THE BURNT ORANGE HERESY
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΝΟΜΗ: ΔΙΑΡΡΗΚΤΗΣ ΥΨΗΛΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
Απόδοση - επιμέλεια fotis
Σκατά.
Επιτρέψτε μου να είμαι ευθύς.
Η τέχνη δεν θα υπήρχε χωρίς κριτική.
Δεν θα υπήρχε.
Μου αρέσει να θεωρώ τον εαυτό μου και τους συναδέλφους κριτικούς, συλλογικά,
όπως οι όχθες ενός ποταμιού, και η τέχνη να είναι το νερό που ρέει ανάμεσα μας.
Και δουλεύουμε για να διοχετεύσουμε αυτή τη ροή,
να την καθοδηγήσουμε, να την περιορίσουμε, θα μπορούσες να πεις.
Γιατί χωρίς όχθες, ακόμα και οι μεγαλύτεροι χείμαρροι τι θα ήταν;
Μια πλημμυρισμένη πεδιάδα, μια ράθυμη έκταση από λάσπη και μύγες.
Τώρα, κυρίες και κύριοι,
Παρακαλώ εξετάστε αυτόν τον πίνακα, αν θέλετε.
Τι αισθάνεστε;
Αδιαφορία, έχω δίκιο;
Είστε ασυγκίνητοι.
Ας είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι πιο ενδιαφέρον από μια μέση ταπετσαρία.
Κοιτάξτε τις πινελιές. Τόσο σκληρές και αδέξιες.
Σχεδόν σαν παιδικός πίνακας, έτσι;
Είναι κανείς εδώ εξοικειωμένος με το έργο του Νιλς Ίνγκεν;
Μην ντρέπεστε. Δεν είναι πολύ γνωστός στην Αμερική.
Μην ντρέπεστε. Δεν είναι γνωστός στην Αμερική.
Επιτρέψτε μου να σας πω λίγα πράγματα για τον Νιλς.
Ο Νιλς στα 16 ήταν ήδη παιδί θαύμα όταν οι Ναζί εισέβαλαν στη Νορβηγία.
Ο Νιλς και η δίδυμη αδελφή του εντάχθηκαν στην Αντίσταση ένα χρόνο μετά την κατοχή.
Τους πρόδωσαν.
Προδομένος, συνελήφθη και μεταφέρθηκε
σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Μπούχενβαλντ.
Ο Νιλς και η αδελφή του επέζησαν αφού ζωγράφιζε πορτρέτα αξιωματικών.
Και αυτό είναι κάτι για το οποίο ένιωθε μεγάλη ντροπή μετά τον πόλεμο.
Έτσι ο Νιλς ορκίστηκε δύο πράγματα:
Να μην ζωγραφίσει άλλη ανθρώπινη φιγούρα και να μην αγγίξει ξανά πινέλο.
Και, ως εκ τούτου...
... η χοντροκομμένη ζωγραφιά.
Όλοι οι μεταπολεμικοί καμβάδες του Νιλς έγιναν
είτε με τον αναμικτήρα χρωμάτων είτε με τα δάχτυλά του.
Ο Νιλς ονόμασε αυτόν τον συγκεκριμένο πίνακα, Νόρα, για χάρη της αδελφής του.
Η Νόρα πέθανε, το 1955, από φυματίωση,
με την οποία μολύνθηκε στο Μπούχενβαλντ.
Και αυτό το γκρι...
Αυτό το γκρι, αμυδρό σχήμα πτηνών...
Μερικοί το βλέπουν σαν μια αναπαράσταση της ψυχής της Νόρα,
που ξεφεύγει από τα γήινα δεσμά της, ελεύθερη επιτέλους,
μετά την τόση φρίκη που υπέμεινε εδώ.
Αυτός ήταν ο τελευταίος πίνακας του Νιλς.
Με τη Νόρα νεκρή, αρνήθηκε να φάει οτιδήποτε.
Μόνο νερό πέρασε από τα χείλη του τις επόμενες 27 ημέρες.
Συνέχισε να εργάζεται στον καμβά καθώς αποδυναμωνόταν,
και λέγεται ότι η μορφή με σχήμα πουλιού ήταν η τελευταία λεπτομέρεια που πρόσθεσε.
