Υπότιτλοι by amela
Ο θρύλος αρχίζει κάτω από αυτούς τους σκοτεινούς λόφους...
και κάτω από τον ίδιο ουρανό.
Μιλάει για ένα σπαθί τρομερής δύναμης...
σφυρηλατημένο για τον κατακτητή Ιούλιο Καίσαρα.
Αυτό το όπλο μεταβιβάστηκε στις γενεές...
μέχρι που έφτασε στον τελευταίο απόγονο του Καίσαρα.
Τον Αυτοκράτορα Τιβέριο.
Μετά το θάνατο του, το κρύψανε...
για να το κρατήσουν μακριά από τα χέρια σατανικών ανθρώπων.
Επί γενεές, βρισκόταν σ' ένα μυστικό μέρος...
σημαδεμένο από το σύμβολο της πεντάλφας.
Και όπως έγραφε, κάτω από τα πολλά βλέμματα του Καίσαρα.
Εγώ, ο Αμβρόσινος, που γεννήθηκα στη Βρετανία...
ήμουν ένας από τους πολλούς που το αναζήτησαν.
Σε μια εποχή αδικίας, έβαλα σκοπό της ζωής μου να βρω το σπαθί...
κι αυτόν που θα είναι αρκετά δίκαιος για να το χειριστεί.
Ταξίδεψα μακριά, διασχίζοντας την ήπειρο...
στην καρδιά μιας αυτοκρατορίας...
που κυβερνούσε το ήμισυ του γνωστού κόσμου.
Τώρα, η απειλούμενη Ρώμη καλούσε πίσω τους γενναιότερους...
και καλύτερους άντρες της για να υπερασπιστούν τα τείχη της.
Χαίρεσαι που γύρισες σπίτι Διοικητά;
Αυτό πρέπει να φορέσω;
Δε θυμάμαι καν πως να το βάλω.
Γιατί ζήτησες να με μεταθέσουν; Γιατί εμένα;
Γιατί σ' εμπιστεύονται. Είσαι γνήσιος Ρωμαίος.
Επιπλέον, είναι θαυμάσιο πράγμα όταν λένε...
- να φυλάς τον νέο Καίσαρα. - Κρατήσαμε την Αφρική για 10 χρόνια.
Πολεμήσαμε όλοι σ' εκείνες τις μάχες, χάσαμε καλούς άντρες...
- Γιατί πιστεύεις πως ήταν δικό σου σφάλμα; - Είμαστε στρατιώτες, Αυρήλιε.
Οι πολιτικοί παίρνουν τις αποφάσεις.
Δύο πάστες ανθρώπων που πρέπει να τους αποφεύγεις σαν την ευλογιά.
Πολιτικοί και φιλόσοφοι.
Στην Αλεξάνδρεια, κόβουν το χέρι αυτού που κλέβει.
Όχι, σας παρακαλώ.
Και μόλις κοπεί το χέρι...
ξεχνάς ν' αποφασίσεις αν θα ζήσεις ή θα πεθάνεις.
Οι περισσότεροι πεθαίνουν.
Μπατιάτους.
Παρ' τον έξω για να μη λερώσει τον τόπο με το αίμα του.
- Ποιος είναι αυτός; - Ένας κλέφτης.
- Το συνηθισμένο. - Δεν είμαι κλέφτης.
Δικός σου, μεγάλε.
Ένα χέρι ή δύο, Διοικητά;
Μόνο το ένα.
Αφήστε με να φύγω, σας παρακαλώ. Δε θα το έκλεβα, τ' ορκίζομαι.
- Σας δίνω το λόγο μου. - Το λόγο σου;
Εσύ...
ένα αλάνι, ένας κλέφτης, πως μπορείς να έχεις λόγο τιμής;
Ήθελα απλά να το δω.
Είμαι ο Αυρήλιος Κάιος Αντώνιος...
πολίτης της Ρώμης, Διοικητής της αυτοκρατορικής φρουράς.
Σε ρωτάω: μου λες ψέματα;
Δε θα σου έλεγα ψέματα.
Έλα ξανά σε 10 χρόνια, μικρέ...
και θα σου δώσω δικό σου σπαθί.
Φύγε από δω τώρα.
Ένας ακόμη άξιος για κατάκτηση, Διοικητά.
Είναι εμψυχωτικό να βλέπω στρατιώτες της Ρώμης να επιδεικνύουν τόση ανδρεία.
- Ποιος είσαι εσύ; - Κάποιος που γνωρίζει...
πως η ταπείνωση είναι φτωχός δάσκαλος.
- Για άντρες και για παιδιά. - Μου φαίνεσαι για φιλόσοφος.
Καλά είσαι;
- Πάρε το παιδί και φύγε. - Όταν το θελήσουμε.
Είπε να φύγεις, γέρο.
Παραπάνω από φιλόσοφος, λοιπόν.
Πως το έκανε αυτό;
Κάθε φορά που μας επιτίθενται, κάνεις το ίδιο κόλπο.
Το έχω ξανακάνει αυτό;
Και δε χρειαζόμουν τη βοήθεια σου.
Όπως και να 'χει, έχασες το μάθημα των Ελληνικών.
Πως και δε μου είπες ποτέ πως ήξερες να παλεύεις;
Φύγετε και οι δυο σας, φύγετε.
Αφήστε τον να περάσει.
- Οντοάκερ. - Ορέστη.
Για 10 χρόνια υποστήριζα τη Ρώμη, 10 χρόνια.
- Ποιος είναι αυτός; - Οι πολεμιστές μου πολέμησαν…
- Ο Διοικητής των Γότθων - οπότε, τώρα…
βρίσκομαι εδώ για να διεκδικήσω αυτά που με οφείλεις.
Και τι σου οφείλω, στρατηγέ;
Το ένα τρίτο της Ιταλίας.
- Νομίζετε πως αστειεύομαι; - Λέει αλήθεια; Έκανες τέτοια συμφωνία;
Όχι.
Πως να υποσχεθώ κάτι που δεν μου ανήκει;
Το ένα τρίτο της Ιταλίας.
Έτσι ώστε να συνεχιστεί η συμμαχία και ο νέος Καίσαρας...
