Για περισσότερες Ταινίες επισκεφτείτε το www.cinergeio.info
ΟΙ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΙ
Όταν πρωτοείδα φιλμ στη Γαλλική Ταινιοθήκη...
...σκέφτηκα ότι μόνο οι Γάλλοι...
...θα στέγαζαν ένα σινεμά μέσα σ'ένα ανάκτορο.
Ήταν το Shock Corridor του Σαμ Φούλερ.
Οι εικόνες ήταν τόσο δυνατές, που σε υπνώτιζαν.
Ήμουν 20 χρόνων, ήταν τέλη δεκαετίας του '60...
...κι ήμουν στο Παρίσι για σπουδές.
Αλλά εκεί απέκτησα την πραγματική μου μόρφωση.
Έγινα μέλος μιας μασονίας, όπως την έλεγαν τότε...
...της μασονίας των "σινεφίλ"...
...δηλαδή των ψωνισμένων με το σινεμά.
Ήμουν αχόρταγος...
...απ' αυτούς που κάθονταν πάντα κοντά στην οθόνη.
Γιατί καθόμαστε τόσο κοντά;
Ίσως θέλαμε να δεχτούμε πρώτοι τις εικόνες...
...ενώ ήταν ακόμα καινούργιες, φρέσκες...
...πριν περάσουν τα εμπόδια των καθισμάτων πίσω μας...
...πριν περάσουν από σειρά σε σειρά...
...από θεατή σε θεατή, και πριν, ξεθωριασμένες...
...επιστρέψουν στην καμπίνα προβολής.
Ίσως η οθόνη ήταν ένα παραπέτασμα...
...που μας έκρυβε... απ'τον κόσμο.
Αλλά ένα βράδυ την άνοιξη του 1968...
...ο κόσμος ανατινάχτηκε τελικά μέσα απ'την οθόνη.
Πιόνι ενός συνασπισμού ύποπτων συμφερόντων...
...ο Υπουργός Μαλρώ...
...έδιωξε τον Ανρί Λαγκλουά απ'τη Γαλλική Ταινιοθήκη.
Στο Σαγιό έβλεπες το πρόσωπο της φιλμικής κουλτούρας.
Οι χειρότεροι εχθροί του πολιτισμού...
...κατέλαβαν έναν προμαχώνα ελευθερίας.
Σταματήστε τους! Η ελευθερία δε χαρίζεται, κερδίζεται!
Όλοι όσοι αγαπούν το σινεμά είναι μαζί σας.
Είναι με τον Ανρί Λαγκλουά!
Ο Λαγκλουά δημιούργησε την ταινιοθήκη...
...για να δείχνει ταινίες που θα σάπιζαν σε αποθήκες.
Έδειχνε ταινίες καλές, κακές, παλιές, νέες...
...βωβές, γουέστερν, θρίλερ.
Νέοι κινηματογραφιστές έρχο- νταν να μάθουν την τέχνη.
Εκεί γεννήθηκε το σύγχρονο σινεμά.
Ο Λαγκλουά είχε απολυθεί απ'την κυβέρνηση.
Κι όλοι οι σινεφίλ στο Παρίσι διαμαρτύρονταν.
Ήταν η δική μας μορφωτική επανάσταση.
Μπορείς να το βγάλεις αυτό; Κόλλησε στα χείλια μου.
Σου ζητάω να βγάλεις το τσιγάρο. Έχει κολλήσει.
- Τι είσαι; Εγγλέζος; - Όχι, Αμερικανός.
Μπορείς να το σβήσεις τώρα.
- Πώς σε λένε; - Μάθιου.
Είσαι συχνά εδώ. Απορούμε γιατί είσαι πάντα μόνος.
Δε γνωρίζω κανέναν.
- Γιατί δέθηκες στην πόρτα; - Δε δέθηκα.
Είσαι φοβερά καθαρός.
Για κάποιον που αγαπά τόσο το σινεμά.
Ξέρεις τον Τζακ;
Βρωμάει σαν ένας τόνος φρέσκα σκατά!
Ο αδερφός μου πήγε να του μιλήσει. Θα κολλήσει βρώμα.
Είναι σαν να πήγε σε χοιροστάσιο.
Μιλάς πολύ καλά αγγλικά.
- Μιλάς πολύ καλά αγγλικά. - Έχω Αγγλίδα μητέρα.
Ο Τεό... Όταν σε συστήσω, μύρισέ τον...
...Τρυφώ, Γκοντάρ, Σαμπρόλ, Ριβέτ...
...Ρενουάρ, Ζαν Ρους, Ρομέρ, Σινιορέ, Ζαν Μαραί και...
- Και ο Μαρσέλ Καρνέ. - Τι κάνει εδώ ο Καρνέ;
- Εμείς τι κάνουμε; Μένουμε; - Δεν ξέρω.
Τεό, από δω ο Μάθιου.
Δίκιο είχες. Είναι Αμερικάνος.
Έρχεσαι σ'όλους τους Νίκολας Ρέυ.
Μ'αρέσουν οι ταινίες του.
Ποια; "Ο Νόμος της Μοίρας";
Το "Τζόνυ Γκιτάρ" και το "Επαναστάτης χωρίς Αιτία".
Ξέρεις τι έγραψε γι'αυτόν ο Γκοντάρ;
- Όχι. Τι; - Ο Νίκολας Ρέυ είναι σινεμά.
Κι έτσι γνώρισα τον Τεό και την Ιζαμπέλ.
Η καρδιά μου χτύπαγε δυνατά.
Ίσως επειδή με κυνηγούσε η αστυνομία...
...ή επειδή είχα ερωτευτεί ήδη τους νέους φίλους μου.
Καθώς περπατούσαμε και μιλούσαμε...
...για την πολιτική και το σινεμά...
...και το πόσο φτωχό ήταν το γαλλικό ροκ...
- Πεινάω. - Ξέχασα τα σάντουιτς.
Δεν ήθελα να τελειώσει ποτέ εκείνη η νύχτα.
- Εσύ δεν έφερες τίποτα; - Εντάξει είμαι.
Φάτε... Μη δίνετε σημασία σε μένα. Δεν πεινάω.
- Το έκοψα τώρα. Πάρ'το. - Ευχαριστώ, αλλά...
Πάρ'το όταν στο δίνουν!
Τεό, δεν έχεις κάτι για τον Μάθιου;
- Εντάξει είμαι. - Εγώ του έδωσα το ένα τρίτο.
