ΕΠΑΝΕΚΛΕΞΤΕ ΣΕΡΙΦΗ ΤΟΝ ΓΟΥΑΪΝΕΡ ΓΟΥΪΝΕΡ
Καλησπέρα, κα Μάνσον.
Καλησπέρα, Σερίφη.
Ξέρεις τον μικρό του Φάντες;
Τον Μάκατι Φάντες;
Όχι αυτόν. Τον Γουίμακ.
- Τον μεγάλο του Μάκατι. - Ναι...
- Βέβαια και τον ξέρω. - Δεν λέω, καλό παιδί είναι.
Αλλά πήγε στην Πασκαγκούλα κι αγόρασε ένα στερεοφωνικό...
- Τι; - Παίζει εκείνη τη μουσική!
- Μπορώ να του μιλήσω... - Δυνατά!
"Ξέχασα το πορτοφόλι μου στο Ελ Σεγκούντο..."
- Ξέχασε το...; - Χοροπηδάδικη μουσική!
Τη λένε "χοροπηδάδικη" μουσική...
...αλλά εμένα δεν με κάνει να χοροπηδάω.
Ούτε στον Όθαρ αρέσει αυτή η μουσική.
- Ενοχλεί τον Όθαρ, λοιπόν, ε; - Λογικό, δεν είναι;
"Ξέχασα το πορτοφόλι μου στο Ελ Σεγκούντο..."!
Ξέρεις πώς λένε τους έγχρωμους, σ’αυτά τα τραγούδια;
Έχεις ιδέα;
- Όχι, κυρία μου... - Αράπηδες!
Δεν θέλω ούτε να το λέω. Δεν θα το πω δυο φορές.
- Θα το πω μια φορά... - Μάλιστα.
...για να ενισχύσω την καταγγελία μου.
- Μάλιστα. - Αράπηδες!
Δυο χιλιάδες χρόνια μετά τον Χριστό και τριάντα χρόνια μετά τον Μάρτιν Κινγκ!
Στην εποχή του σόου "Μοντέλ"!
Καλέ μου Θεέ, πού έχουμε καταντήσει!
Ο Γουίμακ στην Πασκαγκούλα...
...να πάρει ένα φασαριόζικο στέρεο για ν’ακούει αυτά τα σκουπίδια!
- Σερίφη, πρέπει να τον βοηθήσεις. - Να τον βοηθήσω;
Να του δώσεις μια χείρα βοηθείας. Να δείξεις ενδιαφέρον.
- Είμαστε δω για να βοηθάμε. - Να’στε καλά.
Για να μην περισσεύεις στο ζύγι.
- Όχι, κυρία. - Πολλοί έχουν ζυγιστεί, Σερίφη.
Πολλοί, μα πολλοί έχουν ζυγιστεί.
Τι πράγμα, κυρία;
Ζυγίστηκαν και βρέθηκαν αμαρτωλοί! Να μην σε πάρει η οργή του Θεού.
Όχι, κυρία.
- Μα τη γιορτή του Μπαλτάζαρ! - Καλό ακούγεται.
Ο Ιωάννης είπε: "Δείτε τον άγνωστο που ήρθε να μας καταστρέψει".
Μάλιστα, κυρία.
Θέλεις να φας τίποτα, άγγελέ μου;
Όθαρ, σήμερα πήγα κι έκανα καταγγελία στον σερίφη Γουιμάκ.
Δεν ξέρω άμα θα βγει τίποτε.
Ο μικρός είναι σε άσχημη κατάσταση. Πάει κατά διαόλου.
Στο πυρ το εξώτερο. "Ξέχασα το πορτοφόλι μου στο Ελ Σεγκούντο..."!
Εξήντα εφτά χρόνια έζησα.
Σαράντα έξι χρόνια γάμου.
Θες να μου πεις ότι εσύ, ποτέ δεν υπέφερες από ζοχάδες;
Έτσι είναι οι άνθρωποι.
Οι περισσότεροι άνθρωποι, να πω.
Σαν αυτό τον ποδοσφαιριστή που είπε πως υπάρχουν δυο είδη ανθρώπων:
Αυτοί που έχουνε ζοχάδες κι αυτοί που θα τις αποκτήσουν.
Όμως εσύ ήσουνα πάντα, γερός σαν ταύρος.
Μας άφησες, πριν αποκτήσεις ζοχάδες.
Δόξα τω Θεώ, δεν αρρώστησες ποτέ.
Κι εγώ θέλω να φύγω ήσυχα και ειρηνικά.
Να πέσω για ύπνο μια νύχτα και να βρεθώ στους ουρανούς!
Πικλς!
- Τράβα φέρε τον Πικλς! - Τον Πικλς;
Πάλι ανέβηκε στο δέντρο! Τράβα πάνω να τον φέρεις.
Συγγνώμη, αλλά μήπως το αιλουροειδές βαρεθεί το μοναχικό του κλαδί...
...αποζητήσει την προσοχή της κυρίας του και κατέβει;
Και ερωτώ: Είναι αναγκαίο να ανεβώ στο δένδρο;
Εμένα δεν μ’αρέσουν οι μπαρούφες.
Αν δεν τον κατεβάσεις, θα καλέσω την αστυνομία.
- Την αστυνομία; - Και δεν θα χαρούν πολύ.
Όποτε τους λέω να τον κατεβάσουν, ορκίζονται να μην το ξανακάνουν.
Ας μην καλέσουμε τις αρχές, κυρία.
Ως παιδί, σκαρφάλωνα στα δένδρα.
Ήμουν αληθινός λεμούριος. Έλα, ψιψίνα.
- Μην τον ταράζεις! - Ούτε που το σκέφτηκα.
Ένας άκακος, μικρός, "Φήλιξ Ντομέστικους".
Έλα, ψιψίνα. Έλα στον Γκολθγουέιτ.
Έλα, ψιψίνα.
Έλα. Όχι, όχι.
Δεν το κάνει έτσι, ο σερίφης Γουάινερ.
Ναι. Έλα.
Έλα στον καθηγητή.
Ευχαριστώ, κυρία, για την καλοσύνη σας.
- Εσύ τον άφησες να βγει. - Ομολογώ ότι τον άφησα.
Σας ζητώ συγγνώμη.
Επιτρέψτε μου να σας συστηθώ... επισήμως.
Γκολθγουέιτ Χίγκινσον Ντορ, Δόκτωρ.
Σαν τον Δόκτωρ Τζέκιλ;
- Ορίστε; - Και Χάιντ.
"Δόκτωρ" είναι τίτλος ακαδημαϊκού επιτεύγματος...
...σε αναγνώριση της υπεροχής μου στα λατινικά και τα ελληνικά.
Διαθέτω και άλλα ανώτερα πτυχία, όπως το "μπακαλορεά"...
...της παρισινής σχολής που ονομάζεται "Σορβόννη".
"Σορβόννη". Τι μπαρούφες είν'αυτές!
Έχεις πάει στο πανεπιστήμιο του ιεροκήρυκα Μπομπ Τζόουνς;
Δεν είχα αυτή την τιμή.
Είναι σχολή της Βίβλου. Η καλύτερη της χώρας!
- Τους στέλνω πέντε δολλάρια κάθε μήνα. - Είστε γενναιόδωρη.
- Είμαι συνδρομήτρια! Είμαι "Άγγελος". - Σοβαρά;
Αναφέρουν το όνομά μου κάθε μήνα στο περιοδικό τους.
- Σοβαρά; - Έχω τα φυλλάδιά τους.
- Αν ενδιαφέρεσαι, να τα δεις. - Ίσως αργότερα...
Όταν το κεφάλι μου τεθεί και πάλι σε λειτουργία.
Κυρία Μάνσον, δεν αναρωτιέστε για ποιον λόγο σκίασα την πόρτα σας...
...τρόπος του λέγειν, αυτό το πρωινό, μυρωμένο με καμέλιες;
Αναρωτιόμουν, ώσπου άφησες να φύγει ο Πικλς.
- Καταλαβαίνω. - Ε, τότε...
Χτύπησα διότι είδα στο παράθυρό σας ότι ενοικιάζετε ένα δωμάτιο.
Σ τον υπέροχο αυτό δρόμο, δεν είδα να ενοικιάζονται άλλα δωμάτια.
Έχω ένα δωμάτιο για δεκαπέντε δολλάρια τη βδομάδα.
Γυρεύω έναν ήσυχο νοικάρη.
Κυρία, απευθύνεστε σ’έναν άνθρωπο που είναι ήσυχος...
αλλά... και ανήσυχος...
...για να πω και έναν γρίφο.
Έλαβα το "Σαββατικό" μου, από το ίδρυμα στο οποίο διδάσκω.
Από το πανεπιστήμιο του Μισισιπή.
Έλαβα έναν χρόνο άδεια, για να εντρυφήσω στο πάθος μου...
...και δεν είναι υπερβολική η λέξη, για τη μουσική της Αναγέννησης.
Έχω την τιμή να διευθύνω ένα "ανσάμπλ" που δίνει παραστάσεις...
σε αναγεννησιακές εκδηλώσεις και σε πολιτιστικά φόρα...
...σε όλον τον Μισισιπή.
Ερμηνεύουμε τη μουσική, πάνω στα όργανα στα οποία γράφτηκε.
Για μια στιγμή... Μήπως έχετε καμιά μπάντα;
Όχι. Η λέξη "μπάντα" σε αυτή την έκφραση, θα ήταν...
ακυρολεξία, διότι αν και παίζουμε μαζί, εξ ου και η λέξη "ανσάμπλ"...
η φύση της μουσικής είναι τέτοια, που θα δίσταζε κανείς να της προσδώσει...
- να της προσδώσει τον χαρακτηρισμό... - Δηλαδή, δεν παίζετε χοροπηδάδικα;
"Ξέχασα το πορτοφόλι μου στο Ελ Σεγκούντο"; Με αλλόκοτους τίτλους;
Παίζουμε μουσική που τη συνέθεσαν με σκοπό, να δοξάσουν το όνομα του Θεού.
Ευλαβή μουσική. Εκκλησιαστική μουσική.
- Μουσική γκόσπελ; - Εμπνευσμένη από την γκόσπελ.
Και ο χρόνος σύνθεσής της, προσδιορίζεται στην περίοδο Ροκοκό.
Ροκοκό; Μάλλον καλή θα είναι.
Αλλά δεν έχω πρόθεση να σας ενοχλώ με τις πρόβες μας.
Θα ήθελα να μάθω... Μήπως έχετε κάποιο κελάρι;
Αυτό φαίνεται κατάλληλο.
Κάπως υγρό, δεν είναι;
Πράγματι. Η υγρασία βελτιώνει την ακουστική.
