλά σου στο...
Λοιπόν, θα το καταλάβεις.
Άκουσα για χθες το βράδυ.
Δεν θέλεις να είσαι εδώ πια, έτσι δεν είναι;
Μακάρι να μπορούσα να σε βοηθήσω, Ιβάν.
Ακριβώς όπως εύχομαι να μπορούσα να βοηθήσω τη μαμά μου.
Γιατί να υπάρχουν πράγματα κολλημένα σε κλουβιά;
Γιατί να υπάρχουν άρρωστοι άνθρωποι;
Γι' αυτό μου αρέσει να ζωγραφίζω.
Μπορώ να σχεδιάζω τα πράγματα όπως τα θέλω και είναι σχεδόν σαν...
αν τα σχεδιάσω αρκετά καλά, θα γίνουν πραγματικότητα.
Αυτή είναι η μαμά μου.
Δεν μοιάζει έτσι τώρα.
Μια μέρα θα μοιάζει ξανά έτσι.
Είσαι πραγματικός καλλιτέχνης, Ιβάν.
Ξέρω ότι καταλαβαίνεις.
Ιβάν, τι κάνεις;
Δεν μπορώ να μιλήσω. Δεν μπορώ να μιλήσω. Έχω πολλά να κάνω.
- Πού είναι ο Ιβάν; - Είναι εκεί πέρα.
Θα είναι μια καλή μέρα σήμερα, Σνίκερς.
Γεια σας. Πάνω στην ώρα.
- Αυτός πρέπει να είναι. Μακ; - Ναι;
Γεια.
- Κάντιζ Τέϊλορ, WNMZ. - Χαίρετε.
Θα ήθελα να σας κάνω μερικές ερωτήσεις, αν δεν σας πειράζει.
Σχετικά με τον γορίλα μας τον Πικάσο, χωρίς αμφιβολία;
Μπορείτε να επιβεβαιώσετε τις αναφορές ότι έγινε απόδραση εδώ τις προάλλες;
Απόδραση;
Έχουμε ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι είδαν ζώα στον αυτοκινητόδρομο.
- Θεέ μου! - Έναν γορίλλας.
Λοιπόν, θα ήταν φοβερό θέαμα να βλέπεις έναν γορίλλα στον αυτοκινητόδρομο, ε;
Όχι, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι όλα τα ζώα είναι εδώ, ασφαλή και υγιή.
Και στην πραγματικότητα, πρόκειται να ξεκινήσουμε μια άλλη υπέροχη παράσταση τώρα.
Άκου, γιατί δεν κάθεστε εδώ; Και μη διστάσετε να γράψετε το σόου μας.
Γειά σας.
Να χρησιμοποιείς πάντα και τα δύο χέρια με το φως, εντάξει;
- Και θυμήσου να με περιμένεις να... - Το 'χω.
Έχω παρακολουθήσει την παράσταση περισσότερο απ' όλους.
Τζόρτζ, Τζόρτζ.
Άκου, υπάρχει μια δημοσιογράφος εκεί έξω,
και κάνει πολλές ερωτήσεις σχετικά με την απόδραση των ζώων.
- Αν το ανακαλύψει... ξόφλησα. - Το καταλαβαίνω. Το κατάλαβα, Μακ.
Ει, Τζουλς, σ' ευχαριστώ πολύ που μας βοηθάς με το σόου. Καλή τύχη!
"Σπάσε ένα πόδι", Μακ. (σ.τ.μ. έκφραση για καλή τύχη)
Φράνκι η φώκια!
Ας παίξουμε "πιάσε τη μπάλα", Φράνκι.
Πάνω!
Είναι εντάξει ο Ιβάν; Είναι σχεδόν η ώρα για να βγει.
Θα πάω να τσεκάρω.
Φράνκι, τι λες...
Δεν θάπρεπε να προθερμαίνεσαι;
Κυρίες και κύριοι, η Ρούμπι!
Και.. πάνω, κορίτσι!
Και τώρα...
η στιγμή που όλοι περιμένατε.
Ο γορίλας Πικάσο αυτοπροσώπως!
Ο μοναδικός Ιβάν!
Λοιπόν, είναι αρκετά καλλιτέχνης, δεν είναι φίλοι μου;
Ναι. Ναι!
Με συγχωρείς.
- Μπαμπά, το βλέπεις; - Ναι.
Η ζωγραφική του είναι καταπληκτική. Και το έκανε με τις δαχτυλομπογιές σου;
Όχι, όχι αυτό.
