διανομή / επεξεργασία *OFFiCiAL
Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΠΙΘΗΚΟΣ
Επί χιλιάδες χρόνια,
ο Βούδας επέβλεπε το σύμπαν.
Και οι Αθάνατοι στον Παράδεισο
κι οι βασιλιάδες στην Κόλαση
επέβλεπαν τις επίγειες υποθέσεις.
Ανάμεσά μας περπατούσαν δαίμονες.
Δράκοι κυβερνούσαν τη θάλασσα.
Όλα ήταν ισορροπημένα.
Σεβόμασταν τους θεούς, τηρούσαμε τους κανόνες,
ως τη νύχτα που μια μαγική πέτρα
γέννησε ένα πανίσχυρο ον.
Γνωρίστε
τον μπελά.
Εντάξει.
Προσοχή. Έχουμε να συζητήσουμε κάτι σημαντικό.
Εγώ, ο Αυτοκράτοράς σας,
Αρχιτέκτων του Σύμπαντος, Άρχων των Αθάνατων,
διοργανώνω το πιο σπουδαίο, καταπληκτικό δείπνο
μετά από εκείνο την προηγούμενη Τρίτη.
-Δεν έχει πλάκα; -Μάλιστα, Μεγαλειότατε.
Τώρα, οι θέσεις. Βάλτε τους Αθάνατους στο τραπέζι μου.
Τους υποδεέστερους θεούς πίσω…
Μα τι στο καλό;
Ένας ανεξέλεγκτος πίθηκος που πετά ακτίνες φωτός από τα μάτια;
-Μάλλον απλώς χαίρεται. -Ανεπίτρεπτο. Διώξτε τον.
Υπομονή.
Βούδα! Δεν σε είδα εκεί.
Αυτός ο πίθηκος είναι ένα πανίσχυρο ον.
Έχει ένα σημαντικό πεπρωμένο.
Άσ' τον να βρει τον δρόμο του.
Πολύ καλά.
Πόση ζημιά μπορεί να προκαλέσει; Πού είχαμε μείνει; Επιδόρπιο!
Σκέφτομαι ένα τρίμετρο άγαλμά μου από τάρτα με κρέμα.
Ο σοφός πίθηκος δεν απλώνει χέρι πέρα από κει που φτάνει.
Θα με αφήσεις ήσυχο;
Όπως έλεγα,
αν η καρύδα προορίζεται για εμάς,
θα τη φτάνουμε με το χέρι.
Όχι σήμερα.
Όχι στο φως!
Όχι!
Ζούμε σε έναν κόσμο με κανόνες και τάξη.
Παρακολούθα.
Σκέψου την παλάμη μου ως το σύμπαν μας.
Σε σύγκριση με αυτό το μεγαλείο, ένα πιθηκάκι είναι ένα ασήμαντο βότσαλο.
Μόνο οι Αθάνατοι στον Παράδεισο είναι ελεύθεροι να ζουν χωρίς κανόνες.
Να ξέρεις τη θέση σου, μικρέ.
Γυρίστε εδώ αμέσως!
Όχι στο φως!
Γυρίστε πίσω!
Τρέξτε! Ο δαίμονας είναι εδώ!
Η απερισκεψία σου έφερε τον Δαίμονα του Χάους εδώ.
Δεν ανήκεις εδώ, Παρείσακτε!
Πετάξτε του καρύδες.
Φανταστική οικογένεια, δώστε μου αγάπη. Αργήσατε πολύ.
Ελάτε. Μαζευτείτε, μικρούληδες.
Νιώστε την ασφάλεια.
Νιώστε την ασημαντότητά σας.
-Αναπνοή… -Ξυπνήστε!
-Πάλι εσύ! -Κινδυνεύετε! Ακολουθήστε με…
Περίμενα να εξελιχθεί διαφορετικά.
Ελάτε! Ξεφεύγει!
Ανόητε! Περνιέσαι για ήρωα;
Μπορώ να νικήσω.
-Θα σώσεις το μωρό; -Φυσικά. Αν προλάβω.
Με τι; Με καρύδες; Δεν τρομάζουν τον Δαίμονα του Χάους.
-Ίσως βρει όπλο. -Από πού;
-Από τον Βασιλιά Δράκο. -Ναι, ο Βασιλιάς Δράκος.
Στον βυθό της θάλασσας;
Αν πας εκεί πέρα, θα πεθάνεις.
-Αυτό το λες εσύ. -Ανόητε!
Ένα όπλο, έφτασε!
Τώρα στη σκηνή, χειροκροτήστε…
Το ερπετό του στιλ…
…τον άρχοντα…
…με την πιο γλυκιά φωνή…
…τον Βασιλιά Δράκο!
Πιστοί μου υπήκοοι…
αυτή η μεγάλη στήλη στέκεται εδώ από την αυγή του χρόνου.
Περίμενε υπομονετικά τον ισχυρότερο επαναστάτη
με το καλύτερο στιλ, φυσικά,
για να ελευθερώσει τις μνημειώδεις δυνατότητές της.
Αυτός ο επαναστάτης είμαι εγώ!
Η τέλεια μηχανή μου θα απελευθερώσει τη δύναμη της στήλης
για να δημιουργήσει τη μεγαλύτερη καταιγίδα που είδατε ποτέ.
Μιλάς;
Με περίμενες; Πόσον καιρό;
Πέντε λεπτά δεν…
Πέντε χιλιάδες χρόνια;
Πλέον τα θαλάσσια πλάσματα δεν θα τα περιφρονούν
εκείνοι οι στεριανοί που αναπνέουν αέρα.
Αναζητάς το πιο ισχυρό ον;
Αποκλείεται! Εγώ πάλι ψάχνω το απόλυτο όπλο!
Τι σύμπτωση!
Κάπως θα αλληλοβοηθηθούμε.
Αν ήσουν λίγο πιο μικρό, θα μπορούσα…
Ας ξεκινήσει η κατάκτηση!
Μα πρώτα, τραγούδι. Και πέντε, έξι, επτά, οκτώ!
Είναι στο σόου;
Τι συμβαίνει;
Προσοχή!
Κάποιος κλέβει τη μεγάλη στήλη! Πίθηκος είναι αυτός;
Είσαι απίστευτο!
-Συγγνώμη, μα… -Σκάσε! Πρέπει να πάρω κάπου.
Απαιτώ ικανοποίηση.
Τι θες; Έχω δουλειά.
-Ένας πίθηκος έκλεψε τη στήλη μου. -Και;
Και; Μπορεί να προκαλέσει ζημιά μ' αυτή, θεωρητικά.
Είσαι βασιλιάς. Κανόνισέ το. Το 'χεις.
Μήπως μπορείς να το πεις στον "μεγάλο"; Να το μεταβιβάσεις πιο ψηλά;
Για να δω. "Αγαπητέ Βούδα. Θυμάσαι τον πίθηκο που είπες να αφήσω;
Πήρε ένα κοντάρι. Φοβόμαστε. Παρακαλώ, σώσε μας".
Όχι. Δεν παίζει.
Καλά. Θα το χειριστώ μόνος, και αλίμονο σ' εκείνους που…
Άρα, ο πίθηκος είναι ο ισχυρότερος επαναστάτης.
Με το καλύτερο στιλ.
Σούφρωσε ό,τι ήθελες για την κατάκτηση του κόσμου. Τι τύπος!
Άλλα σχόλια; Γνώμες; Φιλικές παρατηρήσεις;
-Εγώ δεν έχω. -Μπα.
Όχι; Τότε ετοιμάστε μου ένα λουτρό.
Ο Παρείσακτος γύρισε.
Δεν πέθανε. Βρήκε ένα όπλο.
Βρήκε ένα κοντάρι.
Θα τα καταφέρουμε, έτσι;
Στάσου; Τι εννοείς "Στάσου";
Μείνε εδώ να φυλάς τσίλιες.
Κάνε υπομονή.
Κάνω γρήγορα.
Αν ξέρεις τόσα, κάν' το.
Κοντάρι, πού είσαι;
Όχι από κει!
Στάσου! Τι κάνεις;
-Πίθηκε. -Μόνο το θυμώνεις. Σταμάτα, Κοντάρι!
Γύρνα, Κοντάρι!
Ναι! Τέλεια. Τώρα κατάλαβα.
Χαιρέτα το καλό γατάκι.
Τι;
Κακός γατοθεός!
Βασιλιάς Πίθηκος!
"Βασιλιάς Πίθηκος"; Ναι. Μ' αρέσει. Ωραία ακούγεται.
Το απόλυτο όπλο για τον απόλυτο ήρωα!
Παράλογο!
Είσαι ένα μικρό βότσαλο, θυμάσαι;
Δεν σας αγαπά!
Απλώς θέλει να τον αγαπάτε εσείς!
Δεν θα είσαι ποτέ ένας από εμάς.
Είσαι ένας εγωιστής, επαναστατικός ανόητος
που θα καταλήξει ολομόναχος.
Δεν είμαι μόνος. Έχω το Κοντάρι.