Θαυμάσιο.
Αυτοί οι τοίχοι είναι ιδανικοί...
για να διαχωρήσουν τις εκτάσεις του λαούτου και του τρομπονιού.
Γι’αυτό και η μουσική των "τσικουεντσέντο" παιζόταν σε κρύπτες και κατακόμβες.
Είναι ιδανικό. Παραπάνω από τέλειο.
- Μόλις που συγκρατώ την τέρψη μου. - Μια χαρά τη συγκρατάς.
Καμιά φορά κολλάνε διάφορα σκατά στον πάτο.
Πρέπει να το καθαρίζεις.
Δε θα το πιστέψεις, αδελφέ! Βρίσκεις υπόθετα... σερβιέτες!
Δεν ξέρω τι κάνει ο κόσμος την ώρα που τζογάρει.
Εγώ δεν καθαρίζω τέτοιες βρωμιές με τα χέρια μου.
Έτσι που τα περιγράφεις, πρέπει να είναι γεμάτα αρρώστιες και ιούς.
Πρέπει να το κάνεις. Ο κ. Γκατζ τα ελέγχει όλα.
Το τούνελ οδηγεί στα γραφεία της "Μάνεξ".
Έχουν τη "Βασίλισσα του Τζόγου" και τρία άλλα ποταμόπλοια.
Εκεί πέρα ο Γκατζ και οι άλλοι, σκέφτονται τα επιχειρησιακά τους.
Το φως είναι σκέτη κόλαση, αλλά δεν έχει τόσες πολλές σερβιέτες.
- Άνοιξέ μου, ρε χαμένε! - Πες το σύνθημα.
"Φίλα μου τον κώλο"!
Εδώ μετράνε το "χαρτί". Άμα πάρεις τίποτα, ο Έλρον θα σε καθαρίσει.
Ρε φίλε, εδώ είναι χοιροστάσιο! Είσαι γουρούνι, γαμώτη σου!
Είσαι ένα γουρούνι.
Έχεις σιρόπια στη στολή σου...
...και το πρωινό εδώ, κι ακόμα τρως.
Αν ο κώλος σου ήταν δεκάρες, θα ήσουν εκατομμυριούχος.
Κοίτα χάλια. Είσαι ντροπή στα μάτια του Θεού.
Είσαι ένας χοντρό-καριόλης, μα τον Θεό.
- Κύριε Γκατζ, πώς είστε; - Είμαι μια χαρά.
- Εντάξει. - Πώς είναι ο καινούριος;
Καθαρίζει γρήγορα, ο καριόλης.
- Σοβαρά; - Πώς πάει, αράπη μου;
Στοπ!
Ανάθεμα, έπεσε το παγούρι του. Φροντιστής!
- Έπεσε το παγούρι του. - Είμαστε προετοιμασμένοι.
"Βουνίσια Κοπελιά", βάλε στον Ότο τη συσκευή.
- Τι είν’αυτό; - Αντιασφυξιογόνος μάσκα του Α’ Παγκοσμίου.
Είναι αυθεντική. Του την έδεσα για να μην πέσει.
Το ζώο περπατά ελεύθερο...
δεν εμποδίζει τις κινήσεις του...
...και δίνει την αίσθηση του πεζικάριου.
- Γελοίο είναι. - Έχεις δίκιο.
Η μάσκα είναι εκκεντρική σύλληψη.
Και πώς διάολο, θα τρώει τα "Νιμπλς";
- Έχεις δίκιο. - Να μην το δουν οι πελάτες.
- Ούτε ο μαλάκας της Φιλοζωικής. - Όχι.
Θα κόψουν το αναθεματισμένο σποτάκι, Πανκέικ.
Το παγούρι δείχνει ότι είναι στρατιώτης.
Παγούρι με βαθούλωμα. Δέσ’το πάνω στο κολάρο του!
Πανεύκολο. Αλλά σκέφτηκα...
Τι;
Έχεις δίκιο. Το παγούρι είναι πολύ καλύτερο. Θα κάνουμε αυτό.
- Τι κάνει; - Να, ξέρεις...
- Ανάπνεε φυσιολογικά, Ότο. - Δεν μπορεί να ανασάνει.
Μπορεί να αναπνεύσει. Αυτό είναι...
- Ανάπνεε φυσιολογικά, Ότο. - Το κωλόσκυλο δεν μπορεί να αναπνεύσει.
Βγάλ’του το.
Βεβαίως. Είναι πανεύκολο.
Την εργαλειοθήκη σου.
Μην αφήσεις να πλησιάσει ο μαλάκας της Φιλοζωικής.
- Θα φρικάρει άμα το δει. - Ορίστε.
"Βουνίσια Κοπελιά", φέρε μου μια μπαλαντέζα.
Μην εγκαταλείπεις, Ότο! Θέλω δυο καλώδια με ρεύμα!
Η γεννήτρια είναι εκατό γιάρδες μακριά.
Ο Ότο θα πάθει εγκεφαλική βλάβη σε τριάντα δεύτερα.
Θα του δώσω το φιλί της ζωής.
Ο Ότο πέθανε, γαμώτο! Τι σκατά κάνεις εκεί;
Ο Ότο πέθανε, γαμώτο!
Παιχνίδι! Τρία-είκοσι!
Ενενήντα τίγρης, πλάγια βολή. Στο 1. Έτοιμοι; Πάμε!
Χατ.
Άμυνα αριστερά. Εξήντα οκτώ, Ζ.
Εσύ παίρνεις την μπάλα. Κουφιοκέφαλε!
- Εσύ παίρνεις την μπάλα! - Εγώ την παίρνω;
Στο 1. Έτοιμοι; Πάμε!
Δύο ενενήντα! Χατ!
Ωχ, όχι.
Χάντσον! Τσακίσου, φύγε απ’το γήπεδο! Φύγε από το γήπεδο!
Ανάθεμα! Χάντσον, φύγε απ’το παιχνίδι!
Ούτε κρύωμα δεν μπορείς να πιάσεις!
Θέλουμε τα λεφτά, κιτρινιάρα.
Θέλουμε τα λεφτά απ’τα ντόνατς.
Άκου, πάπα-σαν, θέλουμε τα λεφτά από τα ντόνατς.
Δεν αστειευόμαστε, κ. Χάι-Χο.
Εύκολο είναι.
Δώσ’μας τα λεφτά, για να μην σε πυροβολήσουμε στο κεφάλι.
Κατάλαβες; Έχεις τρία δευτερόλεπτα.
Έχεις τρία δευτερόλεπτα, γαμώτο. Ένα, δύο, τρία. Κατάλαβες;
- Θέλουμε τα λεφτά απ’τα ντόνατς! - Θα μετρήσω ως το...
Έχωσε τα δάχτυλά του στη μύτη μου!
Βγάλε τα δάχτυλά σου, απ’τη μύτη του δικού μου!
Καφέ;
Ξέρω πως όλοι σας θυμάστε τότε που ο Μωυσής κατέβηκε το βουνό...
κουβαλώντας τον Λόγο του Θεού, κατέβηκε απ’το Σινά...
...κι έπιασε τους Ισραηλίτες στα πράσα.
Τι τους έπιασε να κάνουν;
Τους έπιασε να λατρεύουν...
...έναν χρυσό μόσχο.
Τους έπιασε να λατρεύουν...
...έναν ψεύτικο θεό.
Έπιασε τους Ισραηλίτες... σε πτώση.
Σε πτώση.
Τι έκανε ο Μωυσής όταν είδε εκείνους τους ανήθικους ωχαδερφιστές αμαρτωλούς;
Τι έκανε;
Έπληξε τους αμαρτωλούς με την οργή του! Μάλιστα!
Ξέρετε τι σημαίνει "πλήττω";
Πλήττω, πλήττεις, πλήττει, πληξαρίσαμε!
Πλήττω σημαίνει πως βαράω κάποιον κατακέφαλα!
Γιατί καμιά φορά, αυτός είναι ο μόνος τρόπος!
Ο μόνος τρόπος.
Πλήττω σημαίνει ότι υπενθυμίζω ότι πρέπει να σταματήσουμε την πτώση...
...και να πασκίσουμε να γυρίσουμε στον Παντοδύναμο!
- Αμήν! - Λάτρευαν εκείνον εκεί!
Τον Χρυσό Μόσχο, εκείνα τα γήινα σκουπίδια στο νησί της χωματερής...
...στον τόπο των σκιών, μακριά απ’το Βασίλειο του Θεού!
Ένα νησί όπου γλεντάνε τα πουλιά των σκουπιδιών...
...με τα κόκαλα των ανήθικων καταραμένων!
Γι’αυτό, λοιπόν, ας προσευχηθούμε.
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΠΟΜΠ ΤΖΟΟΥΝΣ ΠΕΝΤΕ ΔΟΛΛΑΡΙΑ
Καλή μου κυρία, ελπίζω να μην είναι άκαιρη η στιγμή για την πρόβα μας.
Πέθανε κανείς;
Πώς είπατε;
Όχι, δεν πενθώ...
Καλοσύνη σας που ενδιαφερθήκατε. Η νεκροφόρα είναι ένα άνετο όχημα.
Μεταφέρει το "ανσάμπλ" μας...
...και τα όργανά μας, ασφαλώς, μέσα από έναν κόσμο αμάθειας.
Να σας συστήσω τους συναδέλφους μου, που είναι αφοσιωμένοι μουσικοί.
Δεν καπνίζουμε σ’αυτό το σπίτι.
Συγγνώμη.
Πώς σου φαίνεται, Στρατηγέ; Παρουσιάζει κανένα πρόβλημα;
Ωραία. Κύριοι, συγκεντρωθείτε γύρω μου για να μιλήσουμε για το σχέδιο.
Κύριοι, αυτή είναι "Η Βασίλισσα του Τζόγου". Η κότα με τα χρυσά αβγά.
Τα Σόδομα στο Δέλτα του Μισισιπή και στόχος της απόπειράς μας.
Εδώ είναι η οδός Όρτσαρντ.
Ορίστε η κατοικία της Μάρβα Μάνσον...
...της κυρίας που μόλις γνωρίσατε.
Κύριοι, ασφαλώς γνωρίζετε...
ότι οι σοφοί νομοθέτες του Μισισιπή, μέσω του νομοθετικού σώματος...
...έκριναν ότι κανένα χαρτοπαικτείο δεν μπορεί να κτισθεί στην ξηρά.
Μπορούν, όμως, να πλέουν στον ποταμό.
Αν και η χαρτοπαιξία απαγορεύεται στα ποταμόπλοια, δεν υπάρχει περιορισμός...
...στις βοηθητικές λειτουργίες της επιχείρησης.
