Μετάφραση και υποτιτλισμός - σύμφωνα με τις επίσημες ελληνικές μεταφράσεις των βιβλίων "Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΩΝ" του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν - από τον Vala.
Ο κόσμος αλλάζει.
Το νιώθω στο νερό.
Το αισθάνομαι στη γη.
Το μυρίζω στον αέρα.
Πολλά που ήταν κάποτε, χάθηκαν...
...γιατί τώρα πια, κανείς δε ζει που να τα θυμάται.
Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΩΝ
Όλα ξεκίνησαν με την κατασκευή των Μεγάλων Δαχτυλιδιών.
Τρία δόθηκαν στα Ξωτικά.
Αθάνατα, πάνσοφα και ωραιότερα από όλα τα πλάσματα.
Εφτά, στους Νάνους Άρχοντες.
Σπουδαίοι μεταλλωρύχοι και τεχνίτες στα πέτρινά τους τα παλάτια.
Κι εννιά...
...εννιά Δαχτυλίδια χαρίστηκαν στη φυλή των Ανθρώπων...
...οι οποίοι πάνω απ' όλα, επιθυμούν την εξουσία.
Γιατί τούτα τα δαχτυλίδια περιείχαν τη δύναμη και τη βούληση για να κυβερνήσουν κάθε φυλή.
Αλλά όλοι τους εξαπατήθηκαν...
...επειδή φτιάχτηκε ακόμη ένα δαχτυλίδι.
Στη Γη της Μόρντορ, στις Φωτιές στο Βουνό του Χαμού...
...ο Σκοτεινός Άρχοντας, Σάουρον, σφυρηλάτησε κρυφά ένα κυρίαρχο δαχτυλίδι...
...για να ελέγχει όλα τα άλλα.
Και μέσα σ' αυτό το δαχτυλίδι έβαλε όλη του τη δολιότητα και την κακία...
...και τον πόθο του να κυριαρχήσει σε όλες τις μορφές ζωής.
"Ένα Δαχτυλίδι, όλους να κυβερνά".
Μία μετά την άλλη, οι Ελεύθερες Χώρες της Μέσης-γης υποτάχθηκαν στην εξουσία του Δαχτυλιδιού.
Αλλά υπήρξαν κάποιοι που αντιστάθηκαν.
Η Τελευταία Συμμαχία Ανθρώπων και Ξωτικών προέλασε κατά των στρατιών της Μόρντορ...
...και στις παρυφές του Βουνού του Χαμού πολέμησαν για την ελευθερία της Μέσης-γης.
Η νίκη ήταν κοντά.
Μα η Δύναμη του Δαχτυλιδιού...
...δε μπορούσε να εξασθενήσει.
Ήταν εκείνη τη στιγμή...
...όταν όλες οι ελπίδες έσβησαν...
...που ο Ισίλντουρ, ο γιος του Βασιλιά, σήκωσε το σπαθί του πατέρα του.
Ο Σάουρον, ο Εχθρός των Ελεύθερων Λαών της Μέσης-γης...
...ηττήθηκε.
Το Δαχτυλίδι πέρασε στον Ισίλντουρ...
...που είχε τη μοναδική ευκαιρία να αφανίσει το Κακό μια για πάντα.
Όμως οι καρδιές των Ανθρώπων...
...εύκολα διαφθείρονται.
Και το Δαχτυλίδι της Δύναμης έχει τη δική του βούληση.
Πρόδωσε τον Ισίλντουρ...
...και προκάλεσε το θάνατό του.
Και κάποια πράγματα που δεν έπρεπε να ξεχαστούν...
...χάθηκαν.
Η ιστορία έγινε θρύλος...
...o θρύλος έγινε μύθος...
...και για δυόμισι χιλιάδες χρόνια...
...το Δαχτυλίδι πέρασε έξω από τη γνώση.
Μέχρις ότου, σαν βρέθηκε η ευκαιρία...
...παγίδεψε έναν καινούριο κάτοχο.
Το πολύτιμό μου.
Το Δαχτυλίδι ήρθε στο Γκόλουμ...
...που το πήγε βαθιά στις στοές των Βουνών της Καταχνιάς.
Κι εκεί, τον κυρίεψε.
Ήρθε σ' εμένα.
Δικό μου.
Αγάπη μου.
Δικό μου.
To...
...πολύτιμό μου.
Γκόλουμ!
Το Δαχτυλίδι έφερε στο Γκόλουμ αφύσικη μακροζωία.
Επί πεντακόσια χρόνια, δηλητηρίαζε το μυαλό του.
Και στο σκοτάδι της σπηλιάς του Γκόλουμ...
...καρτερούσε.
Η Σκοτεινιά σύρθηκε ξανά στα δάση του κόσμου.
Φήμες διαδόθηκαν για μια σκιά στην Ανατολή...
...ψίθυροι για έναν τρόμο δίχως όνομα...
...και το Δαχτυλίδι της Δύναμης αντιλήφθηκε...
...ότι η ώρα του είχε πια φτάσει.
Εγκατέλειψε το Γκόλουμ.
Αλλά κάτι έγινε τότε που δεν ήταν στην πρόθεση του Δαχτυλιδιού.
Το βρήκε το πιο απίθανο πρόσωπο που θα μπορούσε κανείς να φανταστεί...
Τι είν' τούτο;
...ένας Χόμπιτ.
Ο Μπίλμπο Μπάγκινς απ' το Σάιρ.
Ένα δαχτυλίδι.
Χάθηκε!
Το πολύτιμό μου χάθηκε!
Και σύντομα θα έρθει ο καιρός...
...που οι Χόμπιτ θα ορίζουν τις τύχες των πάντων.
Είναι 22 του Σεπτέμβρη...
...το έτος 1400...
...κατά το Μέτρημα του Σάιρ.
Στο Μπαγκ Εντ, της οδού Μπάγκσοτ Ρόου, στο Χόμπιτον, της Δυτικής Μοίρας...
...του Σάιρ...
...στη Μέση-γη.
Την Τρίτη Εποχή του κόσμου.
Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΤΟΥ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΟΥ
Εκεί και πίσω πάλι.
Χόμπιτ.
Του Μπίλμπο Μπάγκινς.
"Εκεί και πίσω πάλι... Χόμπιτ, από τον Μπίλμπο Μπάγκινς".
Τώρα...
...από πού ν' αρχίσω;
Α, ναι!
"Γνωριμία με..."
"...τους Χόμπιτ".
Οι Χόμπιτ ζουν και οργώνουν τη γη στις τέσσερις Μοίρες του Σάιρ, εδώ κι εκατοντάδες χρόνια.
Είναι πολύ ικανοποιημένοι που περιφρονούν και περιφρονούνται από τους "Μεγάλους Ανθρώπους".
Κι επειδή η Μέση-γη, βέβαια, είναι γεμάτη από αμέτρητα παράξενα πλάσματα...
...οι Χόμπιτ δε φαίνονται να έχουν και μεγάλη σημασία...
...αφού ούτε ξακουστοί πολεμιστές είναι...
...ούτε συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πολύ σοφούς.
Φρόντο!
Κάποιος χτυπάει την πόρτα.
Μάλιστα, κάποιοι έχουν πει...
...ότι η μόνη έγνοια των Χόμπιτ είναι το φαγητό.
Μία μάλλον ατυχής παρατήρηση...
...εφόσον έχουμε εκδηλώσει έντονο ενδιαφέρον για την παρασκευή μπύρας...
...και για το κάπνισμα του πιπόχορτου.
Αυτό όμως που πραγματικά αγαπάμε...
...είναι η ειρήνη, η ηρεμία...
...και η καλοοργωμένη γη.
Γιατί όλοι οι Χόμπιτ μοιράζονται την αγάπη για ό,τι φυτρώνει.
Και ναι, αναμφίβολα, σε κάποιους η ζωή μας θα φαντάζει αλλόκοτη.
Η σημερινή, όμως, ημέρα...
...μου 'δωσε να καταλάβω...
...ότι δεν είναι κακό...
...να γιορτάζεις μια απλή ζωή.
"Χρόνια Πολλά Μπίλμπο Μπάγκινς".
Φρόντο, η πόρτα!
Να πάρει! Πού είναι αυτό το παιδί;
Φρόντο!
...κατηφορίζοντας απ' το κατώφλι που ξεκίνησε...
...και λέω εγώ στον εαυτό μου:"Ακολούθησε!".
Χωρίς σταματημό ο δρόμος μας τραβάει μπροστά...
...κατηφορίζοντας απ' το κατώφλι που ξεκίνησε.
Και τώρα πια ο δρόμος έχει φτάσει μακριά...
-...και λέω εγώ στον εαυτό μου, "Ακολούθησε!". - Άργησες.
Ένας Μάγος δεν αργεί ποτέ, Φρόντο Μπάγκινς.
Ούτε έρχεται νωρίς. Φτάνει ακριβώς την ώρα που επιθυμεί.
Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω, Γκάνταλφ!
Νόμιζες ότι θα 'χανα ποτέ τα γενέθλια του θείου σου, του Μπίλμπο;
Λοιπόν, πώς είναι ο γεροκατεργάρης;
Άκουσα ότι θα έχουμε ένα πάρτι με εξαιρετική μεγαλοπρέπεια.
Τον ξέρεις τον Μπίλμπο. Έχει ξεσηκώσει όλο το μέρος.
- Σίγουρα θα τον ευχαριστεί αυτό. - Το μισό Σάιρ προσκλήθηκε.
Κι οι άλλοι μισοί θα έρθουν έτσι κι αλλιώς.
Κι έτσι, η ζωή στο Σάιρ τραβάει μπροστά...
...όπως περίπου και στην προηγούμενη Εποχή...
...γεμάτη με τα σκαμπανεβάσματα...
...και τις αργές αλλαγές της.
Αν δηλαδή υπάρξει ποτέ αλλαγή.
Γιατί όλα στο Σάιρ φτιάχτηκαν για να διαρκέσουν...
...περνώντας απ' τη μια γενιά στην άλλη.
Πάντα κάποιος Μπάγκινς ζούσε εδώ...
...κάτω απ' το Λόφο, στο Μπαγκ Εντ...
...και πάντα θα ζει.
Να σου πω την αλήθεια...
...ο Μπίλμπο φέρεται κάπως παράξενα τελευταία.
Δηλαδή, περισσότερο απ' όσο συνήθως.
Άρχισε να κλειδώνεται στο αναγνωστήριό του.
Μελετάει ώρες ατελείωτες παλιούς χάρτες, όταν νομίζει πως δε τον βλέπω.
Πού πήγε;
Κάτι σκαρώνει.
- Εντάξει λοιπόν, κράτα τα μυστικά σου. - Τι;
- Μα είμαι βέβαιος πως είσαι ανακατεμένος. - Άλλο και τούτο!
Πριν εμφανιστείς εσύ, οι Μπάγκινς ήμασταν πολύ καθώς πρέπει.
- Πράγματι. - Χωρίς περιπέτειες ή τίποτε αναπάντεχο.
Αν αναφέρεσαι στην ιστορία με τον Δράκο...
...ελάχιστη ανάμειξη είχα.
Εγώ απλώς παρακίνησα κάπως τον θείο σου.
Ό,τι κι αν έκανες, χαρακτηρίστηκες επίσημα ως "ταραχοποιός".
Αλήθεια;
- Γκάνταλφ! - Ο Γκάνταλφ!
Γκάνταλφ!
- Γκάνταλφ! - Πυροτεχνήματα, Γκάνταλφ!
- Γκάνταλφ; - Πυροτεχνήματα, Γκάνταλφ, πυροτεχνήματα!
Γκάνταλφ...
-...χαίρομαι που γύρισες. - Κι εγώ το ίδιο, καλό μου παιδί.
Κι εγώ το ίδιο.
"Απαγορεύεται η είσοδος εις τους μη έχοντας σχέσιν με την διοργάνωσιν του πάρτι."
Όχι, ευχαριστούμε!
Δε θέλουμε άλλους επισκέπτες, ευχές ή μακρινούς συγγενείς!
Πολύ παλιούς φίλους θέλετε;
Γκάνταλφ;
- Μπίλμπο Μπάγκινς. - Καλέ μου, Γκάνταλφ!
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Εκατόν έντεκα χρονών. Ποιος να το πίστευε;
Δεν φαίνεται να έχει περάσει ούτε μια μέρα από πάνω σου.
Έλα μέσα, πέρασε!
Καλωσόρισες, καλωσόρισες!
Να 'μαστε.
Τσάι; Ή μήπως κάτι πιο δυνατό;
Έχω μερικές μποτίλιες "Παλιό Αμπελώνα"...
...του 1296. Πολύ καλή χρονιά.
Κρασί, σχεδόν τόσο παλιό, όσο κι εγώ!
Το είχε εμφιαλώσει ο πατέρας μου.
- Τι λες ν' ανοίξουμε μια μποτίλια, ε; - Μόνο τσάι, ευχαριστώ.
Σε περίμενα την προηγούμενη βδομάδα. Αλλά εσύ έρχεσαι όποτε θες, αυτό έκανες πάντα.
Φοβάμαι πως με βρήκες απροετοίμαστο.
Έχω μόνο κρύο κοτόπουλο και πίκλες.
Α, υπάρχει και λίγο τυρί. Όχι, δεν κάνει.
Έχουμε ζελέ βατόμουρου, λίγη μηλόπιτα...
...όχι αρκετά για επιδόρπιο. Α, όχι, είμαστε εντάξει!
Μόλις βρήκα λίγο παντεσπάνι.
Το Μοναχικό Βουνό.
Μπορώ να σου φτιάξω αυγά, αν θέλ...
Γκάνταλφ;
- Μόνο τσάι, ευχαριστώ. - Α, εντάξει.
- Δε σε πειράζει να φάω εγώ, ε; - Όχι, όχι, καθόλου.
Μπίλμπο! Μπίλμπο Μπάγκινς!
Δεν είμαι σπίτι!
Είναι οι Σάκβιλ-Μπάγκινς!
- Ξέρω πως είσαι μέσα! - Θέλουν το σπίτι.
Δε με συγχώρεσαν ποτέ που έζησα τόσα χρόνια.
Πρέπει να ξεφορτωθώ τους αναθεματισμένους συγγενείς που κρέμονται στο κουδούνι μου και δε μ' αφήνουν να ησυχάσω!
Θέλω να ξαναδώ βουνά. Βουνά, Γκάνταλφ!
Και μετά να βρω κάποιο μέρος με ησυχία για να τελειώσω το βιβλίο μου. Α, το τσάι!
- Δηλαδή, θ' ακολουθήσεις το σχέδιό σου, ε; - Ναι, ναι, τα έχω οργανώσει όλα.
Έχω κάνει όλες μου τις προετοιμασίες.
Α, σ' ευχαριστώ.
Ο Φρόντο κάτι υποπτεύεται.