Αυτό το όπλο πρέπει να το κρατά κάποιος Αθάνατος.
Μισό, λες ότι πρέπει να 'μαι Αθάνατος;
-Τι; Όχι! -Ενδιαφέρον.
Κάνουν ό,τι θέλουν. Έτσι είμαι εγώ. Χωρίς κανόνες. Πάλι εγώ.
Τέλεια όπλα; Ακριβώς σαν εμάς.
Έχεις δίκιο. Δεν ανήκω εδώ.
Ανήκω μαζί τους!
Βασιλιάς Πίθηκος!
Δεν θα δεχτούν κάποιον σαν εσένα.
Νίκησα έναν δαίμονα.
Θα πρέπει να νικήσεις εκατό δαίμονες για να σε προσέξουν.
Ναι. Μάλλον έχεις δίκιο.
Φυσικά κι έχω.
Πάμε για εκατό δαίμονες!
-Ποιος είναι ο λατρεμένος ήρωας κουκλί; -Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
-Ποιος τους δαίμονες τρομοκρατεί; -Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Μαχητής γενναίος, ατρόμητος και δυνατός
Είναι και μεγάλος μορφονιός
Είναι ο Βασιλιάς Πίθηκος!
-Ποιος θα σε τσακώσει αν σε κυνηγά; -Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
-Ποιος τον απλό κόσμο κυβερνά; -Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Ποιος θα σκαρφαλώσει ως την κορυφή;
Και μέχρι να νικήσει, δεν θα αναπαυτεί;
Σωστά, είναι ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Πάνε οι 99 δαίμονες. Μένει άλλος ένας.
Γεια, ήρθε ο ήρωας.
Μοναδικό αντάμωμα ηρώων.
Πού είναι όλοι;
Χρειάζεται κανείς ήρωα;
-Φύγε! -Θα σε ακούσει!
-Άσε μας. -Θα μας σκοτώσεις!
Είμαι ο Βασιλιάς Πίθηκος.
Ή, ο Πιθηκοειδής Σωτήρας. Ο Θρυλικός Φονιάς Δαιμόνων.
Και το Κοντάρι.
Πολεμάμε με παλούκια, κοπανάμε,
κλοτσάμε, ή όλα σε συνδυασμό, με ή χωρίς το Κοντάρι,
και ψευτοκλοτσάμε με περιστρεφόμενο παλούκι.
Βασιλιάς Πίθηκος;
-Δεν σε έχω ακουστά. -Ούτε εγώ σας έχω ακουστά.
-Το χωριό θέλει έναν Αθάνατο. -Όχι έναν πίθηκο με κοντάρι.
Το λέτε χωριό αυτό το αχούρι;
Θα τα κάνει χειρότερα.
-Διώξ' τον. -Ευχαριστώ που πέρασες.
Μάλλον δεν κατανοείς πόσο…
Είναι γνήσιος ήρωας. Ζωντανός θρύλος.
Εγώ; Εννοώ, φυσικά είμαι!
Αν έχεις θέμα με δαίμονα, αυτόν θες.
Από πού ήρθες, μικρή;
Δεν την ξέρω, κι ας είμαι η Σύζυγος του Δημάρχου. Τους ξέρω όλους!
Να μας μάθετε, πριν γίνετε δαιμονοτηγανίτες.
Διαβούλευση.
-Ίσως ο δαίμονας να φάει τον πίθηκο. -Και να μας αφήσει.
Όπως και να 'χει, κερδίζουμε.
Μ' αρέσει. Διαλυθείτε!
Γενναίε πολεμιστή.
Απήγαγαν το δόλιο παιδί μου.
Την εποχή των βροχών το τέρας φωτιάς έρχεται…
Τέρας φωτιάς; Φτάνω στους 100 δαίμονες.
Μέσα. Απελπισμένοι χωρικοί.
Πού πάει;
-Ας μιλήσουμε για την Τελετή της Ανάληψης. -Τι;
-Τη γιορτή νίκης.
Πώς αλλιώς θα ξέρουν οι Αθάνατοι να με πάρουν;
-Θέλω 35μελή ορχήστρα. -Όχι!
-Χορό με 100 άτομα. -Όχι.
Και φαντασμαγορικά πυροτεχνήματα.
Παραείναι ακριβά.
Δυστυχώς, είμαστε ένα φτωχό χωριό που παράγει ρύζι.
Ναι, φτωχό.
-Τι προσβολή! Φεύγουμε, Βασιλιά. -Σταμάτα τους!
Ξανασκεφτείτε το με τη βοηθό σου.
-Βοηθό; Δεν την ξέρω. Ποια είσαι; -Η μεγαλύτερη θαυμάστριά σου.
Νίκησε τον δαίμονα του λευκού, του κόκκινου και του άχρωμου οστού.
Θα σε εξυμνήσουμε και θα βγάλω λόγο.
-Και; -Θα ονομάσουμε δρόμο σ' εσένα;
Και;
Ένα μεγάλο, γυαλιστερό μετάλλιο από μασίφ μπρούντζο.
Αυτό θα τους εντυπωσιάσει. Και για τη συνοδεία μου;
-Την κοπέλα; -Όχι! Το Κοντάρι μου. Τι θα πάρει;
-Τι θέλει; -Τι θέλεις;
-Μια κιθάρα. -Μα δεν μπορεί να παίξει!
Και δέκα μαθήματα κιθάρας.
Σύμφωνοι;
Σύμφωνοι.
Το τέρας είναι έξω.
-Μην αφήσεις να πειράξει το παιδί μου! -Ηρέμησε.
Αν το σκοτώσω γρήγορα, θα κάνουμε τη γιορτή μου γρήγορα.
Σε παρακαλώ, άσε με!
Σιωπή, αλλιώς θα σε καταβροχθίσω!
Γεια. Σε βλέπω, δαίμονα.
-Τι κάνεις; -Γίνομαι ένας των Αθάνατων. Προφανώς.
Τι;
Μπαμπάκα! Ο δαίμονας ήταν όλο κακία!
Ησύχασε.
Αυτός είναι το παιδί;
Γιατί άργησες τόσο;
Ψάχναμε ήρωα.
-Είσαι χάλια μπαμπάς. -Μη χτυπάς τον μπαμπά.
Πού είναι το σνακ μου;
Θεούλη μου.
Τι;
Αυτό ήταν τζάμπα.
Πώς τολμάς να προκαλείς την Κόκκινη, Βασιλιά Πίθηκε;
Η Κόκκινη;
Εγώ είμαι η Κόκκινη!
Τρέμετε μπροστά μου, υποκλιθείτε στη δύναμή μου!
Άσε ήσυχους τους φτωχούς άσχημους ανθρώπους.
Μα τα παιδιά είναι ώριμα τέτοια εποχή!
-Μούρλια. -Μπαμπάκα!
Πολύ νόστιμα!
-Βασιλιά, τι σχέδιο έχουμε; Θα… -Εντάξει, κοριτσάκι. Αναλαμβάνω εγώ.
Πάνω της, Βασιλιά!
Κόφ' το!
Φρόνιμα!
Είσαι κοκαλιάρα, αλλά θα γίνεις το νούμερο 100.
-Κακός πίθηκος! -Σκασίλα μου.
Μην τα παρατάς τώρα. Τα πας πολύ καλά.
Σταμάτα!
Συγχαρητήρια! Το τελευταίο θύμα μου!
Θα γίνεις διάσημη!
Κοντάρι!
Αντίο, Πίθηκε!
Ναι!
Τσαντίστηκα!
Ο Πίθηκος θα κάψει όλο το χωριό.
Ελάτε, παιδιά.
Πάμε!
Τα πυροτεχνήματά μου!
-Εδώ! -Φέρνω νερό.
Πέτα το!
-Φάε φωτιά, χαμένε! -Εσύ να φας.
Όντως πιστεύεις ότι θα με νικήσεις;
Όχι, το ξέρω.
Το πιάτο με μοσχάρι, κύριε. Με μαρούλι ή σε σουβλάκι;
Άρα, σουβλάκι.
Προσοχή!
-Μπαμπά, πεινάω! -Άκου…
Ο πίθηκος!
Όχι το σπίτι μου!
Τρομακτικό.
Κοντάρι!
Να καείς, Πίθηκε!
Μπουμ!
Μα τι ομάδα!
Πού βρήκες το κοντάρι;
Είναι καταπληκτικό!
Καλή ιδέα, Κοντάρι. Το θες;
Ναι! Δώσ' το μου!
Καλά, αν το κρατήσεις δέκα δεύτερα.
Ένα, δύο…
-Τέσσερα. -…τέσσερα…
-Εφτά. -…εφτά…
-Πέντε. -Πάψε!
-Τέσσερα. -Ένα…
-Οκτώ. -…δύο…
-Έξι. -…τρία…
Το άφησες!
Ναι!
Νίκησα τον εκατοστό δαίμονα!
Ο Βασιλιάς Πίθηκος πάντα κυριαρχεί! Και το Κοντάρι.
Απίστευτο. Έπεσε κατευθείαν στην παγίδα σου.