Τα γραφεία του καζίνο...
τα αποδυτήρια και κυρίως, τα γραφεία καταμέτρησης...
είναι ενισχυμένες, κρυφές, υπερασφαλείς αποθήκες του ρευστού...
...και μπορεί να βρίσκονται οπουδήποτε.
- Γκαβέιν, πού βρίσκεται το "οπουδήποτε". - Τι πράμα;
Πού είναι τα λεφτά;
Στο τέλος κάθε βάρδιας...
...ο μάνατζερ φέρνει τα λεφτά κάτω, στο αμπάρι του πλοίου.
Μια φορά τη μέρα, όλα τα λεφτά μεταφέρονται στο δωμάτιο καταμέτρησης.
Πού είναι το δωμάτιο καταμέτρησης;
Ακριβώς εκεί... στο τετράγωνο που δείχνεις.
Έχεις ακατοίκητο το ρετιρέ, αλλά για πες μου...
...αν και δεν περιμένω κάτι έξυπνο, τι αντιπροσωπεύει το τετράγωνο;
Γραφεία. Υπόγεια.
Υπόγεια!
Κατά τις ώρες λειτουργίας...
...η πόρτα του δωματίου φρουρείται.
Η πόρτα είναι από χάλυβα...
Όταν το καζίνο κλείνει, ολόκληρο το συγκρότημα ασφαλίζεται...
...και ο φρουρός αποσύρεται στην κεντρική είσοδο του καζίνο.
Εκεί, λοιπόν, μακριά απ’τον φρουρό, αναμένουν τα χρήματα...
πίσω από μία χαλύβδινη πόρτα πέντε ιντσών...
όμως οι τοίχοι... κύριοι... οι τοίχοι, λέγω...
είναι από ταπεινή ξυλεία και πίσω από αυτή βρίσκεται αφράτο χώμα...
που έχει αποθέσει ο γέρο ποταμός, ο μυστήριος Μισισιπής...
...καθώς απλώνεται μέσα στα λιβάδια των προσχωματικών αποθέσεων.
Αυτό το χώμα.
Ο Στρατηγός από εδώ, στου οποίου το βιογραφικό...
συμπεριλαμβάνεται και η κατασκευή σηράγγων στη Γαλλική Ινδοκίνα...
...θα διευθύνει την επιχείρηση στη σήραγγά μας.
Ο Γκαρθ Πανκέικ, αν και δεν είναι ειδικός σε κάτι, είναι πολυτεχνίτης...
...και απαραίτητος για τον στόχο μας.
Θα κάνει οποιαδήποτε κατεδάφιση, απαιτεί η παράνομη επιχείρησή μας.
- Χαίρομαι που ήρθα. - Ο Γκαβέιν θα είναι "ο δικός μας".
Εξασφάλισε θέση εργασίας στο προσωπικό της "Βασίλισσας του Τζόγου".
- Γουστάρω! - Και ερχόμαστε στον "Τοίχο".
Αν τον κοιτάξετε, θα αναρωτηθείτε ποια ικανότητα θα μπορούσε να προσφέρει...
στην άνομη παρεούλα μας, κι εγώ σας απαντώ...
ότι σ’ένα τόσο ριψοκίνδυνο σχέδιο...
...είναι απαραίτητο να υπάρχει κι ένας φουσκωμένος χειρωνάκτης...
Κάποιος που θα αναλάβει την ασπίδα μας και θα λειτουργήσει ως θωρηκτό μας.
Εκ μέρους μας, τον καλωσορίζω θερμά στον Μισισιπή.
- Και γαμώ. - Πώς πάει, αράπη μου;
Ορίστε, λοιπόν, κύριοι.
Άνθρωποι με διάφορες προελεύσεις και διάφορες ικανότητες.
Άνθρωποι με δύο κοινά σημεία:
Όλοι απαντήσατε στην αγγελία που έβαλα στη Μέμφις Σίμιταρ...
...και όλοι πρόκειται να γίνετε, ως αποτέλεσμα, πάρα πολύ πλούσιοι.
Ας απολαύσουμε την περιπέτειά μας...
και ας δημιουργήσουμε όμορφη μουσική, μαζί.
Και προσοχή, αυτό το τόλμημά μας, ας μην βγει παραέξω.
Ό,τι πούμε σ’αυτό το κελάρι, ας μείνει μέσα σ’αυτό το κελάρι.
Δεν υπάρχει "Εγώ" στην ομάδα.
Δεν πειράζει. Μην σταματάτε για λογαριασμό μου.
Καθόλου, κυρία. Μα καθόλου.
Σκοπεύαμε να κάνουμε ένα διάλειμμα.
Τα "γκλισάντι" σ’αυτό το κομμάτι απαιτούν άψογη τεχνική...
...και είμαι βέβαιος, πως όλοι αποζητούσαμε λίγη ξεκούραση.
Σκέφτηκα ότι θα θέλατε να δείτε...
Τι έπαθες εσύ, χρυσό μου; Γιατί ιδρώνεις;
Εκείνο το παιδί;
Παίζει γαμηστερό τρομπόνι.
Έτσι, "Τοίχε";
Του ξεσκίζει τα ράμματα.
Ο "Τοίχος" παίζει πρώτο τρομπόνι.
Μην ντρέπεσαι.
Ο "Τοίχος" την πέφτει στο τρομπόνι, σαν να’ναι μουνάκι.
- Σκατά! - Μην βρίζεις!
Αυτό το σπίτι είναι χριστιανικό. Δεν θέλω χοροπηδάδικη γλώσσα εδώ.
- Καμιά φορά, είναι ο μόνος τρόπος. - Αν με χτυπήσεις...
Προσπαθώ να σε βοηθήσω, μικρέ! Για να γίνεις καλύτερος.
Και καλά κάνετε, κυρία μου.
Ο Γκαβέιν παρασύρεται από την αγάπη του στην αναγεννησιακή μουσική...
Τι με νοιάζει εμένα αν παρασύρεται;
Καπνίζετε εδώ μέσα;
Ασφαλώς όχι και κατανοώ την αγανάκτησή σας...
...γι’αυτό και πρόσφερα μία εξήγηση.
- Εγώ είμαι.. - Να λείπουν οι εξηγήσεις!
Δεν διαβάζεις το μυαλό μου, γαμώτη!
Εσύ μπορεί να πέρασες πανεπιστήμιο, αλλά κι εγώ πέρασα το λύκειο!
- Ναι. - Αράπη!
Φλογερός νεαρός. Όμως η νεότητα είναι φλογερή.
Ένα γεγονός στο οποίο αναφέρονται πολλάκις, οι ρομαντικοί ποιητές.
Στα νιάτα μου πήγαινα εκκλησία. Δεν ήμουνα του φλογερού εγώ.
Αυτές δεν είναι δικαιολογίες.
Εγώ ήρθα να σου δείξω το πίφερο. Το πίφερο του όθαρ. Το χάραξε ο ίδιος
Είπα πως θα σ’ενδιέφερε, εσύ που είσαι της μουσικής.
Πράγματι.
Το χάραξε ο ίδιος κι έκαψε τις τρύπες.
Οι Ισραηλίτες το έλεγαν "καλίλ".
Το γράφει και στη Βίβλο. Δεν είναι δα κάτι καινούριο.
Πράγματι.
Τον έχασα πριν είκοσι χρόνια.
Ήτανε σπουδαίος άνθρωπος.
Έπαιζε το καλίλ.
Μήπως ο Όθαρ έπιασε στο χέρι του ή μήπως έβαλε τα χείλη του σ’ένα σόφαρ;
Το τελετουργικό κέρας, που σήμαιναν οι ιερείς των Εβραίων.
Δεν ξέρω τίποτε από αυτά. Ο Όθαρ δεν φυσούσε το σόφαρ!
- Ασφαλώς όχι. - Απ’όσο ξέρω, όχι.
Το κάλιλ έφτανε και περίσσευε για τον Όθαρ μου.
Ήτανε σπουδαίος άνθρωπος.
Σπουδαίος άνθρωπος.
Να πάρει! ΈΙ, κορίτσι μου, άσε με να δω.
Ένα κωλομάγουλο μόνο. Βγάλ’τον κώλο και κούνα τον.
Επειδή είμαι ο καθαριστής, δεν είναι ανάγκη να με φτύνεις.
Είμαι γαμώ τα παιδιά, ο γαμιόλης.
Έλα δω και ρίξε μου τα ζάρια.
Ρίξε εσύ εξάρες κι εγώ θα σου βουλώσω όλες τις πόρτες.
Κύριε Γκατζ, είχε έναν κώλο που έσερνε καράβι.
Ήταν κάτι παραπάνω από κώλος. Ήταν καλλιτεχνία.
Δεν με νοιάζει πως ήταν ο κώλος της. Απολύεσαι.
Τι πράμα;
Απαγορεύεται η συναναστροφή με πελάτες.
- Μάζεψε τα πράγματά σου. - Μα...
Είπα, έξω. Απολύεσαι.
Δεν μπορείς να με απολύσεις! Θα σε μηνύσω!
Θα με μηνύσεις; Για ποιο πράγμα;
Για ηθική γαμό-βλάβη!
- Ηθική βλάβη. - Ναι, γουστάρω!
- Ηθική βλάβη. - Κατάλαβα γιατί με απολύεις, κ. Γκατζ.
Είναι πολύ απλό. Με απολύεις επειδή είμαι μαύρος.
Όλοι στο βοηθητικό προσωπικό είναι μαύροι.
Ο αντικαταστάτης σου θα’ναι μαύρος.
Ο αντικαταστάτης του θα’ναι μαύρος.
Ο γαμο δικαστής θα είναι μαύρος, καργιόλη.
Κι εσύ;
Θα την πληρώσεις άσχημα. Και ο δικός σου αντικαταστάτης θα’ναι μαύρος!
- Καριόλη! - Ευχαριστώ.
Πω-πω.
Είναι σοβαρό κώλυμα. Είμαι εκνευρισμένος. Παραπάνω από εκνευρισμένος.
Είμαι εξοργισμένος.
Είμαι εκτός εαυτού. Έχω χάσει τα λόγια μου.
- Καλά μιλάς ακόμα, όμως. - Αποφασίσατε;
Κυρία μου, πρέπει να φάμε βάφλες. Πρέπει να φάμε βάφλες αμέσως!
Πρέπει να σκεφτούμε, πρέπει να φάμε βάφλες...
...και να σκεφτούμε, αναλόγως της ικανότητάς μας.
Να ζητήσεις συγγνώμη και να του δώσεις λουλούδια.
Ή ένα καλάθι φρούτων...
