Από την τέφρα του Ολέθρου χτίστηκαν οι Κοινότητες.
Με σύνορα να τις προστατεύουν.
Όλες οι μνήμες του παρελθόντος σβήστηκαν.
Μετά τον Όλεθρο, ξεκινήσαμε από το μηδέν.
Δημιουργήσαμε μια νέα κοινωνία πραγματικής ισότητας.
Θεμέλια της ισότητας ήταν οι Κανόνες.
Τους μάθαμε ως Νεογέννητα.
Κανόνες όπως "χρήση ακριβούς γλώσσας",
"καθορισμένη ένδυση",
"λήψη πρωινού φαρμάκου"...
Χορηγήθηκε.
..."απαγόρευση κυκλοφορίας",
"όχι ψέματα".
Με λένε Τζόνας.
Δεν έχω επώνυμο.
Κανείς μας δεν είχε.
Εκείνη τη μέρα, την παραμονή της αποφοίτησης,
το παραδέχομαι, ήμουν τρομαγμένος.
Την επομένη θα αποκτούσαμε δουλειά.
Έναν σκοπό.
Οι περισσότεροι ήξεραν τη δική τους.
Εγώ όχι.
Ένιωθα χαμένος.
Πάντα ένιωθα ότι έβλεπα τα πράγματα διαφορετικά.
Έβλεπα πράγματα που άλλοι δεν έβλεπαν.
Ποτέ δεν είπα τίποτα.
Δεν ήθελα να διαφέρω.
Ποιος θα ήθελε;
Τζόνας.
Συγγνώμη, αργήσαμε. Ο Άσερ ήρθε να χαιρετήσει τον Δάσκαλο.
Δεκτή η συγγνώμη σου.
Ο Άσερ και η Φιόνα.
Ήμασταν φίλοι όλη μας τη ζωή.
Ο Άσερ τους έκανε όλους να γελάνε.
Η Φιόνα
τους έκανε όλους να χαμογελάνε.
Μ' ακούτε; Σας παρακαλώ!
Μη με κάνετε υφυπουργό Διαχείρισης Απορριμμάτων! Παρακαλώ!
Ο κόσμος μας δεν επέτρεπε το διαφορετικό.
Η δημοτικότητα κι η φήμη δεν υπήρχαν.
Δεν υπήρχαν χαμένοι ή κερδισμένοι.
Οι Πρεσβύτεροί μας τα κατήργησαν, για να μην έχουμε συγκρούσεις.
"Φόβος, "πόνος", "φθόνος", "μίσος"...
Αυτοί ήταν ήχοι, όχι λέξεις.
Ο απόηχός τους είχε περάσει στην Ιστορία.
Ρώτησαν αν θα ζητήσω συγγνώμη για ό,τι έκανα.
Αποφασίστε εσείς.
Θα μου λείψει η δουλειά εδώ.
Όχι. Είσαι ιδανική για το Κέντρο Ανατροφής.
Ίσως υπάρχει κάποια έκπληξη;
Τζόνας, ποια Θέση λες να διάλεξαν για μένα οι Πρεσβύτεροι;
Το Κέντρο Ανατροφής.
ΚΕΝΤΡΟ ΑΝΑΤΡΟΦΗΣ
Καλώς ήρθατε στο Κέντρο Ανατροφής.
Το έχω αυτό!
-Ευχήσου να 'ναι βαρύ! -Έλα!
Νικήσαμε!
Παχουλέ πρωταθλητή μου!
-Ποιο; -Το δικό μου.
Άσερ;
Πατέρα, η Φιόνα πείραξε τη ζυγαριά.
Δεν το έκανα!
Αυτός εδώ δεν θα συμμετάσχει στην αυριανή τελετή.
Δεν είναι έτοιμος ακόμα για Οικογένεια.
Δείχνει πολύ στενοχωρημένος.
Μπορείς να το ανοίξεις.
Ο Τζόνας είναι.
Άσ' τον σε μένα.
-Ορίστε, μια χαρά είσαι. -Μερικοί άνθρωποι το έχουν.
-Αυτό είναι άδικο. -Δυνατά, Γκέιμπριελ.
Είδες το όνομά του;
Δεν απαγορεύεται;
Ναι, αλλά σκέφτηκα ότι ένα όνομα θα τον βοηθήσει να αναπτυχθεί.
Του το ψιθυρίζω όταν δεν μας ακούνε.
Καμιά φορά τον λέω Γκέιμπ.
Συνήθως είναι πολύ ανήσυχος. Δεν ξέρω αν με ακούει.
Είσαι καλά;
Ναι, καλά είμαι.
Και λέει ο γέρος στον Πρεσβύτερο "Ξέρεις ποιος είμαι;"
"Είστε γέρος" λέει, "αλλά αυτό δεν δικαιολογεί την υπεροψία".
Κι ο γέρος λέει "Όχι, πραγματικά ρωτάω. Ποιος είμαι;"
Δεν το κατάλαβα.
"Ποιος είμαι;" Ξέχασε ποιος ήταν.
Δεν θα ήταν καλύτερα αν ο γέρος έλεγε...
-Εντάξει, ένα... -Τι;
...δύο, τρία!
-Δεν είμαστε απόφοιτοι πια; -Κάθε φορά το ίδιο κάνεις, έλα!
Ένα, δύο, τρία!
Ορίστε.
Αυτό ήταν λοιπόν. Η τελευταία βραδιά της παιδικής μας ηλικίας.
Όλα θα είναι διαφορετικά μάλλον.
Το μόνο που θα αλλάξει αύριο είναι το τι κάνουμε.
Όχι το ποιοι είμαστε.
Ερώτηση: Τι είμαστε;
Φίλοι.
-Για πάντα. -Ναι.
Ακόμα κι αν γίνετε Βιολογικές Μητέρες!
Μάλλον θα μάθουμε αύριο.
Υπενθυμίζουμε στους Πολίτες ότι η βραδινή ψυχαγωγία
λήγει σε 30 λεπτά. Ευχαριστούμε.
Χρειαζόταν αποκατάσταση.
Ξέρω, ήταν δάσκαλος της Λίλι, αλλά τι να κάνω;
Νιώθω
απογοήτευση.
-Τι αποφάσισαν; -Αποδέσμευση στο Αλλού.
Εγώ μπορώ να πάω στο Αλλού; Έστω και για μια μέρα;
Όχι, είσαι πολύ μικρή.
Τζόνας, σειρά σου για τα Συναισθήματα.
Λοιπόν, νομίζω ότι είμαι κάπως
τρομοκρατημένος.
Ακρίβεια στη γλώσσα.
Αγχωμένος εννοώ.
Πριν αποφοιτήσετε, νιώσατε ότι δεν υπήρχε ορισμένη Θέση για εσάς;
Σε παρατηρούν από Νεογέννητο.
Δεν κάνουν ποτέ λάθος.
Θα βρεις τη Θέση σου.
Καλώς ήρθατε, Πολίτες, στην ετήσια Τελετή Προαγωγής.
Παρακαλώ, αναμείνατε για μετάδοση.
-Καλημέρα, Κοινότητα. -Καλημέρα, Αρχιπρεσβύτερη.
Ζητώ συγγνώμη για τη μακρινή παρουσία μου.
Δεκτή η συγγνώμη σου.
Αδυνατώ να παρευρίσκομαι σε κάθε τελετή.
Αλλά ακούστε ένα μυστικό. Είστε η αγαπημένη μου Κοινότητα.
Ωστόσο, επειδή δεν λέμε ψέματα,
ομολογώ ότι αυτό το λέω σε κάθε Κοινότητα.
Ξεκινάμε.
Μέσα από την αταξία και το χάος,
τα μεγάλα βάσανα, τον μεγάλο πόνο,
από τη σύγχυση, τον φθόνο και το μίσος,
γεννήθηκε μια λύση.
Οι Κοινότητες.
Όμορφα, γαλήνια μέρη,
όπου το χάος έγινε αρμονία.
Αφήστε να ολοκληρώσω.
Ωραία.
Αρχίζει.
Η Τελετή!
Τελετή Αποδέσμευσης στο Αλλού,
τιμώντας τους ηλικιωμένους που αφιέρωσαν τη δουλειά τους
στην ομορφιά και αρμονία της αγαπημένης μας Κοινότητας
και τώρα είναι έτοιμοι για χαρούμενη απόσυρση στο Αλλού.
