Φτάνοντας στο τέλος της αμαρτωλής ζωής μου...
με άσπρα τα μαλλιά μου...
Ετοιμάζομαι να αφήσω σε αυτή την περγαμηνή τη μαρτυρία μου...
για τα εκπληκτικά και τρομερά γεγονότα...
των οποίων έγινα μάρτυρας στα νιάτα μου...
κατά το τέλος του έτους 1327.
Είθε ο Θεός να μου δώσει τη σοφία και τη χάρη...
να σταθώ αξιόπιστος χρονικογράφος των γεγονότων που έλαβαν χώρα...
σε ένα απομακρυσμένο μοναστήρι στο σκοτεινό ιταλικό Βορρά.
Ένα μοναστήρι του οποίου το όνομα, ακόμα και τώρα...
ίσως είναι φρόνιμο να παραληφθεί.
ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΡΟΔΟΥ
Είθε το χέρι μου να μην τρέμει τώρα που ξεκινώ...
να ανασκαλεύω το παρελθόν και να ξαναζωντανεύω το αίσθημα ανησυχίας…
που βάραινε την καρδιά μου όταν περνούσαμε τις επάλξεις του φρουρίου.
Να του μιλούσαμε;
Όχι. Θα ψάξει στα λάθος μέρη.
Μα...
τι θα γίνει αν τα ανακαλύψει από μόνος του;
Υπερεκτιμάς τις ικανότητές του, άρχοντά μου.
Μόνο μια εξουσία υπάρχει που να ‘ναι ικανή να ερευνήσει τέτοια ζητήματα.
Η Ιερά Εξέταση.
Ποια είναι η γνώμη σας, αιδεσιμότατε Jorge;
Αγαπητοί αδελφοί...
Αφήνω τέτοια εγκόσμια ζητήματα στους νεότερους.
Άντσο;
-Ναι, δάσκαλε. -Για να ελέγχει κανείς τη φύση...
Πρέπει πρώτα να μάθει να την υπακούει, σωστά;
Γύρνα λοιπόν στην αυλή, στρίψε στο κτίριο στ' αριστερά σου...
και μπες στην αυλή στα δεξιά. Εκεί θα βρεις το μέρος που έχεις ανάγκη...
πίσω από την τρίτη αψίδα.
Μα μου είπατε πως δεν έχετε ξανάρθει σε αυτό το μοναστήρι.
Όταν φτάσαμε, είδα έναν μοναχό να κατευθύνεται εκεί γρήγορα με ανησυχία.
Αλλά έφυγε περπατώντας πιο αργά, με έναν αέρα ανακούφισης.
Ευχαριστώ, δάσκαλε.
Εκ μέρους του τάγματος των Βενεδικτίνων μοναχών...
Είναι τιμή μου να καλωσορίζω εσάς και τους Φραγκισκανούς αδερφούς σας...
στο μοναστήρι μας.
Έφτασαν οι άλλοι απεσταλμένοι;
Εδώ και κάποιες εβδομάδες βρίσκεται εδώ ο Ουμπερτίνο ντι Κασάλε...
οι υπόλοιποι αναμένονται αύριο.
Θα πρέπει να είστε όλο κούραση μετά το μακρύ σας ταξίδι.
Όχι ιδιαίτερα.
Χρειάζεστε κάτι;
Όχι, ευχαριστώ.
Ωραία...Οπότε...
Ειρήνη σε εσάς.
Λυπάμαι που ένας από τους αδερφούς σας...
...πρόσφατα αποδήμησε εις Κύριον.
Ναι, φοβερή απώλεια.
Ο Μοναχός Αντέλμο ήταν από τους καλύτερους μικρογράφους μας.
-Ο Αντέλμο του Οτράντο; -Τον γνωρίζατε;
Όχι, αλλά ήξερα και θαύμαζα τη δουλειά του.
Το πνεύμα του και οι κωμικές του εικόνες ήταν περιβόητες.
Μα έλεγαν πως ήταν πολύ νέος.
Α, ναι! Πολύ νέος, όντως.
Αναμφίβολα, πρόκειται για κάποιο ατύχημα.
Ναι, όπως είπατε. Ατύχημα.
Λοιπόν...Εγώ...
Αδερφέ Γουίλιαμ...
Μπορώ να σας μιλήσω ειλικρινώς;
Φαίνεστε να αδημονείτε για αυτό ακριβώς.
Όταν άκουσα ότι έρχεστε στο μοναστήρι μας...
Πίστεψα πως ήταν μια απάντηση στις προσευχές μου.
Είπα: "Να ένας άνθρωπος με γνώση του ανθρώπινου πνεύματος...
και των τεχνασμάτων του κακού."
Ο θάνατος του Αδερφού Αντέλμο έχει προκαλέσει μεγάλη...
πνευματική ανησυχία στο ποίμνιό μου.
Αυτός είναι ο μαθητευόμενός μου, ο Άντσο.
Ο νεότερος γιος του Βαρόνου του Μελκ.
Παρακαλώ, συνεχίστε.
Βρήκαμε το πτώμα ύστερα από μια σφοδρή καταιγίδα...
φρικτά ακρωτηριασμένο...
πάνω σε ένα βράχο κοντά στον πύργο...
κάτω από ένα παράθυρο που ήταν... Πώς να το πω αυτό;
-που ήταν... -που βρέθηκε κλειστό.
-Σας το είπε κανείς; -Αν ήταν ανοιχτό...
Δεν θα είχατε αναφέρει την πνευματική ανησυχία.
-Θα συμπεραίνατε ότι έπεσε. -Αδερφέ Γουίλιαμ...
το παράθυρο δεν ήταν ανοιχτό...
ούτε το γυαλί σπασμένο.
Δεν υπάρχει πρόσβαση στην οροφή πιο πάνω.
Καταλαβαίνω. Εφόσον δεν μπορείτε να βρείτε κάποια φυσική εξήγηση...
οι μοναχοί υποψιάζονται την ύπαρξη υπερφυσικών δυνάμεων.
Χρειάζομαι τη βοήθεια ενός οξυδερκούς ανθρώπου, όπως εσείς.
Οξυδερκούς στο να αποκαλύπτει υποθέσεις και συνετού, αν χρειαστεί...
στο να τις συγκαλύπτει προτού φτάσουν οι απεσταλμένοι του Πάπα.
Γνωρίζετε πως δεν ασχολούμαι πλέον με τέτοια ζητήματα.
Διστάζω να σας επιβαρύνω με το δίλημμά μου, αλλά...
αν δεν μπορέσω να ηρεμήσω το ποίμνιό μου...
Δεν έχω άλλη εναλλακτική από το να απευθυνθώ στην Ιερά Εξέταση.
Αυτός είναι ο Ουμπερτίνο ντε Κασάλε...
ένας από τους μεγαλύτερους πνευματικούς αρχηγούς του Τάγματός μας.
Έλα.
Πολλοί τον σέβονται σαν άγιο εν ζωή...
ενώ άλλοι θα τον έκαιγαν σαν αιρετικό.
Το βιβλίο του για την πενία του κλήρου
σίγουρα δεν είναι προσφιλές ανάγνωσμα στο παλάτι του Πάπα.
Οπότε τώρα ζει κρυμμένος.
Αγαπητοί Φραγκισκανοί...
πρέπει να φύγετε από αυτό το μέρος αμέσως.
Ο διάβολος περιδιαβαίνει το μοναστήρι!
Ουμπερτίνο, ο Γουίλιαμ είμαι.
Ο Γουίλιαμ του Μπάσκερβιλ.
Ο Γουίλιαμ είναι νεκρός.
Γουίλιαμ...παιδί μου...
συγχώρεσέ με.
Χάσαμε για τόσο καιρό τα ίχνη σου!
Προσπάθησα πολύ για να λησμονηθώ.
Όταν ακούσαμε για τα προβλήματά σου...
προσευχήθηκα για ένα θαύμα στην Παρθένο μας.
Οι προσευχές σας εισακούσθηκαν και έφεραν ευχάριστα αποτελέσματα.
Αυτός είναι ο νεαρός μαθητευόμενός μου, ο Άντσο του Μελκ.
Ο πατέρας του μου εμπιστεύτηκε τη μόρφωση και την περιουσία του.
Πάρε τον από εδώ αμέσως! Δεν άκουσες πως ο διάβολος...
εκσφενδονίζει από τα παράθυρα νεαρά όμορφα αγόρια;
Υπήρχε κάτι θηλυκό...
κάτι διαβολικό... στον νεαρό που πέθανε.
Είχε τα μάτια κοριτσιού...
που αποζητούσε το διάβολο.
Πρόσεχε αυτό το μέρος.
Ο σατανάς βρίσκεται ακόμα ανάμεσά μας.
Τον αισθάνομαι... εδώ...τώρα...
μέσα σε αυτούς εδώ τους τοίχους. Φοβάμαι, Γουίλιαμ.
Για σένα, για μένα. Για το αποτέλεσμα αυτής της διάσκεψης...
Παιδί μου! Σε τι καιρούς ζούμε!
Ας μην τρομάζουμε το νεαρό μας φίλο.
Είναι όμορφη, δεν είναι;
Όταν μια γυναίκα... τόσο διεστραμμένη από την ίδια της τη φύση...
γίνεται ανυπέρβλητη από την αγιότητα...
τότε μπορεί να είναι το ευγενές όχημα της χάρης.
Όμορφα τα στήθη... που ταΐζουν μόνο ένα μωρό.
-Δε μ' αρέσει αυτό το μέρος. -Αλήθεια;
Το βρίσκω συναρπαστικό. Έλα.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να επηρεαστούν...