Δεν ήρθα για να φάω το φαγητό σας.
- Δεν το θέλει. - Το θέλει!
Είναι πολύ ευγενικός για να πει ότι θέλει.
- Από πού ακριβώς είσαι; - Απ'το Σαν Ντιέγκο.
Εσείς γεννηθήκατε κι οι δυο στο Παρίσι;
Ήρθα σ'αυτόν τον κόσμο στο Σανς Ελυζέ, το 1959.
Στα πεζοδρόμια. Και ξέρεις τι ήταν τα πρώτα λόγια μου;
Νιου Γιορκ Χέραλντ Τριμπιούν!
Θα έρθεις μαζί μου στη Ρώμη;
Αγαπητή μαμά, έχω μερικά πραγματικά νέα αυτή τη φορά.
Γνώρισα τους πρώτους Γάλλους φίλους μου.
- Ποιος είναι; - Φιλύποπτε! Εγώ είμαι.
- Μη μου πεις ότι σε ξύπνησα! - Όχι, έχω σηκωθεί από ώρα.
- Νυσταγμένος ακούγεσαι. - Έτσι ακούγομαι το πρωί.
Τηλεφωνώ νωρίς γιατί έχω μάθημα στις 9.
Θες να δειπνήσουμε αύριο βράδυ με την Ιζαμπέλ;
Εννοείς, δείπνο σ'ένα καλό εστιατόριο;
Όχι σ'εστιατόριο. Εδώ στο σπίτι.
Ναι, βέβαια... Θαυμάσια.
Τεό, άσε το τηλέφωνο. Είναι 9 η ώρα.
Έλα για ένα ποτό πρώτα στο Ρεσπίτ, στις 6.
- Ξέρεις πού είναι; - Στο Μπουλβάρ Σαιν Ζερμαίν.
Υπάρχει χώρος για όλους.
Ο Τεό κι εγώ είμαστε κολλητικοί.
Δεν πρέπει να μας πιάσεις.
- Είναι όμορφο. - Νομίζεις;
Σου αρέσουν τα παλιά σπίτια;
- Τι θέλεις; - Ήρθαμε για να φάμε.
Με τον Μάθιου.
Δε σου είπε η Ιζαμπέλ;
Αυτός ο Μάθιου... Είναι ο νέος φίλος μας.
Μάθιου, η μητέρα μας.
- Χαίρω πολύ, Μάθιου. - Παρομοίως.
- Είσαι Αμερικανός, ε; - Ναι, απ'την Καλιφόρνια.
Ο Μάθιου μένει σ'έναν άθλιο ξενώνα. Και τον καλέσαμε.
- Τι συμβαίνει; - Τι θες να πω, Ιζαμπέλ;
Μαγειρεύω για δύο και τώρα μου λες ότι είμαστε πέντε.
- Δε σου είπε ο Τεό; - Κανείς δε μου λέει τίποτα.
Είσαι χαζός; Τι έχεις στο κεφάλι σου; Πουρέ;
- Εσύ θα της το έλεγες. - Είσαι ηλίθιος!
Σκρόφα, καριόλα...
Προς Θεού, βουλώστε το κι οι δυο σας!
Ζητώ συγγνώμη για το φέρσιμο των παιδιών μου, Μάθιου.
Εγώ ζητώ συγγνώμη. Δε θέλω να σας αναστατώσω.
Είσαι πολύ γλυκός. Εσύ δεν φταις καθόλου.
Για να σε δω.
Θέλω να κάνεις καλή εντύπωση στον μπαμπά.
Μπαμπά, εγώ είμαι... Έχουμε δείπνο απόψε...
- Και η Ταινιοθήκη; - Κλειστή μέχρι νεοτέρας!
Δε βλέπεις ότι έχουμε καλεσμένο; Τον Μάθιου.
Ο Μάθιου θα δειπνήσει μαζί μας απόψε.
Νεαρέ μου Μάθιου, η έμπνευση είναι σαν ένα μωρό.
Δε διαλέγει μια ωραία ώρα για να έρθει στον κόσμο.
Δεν υπολογίζει καθόλου τον δύστυχο ποιητή.
Αλλά όταν έρθει, όταν κρίνει σκόπιμο να έρθει, τότε...
Νεαρέ, σε σένα μιλούσα. Φαντάστηκα ότι με άκουγες.
Σας άκουγα... Συγγνώμη...
Τίποτα, απλώς ήμουν...
Σαν να έχεις υπνωτιστεί με τον αναπτήρα. Μα γιατί;
Ζωρζ, ο Μάθιου είναι καλεσμένος μας.
Είμαι περίεργος να μάθω γιατί.
Έπαιζα με τον αναπτήρα της Ιζαμπέλ και...
Ασυναίσθητα. Το κατάλαβα και το θεώρησα αγενές...
Τον άφησα στο τραπέζι...
Τον ακούμπησα διαγώνια σ'ένα απ' αυτά τα τετράγωνα...
Και πρόσεξα ότι το μήκος του...
...ήταν ακριβώς ίδιο με το μήκος της διαγωνίου.
Κι έτσι τον έβαλα...
...κατά μήκος της εξωτερικής πλευράς...
Ταιριάζει κι εκεί...
Αλλά ταιριάζει κι εδώ...
Και ταιριάζει έτσι, ταιριάζει κι έτσι...
Αλλά και έτσι.
Και σίγουρα αν τον χωρίσεις στα δύο...
...ξέρεις ότι κάπου θα ταιριάζει.
Δηλαδή, ταιριάζει παντού...
Πρόσεξα ότι όσο πιο πολύ κοιτάζεις κάτι...
...το τραπέζι, τα πράγματα, το ψυγείο, το δωμάτιο...
...τη μύτη σας, τον κόσμο...
Ξαφνικά...
...καταλαβαίνεις ότι υπάρχει μια κοσμική αρμονία...
...σχημάτων και μεγεθών.
Αναρωτιόμουν γιατί...
Δεν ξέρω γιατί είναι έτσι... Ξέρω ότι είναι έτσι...
Είναι ενδιαφέρων άνθρωπος ο φίλος σας...
Μάλλον πιο ενδιαφέρων απ'όσο νομίζετε.
Όταν κοιτάζουμε γύρω μας, τι βλέπουμε;
Χάος, έτσι δεν είναι; Πλήρες χάος.
Αλλά αν το δεις από πάνω, όπως το βλέπει ο Θεός...
...όλα ξαφνικά ταιριάζουν μαζί.
