SUPRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
ΧΟΜΠΙΤ
Καλέ μου Φρόντο.
Κάποτε με ρώτησες αν σου 'χω πει τα πάντα για τις περιπέτειές μου.
Και μολονότι σου 'χω πει την αλήθεια,...
ίσως δεν σου την είπα όλη.
Γέρασα πια, Φρόντο.
Δεν είμαι το χόμπιτ που ήμουν.
Νομίζω, έφτασε η ώρα να μάθεις...
τι στ'αλήθεια συνέβη.
Όλα ξεκίνησαν πριν πολύ καιρό,...
σε έναν τόπο μακριά στην ανατολή,...
που όμοιό του δεν θα βρεις πουθενά σήμερα.
Ήταν η πόλη στην Κοιλάδα.
Η αγορά της ήταν γνωστή στα πέρατα του κόσμου. Είχε όλα τα ελέη.
Ειρηνικός και πλούσιος τόπος.
Διότι η πόλη αυτή βρισκόταν στις πύλες του μεγαλύτερου βασιλείου της Μέσης-γης.
Του Έρεμπορ.
Φρούριο του Θρορ, του Bασιλιά Kάτω από το Bουνό,...
του πιο σπουδαίου ηγέτη των νάνων.
Ο Θρορ βασίλεψε με απόλυτη σιγουριά,...
δίχως αμφιβολίες ότι ο οίκος του θα συνέχιζε,...
μιας και την γενιά του εξασφάλιζε ο γιος του...
κι ο εγγονός του.
Αχ, Φρόντο, το Έρεμπορ.
Χτισμένη μέσα στο βουνό, η ομορφιά αυτής της καστροπολιτείας ήταν θρυλική.
Ο πλούτος της κρυβόταν μέσα στην γη,...
στα πολύτιμα πετράδια που έβγαιναν από τους βράχους και στις φλέβες χρυσού...
που διέτρεχαν την πέτρα σαν ποταμοί.
Η τέχνη των νάνων ήταν ασύγκριτη,...
καθώς έφτιαχναν αντικείμενα μοναδικής ομορφιάς...
από διαμάντια, σμαράγδια, ρουμπίνια και ζαφείρια.
Έσκαβαν όλο και πιο βαθιά, στα ερέβη.
Και έτσι την βρήκαν.
Την Καρδιά του Βουνού.
Την Ιερή Πέτρα.
Ο Θρορ την ονόμασε "Πετράδι του Βασιλιά".
Το θεώρησε οιωνό, ένα σημάδι ότι η βασιλεία του ήταν θεόσταλτη.
Όλοι θα του απέτιαν φόρο τιμής.
Ακόμα κι ο μεγάλος Βασιλιάς των Ξωτικών, ο Θράντουιλ.
Καθώς ο πλούτος των νάνων ολοένα μεγάλωνε,...
η καλοπιστία τους εξαντλείτο.
Κανείς δεν ξέρει πώς άρχισε η ρήξη.
Τα ξωτικά λένε ότι οι νάνοι τούς έκλεψαν τον θησαυρό.
Οι νάνοι τα λένε αλλιώς.
Λένε ότι ο Βασιλιάς των Ξωτικών αρνήθηκε να τους πληρώσει.
Είναι λυπηρό, Φρόντο, το πώς διαλύονται παλιές συμμαχίες.
Πώς φιλίες λαών χάνονται.
Και για ποιο λόγο;
Σιγά-σιγά, οι μέρες έγιναν πικρές και οι νύχτες ανήσυχες.
Η αγάπη του Θρορ για το χρυσάφι είχε γιγαντωθεί.
Μια αρρώστια είχε αρχίσει να θεριεύει μέσα του.
Μια αρρώστια του μυαλού.
Κι όπου θεριεύει η αρρώστια,...
ακολουθεί η συμφορά.
Πρώτα άκουσαν ένα θόρυβο σαν τυφώνα να έρχεται από τον Βορρά.
Τα πεύκα στο βουνό λύγιζαν κι έσπαγαν από τον καυτό άνεμο.
Μπάλιν, σήμανε συναγερμό.
- Κάλεσε την φρουρά. Αμέσως! - Τι συμβαίνει;
Δράκος.
Δράκος!
Ήταν ένας δράκος της φωτιάς απ'τον Βορρά.
O Σμάουγκ είχε έρθει.
O φόρος αίματος ήταν βαρύς εκείνη την μέρα.
Καθότι τούτη η πόλη των ανθρώπων ήταν αδιάφορη για τον Σμάουγκ.
Το βλέμμα του ήταν στραμμένο σε άλλο τρόπαιο.
Διότι οι δράκοι λαχταρούν το χρυσάφι με σκοτεινό και ασίγαστο πόθο.
Όχι!
Έλα!
Το Έρεμπορ χάθηκε.
Αφού οι δράκοι φυλάνε την λεία τους όσο ζουν.
Τρέξτε να σωθείτε!
Βοηθήστε μας!
Ο Θράντουιλ δεν διακινδύνεψε τις ζωές των δικών του ενάντια στον δράκο.
Τα ξωτικά δεν έστειλαν βοήθεια εκείνη την μέρα,...
ούτε καμία άλλη μέρα.
Αφού έχασαν την πατρίδα τους,...
οι νάνοι του Έρεμπορ περιπλανήθηκαν στην ερημιά.
Ένας άλλοτε σπουδαίος λαός, πλέον εξαθλιωμένος.
Ο νεαρός πρίγκηπάς τους έκανε διάφορες δουλειές,...
μοχθώντας στα χωριά των ανθρώπων.
Μα θυμόταν πάντα το βουνό να καπνίζει κάτω από το φεγγάρι...
και τα δέντρα να φέγγουν σαν δαδιά.
Διότι είχε δει την φωτιά του δράκου στον ουρανό και την πόλη να γίνεται στάχτη.
Και ποτέ του δεν συγχώρεσε, ούτε ξέχασε.
Πολύ μακριά, σε μια άλλη γωνιά του κόσμου,...
- ...οι δράκοι ήταν απλά παραμύθια. - Ψηλά!
Ένα ταχυδακτυλουργικό των μάγων στο θερινό ηλιοστάσιο.
Τρομακτικοί όσο και η νεραϊδόσκονη.
Μπίλμπο!
Και κάπου εδώ, καλέ μου Φρόντο, μπαίνω εγώ στην ιστορία.
Μπίλμπο! Μπίλμπο!
Ήταν η αρχή μιας παράταιρης φιλίας...
που κράτησε όλη μου την ζωή.
Μα δεν είναι αυτή η αρχή της ιστορίας μου. Για μένα, όλα άρχισαν...
Όλα άρχισαν όπως θα περίμενες.
Σε μία τρύπα μέσα στην γη, ζούσε κάποτε...
ένα χόμπιτ.
Δεν ήταν καμιά βρομερή, υγρή τρύπα με σκουλήκια και δυσωδίες.
Ήταν η τρύπα ενός χόμπιτ.
Κι αυτό σημαίνει καλό φαΐ, αναμμένο τζάκι...
και όλες τις σπιτικές ανέσεις.
Ευχαριστώ.
Τι είναι αυτό;
Είναι προσωπικό. Κάτω τα βρομόχερά σου.
Δεν είναι ακόμα έτοιμο.
- Έτοιμο για τι; - Για να διαβαστεί.
Τι στο καλό είναι τούτα 'δω;
Απαντήσεις στις προσκλήσεις για την γιορτή.
- Για όνομα! Σήμερα είναι; - Είπαν ότι θα έρθουν όλοι.
Εκτός από τους Σάκβιλ-Μπάγκινς, που θέλουν ιδιαίτερη πρόσκληση.
Σοβαρά; Πάνω απ'το πτώμα μου.
Δεν θα τους κακοφαινόταν. Νομίζουν ότι έχεις στοές γεμάτες χρυσάφι.
Ένα μικρό σεντούκι ήταν, ούτε καν γεμάτο.
Κι ακόμη έχει μυρωδιά των τρολ.
Τι στην ευχή κάνεις;
Παίρνω τις προφυλάξεις μου.
Ξέρεις, μια μέρα την έπιασα να βουτάει ασημικά.
- Ποια; - Την Λομπέλια Σάκβιλ-Μπάγκινς.
Είχε χώσει τα κουτάλια μου στις τσέπες της.
Φρικτή γυναίκα. Να την προσέχεις όταν εγώ...
Όταν...
Όταν εσύ... τι;
Δεν είναι τίποτα. Τίποτα.
Ξέρεις, κάποιοι έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται για σένα, θείε.
- Θεωρούν ότι γίνεσαι παράξενος. - Παράξενος;
- Αντικοινωνικός. - Εγώ αντικοινωνικός; Κουταμάρες.
Κάνε μου την χάρη να το κρεμάσεις στην πόρτα.
Απαγορεύεται η είσοδος σε όσους δεν είναι καλεσμένοι
- Λες να 'ρθει; - Ποιος;
Ο Γκάνταλφ.
Δεν χάνει ευκαιρία να ρίξει πυροτεχνήματα.
Θα δώσει παράσταση, θα το δεις.
- Εντάξει, πάω. - Πού πας;
Στο Ανατολικό Δάσος. Θα του κάνω έκπληξη.
Άντε, ξεκίνα τότε. Μην αργήσεις.
Δεν του αρέσει η αργοπορία.
Όχι πως αργούσα ποτέ μου. Τα χρόνια εκείνα, ήμουν πάντα συνεπής.
Ήμουν απολύτως ευυπόληπτος.
Και τίποτα αναπάντεχο...
δεν μου είχε συμβεί ποτέ.
ΕΝΑ ΑΝΑΠΑΝΤΕΧΟ ΤΑΞΙΔΙ
60 χρόνια νωρίτερα...
- Καλημέρα. - Τι εννοείς;
Μου εύχεσαι καλή ημέρα ή απλώς μου λες ότι η μέρα είναι καλή;
Ή μήπως εννοείς ότι νιώθεις καλά την συγκεκριμένη μέρα;
Ή απλώς εννοείς ότι μια τέτοια μέρα δεν μπορεί παρά να είναι καλή;
Όλα μαζί, υποθέτω.
- Μπορώ να βοηθήσω; - Αυτό θα το ανακαλύψουμε.
Ψάχνω κάποιον να μοιραστούμε μια περιπέτεια.
Περιπέτεια;
Όχι, θαρρώ κανείς δυτικά του Μπρι δεν νοιάζεται για περιπέτειες.
Είναι απαίσιες, ενοχλητικές και άβολες.
Σε καθυστερούν για το δείπνο.
- Καλή σας μέρα. - Σκέψου, να με καλημερίζει έτσι...
ο γιος της Μπελλαντόνα Τουκ, λες και είμαι πλανόδιος πωλητής.
Παρακαλώ;
Άλλαξες, μα όχι προς το καλύτερο, Μπίλμπο Μπάγκινς.
Συγγνώμη, γνωριζόμαστε;
Ξέρεις το όνομά μου, αν και μάλλον δεν με θυμάσαι.
Είμαι ο Γκάνταλφ. Και Γκάνταλφ σημαίνει...
εγώ.
Όχι ο Γκάνταλφ ο περιπλανώμενος μάγος με τα εξαίσια πυροτεχνήματα;
Ο γερο-Τουκ τα ήθελε κάθε θερινό ηλιοστάσιο.
Δεν ήξερα ότι ασχολείσαι ακόμα.
- Και τι άλλο να κάνω; - Τι άλλο να...;
Χαίρομαι που θυμάσαι κάτι για μένα.
Έστω κι αν είναι μόνο τα πυροτεχνήματα.
Εντάξει, αποφασίστηκε. Εσένα θα σε ωφελήσει...
κι εγώ θα το διασκεδάσω. Θα ενημερώσω τους άλλους.
Ποιους θα ενημερώσεις; Τι; Όχι, στάσου.
Δεν μας αρέσουν οι περιπέτειες εδώ, ευχαριστούμε. Δεν θα πάρουμε.
Δοκίμασε πάνω από τον λόφο ή πέρα από το ποτάμι.
Καλή σου μέρα.
Καλημέρα!
Δώδεκα, ορίστε. Καλή σου μέρα.
Φίλε!
Γεια σου, κ. Μπίλμπο. Ορίστε...
Πιάσε τους βολβούς μου. Δες πόσο σφιχτοί είναι.
- Τους έφερα από την Δυτική Μοίρα. - Εντυπωσιακοί, κ. Γουόρυγορτ.
Μήπως είδες έναν μάγο να περιπλανιέται στα μέρη μας;
Ψηλός.
Με μακριά, γκρίζα γενειάδα. Μυτερό καπέλο.
Δεν τον έχω δει.
Ντουάλιν, στις υπηρεσίες σας.
Μπίλμπο Μπάγκινς. Κι εγώ στις δικές σας.
Γνωριζόμαστε;
Όχι.
Πού πάω, λεβέντη; Από 'δω είναι;
Τι να είναι από 'κει;
Το βραδινό. Είπε ότι θα έχει πολύ φαΐ.
