ΜΙΑ ΩΣ ΕΠΙ ΤΟ ΠΛΕΙΣΤΟΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Μετάφραση: fata morgana
Βασισμένο στην πραγματική ιστορία της δύσκολης φιλίας
του συγγραφέα Άλαν Μπένετ με τη γυναίκα που αργότερα ανακάλυψε
ότι ήταν η Μάργκαρετ Φαίρτσαϊλντ, μια ταλαντούχα και εκκεντρική πιανίστρια.
Η μυρωδιά είναι γλυκιά, και τα ούρα αποτελούν μόνο ένα μικρό συστατικό,
ενώ η οσμή που κυριαρχεί θυμίζει το εσωτερικό ενός αφτιού.
Υπάρχουν και σκούρα ρούχα,
βρεγμένο μαλλί και κρεμμύδια τα οποία τρώει ωμά,
και επιπλέον, κάτι που για μένα πάντα αποτελούσε την πεμπτουσία της φτώχειας,
βρεγμένες εφημερίδες.
Η πολυεπίπεδη μυρωδιά της δις Σέπερντ
καμουφλάρεται από την άφθονη χρήση πολλών πουδρών και ταλκ,
ανάμεσά τους η Λεβάντα της Γιάρντλι να είναι πάντα η πρώτη στις προτιμήσεις.
Και επί του παρόντος αυτή η απαλή ευωδιά κυριαρχεί,
ως ένα δευτερεύον μοτίβο μέσα στο δύσοσμο κοντσέρτο της .
Όμως καθώς φεύγει, το αρχικό θέμα επιστρέφει,
η δική της κυρίαρχη οσμή που τώρα θριαμβευτικά επαναδιατυπώνεται.
Και μένει να αιωρείται στο σπίτι για καιρό αφότου έχει αποχωρίσει.
Πες της.
Δις Σέπερντ;
Θα προτιμούσα μελλοντικά να μην χρησιμοποιείτε το μπάνιο μου.
Υπάρχουν τουαλέτες στο τέλος της Χάι Στριτ. Χρησιμοποιήστε εκείνες.
Αυτές μυρίζουν. Και εγώ από τη φύση μου είμαι πολύ καθαρό άτομο.
Έχω βεβαίωση καθαρού δωματίου, που μου απονεμήθηκε πριν από κάποια χρόνια.
Και, ξέρετε, η θεία μου, πεντακάθαρη η ίδια,
είπε ότι είμαι το πιο καθαρό από όλα τα παιδιά της μητέρας μου,
ιδίως στα σημεία που δε φαίνονται.
Ο συγγραφέας είναι διπλός.
Υπάρχει το άτομο που γράφει, και υπάρχει το άτομο που ζει.
Και αυτοί συζητάνε. Διαπληκτίζονται.
Η συγγραφή είναι να μιλάς στον εαυτό σου.
Και εγώ το κάνω όλη μου τη ζωή,
πολύ πριν πρωτοείδα αυτό το σπίτι πριν από πέντε χρόνια.
- Δεκαπέντε; - Στον αρ. 10 έπιασαν δεκαεπτά.
Ελάτε τώρα. Νόμιζα ότι είχατε δικό σας θεατρικό στο Γουεστ Εντ.
Αυτά τα σπίτι έχουν τόσο πολλές δυνατότητες,
μόλις ξεφορτωθείς τα σκουπίδια.
Ορίστε λοιπόν. Γκλόστερ Κρέσεντ.
ΚΑΜΝΤΕΝ ΤΑΟΥΝ, ΛΟΝΔΙΝΟ 1970
Καλός δρόμος. Πολύ ανερχόμενος.
Έχετε και μεγάλη μηχανή, ε; Άπλετος χώρος.
Προσοχή...
- Δεν αργώ. - Εντάξει, κύριε.
Δεν είστε ο άγιος Ιωάννης, έτσι;
Ο άγιος Ιωάννης τι;
Ο άγιος Ιωάννης, ο αγαπημένος μαθητής του Ιησού.
Όχι. Το όνομά μου είναι Μπένετ.
Α, ωραία, αφού δεν είστε ο άγιος Ιωάννης, θέλω να σπρώξετε το βαν.
Έμεινε.
Μάλλον από τη μπαταρία. Έβαλα λίγο νερό μέσα. Δεν έκανε τίποτα.
Ήταν αφιονισμένο νερό;
Ήταν αγιασμός, οπότε δεν έχει σημασία αν ήταν αφιονισμένο ή όχι.
Φυσικά, θα μπορούσαν να είναι και τα λάδια.
Μήπως είναι και αυτά τίποτα αγιασμένα;
Αγιασμένα λάδια; Μπα, σ' ένα βαν θα ήταν υπερβολικά ακριβό. Λοιπόν.
Θέλω να με σπρώξετε γύρω από τη γωνία. Λοιπόν...
Θέλετε να πάτε μακριά;
Ενδεχομένως. Ακόμα δεν έχω αποφασίσει.
Στρίβω αριστερά!
Αυτό ήταν λοιπόν;
Χρειάζομαι... Χρειάζομαι την άλλη άκρη.
Μα αυτό είναι μισό μίλι από δω.
Χρειάζομαι απεγνωσμένα βοήθεια.
Είμαι μια άρρωστη γυναίκα. Ενδεχομένως να πεθαίνω κιόλας.
Απλά αναζητώ ένα τελευταίο μέρος να αναπαυτώ, κάπου την κεφαλήν κλίναι.
Έχετε υπόψη σας κάποιο;
Αντίο, κυρία μου. Προσοχή στο δρόμο.
Ένας σωστός συγγραφέας ίσως καλωσόριζε
μια τέτοια συνάντηση ως μια καθοριστική εμπειρία.
Εγώ προσωπικά πρέπει να περιμένω και να αναλογιστώ.
Σε είδε που ερχόσουν.
Είναι γρια.
Δε θα έβαζε κανείς τον Χάρολντ Πίντερ να σπρώχνει βαν στο δρόμο.
Όχι, εν αντιθέσει με μένα.
Εγώ όμως παραείμαι απασχολημένος να μην γράφω θεατρικά
και να διάγω την τρελή, δραστήρια, δημιουργική ζωή μου.
Ναι, εσύ τη ζεις, εγώ τη γράφω.
- Καλωσορίσατε. - Καλημέρα.
- Τα φέρατε όλα; - Καλημέρα. Ναι.
- Εντάξει η μετακόμιση; - Ναι, ευχαριστώ.
Πολύ καλά.
Είναι όμορφο σπίτι.
Όχι τόσο μεγάλο όσο το δικό μας, φυσικά, αλλά εσείς είστε αδέσμευτος.
Όχι, ακουμπά στο σπίτι από πίσω.
Εννοούσα εσάς. Είστε ελεύθερος.
Ο Σίκερτ κάποτε ζούσε σ' αυτό το δρόμο. Η γυναίκα που παράτησε ο Ντίκενς.
Τώρα είναι το συνηθισμένο ποτ-πουρί του Βόρειου Λονδίνου.
Διαφημιστές, δημοσιογράφοι, τηλεόραση.
Άνθρωποι σαν και εσάς, συγγραφείς, καλλιτέχνες.
Ετοιμάζετε τίποτα;
Έχω ένα θεατρικό που παίζεται στο Γουεστ Εντ.
Μα φυσικά και έχετε, ναι.
Τολμάμε να ρωτήσουμε;
13,5.
- Θεέ μου! - Ναι, το ξέρω.
Το δικό μας έχει το διπλάσιο μέγεθος, άρα πόσο λες να κάνει το δικό μας;
Υπόψη, η νέα μας γειτόνισσα δε θα βοηθήσει με τις τιμές.
Ναι, τη γνώρισα.
Πέρσι ήταν στο Γκλόστερ Άβενιου. Τώρα είναι η σειρά μας.
Φαίνεται να καταστάλαξε στον αρ. 66.
- Θα έχουν αντίρρηση; - Ελπίζω όχι.
Θέλουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε μια κοινότητα.
Λοιπόν, χάρηκα που μιλήσαμε.
Άραγε ποιο είναι το θεατρικό του;
Το είδαμε. Εκείνο το πράγμα με τους καβγάδες.
Πάει.
- Αυτά είναι σκουπίδια, μαμά. - Αυτά είναι τα πράγματά της.
Σκεφτήκαμε ότι ίσως θέλατε λίγα αχλάδια. Είναι από τον οπωρώνα μας στο Σάφολκ.
Τα αχλάδια μου φέρνουν αναγούλα.
Σχεδιάζατε να μείνετε για πολύ;
Όχι με όλη αυτή τη φασαρία.
Ξέρω τι σκέφτεσαι.
Παρόλα αυτά, είναι ωραία να νιώθουμε πως
κάνουμε για τους άστεγους ό,τι μας αναλογεί.
Θα ήθελα να το κρατήσω έτσι. Λιτό.
- Μοναστικό. - Ακριβώς.
- Αυτή είναι η κρεβατοκάμαρά μου. - Ωραία.
Λοιπόν, σου αρέσει που παίζεις στο θεατρικό;
Το λατρεύω. Το λατρεύω.
Τόσο αγγλικό. Ακριβώς ό,τι θέλει ο κόσμος.
Το κρεβάτι φαίνεται άνετο.
Ίσως μπορείς να περάσεις καμιά βόλτα και να με βοηθήσεις με τη διακόσμηση.
Φυσικά. Η κοπέλα μου είναι πολύ καλή με το βάψιμο.
Γεια σου, καλή μου! Εσύ και αν φαίνεσαι μούτρο.
Ναι. Εδώ είναι το Κάμντεν Τάουν.
Ναι. Είμαι εδώ τις περισσότερες μέρες.
Διδάσκω. Και το πεζοδρόμιο είναι ο μαυροπίνακάς μου.
Επίσης πουλάω και μολύβια.
Πέρασε ένας κύριος τις προάλλες.
Είπε ότι το μολύβι που αγόρασε από μένα
ήταν το καλύτερο μολύβι στην αγορά αυτή τη στιγμή.
Είστε κατά της κοινής αγοράς, βλέπω.
Εγώ; Ποιος είπε ότι ήμουν εγώ;
- Δεν είστε η συγγραφέας; - Όχι απαραιτήτως.
Όμως θα επιτρέψω στον εαυτό μου να πει το εξής.
Είναι ανώνυμα.
Και κοστίζουν ένα σελίνι! Μου δώσατε μόνο έξι πένες.
Μα εδώ λέει, "Ο Άγιος Φραγκίσκος πετούσε τα λεφτά".
Ναι, εντάξει, αλλά εκείνος ήταν άγιος.
Μπορούσε να το σηκώσει η τσέπη του.
Άθλιοι ζητιάνοι!
Δεν είμαι ζητιάνα! Είμαι αυτοαπασχολούμενη, και αυτός ο κύριος είναι ο γείτονάς μου.
Φεύγετε και πάλι; Δεν μείνατε και πολύ.
Όχι. Επειδή ασταμάτητα υπήρχε μουσική.
Η Λούσι ετοιμάζεται για τις εξετάσεις της.
Το επίπεδο του θορύβου με ανησυχεί.
Χαιρέτα, αγάπη μου.
Αντίο, καλή μου.
Μην αργήσεις να κοιμηθείς. Γεια σου, αγάπη μου.
Συγνώμη για όλα αυτά.
- Φεστιβάλ όπερας. - "Έτσι κάνουν όλες".
Τι καλά! Καλά να περάσετε.
Προσοχή, η κυρία μετακομίζει πάλι.
Λοιπόν, ποιανού σειρά θα είναι αυτή τη φορά;
- Κόψτε λίγο ταχύτητα. - Δε θέλω να χάσω την αυλαία.
- Κα. Βον Γουίλιαμς; - Όχι, οι Μπιρτ.
Όχι!
62.
Όχι... Ποιος;
Όχι! Όχι!
- Όχι γλυκέ μου, είναι το δικό μας! - Σταματήστε το ταξί!
Συγνώμη! Συγνώμη!
Συγνώμη!
Συγνώμη, δεν μπορείτε να παρκάρετε εδώ.
