Άκουσέ με, Όντιν,
πατέρα όλων των Θεών.
Σύναξε τις σκιές των περασμένων χρόνων,
όταν οι υφάντρες Νόρνες διαφέντευαν τη μοίρα των ανθρώπων.
Άκου για την εκδίκηση του πρίγκιπα που έσβησε στις πύλες της Κολάσεως.
Ενός πρίγκιπα προορισμένου για τη Βαλχάλα.
Άκουσέ με.
Ο ΒΟΡΕΙΟΣ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟΣ
ΕΤΟΣ ΚΥΡΙΟΥ 895
Ήρθε.
Είναι εδώ.
Μητέρα! Ήρθε ο μπαμπάς!
Ποτέ μην μπαίνεις απρόσκλητος στα διαμερίσματά μου.
Ο βασιλιάς, κυρία, ο βασιλιάς!
Έλα.
Ο Όντιν τον έφερε πίσω.
Χαίρε, βασιλιά!
Κοράκι του Πολέμου! Χαίρε!
Χαίρε, άρχοντά μου!
Κοράκι του Πολέμου. Χαίρε!
Χαίρε, κυρίαρχε του πλούτου!
Εμπρός, αδερφέ.
Εμπρός!
Χαίρε, βασιλιά Άρβαντιλ, Κοράκι του Πολέμου! Χαίρε!
Σαν το σκυλί του πολέμου που γυρίζει στον αφέντη του,
ήρθα για να με φυλακίσουν τα όμορφα μαλλιά της βασίλισσάς μου.
Για πάντα δεμένοι, κύριέ μου.
Πρίγκιπα Άμλεθ,
μεγάλωσες αρκετά για να σε χαιρετάω σαν παιδί.
Χαίρε, άρχοντα βασιλιά.
Όμως,
ένας πατέρας δεν είναι ποτέ πολύ μεγάλος για μια σφιχτή αγκαλιά.
Πόσο μου έλειψες, γιε μου.
Θα μας τιμήσει με την παρουσία του ο αδερφός σου;
Μην σκέφτεσαι τον Φιόλνιρ.
Σύντομα, θα είναι μαζί μας.
Αυτό το φορούσε ένας πρίγκιπας γύρω από τον λαιμό του,
αλλά προοριζόταν γι' αυτόν εδώ τον πρίγκιπα.
Να το φοράς πάντα, με την αγάπη μου.
Ευχαριστώ, πατέρα. Βασιλιά μου.
- Φιόλνιρ. - Ο Φιόλνιρ επέστρεψε.
ΉΟ βάρβαρος κατέφθασε.
Χαίρε, βασιλιά.
Κεράστε τον ατρόμητο πολεμιστή, για να πιούμε στην υγειά του.
Πάρε το ποτήρι μου, αδερφέ.
Κυρία μου.
Κοιτάξτε πώς υγραίνεται και γι' άλλους το ποτήρι της βασίλισσας.
Ποιο μέταλλο θα αγόραζε μια ευωδιαστή γουλιά;
Μαλακό ασήμι… ή σκληρό σίδερο;
Σιωπή, σκύλε!
Μα τον Φρέιρ, κακολογείς τον άρχοντα και την κυρά σου!
Σε παρακαλώ, αδερφέ!
Ένα χωρατό ήταν.
Ο Χέιμιρ έχει βρόμικη γλώσσα, αλλά είναι ο πιο πιστός μου φίλος.
Έλα, αδερφέ.
Αυτός εδώ χρειάζεται πιο πολύ τη φροντίδα σου από μένα.
Θόριρ.
Ο Θόριρ, ο γιος μου!
Στον αδερφό μου, το Κοράκι του Πολέμου!
Στο βασίλειο του Χράφνσεϊ!
Στην υγειά μας!
Ο εχθρός βρήκε το συκώτι μου.
Τραυματίστηκες;
Σχεδόν τόσο ώστε να οριστεί ο Άμλεθ διάδοχός μου.
Παρακολουθούσα απόψε πόσο αθώος είναι.
Πρέπει να συνειδητοποιήσει τι τον περιμένει.
Είναι ένα κουτάβι.
Έχει την ηλικία που είχε ο παππούς μου όταν πήρε τον θρόνο.
Δεν ήταν το ίδιο.
Έπρεπε πρώτα να σκοτώσει τον θείο του.
Έχεις τόσους μήνες να βρεθείς με τη βασίλισσά σου.
Έλα…
άσε με να σε πάω στο κρεβάτι μας.
Όχι.
Προσευχήσου για τυχερά πνεύματα στη μάχη, αφού θρέψει η πληγή.
Αρνούμαι να πεθάνω άρρωστος,
ή να ζήσω μέχρι τα βαθιά γεράματα.
Πρέπει να πεθάνω στη μάχη.
Θα πεθάνω με τιμή.
Μη φοβάσαι!
Θα πεθάνεις στη μάχη, κύριέ μου.
Οι πύλες της Βαλχάλα σε περιμένουν, το ξέρω.
Αυτό το ίδιο μονοπάτι διάβηκα με τον
πατέρα μου κι εκείνος με τον δικό του.
Τώρα πρέπει να το διαβούμε οι δυο μας.
Όντιν.
Μη φοβάσαι, Άμλεθ. Κάνε ό,τι κάνω.
Ποιος γαβγίζει;
Είναι οι λύκοι του Όντιν…
ή το αλύχτισμα των σκύλων του χωριού;
Ακούστε με, δίποδοι σκύλοι.
Πιείτε το μεδούλι της γνώσης.
Αν θέλετε να μάθετε πώς να ζείτε και να πεθαίνετε έντιμα.
Για να πέσετε στη μάχη. Και να σας αγκαλιάσουν οι Βαλκυρίες.
Οι κόρες της μάχης θα σας οδηγήσουν στις απαστράπτουσες πύλες της Βαλχάλα.
Είστε σκύλοι, που θέλουν να γίνουν άνθρωποι.
Απόδειξε ότι δεν είσαι σκύλος.
Όχι μονάχα είσαι άντρας, αλλά τρως και σαν βασιλιάς.
Κι εσύ, μικρό λυκόπουλο. Τι είσαι;
Οσμίζομαι έναν έξυπνο μαθητή.
Σε κάθε πέρασμα, πρέπει να έχεις μάτια παντού.
Πρέπει να παρατηρείς τριγύρω.
Γιατί ένας εχθρός μπορεί να παραμονεύει.
Ο άντρας να είναι έξυπνος με μέτρο. Αν πρέπει, να φανεί ανόητος.