-Θα μου μάθεις πολλά. -Ακόμα εδώ είσαι;
Σε παρακαλώ. Με λένε Λιν.
Μια ταπεινή χωριατοπούλα που ελπίζει να κάνει τη διαφορά μια μέρα.
Θα 'μαι ταπεινή βοηθός σου και θα κουβαλώ τα όπλα.
Ολοδική βοηθός μου;
Δεν θα πάρω.
Αυτός ο πίθηκος "ηρωίζει" μόνος.
Ετοιμάσατε τον νικητήριο λόγο μου;
Να…
Πιάσε έναν πάπυρο και κράτα σημειώσεις γιατί είναι
ώρα για πάρτι!
Τρελός πίθηκος!
Μπουμ! Ναι!
"Εμείς, οι αδαείς χωριάτες, είμαστε τυχεροί
που θα δούμε απόψε τη θεϊκή ανάληψη του Βασιλιά Πιθήκου
στους Αθάνατους.
Έσωσε την πόλη μας".
Περίπου.
"Είναι ο πιο γενναίος, θεαμ…"
-Σίγουρα; -Είναι λέξη.
"θεαματι-καταπληκτ-υπέροχος ήρωας που έχει δει ο κόσμος.
Περίμενε χειροκρότημα".
Βασιλιάς Πίθηκος!
"Και τώρα ένα τραγούδι.
Μουσική, στίχοι ενός όμορφου καλλιτέχνη που θέλει να μείνει ανώνυμος".
Ποιος είναι ο λατρεμένος ήρωας κουκλί; Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Ποιος τους δαίμονες τρομοκρατεί; Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Ποιος θα σκαρφαλώσει ως την κορυφή;
Και μέχρι να κερδίσει, δεν θα αναπαυτεί;
Σωστά, ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Ήσουν λίγο υποτονικός.
Ναι! Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Μάλλον ο πίθηκος δεν υπέκυψε στο φλογερό διαβολάκι μας, όπως ήλπιζα.
-Ώρα για δράση. -Είσαι αρκετά ενυδατωμένος;
-Ξέρεις τι γίνεται στον ξερό αέρα. -Σωστό.
Εμπρός!
Εν, δυο.
Να το μετάλλιό σου.
Ναι.
Λοιπόν, πού είναι οι Αθάνατοι;
-Μας έταξαν θεούς! -Έρχονται. Άκρη.
Νίκησα 100 δαίμονες.
Τι επίτευγμα! Οι Αθάνατοι θα με υποδεχτούν με ανοιχτές αγκάλες τώρα.
Είπα, τώρα!
Τώρα; Ναι; Λειτουργεί αυτό;
Ήρθαν! Είδατε, χωριάτες;
Ιδού η ανάληψή μου!
Εσύ!
Δεν είσαι ήρωας! Είσαι κλέφτης!
Δεν είσαι οι Αθάνατοι.
Αυτό είναι δικό μου!
Τι τρέχει, Κοντάρι; Τον ξέρεις;
-Κοντάρι; Σ' εμένα δεν μίλησες ποτέ. -Μισό. Ποιος είσαι;
Είμαι ο υποθαλάσσιος κυβερνήτης του…
-Τι; -Δείτε τη φάτσα του.
Χαμηλή υγρασία. Ξηρό κλίμα.
Μη με κοιτάτε! Όχι. Επιστρέφω αμέσως.
Πολύ αναζωογονητικό.
-…ο υποθαλάσσιος κυβερνήτης των δράκων. -Τι; Έλα.
Κι εσύ, κύριος, έκλεψες το κοντάρι μου.
Το βρήκα στον πάτο του ωκεανού.
Σ' ένα κακόγουστο παλάτι.
Κακόγουστο; Μόλις πάρω το κοντάρι μου,
εσύ κι όσοι αναπνέουν θα υποστείτε την…
Πάλι;
Ξηρό κλίμα. Όχι. Μην κοιτάτε!
…θα υποστείτε την οργή μου!
Έπρεπε να αστράψει και να βροντήξει. Έτσι.
Πώς θα ξέρουμε ότι είμαστε κάτω από το κοντάρι;
Εύκολα. Θα 'ναι από πάνω.
Θα ξέρουμε ότι πήραμε το σωστό;
-Μία επιλογή υπάρχει. -Κι αν διαλέξουμε λάθος, Μπάμπο;
Κοίτα πανοπλία.
Ποιος φοράει μπρούντζο με χρυσό;
Κοίτα, σε νιώθω. Λατρεύεις το κοντάρι μου, όπως όλοι.
Αλλά κανείς δεν το εκτιμά όπως εγώ.
Ησυχία. Οι ενήλικες μιλάνε.
Μου χαλάς την αποκλειστική τελετή.
Το θέμα είναι ότι ο Κοντάρι δεν πάει πουθενά.
Καλά δεν λέω, Κοντάρι; Φιλαράκο;
Είναι με…
-Κοντάρι, μείνε δυνατό! Έρχομαι! -Όχι.
Κρατήσου, Κοντάρι!
Τι;
Μπάμπο, θα ξεράσω!
Κοντάρι, αριστερά!
Και δεξιά!
Αστόχησες.
Κοντάρι, καλό μου, ο Δράκος είμαι.
-Μου ανήκει! -Έλα στην μπανιέρα!
Ακούει μόνο εμένα.
Δεν βλέπω βέρα, γλυκέ μου!
Φαγούρα! Ξεφλούδισμα!
Φυσικά, μια κατολίσθηση.
Καλά περνάμε έτσι;
Τα λέμε!
-Μπάμπο! -Καταραμένη βαρύτητα!
Ο Βασιλιάς Πίθηκος πάντα κυριαρχεί!
Κοντάρι!
Πιάσε με!
Το παλάτι μου δεν είναι κακόγουστο!
Σ' έπιασα!
Βασιλιά Δράκε;
Μη φοβάσαι, κοριτσάκι. Ο κακός έφυγε.
Ίσως δεν είσαι τόσο άχρηστη.
Πήρα τη δουλειά;
Μπα.
Έλα τώρα!
Είκοσι λεπτά, κι ακόμα να με καλέσει ο Αυτοκράτορας. Τι λείπει εδώ;
Αθανασία; Φυσικά. Το λέει το όνομα.
-Για να γίνω Αθάνατος, θέλω αθανασία! -Ίσως μπορώ να βοηθήσω.
Άκου, μικρή. Βλέπεις εδώ;
Την παλάμη σου;
Όχι! Εννοώ, ναι. Αλλά όχι. Αυτός είμαι εγώ.
Εντάξει;
Κι αυτό το μικρούλι είσαι εσύ.
Το 'πιασες;
Είμαι το σύμπαν-χέρι. Είσαι ένα ασήμαντο, άχρηστο βότσαλο.
-Ακόμα κι ένα βοτσαλάκι σηκώνει κύμα. -Αυτό θα έλεγε ένα βοτσαλάκι.
Λοιπόν, Κοντάρι, αθανασία. Πού πάμε;
Αλήθεια;
Πώς θα πάμε εκεί;
Ένα νεκροταφείο; Τρομακτικό.
Νεκρό…
-Νεκροταφείο. -Δεν διαβάζεις.
Πώς πώς!
Αυτό είναι γρασίδι. Ουρανός. Πέτρα. Διαβάζω.
-Το νεκροταφείο είναι εκεί. -Προφανώς.
Όχι. Δεν τη χρειαζόμαστε.
-Θέλει να έρθω, έτσι; -Γύρνα σπίτι.
Δεν γίνεται. Έχει μπελάδες εκεί. Έκανα πράγματα που ίσως δεν έπρεπε.
-Σκότωσες; -Όχι!
Θέλω να κάνω μεγάλα πράγματα. Όπως εσύ.
Το ξέρω. Όχι. Εγώ… Καλά, ναι, αλλά… Πόσο διάβασμα θα χρειαστούμε πια;
Καλά. Είπα, καλά!
Λοιπόν, βοηθέ, θα έρθεις επιτέλους;
Πού πάμε τώρα;
Θα δεις.
Εκεί μέσα; Εμείς; Πώς;
Μ' αυτό. Είναι σαν πάσο για παντού.
Κάθε χώρα ή διάσταση. Ως και στη γη των νεκρών.
-Μα δεν είσαι νεκρός. -Αν όλα πάνε καλά, δεν θα 'μαι ποτέ.
Ας φτιάξουμε την ανάλογη εμφάνιση.
Τι στο καλό;
Όχι καλό.
Κόλαση.
Μη μένεις πίσω.
Κάνει να είμαστε εδώ;
Καθόλου! Δεν είναι τέλεια;
Στους Παπύρους της Ζωής και του Θανάτου γράφει πότε πεθαίνεις.
Αλλά αν το όνομά μου σβηστεί, τότε δεν υπάρχει θάνατος.
Μάντεψε ποιος θα 'ναι αθάνατος; Εγώ!
Κάτι ακόμα. Αν πεθάνεις εδώ, μένεις εδώ. Μην πεθάνεις.
Είναι κακή ιδέα.
