Απόδοση διαλόγων: marios2016
TΟ 1897, EΝΑ ΡΩΣΙΚΟ ΧΟΥΒΕΡ ΝΑΥΛΩΘΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΦΟΡΤΙΟ...
ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕΝΟ ΑΠΟ 50 ΞΥΛΙΝΑ ΚΙΒΩΤΙΑ, ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΟΥΜΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ.
ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΕΦΤΑΣΕ, ΗΤΑΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΕΝΟ.
ΤΟ ΟΝΟΜΑ TOY ΠΛΟΙΟΥ ΗΤΑΝ DEMETER ΚΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΛΗΡΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΡΑΚΟΥΛΑΣ
Αστυφύλακα, ένα πλοίο έπεσε στα βράχια εξαιτίας της καταιγίδας.
Θεέ μου.
Ελάτε!
ΓΟΥΙΤΜΠΙ, ΑΓΓΛΙΑ 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1897
Φλέτσερ;
Ανέβηκα επάνω, κύριε, για να δω αν είναι κάποιος ζωντανός.
Και;
Τι είναι αυτό;
Το ημερολόγιο του καπετάνιου.
Αυτό το ημερολόγιο είναι μια καταγραφή...
και μια προειδοποίηση.
Και αν σε βρει, ο Θεός να σε βοηθήσει...
καθώς έχει εγκαταλείψει το Demeter.
Προσπαθήσαμε να τον σταματήσουμε.
Αν δεν πετύχαμε...
ο Θεός να ελεήσει τις ψυχές σας.
Δεν μπορώ να ξαναπάω εκεί, κύριε.
Έλα.
Demeter: Η Αφύπνιση του Κακού
Κύριε! Καθίστε κάτω! Είναι η σειρά σας.
Έλα, ξύπνα.
Ας γυρίσουμε σπίτι.
Όπα!
Έξι Ιουλίου...
πιάσαμε λιμάνι στη Βάρνα της Βουλγαρίας.
Μην πας πολύ μακριά, Τόμπι. Δεν θα μείνουμε πολύ.
Δεν θα απομακρυνθώ, παππού. Στο υπόσχομαι.
Έλειπαν άτομα από το πλήρωμά μας.
Καπετάνιε.
Και είχα αναθέσει στον κ. Βόιτσεκ...
να το διευθετήσει πριν φορτώσουμε το φορτίο.
Το Demeter ψάχνει για άτομα μέχρι την Αγγλία.
Πάσο.
Ανοίξτε τα αυτιά σας, άνδρες.
To Demeter χρειάζεται τρεις ικανούς ναυτικούς.
Με προορισμό το Λονδίνο. Και πληρώνουμε σε χρυσό.
Εγώ είμαι διαθέσιμος.
Και δυνατός σαν βόδι.
Ποιός είσαι, αγόρι μου;
Ο Κλέμενς.
Ντύνεσαι σαν μορφωμένος άντρας. Πού πήγες σχολείο;
Στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.
Έχω σταθερό χέρι με μια βελόνα και...
έχω προμήθειες αν χρειάζεστε γιατρό στο πλοίο.
Έχει περάσει καιρός...
αλλά ξέρω πως να κινηθώ σε ένα πλοίο, όπως και να' χει.
Το να μαθαίνεις για τα πλοία δεν είναι το ίδιο με το να κρατάς ένα στην επιφάνεια.
Τι έμαθε ποτέ ένας ναύτης από ένα βιβλίο...
που να τον έκανε μια ουγγιά καλό όταν χάθηκε στη θάλασσα;
Αστρονομία, είναι το ένα.
Μπορείς να χάσεις ένα διάαγραμα. Μπορείς να χάσεις μια πυξίδα.
Αλλά δεν μπορείς να χάσεις τα αστέρια, μπορείς;
Δεν γνώρισα ποτέ κάποιον Άγγλο που να βιάζεται να επιστρέψει στην Αγγλία.
Να φύγουμε μόλις φτάσουμε, χωρίς αμφιβολία.
Χρειαζόμαστε δυνατό πλήρωμα, όχι επιβάτες.
Εγώ;
Εσύ.
Όχι, άστο εσύ.
Τι λέει;
Λέει ότι δεν μπορούν να μείνουν.
Ανάθεμα και μπορούν.
Χρειαζόμαστε τα χέρια τους αλλιώς θα χάσουμε την παλίρροια.
Λέει ότι πρέπει να φύγουν πριν δύσει ο ήλιος.
Τι ανοησία είναι αυτή;
Για τους άντρες σου.
Φεύγουμε τώρα.
Άνδρες!
Αυτά είναι περισσότερα από ό,τι πλήρωσα για να φέρουν το καταραμένο φορτίο εδώ.
Τι είπε στο τέλος;
«Καλό δρόμο» ή «καλή αντάμωση»;
«Καλή τύχη».
Ελάτε, τραβήξτε!
Τραβήξτε!
Ελάτε, τραβήξτε!
Τραβήξτε!
Ελάτε, τραβήξτε!
Τραβήξτε!
Εντάξει, αφήστε το!
- Τόμπι! - Είσαι καλά, μικρέ;
Τόμπι;
Κύριε Βόιτσεκ, πιάστε αυτόν τον άνθρωπο!
Δεν είπες ποτέ τίποτα για δράκους.
Ξέρω αυτό το σημάδι.
Είναι κακός οιωνός.
Θα μπορούσες να σκότωνες το αγόρι. Δεν δίνω δεκάρα για τους δράκους!
Κράτα το χρυσό σου, φίδι του διαβόλου.
Ο Θεός να σας σώσει όλους.
Μακάρι να σώσει το πλοίο.
Μακάρι να σώσει το πλήρωμα.
Είσαι καλά;
Τραυματίστηκες;
- Ευχαριστώ, κύριε Κλέμενς. - Ναι, σίγουρα.
Φεύγουμε από το λιμάνι μέσα σε μία ώρα.
Αν αποδειχθεί πως λες ψέματα ότι ξέρεις να κινείσαι σε ένα πλοίο...
εγώ ο ίδιος θα σε πετάξω από το πλοίο, αστρονόμε.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Λάρσεν, πάρε από εδώ αυτό το βρωμερό κουτί γεμάτο κατσαρίδες.
Ακούσατε τον κύριο Βόιτσεκ.
Όλγκαρεν, στοίβαξε αυτά τα κιβώτια.
Έλα.
Καλό αγόρι!
Πάμε! Ετοιμάστε τα πανιά.
Τραβήξτε τα αγκυροβόλια!
Κάντε γρήγορα!
Τραβήξτε!
- Τραβήξτε! - Δώσε μου έναν δρόμο να οδηγήσω.
Κινείται σαν χοντρό γουρούνι με όλο αυτό το βάρος.
Βλέπετε αυτή τη δέσμη εκεί πάνω;
Εκεί κρεμούσαν παλιά τους πειρατές και τους στασιαστές.
Έχετε δει ποτέ ένα αληθινά πεθαμένο, κύριε Κλέμενς;
Εγώ έχω.
- Αλήθεια; - Ελάτε να σας δείξω το πλοίο.
Η καμπίνα του καπετάνιου είναι εκείνη η μεγάλη πόρτα.
Υπάρχουν πολλοί χάρτες και σκίτσα εκεί μέσα...
αλλά του καπετάνιου δεν του αρέσει να παίζω εκεί μέσα.
Αυτός εδώ είναι ο Χάκλμπερι.
Αλλά εμείς τον φωνάζουμε Χακ.
Γεια σου, Χακ.
Αυτό είναι το φορτίο.