Πες μου, πώς έχασε ο Όντιν το μάτι του;
Εξερευνώντας τη μυστική μαγεία των γυναικών.
Ποτέ μην ψάχνεις τα μυστικά τους, μα πάντα να τα ακούς.
Οι γυναίκες είναι που ξέρουν τα μυστικά των ανδρών.
Οι Νόρνες που γνέθουν και κλώθουν στο πηγάδι της μοίρας.
-Ζήσε έντιμα. -Θα ζήσω έντιμα.
-Διαφύλαξε το αίμα της οικογένειας. -Θα το διαφυλάξω.
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό, Άμλεθ, γιε του Άρβαντιλ;
Αν πέσω από το ξίφος του εχθρού, πρέπει να εκδικηθείς τον θάνατό μου,
αλλιώς θα ζήσεις για πάντα στην ντροπή.
Θα το κάνω, πατέρα. Θα το κάνω.
Το ξίφος μου θα πιει το αίμα
απ' τον κομμένο του λαιμό.
Και τώρα ζήσε για πάντα χωρίς φόβο.
Επειδή η μοίρα σου ορίστηκε, και δεν μπορείς να της ξεφύγεις.
Ορκίσου.
Ορκίζομαι.
Αυτό είναι το τελευταίο δάκρυ που χύνεις από φόβο.
Θα σου επιστραφεί, τη στιγμή που θα το έχεις ανάγκη.
Και τώρα, βλέπε σαν άντρας.
Πλησίασε, Άμλεθ.
Και δες στο αίμα μας το δέντρο των βασιλιάδων.
Πατέρα!
Τρέξε! Τρέξε!
Αρπάξτε το τομάρι μου, αν τολμάτε, μπάσταρδοι!
Βλέπεις το βλέμμα του αδερφού σου με έκπληξη.
Το ήξερα.
Κρίμα που ποτέ πριν δεν το πρόσεξες.
Και τώρα, κοίτα πόσο γρήγορα θα ανεμίσει το ξίφος ο αδερφός σου.
Χτύπα, αδερφέ. Χτύπα.
Να ξέρεις ότι ένα ξένο δαχτυλίδι δεν θα κάνει βασιλιά έναν ημίαιμο.
Βουτηγμένο μέσα στο δικό μου αίμα,
σύντομα θα πέσει από το χέρι σου, σαν ερπετό.
Η βασιλεία σου δεν θα κρατήσει.
Αυτή η αποτρόπαιη πράξη να στοιχειώνει τις νύχτες σου,
μέχρι που μια πύρινη εκδίκηση θα χορτάσει απ' το πτώμα σου.
Χτύπα.
Στη Βαλχάλα!
Ο βασιλιάς Άρβαντιλ είναι νεκρός!
-Ζήτω ο βασιλιάς Φιόλνιρ! -Ζήτω ο βασιλιάς Φιόλνιρ!
Χαίρε, αφέντη βασιλιά!
Φέρτε μου το κεφάλι του αγοριού!
Σκορπιστείτε.
Εμπρός! Στα δεξιά.
Εντάξει.
-Εκεί. -Μπείτε μπροστά του!
Θα το κάνω αργά.
Χαίρε Φιόλνιρ, ορφανέ από αδερφό.
-Χαίρε βασιλιά Φιόλνιρ. -Χαίρε Φιόλνιρ.
Χαίρε βασιλιά Φιόλνιρ.
Ο βασιλιάς Φιόλνιρ βρήκε βασίλισσα.
Φιόλνιρ, κύριέ μου.
Το αγόρι!
Το μικρό αγόρι πέθανε.
Πέθανε στη θάλασσα!
Βυθίστηκε σαν πέτρα.
Θα εκδικηθώ, πατέρα. Θα σε σώσω, μητέρα.
Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ.
Θα εκδικηθώ, πατέρα. Θα σε σώσω, μητέρα.
Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ.
Θα εκδικηθώ, πατέρα. Θα σε σώσω, μητέρα.
Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ.
Θα εκδικηθώ, πατέρα. Θα σε σώσω, μητέρα.
Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ.
ΓΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ
ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Τα γυμνά μυαλά σας Καίνε σε αντρίκια σώματα
Γιοι του λύκου Φένριρ Ελευθερωθείτε από τη σάρκα σας
Οι λύκοι θα αλυχτήσουν Μες στη θύελλα του Όντιν
Οι πολεμιστές θα πέσουν καθώς Το πόδι της Αρκούδας θα χτυπήσει
Θα πολεμήσουμε ως τη Βαλχάλα!
Μέχρι να έχουμε πάλι ανθρώπινο σώμα.
Ατρόμητοι, θα πιούμε το αίμα απ' τις πληγές των εχθρών.
Μαζί θα ωρυόμαστε σε λιβάδια με πτώματα στρωμένα!
Ο Πατέρας του Πολέμου μας διατάζει: Αλλάξτε το δέρμα σας, αδέρφια.
Λύκοι-φονιάδες, Μπερζέρκερς, αφεθείτε στη οργή σας!
Στη Βαλχάλα!
Τι κάνεις; Έλα εδώ.
Έλα, έλα.
Μπες μέσα, σκύλα.
Αυτοί οι άγριοι θα είναι καλοί σκλάβοι, έτσι Μπγιόρνουλφρ;
Τα καταφέραμε καλά.
Καλύτερα από ποτέ.
Όταν σε βρήκαμε μικρό λυκόπουλο…
ήξερα ότι έχεις μια καρδιά κρύα σαν μέταλλο.
Πολύ αδύναμοι!
Θέλω δυνατούς. Όχι αδύναμους.
Μαμά!
Παίξε, ηλίθιε. Παίξε!
Τριγυρνάς στις σκιές, φονιά του λαού μου.
Κρύψου.
Ακόμα κι αν τα αδέρφια σου μου πήραν τα μάτια…
σε βλέπω.
Δεν είμαι αδερφός κανενός.
Δεν αρκεί να είσαι ο άντρας που ποτέ δεν κλαίει, πρίγκιπα Άμλεθ.
Ο πρίγκιπας που απαρνήθηκε τη μοίρα του.
To κτήνος που δεν το νοιάζει τίποτα.
Το κτήνος που στραγγίζει τα μάτια των ανθρώπων από δάκρυα.
Θυμήσου τώρα για ποιον έχυσες το τελευταίο σου δάκρυ.
Θυμήσου τον όρκο σου να διορθώσεις το άδικο.