Είπε; Ποιος το είπε;
Πολύ νόστιμο. Έχει άλλο;
Ορίστε; Ναι, βέβαια.
Σερβιριστείτε.
Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα κόσμο.
Χτυπάει η πόρτα.
Μπάλιν, στις υπηρεσίες σας.
- Καλησπέρα. - Ναι, όντως είναι.
Αν και νομίζω ότι θα βρέξει αργότερα.
- Άργησα; - Για ποιο πράγμα;
Καλησπέρα, αδελφέ.
Μα το γένι μου!
Κόντυνες και πάχυνες από τότε που σε είδα.
Πάχυνα, δεν κόντυνα.
Παραμένω αρκετά έξυπνος και για τους δυο μας.
Με συγχωρείτε. Συγγνώμη που διακόπτω.
Έχω την εντύπωση ότι είστε σε λάθος σπίτι.
- Έφαγες; - Όχι πως δεν μ'αρέσουν οι επισκέψεις.
Μου αρέσουν, όπως σε όλα τα χόμπιτ.
Αλλά θα ήθελα να τους γνωρίζω προτού με επισκεφτούν.
- Τι είναι αυτό; - Δεν ξέρω. Τυρί είναι, θαρρώ.
- Έγινε μπλε. - Μούχλιασε.
Εσάς, όμως, δεν σας ξέρω. Δεν σας έχω ξαναδεί ποτέ.
Δεν ήθελα να γίνω ωμός, μα έπρεπε να σας το πω. Συγγνώμη.
Δεχόμαστε την συγγνώμη σου.
Γέμισέ το, αδελφέ. Άσε τις τσιγκουνιές.
- Θες να ξεκινήσουμε; - Θα ξαναφάω, αφού επιμένεις.
- Φίλι. - Και Κίλι.
Στις υπηρεσίες σας.
Εσείς θα είστε ο κ. Μπόγκινς.
Όχι! Δεν μπορείτε να περάσετε. Λάθος σπίτι.
- Ορίστε; Ακυρώθηκε; - Δεν μας το είπαν.
- Τίποτα δεν ακυρώθηκε. - Ευχάριστο αυτό.
Προσεκτικά μ'αυτά. Μόλις τα έχω ακονίσει.
Ωραίο σπίτι. Μόνος σου το έφτιαξες;
Τι; Όχι, ανήκει από παλιά στην οικογένειά μου.
Αυτό είναι της μητέρας μου! Σταμάτα, σε παρακαλώ!
Φίλι, Κίλι, ελάτε να μας βοηθήσετε.
Κε Ντουάλιν.
Θα το βάλουμε στον διάδρομο, αλλιώς δεν θα χωρέσουν όλοι.
- Όλοι; Πόσοι θα έρθουν; - Σήκωσέ το. Πού το πάω;
Ωχ, όχι.
Όχι, όχι. Δεν είναι κανείς εδώ!
Άντε να πρήξετε κάναν άλλον!
Μου φτάνουν οι νάνοι που έχω στην τραπεζαρία μου.
Αν είναι φάρσα που σκέφτηκε κάποιος ανόητος,...
την βρίσκω πολύ κακόγουστη.
Σήκω, βρε βόδι!
Γκάνταλφ.
Με συγχωρείτε, το κοτόπουλό μου.
Το κρασί μου. Με συγχωρείτε!
- Έχει τραύμα. - Το τσεκούρι στο κεφάλι;
Πεθάνει; Όχι, μόνο ανάμεσα στ'αυτιά.
Τα πόδια του είναι μια χαρά.
Άσ'τα κάτω.
Άσ'το κάτω.
Όχι την μαρμελάδα. Συγγνώμη.
Μήπως το παρακάνεις; Έχεις μαχαίρι του τυριού;
Τι να το κάνει; Αφού τρώει όλο το κεφάλι.
Όχι, είναι η καρέκλα του παππού Μάνγκο. Βάλ'την στην θέση της.
- Δεν ακούω τι μου λες. - Είναι αντίκα. Δεν καθόμαστε.
Είναι βιβλίο, όχι σουβέρ. Και βάλε τον χάρτη στην θέση του.
- Συγγνώμη, κ. Γκάνταλφ; - Παρακαλώ;
Να σας προσφέρω λίγο χαμομήλι;
Όχι, ευχαριστώ, Ντόρι. Προτιμώ λίγο κόκκινο κρασί.
Προσοχή.
Φίλι, Κίλι.
Όιν, Γκλόιν.
Ντουάλιν, Μπάλιν, Μπίφουρ, Μπόφουρ, Μπόμπουρ...
- Ντόρι, Νόρι, Όρι! - Μη! Όχι την παραγωγή μου, παρακαλώ.
Έχεις απόλυτο δίκιο, Μπίφουρ. Λείπει ένας νάνος.
Απλώς άργησε. Ήταν στα βόρεια, σε συνάντηση των λαών μας. Θα'ρθει.
Κε Γκάνταλφ, το κόκκινο κρασί που ζητήσατε.
Είναι φρουτώδες.
Εις υγείαν.
Ο Μπόμπουρ καταβροχθίζει το δεύτερο αρνίσιο μπούτι ήδη.
Αποκλείεται! Είναι πολύ μακριά.
Πάμε στοίχημα; Κοίτα. Μπόμπουρ, πιάσε!
Να σε βοηθήσω.
Ρε ατσούμπαλε!
- Μπίρα κανείς; - Εδώ, αδελφέ.
Πιες κι άλλο! Μπρος.
Με το τρία, πίνουμε!
- Ένα, δύο... - Υψώστε τα!
Το'χεις στο αίμα σου!
Συγγνώμη, σεμέν είναι, όχι πατσαβούρι.
- Μα είναι τρύπιο. - Φυσικά. Αφού είναι με βελονάκι.
Ωραίο παιχνίδι τα βελάκια, αν το λέει η ψυχούλα σου.
Να πάρει η οργή αυτούς τους νάνους!
Καλέ μου Μπίλμπο, τι τρέχει;
Τι τρέχει; Είμαι περιτριγυρισμένος από νάνους.
Τι θέλουν εδώ;
Είναι πολύ ευχάριστη παρέα, αν τους συνηθίσεις.
Δεν θέλω να τους συνηθίσω.
Δες πώς έγινε η κουζίνα μου. Έχει λάσπες στο χαλί.
Κάνανε επιδρομή στο κελάρι μου.
Άσε δε το τι έκαναν στο μπάνιο. Μου κατέστρεψαν τα υδραυλικά.
Μα τι κάνουν στο σπίτι μου;
Με συγχωρείτε. Συγγνώμη που διακόπτω, αλλά τι να το κάνω το πιάτο;
Έλα, Όρι. Δώσ'το μου.
Συγγνώμη! Είναι τα πιάτα της μητέρας μου απ'την Δυτική Μοίρα.
Είναι πάνω από 100 ετών!
Θα σταματήστε; Θα χαλάσετε τα μαχαίρια.
Ακούσατε, παιδιά;
Λέει ότι θα του χαλάσουμε τα μαχαίρια.
Στραβώστε μαχαίρια, πιρούνια λυγίστε
Μπουκάλια τσακίστε και φωτιά στους φελλούς
Ποτήρια κομμάτια και τα πιάτα ραγίστε
Δεν το αντέχει ο Μπίλμπο Μπάγκινς!
Σκίστε πετσέτες, στο λίπος πατήστε Τα κόκαλα αφήστε εκεί στο χαλάκι
Το κελάρι με γάλα παχύ πλημμυρίστε
Τις πόρτες ραντίστε ωραίο κρασάκι!
Στην χύτρα αδειάστε τα γυαλικά Και με γουδοχέρι λιανίστε τα γλυκά
Κι αν κάτι στο τέλος γερό απομείνει
Πατήστε το κάτω κομμάτια να γίνει
Δεν το αντέχει ο Μπίλμπο Μπάγκινς!
Ήρθε.
Γκάνταλφ.
Μου είπες ότι θα το έβρισκα εύκολα.
Χάθηκα, δύο φορές.
Δεν θα το έβρισκα ποτέ, αν δεν έβλεπα το σημάδι στην πόρτα.
Σημάδι; Δεν υπάρχει σημάδι στην πόρτα. Την έβαψα πριν μια βδομάδα.
Υπάρχει σημάδι. Εγώ το έβαλα.
Μπίλμπο Μπάγκινς, να σου συστήσω τον αρχηγό της παρέας,...
τον Θόριν τον Δρύασπι.
Ώστε, λοιπόν, αυτό είναι το χόμπιτ.
- Πες μου, κ. Μπάγκινς, γνώρισες μάχες; - Παρακαλώ;
Τσεκούρι ή σπαθί; Ποιο όπλο προτιμάς;
Είμαι καλός στις καστανομαχίες, αν θες να ξέρεις,...
αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί ρωτάς.
Το περίμενα.
Μοιάζει με μανάβη, παρά με διαρρήκτη.
Πώς πήγε η συνάντηση στο Έρεντ Λούιν; Ήρθαν όλοι;
- Ναι. Και από τα επτά βασίλεια. - Α, όλοι!
Και τι είπαν οι νάνοι από τους Σιδερένιους Λόφους;
Θα έρθει ο Ντέιν;
Δεν θα έρθουν.
Λένε ότι αυτή η εκστρατεία είναι δική μας και μόνο.
Ξεκινάτε εκστρατεία;
Μπίλμπο, φίλε μου, ρίξε μας λίγο παραπάνω φως εδώ.
Πέρα στην Ανατολή, πάνω από όρη και ποταμούς,...
πέρα από δάση και ερημιές,...
βρίσκεται μια μοναχική κορυφή.
"Το Βουνό της Μοναξιάς."
Ναι. Ο Όιν ερμήνευσε τους οιωνούς κι οι οιωνοί λένε ότι ήρθε η ώρα.
Κοράκια εθεάθησαν να πετούν στο βουνό, σύμφωνα με τις προφητείες.
"Όταν τα αρχαία πουλιά γυρίσουν στο Έρεμπορ,...
"η βασιλεία του κτήνους θα τελειώσει".
- Ποιου κτήνους; - Μιλά για τον Σμάουγκ τον Τρομερό,...
τον κατ'εξοχήν μεγαλύτερο κίνδυνο της εποχής μας.
Πετάει ξεφυσώντας φωτιά.
Δόντια σαν ξυράφια, νύχια σαν τσιγκέλια.
- Λατρεύει το χρυσάφι. - Ξέρω τι θα πει δράκος.
Εγώ δεν τον φοβάμαι.
Θα νιώσει το ξίφος μου στα κωλομέρια του!
- Mπράβο, Όρι! - Κάτσε κάτω.
Η αποστολή θα ήταν δύσκολη αν είχαμε έναν στρατό πίσω μας,...
αλλά είμαστε μόνο δεκατρείς.
Κι όχι οι δεκατρείς καλύτεροι, ούτε οι εξυπνότεροι.
- Ποιον είπες χαζό; - Συγγνώμη, τι είπε;
Μπορεί να είμαστε λίγοι,...
αλλά είμαστε μαχητές, όλοι μας. Μέχρι τον τελευταίο!
Και μη ξεχνάτε ότι έχουμε και μάγο στην παρέα.
Ο Γκάνταλφ θα'χει σκοτώσει εκατοντάδες δράκους.
- Όχι, δεν θα το 'λεγα... - Πόσους, λοιπόν;
- Τι; - Πόσους δράκους σκότωσες;
Άντε, πες μας αριθμό!
Σας παρακαλώ.
Αφού ερμηνεύσαμε εμείς τους οιωνούς, λέτε να μη τους έχουν ερμηνεύσει κι άλλοι;
Οι φήμες άρχισαν να εξαπλώνονται.
Ο δράκος Σμάουγκ έχει 60 χρόνια να εμφανιστεί.
Κάποιοι κοιτούν το βουνό και υπολογίζουν,...
αναρωτιούνται, ζυγίζουν τον κίνδυνο.
Ίσως ο πλούτος του λαού μας να κείται απροστάτευτος.
Θα μείνουμε άπραγοι ενώ άλλοι διεκδικούν τα υπάρχοντά μας;
Ή θα αδράξουμε την ευκαιρία να πάρουμε πίσω το Έρεμπορ;
Ξεχνάτε ότι η Κεντρική Πύλη είναι σφραγισμένη.
Δεν μπορούμε να μπούμε στο βουνό.
Αυτό, αγαπητέ Μπάλιν, δεν είναι απόλυτα αληθές.
Πού το βρήκες αυτό;
Μου το έδωσε ο πατέρας σου. Ο Θρέιν.
Για να το φυλάξω.
Είναι δικό σου τώρα.
Αν υπάρχει κλειδί,...
θα υπάρχει και πόρτα.
Εδώ γράφει στα ρουνικά για ένα πέρασμα στα Απύθμενα Δώματα.
Υπάρχει κι άλλη είσοδος.
Αν την βρούμε, μα οι πόρτες των νάνων είναι αόρατες όταν είναι κλειστές.
Η απάντηση κρύβεται σε αυτόν τον χάρτη...