Γιορτάζουμε τα Νεογέννητα,
που σχεδιάστηκαν από τους έγκριτους γενετιστές μας.
Άμπιγκεϊλ.
Γεννημένα από τις τιμημένες Βιολογικές Μητέρες,
τώρα θα αποδοθούν στις Οικογένειές τους.
Στα μισά της πορείας τους προς την αποφοίτηση
οι Εννιάρηδές μας θα λάβουν ένα σύμβολο ανεξαρτησίας και υπευθυνότητας.
Γιορτάζουμε τους απόφοιτους,
των οποίων οι Θέσεις στην Κοινότητα καθορίζονται σήμερα.
-Καλή τύχη. -Επίσης.
Η εκπαίδευσή σας είχε σκοπό
να μπορέσετε να ενσωματωθείτε,
να χαλιναγωγήσετε κάθε παρόρμηση που οδηγεί στη διάκριση από τους άλλους,
αλλά σήμερα, τιμούμε τις διαφορές σας,
επειδή αυτές καθόρισαν το μέλλον σας.
Εδώ είναι οι Ηγέτες κι οι Δάσκαλοι
κι οι Εργάτες και οι Βιολογικές Μητέρες του αύριο.
Και νομίζω ότι είμαστε σε πολύ καλά χέρια.
Αριθμός ένα.
Μάντλιν.
Βιολογική Μητέρα.
Σε ευχαριστώ.
Αριθμός δύο.
Ρος.
Εκπαιδευτής Εφήβων. Ευχαριστώ για την παιδική σου ηλικία.
Αριθμός 51. Άσερ.
Απείθαρχος, απερίσκεπτος.
Καμιά φορά, όσοι στερούνται υπευθυνότητας
μαθαίνουν καλύτερα όταν αναλαμβάνουν ευθύνες.
Πιλότος drone.
-Ευχαριστώ για τα χρόνια σου. -Χάρισμά σας!
Ευχαριστώ!
Ο αριθμός 53.
Αγιάντα.
Οδηγός Ψυχαγωγίας. Ευχαριστώ για την παιδική σου ηλικία.
Αριθμός 54.
Κάθι.
Παρέλειψαν τον Τζόνας.
Ευχαριστώ για τα χρόνια σου.
Αριθμός 78. Λόιντ. Γενετιστής.
Ευχαριστώ για τα χρόνια σου.
Αριθμός 83. Γιάρα.
Αριθμός 96. Κρις. Διαχείριση Τροφίμων.
Αριθμός 100. Κουίν. Φροντίδα Ηλικιωμένων.
Αριθμός 104. Φιόνα.
Ήταν σαφές από την αρχή.
Η Φιόνα διακρίθηκε δουλεύοντας με τα Νεογέννητα.
Φιόνα, Ανατροφέας. Ευχαριστώ για την παιδική σου ηλικία.
Αριθμός 105. Λουτσία.
Εκπαιδεύτρια Δωδεκάρηδων.
Αριθμός 120.
Τζακ. Τμήμα Βοηθών Δικαιοσύνης.
Τζακ. Τεχνικός Διατροφής. Ευχαριστώ για την παιδική σου ηλικία.
Αριθμός 150.
Πιερ.
Φύλακας.
Ευχαριστώ για τα χρόνια σου.
Αν νιώθετε πως έκανα κάποιο λάθος, ζητώ συγγνώμη από την Κοινότητά μου.
Δεκτή η συγγνώμη σου.
Ο αριθμός 52. Παρακαλώ, πλησίασε.
Στον Τζόνας δεν δόθηκε Θέση. Ο Τζόνας επιλέχτηκε.
Δεν βιαστήκαμε αυτήν τη φορά. Δεν θέλαμε άλλη μια αποτυχία.
Ο Τζόνας διαθέτει και τις τέσσερις ιδιότητες.
Ευφυΐα, ακεραιότητα, ανδρεία
και μια που μπορώ να ονομάσω, αλλά όχι να περιγράψω:
Την ικανότητα να βλέπει πιο μακριά.
Αλλά σε προειδοποιώ, η εκπαίδευσή σου περιλαμβάνει πόνο.
Πόνο πολύ περισσότερο από τον πόνο που ξέρουμε.
Είσαι αρκετά δυνατός;
Πιστεύουμε ότι ο Τζόνας είναι αρκετά γενναίος;
Τζόνας, επιλέχθηκες ως ο επόμενος Αποδέκτης Μνήμης.
Ευχαριστώ για την παιδική ηλικία σου.
Τζόνας.
Τζόνας!
-Βοήθησέ με. -Αυτό το πόδι...
Εκείνο... Έτσι. Κάνε πίσω τώρα.
Τώρα ο Τζόνας είναι πιο ισχυρός από σένα;
Τι εννοούσε η Αρχιπρεσβύτερη "Δεν θέλουμε κι άλλη αποτυχία";
-Ο προηγούμενος Αποδέκτης... -Όχι.
Σου έκαναν μεγάλη τιμή.
-Το 'χεις! Προχώρα! -Τι κάνεις;
Πρέπει να την πιάσω.
-Τι κάνεις; -Ωραία!
-Μπορώ! -Μπράβο, Λίλι!
Αποδέκτης Μνήμης. Πέντε κανόνες.
Πρώτον,
παρουσιάζεσαι στον Αποδέκτη για να εκπαιδευτείς.
Μετά την εκπαίδευση επιστρέφεις στην κατοικία σου.
Δεύτερον,
στο εξής, εξαιρείσαι απ' όλους τους Κανόνες σχετικά με την αγένεια.
Μπορείς να ρωτάς τα πάντα.
Τρίτον, εκτός απ' την καθημερινή ένεσή σου
δεν μπορείς να πάρεις άλλα φάρμακα, κυρίως παυσίπονα.
Χορήγηση φαρμάκου, Σ-752.
Τέταρτον.
Δεν συζητάς με κανέναν για την εκπαίδευσή σου.
Ποτέ.
-Πολύ σημαντική η αμφίεσή σου. -Δεν ξέρω. Ξεχωρίζω.
-Υπάρχει μόνο ένας Αποδέκτης Μνήμης. -Δύο.
Τι είπαν; Έχεις την ικανότητα να βλέπεις πιο μακριά;
Ναι.
Ανυπομονώ ν' ακούσω λεπτομέρειες.
Πέμπτον, μπορείς να λες ψέματα.
Παραβγαίναμε με τον Άσερ ποιος θα πλησίαζε στο σπίτι του.
Ήταν χτισμένο στην Άκρη.
Είχαμε ακούσει για κάποιους που είχαν Απολεσθεί στην Άκρη, οριστικά.
Κι όμως, να 'μαι.
Μου είπαν ότι όφειλα να πλησιάζω κάθε μέρα,
για όλη μου τη ζωή.
Καλώς ήρθες.
-Γεια. Είμαι ο Τζόνας... -Παρακαλώ, κοίτα τον αισθητήρα.
Καλώς ήρθες, Αποδέκτη Μνήμης.
"Βιβλία" τα λένε.
Δικά σου είναι.
-Με λένε... -Ξέρω ποιος είσαι.
Φυσικά.
Ζητώ συγγνώμη.
Μην το λες αυτό.
"Ζητώ συγγνώμη".
Μη ζητήσεις ξανά συγγνώμη από μένα, ποτέ.
Όχι εδώ.
Δεν έχουμε τόσο χρόνο.
"Ζητώ συγγνώμη". Είναι ένα αυτόματο ευφυολόγημα.
-Δεν σημαίνει τίποτα. -Συγγνώμη. Λυπάμαι. Δηλαδή...
Είμαστε εδώ μόνο για έναν σκοπό.
Για να το πω απλά,
αν και δεν είναι καθόλου απλό,
θα σου μεταδώσω όλες τις μνήμες που φυλάω μέσα μου.
Μνήμες από το παρελθόν.
Θα με ενδιέφερε πολύ να μάθω για τη ζωή σου.
Όχι, όχι...
Όχι για τη δική μου ζωή.
Θα μάθεις την κρυφή ιστορία του κόσμου.