Θυμήσου τον Βασιλιά των Κορακιών. Θυμήσου.
Έχει μέσα του τον ωκεανό που πρέπει να ταξιδέψεις,
μέχρι την άκρη του κόσμου.
Θρέφει το παγωμένο ποτάμι του μίσους που τρέχει στις φλέβες μου.
Θα σε οδηγήσει σε ένα νησί του βορρά…
όπου θα γεννηθεί μια πύρινη λίμνη…
που θα βγει από την κορφή ενός μαύρου βουνού.
Εκεί, θα πνίξω τον φονιά του πατέρα μου.
ΑΑκολούθησε την ουρά της αλεπούς στην κατοικία του Αρχαίου,
για να βρεις το ξίφος που ταιριάζει στην ωμή οργή σου.
Γιατί μου λες τη μοίρα μου, μάγισσα;
Γιατί εκεί που τελειώνει το μονοπάτι που γέμισες…
με θάνατο ένα νέο ξεκινά το ταξίδι του.
Ένας νέος βασιλιάς.
Απάλλαξέ με.
Δεν θα ξεφύγεις απ' τη μοίρα που σου ύφαναν οι Νόρνες.
Τώρα, φύγε!
Αυτοί οι σκλάβοι πάνε στην Ουψάλα.
Εκείνοι, στην αγορά στο Κίεβο.
Στείλε τους στην Κωνσταντινούπολη.
Και αυτοί οι δυνατοί
μάλλον θα φτάσουν μέχρι τον Φιόλνιρ στην Ισλανδία.
Ποιος είναι αυτός ο Φιόλνιρ;
Ο Φιόλνιρ, ο ορφανός από αδερφό.
Έτσι τον ονόμασαν αφού σκότωσε του αδερφό του, τον βασιλιά Άρβαντιλ.
Τον ξέρω.
Γιατί στέλνουν τους σκλάβους του στην Ισλανδία; Είναι στο Χράφνσεϊ.
Εκεί κατέφυγε με τη γυναίκα και τον γιο του,
όταν ο βασιλιάς Χάραλντ της Νορβηγίας πήρε το βασίλειό του.
Ο Φιόλνιρ σκότωσε τον αδερφό του για το τίποτα. Τώρα, είναι βοσκός.
Πατέρα.
Μη φοβάσαι.
Θα ευχαριστήσω τον αφέντη σου για τη ζεστασιά που μου έδωσες.
Φέρε αυτά τα δύο.
Η περιβολή προβάτου δεν θα σε κρύψει, Βόρειε.
Για τι πράγμα μιλάς, μάγισσα;
Θέλεις να είσαι σκλάβος.
Να κρύψεις το σχέδιό σου.
Να δείξεις στον βοσκό ότι είσαι πρόβατο.
Θα δείξω στον βοσκό τον θάνατό του.
Κρατήστε την τρότσα!
Ελάτε εδώ!
Μείνετε όρθιοι!
Πιάσε το χέρι μου!
Σε κρατάω!
Θα εκδικηθώ, πατέρα. Θα σε σώσω, μητέρα.
Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ.
ΙΣΛΑΝΔΙΑ
Στη σειρά!
Εμπρός! Προχωρήστε!
Εκεί!
Εμπρός!
Αφήστε τον να σαπίσει!
Θα τον φάνε οι γλάροι. Πεινάνε.
Κουνήσου, γουρούνι!
Γιατί ήρθες λαθρεπιβάτης σ' αυτήν την κόλαση;
Σ' αυτό το μέρος, παραφυλάει το κακό.
Η μοίρα μου με έφερε εδώ,
για να βρω όσα μου πήραν.
Και ποια είναι αυτά;
Μια μητέρα, έναν πατέρα, ένα βασίλειο.
Αυτό είναι το βασίλειό σου;
Ο προδότης που το έκλεψε ήρθε εδώ όταν ένας άλλος βασιλιάς του το πήρε.
Θα φύγω όταν τελειώσω μαζί του.
Είμαι η Όλγα απ' το Δάσος των Σημύδων.
Κι εγώ ορκίζομαι να φύγω από δω.
Τότε πρέπει να αντιμετωπίσεις πολλούς εχθρούς.
Όπως κι εσύ.
Όμως, τους αντιμετωπίζεις μόνος.
Η δύναμή σου σπάει τα κόκαλα των ανδρών.
Εγώ έχω την πονηρία να κυριεύω το μυαλό τους.
Εσείς οι δύο! Μη μιλάτε!
Προχωρήστε!
Γιατί το κάνουμε αυτό;
Ποιο;
-Αυτό. -Ποιο;
Είναι δουλειά για σκλάβους.
Εσύ είσαι ο αρχηγός.
Ο ναός είναι δικός σου, κι εγώ ο κληρονόμος σου.
Κανένας δεν ξέρει αν θα γιορτάσει τον χειμώνα βασιλιάς ή σκλάβος.
Ας είμαστε προετοιμασμένοι και για τα δύο.
Για να αποφύγεις το τελευταίο, καλύτερα είναι
να δείξεις στους σκλάβους ότι είσαι το ίδιο δυνατός.
Μα κανείς δεν μας κοιτά.
Άντε να φέρεις λίγο τυρόγαλα. Και σκέψου ό,τι σου είπα.
-Να κρατάς την ασπίδα ψηλά. -Αυτό κάνω.
- Το βάδισμά σου. - Το κάνω!
-Δεν το κάνεις. -Για να δούμε.
Όχι! Όχι!
Φιόλνιρ, άρχοντά μου!
Ήρθε το φορτίο σου!
Δείξε μου!
Πού είναι οι υπόλοιποι;
-Όρθιοι! -Σηκωθείτε!
--Όρθιοι! -Σηκωθείτε, σκλάβοι!
Μπείτε στη σειρά, μπάσταρδοι!
Για λύπηση.
Δεν μπορούν καν να σταθούν.
Δεν θα αντέξουν τον χειμώνα.
Πουλήστε τους όλους.
Να δω αυτόν.
Έχουμε κρατήσει χειρότερους.
Δεν με εντυπωσιάζει.
Βρομάει.
Ποτέ μη σηκώνεις το βλέμμα πάνω μου, σκλάβε.
Αναρωτιέμαι τι όνομα σου έδωσαν στη Γη των Ρως;
Είμαι ο Μπγιόρνουλφρ.
Το όνομα δείχνει ότι έχει τη δύναμη της αρκούδας.
Αλλά αν είσαι αναξιόπιστος σαν λύκος, ορκίζομαι να σε σκοτώσω εγώ ο ίδιος.