και δεν ξέρω πώς να την βρω. Μα κάποιοι στην Μέση-γη μπορούν.
Αυτό που σκέφτομαι απαιτεί άκρα μυστικότητα...
κι ακόμα πιο πολύ θάρρος.
Όμως αν φανούμε προσεκτικοί κι έξυπνοι, θα τα καταφέρουμε.
Γι'αυτό θέλουμε διαρρήκτη.
Και, μάλιστα, έναν καλό. Κάποιον ειδικό, φαντάζομαι.
Κι εσύ είσαι;
Εγώ είμαι, τι;
Είπε ότι είναι ειδικός!
Εγώ; Όχι, δεν είμαι διαρρήκτης. Δεν έχω κλέψει ποτέ τίποτα.
Φοβάμαι ότι θα συμφωνήσω με τον κ. Μπάγκινς.
- Δεν έχει στόφα διαρρήκτη. - Όχι.
Ναι, η Ερημιά δεν είναι για τζιτζιφιόγκους ανίκανους να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.
Έλα, καλός είναι.
Αρκετά! Αφού λέω ότι ο Μπίλμπο Μπάγκινς είναι διαρρήκτης,...
τότε σημαίνει ότι είναι.
Τα χόμπιτ είναι πολύ ευκίνητα.
Βασικά, περνούν τελείως απαρατήρητα, αν το θέλουν.
Κι ενώ ο δράκος γνωρίζει την μυρωδιά των νάνων,...
η μυρωδιά των χόμπιτ τού είναι άγνωστη, κάτι που μας δίνει σαφές πλεονέκτημα.
Μου ζήτησες να βρω το 14ο μέλος της παρέας και επέλεξα τον κ. Μπάγκινς.
Κρύβει περισσότερα χαρίσματα απ'όσα φαίνονται.
Και μπορεί να προσφέρει παραπάνω απ'όσα όλοι σας πιστεύετε.
Συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου.
Δείξε μου εμπιστοσύνη.
Πολύ καλά. Θα γίνει όπως το θες.
- Δώσ'του το συμβόλαιο. - Σύμφωνοι. Ξεκινάμε.
Το συνηθισμένο. Όροι για τα έξοδα, την προθεσμία,...
τις αποδοχές, τις διατυπώσεις για την κηδεία και τα σχετικά.
Κηδεία;
- Δεν εγγυώμαι την ασφάλειά του. - Κατανοητό.
Ούτε αναλαμβάνω ευθύνη για την τύχη του.
Σύμφωνοι.
"Όροι: Πληρωμή κατά την παράδοση, χωρίς να υπερβαίνει το 1/14 των πιθανών κερδών."
Δίκαιο φαίνεται.
"Η κομπανία δεν φέρει ευθύνη για τραυματισμούς που προκλήθηκαν,...
"ενδεικτικά και ουχί περιοριστικά, από ξέσκισμα,...
"ξεκοίλιασμα..."
"Αποτέφρωση";
Ναι, θα κάνει τις σάρκες σου να λιώσουν στο λεπτό.
- Είσαι καλά, λεβέντη; - Ναι...
Νιώθω μια ζαλάδα.
- Είναι σαν ένας φτερωτός κλίβανος. - Αέρα... Χρειάζομαι λίγο αέρα.
Mια λάμψη, ένας τσουχτερός πόνος και πουφ! Γίνεσαι απλά στάχτη.
Όχι.
Βοήθησες πολύ, Μπόφουρ.
Θα συνέλθω. Άσε με μόνο να ησυχάσω λίγο.
Ησυχάζεις εδώ και πάρα πολύ καιρό.
Πες μου, από πότε τα σεμέν...
και τα πιάτα της μάνας σου σημαίνουν τόσα για σένα;
Εγώ θυμάμαι ένα νεαρό χόμπιτ που έψαχνε ξωτικά στο δάσος.
Που δεν γυρνούσε σπίτι του προτού σκοτεινιάσει,...
γεμάτος λάσπη, χόρτα και πυγολαμπίδες.
Ένα νεαρό χόμπιτ που ήθελε όσο τίποτε να δει τι βρίσκεται πέρα απ'τα όρια του Σάιρ.
Ο κόσμος δεν βρίσκεται στα βιβλία και τους χάρτες σου.
Είναι εκεί έξω.
Δεν μπορώ να τρέξω στο άγνωστο.
Είμαι ένας Μπάγκινς από το Μπαγκ Εντ.
Είσαι επίσης ένας Τουκ.
Το ξέρεις ότι ο προ-προ-προ- προπάππους σου, ο Μπουλρόρερ Τουκ,...
ήταν τόσο μεγάλος ώστε μπορούσε να καβαλήσει άλογο;
- Ναι. - Μπορούσε.
Στην μάχη των Πράσινων Λιβαδιών, επιτέθηκε στα τελώνια.
Χτύπησε με το ρόπαλό του τόσο δυνατά, ώστε αποκεφάλισε τον βασιλιά τους...
και το κεφάλι του διέσχισε 100 μέτρα πριν πέσει σε ένα λαγούμι.
Κι έτσι κερδήθηκε η μάχη.
Κι έτσι, επίσης, ανακαλύφτηκε το γκολφ.
Μάλλον εσύ τα σκαρφίστηκες αυτά.
Όλες οι καλές ιστορίες θέλουν φιοριτούρες.
Θα'χεις κι εσύ καναδύο ιστορίες να λες όταν επιστρέψεις.
Μου υπόσχεσαι ότι θα επιστρέψω;
Όχι. Κι ακόμα κι αν επιστρέψεις,...
δεν θα'σαι ο ίδιος.
Αυτό σκέφτηκα κι εγώ.
Συγγνώμη, Γκάνταλφ, δεν μπορώ να το υπογράψω.
Ήρθες στο λάθος χόμπιτ.
Μάλλον χάσαμε τον διαρρήκτη μας.
Ίσως είναι για καλό. Οι πιθανότητες ήταν εναντίον μας.
Εξάλλου, τι είμαστε;
Έμποροι, ανθρακωρύχοι,...
γανωτές, κατασκευαστές παιχνιδιών.
Δεν μας λες και θρυλικούς.
Υπάρχουν μερικοί πολεμιστές ανάμεσά μας.
Γέροι πολεμιστές.
Θα προτιμούσα αυτούς τους νάνους παρά την στρατιά των Σιδερένιων Λόφων.
Διότι μόλις τους κάλεσα, αποκρίθηκαν.
Έχουν πίστη, τιμή και θάρρος στην ψυχή.
Τι άλλο να ζητήσω;
Δεν είσαι υποχρεωμένος να το κάνεις.
Έχεις μια επιλογή. Στάθηκες με πίστη στον λαό μας.
Μας χάρισες μια νέα ζωή στα Γαλάζια Βουνά.
Μια ζωή ειρηνική και πλουσιοπάροχη.
Μια ζωή που αξίζει πιο πολύ από όλο το χρυσάφι του Έρεμπορ.
Απ'τον παππού στον πατέρα μου, τούτο 'δω έφτασε σ'εμένα.
Ονειρευόντουσαν την μέρα που οι νάνοι του Έρεμπορ θα πάρουν πίσω την γη τους.
Δεν υπάρχει επιλογή, Μπάλιν.
Όχι για μένα.
Τότε είμαστε μαζί σου, λεβέντη.
Θα τα καταφέρουμε.
Πέρα μακριά απ'τα βουνά της καταχνιάς
Σε μπουντρούμια βαθιά και σπήλαια παλιά
Αμέσως ξεκινάμε σαν χαράξει το πρωί
Να βρούμε τον λησμονημένο μας θησαυρό
Tα πεύκα βρυχόντουσαν ψηλά
Οι άνεμοι στενάζαν στην νυχτιά
Άλικη η φωτιά, η φλόγα της πλατιά
Τα δέντρα σαν δαδιά φωτίζαν λαμπερά
Είναι κανείς εδώ;
Ναι... Ναι!
Υπογραφή: Θόριν, γιος του Θρέιν Μάρτυρας: Μπάλιν, γιος του Φάντιν
Διαρρήκτης:
- E, κ. Μπίλμπο, για πού το 'βαλες; - Βιάζομαι! Έχω αργήσει!
- Για ποιο πράγμα; - Ξεκινώ μια περιπέτεια!
Δεν σας το 'λεγα; Τσάμπα ήρθαμε ως εδώ.
Καλά τα λες.
Τι ανοησία. Να φέρουμε ένα χόμπιτ; Ένα ανθρωπάκι; Ποιος το σκέφτηκε;
Σταθείτε! Σταθείτε!
Το υπέγραψα.
Ορίστε.
Όλα φαίνονται εντάξει.
Καλωσήρθες, μαστρο-Μπάγκινς, στην παρέα του Θόριν του Δρύασπι.
- Δώστε του ένα πόνι. - Όχι, δεν χρειάζεται.
Ευχαριστώ. Θα ακολουθώ με τα πόδια.
Συνηθίζω την πεζοπορία στις διακοπές μου, ξέρετε.
Κάποτε έφτασα ως το Φρογκμόρτον.
Έλα, Νόρι. Πλήρωνε!
- Άλλο ένα. - Ευχαριστώ, φίλε.
Τι κάνουν;
Είχαν στοιχηματίσει για το αν θα έρθεις ή όχι.
Οι περισσότεροι πόνταραν ότι δεν θα έρθεις.
- Κι εσύ τι πίστευες; - Ε, να...
Καλέ μου φίλε, δεν αμφέβαλα στιγμή για σένα.
Οι αλογότριχες. Μου προκαλούν αλλεργία.
Όχι, σταθείτε, σταματήστε. Σταματήστε!
- Πρέπει να γυρίσουμε πίσω. - Τι στην ευχή συμβαίνει;
- Ξέχασα το μαντήλι μου. - Ορίστε.
Πάρε αυτό.
Προχωράμε.
Θα πρέπει να στερηθείς τα μαντηλάκια σου...
κι ένα σωρό πράγματα, Μπίλμπο Μπάγκινς, μέχρι το τέλος του ταξιδιού.
Γεννήθηκες πλάι στους λοφίσκους και τα ποταμάκια του Σάιρ.
Μα πλέον η πατρίδα είναι πίσω σου.
Ο κόσμος ανοίγεται εμπρός σου.
Γεια σου. Τι κάνει η κούκλα μου;
Είναι το μικρό μας μυστικό, Μυρτιά. Μη το πεις σε κανέναν.
Τι ήταν αυτό;
- Ορκ. - Ορκ;
Φονιάδες. Θα'ναι δεκάδες εκεί έξω.
Οι ερημότοποι είναι γεμάτοι. Επιτί- θενται το χάραμα, όταν όλοι κοιμούνται.
Ακαριαία και ύπουλα, καθόλου κραυγές. Μονάχα πολύ αίμα.
Το βρίσκετε αστείο;
Θεωρείτε τις νυχτερινές επιδρομές των ορκ καλαμπούρι;
Δεν τα εννοούσαμε.
Φυσικά και όχι. Δεν ξέρετε καθόλου τον κόσμο.
Μη τον παρεξηγείς, λεβέντη.
Ο Θόριν έχει πολύ καλούς λόγους να μισεί τα ορκ.
Αφού ο δράκος κατέκτησε το Βουνό της Μοναξιάς...
ο Βασιλιάς Θρορ προσπάθησε να ανα- κτήσει το αρχαίο βασίλειο της Μόρια.
Μα ο εχθρός είχε φτάσει πρώτος.
Η Μόρια είχε καταληφθεί από ορδές των ορκ,...
με ηγέτη τον πιο άθλιο όλης της ράτσας τους:
Τον Άζογκ τον Βεβηλωτή.
Το γιγαντιαίο ορκ των Γκούνταμπαντ...
είχε ορκιστεί να αφανίσει το γένος του Ντούριν.
Ξεκίνησε αποκεφαλίζοντας τον Βασιλιά.
Όχι!
Ο Θρέιν, ο πατέρας του Θόριν, αποτρελάθηκε από την θλίψη.
Εξαφανίστηκε. Αν αιχμαλωτίστηκε ή σκοτώθηκε, κανείς μας δεν το ήξερε.
Είχαμε μείνει χωρίς ηγέτη.
Η ήττα και ο θάνατος μάς ζύγωνε.
Τότε τον είδα.
Έναν νεαρό, νάνο πρίγκηπα να αντιμετωπίζει το χλωμό ορκ.
Μόνος του στεκόταν ενάντια στον φρικτό του αντίπαλο.
Με διαλυμένη πανοπλία, κράδαινε μονάχα ένα κλαδί δρυός για ασπίδα.
Ο Άζογκ ο Βεβηλωτής έμαθε εκείνη την μέρα...
ότι το γένος του Ντούριν δεν θα αφανιζόταν τόσο εύκολα.
Ο στρατός μας ανασυντάχτηκε και απώθησε τα oρκ.
Ο εχθρός μας είχε ηττηθεί.
Όμως δεν γιορτάσαμε, ούτε τραγουδήσαμε την νύχτα εκείνη,...
