Ας που είμαστε;
- Δηλαδή αυτό σημαίνει ότι είμαστε... - Ναι...
Σημαίνει ότι είμαστε...
Εδώ.
Τι στο διάολο ήταν αυτό;! Θέλεις να μας σκοτώσεις;!
Μην κατηγορείς εμένα! Το τιμόνι φταίει! Το καταραμένο τινάχτηκε ξαφνικά μόνο του!
Δεν καταλαβαίνω. Το πήγα για ρύθμιση χτες και μου είπαν ότι είναι εντάξει!
Καλά θα κάνεις να το ξαναπάς, γιατί το καταραμένο δεν δουλεύει!
Το μόνο πράγμα που δουλεύει, είναι αυτή η γελοία κόρνα!
Στο διάολο! Δεν κορνάρω για σας.
Ιησού Χριστέ!
Έι Σκότι πως είναι αυτό το μέρος, τελικά;
Κοίτα, ο τύπος που μου το νοίκιασε μου είπε ότι είναι ένα παλαιό μέρος.
Λίγο ερείπιο, αλλά είναι ακριβώς πάνω στο βουνό.
Το καλό είναι ότι το πήραμε τόσο φτηνά.
Και γιατί το πήραμε τόσο φτηνά;
Δεν ξέρω, μπορεί να είναι σε πολύ κακή κατάσταση.
Δηλαδή κανείς μας δεν έχει δει αυτό το μέρος καθόλου;
- Όχι ακόμη. - Ίσως να μην είναι και τόσο άσχημα.
- Nαι. - Στην πραγματικότητα μπορεί να΄ναι ωραίο.
- Ναι. - Μάλλον θα΄ναι ένα μαύρο χάλι.
Νομίζω ότι εδώ κατεβαίνουμε.
- Πρέπει να περάσουμε αυτή τη γέφυρα;! - Χριστέ μου! Αυτή καταρρέει ολόκληρη.
Μην αφήνετε τα μάτια σας να σας ξεγελάνε κορίτσια. Είναι σταθερή σαν βράχος.
Υποθέτω ένα απ΄αυτά είναι για εδώ.
Έλα μαζί μας!
Θα σταματήσεις;
Θα΄θελα να κάνω μια πρόποση γι΄αυτό το βράδυ.
Όπως ένας Έλληνας φίλος μου είπε κάποτε...
Είπε...
Εντάξει, εντάξει...
Που σημαίνει... ;
Άσπρο πάτο.
Τι είναι αυτό;
Ότι και να΄ναι είναι ακόμη εκεί κάτω.
Δεν μου αρέσουν τα κελλάρια. Ας το κλείσουμε απλώς πάλι.
Θα΄ναι μάλλον κάποιο ζώο.
Ζώο;! Ζώο;!
Αυτό είναι το πιο ηλίθιο πράγμα που άκουσα ποτέ! Ιησού Χριστέ!
Όμως κάτι υπάρχει εκεί κάτω.
Ίσως είναι κάποιο ζώο.
Ναι, μάλλον έχεις δίκιο. Κάποιο ζώο θα΄ναι.
Ε, Σάρον, γιατί δε πας κάτω για να σιγουρευτείς;
Σκότι, εγώ δε πάω εκεί κάτω.
Εντάξει, εντάξει φοβιτσιάρηδες. Θα πάω εγώ.
Πρόσεχε.
Επιστρέφω σε ένα λεπτό.
Έι Σκότι, βρήκες τίποτα;
Σκότι!
Σκότ!
Θα κάνει πλάκα.
Ή μήπως όχι;
Δως μου ένα φακό.
Ήταν ο μόνος που φέραμε!
Τότε δωσ΄μου το φανάρι.
Σκότι!
Έλα εδώ. Θέλω να σου δείξω κάτι.
Kοίτα όλα αυτά τα πράγματα.
Στοιχηματίζω ότι αυτό δεν πυροβολεί.
Είναι πιθανό.
Ω! Θεέ!
Κοίτα αυτό.
Κοίτα αυτό...
Αυτό το κρανίο μοιάζει με την παλιά σου φιλενάδα.
Έλα ας τα πάρουμε πάνω αυτά. Εγώ θα φέρω το μαγνητόφωνο
κι εσύ φέρε όλα τ' άλλα.
Αυτός θα΄ταν πραγματικά βλάκας, ξέρεις, σε κανένα δεν άρεσε.
Όπως εσύ.
Ναι, όπως κι εγώ. Θα σε πατήσω κάτω...
Κι ανακάλυψε κι αυτό το πράγμα...
Ακούστε αυτό.
Αυτή είναι η ταινία που βρήκα κάτω.