...με μια κάρτα που απεικονίζει θάλασσα και να του γράψεις κάτι συναισθηματικό
Δεν ζητάω συγγνώμη. Με απέλυσε επειδή είμαι μαύρος!
Δεν μπορεί να το κάνει αυτό. Κάνε του μήνυση. Θα κερδίσεις.
- Και γαμώ. - Η σοκολάτα λιώνει την καρδιά.
Ακόμα και του χειρότερου μισάνθρωπου.
Δεν θα τον ρίξω με τα γλυκά.
Έχουμε κώλυμα και στη σήραγγα.
- Πέσαμε σ’έναν μεγάλο βράχο. - Βράχο!
- Πολύ κακό. Πολύ κακό. - Πω-πω.
Τελικώς, φαίνεται ότι ο ποιητής είχε δίκιο.
Τα προβλήματα δεν έρχονται ποτέ μόνα.
Μπορούμε να περάσουμε τον βράχο. Είναι εύκολο. Θα τον ανατινάξω.
Έχω άδεια πυροτεχνουργού.
Θα τρυπήσουμε τον βράχο και θα χώσουμε λίγο πλαστικό.
Τα πυριγενή πετρώματα είναι εύκολα.
Γεια σου, Γκαρθ.
- Να παραγγείλω καλώδιο; - Ναι, "Βουνίσια Κοπελιά".
Αυτό συζητάμε. Και λίγο πλαστικό.
- Τι τρέχει; - Από δω η "Βουνίσια Κοπελιά".
Είναι το δεξί μου χέρι. Με βοηθάει στις ανατινάξεις.
Δηλαδή, με βοηθάει σε όλα.
Έφερες την γαμιόλα σου στο Γουάφλ Χατ;
Ομολογώ ότι και εγώ βρίσκομαι σε σύγχυση.
Ξέρεις ότι όσον αφορά στην επιχείρησή μας...
...δεν έπρεπε να ξεφύγει κουβέντα.
Και βέβαια, όμως αυτή είναι η "Βουνίσια Κοπελιά".
Δεν κρατάω μυστικά από τη "Βουνίσια Κοπελιά".
Δεν διατηρείς έτσι, μια ερωτική, τρυφερή σχέση.
Έφερες την γαμιόλα σου στο Γουάφλ Χατ!
Αυτός ο τύπος έφερε την γαμιόλα του, στο Γουάφλ Χατ!
Μην αναφέρεσαι έτσι στη "Βουνίσια Κοπελιά".
Είναι το έτερον μου ήμισυ.
Όλοι μου φέρονται λες κι είμαι μαλάκας που έχασα τη δουλειά...
κι αυτός ο μαλάκας έφερε την γαμιόλα του...
...στο γαμο Γουάφλ Χατ!
- Σκάσε, αλήτη! - Βγάλε τον σκασμό, καριόλη!
Κάνε πίσω, γαμώτη μου!
- Κύριοι, σας παρακαλώ. - Τι;
Αυτή η συμπεριφορά δεν σας προσδίδει κύρος, στα μάτια των συναδέλφων σας...
...ούτε των άλλων θαμώνων αυτού του Γουάφλ Χατ.
Αλήτη.
Έπεσε σιρόπι βατόμουρου, πάνω στο σαφάρι τζάκετ μου!
Κύριοι, προτείνω να θεωρήσουμε το θέμα αυτής της κυρίας...
Της "Βουνίσιας Κοπελιάς".
Λυπούμαι πολύ. Προτείνω να θεωρήσουμε αυτό το θέμα λήξαν.
Θα την εμπιστευτούμε, εφόσον δεν έχουμε άλλη επιλογή...
...και λόγω του ότι θα μοιραστεί το μερίδιο του κ. Πανκέικ.
Δεν έχω καμιά αντίρρηση.
- Και βέβαια δεν έχεις. - Άντε γαμήσου, αλήτη.
- Εσύ γαμήσου και η χαζογκόμενα. - Το γεγονός της υπερπήδησης...
- του πυριγενούς μας κωλύματος... - Προπονητή.
- Προπονητή, εγώ... - ...κλείνει επίσης.
Μένει μόνο το πρόβλημα της επανάκτησης της εργασίας τού Γκαβέιν.
- Προπονητή... - Ναι, "Τοίχε";
Δεν μπορούμε να λαδώσουμε τον τύπο;
Είστε βιβλιοφάγος, έτσι δεν είναι, κ. Ντορ;
Ναι. Ναι, το ομολογώ.
Αισθάνομαι περισσότερη άνεση όταν χάνομαι στους αρχαίους τόμους...
...απ’όσο όταν κυκλοφορώ στην τρέλα του σύγχρονου κόσμου.
Κατά έναν παράδοξο τρόπο, η λογοτεχνία των αποκαλούμενων...
..."νεκρών γλωσσών", είναι πιο σύγχρονη και από τις εφημερίδες.
Μέσα σ’αυτά τα βιβλία, μέσα σ’αυτούς τους τόμους...
υπάρχει συσσωρευμένη η Σοφία της ανθρωπότητας...
...η οποία με ανακουφίζει όταν η ημέρα είναι δύσκολη και η νύχτα μοναχική.
Η σοφία της ανθρωπότητας, ε;
Και η Σοφία του Κυρίου τι γίνεται;
Ναι, ναι. Το Καλό Βιβλίο. Βρήκα μεγάλη ανταμοιβή στις σελίδες του.
Όμως, κατ’εμένα, υπάρχουν και άλλα καλά βιβλία.
Παχιοί τόμοι φορτωμένοι με τη διορατικότητα της πορείας της ανθρωπότητας.
Άλλωστε, όπως είναι φυσικό, λατρεύω τα έργα του κ. Έντγκαρ Άλαν Πόε.
Αυτόν τον ξέρω ποιος είναι. Με ανατριχιάζει!
Όχι, κυρία μου, όχι.
Δεν ήταν αυτού του κόσμου, πράγματι.
Ζούσε σ’έναν ονειρικό κόσμο. Σ’ένα αρχαίο όνειρο.
"Έλεν..."
"θωρώ την ομορφιά σου..."
"...ωσάν του πάλαι ποτέ της Νίκαιας την ακτή".
"Εκείνη τη θάλασσα με το άρωμα το απαλό".
"Αποκαμωμένος ταξιδευτής, κουρασμένοι οφθαλμοί..."
"...ως του νόστου την ημέρα, στη δική σου τη μορφή".
Ποια ήταν η Έλεν;
- Καμιά πόρνη της Βαβυλώνας; - Κανείς δεν ξέρει ποια ήταν.
Όμως τη φαντάζομαι ως πολύ, πολύ...
υπερβολικώς...
...χλωμή.
Κυρία Μάνσον, προσπαθούσα να βρω...
έναν τρόπο για να σας εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου...
...που δεχτήκατε αυτόν τον κουρασμένο, αποκαμωμένο ταξιδευτή.
Είναι ένα μικρό δώρο. Δεν είναι κάτι σπουδαίο.
Κύριε Ντορ! Είστε ένας ευγενικός άνθρωπος!
Κυρία μου, κοκκινίζω. Όχι.
Άκουσα ότι δίδεται ένα κονσέρτο γκόσπελ με τίτλο "Τα Σύννεφα Της Χαράς".
Σκέφτηκα να πάτε με μια φίλη σας.
- Έχω μια φίλη χήρα. - Το κονσέρτο δίδεται στη Μέμφιδα.
Σας έκλεισα ένα αγοραίο αυτοκίνητο να σας μεταφέρει.
- Γεια σου, σερίφη Γουάινερ! Τι κάνεις; - Καλησπέρα, κα Μάνσον.
Πέρασα για να σας ενημερώνω ότι μίλησα στον Γουίμακ...
...και σύμφωνα με την επιθυμία σας, θα χαμηλώνει τη μουσική.
Καλό σας βράδυ.
Θέλω να σου γνωρίσω κάποιον.
Κυρία μου, ο χρόνος με πιέζει.
Μήπως και κυνηγάς καμιά συμμορία;
Έλα να τον χαιρετίσεις.
Εδώ μέσα καθόμασταν και πίναμε τσαγάκι.
Μάζεψε το φλιτζάνι του. Είναι αληθινός τζέντλεμαν.
- Κάποιος ήταν εκεί μέσα; - Ναι, μ’εμένα και τον Όθαρ.
Θα τον δω μια άλλη φορά.
Ανέβα στο δωμάτιό του.
Η γυναίκα μου έχει σερβίρει το φαγητό. Πρέπει να φύγω.
- Για δες! Είναι πολύ νοικοκύρης! - Μάλιστα, πολύ νοικοκύρης.
Θα κατέβηκε στο κελάρι να παίξει με τους φίλους του.
Κυρία μου, πρέπει να φύγω.
- Μα τι...; - Κυρία, πρέπει οπωσδήποτε να φύγω.
Κυρία Μάνσον, μη... Δεν είναι ανάγκη να...
Κύριε καθηγητή!
Τι στο καλό σ’έπιασε και πίνεις το τσάι σου εκεί κάτω;
Έλα, Χριστέ μου...
- Κυρία Μάνσον... - Κύριε ελέησον!
- Καλέ, βγες κάτω απ’το κρεβάτι! - Ο τηλεειδοποιητής μου χτυπάει.
Πρέπει να φύγω. Θα γνωρίσω αργότερα τον φίλο σας.
- Αυτό ήταν πολύ... αναζωογονητικό. - Καλησπέρα σας.
Στους ακαδημαϊκούς αρέσει να στριμωχνόμαστε σε περιορισμένους χώρους.
Στο Γιέϊλ οι φοιτητές μαθαίνουν πόσους μπορούν να εγκλείσουν...
σε τηλεφωνικό θάλαμο και στο Χάρβαρντ, σε ντουλάπα.
Ελπίζω να μην έχυσα το τσάι μου.
Τι διάολο είν’αυτό;
ΚΥΡΙΟΣ ΓΚΑΤΖ
Θέλω με τον τρόπο μου να σας πω...
Γαμώτο μου, κ. Γκατζ. Ακούστε...
Δεν ξέρω τι σημαίνει να είμαι εσείς και να’μαι κρυόκωλος...
αλλά ούτε εσείς ξέρετε τι σημαίνει, να είστε εγώ.
Κύριε Γκατζ, υπάρχει το βοηθητικό προσωπικό...
αλλά υπάρχει και ο άνθρωπος στο βοηθητικό προσωπικό.
Αυτός ο μαλάκας είναι το πρόβλημα.
Αυτός έχει ανάγκες και οι ανάγκες του έχουν σχέση...
με γυναίκες που έχουν κωλάρες.
Το θέμα είναι πως καταλαβαίνω ότι είμαι "κωλο-κυνηγός".