διότι οι νεκροί μας μάς κατέπνιξαν στον πόνο.
Λίγοι είχαμε επιζήσει.
Και τότε σκέφτηκα,...
"να κάποιος που θα μπορούσα να ακολουθήσω".
"Να κάποιος που θα τον αποκαλούσα βασιλιά μου."
Και το χλωμό ορκ;
- Τι απέγινε; - Χώθηκε πάλι στην τρύπα του.
Αυτό το σίχαμα υπέκυψε στα τραύματά του εδώ και καιρό.
Μήνυσε στον Αφέντη...
πως βρήκαμε τους βρομονάνους.
Ε, κ. Γκάνταλφ, μήπως μπορείτε να κάνετε κάτι για την νεροποντή;
Βρέχει, μαστρο-νάνε,...
και θα συνεχίσει να βρέχει ώσπου να τελειώσει η βροχή.
Αν θες ν'αλλάξεις τον καιρό στον κόσμο, βρες άλλο μάγο.
- Υπάρχουν; - Τι;
- Άλλοι μάγοι. - Πέντε είμαστε συνολικά.
Ο ανώτερος του τάγματός μας είναι ο Σάρουμαν ο Λευκός.
Μετά είναι οι δύο Γαλάζιοι Μάγοι...
Για δες, ξέχασα τα ονόματά τους.
- Και ο πέμπτος; - Είναι ο Ράνταγκαστ ο Καφετής.
Είναι σπουδαίος μάγος; Ή είναι σαν εσένα;
Θαρρώ ότι είναι σπουδαιότατος, με τον δικό του τρόπο.
Είναι μια ευγενική ψυχή που προτιμά την παρέα των ζώων.
Προστατεύει τα απέραντα δάση στα ανατολικά.
Και τούτο είναι ευτυχές.
Διότι το κακό ψάχνει πάντα γόνιμο έδαφος για να ριζώσει.
Δεν μ'αρέσει αυτό. Δεν μ'αρέσει καθόλου.
Ωχ, όχι! Σεμπάστιαν!
Να πάρει η ευχή!
Έλα... Κάντε πίσω! Αφήστε τον να ανασάνει! Για όνομα!
Δεν κατανοώ γιατί δεν πιάνει. Δεν μοιάζει να είναι μαγεία.
Μαγεία.
Ω, μα αυτό είναι.
Σκοτεινή και ισχυρή μαγεία.
Από πού στην ευχή ήρθαν αυτά τα απαίσια πλάσματα;
Από το παλιό οχυρό; Δείξε μου.
Θα κατασκηνώσουμε εδώ για την νύχτα.
Φίλι, Κίλι, θα φυλάτε τα πόνι. Μη τα χάσετε απ'τα μάτια σας.
Εδώ έμενε ένας αγρότης με την οικογένειά του.
- Όιν, Γκλόιν. Ανάψτε φωτιά. - Αμέσως.
Θα ήταν πιο συνετό να προχωρήσουμε.
Να φτάσουμε ως την Κρυμμένη Κοιλάδα.
Σ'το είπα ήδη. Δεν πλησιάζω καν εκεί.
Γιατί όχι; Τα ξωτικά θα βοηθήσουν. Θα βρούμε τρόφιμα, ξεκούραση, οδηγίες.
Δεν θέλω τις οδηγίες τους.
Έχουμε έναν ακατανόητο χάρτη. Ο Άρχοντας Έλροντ θα μας βοηθήσει.
Θα μας βοηθήσει;
Ένας δράκος επιτίθεται στο Έρεμπορ. Ποια ήταν η βοήθεια των ξωτικών;
Τα ορκ λεηλατούν την Μόρια, βεβηλώνουν τα ιερά μας δώματα.
Τα ξωτικά το έβλεπαν και δεν έκαναν τίποτα.
Κι εσύ μου ζητάς να γυρέψω αυτούς που προδώσαν τον παππού μου.
- Που προδώσαν τον πατέρα μου. - Εσύ δεν είσαι κανένας απ'τους δύο.
Δεν σου 'δωσα τον χάρτη και το κλειδί για να κλώθεσαι στο παρελθόν.
Δεν ήξερα ότι ήταν δικά σου.
Όλα καλά; Γκάνταλφ, πού πας;
Να αναζητήσω την παρέα του μοναδικού λογικού πλάσματος εδώ πέρα.
- Και ποιος είναι αυτός; - Εγώ, κ. Μπάγκινς!
Αρκετά με τους νάνους για σήμερα.
Έλα, Μπόμπουρ, πεινάμε.
Θα γυρίσει;
- Λείπει πολλή ώρα. - Ποιος;
- Ο Γκάνταλφ. - Μάγος είναι, ό,τι θέλει κάνει.
Εδώ, κάνε μας μια χάρη. Δώσε αυτό στα παιδιά.
Φτάνει. Πολύ έφαγες.
Όχι άσχημο το βραστό, Μπόμπουρ. Έχω φάει και χειρότερα.
- Ας το μαγείρευε ο Ντόρι. - Πολύ αστείο.
- Τι συμβαίνει; - Εμείς θα φυλάγαμε τα πόνι.
Μόνο που προέκυψε ένα προβληματάκι.
- Είχαμε δεκαέξι. - Τώρα έχουμε δεκατέσσερα.
Η Ντέιζι κι ο Μπούνγκο χάθηκαν.
Κακό αυτό.
Κι αυτό είναι ακόμη χειρότερο. Να το πούμε στον Θόριν;
Όχι. Ας μην τον ανησυχήσουμε.
Ως ο επίσημος διαρρήκτης μας, λέγαμε να το αναλάβεις εσύ.
Λοιπόν...
- Κάτι μεγάλο ξερίζωσε τα δέντρα. - Το ίδιο σκεφτόμασταν.
Είναι κάτι πολύ μεγάλο και ίσως πολύ επικίνδυνο.
Ένα φως.
Από 'δω.
Κάτω.
- Τι είναι; - Τρολ.
Πήρε την Μυρτιά και την Μέντα.
Νομίζω ότι θα τις φάνε. Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Ναι, εσύ πρέπει.
Τα Τρολ των Βουνών είναι αργά κι ανόητα, ενώ εσύ μικρός. Δεν θα σε δουν.
Δεν κινδυνεύεις καθόλου. Θα'μαστε πίσω σου.
Αν μπλέξεις, κρώξε δύο φορές σαν τυτώ και μία σαν χουχουριστής.
Δύο σαν τυτώ. Όχι, δύο σαν χουχου... Και μία...
Σίγουρα είναι καλή ιδέα;
Αρνί χθες, αρνί σήμερα...
και, ανάθεμα, να δείτε πως και αύριο αρνί θα φάμε!
Σταμάτα την γκρίνια.
Δεν είναι αρνιά. Είναι ολόφρεσκα αλογάκια.
Δεν μ'αρέσουν τα άλογα. Ποτέ δεν μ'άρεσαν. Δεν έχουν λίπος.
Είναι προτιμότερα από 'κείνον τον γερο-αγρότη. Πετσί και κόκαλο ήταν.
Ακόμα βγάζω κομματάκια του απ'τα δόντια μου.
Τι ωραία, μύξες. Ίσως δώσουν ωραία γεύση.
Έχω κι άλλες τότε.
Μη τολμήσεις!
Παλουκώσου!
Ελπίζω να τα ξεκοιλιάσεις τα αλογάκια. Δεν μ'αρέσουν οι βρομιές τους.
Παλουκώσου, είπα!
Πεινάω τρομερά! Θα τα φάμε επιτέλους αυτά τα άλογα;
Βγάλε τον σκασμό. Θα φας ό,τι σου δώσω.
Γιατί μαγειρεύει αυτός; Όλα την ίδια γεύση έχουν.
Όλα έχουν γεύση κοτόπουλου.
- Εκτός από το κοτόπουλο. - Που έχει γεύση ψαριού!
Να σας πω, δεν θα με πείραζε λίγη ευγνωμοσύνη.
"Ευχαριστούμε πολύ, Μπερτ. Ωραίο βραστό, Μπερτ".
Πόσο δύσκολο είναι;
Θέλει μια πρέζα κοπριά σκίουρου.
E, αυτό είναι το ποτό μου!
Συγγνώμη.
Τι γευστική αρμονία!
Άνοιξε το βρομόστομά σου.
Καλό, ε;
Να γιατί μαγειρεύω εγώ.
Η κοιλιά μου γουργουρίζει. Πρέπει να τσιμπήσω κάτι.
Σάρκα, θέλω σάρκα.
Αμάν!
Μπερτ! Μπερτ, δες τι βγήκε απ'την μύτη μου!
- Έχει χεράκια και ποδαράκια. - Τι είναι;
Δεν ξέρω. Πάντως δεν μ'αρέσει όπως κουνιέται.
Τι είσαι εσύ; Μεγάλος σκίουρος;
- Είμαι διαρρήκτ... Χόμπιτ. - Διαρρηκτοχόμπιτ;
- Να τον μαγειρέψουμε; - Ας δοκιμάσουμε.
Δεν βγάζει παραπάνω από μια μπουκιά, αν του βγάλουμε την πέτσα και τα κόκαλα.
Ίσως έχει κι άλλα διαρρηκτοχόμπιτ εδώ γύρω.
Ίσως φτάνουν για μια πίτα.
- Πιάσ'τον! - Είναι πολύ γρήγορος.
Έλα εδώ, βρε παλιο... Σ'έπιασα!
Υπάρχουν κι άλλοι σαν εσένα κρυμμένοι εδώ γύρω;
Όχι.
- Λέει ψέματα. - Όχι, δεν λέω!
Βάλ'του τις πατούσες στην φωτιά. Κάν'τον να τσιρίξει!
- Πέτα τον! - Τι πράγμα;
Είπα, πέτα τον.
Φέρτε τα τσουβάλια! Ρίχτε τους στα τσουβάλια!
Έλα! Σήκω!
- Μπίλμπο! - Όχι!
Πετάξτε τα όπλα,...
αλλιώς θα τον ξεσκίσουμε!
- Καίει, καίει! - Μη τους μαγειρεύεις τσάμπα.
Ας κάτσουμε πάνω τους και να τους κάνουμε ζελέ.
Πρέπει να τους σοτάρουμε και να τους ψήσουμε με λίγο φασκόμηλο.
- Είναι απαραίτητο αυτό; - Νόστιμο ακούγεται.
- Λύσε με, κύριος. - Φάε κάποιον στα μέτρα σου.
Παράτα το καρύκευμα. Δεν έχουμε όλη την νύχτα.
Το χάραμα πλησιάζει. Πρέπει να βιαστούμε.
Δεν θέλω να γίνω πέτρα.
Σταθείτε! Κάνετε ένα φρικτό λάθος.
Δεν βγάζεις άκρη μ'αυτούς. Είναι μικρόνοες!
Μικρόνοες; Τότε εμείς τι είμαστε;
Εννοώ με το καρύκευμα.
- Τι έχει το καρύκευμα; - Τους έχεις μυρίσει;
Θα χρειαστείς κάτι δυνατότερο από φασκόμηλο για να τους φας αυτούς.
- Προδότη! - Πού ξέρεις συνταγές για νάνους!
Σκασμός. Άσε το τριαρικτοχόμπιτ να μιλήσει.
Το μυστικό στο μαγείρεμα του νάνου είναι...
Ναι; Έλα, πες μας το μυστικό.
Ναι, αυτό κάνω. Το μυστικό είναι...
να τους γδέρνεις πρώτα!
- Τι; Να μας γδάρει; - Τομ, φέρε μου το μαχαίρι γδαρσίματος.
- Εσένα θα γδάρω, ρε παλιο... - Αυτό θα το θυμάμαι.
Τι βλακείες! Έχω φάει ένα σωρό με την πέτσα.
Ας τους χλαπακιάσουμε, λέω 'γω, με τις μπότες και τα όλα τους.
Καλά λέει. Μια χαρά κι ο ωμός νάνος.
Νόστιμος και τραγανός.
Όχι αυτόν! Έχει αρρώστια!
- Τι πράγμα; - Έχει σκουλήκια στα έντερα.
Βασικά, όλοι τους έχουν. Είναι γεμάτοι παράσιτα.
Φρικτή αρρώστια. Δεν θα το ρίσκαρα, ειλικρινά.
- Παράσιτα; Παράσιτα είπε; - Δεν έχουμε παράσιτα! Εσύ έχεις!
Τι λες τώρα, λεβέντη;
- Έχω παράσιτα ίσα με το χέρι μου. - Τα δικά μου παράσιτα είναι τεράστια.
- Γεμίσαμε. - Είμαι γεμάτος.
Ναι, είμαστε άσχημα!
Τι θες να κάνουμε τώρα; Να τους αφήσουμε ελεύθερους;
- Ε, να... - Λες να μη ξέρω τι σκαρώνεις;
Αυτή η νυφίτσα μάς περνά για χαζούς.
- Νυφίτσα; - Χαζούς;
Η αυγή θα σας πάρει όλους!
- Ποιος είναι αυτός; - Δεν ξέρω.
