ΠΡΟΛΟΓΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: ΘΛΙΨΗ
Τι κάνεις;
Δεν το είπαμε αυτό;
Αυτό ήταν χθες... Σήμερα είναι Τρίτη.
Είμαι καιρό εδώ;
Έναν μήνα.
Ο Γουέιν λέει...
...πως η θλίψη μου δεν είναι φυσιολογική.
Ναι.
Μίλησα με τον Γουέιν.
Νομίζω ότι σου δίνει υπερβολικά πολλά φάρμακα.
Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Άφησε και τους άλλους να είναι εξυπνότεροι από σένα.
Μόλις τελείωσε την Ιατρική. Δεν ξέρει τι κάνει.
Έχω θεραπεύσει δεκαπλάσιους ασθενείς από αυτόν.
Μα εσύ δεν είσαι γιατρός.
Όχι, δεν είμαι.
Είμαι περήφανος που δεν είμαι, όταν συναντώ γιατρούς σαν αυτόν.
Δεν υπάρχει τίποτα το μη φυσιολογικό στη θλίψη σου.
Εγώ έφταιγα.
Και εγώ; Ήμουν και εγώ εκεί.
Θα μπορούσα να τον είχα σταματήσει.
Δεν ήξερες ότι ξυπνούσε τελευταία.
Ήξερα ότι, κάποιες φορές, ξυπνούσε...
...μπουσουλούσε και έβγαινε απ'το κρεβατάκι...
...κι εσύ νόμιζες ότι κοιμάται ήρεμα.
Μπορούσε να ανοίξει την πορτούλα της κούνιας.
Ξύπνησε...
Και ήταν μπερδεμένος...
Και μόνος...
Ο Δρ Γουέιν λέει ότι θέλεις να γυρίσω σπίτι.
Δεν μπορούσες να μην ανακατευτείς, έτσι;
Αυτό το μέρος δε σε βγάζει πουθενά.
Στην εξοχή...
Η θλίψη...
...δεν είναι αρρώστια, αλλά φυσιολογική, υγιής αντίδραση.
Δεν μπορείς να τη διώξεις. Δεν πρέπει.
Ο Γουέιν ξέρει ότι είσαι ψυχοθεραπευτής.
Λέει ότι δεν πρέπει να θεραπεύεις την οικογένειά σου.
- Συμφωνώ, αλλά... - Είσαι πιο έξυπνος, έτσι;
Σ'αγαπώ.
Πονάει πολύ να βλέπεις την αγαπημένη σου...
...να υποβάλλεται σε λάθη και σφάλματα.
Κανένας ψυχοθεραπευτής δε σε ξέρει καλύτερα από μένα.
Ιατροδικαστική Υπηρεσία Σιάτλ
- Πονάω. - Το ξέρω.
Δεν μπορούμε να τον φέρουμε πίσω.
- Θέλω να πεθάνω κι εγώ. - Δε θα σ'αφήσω να το κάνεις.
- Έτσι θα είναι συνέχεια; - Όχι, θ'αλλάξει.
- Θα είναι χειρότερα; - Ναι, θα είναι.
Ήσουν πάντα απόμακρος μ'εμένα και τον Νικ.
Και τώρα που το σκέφτομαι, πολύ απόμακρος.
Εντάξει... Μπορείς να μου πεις κάποια παραδείγματα;
Δεν είναι και τόσο δύσκολο να το καταλάβεις.
Όπως πέρυσι το καλοκαίρι, για παράδειγμα.
Ήσουν τρομερά απόμακρος πέρυσι το καλοκαίρι.
Και ως πατέρας και ως σύζυγος.
Το τελευταίο καλοκαίρι του Νικ. Το έχασες.
Κρίμα.
Ποτέ δεν ενδιαφερόσουν για μένα ως τώρα...
Τώρα που είμαι ασθενής σου.
Μήπως δεν πρέπει να μιλάω γι'αυτά τα πράγματα;
Δεν υπάρχει κάτι για το οποίο να μην μπορείς να μιλάς.
Αδιαφορείς αν ζει ή πέθανε το παιδί σου.