Όχι, μου έδωσαν οδηγίες. Εδώ πρέπει να πάω.
Οδηγίες; Από ποιον;
Από την Παναγία. Μίλησα μαζί της χτες.
Ήταν έξω από το ταχυδρομείο στο Παρκγουέι.
Τι ξέρει αυτή από παρκάρισμα;
Ρούφους, πες της ότι πηγαίνουμε σ' ένα φεστιβάλ όπερας!
Χρειάζομαι έναν χάρακα.
Πρέπει να μετρήσω την απόσταση ανάμεσα στα λάστιχα και το κράσπεδο.
Βλέπετε, 3,80 εκατοστά είναι η ιδανική απόσταση.
Το διάβασα τυχαία σε ένα καθολικό περιοδικό αυτοκινητιστών.
Στη στήλη "Συμβουλές για χριστιανικό παρκάρισμα".
Αυτό δεν είναι χριστιανικό παρκάρισμα. Αυτό είναι ένα ηλίθιο θράσος!
Ρούφους.
Προσπαθείς να είσαι καλός, και πού σε οδηγεί αυτό;
Αγάπη μου...
Δε μείνατε και πολύ έξω από το 66.
Όχι μ' εκείνη τη φασαρία.
Αυτοί δεν έχουν σχέση με τη μουσική, έτσι;
- Ποιος; - Ξέρετε, το 61.
Όχι. Πηγαίνουν στην όπερα. Είστε εντάξει;
Να, με όλα αυτά τα σούρτα - φέρτα,
νομίζω ότι πρέπει να πάω επειγόντως τουαλέτα.
Μπορώ να χρησιμοποιήσω το μπάνιο σας;
Όχι! Έχει χαλάσει το καζανάκι!
Δε με πειράζει.
Πού είναι;
Ευχαριστώ.
'Εχω συνάντηση στο BBC.
Σχετικά με τι;
Απλά κάτι που γράφω.
Νόμιζα ότι θα γυρνούσες.
Σε καμιά δυο βδομάδες.
Είμαι ολομόναχη.
- Ξέρω ότι είσαι ολομόναχη. - Όλοι μας είμαστε ολομόναχοι.
Μπορώ να έρθω για λίγο εκεί; Είναι μεγάλο το σπίτι;
Όχι και τόσο. Δε θα σου άρεσε. Έχει πάρα πολλά σκαλιά.
Τώρα πια έχουν κάτι καρέκλες ασανσέρ για τις σκάλες.
Είσαι ακόμα εκεί;
Ναι.
Ήρθε το ποδαράκι (της ραπτομηχανής) σήμερα.
- Ποιος; - Το ποδαράκι.
Εννοείς τον ποδίατρο;
- Το σημείωσες αυτό! - Όχι, δεν το σημείωσα.
Μόλις σου έδωσα ιδέα. Είμαι ακατέργαστο υλικό.
Όχι, δεν είσαι.
Μαμά.
Είστε εντάξει;
Ναι. Το βαν φταίει.
- Γίνεται πολύ αποπνικτικό. - Μπορώ να το φανταστώ.
Είστε ψηλή.
Ο άντρας μου ήταν ψηλός. Είμαι η κα. Βον Γουίλιαμς.
Δε θα σφίξω το χέρι σας. Έσκαβα στον κήπο.
Τι, ο συνθέτης; Που έγραψε το γνωστό τραγούδι "Γκρινσλιβς";
Μεταξύ άλλων.
Γιατί; Σας αρέσει η μουσική; Ούτε καν ξέρω το όνομά σας.
Είμαι η δις Σέπερντ.
Όμως δε θέλω να το διαλαλείτε τριγύρω.
Βρίσκομαι σε μια κατάσταση ινκόγκνιτο, ενδεχομένως.
Το μυστικό σας είναι ασφαλές μαζί μου.
Σέπερντ. Οδηγούσε ασθενοφόρα στον πόλεμο, κατά πώς φαίνεται.
Από πού ξεφύτρωσε;
- Και ήταν μοναχή κάποτε. - Μοναχή;
Στο μοναστήρι πιο πάνω στο δρόμο.
Όλοι έχουν κάτι να κρύψουν, άλλωστε. Ο κουνιάδος μου είναι αστυνομικός.
Εδώ είναι το Κάμντεν. Ο κόσμος ξεβράζεται εδώ. Καλή ώρα σαν και εμένα.
- Θα ήταν καλό υποκείμενο. - Για ποιο πράγμα;
Για σας! Για κάποιο από τα θεατρικά σας.
Να θυμάστε, εγώ έσπειρα το σπόρο!
Όχι! Όχι!
Ήδη γράφω για τη μαμά μου την περισσότερη ώρα. Φτάνει μια γρια κυρία.
Εγώ ζω. Εσύ γράφεις. Έτσι λειτουργεί το σύστημα.
- Ναι, μόνο που εσύ δεν. - Τι δεν;
Δεν ζεις. Δε βάζεις τον εαυτό σου μέσα σ' αυτό που γράφεις.
Πώς; Και οι δυο μας είμαστε τόσο βαρετοί.
Δις Σέπερντ; Είμαι η Λόις, η κοινωνική λειτουργός.
Δε θέλω κοινωνική λειτουργό. Ετοιμάζομαι να ακούσω σε επανάληψη μια εκπομπή.
Σας έφερα κάποια ρούχα. Μας γράψατε, για να ζητήσετε παλτό.
Όχι στη διάρκεια της εκπομπής! Είμαι πολυάσχολη γυναίκα.
Δε ζήτησα παρά μόνο ένα παλτό.
Έφερα τρία, σε περίπτωση που έχετε όρεξη για αλλαγή.
Και πού νομίζετε ότι θα βάλω τρία παλτό;
Το πράσινο δεν είναι το χρώμα μου.
Φέρατε και μπαστούνι;
Το Συμβούλιο έχει επιληφθεί. Είναι κανονισμένο.
Θα είναι αρκετά μακρύ;
Ναι. Είναι ένα από τα ειδικά μπαστούνια μας.
Δε θέλω ειδικό μπαστούνι.
Θέλω ένα κανονικό μπαστούνι, μόνο λίγο πιο μακρύ. Κλείστε την πόρτα.
Αν θέλω να επικοινωνήσω μαζί σας, σε ποιον να τηλεφωνήσω;
Μπορείτε να δοκιμάσετε τον κ. Μπένετ στο 23.
Μόνο μη δίνετε σημασία σε όσα λέει. Είναι κομμουνιστής, ενδεχομένως.
Δοκιμάσατε τους απέναντι; Είναι πιο κοντά.
Αυτοί είπαν ότι δεν σχετίζονται μ' αυτήν. Με σας είπε ότι σχετίζεται.
Αυτό είπαν; "Σχετίζονται";
Όχι, εγώ το είπα αυτό.
Αυτοί είπαν ότι είστε το φιλαράκι της.
- Ότι είναι η κοπέλα σας. - Χριστέ μου.
Χρησιμοποιεί την τουαλέτα σας;
Μόνο σε επείγουσες περιπτώσεις.
Αυτό μπορεί να της δώσει δικαιώματα καταπατητή.
Θα χαιρόμασταν πολύ περισσότερο αν πήγαινε αλλού.
"Εμείς";
Το Κάμντεν.
Εντάξει, τα έχω όλα.
Τα ζαχαρωμένα λεμόνια, τη σούπα στιγμής, το μπουκαλάκι με ουίσκι.
Είναι για γιατρικούς σκοπούς.
Φαινόταν να έχει πολλή κατανόηση, η κοινωνική λειτουργός.
Όχι αρκετή κατανόηση.
Εγώ ζήτησα μια αναπηρική καρέκλα, και τι μου έφερε αυτή;
Ένα μπαστούνι!
Και μου είπε ότι δε δικαιούμαι επίδομα αν δεν έχω διεύθυνση.
Κοιτάξτε, "Το βαν, Γκλόστερ Κρέσεντ". Είναι διεύθυνση αυτό;
Όχι! Πρέπει να είναι σπίτι.
Μια κατοικία.
Τέλος πάντων, μπορεί και να φύγω σύντομα, ενδεχομένως.
Για πόσο καιρό;
Στο Μπρόντστερς, ενδεχομένως.
Γιατί στο Μπρόντστερς; Έχετε οικογένεια εκεί;
Όχι. Όχι.
Έχετε καθόλου οικογένεια;
Απλά χρειάζομαι τον αέρα.
Είδα ένα φίδι σήμερα το πρωί. Ερχόταν από την Πάρκγουεϊ.
Ένα μεγάλο γκρίζο φίδι.
- Ήταν ένας βόας σφιγκτήρας, ενδεχομένως. - Όχι.
Φαινόταν δηλητηριώδες.
Έμενε κοντά στον τοίχο,
και έχω μια αίσθηση ότι κατευθυνόταν προς το βαν!
Όχι, δις Σέπερντ...
Είπα να σας ενημερώσω καλύτερα, για καλό και για κακό.
Είχα κάποιες επικίνδυνες εμπειρίες με τα φίδια.
Ακούστε με, δις Σέπερντ, δεν υπάρχουν βόες σφιγκτήρες στο Κάμντεν Τάουν.
Πώς, με αποκαλείτε ψεύτρα; Ξέρω να αναγνωρίζω έναν βόα σφιγκτήρα.
Είσαι εντάξει, γλυκιά μου; Φαίνεσαι ιδιαίτερα όμορφη σήμερα, αγάπη μου.
Μη μου πουλάς τις "αγάπες".
Είμαι μια άρρωστη γυναίκα. Πεθαίνω, ενδεχομένως.
Κράτα ψηλά το κεφάλι, αγάπη, όλοι θα φύγουμε μια μέρα.
Βρομάει σαν να έχεις ήδη φύγει...
Δεν το πιστεύω για το φίδι,
και ακόμα λιγότερο ότι κατευθυνόταν στο βαν.
Μόνο που την επόμενη μέρα έμαθα ότι έγινε ληστεία στο τοπικό κατάστημα κατοικιδίων.
Οπότε όντως μπορεί να κυκλοφορούσε ελεύθερο κάποιο φίδι.
Θεούλη μου!
Και έτσι φυσικά, νιώθω ένοχος.
Τζάιλς! Τζάιλς! Τζάιλς!
Ένας πραγματικός συγγραφέας θα την είχε ρωτήσει
για τις περιπέτειές της με τα φίδια,
μόνο που αυτή φαίνεται ότι την έκανε.
Όσο πιο γρήγορα γίνεται, αγάπη.
Κατεβαίνω ντε! Μη με βιάζετε! Μη με βιάζετε!
Νυχτικό;
Αυτό δεν είναι νυχτικιά.
Μάλλον αυτό το στιλ δεν εχει φτάσει ακόμα στο Μπρόντστερς.
Και ξέρω το νόμο. Δεν μπορούν να σε συλλάβουν επειδή φοράς νυχτικό.
Τι γυρεύετε στο Μπρόντστερς;
Κοιτάω τη δουλειά μου!
Άλαν! Βγες λίγο έξω!
Για ποιο λόγο;
Υπάρχουν κάτι τεράστια πουλιά στον τοίχο.
Ποτέ δεν υπάρχουν. Δεν υπάρχει τίποτα στον τοίχο.
Φαντάζεσαι πράγματα.
Να τα.
Και όντως υπήρχαν, στοιχισμένα στον τοίχο του κήπου, τέσσερα παγόνια.
Λοιπόν, βόες σφιγκτήρες στο δρόμο, παγόνια στον τοίχο.
Απ' ό,τι φαίνεται και στις βόρειες, και στις νότιες πύλες της ζωής μου
στέκεται μια παράφρονη γυναίκα.
- Μόνο που μόλις είπες ότι δεν είναι. - Δεν είναι τι;
- Παράφρονες. - Όχι στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Και δεν είναι το ίδιο, Άλαν. Η μαμά και η δις Σέπερντ.
Όχι, Άλαν, δεν είναι. Όμως και οι δυο είναι ηλικιωμένες.