από παράλογες φήμες περί του Αντίχριστου.
Αντιθέτως, πρέπει να εξασκήσουμε το μυαλό μας...
και να προσπαθήσουμε να λύσουμε αυτό το αίνιγμα.
Είθε να λάβεις περισσότερα στον Παράδεισο...
απ' όσα έδωσες στη Γη.
Ο δάσκαλός μου εμπιστευόταν τον Αριστοτέλη, τον Έλληνα φιλόσοφο...
και την αξιοσημείωτη λογική του κρίση.
Δυστυχώς, οι φόβοι μου...
δεν ήταν απλά οπτασίες της νεαράς μου φαντασίας.
Ένα μάλλον άσχημο τέλος για έναν τόσο λαμπρό μικρογράφο.
Άλλη μια γενναιόδωρη προσφορά της Εκκλησίας στους φτωχούς.
Κι αν δεν έπεσε από αυτό τον πύργο...
αλλά από κάπου εκεί και το πτώμα κύλησε μέχρι εδώ κάτω;
Δεν έχουμε ανάγκη κανέναν διάβολο πλέον.
Υπάρχει περισσότερο αίμα εδώ.
Από 'δω έπεσε.
Πήδηξε.
-Δίνεις προσοχή; -Ναι, πήδηξε.
Πήδηξε; Δηλαδή αυτοκτόνησε;
Γιατί να πήγαινε κανείς εκεί πάνω εν μέσω καταιγίδας;
Όχι για να θαυμάσει το τοπίο.
Ίσως κάποιος τον σκότωσε.
Κι έπειτα έσυρε το πτώμα σε όλη αυτή τη διαδρομή;
Πιο εύκολο να το ξεφορτώθηκε μέσω αυτής της μικρής πόρτας.
Στοιχειώδες, αγαπητέ Άντσο...!
Αυτοκτονία;
Αυτό το μέρος είναι εγκαταλελειμμένο από το Θεό;
Υπάρχει μέρος που θα ένιωθε ο Θεός σαν στο σπίτι του;
Προσευχόμαστε, μεγαλοδύναμε Θεέ, να μην υπάρχουν περιθώρια...
υποψιών για την παρουσία ενός κακού πνεύματος ανάμεσά μας...
είτε από αυτόν είτε από τον άλλο κόσμο.
Ευχαριστούμε τον Κύριο που η διάσκεψη...
που είναι τιμή μας να φιλοξενούμε...
μπορεί τώρα να προχωρήσει χωρίς τη σκιά όποιου φόβου.
Επίσης, αινούμε τον Μεγαλοδύναμο που μας έστειλε τον Αδερφό Ουίλιαμ του Μπάσκερβιλ...
του οποίου η εμπειρία και τα προηγούμενα καθήκοντα...
αν και επιζήμια για τον ίδιο... για μας εδώ είναι τόσο χρήσιμα.
Είθε η ηρεμία και η πνευματική γαλήνη...
να βασιλέψει για μια ακόμη φορά στις καρδιές μας.
Ένας μοναχός πρέπει να είναι σιωπηλός.
Δε θα πρέπει να μιλάει για ό,τι σκέφτεται...
μέχρι να ερωτηθεί.
Ένας μοναχός δεν πρέπει να γελάει.
Γι' αυτό υπάρχουν οι χαζοί...
που γελάνε φωναχτά.
Δάσκαλε, να ρωτήσω...
για ποια επιζήμια καθήκοντα μιλούσε ο ηγούμενος;
Δεν ήσαστε πάντοτε μοναχός;
Ακόμα και οι μοναχοί έχουν παρελθόν, Άντσο.
Λοιπόν, προσπάθησε να κοιμηθείς.
Μόνο...
Ναι, δάσκαλε.
Στη σοφία υπάρχει θλίψη.
Αυτός που αυξάνει τις γνώσεις του...
έχει και περισσότερα βάσανα.
Καταστροφή!
Ήταν καταστροφή!
Πάτερ! Τραγωδία στο χοιροστάσιο!
Ελάτε! Ελάτε γρήγορα!
Αυτός εδώ, ομολογώ, δεν αυτοκτόνησε.
Νερό!
Ο Βενάνσιος, ο μεταφραστής των ελληνικών!
Εγώ φταίω. Αν δεν ήμουν τόσο πρόθυμος να πιστέψω την βολευτή σας εξήγηση...
αυτή η δεύτερη τραγωδία μπορεί να είχε αποφευχθεί.
Είμαι πεπεισμένος ότι ο αδερφός Αντέλμο αυτοκτόνησε.
Αν αυτός εδώ ο θάνατος σχετίζεται με αυτό, σκοπεύω να το ανακαλύψω.
"Και ο δεύτερος άγγελος εσάλπισε... και μετά την καταιγίδα..."
"...εγένετο το τρίτον της θαλάσσης αίμα."
-Και ιδού...αίμα εδώ! -Η προφητεία της Αποκάλυψης.
"Και ο τρίτος άγγελος εσάλπισε και έπεσεν εκ του ουρανού αστήρ μέγας καιόμενος...
"...και έπεσεν επί τας πηγάς των υδάτων..."
Ο διάβολος βρίσκεται εδώ!
Κομμένη ρίζα περσικάριας για τη διάρροια.
Όσο για τα κρεμμύδια, χορηγούμενα σε μικρές ποσότητες...
ζεστά και υγρά, βοηθούν στην παράταση της ανδρικής στύσης.
Σε όσους δεν έχουν πάρει τους όρκους μας, φυσικά.
Χρησιμοποιείτε αρσενικό σε πολλές περιστάσεις, αδερφέ Σεβερίνε;
Ναι, πράγματι.
Είναι αποτελεσματικό φάρμακο για νευρικές διαταραχές.
Αν ληφθεί σε μικρές δόσεις.
Κι αν δεν είναι τόσο μικρές οι δόσεις;
Θάνατος.
Ποια ήταν τα καθήκοντά του εδώ;
Ήταν ο καλύτερός μας μεταφραστής των ελληνικών.
Εντελώς αφοσιωμένος στα έργα του Αριστοτέλη.
Είχε φιλικές σχέσεις με τον όμορφο Αντέλμο;
Ναι. Δούλευαν μαζί στο αντιγραφείο χειρογράφων.
Αλλά με αδερφικό αίσθημα καταλαβαίνετε...Όχι σαν...
Εννοώ...η σάρκα μπορεί να μπαίνει σε πειρασμό κατά τη φύση...
ή παρά φύσιν...
Και δεν τους επιτρεπόταν σε αυτή τη θέση...καταλαβαίνετε!
Penitengiazite! (Μετανοείτε!)
Φυλαχτείτε από το Σατανά, που έρχεται να πάρει τις ψυχές σας.
Ο θάνατος είναι υπέρτατος.
Βλέπεις το άσυλό μου;
Να, εκεί πέρα είναι ο διάβολος.
Τόσο άσχημος όσο ο Σαλβατόρε.
Penitenziagite, μικρέ μου.
"Penitenziagite";
Δεν το 'πα εγώ αυτό.
Είπες "penitenziagite". Το άκουσα.
Ευγενή πάτερ, "μεγαλουσιάνε"!
Εγώ...δεν είμαι αιρετικός...Ντολτσίνο... Είπα..."πενία"...
Εγώ...Είμαι μοναχός...Σάντο Μπενέντικτο! Άι-Βενέδικτος!
Σαλβατόρε, έλα 'δώ.
Δάσκαλε, τι γλώσσα μιλούσε;
Όλες και καμία.
Και τι ήταν η λέξη που είπατε και οι δυο;
"Penitenziagite";
-Τι σημαίνει; -Σημαίνει πως, αναμφίβολα, ο καμπούρης...
ήταν κάποτε αιρετικός.
"Penitenziagite" ήταν η κραυγή των συνάξεων των Ντολτσινιτών.
Ντολτσινίτες; Τι ήτανε αυτοί;
Αυτοί που πίστευαν στην φτώχεια του Χριστού.
Όπως κι εμείς, οι Φραγκισκανοί.
Αλλά εκείνοι διακήρυσσαν επίσης ότι όλοι έπρεπε να είναι φτωχοί.
Γι' αυτό, σφάζανε τους πλούσιους.
Βλέπεις, Άντσο...
η γραμμή ανάμεσα στο εκστατικό όραμα και την αμαρτωλή φρενίτιδα...
είναι πάρα πολύ λεπτή.
Άρα δεν μπορεί να σκότωσε αυτός το μεταφραστή;
Όχι. Οι τροφαντοί επίσκοποι και οι εύποροι ιερείς...
είναι πιο κοντά στο γούστο των Ντολτσινιτών...
όχι ένας ειδικός στον Αριστοτέλη.
Αλλά έχεις δίκιο, πρέπει να έχουμε το μυαλό μας σε εγρήγορση.
Είμαστε τυχεροί που έχουμε τόσο χιονισμένο έδαφος εδώ.
Είναι η περγαμηνή όπου ο εγκληματίας άθελά του...
αφήνει την υπογραφή του.
Τι παρατηρείς από τις πατημασιές εδώ;
Είναι δυο φορές πιο βαθιές από τις άλλες, Δάσκαλε.
Σωστά! Έτσι συμπεραίνουμε...
Ότι είχε πολύ βάρος.
Ακριβώς; Και γιατί ήταν πολύ βαρύς;
Γιατί...ήταν πολύ χοντρός;
Ή επειδή κουβαλούσε κάποιον άλλο.
Ας απομνημονεύσουμε το αποτύπωμα αυτής της σόλας.
Οι πατημασιές όμως οδηγούν σε αυτή την κατεύθυνση, μακριά από τον πύργο.
