*n 1 n u* Συγχρονισμό υποτίτλων για την έκδοση: *n1nu*
ΣΑΣΣΕΞ, ΑΓΓΛΙΑ, 1941
Αγαπημένε μου...
...νομίζω πως αρχίζω να τρελαίνομαι ξανά.
Νιώθω ότι δεν αντέχουμε...
...να ξαναπεράσουμε μια από εκείνες τις άσχημες στιγμές...
...κι αυτή τη φορά δεν θα μπορέσω να το ξεπεράσω.
Άρχισα να ακούω φωνές, και δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
Γι' αυτό θα κάνω αυτό που νομίζω καλύτερο.
Μου έδωσες όση περισσότερη ευτυχία μπορούσες.
Με κάθε τρόπο, υπήρξες...
...τα πάντα, για μένα!
Το ξέρω ότι σου κάνω κακό...
...κι ότι χωρίς εμένα, θα αφο- σιωνόσουν στη δουλειά σου.
Θα τα καταφέρεις.
Είμαι σίγουρη.
Ούτε αυτό το γράμμα δεν μπορώ να γράψω σωστά...
Αυτό που θέλω να πω...
...είναι ότι χρωστάω όλη την ευτυχία μου σε σένα.
Υπήρξες πολύ υπομονετικός μαζί μου, και...
...απίστευτα στοργικός.
Έχασα τα πάντα, εκτός από τη βεβαιότητα...
...της καλοσύνης σου.
Δεν αντέχω άλλο να σου καταστρέφω τη ζωή.
Δεν πιστεύω ότι υπήρξαν άλλοι άνθρωποι...
...τόσο ευτυχισμένοι όσο εμείς.
Βιρτζίνια.-
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, 1951
ΡΙΤΣΜΟΝΤ, ΑΓΓΛΙΑ, 1923
-Καλημέρα γιατρέ. -Κύριε Γουλφ.
Νομίζω, δε χειροτέρευσε.
Κατάλαβα.
Το σημαντικό είναι να παραμείνει έτσι. Ήρεμη.
Την Παρασκευή λοιπόν.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 2001
Κα Ντάλογουει ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΓΟΥΛΦ
Καλημέρα, Λέοναρντ.
Καλημέρα, Βιρτζίνια. Κοιμήθηκες καλά;
-Ήσυχα. -Έχεις πονοκέφαλο;
Όχι, δεν πονάω.
Ο γιατρός είναι ευχαριστημένος.
Αυτά ήρθαν σήμερα;
Ένας νεαρός έστειλε το χειρόγραφό του.
Βρήκα τρία λάθη στην αφήγηση και δύο στην ορθογραφία...
...και δεν έφτασα καν στην τέταρτη σελίδα.
Πήρες πρωινό;
Ψεύτρα.
Βιρτζίνια, δεν επιμένω εγώ. Έτσι είπε ο γιατρός.
Θα στείλω τη Νέλι επάνω...
...να σου φέρει φρούτα και λίγο κέικ.
Ας φάμε μαζί για μεσημέρι, λοιπόν.
Κανονικό γεύμα, σαν φυσιολογικό ζευγάρι...
...σούπα, επιδόρπιο, τα πάντα.
Με το ζόρι, αν χρειαστεί.
Λέοναρντ, νομίζω βρήκα την πρώτη φράση του βιβλίου μου.
Ξεκίνα, λοιπόν.
Πρέπει και να φας, όμως.
Η κα Ντάλογουει είπε...
...ότι θα αγόραζε τα λουλούδια
...η ίδια.
Η κα Ντάλογουει είπε ότι θα αγόραζε τα λουλούδια η ίδια.
Σάλι, λέω ν' αγοράσω εγώ τα λουλούδια.
Τι πράγμα;
Ποια λουλούδια;
Αμάν, τα ξέχασα.
Δε θα μεγαλώσεις, αν δεν τρως το πρωινό σου.
Θα είσαι ο μεγάλος αδελφός. Είναι πολύ σημαντικό αυτό.
-Χρόνια πολλά. -Καλημέρα, γλυκιά μου.
Ω, Νταν.
Μου πήρες λουλούδια; Τι τρυφερή σκέψη.
Τώρα που είσαι εδώ, θα φάει.
Δε χρειαζόταν να μου πάρεις λουλούδια στα γενέθλιά σου.
-Κοιμόσουν. -Και λοιπόν;
Σκεφτήκαμε ότι θα 'ταν καλύτερα...
...να σ' αφήναμε να κοιμηθείς κι άλλο.
Καλημέρα, μικρό μου.
Το ξέρεις ότι πρέπει να ξεκουράζεσαι, Λόρα.
-Γεννάς σε τέσσερις μήνες. -Νταν, σε παρακαλώ...
Είμαι καλά. Απλά νιώθω λίγο κουρασμένη.
Του λέω συνέχεια να φάει το πρωινό του.
Πράγματι.
Είναι μια όμορφη μέρα.
Τι σκοπεύετε να κάνετε;
Κάτι σχεδιάσαμε. Έτσι δεν είναι, μικρέ μου;
Δηλαδή;
Τι έκπληξη θα είναι...
...αν σου πούμε τα πάντα;
Οπότε, να μη ρωτήσω τίποτ' άλλο, ε;
Πέρασε κιόλας η ώρα; Καλύτερα να πηγαίνω.
-Να προσέχεις -Κι εσύ.
-Νταν, χρόνια πολλά. -Σ' ευχαριστώ.
Πρέπει να φας το πρωινό σου.
Θα φτιάξω μια τούρτα.
Ναι, αυτό θα κάνω.
Θα κάνω μια τούρτα για τα γενέθλια του μπαμπά.
Μαμά, να βοηθήσω κι εγώ; Να σε βοηθήσω στην τούρτα;
Φυσικά, μωρό μου.
Δεν θα έκανα κάτι χωρίς εσένα.
Μα, φυσικά και μπορείς να έρθεις.
Εννοείται...
Θέλω να 'ρθείτε όλοι, μετά τη βράβευσή του.
Δεν ξέρω ακριβώς. Περίπου εξήντα άτομα...
Είναι τόσο σημαντικά όλα αυτά για εκείνον.
Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω...
Ένα δείπνο, για να πούμε ευχαριστώ σε όλους.
Θεωρώ ότι θα 'ρθεις, ε;
Ω, Θεέ μου.
Τέλειο. Ενθουσιάστηκα.
Κι αν δεν έρθει κανείς;
Είμαι η Κλαρίσα Βον.
Να επιβεβαιώσω ότι θα στεί- λετε αμάξι να με παραλάβει.
-Γεια σου, Κλαρίσα... -Γεια. Βιάζομαι...
...Και μετά θα πάμε στην οδό Χάντσον...
...γωνία 9ης και 14ης.
Μετά πάμε βόρεια, κι εκεί θα με περιμένετε...
...περίπου ως τις 7.
Λουλούδια!
Τι όμορφη μέρα!
Γεια σου Κλαρίσα. Τι κάνεις;
Ετοιμάζω πάρτι. Ο Ρίτσαρντ κέρδισε βραβείο.
Καταπληκτικό!
Ποιο βραβείο;
Ένα βραβείο ποίησης, για το σύνολο του έργου του.
Το σημαντικότερο βραβείο για έναν ποιητή.
Ωραία. Τι θα 'θελες; Τα κρινάκια είναι τέλεια.
Πολύ πένθιμα. Καλύτερα ορτανσίες.
Και...άφθονα τριαντάφυλλα.
Κι...αυτά θα τα πάρω τώρα.
Σ' ευχαριστώ.
Άρχισα να διαβάζω το βιβλίο του Ρίτσαρντ.
Αλήθεια;
Δε διαβάζεται εύκολα. Το ξέρω.
Έκανε δέκα χρόνια να το γράψει.
Κι άλλα δέκα θες για να το διαβάσεις...
-Εσύ είσαι, σωστά; -Τι εννοείς;
Η ηρωίδα στο βιβλίο;
Α, κατάλαβα! Ναι.
Περίπου...εννοώ, κατά κάποιο τρόπο...
Ο Ρίτσαρντ είναι συγγραφέας. Γράφει και αληθινά γεγονότα.