Πολλά χρόνια πάνε που άρχισα να ερευνώ τα ερείπια του Καντάρ με συναδέλφους.
Τώρα με τη γυναίκα μου αποσυρθήκαμε σε μια καλύβα στην απομόνωση αυτών των βουνών.
Εδώ συνεχίζω την έρευνά μου ανενόχλητος από
τον σύγχρονο πολιτισμό και πολύ μακριά από τις φωνές των πανεπιστημιακών.
Πιστεύω ότι έκανα μια σημαντική ανακάλυψη στα Κανταριανά ερείπια.
Για τις ταφικές πρακτικές των αρχαίων Σουμερίων και την Σολομωνική τους.
Έχει τίτλο "Naturam Demontum".
Θα μπορούσαμε να το μεταφράσουμε πρόχειρα ως "Το Βιβλίο Των Νεκρών".
Το βιβλίο είναι δεμένο με ανθρώπινη σάρκα
και γραμμένο με ανθρώπινο αίμα αντί για μελάνι.
Μιλάει για τους δαίμονες, την ανάσταση των δαιμόνων, και γι΄άυτές τις δυνάμεις
που παραμονεύουν στο δάσος και για τις σκοτεινές δυνάμεις του κόσμου των ανθρώπων.
Στην αρχή προειδοποιεί ότι αυτά τα αιώνια πλάσματα μπορεί να παραμένουν αδρανή
αλλά στη πραγματικότητα δε πεθαίνουν ποτέ! Μπορεί να επανακληθούν στην ζωή
με τα ξόρκια που παρουσιάζονται σε αυτό το βιβλίο.
Είναι αλήθεια ότι με την απαγγελία αυτών των παραγράφων
μπορεί να δοθεί η άδεια στους δαίμονες να εξουσιάσουν τους ζωντανούς.
Ει, γιατί το έκανες αυτό; Πάνω που άρχιζε να γίνεται καλό.
Απλώς δεν θέλω ν΄ακούσω άλλο, αυτό είναι όλο.
Έλα Σκοτ.
Ει, έλα απλώς θέλω ν΄ακούσω και το υπόλοιπο. Σιγά το πράγμα.
Κλείσε το!
Ω! Θεέ μου!
Σάρον, που πας;
Δεν το πιστεύω αυτό!
Σκοτ, μην το παίζεις αυτό! Έλα καταλα- βαίνεις ότι αυτό αναστατώνει τους άλλους.
Απλά δεν καταλαβαίνεις πότε κάτι το παρατραβάς!
Ει άστα αυτά! Κι εσύ το έπαιζες! Θα μπορούσες να το κλείσεις!
Σιγά τι έγινε! Δεν είναι στα καλά της!
Είναι απλά ένα αστείο! Έλα!
Κάνει σα να΄ναι τριών χρονών.
Άκου, δεν μένουμε για λίγο μόνοι;
Εντάξει. Θα κοιτάξω αν η Σάρον είναι καλά.
Κλέβεις από τον τυφλό, ε;
Για σένα.
Ας! Τι γλυκό εκ μέρους σου.
- Μπορείς... - Ω, βέβαια.
Θα στο έδινα πριν έρθουμε εδώ αλλά τα πράγματα χάλασαν
και πραγματικά είναι η πρώτη μας ευκαιρία που είμαστε μόνοι.
Κοίταξε το!
Ω! Ας! Όμορφο! Πραγματικά μου αρέσει! Δεν θα το βγάλω ποτέ.
Έλα μαζί μας!
Είναι κάποιος εκεί έξω;
Ξέρω ότι κάποιος είναι εκεί!
Σε άκουσα. Σε άκουσα στο κελλάρι.
Άσλεη!
Βοήθεια!
Τι σου συνέβη; Τι έπαθες;
Κάτι στο δάσος σου το΄κανε αυτό;
Όχι! Ήταν τα ίδια τα δέντρα! Είναι ζωντανά!
Ας, να την πάω στην κρεβατοκάμαρα να ξαπλώσει;
Όχι δεν θέλω να ξαπλώσω! Θέλω να φύγω από δω!
Θέλω να φύγω απ΄ αυτό το μέρος αμέσως τώρα. Αμέσως τώρα Άσλεη.
Περίμενε μια στιγμή!
Εγώ δεν πάω πουθενά.
- Σάρον. - Σάρον.
Σάρον δεν υπάρχει τίποτα εκεί. Τα δέντρα δεν επιτίθενται στους ανθρώπους.