Άντσο, παραβλέπεις την πιθανότητα...
ο άνδρας να περπατούσε ανάποδα, σέρνοντας το σώμα...
στα αυλάκια που δημιουργούν οι λόφοι.
Όπου ο πολυμαθής μεταφραστής των ελληνικών...
συνάντησε τον ανώνυμο συγγραφέα της θανατικής του καταδίκης;
Αδερφέ βιβλιοθηκάριε...
ίσως θα μας επιτρέπατε να μελετήσουμε το έργο των δυο ατυχών μοναχών...
που τόσο αποτρόπαια συνάντησαν το Δημιουργό τους;
-Το αίτημά σας είναι ασυνήθιστο. -Όπως και οι συνθήκες του θανάτου τους.
Ο Αδερφός Αντέλμο καθόταν εκεί.
Γυαλί σε πλαίσιο.
Ένας γαίδαρος διδάσκει τις Γραφές στους επίσκοπους.
ο Πάπας σαν αλεπού κι ο ηγούμενος σαν μαϊμού.
Είχε ταλέντο και τόλμη να φτιάχνει κωμικές εικόνες.
Ένας μοναχός δεν πρέπει να γελά! Μόνο οι χαζοί γελάνε για το τίποτα!
Πιστεύω τα λόγια μου να μη σε προσβάλλουν, αδερφέ Ουίλιαμ...
αλλά τους έχω ακούσει να γελάνε για πράγματα διόλου αστεία.
Ωστόσο, εσείς οι Φραγκισκανοί, ανήκετε σε ένα τάγμα...
όπου η ευθυμία αντιμετωπίζεται επιεικώς.
Ναι, αληθεύει. Ο άγιος Φραγκίσκος ήταν πολύ επιρρεπής στο γέλιο.
Το γέλιο είναι ένας μορφασμός του διαβόλου που αλλοιώνει το πρόσωπο...
και κάνει τους ανθρώπους να μοιάζουν με μαϊμούδες.
Οι μαϊμούδες δε γελάνε. Το γέλιο είναι αποκλειστικότητα του ανθρώπου.
Ως αμαρτία. Ο Χριστός δε γέλασε ποτέ.
Είστε τόσο σίγουρος;
Στις Γραφές πουθενά δε λέει ότι γελούσε.
Επίσης πουθενά δε λέει ότι δεν γελούσε.
Ακόμα και οι άγιοι χρησιμοποιούσαν κωμικούς τρόπους...
για να γελοιοποιήσουν τους εχθρούς της πίστης.
Για παράδειγμα, όταν οι ειδωλολάτρες έριξαν τον Άγιο Μάουρο...
σε κοχλαστό νερό, αυτός διαμαρτυρήθηκε...
ότι το λουτρό του ήταν κρύο. Ο Σουλτάνος έβαλε το χέρι του...
-και κάηκε. -Ένας άγιος...
βυθισμένος σε κοχλαστό νερό δεν επιδίδεται σε παιδιάστικα κόλπα.
Συγκρατεί τις κραυγές του και υποφέρει για την αλήθεια.
Κι όμως, ο Αριστοτέλης αφιέρωσε το δεύτερο βιβλίο της Ποιητικής του...
στην κωμωδία, ως όργανο της αλήθειας.
Έχετε διαβάσει αυτό το έργο;
Φυσικά και όχι. Έχει χαθεί εδώ και αιώνες.
Όχι, δεν έχει χαθεί! Δε γράφτηκε ποτέ!
Γιατί η Θεία Πρόνοια δεν θέλει να δίδεται δόξα σε άχρηστα πράγματα.
-Σε αυτό θα διαφωνήσω. -Αρκετά!
Αυτό το μοναστήρι έχει επισκιαστεί από το πένθος. Κι όμως εσείς...
παρεισφρέετε στη θλίψη μας με ανώφελους αστεϊσμούς!
Συγχωρήστε με, Αιδεσιμότατε Jorge. Οι επισημάνσεις μου ήταν πραγματικά εκτός τόπου.
Ποιο ήταν το έδρανο του μεταφραστή των ελληνικών;
Αυτό εδώ.
Έλα, Άντσο.
-Τι συμπέρασμα βγάζεις από αυτή την επίσκεψη; -Πως εκεί μέσα δεν εννοείται να γελάμε.
Πρόσεξες όμως πόσο λίγα βιβλία υπήρχαν στα ράφια του σκριτόριου;
Όλοι αυτοί οι γραμματικοί, οι αντιγραφείς, οι μεταφραστές, οι μελετητές...
οι διανοούμενοι...Πού είναι τα βιβλία που χρειάζονται για το έργο τους...
και για τα οποία είναι δημοφιλές αυτό το μοναστήρι;
Πού είναι τα βιβλία;
-Με δοκιμάζετε; -Τι εννοείς;
Με όλο τον πρέποντα σεβασμό...
μου φαίνεται πως κάθε φορά που μου κάνετε μια ερώτηση, γνωρίζετε ήδη την απάντηση.
Γνωρίζετε πού βρίσκονται τα βιβλία;
Όχι, αλλά πιστεύω πως εκείνος ο πύργος περιέχει κάτι παραπάνω από αέρα.
Είδες την μικρή πόρτα που έκλεισε ο βιβλιοθηκάριος όπως μπαίναμε;
Αυτή οδηγεί στη βιβλιοθήκη;
Δάσκαλε! Γρήγορα! Τον έχω!
-Σταματήστε! Αρκετά. -Προσπάθησε να μας σκοτώσει.
Σαλβατόρε!
Σας παρακαλώ, μη μιλήσετε στον ηγούμενο για το παρελθόν του.
Είναι αθώος για τους θανάτους στο μοναστήρι. Σας το ορκίζομαι.
Αδερφέ Ρεμίτζιο, το αντάλλαγμα είναι ορισμένες πληροφορίες.
Δεν μπορούσα να κατανοήσω γιατί ο δάσκαλος μου απέρριψε τόσο γρήγορα...
τις υποψίες μου για τον αιρετικό καμπούρη...
και γιατί ήταν τόσο επείγον για εκείνον να επισκεφθούμε τον πύργο.
Υπέθεσα ότι δεν μπορούσε να αντισταθεί στον πειρασμό...
να εισβάλει στη βιβλιοθήκη και να μελετήσει τα βιβλία.
Δεν υπάρχει κλειδαριά. Όπως το μάντεψα, θα πρέπει να είναι κλειδωμένα από μέσα.
Πώς θα μπούμε μέσα;
Προφανώς θα πρέπει να υπάρχει άλλη είσοδος.
Ας δούμε τι πήγε να κρύψει σήμερα το πρωί...
ο φεγγαροπρόσωπος βοηθός του βιβλιοθηκάριου...
Μικροσκοπικά ελληνικά γράμματα.
Γραμμένα ίσως από ένα μυρμήγκι με πόδια από μελάνι.
"Διασκεδάστε με τα ελαττώματα των χυδαίων ανθρώπων."
Γραμμένο με χυμό λεμονιού.
Τοξότης...Ήλιος...Ερμής...
Σκορπιός.
Είναι ένας ζωδιακός κώδικας... δίνει κατευθύνσεις...
αλλά για πού;
Ποιος είναι εκεί; Ποιος είναι εκεί;
-Τα μεγεθυντικά μου γυαλιά... -Ήταν μέσα σε αυτό το βιβλίο.
Πήγαινε από εκεί.
Βγες έξω μικρή βρώμα!
Ξέρω πως είσαι εδώ. Σε μυρίζω.
Τι τρέχει με σένα; Με φοβάσαι;
Θα σε βρω.
Ποια ήτανε;
Ποιο ήταν αυτό το πλάσμα το τόσο ρόδινο σαν την αυγή...
μαγεμένο σαν τη σελήνη, λαμπρό σαν τον ήλιο...
τρομερό σαν ένα στρατό έτοιμο για μάχη;
Καλησπέρα, Σαλβατόρε.
Εδώ τα πιάνεις;
Εδώ είναι "piu grassi", πιο μεγάλα.
Τα τρως;
-Σ' αρέσουν; -Όχι, ευχαριστώ.
"lch bin" καλός καθολικός.
Σαν καλός Χριστιανός που είσαι, πρέπει να μου πεις.
Ο Αντέλμο έδωσε την περγαμηνή στον Μπέρενγκαρ;
Όχι. Στο μετ...μετα...
Στο Μεταφραστή! Στο Βενάνσιο, τον μαύρο μοναχό.
Τι συνέβη τότε;
Δάσκαλε! Εδώ, γρήγορα! Βρήκα άλλο ένα.
Πού είναι η ευστροφία σου, μικρέ;
Έχεις συναντήσει ποτέ κανέναν με τόσο μεγάλο θώρακα για να χωρέσει...
μια καρδιά τέτοιων διαστάσεων;
Αυτή είναι καρδιά βοδιού.
Ένας από τους μοναχούς πιθανότατα την έδωσε σε αυτή τη χωριατοπούλα...
σε αντάλλαγμα για τις υπηρεσίες της.
Ένα κορίτσι; Ποιο;
Αυτό που είδα έξω.
-Θα πρέπει να ήτανε πολύ άσχημος ο μοναχός. -Γιατί;
Αν ήταν νέος και ωραίος, θα τον ευλογούσε...
με τις σαρκικές της χάρες δωρεάν.
Ό,τι συνέβη σε αυτή την άθλια κουζίνα...
δεν έχει θέση στις έρευνές μας.
Ο καμπούρης με έπεισε ότι ο αδερφός Μπέρενγκαρ...
ο βοηθός του βιβλιοθηκάριου, είναι το κλειδί για το όλο αίνιγμα.