Φυσικά υποπτεύεται. Είναι ένας Μπάγκινς!
Όχι κανένας χοντροκέφαλος Τιραντοζώνης από το Χάρντμποτλ.
Θα του το πεις, έτσι;
- Ναι, ναι. - Σ' αγαπάει πολύ.
Το ξέρω.
Και μάλλον θα 'ρχόταν μαζί μου, αν του το ζητούσα.
Νομίζω ότι μέσα του, ο Φρόντο αγαπάει ακόμα το Σάιρ...
...με τα δάση του και τα χωράφια...
...και τα μικρά ποτάμια του.
Είμαι γέρος, Γκάνταλφ.
Δε μου φαίνεται...
...αλλά αρχίζω να το νιώθω βαθιά μες στην καρδιά μου.
Νιώθω...
...αδύνατος, σαν τεντωμένος...
...σαν βούτυρο που το 'χουν απλώσει σε πάρα πολύ ψωμί.
Μου χρειάζονται διακοπές...
...διακοπές διαρκείας.
Και δεν πιστεύω πως θα ξαναγυρίσω.
Στ' αλήθεια δε σκοπεύω.
"Γερο-Τόμπι".
Το καλύτερο πιπόχορτο στη Νότια Μοίρα.
Γκάνταλφ, παλιέ μου φίλε...
...τούτη η νύχτα θα μείνει αξέχαστη.
Γεια σας, γεια σας.
Χοντρέ Μπόλγκερ!
Χαίρομαι που σας βλέπω. Ελάτε, ελάτε.
Εμπρός, Σαμ! Ζήτα τη Ρόζι σε χορό.
- Λέω να πιω άλλη μια μπύρα. - Όχι, δε θα πιεις!
Άντε!
Κι εκεί ήμουν, λοιπόν. Στο έλεος τριών τερατόμορφων Τρολ!
Κι είχαν στήσει καβγά αναμεταξύ τους...
...για το πώς θα μας μαγείρευαν. Αν θα μας σιγόψηναν στη σούβλα...
...ή αν θα κάθονταν πάνω στον καθένα ξεχωριστά και να μας λιώσουν ώσπου να γίνουμε μαρμελάδα!
Χασομέρησαν τόσο μαλώνοντας για το πού και το πώς...
...μέχρι που φάνηκε το πρώτο φως της αυγής πίσω απ' τα δέντρα...
...κάνοντάς τα όλα πέτρα!
Γρήγορα!
Ψηλά, στα ουράνια!
Όχι, όχι, το μεγάλο, το μεγάλο!
Κυρία Τιραντοζώνη, χαίρομαι που σας βλέπω, καλωσορίσατε. Δικά σας είναι όλα αυτά τα παιδιά;
Μη χειρότερα, υπήρξατε πολύ παραγωγική.
Μπίλμπο!
Μπίλμπο;
Οι Σάκβιλ-Μπάγκινς! Γρήγορα, κρύψου!
Ευχαριστώ, παιδί μου.
Είσαι καλό παιδί, Φρόντο.
Εγώ είμαι πολύ εγωιστής, ξέρεις.
Ναι, είμαι...
...πολύ εγωιστής.
Δεν ξέρω γιατί σε πήρα μετά το θάνατο των γονιών σου, μα δεν ήταν από ευσπλαχνία.
Θαρρώ το έκανα γιατί, ανάμεσα στους τόσους συγγενείς μου...
...εσύ ήσουν ο μόνος Μπάγκινς με αληθινό πνεύμα.
- Μπίλμπο, μήπως πέρασες απ' τη μπυραρία του Γέρου; - Όχι!
Δηλαδή, ναι, αλλά δεν έχει σχέση αυτό.
Θέλω να πω, Φρόντο...
...θα τα βγάλεις πέρα.
Έτοιμο!
- Πρέπει να 'ναι στερεωμένο στο έδαφος. - Είναι στο έδαφος!
- Έξω. - Δική σου ιδέα ήταν!
Μπίλμπο!
- Μπίλμπο, πρόσεξε το δράκο! - Το δράκο; Ανοησίες!
Έχει να φανεί δράκος σε τούτα τα μέρη, εδώ και χίλια χρόνια!
- Αυτό ήταν καλό. - Ας ρίξουμε άλλο ένα!
Μέριαντοκ Μπράντιμπακ...
...και Πέρεγκριν Τουκ.
Έπρεπε να το φανταστώ.
Λόγο, Μπίλμπο!
Λόγο!
Αγαπητοί μου Μπάγκινς και Μπόφιν...
...Τουκ και Μπράντιμπακ...
...Σκαλιστές και Στρογγυλοπρόσωποι...
...Σαλπιστές...
...Μπόλγκερ...
...Τιραντοζώνηδες...
-...και Μεγαλοπόδαροι. - Μεγαλοποδαράτοι!
Σήμερα κλείνω τα εκατόν έντεκα!
Χρόνια πολλά!
Αλίμονο, εκατόν έντεκα χρόνια είναι πολύ λίγα για να ζήσει κανείς ανάμεσα...
...σε τέτοιους εξαιρετικούς και θαυμάσιους Χόμπιτ.
Δεν ξέρω ούτε τους μισούς από σας ούτε το μισό απ' όσο θα ήθελα...
...κι αγαπώ λιγότερο από τους μισούς από σας το μισό απ' όσο αξίζετε.
Εγώ...
...έχω πράγματα να κάνω.
Τα έχω αναβάλλει εδώ και πάρα πολύ καιρό.
Λυπάμαι ν' ανακοινώσω ότι αυτό είναι το τέλος!
Φεύγω.
Σας αποχαιρετώ όλους μέσ' από την καρδιά μου.
Αντίο!
Φαντάζομαι πως θα νομίζεις ότι αυτό ήταν τρομερά έξυπνο.
Έλα τώρα, Γκάνταλφ! Είδες τα πρόσωπά τους;
Είναι πολλά τα μαγικά δαχτυλίδια στον κόσμο, Μπίλμπο Μπάγκινς, αλλά δεν πρέπει να παίζουμε με κανένα!
Ήταν απλά ένα αστείο.
Ω, μάλλον έχεις δίκιο, όπως συνήθως.
- Θα έχεις το νου σου και στον Φρόντο, έτσι; - Κι ακόμα πιο πολύ...
...όσο πιο συχνά μπορώ.
- Ό,τι έχω του το αφήνω. - Και το δαχτυλίδι σου; Θα τ' αφήσεις κι αυτό;
Ναι, ναι.
Είναι σ' ένα φάκελο εκεί, πάνω στο τζάκι.
Α, όχι...
...στάσου, είναι...
...εδώ, στην τσέπη μου.
Δεν είναι...
...δεν είναι περίεργο;
Αλλά ναι...
...στο κάτω-κάτω, γιατί όχι;
- Γιατί να μην το κρατήσω; - Νομίζω πως πρέπει να το αφήσεις πίσω, Μπίλμπο.
Είναι τόσο δύσκολο;
Μα, όχι...
...και ναι.
Τώρα που φτάσαμε εδώ, δε μ' αρέσει να το αποχωριστώ. Είναι καταδικό μου. Εγώ το βρήκα. Ήρθε σε μένα!
- Δεν υπάρχει λόγος να θυμώνεις. - Εσύ φταις αν θυμώνω!
Είναι δικό μου...
...καταδικό μου.
Το πολύτιμό μου.
"Πολύτιμο";
Κι άλλοι το αποκάλεσαν έτσι, όχι όμως κι εσύ.
Τι θέλεις κι ανακατεύεσαι να μάθεις τι κάνω τα δικά μου πράγματά;
Νομίζω πως κράτησες αρκετά αυτό το δαχτυλίδι.
- Το θέλεις για του λόγου σου! - Μπίλμπο Μπάγκινς...
...μη με περνάς για κανέναν φτηνό κομπιναδόρο!
Δεν προσπαθώ να σε κλέψω...
...αλλά να σε βοηθήσω.
Σ' όλη την πολύχρονη ζωή σου ήμαστε φίλοι.
Μακάρι να μ' εμπιστευόσουν, όπως παλιά.
Άφησέ το.
Καλά λες, Γκάνταλφ.
Το δαχτυλίδι πρέπει να το πάρει ο Φρόντο.
Είναι αργά. Ο δρόμος είναι μακρύς.
Ναι, ήρθε η ώρα.
Μπίλμπο...
...έχεις ακόμα το δαχτυλίδι στην τσέπη σου.
Α...
...ναι.
Έχω σκεφτεί έναν ωραίο τρόπο για να κλείσω το βιβλίο μου:...
..."Και ζήσαμε εμείς καλά κι αυτός καλύτερα..."
-"...ώσπου τέλειωσαν οι μέρες του". - Είμαι σίγουρος ότι έτσι θα ζήσεις, καλέ μου φίλε.
Αντίο, Γκάνταλφ.
Αντίο...
...καλέ μου Μπίλμπο...
Χωρίς σταματημό ο δρόμος μας τραβάει μπροστά...
...κατηφορίζοντας απ' το κατώφλι που ξεκίνησε...
...μέχρι να ξανασυναντηθούμε.
Είναι δικό μου...
...καταδικό μου.
Το πολύτιμό μου.
Αινίγματα μέσα στο σκοτάδι...
Μπίλμπο!
...το πολύτιμό μου...
...Πολύτιμο...
Έφυγε, έτσι δεν είναι;
Μιλούσε καιρό για την αναχώρησή του...
...άλλα δεν πίστευα ότι θα το έκανε στ' αλήθεια.
Γκάνταλφ;
Το δαχτυλίδι του Μπίλμπο.
Πήγε να μείνει με τα Ξωτικά.
Σου άφησε το Μπαγκ Εντ...
...και όλα τα υπάρχοντά του.
Το δαχτυλίδι είναι δικό σου τώρα πια.
Κρύψ' το κάπου!
Πού πας;
- Έχω να φροντίσω διάφορα. - Σαν τι;
Ερωτήματα.
- Ερωτήματα που χρήζουν απαντήσεων. - Μα μόλις ήρθες!
Δεν καταλαβαίνω!
Ούτε κι εγώ.
Κράτησέ το κρυφό.
Φύλαξέ το σε ασφαλές μέρος.
Σάιρ!
Μπάγκινς!
"Το έτος 3434 της Δευτέρας Εποχής".
"Έπεται η μαρτυρία του Ισίλντουρ, Υψηλού Βασιλέως της Γκόντορ..."
"...και η εύρεσις του Δαχτυλιδιού της Δυνάμεως".
"Ήλθεν προς εμέ. Το Ένα Δαχτυλίδι. Κειμήλιον θέλει γενέσθαι του Βασιλείου μου."
"Άπαντες οι της εμού γενεάς δεθήσονται μετά της μοίρας του..."
"...διότι δε θα διακινδυνεύσω την ασφάλειαν του Δαχτυλιδιού".
"Πολύτιμον γε μοι, ει..."
"...και αντί πολλού ωνούμαι τούτο".
"Αι χαράξεις ημαύρωνται και μόλις αναγιγνώσκονται".
"Η το πριν ευανάγνωστος, ως ερυθρά φλοξ, επιγραφή εξηφάνησται".
"Ει γε ο χρυσός εις πυρ βληθήσεται, την γραφήν φανεράν γενέσθαι".
Σάιρ...
...Μπάγκινς.
Εδώ δεν υπάρχουν Μπάγκινς. Είναι όλοι στο Χόμπιτον.
Από 'κεί!
Χο! Χο! Χο! Το κρασάκι μου θα πιω...
...τα μεράκια μου να πνίξω και να γιάνω τον καημό.
Βρέχει και φυσούν αγέρες...
...περπατώ νύχτες και μέρες και ο δρόμος μου δεν έχει τελειωμό.
Τι γλυκιά μουσική σαν ακούς κελαρυστά το ρυάκι που κυλά στην πεδιάδα απ' τα βουνά.
Μα εγώ σας δηλώνω, τώρα δα, καθαρά...
...κάλλιο ο ήχος της μπύρας, σαν ρέει μέσ' στον Τουκ γοργά!
Περίεργος κόσμος διασχίζει το Σάιρ.
Νάνοι κι άλλα πλάσματα, καθόλου ενάρετης φύσης.
Έρχεται πόλεμος.
Τα βουνά βρίθουν από Τελώνια.
Παραμύθια για παιδιά, είναι όλ' αυτά, τίποτε άλλο.
Αρχίζεις ν' ακούγεσαι σαν το γέρο-Μπίλμπο Μπάγκινς.
- Λοξός, αυτό ήταν. - Νεαρέ κύριε Φρόντο...
-...έχει ξεκουτιάνει. - Και το καμαρώνει!
- Στην υγειά σου, Γέρο! - Στην υγειά σου.
Δε μας πέφτει λόγος για ό,τι γίνεται πέρα απ' τα σύνορά μας.
Μη χώνεις τη μύτη σου σε μπελάδες και μπελάδες δε θα σε βρουν.
- Καληνύχτα, παιδιά. - Καληνύχτα.
Καληνύχτα...
...γλυκιά κυρά της χρυσής μπύρας!
Πρόσεχε σε ποια λες γλυκόλογα.
Μην ανησυχείς, Σαμ. Η Ρόζι μπορεί να ξεχωρίζει τους ηλίθιους.
Σίγουρα;
- Καληνύχτα, Σαμ. - Καληνύχτα, κύριε Φρόντο.
Είναι κρυφό; Είναι σε ασφαλές μέρος;
Μα τι κάνεις;
Άπλωσε το χέρι σου, Φρόντο.
Είναι τελείως κρύο.
Τι βλέπεις;
Βλέπεις τίποτα;
Τίποτα.
Δεν υπάρχει τίποτα.
Περίμενε.
Υπάρχουν σημάδια.
Μια μορφή της γραφής των Ξωτικών. Δε μπορώ να τα διαβάσω.
Λίγοι είναι αυτοί που μπορούν.
Η γλώσσα είναι της Μόρντορ και δε θα την προφέρω εδώ.
- Της Μόρντορ! - Στην Κοινή Γλώσσα λέει:...
..."Ένα Δαχτυλίδι, όλους να κυβερνά..."
"...και να τους βρίσκει, Ένα".
"Ένα, να τους μαζεύει όλους μαζί..."
"...με μαύρα μάγια, Ένα".
Αυτό είναι το Ένα Δαχτυλίδι...
...σφυρηλατημένο από τον Σκοτεινό Άρχοντα, Σάουρον...
...στις Φωτιές στο Βουνό του Χαμού...
...που το πήρε ο Ισίλντουρ από το χέρι του ίδιου του Σάουρον.
Ο Μπίλμπο το βρήκε...
-...στη σπηλιά του Γκόλουμ. - Ναι.
Για εξήντα χρόνια, το Δαχτυλίδι έμενε ήσυχα στην κατοχή του Μπίλμπο...
...χαρίζοντάς του μακροζωία, καθυστερώντας τα γηρατειά.