Επόμενος.
Φέρσου σαν φάντασμα.
Ναι. Τέλεια. Μου φέρνεις ανατριχίλα.
Περνά ένας βασιλιάς!
Άκρη.
Επόμενος! Χαρτιά.
Έφερες ζωντανή κότα στον κάτω κόσμο; Απαγορεύονται τα ζωντανά!
Καλύτερα να φύγουμε.
Βλέπε να μαθαίνεις.
Όχι.
Έτσι. Στον Λάκκο της ατέρμονης αγωνίας. Τέταρτος όροφος. Επόμενος!
Γεια. Θέλω να δω τους Παπύρους της Ζωής και του Θανάτου.
-Πρώτα τα χαρτιά. -Είναι στην άλλη πανοπλία;
Απορρίπτεται!
Χαρτιά.
-Πίσω στους ζωντανούς. -Μη βιάζεσαι.
Ως βοηθός μου, έχεις καθήκον να γίνεις ο αμνός της θυσίας.
-Πίθηκε! -Ζωντανή; Εδώ στην Κόλαση;
-Τι; -Ζεις!
Τι σκάνδαλο!
Και πήρες τη σειρά όλων;
-Τι; -Απαγορεύονται τα ζωντανά!
Πίθηκε! Δεν είμαι…
Είμαι νεκρή. Φρέσκο πτώμα εδώ.
Πώς πέθανες;
Γεράματα. Όχι, σκορβούτο. Σεισμός; Μονομαχία. Δύο μονομαχίες.
Να τι έγινε.
Έπεσα από έναν γκρεμό σε μια τρύπα με λυσσασμένους καρχαρίες.
Μετά, με πλάκωσε ένα σπίτι και πνίγηκα. Ναι.
Εντάξει, μπήκες. Θάλαμος των γελοίων θανάτων.
Στον 5ο όροφο.
Επόμενος!
Μα τι άνθρωπος!
Γεια!
Με παράτησες στη μέση της Κόλασης. Δεν παρατάμε τους συντρόφους.
"Σύντροφος"; Είσαι βοηθός. Ένα ασήμαντο βότσαλο.
-Μη με λες έτσι. -Εννοείται.
Βρες τον πάπυρο για να σβήσω το όνομά μου. Έλα.
Δεν θα αργήσουμε.
Τι;
Ξεκίνα να διαβάζεις.
-Επίθετο; -Δεν έχω. Γεννήθηκα από μια πέτρα.
Πέτρα;
Σαν αυγό. Στους παπύρους λέει την οικογενειακή ιστορία.
Πρέπει να έχω γονείς, σωστά;
Υποθέτω πως ναι.
Όλοι έχουν γονείς.
Ψάχνετε τους παπύρους σας;
Γιατί έχει τον πάπυρό μου;
Δεν ανήκετε εδώ, Παρείσακτοι.
Ώρα να νικήσω τον δαίμονα υπ' αριθμό 101…
Πανίσχυρο πινέλο! Σφραγίδα χαμού!
Άνοιξε!
Μην ξεφύγει!
Σταματήστε τον πίθηκο!
…ως τον αριθμό 115.
Κλώνοι, λοιπόν;
Μπορώ; Αλήθεια; Ωραία!
Ο Βασιλιάς Πίθηκος πάντα κυριαρχεί!
Για έλα!
Όχι το μούσι!
Επόμενος!
Ποδόσφαιρο Σαολίν!
-Τάιμ άουτ. Δεν παίζω. -Κανείς στον πάγκο!
-Πιάσ' τη! -Σκύψε, μικρή!
Τους πήρα.
Τους πήρα. Να ο δικός μου.
Βρε! Όχι τον δικό σου!
Τι λέει για την οικογένειά μου;
Λέει
ότι δεν έχεις.
Είμαι ολομόναχος;
-Λυπάμαι, Πίθηκε. -Άρα…
-Είμαι πρωτότυπο! -Μοναδικός.
-Δώσ' τον. -Τρίτη γραμμή από κάτω.
Άσε τον πάπυρο, ψυλλοφαγωμένε θνητέ αλήτη! Κλείσε!
Έλα!
Το 'πιασα.
-Ναι, μωρό μου! -Βασιλιά Πίθηκε!
Αυτή.
Αυτό πόνεσε.
Και τώρα είμαι αθάνατος!
Και για την Κόλαση, είναι κακό!
Τι έχεις, Γιάμα; Ή μήπως να πω, τι έχασες;
Σε ικετεύω. Ένας ανεξέλεγκτος πίθηκος στην Κόλαση…
Ο Αυτοκράτορας του Νεφρίτη; Άκου, καλά νέα.
Μάζεψε τους Αθάνατους. Έρχομαι. Θα γίνουμε γείτονες.
-Ώστε εσύ είσαι ο Βασιλιάς Πίθηκος. -Θα παρτάρουμε μαζί.
-Θα μεθάμε. -Χαρτιά!
-Θα λέμε ιστορίες. -Όπα. Δεν είσαι ένας από εμάς.
Βασικά, είμαι. Έσβησα το όνομά μου.
Έτσι έγινες μόνο ημιαθάνατος.
-Τι; -Δεν θα πεθάνεις από γήρας.
Τέλεια!
Αλλά ίσως πεθάνεις σε μάχη.
Μη με κοιτάς. Εσύ το είπες.
Να μια νέα πληροφορία. Πώς μπορείς να αποκτήσεις πλήρη αθανασία;
Δεν μπορείς.
Είναι και το Βιβλίο της Παντοτινής Ζωής.
-Βούλωσέ το αμέσως! -Λάθος μου.
Κοντάρι, πόρτα!
Βοηθέ, βιβλίο! Πίθηκε, μείνε όμορφος.
Κανόνισε να μη φύγει με το βιβλίο!
Πάμε.
Άκρη!
Πιάστε τον!
Όχι! Πίθηκε!
Πλάκα είχε. Πήρες το βιβλίο;
Το έχασες;
Μια δουλειά είχες!
Και τα θαλάσσωσες!
-Πλακίτσα. -Έτσι φέρεσαι στους φίλους σου;
"Φίλους"; Λοιπόν. Είσαι μάλλον συνεργάτιδα στην κρίσιμη αποστολή μου.
Καλύτερα από βότσαλο.
Πάμε παρακάτω. Το βιβλίο θα μας πει πώς θα αποκτήσω πλήρη αθανασία.
-Τι λέει; -Εντάξει. Λέει…
"Αποκτάς πλήρη αθανασία με ένα μαγικό ροδάκινο
από τον Μαγεμένο Οπωρώνα της Παντοτινής Ζωής".
Πού είναι;
Μπορεί να πάρει λίγο χρόνο.
Θα σου δώσω πέντε λεπτά.
-Ο πίθηκος είναι τρελός. -Αλήθεια;
Μαλώνει, προσβάλλει τους θεούς.
Έκλεψε ένα βιβλίο απ' την Κόλαση! Πήγαμε στην Κόλαση!
Λοιπόν, κόψε λίγο την αυθάδεια, εντάξει, αγαπούλα;
-Δεν μπορώ να συνεχίσω. -Άκου, γλυκιά μου, κάναμε μια συμφωνία.
Δεν μπορείς να κάνεις πίσω. Ή μήπως ξέχασες;
Θυμάμαι.
Σε εκλιπαρώ, θεϊκέ δράκε. Δώσε τέλος στον πόνο μας.
Η σοδιά μας πεθαίνει. Θα μας χαρίσεις μια βροχή;
Τόση ώρα ψάχνουμε!
Τι;
-Δεν πιάνουν οι αφίσες "Καταζητείται"; -Τις βάλαμε παντού. Να μία.
Τι είναι αυτό;
Είπα να ζωγραφίσεις τον πίθηκο, βλάκα!
Ζωγραφίζεται πιο δύσκολα από το κοντάρι.
-Όχι, σταθείτε! -Τι στο…
-Άρχοντα του Καιρού, ευχαριστώ που ήρθες. -Πώς τολμάς να μιλάς στον άρχοντα;
-Κοίτα αλλού. -Συγγνώμη. Δεν έχουμε τροφή, νερό.
Θα μας στείλεις βροχή;
Λοιπόν, να μια αναιδής λιχουδιά.
Στάσου!
Θα κάνω τα πάντα. Τι χρειάζεσαι; Βοηθό; Υπηρέτρια;
Από τους ανθρώπους;
-Ήδη έχει δύο καλούς συμβούλους. -Κουβαλάμε την μπανιέρα.
Όχι, αλλά ίσως χρειάζεται ο πίθηκός μας.
Πίθηκος;
Θα πεις ψέματα για χάρη μου; Θα λερώσεις τα χέρια;
Θα κάνεις ραδιουργίες, πονηριές.
Το 'χεις μέσα σου, λαχταριστό γλυκάκι;
Γιατί όταν κάνεις μια συμφωνία μαζί μου, την ολοκληρώνεις ή…
Θα σκάσουν τα χείλη σου!
-Μπένμπο, θα τη φάει. -Ναι, κι αυτό.