-Τι είπες; -Τίποτα, δάσκαλε.
Ωραία.
Δάσκαλε;
Υπάρχει κάτι που πρέπει να σας πω.
Το ξέρω.
Θα ακούσετε λοιπόν την εξομολόγησή μου;
Θα προτιμούσα να μου μιλούσες πρώτα σαν φίλος.
Δάσκαλε...
Έχετε ποτέ...
ερωτευτεί;
Αν ήμουν ερωτευμένος;
-Πολλές φορές. -Ήσασταν;
Φυσικά. Με τον Αριστοτέλη, τον Οβίδιο, το Βιργίλιο...
Όχι...Εννοώ με...
Μήπως μπερδεύεις τον έρωτα με την ηδονή;
Μήπως;
Δεν ξέρω.
Θέλω να κάνω καλό στην ίδια.
Θέλω να είναι ευτυχισμένη. Θέλω να τη σώσω από τη φτώχεια.
Ωχ, Χριστέ μου...
-Γιατί "Ωχ"; -Εσύ είσαι πράγματι ερωτευμένος.
Είναι κακό αυτό;
Για ένα μοναχό παρουσιάζει κάποια προβλήματα.
Ο Άγιος Θωμάς Ακινάτης όμως δεν επαινεί την αγάπη πάνω από όλες τις αρετές;
Ναι, την αγάπη για το Θεό, Άντσο. Την αγάπη για το Θεό!
Και την αγάπη για τη...γυναίκα;
Από γυναίκες, ο Θωμάς Ακινάτης ήξερε ελάχιστα πράγματα.
Οι Γραφές είναι ξεκάθαρες. Γνωμικά μας προειδοποιούν.
Η γυναίκα κάνει κτήμα της την πολύτιμη ψυχή ενός άνδρα.
Οι Εκκλησιαστές μας λένε:
"Πιο πικρή κι απ' το θάνατο είναι η γυναίκα."
Ναι, αλλά εσείς τι πιστεύετε, δάσκαλε;
Φυσικά, εγώ δεν έχω το πλεονέκτημα της δικής σου εμπειρίας...
αλλά το βρίσκω δύσκολο να πειστώ...
πως ο Θεός έβαλε ένα τέτοιο πλάσμα μέσα στη δημιουργία Του...
χωρίς να του χαρίσει κάποιες αρετές.
Πόσο γαλήνια θα ήταν η ζωή χωρίς την αγάπη, Άντσο.
Πόσο ασφαλής...πόσο ήρεμη...
και πόσο βαρετή.
Θεέ μου, μας οδήγησες σε αυτό το καταφύγιο...
πνευματικής ειρήνης, επειδή το θέλημά σου είναι ο συμβιβασμός...
όπως και το δικό μας, των Φραγκισκανών.
Ας πηγαίνουμε, αδερφοί!
Αδερφέ Μπέρενγκαρ;
Μάλλον κάπου θα κρύβεται...
με το βιβλίο και τα μεγεθυντικά μου γυαλιά.
Αδερφέ Μπέρενγκαρ;
Δάσκαλε! Η πόρτα!
Αδερφέ Μαλαχία!
Έψαχνα για τον αδερφό Μπέρενγκαρ. Είναι εδώ;
Όχι.
Μάλιστα. Ξέρετε πού θα μπορούσαμε να τον βρούμε;
Όχι.
Μήπως είναι πάνω, στη βιβλιοθήκη;
Όχι.
Είμαι περίεργος να δω ο ίδιος τη βιβλιοθήκη. Μπορώ;
Όχι.
Γιατί όχι;
Αυστηρή διαταγή του ηγούμενου.
Κανείς δεν επιτρέπεται να εισέλθει στη βιβλιοθήκη...
εκτός από εμένα και το βοηθό μου.
Καταλαβαίνω. Ευχαριστώ πολύ.
Μπορεί να του συνέβη κάτι.
Μπορεί να τον βρούμε μέσα στο νερό.
-Τι; -Το Τρίτο Σάλπισμα...
όπως είπε κι ο Ουμπερτίνο. Το βιβλίο της Αποκάλυψης.
Δεν είναι αυτό το βιβλίο που ψάχνουμε.
Αυτό μοιάζει με κοτόπουλο; Μάλλον περιστέρι θα έλεγα.
Φραγκισκανοί.
Καλωσήρθατε στο μοναστήρι μας, αδερφέ Michele.
Και οι σύντροφοί σας Φραγκισκανοί απεσταλμένοι.
Μπείτε στη σειρά όπως οι υπόλοιποι!
Σαλβατόρε, άσ'τον!
Αυτός είναι ο Κάθμπερτ του Ουίντσεστερ...
ένας από τους πιο εκλεκτούς Φραγκισκανούς μας φιλοξενούμενους.
Ελάτε, φίλτατε. Έχουμε ένα πολύ επείγον θέμα για συζήτηση.
Ο ηγούμενος και οι ακόλουθοί του πιστεύουν...
πως ο Διάβολος έχει βρει δουλειά μέσα σε αυτούς τους τοίχους.
Πράγματι!
Το μόνο στοιχείο που έχω περί διαβόλου...
είναι πως όλοι θέλουν να τον δούνε.
Κι αν ο Ουμπερτίνο έχει δίκιο κι εσύ άδικο;
Αυτή η διάσκεψη είναι κρίσιμη για όλους μας.
Υποπτευόμαστε πως ο Πάπας θέλει να συνθλίψει το τάγμα μας.
-Και να μας κηρύξει αιρετικούς. -Ναι, να μας κηρύξει αιρετικούς.
Έχω να ρωτήσω μόνο έναν καλόγερο και η υπόθεση έχει λυθεί.
Ουίλιαμ, εναποθέτουμε την πίστη μας σε εσένα.
Προσεύχομαι στο Θεό να μην την καταχραστείς.
Αδερφέ Ουίλιαμ.
Βρέθηκε βιβλίο στα ελληνικά;
Είχα δίκιο.
Το βιβλίο της Αποκάλυψης.
-Πρέπει να μιλήσουμε αμέσως. -Πράγματι πρέπει.
Κι έχω πολλά να πω.
Όταν αυτός κι εγώ εξετάσουμε αυτό το πτώμα.
Φύλλα ιξού χρησιμοποιούνται στο λουτρό για την καταπράυνση του πόνου.
Ήταν αριστερόχειρας;
Ο Αδερφός Μπέρενγκαρ ήταν "ανάποδος" με πολλές έννοιες.
Υπάρχουν άλλοι αριστερόχειρες μοναχοί στο μοναστήρι;
Όχι απ' όσο γνωρίζω.
Ίχνη από μελάνη.
Υποθέτω δεν έγραφε με τη γλώσσα του.
-Μερικές γραμμές στα ελληνικά. -Ναι, γραμμένες από το Βενάνσιο.
Σημειώσεις από το βιβλίο που διάβαζε...
λίγο πριν πεθάνει. Βλέπεις πως αλλάζει το χειρόγραφο;
Από αυτό το σημείο κι έπειτα, πέθαινε. Και τι συμπεραίνουμε από αυτό;
Ένα ίχνος από κυανό χρώμα.
Ναι, αλλά ένα μοναδικό στίγμα κυανού...
φτιαγμένο από τον καλύτερο μικρογράφο σας, τον αδερφό Αντέλμο...
που είχε αυτή την περγαμηνή πριν από το Βενάνσιο.
Πώς το ξέρουμε αυτό; Επειδή οι σημειώσεις καλύπτουν...
τις κυανές κηλίδες του Αντέλμο και όχι το αντίστροφο.
Αδερφέ Ουίλιαμ...
αυτό το μοναστήρι έχει περιβληθεί από ένα τρομακτικό πέπλο μυστηρίου.
Ωστόσο, δεν διακρίνω τίποτε ανάμεσα στις σκιώδεις σας παραθέσεις...
που να ρίχνει φως στην υπόθεση.
Άντσο, φως.
Κάποιος υπέφερε να συγκαλύψει ένα μυστικό...
πρώτης τάξεως.
To γράψιμο, αναμφίβολα, προέρχεται από αριστερόχειρα.
Κι ο μόνος αριστερόχειρας της κοινότητάς σας είναι...ή μάλλον ήταν...
ο αδερφός Μπέρενγκαρ, ο βοηθός βιβλιοθηκάριου.
Σε τι είδους μυστική γνώση δε θα είχε πρόσβαση;
-Νιώθω πως έχετε την απάντηση. -Βιβλία. Απαγορευμένα βιβλία.
Πνευματικώς επικίνδυνα βιβλία.
Όλοι εδώ γνώριζαν το πάθος του βοηθού...
για τους όμορφους νέους. Όταν ο ωραίος Αντέλμο...
ήθελε να διαβάσει ένα τέτοιο απαγορευμένο βιβλίο...
ο Μπέρενγκαρ του πρόσφερε το "κλειδί" της θέσης του βιβλίου...
σε αυτή την περγαμηνή...
με αντάλλαγμα παρά φύσιν θωπείες.
Αρκετά, Ουίλιαμ!
Ο Αντέλμο υπέκυψε στις λάγνες προτάσεις του Μπέρενγκαρ.
Αλλά μετά τσακισμένος από τύψεις περιπλανιόταν απελπισμένος...
στο κοιμητήριο, όπου συνάντησε το μεταφραστή των ελληνικών.
-Πώς το ξέρετε; -Υπήρχε μάρτυρας.
Ο καμπούρης...
είδε τον Αντέλμο να δίνει αυτή την περγαμηνή στο Βενάνσιο...
και να τρέχει προς το μικρό πύργο...