Τα πάντα πάνε στο Λονδίνο.
Χτυπάς έτσι το ξύλο αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
Ή για την αλλαγή βάρδιας ή αν ο ουρανός φαίνεται άγριος.
Μπορείτε να ακούσετε τον κτύπο από τις κουκέτες...
μέχρι την καμπίνα του καπετάνιου σε μια ήσυχη νύχτα.
Το ορκίζομαι.
Τον έχω ακούσει.
Ναι, σε πιστεύω.
Εδώ τρώμε.
Αυτό ήταν ένα πλοίο ξυλείας, χτίστηκε με τον παλιό τρόπο.
Τώρα όμως όλοι θέλουν ατμόπλοια.
Ο καπετάνιος λέει ότι δεν υπάρχει ευχαρίστηση στα μεταλλικά πλοία.
Λοιπόν, αυτό δεν κάνει κι η πρόοδος;
Δεν νοιάζεται για την ευχαρίστηση, του καπετάνιου σας ή οποιουδήποτε.
Το Demeter's είναι ένα ωραίο πλοίο, χωρίς αμφιβολία.
Γνωρίστε το πλήρωμά μου, κύριε Κλέμενς.
Όσο πιο γρήγορα τα τρώμε...
τόσο λιγότερα σκατά θα πρέπει να καθαρίσω.
Χακ. Ξέρεις τους κανόνες.
Και εδώ είναι η γαλέρα.
- Τζόσεφ. - Ε;
Αυτός εδώ είναι ο Κλέμενς.
Είναι γιατρός. Πραγματικός.
Τρώμε στις έξι καμπάνες... όχι νωρίτερα, όχι αργότερα.
Μένεις έξω από την γαλέρα.
Και δεν θα σερβίρω κανέναν που λέει επί ματαίω το όνομα του Κυρίου.
- Εννοεί τον τελευταίο. - Εννοώ όλους.
Γνωρίζεις ποιος είναι ο Άγιος Νικόλαος;
Ο Προστάτης των ναυτικών.
Λοιπόν, δεν είσαι αλλόθρησκος.
Ευχαριστώ τον Κύριο για μικρές χάρες.
Τόμπι, δείξε του που θα κοιμηθεί.
Και πάρε αυτό τον κόπρο έξω από την κουζίνα μου.
Χακ!
Στις 6 Ιουλίου...
τελειώσαμε την παραλαβή φορτίου...
τουρκικό βαμβάκι, δέκα βαρέλια πετρέλαιο...
και ιδιωτικά κιβώτια με πορεία για το Λονδίνο...
με εννιά χέρια.
Πλήρωμα πέντε ατόμων, ένας γιατρός πλοίου...
δύο ναυτικούς, ένα μάγειρα και εμένα, τον καπετάνιο.
Δυνατός άνεμος.
Το πλήρωμα με μεγάλη διάθεση.
Όλα καλά, καπετάνιε.
Πηγαίνουμε με περίπου 12 κόμβους προς τα βόρεια.
Το πηδάλιο κλωτσάει λίγο, αλλά θα ηρεμήσει.
12 κόμβους;
Θα φτάσουμε στο Λονδίνο πολύ πριν τις 6 Αυγούστου.
Μάλιστα, κύριε.
Για χάρη του πληρώματος, καλύτερα.
Ήδη βρίσκους τρόπους για να ξοδέψουν την πληρωμή του μπόνους.
Αποφάσισα αυτό να είναι το τελευταίο μου ταξίδι, κύριε Βόιτσεκ.
Πρόκειται να αγοράσω ένα μικρό εξοχικό στην Ιρλανδία.
Ο Τόμπι θα απολαύσει την ύπαιθρο.
Και υποσχέθηκα στην κόρη μου πως δεν θα αφήσω τον θαλασσινό αέρα...
να χαράξει τον μέλλον του.
Σκοπεύω να κρατήσω αυτή την υπόσχεση.
Θα σας κανονίσω να γίνεις ο διάδοχός μου...
ως καπετάνιος του Demeter, μόλις φτάσουμε στο Λονδίνο.
Κύριε, εγώ...
Είσαι καλός ναυτικός, κύριε Βόιτσεκ.
Το πλοίο δεν μπορούσε να έχει καλύτερο χέρι για να καθοδηγήσει το πλήρωμά του.
800 λίρες δια οχτώ...
και μείον του καπετάνιου και το μερίδιο του πρώτου αξιωματικού...
βγαίνει γύρω στις...
75 το καθένα.
- 75; - Θα πάω να μου κάνω...
ένα σωστό ξύρισμα και θα πάρω ένα από αυτά γιλέκα με τις ουρές.
Οι Αγγλίδες κυρίες λατρεύουν τις ουρές.
Σχεδόν...όσο με αγαπούν.
Αν τις βάλεις πάνω από το πρόσωπό σου... ίσως.
Ναι, ναι, ναι, ναι.
Είστε οι αστείοι, έτσι;
Τι θα κάνετε εσείς με τις δικές σας;
«Η γενναιόδωρη ψυχή θα γίνει πλούσια...
και αυτός που ποτίζει θα ποτιστεί και ο ίδιος».
Αν και ο Κύριος μπορεί να μην τον πειράζει...
αν ποτιστώ μόνος μοπυ.
75!
Ξέρετε τι θα κάνω με τόσα πολύ;
Το ίδιο πράγμα που κάνεις πάντα, Πετρόφσκι.
Θα βρεις τον πλησιέστερο οίκο ανοχής και θα περάσεις τον επόμενο μήνα
μέχρι να ξεμείνουν τα βράγχια από αέρα.
Κύριε Έιμπραμς, σας παρακαλώ.
Συγνώμη, καπετάνιε.
- Ξέχασα τον μικρό. - Είμαι σχεδόν εννιά.
Έτσι κι αλλιώς ξέρω τι είναι οίκος ανοχής;
Ξέρεις;
Ναι.
Είναι ένα μέρος που πληρώνουμε τις γυναίκες για να βγάλουν τα καλσόν τους.
Λατρεύω τα παιδιά!
Ναι, ναι, ναι, ναι.
Έτσι δεν είναι;
Αρκετά κοντά, μικρέ.
Αρκετά κοντά.
Λοιπόν, κύριε Κλέμενς, εσείς τι θα κάνετε;
- Κύριε; - Ο εντολέας μας έχει συμφωνήσει...
να μας πληρώσει ένα αρκετά μεγάλο μπόνους...
για την έγκαιρη άφιξη του φορτίου του, στο Λονδίνο.
Είστε μέρος του πληρώματος...
που σημαίνει ότι θα πάρετε το μερίδιο ενός ατόμου του πληρώματος.
Πώς σκοπεύετε να το ξοδέψετε;
Ίσως ένα καινούριο μεσοφόρι;
Λοιπόν, όλα όσα επιθυμώ σε αυτή τη ζωή, δυστυχώς...
ένα νόμισμα δεν μπορεί να το πάρει.
Και τι θα ήταν αυτό τώρα;
Να κατανοήσω αυτόν τον κόσμο.
Όσο περισσότερο βλέπω από αυτόν, τόσο λιγότερο λογική βγάζει.
Ο κόσμος λίγο νοιάζεται για την λογική, κύριε Κλέμενς.
Ίσως δεν υπάρχει για να γίνει κατανοητός...
αλλά περισσότερο να τον ζήσουμε και να τον αποδεκτούμε όπως είναι.
Ίσως.
Αλλά πρέπει να φτάσω ως την καρδιά του.
Και να καταλάβω γιατί...
ο κόσμος έχει τόση καλοσύνη μέσα του και όμως...