Σ' αυτές φαίνεται ότι ειδικεύομαι.
Την ώρα που οι σύγχρονοί μου με αγάπη εξιστορούν
τις πρώτες τους διστακτικές αναζητήσεις με το αντίθετο φύλο,
ή τις περιπέτειές τους στον κόσμο της δημοσιογραφίας,
εγώ έχω κολλήσει με τις γριές.
Εντάξει. Θα κρατήσω ένα παλιο-ημερολόγιο.
Αλλά μόνο για παν ενδεχόμενο.
Δεν είναι κάποιο σχέδιο. Δεν είναι κάτι που δουλεύω.
Δε θέλω να γράψω γι' αυτήν. Είναι...
Απλά είναι κάτι που συμβαίνει.
Λοιπόν, για τι θέλεις να γράψεις τότε;
Θέλω να γράψω για κατασκόπους.
Κατασκόπους;
Ναι, βλέπεις; Νομίζεις ότι είναι χαζομάρα. Κατάσκοποι, Ρωσία.
Δεν μπορώ να γράφω συνέχεια για το Βορρά.
"Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Λιντς, όπου ο πατέρας μου ήταν χασάπης."
"Και μικρός, συχνά πήγαινα τις παραγγελίες με το ποδήλατο."
Δεν είναι Προυστ. Δεν είναι καν Τζ. Μπ. Πρίστλι.
Τα σπίτια στο Κρέσεντ ήταν χτισμένα σαν βίλες, για τη βικτωριανή μεσαία τάξη.
Και τα υπόγειά τους τώρα επεκτείνονταν από ζευγάρια
που είναι φιλελεύθεροι στα πιστεύω τους,
όμως παραμένουν σφιχτοί με τη νεοαποκτηθείσα ευημερία τους.
Ενοχή, με μια λέξη.
Που σημαίνει ότι σε διαφορετικό βαθμό, όλοι ανέχονται τη δις Σέπερντ.
Η συνείδησή τους παίρνει άφεση από την παρουσία της.
Χρόνια πολλά!
Κλείστε την πόρτα!
Κλείστε την πόρτα. Είμαι μια πολυάσχολη γυναίκα. Είμαι μια πολυάσχολη γυναίκα.
Κρέμα καραμελέ.
Περί τίνος επρόκειτο στο πρώτο σας θεατρικό;
Το δημόσιο σχολείο. Που, για την ακρίβεια,
είναι αυτό που εσείς οι Αμερικανοί αποκαλείτε ιδιωτικό σχολείο.
Εσείς όμως δεν πήγατε σε δημόσιο σχολείο.
Όχι. Διάβασα όμως γι' αυτό.
Και για τι επρόκειτο στο επόμενο θεατρικό σας;
Σεξ. Και γι' αυτό διάβασα.
Πολύ καλά.
Πάψτε! Πάψτε! Μόνο...
Φύγε από δω! Αυτή είναι!
Έχετε κάποιο πρόβλημα;
- Έκαναν τη φασαρία! - Είναι παιδιά!
Είμαι μια άρρωστη γυναίκα!
Το μόνο σίγουρο!
Φύγε από το δρόμο!
Έπιασες όλο το δρόμο!
Κε. Μπένετ. Ανακάλυψα έναν τρόπο να βγω στο ραδιόφωνο.
Πώς;
Θέλω να κάνω ένα από εκείνα τα προγράμματα που τηλεφωνεί ο κόσμος.
Κάτι που κάποιος σαν και εσάς μπορεί να στήσει στο πι και φι.
Βλέπετε, μπορεί να πάρω το όνομα
"Η κυρία πίσω από την αυλαία", ή "Μια γυναίκα της Βρετανίας, καταλαβαίνετε.
Μπορείτε να το δείτε σαν ένα ψευδώνυμο.
Και βλέπω την αυλαία... Λέω να μπει εδώ.
Κάποιο πρασινωπό υλικό θα ήταν κατάλληλο.
Νόμιζα ότι γίνεται μέσω τηλεφώνου.
Ναι, και;
Είναι ραδιόφωνο. Δεν χρειάζεται καν η κουρτίνα.
Ναι, μπορούμε να τις διορθώσουμε αυτές τις μικρολεπτομέρειες όταν έρθει η ώρα.
Και όταν έρθω εδώ, μπορεί να αναπληρώσω λίγο όσα έχασα από τον πολιτισμό.
"Πολιτισμό"; Τι, εννοείτε την τηλεόραση;
Ναι, ξέρετε, άγρια ζωή. Λιμοί, ξέρετε.
Αγώνες με τσοπανόσκυλα, ενδεχομένως. Θέλω να πω, πράγματι βλέπω.
Βλέπω από το παράθυρο των Κάρι, αλλά δεν είναι ιδανικά.
Ναι... Ουί...
- Πριν τον πόλεμο; - Τι πόλεμος;
- Τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. - Ναι...
Είναι για τον παγκόσμιο πόλεμο...
Τι σπουδές έχετε κάνει;
Σπούδαζα ινκόγκνιτο στο Παρίσι.
Όμως τι σπουδάζατε;
Μουσική.
Το πιάνο φόρτε, ενδεχομένως.
Έχετε κάποιο παλιό πανί; Σκέφτομαι να βάψω το βαν.
Ξέρετε, κάποιο από εκείνα τα πανιά που χρησιμοποιούν για τα πιάτα μου κάνει.
- Τι θα λέγατε για ένα πινέλο; - Έχω πινέλο.
Είναι μόνο για την πρώτη στρώση.
Εντάξει, ήταν μοναχή.
Μόνο που τώρα προκύπτει
ότι υπήρξε και μουσικός, και από πάνω με τέλεια γνώση των γαλλικών.
Σίγουρα δεν είναι μπογιατζής,
διότι σήμερα, άσχετα από τη βροχή,
κινείται αργά γύρω από το κινούμενο σπίτι της,
διορθώνοντας σκεπτικά τα σκουριασμένα σημεία,
με τσακισμένη μιμόζα, πάντα μια αγαπημένη απόχρωση.
Καλημέρα.
Χρησιμοποιεί λάθος μπογιά! Υπάρχει ειδική βαφή για τα αυτοκίνητα.
Όχι αυτή εδώ. Είναι καθολική βαφή.
- Και βρομάει. - Αυτό οφείλεται στο ότι είναι φτωχή.
Και εσύ θα βρομούσες αν ήμασταν φτωχοί. Καλημέρα, Ούρσουλα.
- Καλημέρα, καλή μου. - Γεια σου, αγάπη.
Να μου λένε εμένα για τη μπογιά!
Ήμουν στο νηπιαγωγείο. Κέρδισα ένα βραβείο στη ζωγραφική!
Μα είναι όλο σβόλους. Πρέπει να το ανακατέψετε.
Το έχω ανακατέψει.
Το έχω ανακατέψει. Μόνο που μου έπεσε λίγο κέικ μέσα.
Με ή χωρίς κέικ,
όλα τα οχήματα της δις Σέπερντ κατέληγαν λες και τους είχε βάλει μια στρώση
από κακοφτιαγμένη κρέμα ζαχαροπλαστικής ή ήταν πασαλειμμένα με τηγανητά αβγά.
Θεϊκό!
Παρόλα αυτά, λίγες ήταν οι περιπτώσεις που τη βλέπαμε πραγματικά ευτυχισμένη,
και μια από αυτές ήταν όταν έστρωνε τη μπογιά.
Ούτε ο ίδιος ο Τζάκσον Πόλοκ δε θα τα κατάφερνε καλύτερα.
Ακόμα και με πανί για τα πιάτα.
Τι κάνετε; Φύγετε από το βαν μου!
- Κίτρινες γραμμές. - Ορίστε;
Περιορισμοί για το παρκάρισμα.
- Μα τι πλήξη! - Θα έχει παρκάρει παράνομα.
Θα χρειαστεί να φύγει.
Κοιτάξτε! Κοιτάξτε!
Είναι εντολή απομάκρυνσης.
Το ξέρω ότι είναι εντολή απομάκρυνσης!
Σημαίνει ότι πρέπει να πάτε κάπου αλλού το βαν.
Μα είμαι ανάπηρη!
Δεν χρησιμοποιώ πάντα το μπαστούνι. Αυτό ξεγελάει τον κόσμο.
Όμως είμαι μια γνήσια κάτοικος του Κάμντεν!
Και είχα ρευματοειδή πυρετό σαν παιδί, και μαγουλάδες.
Και πάλι πιστεύω ότι πρέπει να φύγετε. Πηγαίνετε κάπου αλλού.
Δεν κουνιέται. Δεν υπάρχει αρκετό καύσιμο.
- Θα σας πάρω λίγο στο δρόμο. - Δε μου αρέσει η βενζίνη τους!
Δεν ξέρω... Ίσως... Ίσως μπορέσει να κουνηθεί, απλά θέλει παρακάλια.
Αυτό που...
Αυτό που με ανησυχεί ιδιαίτερα είναι οι ρόδες.
Είναι υπό θεϊκή προστασία.
Αν καταφέρω να πάρω το άλλο όχημα, θα ήθελα να μεταφερθούν οι ρόδες.
- Ποιο άλλο όχημα; - Μπορεί να είναι θαυματουργές, οι ρόδες.
Μόνο μια φορά χρειάστηκε να τις φουσκώσω από το 1964.
- Ποιο άλλο όχημα; - Μου στοίχισαν μόνο ένα πεντόλιρο.
Δις Σέπερντ, αναφέρατε άλλο όχημα;
Ναι, ένα βαν.
Και άλλο βαν;
Νεώτερο μοντέλο.
Μια ευγενής καθολική κυρία είπε ότι ίσως μου πάρει ένα, ως μια πράξη ελεημοσύνης.
Είναι η λαίδη Γουίγκιν.
Μόνο που θα προτιμούσε να παραμείνει ανώνυμη.
Φυσικά και θα προτιμούσε. Τότε γιατί δεν παρκάρετε έξω από το δικό της σπίτι;
- Ούτε κουβέντα! - Υπάρχει άπλετος χώρος.
- Έχω γείτονες! - Και εγώ το ίδιο.
Δηλαδή να μην της αγοράσω άλλο βαν;
- Όπως αγαπάς μωρή... - Ορίστε;
Κε. Μπένετ, βρήκα άκρη.
Κε. Μπένετ.
Η τέλεια λύση θα ήταν να μην παρκάρω πάνω στο δρόμο.
Ξέρετε, σε κάποια ιδιωτική θέση για παρκάρισμα μπροστά από σπίτι, ενδεχομένως.
Δηλαδή τι θα κάνετε;
Θα αυτοσχεδιάσω, όπως προκύψει.
Κυρία;
Είστε εκεί;
Είναι κακή στιγμή;
Έχετε κάτι για μένα;
Φαλακρή σκρόφα!
Βρομιάρα, ψεύτρα σκρόφα!
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Καλησπέρα σας, κύριε!
Βρέθηκα εδώ στη γειτονιά.
Δράττομαι της ευκαιρίας να χαιρετίσω τη Μάργκαρετ.
- Τη Μάργκαρετ; - Μια παλιά φίλη από το παρελθόν.
Εννοείτε τη δις Σέπερντ;
Σέπερντ το λέει τώρα; Πολύ καλά.
- Θα κοιμάται. - Φυσικά.
Σας εύχομαι καληνύχτα. Θα ξαναπεράσω, όταν μου το επιτρέπει το πρόγραμμά μου.
Ευχαριστώ.
Είσαι μέσα; Καλά ξυπνητούρια!
- Βγες έξω, παλιομάγισσα! - Τι βρομερή σκρόφα!
Έλα, αγάπη, βγες έξω!
- Συγνώμη. Με συγχωρείτε, παιδιά. - Ποιος στο διάολο είσαι εσύ;
Μη σε νοιάζει ποιος είμαι! Σε έχω σταμπαρισμένο!
Ξεκουμπιστείτε από δω! Μένω εδώ, και σε έχω σταμπαρισμένο!
Μια ηλικιωμένη κυρία μένει εδώ. Ξεκουμπίδια!