Εντάξει. Δέχομαι.
Γίνε φίλη με τον πίθηκο, κάν' τον να σε εμπιστευτεί και πάρε το κοντάρι.
Όταν το έχω στα χέρια μου,
θα έχεις τη βροχή σου.
Δεν το χάνει από τα μάτια του.
Όσο πιο γρήγορα το έχω, τόσο πιο γρήγορα θα δεις βροχή.
Θέλει να βρω στο βιβλίο τον Οπωρώνα της Παντοτινής Ζωής.
Ακόμα προσπαθεί να μπει στους Αθάνατους;
Μα τι ανόητος!
Τι να κάνω;
Τώρα θέλει μαγεμένο ροδάκινο, λοιπόν;
Τότε, θα στήσω μια παράσταση και θα του δώσω ένα ροδάκινο.
Εσύ φρόντισε μόνο να πάει εκεί.
Σίγουρα είναι ο σωστός δρόμος για τον οπωρώνα;
Ναι, σίγουρα.
Πρέπει να πας τόσο γρήγορα;
Αυτό; Άντε, καλέ.
-Τώρα θα δεις γρήγορα. -Όχι…
Η βοηθός μου πρέπει να ζει στη στιγμή.
Ναι.
Συγκεντρώσου, πρόσεξε καλύτερα.
Πρέπει να ξέρω ότι πάντα θα με στηρίζεις.
Πίθηκε!
Θα γυρίσει.
Θα γυαλίζεις τα παπούτσια μου.
Δεν θα γυρίσει!
Εκτιμώ την προσοχή στη λεπτομέρεια.
Πού πάμε μετά; Στους λόφους; Στην έρημο;
Να πάρει!
Στα δέντρα.
Πάρα πολλά δέντρα.
Μπορούσα να πεθάνω ήρεμα στο χωριό, αλλά όχι!
Θάλαμε των γελοίων θανάτων, έρχομαι.
Ποιος είναι ο λατρεμένος ήρωας κουκλί; Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Πολύ πιασάρικο.
Βοήθεια!
Πού είναι;
Να σε. Άκουσες την αξιολόγηση της απόδοσής σου;
Είσαι τρελός!
Και όμορφος.
Αν κριτικάρεις, να είσαι δίκαιη.
Όλοι στις θέσεις σας!
Ώρα για το σόου.
Βούιξε, Μπάμπο.
Χρειάζεται;
Έλα. Πείσε με.
Κοιτάξτε το μικρό κεντρί μου!
-Είμαι αξιολάτρευτος! -Καλύτερα πιο λιτά.
Δεν θα το χάψει. Μοιάζει αυτό με μαγεμένο κήπο;
Αν το πιστεύεις, πείθεις. Να τα νέα λόγια. Μη μιλάτε μαζί. Ελέγξτε τη σκηνή.
Πρόλαβα να δηλητηριάσω ένα δέντρο.
Η τοξίνη θα τον κοιμίσει σε λίγες στιγμές.
Το δέντρο στο φως έχει το ροδάκινο που τρως.
Αν είναι σκοτεινό, δεν είναι το σωστό. Ναι;
Εντάξει. Αν το δέντρο είναι στο φως…
-Το τρως. -Ναι. Άρα, σίγουρα όχι αυτό.
Ναι, ακριβώς αυτό το δέντρο.
Μα δεν είναι άσπρο, αλλά καφετί.
Όχι, όχι το χρώμα!
Σας το φώτισα. Να!
Ακόμα τίποτα;
Λοιπόν, είναι δέντρο που λάμπει;
Ακριβώς.
Αφού λιποθυμήσει ο πίθηκος, παίρνω το κοντάρι και…
Έρχονται.
Όλοι στη θέση σας. Ας το διασκεδάσουμε.
Οπαλάκια!
Αυτό εδώ; Όχι. Αυτό.
Ο οπωρώνας μοιάζει λίγο μίζερος. Σίγουρα είναι…
Ναι. Με μια μπουκιά από το μαγικό φρούτο, πλήρη αθανασία.
Ιδού ο μαγεμένος κήπος Γεμάτος μαγεμένη φύση
Οπωρώνας της Παντοτινής Ζωής
Φυλάμε με μαγεία
Επικονιάζουμε τον οπωρώνα Που είναι σίγουρα αληθινός
Δεν ξέρω γιατί, αλλά τους συμπαθώ.
Ναι, εννοείται.
Όμορφε ξένε
Είμαστε οι προστάτες
Του νέκταρ της αθανασίας
-Κίνδυνος κανένας -Φάε δηλητηριασμένο φρούτο
Εννοώ, τα πιο ζουμερά Είναι στο φωτισμένο δέντρο
Ας ελπίζουμε
Κάντε πίσω.
Δεν νιώθω κάτι ιδιαίτερο.
Φαίνομαι αθάνατος;
-Να… -Ίσως είναι το δέντρο εδώ.
Χαζομάρες. Το φωτισμένο έχει τα…
Το σενάριο!
Ίσως είναι αυτό, στο σκοτάδι. Είναι πεντανόστιμο.
Μισό. Για να δω.
Όχι. Όχι τόσο ζουμερό όσο…
Το δέντρο το σκοτεινό…
Τι έπαθε αυτός;
…έχει τον πιο νόστιμο φλοιό.
Αυτό μοιάζει ύποπτο.
Όχι. Σίγουρα είναι το σωστό.
-Φά' το. -Εσύ φά' το.
-Εσύ. -Μην αυτοσχεδιάζετε.
-Εσύ πρώτα. -Εσύ.
-Εσύ. Όχι. -Έλα. Φά' το.
Θέλετε μαζί;
Καλά. Αθανασία, σου 'ρχομαι.
-Δεν νιώθω τίποτα. -Τι;
Σταθείτε. Ίσως νιώθω.
Νιώθω ωραία!
Κι εγώ!
Καλύτερα να καθίσετε.
Φύγε, κυρά μου, και κοίτα τη…
Δουλειά σου;
Όχι! Τη δουλειά σου.
Φύγετε. Θα πάρω το κοντάρι. Ευχαριστώ.
Στάσου, σε ξέρω.
Το δέρμα σου καθάρισε! Κούκλος είσαι!
Θα 'σαι από τη Δυναστεία Μπαμ! Πρέπει να δοκιμάσεις αυτά τα ροδάκινα.
Βλάκα!
Δεν καταλαβαίνεις τι έχουν
αυτά τα νόστιμα, λαχταριστά…
Ποιος θα κάνει μπάνιο μαζί μου;
Εγώ!
Ναι!
Τζακουζάρουμε με τον δράκο!
Όλοι θα ξεσαλώσουν!
Αμάν!
Τους κατασυμπάθησα αυτούς!
Είναι καλά παιδιά.
Αλλά εσείς οι δύο είστε οι καλύτεροι φίλοι μου.
Όχι. Δεν είμαστε φίλοι.
Εμείς οι τρεις είμαστε οικογένεια.
Τι παίχτηκε τώρα;
Δρα… Δράκε;
Πίθηκε;
Είσαι ξύπνιος;
Στάσου!
Πέτυχε; Είμαι τελείως αθάνατος τώρα;
-Κοπάνα με. -Τι;
Κοπάνα με στα μούτρα με το κοντάρι. Έλα. Κάν' το.
Δεν θα το νιώσω.
Καλά. Θα το κάνω μόνος, κότα.
Τα ροδάκινα ήταν ελαττωματικά.
-Ίσως είναι εκτός εποχής. -Τι; Η αποστολή απέτυχε.
Είσαι ημιαθάνατος.
-Δεν κάνω μισοδουλειές. -Ναι, το πρόσεξα.
Ένας γέρος μού έλεγε πόσα δεν μπορώ να κάνω.
Ότι θα καταλήξω μόνος.
Ναι. "Πάντα θα είσαι ένα τίποτα". Το άκουγα συνέχεια στο σπίτι.
Δεν ξέρω πώς είναι.
Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
-Κυρίως μόνος τα έκανα. -Φεύγεις;
-Χάρηκα, κοριτσάκι. -Όχι!
Είμαστε οικογένεια, είπες.
-Δεν θα το έλεγα. -Το 'πες!
-Το είπες. -Τα ροδάκινα έφταιγαν.
Υποσχέθηκες μεγαλεία. Μην τα παρατήσουμε.
Εμείς να μην τα παρατήσουμε;
Εγώ θα πάω στους Αθάνατους, αλλά όχι μαζί σου.
Υποψιάζομαι ότι δεν ήταν ο αληθινός οπωρώνας.
Τι;
Λες να σε έφερα επίτηδες σε λάθος μέρος;
Σαν παγίδα;
-Λες ότι είπα ψέματα; -Δεν λέω ότι δεν είπες.
Ξέρεις κάτι; Εμπρός. Φύγε. Είσαι εγωιστής.
Μόνο τον εαυτό σου αγαπάς.
-Κανείς άλλος δεν θα μ' αγαπήσει. -Εσύ δεν αφήνεις!
Κάποτε όντως θα καταλήξεις ολομόναχος.