Πριν από μένα, πριν από σένα, πάρα πολλές γενιές πίσω.
Όλα ήταν αλλιώς. Υπήρχαν περισσότερα.
Περισσότερα;
Την καρέκλα.
Κανείς από την Κοινότητα δεν έχει μνήμες από παρελθόν.
Μόνο εγώ.
Όταν οι Πρεσβύτεροι χρειάζονται καθοδήγηση για κάποια θέματα,
τους παρέχω τη γνώση, κι αυτός θα είναι ο ρόλος σου.
Καθοδήγηση στο παρόν χρησιμοποιώντας μνήμες από το παρελθόν.
Έλα πιο κοντά.
Από πού να αρχίσουμε;
Έλα πιο κοντά.
Πιο κοντά.
Δεν υπάρχει τρόπος να σε προετοιμάσω γι' αυτό που πρόκειται να κάνω τώρα.
Παρηγορήσου γνωρίζοντας
ότι είσαι εντελώς ανήμπορος.
Αν κάτι αποδειχτεί υπερβολικό για σένα, πες μου το αμέσως.
Έχω μόνο μια...
Αυτό ήταν...
Ήταν...
-Πώς έγινε αυτό; -Τι εννοείς πώς;
-Έγινε. -Μα είναι αδύνατον!
-Κι όμως, συνέβη. -Γιατί;
Γιατί δεν έχουμε
αυτό το πράγμα;
Συνέχισε.
Οι μνήμες σού δίνουν τη λέξη. Δεν είναι "πράγμα".
-Είναι... -Έλκηθρο.
-Και το...
-Χιόνι. -Χιόνι.
-Οι γονείς μου τα είχαν αυτά; Εσύ; -Όχι, είναι πολύ μακρινή μνήμη.
Με απλά λόγια, δεν υπάρχει χιόνι, λόγω του κλιματικού ελέγχου.
Γιατί να μην το ξέρουν οι άνθρωποι;
Τι επικίνδυνο έχει η ανάμνηση ενός ελκήθρου;
Τι επικίνδυνο έχει;
Για να έχεις έλκηθρο, χρειάζεσαι χιόνι.
Το χιόνι είναι κρύο. Το κρύο καταστρέφει τα σπαρτά.
Κι οι αγρότες δεν μπορούν να καλλιεργήσουν.
Απρόβλεπτος καιρός, λόφοι, βουνά...
Δυσκόλευαν τη μεταφορά τροφίμων.
Και είχαμε πείνα, λιμό, ασιτία.
Τα πάντα συνδέονται, τα πάντα είναι μια ισορροπία.
Με το καλό υπάρχει πάντα το κακό.
-Αυτά... -Δείξε μου κι άλλα.
Πάμε μια βόλτα.
Πραγματική βόλτα, με τα πόδια σου.
Στη ρίζα του λόφου...
είδα κάτι.
Σαν κτίσμα.
-Σπίτι... -Σπίτι, ναι.
Σπίτι; Σαν κατοικία;
Όχι. Άλλο είναι αυτό.
Η κατοικία δεν είναι σπίτι.
Το σπίτι είναι κάτι παραπάνω.
Οι οδηγίες επιτρέπουν τα ψέματα.
-Εσύ λες ψέματα; -Όλη την ώρα.
Κυρίως για προσωπική διασκέδαση.
Εσένα δεν θα σου πω ψέματα.
Πώς ξέρω ότι αυτό δεν είναι ψέμα;
Υπήρξαν κι άλλοι πριν από μένα.
Τι απέγιναν;
Ακόμα μια ερώτηση.
Αν εγώ είμαι ο Αποδέκτης, εσύ τι είσαι;
Εγώ πρέπει να είμαι
ο Δότης.
Πώς ήταν;
-Καλά ήταν. -Τι κάνατε;
-Μιλήσαμε μόνο. -Τι άλλο;
Τίποτα.
-Δείχνεις διαφορετικός. -Τι εννοείς;
Ήλπιζα να γίνει αύριο.
Δεν ηρεμεί, ό,τι κι αν κάνω.
Είπες ότι θα τον φρόντιζες.
Το ξέρω.
-Ζητώ συγγνώμη. -Δεκτή η συγγνώμη σου.
-Ευχαριστώ, Ντάινα. -Εγώ ευχαριστώ.
-Γκέιμπριελ; -Πώς ο Τζόνας ξέρει τ' όνομά του;
-Είδε τον Γκέιμπριελ προχτές. -Δείτε τον! Είναι τόσο όμορφος!
Θα μου δώσεις προειδοποίηση;
Για λίγο μόνο, Μητέρα. Ώσπου να δυναμώσει ο μικρούλης.
Συμφωνήσαμε να κοιμάται στο δωμάτιό μου.
-Μόνο αν το εγκρίνουν οι Πρεσβύτεροι. -Θα το εγκρίνουν.
Ναι.
Λίλι, το Αντικείμενο Θαλπωρής σου.
Έλα, Λίλι. Ώρα για ύπνο.
-Δες αυτό. -Γεια σου, μωράκι.
Είναι ένα μυθικό πλάσμα, λέγεται ιπποπόταμος.
Και είναι απίστευτα γρήγορος γιατί έχει...
δύο, τρία, τέσσερα, πέντε πόδια.
-Είχαμε το ίδιο σημάδι. -Πολύ δυνατός.
Δεν χρειάστηκε να το δω για να καταλάβω.
Το ένιωσα.
Ένιωσα ότι μια μέρα θα επιλεγόταν και ο Γκέιμπριελ.
Ιπποπόταμος, Γκέιμπ...
-Αυτός είναι ο πόνος που λένε όλοι. -Όχι. Κάθε άλλο.
-Μήπως... -Είχε πρόσωπο...
-Περίμενε, ήταν ζωντανό αυτό το πράγμα; -Μη βιάζεσαι.
Πρόσεξες κάτι σε αυτό;
-Ναι, πόνεσε. -Όχι. Κάποια ιδιότητα;
Ναι, ίσως.
Νομίζω ότι το είδα στα μαλλιά της Φιόνα.
Πρώτα είδα το κίτρινο.
Αν νόμιζες ότι το έλκηθρο ήταν κάτι ξεχωριστό...
Είναι
κόκκινο.
-Όπως τα μαλλιά της. -Ναι.
Κόκκινο, πράσινο, μπλε, υπάρχουν πολλά χρώματα.
Θα τα δεις όλα με τον καιρό.
Όταν οι δικοί μας επέλεξαν να τα εξαλείψουν όλα αυτά,
τα χρώματα, τις φυλές, τις θρησκείες,
δημιούργησαν την ομοιομορφία.
Αν διαφέραμε ίσως γινόμασταν ζηλόφθονοι,
οργισμένοι ή μνησίκακοι,
κυριευμένοι από το μίσος.
Χρειαζόμαστε την ομοιομορφία.
-Δεν νομίζεις; -Συμφωνώ απόλυτα.
Κι όμως,
είναι όλα τόσο ωραία.
Πάντα έλεγαν πως το Αλλού ήταν πολύ μακριά.
Αλλά δεν ήταν.
Ήταν εκεί ακριβώς.
Τόσο κοντά που το άγγιζες.
Τζόνας, έχεις πέσει;
-Χρειάζεσαι άμεση βοήθεια; -Όχι, απλώς...
Τι έχεις εσύ;
Τίποτα δεν έχω.
Σωστά. Είναι φυσικό να ξαπλώνεις και να κοιτάς τον ουρανό.
Όχι, απλώς...
Βλέπεις κάτι, έτσι δεν είναι;
Δεν θα μου πεις;
Δώσε μου τα χέρια σου.
Τι βλέπεις;
-Θεέ μου! -Το βλέπεις;
Ναι.
Νερό είναι.
Όχι, έλα, συγκεντρώσου.
Γεια.
Ο Τζόνας μου έδειχνε τι μαθαίνει.
Είναι απίστευτα ενδιαφέρον.
Όχι τόσο όσο τα δικά μου.
Θέλετε να τρελαθείτε;
Ξέρεις να τα πετάς αυτά;
Βεβαιότατα.
Περίπου.
Μαθαίνω.
Όταν πετάω και κοιτάζω όλα αυτά κάτω
είναι σαν να βλέπω πράγματα για πρώτη φορά.