Δεν είναι αυτό που όλοι επιθυμούν;
Βαθιά μέσα τους.
Ναι ρε γερο-διάολε, έχει δίκιο.
Θα πάρω εγώ τότε το μερίδιό του.
Τι διάολο είναι αυτό;
Τόμπι. Πήγαινε δες τα ζώα.
Τόμπι;
Τι τα έχει πιάσει;
Μάλλον είναι απλά ο καιρός.
Μπορούν να αισθανθούν αν έρχεται μια καταιγίδα.
Τόμπι, βοήθησέ με αυτό.
Αυτό μάλλον θα τα κάνει να ξεκουραστούν.
Τι ήταν αυτό, κύριε Κλέμενς;
Πήγαινε φέρε τον καπετάνιο, μικρέ.
Πες του ότι κάτι έπεσε στο αμπάρι με τα φορτία.
Μείνε μαζί μου.
Έλα.
- Τι στις επτά κολάσεις γίνεται εδώ; - Ήταν κάτω από το κατάστρωμα.
Μια λαθρεπιβάτης.
Μια λαθρεπιβάτης που πρόκειται να πεθάνει...
αν δεν της χορηγήσουμε σωστή ιατρική φροντίδα.
Θέλεις να τη βοηθήσεις;
Ποιος ξέρει τι είδους άρρωστιες και μολύνσεις από αρουραίους θα έχει...
- Καπετάνιε. - Τι χρειάζεσαι;
Το σώμα της είναι μολυσμένο.
Πρέπει να προσπαθήσω μια μετάγγιση.
- Τι φλυαρείς; - Μετάγγιση αίματος.
Χρειάζεται αίμα για να καταπολέμηση τηω μόλυνση.
Θα αστειεύεσαι.
Θα με βοηθήσεις ή θα μου είσαι εμπόδιο, κι οπότε θα πρέπει να φύγεις.
Σε κάθε περίπτωση, σε παρακαλώ κάνε αυτό που πρέπει...
και εκπλήρωσε τον σκοπό σου.
Θα βγάλει την νύχτα, αλλά θα πρέπει να συνεχίσω...
με τις μεταγγίσεις μέχρι να μην έχει πια μολυσμένο αίμα.
Κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Τότε ίσως ξυπνήσει έγκαιρα για να μας δει...
να την πετάμε στην θάλασσα.
Αφήνουμε τον Ποσειδώνα να ασχοληθεί με τους λαθρεπιβάτες... όπως πάντα.
Δεν έσωσα τη ζωή αυτού του κοριτσιού μόνο για να σε δω να την αποτελειώνεις.
Αφήστε μας τουλάχιστον στο επόμενο λιμάνι.
«Μας», είπες;
Βλέπω πού βρίσκεται η πίστη σου, κ. Κλέμενς.
Σταματάμε και μετά χάνουμε το μπόνους του μισθού μας.
Και εγώ δεν πρόκειται να χάθω το μπόνους...
ούτε για σένα αλλά ούτε και για την άρρωστη πόρνη σου.
Κύριε Βόιτσεκ, χαμηλώστε τη φωνή σας.
Και ελέγξτε τη γλώσσα σας.
Θα προτιμούσα το τελευταίο μου ταξίδι...
στο τιμόνι του Demeter...
να μην αμαυρωθεί από το θάνατο μιας νεαρής γυναίκας.
Λαθρεπιβάτη ή μη.
Θα αναδιαμορφώσουμε το υπόστεγο του ξυλουργού...
- σε κρεββάτι της νεαρής γυναίκας. - Σας ευχαριστώ, κύριε.
Και θα μοιράσετε όμως τις δικές σας μερίδες...
με την ασθενή σας, κύριε Κλέμενς.
Τόμπι.
Θα την προσέχεις για μένα, έτσι;
Όποιος προσπαθήσει να τη δει, έλα να φωνάξεις εμένα...
- ή τον καπετάνιο αμέσως, κατάλαβες; - Ναι.
Εντάξει τότε. Συνέχισε. Είσαι καλό παιδί.
Κάνεις κάθε είδους φίλους, έτσι δεν είναι, κύριε Κλέμενς;
Μια γυναίκα στο πλοίο. Είανι κακός οιωνός.
Κακοτυχία.
Οι άντρες δεν θα είναι χαρούμενοι.
Οι άντρες δεν χρειάζεται να είναι χαρούμενοι, έτσι δεν είναι, κ. Όλγκαρεν;
Απλώς πρέπει να πάνε αυτό το πλοίο στο Λονδίνο, έτσι;
Προσπαθώ να σε βοηθήσω, γιε μου. Συνέχισε να λες τέτοιες κουβέντες.
Ίσως εκείνη τα καταφέρει μέχρι το Λονδίνο, αλλά...
πάω στοίχημα πως εσύ θα κολυμπάς.
Χτύπα αν με χρειαστείς κάτι.
Όχι τους σωλήνες.
- Το κατάλαβες; - Ναι!
Έχει νησιά και βράχους παντού εδώ.
Άρα είμαστε στο Αιγαίο, ναι;
Είναι η Μεσόγειος τα ξημερώματα.
Ωραία ώρα δεν είναι;
Η Ελλάδα πρέπει να είναι στη δεξιά μας πλευρά.
Κύριε Όλγκαρεν;
Όλγκαρεν;
Ιησούς Χριστός!
Το είδες
Δεν πέρασε κανείς από εδώ;
Να δω τι; Δεν υπάρχει κανένας στο κατάστρωμα εκτός από εμάς.
Υπάρχει κάτι εκεί έξω.
Κάποιος.
Τι στο...
Θεέ μου, Χακ.
Όλα τα ζώα;
Όποιος γνωρίζει για αυτή την αποτρόπαια πράξη...
να κάνει ένα βήμα μπροτά αλλιώς θα βρεθεί αργότερα στα σίδερα.
Το κορίτσι...
Δεν ήταν σε κατάσταση να κάνει τέτοιου είδους πράξη...
κι ο κ. Βόιτσεκ μπορεί να το επιβεβαιώσει αυτό, ακόμα κι αν δεν θα προτιμούσε.
Ναι.
Έχει δίκιο σε αυτό.
Δεν χρειαζόταν. Όλοι το ξέρουμε.
Κακή τύχη, μια γυναίκα στο πλοίο.
Κάνει τους ουρανούς να γυρίζουν, τα ζώα να τρελαίνονται.
Το σκυλί διαμελίστηκε κι αυτό.
Ίσως τρελάθηκε και καταποντίστηκε...
από ένα από τα μεγαλύτερα ζώα καθώς του επιτέθηκε.
Νομίζεις ότι ο Χακ το έκανε αυτό;
Διελύθηκε από κάποιο από τα ζώα;
Όχι. Είναι καλός σκύλος.
Ακούσατε τον άνθρωπο.
Λύσσα. Η κακή τύχη είναι όλο.
Προχωράμε όπως κάνουμε πάντα.
Εάν πρόκειται για επιδημία, τότε θα χρειαστεί να πιάσουμε λιμάνι.
- Καπετάνιε... - Όχι, τότε δεν θα πάρουμε το μπόνους.
Για τι πράγμα μιλάς; Τότε θα χάσουμε το μπόνους μας.
- Δεν μπορούμε να πιάσουμε λιμάνι. - Όχι.
Κύριε Κλέμενς, μια ασθένεια αυτού του είδους...
θα μπορούσε να την κολλήσει ένας άνθρωπος;
Όχι.
Λύσσα, δεν μπορεί να περάσει σε άνθρωπο χωρίς να δαγκωθεί.
Πετάξτε το κρέας.
Αμέσως.