Σίγουρα έχεις έξυπνες απαντήσεις ως θεραπευτής, έτσι;
Σεβάστηκα την επιθυμία σου. Ήθελες ηρεμία για να γράψεις.
Ίσως δεν το εννοούσα.
Εγώ κατάλαβα ότι ήθελες να γράψεις μόνη.
Εσύ κι ο Νικ θα πηγαίνατε οι δυο σας στην Εδέμ.
Έτσι θα μπορούσες να τελειώσεις τη διατριβή σου.
Δεν το έκανα, όμως.
Δεν το έκανες;
Βλέπεις; Ούτε που το ήξερες.
Δε συνηθίζεις να τα παρατάς.
Το θέμα φαινόταν λιγότερο σημαντικό εκεί πέρα.
Όταν σου είπα για το θέμα μου, είπες: "Ρηχό".
Ποτέ δεν είπα ότι ήταν ρηχό.
Ίσως δε χρησιμοποίησες αυτή τη λέξη, αλλά αυτό εννοούσες.
Και ξαφνικά, έγινε ρηχό.
Ή ακόμα χειρότερα, ένα ψέμα.
- Κατάλαβα. - Όχι, δεν κατάλαβες.
Καταλαβαίνεις πολλά, αλλά όχι αυτό.
Εισπνοή για πέντε δευτερόλεπτα...
Ήρεμα, ήρεμα...
Κάνε το μαζί μου...
Εισπνοή για πέντε δευτερόλεπτα...
Κοίταξέ με... Θα σου μάθω ν'αναπνέεις.
Εισπνοή...
Δύο, τρία, τέσσερα, πέντε... Κράτα την αναπνοή σου.
Δύο, τρία, τέσσερα, πέντε... Εκπνοή... Ωραία.
Σκέψου ότι φυσάς χνούδι.
Ήρεμα...
Ωραία... Ωραία...
Πολύ ωραία...
Σου είπα ότι θα υπάρξει αλλαγή.
Ακόμα πενθείς, αλλά είναι μια νέα φάση.
- Τι φάση; - Άγχους.
- Άγχους; - Ναι.
Είναι σωματικό.
- Είναι επικίνδυνο. - Όχι, δεν είναι επικίνδυνο.
Όπως και η θλίψη σου δεν ήταν επικίνδυνη.
Το άγχος εκδηλώνεται σωματικά.
Zαλάδες, ξηροστομία...
Διαταραχή ακοής, τρέμουλο...
Βαριά αναπνοή, ταχυπαλμία, ναυτία...
Ήρεμα. Ποτέ μην πηδάς τον θεραπευτή σου.
Όσο κι αν αρέσει στον θεραπευτή σου.
Ξέρω ότι ξεχνιέσαι έτσι, αλλά δε μας κάνει καλό.
Κάνε τις αναπνοές...
Κράτα την αναπνοή...
Εκπνοή...
- Μ'αγαπάς; - Ναι, σ'αγαπώ.
Βοήθησέ με τότε.
Αυτό κάνω.
Έκθεση... Μόνο αυτό το πράγμα βοηθάει.
Όλα τα άλλα είναι λόγια.
Πρέπει να βρεις το θάρρος να αντιμετωπίσεις ότι σε τρομάζει.
Και τότε θα μάθεις ότι ο φόβος δεν είναι επικίνδυνος.
Ας κάνουμε μια λίστα με τα πράγματα που σε τρομάζουν.
Στην κορυφή, θα βάλουμε ότι φοβάσαι περισσότερο.
Μα δεν ξέρω τι φοβάμαι.
Με την ησυχία σου.
Σκέφτομαι.
Σκέφτομαι, αλλά...
Δεν μπορώ να φοβάμαι, χωρίς να είναι κάτι συγκεκριμένο;
Ήρεμα...
Δε βοηθάει...
Το πιο ηλίθιο πράγμα που θα μπορούσα να σου κάνω.
Αν δεν μπορείς να μου πεις τι φοβάσαι...
...ίσως σου είναι πιο εύκολο να μου πεις πού φοβάσαι.