Αν βλέπατε τον κώλο που είχε... Καταλαβαίνετε...
Άνθρωποι είμαστε.
Μ’αυτή τη συγγνώμη, κερδίζεις μια δοκιμαστική βδομάδα.
Ευχαριστώ, κ. Γκατζ!
Μακριά απ’τους πελάτες, Μακσάμ.
Το τρυπάνι έχει αρχίσει να καίει πολύ.
Γκαβέιν, μπορείς να γεμίσεις ένα ψεκαστήρι και να το ψεκάζεις όσο θα τρυπάω;
Γαμήσου! Δεν είμαι ο δούλος σου. Εγώ είμαι ο άνθρωπος σας.
Πόσο καιρό θα έχεις στον κώλο το μαμούνι;
- Θα φέρω το ψεκαστήρι. - Όχι, όχι.
Πρέπει να εξηγηθούμε με τον κύριο.
Θα σου πω κάτι, Μακσάμ.
Θα σου πω πώς ήρθα στον Μισισιπή.
Δεν γεννήθηκα εδώ. Είμαι απ’το Σκράντον της Πενσυλβανίας.
Τι σκατά;
Σκράντον, Πενσυλβανία. Ήρθα εδώ το 1964 με υπεραστικό λεωφορείο.
Με τους "Μαχητές της Ελευθερίας".
Ξέρεις ποιοι ήταν οι "Μαχητές της Ελευθερίας";
Όχι, και δεν δίνω δεκάρα.
Άμα φύγουν, να μου το πεις.
Οι "Μαχητές της Ελευθερίας" ήταν...
κάποιοι φιλελεύθεροι απ’τον Βορρά...
που συνεργάζονταν, όπως κάνουμε εμείς...
και ήταν πολίτες υπεύθυνοι...
...που κατέβηκαν ως εδώ, για ν’αποκτήσουν δικαιώματα οι μαύροι.
Για να μπορούν να ψηφίζουν άνθρωποι σαν εσένα.
- Ξέρεις κάτι; - Τι, "αδερφέ";
- Δεν ψηφίζω, γι’αυτό άντε γαμήσου. - Κωλο-αχάριστε.
- Και το λεωφορείο που σ’έφερε! - Πάμε έξω!
Γαμήσου έξω!
Ήρθε η φίλη μου, η κα Φάντες, γι’αυτό πάω έξω.
Είπα να σας φέρω μερικά μπισκότα κανέλας.
Μα τι θαυμάσια ιδέα.
Ακούγεστε πολύ ωραία!
Μπορείτε να έρθετε στην εκκλησία.
- Να μας δώσετε ένα ρεσιτάλ. - Καλοσύνη σας!
Η μουσική μας, όμως, είναι... Πώς να σας το θέσω...
Κάπως ρωμαιοκαθολική.
Πολλά από τα κομμάτια μας, παραγγέλθηκαν από τον Πάπα.
Μάλιστα, εντάξει.
Εμείς δεν κάνουμε μεγάλο σαματά για τις αιρέσεις.
Όλοι έρχονται στην εκκλησία μας. Καλέσαμε κι έναν Μεθοδιστή.
Και κάποτε, στη δεκαετία του ’60, καλέσαμε κι έναν Εβραίο!
- Είχε μια κιθάρα. - Ένας Εβραίος με κιθάρα.
Με συγχωρείτε μια στιγμή. Θα σας συνοδεύσω έξω.
Κύριοι, αν μπορέσετε να εργαστείτε με αρμονία κατά την απουσία μου...
...θα βρούμε μια εκρηκτική λύση για εκείνο το πυριγενές κομμάτι.
Κύριε καθηγητή! Από δω η κα Φάντες.
Χάρηκα, κα Φάντες.
Ρόζαλι, από δω ο καθηγητής Γκ. Χ., του ντοκτοράτου.
Αυτές είναι πάρα πολλές περγαμηνές.
Όχι.
Βεβαίως, κατά τη νεότητά μου με φώναζαν απλώς Γκολθγουέιτ.
Ας μιλήσουμε για ασφάλεια.
Ακούστε. Στρατηγέ, δώσ’μου το καλώδιο.
Πριν πυροδοτήσουμε, ας ξαναπούμε τη διαδικασία.
Έχω ωτασπίδες για όποιον θέλει. Χώστε τες στα αφτιά σας.
Λοιπόν... Όχι ακόμα, "Τοίχε".
Και τώρα το καλώδιο.
Ζελατινοδυναμίτιδα. C-4.
Όταν έρθει η στιγμή, θα γεμίσουμε την τρύπα με C-4...
και θα βάλουμε δύο καλώδια, το Α και το Β.
Θυμάμαι ότι ο πατέρας μου έλεγε...
κι είναι μια απ’τις λίγες μνήμες...
...από μια επίσκεψή του στο σπίτι.
Μου είπε: "Γκολθγουέιτ, δεν είσαι σχηματισμένος σαν τα άλλα αγόρια".
Ήταν άνθρωπος της γνώσης;
Την ίδια διαδικασία θα χρησιμοποιήσουμε όταν γκρεμίσουμε το τούνελ...
αφού μπούμε στο καζίνο και επιστρέψουμε.
Ήταν αυτοδίδακτος. Δεν είχε κάποια σταδιοδρομία.
Όμως η κυβέρνηση αναγνώρισε το εύρος της πολυμάθειάς του...
και τον διόρισε βιβλιοθηκάριο στη νευρολογική κλινική του Μερίντιαν...
όπου ήταν ένας διακεκριμένος τρόφιμος.
Αν συνδυαστούν αυτά τα υλικά, μόνο επαγγελματίες τα χειρίζονται.
Δηλαδή, εγώ ή ο Στρατηγός.
Χωριστά είναι αβλαβή. Ανενεργά.
Μπορείτε να του βάλετε φωτιά, να το χτυπήσετε με...
Για όνομα του Θεού, τι ήταν αυτό;
Είμαι βέβαιος ότι δεν υπάρχει λόγος να θορυβείστε.
Εγώ δεν νομίζω ότι άκουσα τίποτε απολύτως.
Δεν άκουσες τίποτα;
Δηλαδή, κάτι.
Τίποτε που πρέπει να μας ταράξει, ήταν η ουσία των λεγόμενών μου...
...αλλά τώρα δεν θα ήθελα να χάσετε το ρεσιτάλ σας. Πηγαίνετε!
Θα καλέσω την εταιρεία υγραερίου ή την εταιρεία υδροδότησης.
Όποια εταιρεία κοινής ωφέλειας ευθύνεται για το ατυχές γεγονός.
Θα φροντίσω το θέμα, όπως θα έκανε κάθε μορφωμένος κλασικιστής.
Αίμα. Αίμα, καθηγητή! Αίμα!
Δεν υπάρχει λόγος φασαρίας.
Κατέβα κάτω και βρες εκείνη τη μαλακία, βρε μαλάκα!
- Είμαι καλά. - Καλά;
Ανατίναξες το δάχτυλό σου!
Το κωλοδάχτυλο είναι εκεί κάτω και σπαρταράει!
Πήγαινε να το βρεις!
Να ξέρεις, κουλοδάχτυλε, εγώ δεν το μαζεύω!
Ήταν πρόωρη εκπυρσοκρότηση.
Το ξαναράβουν όπως αυτού που η γυναίκα του...
τού έκοψε τον πούτσο.
Φώναξε την Οδική Βοήθεια, μετέφεραν τον πούτσο και τον έραψαν πάνω!
Είδα τον καριόλη σε μια τσόντα! Του σηκωνόταν ακόμα!
Έμοιαζε σαν μασημένο λουκάνικο, αλλά δούλευε το γαμημένο!
Γάμησε την γκόμενα απ’όλες τις τρύπες, με τον στραβό του πούτσο!
Το μαλακισμένο κινείται αργά τώρα!
Δεν το πιάνω. Γάμα το! Πιάσ’το μόνος σου.
Χρησιμοποιούν το σπίτι, για να εξασκούνται στη μουσική... ροκοκό.
Προτείνω να πάμε στο νοσοκομείο τον τραυματισμένο μας σύντροφο.
Ο Στρατηγός θ’ακολουθήσει, μόλις ανασύρει το αποκομμένο δάκτυλο.
Είμαι μια χαρά. Δεν καταλαβαίνω γιατί κάνετε τόση φασαρία.
- Καλά νέα! Καλά νέα! - Ο Πικλς! Πιάσ’τον!
Το σπίτι είναι σε άριστη κατάσταση...
...αν και ο κ. Πανκέικ χρειάζεται φροντίδα.
Κατά την ταραχή μάγκωσε το δάχτυλο σε μια βαλβίδα του τρομπονιού.
Άφησες τον γάτο να βγει έξω!
Αυτή τη στιγμή, ο Στρατηγός προσπαθεί να κατεβάσει...
...τον άτακτο Πικλς. Πηγαίνετε τώρα.
Πηγαίνετε να απολαύσετε το κονέρτο. Εις το επανιδείν, κυρίες μου.
Παρ’όλο το κώλυμά μας, θα εισχωρήσουμε στο χρηματοκιβώτιο...
εδώ, αυτό το απόγευμα και θα σπάσουμε τον βράχο...
όσο η χορωδία της κας Μάνσον θα κάνει πρόβα.
Ας πούμε το σχέδιο του παιχνιδιού για το υπόλοιπο της σήραγγας.
Τώρα πια είναι παιχνιδάκι. Το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο.
Μόνο μερικά πόδια μας χωρίζουν από το χρηματοκιβώτιο.
Φτυαρίζουμε ώσπου να φτάσουμε στο χρηματοκιβώτιο και μετά τρυπάμε.
Θα μπορείς να χειριστείς το τρυπάνι με το ακρωτηριασμένο μέλος σου;
Έτσι νομίζω. Μόνο ένα δάχτυλο λείπει.
Δεν μου επιτρέπει, βέβαια, να κάνω λεπτοδουλειά. Το πήρα απόφαση.
Ίσως... μια υπόθεση κάνω...
ίσως, αφού όπως λες κι εσύ... θα υπάρξουν προβλήματα...
ίσως... το ανέφερα στη "Βουνίσια Κοπελιά" και συμφωνεί...
οπότε η γνώμη αυτή, δεν είναι μόνο ενός ανθρώπου...
...ίσως πρέπει να πάρω, μια παραπάνω αποζημίωση για το ατύχημα.
Ένα μεγαλύτερο μερτικό.
Αν ήμουν σ’άλλη δουλειά, θα έπαιρνα αποζημίωση για εργατικό ατύχημα!
Ίσως σας έκανα και μήνυση.
Θα κάνεις μήνυση στον εαυτό σου που ανατίναξες το δάχτυλό σου;
- Ανόητο συμπέρασμα. - Σκέψου, Γκαρθ.