Αλλά όχι πια, Φρόντο.
Το Κακό δραστηριοποιείται στη Μόρντορ.
Το Δαχτυλίδι ξύπνησε.
Άκουσε το κάλεσμα του Κυρίου του.
Μα κατατροπώθηκε.
Ο Σάουρον κατατροπώθηκε.
Όχι, Φρόντο.
Το πνεύμα του Σάουρον άντεξε.
Η ζωή του είναι δεμένη με το Δαχτυλίδι και το Δαχτυλίδι επέζησε.
Ο Σάουρον ξαναγύρισε.
Οι Ορκ του πολλαπλασιάστηκαν.
Το φρούριό του, το Μπαράντ-ντουρ, ξαναχτίστηκε στη Γη της Μόρντορ.
Ο Σάουρον χρειάζεται μόνο τούτο το δαχτυλίδι για να σκεπάσει τις χώρες με μια δεύτερη Σκοτεινιά.
Το ψάχνει...
...το γυρεύει και όλη η σκέψη του είναι στραμμένη σ' αυτό.
Το Δαχτυλίδι προσπαθεί διακαώς να επιστρέψει στο χέρι του Κυρίου του.
Είναι ένα...
...το Δαχτυλίδι κι ο Σκοτεινός Άρχοντας.
Φρόντο...
...δεν πρέπει να το βρει ποτέ.
Πολύ καλά! Θα το κρύψουμε.
Και θα το κρατήσουμε κρυφό. Δε θα ξαναμιλήσουμε γι' αυτό.
Κανείς δεν ξέρει πως είναι εδώ, έτσι;
Έτσι, Γκάνταλφ;
Υπάρχει κάποιος άλλος που γνώριζε ότι ο Μπίλμπο είχε το Δαχτυλίδι.
Έψαξα παντού να βρω το Γκόλουμ.
Αλλά ο Εχθρός τον βρήκε πρώτος.
Δεν ξέρω πόσο τον βασάνισαν.
Μα μέσα από ατέλειωτα ουρλιαχτά κι ασυναρτησίες ξεχώρισαν δυο λέξεις.
Σάιρ!
Μπάγκινς!
"Σάιρ".
"Μπάγκινς"!
Μα αυτά θα τους οδηγήσουν εδώ!
Ποιος είν' εκεί πέρα;
- Πάρ' το, Γκάνταλφ! Πάρ' το! - Όχι, Φρόντο.
- Πρέπει να το πάρεις! - Δε μπορείς να μου το δώσεις!
- Σ' το δίνω! - Μη...
...με βάζεις στον πειρασμό, Φρόντο!
Δεν τολμώ να το πάρω...
..ούτε και για να το φυλάξω.
Κατάλαβέ το, Φρόντο...
...πως θα χρησιμοποιούσα αυτό το δαχτυλίδι από επιθυμία να κάνω καλό.
Αλλά μέσω εμού...
...το Δαχτυλίδι θ' αποκτούσε δύναμη πάρα πολύ μεγάλη και τρομερή.
- Μα δε μπορεί να μείνει στο Σάιρ! - Όχι!
Όχι, δε μπορεί.
Τι πρέπει να κάνω;
Πρέπει να φύγεις και να φύγεις γρήγορα.
- Πού; Πού να πάω; - Ν' αφήσεις το Σάιρ. Πήγαινε στο χωριό Μπρί.
Στο Μπρι.
- Κι εσύ; - Εγώ θα σε περιμένω...
...στο πανδοχείο "Το Παιχνιδιάρικο Πόνι".
- Και το Δαχτυλίδι θα 'ναι ασφαλές εκεί; - Δεν ξέρω, Φρόντο.
Δεν έχω απαντήσεις.
Πρέπει να δω τον αρχηγό της τάξης μου. Είναι σοφός και ισχυρός.
Πίστεψέ με, Φρόντο...
...αυτός θα ξέρει τι πρέπει να γίνει.
Πρέπει ν' αφήσεις το όνομα Μπάγκινς πίσω σου.
Μ' αυτό το όνομα δε θα είσαι ασφαλής έξω απ' το Σάιρ.
Ταξίδευε μόνο τη μέρα.
- Και μακριά από τον δρόμο. - Μπορώ κόψω δρόμο απ' τα χωράφια, εύκολα.
Καλέ μου Φρόντο...
...οι Χόμπιτ είναι στ' αλήθεια εκπληκτικά πλάσματα.
Μπορεί κανείς να μάθει τα πάντα γύρω από τους τρόπους τους σ' ένα μήνα...
...κι όμως, ύστερα από εκατό χρόνια...
...μπορούν να σ' αφήσουν με το στόμα ανοιχτό.
Πέσε κάτω!
Πανάθεμά σε, Σάμγουαϊζ Γκάμγκη! Κρυφάκουγες;
Δεν κρυφάκουγα, κύριε, στο λόγο μου! Κούρευα το γρασίδι κάτω απ' το παράθυρο.
Λίγο αργά για να κουρεύεις γρασίδι, δε νομίζεις;
- Άκουσα φωνές. - Τι άκουσες; Μίλα!
Τίποτα σημαντικό.
Άκουσα ένα σωρό για ένα δαχτυλίδι, κάποιον Μαύρο Άρχοντα και κάτι για το τέλος του κόσμου, μα...
...σε παρακαλώ κύριε Γκάνταλφ, μη μου κάνεις κακό. Μη με μεταμορφώσεις σε κανένα...
...τέρας.
Όχι;
Ίσως όχι.
Σκέφτηκα κάτι πολύ καλύτερο.
Προχώρα, Σάμγουαϊζ, μη μένεις πίσω!
Να προσέχετε και οι δυο σας.
Ο Εχθρός έχει πολλούς κατασκόπους στην υπηρεσία του...
...πουλιά...
...ζώα.
Είναι σε ασφαλές μέρος;
Μην το φορέσεις ποτέ γιατί η δύναμή του θα προσελκύσει τους υπηρέτες του Σκοτεινού Άρχοντα.
Να θυμάσαι πάντα, Φρόντο...
...ότι το Δαχτυλίδι προσπαθεί να γυρίσει στον Κύριό του.
Θέλει να βρεθεί.
Εδώ είναι.
Τι είναι εδώ;
Αν κάνω άλλο ένα βήμα από 'δώ...
..θα είναι το πιο μακριά απ' το σπίτι που θα έχω βρεθεί ποτέ.
Έλα, Σαμ.
Θυμήσου τι έλεγε ο Μπίλμπο: "Είναι επικίνδυνη δουλειά..."
...Φρόντο, να βγαίνεις απ' την πόρτα σου.
Μπαίνεις στο δρόμο και, αν δε συγκρατήσεις τα πόδια σου...
...δε μπορείς να ξέρεις πού μπορεί να παρασυρθείς.
Σαμ!
Ξωτικά του Δάσους!
Πάνε στα λιμάνια, πέρα μακριά, πίσω απ' τους Λευκούς Πύργους.
- Στα Γκρίζα Λιμάνια. - Αφήνουν τη Μέση-γη...
Για να μην ξαναγυρίσουν ποτέ.
Δεν ξέρω γιατί...
...μα νιώθω λύπη μέσα μου.
Όπου κι αν ξαπλώσω, έχει μια παλιορίζα που με καρφώνει στην πλάτη.
Απλά κλείσε τα μάτια σου και φαντάσου πως είσαι στο κρεβάτι σου...
...πάνω σε μαλακό στρώμα και πουπουλένιο προσκεφάλι.
Δε γίνεται τίποτα, κύριε Φρόντο!
Ποτέ δε θα καταφέρω να κοιμηθώ εδώ έξω.
Ούτε εγώ, Σαμ.
Καπνός σηκώνεται από το Βουνό του Χαμού...
...η ώρα περνά...
...και ο Γκάνταλφ ο Γκρίζος καλπάζει για το Ίσενγκαρντ...
...για να ζητήσει τη συμβουλή μου.
Γιατί αυτός είναι ο λόγος του ερχομού σου, έτσι δεν είναι...
-...παλιέ μου φίλε. - Σάρουμαν.
- Είσαι βέβαιος γι' αυτό; - Πέρα από κάθε αμφιβολία.
Ώστε το Δαχτυλίδι της Δύναμης βρέθηκε.
Όλα αυτά τα χρόνια, ήταν στο Σάιρ.
- Κάτω απ' την ίδια μου τη μύτη. - Κι όμως, δεν είχες το μυαλό να το δεις.
Η αγάπη σου για το φύλλο των Μικρούληδων...
-...προφανώς προκάλεσε σύγχυση στο μυαλό σου. - Όμως έχουμε ακόμη χρόνο...
...χρόνο για να αντιμετωπίσουμε τον Σάουρον, αν βιαστούμε.
Χρόνο;
Πόσο χρόνο θαρρείς πως έχουμε;
Ο Σάουρον έχει ανακτήσει μεγάλο μέρος της δύναμης που είχε κάποτε.
Δε μπορεί ακόμα να πάρει μορφή...
...αλλά το πνεύμα του δεν έχασε την ισχύ του.
Κρυμμένος στο φρούριό του, ο Άρχοντας της Μόρντορ...
...τα βλέπει όλα.
Η ματιά του τρυπάει σύννεφα, σκιές, γη...
...και σάρκα.
Εσύ ξέρεις για τι πράγμα μιλώ, Γκάνταλφ.
Ένα μεγάλο μάτι, δίχως βλέφαρα...
...τυλιγμένο σε φλόγες.
- Το Μάτι του Σάουρον. - Συγκεντρώνει το Κακό κοντά του.
Πολύ σύντομα, θα 'χει μαζέψει στρατό ικανό για να ξεκινήσει επίθεση στη Μέση-γη.
Το ξέρεις αυτό;
Πώς;
Το έχω δει.
Ένα Παλαντίρ είναι επικίνδυνο εργαλείο, Σάρουμαν.
Γιατί;
Γιατί εμείς να φοβόμαστε να το χρησιμοποιήσουμε;
Δεν είναι όλες λογαριασμένες οι χαμένες Ενορατικές Πέτρες.
Δεν ξέρουμε ποιος άλλος μπορεί να παρακολουθεί.
Είναι πιο αργά απ' όσο νομίζεις.
Οι δυνάμεις του Σάουρον ήδη κινούνται.
- Οι Εννιά έφυγαν από τη Μίνας Μόργκουλ. - Οι Εννιά;
Πέρασαν τον ποταμό Ίσεν, την Παραμονή του Μεσοκαλόκαιρου...
...μεταμφιεσμένοι σαν καβαλάρηδες ντυμένοι στα μαύρα.
- Έφτασαν στο Σάιρ; - Θα βρουν το Δαχτυλίδι...
...και θα σκοτώσουν αυτόν που το κουβαλά.
Ο Φρόντο!
Σοβαρά νόμισες πως ένας Χόμπιτ θα μπορούσε να αντιταχθεί στη θέληση του Σάουρον;
Δεν υπάρχει κανείς που μπορεί.
Ενάντια στην Δύναμη της Μόρντορ...
...δε μπορεί να υπάρξει νίκη.
Πρέπει να Τον ακολουθήσουμε, Γκάνταλφ.
Πρέπει να συνταχθούμε με τον Σάουρον.
Θα ήταν σοφό, φίλε μου.
Πες μου...
...φίλε...
...από πότε ο Σάρουμαν ο Σοφός εγκατέλειψε τη λογική για την τρέλα;
Σου έδωσα την ευκαιρία...
...να με βοηθήσεις με τη θέλησή σου...
...αλλά εσύ επέλεξες...
...το δρόμο του πόνου!
Κύριε Φρόντο;
Φρόντο; Φρόντο!
- Νόμισα πως σ' έχασα. - Μα τι λες τώρα;
- Είναι κάτι που είπε ο Γκάνταλφ. - Τι είπε;
"Μην τον χάσεις, Σάμγουαϊζ Γκάμγκη".
- Και δεν το σκοπεύω. - Σαμ, είμαστε ακόμα στο Σάιρ. Τι μπορεί να συμβεί;
Φρόντο!
- Μέρι, ο Φρόντο Μπάγκινς! - Γεια σου, Φρόντο!
Φύγε από πάνω του!
Έλα, Φρόντο.
- Τι σημαίνουν όλα αυτά; - Κράτα λίγο, Σαμ.
Κλέψατε απ' τη σοδειά του Μάγκοτ του Τσιφλικά!
Έι!
Γυρίστε πίσω! Περιμένετε να δείτε τι θα πάθετε!
Φύγετε απ' το χωράφι μου! Την έχετε άσχημα έτσι και σας πιάσω!
Δεν καταλαβαίνω γιατί συγχύστηκε τόσο! Μόνο κάνα-δυο καρότα πήραμε.
Και λίγα λάχανα. Και τα τρία σακιά πατάτες την προηγούμενη βδομάδα.
- Και λίγα μανιτάρια, τις προάλλες. - Ναι, Πίπιν, θέλω να πω...
...πως προφανώς υπερβάλλει.
Τρέξτε!
Λίγο έλειψε!
Νομίζω πως έσπασα κάτι.
Να, για να εμπιστεύομαι έναν Μπράντιμπακ κι έναν Τουκ!
Τι;
Απλώς κάναμε μια παράκαμψη. Κόψαμε δρόμο.
- Κόψαμε δρόμο για τι πράγμα; - Μανιτάρια!
Δικό μου αυτό!
Να ένα καλό, Μέρι.
Εδώ έχει ένα καλό, Σαμ.
Λέω να φύγουμε απ' τον δρόμο.
Φύγετε απ' το δρόμο! Γρήγορα!
Hσυχία!
Τι στο καλό ήταν αυτό;
Βλέπεις τίποτα;
Τίποτα!
Τι συμβαίνει;
Ο Μαύρος Καβαλάρης έψαχνε κάτι.
Ή κάποιον.
Φρόντο;
Πέστε κάτω!
Πρέπει να φύγω απ' το Σάιρ.
Ο Σαμ κι εγώ πρέπει να πάμε στο Μπρι.
Μάλιστα.
Με το φέρι μποτ του Μπάκλμπερι. Ακολουθήστε με!
Τρέξτε!
Φρόντο, από 'δώ! Ακολουθήστε με!
Τρέξτε!
Λύσε το σχοινί, Σαμ!
Φρόντο!
Τρέχα, Φρόντο!
- Ξεκινήστε! - Γρήγορα!
Φρόντο!
- Τρέξε! - Έλα!
- Τρέχα, Φρόντο! - Άντε, πιο γρήγορα!
Πήδα!
- Πόσο απέχει το πιο κοντινό πέρασμα; - Η Γέφυρα του Μπραντιγουάιν. Είκοσι μίλια.
Ελάτε!
- Τι θέλετε; - Πηγαίνουμε στο "Παιχνιδιάρικο Πόνι".
Χόμπιτ!