Έτσι υποθέτω ότι θα μπορούσατε να δείτε αυτόν τον πίνακα...
ως σημείωμα αυτοκτονίας.
Μια κραυγή αγωνίας, διάσημα τελευταία λόγια, κραυγή από την καρδιά.
Μοιάζει με διαφορετικό πίνακα τώρα, έτσι δεν είναι;
Μοιάζει με διαφορετικό πίνακα τώρα.
- Έτσι δεν είναι; - Απολύτως.
Υπάρχει μια θλίψη που δεν την έχετε προσέξει
και περισσότερες τεχνικές ικανότητες από ότι υποθέσατε αρχικά.
Όλα αυτά εξαιτίας αυτού που εγώ, ως κριτικός.
και ειδικός, μοιράστηκα μαζί σας.
Υποθέτω ότι θα λέγατε ότι διαμόρφωσα την εμπειρία σας με αυτόν τον πίνακα.
Θα ήθελε κανείς ένα αντίτυπο;
Επιτρέψτε μου...
Επιτρέψτε μου να μοιραστώ μαζί σας μια τελευταία λεπτομέρεια .
Όλα όσα σου είπα για τον Νιλς και τη Νόρα...
Ψέματα. Ψέματα.
Ψέματα. Μόνο ένα μάτσο ψέματα.
Εγώ τον ζωγράφισα.
Και είναι σκουπίδι. Μπορείτε να το δείτε, έτσι;
Μου πήρε 30 λεπτά.
Και είναι απλά χρώμα πεταγμένο χωρίς καμία πραγματική φροντίδα ή έμπνευση.
Λοιπόν, ενδιαφέρεται κανείς για ένα αντίτυπο;
Όχι, το περίμενα.
Σας έκανα να πιστέψετε ότι αυτό ήταν αριστούργημα.
Πιστέψατε, πρέπει να το παραδεχτείτε.
Αυτή, αγαπητοί μου, είναι η δύναμη του κριτικού,
και γι' αυτό πρέπει να προσέχετε κάποιον σαν εμένα.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ.
Δεν είστε όπως θα φανταζόμουν ένα κριτικό τέχνης.
Λοιπόν, ξέρετε τι λένε για το βιβλίο και το εξώφυλλό του, κα...;
Χόλις. Μπερενίς Χόλις.
Ενδιαφέρεστε για την τέχνη, κα Χόλις;
Ήρθα εδώ για τα πατατάκια. Χωρίς παρεξήγηση, κ. Φιγκέρας.
Έφτασα σε ένα σημείο της ζωής μου όπου εκτιμώ την αξία των ελεύθερων πραγμάτων.
Καταλαβαίνω.
Οπότε αυτός ο πίνακας...
Θα ήθελα ένα αντίτυπο.
Δεν υπάρχουν.
Αυτό ακριβώς το αποκαλείς ρητορική χειρονομία.
Είστε ένας από αυτούς.
- Από ποιους; - Από τους ψεύτες.
Αυτό είναι σκληρό, δεν νομίζεις;
Όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται.
Ναι.
Συγνώμη.
Νερό;
Αναρωτήθηκες ποτέ όταν κάτι μόλις αρχίζει, πώς θα τελειώσει;
Σαν τι;
Οτιδήποτε. Εμείς, ας πούμε.
Σε μια βδομάδα από τώρα, θα σχεδιάζω το γάμο μας.
Μετά θα σε πάω σε εγκαίνια, και κοιτώντας στο δωμάτιο,
θα σε δω να μιλάς σ' αυτόν τον καλλιτέχνη με τους μεγάλους ώμους, γλύπτης.
Μεγάλα χέρια.
Και καθώς φεύγεις μαζί του, μου γνέφεις.
Θα σκαρφαλώσω στην κορυφή του καθεδρικού και θα πέσω στη θλίψη.
Θα με κάνεις την πόρνη σου.
Θα κάνω βίζιτες για να σε υποστηρίζω όσο εσύ επισκέπτεσαι τις γκαλερί σου
γράφεις άρθρα και σιγοπίνεις σαμπάνια με τους φίλους σου.
- Για την αγάπη. - Σωστά.
Θα κολλήσω κάποια ασθένεια, θα χάσω δόντια, θα τυφλωθώ...
- Όχι. - ... θα πεθάνω σε ένα χρόνο.