Μάλλον θα προσευχόμαστε στον Κύριο...
πάνω από τσ λάχανα και τις πατάτες για το υπόλοιπο του ταξιδιού μας.
Έχετε χαζέψει όλοι;
Δεν είναι η λύσσα που άνοιξε τα κλουβιά των ζώων.
Και υπάρχουν μόνο δύο άτομα σε αυτό το πλοίο...
που δεν έχω πλεύσει μαζί τους μέχρι τώρα.
Τον σούκα στην εργαλειοθήκη...
και αυτόν τον σκορόχρωμο άγριο που παριστάνει τον γιατρό.
Πες το ξανά.
Κανένας άντρας δεν το έκανε αυτό.
Το κακό είναι πάνω στο πλοίο.
Ισχυρό κακό.
Άννα.
Αυτή η κωλομυρωδιά.
Τόμπι;
Γεια σου.
Ο Χακ ήταν καλός σκύλος, μικρέ.
Λυπάμαι.
Δεν ήταν μόνο ο Χάκλμπερι.
Υποσχέθηκα στον καπετάνιο ότι...
Ήταν η δουλειά μου να τα προσέχω.
Εννοώ τα ζώα.
Το υποσχέθηκα στον καπετάνιο.
Τόμπι...
μερικές φορές τα πράγματα πάνε στραβά, ότι και να υποσχεθούμε.
Εντάξει;
Υπάρχουν πράγματα σε αυτόν τον κόσμο που δεν μπορούμε να ελέγξουμε...
αλλά κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε.
Ναι.
Ευχαριστώ, κύριε Κλέμενς.
Συνέχισε.
Οι ουρανοί είναι θυμωμένοι.
Οι ουρανοί δεν νιώθουν τίποτα, φίλε μου.
Είναι βροχόπτωση και πίεση του αέρα...
τόσο γνωστά όσο και η λειτουργία αυτού του πλοίου.
Είδα κάτι χθες το βράδυ.
Υπάρχει κάτι αφύσικο στο πλοίο μαζί μας.
Φοβάμαι ότι δεν πιστεύω σε δεισιδαιμονίες, κύριε Όλγκαρεν.
Πιστεύω στην επιστήμη και στη φύση.
Και στον Άγιο Νικόλαο...
διαφορετικά ο Τζόζεφ δεν θα δώσει φαγητό.
Κράτα την επιστήμη σου.
Είδα το πρόσωπό σου στο σκοτάδι χθες το βράδυ.
Τα μάτια σου.
Το είδες όπως κι εγώ.
16 Ιουλίου.
Ο κακός καιρός διαρκεί τρεις ημέρες και όλοι είναι απασχολημένοι με τα πανιά.
Ο γιατρός του πλοίου μας συνεχίζει...
να χορηγεί τακτικά μεταγγίσεις στην λαθρεπιβάτη μας...
αλλά η κατάστασή της παραμένει αμετάβλητη.
Το φαγητό αρχίζει και λιγοστεύει...
κι οι άντρες είναι εξαντλημένοι...
και μόλις τώρα περάσαμε από το ακρωτήριο Μάταπαν...
κι έχουμε περισσότερες από δύο εβδομάδες ταξιδιού.
Την λένε Άννα.
Εκείνη στο είπε;
Ήταν ξύπνια;
Ο κύριος Όλγκαρεν με έμαθε λίγα ρομά.
Μιλάει επίσης και λίγα αγγλικά μερικές φορές.
Δεν το είπε για πολύ, αλλά...
Δεν νομίζω ότι βλέπει πολύ όμορφα όνειρα.
Επαναλαμβάνει μια λέξη ξανά και ξανά.
"Φαγητό."
Δεν μπορείς να κοιμηθείς;
Το πρόσεξες και εσύ τότε.
Οι αρουραίοι.
Ακόμα ήσυχοι.
Κοίταξε στο ντουλάπι. Έχουν φύγει όλοι.
"Φύγει"; Τι εννοείς έχουν φύγει;
Εννοώ αυτό που λέω. Έχουν φύγει.
Πάντα υπήρχαν καμιά δεκαριά στο ξυλουργίο...
να γδέρνουν και να σκαρφαλώνουν.
Αν... ο Χακ λύσσαξε...
ίσως, πριν από τα ζώα, να εδιωξε τους αρουραίους...
Μπορείς να κάψειςτο πλοίο μέχρι την καρίνα, κύριε Κλέμενς...
αλλά οι αρουραίοι απλά θα φωλιάσουν στις στάχτες.
Κάτι τους έδιωξε.
Ένα πλοίο χωρίς αρουραίους...
κάτι τέτοιο είναι ενάντια στη φύση.
Έιμπραμς;
Παίζεις κάποιου είδου ανόητου αστείου.
Ηλίθιοι που παίζουν παιχνίδια, ε;
Έιμπραμς;
Από πού διάολο εμφανίστηκες εσύ;
Πετρόφσκι;
Το μαχαίρι βρέθηκε εδώ;
Και το πηδάλιο ήταν δεμένο;
Ο Πετρόφσκι πρέπει να ήταν μεθυσμένος.
Γλίστρησε στο κατάστρωμα και έπεσε στη θάλασσα.
Κι αμέσως μετά αιμορράγησε σε όλο το κατάστρωμα;
Και τι δουλειά είχες στη μέση της νύχτας;
Είχες το μαχαίρι του στο χέρι σου, όταν σε βρήκαμε.
Φυσικά. Εγώ τον σκότωσα.
Και κάπως κατάφερε να κρατήσω τον εαυτό μου...
καθαρό από όλο το αίμα που όπως βλέπετε λέρωσε όλο το κατάστρωμα...
και μετά χτύπησα το κουδούνι για να καρφώσω τον εαυτό μου.
Είναι πολύ έξυπνο, έτσι δεν είναι, κύριε Βόιτσεκ;
Άνοιξε και έκλεισε η υπόθεση.
Καπετάνιος, το σώμα του σκύλου, το εξέτασα.
Δεν σκοτώθηκε στο κελάρι όπως τα άλλα ζώα.
Είχε σημάδια από δάγκωμα στο λαιμό. Όπως κι όλα τα ζώα.
Τι ακριβώς προτίνετε, κύριε Κλέμενς;
Δεν ξέρω, κύριε...
αλλά οι αρτηρίες τους ήταν ανοιγμένες και μετά...
Είναι εδώ.
Πρέπει να κατεβούμε τώρα από αυτό το πλοίο!
Όλοι μας! Πρέπει να κατεβούμε από αυτό το πλοίο!
Κύριε Κλέμενς, συγκρατήστε τον ασθενή σας.
- Τώρα! Θα μας σκοτώσει όλους! - Σε παρακαλώ! Άννα, σε παρακαλώ!
- Άννα, σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ! - Θα μας σκοτώσει όλους!
Κατεβείτε από το πλοίο.
Ο καπετάνιος θα πει λίγα λόγια από το καλό βιβλίο...
και θα συνεχίσουμε τις δουλειές μας.
Δεν υπάρχει αρκετό ποτό στο πλοίο έτσι ώστε ο Πετρόφσκι...
- να μεθύσει τόσο ώστε να πέσει... - Κύριε Άμπραμς.
Δεν θα ακούσουμε αυτήν την κοπέλα και τι ακριβώς είπε...
Δεν θα ξοδέψω άλλο χρόνο συζητώντας οτιδήποτε άλλο...
από την κατάσταση αυτού του πλοίου και τον καιρό.
Καταλάβατε, κύριε Άμπραμς; Πίσω στη δουλειά.
18 Ιουλίου.
Οι άνδρες ανέφεραν το πρωί...