Άσλεη θα με πας στη πόλη ή όχι;
Αμέσως τώρα; Κοίτα, βέβαια, βέβαια! Θα σε πάω στη πόλη, όμως ακούς τι λες;
Δε με νοιάζει πως ακούγεται! Θέλω να φύγω απ΄αυτό το μέρος τώρα αμέσως!
Εντάξει, μπορείς να μείνεις κάπου στη πόλη λοιπόν.
Το ξέρω ότι δε θα πάρει μπροστά. Δε θα μας αφήσει να φύγουμε.
Γιατί σταματάς;
Περίμενε δώ ένα λεπτό.
Βλέπεις κάτι;
Που πηγαίνεις;
Άσλεη!
Δε θα μας αφήσει να φύγουμε! Δε θα μας αφήσει να φύγουμε, στο είπα.
Δε θα μας αφήσει να φύγουμε!
Ξέρω τώρα ότι κατέχει την γυναίκα μου ένας Κανταριανός δαίμονας.
Φοβάμαι ότι ο μόνος τρόπος να σταματήσουν αυτοί που καταλαμβάνονται
από τα πνεύματα του βιβλίου είναι ο διαμελισμός του σώματος.
Δεν πιστεύω ν΄αποφύγω αυτή τη φρίκη. Κι εγώ είδα τις σκοτεινές σκιές
να κινούνται μέσα στα δέντρα, και δεν έχω καμμιά αμφιβολία ότι αυτό
που ανέστησα μ΄αυτό το βιβλίο σίγουρα θα έρθει για μένα.
Εντάξει. Άσε με να σκεφτώ.
Είναι εφτάρι;
Τι φύλλο;
Καρώ... Όχι, όχι, όχι περίμενε! Κούπα.
- Ω, Θεέ μου! Εφτά κούπα! Σωστά! - Ας, μάντεψα σωστά το χαρτί.
Ναι, καταπληκτικό πραγματικά...
Δεν ξέρω. Δεν ξέρω. Αλλά νομίζω ότι είναι κάποιας μορφής
- υπερ-διαίσθηση, ξέρεις κάτι σαν ESP. - Εντάξει! Δοκίμασε αυτό.
Δεν το πιστεύω!
Ντάμα μπαστούνι.
Τέσσερα κούπα.
Οχτώ μπαστούνι. Δύο μπαστούνι.
Γιατί διαταράξατε τον ύπνο μας ξυπνώντας μας
απ' τον αρχαίο μας λήθαργο; Θα πεθά- νετε! Σαν τους άλλους πριν από σας.
Έναν έναν θα σας πάρουμε!
Τι έπαθε;
Είδες τα μάτια της; Aς, φοβάμαι, τι της συνέβη;
Σάρον, σταμάτα!
Ας, πιστεύω ότι πρέπει να φύγουμε από δω!
Ναι.Έχουμε μερικές ώρες μέχρι να΄ρθει το πρωί.
Δεν νομίζω ότι μπορώ να περιμένω τόσο πολύ!
Πρέπει! Όλοι πρέπει να περιμένουμε.
Και το πρωί θα μπούμε στο αυτοκίνητο και θα περάσουμε τη γέφυρα, και...
Γιατί κάνει συνέχεια αυτούς τους φοβερούς ήχους;
Δεν ξέρω.
Κοιτάξτε τα μάτια της!
Για όνομα του θεού, τι έπαθαν τα μάτια της;
Όλα θα πάνε καλά!
Σκοτ, νομίζω κάτι είναι εκεί έξω.
Ξάπλωσε στο κρεβάτι και προσπάθησε να κοιμηθείς λιγο, εντάξει;
Σέλι;
Ευχαριστώ, δεν ξέρω τι θα έκανα αν μέναμε μέσα σε αυτά τα καυτά κάρβουνα
που καίνε την όμορφη σάρκα μου. Έχεις ωραίο δέρμα..
Έλα μαζί μας!
Χτύπα!
Χτύπα την!
Χτύπησέ το!
Σκοτ!
Ναι;
Τι θα κάνουμε;
Θα τη θάψουμε.
Τη Σέλι;
- Είναι φίλη μας! - Ας, είναι νεκρή.
Η Σέλι είναι νεκρή.
Πρέπει να τη θάψουμε τώρα.
Η Λίντα κοιμάται ακόμη.
- Νόμιζα... - Εγώ φεύγω από δω!
Σκοτ, δεν μπορούμε να πάρουμε τη Λίντα πουθενά μ΄ένα πόδι σε τέτοια κατάσταση.
Και δεν ξέρουμε κι αν υπάρχει άλλος δρόμος επιστροφής εκτός απ΄τη γέφυρα.