Να τον φάμε κι αυτόν;
Ηλίθιε, μη μου πατάς την πλάτη.
- Πού είχες πάει, αν επιτρέπεται; - Να δω μπροστά.
- Και γιατί γύρισες; - Κοίταξα πίσω.
Άσχημη ιστορία. Τουλάχιστον είναι όλοι καλά.
Όχι χάρη στον διαρρήκτη σου.
Είχε το μυαλό να κερδίσει χρόνο. Κανείς σας άλλος δεν το σκέφτηκε.
Μάλλον κατέβηκαν από τα Έτενμουρ.
Από πότε τα Τρολ των Βουνών κατεβαίνουν τόσο νότια;
Όχι εδώ και μία εποχή.
Όχι απ'όταν μία σκοτεινή δύναμη κυβερνούσε αυτόν τον τόπο.
Αποκλείεται να ταξίδευαν μέρα.
Θα πρέπει να υπάρχει κάποια σπηλιά εδώ κοντά.
Τι μπόχα είναι αυτή;
Είναι τρολοσπηλιά.
Προσέχετε πού ακουμπάτε.
Θα είναι κρίμα να τ'αφήσουμε να στέκονται.
- Μπορεί να τα κλέψει κανείς. - Σύμφωνοι.
Νόρι, φέρε ένα φτυάρι.
Αυτά τα σπαθιά δεν είναι δημιούργημα των τρολ.
Ούτε δημιούργημα σιδηρουργών των ανθρώπων.
Σφυρηλατήθηκαν στην Γκοντόλιν απ'τα Μεγάλα Ξωτικά της Πρώτης Εποχής.
Δεν βρίσκεις καλύτερη λεπίδα.
Βάλ'το μέσα. Ωραία.
Κάνε γρήγορα.
Κάνουμε μια προθεσμιακή κατάθεση.
Ας φεύγουμε απ'αυτό το άθλιο μέρος. Μπρος, πάμε.
Μπόφουρ, Γκλόιν, Νόρι!
Μπίλμπο.
Ορίστε. Είναι στο μπόι σου.
Δεν μπορώ να το πάρω.
Η λεπίδα του είναι ξωτικίσια, πράγμα που σημαίνει...
ότι θα βγάζει γαλάζια λάμψη αν πλησιάζουν ορκ ή τελώνια.
- Δεν έχω ξαναχρησιμοποιήσει ξίφος. - Κι ελπίζω να μη χρειαστεί.
Μα αν αυτό συμβεί, ένα να θυμάσαι.
Αληθινό θάρρος είναι να γνωρίζεις όχι το πότε να πάρεις μία ζωή,...
αλλά το πότε να την χαρίσεις.
- Κάτι πλησιάζει! - Γκάνταλφ.
Μείνετε ενωμένοι!
Βιαστείτε! Τα όπλα στο χέρι!
Κλέφτες! Φωτιά! Θάνατος!
Ο Ράνταγκαστ.
Ο Ράνταγκαστ ο Καφετής. Για δες...
- Τι στο καλό γυρεύεις εδώ; - Εσένα έψαχνα, Γκάνταλφ.
Κάτι δεν πάει καλά. Κάτι δεν πάει καθόλου καλά.
Ναι;
Δώσ'μου ένα λεπτό.
Ήθελα να πω κάτι και το ξέχασα. Το είχα στην άκρη της γλώσσας μου.
Δεν είναι καν σκέψη.
Είναι ένα μικρό...
φασματώδες.
Το Γκρίνγουντ είναι άρρωστο, Γκάνταλφ.
Κάποιο σκοτάδι το έχει σκεπάσει. Τίποτα δεν φυτρώνει πια.
Τουλάχιστον τίποτα καλό.
Ο αέρας ζέχνει σαπίλα.
- Μα το χειρότερο είναι οι ιστοί. - Ιστοί; Τι εννοείς;
Αράχνες, Γκάνταλφ. Γιγάντιες.
Αν δεν είναι γόνοι της Ουνγκόλιαντ, να μη με λένε μάγο.
Ακολούθησα τα ίχνη τους. Πηγάζουν από το Ντολ Γκουλντούρ.
Το Ντολ Γκουλντούρ;
Μα το παλιό οχυρό είναι εγκαταλελειμμένο.
Όχι, Γκάνταλφ.
Δεν είναι.
Μια σκοτεινή δύναμη κατοικεί εκεί,...
που όμοιά της δεν έχω ξανανιώσει.
Είναι η σκιά μιας αρχαίας φρίκης.
Κάποιος που μπορεί να καλεί τα πνεύματα των νεκρών.
Τον είδα, Γκάνταλφ. Από το σκοτάδι,...
ένας Νεκρομάντης ξεπρόβαλε.
Ράνταγκαστ.
Γρήγορα! Γρήγορα!
Περιμένετέ με!
Συγγνώμη.
Κάπνισε λίγο Γερο-Τόμπι. Θα καλμάρει τα νεύρα σου.
Και ξεφύσα.
Και τώρα, ένας Νεκρομάντης. Είσαι βέβαιος;
Αυτό δεν είναι από τον κόσμο των ζωντανών.
Λύκος ήταν; Έχει λύκους εδώ;
Λύκους; Όχι, δεν είναι λύκοι.
Κίλι! Το τόξο σου!
Ανιχνευτές βαργκ! Οπότε, κάποια αγέλη ορκ είναι κοντά.
Αγέλη ορκ;
Σε ποιον είπες για την εκστρατεία πέρα απ'τους δικούς σου;
- Σε κανέναν. - Σε ποιον μίλησες;
Σε κανέναν, ορκίζομαι.
- Τι γίνεται, μα τον Ντούριν; - Σας κυνηγούν.
Πρέπει να φύγουμε.
Δεν μπορούμε! Δεν έχουμε πόνι! Το έσκασαν!
Θα τους απομακρύνω εγώ.
Είναι Βαργκ του Γκούνταμπαντ. Θα σε προφτάσουν.
Αυτοί είναι λαγοί του Ρόσγκομπελ.
Για να τους δω να προσπαθούν.
Ελάτε! Άντε!
Ελάτε να με πιάσετε!
Ελάτε.
- Μείνετε ενωμένοι. - Κουνηθείτε!
Όρι, μη! Γύρνα πίσω.
Όλοι σας, ελάτε. Γρήγορα!
Πού μας πηγαίνεις;
Οι βρομονάνοι εκεί είναι!
Πάνω τους!
Εμπρός! Τρέξτε!
Να'τοι!
Από 'δω! Γρήγορα!
Έρχονται κι άλλοι!
Κίλι! Ρίξ'τους!
Είμαστε περικυκλωμένοι!
- Πού είναι ο Γκάνταλφ; - Μας εγκατέλειψε!
Μείνετε στις θέσεις σας!
Από 'δω, ανόητοι!
Άντε, κουνηθείτε!
Γρήγορα! Όλοι σας!
Ελάτε!
Άντε, άντε!
Οκτώ, εννιά, δέκα.
Κίλι! Τρέχα!
Ξωτικά.
Δεν βλέπω πού οδηγεί το μονοπάτι. Το ακολουθούμε ή όχι;
Το ακολουθούμε, φυσικά.
Θαρρώ, αυτό είναι συνετό.
Γκάνταλφ, πού είμαστε;
- Το νιώθεις; - Ναι. Είναι σαν...
- Σαν μαγεία. - Αυτό ακριβώς είναι.
Πανίσχυρη μαγεία.
Βλέπω ένα φως.
Η Κοιλάδα του Ίμλαντρις.
Στην κοινή λαλιά, είναι γνωστή με άλλο όνομα.
Ρίβεντελ.
Εδώ είναι το Τελευταίο Φιλόξενο Σπίτι Ανατολικά της Θάλασσας.
Ήταν το σχέδιό σου εξ αρχής.
Να καταφύγουμε στους εχθρούς μας.
Δεν έχεις εχθρούς εδώ, Θόριν Δρύασπι.
Η μόνη κακοπιστία σε τούτη την κοιλάδα είναι αυτή που κουβαλάς εσύ.
Νομίζεις ότι τα ξωτικά θα ευλογήσουν το εγχείρημά μας;
Θα πάνε να μας σταματήσουν.
Φυσικά και θα το κάνουν. Αλλά εμείς ψάχνουμε απαντήσεις.
Αν θέλουμε να το πετύχουμε, απαιτείται διακριτικότητα.
Και σεβασμός. Και κάμποση γοητεία.
Γι'αυτό θα αφήσετε να μιλήσω εγώ.
Μιθράντιρ.
- Λίντιρ. - Το νου σου.
Μάθαμε ότι μπήκες στην Κοιλάδα.
- Πρέπει να μιλήσω στον Άρχοντα Έλροντ. - Ο Άρχοντας Έλροντ δεν είναι εδώ.
Δεν είναι εδώ; Και πού είναι;
Συμπτυχθείτε!
- Γκάνταλφ. - Άρχοντα Έλροντ.
Φίλε μου! Πού ήσουν;
Κυνηγούσαμε μία αγέλη ορκ που ανέβηκε από τα νότια.
Σκοτώσαμε αρκετά κοντά στο Κρυφό Πέρασμα.
Παράξενο να έρχονται ορκ τόσο κοντά στα σύνορά μας.
Κάτι ή κάποιος τα προσέλκυσε.
Μάλλον εμείς ήμασταν.
Καλωσήρθες, Θόριν, γιε του Θρέιν.
Δεν νομίζω ότι γνωριζόμαστε.
Έχεις τον αέρα του παππού σου.
Γνώριζα τον Θρορ όταν κυβερνούσε Κάτω από το Βουνό.
Αλήθεια; Δεν σε ανέφερε ποτέ.
Τι λέει; Μας χαρίζει προσβολές;
Όχι, μαστρο-Γκλόιν, σας χαρίζει φαγητό.
Τότε, αν είναι έτσι, προχώρα.
Δοκίμασε. Μια μπουκιά μόνο.
Δεν μου αρέσουν οι πρασινάδες.
Πού είναι το κρέας;
Έχουνε τηγανιτές πατάτες;
Πολύ ευγενικό που μας κάλεσες. Δεν είμαι ντυμένος για δείπνο.
Ποτέ σου δεν είσαι.
Δεν μου αρέσουν οι υπηρέτριες των ξωτικών. Πολύ αδύνατες.
Έχουν έντονα ζυγωματικά και λείο δέρμα.
Καθόλου τριχωτές για τα γούστα μου. Αν και αυτή εκεί δεν είναι άσχημη.
Αυτή δεν είναι υπηρέτρια.
Πολύ αστείο.
Αυτό είναι το Όρκριστ, ο Τελωνιοσφάχτης.
Διάσημο σπαθί που σφυρηλάτησαν τα Μεγάλα Ξωτικά της Δύσης. Ο λαός μου.
Είθε να σε υπηρετήσει πιστά.
Και τούτο είναι το Γκλάμντρινγκ, ο Εχθροκτόνος.
Ξίφος του βασιλιά της Γκοντόλιν.
Φτιάχτηκαν στους Πολέμους των Τελωνίων κατά την Πρώτη Εποχή.
Άσ'το, λεβέντη.
Τα ξίφη ονοματίζονται απ'τα κατορθώματα στους πολέμους.
Τι λες, ότι το ξίφος μου δεν έχει γνωρίσει μάχη;
Δεν είμαι σίγουρος ότι είναι ξίφος.
Με χαρτοκόπτη μοιάζει.
Πού τα βρήκατε;
Σε μια τρολοσπηλιά στον Μεγάλο Ανατολικό Δρόμο,...
λίγο πριν μας επιτεθούν τα ορκ.
Και τι γυρεύατε στον Μεγάλο Ανατολικό Δρόμο;
Με συγχωρείτε.
Δεκατρείς νάνοι κι ένα ανθρωπάκι. Αλλόκοτοι συνταξιδιώτες, Γκάνταλφ.
Είναι οι απόγονοι του οίκου του Ντούριν.
Είναι ευγενής και έντιμος λαός. Και είναι αναπάντεχα πολιτισμένοι.
- Λατρεύουν βαθύτατα τις τέχνες. - Μήπως να παίξεις κάτι άλλο;
- Νιώθω σαν να'μαι σε κηδεία. - Πέθανε κανείς;
Εντάξει, παιδιά. Μόνο μια λύση υπάρχει.
Είναι ένα χάνι, ένα χάνι Ένα όμορφο, παλιό χάνι
Κάτω από έναν παλιό λόφο
Κι εκεί φτιάχνουν μπύρα τόσο καστανή Που ο Άνθρωπος απ'το Φεγγάρι
Κατέβηκε ένα βράδυ να πιει
Ο σταυλίτης έχει μια γάτα μεθυσμένη Που πεντάχορδο βιολί παίζει
Πέρα δώθε κουνάει το δοξάρι Μια τσιρίζει νότες ψηλές
Μια γουργουρίζει νότες χαμηλές
Μια χτυπάει νότες μεσαίες
Έτσι, λοιπόν, η γάτα με το βιολί Έπαιζε μελωδία που ξυπνάει και νεκρό
Τσίριζε και χτυπούσε Και τον ρυθμό κρατούσε
Κι o πανδοχέας τον Άνθρωπο απ'το Φεγγάρι κουνούσε
"Είναι περασμένες τρεις!", του είπε
Η δουλειά μας δεν αφορά τα ξωτικά.
