Στις 26 Δεκεμβρίου του 2004, το πιο θανατηφόρο τσουνάμι στην Ιστορία
πλήττει τις ΝΑ ακτές της Ασίας.
Οι ζωές αμέτρητων οικογενειών από όλον τον κόσμο, θα αλλάξουν για πάντα.
Αυτή είναι η αληθινή ιστορία μιας τέτοιας οικογένειας.
Αληθινή ιστορία.
Όχι πάλι.
Έβαλες...
συναγερμό, πριν φύγουμε;
Ήταν το τελευταίο που έκανα.
Εγώ έφυγα τελευταίος.
Είμαι σίγουρος ότι δεν έβαλα.
Αγάπη μου, εγώ βγήκα τελευταία.
Και έβαλα.
-Στον λόγο μου. -Είσαι σίγουρη;
-Ναι. -Καλά.
Εγώ βγήκα τελευταίος, γιατί γύρισα πίσω.
’ρα δεν έχει μπει, γιατί δεν τον ενεργοποίησα.
Οπότε, όταν γυρίσουμε, θα βρούμε ένα τσούρμο χίπηδες στο κρεβάτι μας.
Όπως όταν ήσουν φοιτήτρια;
Μη φοβάσαι. Αναταράξεις είναι, Μαρία.
ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΙΣ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΣΥΣΚΕΥΕΣ
Κυρίες και κύριοι, πλησιάζουμε στο αεροδρόμιο του Πουκέτ.
Η τοπική ώρα είναι 1:30 μ.μ.
-Τι κάνεις; Κάθισε. Προσγειωνόμαστε. -Ο Λούκας δεν μου μιλάει.
Κάθισε στη θέση μου.
Δεν έκανα τίποτα.
Ησύχασε. Κάθισε. Μην ανησυχείς και δέσε τη ζώνη.
Καθίστε, παρακαλώ.
Λούκας.
-Λούκας. -Τι;
Να φέρεσαι καλύτερα στον αδερφό σου.
-Φοβάται, αυτό είναι όλο. -Κάτι καινούργιο; Φοβάται τα πάντα.
Αναρωτιέμαι σε ποιον έμοιασε.
ΚΑΟ ΛΑΚ, ΤΑΪΛΑΝΔΗ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
Πάρτε τα πράγματά σας. Μην ξεχάσετε τίποτα.
Τόμας, το σακίδιό σου!
-Έχετε ξαναρθεί στο Κάο Λακ; -Όχι, πρώτη φορά.
Είναι η καλύτερη περίοδος για διακοπές.
Όλα τα θέρετρα είναι γεμάτα. Είναι ήσυχα και ιδανικά για οικογένειες.
Το Όρκιντ Μπιτς είναι ολοκαίνουργιο. Πριν μια βδομάδα άνοιξε.
-Θα σας αρέσει. -Ωραία.
Κάναμε κράτηση για τον τρίτο όροφο. Σε δωμάτιο με θέα στη θάλασσα.
Λυπούμαστε. Έγινε κάποιο λάθος.
Πιστεύουμε, όμως,
πως αυτό θα σας αρέσει περισσότερο.
-Από πού είστε; -Απ' την Ιαπωνία.
Δεν μοιάζετε Ιάπωνες.
Εργάζομαι σε μεγάλη εταιρεία και μετακινούμαστε πολύ.
-Εσείς δεν εργάζεστε; -Είμαι γιατρός.
Δεν ασκώ το επάγγελμά μου. Ασχολούμαι με τα παιδιά.
Καταλαβαίνω. Πήρατε προαγωγή.
-Ωραία, έτσι δεν είναι; -Μαμά!
-Ναι. -Μπορώ να πιω ένα;
Λούκας, αν διψάς, πιες έναν χυμό ή ένα ποτήρι νερό.
Ακριβώς.
Παιδιά, ελάτε να δείτε.
-Προχώρα. -Έλα.
Σωστά. Κοίτα.
Κοίτα εκεί! Δεν είναι υπέροχα;
-Μπορούμε να κάνουμε μπάνιο; -Ναι, θα πάμε για μπάνιο.
Δέκα... εννιά... οχτώ...
εφτά... έξι... πέντε...
τέσσερα... τρία... δύο... ένα...
Έφυγε!
-Αυτό δεν ανεβαίνει. -Ανεβαίνει.
-Όχι, δεν ανεβαίνει.
-Πάει προς άλλη κατεύθυνση. -Ανεβαίνει κανονικά τώρα.
Θα τα προφτάσει!
-Ναι, τα προφταίνει. -Όχι, μπαμπά, πάει αντίθετα.
Έμεινε καθόλου κρασί;
Ακόμα κοιμούνται.
Μωρό μου.