και να ουρλιάζει πέφτοντας από το παράθυρο.
Τη νύχτα της άφιξής μου, ενόσω ο Μπέρενγκαρ τιμωρούσε το αμαρτωλό του σαρκίο...
ο Βενάνσιος, ακολουθώντας τις οδηγίες στην περγαμηνή...
εισήλθε στην απαγορευμένη βιβλιοθήκη και βρήκε το βιβλίο.
Το πήρε πίσω στο έδρανό του κι άρχισε να το διαβάζει.
Αφού σκάλισε αυτές τις μυστήριες σημειώσεις...
πέθανε με μια μαύρη κηλίδα στο δάχτυλό του.
Ο βοηθός ανακάλυψε το πτώμα...
και το έσυρε μέχρι το χοιροστάσιο για να απομακρύνει τις υποψίες προς το πρόσωπό του.
Αλλά άφησε πίσω την υπογραφή του.
Το βιβλίο παρέμεινε στο έδρανο του μεταφραστή.
Ο Μπέρενγκαρ επέστρεψε εκεί χτες το βράδυ και το διάβασε.
Λίγο πιο μετά, παραδομένος σε αγωνιώδεις πόνους...
προσπάθησε να κάνει ένα χαλαρωτικό λουτρό με φύλλα ιξού...
και πνίγηκε.
Κι αυτός είχε μαύρο δάχτυλο.
Και οι τρεις πέθαναν εξαιτίας ενός βιβλίου που σκοτώνει...
ή για το οποίο θα σκότωναν κάποιοι.
Επομένως, σας ζητώ επειγόντως να μου δώσετε πρόσβαση στη βιβλιοθήκη.
Αδερφέ Ουίλιαμ, η αλαζονεία σου σε έχει τυφλώσει.
Έχοντας θεοποιήσει τη λογική...
απέτυχες να δεις αυτό που είναι ολοφάνερο σε όλους σε αυτό το μοναστήρι.
Έφτασαν οι απεσταλμένοι του Πάπα. Ο Μπερνάρντο Γκι.
Σε ευχαριστώ, αδερφε Ουίλιαμ.
Είμαστε ευγνώμονες για τις προσπάθειές σας...
αλλά θα σας ζητήσω τώρα...
να αποσυρθείτε από περαιτέρω έρευνες.
Ευτυχώς, θα έλθει κάποιος με τους παπικούς αντιπρόσωπους...
που έχει εξαίρετη γνώση των πράξεων του διαβόλου.
Ένας άνθρωπος που, πιστεύω, γνωρίζετε πάρα πολύ καλά.
Ο Μπερνάρντο Γκι...
από την Ιερά Εξέταση.
Δάσκαλε, ποιος είναι ο Μπερνάρντο Γκι;
Σε έψαχνα σε ολόκληρο το μοναστήρι!
Ο Michele θέλει να μιλήσει μαζί σου αμέσως.
Μόνοι.
-Ξέρεις ποιος έρχεται; -Ξέρω. Ο Μπερνάρντο Γκι.
Ο Ουμπερτίνο πρέπει να μεταφερθεί σε ασφαλές μέρος.
Αυτό έχει κανονιστεί. Εμείς για σένα ανησυχούμε.
Πρέπει να αφήσεις κατά μέρος αυτές τις εντελώς άσχετες έρευνες.
Λανθασμένα συμπεράσματα.
Είναι η αλήθεια. Έχω δίκιο.
Ο Ουίλιαμ έχει δίκιο, έχει πάντα δίκιο!
Με τις όποιες συνέπειες...
για τον ίδιο ή οποιοδήποτε άλλο... Ο Γουίλιαμ του Μπάσκερβιλ...
πρέπει πάντα να αποδείξει ότι ο ίδιος έχει δίκιο.
Η ματαιοδοξία σου... η πνευματική σου αλαζονεία δεν ήταν...
που σε έφερε σε διαμάχη παλιότερα με τον Μπερνάρντο Γκι;
Μην προκαλείς τη μοίρα δυο φορές, Ουίλιαμ.
Ούτε κι ο Αυτοκράτορας ακόμη δεν θα μπορεί να σε σώσει αν εμπλακείς με τον Μπερνάρντο.
Η σάρκα μου είχε ξεχάσει την αμαρτωλή ευχαρίστηση που...
μου είχε χαρίσει. Αλλά η ψυχή μου δεν μπορούσε να την ξεχάσει.
Και τώρα;
Τώρα που την έβλεπα μες στη φτώχεια της και τον ξεπεσμό της...
Ευχαρίστησα το Θεό που ήμουν Φραγκισκανός.
Ήθελα να ξέρει πως δεν ανήκα...
σε αυτό το μοναστήρι, αλλά σε ένα τάγμα αφιερωμένο...
στο να ανυψώνει ανθρώπους σαν κι αυτήν από τη σωματική τους στέρηση.
Και την πνευματική εξαχρείωση.
Αντίο Ουίλιαμ. Είσαι τρελός και αλαζόνας.
Αλλά σ' αγαπώ και δεν θα πάψω ποτέ να προσεύχομαι για σένα.
Αντίο, αγαπητό μου παιδί.
Προσπάθησε να μη μάθεις και τόσα πολλά κακά πράγματα από το δάσκαλό σου.
Σκέφτεται πάρα πολύ. Βασιζόμενος πάντα...
στα συμπεράσματα του μυαλού του.
Αντί να εμπιστεύεται τις προφητικές ικανότητες...
της καρδιάς του. Μάθε να καταπνίγεις...
την ευφυΐα σου. Κλάψε πάνω από τις πληγές του Κυρίου μας...
και πέτα μακριά αυτά τα βιβλία!
Μια πλευρά του Ουμπερτίνο πραγματικά τη φθονώ.
Θυμηθείτε, φίλοι μου, να φοβάστε το τελευταίο σάλπισμα.
Το επόμενο θα πέσει από τον ουρανό. Κι έπειτα θα 'ρθουν χιλιάδες...
-Σκορπιοί. -Ναι, δεν θα το ξεχάσουμε.
Ποιο σε φοβίζει περισσότερο;
Όλα.
Κοίτα πιο κοντά.
-Αυτό. -Ακριβώς αυτή κι η δική μου επιλογή.
Μετά από εσάς.
Αυτά είναι τα θεμέλια του πύργου.
Αλλά πώς φτάνει κανείς στη βιβλιοθήκη;
Οι αρουραίοι λατρεύουν την περγαμηνή περισσότερο και από τους ίδιους τους μελετητές.
Ας τον ακολουθήσουμε.
166, ασφαλισμένη πόρτα, 167...
168, 169, 170...
Το 'ξερα.
Άντσο! Το 'ξερα!
Συνειδητοποιείς...
πως είμαστε σε μια από τις μεγαλύτερες βιβλιοθήκες ολόκληρης της Χριστιανοσύνης;
-Πώς θα βρούμε το βιβλίο; -Εν ευθέτω χρόνω.
"The Beatus of Liebana". Πρόκειται για αριστούργημα.
Κι αυτή είναι η έκδοση με σχόλια από τον Ουμπέρτο της Μπολόνια!
Πόσα άλλα δωμάτια; Πόσα άλλα βιβλία;
Σε κανέναν δεν θα έπρεπε να απαγορεύεται να συμβουλεύεται αυτά τα βιβλία.
Ίσως να τα θεωρούν αρκετά πολύτιμα και εύθραυστα.
Άντσο, δεν είναι αυτό.
Περιέχουν μια σοφία διαφορετική από τη δική μας...
και ιδέες που θα μας έκαναν να αμφισβητήσουμε...
το αλάνθαστο του λόγου του Θεού.
Δάσκαλε;
Και η αμφιβολία, Άντσο, είναι ο εχθρός της πίστης.
Δάσκαλε;
Δάσκαλε; Περιμένετέ με!
Σε περιμένω.
Σας ακούω όμως να περπατάτε.
Δεν περπατάω. Είμαι εδώ κάτω.
Εσείς είστε εκεί πάνω;
Πού είσαι;
Χάθηκα!
Λοιπόν, Άντσο, φαίνεται ότι είμαστε μέσα σε ένα λαβύρινθο.
Είσαι ακόμα εκεί;
Ναι. Πως θα βγούμε έξω;
Με κάποια δυσκολία. Τουλάχιστον.
Βλέπεις, Άντσο, αυτή είναι η μαγεία ενός λαβυρίνθου.
Άντσο, ηρέμησε. Άνοιξε ένα βιβλίο...
Και διάβαζέ το δυνατά. Άσε το δωμάτιο που βρίσκεσαι...
και στρίβε συνέχεια αριστερά.
"Ο έρωτας δε δημιουργείται ως πρόβλημα αλλά μετατρέπεται σε τέτοιο..."
όταν γίνεται έμμονη ιδέα."
"Ο Ιμπ Χαζμ ήταν που είπε πως ο ερωτοχτυπημένος..."
"δεν θέλει να γιατρευτεί και η ερωτική του ρέμβη..."
"προκαλεί αρρυθμία στην αναπνοή και ταχυκαρδία."
"Ταυτίζει την ερωτική μελαγχολία με τη λυκανθρωπία..."
"την ασθένεια που προξενεί λυκοειδή συμπεριφορά στους ανθρώπους."
"Η εξωτερική εμφάνιση..."
"αρχίζει να αλλάζει."
"Σύντομα φθίνει η όραση, τα χέιλη ξεραίνονται..."
"το πρόσωπο ζαρώνει."
"Σημάδια που μοιάζουν δαγκωματιές σκύλου εμφανίζονται στο πρόσωπό του..."
"και φτάνει στο τέλος των ημερών του τριγυρίζοντας στα νεκροταφεία..."