- Όλα για την αγάπη. - Θα κάνουμε μωρά.
Κορίτσι, την Έιμι, αγόρι, τον Ματ.
Θα μετακομίσουμε στις ΗΠΑ, στο Κονέκτικατ μάλλον.
Θα αγοράσουμε σπίτι, βεράντα με κούνια και ρυάκι.
- Μπλα, μπλα. - Φυσικά. Και πέτρινο τοίχο.
Και θα πεθάνω πρώτος.
Κάποιο είδος αργού καρκίνου που θα με περιθάλψεις.
Και μετά εσύ.
Τα παιδιά μας θα επιμείνουν ότι πέθανες από ραγισμένη καρδιά.
Θα σηκωθώ τώρα. Θα κάνω ντους, θα φύγω.
Δεν θα ξαναειδωθούμε ποτέ.
Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να μείνεις εδώ και να το αφήσεις να συμβεί.
Κατάλαβες;
Το έπιασα.
Έλα μέσα.
- Θέλεις ένα ανεβαστικό; - Σίγουρα.
Τι θα κάνεις το Σαββατοκύριακο;
Τι;
Υποτίθεται ότι θα μου ζητούσες να βγούμε πριν με γαμήσεις.
- Ξέρεις τον Τζόζεφ Κάσιντι; - Τον έμπορο έργων τέχνης;
- Ναι. - Με κάλεσε στο κτήμα του.
Έχεις πλούσιους φίλους.
- Δεν τον έχω γνωρίσει. - Τότε γιατί η πρόσκληση;
Υποθέτω ότι θέλει να γράψω κατάλογο για τη συλλογή του,
και θα ήταν μια ωραία δουλειά αν την έπαιρνα.
Και στοιχηματίζω ότι θα υπάρχουν μερικά δωρεάν σάντουιτς με αγγούρι.
Λοιπόν, τι λες;
- Θα είσαι ο σοφέρ μου; - Να μοιραστούμε την οδήγηση;
Τζέιμς, γεια σου.
Είμαι η Λουίζα, η Λουίζα Πρέντες.
Είναι λίγο άβολο να σου τηλεφωνώ γι' αυτό,
αλλά η επιταγή που μου έδωσες επιστράφηκε από την τράπεζά.
Ας μου τηλεφωνήσεις, ευχαριστώ.
Ποιος πέθανε, κοριτσάκι;
Ο καημένος ο Νορβηγός σου. Συνέχεια σκέφτομαι ότι ήταν αληθινός.
Ήταν αληθινός.
- Είπες ότι τον επινόησες. - Όχι, μόνο το τέλος.
Ο Νιλς και η Νόρα ήταν αληθινοί.
Ο Νιλς επέζησε για ένα διάστημα στο Buchenwald ζωγραφίζοντας αξιωματικούς.
- Για κάποιο διάστημα. - Για κάποιο διάστημα.
Στη μεσαιωνική ζωγραφική, η μύγα αντιπροσώπευε την αμαρτία,
έτσι εάν ένας ζωγράφος έβαζε μια μύγα σε ένα πορτρέτο, για παράδειγμα,
Σήμαινε ότι αυτό το άτομο ήταν καταραμένο.
Υποθέτω καταλαβαίνεις πού καταλήγει αυτό.
- Ο Νιλς ζωγράφισε μύγες στους Γερμανούς. - Το έκανε.
Δυστυχώς, ο διοικητής του ήταν κάτι σαν ερασιτέχνης ιστορικός τέχνης,
ενοχλήθηκε, και ο Νιλς ξεκοιλιάστηκε σαν ελάφι,
- τον άφησαν στην αυλή - Σταμάτα.
να τον φάνε οι μύγες.
Εσύ ρώτησες.
Και η Νόρα;
Η Νόρα μετά τον πόλεμο ήταν στο Παρίσι, πίνοντας πολύ και ζωγραφίζοντας λίγο.
Πολύ άσχημα, φοβάμαι.
Βασικά χαραμίστηκε.
Αυτός ο πίνακας που μας έδειξες ήταν της Νόρα, έτσι δεν είναι;
Γιατί δεν το είπες;
Επειδή η ιστορία μου είναι πιο οδυνηρή, ο Νιλς λιμοκτονεί και τα λοιπά.