Ίσως υπάρχει κάποιο μονοπάτι πεζοπόρων... ή ένας παλιός δρόμος ή γύρω απ΄το γκρεμό.
Εννοώ ότι πρέπει να υπάρχει άλλος δρόμος εκτός απ΄τη γέφυρα.
Η Λίντα δεν μπορεί να περπατήσει με ένα τέτοιο πόδι, ούτε καν να σταθεί.
Τότε λοιπόν να την αφήσουμε εδώ. Μέχρι να μπορέσουμε να στείλουμε κάποιον.
- Τι είσαι; Τρελός; - Κοίτα, εγώ φεύγω!
Δε με νοιάζει τι θα πάθει. Δική σου φιλενάδα είναι, φρόντισε την εσύ.
Φεύγω από δω αμέσως τώρα, να πάρει!
Σύντομα όλοι θα΄σαστε σαν εμένα.
Και τότε εγώ θα σε κλειδώσω στο κελλάρι!
- Ω! Θεέ μου! - Βοήθησε με!
Σκότι θα γίνεις καλά. Θα γίνεις μια χαρά. Θα δεις.
Ας, δε θα μας αφήσει να φύγουμε.
Η Σάρον είχε δίκιο.
Θα πεθάνουμε όλοι εδώ.
Όχι, δε θα πεθάνουμε.
Εγώ θα πεθάνω. Όλοι μας.
Όχι δεν θα πεθάνουμε. Δεν θα πεθάνουμε. Θα φύγουμε από δω!
Τώρα άκουσε με Σκότι.
Υπάρχει δρόμος γύρω από τη γέφυρα;
Σκότι, άκουσε με σε παρακαλώ! Για το Θεό!
Ας, δε θέλω να πεθάνω!Δε θα με αφήσεις, έτσι Ας;
Δεν θέλω να πεθάνω.Δε θα με αφήσεις, έτσι Ας;
Σκότι, έλα, άκουσέ με! Για το Θεό!
Υπάρχει δρόμος γύρω απ΄τη γέφυρα;
Υπάρχει ένας δρόμος... ένα μονοπάτι... αλλά τα δέντρα, Ας...
Ξέρουν.
Δεν καταλαβαίνεις, Aς; Είναι ζωντανά.
Σκάσε!
Σκότωσέ την! Σκότωσέ την!
Σκότωσέ την αν μπορείς, εραστή!
Θεέ συγχώρα με.
Ω, Ας βοήθησε με σε παρακαλώ!
Ας, βοήθησέ με σε παρακαλώ!
Ω, Ας. Σε παρακαλώ μην τους αφήσεις να με πάρουν πάλι.
- Σε παρακαλώ! - Όχι, δεν θα τους αφήσω. Το υπόσχομαι.
Άσλεη! Άσλεη, βοήθησέ με.
Άσε με να βγώ από δω.
Άσλεη! Ας, βόηθα με.
Άσε με να βγω από δω.
Είμαι καλά τώρα, Άσλεη.
Ξεκλείδωσε αυτή την αλυσίδα και βγάλε με έξω!
Σάρον;
Είμαι εντάξει τώρα, Άσλεη! Έλα, ξεκλεί- δωσε την αλυσίδα και βγάλε με έξω.
Είμαι καλά τώρα. Είμαι η αδελφή σου η Σάρον.
Μπάσταρδοι!
Γιατί με βασανίζετε έτσι; Γιατί;
Σκάσε!
Θα σε πιάσουμε! Θα σε πιάσουμε!
Θα σε πιάσουμε! Κοιμήσου ήσυχα...
Είναι ανώφελο!
Σύντομα θα ξανάρθουμε να σε βρούμε!
Ο ήλιος θα ανατείλει σε μία ώρα και θα φύγουμε όλοι μαζί από δω.
Εσύ, εγώ, η Λίντα, η Σέλι.
Όχι. Η Σέλι είναι...
Θα φύγουμε όλοι μαζί.
Δεν θα σου άρεσε να γυρίσεις σπίτι;
Θα σου άρεσε; Ε;
Σκοτ!
Έλα μαζί μας!
Ω, αγάπη μου!
Η πόρτα!
Η πίσω πόρτα.
Φυσίγγια. Χρειάζομαι φυσίγγια.
Θα σε πιάσουμε! Θα σε πιάσουμε!
Σκάσε Λίντα!
- Θα πεθάνουμε... - Σκάσε!
- Όλοι μας! - Σκάσε!
- Ω, τι γλυκό εκ μέρους σου... - ο διαμελισμός του σώματος...
Χτύπα την! Χτύπα την! Χτύπα τo!
Ω, έλα... Είμαι καλά...
Λίντα...
Έλα μαζί μας!