Πού νιώθεις πιο εκτεθειμένη;
Ποιο είναι το χειρότερο μέρος;
Στο διαμέρισμα;
Στο δρόμο; Σ'ένα κατάστημα;
Στο πάρκο;
Όταν επισκέπτεσαι κάποιον, ίσως...
Στο δάσος.
Στο δάσος;
- Ναι, στο δάσος. - Περίεργο.
Εσύ ήθελες πάντα να πηγαίνεις στο δάσος.
Τι σε τρομάζει στο δάσος; Τι σε φοβίζει εκεί;
Τα πάντα.
Πες μου τι νομίζεις ότι μπορεί να συμβεί στο δάσος.
Κάποιο συγκεκριμένο δάσος;
Η Εδέμ.
Τι θα έλεγες αν βάζαμε τον κήπο γύρω απ'την Εδέμ...
...στην κορυφή της πυραμίδας;
Όχι ακριβώς στην κορυφή.
Σταμάτα!
- Συγνώμη. - Δεν πειράζει.
Δεν ξέρω τι έγινε.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε με τις προσδοκίες σου.
Κλείσε τα μάτια σου.
Νιώσε το κάθισμα κάτω από σένα.
Νιώσε ότι βουλιάζεις σ'αυτό...
...ότι σε αγκαλιάζει.
Είναι ωραία αίσθηση.
Νιώθεις μια ευχάριστη ζεστασιά κι ένα βάρος.
Η ανάσα σου είναι βαθιά...
...φυσιολογική...
Τώρα σκέψου ότι βρίσκεσαι στην Εδέμ.
Σκέψου ότι φτάνεις στην Εδέμ μέσα απ'το δάσος.
Πες μου τι βλέπεις.
Είμαι στη γέφυρα. Είναι βράδυ.
Δεν ακούγεται σχεδόν κανένα πουλί.
Το νερό κυλάει χωρίς θόρυβο.
Σκοτεινιάζει νωρίς εδώ.
Μπαίνω μέσα...
Τα ελαφάκια κρύβονται ανάμεσα στις φτέρες.
Ως συνήθως.
Είναι δύσκολο να περπατάς εκεί;
Όχι ιδιαίτερα.
Σχεδόν δεν έχω πρόβλημα.
Ανάμεσα στα δέντρα, στην πλαγιά...
...είναι η φωλιά της γριάς αλεπούς.
Πώς νιώθεις εκεί;
Δεν μπορώ να πω... Θα έπρεπε να περνάω εύκολα.
Κι όμως, είναι σαν να περπατάω σε λάσπη.
Ο κορμός είναι παχύς.
Το δέντρο σαπίζει πολύ αργά...
Έχει κάποια περίεργη προσωπικότητα.
Πάντα το ένιωθα αυτό.
Τώρα πού είσαι; Πηγαίνεις προς το καταφύγιο;
Ναι, εκεί πάω.
Ανεβαίνω το μονοπάτι ανάμεσα στα ψηλά χόρτα.
Μην μπεις μέσα.
Έξω φοβάσαι. Κοίτα γύρω σου.
Ξάπλωσε στο γρασίδι.
- Θέλεις να ξαπλώσω; - Ξάπλωσε στο χορτάρι.
- Πάνω στα φυτά; - Ναι, ξάπλωσε στα φυτά.
Έχεις ξαπλώσει;
Ναι.
Ωραία... Πώς είναι γύρω σου;
Πράσινα... Όλα είναι πολύ πράσινα.
Ωραία.
Τώρα θα κάνεις ότι σου ζητήσω;
Ναι... Τι θέλεις να κάνω;
Θέλω να γίνεις ένα με το πράσινο.
Μην αντιστέκεσαι.
Γίνε πράσινη...
Ότι κι αν γίνεται, ήσουν εκεί. Τα κατάφερες.
Άσε το φόβο να έρθει, αν θέλει. Αλλά να θυμάσαι.
Ότι πιστεύει το μυαλό, μπορεί να το πετύχει.
- Τι έγινε; - Το έδαφος καίει.
Το έδαφος δεν καίει.
Πρέπει να προχωρήσουμε.
Θέλω να ξαπλώσω. Για ένα λεπτό μονάχα.