Ναι, αλλά δεν είναι αλήθεια.
- Έχει σημασία; - Φυσικά και έχει.
Με αυτό δεν έχει σχέση η τέχνη; Με την αλήθεια.
Όχι.
Θέλω να πω, ότι αν είναι απλά για να πεις την αλήθεια, θα το έκανε ο καθένας.
Η δουλειά μου είναι να διαχωρίσω τα καλά ψέματα από τα κακά.
Και πώς το κάνεις αυτό;
Το όνομά σου είναι στ' αλήθεια Μπερενίς;
Γιατί να το σκαρφιστώ αυτό;
Αυτό δεν είναι ναι.
Ούτε και όχι είναι.
Εντάξει.
Ας πάρουμε τα πράγματα.
Το γεύμα είναι σε μια ώρα. Παρακαλώ να είστε έγκαιρα.
Ευχαριστώ.
Ήμουν παιδί...
ακριβώς το είδος του τόπου που ονειρευόμουν να ζήσω.
Πριγκίπισσα σε κάστρο.
Εσύ;
Τι ήθελες να ήσουν όταν ήσουν παιδί;
Δεν ήμουν ποτέ παιδί.
Εκκολάφτηκα από το αυγό έτσι, μεγάλος.
Έλα.
Σοβαρά, μην μου πεις ότι ποτέ δεν ήθελες να ζωγραφίσεις.
Έχεις πάει ποτέ στη Νέα Υόρκη;
Ναι.
Ξέρεις τα μεγάλα πανό που κρεμούν έξω από τα μουσεία για ειδικές εκθέσεις;
Ήθελα ένα.
"Φιγκέρας".
Είχα έναν δάσκαλο στη σχολή καλών τεχνών. Καλός δάσκαλος.
Με έπιασε μια μέρα και μου είπε ότι ήμουν καλύτερος
στο να μιλάω για τέχνη παρά να την κάνω,
και είπε ότι θα ήταν σκέτη τραγωδία αν έφτιαχνα κάτι.
Θέλεις ακόμα αυτό το πανό, έτσι δεν είναι;
Ακολούθησε την καρδιά σου.
Συνειδητοποιείς πόσα μουσεία θα το θεωρούσαν κεντρικό τους κομμάτι;
Και εδώ, είναι άλλο ένα χαστούκι μπογιάς στον τοίχο.
Μένει μόνος του;
- Έχει αυτή την αίσθηση, έτσι δεν είναι; - Πρέπει να είναι μοναχικός.
- Τι; - Κάποιος σαν τον Κάσιντι; Είναι επιλογή.
Οι γυναίκες δεν μπορούν να το καταλάβουν, η γοητεία της μοναξιάς.
- Κι εσύ το κάνεις; - Α ναι. Έτσι ζω κι εγώ.
Σε μια...
ελαφρώς πιο μέτρια κλίμακα, αλλά ναι.
Απλά ένας μοναχικός λύκος;
Κορόιδευε όσο θες. Ήμουν μοναχός εδώ στην Ιταλία.
Η Τέχνη είναι η μόνη ερωμένη μου.
Στοιχηματίζω ότι πλήρωσε υπερβολικά γι' αυτά.
Και σε 10 χρόνια από τώρα, δεν θα μπορεί να τα χαρίσει.
Θα σας βοηθούσε, κ. Φιγκέρας, αν σας έλεγα ότι τραύλιζα τρομερά όταν ήμουν παιδί;
- Μου πήρε χρόνια να το ξεπεράσω. - Λυπάμαι, δεν το ήξερα.
Ένας γείτονάς μου έδωσε μια συμβουλή.
Προσπάθησε να τραγουδήσεις μέσα από τις λέξεις για να διευκολυνθεί το πέρασμα τους.
Αυτό κάνει την προσήλωσή μου σε αυτούς τους πίνακες λίγο συναισθηματική, το ξέρω,
αλλά μου αρέσει που μου υπενθυμίζουν,
ότι δεν πρέπει να αφήνω η αξία ενός πράγματος να καλύπτεται από την τιμή του.
Κυρία Χόλις. Είμαι σωστός;
Τζόζεφ Κάσιντι.
- Καλώς ήρθες στο εξοχικό μου. - Σ' ευχαριστώ που μας δέχτηκες.