να μη πέσει απ' το θρόνο όπως οι προγενέστεροι του.
Δε σου υποσχέθηκα τίποτα πέρα από την ανταμοιβή που σου έχει ήδη δοθεί.
Κατέβασε τον τόνο σου, Ορέστη.
Ξεχνάς πάνω σε ποιες πλάτες στηρίζεσαι.
Ρώμυλε, που ήσουν;
Σε ψάχναμε παντού.
Αμβρόσινε, τον έβγαλες έξω, χωρίς φρουρά...
- Γνωρίζεις τον κίνδυνο. - Είναι όμορφο πρωινό…
- πήγαμε για περίπατο, δεν συνέβη τίποτα. - Για περίπατο.
Ξέρεις το μέλλον που τον περιμένει;
Για όλους μας.
Γνωρίζω πολύ καλά Ορέστη και προσέχω τον γιο σου όπως εσύ.
Τι είπες;
Πηγαίνεις πολύ μακριά, δάσκαλε, άφησε μας.
Ορέστη, μερικές φορές νομίζω πως ξεχνάς πως είναι μόνο ένα αγόρι.
Έχει το δικό σου αίμα στις φλέβες του. Τη γραμμή αίματος του Καίσαρα.
Ποτέ δεν ήταν μόνο ένα αγόρι.
Μητέρα, σε 5 χρόνια υπήρξαν 5 αυτοκράτορες.
Και όλοι δολοφονήθηκαν.
Τι θα συμβεί σ' εμένα;
Θα σε προστατεύουν οι καλύτεροι.
Θα έχεις μακροζωία και θα κυβερνήσεις σοφά.
Γιε μου...
από σήμερα ανήκεις πλέον στους αθάνατους.
Μητέρα, είμαι τώρα ο πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο;
Είσαι.
Και τότε γιατί δε μπορώ να μείνω έξω τη μέρα της στέψης μου;
Τι είμαι; Θεός ή παιδί;
Είσαι Καίσαρας.
Και ο Καίσαρας μου πρέπει να είναι προστατευμένος.
Μα ποιος θα μπορούσε να μου κάνει κακό;
Αυτός που είδες. Ο Οντοάκερ, ο Γότθος.
Είναι σύμμαχος μας.
Κι εσύ, ένας δάσκαλος λέξεων και αριθμών, τι σ' ενδιαφέρουν οι κρατικές υποθέσεις;
Το μόνο μου μέλημα είναι η ευζωία του γιου σου.
Μπορείς να σταματήσεις να ενδιαφέρεσαι. Είναι Καίσαρας τώρα.
Δεν παύει να είναι παιδί. Ίσως με χρειάζεται ακόμη.
Λοιπόν, το έργο σου έχει τελειώσει. Φύγε και μην επιστρέψεις.
Ρώμυλε.
Χαίρε Καίσαρα.
Είναι ο Αυρήλιος της Νόβα Ινβίκτα.
Θα διοικεί την προσωπική σου φρουρά.
Μπορώ να δω το σπαθί σου, Διοικητά;
Πρέπει να κάνει το παν για να μη πάθω τίποτα, έτσι δεν είναι πατέρα;
- Όντως, πρέπει. - Ως την τελευταία ανάσα.
Και μου δίνετε το λόγο σας γι' αυτό;
Έχεις το λόγο του, ορκίστηκε να σε υπηρετεί.
Αληθεύει, Διοικητά;
Ευχαριστώ, ήθελα μόνο να το δω.
Ανοίξτε την πύλη.
Κι αυτός είναι επίσης ο κόσμος του Καίσαρα.
Θα ανταμειφθείς καλά, γύρνα από κει που ήρθες.
Το έγκλημα μου είναι ότι δίδαξα σ' ένα αγόρι νέες ιδέες...
του έμαθα να σκέφτεται μόνος του.
Αυτό το αγόρι είναι ο Αυτοκράτορας μας.
Ποιον υπηρετείς; Τον Καίσαρα ή τις προσωπικές σου ιδέες;
Ένας σοφός άνθρωπος δε ρωτάει ποτέ κάποιον άλλο ποιον υπηρετεί.
Μόνο οι πράξεις του θα δώσουν την πραγματική απάντηση.
Είσαι ιδανικός κυνικός.
Πιστεύω πως οι ποιητές είναι εξίσου επικίνδυνοι με τους φιλόσοφους.
Κι εσύ…
που το απέκτησες αυτό;
Πριν πολύ καιρό…
σ' έναν άλλο τόπο…
από έναν άνθρωπο που λάτρευε τη μοναδική δύναμη.
Είσαι και τυχοδιώκτης επίσης.
Αν σε ξαναδώ στη Ρώμη, θα βρεθείς στην αιχμή του σπαθιού μου.
Πρόσεχε την ομίχλη, Διοικητά.
Μπορεί να κρύψει αυτό που ακόμη και οι Θεοί δεν τολμούν να κοιτάξουν.
Ποιος θα φυλάει τους ίδιους τους φύλακες;
- Νέστορ; - Άσε μας.
- Συγκλητικός. - Μου ταιριάζουν καλύτερα από πανοπλία.
Εσύ τι κάνεις, Αυρήλιε;
Λίγο μεγαλύτερος, αλλά όχι σοφότερος.
Μετά από τόσα χρόνια, παντρεύτηκες; Έκανες παιδιά;
Όχι.
- Πως είναι η Ρώμη; - Διαφορετική.
Δύσκολη.
Αν πρέπει να φυλάς τον νέο Καίσαρα, να προσέχεις.
Έλα να με δεις.
Οι φίλοι είναι πολυτέλεια στις μέρες μας.
Θα έρθω.
Οι Γότθοι. Μας πρόδωσαν.
Διοικητά!
Κάτω.
Υπερασπίστε τον Αυτοκράτορα.
Οπισθοχωρήστε, φύγετε, φύγετε.
Πηγαίντε όλοι στην κεντρική πύλη.
Σχηματίστε τείχος.
Πήγαινε μέσα.
Πατέρα.
Ο Οντοάκερ θέλει το αγόρι ζωντανό.
Θα βάλω τα δυνατά μου.
Σώσε τον εαυτό σου.