Για όνομα, Θόριν, δείξε του τον χάρτη.
Είναι κληρονομιά του λαού μου. Έχω χρέος να τον προστατέψω,...
το ίδιο και τα μυστικά του.
Ανάθεμα την ξεροκεφαλιά των νάνων. Η υπεροψία σου θα σε καταστρέψει.
Στέκεις ενώπιον ενός απ'τους λιγοστούς στην Μέση-γη που μπορούν να διαβάσουν τον χάρτη.
Δείξ'τον στον Άρχοντα Έλροντ.
Θόριν, όχι.
Το Έρεμπορ.
Γιατί σας ενδιαφέρει τόσο αυτός ο χάρτης;
Ακαδημαϊκό ενδιαφέρον.
Όπως ξέρεις, τέτοια κειμήλια ενίοτε περιέχουν κρυφό κείμενο.
Θυμάσαι ακόμα την αρχαία γλώσσα των νάνων, έτσι;
Σεληνιακά Ρουνικά; Μα φυσικά.
Εύκολα τα παραβλέπεις.
Λογικό, εν προκειμένω. Τέτοια ρουνικά διαβάζονται μόνο στο φως της σελήνης...
όταν αυτή βρίσκεται στην ίδια φάση που βρισκόταν όταν γραφόντουσαν.
Μπορείς να τα διαβάσεις;
Αυτά τα ρουνικά γράφτηκαν παραμονή θερινού ηλιοστασίου...
υπό το φως ημισελήνου σχεδόν 200 χρόνια πριν.
Μάλλον ήταν γραφτό να έρθεις στο Ρίβεντελ.
Η μοίρα στέκει σύμμαχος, Θόριν Δρύασπι. Η ίδια σελήνη μάς φέγγει κι απόψε.
"Στάσου πλάι στην γκρίζα πέτρα όταν η τσίχλα χτυπήσει...
"και ο ήλιος που δύει με το στερνό φως της γιορτής του Ντούριν,...
"θα φωτίσει την κλειδαρότρυπα".
- Στην γιορτή του Ντούριν; - Είναι η Πρωτοχρονιά των Νάνων,...
όταν το στερνό φθινοπωρινό φεγγάρι κι ο πρώτος χειμερινός ήλιος συνυπάρχουν.
Άσχημα μαντάτα.
Το θέρος φεύγει. Η γιορτή του Ντούριν πλησιάζει.
Έχουμε ακόμη χρόνο.
- Χρόνο; Για τι; - Να βρούμε την είσοδο.
Πρέπει να είμαστε στο ακριβές σημείο, την ακριβή ώρα.
Τότε και μόνο τότε μπορεί να ανοίξει η πόρτα.
Αυτός, λοιπόν, είναι ο σκοπός σας; Να μπείτε στο βουνό;
Και λοιπόν;
Υπάρχουν κάποιοι που δεν θα το θεωρήσουν σοφό.
Τι εννοείς;
Δεν είσαι ο μόνος φύλακας που προστατεύει την Μέση-γη.
Οι νάνοι, Αφέντη,...
τους χάσαμε.
Τα ξωτικά μάς έστησαν ενέδρα και...
Δεν θέλω δικαιολογίες.
Θέλω το κεφάλι του Βασιλιά των Νάνων!
Ήταν περισσότεροι από μας. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα.
Μόλις που γλύτωσα την ζωή μου.
Θα ήταν προτιμότερο να την είχες θυσιάσει.
Οι βρομεροί νάνοι θα φανούν αργά ή γρήγορα.
Πείτε το στους πάντες...
ότι πληρώνω για τα κεφάλια τους.
Ξέχωρα απ'τους συντρόφους σου;
Δεν θα τους λείψω.
Η αλήθεια είναι ότι οι πιο πολλοί δεν θα με ήθελαν σ'αυτό το ταξίδι.
Σοβαρά;
Άκουσα ότι τα χόμπιτ είναι πολύ ανθεκτικά.
Αλήθεια;
Άκουσα επίσης ότι τους αρέσουν οι σπιτικές ανέσεις.
Εγώ άκουσα ότι είναι ανόητο να ζητάς τις συμβουλές των ξωτικών.
Ότι απαντάνε με ναι και όχι.
Είσαι ευπρόσδεκτος εδώ, αν αυτό επιθυμείς.
Οι μάγειρες έχουν ζοριστεί πολύ και σχεδόν μας τελείωσε το κρασί.
Πόσο ακόμη πιστεύετε ότι θα μείνουν;
Αυτό δεν έχει αποφασιστεί.
Όχι, έκανες το ίδιο. Μη μας λες ότι δεν το 'κανες.
Ντόρι! Έλα, βοήθα με.
Μπόμπουρ!
Φυσικά και θα σου το έλεγα. Περίμενα την ευκαιρία.
Και ειλικρινά, νομίζω ότι πρέπει να μ'εμπιστευτείς πως ξέρω τι κάνω.
Ξέρεις; Ο δράκος κοιμάται εδώ και 60 χρόνια.
Τι θα γίνει αν αποτύχει το σχέδιό σου,...
- ...αν ξυπνήσεις το κτήνος; - Κι αν πετύχουμε;
Αν οι νάνοι πάρουν πίσω το βουνό, οι άμυνές μας στα ανατολικά θα ενισχυθούν.
- Είναι επικίνδυνη κίνηση, Γκάνταλφ. - Επικίνδυνη θα είναι και η αδράνειά μας.
Έλα τώρα, ο θρόνος του Έρεμπορ είναι κληρονομιά του Θόριν. Τι φοβάσαι;
Ξέχασες; Το στίγμα της τρέλας ρέει στην οικογένεια.
Ο παππούς του αποτρελάθηκε. Ο πατέρας του υπέκυψε στην ίδια αρρώστια.
Μπορείς να ορκιστείς ότι ο Θόριν ο Δρύασπις δεν θα ενδώσει κι αυτός;
Γκάνταλφ, αυτές οι αποφάσεις δεν είναι μόνο δικές μας.
Δεν θα ανασχεδιάσουμε εμείς τον χάρτη της Μέσης-γης.
Με ή χωρίς την βοήθειά μας, οι νάνοι θα προελάσουν στο βουνό.
Έχουν αποφασίσει να διεκδικήσουν τα πάτρια εδάφη τους.
Δεν νομίζω ότι ο Θόριν ο Δρύασπις θα δώσει λογαριασμό σε κανέναν.
- Ούτε εγώ, να πω την αλήθεια. - Δεν θα δώσεις λογαριασμό σ'εμένα.
- Αρχόντισσα Γκαλάντριελ. - Μιθράντιρ.
Πάει πολύς καιρός.
Ο χρόνος μπορεί να σημάδεψε εμένα,...
μα όχι την Κυρά του Λόριεν.
Δεν είχα ιδέα πως ο Άρχοντας Έλροντ σε κάλεσε.
Δεν ευθύνεται εκείνος. Εγώ το έκανα.
Σάρουμαν.
Ήσουν πολύ απασχολημένος τελευταία, φίλε μου.
Πες μου, Γκάνταλφ,...
πίστευες ότι τα σχέδια και οι μηχανορ- ραφίες σου θα περνούσαν απαρατήρητα;
Απαρατήρητα;
Όχι. Απλά κάνω αυτό που θεωρώ σωστό.
Ο δράκος σε απασχολεί καιρό τώρα.
Αυτό αληθεύει, κυρά μου.
Ο Σμάουγκ δεν υποτάσσεται σε κανέναν. Όμως αν συμμαχήσει με τον εχθρό,...
ένας δράκος μπορεί να προκαλέσει μεγάλο κακό.
Ποιον εχθρό;
Γκάνταλφ, ο εχθρός νικήθηκε.
Ο Σάουρον κατατροπώθηκε. Δεν θα ανακτήσει ποτέ την δύναμή του.
Δεν σε ανησυχεί που το τελευταίο δαχτυλίδι των νάνων απλά εξαφανίστηκε,...
μαζί με αυτόν που το φορούσε;
Από τα εφτά δαχτυλίδια των νάνων, τα τέσσερα καταβρόχθισαν δράκοι,...
και δύο πήρε μαζί του ο Σάουρον πριν πέσει στην Μόρντορ.
Η τύχη του τελευταίου δαχτυλιδιού των νάνων αγνοείται.
Του δαχτυλιδιού που φορούσε ο Θρέιν.
Χωρίς το Δαχτυλίδι της Δύναμης, τα εφτά είναι άχρηστα στον εχθρό.
Για να ελέγξει τα άλλα δαχτυλίδια, χρειάζεται το Ένα.
Κι αυτό το δαχτυλίδι χάθηκε πριν πάρα πολύ καιρό.
Παρασύρθηκε στην θάλασσα απ'τα νερά του Άντουιν.
Γκάνταλφ, εδώ και 400 χρόνια ζούμε ειρηνικά,...
ειρήνη για την οποία μοχθήσαμε.
Αλήθεια; Έχουμε ειρήνη;
Τα τρολ κατέβηκαν από τα βουνά.
Κάνουν επιδρομές σε χωριά, καταστρέφουν φάρμες.
- Στον δρόμο μάς επιτέθηκαν ορκ. - Δεν το λες και προοίμιο πολέμου.
Πάντοτε χώνεις την μύτη σου, γυρεύοντας ανύπαρκτα προβλήματα.
Αφήστε τον να μιλήσει.
Υπάρχει κάτι που παραμονεύει, πέρα από το κακό του Σμάουγκ.
Κάτι πολύ πιο ισχυρό.
Μπορούμε να εθελοτυφλούμε, μα εκείνο δεν θα μας ξεχάσει, σας το εγγυώμαι.
Μια αρρώστια σέρνεται στο Γκρίνγουντ.
Οι ξυλοκόποι εκεί το αποκαλούν πλέον Μίρκγουντ και λένε...
Λοιπόν; Μη σταματάς. Πες μας τι λένε οι ξυλοκόποι.
Μιλούν για κάποιον Νεκρομάντη που ζει στο Ντολ Γκουλντούρ.
Έναν μάγο που καλεί τους νεκρούς.
Κουταμάρες. Δεν υπάρχει τέτοια δύναμη στον κόσμο.
Αυτός ο Νεκρομάντης είναι απλά ένας κοινός θνητός.
Κάποιος που πειραματίζεται στην μαύρη μαγεία.
Αυτό πίστευα κι εγώ. Μα ο Ράνταγκαστ είδε...
Ο Ράνταγκαστ; Μη μου μιλάς για τον Ράνταγκαστ τον Καφετή.
Είναι ένας βλάκας.
Είναι παράξενος, όντως. Ζει μοναχική ζωή.
Δεν φταίει αυτό. Φταίει η αλόγιστη κατανάλωση μανιταριών.
Του'χουν θολώσει το μυαλό και κιτρινίσει τα δόντια.
Τον προειδοποίησα.
Είναι ανάρμοστο ένας απ'τους Ιστάρι να τριγυρίζει στο δάσος...
Κουβαλάς κάτι.
Σου το έδωσε ο Ράνταγκαστ. Το βρήκε στο Ντολ Γκουλντούρ.
Ναι.
Δείξε μου.
...δεν με άκουγε.
Λες και μιλούσα στον εαυτό μου, τόση προσοχή μού έδειξε.
Πολύ ευχαρίστως...
Τι είναι αυτό;
Ένα κειμήλιο από την Μόρντορ.
Μια λεπίδα Μόργκουλ.
Φτιάχτηκε για τον Μάγο-Βασιλιά της Άνγκμαρ.
Και θάφτηκε μαζί του.
Όταν έπεσε η Άνγκμαρ, οι Λαοί του Βορρά κουβάλησαν το σώμα του...
και όλα του τα υπάρχοντα και τα σφράγισαν στους Υψηλούς Λόφους του Ρούντορ.
Βαθιά στον βράχο τον έθαψαν,...
σε έναν τάφο σκοτεινό, που δεν θα τον δει ποτέ το φως.
Δεν είναι δυνατόν.
Ισχυρά ξόρκια φυλάνε τους τάφους. Δεν γίνεται να ανοίξουν.
Τι απόδειξη έχουμε ότι το όπλο προήλθε από τον τάφο της Άνγκμαρ;
- Δεν έχω καμία. - Επειδή δεν υπάρχει.
Ας εξετάσουμε όσα έχουμε.
Μία αγέλη από ορκ τόλμησε να διασχίσει τον Μπρούινεν.
Ένα μαχαίρι μιας άλλης εποχής εμφανίστηκε.
Κι ένας θνητός μάγος που αποκαλεί τον εαυτό του Νεκρομάντη...
εγκαταστάθηκε σε ένα κατεστραμμένο οχυρό.
Δεν είναι και τόσα πολλά.
Το θέμα αυτής της παρέας των νάνων, ωστόσο, με προβληματίζει βαθιά.