Τα παιδιά μου πιστεύουν ότι διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες...
...και χάπενιν...
Πιστεύουν ότι όλα μπορούν...
...να προκαλέσουν αλλά και ν'αλλάξουν την κοινωνία.
Λες να μην κάνουμε τίποτα αν απολυθεί ο Λαγκλουά;
Αν απελαθούν μετανάστες, αν χτυπηθούν φοιτητές;
Αυτό που λέω είναι ότι χρειάζεται καθαρή σκέψη.
Λοιπόν, όλοι έχουν λάθος εκτός από σένα;
Γαλλία, Ιταλία, Γερμανία, Αμερική;...
Πριν αλλάξεις τον κόσμο...
...να καταλάβεις ότι είσαι τμήμα του.
Δεν μπορείς να'σαι έξω και να βλέπεις μέσα.
Εσύ είσαι αυτός που στέκεται έξω.
Αρνήθηκες να υπογράψεις διαμαρτυρία για το Βιετνάμ.
Οι ποιητές υπογράφουν ποιήματα, όχι διαμαρτυρίες.
Η διαμαρτυρία είναι ποίημα.
Και το ποίημα είναι διαμαρτυρία.
Δε χάζεψα ακόμα. Μη μου θυμίζεις τι δουλειά κάνω.
Η διαμαρτυρία είναι ποίημα και το ποίημα διαμαρτυρία.
Αυτοί είναι οι πιο φημισμέ- νοι στίχοι που έγραψες ποτέ.
Και τώρα δες τα χάλια σου.
Ελπίζω να μη γίνω ποτέ σαν αυτόν.
Πάμε για ύπνο, έχουμε μια κουραστική μέρα μπροστά μας.
Συγγνώμη, τι είπες;
Είπα ότι πρέπει να πάμε για ύπνο.
Κι είχες να πεις κάτι στα παιδιά, έτσι;
’φησα τις επιταγές στο τζάκι.
Αλλά να τις εισπράξετε μόνο όταν έχετε ανάγκη.
Καληνύχτα σε όλους.
Καληνύχτα, μπαμπά. Και καλό ταξίδι.
- Καληνύχτα, Μάθιου. - Χάρηκα που σας γνώρισα.
- Χάρηκα πολύ, Μάθιου. - Κι εγώ. Ευχαριστώ για όλα.
Καλέστε τον να μείνει εδώ απόψε. Ας αφήσει τον ξενώνα.
Πώς και δε θαμπωθήκαμε με τη φιλοσοφική σου θεώρηση;
Δεν ήξερα ότι φιλοσοφούσα.
- Ο μπαμπάς εντυπωσιάστηκε. - Ο μπαμπάς λέει μαλακίες.
Είστε τυχεροί. Μακάρι να είχα κι εγώ τέτοιους γονείς.
Καλύτεροι απ'τους δικούς μας οι γονείς των άλλων, πάντα!
Οι παππούδες μας είναι πιο καλοί απ'των άλλων.
Αυτό είναι απόλυτα αληθινό.
Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί, αλλά είναι αλήθεια.
Μάθιου, είσαι γλύκας.
Αυτή είναι διπλάσια σε μήκος με τη...
Πάω για ύπνο.
Θα μείνεις;
Είσαι καλά;
Όλοι έχουν έναν πατέρα.
Αλλά το γεγονός ότι δεν υπάρχει Θεός...
...δε σημαίνει ότι μπορεί να πάρει τη θέση του.
Μια χαρά είναι.
Τα λέμε το πρωί.
Τι ήταν αυτό;
Πήρα τον ύπνο απ'τα μάτια σου. Το κάνω και στον Τεό.
- Παράξενο αυτό που έκανες. - Δεν το απόλαυσες;
- Έπρεπε να το απολαύσω; - Φυσικά.
- Τι περιμένεις; - Δεν είμαι ντυμένος.
Τι κάνεις;
Αποστηθίζω αυτό το δωμάτιο.
Στο μέλλον, στη μνήμη μου...
...θα ζήσω πολύ μέσα σ'αυτό το δωμάτιο.
Η Βασίλισσα Χριστίνα, Γκάρμπο, αποχαιρετά το δωμάτιο...
...όπου πέρασε τη νύχτα με τον Τζων Γκίλμπερτ.
Έχουμε δική μας πτέρυγα. Το μπάνιο είναι στο βάθος.
Αν δεν έρθεις σ'ένα λεπτό, θα έρθουμε να σε πάρουμε.
Θα πας στην εκκλησία;
Θες την οδοντόβουρτσά μου;
Θα χρησιμοποιήσω το δάχτυλό μου.
Κοιμήθηκες καλά;
Δηλαδή, μια χαρά.
Ξέρεις, Μάθιου...
...έχεις πραγματικά ωραία χείλη.
Μπορώ να τ'αγγίξω;
Θες ν'αγγίξεις τα χείλη μου;
Τόσο κόκκινα και ώριμα... τόσο χυμώδη...
...τόσο σκυθρωπά... και ζωώδη...
Για να σε δούμε με κραγιόν! Θα ήσουν πανέμορφο κορίτσι!
Αγνόησέ την, Μάθιου! Έτσι κάνει με όλους!
Όχι, πρέπει να πάω πίσω... στον ξενώνα μου...
Μα γιατί; Θα σε καλέσουμε να μείνεις εδώ...
Σοβαρά;
Οι γονείς μας έφυγαν. Έναν μήνα θα μείνουν στο Τρουβίλ.
Σίγουρα θες να φέρεις εδώ τα πράγματά σου.
Σοβαρά;
Μόλις προχτές γνωριστήκαμε. Ελάχιστα με γνωρίζετε.
Θα σε γνωρίσουμε τώρα. Θες να μείνεις στον ξενώνα;
Θα πάμε να πάρουμε ό, τι χρειάζεσαι με το παπί μου.
Μα... εσύ;
Δική μου ιδέα ήταν.
Θα περάσω απ'την Ταινιοθήκη καλού-κακού... Μην αργήσεις.
Δε θ'αργήσω. Δεν έχω πολλά πράγματα.
Με μας, δε θα χρειαστείς πολλά.
Μην ξεχάσεις την οδοντόβουρτσά σου.
Αγαπητή μαμά, ξαφνιάζεσαι που σου γράφω τόσο συχνά;
Έφυγα απ'τον ξενώνα. Μένω στο σπίτι ενός συγγραφέα.