Αυτόν θα τον κρατήσουμε.
Οι υπόλοιποι να φύγουν.
Μα η μητέρα χρειάζεται δύο για την κουζίνα και μία πλύστρα.
Εμπρός.
-Και δύο αρσενικούς για τον θερισμό. -Καλά.
Αυτές οι δύο για την κουζίνα, αυτή για τα ρούχα.
Και διάλεξε δύο άντρες για τα χωράφια.
Κι αυτήν εδώ.
Κρατήστε τα χέρια της λευκά,
και τα μαλλιά της μακριά.
Σκέφτεσαι να σκαρφαλώσεις, Αρκουδόλυκε;
Ακόμα κι αν δραπέτευες από δω,
θα γινόσουν βορά των μπλε αλεπούδων και των σέλκι.
Το νησί είναι άγονο.
Το καλύτερο θα ήταν να κοιμηθείς.
Φύγε! Φύγε!
Κλέφτρα δαιμονισμένη.
Φύγετε.
Φύγετε μακριά.
Μακριά από εδώ.+
Φύγετε.
Θα εκδικηθώ, πατέρα.
Θα σε σώσω, μητέρα.
Θα σε σκοτώσω, Φιόλνιρ.
Ορίστε!
Φύγε από 'δω.
Εκεί μέσα.
Σταμάτα εδώ.
Εσύ! Εμπρός, τελείωνε!
Πού έχεις το μυαλό σου;
Γύρνα.
Κλείστε την πόρτα.
Τα βρήκες;
Αυτά που έχασες;
Όταν ήρθες στο σπίτι, ήταν εκεί;
Αυτά…
και ακόμα περισσότερα.
Είναι εφιάλτης.
Τότε πρέπει να ξυπνήσεις.
Ο δικός τους εφιάλτης.
Εσύ!
Γυναίκα! Έλα μαζί μας.
Δεν έχεις δουλειά εδώ.
Ο Φιόλνιρ σε θέλει κοντά.
Αν με χάσεις, θα έρθεις να ψάξεις κι εμένα;
-Θα έρθεις; -Έλα.
Κάθισε, Άμλεθ, γιε του Άρβαντιλ.
Η φίλη σου η αλεπού σού μίλησε για μένα;
Όχι.
Κάποιος που μιλάει πολύ περισσότερο.
Ένας παλιός τρελός.
Καημένε Χέιμιρ.
Μιλάει για καιρούς περασμένους…
και για τις μέρες που έρχονται.
Ο Φιόλνιρ τού έκοψε τη γλώσσα,
και του έβγαλε τα μάτια,
πριν τον σκοτώσει.
Όμως του έφτιαξα καινούργια.
Καλέ φίλε.
Να ξέρεις ότι και για σένα θα εκδικηθώ.
Φοβάμαι ότι θα πρέπει σε εμένα να μιλάς.
Δυστυχώς, δεν του έφτιαξα καινούργια αυτιά.
Κόπηκαν κι αυτά από το ξίφος του Φιόλνιρ.
Αρκετά! Ξέρεις γιατί ήρθα.
Είσαι πάντα ένα κτήνος με όψη ανθρώπου.
- Μίλα, μάγε. - Ας είναι, λοιπόν, σκλάβε!
Περιπλανώμενε προφήτη…
ξύπνα τώρα…
από το φονικό σου.
Άκουσέ με.
Ο Χέιμιρ είναι εδώ.
Γεια σου, κουτάβι.
Ψάχνω το όπλο που οι Νόρνες διάλεξαν για την εκδίκησή μου.
Άκουσέ με.
Σμιλεμένο απ' τους πιο αδυσώπητους σιδεράδες
που έχουν βγει απ' την κοιλιά του σκουληκιού.
Ένα σπαθί από μυστικό και σπάνιο σίδερο,
δεμένο με κόκκαλο από γιότναρ, ελαφρύ στο χέρι αυτού που το κρατά,
κι όμως σαν δόντι δράκου που η δαγκωνιά του ποτέ δεν περνά,
που δεν λυγάει ούτε σπάει.
Η λεπίδα του ξεδιψά μόνο με ανθρώπινο αίμα.
Μια σπίθα μάχης χωρίς άλλη όμοια της.
Το όνομά του…
Ντρόιγκρ. Το απέθαντο.
Η μοίρα του προδικασμένη.
Κι όμως, δύσκολη είναι η φύση του σπαθιού.
Επειδή το βγάζεις από το θηκάρι μόνο στο σκοτάδι της νύχτας,
ή στις μαύρες Πύλες της Κόλασης.
Στις Πύλες της Κόλασης,
εκεί θα είναι δίκαιο το σπαθί μου.
Μέχρι τότε θα χαρώ να το ποτίζω μέσα στην ατέλειωτη νύχτα.
Τότε, θα χαρείς και τη στιγμή που θα πρέπει να διαλέξεις ανάμεσα
στο καλό για την οικογένειά σου και στο μίσος για τον εχθρό.
Αυτό δεν είναι τίποτα.
Η καρδιά μου θέλει μόνο την εκδίκηση.
Δείξ' το μου.
Πρέπει να επισκεφτείς τον κάτοχο του Ντρόιγκρ,
τον Κάτοικο του Λόφου.
Σημάδεψε το φως της πανσελήνου…
γιατί οι σκιές δεν είναι φιλόξενες.
Σημάδεψε το φως της πανσελήνου!
Ο Θόριρ θα διαλέξει τον πιο δυνατό από εμάς.
Αύριο θα αποδείξουμε
ότι οι άνδρες του Χάκον του Σιδερογένη είναι φτιαγμένοι από λάσπη.
Ναί.
Και μόνο λάσπη θα απομείνει απ' αυτούς.
Ράκι!
Πάρτε τον Ράκι σπίτι.
-Κι εσείς οι δύο… -Ράκι, έλα!
Ξημερώνει. Πηγαίνετε να πλαγιάσετε.
-Μάλιστα. -Ράκι!
Ξύπνα!
Φέρ' την. Ξέρεις ποια.
Ναι.
Ξύπνα, Όλγα. Ξύπνα. Σήκω.
Τα μαλλιά μιας Βαλκυρίας…
πάνω σε μια άγρια Σλάβα σκύλα.
Λίγο αίμα.
Βρόμα, πόρνη!
Τιμώρησέ την, αλλιώς θα πεθάνετε κι οι δυο.