Φυσικά. Ας ξεκουραστούμε λιγάκι.
ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ: ΠΟΝΟΣ (Το Χάος Βασιλεύει)
Πρέπει να προχωρήσουμε.
Ναι, πρέπει.
Μείνε...
Μείνε εδώ...
Ξέρω ότι πονάει! Μείνε!
Τα ηλίθια βελανίδια!
Τι κάνεις;
Ετοιμάζω μια άσκηση.
Είναι σαν παιχνίδι. Μ'εξαπάτησες χθες.
Το τρέξιμο δεν είναι καλό. Πρέπει να νιώθεις το χορτάρι.
Θέλω να πας απ'αυτή την πέτρα, σ'αυτήν εδώ.
Αρκετά τρομακτικό, ε;
Έτοιμη;
Θα σε μεταφέρω εγώ.
Θα σε αφήσω στην πρώτη πέτρα.
Συγκεντρώσου.
Ακούμπησε τα πόδια σου. Σε κρατάω. Εδώ είμαι.
- Δεν μπορώ να το κάνω. - Μπορείς.
Μπορείς και θα το κάνεις. Θα περπατήσουμε μαζί.
Θα περπατήσουμε μαζί, εντάξει; Πάρε ανάσα τώρα.
Κατέβα απ'το βράχο και πάτα στο χορτάρι.
Κατέβα... Τι έγινε; Τίποτα...
Συνέχισε ν'ανασαίνεις. Σε κρατάω.
Τα πας περίφημα. Ανά πέντε δευτερόλεπτα.
Κοντεύουμε... Τα πας περίφημα.
Τα πας μια χαρά.
Το έκανες!
Τα κατάφερες!
Έμαθες κάτι...
Έτσι δεν είναι;
Τα κατάφερες πολύ ωραία.
Μου λείπει πολύ.
Φοβόμουν παλιά εδώ.
Ναι, είναι πιθανόν.
Δεν ήξερα ότι είναι φόβος.
Φοβήθηκα και σταμάτησα να γράφω.
Τι ήταν διαφορετικό την τελευταία φορά;
Άκουσα έναν ήχο.
Γυναικοκτονία
Δεν άκουσες τον Νικ να φωνάζει.
Προφανώς όχι.
Βίωσες κάτι που δεν μπορούσες να εξηγήσεις με τη λογική...
...και έβαλες την Εδέμ πολύ ψηλά στην πυραμίδα.
Η Εδέμ ήταν ο καταλύτης που πυροδότησε το φόβο σου.
Βιάστηκες να βγάλεις συμπεράσματα.
Συνέδεσες το συναισθηματικό γεγονός με το μέρος.
Όταν νιώθεις φοβισμένη, είναι φυσιολογικό ν'αντιδράς.
Αν ο κίνδυνος ήταν πραγματικός, ο φόβος θα σου έσωζε τη ζωή.
Θα χρησιμοποιούσες την αδρεναλίνη για να πολεμήσεις.
Όμως, εσύ βιώνεις πανικό. Τίποτα άλλο.
Η κραυγή δεν ήταν αληθινή.
Σταμάτα!
Ηρέμησε!
Δεν έπρεπε να έρθεις εδώ.
Είσαι πολύ υπερόπτης!
Αλλά μπορεί να μην κρατήσει... Το σκέφτηκες ποτέ αυτό;
Οι βελανιδιές μεγαλώνουν και ζουν εκατοντάδες χρόνια.
Γεννούν μόνο ένα δέντρο κάθε εκατό χρόνια...
...για να αναπαραχθούν.
Σου φαίνεται κοινότοπο, αλλά ήταν σημαντικό για μένα...
...όταν το ανακάλυψα, τότε που ήμουν εδώ με τον Νικ.
Και τότε έπεφταν βελανίδια στη στέγη.
Έπεφταν συνέχεια...
Και πέθαιναν... Και πέθαιναν...
Και κατάλαβα...
...πως ότι ήταν όμορφο στην Εδέμ...
...ίσως ήταν φρικιαστικό.
Τώρα μπορώ και ακούω ότι δεν άκουγα πριν.
Την κραυγή όσων πρόκειται να πεθαίνουν.