Δεν έχω πειστεί, Γκάνταλφ. Δεν νομίζω ότι εγκρίνω το όλο εγχείρημα.
Αν είχαν ρωτήσει εμένα, θα γλύτωναν την απογοήτευση.
Δεν κατανοώ καθόλου γιατί τους δίνεις ελπίδες.
Φεύγουν.
Ναι.
Το ήξερες.
Όχι, φοβάμαι πως δεν υπάρχει άλλη λύση.
Άρχοντα Έλροντ. Οι νάνοι...
Έφυγαν.
Έχετε το νου σας. Θα περάσουμε τα Σύνορα της Ερημιάς.
Μπάλιν, ξέρεις τα μονοπάτια. Μπες μπροστά.
Μαστρο-Μπάγκινς, καλύτερα να μη μένεις πίσω.
- Θα τους ακολουθήσεις. - Ναι.
Ορθώς βοηθάς τον Θόριν τον Δρύασπι.
Μα φοβάμαι ότι αυτό το εγχείρημα ξύπνησε δυνάμεις που ακόμη αγνοούμε.
Ο γρίφος της λεπίδας Μόργκουλ πρέπει να λυθεί.
Κάτι κινείται αόρατο στις σκιές, κρυμμένο απ'το βλέμμα μας.
Δεν θ'αποκαλυφθεί. Όχι ακόμα.
Μα κάθε μέρα γίνεται πιο δυνατό. Πρέπει να προσέχεις.
Μιθράντιρ...
Γιατί το ανθρωπάκι;
Δεν ξέρω.
Ο Σάρουμαν πιστεύει ότι μονάχα η ισχύς μπορεί να εμποδίσει το κακό.
Μα άλλο ανακάλυψα εγώ.
Ανακάλυψα ότι τα μικρά πράγματα,...
οι καθημερινές πράξεις κοινών ανθρώπων κρατούν μακριά το έρεβος.
Οι απλές πράξεις καλοσύνης και αγάπης.
Γιατί τον Μπίλμπο Μπάγκινς;
Ίσως επειδή φοβάμαι...
κι εκείνος μού δίνει θάρρος.
Μη φοβάσαι, Μιθράντιρ.
Δεν είσαι μόνος.
Αν χρειαστείς ποτέ την βοήθειά μου,...
θα έρθω.
E, κρατηθείτε!
Μπίλμπο!
Πρέπει να βρούμε καταφύγιο!
Προσοχή!
- Πρόσεχε, αδερφέ! - Κρατηθείτε!
Τούτο 'δω δεν είναι καταιγίδα. Είναι τιτανομαχία!
Κοιτάξτε!
Ανάθεμά με. Οι θρύλοι είναι αληθινοί!
Γίγαντες! Πέτρινοι γίγαντες!
Καλύψου, ανόητε!
Κρατηθείτε!
- Τι συμβαίνει; - Πιάσε το χέρι μου!
- Μπρος, μπρος! - Γρήγορα! Κατεβείτε!
- Τρέξτε! - Κρατηθείτε!
Προσοχή!
Πηδήξτε! Άντε!
Κρατηθείτε!
Όχι!
Όχι! Κίλι!
Εντάξει! Είναι ζωντανοί!
Πού είναι ο Μπίλμπο; Πού είναι το χόμπιτ;
Εκεί πέρα!
Πιάστε τον!
- Πιάσε το χέρι μου! - Μπίλμπο!
- Όρι, πρόσεχε! - Πιάσ'το!
- Σ'έπιασα, παλικάρι! - Κρατήσου!
Άντε! Ανεβάστε τον!
Έλα, παλίκαρε. Όρθιος.
Παραλίγο να χάσουμε τον διαρρήκτη μας.
Χαμένος είναι από τότε που άφησε το σπίτι του.
Δεν έπρεπε να έρθει. Δεν έχει θέση ανάμεσά μας.
Ντουάλιν!
- Ασφαλής μού μοιάζει. - Ψάξε στο βάθος.
Οι σπηλιές στο βουνό σπάνια είναι άδειες.
Δεν υπάρχει τίποτα.
Ωραία, λοιπόν. Ας ανάψουμε φωτιά.
Όχι, φωτιές. Όχι σε τέτοιο μέρος.
Κοιμηθείτε λίγο. Ξεκινάμε το χάραμα.
Θα περιμέναμε στα βουνά ώσπου να έρθει ο Γκάνταλφ.
- Αυτό ήταν το σχέδιο. - Τα σχέδια αλλάζουν.
Μπόφουρ, φυλάς πρώτος σκοπιά.
Η μυρωδιά είναι φρέσκια!
Πήρανε το ορεινό πέρασμα.
Για πού το 'βαλες;
Γυρίζω στο Ρίβεντελ.
Όχι, δεν μπορείς να γυρίσεις τώρα.
Είσαι μέλος της παρέας. Ένας από μας.
Δεν είμαι, όμως, έτσι;
Ο Θόριν είπε ότι δεν έπρεπε να έρθω κι είχε δίκιο.
Δεν είμαι Τουκ, είμαι ένας Μπάγκινς. Δεν ξέρω τι σκεφτόμουν.
- Δεν έπρεπε να αφήσω το σπίτι μου. - Νιώθεις νοσταλγία. Καταλαβαίνω.
Όχι, δεν καταλαβαίνεις! Κανείς σας δεν καταλαβαίνει! Είστε νάνοι!
Έχετε συνηθίσει αυτή την ζωή. Να ζείτε στον δρόμο,...
ποτέ να μη κάθεστε κάπου, να μην ανήκετε πουθενά!
Συγγνώμη, δεν ήθελα...
Όχι, έχεις δίκιο.
Δεν ανήκουμε πουθενά.
Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο.
Ειλικρινά.
Τι είναι αυτό;
Ξυπνήστε! Ξυπνήστε!
Προσοχή!
Πάρτε δρόμο!
Βρομερό πλάσμα!
Κάντε πίσω!
Θα το πληρώσετε αυτό!
Σας τσακώσαμε!
Εντάξει, εντάξει.
Πάρτε δρόμο! Κάτω τα ξερά σας!
Αφήστε με!
Μου έρχεται ένα τραγούδι.
Βρόντα! Χτύπα! Μαύρη τρύπα!
Σφίξε, δράξε! Πνίξε, κάψε!
Κοπάνα και βάρα! Στριγκλιά και τρομάρα!
Βροντάνε σπαθιά κάτω στα βαθιά!
Κάτω όλοι, στην Τελωνιούπολη
Τσίμπα, στρίψε! Βούρδουλα ρίξε!
Όλοι μιλάνε Σαν τους βάζω στον τροχό
Βροντάνε σπαθιά, κάτω στα βαθιά!
Κάτω όλοι, στην Τελωνιούπολη
Σφυριά και μασιές! Τανάλια, χτυπιές!
Λίγο θ'αντέξεις Στην σούβλα όταν πέσεις
Σπρώξε, λιώσ'τους! Κι άλλες δώσ'τους!
Κοπάνα και βάρα Φόβος και τρομάρα
Όσο και να ουρλιάξεις Βοήθεια δεν θα'ρθει
Βροντάνε σπαθιά, κάτω στα βαθιά!
Κάτω όλοι, στην Τελωνιούπολη
Πιασιάρικο, έτσι;
Απ'τις δικές μου συνθέσεις.
Αυτό δεν είναι τραγούδι. Είναι έκτρωμα!
Εκτρώματα, εξαμβλώματα, περιττώματα.
Μόνο αυτά βρίσκεις εδώ κάτω.
Ποιος τόλμησε να έρθει οπλισμένος στο βασίλειό μου;
Κατάσκοποι; Κλέφτες; Δολοφόνοι;
- Νάνοι, Μοχθηρότατε. - Νάνοι;
- Ήταν στον Μπροστινό Προθάλαμο. - Μη στέκεστε. Ψάξτε τους!
Σε κάθε σχισμή. Σε κάθε χαραμάδα.
Πιστεύω, Δυσμορφότατε,...
ότι συνεργάζονται με τα ξωτικά!
"Φτιάχτηκε στο Ρίβεντελ."
Δεύτερη Εποχή. Να μου λείπει.
Μερικά ενθύμια.
Τι δουλειά έχετε εδώ;
Μην ανησυχείτε, παιδιά. Θα το χειριστώ εγώ.
Τι γίνεται;
Όχι κόλπα. Θέλω την αλήθεια, χωρίς περιστροφές.
Πρέπει να μιλάς πιο δυνατά. Οι δικοί σου μου διέλυσαν την σάλπιγγα.
Θα σου διαλύσω πολύ περισσότερα!
Αν θες παραπάνω πληροφορίες, σ'εμένα πρέπει να μιλήσεις.
Ήμασταν στον δρόμο. Όχι ακριβώς δρόμος, σαν μονοπάτι.
Ούτε καν αυτό, τώρα που το σκέφτομαι. Περισσότερο δρομάκι ήταν.
Τέλος πάντων, ήμασταν στον δρόμο σαν μονοπάτι, σαν δρομάκι.
Κι έπειτα δεν ήμασταν, το οποίο είναι πρόβλημα...
διότι έπρεπε να ήμασταν στην Ντάνλαντ την περασμένη Τρίτη.
Επίσκεψη σε μακρινούς συγγενείς.
- Κάτι αιμομίκτες απ'το σόι της μάνας. - Σκασμός!
Αφού δεν θέλουν να μιλήσουν, θα τους κάνουμε να στριγκλίσουν.
Φέρτε το ακρωτηριαστήρι. Φέρτε τον κοκαλοθραύστη.
- Αρχίστε από τον νεότερο. - Στάσου!
Βρε, βρε, βρε. Για δες ποιος είναι.
Ο Θόριν, ο γιος του Θρέιν, γιου του Θρορ,...
Βασιλιάς Κάτω από το Βουνό.
Το ξεχνώ συνέχεια. Δεν έχεις βουνό.
Και δεν είσαι βασιλιάς, πράγμα που σε κάνει ένα τίποτα, βασικά.
Ξέρω κάποιον που θα πλήρωνε πολλά για το κεφάλι σου.
Μόνο για το κεφάλι. Χωρίς όλα τα υπόλοιπα.
Ίσως ξέρεις για ποιον μιλάω.
Ένας παλιός εχθρός σου.
Ένα χλωμό ορκ, καβάλα σ'έναν λευκό βαργκ.
Ο Άζογκ ο Βεβηλωτής εξοντώθηκε.
Πέθανε στην μάχη πριν πολύ καιρό.
Άρα πιστεύεις ότι δεν βεβηλώνει πια, έτσι;
Στείλε μήνυμα στο χλωμό ορκ. Πες του ότι βρήκα το έπαθλό του.
Ναι.
Ναι!
Γκόλουμ, Γκόλουμ!
Σιχαμερά τελώνια!
Καλύτερα από παλιά κόκαλα, πολύτιμο. Καλύτερα απ'το τίποτα.
Πολλά κόκαλα, πολύτιμο. Και καθόλου ψαχνό!
Σκασμός! Γδάρε τον.
Ξεκίνα από το κεφάλι.
Οι παγωμένοι τόποι Τα χέρια μάς παγώνουν
Τα πόδια μάς ματώνουν
Οι βράχοι και οι πέτρες Μοιάζουν με κόκαλα παλιά
Τίποτα για φαΐ
Κρύο του θανατά την ανάσα κόβει Ωραίο πράμα το φαΐ
Μα τον άγιο παφλασμό, πολύτιμο. Να ένα μεζεδάκι με ψαχνό.
Γκόλουμ, Γκόλουμ!
Πίσω. Κάνε πίσω.
Σε προειδοποιώ, μη πλησιάσεις άλλο.
Έχει ξωτικίσια λεπίδα. Μα ξωτικό δεν είναι.
Δεν είναι ξωτικό, όχι.
Τι είναι, πολύτιμο;
Τι είναι;
Λέγομαι Μπίλμπο Μπάγκινς.
Μπάγκινσες;
Τι είναι το Μπάγκινσες, πολύτιμο;
Είμαι χόμπιτ από το Σάιρ.
Μας αρέσουν τα τελώνια, οι νυχτερίδες, τα ψάρια. Μα χόμπιτς δεν έχουμε ξαναφάει.
Είναι τρυφερό; Είναι ζουμερό;
Μείνε μακριά! Θα το χρησιμοποιήσω αν χρειαστεί.
Δεν θέλω φασαρίες. Κατάλαβες;
Μονάχα πες μου πώς βγαίνω από 'δω και θα φύγω.
Γιατί; Χάθηκες;
Ναι. Ναι, και θέλω να ξεχαθώ το συντομότερο δυνατό.
Εμείς ξέρουμε! Ξέρουμε ασφαλή μονοπάτια για χόμπιτς.
Ασφαλή μονοπάτια στο σκοτάδι. Σιωπή!
- Δεν είπα τίποτα. - Δεν μιλούσαμε σ'εσένα.
Μα σ'αυτόν μιλούσαμε, πολύτιμο.