Τέσσερις Χόμπιτ!
Κι απ' το Σάιρ καταπώς δείχνει η μιλιά τους. Τι σόι δουλειά σας φέρνει στο Μπρι;
Θέλουμε να μείνουμε στο χάνι εδώ. Η δουλειά μας είναι δικός μας λογαριασμός.
Εντάξει, νεαρέ κύριε, δεν ήθελα να σας προσβάλω.
Είναι δουλειά μου να κάνω ερωτήσεις όταν πέφτει η νύχτα.
Λένε ότι τριγυρίζει παράξενος κόσμος.
Πρέπει να 'χω τα μάτια μου δεκατέσσερα.
Φύγετε απ' τη μέση! Προσέχετε πού πατάτε.
Το Παιχνιδιάρικο Πόνι
Συγγνώμη.
Καλησπέρα, μικροί κύριοι! Τι μπορώ να κάνω για σας; Αν ζητάτε μέρος να μείνετε...
...έχουμε δωμάτια ειδικά καμωμένα για Χόμπιτ.
Ευχαρίστως να σας εξυπηρετήσουμε, κύριε...
Κατωλοφίτη...
-...με λένε Κατωλοφίτη. - Κατωλοφίτης, ναι.
Είμαστε φίλοι του Γκάνταλφ του Γκρίζου. Θα του πείτε ότι φτάσαμε;
Του Γκάνταλφ;
Του Γκάνταλφ.
Ω, ναι...
...θυμάμαι! Ηλικιωμένος τύπος...
...με μακριά γκριζωπή γενειάδα και μυτερό καπέλο.
Έχω έξι μήνες να τον δω.
Τι κάνουμε τώρα;
Σαμ, θα έρθει.
Θα έρθει.
Φύγε απ' τη μέση!
- Τι είν' τούτο; - Αυτό, φίλε μου, είναι μισόκιλο.
Βγαίνει και σε μισόκιλο;
- Θα πάρω ένα. - Ήδη πήρες μισό!
Ο τύπος εκεί σε κοιτάει απ' τη στιγμή που μπήκαμε.
Συγγνώμη.
Εκείνος εκεί, στη γωνία. Ποιος είναι;
Είναι ένας απ' τους Περιφερόμενους Φύλακες. Επικίνδυνοι τύποι, περιπλανιούνται στις ερημιές.
Ποιο είναι το σωστό του όνομα, δεν έχω ποτέ ακούσει, μα εδώ γύρω...
...τον ξέρουμε σαν "Γοργοπόδαρο".
Γοργοπόδαρος.
Μπάγκινς...
...Μπάγκινς...
...Μπάγκινς.
Μπάγκινς;
Βέβαια, ξέρω κάποιον Μπάγκινς! Εκεί πέρα είναι.
Ο Φρόντο Μπάγκινς!
Είναι δεύτερος ξάδερφός μου απ' το σόι της μητέρας του...
...και τρίτος ξάδερφός μου απ' το σόι...
- Πίπιν! - Ηρέμησε, Φρόντο!
Δεν μπορείς να κρυφτείς!
Σε βλέπω!
Δεν υπάρχει ζωή...
...στο Kενό!
Μόνο...
...θάνατος!
Τραβάς πολλή προσοχή πάνω σου...
...κύριε "Κατωλοφίτη"!
- Τι θέλεις; - Μεγαλύτερη προσοχή από σένα.
- Δεν είναι μπιχλιμπίδι αυτό που κουβαλάς. - Δεν κουβαλάω τίποτα.
Αλήθεια;
Εγώ μπορώ να μη φαίνομαι, αν το θέλω...
...αλλά το να εξαφανίζεται κάποιος τελείως, αυτό είναι σπάνιο χάρισμα.
Ποιος είσαι;
Φοβάσαι;
- Ναι. - Δε φοβάσαι αρκετά ακόμα.
Εγώ ξέρω τι σας καταδιώκει.
Άφησέ τον! Αλλιώς χάθηκες, Μακροπόδαρε!
Το λέει η καρδιά σου, μικρέ Χόμπιτ.
Μα αυτό δε θα σε σώσει. Δε μπορείς να περιμένεις άλλο το Μάγο, Φρόντο.
Έρχονται.
Τι είναι αυτοί;
Κάποτε ήταν Άνθρωποι. Τρανοί βασιλιάδες των Ανθρώπων.
Έπειτα, ο Σάουρον ο Απατεώνας τους έδωσε τα Εννιά Δαχτυλίδια της Δύναμης.
Τυφλωμένοι από την απληστία τους, τα πήραν χωρίς κουβέντα...
...κι ο ένας μετά τον άλλον, έπεσαν στη Σκοτεινιά.
Τώρα είναι όλοι τους σκλάβοι της θέλησής του.
Είναι οι Νάζγκουλ, τα Φαντάσματα του Δαχτυλιδιού. Ούτε ζωντανοί, ούτε νεκροί.
Συνεχώς νιώθουν την παρουσία του Δαχτυλιδιού...
...κι έλκονται από τη Δύναμη του Ενός.
Ποτέ δε θα πάψουν να σε κυνηγούν.
- Πού μας πηγαίνεις; - Στην Ερημιά.
Πώς ξέρουμε ότι αυτός ο Γοργοπόδαρος είναι φίλος του Γκάνταλφ;
Νομίζω πως ένας υπηρέτης του Εχθρού θα φαινόταν ωραιότερος...
-...μα θα τον ένιωθα πιο απαίσιο. - Μοιάζει αρκετά απαίσιος.
Δεν μπορούμε παρά να τον εμπιστευτούμε.
- Μα πού μας πηγαίνει; - Στο Σκιστό Λαγκάδι, κύριε Γκάμγκη.
- Στο σπίτι του Έλροντ. - Το ακούσατε αυτό; Στο Σκιστό Λαγκάδι!
Θα δούμε τα Ξωτικά!
Κύριοι!
- Δε σταματάμε πριν σκοτεινιάσει. - Και το πρωινό;
- Φάγατε ήδη. - Φάγαμε ένα, ναι.
Δε θα φάμε δεύτερο πρωινό;
Δε νομίζω να ξέρει για το δεύτερο πρωινό, Πιπ.
Ξέρει το ενδεκατιανό; Το μεσημεριανό; Το απογευματινό τσάι;
Το δείπνο; Το βραδινό; Τα ξέρει αυτά, ε;
Πολύ αμφιβάλλω.
Πίπιν!
Με τι ζούνε όταν δε μπορούν να βρουν Χόμπιτ;
Τινούβιελ, νεράιδα, Ξωτικιά.
Πάντα για μένα αθάνατη θε να 'σαι, πεντάμορφη κυρά.
Κι αυτή τον τύλιξε με τα μαλλιά της τ' απλωμένα...
...και με τα άσπρα μπράτσα της τον αγκαλιάζει.
Ποια είναι;
Αυτή, για την οποία σιγοτραγουδάς.
Τούτη είναι η Ωδή της Λούθιεν.
Της Ξωτικοκόρης που χάρισε την αγάπη της στον Μπέρεν...
...έναν θνητό.
Και τι απέγινε;
Πέθανε.
Κοιμήσου, Φρόντο.
Η ισχύς του Ίσενγκαρντ είναι στις διαταγές σου...
...Σάουρον...
...Άρχοντα της Γης.
Φτιάξε μου έναν στρατό, αντάξιο της Μόρντορ!
Τι διαταγές έχουμε από τη Μόρντορ, άρχοντά μου;
Τι προστάζει το Μάτι;
Έχουμε πολλή δουλειά.
Τα δέντρα είναι γερά, άρχοντά μου.
Οι ρίζες τους είναι βαθιές.
Ξεριζώστε τα όλα.
Αυτό ήταν το μεγάλο φρούριο του Άμον Σουλ.
Θα ξαποστάσουμε εδώ απόψε.
Τούτα 'δώ είναι για σας. Φυλάξτε τα.
Εγώ πάω να ρίξω μια ματιά εδώ γύρω.
Μείνετε εδώ.
Η ντομάτα μου έσκασε.
Μπορώ να έχω λίγο μπέικον;
Θέλεις ντομάτα, Σαμ;
- Τι κάνετε εκεί; - Ντομάτες, λουκάνικα και τραγανό μπέικον.
- Σου φυλάξαμε λίγα, κύριε Φρόντο. - Σβήστε τη, ανόητοι, σβήστε τη!
Υπέροχα! Στάχτη στις ντομάτες μου!
Φύγετε!
Πίσω, δαίμονες!
Φρόντο!
- Φρόντο. - Ω, Σαμ.
Γοργοπόδαρε!
- Βοήθησέ τον, Γοργοπόδαρε. - Λαβώθηκε από ένα Μαχαίρι της Μόργκουλ.
Δε φτάνει η ικανότητά μου να τον θεραπεύσω. Χρειάζεται φάρμακο των Ξωτικών.
Βιαστείτε!
Είναι έξι μέρες ως το Σκιστό Λαγκάδι. Δε θα τα καταφέρει!
- Γκάνταλφ. - Κρατήσου, Φρόντο.
Γκάνταλφ!
Κοίτα, Φρόντο, τα Τρολ του κύριου Μπίλμπο!
Κύριε Φρόντο;
Κρυώνει!
Θα πεθάνει;
Περνά στον Κόσμο της Σκιάς. Σύντομα θα γίνει Φάντασμα σαν αυτούς.
- Είναι κοντά. - Σαμ!
- Ξέρεις το φυτό Άθελας; - Άθελας;
- Το Βασιλόχορτο. - Το Βασιλόχορτο, ναι, είναι βότανο.
Μπορεί να επιβραδύνει τη δηλητηρίαση. Γρήγορα!
Τι έχουμε εδώ; Έναν απρόσεχτο Περιφερόμενο Φύλακα;
Φρόντο...
...είμαι η Άργουεν. Ήρθα να σε βοηθήσω.
Άκουσε τη φωνή μου. Γύρισε πίσω στο φως.
Ποια είναι αυτή;
Φρόντο!
- Είναι Ξωτικό. - Χάνεται.
Δε θ' αντέξει.
Πρέπει να τον πάμε στον πατέρα μου.
- Δύο μέρες σας γύρευα. - Πού τον πάτε;
Πέντε Δαχτυλιδοφαντάσματα σας ακολουθούν. Πού μπορεί να βρίσκονται οι άλλοι τέσσερις...
...δεν ξέρω.
Μείνε με τους Χόμπιτ, θα στείλω άλογα για σένα.
Ιππεύω πιο γρήγορα, θα τον πάω εγώ.
- Ο δρόμος είναι πολύ επικίνδυνος. - Τι λένε;
Ο Φρόντο πεθαίνει. Αν διασχίσω το ποτάμι...
...η δύναμη του λαού μου θα τον προστατεύσει.
Δεν τους φοβάμαι.
Όπως θέλεις.
Άργουεν...
...κάλπασε γοργά, μην κοιτάξεις πίσω.
Κάλπασε γοργά, Άσφαλοθ, κάλπασε γοργά!
Μα τι κάνεις;
Τα Δαχτυλιδοφαντάσματα είναι ακόμα εκεί έξω!
Κάλπασε γοργά, Άσφαλοθ!
Παράδωσε το Ανθρωπάκι, Ξωθιά!
Αν τον θέλετε, ελάτε να τον πάρετε!
Όχι...
...όχι!
Φρόντο...
...όχι!
Φρόντο, μην εγκαταλείπεις!
Όχι τώρα!
Όποια χάρη μου έχει δοθεί...
...ας περάσει σ' εκείνον. Ας του χαριστεί η ζωή.
Σώστε τον.
- Πού βρίσκομαι; - Είσαι στο σπίτι του Έλροντ...
...και είναι 10 η ώρα το πρωί...
...24 του Οκτώβρη, αν θες να ξέρεις.
- Γκάνταλφ! - Ναι, εδώ είμαι.
Και είσαι πολύ τυχερός που βρίσκεσαι κι εσύ εδώ.
Λίγες ώρες ακόμα και δε θα μπορούσαμε να σε βοηθήσουμε.
Αλλά έχεις δύναμη μέσα σου...
...καλέ μου Χόμπιτ.
Τι συνέβη, Γκάνταλφ;
Γιατί δε μας συνάντησες;
Ω, λυπάμαι, Φρόντο.
Με καθυστέρησαν.
Τη φιλία του Σάρουμαν δεν μπορείς απερίσκεπτα να απορρίπτεις.
Μια κακή πράξη πρέπει να ξεπληρώνεται.
Τελείωσε.
Ασπάσου τη Δύναμη του Δαχτυλιδιού...
...αλλιώς ασπάσου τον αφανισμό σου!
Υπάρχει μονάχα ένας Άρχοντας του Δαχτυλιδιού.
Μόνο ένας που μπορεί να το υποτάξει.
Κι αυτός δε μοιράζεται...
...την εξουσία.
Άρα επέλεξες το θάνατο.
Γκάνταλφ;
Τι συμβαίνει;
Τίποτα, Φρόντο.
Φρόντο!
- Σαμ. - Μπα σε καλό σου, ξύπνησες!
Ο Σαμ ούτε που άφηνε το πλευρό σου.
Ανησυχούσαμε πολύ για σένα, ε, κύριε Γκάνταλφ;
Χάρη στον άρχοντα Έλροντ...
...αρχίζεις να αναρρώνεις.
Καλωσόρισες στο Σκιστό Λαγκάδι, Φρόντο Μπάγκινς.
- Μπίλμπο! - Γεια σου, Φρόντο, νεαρέ μου.
Μπίλμπο.
"Εκεί και πίσω πάλι..."
"Χόμπιτ, από τον Μπίλμπο Μπάγκινς".
- Είναι θαυμάσιο. - Σκόπευα να πάω πίσω.
Να περιπλανηθώ στα μονοπάτια του Δάσους της Σκοτεινιάς...
...να επισκεφτώ τη Λιμνούπολη...
...να ξαναδώ το Μοναχικό Βουνό.
Αλλά, καταπώς φαίνεται, τελικά με πρόλαβε ο χρόνος.
"Το Σάιρ".
Μου λείπει το Σάιρ. Όσο ήμουν παιδί...
...φανταζόμουν πως ήμουν κάπου αλλού, μακριά.
Κάπου μαζί σου, σε μια απ' τις περιπέτειές σου.
Αλλά η δική μου περιπέτεια αποδείχτηκε πολύ διαφορετική.
Εγώ δεν είμαι σαν εσένα, Μπίλμπο.
Καλό μου παιδί.
- Λοιπόν, τι ξέχασα; - Ετοιμάστηκες κιόλας;
- Πού βρίσκεις το κακό να είμαι έτοιμος; - Νόμιζα ότι ήθελες να δεις τα Ξωτικά, Σαμ.
- Θέλω! - Όσο τίποτε άλλο.
Σωστά.
Είναι μόνο που...