Να ευχαριστείς τις Νόρνες που η ροή της γυναίκας
είναι το μόνο αίμα που θα τρέξει στο σπίτι σου απόψε, δειλέ.
Είμαι ανόητος.
Ξέρω ότι θα σκότωνα τον φονιά του πατέρα μου σε μια πύρινη λίμνη.
Μέχρι εκείνη τη μέρα,
θα τυραννάω τον άνδρα που έκανε τη ζωή μου κόλαση.
Κοιμήσου τώρα, σπαθί της νύχτας.
Ναι. Διψάμε για εκδίκηση…
αλλά δεν θα ξεφύγουμε απ' το πεπρωμένο μας.
Βάλ' τους στη σειρά! Ζωντανέψτε!
-Κράτα το! -Μη σταματάς!
Είναι για τη γιορτή της Κυριακής.
- Πού μας πηγαίνουν; - Κάπου για τη γιορτή του αρχηγού.
Χθες βράδυ τον είδα μαζί σου.
Ξέρεις, λοιπόν, ότι το άγγιγμά του δεν θα μείνει πάνω μου φεύγοντας.
Τον σημάδεψες καλά.
Κι εγώ βρήκα το ψυχρό σίδερο που θα τον σκοτώσει.
-Πότε θα το κάνεις; -Όταν πρέπει.
Τώρα θα γυρνάω στο αγρόκτημα σαν πεινασμένο φάντασμα.
Ο Φιόλνιρ θεωρεί τον Άμλεθ νεκρό.
Ναι, αλλά η μητέρα σου;
Θα διασκεδάσει με το άγχος του Φιόλνιρ.
Προσποιείται την αγάπη εξαιτίας του παιδιού.
Δεν θα ήθελε…
Όταν την ελευθερώσω, θα φέρω και το αγόρι.
Με έχουν βάλει πάλι στην κουζίνα.
- Το σχέδιο θα περιμένει. - Μπγιόρνουλφρ!
-Πήγαινε! -Εμπρός, Μπγιόρνουλφρ!
Θα γιορτάσεις μετά τον αγώνα, σκλάβε.
-Εσύ, πίσω! -Προχώρα!
Θόριρ, κύριε μου. Μας λείπει ένας άνδρας.
Αυτοί είναι για τη γιορτή της Κυριακής.
Δεν είμαι παιδί. Δικά μου είναι τα μαλλιά.
Ξέρω κι ενήλικους που θέλουν γυναίκα να τα φροντίζει.
Βάλτε τους στη σειρά!
Θα γιορτάσεις μετά, σκλάβε. Δείξε ζωηράδα!
Κύριε.
Θόριρ.
Μπορείς να πολεμήσεις, σκλάβε;
Κοίτα με στα μάτια, σκλάβε.
Σε ρώτησα αν μπορείς να πολεμήσεις.
Τι είναι αυτοί;
Δεν έχεις δει ξανά κνατρέ;
Μέχρι το δειλινό, θα έχεις δει πολλά.
Παίξτε για αίμα!
Πάνω.
Ντροπιάζεις το όνομα της οικογένειάς μας.
Χρειαζόμαστε κι άλλους άντρες!
Όχι! Όχι!
-Γκούναρ! -Όχι!
Σταματήστε το παιχνίδι! Τώρα!
Μην τον αγγίξεις!
-Γκούναρ! -Σταματήστε το παιχνίδι!
-Σταματήστε! Τέλος, άντρες. -Γκούναρ! Γκούναρ!
-Μικρό ζουλάπι! -Όχι!
Φιόλνιρ, φώναξέ τον.
-Γκούναρ! Γκούναρ! -Ξύπνα. Ξύπνα.
Χαζό αγόρι, σήκω πάνω.
Γκούναρ. Γκούναρ.
Ξύπνα! - Γκούναρ.
Γκούναρ!
-Γκούναρ. Όχι. -Ξύπνα!
Ξύπνα!
Νικήσαμε;
Μίλησες σαν πραγματικός γιος αρχηγού.
Θαρραλέο αγόρι. Θαρραλέος νέος.
Εσύ.
Από εδώ.
Έδειξες ανδρεία και αφοσίωση.
Όταν επιστρέψουμε στο αγρόκτημα, θα σου δοθούν κάποια προνόμια.
Η δουλειά που θα κάνεις λιγότερο βαριά. Θα προστάζεις τους άλλους.
Και, Μπγιόρνουλφρ,
ως έπαθλο για τη νίκη μας, θα διαλέξεις μόνος σου μια γυναίκα.
Ακόμα και τη Σλάβα σκύλα που έχεις βάλει στο μάτι.
Ο πατέρας τη βρήκε πολύ…
αποκρουστική.
Αλλά να ξέρεις ότι δεν θα είσαι ποτέ ελεύθερος άνθρωπος.
Η βρόμα του σκλάβου δεν φεύγει από πάνω του.
Ναί.
Ευχαριστώ.
-Θα μας λείψεις. -Να καθαρίζεις τη χαβούζα.
Στην υγειά του γιου μου, Γκούναρ.
-Στην υγειά του! -Στην υγειά του!
Όλγα.
με βρήκες
Είχες χαθεί;
Μόνο αν με έψαχνες.
Μητέρα γη, άκου την προσευχή της κόρης σου.
Δείξε μου πώς θα καταστρέψουμε τους υποδουλωτές μας,
κι ελευθέρωσε την αγάπη μου από την οργή και τη θλίψη.
Τι κάνεις;
Εδώ, όπου τα νήματα απ' τις Μοίρες μάς ένωσαν…
αγκαλιασμένοι κάτω από τα δέντρα.
Εδώ μιλάω με τη Γη.
Τι σου λέει;
Πώς να πλησιάσουμε τη μητέρα σου.
Η γήινη μαγεία μου θα δώσει δύναμη στο σπαθί σου.
Αύριο τη νύχτα, εσύ κι εγώ…
θα ξεκινήσουμε τον εφιάλτη.
Και θα φέρουμε το χάος στη ζωή του Φιόλνιρ.
ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΘΡΕΦΕΤΑΙ
Τελειώστε.
Πίσω στους στάβλους.
Εσύ.
Οι υπηρέτες του Φρέιρ.
Αφήστε τα στα πόδια του κυρίου μας.
Αδύναμε.
Μη φοβάστε. Είστε οι πρώτοι από πολλούς.
-Όχι. Θα σε ελευθερώσουμε! -Σε παρακαλώ!
Θα βρω αυτόν που το έκανε.
Θα τον βρω και θα του βγάλω τα μάτια.