Τι μου τσαμπουνάς;
Ποια είναι αυτή; Βοηθέ, τι λέει;
"Εξπέρ στην αιώνια ζωή, η μάγισσα Γουάνγκ-Μου
φτιάχνει στο εργαστήρι της το διάσημο Ελιξήριο Αθανασίας".
Γυρίσαμε στο παιχνίδι! Μια γουλιά, και θα με δεχτούν. Μπράβο, Κοντάρι!
Κι εσύ, Βότσαλο. Πάμε;
-Μα είναι στον Παράδεισο. -Ο Βασιλιάς Πίθηκος πάντα κυριαρχεί!
-Είναι το Παλάτι του Νεφρίτη; -Ακριβώς.
Τι στο…
Να τη.
Η Γουάνγκ-Μου, η βασίλισσα του Παραδείσου.
Ναι, αδιαφορώ. Πάμε να γίνω αθάνατος.
Κλειδωμένα.
Όχι! Πίθηκε!
Εδώ μέσα είναι τα συστατικά για το Ελιξήριο Αθανασίας.
-Θα τα δοκιμάσω όλα. -Όχι. Περίμενε.
-Πρώτα, θέλει… -Όλα για όλα.
Μην το πιεις.
-Μόνο το μυρίζω. -Μη μυρίζεις τίποτα.
Πίθηκε;
Ωραία, Λιν. Το 'χεις.
Μην κοιτάξεις πίσω.
Είσαι ένα τρομαγμένο πιθηκάκι. Χωρίς φίλους, χωρίς οικογένεια.
Είσαι μόνος.
Λυπάμαι, Πίθηκε.
Δεν μπορώ να χαζολογώ άλλο. Οι δικοί μου βασίζονται πάνω μου.
Αμάν! Γιατί το διέλυσες αυτό το μέρος;
Είμαστε καλεσμένοι. Δείξε σεβασμό.
Ελιξήριο; Άντε! Δεν σε πληρώνω να κάθεσαι.
Ναι.
Δεν την πληρώνουμε όντως, έτσι;
Μάλιστα. Το πρώτο συστατικό είναι…
Μια πρέζα στιγμιαίο κάρμα.
-Μίξαρέ το. -Κλέβετε από μια γριά;
Δεν έχετε τιμή.
Πρώτα θα σας τιμωρήσω.
Μετά, θα σας ντροπιάσω.
Δεν θα με ντροπιάσεις. Δεν έχω ντροπή.
Ούτε και διέξοδο έχεις.
Θα τη φροντίσω εγώ.
Φάε έναν κεραυνό, χιμπατζή!
Ελιξήριο Αθανασίας! Άντε!
Μια κουταλιά τσι. Να! Το μπλε βάζο.
Μια κουταλιά τσι.
-Μετά; -Μια σταλιά απόσταγμα σελήνης.
-Το πράσινο. -Κακός πίθηκος!
Έγινε.
Αστόχησες!
Ναι!
-Ναι. -Τι άλλο;
-Τέλος, νέκταρ ροδάκινου. -Ναι!
Ναι!
-Ορίστε. -Αυτό θα τσούξει!
Θεωρείσαι θεά; Απογοητεύτηκα. Τι ξενέρωμα!
Κόλλησε! Θέλω κουτάλι ή ξυλάκια ή…
Κοντάρι, βόηθα την!
Τέλεια.
Έγινε, νομίζω!
-Δοκίμασέ το. -Ναι.
Γεύσου τον θάνατο!
Αυτό ήταν!
Ωραία μπουνιά, γιαγιά!
Ο φίλος σου δεν είναι εδώ να σε προστατεύσει.
-Δεν είμαστε φίλοι. Είμαι βοηθός. -Τι;
Είμαι ένα βότσαλο.
Θέλω το κοντάρι για να σώσω το χωριό από την ξηρασία.
Άρα, η βοηθός του κλέφτη είναι κι αυτή κλέφτρα.
Πάρε το κοντάρι και φύγε! Ο Αυτοκράτορας θα σε πάει σπίτι.
Τι θα του κάνεις;
Αυτό το εγωιστικό πλάσμα δεν σε νοιάζεται. Τρέξε!
Κοντάρι, πού είσαι;
Θες κι άλλα και γύρισες, Πίθηκε;
Μην κοιτάξεις πίσω!
Όχι αυτήν τη φορά.
Αντίο, θνητέ.
Ημίθνητος.
Αποκλείεται να πίστευες ότι αξίζεις μια θέση εδώ,
ανάμεσα σ' εμάς τους Αθάνατους.
Πλάκα είχε.
Πίθηκε!
Τι;
Γουστάρω να λένε τι δεν μπορώ να κάνω.
Ο κεραυνός μου σε κάνει πιο δυνατό;
Είμαι αθάνατος
και τεράστιος!
Έγινα ένας από εσάς!
Δεν θα γίνεις ποτέ ένας από εμάς.
-Πίθηκε! -Ποιος θα με εμποδίσει;
Καλώ τους Αθάνατους!
-Είμαι ήδη εδώ! -Έρχονται! Ας φύγουμε!
Τι θα κάνουν; Δεν μπορώ να πεθάνω.
Υπάρχουν χειρότερα πράγματα από τον θάνατο.
Πρέπει να φύγουμε.
Για να σας δω!
Είμαι θεός!
-Πίθηκε! -Τι; Είμαι απασχολημένος.
Δεν θα με πιάσεις.
Βασιλιά Πίθηκε!
Θα έρθει.
Δεν θα έρθει!
Επέστρεψες για εμένα.
-Τι ζόρι τραβάς; -Επέστρεψες.
Θα την είχα τσακίσει.
-Δεν το έκανες. Νοιάζεσαι. -Όχι.
-Παραδέξου το. -Όχι.
-Πες το. -Ποτέ.
-Παραδέξου το. -Ποτέ!
Με νοιάζεται πολύ.
Το ξέρω!
Έλεγε "Δεν είμαστε οικογένεια. Είσαι ένα βοτσαλάκι".
Και μετά με σώζει!
Τελειώσατε; Πάω στο Παλάτι του Νεφρίτη.
-Γιατί; -Θα νικήσω τους Αθάνατους.
Θα κυβερνώ. Ο βασιλιάς του Παραδείσου.
Είσαι σίγουρος; Ακούγεται λίγο τρελό.
Ναι! Ο Βασιλιάς Πίθηκος πάντα στοχεύει ψηλά!
-Δεν σταματάς ποτέ; -Μέχρι να πεθάνω.
-Δηλαδή; -Ποτέ! Είμαι αθάνατος!
Πάντα λαχταρώ νέες προκλήσεις. Ποτέ δεν θα χορτάσω. Δεν θα ικανοποιηθώ.
Τώρα που το είπα φωναχτά, ακούγεται πολύ καταθλιπτικό.
Καταράστηκα τον εαυτό μου;
Ίσως η λύση δεν είναι να τους νικάς όλους.
Ίσως θα έβρισκες ευτυχία,
ξέρω γω, βοηθώντας τους άλλους;
Ίσως γίνει ο νέος σου σκοπός.
Ίσως με το Κοντάρι σώσεις ένα χωριό από λιμό…
Το Κοντάρι; Μήπως να κόψω την ουρά μου και να τη δώσω; Έλεος.
-Θα έσωζες πολλούς. -Δεν θα πάρω.
Με το Κοντάρι προοριζόμαστε για μεγαλεία. Αν θες ευτυχία, βόηθα εσύ.
Μπορείς να μεγαλουργήσεις.
Εγώ είμαι μια θνητή.
Η μόνη που πήγε στην Κόλαση και τον Παράδεισο.
Αυτό δεν το κατάφερα εγώ, αλλά εσύ.
Διάβασα τον πάπυρό μου στην Κόλαση.
Έλεγε "Λιν, μια κοινή χωριατοπούλα.
Ήθελε να κάνει τη διαφορά. Δεν τα κατάφερε".
Έτσι πρέπει να τελειώσει;
-Δεν ξέρω. Ποια είναι η Λιν; -Εγώ!
Γεια, Λιν. Βασιλιάς Πίθηκος. Χαίρω πολύ.
Χάρηκα.
Κουράγιο. Κανείς δεν πίστευε ότι θα πετύχω κάτι.
Και τώρα; Ο γνήσιος Παρείσακτος.
Τελείως αθάνατος!
Άρα, μην αφήνεις θεούς, δαίμονες, γέρους πιθήκους
να σου στέκονται εμπόδιο.
Αν θες κάτι,
μη ρωτάς.
Απλώς πάρ' το.
-Έχω μια πρόκληση. -Πες.
-Είναι μεγάλη. -Ακούω.
Για πόσο μπορεί ένας αθάνατος πίθηκος να μην αναπνέει στο νερό;
Ενδιαφέρον.
Δεν ξέρω.
Δύο, τρία χρόνια!
Μη στενοχωριέσαι. Τα πήγες καλά, κοριτσάκι.
Γύρνα σπίτι. Η καταιγίδα έρχεται.