Βασιλιά, ο πρεσβευτής της Κωνσταντινούπολης.
Καλώς ήρθες, εξοχότατε.
Η πόλη είναι δικιά μας.
Ζητώ η αυτοκρατορία σου να με αναγνωρίσει ως κυβερνήτη της Ρώμης...
και όλης της επικράτειας της.
Ο αυτοκράτορας μου βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη.
Είμαι τα μάτια και τ' αυτιά του.
Όμως δε μπορώ να μιλήσω εκ μέρους του.
Τότε πήγαινε και αναζήτησε το λόγο του.
Αφέντη.
- Αυρήλιε. - Φέρε νερό.
Το αγόρι, ο Καίσαρας.
- Είναι ζωντανός; - Δε μπόρεσα να τον βρω.
Οι γονείς του σκοτώθηκαν όπως και οι άντρες μου επίσης.
Πως συνέβη αυτό;
Κάποιοι απ' τους άντρες σου επέζησαν, αυτό το γνωρίζω.
Ο Βατρίνος αιχμαλωτίστηκε και μπορεί να υπάρχουν κι άλλοι μαζί του, αλλά...
θα τους εκτελέσουν.
Σαν παραδειγματισμό γι' αυτούς που αντιστέκονται στον Οντοάκερ.
Έλα σε μένα.
Εξαιτίας σου πέθαναν τόσοι πολλοί άνθρωποι;
Τόσο αθώο πρόσωπο.
Το αίμα του Καίσαρα ρέει στις φλέβες του.
Ο φίλος από δω πιστεύει πως πρέπει να σε φοβάμαι.
Ισχύει;
Είναι ο τελευταίος της γραμμής αίματος... Τέλειωσε το, τώρα.
Η παλιά Ρώμη θα πεθάνει και θα κυβερνήσουμε εμείς.
Εμείς; Εμείς θα κυβερνήσουμε;
Πρόσεχε παλιόφιλε, μερικές φορές η γλώσσα σου προτρέχει.
Τι βλέπεις αγόρι;
Θα ‘πρεπε να σε φοβάμαι;
Γιατί φέρεσαι έτσι στον Καίσαρα;
Γιατί φέρεσαι έτσι στον Καίσαρα.
Ίσως ο φίλος μου έχει δίκιο.
Ίσως πρέπει να το τελειώσω, εδώ και τώρα.
Βλέπεις τον εαυτό σου;
Βλέπεις το πρόσωπο σου;
Τι βλέπεις;
Βλέπεις ένα αγόρι ή έναν Καίσαρα;
- Βλέπω… - Πες μου.
Βλέπω έναν Καίσαρα, είμαι Καίσαρας.
Λάθος απάντηση.
Πάρτε τον και κόψτε του το λαιμό.
Αυτό θα ήταν μεγάλο λάθος, άρχοντα Οντοάκερ.
- Ποιος είσαι εσύ; - Αν σκοτώσεις το αγόρι…
θα τον κάνεις μάρτυρα και το πνεύμα του Καίσαρα θα σε στοιχειώνει.
- Ώστε έτσι; - Διάβασε τα σημάδια.
- Ποια σημάδια; - Μια γυναίκα. Μη γελιέσαι, Οντοάκερ.
Αν είναι ν' ακούσεις κάτι, άκουσε αυτό.
Ότι συμβεί σ' αυτό το δωμάτιο θα ηχήσει σε όλη την αυτοκρατορία.
Η πόλη μπορεί να νικήθηκε με αίμα...
όμως μόνο ένας οραματιστής μπορεί να την κυβερνήσει.
Όλες οι αυτοκρατορίες κτιστήκαν με αίμα.
Οι άνθρωποι θα σε κρίνουν.
Οι άνθρωποι θα ευγνωμονούν τους Θεούς που επέζησαν.
Θα υπηρετήσουν νέο αφέντη και τώρα σε ρωτάω:
Ποιος είσαι;
Θα σέβονται έναν ηγέτη που φοβάται τόσο πολύ ένα παιδί απ' τη Ρώμη...
ώστε έπρεπε να το δολοφονήσει.
Ίσως το παιδί μας είναι πιο χρήσιμο ζωντανό παρά νεκρό.
Θέλεις να σε πάρουν για ανόητο; Σκότωσε τους και τους δύο.
Ανόητε.
Η καλύτερη σου ελπίδα για το μέλλον, για να συνεχίσεις να ζεις, έγκειται στη σιωπή.
Δώσε μου το χέρι σου.
Και τώρα σε ρωτάω: ποιος είσαι;
- Με αποκαλούν με πολλά ονόματα. - Σαν τους κλέφτες.
Εδώ με αποκαλούν Αμβρόσινο.
Το παιδί θα το πάνε στο νησί-φρούριο του Κάπρι.
Εσύ, θα είσαι ο δεσμοφύλακας του, αυτή θα είναι η ανταμοιβή σου.
Δε θα του συμβεί κανένα κακό αν δεν το πω εγώ.
Ούτε μια τρίχα απ' το κεφάλι του, με κατάλαβες;
Και πάρε κι αυτόν επίσης.
Δεν τον εμπιστεύομαι.
- Είναι κάποιος εδώ. - Που;
- Σε παρακαλώ. - Περίμενε Αυρήλιε, τον ξέρω.
Μιλάει εκ μέρους της ανατολικής Αυτοκρατορίας.
- Το αγόρι είναι ζωντανό; - Είναι αλυσοδεμένος, τον πάνε στο Κάπρι.
Θα τον βρω και θα τον φέρω πίσω.
Από το Κάπρι; Είναι αδύνατον! Είναι νησί, ένα φυσικό φρούριο.
- Θα χρειαστώ τους άντρες μου. - Είμαστε καιρό σύμμαχοι, συγκλητικέ.
Ελευθερώστε τον Καίσαρα σας και ο Αυτοκράτορας μου θα του δώσει άσυλο...
μέχρι να είναι ασφαλές να επιστρέψει στη Ρώμη.
Θα συναντηθούμε στο Φάνεμ σε 6 μέρες στην ακτή.
Αν φέρεις το αγόρι, συμφώνησε να μας οδηγήσει ανατολικά.
Σε 6 μέρες τότε.
- Ως την τελευταία ανάσα. - Ως την τελευταία ανάσα..
- Τι είναι αυτό; - Ένας φρουρός του απεσταλμένου.
Θα βοηθήσει να ελευθερώσεις τους άντρες σου, είναι σύμμαχοι, χρησιμοποίησε τους.
Ακολούθησε με.
Προσποιήσου πως είσαι αιχμάλωτος μου, όταν σου πω προσπάθησε να δραπετεύσεις.
Κατάλαβες αυτό που σου είπα;
Κάνε αυτό που είπα και τίποτα παραπάνω.
Σταμάτα.
Ένας ακόμη αιχμάλωτος.
Πρέπει να πάω το κεφάλι του στη Ρώμη.
Ένας εκτελεστής που στάλθηκε να σκοτώσει τον άρχοντα Οντοάκερ.
Πιάστε τον!
Αμβρόσινε, θέλω να είμαι μαζί τους.
Θέλω να είμαι με τους γονείς μου.
Είσαι μαζί τους.
Ζουν στην καρδιά σου.
Δε μπορείς να τους δεις αλλά είναι σα να είσαστε σε διπλανά δωμάτια.
- Έπρεπε να είχα πεθάνει κι εγώ. - Δεν ήταν το πεπρωμένο σου.
Δεν έχω πεπρωμένο.
Κάθε ζωντανό πλάσμα έχει πεπρωμένο, να είσαι βέβαιος γι' αυτό.
Όμως όταν η διαδρομή γίνεται σκοτεινή, είναι δύσκολο να δεις το δρόμο.
Λοιπόν…
γι' αυτό κι έχεις εμένα.
Για ότι αξίζω.
Χαζοπούλι, πρέπει να το ταΐσω.
Το ήξερα! Το ήξερα πως ήταν κάποιο κόλπο.
Αυτό είναι το πεπρωμένο μας;
Να είμαστε φυλακισμένοι εδώ για το υπόλοιπο της ζωής μας;
Έχε πίστη, υπάρχει κάποιος σκοπός πίσω από κάθε πράγμα.
Που είναι τώρα;
Υπάρχουν ίχνη των Γότθων.
Καλύτερα όμως να μείνουμε κοντά στο ποτάμι.
- Το ποτάμι, ναι. - Έχουν ιχνηλάτες παντού.
- Σύμφωνοι, οπότε... - Μίρα.
Ναι... τι;
Τ' όνομα μου. Μίρα.
Να το πλοίο σου, πως θέλεις να το κάνουμε;
Αν πάμε όλοι εκεί θα τον φοβίσουμε και θα εξαφανιστεί πριν φτάσουμε.
Περιμένετε εδώ.
Αυτός είναι γυναίκα!
Αυτό το φρούριο…
κτίστηκε ως παλάτι από τον Αυτοκράτορα Τιβέριο που…
όπως γράφτηκε, ήταν άνθρωπος με μεγάλη αξιοπρέπεια και με παράστημα.
Τα κληρονόμησες και τα δύο.
Δηλαδή οι πρόγονοι μου έκτισαν την φυλακή μου.
Όντως φυλακή.
Διψάς, αγόρι; Άντε, πιες.
Πιες.
Τολμάς να με προσβάλεις, αγόρι;
Είναι πολύ ψηλά.
Όσα δάχτυλα και να κάψεις, η μοίρα σου έγκειται στα χέρια αυτού του αγοριού.
Ο Οντοάκερ είναι άρχοντας σου, αν πετάξεις το αγόρι στους βράχους...
εσύ θα είσαι ο επόμενος.
Όταν έρθει η ώρα, αγόρι...
θα σε στείλω να βρεις τη μητέρα και τον πατέρα σου.
Εσύ...
ο Οντοάκερ δεν είπε τίποτα για σένα.
Σηκώστε τον.
Σταματήστε.
Τι είναι αυτό;
Είσαι ιερέας, μάγος;
Μόνο ένας αναζητητής της αλήθειας. Ποτέ δε θα καταλάβαινες.
Ανεβάστε τον.
- Πόση ώρα θα μας πάρει ν' ανέβουμε; - Μια ώρα, πιο γρήγορη είναι η κάθοδος.
Πάρτε μόνο ό,τι μας περισσεύει, εσύ μείνε στο καράβι.
- Μπορεί να με χρειαστείτε. - Όχι.
Η πεντάλφα, φυσικά, φυσικά.
Αυτό είναι το μέρος, το σπαθί.
Ο Τιβέριος πρέπει να το έφερε εδώ.
Και θα το βρει το αγόρι. Ρώμυλε!
- Αμβρόσινε; - Πήγαινε στο ναό.
Ψάξε για τον πρόγονο σου, τον Ιούλιο Καίσαρα, φυλάει κάτι για σένα.
Ψάξε κάτω από το βλέμμα του Καίσαρα.
Φυσικά, φυσικά...
Κάτω από το βλέμμα του Καίσαρα.
Σου είπα να μείνεις στο καράβι.
Θα χρειαστείς τη βοήθεια μου.
Ξέρεις τι παθαίνει κάποιος στρατιώτης μου που δεν υπακούει τις διαταγές μου;
Οι άντρες σου είναι πολύ αργοί.
Μη σε δουν.
Γιατί παίρνεις τέτοιο ρίσκο;
Υπηρετώ τον Αυτοκράτορα μου. Είναι σύμμαχος σας, οπότε είμαι μαζί σου.
Που έμαθες να πολεμάς;
Κατάγομαι από την Κέρνα, στη νότια Ινδία.
Μας δίδαξαν να πολεμάμε σαν τους προγόνους μας.
Λέγεται καλαριπέτου. Όταν ήμουν 14, ήμουν στο 7ο επίπεδο.
- Από πόσα επίπεδα; - Επτά.
Θα μιλάμε όλη μέρα ή θα σκαρφαλώσουμε;
Ο Ιούλιος Καίσαρας.
Μια άκρη να υπερασπιστείς, μια για να νικήσεις.
Σφυρηλατήθηκα στη Βρετανία για το χέρι αυτού που έμελλε να κυβερνήσει.
Έχω δουλειά για σένα.
Δώσε μου το σπαθί.
Δώσ' το μου.
Εσύ.
Μόνο δύο για να σώσουν έναν αυτοκράτορα;
Έρχονται κι άλλοι.
Στο ναό.
Δικός σου.
Ρώμυλε!
Βρήκες το σπαθί.
Πάρτε τον Αυτοκράτορα.
Το σπαθί του Καίσαρα.
Από δω.
Πάρ' τους μακριά. Πάρ' τους μακριά.
Δικό μου.
Μπαριάτους, δικό σου.
Φύγετε. Από δω.
Πάρε μακριά το αγόρι.
Ρωμαίε.
Που είναι το αγόρι;
Είναι ασφαλής με τους άλλους.
Δίκιο είχες Μπαριάτους. Είναι πιο γρήγορη η κάθοδος.
Μια άκρη να υπερασπιστείς, μια για να νικήσεις.
Σφυρηλατήθηκα στη Βρετανία για το χέρι αυτού που έμελλε να κυβερνήσει.
Το σπαθί του Καίσαρα.
Γι' αυτό και είχε τόση δύναμη.
Βρετανία.
Συγκέντρωσε τους άντρες.
Φτιαγμένο για έναν κατακτητή. Τον Ιούλιο Καίσαρα.
Χαίρε Ιούλιε Καίσαρα.
Νιώσε το βάρος.
Το σπαθί φέρει μια προφητεία.
Είδες κάτι; Κάτι γραμμένο;
Τότε γνωρίζεις όλα αυτά που χρειάζεται να γνωρίζεις.
Πάρ' το.
Δικό σου είναι.
Υπότιτλοι by amela @ subs4free.info
Καλώς ήρθατε. Καίσαρα...
Αυρήλιε, όλοι σας.
Έχει φαγητό και ποτό μέσα στη σκηνή.
Πρέπει να μιλήσουμε. Μόνοι.
Είσαι ασφαλής τώρα.
Η Μίρα θα σε πάει στην Αυτοκρατορία της Ανατολής, στην Κωνσταντινούπολη.
Θα σου δώσουν άσυλο.
Ο πρεσβευτής έχει νέα από την Κωνσταντινούπολη.
Ο Αυτοκράτορας δε θα δώσει άσυλο στο αγόρι.
Θα μείνει αμέτοχος απέναντι στον Οντοάκερ. Όλα έχουν αλλάξει.
Την επομένη της αναχώρησης σου...
οι λεγεώνες της Ρώμης τάχθηκαν με τον Οντοάκερ.
Τώρα και οι υπόλοιποι Διοικητές τάχθηκαν με τους Γότθους.
Πρέπει να υπάρχουν κι άλλοι στο πεδίο.
Και η 9η;
Η 9η λεγεώνα είναι μακριά στο βορά, στη Βρετανία.
Απ' όσα γνωρίζουμε, μπορεί η Βρετανία να έχει βυθιστεί στη θάλασσα.
Πρέπει να κινηθούμε γρήγορα, μπορείς να μου δώσεις κάποιους άντρες;
Ναι, μπορείς να κρατήσεις το βαθμό σου, να διοικήσεις ένα νέο στρατό.
Ωραία, κάντο τώρα. Θα απωθήσουμε τους εισβολείς, αν μου δώσεις 5.000...
- Όχι γι' αυτό Αυρήλιε. Δε μπορώ. - Γιατί όχι; Τι συμβαίνει μ' εσένα Νέστορ;
- Ο Οντοάκερ δεν είναι μόνο ένας βάρβαρος. - Δεν είναι;
Όχι, έχει γίνει πολιτικός και αρκετά δαιμόνιος επιπλέον.
- Τώρα έχει τη Σύγκλητο με το μέρος του. - Πόσους από τη Σύγκλητο;
Πρέπει να δούμε τα πράγματα όπως ακριβώς είναι.
Είσαι μαζί τους.
Ίσως με τον καιρό μπορέσουμε να προκαλέσουμε τον Οντοάκερ, όχι τώρα.
Ας πούμε πως μου δίνεις αυτό το στρατό, Συγκλητικέ.
Τι θα ζητήσεις για αντάλλαγμα;
- Το αγόρι. - Εννοείς τον Καίσαρα.
Η λέξη Καίσαρας είναι παρωχημένη, δεν υπάρχει πλέον Καίσαρας.
Ετοίμασε τα άλογα.
Που είναι το καράβι;
Είπα να ετοιμάσεις τα άλογα.
Που είναι το καράβι που θα μεταφέρει τον Αυτοκράτορα στην Κωνσταντινούπολη;
Σου έδωσα μια εντολή, ποια ήταν;
Να ετοιμάσω τα άλογα.
Κάν' το.
Είσαι στρατιώτης Αυρήλιε, άσε την πολιτική σ' εμένα.
Είναι εντολή, παρέδωσε το αγόρι.
Χωρίς τον Αυτοκράτορα, δεν υπάρχει Ρώμη.
Τότε θα τρέχεις σα σκυλί μέχρι να σε πιάσουν.
Διοικητά.
Το αγόρι, το αγόρι.
Σταματήστε! Σύντροφοι, είμαστε όλοι Ρωμαίοι.
Δεν καταλαβαίνεις Αυρήλιε, έπρεπε να το κάνω.
Αυρήλιε, φίλε μου, αν με αγάπησες ποτέ...
Για τη φιλία.
Τώρα που η Αυτοκρατορία της Ανατολής προσέτρεξε με τους Γότθους...
δεν έχουμε καταφύγιο στην Κωνσταντινούπολη.
Ή εδώ ή στη Γερμανία.
Που θα πάμε τότε;
Η 9η λεγεώνα είναι στη Βρετανία, είναι ο μόνος δρόμος που μας έχει μείνει.
Στο Βορά για να τους βρούμε.
Δεν είναι δικός σου αγώνας.
Είσαι ελεύθερη να φύγεις.
Να φύγω; Να πάω που; Έσπασα τον ιερό μου όρκο.
Σκότωσα τον Διοικητή μου. Είμαι σαν εσένα, δεν έχω χώρα τώρα.
Ο δρόμος μου είναι ο δικός σου.
Διοικητά, το που θα πάμε δεν είναι δική σου απόφαση.
Καίσαρα;
Θα πάμε βόρεια, στη Βρετανία.
Πίσω από αυτή την κορυφή είναι η Γαλατία.
Μέχρι την επόμενη πανσέληνο θα βρισκόμαστε στη Βρετανία.
Αγαπημένη μου Βρετανία.
Κανείς επιζώντας, Διοικητά.
Έχει άλογα εδώ.
Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, συμβαίνει ακόμα.
Ποιος θα μπορούσε να το κάνει αυτό;
Μόνο ένας.
Ονομάζεται Βόλτκιν.
Τι είναι αυτό το μέρος;
Τα τείχη του Ανδριανού, το τελευταίο οχυρό της Αυτοκρατορίας.
Ένα μνημείο στη Ρωμαϊκή τάξη πραγμάτων.
- Η 9η λεγεώνα. - Τους βρήκαμε.
Κοιτάξτε.
Ο Δράκος. Ήταν κάποτε εδώ.
Που είναι λοιπόν η 9η, γέρο;
Δικιά σου χώρα είναι, τι συνέβη εδώ;
Εδώ τελειώνει η Αυτοκρατορία Δημήτριε, μόνο αυτό το τείχος έχει μείνει.
Ήρθαμε ως εδώ για μια λεγεώνα φαντασμάτων.
Έπρεπε να είχαμε μείνει στη Ρώμη.
Θα ήταν μάταιο, πρέπει να το ξέρει.
Έχει πολεμήσει και σε παλιότερες μάταιες μάχες.
Κι εσύ θα στεκόσουν δίπλα του.
Όταν και όπου θελήσει.
Μοιάζουν με αγρότες.
Ποιοι είστε;
Είμαι ο Αυρήλιος Αντώνιος της Νόβα Ινβίκτα.
Αυτοί είναι οι άντρες μου.
Είμαι ο Κρίστονιν κι αυτοί είναι οι δικοί μου.
Ψάχνω την 9η λεγεώνα του Ρωμαϊκού Στρατού.
Γιατί ήρθες τόσο μακριά να τους ψάξεις;
Η Ρώμη έχει πέσει.
Τι συνέβη εδώ;
Η λεγεώνα του Δράκου δεν υπάρχει πλέον.
Ήταν πάνω από 1000 δυνατοί, ποιος μπορεί να τους νίκησε;
Κρίστονιν, που είναι οι συμπατριώτες μου;
Διοικητά, είμαι ο Φλάβιος Κωνσταντίνος Μάρκελλος.
Στρατηγός της 9ης λεγεώνας.
Η Ρώμη μας εγκατέλειψε. Κάποιοι έφυγαν για να πολεμήσουν στη Γαλατία...
κι αυτοί που έκαναν οικογένειες, έμειναν εδώ.
Τώρα, όπως βλέπεις, ζούμε σαν κέλτες. Έχουμε μια ολοκαίνουργια γενιά.
Είδαμε κατεστραμμένα χωριά, σφαγμένους ανθρώπους...
Ο Βόλτκιν, βασιλιάς της Άγγλια.
Έχει καταλάβει τα 7 βασίλεια και τώρα θέλει να κυβερνήσει όλη τη Βρετανία.
Δε μας ενόχλησε ως τώρα, δεν αποτελούμε απειλή γι' αυτόν.
Και γνωρίζει πως δεν είμαστε συνηθισμένοι αγρότες.
Χαιρετούμε τον άρχοντα Βόλτκιν, κατακτητή των ανθρώπων της Άγγλια.
Νόμιμο κυβερνήτη της Βρετανίας.
Υπάρχει ένα αγόρι.
Ένα αγόρι;
Έχει ένα σπαθί το οποίο φέρει μια προφητεία.
Μια άκρη να υπερασπιστείς, μια για να νικήσεις.
- Σφυρηλατήθηκα στη Βρετανία για το χέρι... - αυτού που έμελλε να κυβερνήσει.
Το γνωρίζεις.
Λες πως το έχει ένα αγόρι; Που βρίσκεται;
Εδώ στη Βρετανία.
Περίμενα όλη μου τη ζωή γι' αυτό.
- Άρχοντα Βόλτκιν, το σπαθί ανήκει… - σ' αυτόν που έμελλε να κυβερνήσει.
Αυτό…
είναι το χέρι.
Τότε θα πάρω το αγόρι και τον άντρα που ταξιδεύει μαζί του.
Αυτός ο άντρας…
Πες μου για τον άντρα.
Είναι ο δάσκαλος του παιδιού, δεν είναι Ρωμαίος...
ίσως κατάγεται από τη Γαλατία ή από δω, τη Βρετανία.
Έχει ένα σημάδι εδώ σε σχήμα σπαθιού.
- Σαν αυτό; - Μάλιστα.
Όταν αποκτήσω το σπαθί, θα σου δωρίσω το αγόρι.
Και τον άντρα;
Ο άντρας είναι δικός μου.
Αυτή η λεπίδα σφυρηλατήθηκε από φλεγόμενη πέτρα που έπεσε στη γη...
από τ' άστρα. Ποιος έχει δει κάτι τέτοιο στο σκότος του ουρανού τη νύχτα;
Τότε, εσύ θα ξέρεις κι εσύ θα ξέρεις κι εσύ κι εσύ...
πως αυτό που σας λέω είναι αλήθεια.
Η πύρινη πέτρα που έπεσε στη Γη...
κρύωσε στον πάγο ενός βουνού και μετατράπηκε σε σίδηρο.
Εκεί, βρέθηκε από έναν σιδηρουργό, έναν Καλιβιανό.
Σφυρηλατούσε το μέταλλο στο καμίνι του για 3 μέρες...
και 3 νύχτες, χτυπούσε χωρίς σταματημό.
Ούτε για να φάει ή να πιει.
Την αιχμή την έβαψε με αίμα λιονταριού.
Και δείτε εδώ.
Χάραξε την πεντάλφα, σύμβολο πίστης και αλήθειας.
Οπότε, αυτός που θ' αποκτήσει αυτό το σπαθί θα έχει πίστη...
και θα γνωρίζει έναν και μόνο σκοπό.
Την αλήθεια.
Θα πολεμούσατε ξανά για τον Αυτοκράτορα;
Πήραμε όρκο να υπερασπίζουμε τον Αυτοκράτορα μας ως το θάνατο.
Αλλά θα χρειαζόταν ένα θαύμα για να αντιμετωπίσουμε τους Γότθους.
Είναι τόσο απλό γι' αυτούς.
Συμπαθούν ο ένας τον άλλο και δε φοβούνται να το δείξουν.
Πως με βλέπεις Αυρήλιε;
Είσαι καλή πολεμίστρια.
Κάποιες φορές όμως βρίσκεσαι εξ απήνης.
Δείξε μου.
Μόνο έτσι με βλέπεις; Σαν πολεμίστρια;
Είσαι όμορφη με τον τρόπο σου.
Τέτοιο πάθος Διοικητά, πρέπει να ράγισες πολλές καρδιές.
Γίνεσαι αργός.
Η ηλικία θα φταίει.
Ξέρεις, οι επιθέσεις σου είναι λίγο προβλέψιμες.
Λοιπόν…
- που είμαι ευάλωτη; - Εκεί.
Όχι κι άσχημα.
Γνωρίζεις αυτό το μέρος;
Κάποτε ναι, το ήξερα καλά.
Ήταν καταφύγιο γι' αυτούς που αφιέρωσαν τις ζωές τους στο μυστικό του σπαθιού.
Εσύ ζούσες εδώ, Αμβροσίνε;
Εδώ μου έδωσε αυτό ο Βόλτκιν.
Που είναι;
Ήθελε τη δύναμη του σπαθιού για τον εαυτό του.
Όμως το μυστικό μπορεί μόνο να δοθεί σ' έναν δίκαιο άνθρωπο.
Εκείνη η στιγμή, πριν τόσο πολύ καιρό...
σημάδεψε τις ζωές και των δυο μας για πάντα.
Μια πεντάλφα, όπως και στο σπαθί.
Θυμάσαι την προφητεία;
Σφυρηλατήθηκα στη Βρετανία για το χέρι αυτού που έμελλε να κυβερνήσει.
Έφυγα από τη Βρετανία για να αναζητήσω το σπαθί και βρήκα εσένα.
Γνώριζα τότε πως αυτό που ήταν γραμμένο έβγαινε αληθινό.
Μα είμαι ένας Καίσαρας χωρίς Αυτοκρατορία. Πως μπορώ να εκπληρώσω την προφητεία;
Δε σου δίδαξα τίποτα;
Η προφητεία είναι πράξη πίστης.
Είμαστε οι φύλακες της πίστης.
Τι γνώμη έχεις, Αυρήλιε;
Θα έθαβες το σπαθί σου γι' αυτό;
Να έχεις ένα σπιτικό, να εκτρέφεις ζώα, να παχύνεις.
Όταν τελειώσουν όλα, τότε μπορεί.
Κρυώνω.
Λοιπόν, μικρή...
θέλω να πας στους δικούς σου…
και να τους δώσεις ένα μήνυμα από μένα.
Έχετε ένα φίλο που έρχεται από μακρινή χώρα.
Πρέπει να τον παραδώσουν, κοίτα.
Η οικογένεια του σιδηρουργού.
Είναι έργο του Βόλτκιν.
Σας παρακαλώ, μη με σκοτώσετε!
- Όχι, όχι. - Θα με σκοτώσουν.
Δε θα σε σκοτώσουν.
Ναι, θα το κάνουν. Θα μας σκοτώσουν όλους. Εκτός κι αν τους δώσουμε...
αυτόν.
Τον Ρώμυλο;
Το αγόρι... είναι ο εκλεκτός.
Είναι ο Ρώμυλος Αυγούστος Καίσαρας.
Γιατί σ' εμάς Αυρήλιε; Γιατί ήρθατε σ' εμάς;
Έχασα τη γυναίκα μου και δυο γιους σήμερα.
Και θέλω εκδίκηση.
Όμως η πικρή αλήθεια είναι πως αν αντιμετωπίσουμε τον Βόλτκιν...
θα πεθάνουν πολύ περισσότεροι, ίσως και όλες οι οικογένειες μας.
Αυτό δεν είναι εκδίκηση, είναι αυτοκτονία.
Το αγόρι πρέπει να φύγει όπως και αυτοί που ήρθαν μαζί τους.
Δεν είναι δική μας μάχη.
- Ας ακούσουμε τον Αυρήλιο. - Θα μιλήσω εγώ γι' αυτόν.
Ό,τι σας είπαν, είναι αλήθεια. Είμαι ο Καίσαρας.
Ήρθαμε εδώ ζητώντας την αφοσίωση σας.
Όμως η Ρώμη δεν ήταν πιστή απέναντι σας.
Αν είναι το σωστό βήμα κι αν πρόκειται να σωθούν περισσότερες ζωές...
θα παραδοθώ στον Βόλτκιν.
Ό,τι κι αν αποφασίσετε, αυτό θα είναι το πεπρωμένο μου.
Τι κάνουμε; Είναι ο Αυτοκράτορας μας!
Θα το αποφασίσουμε σε μια μέρα, μια τελική μάχη.
Την αυγή θα φύγω με τους άντρες μου για το φρούριο...
για ν' αμυνθούμε και να πολεμήσουμε από κει.
Αυτούς που θα αντισταθούν μαζί μας, τους καλωσορίζουμε σαν αδέρφια.
Αυτούς που δε θα έρθουν, τους αφήνουμε επίσης σαν αδέρφια.
Σας χαιρετώ όλους.
Χαίρε Καίσαρα.
Κρατήσατε τις πανοπλίες σας μετά από τόσα χρόνια.
10 χρόνια αγροτιάς, σου δίνουν έναν λόγο να πολεμήσεις.
20 χρόνια λεγεωνάριος σε διδάσκει να είσαι έτοιμος για τη μέρα.
Μπράβο.
- Φτιάχτηκε για τον αδερφό μου. - Δε θα τη χρειαστεί αυτός;
Μεγάλωσε από τότε.
Αν αύριο πεθάνουμε όλοι Αμβρόσιμε, τι θα συμβεί στην προφητεία;
Τώρα είναι η δοκιμασία της πίστης μας και είμαστε οι φύλακες της πίστης.
Θα κρατήσουμε τη φλόγα ζωντανή.
Το τι θα συμβεί αργότερα...
δεν είναι δικιά μας υπόθεση.
Αν δε ζήσουμε να δούμε το αύριο...
Τίποτα δε θα μας χωρίσει ποτέ.
Διοικητά!
Κάποτε, ένα αγόρι πήρε το σπαθί σου.
Κι αν τώρα σου προσφέρει το δικό του σε αντάλλαγμα;
Θα το χρησιμοποιήσω σωστά και θα χαιρετήσω τον Καίσαρα στον οποίο ανήκει.
Εσύ είσαι ο Καίσαρας, όπου και να είσαι.
Να το θυμάσαι πάντα.
Φίλοι μου...
όλοι μας έχουμε δει πολλά πρωινά όπως αυτό...
μαζί, είδαμε τον ήλιο να ανατέλλει...
χωρίς να γνωρίζουμε αν εκείνη η μέρα θα είναι η τελευταία μας.
Είδα κάποιους συντρόφους, που είχαν μόλις βγει από την παιδική ηλικία...
να τρέμουν πριν από την πρώτη τους μάχη.
- Έκανε κρύο εκείνο το πρωί, Διοικητά. - Ήταν όντως, Δημήτριε.
Κι εσείς, άντρες της 9ης λεγεώνας, όλοι μας...
μαζί πολεμήσαμε όλη μας τη ζωή για την Αυτοκρατορία που έκτισαν οι πρόγονοι μας.
Και μαζί είδαμε αυτή την Αυτοκρατορία να γίνεται σκόνη.
Και με την πτώση της χάσαμε δυο φίλους.
Μπορώ να σας πω πως στις πιο δυσοίωνες στιγμές...
κόντεψα να πιστέψω πως δεν υπάρχει κάτι άξιο να πολεμήσω.
Αλλά έμαθα μέσα από τη σοφία των άλλων...
πως υπάρχουν κι άλλες μάχες να κερδιθούν. Έναντι της τυραννίας...
και τη σφαγή αθώων, ας υπερασπίσουμε ως την τελευταία μας ανάσα...
αυτό το νησί της Βρετανίας έναντι αυτών που του σκίζουν την ψυχή.
Και οι μεταγενέστεροι, θα θυμούνται πως υπήρχε τέτοιο πράγμα...
όπως ο Ρωμαίος στρατιώτης με ρωμαϊκό σπαθί και ρωμαϊκή καρδιά.
- Χαίρε Καίσαρα. - Χαίρε Καίσαρα.
Διοικητά.
Ασφαλίστε τις πύλες.
- Πόσοι είναι; - 1000, ίσως παραπάνω, όχι όσοι περίμενα.
Εσείς φυλάξτε τα τείχη, Βρούτε θα διοικείς τους τοξότες.
Όλοι στις θέσεις σας, πλησιάζει ο εχθρός!
Τοξότες!
Στα τείχη.
Επίθεση!
Βόλτκιν, σου δίνω... φωτιά.
Στοχεύστε, πυρ!
Μάγος, έχουν μάγο!
Πυρ.
Δεν είναι μάγος, είναι ο φύλακας του σπαθιού.
Μείνε κοντά μου.
- Η πύλη δε θ' αντέξει. - Πρόσεξε!
Φέρτε μου το σπαθί του Καίσαρα.
Δεν πειράζει.
Είναι πάρα πολλοί φίλε μου, δεν έχουμε καμιά ελπίδα.
Έρχονται.
Η 9η, τώρα έχουμε μάχη.
Ως την τελευταία ανάσα.
Ρώμυλε! Ρώμυλε!
Τι έκανες στη χώρα μου;
Στη Βρετανία; Να καείς στην κόλαση.
Ιδού…
ο τύραννος Βόλτκιν είναι νεκρός!
Ρώμυλε!
Αυτό για τη μητέρα μου...
και τον πατέρα μου.
Αυρήλιε.
Μείνε ακίνητος.
Πολέμησες σα δράκος.
Κι εσύ σα γιος δράκου.
Ορκίστηκες να με υπερασπίζεις.
Ως την τελευταία ανάσα.
Σε απάλλαξα από τον όρκο σου;
Τότε ζήσε, Αυρήλιε Αντώνιε.
Και όλοι σας, οι τελευταίοι από τις λεγεώνες μου...
κερδίσαμε μια σπουδαία νίκη σήμερα και τώρα σας λέω...
Όχι άλλο αίμα.
Όχι άλλος πόλεμος.
Κι έτσι οι τελευταίοι Ρωμαίοι βρήκαν ένα σπίτι εδώ, στη Βρετανία...
και μετά από χρόνια τρόμου φέρανε ειρήνη στη χώρα.
Τι συνέβη στον Διοικητή, τον Αυρήλιο;
Έφυγε. Πήρε για γυναίκα του την πολεμίστρια Μίρα.
- Και ο Ρώμυλος, το αγόρι; - Τον μεγάλωσαν σα δικό τους παιδί.
Έγινε σοφός κυβερνήτης.
Πήρε κέλτικο όνομα.
Ο γιος του Δράκου. Χέντραγκον.
Χέντραγκον; Ο πατέρας μου είναι.
Θυμάσαι το κοριτσάκι, την Ιγκρέιν;
- Την παντρεύτηκε. - Τη μητέρα μου;
Και ο Αμβρόσινος, ξαναπήρε το πραγματικό του όνομα.
Μέρλιν.
Εσύ; Μέρλιν, μια ιστορία είναι μόνο, την επινόησες.
Είναι θρύλος.
Αρθούρε, Αρθούρε, Αρθούρε, σου έχω πει ποτέ ψέματα;
Κάθε μέρα.
Αυτό είναι. Εκεί αντιστάθηκε η τελευταία λεγεώνα.
Μεγάλοι θρύλοι φτιαχτήκαν εδώ.
Μ' εσένα σαν ήρωα;
Φυσικά.
Χρειαζόμαστε ήρωες, έτσι δεν είναι;
Εξκάλιμπερ.
Υπότιτλοι by amela