πως κάποιος από το πλήρωμα, ο Πετρόφσκι, έλειπε.
Έβαλα τους άντρες να ενδελεχή έρευνα του πλοίου.
Αυτό, αφού μου εκμυστηρεύτηκε ο Όλγκαρεν...
ότι είχε δει κάτι παράξενο τις προηγούμενες νύχτες.
Αυτές οι μεταγγίσεις αίματος...
θα πρέπει να διατηρήσουν υπό έλεγχο την μόλυνση σου.
Λοιπόν, τι προσπαθούσες να μας πεις εκεί έξω;
Αυτός είναι εδώ στο πλοίο.
Αυτός ήταν εδώ όλο αυτό το διάστημα.
Αυτός;
Εντάξει.
Δεν μπορώ να σε βοηθήσω αν δεν μου μιλήσεις...
και να μου πεις τι έγινε, γιατί σε βρήκαμε κάτω από το κατάστρωμα.
Λένε στο χωριό μου για ένα κακό...
που ζει πάνω στα βουνά.
Σε ένα κάστρο πιο παλιό από τον καθένα μας.
- Κακό; - Ένα κακό που εμφανίζεται ως άνθρωπος...
όταν θέλει να κρύψει την αληθινή του φύση.
Και το βράδυ τρέφεται από το αίμα των αθώων.
Έχω ζήσει στη σκιά εκείνου του κάστρου όλη μου τη ζωή.
Ήξερα ότι οι γηραιοί...
έκαναν διαπραγματεύσεις για την ασφάλεια των ανθρώπων μας.
Δόθηκες σε αυτόν τον άνθρωπο;
- Δεν είναι άνθρωπος. - Τότε είναι ζώο;
Οχι, δεν είναι ούτε κάποιο ανόητο ζώο.
Μην κάνεις αυτό το λάθος.
Τον λέμε Δράκουλα.
Και πιστεύεις πως σε έφερε μαζί του στο πλοίο;
Γιατί;
Με έφερε εδώ για να τραφεί.
Θεέ και Κύριε.
Είναι εδώ, κύριε Κλέμενς.
Αυτό που φοράει το δέρμα ενός άνδρα.
Τη νύχτα, μας πίνει το αίμα...
και είναι σε αυτό το πλοίο.
Που σημαίνει ότι δεν θα φύγουμε ποτέ.
Η γυναίκα...
φαίνεται ακίνδυνη, αλλά...
από τότε που επιβιβάστηκε, αναρωτιέμαι αν...
αν θα ήμασταν καλύτερα αν απλά αφήναμε τον ωκεανό να την πάρει.
Αλλά μετά σκέφτομαι την κόρη μου.
Είναι περίπου στην ηλικία της και...
είναι έξυπνη και όμορφη.
Όλγκαρεν;
Τι τρέχει; Άκουσα το χτύπημα σου.
Το χτύπημα μου;
Σε παρακαλώ, όχι!
Σε παρακαλώ, όχι.
Τραβήξτε, μπάσταρδοι!
Τραβήξτε!
Άμπραμς!
Πού στο διάολο είναι ο Λάρσεν;!
- Λάρσεν! Λάρσεν! - Λάρσεν! Λάρσεν!
- Όλγκαρεν! - Λάρσεν!
Λάρσεν!
- Λάρσεν! - Λάρσεν!
Λάρσεν!
Έτσι μπράβο.
Όλγκαρεν, πού είναι ο Λάρσεν;
Όλγκαρεν.
Νάτος.
Κρατήστε τον!
Παιδιά!
24 Ιουλίου.
Φαίνεται ότι υπάρχει κάποια κατάρα πάνω στο πλοίο...
κι είμαστε ήδη ένα άτομο μείον μπαίνοντας στον Βισκαϊκό Κόλπο...
με άγριο καιρό.
Και χθες το βράδυ, ακόμα ένας άντρας χάθηκε κι άλλος ένας τραυματίστηκε.
Ένας περίεργος τραυματισμός.
Οι άντρες όλοι βρίσκονται σε πανικό φόβου.
Είμαστε 18 μέρες στη θάλασσα.
Το πλησιέστερο λιμάνι είναι η Αγγλία.
Πρέπει να εμπιστευτούμε τον Θεό και να προχωρήσουμε.
Είναι κρύος σαν πάγος.
Κάνει θορύβους και κινείται, αλλά τα μάτια του δεν ανοίγουν.
Σαν να μην μπορεί να ξυπνήσει από κάποιο όνειρο.
Τι έπαθε όμως ο λαιμός του;
Και τι έκανε στο αναβατόριο;
Θα μπορούσε να είχε συμβεί οτιδήποτε.
Ίσως κάποιο σχοινί να τυλίχτηκε γύρω από το λαιμό του.
Όχι, όχι, όχι, όχι.
Αυτό μοιάζει με δαγκωματιά.
Μοιάζει με τις ίδιες δαγκωματιές που είδαμε στα ζώα...
κι οι ίδιες που ρήμαξαν το κορίτσι στο υπόστεγο του ξυλουργού.
Νομίζεις ότι κάποιος διάβολος το έκανε αυτό;
Όπως λέει εκείνη;
Δεν...
...νομίζω.
- Καλώς. - Αλλά κάτι έγινε.
Και είναι πραγματικό και πάνω στο πλοίο...
είτε επιλέξουμε να το πιστέψουμε είτε όχι.
Από τώρα και στο εξής...
Θέλω δύο άντρες σε κάθε βάρδια οπλισμένους.
Χωρίς εξαιρέσεις.
Ψάξτε το πλοίο, κύριε Βόιτσεκ.
Όχι μόνο στα αμπάρια.
Παντού.
Εντάξει, Τόμπι.
Έχετε αρκετά καθήκον.
Ένας καπετάνιος...
είναι τόσο καλός όσο και τα γυαλιά του.
Μπορώ να σε εμπιστευτώ να το γυαλίσεις για μένα;
Αν σου είναι πολύ για να...
Όχι.
Δηλαδή όχι κύριε.
Μπορώ να το κάνω, το ορκίζομαι.
Καλό παιδί.
Επιστρέφω αμέσως.
Τόμπι, κλείδωσε την πόρτα.
Δεν μου αρέσει αυτό.
Ο ήλιος δύει, και θα έρθει.
Ναι;
Κύριε Όλγκαρεν, σηκωθήκατε.
Κύριε...;
Κύριε Όλγκαρεν;
Κύριε Όλγκαρεν, μπορείτε να φύγετε, σας παρακαλώ;
Σας παρακαλώ.
Αυτό είναι κάθε κατάρτι.
Κάτι άλλο ιδιοφυΐες, κύριε Κλέμενς;
Το ακούς αυτό;
Ποιό;
Θεέ μου.
Βοήθεια!
Τόμπι! Τόμπι!
Όλγκαρεν;
Βοήθεια!
Τόμπι.
Τόμπι;
- Τόμπι. - Άνοιξε την πόρτα!
Τόμπι, άνοιξε την πόρτα.
Τόμπι;
Ανοιξε την πόρτα!
Ανοιξε την πόρτα.
Τόμπι;
Άνοιξε την... Τόμπι! Τόμπι!
Τόμπι!
- Τόμπι! - Τόμπι!
Δεν μπορώ να φτάσω στην κλειδαριά.
Τόμπι!
- Τόμπι! - Τόμπι!
Τόμπι! Τόμπι!
Κάντε στην άκρη!
- Τόμπι! - Τόμπι!
Τόμπι!
Τόμπι;
Τόμπι. Τόμπι.
Θεέ μου.
Θα γίνεις καλά αγόρι μου.