Δεν θα σε έβαζα να περιμένεις τόσο.
Πάρε το Κοντάρι και πάμε…
-Πού πήγε; -Αναγκάστηκα.
-Το δανείστηκε. -Τι;
-Τι έχεις; -Ο Βασιλιάς Δράκος…
Ο Βασιλιάς Δράκος;
Το χωριό μου πεθαίνει.
Οι δικοί μου πεθαίνουν. Ο Βασιλιάς Δράκος θα βοηθήσει.
Σε εμπιστεύτηκα, Λιν. Σε έσωσα.
Σε έσωσα πρώτη. Και ζήτησα τη βοήθειά σου.
Είπες να μη ρωτώ αν θέλω κάτι, αλλά να το πάρω. Εσύ το είπες.
Αναγκάστηκα.
-Γεια σου. -Αυτό το κοντάρι μού ανήκει!
Το Κονταράκι ξεμυαλίστηκε για λίγο,
αλλά τώρα γύρισε σπίτι.
Μάλιστα, θα είναι ο τιμώμενος καλεσμένος στην αποψινή γιορτή μου.
Μπαίνεις μόνο με πρόσκληση.
Σε ευχαριστώ θερμά για τη βοήθεια, παιδί μου.
Πες στο χωριό σου ότι η ξηρασία τελείωσε.
Όλα τελείωσαν.
Για εσένα, για τον λαό σου και για ολόκληρο τον κόσμο!
Για τον κόσμο; Πρέπει να τον σταματήσουμε.
-Με πρόδωσες. -Δεν είχα επιλογή.
-Παραμένουμε οικογένεια, έτσι; -Δεν έχω οικογένεια.
-Θα σε βοηθήσω να ξαναπάρεις το Κοντάρι. -Εσύ; Ένα ασήμαντο βότσαλο;
Αυτός ο πίθηκος "ηρωίζει" μόνος!
Τώρα θα δεις τρέλα.
Πίθηκε!
Διέλυσε το σπίτι μου.
Αν αδυνατείς να εμποδίσεις ένα πιθηκάκι να σου γκρεμίσει την οροφή…
Τώρα στη σκηνή…
Για την περιοδεία παγκόσμιας κυριαρχίας…
-…ο φανταχτερός… -…ο εκθαμβωτικός…
Μα αγνοήστε το ξεφλούδισμα.
Χειροκροτήστε με πτερύγια και πλοκάμια…
-…τον Βασιλιά Δράκο! -…τον Βασιλιά Δράκο!
Κουρασμένοι; Λογικό Πάντα στο νερό, είναι κάτι τρομερό
Το ξέρω
Εκ γενετής παλεύω Με πρόβλημα δερματολογικό
Που μου φέρνει θλίψη και θυμό
Όποτε στον ήλιο με έβλεπαν παιδιά
Μιλούσαν για σταφίδες και φρικιά
Κατάλαβα πως θα 'μαι μόνος
Και αιώνια θα ζω στο H2O
Αλλά ήρθε η συνειδητοποίηση
Δεν είναι κακή η ενυδάτωση
Γιατί να μένω μέσα στο νερό;
Σαν ένα πλάσμα πιο ταπεινό
Από τους ηλιοκαμένους στεριανούς Που τόσο πολύ μισώ;
Δείτε πώς θα αναδυθώ, ανοίγω τον ουρανό
Και τον κόσμο κατακτώ
Θα πλημμυρίσω όλη τη στεριά
Τον κόσμο κατακτά
Ναι
Επί χρόνια αυτός ο δαίμονας Ετοίμαζε το πλάνο
Τώρα κάντε πίσω διότι θα το κάνω
Εξουσία απόλυτη θα αποκτήσω Μόλις τον κόσμο κατακτήσω
Τέρμα η λιακάδα και οι ανθοί
Μόνο ατελείωτη και δυνατή βροχή
Τέρμα τα σκουλήκια κι οι μαρμότες
Τέρμα οι φριζαρισμένες μπούκλες
Τέρμα τα νησιά κι οι χώρες
Τέρμα οι αναβολές για μπόρες
Τέρμα η θλίψη και τα δάκρυα
Τέρμα οι οντισιόν που πάνε χάλια
Στη μεγάλη τελευταία τρίλια
Ποτέ ξανά
Δείτε πώς θα αναδυθώ
Ανοίγω τον ουρανό
Και τον κόσμο κατακτώ
Είμαι ο δράκος κορυφή
Δεν το λέει για να παινευτεί
Όχι, τον κόσμο κατακτώ
Η τύχη ευνοεί τον τολμηρό Γι' αυτό, θα σηκώσω κύμα στο νερό
Τόσο μεγάλο θα 'ναι πια το κανονικό
Δείτε πώς θα αναδυθώ
Θα κυβερνήσει
Ανοίγω τον ουρανό
Βροχή θα ρίξει
Ολόκληρο τον κόσμο τον ξερό
Κατακτώ
Σας χαιρετώ, στεριανοί!
Ποιος θα έχει την τιμή να πνιγεί πρώτος;
Ξεφλουδιάρη! Πού είναι το Κοντάρι μου;
Νομίζω πως είπα, μόνο με πρόσκληση!
Τι θα κάνουμε τώρα;
Είμαι ο πανίσχυρος Βασιλιάς Δράκος. Πλημμυρίζω χώρες, σκοτώνω κόσμο.
Πιθηκομπουνιά!
-Σταμάτα! -Ναι!
Για να σε δω!
Πίθηκε!
Σταμάτα!
Σε έπιασα. Πηγαίνετε πιο ψηλά!
Ανεβείτε στον λόφο!
-Μην καταστρέφεις τους κλώνους! -Πίθηκε! Δεν είσαι μόνος. Θα βοηθήσω.
Σ' έπιασα!
Γιατί δεν πεθαίνεις;
Είμαι αθάνατος, βλάκα!
Πώς;
Εκείνα τα ροδάκινα ήταν ψεύτικα!
-Δράκε! -Τι;
-Μεγαλειότατε! -Τι;
Άσε το χωριό μου, και θα σου πω την αδυναμία του.
Δέχομαι.
Μπορεί να ηττηθεί μόνο από κεραυνό.
Βάρα. Δεν θα μας λείψει.
Τζια γιου!
Κοντάρι;
Όχι! Όχι ξανά!
Μου έλειψες πάρα πολύ.
-Ευχαριστώ για τη βοήθεια, μικρή. -Δεν είμαι δική σου βοηθός!
-Αλλά δική του. -Τι;
Αυτό είναι διεστραμμένο!
Ναι! Μπράβο! Στύψ' τον!
Πίθηκε;
Καλά, κράτα το κοντάρι! Τι λες να το έχω μόνο το Σαββατοκύριακο;
Απολυθήκαμε;
Ναι, είμαστε άνεργοι.
-Πέτυχες! Νίκησες τον Βασιλιά Δράκο… -Ο Βασιλιάς Πίθηκος πάντα κυριαρχεί!
Κύριε, εσείς…
Τι είναι πάλι;
Σειρά σου.
Αυτό παρατράβηξε.
-Φέρε το Βασιλικό Κέρας της Απελπισίας. -Μα ο Βούδας είπε να βρει τον δρόμο του.
Κανείς δεν κατανοεί τους γρίφους του.
Αυτό τελειώνει τώρα.
Πίθηκε!
Θα περάσεις την αθανασία μόνος σου
και θα αναλογίζεσαι τα εγκλήματά σου.
Τα δικά μου εγκλήματα; Μπορούσατε να με δεχτείτε!
Τώρα θα κυριαρχήσω πάνω σε όλους σας!
Πίθηκε! Σταμάτα!
Πίθηκε!
Εγώ είμαι! Η Λιν!
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Όχι, Πίθηκε!
Ποιος πίθηκος προκαλεί μπελάδες; Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Εγώ το έκανα αυτό. Επέτρεψα να συμβεί.
Βούδα;
Ο Βασιλιάς Πίθηκος! Ποιος γυρίζει το τεράστιο κοντάρι;
Δεν είναι κακός.
Έχει καλοσύνη μέσα του. Στ' αλήθεια νοιάζεται.
Τότε, βοήθησέ τον να βρει τον δρόμο του.
Τι συμβαίνει;
Διαφώτισέ τον.
Τι; Πώς να το κάνω αυτό;
Βασιλιά Πίθηκε, σταμάτα!
Βούδα;
Βασιλιά Πίθηκο με έλεγαν παλιά.
Θα με λες Μέγα Σοφό,
ισάξιο του Παραδείσου!
Πώς θα δει ότι δεν είναι το κέντρο του σύμπαντος;
Το βρήκα!
Σου έχω μια πρόκληση, Μέγα Σοφέ.
Δεν ενδιαφέρομαι. Τι είναι;
Κάτι αντάξιό σου.
Η υπέρτατη πρόκληση.
Τι φάση;
Αν είσαι αρκετά ισχυρός για να πηδήξεις από την παλάμη μου,
θα γίνεις ο κυβερνήτης του βασιλείου του Παραδείσου.
