Βιαστείτε, Mr. Dickens!
Πλήρωσα 50 σεντς γι αυτό!
- Έλα, Dickens! - Έλα, Charley!
Θέλουμε τον Charles!
Θέλω να δω τον Charles!
Πού είναι ο Dickens;
Αγαπητέ Forster,
πώς να σου δώσω την παραμικρή εικόνα
της υποδοχής μου εδώ στην Αμερική;
Πέντε λεπτά. Πέντε λεπτά.
Του πλήθους που ξεχύνεται μέσα έξω όλη μέρα,
των ανθρώπων που περιμένουν στους δρόμους όταν βγαίνω έξω.
Θέσεις, παρακαλώ. Θέσεις!
Γεια σου, Charley.
Των χορών, δείπνων,
ομιλιών, πάρτυ, συναθροίσεων χωρίς τέλος.
Ποτέ δεν υπήρξε βασιλιάς ή αυτοκράτορας που να χειροκροτήθηκε τόσο.
Απόψε, ζωντανά στη σκηνή...
Έτοιμος;
-ο μεγαλύτερος μάγος της εποχής... - Έτοιμος.
το μαγικό ραβδί του οποίου είναι ένα βιβλίο!
Ο Σαίξπηρ του μυθιστορήματος.
Ο συγγραφέας του λαού.
Ο μεγάλος και θαυματουργός Boz!
Κυρίες και κύριοι,
ο Mr. Charles Dickens!
Ναι, ναι, ναι, ναι!
Ευχαριστώ! Ευχαριστώ!
Κοιτάξτε, αυτός είναι στ' αλήθεια!
Αγαπητοί φίλοι! Αγαπητοί φίλοι!
Με υποδεχθήκατε στη χώρα σας, τόσο θερμά, που φοβάμαι...
Οι Αμερικάνοι είναι φιλικοί,
ειλικρινείς, φιλόξενοι,
καλοί, ολοκληρωμένοι,
με καλή καρδιά, ένθερμοι
και...γεμάτοι ενθουσιασμό.
Ανυπομονώ να γυρίσω σπίτι.
Μετάφραση: Calamity Jane
Mrs. Fisk, σας έχω πει επανειλλημένα
να μη με ενοχλείτε όταν δουλεύω.
Συγγνώμη, κύριε. Μόνο που, ο Mr. Forster είναι εδώ.
Forster. Ναι, φυσικά.
Όπως βλέπετε, Mr. Forster,
έχουμε βάλει παντού καινούργια ταπετσαρία, Γαλλικές,
καινούργιες πόρτες, καινούργιο ρόπτρο,
καινούργιες κουρτίνες για τα παράθυρα,
καινούργια ράφια στη βιβλιοθήκη, καινούργιο πολυέλαιο,
όλα φυσικά επιλεγμένα από τον Charles.
Και η σκάλα θα βαφτεί πράσινη.
- Όχι πολύ μουντό πράσινο, Signor Mazzini. - Μα, φυσικά, κατάλαβα.
Ξέρετε πώς είναι ο Charles.
-Μόνο το καλύτερο για τον Mr. Dickens. - Ναι.
Mr. Forster, αν μου επιτρέπετε,
πώς είναι τα πράγματα με την Miss Wigmore;
Θαυμάσια, Mrs. Dickens.
Βασικά, σκοπεύω να της ζητήσω
να μου χαρίσει τη μεγαλύτερη ευτυχία που μπορεί να νιώσει ο άνθρωπος.
Να με παντρευτεί.
Χαίρομαι πολύ που το ακούω.
Forster! Forster, Forster, Forster. Συγγνώμη!
Έχασα εντελώς την αίσθηση του χρόνου.
-Πάμε; - Charles.
Πρέπει να πληρώσεις τον Signor Mazzini.
Για την επένδυση του σαλονιού.
-Πόσο; -75 λίρες.
75; Από τι είναι φτιαγμένο, από χρυσάφι;
Μάρμαρο Carrara, Signor. Η καλύτερη ποιότητα.
Κανένας τζέντλεμαν δεν θα δεχόταν κάτι άλλο.
Όχι; Μάλιστα.
Θα σας πληρώσω όταν επιστρέψω, Signor Mazzini.
Καλημέρα, Mrs. Dickens.
Καλημέρα, Mr. Forster.
Πέρασε μέσα!
Αντίο, μικροί μου ξένοι!
Αντίο!
-Πείτε αντίο στον Mr. Forster, παιδιά! -Αντίο!
- Θα φωνάξω άμαξα. -Τι; Όχι, θα περπατήσουμε.
Είναι πολύ ακριβό να είσαι τζέντλεμαν.
Forster, αυτή η συνάντηση...
- Ναι! Ξέρω τη δουλειά μου. -Ωραία.
- Και τα χρήματα; -Άσε σε μένα τους εκδότες.
Ωραία.
Πιο σιγά! Γιατί βιάζεσαι;
Ο Charles Dickens.
Ο πιο ευπώλητος συγγραφέας στην ιστορία της Αγγλικής λογοτεχνίας.
Εκδώσατε τρία βιβλία του πέρυσι. Τρία!
Λοιπόν, πού είναι τα χρήματα;
Mr. Forster, όπως κι εσείς, είμαστε κι εμείς μπερδεμένοι.
-Πώς; - Martin Chuzzlewit.
Αριστούργημα στο είδος του, κι όμως...
Barnaby Rudge. Ωραίο βιβλίο. Σημαντικό θέμα.
Αλλά, δυστυχώς...
Και το ταξιδιωτικό βιβλίο, American Notes.
Ίσως πολύ σταράτο για τα ξαδέλφια μας τους Αμερικάνους.
Δεν είναι αστείο. Άκουσα ότι έκαιγαν αντίτυπα στους δρόμους.
Οι Γιάνκηδες είναι τρελλοί σαν φίδια.
Και οι 50 λίρες που παρακρατείτε το μήνα από τα δικαιώματά του;
Ποια είναι η εξήγηση γι αυτό;
Θα θυμάστε, ότι όταν ο Mr. Dickens μας πλησίασε για το γύρο της Αμερικής,
του δώσαμε ένα άτοκο δάνειο.
Με την προϋπόθεση ότι, στην απίθανη περίπτωση που τα κέρδη
δεν θα ήταν αρκετά για κάποιες πληρωμές ...
Τι; Είχε καναδυό αναποδιές. Και ποιος δεν έχει;
Ο εκδοτικός σας οίκος δεν θα υπήρχε χωρίς αυτόν τον άντρα.
Τι λέτε για μια προκαταβολή;
- Για; -Ένα καινούργιο βιβλίο.
Έχετε καινούργιο βιβλίο στο μυαλό σας;
Μάλιστα. Και βέβαια έχει.
Σε αυτή την περίπτωση, προφανώς θα το σκεφτούμε.
- Να το σκεφτείτε; -Δηλαδή, αν μας αρέσει.
- Αν; -Είμαι σίγουρος ότι θα μας αρέσει.
Κύριοι, καλή σας μέρα.
Mr. Forster, παρακαλώ, δεν είχαμε την πρόθεση να προσβάλουμε κανέναν.
Τώρα είναι σε φόρμα.
Θα του δώσω μια μέρα να ηρεμήσει.
Και μετά... Είναι πολύ αμήχανο.
Εκείνος ήρθε εδώ την περασμένη εβδομάδα,
με κάποια δυσκολία.
Πάλι.
Όχι, δεν είναι δυνατόν. Βρίσκεται στην εξοχή.
Κάτω από αυστηρές οδηγίες να παραμείνει εκεί.
Τι είναι αυτή τη φορά;
"Χρειάζομαι αμέσως χρήματα, αλλιώς θα υπάρξουν μοιραίες συνέπειες,
Σας εκλιπαρώ να κάνετε το αναγκαίο.."
Προσφέρει τα αυτόγραφα του Mr. Dickens προς πώληση στις εφημερίδες.
- Πόσα του δώσατε; -45, συνολικά.
45;
Θα τα πληρώσω όλα.
Αλλά ούτε λέξη στον Charles, ακούσατε;
"Ποιο είναι το μυστικό;" λένε.
Δεν υπάρχει μυστικό. Κάθομαι...
- Charles. Τι κάνεις εδώ; - Κρύβομαι από τον Thackeray.
Θα θέλει σίγουρα να με συλληπηθεί για τις κριτικές του Chuzzlewit,
τις οποίες θα ξέρει απέξω.
Έλα τώρα.
Θέλω κάτι να φάω. Πού είναι ο Robertson;
Γιατί ερχόμαστε εδώ;
Το σέρβις είναι απαίσιο, το φαγητό δεν τρώγεται. Οι τιμές ανεβαίνουν συνέχεια.
Είναι γεμάτο...
Τζέντλεμεν.
Δεν είσαι ο Robertson.
Ονομάζομαι Marley, κύριε
- Marley; Marley με "E"; - Μάλιστα, κύριε.
Μην ανησυχείς. Κάνει συλλογή από ονόματα.
Θα πάρουμε μερικά στρείδια και μια μπουκάλα σαμπάνια.
Πολύ καλά, κύριε.
- Σαμπάνια; -Γιορτάζουμε.
- Γιορτάζουμε; - Χαίρετε, Thackeray.
- Πώς είστε; - Υποφερτά.
Ευχαριστώ.
Charles, πρέπει να πω ότι ανακουφίστηκα που σε είδα να κυκλοφορείς.
Ανακουφίστηκες;
Ξέρεις, μετά αυτά τα άθλια πράγματα που έγραψαν για τοChuzzlewit.
Δεν θα τα πω καν κριτικές.
-Δεν πειράζει. Δεν τα διαβάζω ποτέ. -Πολύ σωστά.
Είναι σκανδαλώδες τι επιτρέπεται να γράφεται σήμερα.
Συνέχισε. Τι είπαν;
"Βαρετό, αδιάφορο και ακαλαίσθητο.
Ούτε ένας χαρακτήρας δεν προκαλεί τη συμπάθεια του αναγνώστη."
Εμένα βέβαια δεν μου φάνηκε ακαλαίσθητο.
Κοιτάξτε, να ο Macready.
Ο καημένος. Ο Macbeth του κατακρεουργήθηκε στους Times.
Πρέπει να πάω να τον συλληπηθώ.
Βαρέθηκα το Λονδίνο.
Είναι πυκνοκατοικημένο, υπερτιμημένο...
- Αγαπάς αυτή την πόλη. -Δεν είναι μέρος για κάποιον χωρίς λεφτά.
Για να μην αναφέρω την ομίχλη.
Μα είναι η έμπνευσή σου, η μαγική λάμπα σου.
Σου λέω, Forster, η λάμπα μου έχει σβήσει.
Μου τέλειωσαν οι ιδέες.
Νιώθω γέρος.
Γέρος; Είσαι κουταβάκι.
Eίσαι εξουθενωμένος, αυτό είναι όλο. Πάρα πολλές ομιλίες.
Έχω άλλη μια αύριο για το Καταφύγιο Παιδιών.
Πρέπει να μάθεις να λες όχι.
Πώς μπορώ να πω όχι, αν μπορώ να είμαι χρήσιμος;
Θα πρέπει, τώρα που θα σκέφτεσαι την νέα σου προμήθεια.
Forster, μόλις σου είπα ότι... Συγγνώμη. Νέα προμήθεια;
Eίναι από τους Chapman and Hall, για το νέο σου βιβλίο.
Τους είπα ότι θα έχεις το πρώτο κεφάλαιο μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Σου αρέσουν οι προθεσμίες.
- Σε πειράζει να μου πεις περί τίνος πρόκειται; -Αυτό θα το αφήσω σε σένα.
Και την παραμονή των Χριστουγέννων, λένε,
οι λόφοι με τις νεράιδες ανοίγουν διάπλατα
και τα πνεύματα της φωτιάς ξεχύνονται μέσα στη νύχτα.
Και μετά, ο Κύριος των Νεκρών
οδηγεί όλα τα πνεύματα σε ένα ξέφρενο κυνήγι.
Και τους φωνάζει...
- Έχουμε καινούργια υπηρέτρια; -Ορίστε;
Ναι. Την Tara.
Είναι Ιρλανδή. Ο Charley τη λατρεύει.
Τι κάνεις;
- Ήταν ελάχιστο. -Είχε ακόμη μια ώρα.
- Ειλικρινά, Charles. - Αν συνεχίσεις έτσι, θα πάμε στο φτωχοκομείο.
- Είσαι αστείος. -Δεν αστειεύομαι.
Charles!
Δίνεις χρήματα σε κάθε φτωχό στο δρόμο.
Επιμένεις να πάμε σε μεγαλύτερο σπίτι, και παραγγέλνεις καινούργια πράγματα,
και μετά παραπονιέσαι για ένα καινούργιο κερί.
Το χρέος είναι ένα τέρας, Kate. Αν δεν προσέχεις, μπορεί να σε καταβροχθίσει.
Έχουμε πρόβλημα;
Όχι, και βέβαια όχι.
Τότε;
Τίποτα.
Απλά βαρέθηκα να προσπαθώ να γράφω για να βγάζω το ψωμί μου.
-Έπρεπε να γίνω δημοσιογράφος. -Μισείς τον Τύπο.
-Ή δικηγόρος. - "Ο νόμος είναι μια αηδία."
Νομίζω ότι εσύ το έγραψες αυτό.
Κομμωτής, τότε, στη στοά Burlington.
Ξέρεις τι θα ήθελα να γίνω εγώ;
Εξερευνήτρια,
να οδηγώ ένα κανώ στα δάση του Καναδά
φορώντας δερμάτινη βερμούδα,
ολομόναχη.
Να μην έχω να αλλάζω πάνες.
Παρεμπιπτόντως, καλέ μου,
είδα το γιατρό σήμερα.
Όχι άλλος ένας... μικρός ξένος.
Χάρηκες;
Μα φυσικά.
-Eίναι θαυμάσιο. -Ναι.
Είμαι ένας νεκρομάντης.
Ιδού.
Και τώρα...
Charley.
Charley, όλα είναι εντάξει.
Εγώ είμαι εδώ.
Δεσποινίς Πειράζω-τις-Κότες!
Δεσποινίς Πειράζω-τις-Κότες, τι συνέβη στο φόρεμά σας;
Μοιάζετε σαν να περάσατε από κυκλώνα.
Πολύ καλύτερα.
Κύριε Δεκανέα-του-Μπόουλινγκ. Σηκωθείτε, κύριε!
Κουτί του Διαβόλου.
Θα μου κάνετε την τιμή;
Ωραία.
Snodgering Blee. Επιτέλους συναντιόμαστε.
Τι είναι αυτό;
Ξέχασες να πλυθείς πίσω απ' τ' αυτιά.
Τώρα, εσύ πρέπει να είσαι... Μη...μη μου πείτε.
- Ποια είναι; - Η Tara.
Η Tara. Φυσικά.
Βλέπω ότι έχεις μια κατάκτηση.
Ποια ήταν αυτή η θαυμάσια ιστορία που άκουσα να διηγείσαι
για λόφους με νεράιδες και πνεύματα της φωτιάς;
Ένα παραμύθι που μας έλεγε η γιαγιά μου, στην Ιρλανδία.
Έλεγε ότι την παραμονή των Χριστουγέννων
τα πέπλα μεταξύ αυτού και του άλλου κόσμου λεπταίνουν,
και τότε τα πνεύματα τα διασχίζουν και περπατούν μεταξύ μας.
Αλήθεια αυτό κάνουν;
Παραμονή Χριστουγέννων.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που ήρθατε.
- Πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία. -Σας ευχαριστώ πολύ.
- Το καπέλο σας, κύριε. -Ευχαριστώ.
Mr. Dickens, είναι τιμή μου που σας γνωρίζω.
- Λατρεύουμε τα βιβλιά σας. -Δεν τα λατρεύουμε.
-Εγώ τα λατρεύω. - Ανοησίες. Σου αρέσει απλά να κλαις.
Τι δεν σας αρέσει συγκεκριμένα στα βιβλία μου;
Κλεφτρόνια, πόρνες, ζητιάνοι.
Αυτά τα άτομα δεν έχουν θέση στα βιβλία.
"Αυτοί οι άνθρωποι"; Εννοείτε, οι φτωχοί;
Κοιτάξτε, Mr. Dickens. Είμαι ένας αυτοδημιούργητος άντρας.
Έκανα τα πάντα μόνος μου.
Δεν ζήτησα ποτέ από κανέναν τίποτε που δεν ήθελα να πληρώσω.
- Αλήθεια; Καμμία βοήθεια; -Καμμία.
Ο μπαμπάς μας έδωσε έναν πολύ μικρό εργοστάσιο βαμβακιού όταν παντρευτήκαμε.
Τι προτείνετε να κάνουμε με "αυτούς τους ανθρώπους";
Δεν υπάρχουν πτωχοκομεία;
Ξέρετε πόσοι άνθρωποι θα προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να πάνε εκεί;
Τότε καλύτερα να το κάνουν
και να μειώσουν τον πλεονάζοντα πληθυσμό.
Θέλετε να αγοράσετε, κύριε; Δουλεύουν σκληρά.
Χωράνε σε όλες τις καμινάδες.
Παλιο...
Γρήγορα! Πάμε! Εδώ μέσα!
Εδώ κάτω, τώρα!
-Ελάτε! -Όχι!
Σηκώνω τα μάτια μου προς τους λόφους
από όπου θα έρθει η βοήθειά μου.
Η βοήθειά μου θα έρθει από τον Κύριο,
που έκανε τον παράδεισο και τη γη...
Καλά, καλά. Δεν σε πληρώνω με την ώρα. Πήγαινε στο τέλος.
Δώσε του, Κύριε, ανάπαυση αιώνια. Το άσβεστο φως να τον φωτίζει.
- Αμήν. Αμήν. -Αμήν.
Δεν είναι κρίμα;
Τόσα λεφτά και δεν ήρθε κανείς να τον κλάψει εκτός από τον Γεροδιάβολο.
- Ποιος είναι αυτός; -Ο συνεταίρος του.
Ο πιο κακός κοπρίτης, λένε.
Τρίχες.
"Τρίχες."
"Δεν υπάρχουν πτωχοκομεία;
Τότε καλύτερα να το κάνουν
και να μειώσουν τον πλεονάζοντα πληθυσμό."
"Γεροδιάβολος. Τόσα λεφτά. Κρίμα."
Καλό βράδυ, κύριε.
Ναι, είναι, Mrs. Fisk.
- Charles; -Τρίχες! Τρίχες!
Τρίχες!
Είναι για έναν επιχειρηματία. Ή εργοστασιάρχη.Ένα σπαγγοραμμένο.
Ο συνεταίρος του πεθαίνει. Δεν χύνει δάκρυ. Σκέφτεται μόνο τα λεφτά.
Και την παραμονή των Χριστουγέννων...
Την παραμονή των Χριστουγέννων, συναντάει κάτι...
υπερφυσικά πλάσματα, ή πνεύματα, μάλλον,
που κατά τη διάρκεια της μιας νύχτας
του δείχνουν τι μίζερος, σιχαμένος, και εγωιστής βάτραχος είναι.
Είναι ένα μικρό βιβλίο. Μικρό και σκληρό.
Ένα χτύπημα στην καρδιά
αυτής της ψωνισμένης, ικανοποιημένης ηλικίας.
Είναι κωμωδία.
Έξοχα.
- Έχει τίτλο; -Ναι.
Τρίχες: Το μοιρολόι ενός σπαγγοραμμένου.
Χριστουγεννιάτικη ιστορία φαντασμάτων... Χριστουγεννιάτικο τραγούδι...
Χριστουγεννιάτικη μπαλάντα. Κάτι τέτοιο.
Ενδιαφέρον. Μόνο μια ερώτηση.
Γιατί τα Χριστούγεννα;
- Γιατί όχι; -Τα γιορτάζει κανείς πια;
Εκτός από τον υπάλληλό μας, που δεν χάνει ποτέ την ευκαιρία
να πάρει μια μέρα άδεια... μετ' αποδοχών.
Βασικά την ευκαιρία να κλέψει λεφτά κάθε 25 Δεκεμβρίου.
Αυτό που λέμε, Mr. Dickens, είναι,
ότι δεν υπάρχει και μεγάλη αγορά για Χριστουγεννιάτικα βιβλία, σωστά;
Είναι Χριστουγεννιάτικο, γιατί τα Χριστούγεννα είναι, ή θάπρεπε να είναι, η εποχή του χρόνου
που άντρες και γυναίκες ανοίγουν τις κλειστές καρδιές τους
και βλέπουν τους κατώτερούς τους, σαν συνταξιδιώτες στον τάφο,
και όχι σαν άλλη φυλή πλασμάτων.
Είμαστε ήδη στα μέσα Οκτωβρίου.
Ακόμα κι αν το είχατε ήδη γράψει, δεν θα προλαβαίναμε να το εικονογραφήσουμε,
να το τυπώσουμε, να το δέσουμε και να το διαμοιράσουμε
σε μόλις έξι εβδομάδες.
Σας ευχαριστώ για τη γνώμη σας.
Mr. Dickens!
Φολιδωτά όρνεα. Ληστές, καθάρματα...
- Μα, Charles... - Θα το κάνω μόνος μου.
- Τι; -Θα το πληρώσω μόνος μου...όλο.
Εικονογράφηση, τα πάντα. Θα το διαμοιράσω μόνος μου.
Μα, Charles, αυτό είναι τρέλλα. Σκέψου τα οικονομικά σου.
Έλα. Πάμε πίσω. Θα επαναδιαπραγματευτούμε.
Δεν είναι ντροπή. Είναι η δουλειά.
Γιατί να τα πετάξεις όλα, για μια μικρή γιορτή;
Όχι, ποτέ δεν ένιωσα τόσο καλά με κάτι άλλο στη ζωή μου, John.
Μπορείς να με βοηθήσεις ή όχι, όπως επιθυμείς.
- Πού πας; -Να βρω κεφάλαιο.
Ένα πράγμα που έμαθα από τον πατέρα μου είναι...
ο κόσμος θα πιστέψει τα πάντα, αν είσαι ντυμένος κατάλληλα.
Mr. Trabb! Τις καλύτερες γραβάτες σας!
Τίποτα δεν συγκρίνεται με τον αέρα της μητροπόλεως
για να κοκκινήσουν τα μάγουλα, έτσι δεν είναι, μητέρα;
Ορίστε, κύριε. Η καλύτερη ποιότητα.
Και κοιτάξτε μέσα.
Υπογεγραμμένο από τον συγγραφέα.
"Στον μπαμπά. Με αγάπη, Charles."
Πέντε πένες.
Γεια σου, γερο- σκύλε.
Ίσως μπορούμε να κάνουμε μια συμφωνία.
-Γεια σου. -Είναι καλός με τα παιδιά;
Υπερβολικό;
Mr. Dickens και Mr. Forster.
Πώς είστε;
Πολύ καλά, ευχαριστούμε, Mr. Haddock.
Mittens.
Είσαι κακό παιδί.
Τώρα, πώς μπορώ να σας εξυπηρετήσω;
Κύριε, πρόκειται για το δάνειο.
Ήθελα κάτι να σας πω. Τι ήταν;
Ήταν μάλλον καλά νέα, αν θυμάμαι καλά.
Τι...
Μπισκότο;
Ευχαριστώ.
Ναι.
Τώρα, τι ήθελα...
Είπατε κάτι για καλά νέα;
Πιθανώς για τη μήνυση;
Τη μήνυση.
Ναι, την παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων.
Oliver Twisted. "Όπως ξαναδιατυπώνεται από το πρωτότυπο."
Ναι! Εδώ το έχω.
Ναι.
Όντως καλά νέα. Κερδίσαμε.
Το πρόστιμο ήταν £2,200.
2,200!
Τα κακά νέα είναι, ότι οι κατηγορούμενοι δεν έχουν χρήματα.
Πτώχευση.
Απογοητευτικό, το ξέρω.
Αλλά θα τους συλλάβουμε, και θα τους ρίξουμε στη φυλακή.
Όχι. Όχι, όχι.
Όχι;
Όπως επιθυμείτε.
Εν τω μεταξύ,
αν έχετε την καλοσύνη...
εδώ είναι η αμοιβή μου.
Δεν υπάρχει βιασύνη. Την άλλη εβδομάδα θα είναι μια χαρά.
Να σας πω. Γιατί δεν το μεταθέτουμε μέχρι τον...Ιανουάριο;
Και ίσως μπορούσατε να προσθέσετε λίγο ακόμα.
Θα δείτε ότι αξίζει τον κόπο.
Κι άλλο;
Θέλετε να δανειστείτε κι άλλα;
Όχι πολύ περισσότερα. Μόνο...
£300... μέχρι τον Ιανουάριο.
Νομίζω ότι μπορούμε να αυξήσουμε το δάνειό σας
στο 25%;
Θεέ μου!
Σας ευχαριστώ.
Charles. Charles.
-Είσαι καλά; - Ναι.
Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα.
Τώρα βρες μου έναν εικονογράφο.
Ήταν ένας σφιχτοχέρης,
γερο...διάβολος.
Τζαμπατζής.
Ήταν ένας...
άπληστος, αμαρτωλός γέρος.
Όνομα!
Screwpull! Scrabbly.
Όνομα!
Πήγαινε, δεν δαγκώνει.
Screwpull.
Scrimple!
Τι κάνεις εδώ;
Ήρθα να φροντίσω τη φωτιά, κύριε.
Δεν πρέπει να με διακόπτετε σε καμμία περίπτωση! Ακούς;
Συγγνώμη, κύριε. Δεν θα ξανασυμβεί.
Περίμενε. Τι είναι αυτό στην τσέπη σου;
Ο Varney το Βαμπίρ, ή Η Πανδαισία του Αίματος.
Μην το πείτε στην Mrs. Fisk, παρακαλώ. Θα νομίζει ότι λουφάρω.
- Πού έμαθες να διαβάζεις; -Με έμαθε η μητέρα μου.
Αλλά μετά πέθανε
κι έπρεπε να πάω στο Grubber.
Στο πτωχοκομείο;
-Είναι καλό; -Ναι, κύριε. Συναρπαστικό.
Λοιπόν, θα σου κάνω μια προσφορά.
το Varney το Βαμπίρ για...
Πού είναι;
τον Αλλαντίν και το Μαγικό Λυχνάρι.
Παναγιά μου.
Διάβασέ το και πες μου τη γνώμη σου.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Ποιος είναι ο Scrimple;
Ο Scrimple;
Όταν μπήκα, λέγατε...
Απλά ένα όνομα στην ιστορία που πλάθω.
Βρες το σωστό όνομα, και αν είσαι τυχερός, θα εμφανιστεί και ο χαρακτήρας.
Δεν είναι εδώ ακόμα.
Scrantish;
Scrarmer.
Έλα.
Scrunge.
Άντε!
Έλα, αμαρτωλέ!
Scrooge!
Κλείσε το παράθυρο! Νομίζεις ότι είμαι φτιαγμένος από λεφτά;
Mr. Scrooge.
- Πόσο χαίρομαι που σας γνωρίζω, κύριε. -Λυπάμαι που δεν μπορώ να πω το ίδιο.
Ελάτε, μην είστε απόμακρος. Πρέπει να είμαστε φίλοι.
Δεν έχω φίλους. Δεν τους χρειάζομαι.
Φυσικά.
- Ξέρω. Ας παίξουμε ένα παιχνίδι. -Δεν μου αρέσουν τα παιχνίδια.
Κάντε μου τη χάρη.
Τι σκέφτεστε όταν λέω τη λέξη... "σκοτάδι";
Φθηνό.
- Αγάπη. -Απατεωνιά.
- Χρήματα. -Ασφάλεια.
- Παιδιά. -Άχρηστα.
- Πτωχοκομείο. -Χρήσιμο.
Χριστούγεννα.
Χριστούγεννα;
Ακριβώς.
Βοήθεια! Βοήθεια! Πάρτε το από δω!
Πάρτε το!
Τι τρέχει;
Πάρτε το από δω, το βρωμερό πλάσμα.
Έλα, Grip, παλιόφιλε. Πίσω στο κλουβί.
-Πατέρα; -Charles.
- Καλημέρα. -Τι κάνεις εδώ;
Ήμαστε στη γειτονιά
και σκεφτήκαμε να περάσουμε να φέρουμε ένα δώρο για τα παιδιά.
Τον λένε Grip. Και μιλάει!
- Μπορούμε να τον κρατήσουμε; -Γεια σου, κοπελιά.
Είναι κακοτυχία, ένα πουλί στο σπίτι. Σημαίνει θάνατο.
- Γεια σου! - Πατέρα, έλα μέσα.
Φυσικά.
Charles; Charles;
Τι κάνεις πίσω στο Λονδίνο;
Αγαπητέ μου Charles.
Δεν θα σου κρύψω, ότι δεν είναι αυτή η υποδοχή
που έπρεπε να λάβει ένας αγαπημένος πατέρας...
Υποτίθεται ότι είσαι στο Devon.
Εξορία!
Δείξε οίκτο, και πες "θάνατο,"
γιατί η εξορία φαίνεται να έχει περισσότερο τρόμο.
Πατέρα, είχαμε μια συμφωνία.
Σου αγόρασα σπίτι.
Σου έδωσα χαρτζηλίκι.
Για τα οποία είμαι πολύ ευγνώμων.
Εγώ είμαι ευτυχισμένος όπως και νάναι ο καιρός.
Αλλά η μητέρα σου είναι πιο ευαίσθητη.
Charles, και μόνο η θέα των αγελάδων,
της προξενεί σωματικό πόνο.
Πατέρα.
Και έχω να κάνω έρευνα στη Βιβλιοθήκη του Λονδίνου.
- Έρευνα; -Ναι.
Ναι.
Ο Spectator μου παρήγγειλε
να γράψω ένα άρθρο για τον Νόμο Περί Καταστατικού των Τραπεζών.
Ο εκδότης εντυπωσιάστηκε πολύ
με τα άρθρα μου για την ασφάλεια στη θάλασσα.
Πολύ καλό, πατέρα. Ελπίζω ότι εσείς και η μητέρα θα μείνετε μαζί μας.
Τα παιδιά κι εγώ θα απολαύσουμε την παρέα σας τα βράδυα.
Ο Spectator. Αυτό είναι...
Πολύ εντυπωσιακό.
Ευχαριστώ, αγαπητό μου παιδί.
Παρεμπιπτόντως,
Μήπως θα μπορούσες να μου δανείσεις 10 λίρες;
Αυτός ο παλιάνθρωπος μου πήρε και την τελευταία δεκάρα για το κλουβί.
Ήταν το πουλί, κύριε. Πέταξε στον επάνω όροφο.
Θα φροντίσω να καθαριστούν όλα.
Παρακαλώ, μπορούμε να τον κρατήσουμε;
Έλα, Walter.
"Δεν είναι αυτή η υποδοχή που ένας αγαπημένος πατέρας..."
Τρίχες!
- Ποιο; -Τα Χριστούγεννα.
Τι έχουν τα Χριστούγεννα;
Δεν είναι παρά μια δικαιολογία
για να βάζει κανείς χέρι στην τσέπη κάποιου κάθε 25η Δεκεμβρίου;
Ναι. Συνέχισε.
Μια εποχή για να πληρώνεις λογαριασμούς χωρίς χρήματα.
Μια εποχή για να γίνεσαι 1 χρόνο μεγαλύτερος και ούτε λεπτό πλουσιότερος.
Αν γινόταν το δικό μου,
κάθε ανόητος που τριγυρνάει λέγοντας "Καλά Χριστούγεννα"
θάπρεπε να βράζεται στην πουτίγκα του
και να θάβεται με ένα κλαδί γκυ μπηγμένο στην καρδιά του.
Mr. Scrooge, εσείς κι εγώ θα κάνουμε υπέροχα πράγματα.
Αλλά ήταν σφιχτοχέρης ο Scrooge.
Πιεστικός, επίμονος,
άρπαγας, μίζερος,
άπληστος γερο- διάβολος.
Charles;
Δύσκολα στη δουλειά;
Σε τι μπορώ να σε βοηθήσω, πατέρα;
Αναρωτιόμουν αν μπορούμε να έχουμε ένα επιπλέον κερί στο δωμάτιό μας.
Φυσικά.
Πούρα. Ναι.
Πρέπει να ομολογήσω,
ότι έχω αποκτήσει την ανεξέλεγκτη συνήθεια να καπνίζω όσο γράφω.
Τρομερή συνήθεια, το ξέρω, αλλά...
Ναι.
Ευχαριστώ.
Πάει καλά;
Να μη σε καθυστερώ.
Μην το κάνεις αυτό. Μη.
Γιατί όχι;
Πολύ αργά.
Ποιος είναι;
Bunsby;
Clennam;
Heep; Hexam;
- Σταμάτα, σταμάτα! - Magwitch;
Όχι.
Marley.
Εσύ είσαι, Jacob;
- Τον ξέρεις; -Ο συνεταίρος μου.
Την τελευταία φορά που τον είδα ήταν νεκρός σαν καρφί στην πόρτα.
Τι κάνεις, Jacob;
Δουλειές, δουλειές.
Η ανθρωπότητα ήταν η δουλειά μου.
Το κοινό καλό ήταν η δουλειά μου.
Φιλανθρωπία...
οίκτος...
ανεκτικότητα και καλοσύνη
όλα ήταν δουλειά μου.
Ποτέ δεν έδινε μια απλή απάντηση.
Κι όμως δεν εξάσκησα κανένα απ' αυτά!
Πέρασε.
Πέρασε, σε παρακαλώ.
Έχεις αλυσίδες. Γιατί;
Φοράω την αλυσίδα που κατασκεύασα εν ζωή.
Την έφτιαξα...
κομμάτι κομμάτι,
μέτρο μέτρο.
Και με τη θέλησή μου, την τύλιξα γύρω μου.
Με τη θέλησή μου,
τη φόρεσα.
Ξέρεις το βάρος και το μήκος της αλυσίδας που φοράς εσύ;
Εννοείς εκείνον, φυσικά.
Εσένα, Charley.
Οι αλυσίδες σου, τριγύρω σου.
Του παρελθόντος και του παρόντος...
και αυτών που έπονται.
Ζήτω σε σένα, ανάλαφρη γαλοπούλα,
της οποίας οι θεσπέσιες μυρωδιές
αρωματίζουν τώρα τον περιβάλλοντα αέρα.
Και κάνε αυτή τη μέρα να είναι αρωματισμένη
με την αγάπη που τρέφουμε ο ένας για τον άλλον.
Και ας μας ευλογήσει ο Θεός, όλους.
Όλους.
Mr. John Dickens.
Συλλαμβάνεστε για χρέος 42 λιρών
-Πατέρα! - Charley.
Πατέρα, πες τους να σταματήσουν!
Πάρτε όλα όσα γυαλίζουν, παιδιά.
Είναι εντάξει, Charley.
- Πες τους να σταματήσουν, πατέρα! -Είναι εντάξει.
Σε παρακαλώ, Charley, μην ανησυχείς.
Τι λες για τον Leech για την εικονογράφηση;
Τον Leech; Είναι μυγιάγγιχτος αυτός.
-Και δεν είναι ο φθηνότερος. -Δεν θέλω τον φθηνότερο.
Charles, για όνομα του Θεού, πιο σιγά. Πηγαίνεις με μεγάλη ταχύτητα.
Δεν θέλω τον φθηνότερο. Θέλω τον καλύτερο.
- Πάει καλά λοιπόν; -Ποιο;
- Το βιβλίο. -Είναι το καλύτερο που έχω γράψει ποτέ.
-Τι, δηλαδή... - Έχω κάνει 11 σελίδες.
-11; -Αν δεν είχα συνεχείς διακοπές.
Μένει ο πατέρας μου μαζί μας. Ήρθε στην χειρότερη στιγμή.
Miss Wigmore.
Έλα.
Πάμε.
Ποια ήταν αυτή;
-Η Charlotte. -Ποια;
Η αρραβωνιαστικιά μου. Στο είπα.
Αρραβωνιαστικιά;
- Δεν είναι πολύ πρώτη; -Όντως, αξιαγάπητη.
Αξιαγάπητη;
Φίλε, είναι ένας άγγελος, μια συλφίς.
Είναι μια θεά σε...
Τι τρέχει;
Με τη Charlotte έχουμε χωρίσει τους δρόμους μας.
- Μα είπες ότι είστε αρραβωνιασμένοι. -Ήμαστε.
Όμως ο πατέρας της δεν ήθελε η κόρη του να παντρευτεί το γιο ενός χασάπη.
Πάρε.
Ίσως είναι για καλύτερα.
Η παντρειά δεν είναι για όλους, γέρο μου.
Ναι, ναι, αναμφίβολα.
Λοιπόν...τον Leech.
Αυτό είναι.
4 ξύλινες κοπές, 4 γκραβούρες.
Το εξώφυλλο κόκκινο. Ζωγραφισμένο στο χέρι.
Ο τίτλος σε ρουστίκ, παλιά γραφή.
Τα χαρτιά στο τέλος να είναι πράσινα και οι 3 άκρες να είναι επίχρυσες.
Επίχρυσες; Θα σου κοστίσει.
Πρέπει να είναι εξαιρετικό. Γι αυτό ήρθαμε σε σας.
Θα πρέπει να πουλήσετε όλα τα αντίτυπα για να πάρετε πίσω τα λεφτά σας.
Αυτή είναι η πρόθεσή μου.
Φέρατε το χειρόγραφο;
Θα έχω κάτι για σας σε μια βδομάδα.
Μια βδομάδα;
Τότε μένουν 4 βδομάδες για όλη την εικονογράφηση
και να πάει στο τυπογραφείο εγκαίρως για τα Χριστούγεννα.
-Μπορείτε να το κάνετε; - Mr. Dickens, δεν είμαι υπάλληλος.
Είμαι καλλιτέχνης.
Αυτό που μου ζητάτε είναι αδύνατον.
Αδύνατον για ένα συνηθισμένο άνθρωπο.
Αλλά εσείς δεν είστε συνηθισμένος, Mr. Leech.
Είστε ιδιοφυία.
50 λίρες.
Προκαταβολικά.
Συν επιπλέον για τις πλακέτες.
Έγινε. Σας ευχαριστώ, Mr. Leech.
Κοίτα, Charles, δεν θέλω να φέρω την καταστροφή,
αλλά πριν δώσουμε χρήματα για την εικονογράφηση,
πρέπει να σκεφτούμε τι θα συμβεί, αν δεν τελειώσεις εγκαίρως.
Θα τελειώσω εγκαίρως.
Μάλιστα.
Mr. Dickens. Έφτιαξα τον πολυέλαιο. Βλέπετε;
Ναι, ωραία. Ευχαριστώ, Signor Mazzini.
Κανένα πρόβλημα.
Μόνο 12 γκινέες επιπλέον.
Πίστευα ότι ο πατέρας μου ήταν στην βιβλιοθήκη του Λονδίνου.
Η αδελφή σας είναι εδώ, κύριε. Ήρθε από το Manchester με το αγοράκι της.
- Αγαπητή μου αδελφή! - Charley.
Henry, τι κάνεις;
Πολύ καλά, δόξα τω Θεώ.
Αυτός δεν μπορεί να είναι ο νεαρός Henry. Δυσκολεύτηκα να σε αναγνωρίσω.
-Πόσων ετών είσαι τώρα; -Εννέα, κύριε.
Εννέα; Μου τελειώνουν τα δάχτυλα.
Με συγχωρείτε, κύριε.
Τα παιδιά παίρνουν το τσάι τους στην τραπεζαρία.
Πάμε τότε, νεαρέ.
Πρόσεχε το κεφάλι σου.
Πάει η καρδιά μου.
Τι είπε ο γιατρός;
Λέει να περιμένουμε.
Δεν αφήνεις να σε βοηθήσουμε εμείς;
- Θα τα καταφέρουμε. - Μέχρι να βρει ο Henry νέα δουλειά.
Κάτι θα προκύψει. Είμαι σίγουρη.
Ακούγεσαι ακριβώς σαν τον πατέρα.
Πώς είναι ο γέρος ανήθικος;
"Το πρωί είχα 25 σελίνια στο χέρι μου. Και τώρα, κοιτάξτε το κενό".
Δεν το κάνει επίτηδες.
Δεν μου αρκεί. Τριγυρίζει σαν φελλός στην επιφάνεια της ζωής.
- Ούτε σκέψη για το μέλλον. -Charley.
Δεν μπορείς να το αφήσεις;
Γυρίστε τον τροχό! Έλα εδώ, Walter.
- Γυρίστε τον τροχό! - Κανείς δεν είναι άχρηστος σε αυτό τον κόσμο...
Που ελαφρύνει το βάρος του άλλου. Ξέρω.
Παρόλα τα λάθη του, δεν θα βρεις πιο καλοσυνάτο άνθρωπο.
Πόσον καιρό μεγαλώνει για να γίνει τέτοιος.
Πάμε! Βίρα τις άγκυρες!
Γιατί είσαι εδώ;
Καλύτερα να έρθεις να δεις ποιος ήρθε.
Charles;
Μια βαρυστομαχιά. Κοιμήσου.
Πες του ποιος είσαι.
Είμαι το Φάντασμα των Περσινών Χριστουγέννων.
Ακολούθησε.
Δεν νομίζω.
-Γιατί όχι; -Να σκαλίζω τα παλιά; Ποιος ο λόγος;
Ίσως μάθεις κάτι.
Ξέρω ήδη όλα όσα πρέπει να ξέρω.
-Γιατί δεν παίρνεις αυτόν; -Εμένα;
- Ναι, αφού θέλεις τόσο. -Δεν αφορά εμένα!
Εσύ δεν είσαι ο συγγραφέας;
Ακολούθησε.
Μην κλαις. Θα γυρίσουμε όταν ξεπληρωθεί το χρέος.
- Γιατί να μη μείνω μαζί σας; -Είσαι μεγάλο παιδί, Charley.
Τώρα μπορείς να κερδίσεις το ψωμί σου.
Θα δεις. Θα είναι μια περιπέτεια.
Ούτε που θα μας σκέφτεσαι.
Ώρα να πηγαίνουμε!
Τώρα, κύριε, αρκετά.
Κρατήσου στο ύψος σου.
Αίμα από σίδερο, καρδιά από πάγο.
Και να θυμάσαι!
Είσαι ο γιος του John Dickens!
Ένας τζέντλεμαν!
Να τους το πεις αυτό!
Άντε, λοιπόν!
Αίμα από σίδερο,
καρδιά από πάγο.
-Καλημέρα. -Τι;
Στριφογύριζες όλη νύχτα, ξέρεις.
Ναι. Εφιάλτες.
Τι έβλεπες;
Δεν ξέρω. Σκιές.
Λίγος ήλιος θα σε γιατρέψει.
Τώρα, αστυνόμε,
να ρωτήσουμε τον Mr. Punch, πού πήγε ο μπαμπάς του μωρού;
Στοιχηματίζω ότι ξέρει.
-Πού πήγε ο μπαμπάς του μωρού; -Πού πήγε, Mr. Punch;
Ο μπαμπάς είναι στη φυλακή!
Στη φυλακή;
Έλα, χάνουμε χρόνο. Πάμε να πιάσουμε δουλειά.
Δουλεύω.
-Εδώ; -Ναι. Μαζεύω έμπνευση.
Μαζεύεις τι;
- Τι βλέπεις γύρω σου; -Μια αγορά, ανόητε.
Τι άλλο;
Ζεστές πίττες! Πίττες από χέλι, μοσχάρι ή πρόβατο!
-Αγοραστές και πωλητές. -Τι άλλο;
Ποτέ μη λες 'πέθανε'. Ρίξτε μια ματιά, κύριε.
Κλέφτες και κακοποιούς.
Πολύ ενδιαφέρων φόνος, κύριοι!
Ανοίξτε το δρόμο! Ανοίξτε το δρόμο, παιδιά!
Mr. Fezziwig!
Η ζωή, Mr. Scrooge.
Εδώ είναι Λονδίνο. Το μεγαλύτερο θέατρο στον κόσμο.
-Είναι όλα εδώ. -Τρίχες!
Είμαι άνθρωπος των γεγονότων, των υπολογισμών.
Πραγματικότητα, όχι φαντασία.
Τι στο καλό είναι αυτό;
Ορίστε, κύριε.
- Πρέπει να φύγω. -Για πού;
Ώρα για γράψιμο.
- Έλα μαζί. -Καληνύχτα, παιδιά!
Αντίο!
Φαίνεται ότι ο Charles δεν θα είναι μαζί μας. Πάλι.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε.
Τα πάρτυ.
Κρατούσαμε τις ώρες.
Χοροί, δείπνα, σαμπάνια.
Πρώτης τάξεως καπόνι, Mrs. Fisk.
Ευχαριστώ, κύριε. Θα το πω στη μαγείρισσα.
Και οι καρέκλες είχαν γυριστά πόδια,
με πράσινα μαξιλάρια, για να είναι ασορτί με τις κουρτίνες.
Τι ήταν αυτή η ιστορία, μητέρα;
Έλεγα στην Kate για το σετ της τραπεζαρίας που είχαμε.
Από παλίσανδρο. Πάρα πολύ καλόγουστο.
Εννοείς εκείνο που βάλαμε ενέχυρο;
Charles! Είσαι ένα σατιρικό τέρας.
- Είναι αστείο, Charles; -Όχι και τόσο διασκεδαστικό.
Καινούργιο γιλέκο, πατέρα;
Τι; Ναι, είναι περσική πορφύρα. Λίγο πιο ακριβό.
Αλλά όπως λέω πάντα, οι άνθρωποι πιστεύουν τα πάντα
αν είσαι κατάλληλα ντυμένος.
Kate, ζητάς στην Tara να φέρει ένα δίσκο με κάτι;
-Θα τον φέρω εγώ. -Όχι. Θέλω να το κάνει η Tara.
Θα τη φωνάξω, κύριε. Tara!
Αυτό είναι, αγόρι μου.
Η καθυστέρηση είναι ο κλέφτης του χρόνου, σωστά, Charles;
Άρπαξέ τον!
Δεν πρέπει να ενοχλούμε τον ποιητή
όταν βρίσκεται σε θεία φρενίτιδα.
Γνωρίζω το μέρος;
Ήμουν μαθητευόμενος εδώ;
Ανοίξτε δρόμο, παιδιά! Είναι Παρασκευή βράδυ.
Είναι ο γέρο- Fezziwig.
Ποιος είναι;
Είμαι η Tara, κύριε, με το δείπνο σας.
Tara. Πέρασε, πέρασε.
Κλείσε την πόρτα.
Κάθησε. Θέλω να σου διαβάσω κάτι.
Δεν νομίζω ότι η Mrs. Fisk θα...
Να μας κάνει τη χάρη η Mrs. Fisk.
Έλα, κάθησε.
Τώρα, εφόσον σου αρέσουν οι ιστορίες με φαντάσματα,
δες αν αυτό μπορεί να συναγωνιστεί τον Varney το Βαμπίρ.
"Με κατακόκκινα μήλα,
ζουμερά πορτοκάλια, απολαυστικά αχλάδια,
τεράστιες τούρτες και μπωλ που έβραζε παντς
και που σκοτείνιαζαν το δωμάτιο με τους υπέροχους καπνούς τους.
Επάνω σε αυτό τον καναπέ, καθόταν ένας γελαστός γίγαντας..."
- Το δεύτερο φάντασμα. -Το δεύτερο φάντασμα.
Είμαι το Φάντασμα των Φετινών Χριστουγέννων.
Υπάρχουν δώρα αφθονίας, καλής θέλησης,
και γενναιοδωρίας.
Φυσικά, εσύ δεν θα καταλάβαινες και πολλά απ' αυτά.
Σε αντίθεση με εκείνους τους καλούς ανθρώπους.
Αγαπητή μου, Mrs. Cratchit, ξεπέρασες τον εαυτό σου φέτος.
Όλοι βοήθησαν. Ακόμα κι ο Tim.
- Εγώ έστρωσα το τραπέζι. -Ναι.
Δεν ήξερα ότι ο Cratchit είχε ανάπηρο παιδί.
Σκέφτηκες ποτέ να ρωτήσεις;
Καλά Χριστούγεννα σε όλους, αγάπες μου.
-Και ο Θεός να μας φυλάει. -Ο Θεός να μας φυλάει, όλους μας.
Είναι υπάλληλός μου. Δεν τον πληρώνω για να μου πει τα προσωπικά του.
- Μετά βίας τον πληρώνεις. -15 σελίνια τη βδομάδα.
Για έναν άντρα με οικογένεια, και με άρρωστο παιδί;
Αυτή είναι η τιμή της αγοράς.
Πιστεύεις ειλικρινά ότι κάθε ίχνος ύπαρξης
είναι ένα παζάρι;
Παρακολούθησε αυτή την οικογένεια.
Δεν έχουν πολλά, αλλά είναι ευτυχισμένοι, ευγνώμονες, ικανοποιημένοι με αυτά που έχουν.
Ενώ εσύ είσαι δυστυχισμένος και δεν σε ευχαριστεί τίποτα.
Δεν έχω ακούσει ποτέ τέτοια ανοησία.
Δώσε βάση σε αυτά που είπα.
Έχε γεια.
Και...διάλειμμα!
- Έξοχη παράσταση. -Πολύ ευγενικό. Ευχαριστώ.
Μέχρι εδώ έχω φτάσει.
Tara.
- Πώς το κάνετε αυτό, κύριε; -Ποιο;
Να ζωντανεύετε έναν κόσμο.
Μπορούσα σχεδόν να τους βλέπω και να τους ακούω.
Ειδικά τον Μικρούλη Tim.
Το καημενάκι.
Μια λέξη.
-Για ποιο θέμα; -Τη σκηνή.
-Είναι πολύ μονόπλευρη. -Τι; Μονόπλευρη;
Ο χαρακτήρας μου δεν εξηγεί τη δική του πλευρά.
- Γι αυτό έγραψα ένα λογίδριο. -Όχι.
Κάτι για το ορθολογικό συμφέρον...
και τις φυσιολογικές τάσεις των ελεύθερων αγορών...
Όχι, όχι. Και όχι.
Τι είδους βιβλίο είναι αυτό, τελικά;
Όχι! Είναι πολύ...σκοτεινό.
Το Φάντασμα των Φετινών Χριστουγέννων πρέπει να είναι υπέροχο.
Ζεστό, χαρούμενο!
-Χαρούμενο; -Ναι!
Ένα χαρούμενο φάντασμα;
Ακριβώς.
-Τι είναι αυτό; -Βρείτε άλλον καλλιτέχνη.
Δεν θέλουμε άλλον.
Ένα χαρούμενο φάντασμα των Χριστουγέννων; Τι σημαίνει αυτό;
Δεν μπορώ να ζωγραφίσω ό,τι δεν καταλαβαίνω.
Αντιπροσωπεύει όλα όσα είναι ωραία για τα Χριστούγεννα.
Είναι η ψυχή της καλοσύνης και της γενναιοδωρίας. Είναι...
Είναι ο Forster.
Με γενειάδα.
Έλα. Χαρούμενος.
Στα μαγαζιά μέχρι τα Χριστούγεννα;
Θα έχει γίνει θαύμα.
Φύγε.
Τρεις αποτυχίες στη σειρά. Μέχρι τα μπούνια στα χρέη.
Θα έλεγα ότι θα χαιρόσουν για κάποια συμβουλή.
Είχες μερικές αποτυχίες. Και λοιπόν;
Είσαι ακόμα νέος. Δεν είσαι και ηλικιωμένος.
Έχεις ακόμα πολύ χρόνο για να...
Έχουμε μπροστά μας το Φάντασμα των Μελλοντικών Χριστουγέννων;
Γιατί δεν μιλάει;
Είσαι εδώ για να μας δείξεις τα πράγματα που δεν έχουν γίνει,
αλλά θα γίνουν, στο μέλλον.
Είναι έτσι;
Πού θέλει να πάμε;
Νομίζω ότι ξέρω.
Έχω ένα κακό προαίσθημα γι αυτό...
Και μετά, μπήκαν στο σπίτι του καημένου του Bob Cratchit
και βρήκαν τη μητέρα και τα παιδιά γύρω από τη φωτιά.
Μετά ήρθε ο Bob.
Πήγες σήμερα, Robert;
Στο νεκροταφείο;
Ναι, αγάπη μου.
Μακάρι να πήγαινες εσύ, για να δεις πόσο πράσινο είναι το μέρος.
Αλλά θα το βλέπεις συχνά.
Του υποσχέθηκα ότι θα κάνω βόλτα εκεί τις Κυριακές.
Το παιδάκι μου.
- Το μικρό μου παιδάκι. - "...μικρό μου παιδάκι."
- Όχι! - Αγένεια!
-Ο μικρούλης Tim είναι νεκρός; - Και βέβαια. Ανόητη.
Ήταν πολύ άρρωστος.
Δεν μπορείς να σώσεις όλα τα παιδιά του Λονδίνου.
Και η οικογένεια δεν έχει λεφτά για γιατρό.
Τότε πρέπει να τον σώσει ο Scrooge!
Εγώ;
- Μα δεν θα το έκανε... -Γιατί;
-Είναι πολύ εγωιστής. -Μπορεί να αλλάξει.
Κάπου υπάρχει καλό μέσα του, το ξέρω!
Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν.
Είναι έτσι για πάρα πολύ καιρό.
Δεν είμαι σίγουρος ότι μπορεί να αλλάξει.
Και βέβαια μπορεί. Δεν είναι τέρας.
Νόμιζα ότι ήταν ιστορία για φαντάσματα, όχι παραμύθι με νεράιδες.
Δεν θα άφηνε τον Μικρούλη Tim να πεθάνει, Mr. Dickens.
Έχει καρδιά, έτσι δεν είναι;
Θα ήταν πολύ κακό...
ακόμα και γι αυτόν.
Είναι τώρα μια πολύ μαγική στιγμή της νύχτας...
Σιωπή!
που τα νεκροταφεία χασμουριόνται και η κόλαση...
Shakespeare.
Να ένας άντρας που μπορούσε να γράψει.
Αμφιβάλλω αν μπλόκαρε ποτέ.
Αυτοσυντήρηση... ο πρώτος νόμος της φύσης.
Και αυτό είναι ένα γεγονός.
Σιωπή.
Charles! Καλησπέρα.
Θα τον βάλουμε κατευθείαν για ύπνο, Charles.
Είχαμε πάει στο Kew, και νομίζω ότι ήταν μια μάλλον μεγάλη μέρα.
- Στο Kew. -Στο Kew;
-Και το άρθρο σου στην εφημερίδα; -Άρθρο;
Ναι, αυτό που γράφεις. Έχει περάσει πάνω από μήνας.
Όχι, ο...
Ο εκδότης ένιωσε ότι λόγω χρηματικών επιπλοκών
πολύ σύνθετης φύσεως,
ένιωσε ότι δεν μπορούσε να προχωρήσει με την παραγγελία.
Άρα, όχι άρθρο.
Όχι. Εντούτοις, πρέπει να πω
ότι έχω την ελπίδα, ότι κάτι θα εμφανιστεί.
Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να γυρίσετε στο Devon, πατέρα.
-Βεβαίως. -Το γρηγορότερο δυνατόν.
Φυσικά, αγαπητό μου παιδί.
Θα πάρουμε το απογευματινό τραίνο αύριο.
Μπορώ να τα καταφέρω μόνος μου.
Ευχαριστώ.
Καληνύχτα, Charles.
Συνέχισε να οδηγείς,
επάνω απ' όλα τα εμπόδια,
και κέρδισε την κούρσα.
Μην γίνεσαι κακός, Charley.
Δεν ξέρεις τι έχει περάσει.
Τα αισθάνεται όλα, ξέρεις.
Δεν θα στο πει ποτέ, αλλά τα αισθάνεται όλα.
Αυτό είναι. Αίμα από σίδερο, καρδιά από πάγο.
Τώρα ίσως μπορούμε να τελειώσουμε αυτό το μικρό βιβλίο.
"Αυτά είναι οι σκιές των πραγμάτων που θα γίνουν,
ή οι σκιές των πραγμάτων που μπορεί να γίνουν;"
Μέχρι εκεί έχω φθάσει.
Είναι έξοχο.
- Με κοροϊδεύεις; -Όχι, και βέβαια όχι.
Αυτό είναι ενθαρρυντικό.
Η μόνη μου κριτική...
Ναι;
- Ο μικρούλης Tim. - Συνέχισε.
- Αλήθεια θα τον αφήσεις να πεθάνει; -Όχι κι εσύ.
Είναι ένα χριστουγεννιάτικο βιβλίο. Δεν θάπρεπε να είναι ελπιδοφόρο;
Δηλαδή, γι αυτό δεν υπάρχουν τα Χριστούγεννα;
Η ελπίδα ότι στο τέλος, θα υπερισχύσουν τα καλύτερα στοιχεία μας;
Εσύ με έπεισες να σκοτώσω τη Little Nell.
Ναι. Υποστηρίζω εκείνη την απόφαση.
John, οι αναγνώστες μου με ικέτευαν...
Αυτό είναι διαφορετικό. Αν πεθάνει ο μικρούλης Tim, τότε τι μένει;
- Ευχαριστώ, John. - Παρακαλώ.
Που μου θύμισες γιατί δεν ζητάω ποτέ τη γνώμη σου για τη δουλειά μου.
Οι υπηρεσίες σου δεν χρειάζονται άλλο.
- Δεν μπορείς να με απολύσεις. -Γιατί;
Γιατί δεν δουλεύω για σένα. Κάνω ό,τι κάνω σαν φίλος.
John, σε παρακαλώ, φύγε.
Τα λέμε την Παρασκευή.
Πρέπει να πας το τελευταίο κεφάλαιο στους τυπογράφους.
Να το ξανατρέξουμε από τη σκηνή των οφειλετών του Scrooge.
- Για ποιο λόγο; -Για ποιο λόγο;
Σταματάμε συνέχεια στο ίδιο μέρος.
Ναι, γιατί δουλεύω το τέλος.
- Παραδέξου το, έχεις μπλοκάρει! -Δεν έχω μπλοκάρει.
Τώρα, αν δεχθείς τη συμβουλή μου...
- Εγώ είμαι ο συγγραφέας εδώ. -Υποθετικά.
Βγαίνω έξω.
Μόνος!
Forster. Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
- Τι είναι; Τα παιδιά; -Όχι. Τα παιδιά είναι καλά.
Τι είναι αυτό;
"Σκάνδαλο με κεριά, πληγωμένο φλερτ,, καρδιά χωρίς Charlotte."
Είναι ποιήμα; Είναι απαίσιο. Τι έχεις πάθει;
Φαίνεσαι χάλια. Τι συμβαίνει;
Το βιβλίο φταίει. Παλεύω με έναν από τους ήρωες.
- Αρκετούς, βασικά. -Ποιο είναι το πρόβλημα;
Μπορεί ένας άνθρωπος, τόσο κακός και τόσο μοχθηρός όπως ο Scrooge...
Μπορεί να γίνει διαφορετικός άνθρωπος μέσα σε μια νύχτα;
Τι είναι τόσο κακό σ' αυτόν;
- Είναι σπαγγοραμμένος. -Αυτό δεν τον κάνει κακό.
- Τον κάνει απλά φθηνό. -Λατρεύει τα χρήματα.
-Μόνο αυτό τον ενδιαφέρει. -Γιατί;
Δεν έχει τίποτε άλλο.
Ούτε φίλους; Ούτε οικογένεια;
Κανέναν που να εμπιστεύεται.
Γιατί;
Επειδή φοβάται.
Τι;
Ότι θα τον καταλάβουν.
-Γεια σας, παιδιά. - Thackeray.
Charles, έχω πολύ καιρό να δω κάτι από σένα.
Μη μου πεις ότι έχεις μπλοκάρει.
Καθόλου. Είμαι πεσμένος με τα μούτρα σε ένα χριστουγεννιάτικο βιβλίο.
- Τι στο καλό είναι αυτό; -Μια ιστορία για τα Χριστούγεννα.
Για τα Χριστούγεννα.
Μια ιστορία για...
Τι διασκεδαστικό.
Καλή επιτυχία.
Το τελευταίο μου βιβλίο εκδόθηκε σε Railway edition.
Πούλησε 10,000 αντίτυπα σε μια εβδομάδα.
"Υπάρχει χρυσός σε κείνους τους λόφους,"
όπως θα έλεγαν οι Αμερικάνοι φίλοι σου.
Πάμε κάπου αλλού, να πιούμε ένα αληθινό ποτό.
Είναι μεγάλη γκόμενα, και κοκκαλιάρα και της αρέσει η μπύρα.
Και τη λέω Cushie Butterfield, και εύχομαι να ήταν εδώ.
Τι γλώσσα είναι αυτή;
Geordie, φίλε. (διάλεκτος του Νιούκασλ). Είμαστε θεοί.
- Πού βρισκόμαστε; -Στο Hungerford Stairs.
Μυρίζω το ποτάμι.
Τι είναι αυτό;
Ένα νεκροταφείο.
Είναι το παλιό εργοστάσιο του Warren. Έφυγαν από κει πριν πολλά χρόνια.
Αναρωτιέμαι πώς και δεν το έχουν ρίξει ακόμα.
Ναι. Ή δεν το έχουν κάψει.
Μπορεί να το κάνω μόνος μου μια μέρα.
Γιατί; Τι έχεις εναντίον του γυαλίσματος της μπότας;
Charles.
Τι είναι;
Έχω έναν εφιάλτη που επαναλαμβάνεται.
Εφιάλτες, ναι.
Βλέπω έναν που με κυνηγάει ένας γιγάντιος ασβός.
Ποιος είναι ο δικός σου;
Άστο.
Έλα, είναι ώρα να γυρίσουμε σπίτια μας.
Θα σε δω στο τυπογραφείο. Παρασκευή πρωί στις 9.
-Δεν μπορώ. -Γιατί;
Είναι το βιβλίο.
Οι χαρακτήρες δεν θέλουν να κάνουν αυτό που θέλω εγώ.
Και φοβάμαι.
Τι;
Ότι αν δεν μπορέσω να το τελειώσω, δεν θα ξαναγράψω ποτέ.
Έλα τώρα, φίλε. Κοιμήσου λίγο, άκουσες;
Δεν μπορώ.
Στο κεφάλι μου καίει λάθος φωτιά.
Μην είσαι ανόητος. Έλα, η γυναίκα σου θα ανησυχεί.
Ποια; Η Kate; Δεν με καταλαβαίνει.
Έχω νέα για σένα, Charles. Κανείς μας δεν σε καταλαβαίνει.
Είσαι ένα φρικιό της φύσης.
Εξουθενώνομαι όταν περνάω 2 ώρες παρέα σου.
Έλα, πάμε σπίτι. Κάνει κρύο απόψε.
Θα σε δω την Παρασκευή.
Εδώ. Αντίο.
Βάλε αυτό εκεί πέρα!
Αγόρια!
Αυτός εδώ είναι ο Charley Dickens.
Και τι μου έλεγες μόλις τώρα, αγόρι μου; Για τον πατέρα σου;
Ο πατέρας μου είναι τζέντλεμαν.
Πού είναι τότε;
-Δειπνεί με τη βασίλισσα; -Άκουσα ότι έχει πάει φυλακή.
Σιωπή, όλοι σας. Πίσω στη δουλειά σας!
Κύριε Dickens.
Δεν υπάρχει λούφα εδώ.
Δεν είσαι καλύτερος από μας, να το μάθεις καλά αυτό.
Εσύ. Τι κάνεις εκεί;
Γεια σου, Charley, παιδί μου.
Πατέρα; Τι κάνεις εδώ;
Είχα κάτι δουλειές που έπρεπε να φροντίσω, και σκέφτηκα...
Μόλις έφυγες απ' την πόλη. Τι δουλειές έχεις;
Τι είναι αυτό;
Θα το πουλήσεις;
Εσένα δεν σου χρησιμεύει, έτσι δεν είναι;
Αυτό κάνεις εδώ;
Ψάχνεις τα σκουπίδια σαν αλήτης, πουλώντας κομματάκια από μένα.
Αυτή είναι η δουλειά σου;
-Δεν ντρέπεσαι; -Τι;
Σου αγόρασα σπίτι. Σου έδωσα ένα επίδομα.
Τι περισσότερο χρειάζεσαι;
Χρειάζομαι; Δεν είναι η ανάγκη το λόγος.
-Με βλέπετε εδώ, θεοί; -Όχι, όχι.
- Ένα φτωχό γέρο! -Μη! Σταμάτα.
Charley, δεν ξέρεις πώς είναι να είσαι φτωχός, να είσαι ένα τίποτα.
Αυτό το έμαθα στα 11.
Δούλευα 12 ώρες την ημέρα,
πεινούσα, ήμουν μόνος και φοβισμένος
επειδή ο πατέρας μου, που έπρεπε να με φροντίζει,
ήταν τόσο σκορποχέρης!
Όχι, σε παρακαλώ. Σε ικετεύω.
Όχι, δεν είσαι εσύ το θύμα εδώ.
Πρόκειται για μένα και την οικογένειά σου και όλους μας,
που ζήσαμε όλη μας τη ζωή στη σκιά της απερισκεψίας σου.
Charley...
Φύγε. Με αρρωσταίνει το να σε βλέπω.
Είναι μόνο ένα βάρος στη ζωή μου.
Δεν σου οφείλω τίποτα. Φύγε!
Charley.
- Ποιος είναι αυτός; -Κανένας.
Ο συγγραφέας.
Γι αυτό φαίνεται τόσο βαρύς.
Λοιπόν. Αρκετά. Πίσω στη δουλειά.
Ο Θεός να μας φυλάει, όλους.
Γιατί είσαι τόσο δυστυχισμένος;
Τι άλλο θα μπορούσα να είμαι, όταν ζω σε ένα τέτοιο κόσμο ηλιθίων;
- Κακεντρεχή, κυνικέ... -Ναι;
Κοιτάξου στον καθρέφτη κάποια στιγμή.
"Καινούργιο κερί, Kate;"
"Οι υπηρεσίες σου δεν είναι πια αναγκαίες."
Υποκριτής.
-Τι; -Με συγχωρείτε, κύριε.
- Η Mrs. Dickens ήθελε να ρωτήσω... - Αυτό είναι ανυπόφορο.
- Mrs. Fisk! Mrs. Fisk! - Ναι, κύριε;
Πάρε αυτό το παιδί από δω και να μη με ξαναενοχλήσει. Άκουσες;
Μάλιστα, κύριε. Έλα μαζί μου, κοπέλα.
Ναι. Διώξτην. Διώξτους όλους.
- Ησυχία! - Μεγάλε ευεργέτη της ανθρωπότητας.
- Τρίχες! -Βούλωστο.
Αλλιώς θα σε κάνω φαλακρό, με άσχημα δόντια.
Ναι, κάντο. Δεν θα αλλάξει τίποτα.
Και πάλι δεν θα έχεις τέλος για το βιβλίο σου.
Είναι γελοίο.
Είστε όλοι γελοίοι.
Αν είσαι άντρας!
Έλα, λοιπόν, δειλέ!
Πάλεψε μαζί μου!
Μίζερε γερο- ανόητε!
Πάλεψε μαζί μου!
Tara.
Tara!
Είδε κανείς την Tara;
- Έφυγε. - Είπατε στη Mrs. Fisk να τη διώξει.
Πήγαινε να την ψάξεις. Βρες την.
Ξαναπροσέλαβέ την αμέσως..
Ένα ορφανό από την Ιρλανδία στο Λονδίνο; Σαν να ψάχνουμε ψύλλους στα άχυρα.
Ελάτε, παιδιά, έξω. Πάμε.
Γρήγορα βήματα. Έτσι.
Γιατί δεν τη σταμάτησες;
Πώς έπρεπε να ξέρω ότι δεν το εννοούσες; Είπες...
Λέω πολλές ανοησίες όταν δουλεύω.
- Charles... - Ξέρεις πώς με κυριεύουν οι ιδέες.
- Ήξερες πώς ήμουν όταν με παντρεύτηκες. -Ναι. Το ήξερα.
Αλλά δεν έχεις ιδέα πώς είναι να ζει κανείς μαζί σου.
Πάντα σε αμφιβολία,
προσπαθώντας να μαντέψω τη διάθεσή σου,
να ξέρω ποιες από τις διαταγές σου είναι καπρίτσιο και ποιες ειλικρινείς.
Ξέρεις, μερικές φορές...
νιώθω ότι οι χαρακτήρες σου σημαίνουν περισσότερα για σένα
απ' ότι το ίδιο σου το αίμα.
Είμαι αυτός που είμαι.
Και ποιος είναι αυτός;
Είναι λες και είστε δύο άνθρωποι.
Ένας που είναι καλός και ευγενικός,
και ένας μυστικός εαυτός
που δεν επιτρέπεται κανείς να ξέρει ή να ρωτάει.
Αυτός εδώ είναι ο Charley Dickens.
Τι ήταν αυτό που μου έλεγες, αγόρι, για τον πατέρα σου;
Ο πατέρας μου είναι τζέντλεμαν.
Τότε που είναι; Δειπνεί με τη βασίλισσα;
Άκουσα ότι τον έβαλαν φυλακή!
Σιωπή, όλοι! Πού πήγαν οι τρόποι σας; Πίσω στη δουλειά.
Κύριε Dickens.
Έχω ένα δώρο για το νεαρό τζέντλεμαν,
λόγω του ότι είναι Χριστούγεννα.
Αίμα από σίδερο, καρδιά από πάγο.
Δεν είσαι καλύτερος από μας!
Γεια σου, Charley.
Ώστε αυτό είναι το απαίσιο μυστικό σου.
Ο διάσημος συγγραφέας, ο απαράμιλλος Charles Dickens,
ήταν κάποτε ένα ψωραλέο αγοράκι του εργοστασίου.
Άφησέ με.
Ένα παιδάκι από τον όχλο, ένα τρισάθλιο ρεμάλι.
Με καμμία αξία για κανέναν!
Κοίτα και μόνος σου. Τι βλέπεις;
Ένα τίποτα. Ένας κανένας. Ο γιος ενός οφειλέτη.