Είναι πώς θέλει τα πράγματα να είναι.
Ο Ιβάν θέλει να είναι στην άγρια φύση.
- Τι; - Ο Ιβάν δεν θέλει να είναι πια εδώ.
Το ξέρω. Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Τζούλια, ακόμα κι αν είναι αλήθεια, δεν ξέρω τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό.
Εγώ ξέρω.
Αυτή μπορεί να τον βοηθήσει.
Τζούλια, αυτή είναι η δουλειά μου. Εντάξει;
- Δεν μπορούμε απλώς... - Μπαμπά, σε παρακαλώ!
Ο Ιβάν πρέπει να είναι ελεύθερος.
Δεν λες πάντα ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να κάνουμε το σωστό;
Ποιος έχει σειρά; Τι θα θέλατε;
Ορίστε. Τι θα θέλατε; Ένα και δύο...
Πήγαινε.
Με συγχωρείτε. Γεια. Είμαι η Τζούλια.
Γεια σου, Τζούλια.
Τι μπορώ να κάνω για σένα;
Ivan, τι είναι αυτός ο θόρυβος;
Ελευθερώστε τον Ιβάν και τη Ρούμπι! Ελευθερώστε τον Ιβάν και τη Ρούμπι!
Τι συμβαίνει;
Ελευθερώστε τον Ιβάν και τη Ρούμπι!
Όπως βλέπετε, στέκομαι μπροστά στο Big Top Mall.
Θυμάστε τον Ιβάν; Τον γορίλλα που του αρέσει να ζωγραφίζει;
Λοιπόν, οι ζωγραφιές του είναι ξεκάθαρα ένα σημάδι ότι θέλει να είναι ελεύθερος.
Ελευθερώστε τον Ιβάν και τη Ρούμπι! Ελευθερώστε τον Ιβάν και τη Ρούμπι!
Τα κατάφερες δικέ μου.
Ιβάν, γιατί φωνάζουν τα ονόματά μας;
Έχουν θυμώσει μαζί μας;
Όχι, Ρούμπι. Δεν έχουν θυμώσει.
Θέλουν να μας βοηθήσουν.
Θέλουν να είμαστε ελεύθεροι.
Θυμήσου, η Στέλλα ήξερε ότι υπήρχε κάτι καλύτερο εκεί έξω για μας.
Δεν μπόρεσε να φτάσει η ίδια εκεί,
αλλά ήθελε να σιγουρευτεί ότι εσύ θα τα κατάφερνες.
Δεν θέλω να πάω πουθενά χωρίς εσένα.
Λοιπόν, ξέρεις, η αλλαγή είναι τρομακτική για όλους μας.
Μερικές φορές απλά πρέπει να κάνεις ένα άλμα εμπιστοσύνης, Ρούμπι.
Να εμπιστευτείς ότι η καλοσύνη θα είναι πάντα εκεί όταν τη χρειάζεσαι.
"Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κακοί."
"Μπορούν να σε εκπλήξουν."
Θυμάσαι;
Θυμάμαι.
Προσέχετε πίσω σας!
Εντάξει.
Αντίο, Φράνκι. Άσε με να δω αυτό αυτό το υπέροχο χαμόγελο.
Να μη χαθούμε.
Κανένας δεν σ' αγαπάει πιο πολύ.
- Πιστεύεις ότι θα είναι κι' άλλοι ελέφαντες; - Ναι. Είμαι σίγουρος ότι θα είναι.
Θα με συμπαθήσουν;
Ναι, φυσικά θα σε συμπαθήσουν. Πάω στοίχημα.
Μπορείς να τους πείς το αστείο με το ψυγείο. Θα το λατρέψουν.
Πατημασιές στο βούτυρο!
Ακριβώς. Δουλέυει κάθε φορά.
Θα τους πω για σένα, Ιβάν.
Και τον Μπομπ και τη Τζούλια
και την Ενριέτα και τον Μέρφι
τον Φράνκι και τη Θέλμα...
και τη Στέλλα.
Ναι.
Φρόντισε να τους πείς για τη Στέλλα.
Θα φροντίσω.
Γεια σου Ρούμπι.
Είμαι η Δρ. Μάγια.
Τώρα, θα έρθεις μαζί μου.
Ορίστε.
Αντίο, Ιβάν.
Αντίο, Ρούμπι.
Τώρα μείναμε μόνο εσύ και εγώ, Σνίκερς.
Έι, φίλε.
Μην κάθεσαι πολύ άνετα.
Υποθέτω ότι όλα τα καλά πράγματα τελειώνουν.