Τα παιδιά του είναι στην ηλικία μου και ταιριάζουμε.
Θα χαρείς να μάθεις ότι είμαι με τους σωστούς ανθρώπους.
Χαιρετισμούς στον πατέρα. Δε μου κρατά κακία, ελπίζω.
’κου αυτό, Μάθιου.
Διαφορά Κήτον και Τσάπλιν. Διαφορά πρόζας και ποίησης.
Αριστοκράτη και αλήτη.
Εκκεντρικότητας και μυστικισμού.
Ανθρώπου σαν μηχανή... ανθρώπου σαν άγγελος.
Καλό, ε;
Καλό, αλλά, για μένα, δεν υπάρχει σύγκριση.
Γιατί; Επειδή ο Τσάπλιν είναι ασύγκριτος;
Επειδή ο Κήτον είναι ασύγκριτος.
Τον θεωρείς καλύτερο απ'τον Τσάπλιν;... Σοβαρολογείς;
- Φυσικά. - Είσαι τρελός.
Μη μου πεις ότι δεν είναι πιο αστείος απ'τον Τσάπλιν.
Δεν τον θεωρείς πιο αστείο απ'τον Τσάπλιν;
Ακόμα κι όταν δεν κάνει τίποτα, είναι αστείος.
Και μοιάζει με τον Γκοντάρ. Είναι δημιουργός.
Ο Τσάπλιν νοιάζεται μόνο για την ερμηνεία του.
- Αυτά είναι μαλακίες. - Δεν είναι!
Αγνοείς την κουλτούρα της χώρας σου!
- Αγνοείς τον Τζέρυ Λούις! - Μην αρχίσω γι'αυτόν τώρα!
’κου! Ο Τσάπλιν ήξερε να φτιάχνει πανέμορφες σκηνές.
Καλύτερα απ'τον Κήτον, καλύτερα απ'όλους!
"Φώτα της Πόλης". Τελευταία σκηνή με την ανθοπώλιδα.
Τον κοιτάζει... Μην ξεχνάς ότι ήταν τυφλή.
Τον βλέπει για πρώτη φορά.
Και μέσα απ'τα μάτια της τον πρωτοβλέπουμε κι εμείς.
Τον Σαρλώ, τον πιο διάσημο άνθρωπο του κόσμου.
Κι είναι σαν να μην τον έχουμε ξαναδεί.
Αν ξαναπαίξεις αυτόν τον γαμοδίσκο, θα τον σπάσω!
Αφού σ'αρέσει η Τζάνις Τζόπλιν!
Σταμάτα το, Ιζαμπέλ!
Μάθιου, λέγε! Ποια ταινία;
Σε ποια ταινία, ένας χορεύει και κάποια τρελαίνεται;
Τop Ηat! Ο Φρεντ πάνω απ'το δωμάτιο της Τζίντζερ!
Και θυμώνει επειδή την έχει ξυπνήσει.
Έχω δίκιο.
- Είναι καλός! - Σκέφτεσαι ό,τι κι εγώ;
- Βande a Ρart! - Έχεις δίκιο.
Γιατί με κοιτάτε έτσι;
Μικρέ μου, Μάθιου...
...είναι κάτι που από καιρό σχεδιάζαμε με τον Τεό.
Θέλαμε τον σωστό άνθρωπο και τον βρήκαμε! Κι είσαι εσύ.
Πάμε να σπάσουμε το ρεκόρ του Βande a Ρart!
Το έχεις δει! Η σκηνή που οι τρεις τρέχουν στο Λούβρο!
Θέλουν να σπάσουν το ρεκόρ που είναι 9' και 45".
Εμείς θα σπάσουμε το ρεκόρ τους.
- Τι τρέχει; - Τίποτα.
- Δε φοβάσαι, ε; - Όχι, δε φοβάμαι.
Εύκολο για σας. Εγώ είμαι Αμερικανός, αλλοδαπός.
Αν με πιάσουν, θα με απελάσουν.
Δε θα μας πιάσουν, μην ανησυχείς.
Δεν τους έπιασαν στο φιλμ. Δε θα μας πιάσουν κι εμάς.
Φέρε το χρονόμετρο του μπαμπά.
- Είναι ωραία ιδέα, αλλά... - Είναι ένα τεστ.
Θα το περάσεις ή θα αποτύχεις;
Πρόσεχε! Πολλά εξαρτώνται απ'την απάντησή σου!
9 λεπτά και 28 δεύτερα!
Σπάσαμε το ρεκόρ κατά 17 δεύτερα!
Μικρέ μου, Μάθιου, ήσουν υπέροχος!
Τον δεχόμαστε. Είναι δικός μας.
Σε δεχόμαστε. Είσαι δικός μας.
Η μαμά είναι.
Είμαι πολύ βρεγμένη για ν'απαντήσω.
Έξυπνη, αλλά δεν ξέρει να τα βγάζει πέρα με γονείς.
Δεν αρκεί το να τους αγνοούμε.
Πρέπει όλοι να συλληφθούν, να περάσουν από δίκη...
...να ομολογήσουν και να σταλούν στην εξοχή...
...για αυτοκριτική και επαναμόρφωση.
Είναι στην εξοχή.
Είναι στη θάλασσα. Δεν είναι το ίδιο.
Τόσο το χειρότερο.
Οι γονείς μου δεν πάνε ποτέ πουθενά.
Εσείς έχετε τουλάχιστον το σπίτι για τον εαυτό σας.
Πού πας;
- Πάω να γδυθώ. - Είναι κρύο το δωμάτιό σου.
Έλα στο δικό μου.
Μπορείς να φορέσεις αυτό.
Πάω να πάρω κόκα-κόλα. Θέλεις μία;
’νοιξε την πόρτα. Είναι πιασμένα τα χέρια μου.
Γιατί δεν άνοιξες;
Ντυνόμουν.
Σε ποια ταινία χορεύει έτσι το μπαλέτο...
...κι η τραγουδίστρια φοράει γούνινο παλτό;
- Την έχω δει την ταινία; - Την είδαμε μαζί.
Δώσε ένα στοιχείο... Το όνομα του σκηνοθέτη...
- Πόσες λέξεις έχει ο τίτλος; - Είπα, όχι!
- Το πρώτο γράμμα του τίτλου. - Είσαι για λύπηση.
Δεν είναι για λύπηση, Μάθιου;
- Μάθιου, το ξέρεις; - Μην τον βοηθήσεις.