Δις Σέπερντ;
Δις Σέπερντ, είστε εντάξει;
Ναι, ναι, έτσι πιστεύω.
Τι συνέβη; Δεν ήταν η αστυνομία, έτσι δεν είναι;
Όχι. Ήταν τίποτα άξεστοι,
αλλά αν επιλέγετε αυτό τον τρόπο ζωής, είναι αναμενόμενο.
Δεν επέλεξα εγώ. Με επέλεξαν.
Ε τότε κανονίστηκε.
Έτσι λες;
Δεν μπορώ να την προσέχω συνέχεια. Δεν είμαι ο φύλακάς της.
Τι θα γίνει με τη δουλειά;
- Νομίζω πως πρέπει είτε να φύγει, είτε... - Είτε τι;
Είτε να φέρει το βαν μπροστά στο σπίτι, όπου μπορούμε να την ξεχάσουμε.
Βασικά, αυτός είναι ο λόγος που κάποιοι άντρες παντρεύονται.
Έτσι ώστε να μην αναγκάζονται να σκέφτονται πια τις γυναίκες τους.
- Αυτό δεν είναι κακό. - Ναι, μόνο που ειναι του Προυστ.
Α, ναι...
Και θα είναι μόνο για λίγους μήνες, μέχρι να αποφασίσει πού θα πάει.
Θα είναι ευκολότερο, αλλά δεν είναι καλοσύνη.
Όχι.
"Η καλή καρδιά, ή αυτό που συχνά θεωρείται ως τέτοια,"
"είναι η πιο εγωιστική από όλες τις αρετές."
"Εννιά φορές στις δέκα οφείλεται απλά στην οκνηρία της διάθεσης."
Αυτο δεν είναι δικό σου.
Του Χάζλιτ. Και είναι θέληση. Καθαρή θέληση.
Ήξερε μια χαρά εξ αρχής τι θέλει.
Η εν λόγω ψυχή όντως εξομολογήθηκε, αν και με προσεκτική διατύπωση,
στη Ρώμη, τη χρονιά της άφεσης,
αν και δεν είμαι σίγουρη ότι ο παππάς καταλάβαινε αγγλικά.
Μοιάζω για κάποια που θα κλέψει αμάξι για να κόβει βόλτες;
Τέκνον μου,
ήδη σου έχει δοθεί άφεση γι' αυτή τη συγκεκριμένη αμαρτία.
Σου την έχω δώσει εγώ ο ίδιος, επανειλημμένα.
Να έχεις πίστη. Η άφεση δεν είναι σαν πάσο για το λεωφορείο.
Δεν λήγει.
Χριστέ μου.
Υπάρχει αποσμητικό χώρου πίσω από την Παναγία.
Νόμιζα ότι την είχαμε ξεφορτωθεί επιτέλους.
Είναι ένας άγιος!
Ο Ραλφ ήταν ο ίδιος. Μερικοί άνθρωποι απλά είναι καλοί από τη φύση τους.
Καλοί;
Εδώ είναι Λονδίνο, Ούρσουλα. Κανείς δεν είναι καλός.
Ναι, αυτό είναι αλήθεια.
Και τώρα η γρια αγελάδα έχει βάλει το ένα πόδι μέσα. Είναι ένας βλάκας αυτός.
- Ποιος άλλος θα το έκανε; - Ναι.
Εμείς μπορεί να το κάναμε. Απλά τα κορίτσια...
Η Πολίν.
Είμαι ένας άνεργος ηθοποιός, και δεν την ξέρω την κυρία, αλλά μπορώ να ρωτήσω κάτι;
- Τι την καθιστά πρόβλημα το Άλαν; - Ακριβώς.
Καλέ μου, είναι άνθρωπος.
Μετά βίας.
Ας αλλάξουμε το θέμα.
Πότε θα βρούμε μια κοπέλα για τον Άλαν;
Η Τζόζεφιν είναι πάλι έγκυος!
Όχι! Βασικά, προσπαθώ να σκεφτώ ποια είναι η Τζόζεφιν.
- Το χάμστερ. - Χριστέ μου.
Ορίστε.
Μόλις λέγαμε πόσο ευγνώμων θα είναι.
Ναι.
Να βάλω το βαν μπροστά στο σπίτι σας;
Ούτε που πήγε ποτέ το μυαλό μου.
Δεν ξέρω, δεν ξέρω... Ίσως να μη βολεύει πολύ.
Όχι, το έχω σκεφτεί καλά. Πιστέψτε με, δις Σέπερντ, είναι μια χαρά.
Μόνο μέχρι να τακτοποιηθείτε.
Όχι να βολεύει εσάς! Να βολεύει εμένα!
Δε μου κάνετε καμιά χάρη, ξέρετε. Έχω και άλλες δουλειές να ασχοληθώ.
Ένας άντρας στο πεζοδρόμιο μου είπε,
πως αν πάω νότια του ποταμού, θα με υποδεχθούν με ανοιχτές αγκάλες.
Ετοιμαζόμουν να κάνω μια καλή πράξη γι' αυτήν, αλλά, όπως πάντα,
δεν ήταν άνευ σκέψεων να την στραγγαλίσω.
Θα ερχόταν στον κήπο, ναι,
όμως μόνο ως μια χάρη προς εμένα.
Αυτό είναι.
Βάλατε το χειρόφρενο;
Τώρα θα το κάνω.
Και εκείνη τη στιγμή τραβάει το χειρόφρενο με τέτοια αποφασιστικότητα,
που - σαν το Εξκάλιμπερ - δεν μπορεί να φύγει ποτέ ξανά από τη θέση του.
Είστε εντάξει;
Τώρα που είναι στα μέρη μου,
βλέπω καμιά φορά τη δις Σέπερντ να προσεύχεται,
και σπάνια είναι μια γαλήνια διαδικασία διαλογισμού.
Πεινάω και διψάω για ολοκλήρωση....
Το πάθος των επικλήσεών της, ενώ κουνιέται μπρος πίσω.
Να μεταλάβω μέσα στο φως...
Για ποιο λόγο θέλει συγχώρεση;
Κάποτε, όταν ήμουν μικρός, προσευχόμουν και εγώ, όμως ποτέ έτσι.
Εγώ δεν είχα κάνει τίποτα, όμως τι έχει κάνει αυτή;
Ποια είναι η γρια;
Είναι μια φίλη.
Μια φίλη;
Ναι, γνωστή...
Παράξενο.
Ναι, ίσως...
Βασικά λέω να την κάνω εγώ.
Δε θέλεις να μείνεις για καφέ;
Όχι.
Αντίο.
Κε. Μπένετ;
Εκείνος ο νεαρός,
φορούσε σκουλαρίκι;
Ναι, φορούσε.
Να προσέχετε τότε.
Σε λίγο θα θέλει να μετακομίσει μέσα στο σπίτι.
Είπε η μητέρα μου, που βρισκόταν στο Λονδίνο για επίσκεψη.
Γιατί δε μου το είπες ότι είναι στο δρομάκι μπροστά;
Το ξέχασα.
Πήρα τη μυρωδιά της όταν ήρθα.
Μια άσχημη μυρωδιά πατσαβούρας.
Είναι στον κήπο.
Σε λίγο θα είναι μέσα στον κήπο.
Τι θα σκεφτεί ο κόσμος;
Εδώ είναι το Λονδίνο. Κανείς δε σκέφτεται τίποτα.
Είναι που ήταν μοναχή, αυτό τη γλιτώνει.
Τους εμποδίζει να καταλάβουν.
Μια μορφωμένη γυναίκα, και δες πώς ζει!
Έννοια σου, και εσύ βαδίζεις στο ίδιο μονοπάτι...
Εγώ;
Δεν έχει τραπεζομάντιλο στο τραπέζι. Δεν έχει θήκη για το χαρτί υγείας.
Αν μου δινόταν ευκαιρία, θα μπορούσα να το γυαλίσω αυτό το σπίτι.
Έχεις δικό σου σπίτι.
Δε θα θέλεις να ζεις εδώ.
Πού πηγαίνει τουαλέτα;
Έχει κάποια σχέση με πλαστικές σακούλες.
Τι πλαστικές σακούλες;
Γερές, ελπίζω.
- Δεν την έχεις γνωρίσει. Θέλεις; - Όχι.
Όχι. Έτσι μορφωμένη όπως είναι, δε θα ήξερα τι να πω.
Δώσε μας ένα φιλάκι.
- Πότε θα έρθεις επίσκεψη; - Σύντομα.
Το θέμα είναι...
Συνέχεια βλέπω ένα αυτοκίνητο στο πάρκινγκ.
Αυτό είναι κάπως αναμενόμενο, όχι;
Το βράδυ. Να παρακολουθεί.
Παίρνεις τα χάπια σου;
Όποτε τα θυμάμαι...
Θα έπρεπε να είναι σε ίδρυμα.
- Πού πηγαίνει τουαλέτα; - Σου το είπα.
Θα έπρεπε να τη φροντίζουν.
Σε ένα μέρος όπου θα την πλύνουν και θα την κάνουν πάλι ευπαρουσίαστη.
Ξαφνιάζομαι που την αφήνουν να τριγυρνά στους δρόμους.
Είναι σαν παραμύθι, σαν μια παραβολή...
Καλημέρα.
Όπου ο ένοχος ξεγελιέται να σκαρφιστεί μια ποινή
για κάποιον αθώο...
Καλημέρα.
Μόνο για να ανακαλύψει ότι ανακοίνωσε τη δική του καταδίκη...
Κινγκς Κρος, παρακαλώ.
Διότι η μητέρα μου είναι πολύ πιο κοντά στο να τη βάλουν σε οίκο ευγηρίας...
- Έχεις την τσάντα σου; - Ναι.
...από τη δις Σέπερντ.
Πραγματικά μου λείπει ο μπαμπάς σου.
Δώσε μου ένα φιλάκι.
Ρώτησα το Γκόρντον μας, όταν ήταν πιλότος, αν πήγε πίσω από τα σύννεφα;
- Και πήγε; - Δε θυμάμαι.
Είναι όμως ψυχούλα. Το ξέρω.
- Γεια σου, μαμά. - Γεια.
Καλησπέρα σας. Μένει ο Χριστός σ' αυτό το σπίτι;
Όχι. Δοκιμάστε στο βαν.
Ευχαριστώ.
Εξαφανιστείτε!
Κε. Μπένετ;
Εκείνοι οι άντρες που έρχονται αργά το βράδυ...
Ξέρω τι είναι.
Χριστέ μου.
Είναι κομμουνιστές. Αλλιώς γιατί να έρχονται βραδιάτικα;
Συνεχώς επιστρέφουμε στο ίδιο θέμα.
Η Αργεντινή ήταν ο εισβολέας. Η Αργεντινή...
Μου αρέσει το νέο αμάξι.
Ούτε ένα σημάδι επάνω του.
Ούτε μια γρατζουνιά!
Πώς σε λένε τώρα, Μάργκαρετ;
Με λένε Μαίρη! Φύγε!
Μαίρη σε λένε τώρα; Μαίρη τι;
- Θα καλέσω την αστυνομία; - Θα καλέσεις την αστυνομία;
Δε νομίζω ότι θα το κάνεις, διπλοπρόσωπη σκρόφα.
Επειδή αυτό ακριβώς δεν έκανες, να καλέσεις την αστυνομία.
Και επί τη ευκαιρία, νομίζω ότι είναι ώρα για άλλη μια συνεισφορά.
Μπορώ να σας βοηθήσω; Τι είναι όλη αυτή η φασαρία;
Καμιά φασαρία, κύριε.
Η Μάργκαρετ και εγώ απλά κάναμε μια αναδρομή στις αναμνήσεις.
Όχι, μη με λες "Μάργκαρετ". Αυτό το όνομα είναι θαμμένο εξαιτίας της αμαρτίας.
Έχετε ξανάρθει.
Φυσικά, αυτό δεν είναι το βαν, σωστά;
Είχε ένα άλλο.
Πολύ ευγενικό εκ μέρος σας.
Μια άστεγη γυναίκα...
Μια αχάριστη ψυχή.
Και όχι υπερβολικά υγιεινή.
Αντίο, Μάργκαρετ.
Νόμιζα πως είπες ότι σε λένε Μαίρη.
- Έτσι με λένε. - Τότε γιατί σε φωνάζει Μάργκαρετ;
Έχει πιει πάρα πολύ με άδειο στομάχι, ενδεχομένως.
Αυτό είναι το όνομά σου; Μαίρη Σέπερντ.
Ανήκω στο ποίμνιο της Ρωμαϊκής Καθολικής Εκκλησίας,
με τα δικαιώματά μου και προς διόρθωση.
Προφανώς δεν είναι το όνομά της.
Όμως παρόλο που έχουν περάσει χρόνια από τότε που έφερε το βαν της στον κήπο,
ακόμα παραμένω υπερβολικά ευγενικός για να τη ρωτήσω ποια είναι,
πόσο μάλλον τι γυρεύει αυτός ο τύπος που εμφανίζεται ανά τακτά διαστήματα
και ξεφωνίζει πλάι στο βαν.
Έχει κάποια σχέση με τη μουσική.
Όμως είναι απλά ο θόρυβος, ή η ίδια η μουσική;
Ακούω τη μουσική.
Την ακούω!
Γιατί πρέπει να το παίζεις αυτό;
Την ακούω!
Πώς γίνεται να μη σας αρέσει η μουσική; Κάποτε παίζατε πιάνο!
Από πού το ξέρετε αυτό;
Εσείς μου το είπατε.
Δεν είπα ότι δε μου αρέσει. Δε θέλω να την ακούω, αυτό είναι όλο.
Μήπως πρέπει να μιλήσει τώρα;
Μήπως πρέπει να εξηγηθεί;
Μα ποτέ δεν αποκαλύπτει τίποτα. Ποτέ δεν εξηγεί.
Ίσως όμως θα έπρεπε.
Να, εγώ...
Κάποτε με άφησαν μόνη μου σε ένα δωμάτιο στη μονή.
Συνήθως δεν άφηναν μόνες τους τις δόκιμες.
Και υπήρχε ένα πιάνο εκεί.
Το δοκίμασα, και λειτουργούσε.
Χρειαζόταν κούρδισμα.
Κάποιες από τις νότες ήταν νεκρές.
Αλλά εμένα μου ακουγόταν πιο όμορφο από κάθε άλλο πιάνο που είχα παίξει ποτέ.
Και τότε...
Ξαφνικά η υπεύθυνη για τις δόκιμες μπήκε μέσα.
Μπήκε στα μουλωχτά, ενδεχομένως, επειδή δεν την άκουσα. Και είπε...
Είναι το θέλημα του Θεού!
Αυτό ήθελε ο Θεός. Και ότι μου το είχαν ξαναπεί και πριν.
Και μην φέρνεις αντίρρηση.
Εγώ είπα...
Δε θα μπορούσα να παίξω έστω μερικούς ύμνους για να τους τραγουδήσουμε;
Και αυτή είπε ότι έτσι έφερνα αντιρρήσεις.
Και ότι ποτέ δε θα γινόμουν μοναχή αν έφερνα αντιρρήσεις.
Και έτσι, με μια επώδυνη συμμετρία,
η μητέρα μου καταλήγει σε έναν οίκο ευγηρίας στο Γουέστον- Σούπερ-Μερ,
την ώρα που η έρημη η ομόλογός της κατοικεί στον κήπο μου.
Το να βάλω τη μητέρα μου σε οίκο ευγηρίας το βλέπω σαν ένα είδος αποτυχίας.
Και το να δώσω σπίτι στην άλλη... είναι και αυτό μια αποτυχία.
Χριστέ μου.
Πήγε και βρήκε ένα τρίκυκλο.
Πού θα το παρκάρετε;
Στο πάρκινγκ των κατοίκων.
- Δεν έχετε άδεια. - Κι όμως έχω. Ναι, πήρα χτες.
Μα δε μου το είπατε ποτέ.
Μα μόνο θα φέρνατε αντιρρήσεις αν σας το έλεγα.
Το έχετε ασφαλίσει;
Δε χρειάζομαι ασφάλιση. Είναι σαν το βαν, είμαι ασφαλισμένη στον παράδεισο.
Δηλαδή ποιος θα πληρώσει αν έχετε κάποιο ατύχημα, ο πάπας;
Δεν πρόκειται να έχω ατύχημα.
Και αν τρακάρετε με κάτι;
Δε θα τρακάρω με τίποτα. Είμαι έμπειρη οδηγός.
Οδηγούσα ασθενοφόρα στο μπλακ-άουτ.
Και αν κάποιος τρακάρει εσάς;
Δις Σέπερντ, τι θα γίνει αν σας τρακάρει κάποιος;
Δεν έχετε δικαίωμα να μου λέτε τέτοια πράγματα.
Γιατί το λέτε αυτό; Κανείς δεν πρόκειται να με τρακάρει!
Πού είναι το κλειδί;
- Ποιο κλειδί; - Του αμαξιού. Το άφησα κάτω.
Δεν το έχω εγώ.
- Πρέπει να το πήρατε. - Όχι.
Λέτε ψέματα! Δε θέλετε να κρατήσω το αμάξι, και έτσι πήρατε το κλειδί!
Μη φωνάζετε!
Πρέπει να φωνάζω εξαιτίας της άγνοιάς σας!
Κόσμος πηγαινοέρχεται νυχθημερόν!
Θα ήμουν καλύτερα σε κανένα χαντάκι! Δώστε μου το κλειδί!
Δεν το έχω το καταραμένο το κλειδί σας!
Τι είναι αυτό γύρω από το λαιμό σας;
Αυτό είναι το κλειδί! Το καταραμένο κλειδί!
Περνάμε καλά;
Δε θα έπρεπε να ζητήσετε συγνώμη;
Δεν έχω χρόνο για συγνώμες.
Η συγνώμη είναι για το Θεό.
Αυτή ήταν η μόνη φορά που την ακούμπησα,
και όχι επειδή με αποκαλούσε ψεύτη, αλλά επειδή φαινόταν τρελή.
Ήταν η μητέρα μου.
Πάντα τη συγκρίνεις με τη μαμά. Δεν είναι το ίδιο.
Δε μου αρέσει καν να μοιράζονται την ίδια πρόταση.
Αυτή την εποχή, μοιάζει σχεδόν σαν να είμαστε παντρεμένοι.
"Τι κάνει η κυρά σου;", με ρωτάνε.
Έτσι λέει ο κόσμος τη σύζυγο. Η κυρά σου.
Τι κάνει η κυρά σου;
Είναι ακόμα εκεί. Είμαι ακόμα εδώ.
Η μητέρα σου πέθανε, έτσι δεν είναι;
Όχι, και η άλλη ακόμα εδώ είναι.
Είναι σε έναν οίκο ευγηρίας.
Μόνο που δεν είναι εντελώς εκεί. Δεν είναι πουθενά.
Δε θα έπρεπε να το ξεκαθαρίσουμε αυτό μέσα στο θεατρικό;
Όχι. Είναι απόρρητες πληροφορίες.
Πριν από χρόνια, η μαμά ήθελε να βάλουν τη δις Σέπερντ σε οίκο ευγηρίας.
Όμως αυτή ακόμα κυκλοφορεί ελεύθερη.
Φυσικά, αν είναι εντελώς εκεί, ή όχι, μόνο να μαντεύουμε μπορούμε.
Κε. Μπένετ!
Ξέρετε, δε μου αρέσει να στέκεται το τρίκυκλο στο δρόμο.
Βλέπετε, αν σπρώχνατε το βαν μπροστά από το παράθυρό σας,
θα μπορούσα να το βάλω εδώ μέσα στο δρομάκι.
Υπάρχει μπόλικος χώρος.
Δηλαδή έχω και το βαν, και το τρίκυκλο.
Ναι, μου δόθηκαν οδηγίες ότι εκεί θα έπρεπε να είναι.
Ξέρετε, όσον αφορά τους βανδάλους.
Οδηγίες από ποιον;
Δε μου επιτρέπεται να πω.
Νομίζω ότι ίσως θα επικοινωνήσω με τη νέα κοινωνική λειτουργό μου.
Για ποιο λόγο; Πάντα λέτε ότι δεν την θέλετε την λειτουργό.
Μου έχουν δοθεί οδηγίες ότι ίσως βοηθήσει.
Δε θέλω μια αλάνα μεταχειρισμένων αμαξιών.
- Η Μαίρη λέει... - Ποια Μαίρη;
Η Μαίρη.
Η κύρια σας στο βαν.
Δεν ξέρατε ότι τη λένε Μαίρη;
Μάλλον το ήξερα. Πάντα τη φωνάζω δις Σέπερντ.
Όλοι μας έχουμε ονόματα.
Ίσως αν τη φωνάζατε με το δικό σας, και αυτή σας φώναζε με το δικό σας,
"Άλαν", "Μαίρη",
πού ξέρετε, ίσως ήταν ευκολότερο να βρείτε άκρη.
Άκρη; Δεν υπάρχει άκρη.
Πώς βρίσκεις άκρη με κάποιον που συζητάει με την Παναγία;
Βρίσκεις άκρη με τον Ισαΐα Μπερλίν, ίσως, (φιλόσοφος)
ο οποίος σε σύγκριση με τη δις Σέπερντ, είναι ένας λιγομίλητος άνθρωπος.
Δεν βρίσκεις άκρη μαζί της, επειδή δεν καταλαβαίνει τι της λες.
Άλαν, διαισθάνομαι μια κάποια εχθρικότητα εδώ.
Κατανοώ ότι για σας αυτό ίσως είναι μια απότομη καμπύλη εκμάθησης.
Όχι. Δεν είναι μια καμπύλη εκμάθησης.
Ποτέ δεν έχω βρεθεί στην επονομαζόμενη καμπύλη εκμάθησης.
Η πιθανότητα να βρεθώ σε καμπύλη εκμάθησης είναι περίπου τόσο μεγάλη,
όσο η πιθανότητα να βρεθώ στις πλαγιές του Ζέρματ για σκι.
Εξάλλου, το όνομά της δεν είναι Μαίρη.
Μερικοί φαίνεται πως θεωρούν ότι τη λένε Μάργκαρετ.
Δεν είναι καν Σέπερντ.
Λοιπόν, εγώ την έχω σημειωμένη ως Μαίρη.
Ναι, και υποτίθεται ότι την έχετε σημειωμένη ως έναν λογικό άνθρωπο.
Γεια!
Μαμά!
Επιστρέφω σε μισή ώρα.
Γεια σου, Μάργκαρετ.
Χαίρε Μαρία, κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου.
Ευλογημένη εσύ μεταξύ των γυναικών και ευλογημένος ο Καρπός της κοιλίας σου.
Τι κάνετε εκεί; Άντε!
Τι έπαθε η Στέρλινγκ Μος; (παλιός οδηγός αγώνων)
Έχω καιρό να τη δω στο τιμόνι.
Πήγε σε διακοπές που της άξιζαν πια, φαντάζομαι. Στο Ντορντόιν, ενδεχομένως.
- Αλήθεια; - Πολίν.
Το αμάξι της είναι πάλι εδώ.
Όμως έχω καιρό να δω την ίδια. Αναρωτιέμαι αν είναι καλα.
Έχω δίκιο που σκέφτομαι ότι εκείνος ο μεγάλος, πολύμορφος λεκές
στο πίσω μέρος του φορέματός της υποδηλώνει ακράτεια;
Δε νομίζω ότι είναι μια δήλωση για τη μόδα.
Καλέ μου...
Μάλλον θα ελπίζετε μια από αυτές τις μέρες αυτή απλά να χαθεί σιγά σιγά.
Μην το πιστεύετε αυτό.
Αυτό συμβαίνει μόνο στο θέατρο. Στη ζωή, η κατρακύλα είναι μια ανηφόρα.
Πώς είναι η μητέρα σας;
Τα ίδια. Κάθεται, χαμογελά. Κοιμάται.
Είστε εντάξει;
Εγώ; Ναι, γιατί; Απλά πηγαίνω στο θέατρο.
- Δεν στενοχωρεθήκατε για το θεατρικό σας; - Όχι.
Διάβασα μια καλή κριτική τις προάλλες.
- Μου είπαν ότι όλες είναι καλές. - Θα είναι, είμαι σίγουρη.
Μας άρεσε.
Αν και δεν είχα καταλάβει ότι θα ήστασταν μόνο εσείς και κανένας άλλος.
Ναι. Είναι μονόλογος.
Ναι, μάλλον.
Απλά μου κάνει εντύπωση πώς τα θυμάσαι όλα.
Η κριτική που διάβασα ήταν ιδιαίτερα οξυδερκής σχετικά με σας.
Αλήθεια; Τι έλεγε δηλαδή;
Ότι δεν μπορούσατε να αποφασίσετε.
- Σχετικά με τι; - Τα πάντα, βασικά.
Το εννοούσε με την καλή έννοια.
Ευχαριστώ.
Βασικά εγώ δεν κατάλαβα τίποτα. Περί τίνος επρόκειτο;
Για τον ίδιο, όπως συνήθως. Που δεν τα παραδέχεται όλα.
- Τι πράγμα; - Εσύ τι λες;
Και όταν ξανακατέβηκα, αυτή ακόμα καθόταν εκεί, φορώντας το παλτό και το καπέλο.
Είπε, "Γκρέαμ, ο μόνος σκοπός στη ζωή μου είναι να είσαι ευτυχισμένος."
Και πάμε στο 45.
"Αν πίστευα ότι θα σε έκανε ευτυχισμένο να πεθάνω, θα πέθαινα."
Πάμε.
Της είπα, "Μαμά",
"Ο θάνατός σου δε θα με έκανε ευτυχισμένο. Το αντίθετο, μάλιστα."
"Θα με έκανε δυστυχισμένο. Τέλος πάντων, μαμά, δεν πρόκειται να πεθάνεις."
Μου είπε, "Όχι, δεν πρόκειται να πεθάνω."
"Πρόκειται να παντρευτώ."
"Το ταξίδι του μέλητος είναι στην Τενερίφη."
"Πάρε ένα από τα χαπάκια σου."
Και έτσι, για νιοστή φορά γυρνούσα με το ποδήλατο από το θέατρο,
όπου μιλούσα για την μητέρα μου.
Τουλάχιστον ξέρω πού είναι η μητέρα μου.
Δις Σέπερντ.
Δις Σέπερντ;
Δε μου αρέσει αυτό.
- Τότε κοίτα μέσα. - 'Όχι.
- Φοβάσαι; - 'Όχι.
Όχι το πτώμα.
Φοβάσαι μήπως αυτό είναι το τέλος της ιστορίας,
και τώρα θα χρειαστεί να τη γράψω.
Όπως και να έχει, τώρα έφυγε.
Μπορώ να τα βγάλω από το μυαλό μου.
Λογοτεχνική αδεία.
Δις Σέπερντ.
- Δις Σέπερντ; - Εμπρός.
Τι κάνετε; Ψαχουλεύετε τα πράγματά μου;
Νόμιζα ότι ίσως είστε άρρωστη ή νεκρή.
- Νεκρή; Εγώ; - Ανησυχούσα.
Ήσασταν αδιάκριτος!
Έχω καιρό να σας δω. Συγνώμη.
Δεν είμαι νεκρή. Θα το ξέρετε όταν πεθάνω.
Συγνώμη.
Νεκρή; Εγώ; Δε θα πεθάνω μέσα στη βιασύνη, να είστε σίγουρος.
Νεκρή;
Μη με κάνετε να γελάσω!
Δεν πέθανε τότε, ούτε και η μητέρα μου.
Όμως καθώς περνούσαν τα χρόνια, και για τις δυο τους άρχισε η κατάπτωση.
Όπως καταλαβαίνετε, είναι δύσκολο να καταγράψουμε το ιστορικό.
Όμως έχω δίκιο στην υπόθεσή μου ότι δεν υπήρξε καπνίστρια;
- Όχι. - Δεν κάπνιζε, δεν πίνει.
Δεδομένων των συνθηκών, μια πολύ υγιής γυναίκα.
Έτσι λέτε;
Είναι μια γυναίκα που έσπασε το γοφό της.
Και φυσικά, σε κάποιο νεότερο άτομο, και σε καλύτερη κατάσταση,
θα δίναμε αντιβίωση.
Όμως στην ηλικία της μητέρας σας, και στην ψυχολογική της κατάσταση,
αναρωτιέται κανείς αν αυτό είναι πράγματι καλοσύνη.
Και αν δεν της δώσετε αντιβίωση, τι θα συμβεί;
Μπορεί να αναρρώσει.
Ή και όχι.
Θα μπορούσε να φύγει στον ύπνο της.
Δεν πρέπει να κατηγορείτε τον εαυτό σας.
Έχετε κάνει...
Περισσότερο από όσο θα περίμενε κανείς.
Ευχαριστώ.
Κε. Μπένετ.
- Πού είχατε πάει; - Να δω τη μητέρα μου.
Τι κάνει αυτή;
Τα ίδια. Πλέον δε με θυμάται.
Δεν εκπλήσσομαι. Δε σας βλέπει και πολύ συχνά.
Θα γράψετε για μένα;
Δεν ξέρω.
Δεν το είπε ποτέ αυτό.
Ε και;
Σας έχω ακούσει. Στο ραδιόφωνο.
Εκείνη το ξέρει αυτό;
Πώς να το ξέρει; Εδώ δεν ξέρει ποια είναι η ίδια.
Ναι, έτσι πιστεύετε. Χρησιμοποιείτε τη μητέρα σας.
Θα έπρεπε να ντρέπεστε για τον εαυτό σας.
Δεν το είπε αυτό!
Όχι. Όμως γιατί να μην το έλεγε;
Γράφετε για εκείνη όλη την ώρα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Χρησιμοποιείτε τη μητέρα σας.
Αυτή είναι η δουλειά των συγγραφέων.
Εγώ είμαι η επόμενη, υποθέτω.
Τέλος πάντων, τώρα που είστε εδώ, χρειάζομαι κάποια ψώνια.
Καλύτερα να πάτε μόνη σας. Προσπαθήστε να περπατάτε περισσότερο.
- Μα περπατάω! - Δε σας βλέπω ποτέ.
Επειδή δεν είστε εδώ τριγύρω μέσα στη νύχτα.
Θέλω μερικές μπαταρίες.
Και μερικά ζαχαρωμένα λεμόνια.
- Κε. Μπένετ; - Ναι;
Θα θέλατε να με σπρώξετε προς τα πάνω στο δρόμο;
Όχι ιδιαίτερα, όχι.
Φτάνει τόσο. Γυρίστε με από την άλλη! Γυρίστε με από την άλλη!
Εντάξει.
Προσεκτικά!
Είστε εντάξει;
Ναι, έτσι πιστεύω.
Θα θέλατε να σας κάνω ένα φλιτζάνι καφέ;
Όχι.
Όχι, δε θέλω να σας βάλω σε τόσους μπελάδες. Θα πάρω μόνο μισό φλιτζάνι.
Πρέπει να πάω στη λειτουργία
- Μα δεν είστε καλά. - Ορίστε.
Είναι επέτειος και μια μέρα υποχρέωσης.
Για ποιον; Κάποιον άγιο;
Όχι. Για έναν νεαρό.
Κάποιον που αγαπούσατε;
Όχι. Εννοείται πως όχι. Απλά κάποιος που εγώ...
Κάποιος που πέθανε.
Θα ήταν γύρω στα πενήντα τώρα.
Ήταν καθολικός;
Ενδεχομένως, ενδεχομένως.
Μόνο που τώρα είναι στο καθαρτήριο. Χρειάζεται τις προσευχές μου.
Πώς τον έλεγαν;
Όχι, ποτέ δε σκοτίζομαι με τα ονόματα.
Το σώμα του Χριστού.
- Ναι; - Μένω λίγο πιο κάτω στο δρόμο.
Σας έχω δει.
Σε σας είναι το βαν.
Ναι.
Δύσκολη γυναίκα.
Μια καθολική.
Μια από τις μοναχές τη θυμάται.
Μου είπαν ότι ήταν πολύ εριστική. Γι' αυτό το λόγο αναγκάστηκε να φύγει;
Ήταν πάρα πολύ αντιδραστική.
Μου την είχαν επισημάνει γι' αυτό το λόγο, αφού κοπανούσε το πιάνο.
Πάντοτε θεωρούσε ότι έχει δίκιο.
Δεν είχε δίκιο. Ο Θεός έχει δίκιο. Τελεία και παύλα.
Τέλος πάντων, γιατί ρωτάτε;
- Είναι άρρωστη. - Ποια; Η γυναίκα;
Αναρωτιόμουν αν υπάρχει κάποια μοναχή
να της μιλήσει και να της κάνει μερικά ψώνια.
Δεν έχουμε μοναχές για ψώνια!
Είναι ένα αυστηρό τάγμα.
Τις έχω δει να ψωνίζουν.
Είδε μια χτες στο Marks & Spencer. Αγόραζε μαρέγκες.
Ίσως θα ερχόταν ο Αρχιεπίσκοπος.
Του αρέσουν οι μαρέγκες;
Ποιος είστε εσείς, που μου έρχεστε εδώ,
ρωτάτε αν αρέσουν οι και μαρέγκες στον Αρχιεπίσκοπο;
Είστε τίποτα κομμουνιστής;
Είναι άρρωστη. Είναι καθολική, και νομίζω ότι ίσως είναι στα τελευταία της.
Μπορούν να προσευχηθούν γι' αυτήν, μόνο που πρέπει να συμπληρώσετε ένα έντυπο.
Κατά πάσα πιθανότητα θα στρώσει, μόλις γυρίσετε την πλάτη σας.
Αυτή είναι η δική μου εμπειρία όσον αφορά τους ανάπηρους.
Η έξοδος είναι από δω.
Δε θέλω να πέσετε πάνω στις μοναχές.
Και άλλο πακέτο στο δρομάκι.
Αν... Όταν γράψω για όλα αυτά, ο κόσμος θα πει ότι μιλάω πάρα πολύ για σκατά.
Όμως υπήρχαν πολλά σκατά. Τα σκατά ήταν στο προσκήνιο.
Η φροντίδα, που δεν είναι μια από τις λέξεις που μου αρέσουν,
η φροντίδα αφορά τα σκατά.
- Μίλησα με τη Μαίρη. - Ή τη Μάργκαρετ.
Ή τη Μάργκαρετ.
Τη δις Σέπερντ, τέλος πάντων.
Μου λέει ότι δεν την ενθαρρύνετε να βγαίνει και να ζει μια ζωή με περισσότερο νόημα,
και ότι βάζετε εμπόδια στο δρόμο της.
Δεν την ενθαρρύνω να πιστεύει ότι μπορεί να γίνει πρωθυπουργός.
Όμως την ενθαρρύνω να προσπαθήσει να πάει μέχρι στο σουπερμάρκετ.
Ναι. Ένας φροντιστής συχνά νιώθει ότι...
Συγνώμη, να σας διακόψω; Μη με αποκαλείτε φροντιστή. Δεν είμαι ο φροντιστής.
Μισώ τη φροντίδα. Μισώ την ιδέα. Μισώ και τη λέξη.
Δε νοιάζομαι, και δε φροντίζω. Εγώ είμαι εδώ, αυτή εκεί. Δεν υπάρχει φροντίδα.
Άλαν, διαισθάνομαι και πάλι μια εχθρικότητα.
Βλέπετε, αναρωτιέμαι μήπως αφότου φροντίζατε τη Μαίρη,
ολομόναχος, όλα αυτά τα χρόνια, όπως ήρθαν τα πράγματα,
Μήπως ευλόγως το απεχθάνεστε όταν οι επαγγελματίες πάνε να βοηθήσουν.
Όχι, όμως το απεχθάνομαι
όταν οι επαγγελματίες εμφανίζονται κάθε τρεις μήνες περίπου,
και προσπαθούν να μου πουν τι σόι άνθρωπος είναι αυτή η γυναίκα,
την οποία ανέχομαι σε καθημερινή βάση εδώ και 15 χρόνια.
Και τι σόι άνθρωπος είναι;
Η Μαίρη, όπως την αποκαλείτε, φοράει παρωπίδες
και είναι μια μισαλλόδοξη, δύστροπη, πανούργα,
αδυσώπητη, εγωίστρια, βρομερή, αγενής, θεότρελη αγελάδα.
Χωρίς να αναφερθώ καν στα ιπτάμενα περιττώματά της
και την ικανότητά της να βγάζει από τα μαραμένα οπίσθια της κουράδες
με τέτοια δύναμη που προσγειώνονται ένα μέτρο πίσω από το βαν
και το υποτιθέμενο σημείο εξόδου τους.
Αν και φυσικά δεν είπες τίποτα από όλα αυτά.
Ο κόσμος θα νομίζει ότι οφείλεται στο ότι παραείσαι ευγενικός.
Ενώ στην πραγματικότητα οφείλεται στο ότι είσαι πολύ δειλός.
Ναι. Αν και δεδομένου ότι εδώ είναι Αγγλία, και δειλός μια χαρά είναι.
Λοιπόν, αυτό ήταν μεγάλη βοήθεια.
Θα μεριμνήσω να της βρω έναν γιατρό.
Είναι άντρας γιατρός;
Ναι.
Δε θέλω άντρα γιατρό. Δεν έχουν γυναίκα;
Συγνώμη. Δις Σέπερντ, θέλω μόνο να μετρήσω το σφυγμό σας.
- Ποιο χέρι; Έχετε καμιά προτίμηση; - Όχι.
Συνήθως είναι πιο καθαρό από αυτό.
Δις Σέπερντ, θα ήθελα να σας πάω στο νοσοκομείο για καμιά δυο μέρες,
για να κάνουμε απλά μερικές εξετάσεις.
Όχι, ανέκαθεν είχα μεγάλη πίστη στα κρεμμύδια.
Μάλιστα.
Όμως τα κρεμμύδια βοηθάνε μόνο μέχρι ενα σημείο, ιατρικώς μιλώντας.
Δεν πρόκειται να πάει στο νοσοκομείο.
- Πώς το ξέρετε; - Ρωτήστε την.
Θα πήγαινε στο Κέντρο Ημερησίας Φροντίδας; Θα τη φρόντιζαν εκεί.
Και θα μπορούσε να μείνει για μερικές μέρες.
Ούτε και στο Κέντρο πρόκειται να πάει.
Είστε σίγουρος;
Την έχετε ρωτήσει;
Δεν πρόκειται να πάει στο Κέντρο. Το ξέρω.
Φυσικά και θα πάω.
Δε θα με αναγκάσουν να μείνω εκεί, έτσι;
Όχι, θα σας κάνουν μπάνιο και θα σας φορέσουν καθαρά ρούχα,
και θα κάνουν κάποιες εξετάσεις.
Θα με αφήσουν μοναχιά μου;
- Πού; - Στο μπάνιο.
Ξέρω να κάνω και μόνη μου μπάνιο. Έχω κερδίσει βραβεία γι' αυτό.
Ναι, το θυμάμαι.
- Κε. Μπένετ. - Ναι;
Δε θα μοιάζει σαν να με πήραν, έτσι δεν είναι;
Να σας πάρουν πού;
Εκεί που πηγαίνουν τους ανθρώπους επειδή δεν είναι στα καλά τους.
Το κάνουν ακόμα αυτό;
Καμιά φορά, αλλά χρειάζονται πάρα πολλές υπογραφές.
Όμως καμιά φορά προφασίζονται διάφορα για να σε πάνε εκεί.
Αυτός είναι ο κίνδυνος με τους άμεσους συγγενείς. Είναι ένα από τα κόλπα τους.
Μπορεί να προσποιούνται ότι είναι Κέντρο Ημερησίας Φροντίδας.
- 'Όχι. - Λοιπόν, εγώ...
Μου την είχαν φέρει μια φορά έτσι παλιότερα.
Άλαν.
Δις Σέπερντ.
Λοιπόν, έχω μείνει λίγο πίσω με τα πράγματα, οπότε μπορεί να υπάρχει λίγο...
Βάλτε το χέρι σας γύρω από το λαιμό μου.
Πάμε λοιπόν.
Δεν έχω πολυσυνηθίσει σε τέτοια πράγματα.
Παρατηρώ πώς, χωρίς καμιά από τη δική μου αποστροφή,
ο οδηγός του ασθενοφόρου δε διστάζει να ακουμπήσει τη δις Σέπερντ,
και να βάλει ακόμα και το χέρι του γύρω της, καθώς την καθίζει στην καρέκλα.
Παρατηρώ επίσης και πόσο προσεκτικά τακτοποιεί τα λαδωμένα ρούχα της,
τραβώντας τη φούστα της προς τα κάτω, για λόγους ευπρέπειας.
Θα επιστρέψω, ξέρετε.
Αυτό δεν είναι κάτι που θα κάνω δοκιμαστικά.
Θα θέλατε να πάρουμε κάτι άλλο για να το πλύνουμε;
Μα γιατί; Τα περισσότερα πράγματά μου είναι καθαρά.
Δεν πιστεύω να είναι άρρωστη η φίλη σας;
- Όχι. - Μήπως φεύγει;
Μόνο μέχρι το Κέντρο Ημερησίας Φροντίδας, καταπώς φαίνεται.
Τα παιδιά συνέχεια ρωτάνε γι' αυτήν.
Παλιά, όταν ήταν μικρά, τη φοβούνταν πάρα πολύ.
Ο ένας είναι στη Ουάσινγκτον τώρα. Στην Παγκόσμια Τράπεζα.
Πόσος καιρός πάει; Δέκα χρόνια;
- Μάλλον δεκαπέντε. - Μια ζωή.
Κε. Μπένετ. Κε. Μπένετ.
Εκείνη η κοινωνική λειτουργός ήθελε να μάθει τους άμεσους συγγενείς μου.
Δε θέλω να διαλαλούνται οι συγγενείς μου, και έτσι της είπα ότι δεν έχω.
Μόνο που είναι μέσα σ' αυτό το φάκελο.
Και να το κρύψετε καλά.
Ξέρετε ότι κάποτε ήμουν και εγώ οδηγός ασθενοφόρου;
Στη διάρκεια του πολέμου.
Ήξερα το Κένσινγκτον στο μπλακ-άουτ.
Αλήθεια;
Η καρέκλα ανεβαίνει με ανελκυστήρα.
Και μέσα σ' αυτή τη μικρή ανάβαση,
όσο ανεβαίνει αργά πάνω από το επίπεδο του τοίχου του κήπου,
διακρίνεται μια αλήτικη ευγένεια πάνω της.
Μοιάζει σαν ένας έρημος νικητής των βραβείων Νόμπελ,
το βρόμικο πρόσωπό της να εκπέμπει ένα είδος αποφασιστικής ικανοποίησης.
Θα μπορούσαμε να το ξανακάνουμε αυτό; Θα ήθελα ακόμα μια γύρα.
Όταν επιστρέψετε.
Κε. Μπένετ, αν χρειαστεί, συγγενής: Λέοπολντ Τζορτζ Φαίρτσαϊλντ
Εδώ είμαστε.
Μυρίζετε υπέροχα.
- Είστε εντάξει; - Ναι.
Ωραία.
Ορίστε. Πανέτοιμη.
Ορίστε.
Καλημέρα, Μάργκαρετ.
Δεκατέσσερα χρόνια; Πρέπει να είστε άγιος.
Είναι δύσκολη γυναίκα η αδερφή μου. Η Ίντιθ δεν την θέλει στο σπίτι.
Παλιά τη βοηθούσα όποτε μπορούσα.
Αυτό θα ήθελε η μητέρα μας.
Δεν είμαι άγιος, απλά είμαι τεμπέλης.
- Ξέρω ότι ήταν οδηγός ασθενοφόρου. - Ναι.
Ήταν και μοναχή. Δυο φορές. Μέχρι που την ξεφορτώθηκαν.
Μετά από αυτό τα έπαιξε πλήρως.
Πέρασε κάποιο διάστημα στο ψυχιατρείο.
Στο Μπάνστεντ.
Για το οποίο φταίω εγώ.
Όχι.
Ναι, είναι όμως μια δύσκολη γυναίκα.
Με πολύ τραμπουκισμό.
Σας εκφόβιζε; Εμένα με εκφοβίζει.
Να, εγώ έβαλα να την κλείσουν.
Υπό περιορισμό.
Σε ψυχιατρικό ίδρυμα, θα έλεγαν σήμερα.
Κατάφερε να ξεφύγει και από κει.
Τους ξεγλίστρησε, και κατέληξε στο βαν.
Παίζει ακόμα; Το πιάνο;
Όχι.
Αυτό είναι θλιβερό.
Έχετε ακουστά τον Κορτό;
Τον Άλφρεντ Κορτό, το βιρτουόζο πιανίστα;
Ναι.
Η Μάργκαρετ ήταν μαθητευόμενή του.
Ναι, έπρεπε να πάει στο Παρίσι για τα μαθήματα.
Δεν ήταν εύκολο, εκείνη την εποχή.
Και να εξασκείται. Μα το Θεό, εξασκούνταν ολημερίς.
Λοιπόν, οι μοναχές έβαλαν ένα τέλος σ' αυτό.
Δοκιμασία της υπακοής.
Ήμουν κτηνίατρος στην Αφρική, και όταν επέστρεψα,
η μουσική είχε καταργηθεί. Τέρμα.
Η εξάσκηση είχε γίνει προσευχή.
Μια φορά έπαιξε στο μεγαλύτερο φεστιβάλ κλασικής μουσικής της Βρετανίας.
Δις Σέπερντ;
Προσπάθησα να σας επισκεφθώ.
Δε θα έμενα εκεί.
Μια γυναίκα είπε ότι κάτι της θυμίζει η φάτσα μου, μήπως ήμουν στο Μπάνστεντ;
Και δεν έλεγε να σταματήσει.
Μου έδωσαν λίγο φαγητό, και αυτή είπε,
"Θα βρείτε ότι το φαγητό εδώ είναι ανώτερο από εκείνο στο Μπάνστεντ."
Δεν ξέρω για το...
Το φαγητό στο Μπάνστεντ, ή οπουδήποτε αλλού, εδώ που τα λέμε.
Εκεί απλά βάζουν τους ανθρώπους όταν δεν είναι στα καλά τους.
Λοιπόν, φαίνεστε ωραία και περιποιημένη.
Ναι, από το μπάνιο θα είναι.
Με άφησαν να το κάνω μόνη μου.
Η νοσοκόμα ήρθε και με βοήθησε μόνο στα τελειώματα.
Είπε ότι θα βγω από κει κούκλα.
Σας αγόρασα αυτά.
Λουλούδια;
Τι να τα κάνω τα λουλούδια;
Αυτά... Μόνο πεθαίνουν.
Έχω αρκετά στο κεφάλι μου και χωρίς λουλούδια.
Μα δε θα σας έφερναν λουλούδια και τόσο συχνά.
Ποιος το λέει αυτό;
Έχω δεχτεί μεγαλύτερα λουλούδια από αυτά.
Και με κορδέλες πάνω τους.
Αυτά δεν συγκρίνονται.
Μουσική.
Πώς υποτίθεται ότι θα την αποφεύγουν οι άνθρωποι;
Βλέπετε... Την έπαιζα στα δαχτυλάκια μου.
Την είχα μέσα στο αίμα μου.
Θα μπορούσα να παίξω και στο σκοτάδι.
Μερικές φορές χρειάστηκε κιόλας.
Και τα πλήκτρα ήταν...
Σαν δωμάτια.
Ντο μείζον και ρε ελάσσον.
Σκοτεινά δωμάτια και φωτεινά δωμάτια...
Θαρρείς και ήταν μια έπαυλη...
Για μένα, η μουσική...
Μόνο που με ανησυχούσε...
Ότι έβρισκα το παίξιμο ευκολότερο από τις προσευχές.
Και εγώ...
Και πήγα και το είπα αυτό... Που ίσως ήταν λάθος.
Σε ποιον το είπατε;
Στον εξομολογητή μου.
Εκείνος απάντησε...
Ότι αυτό ήταν άλλη μια οπή από την οποία μπορούσε να χωθεί μέσα ο σατανάς.
Και έτσι απαγόρευσε το πιάνο.
Έδωσε τέλος στη μουσική γενικότερα.
Είπε ότι τα μερίσματα θα συσσωρευτούν υπό τη μορφή...
Ανάτασης του πνεύματος.
Όπως και έγινε.
Έτσι έγινε.
Πώς είναι η μητέρα σας;
Τα ίδια.
Ακόμα σε κώμα;
Όχι.
Απλα ξεκουράζεται λιγάκι.
Το κάνει αυτό ο κόσμος.
Λοιπόν, καληνύχτα.
Κε. Μπένετ;
Κρατήστε μου το χέρι.
Είναι καθαρό.
Πολλά από εκείνα που ήταν η ζωή αυτής της γυναίκας,
τα ανακάλυψα μόνο μετά το θάνατό της.
Και έτσι, για να διηγηθώ την ιστορία της, χρειάστηκε κατά περίπτωση να εφευρίσκω,
αν και πολλά από αυτά δε θα μπορούσε να τα βγάλει κανείς από το μυαλό του.
Και δεν τα βγάζω από το μυαλό μου όταν λέω ότι
το επόμενο πρωί μετά από αυτή τη συζήτηση,
όταν ξάπλωνε στο βαν της, με τα μαλλιά της λουσμένα,
εκείνο το ίδιο πρωινό ήρθε η κοινωνική λειτουργός στον κήπο,
φέρνοντας καθαρά ρούχα, σεντόνια και αλοιφή, και χτύπησε την πόρτα του βαν.
Δεν είναι πια βαν.
Είναι μνήμα.
Μπορώ να χρησιμοποιήσω το τηλέφωνό σας;
Ναι. Ναι, φυσικά.
Ακόμα και τώρα, δεν τολμώ να μπω σ' αυτόν το βρομερό τάφο.
Όμως νιώθω απατημένος που η ανακάλυψη του πτώματος δεν ήταν δική μου,
και αφότου παρακολούθησα τόσο πολλά για τόσο καιρό,
δεν είμαι ο πρώτος που θα γίνει μάρτυρας του θανάτου της.
Τώρα, σε μια γρήγορη εναλλαγή,
έρχονται ο γιατρός, ο παππάς και οι άντρες από το γραφείο κηδειών,
και όλοι τους κάνουν αυτό που κανείς άλλος δεν έχει κάνει εδώ και είκοσι χρόνια.
Δηλαδή, χωρίς δισταγμό
και, καταπώς φαίνεται, χωρίς αποστροφή μπαίνουν μέσα στο βαν.
Ο Κύριος ας της χαρίσει αιώνια ανάπαυση...
Και είθε το παντοτινό φως να λάμπει πάνω της...
Την παραδίδουμε στον Ύψιστο...
Έφυγε λοιπόν, η κυρία...
Εκείνος θα το ξέρει. Θα του το έχει πει.
Μόνο που πρέπει να κρατάνε τσιμουδιά, οι παππάδες.
Να μη βοηθάνε την αστυνομία με τις έρευνές της.
Το ξέρατε ότι ήταν καταζητούμενη;
Η δις Σέπερντ;
Η δις ό,τιδήποτε την λέτε, ναι.
Σταθμευμένη σε μια διασταύρωση,
ενώ ένας νεαρός πάνω σε μοτοσικλέτα, στρίβει υπερβολικά γρήγορα...
Και καρφώνεται στο όχημά της.
Δε φταίει αυτή.
Μόνο που αυτός είναι ένας νεκρός νεαρός στο δρόμο, που νομίζει ότι σκότωσε αυτή.
Καλεί την αστυνομία; Σταματά κάποιο διερχόμενο οδηγό; Όχι.
Σηκώνεται και φεύγει αμέσως.
Και έτσι φέρνει τον εαυτό της σε λάθος θέση απέναντι από το νόμο.
Και έτσι, εσείς την εκβιάζατε.
Είμαι αστυνομικός, κε. Μπένετ.
Συνταξιοδοτημένος, φυσικά. Εμείς δεν κάνουμε τέτοια πράγματα.
Πάντως είναι αναβάθμιση από το προηγούμενο όχημά της.
Όλα αυτά τα χρόνια που έμενε μπροστά στο κατώφλι μου,
ήταν μια παράνομη.
Μια ζωή, δεν παύω να σκέφτομαι,
μια ζωή, δίπλα στην οποία η δική μου είναι απλά πεζή.
Αφημένος στις σκέψεις μου πλάι στον τάφο,
ένας από τους νεκροθάφτες πιάνει το βλέμμα μου.
Δεν είναι ένα επάγγελμα, στο οποίο καταλήγεις
κατά τύχη, φαντάζομαι... Να είσαι νεκροθάφτης.
Κε. Μπένετ. Με συγχωρείτε.
Υποτίθεται ότι εγώ είμαι το κεντρικό θέμα εδώ.
Όμως ξεχνώ ότι οι νεκροί γνωρίζουν τα πάντα.
Θα έπρεπε να παλεύετε με τα δάκρυα, όχι να χαζεύετε το ταλέντο.
Είναι και αυτό μια σκέψη.
Τώρα πια είναι νεκρή.
Μπορώ να κάνω μαζί της ό,τι θέλω.
Ναι, μπορείτε. Είμαι νεκρή. Ελεύθερα!
Καλημέρα.
Τώρα γίνατε δύο. Είναι επειδή το μυαλό σας είναι διχασμένο;
- Ναι. - Όχι.
Πού πηγαίνετε, δις Σέπερντ;
Αναρωτιόμουν, θα είχατε αντίρρηση, οι δυο σας,
το βαν να γίνει ένα μέρος προσκυνήματος;
- Όχι. - Θα ξεφορτωθώ το βαν. Το βαν θα φύγει.
Θα μπορούσε να γιατρεύεται κόσμος, και όλα τα έσοδα να πάνε στις μοναχές.
Στις μοναχές; Έκαναν ποτέ οι μοναχές κάτι για σας;
Ε καλά, όχι και πολλά, όμως όταν αρχίσουν να συρρέουν οι δωρεές,
θα συνειδητοποιήσουν τι κελεπούρι θα ήμουν.
Το ίδιο έγινε με την αγία Μπερναντέτ.
Δεν το συνειδητοποίησαν ούτε και για εκείνη, μέχρι που ήταν πια αργά.
Από δω.
Θέλω να σας συστήσω κάποιον.
Αυτό είναι κάτι που θα μπορούσατε να κάνετε.
Αυτό που προσπαθείτε να γράψετε, να... Θα μπορούσατε να το στολίσετε λίγο.
Αν ήταν πάνω στους στίχους του Άσματος της Μπερναντέτ,
θα βγάζατε μια περιουσία.
Θέλω να πω, γιατί; Γιατί με αφήσατε απλά να πεθάνω;
Θα ήθελα να πάω στον παράδεισο.
Μια Ανάληψη, ενδεχομένως.
Μια μεταμόρφωση.
Δεν είναι ακριβώς το στιλ μου αυτό.
Α, φτάσαμε.
Αυτός είναι ο νέος φίλος μου.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
Αυτός είναι ο νεαρός που τράκαρε πάνω στο βαν.
Γεια.
Νόμιζα ότι εγώ τον σκότωσα.
Αποδείχθηκε ότι έφταιγε μόνος του.
Οπότε, όπως και να έχει, έχουμε πολλά να συζητήσουμε.
Αντίο.
Κε. Μπένετ;
Ναι.
Ήρθα στο δρομάκι σας για τρεις μήνες...
Και έμεινα δεκαπέντε χρόνια!
- Κε. Μπένετ; - Ναι;
- Ξέρετε τι είναι αυτό; - Όχι.
Είναι το τελευταίο γέλιο.
Λοιιπόν, ήθελε ανάληψη.
Ας απαντήσουμε στις προσευχές της.
Ετοιμαστείτε, δις Μαίρη Τερέζα Σέπερντ,
πάλαι ποτέ κάτοικος της Γκλόστερ Κρέσεντ 23.
Ανεβείτε!
Ενώ ξεκίνησε ως κάποια που τυχαία βρέθηκε στη ζωή μου,
παρέμενε στις παρυφές της για τόσο καιρό, που αποδείχθηκε καθόλου τυχαία.
Όπως οι γιοι και οι κόρες που μένουν στο σπίτι, φροντίζοντας τους γονείς τους,
το θεωρούν ότι απλά περιμένουν άπραγοι μέχρι να ξεκινήσει η ζωή τους,
έτσι και εγώ, σαν και αυτούς, έμαθα ότι δεν υπάρχει αυτό το "περιμένω άπραγος"
και ότι ο χρόνος σε σημαδεύει.
Όσο τη φιλοξενούσα, και όσο προσαρμοζόμουν σ' αυτήν,
ανακαλύπτω ότι πέρασαν είκοσι χρόνια από τη ζωή μου .
ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΚΗ ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΣΟΛΙΣΤ ΣΤΟ ΠΙΑΝΟ: ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΦΑΙΡΤΣΑΙΛΝΤ
Αυτή η φθαρμένη ηλικιωμένη γυναίκα, οι ψευδαισθήσεις της,
και η αργή συρρίκνωση της ζωής της, με όλες τις οχηματικές περιπέτειές της,
όλα αυτά μου δόθηκαν για να τα καταγράψω...
Όπως άλλοι καταγράφουν ταξίδια στο Αφγανιστάν ή την Παταγονία...
Η ΚΥΡΙΑ ΣΤΟ ΒΑΝ ΑΛΑΝ ΜΠΕΝΕΤ
Ή τους μηρούς δεκάδων γυναικών...
Ήθελες να πραγματοποιήσω πράγματα.
Και ποτέ δεν έχω πολλά, όμως δεν έχει σημασία.
Διότι αυτό που έμαθα...
Και ίσως αυτή μου το δίδαξε,
είναι ότι δεν βάζεις τον εαυτό σου μέσα στα γραπτά σου.
Παρά βρίσκεις τον εαυτό σου εκεί μέσα.
Ποτέ δεν ήθελα να γράψω γι' αυτήν.
Αν είχες λίγο περισσότερα στη ζωή σου, δε θα αναγκαζόμουν να το κάνω.
Ίσως τώρα πια θα έχω.
Τι;
Θα έχω περισσότερα στη ζωή μου.
Ίσως αρχίσω να ζω κιόλας.
Καλή η μέρα σου;
Όχι και άσχημη. Εσύ;
Ήρθαν αυτά.
Πολύ ωραία.
- Θα έρθεις; - Εντάξει.
Αυτό είναι το τέλος της ιστορίας.
Ίσως γίνει θεατρικό.
Τι λες;
Τώρα που είμαι εγώ εδώ, νομίζω ότι πρέπει να πάψεις να μιλάς μόνος σου.
Γεια.
Γεια σου, Άλαν.
Εντάξει, ήσυχα και ωραία, παρακαλώ. Εδώ είμαστε. Και τώρα ας τραβήξουμε.
- B. - Σημειώστε το.
Εντάξει, λήψη 14.
Και... Πάμε!
Το Γκλόστερ Κρέσεντ είχε πολλούς αξιοσημείωτους κατοίκους,
όμως κανέναν πιο παράξενο ή πιο αξιοσημείωτο από τη δις Μαίρη Σέπερντ,
στην οποία αφιερώνουμε αυτή τη μπλε πλάκα σήμερα.
Η δις Μ. Τ. Σέπερντ, "Η κυρία στο βαν", έζησε εδώ, 1974 - 1989
Μετάφραση: fata morgana
Σενάριο του Άλαν Μπένετ, βασισμένο στα απομνημονεύματά του