Και θα του ξεριζώσω τη γλώσσα.
Θα δειπνήσουν όλοι στην Κόλαση!
Κοίτα, πατέρα.
Κοίτα τι έπαθαν οι γενναίοι φίλοι μου.
Τέρατα χριστιανοί! Τέρατα!
Τέρατα!
Το είδες αυτό;
Απάντησέ μου! Απάντησέ μου!
-Σταμάτα! -Γιε μου!
Προσπάθησε να ηρεμήσεις.
Ήταν καλά παιδιά.
Μα τον Φρέιρ, θα εκδικηθούμε τον θάνατό τους.
Πάρτε τον.
Έχει δίκιο ο Θόριρ;
Μπορεί να φταίνε τα γουρούνια οι χριστιανοί;
Ο θεός τους είναι ένα πτώμα καρφωμένο σε ένα δέντρο.
Για ποιον λόγο;
Τα αγόρια ποτέ δεν τους έκαναν κακό.
Και πώς βρήκανε όπλα;
Όχι.
Αυτές οι πληγές δεν είναι από ανθρώπινο χέρι.
Αυτό το ανάστατο πνεύμα θα επιτεθεί ξανά.
Κρατά ένα πεινασμένο σπαθί.
Πηγαίνετε. Θα κάνω μια θυσία.
Εμπρός, αιμοδιψείς χριστιανοί.
Κάντε ό,τι σας λένε.
Πηγαίνετε.
Τα μανιτάρια. Τα έχω.
Οχι απόψε.
Τα πνεύματα θα βγουν για περισσότερο αίμα.
Σκοτεινό πνεύμα, υποχώρησε τώρα.
Δώσε αυτήν την προσφορά στην κυρά σου,
και βάλε τέλος στη μανιώδη σφαγή.
-Ράκι. -Ράκι!
-Τι συμβαίνει, Ράκι; -Ράκι!
Κάτω, Ράκι!
Ράκι!
Ελευθερώστε την.
Φαίνεται ότι ο Φρέιρ διάλεξε ο ίδιος ποιος αρμόζει να θυσιαστεί.
- Τυφλωμένος από το αίμα του. - Ας ελπίσουμε να έχει κορεστεί η πείνα του.
Αυτό δεν είναι έργο του θεού μου.
Αυτά είναι μαγικά των τρολ.
Απόψε, θα είστε οπλισμένοι για να υπερασπιστείτε
τη γη μας, μιας και είναι και δικό σας σπίτι.
Πώς είμαστε σίγουροι ότι θα μας προστατεύσουν;
Πάρε, σκύλε.
Ο πατέρας σου δεν θέλει εξέγερση από εμψυχωμένους σκλάβους.
-Μην αμφιβάλλεις για τη σοφία του. -Εσύ. Περπάτα!
Μαύρα όνειρα, ελάτε.
Σκλάβοι! Ωραία ματσούκια έχετε!
Ορίστε. Σιγά μη διώξετε τον δαίμονα με αυτό.
Ορίστε.
Πεινάς;
Απόψε, εσύ θα είσαι το φαγητό!
Πηγαίνετε να πάρετε λίγο αέρα.
Θα τελειώσω εγώ.
Εμπρός.
Διώξτε την!
Μην τις ακουμπάτε. Μην τις κοιτάτε στα μάτια.
Τα σκοτεινά πνεύματα μπήκαν μέσα τους κι ελέγχουν το μυαλό τους.
Θόριρ;
Έξω, Ντίσιρ! Φύγε!
Θα σε δούμε πριν το χάραμα.
Πατέρα.
Πήγαινε.
Το σπαθί σου είναι μακρύ.
Σταμάτα τα αστεία.
Είμαι ο γιος σου.
Άμλεθ;
Ζεις ακόμη;
Μια ζωή γεμάτη θάνατο.
Όμως, ορκίστηκα να ζήσω ως αυτή τη στιγμή.
Αύριο, θα κάνω αυτό που πρέπει, με τιμή.
Μόνο τότε θα ανακαλύψω αν θέλω ακόμη να ζω.
- Είσαι γιος της μητέρας σου. - Και του πατέρα μου.
Έχω έρθει να εκδικηθώ τον βασιλιά Άρβαντιλ,
να πνίξω τον προδότη θείο μου με το ίδιο του το αίμα,
Και να σε ελευθερώσω.
Βλέπω ότι κληρονόμησες την αφέλεια του πατέρα σου.
Τι λες;
- Ποτέ δεν πένθησα γι' αυτόν. - Ήσουν η βασίλισσά του.
Ο πατέρας σου με άντεχε,
επειδή του γέννησα έναν γιο.
Όχι.
Αγαπούσε μόνο το ασήμι και να βρίσκεται με τις πόρνες του.
Δεν ξέρω καν αν είχε καρδιά για να σε αγαπήσει.
Πάψε.
Ένας δειλός που προσποιούνταν τον βασιλιά. Ένα τίποτα.
Άλλος ένας περήφανος και λάγνος υποδουλωτής.
Πρόσεξε τι λες!
Προσβάλλεις τον νεκρό άντρα σου.
Ο αδερφός του όμως...
Ο ωραίος αδερφός του.
Ένας μπάσταρδος δεν ντρέπεται για τον ίδιο ούτε για το σινάφι του.
Ο θείος σου με αγάπησε, αν και ήξερε το παρελθόν μου.
Άμλεθ.
Ακόμη και τώρα πιστεύεις το παραμύθι που σου είπα;
"Μια ευγενική νύφη από τη γη της Βρετανίας";
Δεν ήμουν η νύφη του στην αρχή.
Γινόμαστε πριγκίπισσες, όταν τα κτήνη μάς παίρνουν για γυναίκες.
Ναί.
Με άφησε έγκυο σε σένα με τη βία.
Ο Γκούναρ είναι παιδί του έρωτα.
Όχι.
Και να γνωρίζεις αυτό.
Εγώ ικέτεψα στα γόνατα τον Φιόλνιρ να σκοτώσει τον βασιλιά.
Φίλησα το δυνατό, γλυκό του χέρι.
Το φίλησα και ικέτεψα.
Και ήρθε η μέρα
που ο Φιόλνιρ διέταξε τον θάνατό σου με την ευλογία της μητέρας σου.
Μα το είδα.
Είδα τον Φιόλνιρ να σε κουβαλάει, κι εσύ ούρλιαζες.
Ούρλιαζα;
-Γελούσα. -Ψέματα!