...κάναμε αυτό που ήθελε ο Γκάνταλφ, έτσι δεν είναι;
Φέραμε το Δαχτυλίδι στο Σκιστό Λαγκάδι και σκέφτηκα...
...ότι, τώρα που αναρρώνεις, θα φεύγαμε σύντομα...
...για το σπίτι.
Έχεις δίκιο, Σαμ.
Κάναμε αυτό που αναλάβαμε.
Το Δαχτυλίδι θα 'ναι ασφαλές στο Σκιστό Λαγκάδι.
Είμαι έτοιμος να πάω σπίτι.
Ανακτά τις δυνάμεις του.
Αυτή η πληγή ποτέ δε θα επουλωθεί αληθινά.
Θα την κουβαλά για πάντα.
Κι όμως, με το να έρθει τόσο μακριά με το Δαχτυλίδι...
...ο Χόμπιτ έδειξε εντυπωσιακή αντοχή στο Κακό.
Είναι ένα βάρος που ποτέ δεν έπρεπε να σηκώσει.
Δε μπορούμε να ζητήσουμε περισσότερα απ' τον Φρόντο.
Γκάνταλφ...
...ο Εχθρός κινείται. Οι δυνάμεις του Σάουρον μαζεύονται στην Ανατολή.
Το Μάτι του είναι καρφωμένο στο Σκιστό Λαγκάδι.
Κι ο Σάρουμαν, όπως μου λες, μας πρόδωσε.
Η λίστα των συμμάχων μας μικραίνει.
Η προδοσία του είναι πολύ πιο σοβαρή, απ' όσο νομίζεις.
Με τη βρομερή τέχνη του, ο Σάρουμαν διασταύρωσε Ορκ και Τελώνια.
Φτιάχνει στρατό στα σπήλαια του Ίσενγκαρντ.
Έναν στρατό που καλύπτει, στο φως του ήλιου, μεγάλες αποστάσεις με ταχύτητα.
Ο Σάρουμαν έρχεται για το Δαχτυλίδι.
Αυτό το κακό δε μπορεί να το συγκρατήσει η δύναμη των Ξωτικών.
Δεν έχουμε τη δύναμη να πολεμήσουμε τη Μόρντορ και το Ίσενγκαρντ μαζί!
Γκάνταλφ...
...το Δαχτυλίδι δε μπορεί να μείνει εδώ.
Τούτος ο κίνδυνος ανήκει σε ολόκληρη τη Μέση-γη.
Πρέπει να αποφασίσουν τώρα πως θα τον εξαλείψουν.
Η ώρα των Ξωτικών πέρασε. Οι δικοί μου αφήνουν αυτές τις ακτές.
Σε ποιον θα στραφείς όταν φύγουμε; Στους Νάνους;
Αυτοί κρύβονται στα βουνά τους, ψάχνοντας πλούτη. Δε νοιάζονται για τα βάσανα των άλλων.
Στους Ανθρώπους πρέπει ν' αποθέσουμε τις ελπίδες μας.
Στους Ανθρώπους;
Οι Άνθρωποι είναι αδύναμοι. Η φυλή των Ανθρώπων έχει πέσει σε παρακμή.
Το αίμα του Νούμενορ έχει εξαντληθεί. Η περηφάνια και το μεγαλείο του ξεχάστηκαν.
Χάρη στους Ανθρώπους το Δαχτυλίδι υπάρχει ακόμα.
Ήμουν εκεί, Γκάνταλφ.
Ήμουν εκεί τρεις χιλιάδες χρόνια πριν...
...όταν ο Ισίλντουρ πήρε το Δαχτυλίδι.
Ήμουν εκεί τη μέρα που η δύναμη των Ανθρώπων εξασθένισε.
Ισίλντουρ, γρήγορα! Ακολούθησέ με.
Οδήγησα τον Ισίλντουρ στα έγκατα του Βουνού του Χαμού.
Εκεί όπου είχε κατασκευαστεί το Δαχτυλίδι και μόνο εκεί μπορούσε να καταστραφεί.
Ρίξ' το στη Φωτιά!
Κατάστρεψέ το!
Όχι.
Ισίλντουρ!
Έπρεπε να τελειώσει εκείνη τη μέρα...
...μα επιτράπηκε στο Κακό να επιζήσει.
Ο Ισίλντουρ κράτησε το Δαχτυλίδι.
Η διαδοχή των Βασιλέων διακόπηκε.
Δεν απέμεινε, πια, δύναμη στον κόσμο των Ανθρώπων.
- Σκορπίστηκαν, χωρίστηκαν, έμειναν δίχως αρχηγό. - Υπάρχει ένας που μπορεί να τους ενώσει.
Ένας που μπορεί να ξανανέβει στο θρόνο της Γκόρντορ.
Εκείνος εγκατέλειψε αυτό το δρόμο πριν πολύ καιρό.
Επέλεξε την εξορία.
Εσύ δεν είσαι Ξωτικό.
Οι Άνθρωποι του Νότου είναι καλοδεχούμενοι εδώ.
Ποιος είσαι;
Είμαι φίλος του Γκάνταλφ του Γκρίζου.
Τότε είμαστε εδώ για τον ίδιο σκοπό...
...φίλε.
Τα κομμάτια του Νάρσιλ!
Της λεπίδας που έκοψε το Δαχτυλίδι...
...από το χέρι του Σάουρον.
Είναι ακόμα κοφτερή.
Αλλά δεν είναι παρά ένα σπασμένο κειμήλιο.
Γιατί φοβάσαι το παρελθόν;
Είσαι ο κληρονόμος του Ισίλντουρ...
...όχι ο ίδιος ο Ισίλντουρ.
Δεν είσαι δεμένος με τη μοίρα του.
Το ίδιο αίμα κυλά στις φλέβες μου.
Η ίδια αδυναμία.
Θα φτάσει η ώρα σου.
Θα αντιμετωπίσεις το ίδιο Κακό...
...κι εσύ θα το νικήσεις.
Η Σκιά δε μας νίκησε ακόμη, Άραγκορν.
Ούτε εσένα...
...ούτε εμένα.
Θυμάσαι την πρώτη μας συνάντηση;
Νόμισα...
...πως ξεστράτισα σε κάποιο όνειρο.
Πέρασαν χρόνια πολλά.
Τότε δεν είχες τις έγνοιες που έχεις τώρα.
Θυμάσαι τι σου είχα πει;
Θα ενωνόσουν μαζί μου, είπες...
...και θ' απαρνιόσουν την αθάνατη ζωή...
...του λαού σου.
Κι αυτό λέω ακόμα.
Προτιμώ να μοιραστώ μαζί σου μία ζωή...
...παρά να ζήσω όλες τις Εποχές αυτού του κόσμου, μονάχη.
Διαλέγω...
...μια θνητή ζωή.
- Δε μπορείς να μου το δώσεις αυτό! - Είναι δικό μου και το δίνω σ' όποιον θέλω εγώ...
...όπως και την καρδιά μου.
Ξένοι από χώρες μακρινές, φίλοι παλιοί...
...έχετε προσκληθεί εδώ για ν' απαντήσετε στην απειλή της Μόρντορ.
Η Μέση-γη βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής. Κανείς δε μπορεί να ξεφύγει.
Θα ενωθείτε ή θα πέσετε.
Όλες οι φυλές είναι δεμένες μ' αυτή τη μοίρα, τον απόλυτο αφανισμό!
Βγάλε το Δαχτυλίδι, Φρόντο.
Ώστε είναι αλήθεια!
Σ' ένα όνειρο...
...είδα τον ουρανό στην Ανατολή να σκοτεινιάζει...
...αλλά στη Δύση έμενε ένα χλωμό φως.
Άκουσα μια φωνή να φωνάζει:...
..."το μοιραίο είναι κοντά..."
"...γιατί ο Χαμός του Ισίλντουρ θα ξυπνήσει".
Ο Χαμός του Ισίλντουρ.
- Μπόρομιρ! - "Ένα Δαχτυλίδι, όλους να κυβερνά..."
"...και να τους βρίσκει, Ένα".
"Ένα, να τους μαζεύει όλους μαζί..."
"...με μαύρα μάγια, Ένα".
Ποτέ μέχρι τώρα καμία φωνή δεν τόλμησε να προφέρει λέξεις αυτής της γλώσσας στο Ίμλαντρις.
Δε ζητώ συγγνώμη, άρχοντα Έλροντ...
...γιατί η Μαύρη Γλώσσα της Μόρντορ μπορεί να ακουστεί γρήγορα...
...σε κάθε γωνιά της Δύσης!
Το Δαχτυλίδι είναι πέρα για πέρα κακό!
Είναι δώρο...
...δώρο στους εχθρούς της Μόρντορ.
Γιατί να μη χρησιμοποιήσουμε το Δαχτυλίδι;
Για πολλά χρόνια ο πατέρας μου, ο Επίτροπος της Γκόντορ, συγκρατεί τις δυνάμεις της Μόρντορ.
Χάρη στο αίμα του δικού μας λαού, οι τόποι σας παραμένουν ασφαλείς!
Δώστε στην Γκόντορ το όπλο του Εχθρού. Ας το στρέψουμε εναντίον του.
Δε μπορείς να το χρησιμοποιήσεις! Κανείς μας δε μπορεί.
Το Ένα Δαχτυλίδι υπακούει μόνο στον Σάουρον. Δε γνωρίζει άλλον αφέντη.
Και τι ξέρει ένας Περιφερόμενος Φύλακας γι' αυτό το θέμα;
Δεν είναι ένας Περιφερόμενος Φύλακας μονάχα!
Τούτος εδώ είναι ο Άραγκορν, ο γιος του Άραθορν.
Του οφείλεις την υποταγή σου.
Ο Άραγκορν;
Αυτός είναι ο κληρονόμος του Ισίλντουρ;
Και διάδοχος στο θρόνο της Γκόντορ.
Κάθισε κάτω, Λέγκολας.
Η Γκόντορ δεν έχει βασιλιά.
Η Γκόντορ δε χρειάζεται βασιλιά.
Ο Άραγκορν έχει δίκιο. Δε μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε.
Μόνο μια επιλογή υπάρχει.
Το Δαχτυλίδι πρέπει να καταστραφεί.
Τότε τι περιμένουμε;
Το Δαχτυλίδι δε μπορεί να καταστραφεί, Γκίμλι, γιε του Γκλόιν...
...με καμιά τέχνη απ' όσες κατέχουμε.
Το Δαχτυλίδι σφυρηλατήθηκε στις Φωτιές του Βουνού του Χαμού.
Μόνο εκεί μπορεί να καταστραφεί.
Πρέπει να οδηγηθεί στα βάθη της Μόρντορ...
...και να ριχτεί στο πύρινο χάσμα απ' όπου προήλθε.
Ένας από εσάς...
...πρέπει να το κάνει αυτό.
Δε μπαίνει κανείς έτσι εύκολα στη Μόρντορ.
Οι Μαύρες Πύλες της δεν φυλάσσονται μόνο από Ορκ.
Υπάρχει άγρυπνο κακό εκεί.
Και το Μεγάλο Μάτι...
...πάντα παρατηρεί.
Είναι μια άγονη γη...
...σαθρή από φωτιά και στάχτη και σκόνη.
Ως κι ο αέρας που αναπνέεις είναι δηλητηριασμένος.
Ούτε με δέκα χιλιάδες άντρες δε γίνεται να πας εκεί. Είναι ανοησία.
Δεν άκουσες τίποτε απ' όσα είπε ο άρχοντας Έλροντ;
- Το Δαχτυλίδι πρέπει να καταστραφεί! - Και υποθέτω ότι εσύ θα το κάνεις αυτό!
Κι αν αποτύχουμε, τι γίνεται;
Τι θα γίνει αν ο Σάουρον πάρει πίσω αυτό που του ανήκει;
Καλύτερα να πεθάνω παρά να δω το Δαχτυλίδι σε χέρια Ξωτικού!
Κανείς δεν εμπιστεύεται τα Ξωτικά!
Μα δεν καταλαβαίνετε; Όσο εσείς καβγαδίζετε αναμεταξύ σας...
...η δύναμη του Σάουρον αυξάνει!
Κανείς δε θα γλιτώσει, όλοι σας θα αφανιστείτε!
Θα το πάω εγώ!
Θα το πάω εγώ το Δαχτυλίδι στη Μόρντορ...
...αν και...
...δεν ξέρω το δρόμο.
Εγώ θα σε βοηθήσω να κουβαλήσεις το φορτίο αυτό, Φρόντο Μπάγκινς...
...για όσον καιρό θα το έχεις εσύ.
Αν μπορώ με τη ζωή ή με το θάνατό μου να σε προστατεύσω...
...θα το κάνω.
Έχεις το σπαθί μου.
Έχεις και το τόξο μου.
Και το τσεκούρι μου.
Κουβαλάς τις τύχες όλων μας, Μικρούλη.
Αν αυτή είναι πράγματι η επιθυμία του Συμβουλίου...
...τότε η Γκόντορ θα φροντίσει να πραγματοποιηθεί.
Ο κύριος Φρόντο δεν πάει πουθενά χωρίς εμένα.
Όχι βέβαια! Είναι σχεδόν αδύνατον να σε χωρίσουμε από αυτόν...
...ακόμα κι όταν καλούν αυτόν σ' ένα μυστικό συμβούλιο και όχι εσένα.
Περιμένετε! Θα 'ρθουμε κι εμείς!
Πρέπει να μας στείλετε πίσω δεμένους σ' ένα σακί για να μας εμποδίσετε.
Τέλος πάντων, πρέπει να υπάρχει και κάποιος με λίγο μυαλό σ' αυτή την...
...αποστολή...
...αναζήτηση...
...ό,τι είναι.
Τότε, σίγουρα, δεν πρόκειται να διαλέξουν εσένα, Πιπ.
Εννέα σύντροφοι.
Ας γίνει έτσι.
Εσείς θα είσαστε η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού.
Θαυμάσια!
Πού θα πάμε;
Ήθελε να προστατεύσει το παιδί της.
Nόμισε πως θα 'σουν ασφαλής στο Σκιστό Λαγκάδι.
Μα μέσα της, η μητέρα σου ήξερε πως θα 'σαι κυνηγημένος για όλη σου τη ζωή.
Ότι δε θα γλίτωνες ποτέ απ' τη μοίρα σου.
Τα Ξωτικά μπορούν να ξανακολλήσουν το Σπαθί των Βασιλιάδων...
...αλλά μόνο εσύ έχεις τη δύναμη να το κραδαίνεις.
Δεν τη θέλω αυτή τη δύναμη.
Ποτέ δεν την θέλησα.
Είσαι ο τελευταίος εκείνης της γενιάς, δεν υπάρχει άλλος.
Το παλιό μου σπαθί, το Κεντρί. Έλα, πάρ' το, πάρ' το!
- Είναι πολύ ελαφρύ. - Ναι, ναι. Το έφτιαξαν Ξωτικά, ξέρεις.