Δεν είναι απλώς, όπως λες... μια "άλλη δουλειά".
Αν όμως...
Αυτή είναι παράνομη επιχείρηση και επικίνδυνη, όσο καμία τίμια εργασία.
Οι κανονισμοί περί ασφαλείας, δεν ισχύουν στις αντικοινωνικές δραστηριότητες.
- Ναι, αλλά έχασε το δάχτυλό του. - Χεστήκαμε!
Ας κόψει τον πούτσο του, για εμάς δεν τρέχει τίποτα!
Δεν πληρώνουμε τον κόπανο για να κόβεται κομμάτια!
Ξύπνα, γαμώτη!
Άκου, δεν υπάρχει λόγος...
Όχι παραπάνω μερτικό!
Η πλειοψηφία μίλησε.
Μια σφυγμομέτρηση έκανα. Το χέρι δεν πάει άσχημα. Το νιώθω ακόμα.
Εσύ νιώθεις και πως έχεις πουλί.
- Γαμήσου. - Εσύ γαμήσου!
Τώρα που τακτοποιήθηκε το ζήτημα...
...ας συγχρονίσουμε τα ρολόγια μας, πριν πάει στη δουλειά ο Γκαβέιν.
Σε είκοσι δεύτερα, θα είναι ακριβώς 12:16.
- Δεκαπέντε... - Θα είναι 12:15;
Όχι, σε δεκαπέντε δεύτερα. Τώρα έντεκα δεύτερα. Θα είναι 12:16.
- Οκτώ, επτά... - Καθηγητή...
- Έξι... - Καθηγητή...
Πέντε... Ναι, "Τοίχε"!
Δεν έχω ρολόι.
Φοβερό είναι!
- Σ.Ε.Ε. - Τι σε;
"Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου"! Υπάρχει τουαλέτα;
Δεν μπορείς να πας στην τουαλέτα τώρα!
Και σε γυναικεία. Γρήγορα.
- Έπρεπε να χέσεις σπίτι. - Γρήγορα.
Κι αν σε βρει ο Έλρον στη χέστρα;
Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Είναι ιατρικό πρόβλημα. Γρήγορα!
Είσαι ένα αηδιαστικό άτομο.
Έλα! Ακολούθα με.
Νιώθω δεκαπέντε κιλά ελαφρύτερος.
- Τελείωνε, βρομόκωλε. - Σ’ευχαριστώ που δείχνεις κατανόηση.
Δεν το κάνουν πολλοί, γι’αυτό η πρόκληση είναι να ενημερώνουμε το κοινό.
Προσβάλλει πάνω από δυο εκατομμύρια άτομα και οι πιο πολλοί δεν το ξέρουν.
Χτυπάει χωρίς να κάνει διάκριση σε ηλικία, γένος ή φυλή.
Δεν θέλω ν’ακούω γι’αυτή τη μαλακία.
Αυτή ακριβώς την αντιμετώπιση πολεμάμε.
Έτσι γνωριστήκαμε με τη "Βουνίσια Κοπελιά".
Σ’ένα Σαββατοκύριακο Σ.Ε.Ε., πάνω στο Κατ Σκιλς.
Ο τουρισμός έχει μειωθεί με την παρακμή των νάιτ κλαμπ...
...και γι’αυτό κάνουν διάφορες εκδηλώσεις για προμόσιον και τέτοια.
Εκείνο το Σαββατοκύριακο ήταν για να γνωριστούν οι ελεύθεροι Σ.Ε.Ε...
Μην μου πεις καμιά ιστορία.
- Κάποιες είναι συγκινητικές. - Ούτε μια γαμημένη ιστορία!
- Δεν επέλεξα να έχω Σ.Ε.Ε. - Βγάλ’τον σκασμό!
Δεν υπάρχει θεραπεία. Μόνο έλεγχος. Είναι ανίατη πάθηση.
Και η μαλακία είναι ανίατη πάθηση.
Πέτα τα εργαλεία.
Δεν παραπονιέμαι. Γνώρισα τη "Βουνίσια Κοπελιά".
Μπες στη γαμημένη την τρύπα!
Εξαίσια. Από εδώ, κύριοι!
Θαυμάσια! Άψογη δουλειά. Παίρνετε άριστα.
Δεν σταματάει το χέσιμο. Δεν σταματάει να μιλάει για χέσιμο.
Στους λίγους εμάς, που μοιραστήκαμε ο ένας του άλλου τις σκοτούρες και χαρές...
και που τώρα θα δρέψουμε τους καρπούς των προσπαθειών...
...που κατέβαλε ο καθένας, αναλόγως των ικανοτήτων του.
Είχαμε τις μικρές διαφορές μας, όμως θέλω να πιστεύω...
...ότι μας έκαναν να εκτιμήσουμε περισσότερο, ο ένας τον άλλο.
Καθένας έμαθε να εκτιμά τις ικανότητες του άλλου, αλλά και τις αδυναμίες του.
Ας αναπολήσουμε αυτή μας την παρανομία, κάποια μακρινή ημέρα...
καθώς θα χορεύουμε τα εγγόνια μας στα γόνατά μας...
κι ίσως τότε, να κυλήσει ένα δάκρυ...
και να πούμε όλοι, "Με ευφυΐα και με καρδία..."
"και με θάρρος περισσό, επιτύχαμε κάτι εκείνη την ημέρα..."
"...ένα κατόρθωμα τόλμης, μια αποστολή όχι ταπεινή".
"Εμείς, η κεφάτη συντροφιά, ελεύθεροι απ’τα δεσμά της κοινωνίας..."
"...και τις προκαταλήψεις της μεγάλης μάζας".
"Σ’εμάς, τους κεφάτους λιγοστούς".
- Κύριοι, σ’εμάς! - Σ’εμάς!
Ο πυροκροτητής δεν λειτούργησε.
Ορίστε;
Ο πυροκροτητής για να πέσει το τούνελ. Τον ρύθμισα στα οκτώ λεπτά.
Μα τόσος χρόνος... και παραπάνω, έχει οπωσδήποτε περάσει.
Δεν χρειάζεται να σας υπενθυμίσω ότι είναι απαραίτητο να φανεί...
...ότι τα χρήματα εξαφανίστηκαν, σαν να τα πήραν τα φαντάσματα.
Το αίνιγμα του αδιάρρηκτου και όμως άδειου χρηματοκιβωτίου.
Ο άλυτος γρίφος του σφραγισμένου και όμως παραβιασμένου άδυτου...
θα μας ικανοποιήσει, όχι μόνον από πνευματική άποψη...
...αλλά και από υλική.
Αν ποτέ ανακαλύψουν ότι η σήραγγα οδηγεί σε αυτό το σπίτι...
η ιδιοκτήτρια γνωρίζει τα ονόματα όλων μας.
Έκλασες;
Απολύτως εντάξει! Κανένα πρόβλημα!
Δεν έμεινε τρύπα.
Καθηγητή!
Με εκπλήσσεις!
Λάθος, κυρία, εμείς εκπλησσόμαστε. Εσείς μείνατε άναυδη.
Αν και ο όρος που χρησιμοποιήσατε, τείνει να γίνει αποδεκτός σε καθημερινή βάση.
Επιστρέψατε νωρίς από τον εκκλησιασμό σας.
Έπρεπε να φτιάξω το τσάι.
Θέλω να σου μιλήσω, Καθηγητή, γι’αυτό μην φύγεις!
Κι εσύ! Σου είπα ότι δεν θέλω να καπνίζετε μέσα στο σπίτι!
Περάστε.
Τι κάνεις;
Οι κυρίες για το τέιον.
Δεν ξέρω τι σκαρώνετε σεις...
αλλά εγώ τη μυρίζομαι την κομπίνα και θέλω μιαν εξήγηση, αλλά πρώτα...
...θέλω να έρθετε πάνω, μαζί με τα όργανά σας.
Είπα στις κυρίες για τη μουσική σας και θέλουν να σας ακούσουν.
- Καθηγητή... - Ναι, "Τοίχε".
Δεν ξέρω να παίζω στ’αλήθεια τρομπόνι.
Κυρία μου ή μάλλον... κυρίες μου...
μας συγχωρείτε διότι μας λείπει ένας μουσικός και δεν θα παίξουμε...
διότι λείπει ένα μέλος μας.
Ο Γκαβέιν είναι ακόμη στη δουλειά...
και δεν μπορούμε να παίξουμε μ’ένα όργανο λιγότερο...
όπως ένα άλογο δεν μπορεί τρέξει, αν του λείπει ένα πόδι.
Ίσως μπορώ να σας προσφέρω...
ως ταπεινό υποκατάστατο, μία σύντομη ποιητική απαγγελία.
Αν και δεν υποκρίνομαι ότι έχω μεγάλες ρητορικές ικανότητες...
με χαρά μου θα παρουσιάσω, με την άδειά σας ασφαλώς...
έναν στίχο από τον ανήσυχο νου, του κ. Έντγκαρ Άλαν Πόε.
"Κυρίες, θωρώ την ομορφιά σας..."
"...ωσάν του πάλαι ποτέ της Νίκαιας την ακτή".
"Τη θάλασσα με το άρωμα το απαλό".
"Κουρασμένος ταξιδευτής, κουρασμένοι οφθαλμοί..."
"...ως του νόστου την ημέρα, στη δική σας τη μορφή".
"Σε θάλασσες απελπισίας θα πάψω να ταξιδεύω".
"Υάκινθοι η κόμη σας, κλασική η όψη σας..."
"...με τον αέρα των Ναιάδωνν στην πατρίδα επιστρέφω".
"Στη δόξα που υπήρξε η Ελλάδα, στο μεγαλείο που υπήρξε η Ρώμη".
Αλληλούια.
Αμήν.
Αντίο σας, κυρίες μου. Ήταν ευχαρίστησή μου.
- Να το ξανακάνουμε. - Ναι, πρέπει.
Μεγάλη μου ευχαρίστηση. Να προσέχετε.
- Και τώρα θέλω να μάθω τι τρέχει. - Ασφαλώς.
Η δίψα για γνώση, είναι κάτι πολύ αξιέπαινο πράγμα.
Αν και πιστεύω πως όταν ακούσατε την εξήγηση, θα ξεκαρδιστείτε...
θα χτυπάτε το γόνατό σας από το γέλιο και ίσως σκουπίσετε ένα δάκρυ...
που θα τρέξει από ανακούφιση...
Ο "Τοίχος" από εδώ είναι ενθουσιώδης συλλέκτης ινδιάνικων βελών...
και επειδή βρήκε ένα πεταμένο στο κελάρι σας...