Τώρα που είσαι εδώ, τι κάνουμε;
Θα έπρεπε να σκοτώσω εσένα. Και όλους όσους αγαπάς.
Όμως με αγαπάς.
Ο γιος αγαπά τη μητέρα του, και η μητέρα αγαπά τον γιο της.
Κι έσωσες τη ζωή του αδερφού σου.
Αγαπάς.
Εσύ…αγαπάς.
Κανένας δεν σε ξέρει πέρα από εμένα.
Και διψάς τόσο για εκδίκηση…
παιδί γεννημένο από πράξη άγρια.
Αν σκοτώσεις τον Φιόλνιρ,
αν σκοτώσεις τον Θόριρ,
και αν είσαι τόσο αδάμαστος ώστε να σκοτώσεις τον Γκούναρ μου…
εσύ θα είσαι ο νέος μου βασιλιάς, Άμλεθ,
και μαζί
θα κυβερνήσουμε.
Σκύλα!
Η μυρωδιά και η σκέψη σου ζέχνουν σαν τον άθλιο πατέρα σου!
- Έπρεπε να είχες πεθάνει μαζί του! - Τα λόγια σου είναι δηλητήριο!
Εγώ είμαι ο θάνατός σου!
Πού είναι η μητέρα σου;
Πες μου!
Πού;
Είναι σατανική σαν τον Φιόλνιρ.
Θα καταστρέψω αυτόν και όσα εκείνη αγάπησε.
Θα γίνω θύελλα από σίδερο και ατσάλι.
Θα πάρω την εκδίκησή μου.
Τότε τι πρέπει να κάνουμε τώρα;
Εγώ θα πάω στους λόφους.
Η μητέρα μου ξέρει ποιος είμαι. Σύντομα όλοι θα ξέρουν.
-Θα έρθω μαζί σου. -Όχι.
Δεν πρέπει να ξέρουν ότι έχεις ανάμειξη.
- Το πρωί θα με κυνηγήσουν. - Γιατί;
Τη σκότωσες;
Δεν θα σκότωνα μια γυναίκα. Ούτε καν αυτήν.
Ο Θόριρ βρήκε το τέλος από την οργή μου.
Επιτέλους.
Αύριο βράδυ, θα έρθεις για να σκοτώσεις τον Φιόλνιρ;
Αν το επιτρέψουν οι Νόρνες.
Ό,τι κι αν συμβεί αύριο, να είσαι έτοιμη να το σκάσεις.
Η καρδιά του...
Η καρδιά του. Πήρε την καρδιά του!
Ποιο κακό είναι αυτό;
Ποιος σατανάς τρώει τις καρδιές γενναίων νέων;
Φρέιρ, με ακούς;
Σύνελθε. Φέρσου σαν άντρας μπροστά στους κατώτερούς σου.
Δεν υπάρχει κανένα κακό πνεύμα.
Σου το είπα.
Είναι ο καταραμένος γιος μου, ο Άμλεθ.
Πέθανε όταν ήταν μικρός.
Πρέπει να με πιστέψεις. Είναι εδώ.
Ο απόγονος του Άρβαντιλ ζει.
Φοβάμαι ότι τον οδήγησε εδώ το πνεύμα- κοράκι του νεκρού αδερφού σου.
-Είναι αδύνατον. -Σκέψου.
Σκότωσε τους άντρες σου. Δολοφόνησε τον μεγάλο γιο σου.
Και δεν θα ησυχάσει, αν δεν σε δει νεκρό στο χώμα,
και τον Γκούναρ μας νεκρό δίπλα σου.
Είναι ο Άμλεθ.
Κανένας θεός δεν μπορεί να σε βοηθήσει τώρα.
Πρέπει να βρεις τον γιο μου και ο ίδιος να τον σκοτώσεις.
Ας είναι τα λόγια μου το πέτρινο ακονιστήρι για την οργή σου,
γιατί αυτό που έγινε χθες βράδυ δεν έγινε από έναν.
Βρες τους σκλάβους που έχουν συμμαχήσει με εκείνον.
Βρες τους!
-Στα γόνατα! -Γονατίστε!
Κάτω όλοι σας!
Δεν ξέρω και δεν με νοιάζει ποιος σκλάβος βοήθησε στο φονικό,
μα να ξέρετε ότι αυτό θα 'ναι το τέλος για όλους σας, αν δεν μιλήσετε.
Όχι;
Βλέπω ότι δεν φοβάσαι πια το αίμα μιας γυναίκας.
Εσύ. Βέβαια είσαι εσύ.
Φιόλνιρ! Άφησέ την!
Σου προσφέρω την καρδιά του γιου σου σε αντάλλαγμα.
Είμαι ο Άμλεθ, ο Αρκουδόλυκος,
γιος του Άρβαντιλ του Κορακιού του Πολέμου,
και θα εκδικηθώ για εκείνον!
Σκοτώστε τον!
Φέρτε τον σε μένα!
-Σκοτώστε τον! -Είναι δικός μου!
Τελικά…
είσαι σαν τον πατέρα σου.
Το κακό γεννάει κακό.
Πώς ξέρεις ότι αυτή είναι η καρδιά του γιου σου,
κι όχι αυτή ενός λυσσασμένου σκύλου που σκοτώθηκε πριν δύο νύχτες;
Πού είναι;
Δεν μπορείς να με σκοτώσεις.
Ακόμα κι αν με χτυπούσες με το ξίφος σου,
δεν θα με σκότωνες.
Δεν έχει έρθει η ώρα μου.
Θα πεθάνω στη μάχη.
Πού είναι η καρδιά του γιου μου;
Ο Όντιν, ο πατέρας των θεών θα αφανίσει τον θεό σου της γονιμότητας.
-Να τον φοβάσαι… -Πάψε!
Θα επιστρέψω για την καρδιά σου.
Και μαζί με τη μητέρα σου θα τη φάμε.
Όντιν, άσε τη Βαλκυρία, την πολεμίστριά σου,
να με πάει μέχρι τις απαστράπτουσες πύλες σου.
Βλέπω τον πατέρα και τη μητέρα μου.
Βλέπω την νεκρή μου οικογένεια.
Βλέπω τον αφέντη μου στο παλάτι της Φρέγια.
Με καλεί να πάω!
Απόψε τελειώνει ο θρήνος μας για τον Θόριρ.
Είθε το αίμα από αυτό το γρήγορο άτι
να σε πάει αμέσως
στο ψηλό δέντρο των πολεμιστών.