Η λεπίδα θα γίνει γαλάζια όταν οι Ορκ είναι κοντά.
Και είναι τέτοιες στιγμές, παλικάρι μου...
...που πρέπει να 'σαι πολύ προσεκτικός.
Να κάτι όμορφο.
Από μίθριλ! Ελαφρύ σαν πούπουλο...
...και σκληρό σαν δράκου λέπια.
Για να σε δω να το φοράς. Εμπρός!
Το παλιό δαχτυλίδι μου!
Θα το...
...ήθελα πολύ...
...να το κρατήσω ξανά για μια τελευταία φορά.
Λυπάμαι που σε έφερα σ' αυτή τη θέση, παιδί μου.
Λυπάμαι που...
...σου 'πεσε αυτό το φορτίο.
Λυπάμαι για όλα.
Ο Δαχτυλιδοκουβαλητής ξεκινά για να αναζητήσει το Βουνό του Χαμού.
Εσείς που ταξιδεύετε μαζί του, κανένας όρκος...
...ή δέσμευση δε σας υποχρεώνει να πάτε πιο πέρα απ' όσο θέλετε.
Έχετε γεια. Μείνετε στο στόχο σας.
Οι ευλογίες των Ξωτικών...
...και των Ανθρώπων...
...και όλων των Ελεύθερων Λαών ας είναι μαζί σας.
Η Συντροφιά αναμένει τον Δαχτυλιδοκουβαλητή.
Η Μόρντορ, Γκάνταλφ, είναι αριστερά ή δεξιά;
Αριστερά.
Πρέπει να ακολουθήσουμε πορεία δυτικά των Βουνών της Καταχνιάς για σαράντα μέρες.
Αν η τύχη μας κρατήσει, το Άνοιγμα του Ρόαν θα είναι ακόμα ανοιχτό.
Από 'κεί, ο δρόμος μας στρίβει ανατολικά...
...για τη Μόρντορ.
Καλά! Πολύ καλά.
- Κούνα τα πόδια σου! - Είσαι καλός, Πίπιν.
- Ευχαριστώ! - Πιο γρήγορα!
Αν ζητούσε κανείς τη γνώμη μου, που ξέρω ότι δεν πρόκειται...
...θα 'λεγα ότι ακολουθούμε τον μακρινό δρόμο.
Γκάνταλφ, μπορούμε να περάσουμε απ' τα Ορυχεία της Μόρια.
Ο ξάδελφός μου, ο Μπάλιν, θα μας κάνει βασιλική υποδοχή.
Όχι, Γκίμλι. Δε θα πήγαινα απ' τη Μόρια...
...παρά μόνο αν δεν είχα άλλη επιλογή.
Συγγνώμη!
Πιάσ' τον!
- Για το Σάιρ! - Κράτα τον, κράτα τον κάτω, Μέρι!
Κύριοι, αρκετά!
- Τι είναι τούτο; - Τίποτα, ένα συννεφάκι μονάχα.
Τρέχει γρήγορα...
...αντίθετα με τον αέρα.
- Κρεμπάιν απ' τη Μαυροχώματη Χώρα! - Κρυφτείτε!
Καλυφθείτε!
Κατάσκοποι του Σάρουμαν.
Το πέρασμα στον Νότο παρακολουθείται.
Πρέπει να πάμε απ' το Πέρασμα του Καράντρας.
Φρόντο!
Μπόρομιρ.
Δεν είναι παράξενη μοίρα, να υποφέρουμε τόσους φόβους και αμφιβολίες...
...για ένα τόσο μικρό πραγματάκι;
Τόσο μικρό πραγματάκι.
Μπόρομιρ!
Δώσε το Δαχτυλίδι στον Φρόντο.
Όπως θέλεις.
Δε με νοιάζει.
Ώστε, Γκάνταλφ, προσπαθείς να τους οδηγήσεις από τον Καράντρας.
Κι αν αυτό αποτύχει;
Πού θα πας τότε;
Αν το βουνό σε νικήσει...
...θα τολμήσεις να πάρεις έναν πιο επικίνδυνο δρόμο;
Ακούγεται μια απαίσια φωνή στον αέρα!
Είναι ο Σάρουμαν!
Προσπαθεί να ρίξει κάτω το βουνό!
Γκάνταλφ, πρέπει να γυρίσουμε πίσω!
Όχι!
Πρέπει να φύγουμε απ' το βουνό!
Να πάμε στο Άνοιγμα του Ρόαν κι από εκεί δυτικά για την πόλη μου!
Το Άνοιγμα του Ρόαν θα μας φέρει πολύ κοντά στο Ίσενγκαρντ!
Δε μπορούμε ν' ανέβουμε το βουνό. Ας πάμε από κάτω του!
Ας περάσουμε από τα Ορυχεία της Μόρια.
Μόρια.
Φοβάσαι να μπεις σε τούτα τα oρυχεία.
Οι Νάνοι σκάψανε πολύ άπληστα και πολύ βαθιά.
Εσύ γνωρίζεις τι ξύπνησαν μέσα στα σκοτάδια του Καζάντ-ντουμ.
Σκιά...
...και φλόγα.
Ας αποφασίσει ο Δαχτυλιδοκουβαλητής.
Δε μπορούμε να μείνουμε εδώ!
Αυτό θα είναι ο θάνατος για τ' Ανθρωπάκια!
Φρόντο;
Θα περάσουμε από τα Ορυχεία.
Ας γίνει έτσι.
Φρόντο...
...έλα να βοηθήσεις έναν γεροντάκο.
Πώς είναι ο ώμος σου;
- Καλύτερα από πριν. - Και το Δαχτυλίδι;
Νιώθεις τη δύναμή του να μεγαλώνει, έτσι;
Το ένιωσα κι εγώ. Πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός τώρα.
Θα προσελκύσεις το Κακό που είναι έξω απ' τη Συντροφιά.
Όμως, εγώ φοβάμαι για το από μέσα.
- Τότε ποιον να εμπιστευτώ; - Πρέπει να εμπιστευτείς τον εαυτό σου.
- Πίστεψε στις δικές σου δυνάμεις. - Τι εννοείς;
Υπάρχουν πολλές δυνάμεις στον κόσμο, καλές και κακές.
Μερικές είναι μεγαλύτερες από μένα...
...και με μερικές άλλες δεν έχω ακόμα αναμετρηθεί.
Οι Τοίχοι...
...της Μόρια!
Οι πόρτες των Νάνων είναι αόρατες, όταν είναι κλειστές.
Ναι, Γκίμλι, ακόμα και τ' αφεντικά τους δε μπορούν να τις βρουν, αν ξεχαστεί το μυστικό τους.
Γιατί δε με ξαφνιάζει αυτό;
Τώρα, για να δούμε.
Ιθίλδιν!
Αντανακλά μόνο το φως των αστεριών και του φεγγαριού.
Γράφει:...
..."Οι πόρτες του Ντούριν, Άρχοντα της Μόρια".
"Λέγε, φίλε..."
- "...και προχώρησε". - Τι σημαίνει αυτό;
Μα είναι αρκετά φανερό. Αν είσαι φίλος, λέγε τη συνθηματική λέξη και οι πόρτες θ' ανοίξουν.
Δε γίνεται τίποτα.
Κάποτε ήξερα όλες τις μαγικές λέξεις σ' όλες τις γλώσσες των Ξωτικών...
...των Ανθρώπων...
-...και των Ορκ. - Τι θα κάνεις, λοιπόν;
Θα χτυπήσω τις πόρτες με το κεφάλι σου, Πέρεγκριν Τουκ! Αλλά αν αυτό δεν τις σπάσει...
...και μ' αφήσετε ήσυχο με τις ανόητες ερωτήσεις σας...
...θα ψάξω να βρω τις λέξεις που τις ανοίγουν.
Τα Ορυχεία δεν είναι μέρος για πόνι.
Ακόμα και για ένα γενναίο πόνι, σαν τον Μπιλ.
Αντίο, Μπιλ.
Φύγε, Μπιλ. Φύγε.
Μη στεναχωριέσαι, Σαμ. Ξέρει το δρόμο να γυρίσει σπίτι.
Μην ταράζετε το νερό!
Ω, είναι μάταιο.
Είναι αίνιγμα!
"Λέγε, φίλε..."
"...και προχώρησε". Πώς είναι ο "φίλος" στη Γλώσσα των Ξωτικών;
Μέλον.
Σύντομα, κύριε Ξωτικό, θα απολαμβάνεις τη θρυλική φιλοξενία των Νάνων.
Οι φωτιές να λυσσομανούν, μπύρα από βύνη...
...και μεστό κρέας, πάνω στο κόκαλο!
Αυτό, φίλε μου, είναι το σπίτι του ξάδελφού μου, του Μπάλιν.
Και το λένε "ορυχείο".
Ορυχείο!
Τούτο 'δώ δεν είναι ορυχείο.
Είναι τάφος!
Όχι...
...όχι...
...όχι!
Τελώνια!
Να πάμε στο Άνοιγμα του Ρόαν. Δεν έπρεπε να 'ρθούμε από 'δώ.
Τώρα, βγείτε έξω απ' εδώ, βγείτε έξω!
- Φρόντο! - Βοήθεια!
Γοργοπόδαρε!
- Βοήθεια! - Άσ' τον κάτω!
Άραγκορν!
Φρόντο!
Γοργοπόδαρε!
Όχι!
- Μέσ' στα Ορυχεία! - Λέγκολας!
Βάλτε τους μέσα!
Τρέξτε!
Τώρα έχουμε μόνο μία επιλογή.
Πρέπει ν' αντιμετωπίσουμε το ατέλειωτο σκοτάδι της Μόρια.
Να προσέχετε.
Υπάρχουν πιο αρχαία και πιο απαίσια όντα απ' τους Ορκ...
...στα βάθη του κόσμου.
Ήσυχα τώρα. Θα μας πάρει κάπου τέσσερις πορείες, μέχρι την άλλη μεριά.
Ας ελπίσουμε πως η παρουσία μας θα περάσει απαρατήρητη.
Ο πλούτος της Μόρια δε βρισκόταν στο χρυσάφι...
...και στα πετράδια...
...αλλά στο μίθριλ.
Ο Μπίλμπο είχε έναν αλυσιδωτό θώρακα από μίθριλ...
...που του χάρισε ο Θόριν.
- Αυτό είναι βασιλικό δώρο. - Ναι!
Ποτέ δεν του το είπα...
...αλλά η αξία του είναι μεγαλύτερη από την αξία όλου του Σάιρ.
Πίπιν!
Δε θυμάμαι τούτο το μέρος καθόλου.
- Χαθήκαμε; - Όχι.
- Μάλλον χαθήκαμε. - Σουτ! Ο Γκάνταλφ σκέφτεται.
- Μέρι; - Τι;
Πεινάω.
Κάτι είναι εκεί κάτω!
Είναι το Γκόλουμ.
- Το Γκόλουμ; - Μας ακολουθεί εδώ και τρεις μέρες.
Ξέφυγε από τα μπουντρούμια του Μπαράντ-ντουρ;
Ξέφυγε...
...ή το άφησαν ελεύθερο. Και τώρα το Δαχτυλίδι το τράβηξε εδώ.
Δε θα ξεπεράσει ποτέ την ανάγκη του γι' αυτό.
Μισεί κι αγαπά το Δαχτυλίδι...
...όπως μισεί κι αγαπά τον εαυτό του.
Η ζωή του Σμέαγκολ είναι μια θλιβερή ιστορία.
Ναι, κάποτε τον έλεγαν Σμέαγκολ.
Πριν τον βρει το Δαχτυλίδι.
Πριν τον οδηγήσει στην τρέλα.
Τι κρίμα που ο Μπίλμπο δεν το μαχαίρωσε τότε που είχε την ευκαιρία!
Κρίμα;
Ο οίκτος κράτησε το χέρι του Μπίλμπο.
Πολλοί απ' αυτούς που ζουν αξίζει να πεθάνουν.
Και μερικοί που πεθαίνουν αξίζει να ζουν.
Μπορείς να τους δώσεις τη ζωή, Φρόντο;
Γι' αυτό μην είσαι πολύ πρόθυμος να κρίνεις και να σκοτώσεις.
Ακόμα και οι πολύ σοφοί δε μπορούν να τα δουν όλα.
Κάτι μέσα μου μου λέει πως το Γκόλουμ έχει ακόμα κάποιο ρόλο να παίξει...
...καλό ή κακό...
...πριν φτάσει το τέλος.
Ο οίκτος του Μπίλμπο μπορεί να εξουσιάσει τη μοίρα πολλών.
Μακάρι να μην είχε έρθει ποτέ σ' εμένα το Δαχτυλίδι.
- Μακάρι να μη γινόταν τίποτα απ' όλα αυτά. - Το ίδιο λένε κι όλοι όσοι ζουν και βλέπουν τέτοιες μέρες.
Αλλά η απόφαση δεν είναι δική τους.
Το μόνο που εμείς πρέπει ν' αποφασίσουμε είναι τι θα κάνουμε στο χρόνο που έχουμε στη διάθεσή μας.
Υπάρχουν κι άλλες δυνάμεις που ενεργούν στον κόσμο μας, Φρόντο, εκτός απ' το Κακό.
Ο Μπίλμπο ήταν προορισμένος να βρει το Δαχτυλίδι.
Στην περίπτωση, δε, αυτή, ήσουν κι εσύ προορισμένος να το πάρεις στα χέρια σου.
Κι αυτό ίσως να είναι μια ενθαρρυντική σκέψη.
Α...
...από 'δώ είναι!
- Θυμήθηκε! - Όχι...
...μα ο αέρας δε μυρίζει τόσο άσχημα εδώ κάτω.
Αν αμφιβάλλεις, Μέριαντοκ...
...πάντα να ακολουθείς τη μύτη σου.
Τώρα θα διακινδυνεύσω λίγο πραγματικό φως.
Ιδού...
...το μεγάλο Βασίλειο και η Πολιτεία του Ντάροουντελφ.
Είναι χάρμα οφθαλμών, το δίχως άλλο.
Γκίμλι!
Όχι.
Ω...
...όχι!
Όχι.
"Ενθάδε κείται ο Μπάλιν, γιος του Φούντιν..."
"...Άρχοντας της Μόρια".
Άρα είναι νεκρός.
Το φοβόμουν.
Πρέπει να προχωρήσουμε. Μη χρονοτριβούμε.
"Πήραν τη γέφυρα..."
"...και τη δεύτερη αίθουσα".
"Έχουμε αμπαρώσει τις πύλες..."
"...μα δε μπορούμε ν' αντισταθούμε για πολύ καιρό".
"Το έδαφος τρέμει".
"Τύμπανα..."
"...τύμπανα στα βάθη".
"Δεν μπορούμε να βγούμε έξω".