Η Σφίγγα έδωσε κανένα στοιχείο στον Οιδίποδα;
Εγκαταλείπεις;
"Ξανθή Αφροδίτη", Μαρλέν Ντήτριχ, 1932.
Το ξέρω αυτό.
- Πρόστιμο. - Αν επιμένεις.
Να κάνεις τώρα, μπροστά μας...
...αυτό που σ'είδα να κάνεις μπροστά σ'αυτήν.
- Δεν καταλαβαίνω τι λες. - Καταλαβαίνεις, καλέ μου!
Πρόστιμο.
Είσαι σκρόφα... Σκρόφα και σαδίστρια...
Θα πληρώσεις το πρόστιμο ή όχι;
Πολύ καλά.
Κάν'το όπως όταν νόμιζες ότι δε σε βλέπει κανείς.
Πάμε να πιούμε ένα ποτό. Θα σας δω κάτω.
Γιατί δεν παραδέχεσαι ότι ένιωσες κάτι;
- Δεν ερεθίστηκες λιγάκι; - Τι θες να με κάνεις να πω;
Τίποτα... Μια απλή ερώτηση έκανα...
Ξέρεις πώς μιλάς τώρα... Σαν την Ιζαμπέλ...
- Φυσικά, είμαστε δίδυμα. - Είναι δίδυμη αδερφή σου;
- Θα ήταν εγώ αν ήταν άντρας. - Τρίχες. Δε μοιάζετε.
Είμαστε σιαμαία δίδυμα. Ενωμένα εδώ.
Παράξενος είσαι.
Πριν λίγο την κοίταζες σαν να ήθελες να την πνίξεις.
Όντως.
- Δε σε καταλαβαίνω. - Δεν έχεις αδέρφια;
- Δυο μεγαλύτερες αδερφές. - Δεν τις μίσησες ποτέ;
Φυσικά, αλλά ποτέ δεν αυνανίστηκα μπροστά τους...
...ούτε με ανάγκασαν ποτέ να κάνω κάτι που δεν ήθελα.
Νομίζεις ότι η Ιζαμπέλ με ανάγκασε;
Κατά βάθος, ήξερα ότι τα πράγματα είχαν αλλάξει.
Ο πήχης είχε ανεβεί πολύ πιο ψηλά.
Αλλά για ένα διάστημα, Τεό και Ιζαμπέλ είχαν ανακωχή.
Και μετά ένα βράδυ...
Ποια ταινία;
Ταινία όπου ένας σταυρός δείχνει το σημείο του φόνου.
Λες ή πληρώνεις πρόστιμο.
Κι εσύ, Μάθιου.
Τι έχω κάνει;
Λες ποια ταινία ή πληρώνεις πρόστιμο.
- Τέλος χρόνου! - Δε μ'άφησες να σκεφτώ!
Η ταινία;
"Σημαδεμένος", Χάουαρντ Χωκς, 1932.
Και το πρόστιμο;
Όπως ξέρεις, δεν είμαι σαδιστής.
Θέλω να χαρούν όλοι και κανείς να μη μείνει έξω.
Γι'αυτό θα ήθελα...
...εσύ κι ο Μάθιου...
...να κάνετε έρωτα μπροστά μου.
Αλλά όχι εδώ μέσα... Δε θα κοιμηθώ πάνω στα χύσια σας.
- Χωρίς παρεξήγηση, Μάθιου. - Πού;
Στο σαλόνι... Μπροστά στον Ντελακρουά...
Ίσως ένα αντίγραφο εμπνεύσει μια σύλληψη!
Δε θα το κάνω... Ούτε κι εσύ θα το έκανες...
Ο Μάθιου δεν είναι ο τύπος μου.
Πρέπει να πάω στο μπάνιο.
Μην είσαι ανόητος. Βγες από κει.
Με πονάς! Δεν είμαι βίαιος! Είμαι εναντίον της βίας!
- Δε θα αντισταθώ. - Βούλωσέ το.
Μάθιου, δεν είσαι καθόλου ευγενικός.
Η προοπτική για έρωτα μαζί μου είναι τόσο απεχθής;
Σας έχω δει... Σας είδα στο κρεβάτι μαζί.
Μας κατασκοπεύει ο καλεσμένος μας!
Καθόλου φιλική συμπεριφορά, Μάθιου!
Ενώ εμείς είμαστε τόσο φιλόξενοι!
Δεν αντιστέκομαι!
Πολύ γλυκό εκ μέρους σου, Μάθιου!
Να έχεις την εικόνα μου δίπλα στην καρδιά σου!
Ξύπνα!
Ο Τεό είμαι!
Πού είναι η Ιζαμπέλ;
Πρέπει να με βοηθήσεις.
Αυτό ήταν το καλύτερο.
Και το χτεσινό;
Στο γραφείο του μπαμπά.
Λες ότι αυτό ήταν καλύτερο;
Αγάπη μου...
Πρώτη μου αγάπη...
Μεγάλη μου αγάπη...
Μεγάλε μου εραστή...
Βαλεντίνο μου!
Ξέρεις, νόμιζα ότι είχες πολλούς εραστές.
Όταν σε πρωτοείδα στην Ταινιοθήκη με τον Τεό...
...έδειχνες τόσο άνετη...
...τόσο προχωρημένη...
Σαν σταρ του σινεμά!
Ήμουν.
Υποκρινόμουν, Μάθιου.
Πώς εσύ κι ο Τεό...
...βρεθήκατε μαζί με τον τρόπο που είστε;
Ο Τεό κι εγώ;
Ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά.
Αλλά δεν έχει μπει ποτέ μέσα σου;
Είναι πάντα μέσα μου.
Τι θα έκανες;...
Τι θα έκανες αν το μάθαιναν οι γονείς σας;
- Αυτό δεν πρέπει να συμβεί. - Ναι, ξέρω.
Κι αν συμβεί;
Δεν πρέπει να συμβεί ποτέ... ποτέ.
Το καταλαβαίνω, αλλά ας πούμε ότι συμβαίνει.
Τι θα έκανες;
Θα αυτοκτονούσα.
- Πού πας; - Στην κουζίνα.
Πρέπει να βρω κάτι να φάω.
Καλή τύχη.
Θες λίγο μέλι;
Πάρε, είναι καλό.
Είναι καλό, δοκίμασε λίγο...
Θέλω να ξέρεις ότι είμαι ευγνώμων.
Θυμάσαι τι μου είχες πει για την Ιζαμπέλ;
Είχες δίκιο.
Ξέρεις, για μένα είστε...
...οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Και τώρα με κάνατε να νιώθω σαν να είμαι κομμάτι σας.
Και των δυο σας.
Θα σου ξεκαθαρίσω κάτι.
Είσαι καλό παιδί και σε συμπαθώ πολύ, αλλά...
Δεν ήταν πάντα γραφτό να είμαστε οι τρεις μας.
Σου είπα κάτι άλλο, θυμάσαι;
Η Ιζαμπέλ κι εγώ είμαστε σιαμαία δίδυμα.
Δεν αστειευόμουν.
Τι είναι αυτό;
Είναι τυρί φοντύ με πουρέ μπρόκολο και δαμάσκηνο.
- Κι αυτό; - Αυτό είναι "ρατατούιγ".
- Περιμένεις να τα φάω αυτά; - Μ'έβαλες να μαγειρέψω.
- Καλύτερα να πεινάσω. - Δεν έχουμε τίποτα άλλο.
Να σε σερβίρω;
Φοντύ ή ρατατούιγ;
Ποιο είναι ποιο;
Αυτό είναι το φοντύ... κι αυτό το ρατατούιγ.
Όχι! Αυτό είναι το φοντύ... κι αυτό το ρατατούιγ!
Φτάνει.
Πες πως είσαι σε μια εξωτική χώρα...
...και δοκιμάζεις ένα εθνικό φαγητό, άγνωστο σε σένα.
Σαν να κάνει εμετό με την όπισθεν.
Είναι φρικτό, ε;
- Λυπάμαι. Προσπάθησες, ξέρω. - Τουλάχιστον το εκτίμησες.
Και δεν υπάρχει τίποτα στο σπίτι; Και τέρμα τα λεφτά;
- Λοιπόν, τι κάνουμε τώρα; - Θα τηλεφωνήσω στον μπαμπά.
Το τηλέφωνο δε λειτουργεί.
Τι είναι όλα αυτά;
Είναι το γεύμα.
Ιζαμπέλ, ένα φιλέ μινιόν;
Μάθιου, μια μπριζόλα;
Σταμάτα. Είναι γελοίο.
- Κι αυτή η μπανάνα; - Μια μπανάνα για τρία άτομα;
Πεινάω πολύ.
Για να τη δω.
Να τη δω μόνο.
Τι κάνεις;
Πρόσεξε.
Μάθιου, είσαι όλο εκπλήξεις!
- Γιατί δεν ήρθες χτες; - Δε μπορούσα. Λυπάμαι.
Δε σε βλέπουμε πια. Δε βασιζόμαστε σε σένα.
- Μη μ'ενοχλείς, Πατρίκ. - Δεν είσαι πια μαζί μας.
Πάντα είμαι μαζί σας. Αλλά τώρα έχω μπερδευτεί.
Μπερδεμένη κατάσταση. Δε μπορώ να εξηγήσω. Φεύγω.
Κόπανε!
Τεό, περίμενέ με!
Ένα μικρό ενθύμιο απ'το Νεπάλ.
- Τηλεφώνησέ μου. - Εντάξει, ευχαρίστως.
Σχεδόν δε βγαίναμε καθόλου απ'το σπίτι.
Δε μας ένοιαζε αν ήταν μέρα ή νύχτα.
Ένιωθα σαν ν'αρμενίζαμε στη θάλασσα, κάπου μακριά.
- Πολύ δυνατό για σένα; - Όχι, ήταν πολύ καλό.
Πάλι;
Ο Κλάπτον είναι Θεός, Μάθιου.
Δεν πιστεύω στον Θεό, αλλά αν πίστευα θα ήταν μαύρος.
Δεν είναι Τσάπλιν και Κήτον. Είναι Κλάπτον και Χέντριξ.
Ο Κλάπτον επανεφεύρε την κιθάρα. Πίστεψέ με, Μάθιου.
Ο Χέντριξ παίζει σαν να έχει ακουστική κιθάρα.
Παίζει ηλεκτρική κιθάρα και παίζει με τα δόντια!
Κοίτα... Υπάρχουν στρατιώτες στο Βιετνάμ τώρα.
Ποιον ακούνε; Τον Κλάπτον;
Τον Χέντριξ ακούνε. Τον τύπο που λέει την αλήθεια.
Μιλάς για τους στρατιώτες στο Βιετνάμ;
- Τι κάνουν στο Βιετνάμ; - Έχουν πόλεμο.
- Τι κάνουν; - Πολεμούν.
- Σκοτώνουν χωρικούς! - Πεθαίνουν κι αυτοί!
Σκοτώνουν παιδιά, αγρότες, καίνε χωράφια.
Θα πεθαίνουν και θα σκοτώνουν ανθρώπους.
Εσύ δεν έπρεπε να είσαι στο Βιετνάμ;
- Δεν έπρεπε; - Δεν πιστεύω στη βία.
Δεν έπρεπε να είσαι εκεί;
Είμαι τυχερός, είμαι φοιτητής.
Έχω φίλους που δεν είναι, και είναι αναλώσιμοι.
- Είμαι τυχερός. - Πήγαν στον πόλεμο.
Λες στην κυβέρνηση, "Μισώ τη βία. Δεν πάω στον πόλεμο";
Ίσως το λες εδώ. Στην Αμερική πρέπει να πας.
- Αλλιώς πας φυλακή. - Προτιμώ να πάω φυλακή.
Αντί να σκοτώνω ανθρώπους, καλύτερα να πάω φυλακή.
Το διάβασα στο Cahiers de Cinema.
Ο σκηνοθέτης είναι σαν ένας ματάκιας, ηδονοβλεψίας.
Η κάμερά σου σαν να είναι...
...η κλειδαρότρυπα στο δωμάτιο των γονιών σου.
Και τους κατασκοπεύεις... και είσαι απαίσιος...
...και νιώθεις ένοχος...
...αλλά δεν ξεκολλάει το βλέμμα σου απ' αυτούς.
Οι ταινίες είναι σαν εγκλήματα και...
...οι σκηνοθέτες είναι σαν εγκληματίες.
Σαν να ήταν παράνομο.
Δεν έχω ελπίδα να γίνω σκηνοθέτης.
Οι γονείς μου πάντα άφηναν την πόρτα ανοιχτή.
Θα γίνεις σκηνοθέτης θεάτρου, όχι κινηματογράφου.
Οι γονείς μου πηδήχτηκαν μόνο μια φορά.