Είναι όλα πολύ συγκινητικά...
...αν ήταν παιδικό βιβλίο.
Τα βελανίδια δεν κλαίνε.
Το ξέρεις καλά όσο κι εγώ. Αυτός είναι ο φόβος.
Οι σκέψεις σου διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα.
Όχι το αντίθετο.
Η εκκλησία του Σατανά!
Η φύση είναι η εκκλησία του Σατανά.
Αυτός ήταν! Ήταν η ανάσα του.
Ο Νικ έφυγε από κοντά μου την τελευταία φορά.
Ήταν συνέχεια έξω και γύρω.
Θα μπορούσε να προσπαθήσει πιο πολύ, για να είναι μαζί μου.
- Φαίνεσαι να κοιμήθηκες καλά. - Ευχαριστώ, κοιμήθηκα.
Ήθελα να σου πω ότι χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ.
Σ'αγαπώ, αγάπη μου.
Κοιμήθηκες καλά;
Βλέπω πολύ τρελά όνειρα.
Τα όνειρα δεν έχουν ενδιαφέρον στη σύγχρονη ψυχολογία.
Ο Φρόιντ πέθανε, έτσι;
- Τι κάνεις; - Κοίτα.
Έγινα καλά.
Θεραπεύτηκα.
Είσαι πολύ έξυπνος.
Καλά είμαι.
Δεν μπορείς να χαίρεσαι για μένα;
Το χάος βασιλεύει!
ΤΡΙΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ: ΑΠΟΓΝΩΣΗ (Γυναικοκτονία)
Γυναικοκτονία
Οι Τρεις Επαίτες Πόνος - Απόγνωση - Θλίψη
Θέλω να κάνω άλλη μία άσκηση.
Είναι σαν παιχνίδι ρόλων.
Ο ρόλος μου είναι οι σκέψεις που σου προκαλούν φόβο.
Ο δικός σου, είναι η λογική σκέψη.
Εγώ είμαι η φύση, ότι αποκαλείς φύση.
Εντάξει, "Κύριε Φύση"...
Τι θέλεις;
Να σε πονέσω όσο πιο πολύ μπορώ.
Πώς;
Εσύ πώς νομίζεις;
Με το να με τρομάξεις;
Με το να σε σκοτώσω.
Η φύση δεν μπορεί να με βλάψει.
Είσαι το πράσινο που υπάρχει έξω.
Είμαι κάτι παραπάνω από αυτό.
Δεν καταλαβαίνω.
Είμαι έξω...
...αλλά και μέσα.
- Η φύση όλων των ανθρώπων. - Αυτή η φύση.
Η φύση που ωθεί τους ανθρώπους να κάνουν κακό στις γυναίκες;
Ακριβώς αυτό είμαι!
Αυτή η φύση μ'ενδιέφερε πολύ, όταν ήμουν εδώ.
Αυτή η φύση ήταν το θέμα της διατριβής μου.
Αλλά δεν πρέπει να υποτιμάς την Εδέμ.
Τι άλλο έκανε η Εδέμ;
Ανακάλυψα κάτι άλλο στο υλικό μου, από αυτό που περίμενα.
Αν η ανθρώπινη φύση είναι κακή...
...τότε αυτό ισχύει και για τη φύση...
Των γυναικών.
Τη γυναικεία φύση.
Τη φύση όλων των αδελφών...
Οι γυναίκες δεν ελέγχουν το σώμα τους. Η φύση, ναι.
Το έχω γραπτό στα βιβλία μου.
Η βιβλιογραφία της έρευνάς σου...
...ήταν για κακές πράξεις κατά των γυναικών.
Αλλά το διάβασες ως απόδειξη για το κακό των γυναικών.
Έπρεπε να κρίνεις τα κείμενα. Αυτή ήταν η διατριβή σου.
Κι όμως, εσύ τα ενστερνίστηκες. Ξέρεις τι λες;
Ξέχνα το... Δεν ξέρω γιατί το είπα.
Δεν μπορώ να εργαστώ άλλο τώρα.
Χτύπα με.
Χτύπα με, να πονέσω.