Είσαι πλέον ο μοναδικός μας κληρονόμος.
Η ώρα του θρήνου μου πέρασε.
Η ώρα της μανιασμένης οργής…
είναι εδώ!
Δεν είμαι στη Βαλχάλα.
Δεν σε πήγα τόσο μακριά.
Δεν είμαι Βαλκυρία.
Τα όνειρα για τη ζωή σου μετά θάνατον θα περιμένουν.
Έτσι κι αλλιώς,
δεν έχω τελειώσει με σένα.
Η μοίρα με έφερε στην Ισλανδία για έναν όρκο για εκδίκηση.
Όμως, η μοίρα μου…
δεν με προετοίμασε για σένα.
Πίστευα ότι έπρεπε πάντα να προφυλάσσω την καρδιά μου.
Δεν πίστευα ότι θα την άνοιγα σε έναν Βόρειο.
Θυσίασες τον εαυτό σου για να δραπετεύσω.
Κι εσύ γύρισες πίσω για μένα.
Ποτέ δεν ένιωσα κοντά σε κάποιον.
Από τότε που ήμουν παιδί.
Καταριέμαι την κακία της μητέρας σου.
Σκότωσε το παρελθόν μου.
Κι αν οι Νόρνες της μοίρα σου έγνεψαν ένα άλλο νήμα για να ακολουθήσεις;
Τι σου λένε οι γήινοι θεοί σου;
Ότι όπου κι αν πάω, πρέπει να σε πάρω μαζί μου.
Έχω συγγενείς στο Όρκνεϊ.
Θα μπορούσαμε να βρούμε καταφύγιο εκεί…
μαζί.
Όμως δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι έσβησες το πάθος σου για εκδίκηση.
Μόνο το μίσος έχω γνωρίσει.
Αλλά θα ήθελα να ελευθερωθώ.
Εσύ θα διαλέξεις.
Ας βρούμε το μέλλον μας!
Καλώς ήρθατε, ταξιδιώτες.
Το κατάστρωμα αυτού του ξύλινου πλοίου
θα είναι το μοναδικό έδαφος που θα πατάτε για 21 μέρες.
Αν μας ευνοήσουν τα τυχερά πνεύματα.
Περίμενα περισσότερους άντρες του Φιόλνιρ.
Θα ερχόταν κι ο γιος του.
Ο Θόριρ έφυγε νωρίτερα,
με το δικό του πλοίο.
Βίρα την άγκυρα! Άνοιξε πανί!
-Δέστε τα ξάρτια! -Δεμένα!
-Προσήνεμα, τιμονιέρη. -Μάλιστα!
Οι πληγές σου...
Δεν είναι τίποτα μπροστά σε όσα υπέφερες.
Ήδη τις ξέχασα.
Το αίμα της οικογένειάς μου,
Το αίμα μου είναι μέσα σου.
Είσαι το πηγάδι απ' όπου θα βγει η δυναστεία μας.
Δεν ήθελα να ξέρεις προτού σιγουρευτώ για την ασφάλεια του παιδιού.
Όσο ζει ο Φιόλνιρ, τα παιδιά μας δεν θα είναι ασφαλή.
Αν το ήξερε, θα σε κυνηγούσε με όλη τη μανία των θεών.
-Δεν μπορώ να περιμένω. -Σταμάτα.
Υπάρχει πια ένα ζωντανό νήμα που μας ενώνει.
Ήμουν ανόητος.
Ήθελα να ξεφύγω μαζί σου από τη μοίρα μου.
Το όραμά μου δείχνει ότι θα γεννήσεις δύο.
Και το ξίφος μου θα τα σώσει.
Μα πρέπει να έρθεις μαζί μας.
Υπάρχει προφητεία ότι θα πρέπει να διαλέξω…
ανάμεσα στο καλό για την οικογένεια και στο μίσος για τους εχθρούς μου.
Και να δεις την ελπίδα που βρίσκεται μπροστά μας.
Διαλέγω και τα δύο.
Πήγαινέ τη στο Όρκνεϊ.
Για αυτό το δαχτυλίδι,
οι δικοί μου θα πληρώσουν εννιά φορές την αξία του.
Όχι! Όχι! Άμλεθ!
Θα γίνεις η μητέρα ενός βασιλιά!
Δεν ξεφεύγουμε από τη μοίρα μας.
Όχι!
Άμλεθ!
Συντροφεύστε με, κόρες του βόρειου άνεμου!
Πάρτε εμένα και τα παιδιά μου
στις ακτές των προγόνων τους.
Εκεί θα σας φτιάξω ένα δάσος από σημύδες,
με κλαδιά αμέτρητα, για να χορεύετε ανάμεσά τους στη θύελλα,
εκστασιασμένα στην κάθε ανάσα σας!
Από εδώ πήγε. Γρήγορα στον Φιόλνιρ.
Αυτός είναι!
Κλείστε το σπίτι!
Το λυκόπουλο που κάποτε κυνηγούσες σου έφαγε τη μύτη.
Τώρα ο λύκος μεγάλωσε.
Η όρεξή του θέλει περισσότερα.
Ό,τι κι αν ακούσετε, πρέπει να μείνετε κρυμμένοι.
Φρόντισε να είναι ασφαλής.
-Και οι δυο σας. -Εντάξει.
Έχετε την ελευθερία σας…
κάντε την ό,τι θέλετε.
Φιόλνιρ!
Ποτέ!
Στην καρδιά.
Σε ευχαριστώ.
Μητέρα!
Θα σε δω στις πύλες της Κόλασης.
Θα είμαι στις πύλες της Κόλασης.
Κι εκεί θα πεθάνεις από το χέρι που σκότωσε τον πατέρα σου.
ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ
Νεκροί από σίδερο…
θα συναντηθούμε ξανά στο οχυρό του πατέρα των θεών.
Θα εκδικηθώ.
Θα τιμήσω το αίμα μας.
Θα κόψω τη νήμα της μοίρας.
Θα εκδικηθώ.
Θα τιμήσω το αίμα μας.
Θα κόψω το νήμα της μοίρας.
Θα εκδικηθώ.
Θα τιμήσω το αίμα μας.
Θα κόψω το νήμα της μοίρας.
Θα εκδικηθώ.
Οι απόγονοί μου θα ζήσουν!
Η Βαλχάλα με περιμένει!
Άρρηκτο το νήμα που μας δένει.
Είμαστε ασφαλείς.
Τώρα, πέρασε στην άλλη πλευρά.
Ο ΒΟΡΕΙΟΣ