μιας πολύ σπάνιας φυλής, των Νάτσεζ...
Τι;
...στρατολόγησε το "ανσάμπλ" να ερευνήσουμε το υπέδαφος...
...και κατά την έρευνα, χτυπήσαμε φλέβα φυσικού αερίου.
Οσμίστηκα μια διαπεραστική μυρωδιά κλούβιων αβγών.
Εκείνη ακριβώς την άκαιρη στιγμή...
ο Στρατηγός παρέβηκε τον κύριο κανόνα του σπιτιού...
- Άναψε ένα τσιγάρο. - Συγγνώμη.
Κι όλα αυτά τα λεφτά;
Τα λεφτά. Τα λεφτά είναι του κ. Πανκέικ.
- Μάλιστα. - Ενεχυρίασε την οικία του.
Έλαβε δάνειο για μία εγχείρηση, ώστε...
να διορθώσει τα μάτια της "Βουνίσιας Κοπελιάς" που νυμφεύθηκε με πολιτικό γάμο...
...και πάσχει από αστιγματισμό, στραβισμό και γενική πήξη της υαλώδους γέλης.
Ο κ. Πανκέικ είναι διακαής εχθρός των κρατικών τραπεζών...
και είναι από τους εκκεντρικούς που συσσωρεύουν τις οικονομίες τους...
και όσον αφορά στον κ. Πανκέικ, κουβαλά μαζί του μια σακούλα σκουπιδιών.
- Το ενισχυμένο μοντέλο. - Ποτέ δεν εμπιστεύομαι τις τράπεζες.
Κάτι μου βρωμάει εδώ.
- Θα πάρω τον Σερίφη. - Κυρία μου!
Κυρία μου, όχι.
Σας ικετεύω... Ναι.
Ναι! Ναι! Είναι ένα ψέμα! Μια φανταστική ιστορία!
Μας πιάσατε στα πράσα, όμως σας παρακαλώ...
επιτρέψτε μου να σας πω την αλήθεια. Ιδιαιτέρως.
Κυρία μου...
Κυρία μου, δεν είμαστε μουσικοί των τελών της Αναγέννησης.
Ούτε των αρχών, ούτε της μέσης περιόδου.
Στην πραγματικότητα είμαστε...
...κακοποιοί.
Απελπισμένοι άνθρωποι, κα Μάνσον.
Ανοίξαμε σήραγγα ως τα γραφεία του πλωτού χαρτοπαικτείου "Βασίλισσα του Τζόγου".
- Αφαιρέσαμε τον θησαυρό της. - Θεέ και κύριε!
Είναι αλήθεια.
Η "Βασίλισσα του Τζόγου" είναι άντρο ανομίας...
μια πόρνη που δελεάζει τον κόσμο στην αμαρτία και την απληστία...
...με την υπόσχεση των εύκολων κερδών.
Τα κέρδη της είναι παράνομα.
Όμως, δεν προβάλω δικαιολογίες, εκτός από μία.
Εμείς υποσχεθήκαμε το μισό μας μερίδιο από τα κλοπιμαία σε κάποιο ίδρυμα.
Σε αποζημίωση για τη χρήση της κατοικίας σας...
σχεδιάσαμε να δωρίσουμε ολόκληρο μερίδιο στο Πανεπιστήμιο Μπομπ Τζόουνς...
χωρίς να σας επιβαρύνουμε με την ενοχή, πληροφορώντας σας.
Τώρα, όμως, μου εκμαιεύσατε την πληροφορία.
Ορίστε ολόκληρη η ιστορία. Άνοιξα τα χαρτιά μου, κα Μάνσον.
Η "τρομερή" αλήθεια.
- Κλεμμένα λεφτά! - Δείξτε μου, όμως, το θύμα, κα Μάνσον.
Σας προκαλώ.
Το καζίνο, αυτά τα ρυπαρά Γόμορρα, δεν θα υποστούν κάποια βλάβη...
Έχουν μια ασφαλιστική εταιρεία...
έναν οικονομικό γίγαντα, που θα συμπληρώσει τα κλεμμένα χρήματα.
Αυτός είναι ο προορισμός της!
Αυτή η ασφαλιστική, έχει δεκάδες χιλιάδες από ασφαλισμένους.
Κάναμε τους υπολογισμούς μας...
και κατά τον τελευταίο μας υπολογισμό...
κάθε ένας από τους ασφαλισμένους θα προσφέρει μια δεκάρα...
ένα και μοναδικό σεντ, γι’αυτή την αποζημίωση.
- Ένα σεντ; - Ένα σεντ. Σκεφτείτε το, κα Μάνσον.
Ένα σεντ από αυτούς τους χιλιάδες χιλιάδων ασφαλισμένους, ώστε...
...το πανεπιστήμιο Μπομπ Τζόουνς, να συνεχίσει την αποστολή του.
Ασφαλώς αν οι αυτοί οι ασφαλισμένοι γνώριζαν...
την ύπαρξη αυτού του ιδρύματος, ο καθένας από αυτούς...
...θα πρόσφερε ένα μεγαλύτερο ποσό για την προαγωγή των στόχων του.
Μάλλον είναι αλήθεια.
Δυστυχώς, το στίγμα του εγκλήματος πέφτει πάνω στην ψυχή μου...
όμως, το κέρδος θα επιδοθεί σε οποιοδήποτε άξιο σκοπό...
αρκεί, βεβαίως, το μυστικό να μείνει μεταξύ μας.
Μα...
Δεν βλέπω πού είναι το κακό.
Ένα σεντ;
- Λυπάμαι. - Ορίστε;
Λυπάμαι, αλλά αυτό είναι λάθος. Μην με βάζεις σε πειρασμό.
- Πρέπει να... - Καθαρά και ξάστερα, είναι λάθος.
- Είναι κλεψιά! - Όχι, κυρία.
- Ξέρω ότι είχες καλές προθέσεις. - Όχι, δεν είχα.
Δεν θα καλέσω την αστυνομία, αν γυρίσεις τα λεφτά και έρθεις εκκλησία.
Για να λατρέψουμε το θείο;
Πήρα την απόφασή μου.
Λέγε όσες μπαρούφες θέλεις. Διάλεξε, την εκκλησία ή τη φυλακή.
Σκέψου το. Πάω να ταΐσω τον γάτο μου.
- Γαμώτη μου! - Ναι.
Δυστυχώς, η κα Μάνσον περιέπλεξε την κατάσταση.
Ξέρω πώς να την ξεμπλέξω.
Θα ρίξω μια σφαίρα στο κεφάλι της γριάς κι όλα θα είναι απλά.
Δεν είναι και τόσο εύκολο. Για πολλούς λόγους.
Πρακτικούς. Ήσυχη γειτονιά, ήσυχη πόλη.
Λόγοι κοινωνικής αποστροφής... μια άκακη γυναίκα...
...μια πράξη που θα εκτελεστεί εν ψυχρώ.
Όχι, Γκαβέιν. Μακάρι να ήταν απλό.
Γαμώτο! Θα γυρίσουμε τα λεφτά και θα πάμε στην εκκλησία;
Ριγώ. Φρικιάζω.
Εσείς, κύριε, είστε Βουδιστής.
Δεν υπάρχει μία "μέση οδός";
Να επιπλεύσεις σαν φύλλο στο ποτάμι της ζωής...
...και να σκοτώσεις τη γριά.
Ναι. Ναι, υποθέτω ότι έχετε δίκιο.
Είναι η αγριότητα της πράξης, που προκαλεί αποστροφή.
Η πίεση της σκανδάλης, το κάρφωμα του μαχαιριού.
Όμως, ας σκεφτούμε λίγο.
Τι άλλα εργαλεία έχουμε πρόχειρα;
Έχουμε το κελάρι.
Έχουμε την κοιλότητα.
Έχουμε ξυλεία και έχουμε ένα μυστρί.
Ίσως θα μπορούσαμε... απλώς... να την εντοιχίσουμε.
Βέβαια. Εύκολο. Ίσως μπορώ να βρω λίγο ακόμα ασβεστοκονίαμα.
Να κτίσουμε τα τούβλα. Η "Βουνίσια Κοπελιά" θα μας βρει χειροπέδες.
Κύριοι, παραπλανόμαστε.
Καλύτερος είναι ο σύντομος και ανώδυνος θάνατος.
Ο θόρυβος απ’το όπλο καταπνίγεται μ’ένα μαξιλάρι και τη σημαδεύει στο κεφάλι.
Μόνο μια στιγμή.
Το μόνο ερώτημα είναι: Ποιος θα χειρίζεται τ’όπλο.
Πιστεύω ότι η παράδοση υπαγορεύει να τραβήξουμε άχυρα.
Δίκαιο είναι. Πάρε, "Τοίχε".
Σκέφτομαι, όμως, ότι αφού έχασα ένα δάχτυλο...
και εννοώ, κυριολεκτικά το έχασα εξαιτίας του γαμημένου γάτου...
...εγώ πρέπει να εξαιρεθώ απ’αυτό το πράγμα.
Δεν μπορώ να πιέσω σκανδάλη.
Χέστη, καριόλη.
Θα σου πιέσω τ’αρχίδια, άμα συνεχίσεις αυτές τις μαλακίες.
Σκάσε, αλήτη!
- Θα σου κόψω τον κώλο! - Κύριοι...
Όχι εξαιρέσεις.
Είναι η κατάσταση τέτοια, που θα προτιμούσαμε όλοι να εξαιρεθούμε.
Μια απλή σφυγμομέτρηση έκανα.
Μακρύ άχυρο. Το βλέπετε όλοι. Τόση φασαρία για το τίποτα, αλήτη.
Γαμήσου.
Γαμώτη!
- Θέλεις ένα ψωμάκι; - Μόνο μια εξήγηση.
Έρχεται!
- Θα πιω λίγο κακάο. - Γεια, Τζορτζ.
Τι συμβαίνει;
Τζορτζ! Αυτοί πώς μπήκαν εδώ μέσα;
- Τι έχεις εκεί, Γκαβέιν; - Τίποτα, μαμά.
Τίποτα και μαλακίες! Έναν σκύλο κρατάς εκεί!
- Όχι, μαμά. - Ένα βρωμερό και φασαριόζικο κουτάβι.
- Θα χέσει σε όλο το σπίτι! - Δεν θα χέσει μέσα στο σπίτι, μαμά.
Θα το εκπαιδεύσω καλά.
Εσένα θα εκπαιδεύσω καλά!
Σ τάσου να γυρίσει ο μπαμπάς σου. Θα σου αργάσει το τομάρι.
Όχι, μαμά! Σε παρακαλώ, μαμά! Σ’αγαπάω!
Θα σου κόψει τον κώλο!