-Πετάς ως το Αλλού; -Ναι.
Μια φορά, ενώ κοιτούσα την ομίχλη,
αν και μας λένε πως δεν υπάρχει τίποτα στην Άκρη,
νόμισα ότι κάπου εκεί πέρα είδα ένα δέντρο.
Λοιπόν, μην ενθουσιάζεσαι πολύ. Εγώ είδα το Αλλού.
Βασικά είναι οι φάρμες μας, αλλόκοτοι βράχοι, τέτοια πράγματα.
Τι το αλλόκοτο είχαν;
Ήταν δυο πελώριοι βράχοι που έγερναν ο ένας πάνω στον άλλο,
σχηματίζοντας κάτι σαν τρίγωνο.
Σαν το δικό μας Τρίγωνο.
-Τι είναι πέρα από εκεί; -Δεν ξέρω.
Δεν πετάμε εκεί.
Τόσα πολλά μυστικά...
-Λοιπόν, τι μυστικά έχεις εσύ; -Κανένα.
Κανένα; Είσαι ο Αποδέκτης της Μνήμης.
Ίσως μπορώ να σας δείξω.
-Πιάστε έναν δίσκο. -Ορίστε;
Φέρτε τον στο ηλιακό πάνελ.
Ίσως σας φανεί παράξενο. Έχετέ μου εμπιστοσύνη.
Κάτσε στον δίσκο.
-Πρόσεχε. -Όπα, δεν θα...
-Τι; Φοβάσαι; -Δεν φοβάμαι τίποτα.
Απλώς... Απαγορεύεται από τους Κανόνες, Τζόνας.
Από πότε σε νοιάζουν οι κανόνες;
Πάω για εκπαίδευση.
Τα λέμε, παιδιά.
Δες ποιος μεγάλωσε. Ευτυχώς για σένα εγώ δεν μεγάλωσα.
Εντάξει; Τώρα φύγε.
Φρέναρε με τα πόδια σου.
Η εκπαίδευσή σου είναι πιο διασκεδαστική.
Κοινοτική ανακοίνωση.
Υπενθυμίζουμε ότι είναι αγένεια ν' αγγίζουμε μέλη της κοινότητας,
εκτός της οικογενειακής μονάδας.
Ευχαριστώ.
Είναι συνεπής.
-Είναι περίεργος. -Πόσο περίεργος;
Τον ενδιαφέρει η Θέση του.
Τότε γιατί παραβαίνει τους Κανόνες;
Μοιράστηκε την εκπαίδευσή του με τους πρώην συμμαθητές του.
Πάντα συμβαίνει αυτό.
Αλλά είναι ένα ανέφικτο πείραμα.
Κι εγώ προσπάθησα να μοιραστώ τις μνήμες όταν εκπαιδευόμουν,
αν το θυμάσαι.
Γι' αυτό, ξέχασέ το.
Δεν σου λέω τι να κάνεις στη Θέση σου, γι' αυτό μη μου λες.
Ζητώ συγγνώμη, αλλά αυτό δεν συμβαίνει τώρα;
Δεκτή η συγγνώμη, αλλά φέρεσαι απερίσκεπτα.
Βιάζεσαι πολύ. Ξέρεις τι έγινε με την κοπέλα πριν δέκα χρόνια.
Η κοπέλα είχε όνομα.
Νομίζεις ότι δεν το θυμάμαι;
Ξέρω ότι νιώθεις την απώλειά της.
Ο μικρός πρέπει ν' αντέξει στον πόνο.
Μη μας απογοητεύσεις πάλι.
Θες να διαβάσω όλα αυτά;
Τι είναι αυτό;
"Μια μέρα θα γνωρίσεις ένα αγόρι που ακούει στο όνομα Τζόνας.
Θα είναι ο πιο ισχυρός από όλους τους Αποδέκτες".
-Στάσου, αυτό λέει... -Μην είσαι αφελής.
"Σχέδιο για Ομοιομορφία".
-Κι άλλο τέχνασμα; -Όχι, δεν είναι.
Είναι χάρτης.
Το Τρίγωνο των Βράχων! Υπάρχει! Το είδε ο Άσερ.
Δες αυτούς τους πύργους. Σε τι χρησιμεύουν;
-Πώς είδε το Τρίγωνο ο φίλος σου; -Είναι πιλότος. Το είδε, μου το είπε.
Τι είναι πέρα από τα "Εξωτερικά Ακραία Σύνορα της Μνήμης";
Μυστήριο.
"Σύνορα Μνήμης"; Για να μένουν οι αναμνήσεις μόνο σ' εμάς τους δύο;
-Ας προχωρήσουμε. -Περίμενε.
Τα Σύνορα κρατούν τις αναμνήσεις.
Αν τα περάσει ο Αποδέκτης, σημαίνει ότι οι αναμνήσεις ελευθερώνονται;
Ίσως.
Ίσως αν τα περάσουμε εσύ ή εγώ όλοι θα νιώσουν πάλι αυτές τις αναμνήσεις.
Λοιπόν, τι θα δω σήμερα;
Τίποτα.
Σήμερα δεν θα δεις τίποτα.
Ήδη καλύψαμε το "βλέπω παραπέρα".
Υπάρχει ακόμα και το "ακούω παραπέρα".
Τραπέζι;
Όλο το φαγητό θα γλιστρήσει στο πάτωμα.
Λοιπόν, μη με κατακρίνεις.
Δεν είμαι πολύ καλός,
αν και είχα πολύ καλό δάσκαλο.
Μουσική.
Είναι μουσική όταν χτυπάω τις σωστές νότες.
Όπως και με τη μουσική,
υπάρχει κάτι που δεν βλέπεις με τα μάτια σου.
Κάτι
που ζει βαθιά μέσα σου.
Κάτι
που αφαιρούν αυτές οι πρωινές ενέσεις.
Για την υγεία μας δεν τις κάνουμε;
Όχι, αφαιρούν κάτι.
Τι;
Τα συναισθήματα.
Είναι σαν τα αισθήματα;
Τα αισθήματα είναι φευγαλέα. Είναι στην επιφάνεια.
Αλλά τα συναισθήματα βρίσκονται πολύ βαθιά.
Είναι αρχέγονα. Παραμονεύουν.
Τζόνας,
ίσως δεν καταλαβαίνεις πού είσαι ή τι συμβαίνει,
αλλά μη σκέφτεσαι ό,τι βλέπεις.
Άκου.
Άκου αυτό που σε καλεί από μέσα.
Όμορφος γάμος!
Γιατί να απαλλαγούμε από αυτό;
Καλή ερώτηση.
Τι κάνεις;
Πιάσε το χέρι μου.
Έτοιμη;
Έτοιμη για το γρήγορο;
Στροφή! Γύρνα.
Τι της κάνεις;
Ο Τζόνας το είπε "χορό".
Παρακαλώ, αναμείνατε μετάδοση.
Ζητώ συγγνώμη για την εισβολή μου.
Δεκτή η συγγνώμη.
Ήθελα μόνο να πω ένα "γεια".
Γεια. Εγώ είμαι η Λίλι.
Ναι, το ξέρω. Είσαι Εννιάρα τώρα, έτσι;
Λίλι, είναι ώρα για το σχολείο. Πρέπει να πηγαίνουμε.
-Γεια σου, Τζόνας. -Γεια.
Πώς πάει η εκπαίδευση;
-Χορηγήθηκε. -Μια χαρά.
Ανησυχώ για τον Αποδέκτη.
-Πριν πολλά χρόνια, είχαμε ένα συμβάν. -Τι είδους συμβάν;
Όταν ζεις μόνος σε ένα κτίριο στην Άκρη,
μπορεί να απομονωθείς.
Ανησυχώ μήπως ο Αποδέκτης γίνεται απερίσκεπτος.
Είσαι κατάλληλα προετοιμασμένος;
-Νομίζω, ναι. -Είσαι συγκεντρωμένος;
Μήπως περνάς πολύ χρόνο με φίλους από την παιδική ηλικία;
-Είμαι συγκεντρωμένος. -Τι κάνετε εσύ κι ο Αποδέκτης;
-Οι κανόνες απαγορεύουν να το πω. -Είναι η Αρχιπρεσβύτερη.