"Μια σκιά κινείται στο σκοτάδι".
"Δεν μπορούμε να βγούμε έξω".
"Έρχονται".
Ανόητε Τουκ!
Πέσε μέσα την άλλη φορά και απάλλαξέ μας απ' την ηλιθιότητά σου!
Φρόντο!
Ορκ!
Φύγετε πίσω! Μείνετε δίπλα στον Γκάνταλφ!
Έχουν ένα Τρολ των σπηλαίων!
Ας κοπιάσουν!
Υπάρχει ένας Νάνος στη Μόρια που είναι ακόμα ζωντανός!
Νομίζω πως το συνηθίζω!
Φρόντο!
Άραγκορν! Άραγκορν!
Φρόντο!
Ω, όχι.
Είναι ζωντανός.
Είμαι εντάξει, δεν πληγώθηκα.
Έπρεπε να 'χες πεθάνει!
Αυτό το χτύπημα με το ακόντιο θα είχε σουβλίσει αγριογούρουνο!
Τούτος ο Χόμπιτ κρύβει παραπάνω, απ' όσα βλέπει το μάτι.
Μίθριλ!
Είσαι γεμάτος εκπλήξεις, κύριε Μπάγκινς.
Στη Γέφυρα του Καζάντ-ντουμ!
Τι σόι καινούρια διαβολιά είν' τούτη;
Ένας Μπάλρογκ.
Ένας κακοποιό πλάσμα του Αρχαίου Κόσμου.
Αυτός είναι εχθρός πάνω απ' τις δικές σας δυνάμεις.
Τρέξτε!
Γρήγορα!
Γκάνταλφ.
Οδήγησέ τους εσύ, Άραγκορν.
Η Γέφυρα είναι κοντά.
Κάντε ό,τι σας λέω!
Τα σπαθιά δε χρησιμεύουν πια εδώ.
Γκάνταλφ!
Μέρι! Πίπιν!
Σαμ!
Κανείς δεν πετάει έναν Νάνο!
Όχι απ' τα γένια!
Πίσω!
Ήρεμα.
Βάστα!
Κρατήσου!
Γείρε μπροστά!
Ήρεμα.
Εμπρός!
Τώρα!
Στη Γέφυρα!
Τρέξτε!
Δεν μπορείς να περάσεις!
Γκάνταλφ!
Είμαι υπηρέτης της Μυστικής Φωτιάς...
...εξουσιαστής της Φλόγας της Άνορ.
Η σκοτεινή φωτιά δεν θα σε ωφελήσει...
...Φλόγα του Ουντούν!
Πήγαινε πίσω στη Σκιά!
Δεν θα περάσεις!
Όχι, όχι!
Γκάνταλφ!
Φύγετε, ανόητοι!
Όχι!
Άραγκορν!
Λέγκολας!
Σήκωσέ τους.
Δώσ' τους μια στιγμή, αλίμονο!
Προτού πέσει η νύχτα, αυτοί οι λόφοι θα πλημμυρίσουν από Ορκ.
Πρέπει να φτάσουμε στο Δάσος του Λοθλόριεν.
Ελάτε, Μπόρομιρ, Λέγκολας...
...Γκίμλι, σηκώστε τους!
Όρθιος, Σαμ.
Φρόντο;
Φρόντο!
Μην ξεμακραίνετε, νεαροί Χόμπιτ!
Λένε πως μια φοβερή μάγισσα ζει σ' αυτό το δάσος.
Μια ξωτικομάγισσα...
...με τρομερή δύναμη.
Όποιος ρίξει το βλέμμα του πάνω της...
...πέφτει στα μάγια της...
Φρόντο.
...και χάνεται για πάντα.
Ο ερχομός σου για μας ακούγεται σαν το βήμα του μοιραίου.
Κομίζεις μεγάλο κακό εδώ, Δαχτυλιδοκουβαλητή.
Κύριε Φρόντο;
Λοιπόν...
...να ένας Νάνος που δε θα παγιδεύσει τόσο εύκολα.
Εγώ έχω μάτια γερακιού κι αυτιά αλεπούς!
Ο Νάνος ανασαίνει τόσο δυνατά, που μπορούμε να τον σημαδέψουμε με κλειστά τα μάτια.
Καλωσόρισες Λέγκολας, γιε του Θράντουιλ.
Η συντροφιά μας σας χρωστά ευγνωμοσύνη, Χάλντιρ του Λόριεν.
Α, Άραγκορν των Ντουνεντάιν...
- ...μας είσαι γνωστός. - Χάλντιρ.
Αρκετά με τις θρυλικές ευγένειες των Ξωτικών. Μίλα σε γλώσσα που καταλαβαίνουμε όλοι!
Δεν έχουμε καμιά επαφή με τους Νάνους, απ' τις Σκοτεινές Μέρες κι εδώ.
Και θες να μάθεις τι λέει τούτος ο Νάνος γι' αυτό;
Αυτό δεν ήταν καθόλου ευγενικό.
Φέρνετε μεγάλο κακό μαζί σας.
Δε μπορείτε να προχωρήσετε άλλο!
Ο θάνατος του Γκάνταλφ δεν ήταν μάταιος.
Ούτε θα 'θελε να χάσεις την ελπίδα.
Κουβαλάς βαρύ φορτίο, Φρόντο.
Μην κουβαλήσεις και το φορτίο των νεκρών.
Ακολουθήστε με.
Το Κάρας Γκάλαντον!
Η καρδιά των Βασιλείων των Ξωτικών στη γη.
Το Βασίλειο του άρχοντα Κέλεμπορν και της Γκαλάντριελ...
...της Κυράς του Φωτός.
Ο Εχθρός γνωρίζει πως ήρθατε εδώ.
Όποια ελπίδα είχατε στη μυστικότητα έχει πια χαθεί.
Εδώ είσαστε οχτώ, αν και εννέα θα ξεκινούσαν από το Σκιστό Λαγκάδι.
Πείτε μου, πού είναι ο Γκάνταλφ; Γιατί είχα μεγάλη επιθυμία να μιλήσω μαζί του ξανά.
Δεν μπορώ πια να τον δω από μακριά.
Ο Γκάνταλφ ο Γκρίζος δεν πέρασε τα σύνορα τούτης της γης.
Έπεσε στη Σκιά!
Τον πήραν και σκιά και φλόγα μαζί.
Ένας Μπάλρογκ του Μόργκοθ.
Γιατί μπήκαμε δίχως αιτία στη Μόρια.
Δεν ήταν ποτέ δίχως κάποια αιτία τα έργα που έκανε στη ζωή του ο Γκάνταλφ.
Δε γνωρίζουμε ακόμα ολόκληρο τον σκοπό του.
Μην αφήσεις την κενότητα του Καζάντ-ντουμ να κυριεύσει την καρδιά σου...
...Γκίμλι, γιε του Γκλόιν.
Γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος κινδύνους...
...και σ' όλους τους τόπους η αγάπη...
...είναι τώρα ανακατεμένη με τη θλίψη.
Τι θ' απογίνει τώρα αυτή η συντροφιά;
Χωρίς τον Γκάνταλφ, η ελπίδα χάθηκε.
Η αποστολή σας βρίσκεται στην κόψη του μαχαιριού.
Λίγο αν παραπατήσετε, θα αποτύχει...
...και τότε θα χαθούμε όλοι.
Όμως υπάρχει ελπίδα...
...όσο η Συντροφιά ολόκληρη μένει πιστή.
Μην αφήνετε τις καρδιές σας ν' ανησυχούν.
Πηγαίνετε τώρα να ξεκουραστείτε...
...γιατί είσαστε κουρασμένοι από τη λύπη και τον πολύ κόπο.
Απόψε, θα κοιμηθείτε ήσυχοι...
Καλωσόρισες, Φρόντο απ' το Σάιρ...
...εσύ που έχεις δει το Μάτι!
Ένας θρήνος για τον Γκάνταλφ.
- Τι λένε γι' αυτόν; - Δεν έχω το κουράγιο να σου μεταφράσω.
Νιώθω τη λύπη τόσο πολύ μέσα μου.
Μα δε λένε και κάτι για τα πυροτεχνήματά του.
Θα έπρεπε να έχουν ένα-δυο στίχους και γι' αυτά.
Πυροτεχνήματα όμορφα έφτιαχνε με τις ώρες...
...που έσκαγαν άστρα πράσινα, γαλάζια, θαυμαστά.
Κι άρχιζε ένας κεραυνός...
...ολόχρυσες τις μπόρες...
...που πέφταν και γινόντουσαν λουλούδια ευωδιαστά.
Αν κι αυτό δε λέει τίποτα μπροστά στην πραγματικότητα, εδώ που τα λέμε.
Ξεκουράσου λίγο.
Αυτά τα σύνορα φρουρούνται καλά.
Εγώ δε θα βρω ξεκούραση εδώ.
Άκουσα τη φωνή της μες στο νου μου.
Μου μίλησε για τον πατέρα μου και για την πτώση της Γκόντορ.
Μου είπε:...
..."Ακόμη και τώρα υπάρχει ελπίδα".
Μόνο που εγώ δεν τη βλέπω.
Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που έσβησε και η τελευταία μας ελπίδα.
Ο πατέρας μου είναι ευγενής άνδρας...
...αλλά η κυριαρχία του εξασθενεί...
...και o...
...ο λαός μας χάνει την πίστη του.
Περιμένει να διορθώσω εγώ τα πράγματα και θα το έκανα.
Θα αποκαθιστούσα το χαμένο κλέος της Γκόντορ.
Τον έχεις δει ποτέ, Άραγκορν;
Τον Λευκό Πύργο του Εκτέλιον; Να λαμπυρίζει σαν μια σφήνα μαργαριταρένια κι ασημιά.
Τα λάβαρά του να κυματίζουν στην πρωινή αύρα.
Άκουσες ποτέ να σε καλεί...
...ο καθάριος αντίλαλος από ασημένιες σάλπιγγες;
Είδα τη Λευκή Πόλη...
...πολύ παλιά.
Μια μέρα...
...οι δρόμοι μας θα μας οδηγήσουν εκεί.
Κι ο Φρουρός του Κάστρου θα δώσει το κάλεσμα:...
..."Οι Άρχοντες της Γκόντορ ήρθαν".
Θα κοιτάξεις στον Kαθρέφτη;
Τι θα δω;
Ακόμα και οι πιο σοφοί δε μπορούν πάντοτε να το πουν.
Γιατί ο Kαθρέφτης...
...δείχνει πολλά πράγματα.
Πράγματα που ήταν...
...πράγματα που είναι...
...και κάποια πράγματα...
...που ακόμη δεν έχουν γίνει.
Ξέρω τι ήταν αυτό που είδες...
...γιατί βρίσκεται και στο δικό μου μυαλό.
Σκέφτεσαι τι θα συμβεί...
...αν αποτύχεις.
Η Συντροφιά διαλύεται.
Έχει ήδη ξεκινήσει.
Θα προσπαθήσει να πάρει το Δαχτυλίδι.
Ξέρεις για ποιον μιλώ.
Τον έναν μετά το άλλον, θα τους καταστρέψει όλους.
Αν το ζητήσεις...
...θα σου δώσω το Ένα Δαχτυλίδι.
Μου το προσφέρεις ελεύθερα!
Δεν μπορώ ν' αρνηθώ πως η καρδιά μου το επιθυμούσε πολύ.
Στη θέση του Μαύρου Άρχοντα, θα βάλεις μια βασίλισσα.
Κι εγώ δε θα είμαι σκοτεινή, αλλά όμορφη και τρομερή όπως η αυγή!
Ύπουλη σαν τη θάλασσα!
Πιο δυνατή κι απ' τα θεμέλια της γης!
Όλοι θα μ' αγαπούν και θα απελπίζονται!
Ξεπέρασα τη δοκιμασία.
Ας μικρύνω...
...και ας πάω στη Δύση...
...κι ας μείνω η Γκαλάντριελ.
Δε θα τα καταφέρω μονάχος.
Είσαι ένας Δαχτυλιδοκουβαλητής, Φρόντο.
Το να κουβαλάς ένα απ' τα Δαχτυλίδια της Δύναμης...
...σημαίνει να είσαι μονάχος.
Αυτό είναι η Νένια, το Δαχτυλίδι του Διαμαντιού...
...κι εγώ είμαι η φύλακάς του.
Αυτή η αποστολή...
...ορίστηκε σ' εσένα...
...κι αν εσύ δε βρεις το δρόμο...
...κανείς δε θα μπορέσει.
Τότε ξέρω τι πρέπει να κάνω.
Μόνο που...
...φοβάμαι να το κάνω.
Ακόμη και το πιο μικρό πλασματάκι μπορεί ν' αλλάξει τα μελλούμενα.
Ξέρεις από που προήλθαν οι Ορκ;
Ήταν Ξωτικά κάποτε.
Αιχμαλωτίστηκαν από τις Σκοτεινές Δυνάμεις...
...βασανίστηκαν κι ακρωτηριάστηκαν.
Μια καταρρακωμένη, απαίσια μορφή ζωής...
...που τώρα...
...τελειοποιήθηκε.
Γενναίε μου, Ουρούκ-χάι...
...ποιον υπηρετείς;
Τον Σάρουμαν!
Κυνηγήστε τους! Μη σταματήσετε αν δεν τους βρείτε!
Δε γνωρίζετε τον πόνο, δε γνωρίζετε το φόβο.
Θα γευτείτε ανθρώπινο κρέας!
Ένα από τα Ανθρωπάκια κουβαλά κάτι, μεγάλης αξίας.
Φέρτε τα σ' εμένα ζωντανά...
...και χωρίς να πάρετε από πάνω τους τίποτα.
Σκοτώστε όλους τους άλλους!
Ποτέ ως τώρα δεν ντύσαμε ξένους με δικά μας ρούχα.
Είθε αυτοί οι μανδύες να σας βοηθήσουν να μείνετε κρυμμένοι από μάτια εχθρικά.
Λέμπας!
Ψωμί-για-το-δρόμo.
Μια δαγκωνιά αρκεί για να στυλώσει έναν από τους ψηλούς Ανθρώπους.
Πόσα έφαγες;
Τέσσερα.
Με κάθε λεύγα προς το Νότο, ο κίνδυνος θα μεγαλώνει.
Οι Ορκ της Μόρντορ παραφυλάνε στην ανατολική όχθη του Άντουιν.
Δε θα βρείτε ασφάλεια ούτε στη δυτική όχθη.
Παράξενα πλάσματα που φέρουν το "Άσπρο Χέρι" θεάθηκαν στα σύνορά μας.
Σπάνια ταξιδεύουν οι Ορκ στ' ανοιχτά τη μέρα...
...και όμως τούτοι το έκαναν.
Σας παρακολουθούν.
Από το ποτάμι θα μπορέσετε να ξεφύγετε του Εχθρού, ως τους Καταρράκτες του Ράουρος.