"τις νύχτες, σαν λύκος."
Δάσκαλε;
Βλέπω ένα φανάρι.
Μην κινηθείς. Μείνε εκεί που είσαι.
Βλέπω έναν άνθρωπο.
Σταμάτησε.
Τι κάνει;
Σηκώνει το φανάρι του.
Πόσες φορές;
Τρεις.
Εγώ είμαι. Σήκωσε το φανάρι σου.
Ιδού!
Ανόητο παιδί!
Απλά ένας καθρέφτης είναι.
Δάσκαλε!
-Σώσε τα βιβλία. -Προσπαθώ να σώσω εσάς!
Μια παγίδα, ένας καθρέφτης… Σχεδόν φτάσαμε.
Αν αποκρυπτογράφησα σωστά τις οδηγίες του μεταφραστή…
Δε θα με θεωρούσες τόσο ανόητο ώστε να παραδώσω…
την περγαμηνή στον ηγούμενο χωρίς να κρατήσω ένα αντίγραφο, σωστά;
"Με το χέρι πάνω από το είδωλο..."
“πάτα 1 και 7 από 4”
Πολύ καλά.
Τι είδωλο;
Αυτό ήρθαμε να ανακαλύψουμε εδώ πέρα.
Το πρώτο και το έβδομο από 4 τι;
Αν είχα μια απάντηση για τα πάντα θα δίδασκα Θεολογία στο Παρίσι.
Και…πάλι.
Το ακούς αυτό;
Τα δόντια μου είναι, δάσκαλε.
-Τι; -Τα δόντια μου.
Μη φοβάσαι.
Δε φοβάμαι, κρυώνω.
-Λοιπόν…θα πρέπει να γυρίσουμε. -Μη φεύγετε εξαιτίας μου.
Ομολογώ με παραπλάνησε για μια στιγμή.
Λοιπόν…Για να δούμε…
για να βρούμε την έξοδο από ένα λαβύρινθο…
φτάνεις μέχρι μια διχάλα τη σημαδεύεις με ένα βέλος…
-Δάσκαλε. -Σε παρακαλώ! Σκέφτομαι.
Αν υπάρχουν βέλη στις διχάλες, τότε…
Εύγε, μικρέ!
Η κλασική σου παιδεία μας εξυπηρετεί άριστα!
Δώσ’ το σε μένα.
Δώστο μου!
Λεονάρντο, πιτσίλισέ με με το σπέρμα.
Έπειτα, έχεις την αγάπη.
Φτύσ’ το, σε παρακαλώ.
Φτύσ’το εκεί.
Ευχαριστώ.
Λούσιφερ, έλα στις υπηρεσίες μου, για την αγάπη μιας γυναίκας.
Άφησέ με! Άφησέ με!
Καίγεται!
Μπερνάρντο, κοίτα τι βρήκαμε!
Ψάξε το πλάσμα.
Κύριε Ηγούμενε, με καλέσατε να ερευνήσω…
την παρουσία του διαβόλου στο μοναστήρι σας…
και τον βρήκα ήδη.
Πόσες φορές έχω δει αυτά τα αντικείμενα σατανικής λατρείας;
Ο μαύρος κόκορας και η μαύρη γάτα!
Το έκανε για το φαγητό, όχι για το διάβολο!
Ο Ουίλιαμ του Μπάσκερβιλ θα πρέπει να ενθυμείται τη δίκη…
στην οποία μια γυναίκα ομολόγησε πως είχε επαφή…
με το δαίμονα σε μορφή μαύρης γάτας.
Δε χρειάζεται να καταφεύγετε στις παρελθούσες εμπειρίες μου…
για να διαμορφώσετε τα συμπεράσματά σας.
Πράγματι, όχι. Όχι όταν έχω στον αντίποδα αδιάσειστα στοιχεία.
Μια μάγισσα! Ένας σαγηνεμένος μοναχός! Σατανική τελετή!
Αύριο θα μάθουμε αν αυτά τα γεγονότα…
συνδέονται με το μυστήριο που πλήττει το μοναστήρι σας.
Κλειδώστε τους! Ώστε να κοιμηθούμε όλοι ασφαλείς απόψε.
Δεν είπατε τίποτα!
Δεν είπα τίποτα επειδή δεν υπήρχε τίποτα να πω.
Είστε έτοιμος να αμυνθείτε για την αλήθεια…
όταν πρόκειται για βιβλία και ιδέες.
Είναι σαν να έχει ήδη καεί στην πυρά, Άντσο.
Ο Μπερνάρντο Γκι μίλησε. Είναι μάγισσα.
Δεν είναι αλήθεια και το ξέρετε!
Το ξέρω.
Όπως επίσης ξέρω πως όποιος αμφισβητήσει την ετυμηγορία…
ενός Ιεροεξεταστή θεωρείται ένοχος ως αιρετικός.
Φαίνεται να γνωρίζετε πολλά γι’ αυτό.
Ω, ναι.
Δε θα μου μιλήσετε…
σαν φίλος;
Δεν έχω και πολλά να πω.
Ήμουν Ιεροεξεταστής, αλλά τον παλιό καιρό…
όταν η Ιερά Εξέταση μοχθούσε να καθοδηγήσει, όχι να τιμωρήσει.
Μια φορά, έπρεπε να παραστώ ως πρόεδρος στη δίκη ενός ανθρώπου…
το μόνο έγκλημα του οποίου ήτανε πως είχε μεταφράσει από τα ελληνικά ένα βιβλίο…
που ερχόταν σε σύγκρουση με τις Γραφές.
Ο Μπερνάρντο Γκι ήθελε να τον καταδικάσει ως αιρετικό.
Εγώ τον αθώωσα.
Ο Γκι με κατηγόρησε κι εμένα για αιρετικό επειδή τον υπερασπίστηκα.
Προσέφυγα στον Πάπα.
Φυλακίστηκα…
βασανίστηκα...
και αναίρεσα.
Τι συνέβη τότε;
Ο άνθρωπος κάηκε στην πυρά...
κι εγώ είμαι ακόμη ζωντανός.
Αδερφέ Σαλβατόρε...
αυτό το μαρτύριο προκαλεί τον ίδιο πόνο σε μένα όσο και σε σένα.
Μπορείς να το τερματίσεις προτού ξεκινήσουμε ακόμη.
Άνοιξε τις θύρες της καρδιάς σου, ψάξε στα βάθη της ψυχής σου.
-Ψάξε! -Ψάχνω, κύριε.
Πες μου λοιπόν…
Ποιος είναι, ανάμεσα στους αδερφούς σου, ο αιρετικός που ευθύνεται για αυτούς τους φόνους;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω! Δεν ξέρω τίποτα!
Χαζός…Δεν ξέρω…Τίποτα…
Έμεινα ξάγρυπνος εκείνη τη νύχτα, υποφέροντας για το κορίτσι…
ή για μένα; Δεν ήξερα.
Την αυγή, κατέφτασαν οι απεσταλμένοι του Πάπα…
το αντίπαλον δέος μας στη διάσκεψη.
Εκείνη τη στιγμή όμως για μένα σήμαινε ελάχιστα.
Αγιότατε, αιδεσιμότατοι αδερφοί…
επιτέλους συναντούμαστε για αυτή την πολυαναμενόμενη συζήτηση!
Ταξιδέψαμε όλοι μεγάλες πορείες…
για να θέσουμε ένα τέλος σε αυτή τη διαμάχη...
που έχει διαταράξει την ενότητα… της Αγίας Μητέρας Εκκλησίας.
Ενάρετοι άνθρωποι σε όλη τη Χριστιανοσύνη...
στρέφουν το βλέμμα τους σε αυτήν εδώ την άγια αίθουσα…
αναμένοντας με αγωνία την απάντησή μας σε αυτό το ερώτημα…
"Ανήκαν ή όχι στο Χριστό...
τα ενδύματα που φορούσε;"
Αγαπητοί αδερφοί του Τάγματος των Φραγκισκανών…
ο Άγιος Πατέρας μας, ο Πάπας, έχει εξουσιοδοτήσει…
εμένα και σε αυτούς τους βοηθούς να μιλήσουμε εκ μέρους του.
Το ερώτημα δεν είναι το αν ο Χριστός ήταν φτωχός…
Αλλά εάν η Εκκλησία θα έπρεπε να είναι φτωχή!
Εσείς, οι Φραγκισκανοί…θέλετε να δείτε…
τον κλήρο να αποκηρύσσει την περιουσία του…
και να παραδώσει τον πλούτο του.
Τους ηγούμενους να διασκορπίζουν τους ιερούς τους θησαυρούς…
και να παραδίδουν την εύφορη γη τους στους δούλους.
Βρήκα το βιβλίο.
Βρήκα το βιβλίο στο εργαστήριο. Ένα βιβλίο στα ελληνικά.
Είναι πίσω από ένα από τα βάζα μου.
Μην το αγγίξεις.
Γύρνα και κλειδώσου μέσα. Θα είμαι εκεί όσο πιο σύντομα μπορώ.
...αψηφώντας την Εκκλησία που χρειάζεται μέσα για να πολεμήσει το ένθερμο...
και μεγάλο ρεύμα των απίστων.
Ξεχνάτε πως ακόμα και το μεγαλύτερο μνημείο αφιερωμένο στον Κύριό μας…
είναι μια ωχρή αντανάκλαση της απέραντης Μεγαλοσύνης και Δόξας Του.
Αυτός ο υπότιτλος δεν ανέβηκε ποτέ στο subs4free. Γαμιέται η N3krA - arxontas23
Αδερφέ, γρήγορα! Ο Σαλβατόρε ομολόγησε το αιρετικό του παρελθόν…
και το δικό σου. Λίγο μόνο σου μένει για να γλιτώσεις την πυρά.