Ναι.
Πώς θα αποκοιμιέμαι χωρίς τη ζεστή κοιλιά σου;
Μπορείς να τρυπώσεις εκεί, μαζί μου.
Οι άνθρωποι είναι χαζοί, αλλά όχι τόσο χαζοί.
Θα είσαι μια χαρά. Είσαι άγριο θηρίο, θυμάσαι;
Λοιπόν, τεχνικά, είμαι εξημερωμένο είδος.
Αλλά κάτι θα σκεφτώ. Πάντα τα καταφέρνω.
Πάρε.
Για ποιό λόγο;
Αυτό θα σε βοηθάει να κοιμάσαι.
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, καλύτερα να φύγω από δω προτού με δώσουν στον μπόγια.
Είσαι ενας και ο μοναδικός Ιβάν, φίλε.
Να το θυμάσαι.
Ναι.
Και είσαι ο ενας και μοναδικός...
Μπομπ.
Όλοι χρειάζονται ένα όνομα.
Υποθέτω ότι το δικό μου είναι Μπομπ.
Όχι, όχι, όχι. Μην ανησυχείς, σκύλε.
Είσαι εντάξει.
Ειχαμε κάμποσες καλές στιγμές, μικρέ;
Τις θυμάσαι;
Τη μέρα που σ' έφερα σπίτι.
Οι καλύτερες στιγμές της ζωής μου.
Λοιπόν...
καλή τύχη, μικρέ.
Θα μου λείψεις, Ιβάν.
Προχώρα, Ιβάν.
Είναι ώρα.
Προχώρα.
Ιβάν!
Είσαι εντάξει. Αυτό δεν είναι το σπίτι σου.
Αυτό είναι.
Είναι εδώ, Στέλλα.
Είναι ελεύθερη.
Εμπνευσμένο από την πραγματική ιστορία του Ιβάν.
Εναν γορίλλα που γεννήθηκε το 1962 στην κεντρική Αφρική.
Ο Ιβάν γλίτωσε απο τους λαθροθήρες και τον έφεραν στην Αμερική...
όπου έζησε με μια οικογένεια που τον αγάπησε πάρα πολύ.
Στα 3 του χρόνια όταν είχε μεγαλώσει αρκετά
πήγε στην Τακόμα της Ουάσινγκτον
όπου έγινε ατραξιόν σε ενα εμπορικό κέντρο.
Δεν βγήκε έξω για 27 χρόνια.
Εκεί ο Ιβάν έμαθε να ζωγραφίζει.
Το 1994 η τοπική κοινότητα ξεκίνησε διαμαρτυρία
για να τον μεταφέρουν σε καλύτερο περιβάλλον
Τα κατάφεραν....
Ο Ιβάν μεταφέρθηκε στον ζωολογικό κήπο της Ατλάντα
όπου ξανάγινε το αστέρι του σόου
έχοντας ολόκληρα στρέμματα να περιπλανιέται ελεύθερος.
(μη φύγετε, έχει κι' άλλο!)
Ωραίο το σπίτι σου, εδώ.
Μπομπ;
Γεια σου, φίλε! Καιρούς και ζαμάνια.
Πώς μπήκες εδώ;
Πλάκα μου κάνειες; Μπορώ να ξεγλιστρήσω οπουδήποτε.
Ιβάν!
Νάτηνε.
Ιβάν!
- Τζούλια; - Ναι.
Προέκυψε ότι η μαμά της θέλει να μ' έχει. Ποιος θα μπορούσε να την κατηγορήσει;
Οπότε, μένω μαζί τους, κάπως... σαν να τους κάνω τη χάρη, κατάλαβες;
Μόνο και μόνο για να τους κρατάω όλους ευτυχισμένους.
- Αλήθεια; - Ιβάν.
Μας έλειψες. Φαίνεσαι υπέροχος!
Μπαμπά, δεν σου φαίνεται τόσο χαρούμενος;
Σίγουρα είναι.
Θείε Μακ, φαίνεται μια χαρά, έτσι δεν είναι;
Έτσι είναι.
Βλέπεις;
Το ζωγράφισες τόσο καλά, που το έκανες πραγματικότητα.
Είμαι τόσο περήφανη για σένα.
Ποτέ μην ξεχνάς, φίλε,
είσαι ο ενας και μοναδικός Ιβάν.
Εγώ είμαι αυτός. Πανίσχυρος ασημένιος γορίλλας.
Μετάφραση - Επιμέλεια: mk59.gr