Ποιος θα μπορούσε ποτέ να νοιαστεί για σένα;
Φυσικά όχι ο πατέρας σου. Εκείνος σε εγκατέλειψε.
Αρκετά. Σήκω επάνω.
Αίμα από σίδερο, καρδιά από πάγο.
Σε απογοήτευσε ξανά και ξανά.
Μόνος σου το είπες.
Μόνο ένα βάρος στη ζωή σου.
Ποιος είσαι;
Με ξέρεις, Charley.
Είμαι η πείνα. Είμαι το κρύο.
Είμαι το σκοτάδι.
Είμαι η σκιά στις σκέψεις σου, το ράγισμα στην καρδιά σου,
και η κηλίδα στην ψυχή σου.
Και δεν θα σε αφήσω ποτέ.
Φύγε.
Γιατί; Διασκεδάζουμε τόσο.
Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, Charley.
Κοίτα γύρω σου. Είσαι ακόμα το ίδιο ψωραλέο αγόρι.
Άχρηστος, όπως ο πατέρας σου.
Όχι.
"Κανείς δεν είναι άχρηστος σε αυτό τον κόσμο, όταν ελαφρύνει το βάρος του άλλου."
Ο πατέρας μου μου το δίδαξε αυτό.
Ποιανού είναι αυτός το τάφος;
- Δεν έχει όνομα. -Και γιατί να έχει όνομα;
Ο άνθρωπος στον οποίο ανήκει αυτός ο τάφος,
δεν ήταν χρήσιμος για κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό του.
Ούτε φίλοι.
Ούτε οικογένεια.
Δεν ένιωσε ποτέ αγάπη ή χαρά.
Ποτέ δεν πήρε καμμιά ευχαρίστηση από τη ζωή.
Και τώρα είναι πολύ αργά.
Ήρθε η ώρα, Mr. Scrooge.
Φθάσαμε στο τέλος.
Δεν θέλω να πεθάνω.
Όχι έτσι...
μόνος,
χωρίς αγάπη, ξεχασμένος.
Είναι πολύ αργά.
Όχι, ποτέ δεν είναι αργά.
Δεν είναι...δεν είναι ποτέ αργά.
Θα τιμάω τα Χριστούγεννα μέσα στην καρδιά μου,
και θα προσπαθήσω να τα κρατάω όλο το χρόνο.
Θα ζω στο παρελθόν, στο παρόν και στο μέλλον.
Τα πνεύματα και των τριών θα αγωνίζονται μέσα μου.
Δεν θα αγνοώ τα μαθήματα που διδάσκουν.
Σε παρακαλώ. Σε ικετεύω.
Άσε με να κάνω κάτι καλό...
πριν πεθάνω.
Άρα φθάνουμε στο τελευταίο κεφάλαιο.
Σας είπα ότι θα κάνουμε μεγάλα πράγματα μαζί, Mr. Scrooge.
Κεφάλαιο 5.
"Το Τέλος."
Ναι. Και το προσκεφάλι ήταν δικό του,
το κρεββάτι ήταν δικό του, το δωμάτιο ήταν δικό του.
Και το καλύτερο, ο χρόνος ήταν δικός του, για να διορθώσει τα πράγματα.
Ο Scrooge τήρησε το λόγο του.
Τα έκανε όλα και ακόμα περισσότερα.
Και για τον μικρούλη Tim, που δεν πέθανε,
υπήρξε δεύτερος πατέρας.
Κι έτσι, όπως παρατήρησε ο μικρούλης Tim,
"Ο Θεός να μας ευλογεί, όλους μας."
Τέλος.
- Charles; -Τι;
- Ήρθε κάποιος να σε δει. - Όχι τώρα, Kate, παρακαλώ.
Πρέπει να το πάω στον τυπογράφο μέχρι τις 9.
Tara.
Σας ευχαριστώ για το δάνειο.
Εγώ σ' ευχαριστώ.
Δεν είναι καλό;
Μάλιστα, κύριε. Ήταν αφρώδες.
'Αφρώδες'; Πολύ ευχάριστο.
Tara.
Λυπάμαι πολύ που σε έδιωξα. Ήταν λάθος.
Κι εγώ ήμουν...
Και είχες δίκιο για τον μικρούλη Tim.
Δεν πεθαίνει.
Ο Scrooge τον βοηθάει να γίνει καλύτερα.
Κι εκείνος βοηθάει τον Scrooge να γίνει κι αυτός καλύτερος;
Ναι.
Ναι, τον βοηθάει.
- Από πού ήρθε αυτό; -Δώρο.
Για τα παιδιά. Απ' τον πατέρα σου.
Ήταν ο πατέρας μου εδώ;
Ακόμα μπορείς να τον προλάβεις, αν...
Kate.
Ξέρω. Δεν μου αξίζεις.
Πήγαινε. Πήγαινε.
Άμαξα!
-Στον σταθμό Paddington! -Αμέσως, κύριε.
Όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Γύρισέ την. Και περίμενέ με εδώ!
Στοπ!
Στοπ! Αστυνομία!
Περιμένετε!
Περιμένετε, παρακαλώ! Πού νομίζετε ότι πάτε;
- Τι; -Σε παρακαλώ, καλέ μου.
-Μην κάνεις σκηνή. Φεύγουμε. -Όχι, μη φεύγετε. Παρακαλώ.
Αστυνομία! Κάντε πέρα! Αφήστε με να περάσω!
Τι έκανα τώρα;
Όχι, είναι...είναι αυτό που δεν έχεις κάνει.
-Τι εννοείς; -Ποιος θα φτιάξει τη γαλοπούλα;
Και ποιος θα κάνει την Χριστουγεννιάτικη πουτίγκα;
Δεν θα είναι το ίδιο χωρίς εσάς.
Την πουτίγκα! Το μυστικό είναι να ζεστάνεις πρώτα τη μελάσσα.
Είδες, αγάπη μου;
Στο είπα ότι κάτι θα προέκυπτε.
Γιε μου.
Σε έπιασα!
Δεν είσαι ο Charles Dickens;
Ένοχος.
Εκείνο το τελευταίο. Το Chuzzlewit.
Έκλαψα σαν μωρό.
Πολύ ευγενικό. Ποιο είναι το όνομά σας, αστυνόμε;
Το όνομά μου; Copperfield, κύριε.
Copperfield.
Υπάρχει περίπτωση για καινούργιο βιβλίο σύντομα;
Καινούργιο βιβλίο. Καινούργιο βιβλίο!
Περιμένετε. Καινούργιο βιβλίο.
Ευτυχισμένα Χριστούγεννα!
Είμαι ο πατέρας του.
Στη Shoe Lane! Όσο πιο γρήγορα μπορείς.
- Charles, πού ήσουν; -Εντάξει, το έχω!
Mr. Grub! Mr. Grub. Εδώ είμαστε.
Το έχω, έχω το τέλος. Μπορείτε να το τελειώσετε τώρα.
- Πολύ αργά. -Τι;
Έχετε ήδη τυπώσει τα άλλα 4 κεφάλαια, και είναι μόνο 1 ακόμα.
Τελειώστε όλο το βιβλίο σήμερα.
- Δεν μπορώ να εγγυηθώ τίποτα. - Ευχαριστώ. Ευχαριστώ, Mr. Grub!
Ευχαριστώ.
Δεν είπα ότι μπορώ να το κάνω.
Θα δω τι μπορώ να κάνω.
Έλα τώρα, φίλε. Μην παρατείνεις την αγωνία..
Είναι ακριβώς όπως το φαντάστηκα.
Γεια σας, κύριοι. Εξαιρετικός καιρός, έτσι;
Φαίνεται ότι θα χιονίσει.
-Γεια σου, Thackeray. - Τι έχω εδώ;
Ναι, ένα αντίτυπο του καινούργιου σου βιβλίου.
Θα το κρίνω για τον Spectator.
Μου είπαν ότι το έγραψες σε μόλις 6 εβδομάδες, Charles.
Τι ταλαντούχος που είσαι.
Το φέρατε από την Ιταλία;
Ναι. Από τη Βενετία.
Και τώρα...
Και τώρα, η όμορφη γοργόνα κολυμπάει στη θάλασσα.
Γεια σου, γριούλα!
Θεέ μου. Είναι πανέμορφο.
Δεν είναι; Οι Γερμανοί το λένε "Tannenbaum".
Είναι ένα δέντρο για τα Χριστούγεννα. Ένα Χριστουγεννιάτικο δέντρο, υποθέτω.
Τώρα που πήρε ένα η βασιλική οικογένεια, θα γίνει της μόδας.
- Γεια σας. - Miss Wigmore!
Ο μπαμπάς άλλαξε γνώμη.
Πόσο χαίρομαι! Συγχαρητήρια.
Charles, νομίζω ότι θέλεις να το ακούσεις αυτό.
- Είναι από τον Thackeray. - Όχι τώρα.
Όχι, παρακαλώ. Μαζευτείτε όλοι.
"Ήταν μια ευλογημένη έμπνευση
που έβαλε ένα τέτοιο βιβλίο στο κεφάλι του Charles Dickens.
Μια χαρούμενη έμπνευση της καρδιάς
που ζεσταίνει κάθε σελίδα.
Αδύνατον να το διαβάσεις χωρίς να καίνε τα μάγουλά σου,
μεταξύ αγάπης και ντροπής για το είδος μας."
Μπράβο, Charles.
Κυρίες και κύριοι, αγόρια και κορίτσια.
Και για εκείνα που έρχονται.
Μια πρόποση.
Εύχομαι σε όλους πολλά ευτυχισμένα Χριστούγεννα
και φιλίες, και πολλές, χαρούμενες αναμνήσεις
και παράδεισο στο τέλος για όλους εμάς.
Στην εποχή της ελπίδας, δεν θα αποκλείσουμε τίποτε
και όλοι θα είναι ευπρόσδεκτοι.
Καλωσορίζουμε αυτό που ήταν και αυτό που είναι
και αυτό που ελπίζουμε ότι θα γίνει,
σε αυτό το καταφύγιο κάτω από τα άγια.
Πολύ ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε όλους.
Ευτυχισμένα Χριστούγεννα!
Μετάφραση: Calamity Jane
Ευχαριστούμε.