Σε ευχαριστώ, αδερφέ.
Το θεωρώ παράλογο! Δεν μπορώ να το δεχτώ!
Πώς τολμάτε και αποκαλείτε το πορνείο του Πάπα τον οίκο του Θεού επί Γης;
-Ας μου το απαντήσει αυτό η Αγιότητά σας! -Αυτοί οι φόνοι είναι ένα σημάδι.
-Δεν το πιστεύω! -Γιατί;
Το Ευαγγέλιο αναφέρει κατηγορηματικά...
πως ο Χριστός είχε στην κατοχή του πορτοφόλι!
Αυτό είναι ψέμα και το ξέρετε!
Γιατί ο Κύριός μας είπε στους μαθητές Του σε εφτά διαφορετικές περιπτώσεις…
να μην φέρουν μαζί τους ούτε χρυσό ούτε ασήμι;
Παρακαλώ!
Πρόεκυψε ένα ζήτημα υψίστης βαρύτητας.
Αφήστε με! Σας ορκίζομαι πως δεν τον σκότωσα!
Ήμουν στον αχυρώνα κι έκανα απογραφή.
Ποτέ δε σκότωσα κανέναν, το ορκίζομαι!
Εξήγησέ μας τότε γιατί πήγες να το σκάσεις.
Δεν το έκανα.
Είχα διατάξει ήδη τη σύλληψή σας για άλλο ζήτημα.
Βλέπω τώρα πως είχα δίκιο.
Αν κάποιος δεν είχε διαλέξει να ατενίζει λάθος πορεία…
πολλοί άνθρωποι του Θεού θα βρίσκονταν ακόμη μαζί μας.
"Χέρι πάνω από το είδωλο, 1 και 7 από 4..."
"Χρησιμοποιήστε χυδαίους ανθρώπους. Ευχαριστηθείτε από τα ελαττώματά τους."
Σε παρακαλώ, αγαπητό μου παιδί, προσπαθώ να σκεφτώ.
Κι εγώ, δάσκαλε.
Τότε χρησιμοποίησε το μυαλό σου αντί για την καρδιά σου.
Και μπορούμε να κάνουμε κάποια πρόοδο.
Είναι πιο σημαντικά για εσάς τα βιβλία από τους ανθρώπους;
Είπα εγώ κάτι τέτοιο;
Ποτέ δε φαίνεστε να νοιάζεστε για κανέναν!
Δεν μπορείτε τουλάχιστον να δείξετε λίγο οίκτο;
Ίσως αυτός να είναι ο δικός μου τρόπος για οίκτο.
Αλλά ο οίκτος δε θα τη σώσει από την πυρά.
Υπενθυμίζω σε όλους τους παρόντες πως δεσμεύονται με τον όρκο υπακοής τους…
και την ποινή του αφορισμού...
προκειμένου να συνδράμουν τον Ιεροεξεταστή στον αγώνα του εναντίον των αιρέσεων.
Για να καθίσουν πλησίον μου σε αυτή τη δίκη…
και να μοιραστούν το βάρος της ετυμηγορίας...
αιτούμαι τη συνηγορία…
δυο συναδέλφων δικαστών.
Τον άρχοντα κύριο Ηγούμενο…
και...
τον Αδερφό Ουίλιαμ του Μπάσκερβιλ.
Σαλβατόρε...
Σαλβατόρε!
Θα επαναλάβεις τη χτεσινοβραδινή σου ομολογία…
πως εσύ και ο συνεργός σου, ο Ρεμίτζιο του Βαράτζινε…
ήσασταν μέλη των αιρετικών Ντολτσινιτών;
Αρκετά!
Ρεμίτζιο του Βαράτζινε, αρνείσαι την ομολογία του συνεργού σου;
Όχι. Δεν την αρνούμαι.
Είμαι περήφανος γι’ αυτήν!
Για δώδεκα χρόνια που ζούσα εδώ πέρα… Γέμιζα την κοιλιά μου…
σκλήρυνα τις αδυναμίες μου...
και ξεζούμιζα τους πεινασμένους χωρικούς για πενταροδεκάρες.
Τώρα όμως μου δώσατε σθένος…
να θυμηθώ τι πίστευα κάποτε με όλη μου την καρδιά.
Και γι’ αυτό σας ευχαριστώ.
Να θυμηθείς πως κάποτε έκλεβες και κατέκαιγες την περιουσία της Εκκλησίας;
Ναι! Την έκλεβα για να τα επιστρέψω στους ανθρώπους που είχατε κλέψει εσείς!
Και δε σκότωσες πολυάριθμους Επισκόπους και ιερείς;
Ναι! Θα τους έκαιγα όλους του σιναφιού σου…
αν είχα την ευκαιρία!
Παναγία, Μητέρα του Θεού, άκουσε την ταπεινή μου προσευχή.
Ξέρω πως η αμαρτία μου ήταν πολύ μεγάλη…
αλλά σε εκλιπαρώ να μην την αφήσεις να υποφέρει αυτή για το δικό μου λάθος.
Ευλογημένη Μητέρα…
Χρόνια πριν έκανες ένα θαύμα και έσωσες το δάσκαλό μου.
Δε θα έκανες το ίδιο για αυτό το κορίτσι;
Ο δάσκαλός μου λέει πως ο απλός λαός πάντα την πληρώνει για όλα.
Αλλά σε παρακαλώ, Παναγία μου, μην το αφήσεις να γίνει αυτό.
Ένοχη είναι αυτή η μάγισσα…
που σαγήνεψε έναν μοναχό…
και εκτέλεσε σατανική τελετή σε αυτόν εδώ τον ιερό χώρο.
Ένοχος ο Σαλβατόρε…
που ομολόγησε το αιρετικό του παρελθόν…
και πιάστηκε σε μια στιγμή κατάφωρου πάθους με μια μάγισσα!
Ένοχος ο Ρεμίτζιο του Βαράτζινε...
που δε μετανοεί για τις παλιές του αιρετικές απόψεις και πιάστηκε...
να προσπαθεί να διαφύγει έχοντας δολοφονήσει τον βοτανολόγο Σεβερίνο.
Αυτό είναι ψέμα! Ποτέ δε σκότωσα το βοτανολόγο…
ή οποιονδήποτε άλλο σε αυτό το μοναστήρι!
Συνεπώς, ζητώ από εσάς…
Κύριε Ηγούμενε, να επικυρώσετε την ετυμηγορία μου.
Η καρδιά μου είναι γεμάτη θλίψη…
αλλά δεν μπορώ να βρω κάποιο λόγο να αντιταχθώ…
στη δίκαιη απόφαση της Ιεράς Εξέτασης.
Κι εσείς, Ουίλιαμ του Μπάσκερβιλ;
Ναι, είναι ένοχος.
Ένοχος, επειδή στα νεανικά του χρόνια...
παρερμήνευσε το μήνυμα των Ευαγγελίων…
και ένοχος, επειδή συνέχεε…
την αγάπη για τη φτώχεια με την τυφλή καταστροφή…
πλούτου και περιουσίας.
Όμως, άρχοντά μου Ηγούμενε…
Είναι αθώος για τα εγκλήματα που βύθισαν στο αίμα το μοναστήρι σας.
Γιατί ο αδερφός Ρεμίτζιο δεν καταλαβαίνει ελληνικά…
και ολόκληρο αυτό το μυστήριο περιστρέφεται γύρω…
από την κλοπή και κατοχή ενός βιβλίου γραμμένου στα ελληνικά…
που είναι κρυμμένο σε κάποιο μυστικό τμήμα της βιβλιοθήκης.
Καθώς η ετυμηγορία της Ιεράς Εξέτασης αμφισβητήθηκε από τον Ουίλιαμ…
θα πρέπει να αποσπάσουμε την ομολογία του φυλακισμένου.
Πάρτε τον στο σιδηρουργείο και δείξτε του τα όργανα.
Θα ομολογήσω ό,τι θέλετε, αλλά μη με βασανίσετε.
Δεν μπορώ να περάσω μια νύχτα σαν αυτή που πέρασε ο Σαλβατόρε!
Πολύ καλά. Γιατί τους σκότωσες;
Γιατί; Δεν ξέρω γιατί.
-Επειδή σε διακατείχε το πνεύμα του διαβόλου; -Ναι…αυτό είναι.
Με οδήγησε ο διάβολος. Με καθοδηγεί ο διάβολος!
Άντραλμεχ, Λούσιφερ, σε καλώ…
Άρχοντες της Κολάσεως.
Ο ποιμένας έκανε το καθήκον του…
και το μολυσμένο ποίμνιο πρέπει τώρα να παραδοθεί στην εξαγνιστική πυρά!
Μπορεί να κάψετε τον αδερφό Ρεμίτζιο…
αλλά δε θα βάλετε τέλος στα εγκλήματα που διαπράττονται σε αυτό το μοναστήρι!
Κι άλλοι μοναχοί θα βρουν το θάνατο…
και θα ‘χουνε κι αυτοί μαυρισμένα δάχτυλα και μαυρισμένες γλώσσες!
Σας ικετεύω, Αγιότατε…
Εμείς οι Φραγκισκανοί είμαστε δυσαρεστημένοι με τον αδερφό Ουίλιαμ.
Για άλλη μια φορά είδαμε πως οι θεωρίες σας προστατεύουν τους αιρετικούς…
και οδηγούν σε δολοφονίες. Η συζήτηση ήρθε εις πέρας.
O Αδερφός Ουίλιαμ του Μπάσκερβιλ υπέπεσε...