Η μαμά θα του κόψει τον κώλο!
Δείρε τον με τη λουρίδα, μαμά!
Σ’αγαπάω, μαμά. Συγγνώμη, μαμά.
Ναι. Θα σκουπίζω τον κώλο του σκύλου, μαμά.
Θα τον εκπαιδεύσω να χέζει στη λεκάνη.
- Θα του σκουπίζω τον κώλο. - Τι κάνεις εκεί;
- Τι το θες το μαξιλάρι μου; - Τίποτα, κυρία. Εγώ...
Με δυσαρεστείς πολύ!
Ένα καλό έγχρωμο παιδί σαν εσένα, κάνεις παρέα μ’αυτά τα σκουπίδια!
Το ξέρω πως η μαμά σου, σ’έμαθε καλύτερους τρόπους!
Δεν μπορώ να το κάνω. Μου θυμίζει τη μάνα μου.
- Άκου, φίλε... - Αυτό είναι αλλόκοτο.
Ξανατραβήξτε άχυρα, μαλάκες.
Δέξου τις ευθύνες σου, νεαρέ, και πυροβόλα τη γριά.
Γαμήσου, εσύ και τ’άντερά σου!
Πρέπει πυροβολήσεις.
Είναι πανεύκολο.
Κάνε πως το κεφάλι της είναι πεπόνι και πως τ’όπλο είναι μαχαίρι.
Τι σκατά λες; Τι μαχαίρι;
- Εσύ να το κάνεις. - Αυτό είναι αλλόκοτο.
Με τα ίσα δικαιώματα, έρχονται και οι ίσες ευθύνες.
Ο κ. Πανκέικ έχει δίκιο. Δεν θα τραβήξουμε πάλι άχυρα.
Η διαδικασία χάνει αξιοπιστία, άμα ο χαμένος εκλιπαρεί και γλιτώνει.
Πρέπει πυροβολήσεις.
Άκου, φίλε, για σένα είναι μια έγχρωμη γριά.
Έλα, φίλε. Κάν’το εσύ.
- Ελεεινέ δειλέ. - Τι είπες;
- Ελεεινέ δειλέ. - Καριόλη χέστη.
Θα χώσω τ’όπλο στην κωλοτρυπίδα σου...
...και θα σου κάνω κλύσμα με σφαίρες!
Νομίζεις πως με φοβίζεις, αλήτη;
Δεν με φοβίζεις.
Ούτε ο Μπουλ Κόνορ με τα σκυλιά του δεν με φοβίζουν!
Φέρσου σαν άντρας.
Γαμιόλη! Εσύ δεν είσαι άντρας!
- Εξοργιστικό. - Φέρσου σαν άντρας!
Δεν είσαι άντρας, εσύ που γαμάς μια εξηντάρα με κοτσίδες!
Μπάσταρδε! Η "Βουνίσια Κοπελιά" είναι 53!
- Σου κάνει τον κώλο κιμά! - Ναι;
Καλύτερα να γαμήσω μια γαλοπούλα, παρά αυτή!
Θεέ μου...
Ωχ, όχι.
- Νομίζω πως χτυπήθηκε. - Όχι.
Θα ελέγξω την καρωτίδα.
- Τίποτα. - Πέθανε, Καθηγητή;
Και βέβαια. Έπιασα την καρωτίδα.
Αυτό είναι πολύ αλλόκοτο.
Θα χρειαστούμε μια σακούλα σκουπιδιών.
Είναι στην κουζίνα.
Θα βγάλετε το πτώμα, ενώ εγώ θα την απασχολώ με τη συζήτηση.
Αγαπητή, εξέθεσα σε γενικές γραμμές, τη θέση σας στους συναδέλφους μου.
κι επέστρεψα για να σας διαβιβάσω τη συλλογική μας απόφαση.
Υπήρξε έντονη συζήτηση και μια ατμόσφαιρα ειλικρινούς "πάρε-δώσε"...
και ορισμένοι εξοργίστηκαν με την ιδέα της επιστροφής των χρημάτων.
Άλλοι τη δέχτηκαν.
Δεν με νοιάζει, αν τη δέχτηκαν ή όχι!
Αυτή η αντιμετώπιση ήταν η συνιστώσα της συζήτησής μας.
Στενοχωρήθηκαν από το γεγονός ότι δεν θα συνεισφέρουν στα ιδρύματα.
- Αυτό είναι κρίμα. - Πράγματι.
Σ το τέλος, όμως, η θέση σας επικράτησε.
Αποφασίσαμε να επιστρέψουμε τα χρήματα και να εκκλησιαζόμαστε...
αντί να περάσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας...
στα κρατικά σωφρονιστικά ιδρύματα του Μισισιπή.
Αν και αυτή ήταν η αρχική επιλογή ορισμένων.
Δεν βοηθάς με το πτώμα.
Δεν χρειάζεται.
Το πέταξαν απ’τη γέφυρα. Είναι πανεύκολο.
Εγώ συμμαζεύω εδώ.
Αυτοί είναι. Γύρισαν κιόλας.
Θα τα ρίξω αυτά στη νεκροφόρα.
Είναι πανεύκολο.
ΜΑΔΕΡ ΤΖΟΟΥΝΣ
Στρατηγέ!
Δεν έχει παραπάνω μερτικό, ε;
- "Βουνίσια Κοπελιά"... - Γκαρθ...
Σ.Ε.Ε., καλέ μου;
Φέρε τον Γκαρθ.
Θαυμάσια.
Πιστεύω ότι επιτέλους, έχω τον σωστό άνθρωπο για τη δουλειά.
Η γριά είναι πιο δεινός ανταγωνιστής απ’όσο είχα φανταστεί.
Τώρα, "Τοίχε"...
...εσύ πρέπει να τελειώσεις τη δουλειά.
- Η κωμωδία πρέπει να τελειώσει. - Όχι.
Ξέρεις, Καθηγητή, το σκέφτηκα.
Ίσως πρέπει να πάμε στην εκκλησία.
Καλέ μου Τοίχε, το φοβόμουν ότι αυτές θα ήταν οι λέξεις σου.
Χαίρομαι που συνεισέφερες στο ζήτημα, με τη σκέψη σου...
...όμως αναλογίσου τη θέση σου σ’αυτή την επιχείρηση.
Είμαι καθηγητής. "Ο" Καθηγητής, όπως λες πολλάκις.
Αυτός που σκέπτεται.
Έχω εκπαιδευτεί στο να συλλογίζομαι.
Εσύ είσαι το ηλίθιο κτήνος, που πρέπει να διευθύνεται από έναν εξυπνότερο νου.
Ξέρω, αλλά...
Δεν έχει μα. Μην επαναλαμβάνεις το λάθος σου.
Αυτή είναι η στιγμή της πράξης. Τώρα, "Τοίχε"... πρέπει να δράσεις.
Μα δεν μπορώ να το κάνω. Καθηγητή, είναι μια καλή γριούλα.
Σκέψου τα πλούτη που θα μοιραστούμε εμείς οι δύο.
Ξέρω, αλλά...
Και αν δεν δράσεις, αναγκάζοντας εμένα να το κάνω...
...δεν θα δικαιούσαι τα χρήματα.
Οι προσπάθειές σου, θα έχουν γίνει άνευ λόγου.
Δηλαδή, θα τη σκοτώσεις εσύ;
Ασφαλώς, ναι. Θα αναγκάσεις το χέρι μου να το κάνει.
Δεν θα σου επιτρέψω να το κάνεις αυτό.
Εσύ;
Να επιτρέψεις;
Δεν θα επιτρέψεις;
Τι θράσος!
Ανόητο παιδί!
Είσαι ένα πολύ, μα πολύ ανόητο παιδί.
Ναι;
Ποιος είναι ηλίθιος τώρα;
Δεν έχει σφαίρες;
Ίσως έπρεπε... να συμβεί τοιουτοτρόπως.
"Ω, στο λαμπρό κοίλωμα του παραθύρου..."
"Ωραία ως άγαλμα σε βλέπω να στέκεις..."
Ένα κοράκι!
"Φανό από αχάτη, στο χέρι κρατείς..."
"Πριγκίπισσα Ψυχή, από τους τόπους που είναι..."
"Άγιος τόπος!"
ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ 1.6 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΠΙΚΟ ΚΑΖΙΝΟ
Καθηγητή...
Δεν φάνηκαν άντρες.
Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Κι αυτό το δοκιμάσαμε.
- Κυρία Μάνσον... - Ήρθα να κάνω μια καταγγελία.
Μπορεί να περιμένει; Πνιγόμαστε.
Θαρρώ ότι μπορεί να περιμένει, αλλά ήρθα για τα λεφτά του καζίνου.
Θα σε ξαναπάρω. Ξέρετε τίποτα για τα λεφτά;
Τα πάντα! Τα έχω στο σπίτι.
- Τι έχετε στο σπίτι; - Τα λεφτά. Είναι 1.6 εκατομμύρια.
- Τα έχω κάτω στο κελάρι μου. - Πώς βρέθηκαν εκεί, Μάρβα;
Ένα μάτσο απελπισμένοι άνθρωποι τα έβαλαν εκεί!
Ξέρεις, ήταν μουσικοί της Αναγέννησης.
Τελικά δεν μπορούσαν να παίξουν.
Αλλά απάγγειλαν ποιήματα, που σου έκαναν κομμάτια την καρδιά.
- Ο αρχηγός τους μιλούσε νεκρές γλώσσες. - Σοβαρά;
Προσπάθησα να σου τον δείξω.
- Σωστά. - Μάλιστα.
Τους έβαλα τις φωνές που έκλεψαν εκείνα τα λεφτά.
Μάλλον τους έκανα να νιώσουν άσκημα, γιατί...
...τα μάζεψαν κι έφυγαν χωρίς τα λεφτά!
Κι άφησαν τον Πικλς να βγει έξω!
Και θέλετε να σας τον φέρουμε πίσω.
Όχι, ξαναγύρισε.
Τι να τα κάνω τα λεφτά;
Κρατήστε τα! Κρατήστε τα εσείς.
- Να τα κρατήσω; - Κρατήστε τα, μις Μάρβα.
Καλά...
Είναι ένα σεντ απ’την ασφάλεια του καθένα.
Μπορώ...;
- Μήπως μπορώ...; - Ορίστε;
Μήπως μπορώ να τα δώσω στο πανεπιστήμιο Μπομπ Τζόουνς;
Ναι. Καλά θα ήταν.
Δώστε τα όλα σ’αυτούς! Αυτή είναι καλή ιδέα!
Εγώ πάντως, σας ενημέρωσα όλους.
Πώς είστε;
Πικλς! Καλέ Θεέ... Πικλς.