Γι'αυτό είμαστε δίδυμα. Δεν ήθελαν να το κάνουν ξανά.
Μην πανικοβάλλεσαι, Μάθιου. Είναι καλό νέο.
Συμβαίνει μόνο μια φορά τον μήνα.
- Σ'αγαπώ, Ιζαμπέλ. - Κι εγώ σ'αγαπώ, Μάθιου.
Ναι, αλλά εγώ σ'αγαπώ στ'αλήθεια.
Κι εγώ σ'αγαπώ στ'αλήθεια. Κι ο Τεό το ίδιο.
Δεν ήθελα να πείτε αυτό.
Τι ήθελες να πούμε;
Ήθελα να πείτε ότι μ'αγαπάτε.
- Μόλις τώρα το είπαμε. - Μ'αγαπάτε κι εσείς, είπατε.
Θέλω να πείτε ότι μ'αγαπάτε.
Ούτε κι αυτό είναι σωστό.
Πρέπει να το πείτε πρώτοι.
- Μα το είπες πρώτος εσύ! - Γιατί πάντα το λέω πρώτος;
Καημένε, Μάθιου.
Σ'αγαπάμε πάρα πολύ.
Δε θέλω ν'αγαπιέμαι πάρα πολύ. Θέλω ν'αγαπιέμαι.
Όταν κάποιος το θέλει...
Αγάπη δεν υπάρχει. Υπάρχουν μόνο αποδείξεις αγάπης.
Είσαι έτοιμος να μας δώσεις μια απόδειξη της αγάπης σου;
Θέλετε απόδειξη της αγάπης μου;
Βγες απ'το μπάνιο.
Λίγος αφρός...
...το ξυράφι...
- Τι κάνετε; - Τι νομίζεις;
- Σοβαρολογείτε; - Μην ανησυχείς καθόλου.
- Το έχω ξανακάνει αυτό. - Θα φυτρώσουν πάλι.
Είστε τρελοί κι οι δυο!
Αυτό είναι απόδειξη αγάπης; Να με κάνετε νούμερο;
Παιχνίδι είναι.
Παιχνίδι; Για σκέψου το.
Είναι κάτι που κάνετε ο ένας στον άλλο;
Θες να ξυρίσεις τις τρίχες μου; Να γίνω πάλι παιδί;
Σαν το Τεό στα έξι του που έπαιζε παιχνίδια;
Και το πουλί του; Δείξε μου το, σου δείχνω το δικό μου.
- Ηρέμησε. Σε ακούμε. - Τεό, για σκέψου το!
Κοιμάστε στο ίδιο κρεβάτι μαζί, κάθε νύχτα.
Κάνετε μπάνιο μαζί, κάνετε πιπί μαζί.
Παίζετε αυτά τα παιχνιδάκια.
Μακάρι να βγείτε απ'τους εαυτούς σας και... να δείτε.
- Γιατί είσαι τόσο σκληρός; - Γιατί σ'αγαπώ.
- Το δείχνεις πολύ παράξενα. - Σας αγαπώ, και τους δυο.
Και σας θαυμάζω.
Σας βλέπω και σας ακούω...
...και σκέφτομαι ότι δε θα μεγαλώσετε ποτέ.
Δε θα μεγαλώσετε έτσι.
Όχι όσο είστε κολλημένοι ο ένας στον άλλο, όπως τώρα.
Ιζαμπέλ, έχεις βγει ποτέ ραντεβού;
- Τι είδους ραντεβού; - Δε βγήκες με αγόρι;
- Έχω βγει με τον Τεό. - Όχι με τον Τεό.
Με κάποιο αγόρι απ'το σχολείο που σου άρεσε.
Δεν πήγα σε χορό του σχολείου.
- Δεν έχουμε τέτοια εδώ. - Έχετε ραντεβού στη Γαλλία!
Έλα τώρα... Δε βγήκες ποτέ με αγόρι;
Γιατί επιμένεις να ρωτάς; Ξέρεις ότι δε βγήκα.
- Θα ήθελες να βγεις; - Πρόσκληση είναι αυτό;
Θες να βγεις ραντεβού μαζί μου; Μόνο οι δυο μας.
Μην κοιτάς τον Τεό. Δε χρειάζεσαι την έγκρισή του.
Να μην καθίσουμε μπροστά. Πρέπει να καθίσουμε πίσω.
Μπροστά κάθονται όσοι δεν έχουν ραντεβού.
Όταν έχεις ραντεβού, κάθεσαι πάντα πίσω.
Κυρίες και κύριοι...
...η ταινία που θα δείτε είναι μια ιστορία μουσικής.
Παίζω τον ρόλο του ατζέντη Τομ Μίλερ...
Ένας μικρός θεατρικός ατζέντης που ήταν...
Η ταινία γυρίστηκε με το μεγαλείο του σινεμασκόπ...
Κοιτάζοντας την ΤV, θυμήθηκα τη μάχη της Ταινιοθήκης.
Αλλά οι διαδηλωτές δεν ήταν ψώνια του σινεμά.
Και δεν ήταν ούτε καν φοιτητές.
Δύσκολο να πω τι συνέβαινε...
...αλλά μαγαζιά έκλειναν, εργάτες απεργούσαν...
...κι είχε αρχίσει να απλώνεται σε όλο το Παρίσι.
Ο Τεό κι εγώ δε βλέπουμε ΤV ποτέ. Είμαστε αγνοί.
- Τι συμβαίνει; - Δεν είναι δικά μου.
Στο δωμάτιό σου.
Τόσο καιρό εδώ, και δεν έχω δει το δωμάτιό σου.
- Έχεις δικό σου δωμάτιο; - Φυσικά έχω.
- Κι όχι αχούρι σαν του Τεό! - Γιατί δεν πάμε εκεί;
Όχι! Κανείς δεν κάνει έρωτα στο δωμάτιό μου.
Είναι το δωμάτιό σου, είναι κομμάτι σου. Θέλω να το δω.
Μόνο απόψε.
Ανακάλυψα μια πλευρά της που δεν είχα δει ως τότε.
Μια κρυφή πλευρά που δεν ήθελε να δω.
Ξαφνικά σκέφτηκα τα δωμάτια που είχαν οι αδερφές μου.
Σκέφτηκα το σπίτι μας, τα σπίτια της γειτονιάς.
Όλα ίδια, με παρτέρια...
...με αμάξια παρκαρισμένα έξω απ'τα γκαράζ τους.