Όλα θα πάνε καλά.
Ο κύριος Κλέμενς θα μας φροντίσει.
1 Αυγούστου.
Πρέπει να περάσαμε το Στενό του Ντόβερ.
Πέντε μέρες ακόμα για το Λονδίνο.
Ο Θεός φαίνεται να μας έχει εγκαταλείψει...
και παρασυρόμαστε σε κάποια τρομερή καταστροφή.
Κύριε βοήθησέ μας.
Είναι τρελός.
Σαν να είναι δαιμονισμένος.
- Δαιμονισμένος από αυτό το θηρίο; - Όχι, όχι.
Όχι με τον τρόπο που εννοείς, τουλάχιστον.
Είναι σαν ένα δηλητήριο ή...
μια μόλυνση.
Μόλυνση;
Όχι σαν κάποια που έχω δει ποτέ.
Μπορώ να την νιώσω.
Όλγκαρεν;
Μπορείς να με ακούσεις;
Μπορώ να ακούσω τα πάντα.
Την θάλασσα.
Τον άνεμο.
Το αίμα που κυλάει στις φλέβες σου.
Καίει.
Καίγεται; Ίσως χρειάζεται λίγο νερό.
Καίγεται.
Όλγκαρεν;
Εγκαύματα.
Καίει! Καίει!
Καίει!
Για όνομα του Θεού.
Θα πει κάποιος κάτι;
Τι στο διάολο του συνέβη;
Σας προειδοποίησα.
Σας προειδοποίησα όλους, έτσι δεν είναι;
Είναι μια τιμωρία για τις αμαρτίες μας.
Ο Πετρόφσκι, ένας εγκληματίας.
Ο Όλγκαρεν, ένας αλλόθρησκος τσιγγάνος.
Εσύ πορνολάτρη!
Και αυτή από τα ίδια τα Γόμορα...
Θα βουλώσεις το σαπίτι σου, ηλίθιε!
Άμπραμς, πάρε την πρωινή βάρδια.
Κι εσύ, Τζόζεφ, θα τον αλλάξεις όταν είναι...
Αυτό το παιδί θα είναι το επόμενο που θα ανασηκωθεί από τον θάνατο.
Το μαύρο αίμα του Σατανά αντλεί διαφθορά μέσα στις φλέβες του.
Ο θυμός του Θεού ήρθε επάνω σε αυτό το πλοίο σαν τον Ιωνά...
Απλά σκάσε!
Δες τις προμήθειες.
Ότι υπήρχε μέσα στο Όλγκαρεν...
...είναι λογικό να υποθέσουμε ότι είναι και στο αγόρι.
Έχει όλα τα ίδια συμπτώματα.
Αλλά οι μεταγγίσεις του αίματος σου έσωσαν το κορίτσι.
Όχι τον Τόμπι.
Είναι μικρότερος. Είναι πιο αδύναμος.
Η πληγή ήταν χειρότερη και η απώλεια αίματος είναι μεγαλύτερη.
Απλά...
Δεν ξέρω. Νομίζω πως...
πρέπει να αρχίσουμε να συζητάμε...
Συνέχισε.
Κοίτα τον στα μάτια όταν θα το κάνεις.
Δεν είναι αυτό που εννοούσα. Δεν εννοούσα αυτό.
Πρέπει να κρύβεται εδώ. Αν μπορούμε να το βρούμε...
νομίζω ότι ίσως μπορέσουμε να βρούμε ένα τρόπο να τον σώσουμε...
Είσαι σίγουρος ότι το αγόρι είναι αυτό που έχεις στο μυαλό σου;
Πήγαινε στην κουκέτα σου.
Μας τελειώνουν οι άντρες για τις βάρδιες με αυτόν τον ρυθμό.
Άννα.
Θα ανοίξεις τα κιβώτια, έτσι δεν είναι;
Ναι.
Πήγαινε πίσω στο υπόστεγο και αμπάρωσε την πόρτα.
Είμαστε όλοι εγκλωβισμένοι στο ίδιο πλοίο κύριε Κλέμενς.
Ξεχνάς ότι χρειάζεται να τραφεί επειδή με έσωσες;
Θα έρθω μαζί σου.
Αυτό το πράγμα σκότωσε τους περισσότερους από το πλήρωμα.
Τότε φαντάσου τι θα κάνει αν το αφήσουμε να φτάσει στο Λονδίνο.
Πάμε.
Αν βρούμε τον διάβολό σου, οι σφαίρες θα το σκοτώσουν;
Έχει ελέγξει το χωριό μου για γενιές.
Νομίζεις ότι έχω κάποια ιδέα το πώς να τον σκοτώσω;
Ποτέ δεν μου άρεσαν τα όπλα.
Θέλω να πάρεις...
Ας δούμε. Έξι Ιουλίου.
Αποστολή ιδιωτικού φορτίου για το Κάρφαξ Άμπι στο Λονδίνο.
Δεν λέει τον ιδιοκτήτη.
«Το είπε στον Ιωνά, και τον γλίτωσε.»
«Τον γλίτωσε.»
«Έκλαψα στον Κύριο λόγω των δεινών μου...»
«και μου απάντησε.»
«Έξω από την κοιλιά του κοίτους έκλαψα...»
«και άκουσες τη φωνή μου.»
«Γιατί με πέταξες στα βαθιά...»
«στην καρδιά των θαλασσών.»
- Γιατί Λονδίνο; - Γιατί στη χώρα μου...
δεν έχει μένει κανείς για να τραφεί.
Ας ξεκινήσουμε με αυτό.
Χώμα.
Δεν είναι κάτι άλλο παρά μόνο χώμα.
Τίποτα.
Αυτό εδώ φαίνεται διαφορετικό.
Κοίτα.
Έχουμε βρει που κοιμάται ο διάβολος.
«Εκλαψα...»
«και άκουσες τη φωνή μου.»
Θεέ μου...
Θεέ μου.
Θεέ μου!
Η σωσίβια λέμβος εξαφανίστηκε!
Άμπραμς, το βλέπεις;
Όχι. Δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
Τίποτα.
Όχι.
Κύριε, δεν νομίζω να το έχετε μάθει;
Θα είχες κάνει καλός καπετάνιος, κύριε Βόιτσεκ.
Αν βλέπαμε λίγο το Λονδίνο.
Κύριε Βόιτσεκ.
Πώς είναι ο Τόμπι; Να του φέρω λίγο...
Τι στο διάολο συμβαίνει σε αυτό το πλοίο;
Καπετάνιε Έλιοτ.
Έχουμε...
τυλίξει το σώμα του Τόμπι σε σεντόνι, κύριε.
Είμαστε ένα καταδικασμένο πλήρωμα, κύριε Κλέμενς.
Σε ένα καταδικασμένο πλοίο.
Δεν σχεδιάζουμε πλέον την πορεία μας.
Ο διάβολος από κάτω το κάνει.
Και όλοι ξέρουμε που σκοπεύει να μας παραδώσει.
Στην κόλαση, κύριε Κλέμενς.
Τον καθένα μας, ένα προς ένα.
Καπετάνιε;
Θεέ μου...
...πάρε αυτό το γλυκό αγόρι.
Είθε να μην πεινάσει ποτέ ξανά...
να μην κρυώσει ποτέ...
...και ποτέ να μην ξαναφοβηθεί.
Αυτός ο κόσμος είναι σκληρός και αδιάφορος.
Μακάρι ο Τόμπι να βρει το επόμενο σπίτι του πιο καλοσυνάτο.
Αμήν.
Περιμένετε.
Τον είδα να κινείται. Είναι ζωντανός.