Τζόνας, να βοηθήσει θέλει.
Έχεις δίκιο.
Αλλά δεν θα πεις ότι σου το είπα.
Σ' το υπόσχομαι.
Καθόμαστε σε καρέκλες και δεν μιλάμε όλη μέρα.
Όταν λήγει ο χρόνος, γυρίζω εδώ, και το πρωί τα κάνω όλα ξανά.
Συγγνώμη, αλλά έχω αργήσει.
Δεκτή η συγγνώμη.
Αντίο, Μητέρα.
Χορηγήθηκε.
Συνήθως δεν είναι έτσι.
Εκπλήσσομαι που δεν ανησυχείς για εκείνον.
Αν είχα εγώ την ευθύνη του, θα ανησυχούσα.
Είπαν ότι η Αρχιπρεσβύτερη ήξερε τα πάντα.
Όσα κανείς άλλος δεν ήξερε.
Αλλά έμαθα ότι το να ξέρεις τι είναι κάτι
δεν είναι το ίδιο με το να ξέρεις πώς αισθάνεσαι κάτι.
Γίνεσαι ο καλύτερος, ο τελευταίος στην κορυφή του βουνού,
πασχίζοντας να αναπνεύσεις, έχοντας επιζήσει και όντας μόνος.
Να 'σαι περίεργος.
Χάθηκα.
Χάθηκα με την καλή έννοια.
Είδα κι άκουσα πράγματα που δεν περιγράφονταν.
Πρόσωπα με σάρκα όλων των χρωμάτων.
Ένιωσα τόσο ζωντανός!
Αυτό ήταν απαγορευμένο;
Δεν ήξερα τι να σκεφτώ, τι να πιστέψω.
Έχε πίστη, μου είπε ο Δότης.
Πίστη, είπε.
Αυτό εννοούσε "βλέπω παραπέρα".
Το σύγκρινε με τον άνεμο, κάτι που νιώθεις, αλλά δεν βλέπεις.
Μη δέχεσαι κάτι σαν αλήθεια, μόνο επειδή το λέει κάποιος που σέβεσαι.
Νιώθω εντελώς ηλίθιος.
Έχω μια αλλόκοτη αίσθηση. Τσούζει στα χέρια σου.
Οι αναμνήσεις δεν είναι μόνο για το παρελθόν.
Καθορίζουν το μέλλον μας.
Μπορείς ν' αλλάξεις τα πράγματα.
Μπορείς να τα κάνεις καλύτερα.
Ήταν ζωή.
Μόνο που φαινόταν πιο πλήρης.
Όσο περισσότερα βίωνα,
τόσο περισσότερα ήθελα.
Κάποτε, υπήρχαν κι άλλα ζωντανά πράγματα.
Αλλά αντίθετα με εμάς,
ήξεραν ποιοι ήταν οι γονείς τους.
Ένιωθαν χαρά,
κι ένιωθαν και πόνο.
Δεν μπορώ να σε προετοιμάσω
-γι' αυτό που θα συμβεί. -Δεν χρειάζεται.
Τζόνας, δεν καταλαβαίνεις.
Υπήρξε τρομερή σκληρότητα.
Δότη, δεν είμαι πια παιδί. Δείξε μου.
Είναι ελεφαντόδοντο αξίας 250.000.
Έλα!
-Τον πέτυχα! -Ξανά.
Όχι, σταματήστε!
Σταματήστε!
Γκέιμπ.
Έλα.
Αν σου πω ένα μυστικό, υπόσχεσαι να μην το πεις;
Θα το λάβω ως "ναι".
Το Αντικείμενο Θαλπωρής
δεν είναι ιπποπόταμος.
Είναι ελέφαντας. Και κάποτε ήταν αληθινός.
Και ήταν πανέμορφος.
Υπενθυμίζουμε στους πολίτες ότι η περίοδος ύπνου αρχίζει σε 15 λεπτά.
Ευχαριστούμε.
Ήταν σαν ανάμνηση, αλλά ήταν εκεί η Φιόνα.
Είδες όνειρο.
-Τι; -Όνειρο.
Συνδυασμός πραγματικότητας, φαντασίας,
συναισθημάτων κι ό,τι έφαγες για βράδυ.
Έπαψες να παίρνεις τις ενέσεις σου, σωστά;
Το συναίσθημα ήταν τόσο δυνατό.
Και στον γάμο ήταν όλοι μαζί, γελούσαν και χόρευαν.
Γέροι και νέοι, νύφη και γαμπρός. Υπήρχε κάτι εκεί...
-Διαφορετικό από αυτό που έχουμε. -Ναι.
Δεν το έχουμε πια αυτό.
Τι εννοείς "αυτό";
Εννοώ αυτό που νιώθεις για κάποιον άλλον.
Το μυαλό δεν μπορεί να το εξηγήσει κι εσύ δεν μπορείς να το διώξεις.
-Τι είναι; -Η αγάπη.
Το λένε αγάπη.
Αγάπη...
-Γεια. -Γεια.
Λοιπόν, τι νέα;
-Τι καινούργιο έχεις; -Πότε είχα κάτι καινούργιο;
Γιατί είσαι αλλόκοτος;
Δεν είμαι.
Απλώς είμαι...
Είμαι...
Κρατήσου από τον ιπποπόταμο, Γκέιμπ.
Κρατήσου!
Πατέρα, μ' αγαπάς;
Τζόνας, ακρίβεια γλώσσας. Σε παρακαλώ.
Τι σημαίνει "αγάπη";
Θα τον πάρω εγώ.
Ο Τζόνας είπε μια αρχαία λέξη που δεν έχει καμιά εφαρμογή πια.
Αν ρωτούσες "Με χαίρεσαι;"
η απάντηση είναι "ασφαλώς".
Ή αν καμαρώνουμε για τα επιτεύγματά σου;
Φυσικά καμαρώνουμε. Καταλαβαίνεις;
Ναι.
Τελικά καταλαβαίνω.
Γεια!
Γεια σου, Γκέιμπ.
Σ' αγαπάω, Γκέιμπριελ.
Δότη, είχες δίκιο.
-Τους ρώτησα για την αγάπη και... -Πέσε κάτω!
Δότη!
Είναι στα δέντρα, Ρόμπι! Πέσε κάτω!
Ρόμπι, πέσε κάτω!
-Είναι παγίδα! -Δεν τους βλέπω, φίλε.
Είναι στα δέντρα!
Μείνε κάτω!
Νοσοκόμε!
Ρόμπι.
Τζόνας.
Τι;
-Συγγνώμη. -Πώς το έκαναν αυτό οι άνθρωποι;
Δεν ήθελα να λάβεις αυτήν τη μνήμη.
Όχι ακόμα.
Μην αφήσεις να σε ταράξει αυτό.
-Δεν είμαι αρκετά δυνατός. -Φυσικά, όχι ακόμα!
Αλλά πρέπει να το ξέρουμε, για να μπορούμε να συμβουλεύουμε.
Δεν μπορώ.
Λυπάμαι.
Απλώς δεν μπορώ.
Τζόνας!
Τζόνας, γύρνα πίσω!
Σε παρακαλώ, έλα πάλι μέσα! Θα σου εξηγήσω.
Όταν βλέπεις κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει εξήγηση.
Ρόζμαρι, υποσχέσου ότι θα γυρίσεις πίσω αύριο.
Ρόζμαρι, υποσχέσου.
Τζόνας, έλα. Πάνω στην ώρα ήρθες.
Δεν ήθελα να πάω πίσω.
Δεν ήθελα τη σοφία.
Δεν ήθελα τον πόνο.
Ήθελα πάλι την παιδική ηλικία μου.
Σκισμένα γόνατα και παιχνίδια με μπάλα.
Τότε, παίζαμε πόλεμο.
Αλλά ο πόλεμος υπήρξε.
Οι Πρεσβύτεροι το κατάλαβαν.
Τον έσβησαν από τον κόσμο μας.
Ίσως είχαν δίκιο.
-Θα προσέχετε τον Χάρι; -Φυσικά.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Σε ξέρω.
-Με ξέρεις; -Ναι.
Τι λες να γινόταν αν παρέλειπες την ένεσή σου;
Αν την παρέλειπες;
Θα μου το θύμιζε ο αισθητήρας.