Το δώρο μου σ' εσένα, Λέγκολας...
...είναι ένα τόξο των Γκαλάντριμ.
Αντάξιο της τέχνης που κατέχουν οι συγγενείς μας στο Δασωμένο Βασίλειο.
Αυτά είναι μαχαίρια των Νόλντορ.
Έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί στον πόλεμο.
Μη φοβάσαι, νεαρέ Πέρεγκριν Τουκ.
Θα βρεις το θάρρος σου.
Και για σένα, Σάμγουαϊζ Γκάμγκη, σκοινί Ξωτικών, φτιαγμένο από χίθλαϊν.
Ευχαριστώ, αρχόντισσά μου.
Σας τέλειωσαν εκείνα τα ωραία, αστραφτερά μαχαίρια;
Kαι τι δώρο θα ζητούσε ένας Νάνος απ' τα Ξωτικά;
Κανένα.
Μόνο να κοιτάξει την Κυρά των Γκαλάντριμ για μια τελευταία φορά...
...γιατί είναι ομορφότερη απ' όλα τα πετράδια που βρίσκονται κρυμμένα στα βάθη της γης!
Η αλήθεια είναι...
...ότι υπάρχει κάτι.
Όχι, όχι, χαζομάρες. Είναι αδύνατον.
Ανοησία μου να το ζητήσω.
Δεν έχω τίποτα πολυτιμότερο να σου δώσω...
...από το δώρο που ήδη κρατάς.
Για την αγάπη της...
...φοβάμαι ότι η χάρη της ζωής της Άργουεν Αντόμιελ...
...θα ελαττωθεί.
Θέλω να συνεχίσει...
...ακόμα κι αν χωριστούμε...
...από τις Ομίχλες του Κόσμου.
Θέλω...
...να πάει στο Βάλινορ.
Η οριστική της απόφαση δεν έχει ακόμα παρθεί.
Εσύ πρέπει να πάρεις τη δική σου απόφαση, Άραγκορν.
Να υψωθείς πάνω απ' όλους τους προγόνους σου, από τον Ελέντιλ και μετά...
...ή να πέσεις στο σκοτάδι...
...μαζί με όλους όσοι έχουν απομείνει απ' τη γενιά σου.
Έχε γεια!
Έχεις πολλά ακόμα να κάνεις...
...αλλά...
...εμείς δε θ' ανταμώσουμε ξανά, Ελέσσαρ.
Έχε γεια, Φρόντο Μπάγκινς.
Σου χαρίζω το Φως του Εαρέντιλ...
...του πιο αγαπημένου μας αστεριού.
Εύχομαι να σε φωτίζει σε μέρη σκοτεινά...
...όταν όλα τ' άλλα φώτα σβήσουν.
Δέχτηκα τη χειρότερη λαβωματιά μ' αυτόν το χωρισμό...
...γιατί είδα για τελευταία φορά αυτό...
...που ήταν το πιο ωραίο απ' όλα.
Από 'δώ και πέρα δε θα πω τίποτα πως είναι όμορφο, εκτός από το δώρο της.
- Ποιο ήταν το δώρο της; - Της ζήτησα μια τρίχα απ' τα χρυσά μαλλιά της.
Μου έδωσε τρεις.
Το Γκόλουμ. Μας έχει πάρει στο κατόπι απ' τη Μόρια.
Είχα την ελπίδα πως θα του ξεφεύγαμε στο ποτάμι.
Αλλά είναι πολύ ικανό στην πλοήγηση.
Αν προδώσει τη θέση μας στον Εχθρό...
...το ταξίδι θα γίνει ακόμα πιο επικίνδυνο.
- Φάε κάτι, κύριε Φρόντο. - Όχι, Σαμ.
Δεν έβαλες μπουκιά στο στόμα σου όλη μέρα. Ούτε κοιμήθηκες καθόλου.
Μη νομίζεις πως δεν το πρόσεξα. Κύριε Φρόντο...
- Καλά είμαι. - Μα δεν είσαι.
Είμαι εδώ για να σε βοηθήσω.
Το υποσχέθηκα στον Γκάνταλφ.
Δε μπορείς να με βοηθήσεις, Σαμ.
Όχι αυτή τη φορά.
Κοιμήσου λίγο.
Ο δρόμος για τη Μίνας Τίριθ είναι ο πιο ασφαλής.
Το ξέρεις.
Εκεί θα ανασυνταχθούμε. Θα επιτεθούμε στη Μόρντορ από θέση ισχύος.
Δεν υπάρχει ισχύς στην Γκόντορ που μπορεί να μας ωφελήσει.
Βιάστηκες πολύ να εμπιστευθείς τα Ξωτικά.
Τόση λίγη πίστη έχεις στους δικούς σου;
Ναι, υπάρχει αδυναμία. Υπάρχουν ελαττώματα. Όμως υπάρχει και θάρρος...
...και τιμή στους Ανθρώπους. Μα εσύ δεν τα αναγνωρίζεις αυτά!
Φοβάσαι!
Όλη τη ζωή σου κρύβεσαι στις σκιές!
Φοβάσαι για το ποιος είσαι. Για το τι είσαι.
Δε θα φέρω το Δαχτυλίδι ούτε καν σ' απόσταση εκατό λευγών απ' την πόλη σου!
Φρόντο.
Το Άργκοναθ!
Για πολύ καιρό επιθυμούσα να δω τις μορφές των αρχαίων Βασιλέων.
Των προγόνων μου.
Θα περάσουμε τη λίμνη μόλις πέσει η νύχτα.
Θα κρύψουμε τις βάρκες και θα συνεχίσουμε πεζή.
- Θα πλησιάσουμε στη Μόρντορ απ' το Βορρά. - Α, ναι;
Είναι τόσο απλό το να βρούμε το δρόμο μέσα από τα Έμιν Μιούιλ;
Έναν αδιάβατο λαβύρινθο από απόκρημνα κατσάβραχα.
Και μετά απ' αυτό, γίνεται ακόμα καλύτερο!
Μαυροκίτρινοι, δυσώδεις βάλτοι...
...ως εκεί που φτάνει το μάτι.
Αυτός είναι ο δρόμος μας.
Προτείνω να αναπαυθείτε για να ανακτήστε τις δυνάμεις σας, κύριε Νάνε.
Να ανακτήσω τις...
- Πρέπει να φύγουμε τώρα! - Όχι. Οι Ορκ περιπολούν την ανατολική όχθη.
Θα περιμένουμε να απλωθεί σκοτάδι.
Δεν είναι η ανατολική ακτή που ανησυχεί εμένα.
Μια σκιά και μια απειλή μεγαλώνουν στο μυαλό μου.
Κάτι πλησιάζει.
Το αισθάνομαι.
Να ανακτήσω δυνάμεις;
Μη δίνεις σημασία, νεαρέ Χόμπιτ.
Πού είναι ο Φρόντο;
Κανείς μας δεν πρέπει να πλανιέται μοναχός...
...κι εσύ λιγότερο απ' όλους...
...γιατί πολλά εξαρτιόνται από σένα.
Φρόντο;
Ξέρω γιατί αναζητάς να είσαι μόνος.
Βασανίζεσαι, το βλέπω μέρα με τη μέρα.
Είσαι σίγουρος πως δεν υποφέρεις άδικα;
Υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι, Φρόντο.
- Άλλα μονοπάτια ν' ακολουθήσουμε. - Ήξερα τι θα 'λεγες.
Και θα φαίνονταν σοφές συμβουλές αν δε με προειδοποιούσε η καρδιά μου.
Προειδοποιούσε;
Τι προειδοποίηση;
Όλοι φοβόμαστε, Φρόντο.
Αλλά ν' αφήσουμε το φόβο να μας οδηγεί, να καταστρέφει την ελπίδα μας...
Δε βλέπεις τον παραλογισμό;
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος!
Θέλω μόνο τη δύναμη να υπερασπιστώ το λαό μου!
- Δάνεισέ μου το Δαχτυλίδι... - Όχι!
- Γιατί είσαι τόσο εχθρικός; Δεν είμαι κλέφτης. - Δεν είσαι ο εαυτός σου.
Τι πιθανότητες νομίζεις ότι έχεις;
Θα σε βρουν.
Θα πάρουν το Δαχτυλίδι.
Κι εσύ θα ικετεύεις να πεθάνεις πριν φτάσει το τέλος!
Ανόητε!
Δεν είναι δικό σου παρά από κακή συγκυρία! Θα μπορούσε να ήταν και δικό μου.
Έπρεπε να είναι δικό μου! Δώσ' το σε μένα!
- Δώσ' το μου! - Όχι!
Όχι!
Τώρα βλέπω το σκοπό σου.
Θα πας το Δαχτυλίδι στον Σάουρον!
Θα μας πουλήσεις όλους!
Οδεύεις στο θάνατο σου και θα μας πάρεις όλους μαζί σου!
Πανάθεμά σε! Κατάρα...
...και θάνατος σ' όλους τους Μικρούληδες!
Φρόντο;
Φρόντο.
Τι έκανα;
Σε παρακαλώ, Φρόντο.
Φρόντο, συγγνώμη!
Έλα πίσω!
Φρόντο;
- Διέφθειρε τον Μπόρομιρ. - Πού είναι το Δαχτυλίδι;
Μείνε μακριά!
Φρόντο!
- Ορκίστηκα να σε προστατεψω! - Θα με προστατέψεις κι απ' τον εαυτό σου;
Εσύ θα το κατάστρεφες;
Άραγκορν.
Ελέσσαρ.
Θα σ' ακολουθούσα ως το τέλος.
Ως και στις Φωτιές της Μόρντορ!
Το ξέρω.
Πρόσεχε τους άλλους.
Ειδικά τον Σαμ.
Δε θα καταλάβει.
Φύγε, Φρόντο!
Τρέχα.
Τρέξε!
Κύριε Φρόντο!
Βρείτε το Ανθρωπάκι!
Βρείτε τον Μικρούλη!
Ελέντιλ!
Άραγκορν, φύγε!
Φρόντο!
Κρύψου εδώ, γρήγορα!
Έλα!
Τι κάνει;
Φεύγει.
Όχι!
Πίπιν!
Τρέξε, Φρόντο. Φύγε!
Έι!
- Ε, εσύ! Εδώ! - Έι!
- Εδώ! - Από 'δώ!
- Πετυχαίνει! - Ξέρω πως πετυχαίνει, τρέχα!
- Το Bούκινο της Γκόντορ! - Ο Μπόρομιρ!
Τρέξτε! Τρέξτε!
Όχι!
- Πήραν τα Ανθρωπάκια! - Μείνε ακίνητος.
Ο Φρόντο...
...πού είναι ο Φρόντο;
Άφησα τον Φρόντο να φύγει.
Τότε έκανες αυτό που δε μπόρεσα να κάνω εγώ.
Προσπάθησα να πάρω το Δαχτυλίδι απ' αυτόν.
Το Δαχτυλίδι είναι μακριά πλέον.
Συγχώρεσέ με.
Δεν το πρόβλεψα.
- Σας απογοήτευσα όλους. - Όχι, Μπόρομιρ.
Πολέμησες γενναία.
Κράτησες την τιμή σου.
Άφησέ το!
Τελείωσε.
Ο κόσμος των Ανθρώπων θα καταρρεύσει.
Παντού θα πέσει Σκοτεινιά...
...και η πόλη μου θα αφανιστεί.
Δεν ξέρω τι δύναμη κρύβεται στο αίμα μου...
...αλλά σου δίνω όρκο, δε θ' αφήσω τη Λευκή Πόλη να πέσει...
...ούτε το λαό μας να χαθεί.
"Το λαό μας".
Το λαό μας.
Θα σ' ακολουθούσα, αδερφέ μου...
...αρχηγέ μου...
...βασιλιά μου.
Αναπαύσου εν ειρήνη...
...γιε της Γκόντορ.
Θα προσπαθούν να τον δουν απ' το Λευκό Πύργο...
...αλλά αυτός δε θα επιστρέψει.
Φρόντο!
Μακάρι να μην είχε έρθει ποτέ σ' εμένα το Δαχτυλίδι.
Μακάρι να μην γινόταν τίποτα απ' όλα αυτά.
Το ίδιο λένε κι όλοι όσοι ζουν και βλέπουν τέτοιες μέρες.
Αλλά η απόφαση δεν είναι δική τους.
Το μόνο που εμείς πρέπει ν' αποφασίσουμε...
...είναι τι θα κάνουμε στο χρόνο που έχουμε στη διάθεσή μας.
Φρόντο, όχι!
Φρόντο!
- Κύριε Φρόντο! - Όχι, Σαμ.
Πήγαινε πίσω, Σαμ!
- Πηγαίνω στη Μόρντορ μονάχος. - Και βέβαια πας.
Κι εγώ έρχομαι μαζί σου!
Δεν ξέρεις κολύμπι!
Σαμ!
Έδωσα μια υπόσχεση, κύριε Φρόντο.
Μια υπόσχεση! "Μην τον χάσεις, Σάμγουαϊζ Γκάμγκη".
Και, δεν το σκοπεύω.
Δεν το σκοπεύω.
Ω, Σαμ!
Εμπρός!
Γρήγορα!
Ο Φρόντο κι ο Σαμ έφτασαν στην ανατολική όχθη.
- Δε θα τους ακολουθήσουμε. - Η μοίρα του Φρόντο δεν είναι πια στα χέρια μας.
Τότε όλα έγιναν μάταια.
Η Συντροφιά απέτυχε.
Όχι αν μείνουμε πιστοί ο ένας στον άλλον.
Δε θα εγκαταλείψουμε τον Μέρι και τον Πίπιν στα βασανιστήρια και στο θάνατο.
Όχι όσο ακόμα έχουμε δυνάμεις.
Αφήστε εδώ ότι δε θα χρειαστούμε.
Θα ταξιδέψουμε χωρίς αποσκευές.
Ας κυνηγήσουμε λίγους Ορκ!
Ναι!
Η Μόρντορ!
Μακάρι οι άλλοι να βρουν ασφαλή δρόμο.
Ο Γοργοπόδαρος θα τους φροντίσει.
Δε φαντάζομαι πως θα τους ξαναδούμε.
Κι όμως μπορεί, κύριε Φρόντο.
Μπορεί.
Σαμ...
...είμαι χαρούμενος που είσαι μαζί μου.
Μετάφραση και υποτιτλισμός - σύμφωνα με τις επίσημες ελληνικές μεταφράσεις των βιβλίων "Ο ΑΡΧΟΝΤΑΣ ΤΩΝ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙΩΝ" του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν - από τον Vala.
Αν σας άρεσε η δουλειά μου, προωθήστε την και μην ξεχάσετε να κατεβάσετε τους πιο πρόσφατους υπότιτλούς μου των Extended Editions της τριλογίας "ΧΟΜΠΙΤ". Hannon le, mellyn nin, Vala.