Ποιο άγαλμα;
Πάντα ήθελα να κάνω έρωτα με την Αφροδίτη της Μήλου.
Δε μπορώ να σε σταματήσω. Δεν έχω χέρια.
Δε μπορώ να σε σταματήσω.
Τι συμβαίνει;
Μην το ακούς.
Μην το ακούς. Μην κλαις.
Σε παρακαλώ. ’σε με ήσυχη.
Φύγε!
Τεό, άνοιξε!
Θα χτυπήσεις!
Ποιος είσαι;
Τι κάνεις στο δωμάτιό μου;
Φύγε! Έξω!
Η επανάσταση δεν είναι κοσμικό γεγονός.
Δε λειτουργεί σαν διήγημα, σαν σχέδιο, σαν κέντημα.
Δεν ολοκληρώνεται με ηρεμία, κομψότητα και φινέτσα...
...ούτε με φιλία, ευγένεια, συγκράτηση και απλοχεριά.
Η επανάσταση είναι ένας ξεσηκωμός, μια πράξη βίας...
...όταν η μία τάξη επιβάλλεται στην άλλη.
Σατώ Λαφίτ, 1955.
Σατώ Σας Σπλην, 1959.
Γκραν Βεν, 1937.
Χρόνια πολλά, μπαμπά!
Πάλι;
’κου, Μάθιου...
Είσαι πολύ ψώνιο με το σινεμά, ε;
Γιατί δε βλέπεις τον Μάο σαν μεγάλο σκηνοθέτη...
...που γυρίζει μια ταινία με εκατομμύρια ηθοποιούς;
Εκατομμύρια Ερυθροφρουροί βαδίζουν προς το μέλλον...
...κρατώντας το Κόκκινο Βιβλίο στα χέρια τους.
Βιβλία, όχι όπλα.
Κουλτούρα, όχι βία.
Θα μπορούσε να γίνει μια υπέροχη επική ταινία.
Μάλλον, αλλά είναι εύκολο να λες "βιβλία, όχι όπλα".
Αλλά δεν είναι αλήθεια. Δεν είναι "βιβλία".
Είναι "βιβλίο". Μόνο ένα βιβλίο.
Σαν τον πατέρα μου μιλάς.
Οι Ερυθροφρουροί που θαυμάζεις...
...κρατούν το ίδιο βιβλίο, λένε τα ίδια τραγούδια...
...κι όλοι παπαγαλίζουν τα ίδια συνθήματα.
Κι έτσι, σ'αυτή τη μεγάλη επική ταινία...
...όλοι είναι κομπάρσοι.
Αυτό με τρομάζει πολύ.
Λυπάμαι, αλλά για μένα υπάρχει μια σαφής αντίφαση.
Επειδή...
...αν πίστευες αυτά που λες θα ήσουν έξω τώρα.
- Πού; - Έξω, στους δρόμους.
- Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς. - Κάτι συμβαίνει εκεί έξω.
Κάτι που δίνει την αίσθηση του αληθινά σημαντικού.
Την αίσθηση ότι τα πράγματα μπορούν ν'αλλάξουν.
Αλλά δεν είσαι έξω εκεί. Είσαι μέσα, μαζί μου.
Και πίνεις ακριβό κρασί και μιλάς για Μαοισμό. Γιατί;
- Φτάνει. - Όχι, πες μου.
Αναρωτήσου γιατί. Εγώ νομίζω ότι δεν το πολυπιστεύεις.
Αγοράζεις τη λάμπα, κρεμάς τις αφίσες...
Μιλάς πάρα πολύ.
Τεό, άκουσέ με...
Νομίζω ότι προτιμάς... προτιμάς όταν...
...όταν η λέξη "μαζί" δε σημαίνει ένα εκατομμύριο...
...αλλά μόνο δύο.
Ή τρία!
Έλα μαζί μας.
Όχι, ευχαριστώ, γλυκέ μου. Μυρίζει πουτανίλα εδώ.
Έχω μια έκπληξη για σας... στο σαλόνι!
- Είναι πανέμορφο. - Έλα μέσα.
Η μητέρα το έκανε αυτό για μας όταν ήμαστε μικρά.
Κι άλλο κρασί;
Βρωμάει το χνώτο σου.
Είσαι μεθυσμένος.
Ναι, είμαι μεθυσμένος... Κι εσύ είσαι πανέμορφη.
Κι αύριο το πρωί, εγώ θα είμαι νηφάλιος...
...αλλά εσύ θα εξακολουθείς να είσαι πανέμορφη.
Κοιμήσου, Μάθιου.
Είναι ώρα για ύπνο;
Δε μπορείς να κρατήσεις τα μάτια σου ανοιχτά.
Ξύπνα.
- Τι συμβαίνει; - Θέλω να μ'ακούσεις.
- Γιατί; - Διότι!
Σ'αγαπώ. Το ξέρεις, έτσι;
Ναι, κι εγώ σ'αγαπώ.
Μ'αγαπάς κι εσύ; Περίεργο αυτό!
Ακούς;
Είναι για πάντα, σωστά;
- Τι είναι για πάντα; - Εμείς οι δυο.
Έτσι δεν είναι;
Τι είπε αυτός ο Μάθιου;
Τι είπε ο Μάθιου;
Ότι είμαστε τέρατα.
Θέλω μόνο να μου πεις ότι είναι για πάντα.
Είναι για πάντα.
- Δεν καταλαβαίνεις τίποτα. - Το συζητάμε αύριο, εντάξει;
Το υπόσχομαι.
Πρέπει να φύγουμε τώρα, αγάπη μου.
Κιόλας;
Τι θα ήθελες; Να δειπνήσουμε μαζί τους;
Να φύγουμε αθόρυβα.
Τι συμβαίνει;
Ο δρόμος μπήκε στο δωμάτιο.
- Τι μυρωδιά είναι αυτή; - Τα δακρυγόνα.
- Τεό, αυτό είναι λάθος! - Όχι, είναι όμορφο!
- Είναι βία! - Δεν είναι! Έλα μαζί μου.
Φασισμός μέσα σε μπουκάλι!
Οι μπάτσοι είναι φασίστες, όχι εγώ!
Δέρνουν και καίνε ανθρώπους οι αστυνομικοί!
Δεν καταλαβαίνεις. ’σε με ήσυχο.
’κουσέ με. Οι μπάτσοι το κάνουν αυτό.
Εμείς δεν το κάνουμε. Εμείς χρησιμοποιούμε αυτό.
Χρησιμοποιούμε αυτό!