Παλιά, ήμασταν συμφοιτητές, αυτό είν' αλήθεια...
...όμως, άλλα γεγονότα τα 'χει αλλάξει.
Όχι απαραίτητα για κακό.
Περισσότερο...τα προσαρμόζει στο στιλ του.
Όλη η ζωή μιας γυναίκας...
...σε μια μόνο μέρα.
Μια μόνο μέρα.
Σε μια μέρα...
...όλη η ζωή της.
Θα χρειαστούμε: βούτυρο...
Κα Ντάλογουει, εσύ είσαι;
Ναι, εγώ είμαι.
- Εγώ είμαι. -Έλα μέσα.
Ρίτσαρντ, τι όμορφη μέρα!
Τι λες; Ν' ανοίξουμε να μπει φως;
Είναι ακόμα πρωί;
-Ναι, είναι. -Πέθανα και δεν το ξέρω;
Καλημέρα γλυκέ μου.
-Κανένας Έπισκέπτης'; -Ναι.
-Είν' ακόμη στο μυαλό σου; -Όχι, έφυγε πια.
-Τι μορφή είχε; -Μιλάς για σήμερα;
Κάτι σαν μαύρη φωτιά.
Εννοώ, σαν φως και σκοτάδι μαζί.
Σαν μια ηλεκτροφόρα μέδουσα.
Τραγουδούσε. Σε μιαν άγνωστη γλώσσα.
Η βράβευση είναι στις πέντε, το θυμάσαι;
Κι αμέσως μετά είναι το πάρτι.
-Σου έφεραν πρωινό, έτσι; -Τι ρωτάς; Μου έφεραν.
Φαντάζομαι το έφαγες;
Το βλέπεις πουθενά; Το βλέπεις;
Βλέπεις καθόλου φαγητό εδώ γύρω;
-Όχι, δεν το βλέπω. -Άρα, το έφαγα, σωστά;
- Λογικά, ναι. -Έχει σημασία;
Φυσικά και έχει. Ξέρεις τι είπαν οι γιατροί.
Παίρνεις κανονικά τα χάπια;
-Κλαρίσα δεν αντέχω άλλο. -Τι δεν αντέχεις;
Να προσποιούμαι το γενναίο μπροστά σε όλους.
Γλυκέ μου, δε δίνεις παράσταση.
Φυσικά και δίνω. Χάρη σ'αυτήν μου δώσαν' το βραβείο.
Γιατί έχω ΑΙDS, τρελάθηκα αλλά φάνηκα γενναίος.
Πήρα το βραβείο γιατί κατάφερα να επιβιώσω.
-Δεν είναι αλήθεια αυτό. -Γιατί επιβίωσα...
Πιστεύεις θα μου το 'χαν δώσει αν ήμουν υγιής;
Πιστεύω πως ναι!
Είναι κάπου εδώ;
-Ποιο; -Το βραβείο. Θέλω να το δω.
Δε στο απένειμαν ακόμη.
-Η απονομή είναι απόψε. -Είσαι σίγουρη;
Κι όμως, τη θυμάμαι πεντακάθαρα.
Φαίνεται ότι άρχισα να τα χάνω.
Ρίτσαρντ...
... ένα πάρτι είναι, - μια μικρή γιορτή.
Θα 'ρθουν μόνον όσοι σ' αγαπούν και σε θαυμάζουν.
Μικρή γιορτή, ε; Με εκλεκτούς καλεσμένους;
Ναι, τους φίλους σου.
Νόμισα ότι μ' εγκατέλειψαν όλοι, γιατί τους τρέλανα.
Θεέ μου.
'Ώ, η κυρία Ντάλογουει...
...πάντα κάνει γιορτές, για να καλύψει τη σιωπή...''
Ρίτσαρντ...
...εσύ δε θα κάνεις τίποτα.
Αρκεί μόνο να εμφανιστείς, και να καθίσεις στον καναπέ.
Θα 'μαι δίπλα σου.
Θα 'ναι μόνο, όσοι θέλουν να σου πουν...
...ότι το έργο σου, θα μείνει για πάντα.
Αλήθεια; Για πάντα;
Δεν μπορώ να έρθω.
-Γιατί το λες αυτό; -Απλά, δεν μπορώ.
- Γιατί; -Ήθελα μόνο να γράφω.
Τι εννοείς;
Ήθελα να γράψω γι' όλα αυτά. Όσα γίνονται σε μια στιγμή.
Το πώς έδειχναν τα λουλούδια όταν τα κρατούσες αγκαλιά...
...η πετσέτα, η μυρωδιά της, η αίσθησή της πάνω μου.
Όλα αυτά που νιώθουμε εσύ κι εγώ.
Η ιστορία μας -ποιοι ήμασταν κάποτε.
Τα πάντα στον κόσμο.
Όλα έχουν μπερδευτεί.
Όλα έχουν μπερδευτεί πια.
Κι εγώ, απέτυχα...
Απέτυχα.
Μ'όσα πολλά κι αν ξεκινήσεις τελειώνεις με το τίποτα.
Ανόητη περηφάνια, σκέτη βλακεία.
Θέλουμε τα πάντα...
...έτσι δεν είναι;
Υποθέτω πως ναι.
Με φίλησες σε μια ακρογιαλιά...
Θυμάσαι...
...πόσα χρόνια πριν;
Φυσικά και...
Τι γύρευες τότε;
Έλα κοντά μου.
-Είμαι κοντά σου. -Πλησίασε, σε παρακαλώ.
Κράτησέ μου το χέρι.
Θα θύμωνες...
Θα θύμωνες αν δεν ερχόμουν στο πάρτι;
Θα θύμωνες αν πέθαινα;
-Αν πέθαινες; -Για ποιον είναι το πάρτι;
Τι εννοείς, για ποιον; Τι με ρωτάς;
-Τι θες να μου πεις; -Τίποτα απολύτως.
Θέλω να πω...
...ότι παραμένω ζωντανός για να σου κάνω το χατίρι.
Έτσι κάνουμε. Έτσι κάνουν οι άνθρωποι.
Ζουν ο ένας για τον άλλον.
Στο είπαν κι οι γιατροί: μπορείς να ζήσεις.
Στο είπαν. Μπορείς...
-...να ζήσεις για χρόνια. -Ναι, δε με βλέπεις;
Δε συμφωνώ. Δε συμφωνώ μ' αυτά που λες.
Στο χέρι σου είναι ν' αποφασίσεις.
Πόσα χρόνια μ' αντέχεις ήδη;
Πόσα χρόνια... ...έρχεσαι σ'αυτό το σπίτι;
Κι η ζωή σου;
Η Σάλλυ;
Πρέπει να πεθάνω για να φροντίσεις τον εαυτό σου;
Πόσον καιρό πια θα κρύβεσαι απ' τη ζωή σου;
Ρίτσαρντ...
...θα 'ταν ωραίο, αν ερχόσουν στο πάρτι.
Αν είχες τη δύναμη.
Θα μαγειρέψω κάτι με θαλασσινά.
Όχι ότι έχει βέβαια καμιά σημασία για σένα.
Φυσικά και έχει. Λατρεύω τα θαλασσινά.
Κλαρίσα.
Ναι;
Θα ξανάρθω στις 3.30' και θα σε βοηθήσω να ντυθείς.
Υπέροχα.
Στις 3.30'
Υπέροχα.
Ήταν εκείνη τη μέρα...
...τη συγκεκριμένη μέρα...
...που κατάλαβε τη μοίρα της.
Συγνώμη, κα Γουλφ...
...ο άντρας σας μου είπε να σας ρωτήσω...
Μια στιγμή, τελειώνω Νέλι.
Περίμενέ με στην κουζίνα. Κατεβαίνω αμέσως.
Τη μια λέει ότι θέλει κάτι, κι ύστερα μετανιώνει.
Ποτέ δε θέλει τίποτα.
Ειδικά άμα τη ρωτήσεις. Τότε είναι που αρνείται.
-Ας ήμουν εκεί και θα'βλεπε. -Μακάρι να 'σουνα.
Την κοίταξες άγρια; ΜΈκείνο το βλέμμα σου;
Της είπα, ''Κυρία...''
Ναι, Νέλι, πες μου...
-...Πώς μπορώ να βοηθήσω; -Για το γεύμα πρόκειται.
Έπρεπε ν'αποφασίσω μόνη μου.
Σε καταλαβαίνω.
-Τελικά θα κάνεις πίτα; -Θα κάνω κρεατόπιτα.
Συμφωνώ.
Ήσασταν τόσο απασχολημένη με το γράψιμο...
...κι ήθελα απλά να μου πείτε τι να κάνω.
Θυμάσαι ότι η αδελφή μου έρχεται με τα παιδιά στις 4;
Ναι, κυρία, το θυμάμαι.
Θα πιούμε τσάι.
Και πιπερόριζα.
Και πιπερόριζα, κυρία;
Θέλω να περιποιηθώ τα παιδιά.
Πρέπει να πάμε στο Λονδίνο για να πάρουμε πιπερόριζα.
Δεν τέλειωσα με το κρέας κι έχω ένα σωρό δουλειές ακόμη.
Με το τρένο των 12.30 θα φτάσεις Λονδίνο στη 1.00.
Αν γυρίσεις με των 2.30 θα 'σαι εδώ στις 3.00.
Δεν τα λέω σωστά;
-Όχι. - Υπάρχει πρόβλημα, Νέλι;
Ένα ταξίδι στο Λονδίνο είναι αληθινή απόλαυση.
-Καλημέρα κα Γουλφ. -Καλημέρα.
Δε θα εκδώσουμε ξανά άλλους νέους συγγραφείς.
Οφείλω να σου πω...
...ότι βρήκα δέκα λάθη, στο πρώτο δοκίμιο.
Πάλι καλά που τα εντόπισες.
Το Πασεντέιλ ήταν ένα οστεοφυλάκιο...
...απ' το οποίο κανένας 'άντρας' δε γύρισε...
Θεωρείς πιθανό ότι οι κακοί συγγραφείς...
...κάνουν και τα περισσότερα λάθη;
Αν δε σε πειράζει, θα ήθελα να πάω μια βόλτα.
- Μακριά; -Όχι. Να πάρω λίγο αέρα.
Πήγαινε.
Αν είχα χρόνο για βόλτες θα 'μουν πολύ ευτυχής.
Θα πεθάνει.
Πρόκειται να πεθάνει.
Αυτό ακριβώς θα συμβεί.
Ναι, αυτό είναι.
Θα αυτοκτονήσει.
Θα αυτοκτονήσει για κάτι τελείως ασήμαντο.
-Για να σκεφτούμε. -Να βουτυρώσεις το ταψί.
Το ξέρω, μωράκι μου. Η μαμά το ξέρει αυτό.
Κι αυτό ακριβώς θα κάνουμε.
Αλεύρι... ...ένα μεγάλο μπολ...
-...κόσκινο. -Να το κάνω εγώ, μαμά;
Μπορείς να κοσκινίσεις το αλεύρι;
Ναι, μωρό μου, αν αυτό θα σου δώσει χαρά.
Δεν είν' ωραίο;
Δε μοιάζει με χιόνι;
Εντάξει. Τώρα...
...αυτό που θα σου δείξω...
...είναι πώς να μετράς τις δόσεις.
Μαμά, δεν είναι δύσκολο.
Ξέρω πως δεν είναι. Απλά θέλω να το κάνουμε...
-...για το μπαμπάκα. -Για τα γενέθλιά του;
Θα φτιάξουμε την τούρτα, για να δει πόσο τον αγαπάμε.
Αλλιώς δεν θα καταλάβει ότι τον αγαπάμε;
Πολύ σωστά.
Τα 'φερα όλα.
Πρέπει να ξαναβγώ. Θεέ μου, τι κίνηση έξω!
Ακούς να μιλάνε για στεγνό καθάρισμα; Τους ενδιαφέρει;
Σου αγόρασα λίγα λουλούδια.
-Που είσαι; -Εδώ.
Άφησα κάποιον στο πόδι μου, στο γραφείο.
Θα 'μαι μαζί σου συνέχεια.
-Είσαι εντάξει; -Μια χαρά.
Υποθέτω ότι είδες τον Ρίτσαρντ.
Ακριβώς.
Ήμουν σίγουρη.
Ασφαλώς θα είπε: 'Ώ, να σου πω, γλυκιά μου...
...πειράζει, αν δεν έρθω στο πάρτι;''
-Μη Φοβάσαι, πάντα έρχεται. -Το ξέρω.
Τελικά, πάντα έρχεται.
Να χάσει αυτός βραβείο; Να μην κάνει δημόσιες σχέσεις;
Έτσι λέω. Τελικά θα έρθει.
Έκανες το πλάνο των θέσεων;
Ναι, το έφτιαξα.
Δεν το πιστεύω! Ο Λούις Γουότερς;
-Ο πρώην του Ρίτσαρντ; -Ναι, αυτός.
Τον έβαλες δίπλα μου.
Με βάζεις πάντα δίπλα στους πρώην. Υπονοείς κάτι;
Μήπως για τους πρώην, να είχαμε ξεχωριστό τραπέζι;...
...όπου όλοι εκεί μαζεμένοι, να κλαιν' τη μοίρα τους;
Βγαίνω για δουλειές.
Καλή διασκέδαση.
Κλαρίσα, θα είναι μια υπέροχη βραδιά.
-Σ' ευχαριστώ. -Δεν κάνει τίποτα.
Γιατί πάνε όλα στραβά;
Χάλια το 'κανα.
-Γεια, Σκοτ. -Γεια σας, κα Ντράιερ.
Μαμά! Είναι κάποιος στην πόρτα.
Γεια! Λόρα!
-Γεια σου, Κίτι. -Γεια. Μήπως ενοχλώ;
-Όχι βέβαια. Πέρνα! - Είσαι καλά;
Ναι, βέβαια.
-Γεια σου, Ρίτσι. -Κάθισε. Θα βάλω καφέ.
-Να σου σερβίρω; -Ναι, παρακαλώ.
Για δες, έκανες τούρτα.
Το ξέρω. Την έκανα χάλια.
Νόμιζα θα κατάφερνα κάτι καλύτερο απ' αυτό!
Δεν καταλαβαίνω γιατί το θεωρείς τόσο δύσκολο.
-Είν' εύκολο να τη φτιάξεις. -Το ξέρω.
Απίστευτα εύκολο.
Στοιχηματίζω πως ούτε καν βουτύρωσες το ταψί.
Όχι, το έκανα.
Εντάξει. Εξάλλου είσαι καλή γυναίκα.
Κι ο Νταν σε λατρεύει, ούτε που θα τον νοιάξει.
Ό,τι κι αν φτιάξεις, λέει ότι είναι υπέροχο.
Κάτι που είναι αλήθεια, βέβαια.
Ο Ρέι δεν έχει γενέθλια;
-Και βέβαια έχει. -Πότε;
Το Σεπτέμβριο.
Πηγαίνουμε στη λέσχη. Πάντα εκεί τα γιορτάζουμε.
Πίνουμε Μαρτίνι. Μαζεύονται σχεδόν πενήντα άτομα.
-Ο Ρέι έχει πολλούς φίλους. -Πάρα πολλούς.
Κι οι δυο έχετε φίλους. Βλέπεις, είστε αξιαγάπητοι.
Πώς είν' ο Ρέι; Έχω καιρό να τον δω.
Μια χαρά είναι.
-Έχουμε υπέροχους άντρες. - Αυτό ξαναπές το.
Γύρισαν απ' τον πόλεμο. Τους άξιζε μια καλή τύχη.
-Μετά απ' όσα πέρασαν... -Τι; Ποια τύχη εννοείς;
Ας πούμε, εμάς τις δυο!
Κι ένα ωραίο σπιτικό!
Α, διαβάζεις ένα βιβλίο!
Τι θέμα έχει;
Μια γυναίκα που είναι τόσο...
...καλή οικοδέσποινα, σχεδόν τέλεια.
Ετοιμάζει μια γιορτή.
Δείχνει τόσο σίγουρη. Όλοι νομίζουν ότι είναι μια χαρά.
Κι όμως δεν είναι.
Οπότε...
Λοιπόν...
Κίτυ, τι συμβαίνει; Υπάρχει κάποιο πρόβλημα;
Θα μπω στο νοσοκομείο για λίγες μέρες.
Έχω κάτι σαν όγκο...
...στη μήτρα, οπότε πρέπει να κάνω εξετάσεις.
-Πότε μπαίνεις; -Σήμερα τ'απόγευμα.
Θέλω να σε παρακαλέσω να ταΐζεις το σκύλο.
Μόνο γι' αυτό ήρθες;
Τι ακριβώς είπε ο γιατρός;
Εδώ είναι το πρόβλημα. Αν μπορώ να μείνω έγκυος.
Το βασικό είναι ότι...
...εννοώ, ότι πράγματι είμαι ευτυχισμένη με τον Ρέι.
Και τώρα αποδεικνύεται ότι υπήρχε λόγος...
...που δεν μπορούσα να μείνω έγκυος.
Εσύ είσαι τυχερή, Λόρα.
Δεν μπορείς να νιώσεις γυναίκα, αν δε γεννήσεις.
Το αστείο είναι ότι...
...σ' όλη μου τη ζωή μπορούσα να κάνω τα πάντα.
Ειλικρινά, τα πάντα.
Εκτός απ' αυτό που πραγματικά ήθελα.
Τώρα όμως οι γιατροί θα βρουν λύση.
Έχεις δίκιο. Αυτό ακριβώς θα κάνουν.
Δεν ανησυχώ. Για ποιο λόγο εξάλλου;
Δεν είναι στο χέρι σου να κάνεις κάτι.
Αυτό είναι το πρόβλημα.
Είναι στο χέρι κάποιου γιατρού που δεν ξέρω καν...
...κι ο οποίος μπορεί να πίνει περισσότερο κι απ' τον Ρέι.
Ανησυχώ για τον Ρέι.
-Έλα κοντά μου. - Μην ανησυχείς. Καλά είμαι.
-Ειλικρινά. -Το ξέρω.
Ανησυχώ για τον Ρέι, αν θα τα βγάλει πέρα.
Ξέχνα τον Ρέι. Μην ανησυχείς γι' αυτόν.
Είσαι πολύ γλυκιά.
Θυμάσαι ποιες ώρες ταΐζουμε το σκύλο;
Μισή κονσέρβα το απόγευμα και να του αλλάζεις το νερό.
Το πρωί θα τον ταΐζει ο Ρέι.
Κίτυ, δε σ' ενόχλησε, ε;
Τι πράγμα;
Τι να μ' ενοχλήσει;
Θες να σε πάω με τ' αμάξι στο νοσοκομείο;
Καλύτερα να πάω μόνη μου.
Όλα θα πάνε καλά.
Ναι, είμαι σίγουρη.
Γεια.
Τι θες, μωρό μου;
Κε Γουλφ, ήρθε η κα Μπελ.
Την περιμέναμε στις 4.00'
Τι να κάνω; Ήρθε νωρίτερα.
Είσαι σαν αληθινός άγγελος.
Μην αφήσεις τα αγόρια να σε πειράξουν.
Πέτα μακριά...
Βιρτζίνια.
Ο άντρας μου το θεωρεί δείγμα κακής ανατροφής...
...το να σε καλούν στις 4.00 και να 'ρχεσαι απ' τις 2.30.
Ω, Θεέ μου!
Τους θεωρεί απολίτιστους.
Τελειώσαμε το φαγητό πιο νωρίς.
Έστειλα τη Νέλι στο Λονδίνο να πάρει λίγη πιπερόριζα.
Ω, Βιρτζίνια...
...ακόμη φοβάσαι τους υπηρέτες έτσι δεν είναι;
Έλα, πάμε.
Πώς είσαι, αδελφούλα μου;
Πιεσμένη. Είναι σκέτη τρέλα στο Λονδίνο.
Τι εννοείς;
Πολλές υποχρεώσεις, δουλειές...
Τι κακό έχει η πολλή δουλειά;
Ήθελα να σε καλέσω στη γιορτή μας αλλά...
-...ήξερα ότι θ' αρνιόσουν. -Πώς ήσουν σίγουρη γι' αυτό;
Νόμιζα ότι δεν κατεβαίνεις ποτέ στην πόλη.
Δεν είχα λόγο, αφού δεν μου το ζητάς πια.
Σου το επιτρέπουν;
Σ' αφήνουν οι γιατροί;
Α, οι γιατροί...
Δεν ακούς τους γιατρούς;
Είναι όλοι τόσο αυστηροί και δογματικοί.
Για πες μου...
Αισθάνεσαι καλύτερα;
Η εξοχή σού έκανε καθόλου καλό;
Ακόμη κι αν θεωρείσαι τρελός πρέπει να λες τη γνώμη σου.
Βανέσα, Βανέσα.
Γεια σας, μικρά ξωτικά. Τι έχεις εκεί;
-Τι βρήκες; -Βρήκαμε ένα πουλάκι.
-Αλήθεια; -Ναι.
Πού το βρήκατε;
Μάλλον πρέπει να έπεσε από κάποιο δέντρο.
Ω, Θεέ μου, για δες το!
Μπορεί και να το σώσουμε.
Να το σώσουμε;
Να σου πω, Κουέντιν. Κάποια στιγμή όλοι πεθαίνουμε.
Ίσως τώρα να είναι η δική του σειρά.
Ας μαζέψουμε λίγα χόρτα να το θάψουμε εκεί μέσα.
-Ω, Τζούλιαν. -Μια σκέψη έκανα.
Τουλάχιστον θα 'χει μια φωλίτσα, να αναπαυθεί.
Έλα, Βανέσα, βοήθησε με να τη φτιάξουμε.
Καλά, έρχομαι. Περιμένετε.
Αντζέλικα, να προσέχεις. Μείνε εδώ με τη θεία σου.
Μην τρέχετε.
Κοίτα Τζούλιαν, εκεί πέρα.
Λες να της αρέσουν τα τριαντάφυλλα;
Είναι 'κοριτσάκι';
Ναι, τα θηλυκά είναι πάντα μεγαλύτερα.
Και λιγότερο φανταχτερά σε χρώματα.
Τι γίνεται όταν πεθαίνουμε;
Τι γίνεται;
Ξαναγυρνάμε εκεί απ' όπου ήρθαμε.
Εγώ δε θυμάμαι από πού ήρθα.
Ούτε κι εγώ.
Δείχνει τόσο μικρούλικο.
Ναι. Έτσι δείχνεις όταν πεθαίνεις.
Φαίνεσαι πιο μικρός.
Δείχνει τόσο ήρεμο.
Σε βρήκαμε.
Έλα Βανέσα. Πάμε.
Το θάψατε;
-Τελείωσε η κηδεία του; -Ναι.
Ωραία λοιπόν.
Δε θα μας δώσεις τσάι επειδή ήρθαμε νωρίς;
Φυσικά θα σας δώσω.
Έλα, Αντζέλικα.
Ελάτε αγόρια. Πάμε να πιούμε λίγο τσάι.
Βανέσα, πες του να σταματήσει.
Ω, σταμάτα Τζούλιαν.
Μωρό μου. Έχω μια ιδέα.
Ας κάνουμε καινούργια τούρτα.
Μια καλύτερη.
Τι έγινε η προηγούμενη;
Κι αμέσως μετά...
...λέω να βγούμε έξω.
Κλαρίσα, είναι ο Λούις.
-Ο Λούις Γουότερς είμαι. -Ο Λούις;
Θεέ μου, ήρθες πολύ νωρίς.
Πειράζει; Μήπως ενοχλώ;
Γιατί να με πειράζει; Ίσα-ίσα...
-Νομίζω ότι σ' ενοχλώ. -Μα, όχι.
Ξέρω, η τελετή είναι στις 5, αλλά βρήκα πρωινή πτήση.
Ο Ρίτσαρντ θα ενθουσιαστεί.
-Θα χαρεί που θα σε δει. -Αλήθεια;
Είμαι σίγουρη.
Σε πειράζει να πάμε μέσα;
Εσύ είσαι καλά;
Ναι. Λίγο αγχωμένη με τις ετοιμασίες.
Α, καλά τότε.
-Όμορφο διαμέρισμα. -Σ'ευχαριστώ.
-Μένεις ακόμη με την...; -Ναι. Εδώ και δέκα χρόνια.
-Σου φαίνεται παράξενο, ε; -Παράξενο; Γιατί;
Καλά, ξέχνα το... Θες κάτι να πιεις;
Λίγο νερό.
Κάνεις ακόμη διορθώσεις κειμένων;
-Ναι, βέβαια. -Στον ίδιο εκδοτικό οίκο;
Πώς περνάς στο Σαν Φραντσίσκο;
Όλοι επιμένουν ότι περνάς καλά εκεί πέρα.
Ο Ρίτσαρντ νόμιζε ότι όντως περνάς καλά εκεί.
Α, ωραία- η αρρώστια τον κάνει και διορατικό;
Πρέπει να είσαι έτοιμος γι' αυτό που θ' αντικρίσεις...
...έχει αλλάξει πολύ.
-Διάβασα το βιβλίο του. -Θεέ μου.
Έτσι ακριβώς...
Νόμιζα ότι δεν θα άλλαζες μόνο τα ονόματά μας.
Είναι μυθιστόρημα. Ακόμη κι εσένα, σ' έβαλε να ζεις...
...στην αληθινή σου διεύθυνση.
-Δεν αναφέρεται σε μένα. -Σοβαρά μιλάς;
Τον ξέρεις τον Ρίτσαρντ. Δεν είναι αληθινή ιστορία.
Σ' ένα κεφάλαιο σκέφτεται αν θ' αγοράσει βερνίκι νυχιών.
Και μετά από πενήντα σελίδες δεν το αγοράζει.
Το ίδιο, σ' όλο το βιβλίο. Δε γίνεται τίποτε...!
...και μετά, χωρίς λόγο η ηρωίδα αυτοκτονεί.
Η μητέρα του αυτοκτονεί.
Εντάξει, η μητέρα του αλλά και πάλι, χωρίς λόγο.
Έτσι, ξαφνικά.
Το βιβλίο δε διαβάζεται εύκολα, παρόλα αυτά μ'άρεσε.
Πάντως σε καταλαβαίνω.
Ένα πράγμα μ' ανησυχεί.
Τι δηλαδή;
Ότι δεν έγραψε περισσότερα για σένα.
Καλοσύνη σου.
Ξαναγύρισα στο Γουέλφλιτ.
-Αλήθεια; -Για μια μέρα.
Δε σου το 'πα;
Μα δε βλεπόμαστε πια.
Θυμάσαι το σπίτι;
-Στέκει όρθιο ακόμη. -Είσαι πολύ γενναίος.
Γενναίος; Τι εννοείς;
Που είχες το κουράγιο να πας εκεί. Εννοώ να...
...αντιμετωπίσεις το γεγονός ότι δε νιώθουμε τίποτε πια.
Δεν ξέρω τι μας συμβαίνει. Λυπάμαι.
Νιώθω πολύ παράξενα.
Συγνώμη, δεν έπρεπε να στα πω αυτά.
Έχασα τον έλεγχό μου.
- Δεν έπρεπε να έρθω. -Όχι, δε φταις εσύ.
Είναι κάτι σαν προαίσθημα. Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Ίσως με κούρασαν κι όλες αυτές οι ετοιμασίες.
Είμαι κακή οικοδέσποινα.
Κλαρίσα, τι σου συμβαίνει;
-Χριστέ μου. -Τι έπαθες;
Ω, Θεέ μου.
-Θες να φύγω; -Μη φύγεις. Μη...
Εξήγησέ μου μόνο γιατί συμβαίνουν όλα αυτά.
Μη... Μη μ' αγγίξεις...
Καλύτερα μη μ' αγγίξεις.
Δεν το αντέχω.
Εσύ ήρθες απ' το Σαν Φραντσίσκο...
...εγώ, νταντεύω τον Ρίτσαρντ εδώ και χρόνια...
...αλλά κατάφερα να κρύβω τα αισθήματά μου.
Καταλαβαίνω.
Μια μέρα...
...στο Γουέλφλιτ...
...ήσουν εκεί, ήμασταν όλοι εκεί...
...είχα κοιμηθεί μαζί του. Ενώ στεκόμουν στη βεράντα,
...ήρθε αθόρυβα πίσω μου...
...κι ακούμπησε το χέρι του στον ώμο μου.
''Καλημέρα, κα Ντάλογουει.'' μου είπε.
Κι αυτό ήταν...
...από τότε κόλλησε...
Εννοώ, μου κόλλησε το παρατσούκλι αυτό.
Και τώρα έρχεσαι κι εσύ.
Σε βλέπω...
...μπαίνεις στο σπίτι...
...έχω καιρό να σε δω. Δείχνεις τόσο υγιής.
Τέλος πάντων. Δεν πειράζει.
Μαζί σου έμενε τελικά. Με σένα μοιραζόταν τη ζωή του.
Εγώ τα είχα μαζί του, μόνο για ένα καλοκαίρι.
Όταν τον άφησα...
...διέσχισα όλη την Ευρώπη με τραίνο.
Μετά από χρόνια, ένιωσα ελεύθερος.
Πώς περνάς στο Σαν Φραντσίσκο;
Τι θες να σου πω;
Διδάσκω θεατρολογία σε ατάλαντους. Κυρίως!
Δεν μπορεί να είναι όλοι ατάλαντοι.
Όχι. Κανονικά δεν πρέπει να στο πω αυτό...
...αλλά ερωτεύτηκα.
-Τι μου λες; -Ναι.
-Ένα μαθητή μου. - Μαθητή σου;
Ακριβώς. Ξέρω ότι...
...σκέφτεσαι ''Πώς το αντέχει;''
Όλη αυτή την ένταση, τις φασαρίες.
Τους τσακωμούς. Ξέρεις, όλ' αυτά...
Νιώθεις λίγο καλύτερα;
Λιγάκι.
Σ' ευχαριστώ.
Με θεωρείς γελοίο;
Γελοίο; Και τυχερό μαζί!
Χρόνια Πολλά Νταν
Θα σ'αφήσω στην κυρία Λατς σήμερα. Έχω μια δουλειά.
-Όχι, μαμά δε θέλω να πάω. - Πρέπει.
Πρέπει να κάνω μια δουλειά πριν γυρίσει ο μπαμπάς.
Γεια σας κα Λατς. Ο μικρός γκρινιάζει λίγο.
Μαμά, δε θέλω να μείνω εδώ.
Πρέπει να φύγω, μωρό μου.
Η μαμά σου έχει μια δουλειά. Έλα, θα σου δώσω μπισκότα.
Εντάξει, γλυκέ μου;
Πρέπει να φανείς γενναίος.
Μην ανησυχείτε, θα είναι μια χαρά εδώ.
Έλα, γλυκέ μου.
Μαμά!
- Στάσου. -Όχι.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΝΟΡΜΑΝΤΙ
Σερβίρουμε πρωινό απ'τις 7 ως τις 11...
...κι υπάρχει room service όλο το 24ωρο.
Σας ευχαριστώ, κυρία.
-Χρειάζεστε κάτι άλλο; -Ναι.
Να μη μ' ενοχλήσει κανείς.
Η ΚΥΡΙΑ ΝΤΑΛΟΓΟΥΕΙ
...είχε σημασία άραγε ότι έπρεπε αναπόφευκτα...
...να δώσει ένα τέλος...
...κι όλα να συνεχιστούν χωρίς αυτήν...
...τη βασάνιζε αυτή η σκέψη...
...ή μήπως ήταν τελικά μια παρηγοριά...
...το να πιστεύει ότι με το θάνατο τέλειωναν όλα;
Είναι πολύ πιθανό να πεθάνει.
Βρήκα ένα ωραίο παλτό για την Αντζέλικα...
...για τ' αγόρια τίποτα. Τι κρίμα!
Μόνο για την Αντζέλικα; Είναι άδικο.
Βιρτζίνια;
Τι σκέφτεσαι;
Με παρακολουθείς;
Η θεία σου είναι πολύ τυχερή γυναίκα, Αντζέλικα...
...γιατί ζει δυο ζωές.
Την πραγματική της...
...κι αυτήν που περιγράφει στα βιβλία της.
Αυτό την κάνει πράγματι πολύ τυχερή.
Τι σκεφτόσουν;
Σκεφτόμουν να σκοτώσω την ηρωίδα μου.
Όμως- άλλαξα γνώμη.
Δεν μπορώ...
Σκέφτομαι μήπως σκοτώσω κάποιον άλλο ήρωα.
Κουέντιν, τις παρατάω.
Περάσαμε καταπληκτικά.
Τα παιδιά ξετρελάθηκαν.
Πρέπει να φύγεις από τώρα;
Μακάρι να έμενες λίγο ακόμη.
Το μόνο που δεν χρειάζεσαι είναι οι φωνές...
...απ' τα ατίθασα παιδιά μου.
-Πείτε αντίο, παιδιά. -Γεια.
-Μετά τι θα κάνετε; -Μιλάς γι'απόψε;
Ε, κάποιο βαρετό δείπνο.
...που δεν αξίζει καν να το ζηλέψεις.
Κι όμως.
Πες μου κάτι. Δε βρήκες ότι είμαι καλύτερα;
Ναι, Βιρτζίνια, πολύ καλύτερα.
Πιστεύεις ότι...
...ότι κάποια μέρα θα γιατρευτώ τελικά;
Ναι, κάποια μέρα.
Βανέσα.
Αντζέλικα, φεύγουμε.
Γεια σου.
Γεια σου, κοριτσάκι μου.
Αντζέλικα, θ' αργήσουμε.
Θα χάσουμε το τρένο.
Έλα, θέλω να γυρίσω σπίτι.
Αργήσαμε πολύ, θα χάσουμε το τρένο.
Έλα κοντά μου.
Άργησα, συγνώμη.
Προσπάθησα να έρθω έγκαιρα. Μην γκρινιάξεις τώρα.
Ξέρω, είναι πολύ σημαντικό για σένα αυτό το πάρτι.
Τζούλια, πώς τα πας;
- Είμαι μια χαρά. -Έλα κοντά μου.
Τι έκανες ως τώρα;
Διάβαζα, μαμά.
Τι θες να κάνω; Να φτιάξω τις καρέκλες;
Καλύτερα να καθαρίσουμε το γραφείο μου, πρώτα.
Λέω να τα πάμε στην κρεβατοκάμαρα.
Συνάντησα τυχαία τον Λούις Γουότερς.
-Αλήθεια; Πού; -Στο δρόμο.
Ήρθαν όλοι, σωστά; Όλα τα φαντάσματα του παρελθόντος.
Θα δώσουν όλοι το παρόν.
Είναι τόσο περίεργος άνθρωπος.
Τι; Δε συμφωνείς;
Δε συμφωνείς ότι ο Λούις είναι περίεργος άνθρωπος;
Θα τον έλεγα μελαγχολικό.
Όλοι οι φίλοι σου το ίδιο είναι.
Έκλαιγες; Τι σου συμβαίνει;
Τίποτα...Απλά, κοίταξα αυτό το δωμάτιο και σκέφτηκα...
...πως το μόνο που με νοιάζει είναι αυτό το πάρτι.
-Και; -Ξέρω, το κάνει επίτηδες.
Εννοείς τον Ρίτσαρντ;
Σήμερα το πρωί. Με κοίταξε παράξενα.
Δηλαδή πώς;
Σα να 'θελε να μου πει...
...'Ή ζωή σου είναι ασήμαντη.
Εσύ είσαι ασήμαντη.''
Οργανώνεις συνέχεια πάρτι, γιορτές, λεπτομέρειες...
Αυτό εννοούσε.
Μαμά, σημασία έχει τι σκέφτεσαι εσύ.
Λοιπόν; Πες μου.
Όταν είμαι κοντά του νιώθω...
...ναι, ότι είμαι ζωντανή.
Κι όταν δεν είμαι μαζί του...
...όλα μοιάζουν τόσο...
...ασήμαντα.
Δεν έχει να κάνει με σένα.
Χριστέ μου.
Όχι με σένα. Όλα τα υπόλοιπα μού φταίνε.
Η Σάλλυ;
Όλα τ' άλλα.
-Ψευδαισθήσεις. -Γιατί το λες;
Αν με ρωτούσες, πότε ήμουν πιο ευτυχισμένη...
Ποια στιγμή ήταν η πιο ευτυχισμένη για μένα...
Ξέρω. Ήταν χρόνια πριν.
Εννοείς τότε, που ήσουν νέα ακόμη.
Θυμάμαι ένα πρωί...
...σηκώθηκα όταν χάραζε.
Κι ένιωθα μέσα μου ότι όλα ήταν πιθανά.
Καταλαβαίνεις; Το 'χεις νιώσει αυτό το συναίσθημα;
Θυμάμαι, σκεφτόμουν μόνη μου ότι...
...ίσως αυτό να ήταν το ξεκίνημα της ευτυχίας.
Θα άρχιζε από 'κει, και θα κρατούσε για πάντα.
Δεν μου περνούσε απ' το μυαλό...
...ότι μπορεί να μην ήταν το ξεκίνημά της.
Γιατί ήμουν ήδη ευτυχισμένη.
Είχε έρθει Ή στιγμή'.
Ακριβώς τότε.
Καλησπέρα Νέλι. Μήπως είδες καθόλου την κα Γουλφ;
Νόμιζα πως το ξέρατε κύριε. Βγήκε.
Α, κύριε Γουλφ, τι αναπάντεχη έκπληξη!
Θα μου πεις τι ακριβώς σκοπεύεις να κάνεις;
Τι σκοπεύω να κάνω;
Σ' έψαξα στο σπίτι, αλλά είχες φύγει.
Ασχολιόσουν με τον κήπο και δεν ήθελα να σε ενοχλήσω.
Ενοχλούμαι όταν εξαφανίζεσαι.
Δεν εξαφανίστηκα.
-Βγήκα για μια βόλτα. -Μια βόλτα;
Αυτό μόνο; Μια βόλτα;
Πάμε σπίτι τώρα...
Η Νέλι μαγειρεύει. Κουράστηκε πολύ σήμερα.
Είναι υποχρέωσή μας να φάμε το δείπνο που ετοιμάζει.
Δεν είμαστε υποχρεωμένοι.
Φυσικά και δεν είμαστε.
Βιρτζίνια, πρέπει να τρως, για το δικό σου καλό.
Δεν αντέχω άλλη καταπίεση. Νιώθω σα φυλακισμένη.
Ω, Βιρτζίνια !
Με παρακολουθούν συνέχεια οι γιατροί.
Και μου λένε διαρκώς τι είναι καλύτερο για μένα.
Ξέρουν αυτοί.
Όχι, δεν ξέρουν.
Πρέπει να 'ναι ανυπόφορο για μια γυναίκα με τη δική σου...
Με τη δική μου, τι;...
Με τη δική σου προσωπικότητα...
...να βλέπει ότι αδυνατεί να εκτιμήσει την κατάστασή της.
Και ποιος μπορεί να ξέρει καλύτερα από μένα;
Έχεις άσχημο παρελθόν με την αρρώστια σου.
Παλιά ήσουν σε ίδρυμα...
Σε φέραμε στην εξοχή γιατί υπέφερες από κρίσεις...
...μελαγχολίες, κενά μνήμης, άκουγες φωνές.
Σε φέραμε εδώ για να μην κάνεις κακό στον εαυτό σου.
Έκανες απόπειρα δυο φορές.
Ζω πάντα μ' αυτή την απειλή. Έστησα το τυπογραφείο...
...απλά και μόνο για να...
...ασχολείσαι με κάτι...
...και να ξεχνιέσαι.
Αντί για κέντημα δηλαδή;
Για σένα το 'κανα. Για την υγεία σου.
Από αγάπη το 'κανα.
Αν δε σε ήξερα καλύτερα θα έλεγα πως είσαι αχάριστη.
Εγώ, αχάριστη;
Λες εμένα αχάριστη;
Δεν έχω πια ζωή.
Μένω σε μια πόλη, που ποτέ δεν ήθελα καν να έρθω.
Ζω μια ζωή, που δεν επέλεξα εγώ η ίδια.
Γιατί ήρθαν έτσι τα πράγματα;
Ήρθε η ώρα να γυρίσουμε πάλι στο Λονδίνο.
Μου λείπει το Λονδίνο.
Μου λείπει η ζωή εκεί.
Δεν είσαι εσύ που μιλάς, Βιρτζίνια.
Είναι σύμπτωμα της αρρώστιας σου.
-Δεν είσαι εσύ. -Εγώ είμαι. Εγώ, μόνον εγώ.
- Φταίνε οι φωνές που ακούς. -Όχι, είν' η δική μου φωνή.
Αργοπεθαίνω σ'αυτή την πόλη.
Αν σκεφτόσουν σωστά, θα θυμόσουν ότι...
...το Λονδίνο ήταν που σε έφερε σ' αυτή την κατάσταση.
Αν σκεφτόμουν σωστά;
Σε φέραμε εδώ να ηρεμήσεις.
Αν σκεφτόμουν καθαρά, θα σου έλεγα ότι...
...παλεύω μόνη στο σκοτάδι, σ' ένα βαθύ σκοτάδι...
...και το μόνο που ξέρω...
...είναι ότι γνωρίζω μια χαρά την κατάστασή μου.
Ζεις με το φόβο της απώλειάς μου.
Λέοναρντ, ζω κι εγώ με τον ίδιο φόβο.
Είναι δικαίωμά μου. Δικαίωμα του κάθε ανθρώπου.
Αντί για την αποπνικτική ησυχία της επαρχίας...
...επιλέγω τους έντονους ρυθμούς του Λονδίνου.
Ακόμη και ο πιο παρακατιανός ασθενής...
...δικαιούται να έχει γνώμη πάντα στη θεραπεία του.
Έτσι καταλαβαίνει ότι είναι άνθρωπος.
Μακάρι, για δικό σου καλό να άντεχα σ' αυτή την πόλη.
Αλλά αν ήταν να διαλέξω ή το Ρίτσμοντ ή το θάνατο...
...θα διάλεγα το θάνατο.
Πολύ καλά. Λονδίνο.
Γυρνάμε στο Λονδίνο.
Πεινάς;
Ναι, πεινάω πολύ.
Έλα, πάμε σπίτι.
Το τρένο για Λονδίνο, στη γραμμή 1.
Τελικός σταθμός, Βόξχολ.
Δε θα βρεις τη γαλήνη, όσο αποφεύγεις τη ζωή, Λέοναρντ.
Μαμά !
Τι συμβαίνει; Γεια σας, κυρία Λατς.
Συγνώμη που άργησα.
Μια χαρά είναι. Χαίρεται τόσο που σας βλέπει πάλι.
Μη μου πεις ότι πέρασες τόσο χάλια;
Πήγατε στο κομμωτήριο, ε;
-Ναι. Όλα καλά. -Σας πάνε πολύ.
Δεν έκανα μεγάλες αλλαγές.
Τα περάσαμε μια χαρά μαζί.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Δε στενοχωρήθηκες, ε; Εξάλλου δεν έλειψα για πολύ.
-Όχι δεν έλειψες πολύ. - Πράγματι.
Κάποια στιγμή...
...πώς να στο πω...
...πίστεψα ότι θ' αργούσα περισσότερο.
Όμως άλλαξα γνώμη τελικά.
-Τι συμβαίνει, μωρό μου; -Σ'αγαπώ, μαμάκα.
Κι εγώ, θησαυρέ μου.
Τι συμβαίνει;
Τι;
Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά.
Θα κάνουμε μια ωραία γιορτή.
Φτιάξαμε και μια υπέροχη τούρτα για τον μπαμπά.
Σ' αγαπώ, ψυχή μου.
Είσαι το αγοράκι μου.
Ρίτσαρντ, εγώ είμαι. Ήρθα πιο νωρίς.
Τι, στο καλό, έγινε εδώ πέρα;
Τι θες εδώ τέτοια ώρα; Νωρίς δεν είναι;
Μα, τι κάνεις;
Είχα μια φαεινή ιδέα: ότι θέλω κι άλλο φως!
-Ήθελα να μπει κι άλλο φως! - Ρίτσαρντ, τι σ'έπιασε;
Είχα αυτήν την ιδέα!
Πήρα δυο χάπια ταυτόχρονα. Δεν το είχα ξανακάνει.
Μη με πλησιάζεις!
Έτσι μου 'ρθε -να μπει κι άλλο φως εδώ μέσα!
Τι λες κι εσύ; Άνοιξα όλες τις κουρτίνες.
Καλά Ρίτσαρντ, τώρα κάνε μου μια χάρη. Έλα...
Δεν μπορώ να 'ρθω στο πάρτι, Κλαρίσα.
Μην έρθεις στο πάρτι. Μην πας στη βράβευση.
Μην κάνεις κάτι που δε θες να κάνεις.
Κάνε μόνο αυτό που θες αληθινά.
Θα πρέπει όμως ν' αντέξω τις ώρες...
Εννοώ, τις μοναχικές ώρες μετά το πάρτι.
Και τις άλλες που θα 'ρθουν μετά κι απ' αυτές.
Ξέρεις, όλα αντιμετωπίζονται με αισιοδοξία.
Καλοσύνη σου που μου λες κάτι τέτοιο αλλά...
...δεν είναι αλήθεια.
-Είναι ακόμη εδώ; -Ποιος;
Οι 'φωνές';
Α, οι φωνές είναι πάντα εδώ.
Οι φωνές που ακούς αυτή τη στιγμή;
Κα Νταλαγουέη, εσένα ακούω αυτή τη στιγμή.
Παρέμεινα ζωντανός για χάρη σου.
Αλλά τώρα, πρέπει να με βοηθήσεις να 'φύγω'.
- Ρίτσαρντ, εγώ... -Όχι, στάσου, στάσου...
-Πες μου μια ιστορία. -Για πιο πράγμα;
Πες μου τι έκανες σήμερα;
Σηκώθηκα πρωί...
...βγήκα έξω. Και...
...αγόρασα λουλούδια. Σαν την κα Ντάλογουει στο βιβλίο.
-Ήταν ένα υπέροχο πρωινό. -Ήταν;
Ναι, ήταν. Μ' αναζωογόνησε.
-Α, έτσι, ε; -Ναι, έτσι.
Σαν ένα...
...ένα πρωινό δίπλα στη θάλασσα;
Τέτοιο πρωινό, ε;
Σαν τότε που βγήκες από 'κείνο το σπίτι...
...κι ήσουν δεκαοκτώ, ίσως δεκαεννιά χρονών.
Ήμουν κι εγώ δεκαεννιά...
...και ποτέ πιο πριν δεν είχα δει τόση ομορφιά.
Βγήκες από μια γυάλινη πόρτα ήταν πρωί, νύσταζες ακόμη.
Δεν είναι περίεργο;
Σαν ένα οποιοδήποτε πρωινό στη ζωή ενός ανθρώπου.
Φοβάμαι πως δεν θα μπορέσω να 'ρθω στο πάρτι, Κλαρίσα.
Το πάρτι...
...δεν έχει καμιά σημασία.
Ήσουν τόσο καλή μαζί μου, κυρία Ντάλογουει.
Σ' αγαπώ.
Δεν πιστεύω ότι υπήρξαν άλλοι άνθρωποι...
...τόσο ευτυχισμένοι όσο εμείς.
Ω, Θεέ μου, όχι !
Χρόνια πολλά.
Μα είναι τέλεια !
Είναι τέλεια.
Ω, στ' αλήθεια το πιστεύεις αυτό;
Μα βέβαια.
-Παιδευτήκατε όλη μέρα, ε; -Ναι, αυτό κάναμε.
Έτσι δεν έγινε γλυκέ μου; Αυτό δεν κάναμε όλη τη μέρα;
Είναι καταπληκτικό.
-Αυτό ήθελα μόνο. -Ω, Νταν!
Μια μέρα θα σου πω, πώς γνώρισα τη μαμά σου.
- Θα σου πω όλη την ιστορία. -Όχι, μη.
Ήθελα να...του πω την ιστορία μας.
Τι συνέβηκε τότε...
...όταν ήμουν στον πόλεμο κι έπιασα τον εαυτό μου...
...να θυμάμαι ένα κορίτσι που είχα δει. Όχι στο σχολείο...
Ένα τόσο εύθραυστο πλάσμα με τ' όνομα Λόρα ΜακΓκράθ.
Έτσι που λες. Ήταν πολύ ντροπαλή.
Αλλά και όμορφη.
Δεν θα την πειράξει αν σου πω κι αυτό, Ρίτσι...
...ότι ήταν ένα πολύ μοναχικό κορίτσι.
Και μάλιστα...
...κάποιες φορές, όταν ήμουν στρατιώτης...
...τότε στον πόλεμο, τη σκεφτόμουν συνέχεια.
Σκεφτόμουν να της προσφέρω ένα σπιτικό...
...και μια ζωή...
...ακριβώς σαν αυτή που ζούμε τώρα.
Κι ήταν η προσμονή αυτής της ευτυχίας...
...κι αυτής της γυναίκας...
...και μιας τέτοιας ζωής που με κράτησαν ζωντανό.
Είχα πλάσει μια ιδανική εικόνα στο μυαλό μου.
Γιατί πρέπει να πεθάνει κάποιος;
Τι εννοείς, Λέοναρντ;
Στο βιβλίο σου. Είπες ότι κάποιος θα πεθάνει.
Γιατί;
- Θεωρείς χαζή την ερώτηση; -Όχι.
Νόμισα ότι σου έκανα μια άστοχη ερώτηση.
Καθόλου.
Λοιπόν;
Πεθαίνει ώστε όλοι εμείς να νιώσουμε την αξία της ζωής.
Ακούγεται τόσο αντιφατικό.
Και ποιος πρέπει να πεθάνει;
Πες μου.
Θα πεθάνει ο ποιητής.
Ο οραματιστής.
-Τι κάνεις τώρα; -Πλένω τα δόντια μου.
-Δε θα 'ρθεις στο κρεβάτι; -Σε λίγο.
Έλα στο κρεβάτι μας, Λόρα Μπράουν.
Είδα τον Ρέι. Είπε ότι η Κίτι θα μπει στο νοσοκομείο.
Το ξέρω.
Δεν είναι κάτι σοβαρό, είπε. Μια απλή εξέταση.
Νιώθω φρικτά.
Γιατί;
Στη σκέψη ότι μπορεί να μην την ξαναδώ.
Πήγαινε να τη δεις το πρωί.
Έτσι θα κάνω. Θα περάσω αύριο πρωί.
Είχα μια όμορφη μέρα.
Και το οφείλω σε σένα.
Έλα στο κρεβάτι, γλυκιά μου.
Έρχομαι.
Θα 'ρθεις επιτέλους;
Ναι.
Τι;
Νόμιζα ότι θα πήγαινες για ύπνο.
Ναι- πηγαίνω για ύπνο.
Γιατί δεν πας λοιπόν;
Τα ξεκαθάρισα όλα.
Τελείωσα με την περίληψη. Μόνο ένα απομένει τώρα.
Ν' αποφασίσω τη μοίρα της κας Ντάλογουει.
Είσαι η Λόρα Μπράουν.
Ναι. Η μητέρα του Ρίτσαρντ.
Είναι ολοφάνερο.
Είμαι η Κλαρίσα Βον. Παρακαλώ, περάστε.
Στην κουζίνα είναι η φίλη μου, η Σάλλυ.
Και η κόρη μου.
Δώστε μου τη βαλίτσα.
Κάναμε ένα πάρτι.
Σκοπεύαμε να κάνουμε ένα πάρτι.
Πρόλαβα την τελευταία πτήση απ' το Τορόντο, ευτυχώς.
'στε αυτή είναι το 'τέρας';
Ελπίζω ότι δεν έκανα άσχημα που της τηλεφώνησα.
Βρήκα το τηλέφωνό σας στην ατζέντα του.
Ναι, το είχε κρατήσει.
Αν και δε μιλούσαμε συχνά.
Είναι φρικτό πράγμα, κυρία Βον...
...να είσαι ο μόνος επιζών όλης της οικογένειας.
Ο πατέρας του Ρίτσαρντ πέθανε πολύ νέος.
Από καρκίνο. Πέθανε κι η η αδερφή τού Ρίτσαρντ.
Νιώθω τελείως ανάξια.
Είναι φυσικό να νιώθω έτσι.
Εγώ ζω. Αυτοί όχι...
Διαβάσατε τα ποιήματά του;
Ναι, βέβαια.
Διάβασα και το βιβλίο του.
Ξέρετε...
...πολλοί λένε, πως το βιβλίο διαβάζεται δύσκολα.
- Το ξέρω. -Όντως το λένε αυτό.
Το άκουσα.
Στο μυθιστόρημά του, εγώ 'πεθαίνω'.
Ξέρω γιατί το 'κανε αυτό.
Με πόνεσε αυτό, δεν το κρύβω...Αλλά...
...ξέρω γιατί το 'κανε.
Εγκαταλείψατε τον Ρίτσαρντ, όταν ήταν ακόμη παιδί.
Εγκατέλειψα και τα δυο παιδιά μου.
Τα παράτησα...
Λένε πως είναι ότι χειρότερο για μια μάνα.
Έχετε μία κόρη.
Ναι.
Ποτέ δεν έμαθα ποιος είναι ο πατέρας της.
Θέλατε πολύ ένα παιδί;
Ακριβώς.
Είστε πολύ τυχερή γυναίκα.
Είναι στιγμές που νιώθεις τόσο αποξενωμένος απ' όλους...
...που θες ν' αυτοκτονήσεις.
Κάποτε, πήγα σ' ένα ξενοδοχείο...
Το ίδιο βράδυ κατέστρωσα ένα σχέδιο.
Να εγκαταλείψω την οικογένειά μου...
...αμέσως μόλις θα γεννιόταν το δεύτερο παιδί μου.
Αυτό ακριβώς έκανα.
Σηκώθηκα ένα πρωί...
...έφτιαξα πρωινό...
...πήγα στη στάση...
...ανέβηκα στο λεωφορείο.
Τους άφησα ένα σημείωμα.
Έπιασα δουλειά σε μια βιβλιοθήκη στον Καναδά.
Μακάρι...
...να μπορούσα να πω ότι το μετάνιωσα.
Θα 'ταν πολύ εύκολο.
Αλλά τι σημασία θα είχε;
Τι νόημα έχει να μετανιώνει κανείς...
...όταν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση;
Κι αυτό που επιλέγεις πρέπει να το υποστείς...
Ό,τι έπαθα εγώ...
Κανείς δεν πρόκειται να με συγχωρήσει.
Ο γάμος μου ήταν σκέτος θάνατος.
Γι' αυτό, διάλεξα να ζήσω.
Ώρα να βγάλεις το παλτό σου.
Σκέφτηκα ότι ίσως θα θέλατε λίγο τσάι.
Τι ωραία! Σ' ευχαριστώ, γλυκιά μου.
Νιώθω άσχημα που σου πήρα το δωμάτιό σου.
Θα μαζέψουμε τα φαγητά. Έτσι αν πεινάσετε το βράδυ...
-...ψάξτε στο ψυγείο. -Μείνε ήσυχη.
-Πού θα κοιμηθείς; -Στον καναπέ.
Συγνώμη για την αναστάτωση.
Καληνύχτα, κορίτσι μου.
Καληνύχτα.
Αγαπημένε μου Λέοναρντ...
...μάθε να κοιτάς τη ζωή καταπρόσωπο...
...πάντα να κοιτάς τη ζωή καταπρόσωπο...
...να τη δέχεσαι...
...έτσι όπως είναι...
...και τελικά...
...να τη γνωρίζεις...
...να την αγαπάς, γι' αυτά που σου δίνει...
...και τότε...
...να την εγκαταλείπεις.
Λέοναρντ...
...όλα αυτά τα χρόνια μαζί...
...όλα αυτά τα χρόνια...
...πάντα...
...κι η αγάπη...
...πάντα...
...οι ώρες...
*n 1 n u* Συγχρονισμό υποτίτλων για την έκδοση: *n1nu*