Κοίτα, δεν ξέρω τι παιχνίδια παίζεις...
Παιχνίδια;
Λατρεύουμε τα παιχνίδια, έτσι, πολύτιμο;
Εσένα σου αρέσουν τα παιχνίδια; Σ'αρέσει να παίζεις;
Ίσως.
Ρίζες έχει, μα δεν ξεριζώνεται,...
πιο ψηλά απ'τα δέντρα ορθώνεται. Ίσαμε τον ουρανό ψηλώνει,...
μα ποτέ δεν μεγαλώνει.
- Το βουνό. - Ναι, ναι.
Πάμε άλλο ένα;
Ναι! Ξανακάν'το! Κάν'το πάλι, ρώτα μας εσύ.
Όχι! Τέρμα οι γρίφοι.
Αποτελείωσέ τον. Κάν'το τώρα! Γκόλουμ, Γκόλουμ!
Όχι! Όχι, όχι. Όχι, θέλω να παίξω. Αλήθεια.
Θέλω να παίξω. Απ'ό,τι βλέπω...
είσαι πολύ καλός σε αυτό.
Τι θα έλεγες, λοιπόν,...
να παίζαμε αινίγματα, ε; Εσύ κι εγώ.
Ναι. Ναι, οι δυο μας.
Ναι, ναι. Κι αν κερδίσω,...
θα μου πεις πώς θα βγω από 'δω, εντάξει;
Ναι, ναι.
Κι αν χάσει; Τότε;
Αν χάσει, πολύτιμο, θα τον φάμε.
Αν ο Μπάγκινς χάσει, θα τον φάμε όλον.
Έχει καλώς.
Πρώτος ο Μπάγκινς.
Τριάντα άσπρα άλογα στο κόκκινο λοφάκι.
Πρώτα κουτουλάνε, μετά πατιούνται...
κι έπειτα αποκοιμιούνται.
Τα δόντια;
Τα δόντια! Ναι, πολύτιμό μου!
Μόνο που εμείς... Εμείς έχουμε μόνο εννιά.
Σειρά μας.
Δίχως φωνή φωνάζει.
Δίχως φτερά πετάει.
Δίχως δόντια μασάει.
Δίχως στόμα στενάζει.
Μια στιγμή.
Ξέρουμε! Ξέρουμε! Πάψε!
Ο άνεμος.
Είναι ο άνεμος. Φυσικά.
Πολύ έξυπνο, χόμπιτς. Πολύ έξυπνο.
Κουτί χωρίς καπάκι, χωρίς κλειδί κλεισμένο.
Και μέσα του χρυσάφι κιτρινωπό κρυμμένο.
Κουτί.
Κουτί, καπάκι και κλειδί.
- Λοιπόν; - Δύσκολο είναι.
- Κουτί. Κλειδί. - Παραδίνεσαι;
Δώσ'μας μια ευκαιρία, πολύτιμο! Δώσ'μας μια ευκαιρία!
Αυγά! Τα αυγά!
Φρέσκα, τραγανά αυγουλάκια. Ναι.
Η γιαγιά μάς έμαθε πώς να τα ρουφάμε, ναι!
Σου έχουμε κι εμείς ένα.
Τα πράγματα όλα τα καταπίνει.
Πουλιά και λουλούδια, δέντρα και κτήνη.
Το σίδερο μασάει, το ατσάλι σκίζει.
Πέτρες αλέθει και τις λιανίζει.
Απάντησέ μας.
Δώσ'μου ένα λεπτό, παρακαλώ. Εγώ σου έδωσα μπόλικα πριν.
Πουλιά, κτήνη; Λουλούδια και δέντρα.
- Δεν το ξέρω αυτό. - Είναι νόστιμος;
Είναι απολαυστικός;
Είναι τραγανούλης;
Άσε με να σκεφτώ...
Κόλλησε.
Ο Μπάγκινσες κόλλησε.
Ο χρόνος τελείωσε.
Ο χρόνος.
Η απάντηση είναι ο χρόνος.
Τελικά δεν ήταν δύσκολο.
Τελευταία ερώτηση.
Τελευταία ευκαιρία.
Ρώτα μας.
- Ρώτα μας! - Ναι, εντάξει.
Τι έχω στην τσέπη μου;
Δεν είναι δίκαιο.
Δεν είναι δίκαιο! Είναι κόντρα στους κανόνες.
Ρώτα μας κάτι άλλο.
Όχι, όχι.
Είπες, κάνε μου μια ερώτηση. Αυτή είναι η ερώτησή μου.
Τι έχω μέσα στην τσέπη μου;
Τρεις μαντεψιές, πολύτιμο. Πρέπει να μας δώσει τρεις!
Τρεις μαντεψιές. Πολύ καλά, ξεκίνα.
- Τα χέρια σου. - Λάθος. Ξαναμάντεψε.
Ψαροκόκαλα, δόντια τελωνίων, καβούκια, φτερά νυχτερίδων...
Μαχαίρι! Σκάσε!
Πάλι λάθος. Τελευταία μαντεψιά.
Μια χορδή. Ή τίποτα.
Δύο μαντεψιές ταυτόχρονα. Και οι δύο λάθος.
Λοιπόν...
Έλα τώρα, κέρδισα. Υποσχέθηκες να μου δείξεις την έξοδο.
Έτσι είπαμε, πολύτιμο; Έτσι είπαμε;
Τι έχει στις τσέπες του;
Αυτό δεν σε αφορά.
- Έχασες. - Έχασα;
Έχασα;
Πού είναι;
Όχι!
Πού είναι; Όχι!
Χάθηκε! Μα τον καταραμένο παφλασμό!
Το πολύτιμό μου χάθηκε!
- Τι έχασες; - Μη μας ρωτάς! Δεν σε αφορά!
Όχι! Γκόλουμ, Γκόλουμ!
Τι έχει, τελικά,...
στις βρομερές τσεπούλες του;
Το έκλεψε.
Το έκλεψε!
Τα κόκαλα θα σπάσουν Μαζί και οι λαιμοί
Βούρδουλας, στειλιάρι Κρεμάλες και τροχοί
Εδώ, εδώ θ'αφήσετε Την στερνή σας πνοή
Κάτω βαθιά στην Τελωνιούπολη
Το ξέρω αυτό το σπαθί! Είναι ο Τελωνιοσφάχτης!
Ο Σφαγέας! Η λεπίδα που έκοψε χιλιάδες λαιμούς!
Σφάξτε τους! Τσακίστε τους! Σκοτώστε τους!
Σκοτώστε τους όλους!
Κόψ'του το κεφάλι!
Σηκώστε τα όπλα.
Πολεμήστε.
Πολεμήστε!
Έχει τον Εχθροκτόνο! Τον Φονέα! Λάμπει σαν τον ήλιο!
Θόριν!
Ακολουθήστε με. Γρήγορα!
Τρέξτε!
Δώσ'το μας!
Είναι δικό μας. Είναι δικό μας!
Κλέφτη!
Μπάγκινς!
Βιαστείτε!
Πιο γρήγορα!
Τον πάσαλο!
Επίθεση!
Κόψτε τα σκοινιά!
- Ελάτε, γρήγορα! - Άντε, κουνηθείτε!
Εμπρός, εμπρός!
Πηδήξτε!
Πήδα, παλίκαρε!
Ελάτε!
Σπρώξτε!
Ελάτε!
- Tα νώτα σας! - Νόμιζες πως θα μου γλύτωνες;
Τι θα κάνεις τώρα, μάγε;
Αυτό ήταν.
Υπάρχουν και χειρότερα.
- Βλακείες! - Θα αστειεύεσαι!
Γκάνταλφ!
Είναι πάρα πολλοί. Δεν γίνεται να πολεμήσουμε.
Το μόνο που θα μας σώσει είναι ο ήλιος! Ελάτε!
Άντε! Όρθιος.
- Μπάλιν. - Ελάτε!
Στάσου! Πολύτιμό μου, στάσου!
Γκόλουμ, Γκόλουμ!
Γρήγορα, γρήγορα!
Από 'δω.
Ελάτε. Ελάτε, γρήγορα.
Ωραία, πάμε!
Μπάγκινς!
Κλέφτη!
Μα τα καταραμένα τσακίδια! Θα σε μισούμε για πάντα!
Πέντε, έξι, επτά, οκτώ.
Μπίφουρ, Μπόφουρ. Μας κάνουν δέκα.
Φίλι, Κίλι! Μας κάνουν δώδεκα.
Κι ο Μπόμπουρ. Άρα, δεκατρείς.
Πού είναι ο Μπίλμπο;
Πού είναι το χόμπιτ μας;
Αναθεματισμένο ανθρωπάκι! Τώρα χάθηκε κιόλας;
Νόμιζα ότι ήταν με τον Ντόρι;
- Μη τα ρίχνεις σε μένα! - Πού τον είδες τελευταία φορά;
Νομίζω ότι τον είδα να ξεγλιστρά όταν μας είχαν τσακώσει στην αρχή.
Και τι ακριβώς έγινε; Πες μου!
Θα σου πω εγώ τι. Ο μαστρο-Μπάγκινς εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία.
Σκεφτόταν μόνο το μαλακό του κρεβάτι και το ζεστό του τζάκι από τότε που ξεπόρτισε.
Δεν θα ξαναδούμε το χόμπιτ μας.
Έχει φύγει πια μακριά.
Όχι. Δεν έφυγε.
Μπίλμπο Μπάγκινς! Πρώτη φορά χαίρομαι τόσο που βλέπω κάποιον.
- Μπίλμπο, σε είχαμε ξεγράψει. - Πώς στο καλό πέρασες τα τελώνια;
Πώς, στ'αλήθεια;
Τι σημασία έχει; Πλέον επέστρεψε.
Έχει σημασία. Θέλω να μάθω.
Γιατί γύρισες;
Κοίτα, ξέρω ότι με αμφισβητείς. Ξέρω ότι το έκανες εξ αρχής.
Κι έχεις δίκιο. Σκέφτομαι συχνά το Μπαγκ Εντ.
Μου λείπουν τα βιβλία μου.
Και η πολυθρόνα μου κι ο κήπος μου.
Βλέπεις, εκεί είναι που ανήκω. Είναι το σπιτικό μου.
Και γι'αυτό γύρισα. Επειδή...
εσείς δεν έχετε σπιτικό.
Σας το πήρανε.
Μα θα σας βοηθήσω να το πάρετε πίσω, αν μπορώ.
Ποδοπατήστε τους! Κάντε τους κομμάτια!
- Από την μία αναποδιά... - Στην επόμενη. Τρέξτε.
Τρέξτε!
Πάμε!
Στα δέντρα! Όλοι σας!
Άντε, σκαρφαλώστε! Μπίλμπο, ανέβα!
Γρήγορα!
Έρχονται!
- Κρατηθείτε! - Βαστάτε, αδέλφια!
Ο Άζογκ.
Το μυρίζετε;
Tο άρωμα του φόβου;
Θυμάμαι ότι ο πατέρας σου βρομοκοπούσε φόβο,...
Θόριν, γιε του Θρέιν.
Δεν είναι δυνατόν.
Αυτός μου ανήκει.
Σκοτώστε τους άλλους!
Πιείτε τους το αίμα!
Πέφτει!
Φίλι!
Όχι!
Ωχ, όχι.
Κε Γκάνταλφ!
Όχι, Ντόρι!
Βοήθεια!
Όχι!
Θόριν, όχι!
Φέρε μου το κεφάλι του νάνου.
Σκοτώστε τον.
Θόριν!
Θόριν.
Το ανθρωπάκι;
Είναι καλά. Ο Μπίλμπο είναι εδώ.
Απολύτως ασφαλής.
Εσύ!
Τι ήταν αυτό που έκανες; Παραλίγο να σκοτωθείς!
Δεν σου είπα ότι θα μας είσαι βάρος;
Ότι δεν θα επιζήσεις στην Ερημιά;
Ότι δεν έχεις θέση ανάμεσά μας;
Ποτέ μου δεν έχω πέσει τόσο έξω.
- Συγγνώμη που αμφέβαλλα για σένα. - Όχι, κι εγώ θα αμφέβαλλα.
Δεν είμαι ήρωας ή πολεμιστής.
Ούτε καν διαρρήκτης.
Είναι αυτό που νομίζω;
Το Έρεμπορ, το Βουνό της Μοναξιάς,...
το τελευταίο μεγάλο βασίλειο των νάνων της Μέσης-γης.
Το σπιτικό μας.
Ένα κοράκι! Τα πουλιά επιστρέφουν στο βουνό.
Αυτό, καλέ μου Όιν, είναι τσίχλα.
Μα θα το εκλάβουμε ως σημάδι. Έναν καλό οιωνό.
Δίκιο έχεις.
Πιστεύω ότι τα χειρότερα είναι πια πίσω μας.
SUPRIP-ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ
Διορθώσεις-Επανασυγχρονισμοί: PanEx the Sherlockian
Εις μνήμη του Μάικ Τέρνερ που βοήθησε να γυριστεί αυτή η ταινία.
Θα σε θυμόμαστε πάντα