στα σφάλματα για τα οποία παλαιότερα είχε εξιλεωθεί.
Αποζητώντας άλλη μια φορά να προστατεύσει έναν αιρετικό...
από δίκαιη τιμωρία της Ιεράς Εξέτασης...
θα έρθει μαζί μου στην Αβινιόν για επισφράγιση...
της ετυμηγορίας μου από τον Πάπα Ιωάννη.
Έχω δίκιο.
Αν μπορούσα να βρω το βιβλίο και να αποδείξω πως ο Γκι είχε άδικο!
Αλλά ο Αντίχριστος είχε θριαμβεύσει για μια ακόμη φορά...
και τίποτα δε φαινόταν ικανό να τον παρεμποδίσει.
Εμπρός.
Όταν οι φωτιές ανάψουν απόψε...
οι φλόγες τους ας εξαγνίσουν...
τον καθένα μας μέσα στην καρδιά του.
Ας επιστρέψουμε σε ό,τι ήταν και θα έπρεπε πάντοτε να είναι...
το λειτούργημα αυτής της μονής:
η διατήρηση της γνώσης.
Είπα διατήρηση. Όχι αναζήτηση...
γιατί δεν υφίσταται πρόοδος στην ιστορία της γνώσης...
παρά μονάχα μια συνεχής και αξεπέραστη ανακεφαλαίωση.
Ας προσευχηθούμε τώρα, Μεγαλοδύναμε...
ώστε ο αιμοσταγής αντίχριστος...
να απομακρυνθεί από την ιερή μας περίβολο...
και το μοναστήρι μας να επιστρέψει στη γαλήνη του.
Το πέμπτο σάλπισμα είχε τη δύναμη χιλιάδων σκορπιών...
-Μου είπε. -Ποιος;
Η γλώσσα του είναι μαύρη και το δάχτυλό του μαύρο...
όπως προείπε ο αδερφός Ουίλιαμ!
Πάτερ, είναι ο αδερφός Μαλαχίας.
-Ο Μαλαχίας; -Ναι, πάτερ.
Θεέ μου! Όχι ο Μαλαχίας!
Δε θα τελειώσει ποτέ;
Ο Ουίλιαμ του Μπάσκερβιλ είχε δίκιο. Είπε...
Ναι! Γνώριζε!
Όπως κι εγώ θα γνώριζα, αν ήμουν ο δολοφόνος!
Βρείτε τον Ουίλιαμ του Μπάσκερβιλ!
Δεν μπορούμε να ανοίξουμε τον καθρέφτη!
Ίσως αν πατούσαμε το πρώτο και το έβδομο από τα γράματα της λέξης "four".
Μα έχει μόνο τέσσερα γράμματα.
Στα λατινικά, "quatuor". Θυμάσαι την επιγραφή στον πίνακα;
Έπρεπε να πιέσουμε πάνω από το είδωλο.
Όχι "idolum" όπως στα λατινικά, αλλά "είδωλον" στα ελληνικά.
Που σημαίνει "εικόνα" ή "αντανάκλαση". Η δική μας αντανάκλαση!
-Από εδώ, δάσκαλε! -Όχι, από εδώ, Άντσο.
Εδώ... Q και R.
Προσευχήσου στο Θεό να μην κάνουμε λάθος.
Έλα.
Καλησπέρα, Αιδεσιμότατε Jorge.
Σε περίμενα όλες αυτές τις προηγούμενες μέρες, Ουίλιαμ.
Θα πρέπει να πετάξατε μέχρι αυτή την κάμαρα για να φτάσατε πιο γρήγορα από εμάς.
Ανακαλύψατε πολλά πράγματα...
μετά την άφιξή σας στο μοναστήρι...
αλλά μέσα σ' όλα όχι και την παράκαμψη μέσα από αυτό το λαβύρινθο.
Τώρα λοιπόν τι θέλετε;
Θέλω να δω το βιβλίο στα ελληνικά που είπατε πως δεν έχει γραφτεί ποτέ.
Ένα βιβλίο εξ'ολοκλήρου αφιερωμένο στην κωμωδία, που μισείτε...
όσο μισείτε και το γέλιο.
Θέλω να δω το μοναδικό πιθανότατα διασωθέν αντίγραφο...
του δεύτερου βιβλίου της Ποιητικής του Αριστοτέλη.
Ουίλιαμ, θα μπορούσες να ήσουν ένας εξαίσιος βιβλιοθηκάριος!
Ιδού το έπαθλό για την επίδοσή σου.
Διάβασέ το. Ξεφύλλισε τα μυστικά του.
Κέρδισες.
Είναι πλέον τόσο κοντά.
"Θα συζητήσουμε τώρα πώς η κωμωδία κεντρίζει τη γελοιότητα..."
"χρησιμοποιώντας χυδαίους ανθρώπους..."
"αντλώντας ευχαρίστηση από τα ελαττώματά τους."
-Συνέχισε, Ουίλιαμ. Διάβασέ το! -Δάσκαλε, σας παρακαλώ, πρέπει να βιαστούμε.
Αν το φως είναι πολύ αχνό για τα μάτια σου, δώσ'το στο αγόρι...
Είμαι σίγουρος πως μπορεί να το διαβάσει.
Δε θέλω ο μαθητευόμενός μου να γυρίζει τις δηλητηριασμένες σου σελίδες...
όχι χωρίς την προστασία ενός γαντιού σαν αυτό που φοράω.
Η πόρτα! Γρήγορα, προτού κλείσει!
Αιδεσιμότατε, υπάρχουν πολλά βιβλία που μιλούν για την κωμωδία.
Γιατί αυτό σας γεμίζει με τέτοιο φόβο;
Γιατί είναι έργο του Αριστοτέλη.
Από εδώ.
Σαλβατόρε, αποκηρύσσεις τον Σατανά και δέχεσαι τον Ιησού Χριστό...
ως Κύριο και Σωτήρα σου;
Ρεμίτζιο του Βαράτζινε, αποκηρύσσεις το Σατανά...
-και δέχεσαι τον Ιησού... -Για ποιο λόγο;
Είναι καλύτερος ο γρήγορος θάνατος από το να περάσει κανείς...
το υπόλοιπο της ζωής του στη φυλακή.
Ο σατανάς που αποκηρύσσω είσαι εσύ, Μπερνάρντο Γκι.
Αποκηρύσσεις το σατανά και δέχεσαι τον Ιησού σαν Σωτήρα σου;
Μα τι το τόσο ανησυχητικό σχετικά με το γέλιο;
To γέλιο σκοτώνει το φόβο...
και χωρίς φόβο δεν υπάρχει πίστη.
Και χωρίς φόβο για το διάβολο...
δε χρειάζεται να υπάρχει πλέον Θεός.
Δε θα εξαλείψεις όμως το γέλιο αν αφανίσεις αυτό το βιβλίο.
Όχι, σίγουρα.
Το γέλιο θα παραμείνει η κοινή αναψυχή των ανθρώπων...
αλλά τι θα γίνει, εάν, εξαιτίας αυτού του βιβλίου...
σπουδαγμένοι άνθρωποι μάθουν ότι είναι επιτρεπτό...
να γελάμε με τα πάντα; Μπορούμε να γελάμε με το Θεό;
Ο κόσμος θα γύριζε στο Χάος.
Συνεπώς, σφραγίζω αυτό που δεν πρέπει να ειπωθεί...
στον τάφο που γίνομαι εγώ ο ίδιος.
Εκεί είναι, πίσω από την αψίδα!
Σώσε με!
Κοίτα!
Κουράγιο, αδερφέ! Θυμήσου τον Ντολτσίνο!
Φύγε! Επιμένω!
Θεέ μου, σώσε τον.
Μείνε πίσω.
Κάψτε τη μάγισσα!
Τολμάτε να υψώνετε τα χέρια σας εναντίον της Εκκλησίας;
Δε φεύγεις!
Δικό σου λάθος είναι τα πάντα! Ο δάσκαλός μου βρήκε το δολοφόνο!
Βοήθεια!
Δάσκαλε...
Ποτέ δε μετάνιωσα για την απόφασή μου...
γιατί έμαθα από το δάσκαλό μου το τι είναι σοφό...
καλό και αληθινό.
Όταν τελικά χώρισαν οι δρόμοι μας, μου δώρισε τα γυαλιά του.
Είπε πως ήμουν πολύ μικρός...
αλλά μια μέρα θα με εξυπηρετούσαν καλά.
Πράγματι, τα φοράω αυτή τη στιγμή όσο γράφω αυτές τις γραμμές.
Με αγκάλιασε σαν πατέρας... και με έστειλε να ακολουθήσω το δικό μου δρόμο.
Δεν τον είδα ποτέ ξανά και δεν έμαθα τίποτα για το τι είχε απογίνει...
αλλά πάντοτε προσευχόμουν να δεχτεί ο Θεός την ψυχή του...
και να του συγχωρέσει τις μικρές ματαιοδοξίες στις οποίες υπέπεφτε...
από την πνευματική του περηφάνεια.
Κι όμως, ακόμη και τώρα που είμαι πολύ, πολύ γέρος...
πρέπει να ομολογήσω ότι απ' όλα τα πρόσωπα που εμφανίζονται μπροστά μου από το παρελθόν...
αυτό που βλέπω πιο ξεκάθαρα είναι αυτό του κοριτσιού...
που δεν σταμάτησα ποτέ να ονειρεύομαι...
όλα αυτά τα μακρά έτη.
Ήταν η μοναδική γήινη αγάπη στη ζωή μου...
κι όμως ποτέ δεν ήξερα ούτε έμαθα...
το όνομά της.