Μισό. Τι είπε;
Αλλά αν αποτύχεις,
θα εκτίσεις μεγάλη μετάνοια εδώ στη Γη.
Σιγά. Παραείναι εύκολο. Απλώς πρέπει να φύγω από το χέρι σου;
Μέσα, αλλά θα νιώσεις αρκετά χαζός σε περίπου δύο δευτ…
Άλμα!
Τον μισώ αυτόν τον πίθηκο.
Είναι η άκρη του σύμπαντος, Κοντάρι!
Τα σπάω.
Ναι, ως απόδειξή ότι ήμουν εδώ.
Ώρα να κάνω το άλλο μου σημάδι.
Σταμάτα, Πίθηκε.
Μέγα Σοφέ.
-Δεν άφησες το χέρι μου, Βασιλιά Πίθηκε. -Τι;
Περίμενε μια στι… Όχι!
Αυτό ήταν απατεωνιά! Πάμε ξανά!
Δεν θα πάρω.
Βότσαλο; Κάνει να είσαι εκεί μέσα;
Καθόλου. Δεν είναι τέλεια;
-Με ξεγέλασες! Αδικία! Δύο εναντίον ενός. -Μόνο έτσι θα σε βοηθήσω.
Σταμάτα! Όχι!
Όχι! Κοντάρι!
Μάντεψε τι;
Αυτό ακριβώς ήθελα να συμβεί. Το 'πα ότι θα νιώσεις χαζός.
Βασιλιά Πίθηκε,
πλέον περπατάς στο μονοπάτι του διαλογισμού και της ενδοσκόπησης.
Γεννήθηκα από μια πέτρα.
Εδώ ευημερώ! Ο Βασιλιάς Πίθηκος πάντα κυριαρχεί!
Όταν αφυπνιστείς για την ιδέα της ανυπαρξίας,
θα έχεις βρει τον δρόμο σου.
Αφύπνιση για την ανυπαρξία.
Ό,τι κι αν σημαίνει.
Θα το σκεφτώ.
Είναι απλώς ένα πιθηκάκι που θέλει να ανήκει κάπου.
Ο πάπυρος του Βασιλιά Πιθήκου
ακόμα δεν έχει γραφτεί.
Όταν είναι έτοιμος,
ο κόσμος θα τον χρειαστεί,
όπως χρειαζόταν κι εσένα.
-Λιν, πού πάει σήμερα ο ήρωάς μας; -Θα γυρίσω ως τη δύση.
Δύο μεγάλα τσάι με γάλα και πέρλες.
Θέλεις μέλι; Εγώ το έφτιαξα.
Θεέ μου! Πώς θα αφυπνιστώ για την ανυπαρξία;
Τι σημαίνει αυτό;
Να 'μαι ήρεμος; Υπομονετικός; Ταπεινός; Είμαι ο βασιλιάς της ταπεινότητας!
Πίθηκε.
Φύγε! Έχω δουλειά. Σκέφτομαι τρόπους να σε εκδικηθώ.
Ήρεμα.
Ήρθα να σε αποχαιρετήσω πριν ο Βούδας κλείσει το βουνό σου.
Τι τυχερός που είμαι!
Θύμωσες, αλλά είχες ξεφύγει.
Δεν χρειάζεται να μου το θυμίζεις. Μάλλον κακώς τα έβαλα με όλους τους θεούς.
Τα έκανα μαντάρα, έτσι;
Πίθηκε, γεννήθηκες από μια πέτρα.
Όλοι σε εγκατέλειψαν.
Οι θεοί σε μισούσαν,
ενώ εσύ ήθελες μόνο να σε αγαπούν.
Και σε αγαπούν!
Μου άλλαξες τη ζωή. Έκανα τη διαφορά. Και οι δύο την κάναμε.
Όντως είμαι η μεγαλύτερη θαυμάστριά σου.
Μάλλον ένα βοτσαλάκι όντως σήκωσε μεγάλο κύμα.
Με βοήθεια.
Ωραία.
Εγώ, βοηθός σου;
Μάλιστα. Αλληλοβοηθηθήκαμε.
Δεν το κάναμε ολομόναχοι.
Κοντάρι! Φίλε! Μου έλειψες πάρα πολύ!
Η ομάδα επανενώθηκε.
Μάλλον εδώ λέμε αντίο.
Μη φύγεις ακόμα.
Σ' ευχαριστώ για όλα.
Θα μου λείψεις, Πίθηκε.
Γράψε τον πάπυρό σου.
Θα το κάνω.
Τήρησα την υπόσχεσή μου. Έκανα άθλους.
Είμαι σίγουρη ότι ο Πίθηκος θα βγει γρήγορα.
500 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ…
Πίθηκε, δαίμονες μαίνονται στη γη. Ο Βούδας μάς έστειλε να σε ελευθερώσουμε.
Είσαι έτοιμος να ταξιδέψουμε στη Δύση;
Αφυπνίστηκα με ειρήνη στην καρδιά,
κι εσείς θέλετε να πολεμήσω;
Ναι, αλλά…
Έλα, Κοντάρι. Ο κόσμος μάς χρειάζεται.
Όχι!
-Ποιος είναι ο λατρεμένος ήρωας κουκλί; -Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
-Ποιος τους δαίμονες τρομοκρατεί; -Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Μαχητής γενναίος, ατρόμητος και δυνατός
Είναι και μεγάλος μορφονιός
Είναι ο Βασιλιάς Πίθηκος!
-Ποιος θα σε τσακώσει αν σε κυνηγά; -Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
-Ποιος τον απλό κόσμο κυβερνά; -Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Ποιος θα σκαρφαλώσει ως την κορυφή;
Και μέχρι να νικήσει, δεν θα αναπαυτεί;
Σωστά, είναι ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
-Βασιλιάς Πίθηκος! -Βασιλιάς Πίθηκος!
Ο Βασιλιάς Πίθηκος!
Δείτε πώς θα αναδυθώ
Ανοίγω τον ουρανό
Και τον κόσμο κατακτώ
Θα πλημμυρίσω όλη τη στεριά
Και τον κόσμο κατακτώ
Τον κόσμο κατακτά
Να ο Βασιλιάς Δράκος
Να κι η πλημμύρα
Όλοι θα λατρέψουν τη βροχή
-Μπένμπο -Μπάμπο
-Ζητάμε το Κοντάρι -Ο Βασιλιάς Πίθηκος το έκλεψε
Το θέλουμε
-Ο ΔΒ ξέρει -Ότι είμαστε στο σχέδιο
Βρείτε τον Πίθηκο
-Ας κάνει τον χορό της βροχής -Θα 'ναι ο τελευταίος του
Δεν θα γελάσει τελευταίος
Όλοι ξέρουν τι γυρεύουμε εδώ
Θα αστραποβροντήξει
Καρεκλοπόδαρα
Δείτε πώς θα αναδυθώ, ανοίγω τον ουρανό Και τον κόσμο κατακτώ
Θα πλημμυρίσω όλη τη στεριά
Και τον κόσμο κατακτώ
Όλη η στεριά κι όλος ο ουρανός Θα 'ναι νερό όταν τελειώσω μ' αυτό
Δείτε πώς θα αναδυθώ, ανοίγω τον ουρανό Και τον κόσμο κατακτώ
Τον κόσμο κατακτά
Πώς τα σκέφτηκα αυτά;
Εκεί που άραζα μου ήρθε μια φλασιά
-Και να! -Το 'χα μπροστά
Έφτιαξα μηχανισμό Να καλύψει τον κόσμο με νερό
Αυτός ο δράκος θα σκίσει
Ναι!
Ο ΔΒ ξέρει
Ότι είμαστε στο σχέδιο
Βρείτε τον Πίθηκο
-Ας κάνει τον χορό της βροχής -Θα 'ναι ο τελευταίος του
Δεν θα γελάσει τελευταίος
Όλοι ξέρουν τι γυρεύουμε εδώ
Θα αστραποβροντήξει
Καρεκλοπόδαρα
Δείτε πώς θα αναδυθώ, ανοίγω τον ουρανό
Και τον κόσμο κατακτώ
Θα πλημμυρίσω όλη τη στεριά
Και τον κόσμο κατακτώ
"Τα λέμε, παίδες" λέω
Σε όσους αφυδατώνουν και μισούν Και στη γη περπατούν
Τη ζωή ρημάζουν Σε μοναξιά καταδικάζουν
Με ρεζιλεύουν στους δικούς μου
Θέλω να πω
Όλοι θα πεθάνουν
Δείτε πώς θα αναδυθώ, ανοίγω τον ουρανό
Και τον κόσμο κατακτώ
Θα πλημμυρίσω όλη τη στεριά
Και τον κόσμο κατακτώ
Επί χρόνια αυτός ο δαίμονας Ετοίμαζε το πλάνο
Τώρα κάντε πίσω διότι θα το κάνω
Όλοι θα υποκλιθούν μπροστά μου όταν
Τον κόσμο κατακτήσω!
Τον κόσμο κατακτά
διανομή / επεξεργασία *OFFiCiAL
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα