SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
Θα'ρθεις ή όχι;
ΕΡΩΤΑΣ ΔΙΧΩΣ ΠΑΡΟΝ
- Γεια, συγγνώμη... - Μισό λεπτό, παρακαλώ.
Συμπληρώστε αυτό και περιμένετε εκεί.
Είμαι η Δρ. Φόρστερ. Μου είπαν να έρθω σε σας.
Ελέγχεις 22 ασθενείς σήμερα, σε δύο ορόφους.
- Είκοσι δύο! - Έχουμε ησυχία σήμερα.
Αν έχεις πρόβλημα, πάρε με, αλλά μην το παρακάνεις.
Οι φοιτητές θα σε βοηθήσουν στις χαμαλοδουλειές.
Τι θέλει αυτός εδώ; Είπα να κάνετε μαγνητική, αμέσως.
- Κανονίστηκε μεταφορά σε 4 ώρες. - Σε 4 ώρες, μπορεί να μη ζει.
Άσ'το καλύτερα. Δρ. Φόρστερ, για μαγνητική.
Πας δεξιά, αριστερά και με το ασανσέρ στο 2ο όροφο.
Θα δεις τις πινακίδες και ξανά εδώ για τη βάρδιά σου.
Δρ. Κλι...
- Θα με πάτε εσείς; - Το ελπίζω, κύριε.
- Πώς νιώθετε σήμερα; - Λέτε να επιζήσω;
Ναι, σίγουρα!
Άλεξ!
Έφτιαξα τέλεια σπανακόπιτα, και το τροχόσπιτο είναι ζεστό.
Δεν μπορώ τώρα.
Κάνει πολύ κρύο έξω. Κοίτα μην αρρωστήσεις.
Δεν αρρωσταίνω ποτέ.
Άκουσα αγόρασες σπίτι κι είμαι η τελευταία που το'μαθα.
Νόμιζα ότι στο'πα.
Στάσου.
Πού είναι;
Εκτός πόλης, κοντά στη λίμνη.
Μα, δεν έχει σπίτια εκεί...
Μη μου πεις εκείνο το σπίτι πάνω στους στύλους και...
- Είσαι εντάξει; - Ναι. Τρελάθηκες;
Γιατί το αγόρασες, Άλεξ;
Είναι όλο από γυαλί. Θα σε βλέπουν από παντού.
Μόνα;
Καλύτερα να πάρεις μπότες.
- Δωμάτιο 430. - Χάθηκες;
- Ναι. - Θέλει λίγο καιρό να το συνηθίσεις.
- Είμαι η Μαντβί. - Κέιτ Φόρστερ. Χαίρω πολύ.
Είσαι σε λάθος όροφο. Πού έκανες ειδικότητα;
Σ' ένα κοινοτικό νοσοκομείο, κοντά στο Νορθ Σορ.
Αγαπητέ ένοικε, καλώς ήρθες στο νέο σου σπίτι.
Ως προηγούμενη ένοικος να σου πω ότι...
ελπίζω να ζήσεις όμορφα εκεί, όπως κι εγώ.
Ειδοποίησα το Ταχυδρομείο για την αλλαγή διεύθυνσης...
αλλά ξέρεις πόσο ανεύθυνοι είναι εκεί μέσα.
Οπότε αν έρθει κάτι στα χέρια σου, παρακαλώ, θα μου το στείλεις;
Θα σου είμαι ευγνώμων. Σου δίνω τη νέα μου διεύθυνση.
Σ'ευχαριστώ, εκ των προτέρων. Υ.Γ.:
Συγγνώμη για τις πατημασιές του σκύλου στην πόρτα.
Υπήρχαν ήδη όταν πήγα εκεί.
Όπως και το χαρτόκουτο στη σοφίτα.
Πατημασιές; Τι εννοεί;
Κουκλίτσα μου, γεια σου.
Να φτιάξω τον ηλεκτρικό πίνακα.
Να πάρω τροφή για σκύλους.
Να πάρω τροφή για ανθρώπους.
Έλα δω!
16 βαθμοί του Αγίου Βαλεντίνου. Ασυνήθιστο για Σικάγο.
Λένε για φαινόμενο θερμοκηπίου.
Τα παγόβουνα θα λιώσουν κι η Γη θα πλημμυρίσει.
Δόξα τω Θεώ, δε θα το προλάβουμε.
Τι είναι αυτό;
Τίποτε. Βιβλίο του πατέρα σου.
- Ντοστογιέβσκι; - Ναι.
Είναι για κάποιον που σκοτώνει μια γυναίκα με τσεκούρι...
και μετά τριγυρνάει εδώ κι εκεί μετανιωμένος.
Πολύ νόστιμο.
- Αλήθεια; - Ναι, πολύ καλό.
Τι σκέφτεσαι;
Τίποτε.
Όταν πέθανε ο πατέρας σου, έζησα δύσκολα. Το ίδιο και τώρα.
Με τα βιβλία του νομίζω ότι είναι ακόμη μαζί μου.
Ξέροντας ότι αγγίζω τις ίδιες σελίδες...
ότι διαβάζω τις ίδιες λέξεις.
Θεέ μου!
Ασθενοφόρο στην Πλατεία Ντάλεϊ.
Λεωφορείο χτύπησε άνθρωπο. Στείλτε Συνεργείο Έκτακτης Ανάγκης.
Φύγετε απ' το δρόμο.
Κύριε, μ'ακούτε;
Ανεβείτε στο πεζοδρόμιο.
Σήμερα να ρίξουμε θεμέλια στην εκσκαφή Νο17.
Είσαι καινούργιος εδώ, φίλε.
Τι πράγμα;
Για να φτάσουμε στο Νο17 θέλουμε μια βδομάδα.
Λες βλακείες, Μάλχερν και το ξέρεις.
Βάλε τους Κλέμενς και Ροντρίγκεζ στο Νο17.
Και τον Χόρχε με τη φαγάνα από το Νο14.
Και μερικούς...
που τεμπελιάζουν από τα Νο7 και 10.
Πόλι, Κάρλος, Φρανκ, Ντάνι κι εκείνο τον ψηλό, τον...
- Ραφαήλ. - Ναι, Ραφαήλ.
- Λοιπόν, ξεκίνα. - Εντάξει.
Έμαθα για το ατύχημα στην Πλατεία Ντάλεϊ.
Οι νοσοκόμοι είπαν ότι έκανες ότι ήταν δυνατόν.
Ναι, έκανα ότι μπορούσα.
Κέιτ, θα σου πω αυτό που λέω σε κάθε νέο γιατρό.
Ελπίζω εσύ να μ'ακούσεις.
Μόλις πάρεις ρεπό, φύγε όσο πιο μακριά μπορείς.
Πήγαινε όπου νιώθεις ότι θα βρεις τον εαυτό σου.
Αγαπητή κυρία Φόρστερ:
Πήρα το γράμμα σας...
...αλλά νομίζω υπάρχει κάποια παρανόηση.
Απ'όσο ξέρω το σπίτι στη λίμνη ήταν άδειο για πολλά χρόνια.
Ίσως να αφορά το σπίτι Σάντμπουργκ, πιο πέρα...
μιας και κανείς δε ζούσε εδώ για χρόνια.
Δεν κατάλαβα τι εννοείτε για πατημασιές σκύλου.
Αγαπητέ κ. Γουάιλερ, ξέρω το οίκημα Σάντμπουργκ...
και σας διαβεβαιώ ότι ποτέ δεν έζησα εκεί.
Αν και παλιομοδίτισα δε θέλω το κτήμα να'ναι πάνω από 6.000 τ. μ.
Οπότε, σας εξηγώ πάλι.
Ζούσα στο σπίτι της λίμνης και μετακόμισα.
Τώρα ζω στη Νορθ Ρασίν 1620, στο Σικάγο.
Θα το εκτιμούσα αν μου στέλνατε εδώ τυχόν αλληλογραφία μου.
Με την ευκαιρία, είμαστε στο 2006.
Για όλη τη χρονιά. Ρωτήστε όποιον θέλετε!
2006;
Τι εννοεί, 2006;
Καλημέρα, κύριε Γουάιλερ.
Κύριε Γουάιλερ.
Κύριε;
Ολοφάνερα άντλησα την έμπνευσή μου...
για τη μεταφορά του αψιδωτού ανοίγματος...
Δυο ώρες με τόσες βλακείες. Με δουλεύεις;
Μα, τι λες; Δεν είπε ούτε λέξη.
Ένας σαδιστής, πικρός, πικρόχολος γέρος.
Νομίζω υπερβάλεις λιγάκι.
Πού πας;
Δεν το πιστεύω ότι η σακαράκα λειτουργεί ακόμη.
Χάλια μού φαίνεσαι.
Κι εμένα μου έλειψες.
Άσ'τον τον παλιόγερο.
- Συγκροτήματα κατοικιών. - Τα Συγκροτήματα Ριβιέρα.
Μου κάνεις πλάκα.
Σε βλέπω μετά από 4 χρόνια...
και μ'αντιμετωπίζεις έτσι!
Ο μικρός μου αδερφός νομίζει ότι είναι μέγας αρχιτέκτονας!
- Έλα τώρα! - Σ' έχει όμηρο...
στο εργαστήρι που διαιωνίζει τ'όνομά του...
κι εσύ δεν έχτισες ακόμη όχι τηλεφωνικό θάλαμο...
μα ούτε κλουβί για ποντίκια.
Περίεργο που το λες αυτό.
Γιατί σκέφτηκα μια εξελιγμένη μορφή κλουβιών για χάμστερ.
Προκατασκευασμένα, χωρίς θεμέλια.
Αυτό σου έλεγα. Έχεις όραμα!
Μιλώντας για κατασκευές...
να σου πω ότι αγόρασα σπίτι.
- Πού; - Στη λίμνη.
Άρα βγάζεις καλά λεφτά.
Ερείπιο. Χρόνια παρατημένο.
Λοιπόν, απέκτησες ένα ερειπωμένο στοιχειωμένο σπίτι.
Καλός λόγος να παρατάς τα όνειρά σου...
για το χοντρό κέρδος των μεγάλων οικοδομών.
- Μα τι λες; Έχω και σκύλο τώρα. - Έχεις σκύλο;
Εμφανίστηκε στο σπίτι, απ' το πουθενά.
- Τι ψάχνουμε εδώ πέρα; - Να παραδώσω ένα γράμμα.
Εδώ πρέπει να 'ναι. Ρασίν 1620.
Μα...
δεν υπάρχει τίποτε εδώ!
Θα συναντήσεις κάποιον; Κάποιον που μένει εδώ;
Ναι.
Έτσι νόμιζα.
Να χτυπήσω το κουδούνι;
Κυρία Φόρστερ:
Πήγα στη Ρασίν 1620 αλλά δεν υπάρχει τίποτε εκεί.
Είναι απλά ένα εργοτάξιο.
Απ'την εικόνα δείχνει ωραίο, αλλά σε 18 μήνες από τώρα.
Μήπως δεν κατάλαβα κάτι;
Ίσως γράψατε λάθος διεύθυνση, όπως λάθος είναι κι η ημερομηνία.
Δεν αντέχω άλλο αυτό το παιχνίδι.
Αν ξέμεινες στο 2004...
τότε...
μάθε τη σωστή χρονιά.
Θυμάσαι εκείνη τη μέρα; Δεν είχες τα κέφια σου. Θυμάσαι;
Ναι, ξέρω.
Λοιπόν, άγνωστε συνομιλητή μου, το κατάλαβα.
Σε περίπτωση που είσαι στη χρονιά που νομίζεις ότι είσαι...
θα χρειαστείς αυτό εδώ.
Στο τέλος της άνοιξης έριξε χιόνι κι όλοι αρρώστησαν.
Οπότε, ξεκούραση και πολλά υγρά. Εντολή γιατρού.
Χιόνι. Μάλιστα.
Ώρα για φαΐ.
Είναι δυνατό να συμβαίνει;
Γιατί όχι;
Τζάκι!
Τζακ.
Έλα κορίτσι μου. Έλα, Τζακ.
Αδύνατο, το ξέρω. Απίθανο...
κι όμως συμβαίνει.
Μάλιστα.
Πού είμαι;
Πολύ έξυπνο.
Στο Σπίτι της Λίμνης.
Στο Σπίτι της Λίμνης. Μόνο που κι εγώ στο ίδιο σπίτι είμαι...
αλλά βαριέμαι τα παιχνίδια, γι'αυτό τα παρατάω.
Σ'ευχαριστώ, γεια.
Ίσως κάποια στιγμή να γνωριστούμε κανονικά.
Είμαι γιατρός και φροντίζω αρρώστους.
Δηλαδή, αυτό προσπαθώ.
Είμαι αρχιτέκτονας, μ'αρέσει να χτίζω.
Και παρότι αυτό που χτίζω τώρα δεν είναι το ιδανικό μου...
μ'αναγκάζει να ζω εδώ, κι αυτό μου φτάνει.
Όμως, αν δουλεύεις σε νοσοκομείο στο Σικάγο τώρα...
πού ήσουνα το 2004;
Δυο χρόνια πριν, στην εποχή σου...
ήμουν παθολόγος στο Μάντισον.
Πες μου για το μέλλον.
Πώς είναι το 2006;
Δυστυχώς, ο κόσμος έμεινε ίδιος.
Εκτός που φοράμε διαστημικές στολές, έχουμε ιπτάμενα αμάξια...
και κανείς δε μιλάει γιατί διαβάζουμε τη σκέψη.
Η αλήθεια όμως είναι, άνθρωπε απ' το παρελθόν...
ότι ειλικρινά δεν άλλαξαν πολλά ως το 2006.
Μιλώντας για παρελθόν, σκέφτηκα τις πατημασιές.
- Πώς είναι δυνατόν; - Μάλλον έχουμε τον ίδιο σκύλο.
Ναι; Πώς είναι ο δικός σου;
Σύμφωνα με τον κτηνίατρο είναι 8 χρονών στην εποχή μου...
και 6 χρονών στη δική σου.
Αδύνατη, με θλιμμένα μάτια, ροχαλίζει και κοιμάται σαν άνθρωπος.
Δεν ξέρω γιατί αλλά τη φωνάζω Τζακ.
Γεια σου, Τζακ.
Τι κάνεις εκεί; Κανονικά θα'πρεπε να κοιμάσαι.
Θα τον παντρευτεί τελικά;
- Εσύ τι πιστεύεις; - Δεν ξέρω. Είναι λίγο γέρος.
Ε, όχι και γέρος!
Ο γκόμενος της μαμάς ήταν φαλακρός.
Ήταν συμπαθητικός...
αλλά η μαμά δεν τον παντρεύτηκε.
Πάντα υπάρχει ένας καλύτερος.
Έτσι λέει η μαμά.
Ίσως κι η κυρία αυτή θα πρέπει να περιμένει...
- έναν νεότερο. - Ίσως.
Αλλά αν φερθεί ανόητα, θα περιμένει σ' όλη της τη ζωή.
Τι να φέρω όταν γυρίσω;
Ένα κρασί...
για να γιορτάσουμε;
- Τι ώρα να γυρίσω; - Στις 7.
Συγγνώμη που έχω καιρό να σου γράψω.
Ήταν μια κουραστική βδομάδα. Όλο νυχτερινές βάρδιες.
Χάρηκα για το γράμμα σου. Νόμισα μ' είχες παρατήσει.
Να ξέρεις ότι είσαι ο μόνος σύνδεσμός μου με το μέλλον.
Γιατί δε μιλάμε γι' αυτά που μας αρέσουν;
Λοιπόν, μ'αρέσει να διαβάζω κλασική λογοτεχνία στην Τζακ.
- Αγαπημένος του συγγραφέας; - Ο Ντοστογιέβσκι.
Αυτό που μ'αρέσει στην πόλη είναι μια μέρα με δυνατό φως...
να βλέπω κάθε λεπτομέρεια...
κάθε τούβλο και παράθυρο στα κτίρια που λατρεύω.
Πάμε μια βόλτα το Σάββατο. Να σου τα δείξω.
Τρελάθηκες; Γιατί έκανες τόσο κόπο για μένα;
Τι κόπος; Καλοκαίρι είναι.
Λοιπόν, η σειρά σου... τ'αγαπημένα σου πράγματα.
Από πού ν'αρχίσω; Λοιπόν...
Να μυρίζω τα λουλούδια πριν καν τα δω.
Ν'αρχίζει η βροχή μόλις τελειώνει μια εκδρομή.
Και μ'αρέσει όπως μυρίζει η Τζακ.
Μήπως ξέχασες να μου πεις για τον άντρα σου;
Α, ναι, τον αγαπώ πολύ. Είναι κι αυτός γιατρός.
Πλαστικός χειρουργός για ζώα.
Ωραία. Κι εγώ παντρεμένος είμαι.
Έχω οκτώ παιδιά και δε μου μοιάζει κανένα.
- Ανησυχώ, Κέιτ. - Κι εγώ, στη θέση σου.
Ζω μόνος μου.
Κι εγώ το ίδιο.
<Το Νούμερο 27.
Πανέμορφο κτίριο! Ο πατέρας μού είπε...
ότι είναι το πιο παλιό κτίριο στην πόλη.
Με πήγαινε βόλτες όπως σε πηγαίνω εγώ τώρα.
- Άλεξ; - Κέιτ;
Μακάρι να κάναμε αυτή τη βόλτα μαζί.
ΚΕΪΤ, ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΥΠΕΡΟΧΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΜΑΖΙ.
ΜΑΖΙ
Λοιπόν, τι λες;
Μου φαίνεται καλό παιδί.
Καλό παιδί! Τίποτ'άλλο;
- Έχει ωραίο γραφικό χαρακτήρα. - Μαμά...
κοίτα την ημερομηνία. Την ημερομηνία!
Τα 2 χρόνια διαφορά;
- Ασήμαντο. - Απλά, ασήμαντο;
Τις προάλλες...
ήταν μια κακή στιγμή. Βιαζόμουν απίστευτα.
Καταλαβαίνω.
Έχεις ωραία συλλογή δίσκων.
Η μουσική είν'υπέροχη, βοηθάει.
Ο Νίτσε λέει:
- Η ζωή θα'ταν ανούσια... - Χωρίς μουσική.
Μάλλον στο ξανάπα, ε;
Βάλε ένα ποτό.
Δεν έμαθες να εκτιμάς το καλό κρασί;
Ναι, έμαθα.
Συγχώρεσε την περιέργεια του πατέρα σου...
αλλά πού ήσουνα όλα αυτά τα χρόνια;
Νόμιζα ότι οι μέρες της περιπλάνησής σου είχαν τελειώσει.
- Δεν κατάλαβα; - Τι είπες;
Έλα εδώ πάνω, αν θες.
Τι δουλεύεις τώρα;
Απλά... θυμάμαι γεγονότα.
Καθόλου ευχάριστη εμπειρία, σε διαβεβαιώ.
Ούτε και χωρίς ενοχές, στην περίπτωσή μου.
Ο πατέρας σου γράφει τις αναμνήσεις του.
- Εμάς μας αναφέρεις; - Τι λες;
Θα'θελες να το κάνω;
Εσύ θα'θελες;
Φυσικά. Ήσασταν κομμάτι της ζωής του πατέρα σας.
Γιατί μιλάς σε τρίτο πρόσωπο;
Ξέρεις, δεν...
Επειδή γράφω για τον εαυτό μου. Σε πειράζει;
Σκέφτηκα ότι θα σου άρεσαν αυτές.
Τι είναι αυτές; Από κάποια δουλειά σου;
Δική σου δουλειά.
Απ'το σπίτι που αγόρασα. Στη λίμνη.
Το άκουσα. Είπαν, κάποιος ασήμαντος κατασκευαστής...
το άρπαξε.
Έλα, τώρα. Γέλα λίγο.
Ούτε ένα αστειάκι δεν ανέχεσαι;
Έλα.
Πες μου.
Πού ήσουνα; Αλήθεια, θέλω να μάθω.
Προσπαθούσα να σε ξεχάσω...
ή να σε συγχωρήσω.
Τα κατάφερες;
Όχι.
Ρώτα με, αν δε θυμάσαι κάτι.
Ναι, θα σε ρωτήσω.
Στα 360 βολτ. Χορηγήστε αδρεναλίνη και ετοιμάστε αμιωδαρόνη.
- Όλοι μακριά; - Μάλιστα.
Πιεστικός επίδεσμος, διασωλήνωση τραχείας.
- Εντοπίζετε παλμό καρδιάς; - Πολύ ασθενικό.
Ατέλειωτες αυτές οι μέρες.
Δούλεψα 30 ώρες συνεχόμενα.
Όποτε κάνω ένα διάλειμμα...
συνειδητοποιώ πόσο πολύ έχω απομονωθεί.
Πίστεψέ με, τότε φτάνω σε απελπισία.
Αυτό εδώ; Εντάξει. Ορίστε.
Πολύ έξυπνη κίνηση. Πολύ έξυπνη!
Δεν παραπονιέμαι, μ'αρέσει η δουλειά μου.
Κι απ'τη βόλτα μας στο Σικάγο είδα πόσο όμορφο είναι.
Όμως η καρδιά μου λαχταρά το σπίτι της λίμνης...
και τα δέντρα του.
Μου λείπουν αυτά τα δέντρα.
Μην ανησυχείς, Κέιτ. Κάποια στιγμή θα βρεθούμε.
Έστω κι αν ζούμε χωριστά, θα βρω τρόπο να'ρθω κοντά σου...
για να σε φροντίσω.
Πάρε αυτό.
Πρέπει να τρως. Είσαι κοκαλιάρα.
Θυμάσαι πόσο έτρωγες μικρή;
- Με τα χέρια! - Ναι, θυμάμαι.
Αλληλογραφούσες μαζί του;
- Με τον πατέρα σου; - Όχι, με τον Κλαρκ Γκέιμπλ.
Ναι, με τον μπαμπά!
Τι, μαμά;
Πριν τον πατέρα σου.
Υπήρχε εκείνο... το αγόρι.
Τον αγαπούσες;
Ναι.
Γιατί δεν τον παντρεύτηκες;
Για να μου κάνεις αυτή την ερώτηση μια μέρα.
Μου φαίνεται μικρότερο.
Πότε το έχτισε;
Εσύ ήσουν αγέννητος, κι εγώ 8 χρονών.
Ο Λε Κορμπιζιέ συναντά τον Φρανκ Λόιντ Ράιτ.
Ξέρεις, ο μπαμπάς έπαιζε χαρτιά μαζί τους.
- Κάπνιζαν και τσιγαριλίκια. - Ναι, βέβαια...
Δεν μπορείς να κολυμπήσεις.
Θα'πρεπε να υπάρχει μια σκάλα, μια πρόσβαση στο νερό. Κάτι...
Λες και ζεις σ'ένα κουτί.
Ένα γυάλινο κουτί που βλέπεις τα πάντα γύρω σου...
αλλά δεν έχεις πρόσβαση.
Καμιά προσέγγιση ανάμεσα σε σένα και το εξωτερικό τοπίο.
Τι να πω, εσύ ξέρεις. Έβαλε αυτό το μεγάλο σφεντάμι...
- στη μέση του σπιτιού. - Περιορισμός.
Περιορισμός και έλεγχος.
Το σπίτι αυτό αφορά την ιδιοκτησία όχι την επαφή.
Εννοώ, είναι όμορφο, σαγηνευτικό ίσως.
Αλλά... και ανολοκλήρωτο.
Ικανοποιεί τον εγωισμό του.
Ο μπαμπάς ήξερε να φτιάχνει οικήματα, όχι σπίτια.
Ξέρεις...
νομίζω θέλει να ζήσουμε ότι δεν μπόρεσε αυτός.
Όμως αν παραδεχτεί κάτι τέτοιο...
είναι σαν να ομολογεί ότι απέτυχε κάπως...
ότι μπορούσε να'χε κάνει περισσότερα.
Κι αυτό τον βασανίζει.
Θυμάσαι να έζησαν εδώ με τη μαμά;
Η μαμά προσπάθησε να φτιάξει μια όμορφη ζωή...
με μας.
Μ'εκείνον.
Τι απέγινε το Πρωτοπόρο Όραμα;
- Τι εννοείς; - Έλα τώρα!
Μη μου πεις ότι ονειρεύεσαι να κάνεις εξοχικά για τουρίστες!
Δε θα σε θαυμάζουν γι'αυτό.
- Να με θαυμάζουν; - Το Πρωτοπόρο Όραμα.
Ήταν δική σου ιδέα.
Δεν ενδιαφέρομαι. Αν θες, κράτα το όνομα.
Έλα, μαζί το αποφασίσαμε.
Χένρι, συγγνώμη, δεν μπορώ.
Φταίει το ότι...
- Τι; - Έχω άλλα σχέδια πια.
Έχεις κοπέλα;
Όχι.
- Τι έπαθες; Δίστασες. - Όχι, δε δίστασα.
Δεν έχω χρόνο για τέτοια.
Τι σχέση έχει ο χρόνος;
Θα με περνάς για τρελό.
Αγαπητέ μου κύριε Γουάιλερ...
Δέχεσαι να παίξεις ένα παιχνίδι μαζί μου;
Δυο χρόνια πριν, πήρα το τρένο 145...
απ'το σταθμό Ριβερσάιντ και κάτι ξέχασα εκεί.
Ήταν ένα δώρο απ'τον πατέρα μου.
Αν το βρεις, θα το βάλεις στο γραμματοκιβώτιο;
Είναι σημαντικό για μένα.
Φιλικά, Κέιτ.
Τελευταία ανακοίνωση των 5:46 για Μάντισον.
Άμεση επιβίβαση.
Θα σου τηλεφωνήσω.
ΤΖΕΙΝ ΟΣΤΙΝ - "Πειθώ"
Κέιτ, το βρήκα. Το έχω μαζί μου.
Μια μέρα θα στο παραδώσω. Πίστεψέ με.
Ξέρω τι σημασία έχει για σένα.
Ίσως δεν το θυμάσαι, αλλά είδαμε ο ένας τον άλλον.
Τουλάχιστον, εγώ σε είδα.
Δε μου'χες πει ποτέ πόσο όμορφη είσαι.
Τότε, μάλλον είδες κάποια άλλη.
Ήμουν χάλια εκείνη τη χρονιά.
Μακριά μαλλιά, γλυκά μάτια.
Καλά, καλά...
Εσύ με είδες.
Αλλά εγώ ακόμη δεν ξέρω πώς είσαι.
Λοιπόν, γιατί δε συναντιόμαστε στο μέλλον...
να μου πεις πώς σου φαίνομαι;
Δεκτό.
Τι λες να μου τηλεφωνήσεις στις 10 Ιουλίου 2006...
στις 21:05;
- Παρακαλώ; - Κέιτ;
Ο Μόργκαν είμαι.
Μόργκαν.
Είμαι εδώ, στο Σικάγο. Ακυρώθηκε το συνέδριο...
και είπα να σου τηλεφωνήσω.
Έφαγες για βράδυ;
Ούτε εγώ έφαγα. Τώρα ένιωσα πόσο πεινάω.
Ας φάμε κάτι πρόχειρο.
- Τι λες; - Εντάξει.
Καλό μού φαίνεται.
- Είναι τέλειο. - Όχι Μόργκαν...
- δεν είναι. - Έχε μου εμπιστοσύνη.
Εντάξει.
Γεια σας.
Περιμένετε μισό λεπτό;
- Ένα τραπέζι για δύο. - Στο όνομα;
Δεν κάναμε κράτηση.
Κλεισμένα όλα ως τον Οκτώβριο!
Ως τον Οκτώβριο;
Καλά...
θα ξανάρθουμε.
Την πατήσαμε!
Σιγά το πράγμα.
Έλα, τώρα.
Είναι το καλύτερο εστιατόριο. Δε βρίσκεις θέση.
- Δεν είν'αυτό. - Τότε, τι;
Δεν πήγε όπως το'θελα.
- Δεν υπήρχε συνέδριο, ε; - Ήθελα απλά να βρεθούμε.
Μου την έφερες.
Έπρεπε να σου πω για καφέ. Και μετά φαγητό και μετά...
Και μετά, τι;
Μερικές φορές βιάζομαι να επισπεύσω λίγο την κατάσταση.
Μόργκαν, μονίμως πηγαίνεις τρέχοντας.
Γνωριζόμασταν μια βδομάδα...
κι είχες σχεδιάσει όλη τη ζωή μας.
Εγώ έκανα ειδικότητα κι εσύ έψαχνες σπίτι ν'αγοράσουμε.
Ερχόμουν σπίτι σου για Σαββατοκύριακο...
και καλούσες όλους τους φίλους σου να με γνωρίσουν.
Θυμάμαι που μ'έναν απ'αυτούς έγινες ιδιαίτερα "φίλη".
Ποιον εννοείς;
Ξέρεις.
- Εκείνο τον τύπο. - Ποιον τύπο;
- Αυτόν που σ'έπιασα να φιλιέσαι. - Δεν τον φιλούσα.
Τι έπαθες τώρα, λες κι είμαστε ακόμη έφηβοι;
Τι έγινε μεταξύ σας;
Ένα φιλί.
Ένα φιλί με κάποιον άγνωστο...
χρόνια πριν...
Κύριοι...
το Νο381, συγκρότημα κατοικιών Ριβιέρα, είναι έτοιμο.
Κάνατε υπέροχη δουλειά.
- Έτοιμο το ένα. - Μας μένουν άλλα 44.
Δεν καθυστερήσαμε απλά, μείναμε τελείως πίσω.
Όλα θα πάνε μια χαρά. Οι εργάτες απέκτησαν εμπειρία.
Θέλουμε έναν ακόμη εκσκαφέα...
και να αντλήσουμε το νερό απ'το Νο14.
Πάψε.
- Τι; - Μ'απογοήτευσες λιγάκι.
- Γιατί; - Εννοείται τα προσέχεις όλα εδώ.
- Συμφωνώ. - Δεν πρόσεξες όμως τις μπότες.
Θυμάσαι; Εσύ είπες να τις πάρω.
Σωστά...
Δεν είχα αυτό ακριβώς στο μυαλό μου αλλά...
- Αλλά, σ'αρέσουν; - Μ'αρέσουν.
Λέω να βγούμε απόψε, αν δεν κανόνισες τίποτε άλλο.
Τζακ!
Έλα εδώ, Τζακ!
Άλεξ, περίμενέ με!
- Δικό σου είναι; - Ναι. Συγγνώμη, ευχαριστώ.
Έλα εδώ, Τζακ.
Πού πήγαινες, κορίτσι μου; Γιατί έφυγες;
- Ποτέ δεν έχει ξαναφύγει. - Πρέπει να τα προσέχεις.
- Πώς τον φωνάζεις; - Θηλυκό είναι. Τζακ.
Τζακ. Ωραίο όνομα για θηλυκό!
Θα πάρω ένα σαν κι εσένα στην κοπέλα μου. Λατρεύει τα σκυλιά.
- Έχουμε ξανασυναντηθεί; - Δε νομίζω.
- Μόργκαν Πράις. - Άλεξ Γουάιλερ.
Φίλε, μήπως θες βοήθεια με τα κουτιά;
Ναι. Ζεις καιρό εδώ;
Κάτι μήνες. Κοντά στη λίμνη.
Στη λίμνη, αλήθεια; Περίεργο, νόμιζα ότι...
Δόξα τω Θεώ, τον βρήκες.
Η Μόνα, ο Μόργκαν.
- Γεια. - Γεια σου.
- Χάρηκα για τη γνωριμία. - Κι εγώ το ίδιο.
Ωραίες μπότες!
Να σας πω, δε θα τα πιω όλα αυτά μόνος μου.
Κάλεσα φίλους απόψε για μια γιορτή. Είστε ευπρόσδεκτοι.
Άλεξ;
Πάρε την κάρτα μου. Μπορεί να θέλω...
κι εγώ ένα σπίτι κοντά στη λίμνη.
Στην Κέιτ, την κοπέλα μου, δεν της αρέσει να μείνουμε εδώ.
Της είπα θα ψάξουμε σπίτι μόλις τελειώσει την ειδικότητά της.
Οπότε αν ακούσεις κάτι...
- Φυσικά. Είναι γιατρός; - Ναι.
Άλεξ!
- Χάρηκα που σε γνώρισα, Μόργκαν. - Η χαρά δική μου.
Τι ώρα είναι η γιορτή;
Στις 8. Τα γενέθλια της Κέιτ.
Είναι τα γενέθλια της Κέιτ.
Έλα, Τζακ!
- Τι να σας προσφέρω; - Λευκό κρασί, παρακαλώ.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Οι κανόνες της κοινωνικής συμπεριφοράς ορίζουν ότι...
δεν πρέπει να πίνεις μόνος σου μετά τις δέκα το βράδυ...
εκτός κι αν υπάρχει σοβαρός λόγος...
Λοιπόν, τι λόγο έχεις;
Κανέναν απολύτως.
Εγώ έχω έναν.
Η μικρότερή μου κόρη έφυγε για το Πανεπιστήμιο σήμερα.
Η Μαρί.
Ως χθες πλατσούριζε με τις πάνες της στην μπανιέρα.
Σήμερα, φόρτωσε το αμάξι της και πήγε στην Καλιφόρνια.
Ελπίζω να ξέρει τι δυσκολίες θ' αντιμετωπίσει.
Να μαντέψω;
- Ιατρικές σπουδές. - Το πέτυχες!
Τι κάνετε; Χαίρομαι που σας βλέπω.
Να σας συστήσω μερικούς φίλους.
Άλεξ, Μόνα, από δω "Οι Βολεμένοι".
Η Σούζαν, ο Τζόνι.
Να σας φέρω δυο ποτά. Το μπαρ είναι εκεί πίσω.
Από δω η Μάρτζορι.
Γιατί δεν είπες ότι έχεις γενέθλια;
Να σου φέρναμε τούρτα.
Απλά είναι ότι πέρασε ένας χρόνος.
Δε θέλω να το γιορτάζω.
Κρατάς πολλά μέσα σου.
Δε σε κριτικάρω γι'αυτό.
Συχνά απορώ αν έχεις και κάτι άλλο εκτός απ'τη δουλειά.
Οικογένεια; Εραστή;
Είχα κάποτε έναν.
Τον έλεγαν Μόργκαν.
Μόργκαν;
Πολύ σέξι όνομα.
Έκπληξη!
Χρόνια πολλά, Κέιτ.
- Αυτή είναι η Κέιτ. - Γεια σου, Κέιτ.
Ο Άλεξ και η Μόνα.
Ο Άλεξ θα μας βοηθήσει να βρούμε σπίτι.
Δεν έφαγες τούρτα.
Κάποια στιγμή τον χώρισα.
Κι είμαι ευτυχισμένη τώρα, ήταν μια σωστή απόφαση.
Οπότε, σε ποιον γράφεις τώρα;
Όποτε κάνεις διάλειμμα...
- σε βλέπω που γράφεις. - Υπάρχει κάποιος.
Είναι κάτι σαν σχέση εξ αποστάσεως.
- Πώς συναντηθήκατε; - Δε συναντηθήκαμε!
Τι πράγμα;
- Γνωστή ιστορία για μένα. - Μου κάνεις πλάκα.
Κρατάω μακριά το συναίσθημα.
Τους πάντες.
Αυτόν που ήταν δίπλα μου...
που'θελε να με παντρευτεί...
τον απέρριψα κι έφυγα τρέχοντας.
Εν τω μεταξύ...
αυτόν που δεν μπορώ να συναντήσω...
είμαι έτοιμη να του δώσω όλη μου την ύπαρξη.
Θα πρέπει να σου γράφει καταπληκτικά γράμματα!
Νιώθω όμορφα.
Νιώθω ασφάλεια.
- Χριστέ μου, είναι φυλακή; - Όχι.
Δεν ερωτεύτηκες κανένα φυλακισμένο, ε;
Είναι ένας άντρας που ζει σε μια λίμνη. Αρχιτέκτονας.
Θεέ μου.
Χρόνια πολλά.
Σ'ευχαριστώ.
- Μακάρι να'χεις μια καλή χρονιά. - Σ'ευχαριστώ.
Είμαι ο Άλεξ...
απ'το σπίτι της λίμνης.
Α, ναι. Τι κάνεις;
Να καθίσω;
Θα μας βρεις σπίτι στη λίμνη;
Ελπίζω.
Αν τα καταφέρω.
Είσαι μεσίτης;
Όχι, απλά μένω στο σπίτι της λίμνης.
Είναι ωραία εκεί;
Θα σ'αρέσει. Θα το νοικιάσετε μόλις μετακομίσω εγώ.
Αλήθεια;
Κέιτ, έχεις...
διαβάσει το βιβλίο "Πειθώ";
Ποιο;
- Της Τζέιν Όστιν. - Ξέρω ποιος το'γραψε.
Ναι, είναι... το αγαπημένο μου βιβλίο.
Γιατί το ανέφερες αυτό; Τι σ' έκανε να το ρωτήσεις;
Μια φίλη μού το 'δωσε πρόσφατα και αναρωτιέμαι...
τι θέμα έχει.
Υπέροχο βιβλίο.
Αλήθεια;
Μιλάει για...
για την αναμονή.
Οι δυο ήρωες, συναντιούνται.
Ερωτεύονται αμέσως αλλά δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος.
Θα πρέπει να χωρίσουν.
Αργότερα...
συναντιούνται μετά από χρόνια.
Έχουν μια δεύτερη ευκαιρία.
Όμως δεν ξέρουν αν έχασαν πάρα πολύ χρόνο.
Μήπως περίμεναν τόσο πολύ που, ξέρεις...
είναι αργά πια για να συνδεθούν.
Γιατί σ'άρεσε αυτή η ιστορία;
Δεν ξέρω.
Μη με παρεξηγείς. Εννοώ, ωραία ιστορία...
- Όχι, είναι θλιβερή. - Είναι θλιβερή.
- Θλιβερή ιστορία. - Ναι, θλιβερή.
Τελείως θλιβερή.
Είναι προσωπική ερώτηση...
αλλά μήπως έζησες κάποτε κάτι παρόμοιο;
Εγώ; Όχι.
Όταν ήμουν...
16 χρονών...
ερωτεύτηκα τρελά ένα αγόρι.
Ήταν κιθαρίστας...
και το'σκασα απ'το σπίτι...
και πήγα στο Σαν Φρανσίσκο για να ζήσω μαζί του.
Με έπεισε ότι έχω ωραία φωνή.
Και ονειρευόμουν ότι θα γίνω τραγουδίστρια.
Μ'αρέσει το Σαν Φρανσίσκο.
Ήταν ο πρώτος μου έρωτας.
Ίσως κι ο μοναδικός.
- Πρέπει να'ταν φοβερός τύπος. - Δεν ξέρω.
Μπορεί και να'ταν. Δεν κράτησε πολύ για να το διαπιστώσω.
Ειλικρινά...
δε θυμάμαι πια ούτε καν πώς ήταν.
Αλήθεια λες;
Πολύ άσχημο αυτό.
Μια μέρα εμφανίστηκε ο μπαμπάς μου.
Ήρθε...
και τα βρήκα σκούρα. Με πήρε με το ζόρι στο Σικάγο.
Ήταν άρρωστος τότε...
και είχε το όνειρο ότι θα γινόμουν γιατρός.
Να σου πω κάτι; Τελικά αυτό έγινε και δικό μου όνειρο.
Είχε δίκιο.
Νιώθω χαρά θεραπεύοντας ασθενείς.
Μετά πέθανε...
Κέιτ;
Τι;
Εγώ...
Εσύ, τι;
Εννοώ...
Τι;
Ξέρεις αυτό το τραγούδι;
Ναι.
- Τραγουδάς; - Όχι.
Κανείς δεν αντέχει να μ'ακούσει. Ούτε κι εσύ θα τ'αντέξεις.
Ξέρεις, δεν εννοούσα να...
Αλλά...
Μα μπορώ να χορέψω.
Κέιτ;
Ο Άλεξ μού... μου έλεγε για το... το σπίτι στη λίμνη.
- Μου μοιάζει ωραίο σπίτι. - Χαίρομαι.
Άλεξ, είναι αργά.
Ναι.
Βέβαια.
Καληνύχτα.
Εσύ ήσουν.
Γιατί δεν είπες τίποτε;
Γιατί θα με θεωρούσες τρελό ή μεθυσμένο ή και τα δυο.
Ναι, αλλά...
μου άρεσες. Έπρεπε να μου'χες πει κάτι.
Πώς; Είχες δεσμό τότε.
Δικαιολογίες. Είσαι δειλός!
Δεν είμαι δειλός.
Κι η κοπέλα σου;
- Δεν είναι η κοπέλα μου. - Ούτε αυτός το αγόρι μου.
Ναι; Τι είναι τότε; Αδερφός σου;
Πολύ χιούμορ έχεις! Τι έφαγες το πρωί και λες τέτοια αστεία;
Υπέροχα. Ο πρώτος μας καβγάς.
Να τον κάνεις τραγούδι, να το πεις στο Σαν Φρανσίσκο.
Ποιος;
Παρακαλώ;
Γεια σου, Χένρι.
Τι πράγμα;
Σε ποιο δωμάτιο είναι ο πατέρας μου; Ο Σάιμον Γουάιλερ;
- Γουάιλερ; Ο αρχιτέκτονας; - Μάλιστα.
Είμαι η Άννα Κλιτζίνσκι. Εγώ κουράρω τον πατέρα σας.
Τι συνέβηκε; Πώς είναι τώρα;
Καλά. Μία καρδιακή προσβολή, ευτυχώς όχι σοβαρή.
Οι εξετάσεις φυσιολογικές, η κατάσταση σταθερή...
αλλά θα χρειαστεί εγχείρηση.
Συμφώνησε να γίνει αύριο.
Χαίρομαι που δεν το πήρες βαριά.
Δε χρειαζόταν να έρθεις. Είμαι απολύτως καλά.
Μια χαρά!
Έπαθες καρδιακή προσβολή, μπαμπά!
Ένα πρόβλημα υγείας ήταν! Για το Θεό!
Τίποτε περισσότερο.
Θα το εκτιμούσα αν δεν άρχιζες τις υπερβολές.
Απλά ήθελα να σου πω ότι είμαι εδώ, αν θελήσεις κάτι.
Θέλω καφέ.
Τι πράγμα;
Άκουσες τι είπα.
Θες καφέ!
Είναι κάτι που δε σου είπα ποτέ.
Ο πατέρας μου έχτισε το Σπίτι Της Λίμνης.
Εννοώ, με τα ίδια του τα χέρια.
Πολλά χρόνια πριν γίνει διάσημος...
όταν είχε μια ωραία οικογένεια και λάτρευε τη μητέρα μου.
Την έλεγαν Μαίρη και το σπίτι ήταν δώρο γι'αυτήν.
Είχε εξυπνάδα και χιούμορ.
Θα μπορούσε να κάνει καριέρα, αλλά μεγάλωνε εμένα και τον αδερφό μου...
και βοήθησε τον πατέρα μου στην καριέρα του.
Αυτός, όσο πιο πολύ πετύχαινε, τόσο πιο ανυπόφορος γινόταν.
Στο τέλος, δεν άντεχε να ζει μαζί του.
Τον παράτησε.
Ένα χρόνο μετά, αρρώστησε.
Δυστυχώς, δεν κατάφερε να πάψει να τον αγαπά.
Δεν ήρθε στην κηδεία της.
Όταν τον ρώτησα γιατί...
Πες μου Άλεξ, τι είπε;
Είπε, "Για μένα πέθανε, όταν έφυγε απ'το σπίτι. "
Κι ύστερα χαμογέλασε σε στιλ... Ο Μεγάλος Αρχιτέκτονας.
Ελπίζω να το εκτιμήσεις.
Τον έφερα κρυφά απ'τις νοσοκόμες.
Χριστέ μου, καίει πολύ!
Είναι χωρίς καφεΐνη, ε;
Θα'πρεπε, αλλά δεν είναι.
Δεν είναι άσχημος. Σ'ευχαριστώ...
γιε μου.
- Παρακαλώ. - Πού είναι ο αδερφός σου;
Τον έδιωξα. Δεν ένιωθε καλά.
- Τον ξέρεις. Ανησυχεί υπερβολικά. - Ναι.
Έμοιασε στη μάνα του.
Κι αυτή ανησυχούσε διαρκώς.
Τι διαβάζεις;
Ναι, ρίξε μια ματιά.
Είναι πρόταση για ένα μουσείο.
- Ποιανού; - Κάποιου καινούργιου.
Μ'αρέσει πώς πέφτει το φως στους διαδρόμους.
Από τι υλικά;
Γρανίτης. Αλουμίνιο.
Τα λευκά φατνώματα είναι αντιγραφή απ'τον Μάγιερ...
αλλά αν δεις το εσωτερικό χρώμα απ'τα παράθυρα, είναι μοναδικό!
Όχι πρωτότυπο αλλά απλό και απέριττο.
Μ'αρέσει.
Πότε πήγες τελευταία φορά στη Βαρκελώνη;
Πριν χρόνια, με σένα, τη μαμά και τον Χένρι.
Θυμάσαι το Casa de la Caritat;
Το πτωχοκομείο.
Ναι. Ανέφερες πριν τον Μάγιερ.
Το Μουσείο του στη Βαρκελώνη είναι κοντά στο Πτωχοκομείο.
Φωτίζεται απ'το ίδιο φως.
Ο Μάγιερ σχεδίασε φεγγίτες με γρίλιες, να μπαίνει το φως...
αλλά να φωτίζει τα εκθέματα, πέφτοντας πλάγια πάνω τους.
Αυτό ήταν σημαντικό, γιατί το φως αναδεικνύει τους πίνακες...
αλλά σταδιακά φθείρει τα χρώματα, όπως γνωρίζεις, κάθαρμα.
Αυτό εδώ το κτίριο...
πού πιστεύεις ότι πρόκειται να κτιστεί;
Δεν έχω ιδέα.
- Μα, είπες ότι σου άρεσε. - Η σχεδιαστική άποψη.
Βρες το λοιπόν.
Όπως ξέρουμε καλά κι οι δυο, το φως στη Βαρκελώνη...
είναι τελείως διαφορετικό απ'το φως στο Τόκιο.
Κι αυτό είναι διαφορετικό από το φως στην Πράγα.
Κι ένα λαμπρό οικοδόμημα που έγινε για ν'αντέξει στο χρόνο...
πρέπει να συνυπάρχει αρμονικά με το περιβάλλον.
Ο καλός αρχιτέκτονας το λαμβάνει υπόψη αυτό.
Για να επιβληθεί το κτίριο πρέπει να σέβεται το τοπίο.
Πρέπει να λάβει υπόψη του το φως!
Πάντα το φως. Πάντοτε.
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟΥ Σάιμον Λ. Γουάιλερ
Άννα Κλιτζίνσκι, Ιατρός
Έχω επείγον τηλεφώνημα. Κάτσε στη θέση μου.
Παρακαλώ;
Ο κύριος Γουάιλερ;
Είμαι η Δρ. Κλιτζίνσκι, απ'το νοσοκομείο του Σικάγο.
Δυστυχώς έχω δυσάρεστα νέα.
Λυπάμαι πολύ, Άλεξ.
Μακάρι να μπορούσα να ήμουν κ οντά σου...
να καθόμασταν μαζί να βλέπουμε τη θάλασσα και τον ήλιο...
στο σπίτι που έχτισε ο πατέρας σου.
Θα'μουν η παρηγοριά σου, όπως ήσουν εσύ για μένα.
Και θα σου έλεγα ότι όλα θα πάνε καλά.
Αν θα μπορούσα να κάνω κάτι για σένα, σήμερα...
από δω που είμαι...
ένα μικρό, ασήμαντο πράγμα απ'το μέλλον...
ελπίζω να'ναι αυτό.
Δε θα δημοσιευθεί παρά σε δύο χρόνια από τώρα...
αλλά εσύ δε θα περιμένεις τόσο για να το διαβάσεις.
ΣΑΙΜΟΝ ΓΟΥΑΙΛΕΡ ΕΡΓΑ ΖΩΗΣ
Ελπίζω έτσι να καταλάβεις πόσο πολύ σ'αγάπησε.
Ο Σ. Γουάιλερ με το γιο του Άλεξ, στο Σπίτι της Λίμνης.
Θέλω να βρεθούμε αληθινά αυτή τη φορά!
Διάλεξε, πού; Θα'μαι εκεί. Το υπόσχομαι.
Τι λες για αύριο;
Για σένα Άλεξ δε θα'ναι αύριο.
- Θα περιμένεις δύο χρόνια. - Δε με νοιάζει. Θα περιμένω.
Είσαι σίγουρος; Δεν ξέρω.
Ναι. Ποτέ δεν ήμουν τόσο σίγουρος στη ζωή μου.
Ωραία. Σε δυο χρόνια, λοιπόν.
Θα τα πούμε αύριο.
Κέιτ...
πού θες να πάμε;
Στο ΙL ΜΑRΕ.
Πότε ελπίζετε να δειπνήσετε;
Σε δυο χρόνια από αύριο.
- Δυο χρόνια από αύριο; - Ναι.
- Δυο χρόνια! - Από αύριο.
Καλησπέρα. Σε τι όνομα;
Φόρστερ.
- Το επίθετό σας; - Γουάιλερ.
Ή, και Γουάιλερ, δεν είμαι σίγουρη.
Νομίζω θα μπορέσουμε να σας εξυπηρετήσουμε, κύριε.
Γουάιλερ;
Ο σερβιτόρος θα έρθει αμέσως.
Καλησπέρα σας, δεσποινίς.
Προσφορά του μαγαζιού.
- Σας ευχαριστώ. - Καλή τύχη.
Λίγη σαμπάνια ακόμη;
Δεν ήσουν εκεί.
Δεν ήρθες.
Δεν μπορώ να καταλάβω.
Κάτι θα συνέβηκε. Συγγνώμη.
Έχω δυο χρόνια μπροστά μου. Θα ξαναπροσπαθήσουμε.
Όχι, Άλεξ. Είναι αργά πια.
Έγινε μια φορά. Δεν πέτυχε.
Μη με παρατάς, Κέιτ.
Δε θυμάσαι το "Πειθώ"; Είπες, περίμεναν.
Βρέθηκαν πάλι, είχαν μια δεύτερη ευκαιρία.
Η ζωή δεν είναι βιβλίο, Άλεξ.
Μπορεί να τελειώσει ξαφνικά.
Τρώγαμε με τη μητέρα μου στην Πλατεία Ντάλεϊ...
κι ένας άντρας σκοτώθηκε μπροστά στα μάτια μου.
Πέθανε μέσα στα χέρια μου.
Και σκέφτηκα ότι...
είναι άδικο να τελειώσει έτσι τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου.
Σκέφτηκα όλους αυτούς που τον αγαπούν και τον περιμένουν...
και δε θα τον ξαναδούν.
Αλλά μετά σκέφτηκα...
Κι αν δεν υπάρχει κανείς;
Κι αν ζήσεις όλη τη ζωή, χωρίς να σε περιμένει κάποιος;
Γι'αυτό πήγα στο σπίτι της λίμνης, ψάχνοντας απάντηση.
Και βρήκα εσένα.
Κι αφέθηκα να χαθώ...
σ'αυτή την υπέροχη φαντασίωση, όπου ο χρόνος ακινητοποιήθηκε.
Όμως, δεν είναι κάτι αληθινό, Άλεξ.
Πρέπει να μάθω να ζω τη ζωή μου.
Σε παρακαλώ, μην ξαναγράψεις.
Μην προσπαθήσεις να με βρεις.
Άσε ν'απαλλαγώ από σένα.
Ορίστε;
Τι; Στάσου, δε σ'ακούω. Τα ξαναλέμε.
Ναι; Περίμενε.
Ορίστε;
Γεια σου.
Πόσον καιρό θα μείνεις;
Είμαι σ'ένα μπαρ με φίλους.
Πραγματικά χάρηκα πολύ που σ'άκουσα.
Μου'κανε έκπληξη το πόσο πολύ χάρηκα.
Πώς πήγε το ραντεβού σου;
Πολύ καλά.
Πήρα τη δουλειά.
Αλήθεια λες;
- Συγχαρητήρια. - Για φαντάσου!
Σε εταιρεία τηλεπικοινωνιών. Νομικός σύμβουλος. Καλά λεφτά.
Και θα'μαι εδώ...
στο Σικάγο.
Υπέροχα νέα.
Τι;
Τζακ!
Θα έρθεις το Σαββατοκύριακο;
Δε σου έλειψα λιγάκι;
Λίγο μόνο; Όχι πολύ, ε;
Εντάξει, το άκουσα, ναι.
Κέιτ, θα σε ξαναπάρω.
Θες ακόμη το σπίτι της λίμνης;
Η Κέιτ το θέλει.
Πού ξέρεις τι θέλει η Κέιτ;
Ξέρω τι σου λέω.
Σε ξέρω εσένα.
Πώς σου φαίνεται;
Έχεις πάθει εμμονή, το ξέρεις;
Γιατί ασχολείσαι όλο με το σπίτι...
κι όχι με τις δουλειές σου;
Γιατί είναι δικό της.
Της κοπέλας απ'το μέλλον;
Κέιτ, τη λένε.
Γράφεις ακόμη στην Κέιτ;
- Όχι. - Γιατί όχι;
Αυτή μου το ζήτησε.
Γιατί;
Η χρονική απόσταση.
Ξεκόλλα πια!
Είναι καλό αυτό. Χρειάζεσαι μια αληθινή γυναίκα.
- Μια γυναίκα που... - Χένρι, άκου με.
Άκου προσεκτικά.
Όσο κράτησε, ήταν τόσο σημαντική όσο καμιά άλλη σχέση μου.
Ήταν τόσο αληθινή γυναίκα για μένα, όσο καμιά άλλη.
Την είδα.
Τη φίλησα.
Την αγάπησα.
Και τώρα, έφυγε.
Έφυγε.
Μπορείς να το χαμηλώσεις λίγο;
Δεν υπήρξαν δυο καρδιές τόσο γενναιόδωρες...
ούτε γούστα τόσο παρόμοια...
ούτε αισθήματα τόσο ταιριαστά.
Καλή χρονιά!
ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2006
Πέρασε.
Γεια σου.
Γεια.
Πώς σου φαίνεται;
Γι'αυτό εδώ άφησα το φαΐ μου;
- Εντάξει, θέλει δουλειά. - Μήπως κατεδάφιση καλύτερα;
Βρήκα έναν αρχιτέκτονα που ειδικεύεται σε ανακαινίσεις.
Έκλεισα ραντεβού για αύριο.
Μου την έφερες!
Δε γίνεται άλλο στο διαμέρισμά μου. Ζούμε ένα χρόνο εκεί.
Θέλω να προχωρώ στη ζωή μου.
- Είναι καινούργια εταιρεία. - Άρα, δεν έχουν εμπειρία;
Όχι. Δε ζητάνε πολλά λεφτά.
Δρ. Φόρστερ, θα σας δεχτούν αμέσως.
Ωραία. Σας ευχαριστώ.
ΠΡΩΤΟΠΟΡΟ ΟΡΑΜΑ - ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ
Με την ευκαιρία...
για του Αγίου Βαλεντίνου.
Κέιτ, δε σου πήρα τίποτε.
Συγγνώμη. Είχα τόση δουλειά...
Δεν πειράζει.
- Γιατί τόση ζέστη; - Το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Δρ. Φόρστερ;
- Χαίρομαι που σας ξαναβλέπω. - Κι εγώ, Δρ. Φόρστερ.
- Γεια, είμαι ο Μόργκαν. - Βανέσα Βάντερμπεκ.
Οπότε, το πρώτο που βλέπετε είναι το αίθριο που λέγαμε.
Πολύ εντυπωσιακό!
Άρα θα είναι όλο γυάλινα τζάμια σε μεταλλικό σκελετό.
Θα μπορούσα...
Πάμε για μια μπύρα;
Δεν μπορώ. Θα βγω με τη Βανέσα για του Αγίου Βαλεντίνου.
Στάσου.
Για πες το πάλι.
Σήμερα, του Αγίου Βαλεντίνου, θα βγω με την κοπέλα μου.
Σαμπάνια, στρείδια, γλυκό στο τέλος.
- Τι μέρα είναι σήμερα; -14 Φεβρουαρίου.
-14 Φεβρουαρίου 2006. - Ακριβώς.
Ο Χένρι εγγυάται για ότι σας υποσχεθήκαμε.
Τέλεια! Είναι όλα υπέροχα.
Σας ευχαριστούμε.
Τι έπαθες;
Κέιτ, πρέπει να πάω στο γραφείο.
Ποιος το σχεδίασε αυτό;
Ο αδερφός μου.
Πώς τον λένε;
Άλεξ Γουάιλερ.
Τον γνωρίζατε;
Ναι.
Ναι, τον γνωρίζω.
Ξέρετε πού μπορώ να τον βρω;
Είναι κάπου που...
Δυστυχώς.
Πέθανε...
ακριβώς δυο χρόνια πριν, σαν σήμερα.
Σ'ένα δυστύχημα.
Πού;
Κέιτ!
Σταμάτα επιτέλους!
Ανάθεμα, απάντησέ μου!
Μα, τι έπαθες;
Κέιτ!
Του Αγίου Βαλεντίνου.
Πλατεία Ντάλεϊ.
16 βαθμοί του Αγίου Βαλεντίνου.
Ασυνήθιστο για Σικάγο!
Λένε για το φαινόμενο του θερμοκηπίου.
Δεν τρέχει τίποτε.
Λένε ότι είναι επικίνδυνο.
Άλεξ...
τώρα ξέρω γιατί δεν ήρθες στο ραντεβού μας.
Εσύ σκοτώθηκες στην Πλατεία Ντάλεϊ, τότε.
Εσύ ήσουν!
Σε παρακαλώ, μην πας.
Απλά περίμενε.
Σε παρακαλώ, μην ψάξεις για μένα.
Μην πας να με βρεις.
Σ'αγαπώ.
Μου πήρε τόσο καιρό να το πω, αλλά σ' αγαπώ.
Κι αν νιώθεις το ίδιο για μένα...
περίμενέ με.
Περίμενέ με, όπως κι εγώ.
Απλά, περίμενε.
Περίμενε δυο χρόνια, Άλεξ.
Έλα στο Σπίτι της Λίμνης.
Εδώ θα είμαι.
Με περίμενες.
SUBRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