Καπετάνιε Έλιοτ, το αγόρι δεν έχει ανάσα στο σώμα του.
Δεν έχει καρδιακό παλμό. Έφυγε.
Καπετάνιε, πρέπει να καθίσεις.
Σας λέω, είναι ζωντανός. Κάντε στην άκρη.
Καπετάνιε Έλιοτ, σας παρακαλώ.
Όχι!
Κύριε Βόιτσεκ, μπορώ... να σου μιλήσω;
Έχουμε ένα σχέδιο. Αν μπορούμε...
Είδες αυτό που είδα κι εγώ και ακόμα θέλεις να σχεδιάσεις.
Εδώ δεν είναι Κέιμπριτζ, αστρονόμε.
Δεν γίνεται να σκεφτείς κάτι για να ξεφύγεις από αυτό.
Ήμουν ένας από τους πρώτους μαύρους γιατρούς...
που αποφοίτησα από το Κέιμπριτζ με πτυχίο ιατρικής.
Σου το έχω πει αυτό;
Λοιπόν, αυτό είναι πολύ ωραίο για εσένα...
Έκανα αίτηση σε όλα τα καλύτερα νοσοκομεία της χώρας.
Αμέσως, μου είπαν πως δεν υπήρχαν διαθέσιμες θέσεις.
Πάλεψα με νύχια και με δόντια για την εκπαίδευσή μου...
και όμως κανείς δεν με άφησε να την εξασκήσω.
Τελικά μου έγινε πρόταση για μια θέση μέσω ταχυδρομείου.
Βασιλικός γιατρός στον βασιλιά Κάρολο τον Πρώτο της Ρουμανίας.
Κατά κάποιο τρόπο έφτασε στα αυτιά τους το όνομά μου.
Αλλά το χρώμα του δέρματός μου, φάνηκε πως δεν είχε φτάσει.
Κάποτε με ρώτησε ο καπετάνιος Έλιοτ κατά τη διάρκεια του δείπνου...
τι επιθυμούσα περισσότερο.
Του είπα ότι ήθελα ο κόσμος να έχει νόημα.
Χρειάζομαι αυτόν τον κόσμο να βγάζει νόημα, κύριε Βόιτσεκ.
Αυτό το θηρίο...
και σημείωσε τα λόγια μου, είναι ένα θηρίο...
κατα βάθος και χρειάζομαι κι αυτό να έχει νόημα.
Πρέπει να μάθω γιατί...
είναι έτσι όπως είναι και γιατί κάνει αυτό που κάνει.
Και μετά θα υπενθυμίσω στο θηρίο πως αυτό...
όπως κι ο κόσμος, δεν με κρατάνε με τίποτα.
Και μετά;
Και μετά θέλω να το σκοτώσω το καταραμένο.
Αν φράξουμε αυτή την καμπίνα...
είμαστε μια μέρα από το Λονδίνο με αυτόν τον άνεμο.
Δεν μπορώ να σαλπάρω περισσότερο, πλήρωμα τι είναι.*
Τι, θέλεις δηλαδή να κάνουμε, να περιμένουμε, στο σκοτάδι...
σερβιρισμένοι και έτοιμοι για δείπνο;
Έτρεξε μακριά από τα όπλα μας τη νύχτα.
Δεν θα ρισκάρει μια ξεκάθαρη επίθεση.
- Έτρεξε; - Είναι...
Δεν έτρεξε.
Έκανε αξιολόγηση.
Αξιολόγηση;
Ένα κάθε νύχτα.
Μόλις είχαμε φτάσει σε ανοιχτά νερά και δεν μπορούσαμε να πιάσουμε λιμάνι.
Κρύφτηκε κάτω από το κατάστρωμα...
διατηρούμενος από την Άννα μέχρι τότε.
Αλλά τώρα μας έχει εκεί ακριβώς που μας θέλει, έτσι δεν είναι;
Όπως είπε, το Λονδίνο απέχει μόνο μια μέρα.
Δεν μας χρειάζεται πλέον.
Πρέπει λοιπόν να το σκοτώσουμε πριν φτάσει στην ακτή.
Να το σκότωσουμε;
Δεν μπορούμε καν να το βρούμε.
Όχι, δεν μπορούμε.
Γι' αυτό πρέπει να στήσουμε μια παγίδα.
Πρέπει να βυθίσουμε το πλοίο.
Με αυτό μαζί του.
Να καταστρέψουμε το Demeter;
Έχεις τρελαθεί;
Έχει δίκιο.
Θα του στήσουμε μια ενέδρα και θα το αφήσουμε στο πλοίο που βυθίζεται.
Τότε θα μπορούμε να ξεφύγουμε με μια από τις σωσίβιες λέμβους.
Αν η πορεία μας είναι σωστή, θα μπορούμε να φτάσουμε στην ακτή.
Αυτό είναι το σπίτι μου.
Και δεν θα το διαλύσω εξαιτίας αυτού του γαμημένου πράγματος!
Μεγάλωσα σε ένα πλοίο, κύριε Βόιτσεκ.
Ακριβώς όπως αυτό.
Ο πατέρας μου ήταν αρματωλός όλη του τη ζωή.
Πάντα μου έλεγε ότι στο...
πλοίο, το ζωντανό μέρος του...
είναι οι άνδρες στο πλοίο.
Τα πληρώματα.
Οι ιστορίες.
Όλα τα άλλα είναι μόνο ξυλεία και καρφιά.
Όχι!
Αυτό είναι το σπίτι μου.
Είναι δικό μου.
Θα είμαι εγώ.
Κομματιάζουμε το αμπάρι...
έτσι ώστε να έχει μόνο μια διέξοδο προς το κατάστρωμα.
Καθώς πέφτει η νύχτα, η Άννα θα είναι στο πηδάλιο.
Όταν θα έρθει για αυτήν...
θα έχουμε ξεκάθαρη βολή από τη φωλιά του κορακιού.
Βυθίζουμε το πλοίο...
και στέλνουμε το πληγωμένο θηρίο σε έναν υδάτινο τάφο.
21 Ιουλίου.
Τέσσερις Αυγούστου.
Δεν τολμάει να αγγίξει... Πρέπει να φέρεις τον Τόμπι σπίτι.
1830...
Καπετάνιε.
Όχι, ο κόσμος πρέπει να ξέρει.
Αρχεία. Πρέπει να υπάρχει μια καταγραφή.
Το Demeter χάθηκε, κύριε.
Εγκαταλείπουμε το πλοίο.
Εγκαταλείπετε το πλοίο;
Ναι, κύριε.
Ο κύριος Βόιτσεκ κάτω από το κατάστρωμα κάνει τις προετοιμασίες όσο μιλάμε.
Θα αφήσουμε στο θηρίο ένα πλοίο που βυθίζεται...
ως αποχαιρετιστήριο δώρο.
Έρχεται σε μένα.
Μου ψιθυρίζει πίσω από τα μάτια μου.
Μπορεί να φέρει πίσω τον Τόμπι.
Αφού τον πήρε μακριά, τότε μπορεί να τον φέρει πίσω.
Καπετάνιε, ελάτε στα συγκαλά σας.
Ξέρετε πως αυτό δεν είναι δυνατό.
Τον Τόμπι...
Τον Τόμπι.
Απλά πρέπει να πάω το Demeter στην ακτή.
Λυπάμαι, κύριε Κλέμενς.
- Όχι! - Καπετάνιε.
Τον έχετε δει όπως εγώ.
Ξέρετε βαθιά μέσα σας πως αυτό δεν είναι όλο.
Όταν ονειρεύομαι, μερικές φορές...