Χτύπα με, σε παρακαλώ!
- Δεν το αντέχω! - Δε θέλω!
Τότε δε μ'αγαπάς...
Ίσως δε σ'αγαπάω...
Ξανά... Ξανά...
Οι αδελφές του Ρατισμπόν προκαλούσαν χαλαζόπτωση.
Δε θα συνεχίσω, αν δε μ'ακούς.
Το καλό και το κακό δεν έχουν καμία σχέση με τη θεραπεία.
Ξέρεις πόσες αθώες σκοτώθηκαν μόνο τον 16ο αιώνα...
...επειδή ήταν γυναίκες;
Σίγουρα ξέρεις. Πολλές.
Όχι επειδή ήταν κακές.
Το ξέρω. Απλώς ξεχνώ κάποιες φορές.
Το κακό για το οποίο μιλάς, είναι εμμονή.
Η εμμονή δεν έχει υλική υπόσταση Είναι επιστημονικό γεγονός.
Το άγχος δε σε ωθεί να κάνεις κάτι που δε θα έκανες αλλιώς.
Είναι σαν τον υπνωτισμό.
Δεν μπορείς να υπνωτιστείς και να κάνεις κάτι που δε θα έκανες.
Κάτι ενάντια στη φύση σου.
- Με καταλαβαίνεις; - Νομίζω πως ναι.
Δε χρειάζεται να με καταλάβεις. Απλώς έχε μου εμπιστοσύνη.
- Τι είναι αυτό; - Αντίγραφο της νεκροψίας.
Νεκροψία;
Έκαναν νεκροψία;
Δεν ήθελα να σου το πω, επειδή δεν ένιωθες καλά.
Τι βρήκαν;
Τίποτα σημαντικό για την υπόθεση.
Η μόνη ανωμαλία στο θύμα...
...είναι μια προϋπάρχουσα, μικρή δυσμορφία στα οστά των ποδιών.
Δεν του είχαμε δώσει σημασία.
Βλέπεις ότι έχεις βάλει ανάποδα τα παπούτσια του Νικ;
Πράγματι!
Πολύ παράξενο!
Μου ξέφυγε εκείνη τη μέρα. Πολύ παράξενο.
Ο εαυτός της.
Κάθαρμα! Με παρατάς, έτσι;
Κάθαρμα! Με παρατάς!
- Όχι! Σε βοηθάω! - Με παρατάς!
- Σ'αγαπάω. - Δε σε πιστεύω.
Δε σε πιστεύω, γαμώτο!
Πού είσαι;
Κάθαρμα!
Πού είσαι;
Κάθαρμα!
Πού είσαι;
Πώς τολμάς και μ'αφήνεις;
Είπες ότι ήθελες να με βοηθήσεις!
Πού είσαι;
Κάθαρμα!
Βγες έξω! Κάθαρμα!
Βγες έξω!
Κάθαρμα! Βγες έξω!
Βγες έξω!
Κάθαρμα!
ΤΕΤΑΡΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ: ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΠΑΙΤΕΣ
Συγνώμη.
Πρέπει να το βγάλουμε αυτό απ'το πόδι μου.
Δε βρίσκω το κλειδί.
Ήθελες να με σκοτώσεις;
Όχι ακόμα.
Οι τρεις επαίτες δεν ήρθαν ακόμα.
Οι τρεις επαίτες; Τι πάει να πει αυτό;
Όταν έρθουν οι τρεις επαίτες, κάποιος πρέπει να πεθάνει.
Κατάλαβα.
Μια γυναίκα που κλαίει, είναι ραδιούργα.
Ψεύτικη στα πόδια, ψεύτικη στα μπούτια...
Ψεύτικη στο στήθος, τα δόντια, τα μαλλιά, τα μάτια.
Κράτησέ με...
Κράτησέ με.
Οι Τρεις Επαίτες Πόνος - Απόγνωση - Θλίψη
Δεν υπάρχει αυτός ο αστερισμός.
Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει αξία.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Αφιερωμένη στον Αντρέι Ταρκόφσκι 1932-1986
Απόδοση διαλόγων εξ ακοής: Polina_79 [GMTeam]