Δεν εννοώ αν την ξεχνούσες,
αλλά αν επέλεγες να μην κάνεις ένεση.
-Τζόνας, κάτι δεν πάει καλά. -Σωστά. Τίποτα δεν πάει καλά.
Παραιτούμαι.
Σταματάω να είμαι ο Αποδέκτης.
-Αύριο, μην κάνεις την ένεσή σου. -Παραιτείσαι;
Τρυπήσου και βάλε λίγο αίμα στο μήλο.
Αν αφήσεις τη Θέση σου, θα σε στείλουν στο Αλλού.
Το πρωί, βάλε το μήλο στον αισθητήρα. Θα τον ξεγελάσει το αίμα.
-Πάψε, με τρομάζεις. -Φιόνα, πρέπει να το κάνεις.
-Θέλω να νιώσεις. Ξέρω ότι... -Τζόνας, δεν γίνεται με το μήλο.
Το κάνω εδώ και μήνες. Πάντα πετυχαίνει.
Μην παραιτηθείς. Μη φύγεις.
Δεν μπορώ να ξαναπάω εκεί.
Αν θες να το κάνω, θα πας.
Εντάξει. Καλά.
Μετά τη δουλειά έλα στο Τρίγωνο.
Ήθελα να το μοιραστώ μαζί της.
Όχι όλα. Τα καλά πράγματα.
Είχα άδικο που το ήθελα;
Τώρα τη σκεφτόμουν...
όλη την ώρα.
Ναι;
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Έλα εδώ.
Ποια είσαι;
-Έλα και δοκίμασε αυτό. -Εγώ;
Ναι, θέλω να σε διδάξω.
Γύρισες πίσω.
-Πού το έμαθες αυτό; -Από τη μνήμη που μου έδωσες.
Και μπορείς να το παίζεις αυτό;
-Είναι ωραίο. -Ποια είναι αυτή;
-Ευχαριστώ. -Αυτή είναι η Ρόζμαρι.
Η προηγούμενη Αποδέκτρια.
-Βλέπεις; -Γι' αυτή μιλάνε όλοι.
Δεν υπάρχει πια.
Το θυμάσαι;
Μόνο εδώ
και στις αναμνήσεις μου.
Εκπαιδεύτηκε μόνο για δυο μήνες.
Πρόσεξε πώς κινούνται τα δάχτυλά μου
Κι όπως εσύ
ήθελε να βιώσει
τα πάντα.
Της έδωσα μόνο ευχάριστες, όμορφες αναμνήσεις.
Με πολέμησε.
-Μη με προστατεύεις. -Όχι.
Μη μου δείχνεις χάρτες και όχι όλες τις αναμνήσεις.
-Νόμιζα ότι θα βοηθούσαμε. -Ναι, αλλά χωρίς βιασύνη.
Δείξε μού το.
Της έδειξες πόλεμο;
Της έδειξα την ανάμνηση ενός παιδιού.
Ενός παιδιού που έχασε τη μητέρα του.
Της έδειξα την απώλεια.
Πολύ νωρίς.
Μπορείς να το μάθεις;
Το φως έσβησε από τα μάτια της.
Το άλλο πρωί, χωρίς να μου το πει,
πήγε στην Αρχιπρεσβύτερη και ζήτησε να Αποδεσμευτεί.
Ώστε Αποδεσμεύτηκε; Και τώρα ζει στο Αλλού;
Ναι, Αποδέκτη;
-Θέλω να δω τη σημερινή Αποδέσμευση. -Ευχαριστώ για τις οδηγίες.
-Έτσι. -Ο πατέρας μου.
-Αυτό είναι πιο βαρύ. -Κι άλλα δίδυμα.
-Κοίτα. -Τι ωραία.
Νόμιζα ότι θα ζύγιζαν το ίδιο.
-Ορίστε. -Τότε θα είχαμε πρόβλημα.
-Ωραία. -Ευχαριστώ, Ντάινα.
-Κι εσύ... -Ναι.
μόνο μια μονάδα λιγότερο.
Ξέρω, πονάει. Το ξέρω.
Αλλά θέλω φλέβα, κι αυτές στα χέρια σου είναι πολύ μικρές.
Λίγο ακόμα. Τελειώσαμε.
Εντάξει. Δεν ήταν τόσο άσχημα.
Αυτό είναι θάνατος.
-Δεν ξέρει τι κάνει. -Δεν ξέρει τι κάνει;
-Τον σκότωσε. -Δεν ξέρει τι σημαίνει αυτό.
Όπως κι εσύ δεν ήξερες. Ούτε η Ρόζμαρι το ήξερε.
Δεν βλέπει ότι το μωρό δεν κουνιέται; Δεν ξέρει ότι κάτι πήγε στραβά;
Νέοι και γέροι σκοτώνονται.
Η φίλη σου η Φιόνα θα εκπαιδευτεί κι αυτή να Αποδεσμεύει, σύντομα.
Ψέματα!
Δεν θα το έκανε ποτέ αυτό.
-Αν καταλάβαινε... -Μόνο εμείς το καταλαβαίνουμε.
Τότε φταίμε εμείς; Εσύ κι εγώ κι όλοι οι Αποδέκτες πριν από μας;
Υπάρχει τρόπος. Να τους δώσουμε αναμνήσεις για να καταλάβουν.
Αν δεν μπορείς να αισθανθείς,
ποιο το νόημα;
Τι μπορείς να κάνεις;
Υπενθυμίζουμε στους πολίτες
ότι η βραδινή ψυχαγωγία λήγει σε 30 λεπτά. Ευχαριστούμε.
Πέτυχε; Δεν ξέρω μετά από πόσο χρόνο σταματάει η επίδραση.
-Αν αρκεί μία μέρα... -Γιατί το έκανα;
Καθώς ερχόμουν εδώ, σκεφτόμουν πώς να σε μαλώσω.
Εσύ μπορείς να παραβαίνεις τους Κανόνες επειδή έχεις επιλεγεί.
Όταν σκέφτηκα να σου το πω,
άρχισα να σε σκέφτομαι.
Σε πειράζει;
Νιώθεις τίποτα;
-Νιώθω σαν... -Φιόνα, τι νιώθεις;
Δεν ξέρω. Δεν έχω λόγια για να το περιγράψω.
Ζεστασιά; Νιώθεις ζεστασιά;
-Ζεστασιά; -Νιώθεις όμορφα;
Όχι. Έχω νυχτερινή βάρδια. Πρέπει να...
Νιώθω άβολα. Πρέπει να πάω να κάνω τη ένεσή μου,
να πάω στη δουλειά.
Τι ήταν αυτό;
Φιόνα, υπάρχουν περισσότερα.
Πολύ περισσότερα.
Το θυμήθηκα τώρα.
Την είχα ονειρευτεί όταν ήμουν πιο νέος.
Το είπα στους γονείς μου.
Σκιρτήματα τα είπαν.
Όλοι τα είχαν.
Τα φάρμακα θα τα σταματούσαν.
Μπορούσαν να διορθωθούν.
Ακρίβεια γλώσσας. Κι ο Δάσκαλος είπε "Σωστά, Λίλι"...
Πολύ καλά.
Τζόνας, πάνω στην ώρα ήρθες για τα Συναισθήματα.
-Η Λίλι έλεγε... -Πού είναι ο Γκέιμπ;
Επέστρεψε στο Κέντρο Ανατροφής.
-Τι έγινε; -Απέτυχε στο Τεστ Ωριμότητας. Πάλι.
Δεν μου έδωσαν άλλη παράταση. Θα τον Αποδεσμεύσω.
-Θα τον Αποδεσμεύσεις; -Κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
-Είναι μέλος της οικογένειας. -Ακρίβεια γλώσσας, παρακαλώ.
Κάθισε να φας μαζί μας.
Έχω ανάγκη να ξεκουραστώ λίγο.
Δεν είχα κάνει λάθος.
Αυτό ήταν λάθος.
Δεν είχαν εξαλείψει τον φόνο. Τον έφεραν εδώ.
Απλώς του έδωσαν άλλο όνομα.
Ο πατέρας δεν ήξερε.
Εγώ ήξερα.