Θυμάμαι ποιά ήμουν.
Πριν από αυτόν.
Αλλά τις περισσότερες φορές, σκέφτομαι το κουτί που με κρατούσε.
Πώς ερχόταν κάθε φορά ερχόταν για μένα και μου έσκιζε την σάρκα...
κι έπινε αχόρταγα...
κι η βρωμιά να μπαίνει στην φρέσκια πληγή...
και να με γεμίζει.
Δεν μπορείτε να βυθίσετε το Demeter.
Φανταστείτε το πρόσωπο του Τόμπι.
Το χαμόγελό του, το γέλιο του.
Και σκεφτείτε αυτή την βρωμιά να τον γεμίζει κι αυτόν...
γιατί αυτό είναι που κάνει ο διάβολος.
Παίρνει ότι είναι καλό και αυτό που αγαπάς, και...
το χρησιμοποιεί, το διαστρεβλώνει και το σαπίζει από μέσα προς τα έξω.
Μην τον αφήσετε να το κάνει αυτό στη ανάμνηση του αγοριού σας.
Θα...
οδηγήσω το πλοίο μακριά στη θάλασσα.
Και όταν τελικά φύγει...
...το τέρας δεν θα μπορέσει ποτέ να ξαναφτάσει στο σπίτι που ήξερα.
Αυτό το ήξερε ο Τόμπι.
Καπετάνιε...
δεν χρειάζεται να παραμείνετε στο Demeter.
Πού θα πάω, κύριε Κλέμενς;
Πιστεύετε ότι αυτό θα πιάσει;
Πρέπει να πιάσει.
Εκεί είναι.
Οι ακτές της Αγγλίας.
Και φαίνεται να φυσάει μια καταιγίδα.
Έχετα μάτια σου στο κατάστρωμα.
Δεν μπορώ να δω τίποτα.
Ησυχία.
Δεν χρειάζεται να είσαι εδώ.
Θα μπορούσες να μείνεις κάτω από το κατάστρωμα με τον καπετάνιο Έλιοτ.
Να είσαι ασφαλής.
Είμαστε συνδεδεμένοι, ο διάβολος και εγώ.
Είσαι αρκετά έξυπνος για να το έχεις παρατηρήσει.
Μπορώ να τον αισθανθώ.
Να τον νιώθω κατά κάποιο τρόπο.
Το νιώθει και αυτός.
Θα έρθει για μένα.
Και ενώ θα έχει επικεντρωθεί σε μένα, ξέρετε τι πρέπει να κάνετε.
Πού στο διάολο είναι;
Τι είναι αυτό;
Ξέρει, κύριε Κλέμενς.
Θεέ μου. Έχει φτερά.
Έρχεται!
Σε παρακαλώ, Βόιτσεκ! Βόιτσεκ, βοήθησέ με!
Για όνομα του Θεού, κόψτο!
Βόιτσεκ!
Ερχόμαστε!
Όχι! Ετοιμάστε τη σωσίβια λέμβο!
Πάμε!
Πρέπει να βιαστούμε! Είμαστε κοντά στην ακτή!
Χρειαζόμαστε τον Βόιτσεκ! Και τον καπετάνιο!
Θα τους βρω!
Κόψτε τα σχοινιά αν χρειαστεί, αλλά ελευθερώστε την!
Συγχώρεσέ με.
Βόιτσεκ!
Πού είσαι;
Βόιτσεκ.
Άννα.
Καπετάνιε.
Καπετάνιε!
Έρχεται. Έρχεται!
Άννα!
Καπετάνιε!
Θεέ μου.
Σε απαρνιέμαι διάβολε!
Σε απαρνιέμαι...
Καπετάνιε.
Κύριε Κλέμενς.
Να το μάθουν, έτσι;
Να μάθουν ότι ήμουν πιστός...
στην εμπιστοσύνη μου.
Θα το κάνω, καπετάνιε. Σας το υπόσχομαι.
Θέλεις να πιστέψουν ότι είσαι θεός!
Κι εσύ και εγώ ξέρουμε ότι δεν είσαι!
Αιμορραγείς όπως όλοι μας!
Κοιμάσαι στο χώμα!
Τρέφεσαι!
Πέρα απ' όλα, τρέφεσαι!
Θέλεις να... σε φοβόμαστε!
Από κατά βάθος, εσύ φοβάσαι!
Φοβάσαι το τι βρίσκεται στην άλλη πλευρά...
όπως κάθε άλλο ζωντανό ον!
Είσαι στο κεφάλι μου.
Στο αίμα μου.
Με έχεις καταραστεί στην κόλαση!
Μπάσταρδε!
Άννα!
Άννα, πήγαινε στην βάρκα.
Δεν...
σε φοβάμαι.
Θα με φοβηθείς.
Πέθανε, διάβολε!
Χριστέ μου.
- Τι τρέχει; - Τρέξε και φέρε τον αστυφύλακα.
Πες του ότι ένα πλοίο προσπαθεί να περάσει από τους διακόπτες.
Η ακτή...
είναι τόσο κοντά.
Είναι τόσο κοντά.
Κύριε Κλέμενς.
Όχι.
Όχι, όχι.
Όχι.
Το ξέρω μέρες τώρα.
Συγνώμη.
Άλλη μια μετάγγιση...
Θα καθυστερούσε μονάχα το αναπόφευκτο.
Το ξέρουμε και οι δύο.
Αλλά μπορώ... μπορώ...
- Αν απλά... - Όχι.
Δεν θέλω να γίνω...
Όλη μου την ζωή...
οι άνθρωποί μου...
ο διάβολος...
επέλεγαν για μένα.
Εγώ επιλέγω αυτό.
Κανείς άλλος.
Με έσωσες.
Κι εσύ εμένα.
Το πρώτο θέμα είναι το πλοίο-φάντασμα του Γουίτμπι.
Δεν υπάρχουν επιζώντες.
Τι λέτε εσείς, κύριε;
Θα θέλατε μια Dailygraph;
Πάρτε την εφημερίδας εδώ πέρα, μόνο με το κόστος μιας πένας.
Το πρώτο θέμα είναι το πλοίο-φάντασμα του Γουίτμπι.
Δεν υπάρχουν επιζώντες.
Έφτασα στο Λονδίνο.
Το πλάσμα κυνηγά αίμα κάπου στην πόλη...
αλλά ξέρω πού ξεκουράζεται κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Το Αβαείο του Κάρφαξ;
Είστε ο νέος ιδιοκτήτης;
Όχι, δεσποινίς. Απλώς τον ψάχνω.
Λοιπόν, είναι μερικές ώρες για να φτάσετε στο αβαείο...
με μια άμαξα από εδώ.
Σκοτεινιάζει σύντομα.
Αν ήμουν στη θέση σας, θα περίμενα μέχρι το πρωί.
Ξέρετε, δεσποινίς, σκεφτόμουν ακριβώς το ίδιο πράγμα.
Επιτέλους είδα το αληθινό σκοτάδι...
που κατοικεί κάτω από την επιφάνεια αυτού του κόσμου.
Το κακό που ούτε η επιστήμη αλλά ούτε κι η λογική μπορούν να εξηγήσουν.
Ωστόσο έχω δει και την ομορφιά του...
και όσους είναι πρόθυμοι να τα δώσουν όλα για να τον προστατέψουν.
Και έτσι θα κυνηγήσω αυτό το αποκρουστικό θηρίο.
Και ορκίζομαι σε αυτούς που έδωσαν τη ζωή τους...
πως θα εξολοθρεύσω αυτό το μύασμα...
και θα το στείλω πίσω στην κόλαση.
Απόδοση διαλόγων: marios2016