Καλά Χριστούγεννα.
Σήκω.
Καλημέρα.
-Φύγε! -Ξύπνα!
-Τι κάνεις; -Είναι Χριστούγεννα!
-Σήμερα είναι Χριστούγεννα! -Είναι Χριστούγεννα!
Κέρματα!
Τα λεφτά οδηγούν προς τα εδώ.
-Συνεχίζουν κι έξω απ' το παράθυρο! -Μη, παιδιά.
Ένας ένας!
Τηλεσκόπιο! Και αστεράκια για να κολλήσεις στο ταβάνι σου!
-Ο γαλαξίας! -Λάμπουν;
Τι υπέροχο μαντήλι! Το λατρεύω!
Σ' ευχαριστώ, αγάπη μου. Τον Αϊ Βασίλη, δηλαδή.
-Τι σου έφερε, μικρέ; -Μια μπάλα.
Έλα, κλώτσα την μπάλα!
Ναι!
Δεν μπορώ να κοιμηθώ.
-Θα είναι απ' το τζετ λαγκ. -Ναι.
Σίγουρα.
Πάμε έξω να δούμε τα αστέρια;
Ίσως αύριο.
Κλείσε τα μάτια σου και σκέψου κάτι όμορφο.
-Μαμά, έλα να παίξουμε. -Σε λίγο. Παίξε με τον Λούκας.
Δεν σε πιστεύω.
-Είσαι αδιόρθωτος. -Τι;
Θα το κρύψω και θα ξεχάσω πού το έβαλα.
Κοίταζα την προσφορά για το σπίτι στην Ιαπωνία.
Ψεύτη!
Έλαβα μήνυμα ότι ο Γιουνιόσι υπέγραψε για άλλα δύο χρόνια.
Θα είμαστε δύο για την ίδια δουλειά.
-Κι αυτό σημαίνει ένα πράγμα. -Δεν μπορούν να σε απολύσουν.
Θα τους στοιχίσει πολύ. Μην ανησυχείς.
Ανησυχώ, γιατί δεν μας παίρνει να χάσουμε αυτήν τη δουλειά.
Μπαμπά, έλα να παίξουμε!
Θα γυρίσω στη δουλειά.
Ίσως ήρθε η ώρα.
Στην Ιαπωνία;
Όχι.
Θες να γυρίσεις πίσω;
Δεν είναι κακή ιδέα.
Θα το σκεφτούμε. Αλλά τώρα πάω να παίξω με τα αγόρια.
Εδώ, μπαμπά.
Μπαμπά, δεν έχω δει χειρότερο μαγιό.
-Είναι χάλια! -Χάλια; Εσύ είσαι χάλια!
Ναι, είναι χάλια!
Παιδιά.
Ψάρια.
Πιτσίλισέ τους!
-Σας πέρασα! -Λούκας.
Όχι!
Πήγαινε να τη φέρεις, Λούκας! Εμπρός!
Χένρι, τα παιδιά!
Λούκας.
Μπαμπά!
Βοήθεια!
Λούκας.
Μαμά!
Βοήθεια!
Βοήθεια.
-Λούκας. -Μαμά.
Λούκας.
-Λούκας! -Βοήθησέ με!
Βοήθεια!
Βγάλε με από εδώ!
Μείνε εκεί.
-Μαμά. -Κρατήσου.
Μαμά, κολύμπα προς εμένα! Πρόσεχε!
Πιάσε το στρώμα.
Πιάσε το στρώμα!
Βοήθεια.
Λούκας.
Κολύμπα!
Μαμά!
Μαμά.
-Θέλω να πάω σπίτι μας! -Πιάσε το χέρι μου!
Μαμά!
Έλα!
Πιάσε!
Λούκας.
Λούκας!
Λούκας.
Λούκας!
-Λούκας! -Μαμά!
Βοήθεια! Κάποιος να μας βοηθήσει!
Λούκας.
Λούκας, βούτα.
Μαμά.
Μαμά!
Όχι...
Μαμά.
Μαμά!
Μαμά.
-Λούκας. -Μαμά.
Μη μου το ξανακάνεις αυτό.
Μη μου το ξανακάνεις αυτό, μαμά.
Εδώ είμαι.
Πρέπει να πάμε σε ασφαλές μέρος.
Μη φοβάσαι.
Εδώ είμαι.
Μαμά...
Κοίτα εκείνο το δέντρο.
-Εκείνο εκεί. -Ναι.
Ναι, είναι τέλειο.
Πρόσεχε, Λούκας.
Μην κουνιέσαι.
Μείνε ακίνητος.
Ήμουν γενναίο παιδί, μαμά.
Φοβάμαι.
Έλα εδώ.
Κι εγώ φοβάμαι.
Τελείωσε;
Δεν ξέρω.
Μαμά;
Τι;
Αιμορραγείς, μαμά.
Θεέ μου...
Μη φοβάσαι.
-Δεν μπορώ να σε βλέπω έτσι. -Μη φοβάσαι.
Συγγνώμη. Απλώς... Συγγνώμη.
Εσύ πρώτος.
Αυτό εκεί το μεγάλο δέντρο.
Μπορούμε να σκαρφαλώσουμε;
Εντάξει, πάμε.
Στάσου. Το άκουσες αυτό;
-Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι. -Στάσου.
Πρέπει να πάμε σε ασφαλές μέρος.
-Πρέπει να τον σώσουμε. -Αν έρθει άλλο κύμα, θα πεθάνουμε.
Πρέπει να σκαρφαλώσουμε αμέσως στο δέντρο.
-Πού είσαι; -Μαμά, κοίτα την κατάστασή σου.
Χρειαζόμαστε βοήθεια!
Δεν μπορούμε να το ρισκάρουμε.
Δεν μπορούμε να το ρισκάρουμε, μαμά. Έλα.
’κου...
Αν αυτό το αγόρι είναι ο Σάιμον ή ο Τόμας;
Αν χρειάζονται βοήθεια;
-Θα ήθελες να τους βοηθήσει κάποιος. -Ο Σάιμον κι ο Τόμας πέθαναν!
Ακόμα κι αν είναι το τελευταίο που κάνουμε.
Πού είσαι;
Κοίτα εκεί, μαμά! Τον βλέπω!
Είσαι καλά;
Ναι, είναι καλά.
Πώς σε λένε;
Εγώ είμαι ο Λούκας. Πώς σε λένε;
-Ντάνιελ. -Μη φοβάσαι. Θα σε βγάλουμε.
Σήκωσέ τον.
Ηρέμησε.
Είσαι καλά;
Όλα είναι εντάξει. Μην ανησυχείς.
Ησύχασε.
Μείνε εδώ. Θα ξανάρθω.
-Μαμά, μια στιγμή και κατεβαίνω. -Όχι, μπορώ.
-Μαμά, κατεβαίνω. -Μπορώ, Λούκας.
Μείνε εκεί, σε παρακαλώ.
Μαμά!
Εντάξει.
Έλα.
Σ' ευχαριστώ.
Το άκουσες αυτό;
Μαμά, κοίτα! Έρχονται να μας σώσουν!
Εδώ!
Κατέβα, Λούκας.
Θεέ μου!
Λούκας, σε παρακαλώ!
Όχι. Θεέ μου, σε παρακαλώ!
Λούκας.
-Λούκας. -Μαμά, εδώ είμαι.
Εντάξει.
Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε πολύ.
Τα αγόρια μου.
Δεν τα βλέπω. Τα αγόρια μου.
Τα αγόρια μου.
Εντάξει.
Μην απομακρυνθείς από δίπλα μου.
Μην ανησυχείς, μαμά. Δεν θα σ' αφήσω μόνη. Το υπόσχομαι.
Αντίο!
Πού είναι ο Ντάνιελ; Λούκας, πού είναι ο Ντάνιελ;
-Δεν ξέρω. -Ντάνιελ...
Σας ευχαριστώ.
Μαμά.
Λούκας...
-Κάνει πολύ κρύο εδώ μέσα. -Δεν κάνει κρύο, μαμά.
Μην κουνιέσαι.
Μαμά, τι έχεις;
Χρειάζομαι αντιβίωση. Κοίτα στο ντουλάπι.
Θεέ μου...
Οι ετικέτες είναι στα ταϊλανδέζικα.
Θα το γράφει και στα αγγλικά. Κοίτα στο πλάι.
Ψάξε προσεχτικά, Λούκας.
Δόξα τω Θεώ.
Σας παρακαλώ...
Βλέπετε αυτό το αγόρι;
Μόνο εμένα έχει στον κόσμο. Καταλαβαίνετε;
Κι εγώ είμαι γιατρός. Πρέπει να μου σταματήσετε την αιμορραγία.
Χρειάζομαι αντιβίωση. Βοηθήστε με.
-Είστε καλά; -Έχασα άντρα και δύο παιδιά.
Αν πάθω κάτι...
Τι χρώμα είναι;
-Τι; -Το πόδι μου.
Είναι ακόμα κόκκινο;
Ναι, κόκκινο είναι ακόμα.
-Τι σημαίνει αυτό; -Αυτό είναι καλό, όσο δεν μαυρίζει.
Πάρε.
Πρέπει να φας κάτι.
Φάε.
Πόσο καταπιεστικός!
Σε ποιον μοιάζω άραγε;
Γεια.
Πώς σε λένε;
Εγώ είμαι η Μαρία.
Κι από εδώ ο γιος μου, ο Λούκας.
Πώς σε λένε;
Δώσε της λίγο μανταρίνι.
Θα πεθαίνει απ' την πείνα.
Πρόσεχε... Πρόσεχε, Λούκας.
Γύρνα το κεφάλι σου στο πλάι, αλλιώς θα πνιγείς.
Χρειάζεται βοήθεια. Γυρίστε της το κεφάλι.
Βοήθησέ τη, Λούκας. Γύρνα της το κεφάλι.
Είσαι καλά;
Μαμά, είσαι καλά;
Τι κάνεις;
Μαμά, είσαι καλά;
Σταμάτα, μαμά! Φτάνει! Σταμάτα!
Μαμά, σταμάτα!
Μαμά.
Φραντσέσκα.
Πρέπει να πάω τουαλέτα.
Φραντσέσκα.
Σας παρακαλώ.
Λούκας...
δες γύρω σου.
Γίνεται πανικός.
Πρέπει να κάνεις κάτι.
Πρέπει να βοηθήσεις τον κόσμο. Είσαι καλός σ' αυτό.
-Τι θέλεις να κάνω; -Κάτι.
Οτιδήποτε.
-Θα είσαι εντάξει; -Έλα τώρα, Λούκας.
Δεν θα πάω πουθενά.
-Το υπόσχομαι. -Εντάξει.
Μπένστρομ!
Τρεις! Μπένστρομ!
Βοήθησέ με.
Μπένστρομ από Σουηδία.
-Η οικογένειά σας; -’γκντα, Γιόσεφ, Μόρτεν.
-Γυρεύετε την οικογένειά σας. -Τους έχεις δει; Μπένστρομ!
Εντάξει, ηρεμήστε. Θα σας βοηθήσω.
’γκντα, Μόρτεν, Γιόσεφ.
Θα προσπαθήσω να σας βοηθήσω. Εντάξει;
Εντάξει.
’γκντα Μπένστρομ;
Συγγνώμη, μήπως είστε ο Γιόσεφ ή ο Μόρτεν Μπένστρομ;
Μόρτεν Μπένστρομ;
Με συγχωρείς.
-Με συγχωρείς. -Ναι.
-Γυρεύω τον γιο μου. -Τον γιο σας;
Πίτερ Μπέρι. Θα αναρωτιέται πού είμαι.
Πίτερ Μπέρι;
Μόρτεν Μπένστρομ; ’γκντα Μπένστρομ;
Πίτερ Μπέρι;
Γιόσεφ...
-’ννα Μαρί Ντεμπράουν. -Συγγνώμη, πώς είπατε;
’ννα Μαρί Ντεμπράουν;
Ρενάτα Καστορίνι.
Τατιάνα Τσερνέσοβα.
-Πα Τσου Λιν. -Πα Τσου Λιν.
Γιόσεφ Μπένστρομ;
Σανγκ Σακ.
’γκντα Μπένστρομ;
Ρενάτα Καστορίνι;
’ννα Μαρί Ντεμπράουν;
Μόρτεν Μπένστρομ;
Ναι.
-Ο Μόρτεν Μπένστρομ απ' τη Σουηδία; -Ναι.
Ξέρω τον μπαμπά σου.
-Ο μπαμπάς σου είναι εδώ. Θα τον φέρω. -Ναι.
-Όχι, πρέπει να μείνεις εδώ. -Εντάξει.
Θα φέρω εδώ τον μπαμπά σου!
Πρέπει να μείνεις εδώ.
Είναι μακριά και πρέπει να ξεκουραστείς, εντάξει;
-Εντάξει; -Ναι.
Μπένστρομ!
Πού είναι η μαμά μου;
Μαμά!
Σας παρακαλώ.
Μαμά!
Όχι. Τι κάνετε;
Αυτό είναι το κρεβάτι της μαμάς μου!
Φύγε!
Αφήστε τον.
Εντάξει, ηρέμησε, μικρέ.
Η μαμά μου ήταν εδώ κι αυτή πήρε τον φάκελό της!
Πρέπει να έρθεις μαζί μου. Θα σε βοηθήσω, εντάξει;
Εντάξει;
Εντάξει.
Πώς σε λένε;
Λούκας Μπένετ.
Πού μένατε;
Στο Όρκιντ...
Στο Όρκιντ Μπιτς Ριζόρτ, στο Κάο Λακ.
Ταξίδευε κανείς άλλος μαζί σας;
Λούκας...
Ο μπαμπάς μου και οι δύο μικροί μου αδερφοί.
Ξέρεις τι απέγιναν;
Να τηλεφωνήσουμε σε κάποιον;
-Στον παππού μου. -Πώς τον λένε;
Μπράιαν, αλλά δεν θυμάμαι τον αριθμό του.
ΤΑΪΣΟΝ
Λούκας;
Λούκας!
Μαρία!
Λούκας!
Μαρία!
Λούκας!
Μαρία!
Θα πρέπει να μεταφερθείτε όλοι στον καταυλισμό Σάνγκντι.
Φίλε, είσαι καλά;
Θα ξεκουραστώ για ένα λεπτό.
Ανεβαίνω αμέσως.
Στέλνουν φορτηγά για να μας πάνε όλους στα βουνά.
Κάνε κουράγιο. Έρχονται.
Ναι, το ξέρω. Θα τους πεις ότι είμαι εδώ;
Βέβαια. Περίμενε.
Παιδιά, γύρισε ο μπαμπάς σας.
Μπαμπά!
-Μπαμπά! -Μπαμπά!
Μπαμπά, πέρασαν πολλά ελικόπτερα!
-Αλήθεια; -Ναι.
Η μαμά κι ο Λούκας;
-Κατέβα κάτω, Τόμας. -Κι εγώ;
Δες μήπως περάσουν κι άλλα ελικόπτερα. Εντάξει;
-Εντάξει. -Μπράβο, αγόρι μου.
Λίγο ακόμα, φιλαράκο.
Εντάξει;
Δεν τους έχω βρει ακόμα.
Είδες πολλούς νεκρούς;
Συνέβη κάτι πολύ σοβαρό, Τόμας.
-Όχι τη μαμά και τον Λούκας, έτσι; -Όχι, δεν τους είδα.
Έκαψα τα πόδια μου στη στέγη.
Έκανε πολλή ζέστη και όλοι έφευγαν.
Μπορούμε να φύγουμε;
Θέλω να μου κάνεις μια χάρη, Τόμας.
Όλοι πάνε στα βουνά, σε ένα ασφαλές καταφύγιο.
-Δεν μπορώ να έρθω μαζί σας. -Μη μας αφήσεις πάλι, μπαμπά.
Πρέπει να τους βρω.
-Να προσέχεις τον Σάιμον. -Όχι!
Όχι, μείνε μαζί μας. Δεν μπορώ...
Δεν έχω προσέξει ποτέ μου κανέναν.
-Φοβάμαι. -Το ξέρω.
Κι εγώ φοβάμαι.
Ξέρεις πότε τρόμαξα πιο πολύ;
-Όταν μας χτύπησε το νερό; -Όχι, μετά.
Όταν συνήλθα κι ήμουν μόνος. Αυτό ήταν το πιο τρομακτικό.
Μετά σας είδα να σκαρφαλώνετε στο δέντρο.
Και δεν φοβόμουν πια, γιατί ήξερα ότι δεν ήμουν μόνος.
Αν η μαμά κι ο Λούκας είναι μόνοι τους τώρα;
-Σκέψου πόσο θα φοβούνται. -Θα ψάξουμε μαζί.
-Δεν μπορείς... -Όχι, Τόμας.
Πρέπει να προσέχεις τον Σάιμον.
Εγώ θα συνεχίσω να ψάχνω να τους βρω.
Εντάξει;
Ξέρω ότι καταλαβαίνεις.
Μη στέκεστε σε αυτό το σημείο.
Μπορεί να έρθει και άλλο κύμα.
Μετακινηθείτε αμέσως...
Ναι, σας ακούω.
Κανείς δεν ξέρει τι γίνεται.
-Είστε καλά; Χάσατε κάποιον; -Καλά. Θέλουμε να φύγουμε.
Θα σε ξαναπάρω. Εντάξει;
Με συγχωρείτε...
Προσπαθώ όλη μέρα να τηλεφωνήσω.
Να πάρω απ' το δικό σας;
Κοίτα γύρω. Όλοι χρειάζονται κάτι.
Τελειώνει η μπαταρία. Το χρειαζόμαστε.
Προσπαθούμε να ανοίξουμε τον δρόμο.
Το καταλαβαίνω, αλλά θέλω να μιλήσω σε κάποιον υπεύθυνο.
-Θα σας δω το πρωί, εντάξει; -Δεν θα έρθεις;
Δεν έρχομαι, μικρέ μου. Θα σε προσέχει ο Τόμας.
Ακούστε με. Να καθίσετε φρόνιμα, εντάξει;
Μείνετε μ' αυτήν την ομάδα. Θα έρθω όσο πιο σύντομα μπορώ.
Θα είστε φρόνιμοι, εντάξει;
Σας αγαπώ.
-Θα προσέχετε τα αγόρια μου; -Ελάτε μαζί μας.
-Ξέρετε ότι είναι ανώφελο. -Δεν μπορώ να μην ψάξω.
Σας αγαπώ. Θα έρθω αύριο. Το υπόσχομαι.
Σας αγαπώ.
Μαρία!
Λούκας!
Μαρία!
Όχι!
Φίλε, είσαι καλά;
Μπες μέσα. Θα σε πάμε σε ασφαλές μέρος.
Η γυναίκα μου δεν ήθελε να έρθουμε Ταϊλάνδη για Χριστούγεννα,
εξαιτίας του ποδιού μου.
Εγώ επέμεινα. Η κορούλα μου, η Τζίνα,
είναι μόλις δύο ετών.
Με ξύπνησε ο θόρυβος.
Ήμουν μόνος στο δωμάτιο.
Βγήκα έξω και είδα τη θάλασσα να έρχεται προς τη στεριά.
Μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα, το νερό είχε φτάσει στις σκάλες.
Δεν ήταν πάνω από πέντε δευτερόλεπτα.
Στο κρεβάτι,
βρήκα ένα σημείωμα απ' τη γυναίκα μου, ότι είναι στην παραλία.
-Ήσουν στο Όρκιντ, σωστά; -Ναι.
Η οικογένειά μου ήταν στην πισίνα, όταν ήρθε το κύμα.
Πρώτο βρήκα τον μεσαίο μου γιο, τον Τόμας, πάνω σ' ένα ψηλό δέντρο.
Δυσκολεύτηκα να τον πείσω να κατέβει. Φοβόταν.
Μετά βρήκα τον μικρό μου, τον Σάιμον.
Είχε γραπωθεί από έναν φοίνικα.
Είναι μόλις πέντε ετών.
Τους έστειλα στα βουνά.
Ξέρετε...
Για να βρω τη γυναίκα μου και τον μεγάλο μου γιο.
Η πιο δύσκολη απόφαση που έχω πάρει.
-Τηλεφώνησες στο σπίτι; -Δεν έχω βρει τηλέφωνο.
Κάνω οικονομία στην μπαταρία, μήπως καλέσει η οικογένειά μου.
Παρακαλώ.
Ευχαριστώ. Θα είμαι πολύ σύντομος. Το υπόσχομαι.
-Ναι. -Μπράιαν;
Χένρι, δόξα τω Θεώ! Πώς είστε;
-Σου τηλεφώνησε κανείς άλλος; -Όχι. Είστε όλοι καλά;
-Χένρι; -Η Μαρία κι ο Λούκας δεν είναι εδώ.
Τι πάει να πει αυτό;
Ήρθε το κύμα και τους παρέσυρε.
Βρήκα τους μικρούς. Δεν ξέρω για τη Μαρία και τον Λούκας.
Χένρι, είσαι εκεί;
Δεν ξέρω τι να κάνω, πού να ψάξω.
Χένρι, ηρέμησε.
Χένρι.
Πρέπει να κλείσω. Θέλουν πολλοί να τηλεφωνήσουν.
-Θα σε πάρω αργότερα. -Χένρι;
Συγγνώμη.
Συγγνώμη!
Σ' ευχαριστώ.
-Τι θέλεις να κάνω; -Μην το αφήσεις έτσι!
Πάρε!
-Πάρε. -Πάρε.
Πάρε.
Να τον ξαναπάρω.
-Χένρι, εσύ είσαι; -Μπράιαν, ναι, εγώ είμαι πάλι.
Σου υπόσχομαι ότι δεν θα σταματήσω μέχρι να τους βρω.
Δεν ξέρω τι θα κάνω. Είναι νύχτα. Θα ψάξω σε όλα τα νοσοκομεία.
-Εντάξει. -Σε όλα τα καταφύγια.
Θα τους βρω. Σου το υπόσχομαι.
-Θα πάρω, μόλις τους βρω. -Εντάξει.
-Εντάξει.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Να έρθω μαζί σας;
-Φοβάμαι. -Κλείσε τα μάτια.
Σκέψου κάτι όμορφο.
Να καθίσω μαζί σου;
Πόσων χρονών είστε;
Σχεδόν 74. Εσύ;
-Εσύ; -Εφτάμισι.
Πάρε τα μυρμήγκια από πάνω μου!
-Είναι καλά; -Ναι, κοιμάται. Καλά είναι.
Τον έχουν τσιμπήσει μυρμήγκια, αλλά είναι καλά.
Σ' αρέσει να κοιτάς τα αστέρια;
Ναι, στο σπίτι βρίσκω πολλούς αστερισμούς.
Αλλά εδώ ο ουρανός είναι διαφορετικός.
Κάποια αστέρια
έσβησαν πριν από πάρα πολύ καιρό.
Το ήξερες αυτό;
Έχουν πεθάνει, σωστά;
Έχουν πεθάνει.
Αλλά κάποτε ήταν τόσο λαμπερά
που το φως τους ακόμα ταξιδεύει στο σύμπαν.
Και τα βλέπουμε ακόμα.
Πώς ξέρεις ποια ζουν και ποια έχουν πεθάνει;
Αυτό είναι αδύνατον να το ξέρεις.
Όμορφο μυστήριο, δεν είναι;
Λούκας Μπένετ,
έρχεσαι μαζί μου;
Κάθισε εδώ.
Ονομάζεσαι Λούκας Μπένετ, σωστά;
Ναι.
Και η μητέρα σου, Μαρία Μπένετ, σωστά;
Δες αυτά τα πράγματα και πες μας αν αναγνωρίζεις κάτι.
Κοίτα προσεκτικά.
Με την ησυχία σου.
Είναι κάτι οικείο;
-Δεν ξέρω. -Δεν ξέρεις;
Εγώ...
Αναγνωρίζεις κάτι;
-Δεν νομίζω. -Δεν νομίζεις;
Λούκας...
Έρχεσαι μαζί μας;
Μαμά.
Μίριελ Μπαρνς
Πού στον διάολο ήσουν;
Εγώ πού ήμουν;
Εσύ πού στον διάολο ήσουν;
Υποσχέθηκες ότι δεν θα πας πουθενά. Δεν ήσουν εκεί.
Νόμιζα ότι πέθανες, μαμά.
Συγγνώμη.
Νόμιζα ότι πέθανες.
Λυπούμαστε.
Κάποιος πρέπει να άλλαξε τα στοιχεία της στο χειρουργείο.
Πώς είναι;
Εγχειρίστηκε στον θώρακα,
αλλά...
έχασε πολύ αίμα.
Ήταν πολύ αδύναμη για να εγχειριστεί και στο πόδι.
Θα εγχειριστεί ξανά, μόλις αναρρώσει.
Αλλά θα γίνει καλά;
Τίποτα. Τώρα;
Πρέπει να πάμε στο νοσοκομείο Τακούα Πα.
-Πού είναι τα παιδιά μου; -Δεν μ' άφησαν να πάω μαζί τους.
-Πού; -Δεν ξέρω.
-Θέλω τσίσα. -Πρέπει να κρατηθείς, Σάιμον.
Μαμά.
-Μαμά. -Λούκας.
Μαμά! Μάντεψε ποιον είδα έξω!
Τι χρώμα είναι το πόδι μου;
Ακόμα κόκκινο είναι.
Τα τραύματα της μαμάς μου φαίνονται πολύ άσχημα.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε.
Θα πάμε τη μαμά σου αμέσως στο χειρουργείο.
Όχι άλλους αρρώστους από χθες.
-Φεύγουμε αμέσως. -Δώσε μου πέντε λεπτά! Σε παρακαλώ!
Δεν θέλω να σε καθυστερώ.
Την κόρη μου τη λένε Τζίνα και τη γυναίκα μου Κάθι.
Είναι Αμερικανίδα.
-Θα δεις τη λίστα; -Φυσικά.
Σας παρακαλώ, είπαν ότι ίσως η κόρη μας να είναι στο Σερετάνι.
Ήδη ήρθαμε σ' αυτό το νοσοκομείο.
Μόνο σ' αυτό το νοσοκομείο δεν κοιτάξαμε. Σας παρακαλώ.
-Πέντε λεπτά, σας παρακαλώ. -Εντάξει.
Δεν θ' αργήσω. Επιστρέφω αμέσως.
Λούκας.
Λούκας!
Έχει μείνει καθόλου να πιω;
Μην ανησυχείς. Θα σου φέρω κάτι.
Νερό. Πάρτε νερό.
Μπαμπά!
Θέλω τσίσα!
-Δεν μπορείς να κρατηθείς; -Όχι.
Σάιμον, τι κάνεις;
Αγόρια, γυρίστε πίσω αμέσως!
Θα μας αφήσουν εδώ! Τι κάνεις;
-Καμία τύχη. -Λυπάμαι.
Συγγνώμη. Ευχαριστούμε που περιμένατε.
Εντάξει, φεύγουμε.
-Ερχόμαστε! -Πρέπει να φύγουμε!
Μπαμπά!
Ο Λούκας!
Λούκας!
-Λούκας! -Λούκας!
Λούκας!
-Λούκας! -Σάιμον!
Σάιμον!
Λούκας!
-Λούκας! -Σάιμον!
-Λούκας!
Λούκας!
-Λούκας! -Σάιμον!
Σάιμον!
Τόμας!
Είστε καλά; Σας αγαπώ.
Λούκας!
-Μπαμπά! -Λούκας!
Μπαμπά!
Λούκας!
-Λούκας! -Μπαμπά!
Λούκας!
Μπαμπά!
-Μπαμπά! -Μπαμπά!
Μπαμπά!
Συγγνώμη. Συγγνώμη που σας άφησα.
-Συγγνώμη που σας άφησα. -Μπαμπά, τα καταφέραμε!
Είσαι καλά;
Πάμε. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε.
Είστε καλά;
-Εδώ είναι η μαμά. -Τι;
Είναι πολύ αδύναμη.
Λέει περίεργα πράγματα.
Θα την εγχειρήσουν το συντομότερο.
Είναι σοβαρά.
Μαμά!
Κοίτα ποιος ήρθε.
Γεια σου, αγάπη μου.
Μαμά.
Νόμιζα πως είχατε πεθάνει.
Είμαστε όλοι καλά.
-Έχω πεθάνει; -Όχι.
Όχι.
Μπορώ να το βγάλω;
Έλα, θα το βγάλουμε.
-Γύρισες. -Ναι.
Δόξα τω Θεώ.
Μπορώ να ξεκουραστώ τώρα.
Μαρία, τι;
Τι, αγάπη μου;
-Πεθαίνω. -Όχι.
Θα γίνεις καλά.
Να προσέχεις τα μωρά μου.
Δεν ήρθα για αυτό εδώ.
Θα γίνεις καλά. Θα σε φροντίσουν.
Σου υπόσχομαι, θα είμαστε μια χαρά.
Χένρι, φοβάμαι.
Όλα θα πάνε καλά.
Αγάπη μου, σου υπόσχομαι ότι θα γίνεις καλά.
Πρέπει να την πάμε αμέσως στο χειρουργείο.
Εντάξει.
Σ' αγαπάω.
Θα γίνεις καλά.
Σ' αγαπάω πολύ.
Σ' αγαπώ.
Σ' αγαπάω, Μαρία. Το ξέρεις αυτό, έτσι δεν είναι;
Συγγνώμη αν σε απογοήτευσα.
Λούκας...
Σ' ευχαριστώ που φρόντισες τη μαμά.
Ο ένας φρόντισε τον άλλον.
Μπαμπά,
δεν είπα κάτι στη μαμά.
Και θέλω να το ξέρει.
Έχω και εγώ οικογένεια.
Μαζεύω τις δυνάμεις μου,
γιατί θέλω να τους δω
ακόμα μία φορά.
Είναι απαραίτητο;
-Δεν θέλουμε να πονέσεις. -Φοβάμαι τη νάρκωση.
Είσαι σε καλά χέρια.
Κλείσε τα μάτια και σκέψου κάτι όμορφο.
Σκέψου κάτι όμορφο.
-Λούκας! -Μπαμπά!
ΕΝΔΕΙΞΗ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ
Η μαμά είναι καλά, Λούκας.
Γυρίζουμε σπίτι.
Προσέχετε.
Είσαι καλά;
Κύριε Μπένετ, Όλιβερ Τάντπολ απ' την ασφαλιστική Ζούριχ.
Θα φροντίσω την οικογένειά σας. Μην ανησυχείτε για τίποτα.
Θα πάτε στο Γενικό Νοσοκομείο Σιγκαπούρης
όπου η γυναίκα σας θα λάβει την καλύτερη νοσηλεία της Ασίας.
Θα σας πάνε στο αεροπλάνο. Θα σας δω εκεί. Καλή πτήση.
Πού πάμε;
Μας πάνε στη Σιγκαπούρη.
Θα είσαι ασφαλής εκεί.
Καθίστε. Ετοιμαζόμαστε για απογείωση.
Ναι.
-Μπορώ... -Εντάξει, για ένα λεπτό.
Πώς είσαι;
Εδώ, μαζί σου.
Μαμά.
Μάντεψε.
Είδα τον Ντάνιελ ξανά.
Ήταν πολύ χαρούμενος.
Ήταν στην αγκαλιά κάποιου.
Σίγουρα ήταν ο μπαμπάς του.
Σ' αγαπώ.
Λούκας, σ' αγαπώ πάρα πολύ.
Σ' ευχαριστώ.
Συγγνώμη, πρέπει να γυρίσεις στη θέση σου.
Δέστε τις ζώνες σας, παρακαλώ.
Δεν θέλω.
Γιατί; Πρέπει να δένεις τη ζώνη στο αεροπλάνο.
ΚΑΘΙ ΣΕΜΠΕΡ ΤΖΙΝΑ ΣΕΜΠΕΡ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ
Μη φοβάσαι. Δεν είναι τίποτα.
Η ταινία βασίζεται στην αληθινή ιστορία
της Μαρία, του Κίκε, του Λούκας, του Τομάς και του Σιμόν.