Τι κάνεις; Απαγορεύεται να φεύγεις από την Κοινότητα τόσο αργά.
Πρέπει να κάνω το σωστό, αλλά είναι ενάντια στους Κανόνες.
Αν είναι σωστό, πώς μπορεί να είναι ενάντια στους Κανόνες;
Έμαθα πράγματα που δεν ξέρεις. Δεν φταις εσύ...
-Γύρνα πίσω στην Οικογένειά σου! -Αυτό είναι το θέμα.
Δεν είναι οικογένειά μου. Ούτε η δική σου.
-Άσερ, φεύγω. -Τζόνας, άκου!
-Κάνε στην άκρη! -Τζόνας, άκου!
Δότη!
Δότη, ξύπνα!
Δεν κοιμόμουν για να ξυπνήσω.
-Κάτι μπορεί να γίνει. -Τι προτείνεις;
Οι αναμνήσεις μπορούν να επιστρέψουν.
Φεύγω από την Κοινότητα για να βρω τα Σύνορα της Μνήμης.
-Και μετά; -Θα τα περάσω...
-Όχι άλλα λόγια. Ο Γκέιμπ κινδυνεύει. -Σιγά.
Δεν μπορώ να περιμένω. Κάτι πρέπει να γίνει.
Αφού είχες τον χάρτη, γιατί δεν έφυγες;
Περίμενα κάποιον σαν εσένα.
Μας έδωσες μία ευκαιρία.
Το σχέδιο έχει ως εξής: Εσύ φεύγεις κι εγώ μένω.
Αν περάσεις τα Σύνορα κι ελευθερωθούν οι μνήμες,
όλος ο πόνος που ένιωσες, η σύγχυση, το χάος, θα επιστρέψουν.
-Θα μείνεις για να τους βοηθήσεις; -Ναι.
Και για την κόρη μου.
Αυτό θα ήθελε να κάνω.
-Για την κόρη σου; -Τη Ρόζμαρι.
Τώρα, αν ο φίλος σου όντως είδε το Τρίγωνο των Βράχων...
Φέρε και την περσινή δραστηριότητα του Τζόνας.
Ώστε ο Άσερ ήρθε κατευθείαν σ' εσένα;
Ναι.
Τι διάθεση είχε ο Τζόνας στο δείπνο;
Δυσαρέσκεια.
Άγχος.
Αγανάκτηση.
Πιάσε επαφή με τον Αποδέκτη Μνήμης.
Δεν μας επιτρέπεται να δούμε στην κατοικία του.
-Μόνο να μεταδώσουμε. -Πολύ καλά. Θα μεταδώσουμε μόνο.
Να κατευθυνθείς προς το Τρίγωνο, μακριά από τις άλλες Κοινότητες.
Έτσι θα φτάσεις στα Σύνορα.
Παρακαλώ, αναμείνατε μετάδοση.
-Ζητώ συγγνώμη για την εισβολή. -Δεκτή η συγγνώμη.
Έχουμε πρόβλημα.
Ο εκπαιδευόμενος Αποδέκτης αγνοείται
και επιτέθηκε στον φίλο του τον Άσερ.
Αλήθεια; Αυτό είναι σοβαρό.
Ξέρεις πού είναι ο Τζόνας;
Δεν ξέρω.
Ευχαριστώ που μας βοήθησες να μειώσουμε τις πιθανότητες.
-Θα σε καλέσω αν έρθει εδώ. -Μόνο αν δεν σου κάνει κόπο.
Ευχαριστώ.
Λέει ψέματα.
-Λέγε. -Θα σκοτώσουν τον Γκέιμπ.
Θα φύγω απόψε και θα τον πάρω μαζί μου.
Όχι ακόμα. Δεν είσαι έτοιμος.
Έγινα όταν αποφάσισαν να σκοτώσουν τον Γκέιμπ.
Αγαπώ αυτόν τον χάρτη. Μην τον χαλάσεις. Τον θέλω πίσω.
Σε πειράζει να επιταχύνω την εκπαίδευσή σου;
Θα έλεγε κανείς ότι ως Φύλακας Συγκινήσεων θα ήμουν πιο...
Λοιπόν...
Σ' αγαπάω, Τζόνας.
Ορίστε.
Έχεις το θάρρος.
-Εγώ θα σου δώσω τη δύναμη. -Μπορώ...
Κάτοικοι Κοινότητας, προσοχή.
Ο Εκπαιδευόμενος Αποδέκτης αγνοείται από την κατοικία του.
Να είστε σε επιφυλακή. Ίσως βρίσκεται σε κίνδυνο.
Ομάδα 1, από την Άκρη προς τα μέσα.
Ομάδα 2, προς τα έξω.
Όχι, έτσι.
Καλώς ήρθατε στο Κέντρο Ανατροφής.
-Να συγκαλέσω τους Πρεσβύτερους; -Ναι.
Τζόνας!
-Άκουσα συναγερμό. Τι συμβαίνει; -Πού είναι ο Γκέιμπ;
Είναι εδώ; Είναι κάποιο από αυτά;
Αν επανήλθε, θα τον έχουν στους Αβέβαιους, σε απαγορευμένο όροφο.
Δείξε μου.
Σε παρακαλώ.
Είναι κάτω, έλα.
Ο Τζόνας επελέγη για την πιο σημαντική Θέση στην Κοινότητα.
Τον ρωτήσαμε αν είναι αρκετά δυνατός.
Τελικά δεν ήταν.
Αντίθετα, είναι αντάρτης και πρέπει να τον σταματήσουμε.
Σταματήστε τον.
Όταν τον βρείτε,
πιάστε τον.
Ο Γκέιμπ κινδυνεύει.
-Καλά είναι. Θα σου δείξω. -Όχι, δεν είναι.
Έπρεπε να είναι εδώ.
-Φιόνα, φεύγω απόψε. -Φεύγεις; Τι εννοείς;
Παίρνω τον Γκέιμπ. Φεύγω από την Κοινότητα.
Θέλω να έρθεις μαζί μας.
Δεν έχω λόγια να το περιγράψω.
Φιόνα, υπάρχουν περισσότερα.
Πολύ περισσότερα.
Τι κάνουν;
-Φιόνα, τι νιώθεις; -Δεν έχω λόγια να το περιγράψω.
Προσοχή, Ανατροφείς.
Ασφαλίστε τον χώρο εργασίας σας και πηγαίνετε στο Τμήμα Νεογέννητων.
Αρχίζει η έρευνα ασφαλείας.
Αναφέρετε ό,τι δείτε στον πλησιέστερο θάλαμο ασφαλείας.
Ευχαριστούμε.
Πρέπει να φύγουμε τώρα. Εσύ, εγώ κι ο Γκέιμπ.
Τζόνας, δεν μπορώ. Και η Οικογένειά μου;
Τα άλλα Νεογέννητα; Δεν μπορώ να τα αφήσω.
Είναι ο μόνος τρόπος για να βελτιωθούν όλα.
Δεν μπορώ να φύγω.
Όταν φτάσω, θα καταλάβεις.
-Θα γυρίσω για σένα. -Τζόνας!
Έλεγχος Κέντρου Ανατροφής.
Να γυρίσεις πίσω!
Πήγαινε, Τζόνας!
Είναι στον διάδρομο 3!
Το υποκείμενο έπεσε από την Άκρη. Η έρευνα τερματίζεται.
Ρώτησα τι έκανε έξω τόσο αργά. Φαινόταν οργισμένος.
Δεν κατάλαβα γιατί, αλλά ήθελα να τον βοηθήσω.
Με χτύπησε και αρχικά δεν...
Ξέρω γιατί φέρεσαι έτσι. Είναι πολύ χαμηλά τα επίπεδα χορήγησης.
Μπορώ να το διορθώσω αυτό.
Φίλοι για πάντα, έτσι;
Μετά θα αναφερθούμε σε ό,τι συνέβη.
Όταν πέρασα την Άκρη, δεν έπρεπε να είχαμε επιζήσει.
Ήταν ένα θαύμα.
Ο Δότης μου μίλησε γι' αυτά.
Μπορούσα ν' αντλήσω δύναμη από τις αναμνήσεις.
Αν τις έδινα στον Γκέιμπ,
θα τον προστάτευα.
Τρυπήσου και βάλε λίγο αίμα στο μήλο.
Το πρωί βάλε το μήλο στον αισθητήρα.
Μήνες το κάνω, πάντα πετυχαίνει.
-Τι σου έμαθε; -Η κατοικία δεν είναι σπίτι.
Είναι ο μόνος τρόπος να βελτιωθούν τα πράγματα.
Ο Γκέιμπ κινδυνεύει. Θα του κάνουν κακό.
Θέλω να έρθεις μαζί μας.
Όταν φτάσω εκεί, θα καταλάβεις. Θα γυρίσω για σένα.
Ναι.
Προσεκτικά.
Ζητώ συγγνώμη που απέτυχα πάλι.
Δεν νομίζω ότι απέτυχες.
Νομίζω ότι το σχέδιό σου πέτυχε.
Από όταν η κοπέλα Αποδεσμεύτηκε, δεν είσαι ο ίδιος.
Ήλπιζα ότι ο Τζόνας θα σε βοηθούσε.
Θα έκανες μια καινούργια αρχή, θα δουλεύατε μαζί,
πράγμα που κάνατε.
Θα βρούμε τον Τζόνας.
Ο Τζόνας, ο Αποδέκτης της Μνήμης εξαφανίστηκε στην Άκρη.
-Πώς ξέρουν ότι ο Τζόνας έφυγε; -Ας μη λέμε πια το όνομά του.
Εγώ θα το λέω.
Σώπασε τώρα, Λίλι.
Κι ο ιπποπόταμος είναι ελέφαντας.
Αυτά που θα σου πω δεν θα τα επαναλάβεις σε κανέναν.
Δεν πιστεύω ότι ο Τζόνας έχει Απολεσθεί.
Η Τελετή Απώλειας;
Φάρσα ήταν.
Δεν περιμένω να καταλάβεις, αλλά να ξέρεις ότι ο Τζόνας έχει γίνει επικίνδυνος.
Πρέπει να τον σταματήσουμε. Δεν πρέπει να περάσει το Τρίγωνο των Βράχων.
Τι θέλεις να κάνω;
Γνωρίζεις τον Τζόνας.
Θέλω να τον βρεις,
και μετά
θέλω να τον Απολέσεις.
ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΙΣΧΥΣ
Τζόνας...
-Τι κάνεις; -Σε παρακαλώ, άσε μας να φύγουμε.
Δεν μπορώ.
-Πρέπει να... -Να τι;
Να σε Απολέσω.
Άσερ, αν είσαι φίλος μου,
αν ήσουν ποτέ φίλος μου, μπορείς να μου έχεις κάποια εμπιστοσύνη;
Εμπιστέψου με τώρα.
Σ' εμπιστεύομαι, Τζόνας.
Έλα. Σε παρακαλώ.
Τζόνας
Τον βρήκες.
Τον βρήκα.
Για το καλό όλων μας,
σε ικετεύω,
τελείωσέ το.
Τελείωσε.
Μη φοβάσαι.
Ο Δότης δεν με προετοίμασε
για τις φωνές στο μυαλό μου που ούρλιαζαν να σταματήσω.
Ήξερα ότι θα τιμωρούσαν τη Φιόνα που με βοήθησε
και τον Άσερ που με άφησε.
Για να τους βοηθήσω, για να τους κρατήσω ζωντανούς,
έπρεπε να φτάσω στα Σύνορα.
Αν υπήρχαν.
Δυνάμωσα τον Γκέιμπ με αναμνήσεις επάρκειας και χαράς.
Η ανάμνηση της Φιόνα μου έδινε κουράγιο.
Φιόνα;
Φρόντισα για τα πάντα.
Κανονίσαμε την Αποδέσμευσή σου.
Θα είναι μια ωραία τελετή. Πήγαινε να ξεκουραστείς τώρα.
-Ένιωσα πράγματα. -Τι;
-Ξέρω ότι υπάρχουν περισσότερα -Φιόνα...
Λείπουν από τη ζωή μας.
Όχι, δεν λείπουν. Μου τα έκλεψαν.
Κι εσένα σ' τα έκλεψαν.
Δεν ξέρω τι είναι ακριβώς,
αλλά ο Τζόνας ξέρει.
Ένιωσα πράγματα.
Ήταν ζεστά.
Ήταν ωραία.
Ήταν όμορφα.
Ένιωσα πράγματα.
Πού είναι ο πύργος, Γκέιμπ;
Έπρεπε να είναι εδώ.
-Μπορείς να το σταματήσεις αυτό. -Τι να σταματήσω;
Αν δεν θες να το δεις, κάθισε κάτω με τους Πρεσβύτερους.
Κλείσε τα μάτια σου.
Τελετή Αποδέσμευσης στο Αλλού.
Γεια σου, Φιόνα.
Νιώθεις άνετα;
Δεν νιώθω άβολα.
Φοβάμαι.
Δεν πρέπει να φοβάσαι.
Με ξέρεις.
Θα είμαι πολύ προσεκτικός.
Το υπόσχομαι.
Εντάξει;
Το όνομά της ήταν Ρόζμαρι.
Ήταν κόρη μου.
Την αγαπούσα.
-Ακρίβεια γλώσσας. -Δεν μπορώ να είμαι πιο ακριβής.
Ξέρεις πώς είναι αυτό;
Να αγαπάς;
Εγώ ξέρω.
Έχω κλάψει, έχω νιώσει πραγματική θλίψη.
Έχω τραγουδήσει, έχω χορέψει.
Έχω νιώσει αληθινή χαρά.
Τότε εσύ θα έπρεπε να ξέρεις καλύτερα από κάθε άλλον.
Έχεις δει παιδιά να πεθαίνουν από την πείνα.
Έχεις δει ανθρώπους να κάθονται στον σβέρκο του άλλου,
μόνο και μόνο για τη θέα.
Ξέρεις την αίσθηση όταν οι άνθρωποι
-εξοντώνουν ο ένας τον άλλο. -Ναι.
-Για μια απλή λωρίδα γης. -Το ξέρω, αλλά...
Κι όμως...
Παρ' όλα αυτά
εσύ κι ο Τζόνας θέλετε ν' ανοίξετε πάλι αυτή την πόρτα.
-Να τα φέρετε όλα πίσω. -Αν έβλεπες τη δυνατότητα της αγάπης.
Της αγάπης! Με την αγάπη έρχεται η πίστη, έρχεται η ελπίδα.
Η αγάπη είναι πάθος που μπορεί να μεταβληθεί.
-Γίνεται περιφρόνηση και φόνος. -Μπορούμε και καλύτερα.
Να επιλέξουμε το καλύτερο.
Οι άνθρωποι είναι αδύναμοι. Οι άνθρωποι είναι εγωιστές.
Όταν έχουν ελευθερία επιλογής,
επιλέγουν λάθος.
Κάθε φορά.
Ένα έλκηθρο.
Απώλεια και πόνος,
μουσική, χαρά...
Το ακατέργαστο, το υπέροχο αίσθημα της αγάπης.
Ο γιος σου το ένιωσε αυτό.
Αυτή η κοπέλα
-το ένιωσε. -Φτάνει!
Ζούμε σ' έναν κόσμο με σκιές,
με αντίλαλους,
με αχνούς, μακρινούς ψίθυρους από αυτό που κάποτε μας έκανε αληθινούς.
Με συγχωρείς, Φιόνα.
Πρέπει να συνεχίσουμε.
Μακάρι να έβλεπα τις αναμνήσεις να επιστρέφουν.
Αυτές ήταν η αλήθεια.
Οι Πρεσβύτεροι κι οι Κανόνες ήταν το ψέμα.
Γι' αυτό, δεν ζητάω συγγνώμη.
Η Φιόνα ήταν ασφαλής.
Θα την ξανάβλεπα.
Κρατούσα το μέλλον στα χέρια μου.
Ο Δότης μας είχε οδηγήσει εδώ,
σε αυτό το σπίτι.
Ήταν αληθινό.
Από πολύ μακριά πίσω μου, από το μέρος που είχα αφήσει
νόμισα πως άκουσα και μουσική.
Ίσως ήταν μόνο ένας αντίλαλος.
Αλλά ήταν αρκετός.
Θα μας οδηγούσε όλους στο σπίτι.