Απεριτίφ, κανείς;
Πρέπει να ζητήσω συγγνώμη.
Δεν μπορούσα να μην ακούσω τη συζήτησή σας καθώς μπήκα.
Ήταν συναρπαστική.
Οι άνθρωποι και τα προαισθήματά τους.
Πώς μερικοί έχουν το χάρισμα και άλλοι όχι.
Πάντα να εμπιστεύεσαι τα προαισθήματά σου, αγαπητή μου. Έχεις το χάρισμα.
Είχες απόλυτο δίκιο να υποπτεύεσαι ότι ο κ. Φιγκέρας
έχει διάγει μια μη-μοναστική ζωή κατά τη διάρκεια της ιταλικής παραμονής του.
Υπήρχε μια κυρία Σοφία Ροσέλι,
και μετά ήταν μια κυρία Λουίζα Πρέντες, και μετά... Ω, έλα τώρα.
Μην δείχνεις τόσο άβολα, κ. Φιγκέρας.
Σε κάλεσα στο σπίτι μου, είμαι υποχρεωμένος να κάνω έρευνες.
Παρεμπιπτόντως, παρερμήνευσες εντελώς την οικογενειακή μου ζωή .
Είναι το κτήμα της γυναίκας μου. Ανήκει στην οικογένεια της εδώ και γενιές.
Αν είχες έρθει χθες, θα έβρισκες το μέρος γεμάτο κόσμο.
Παιδιά, εγγόνια, σκυλιά, γάτες, νταντάδες.
Όλοι έφυγαν για Λονδίνο το πρωί, όλος ο συρφετός.
Μπορείς ακόμα να τους μυρίσεις λίγο, έτσι δεν είναι;
Αυτή την αστεία μυρωδιά του παιδιού.
- Τζιμ. Μπορώ να σε λέω Τζιμ; - Παρακαλώ.
Σε πειράζω. Γιατί να νομίζεις ότι τα παιδιά θα είχαν περίεργη μυρωδιά;
Μπερενίς, ήσουν λίγο σιωπηλή.
- Ελπίζω να μην ήμασταν ανιαροί. - Καθόλου.
Ίσως έπρεπε να προσπαθούσα περισσότερο να σε αποσπάσω, αλλά...
Διαισθάνομαι ότι δεν σου αρέσουν πολύ οι προσωπικές ερωτήσεις.
- Και γιατί να είναι έτσι; - Δεν ξέρω.
Απλά ένα προαίσθημα. Ίσως κάνω λάθος.
- Από πού είσαι; - Από την Ντουλούθ.
Μινεσότα;
Το Ινστιτούτο Τέχνης εκεί, έχει έναν υπέροχο Τουλούζ-Λοτρέκ, αλλά τίποτα άλλο.
Όταν λέω Ντουλούθ, εννοώ μια μικρή κωμόπολη νότια της πόλης.
Ποια;
Είναι πολύ μικρή, κ. Κάσιντι. Σίγουρα δεν την έχετε ξανακούσει.
Φυσικά και όχι.
Είναι ωραίο όμως να είσαι από μια μικρή πόλη, έτσι;
Γιατί αυτό;
Λοιπόν, μπαίνετε στον κόσμο σαν ένα νεογέννητο,
ελεύθεροι να είστε οποιοσδήποτε επιλέξετε.
Ξέρεις, κανείς σας δεν σχολίασε την άδεια καρέκλα.
Υπέθεσα ότι ήταν για τη γυναίκα σου.
Κι αν σου έλεγα ότι, στην άκρη της ιδιοκτησίας μου,
υπάρχει ένα ερειπωμένο μικρό σπίτι,
που ζει ένας άντρας που καλώ για μεσημεριανό κάθε μέρα,
και η μόνη απάντηση που έχω πάρει από αυτόν είναι αυτή η άδεια καρέκλα;
Ποιος είναι αυτός;
Αυτός ο άντρας, αγαπητέ νεαρέ φίλε, είναι ο λόγος που σε κάλεσα εδώ.
Δεν καταλαβαίνω.
Ροντόλφο, ας πιούμε καφέ στη βεράντα, εντάξει;
Πολύ καλά, κύριε.
Αν μπορούσες να πάρεις συνέντευξη από έναν καλλιτέχνη, ποιος θα ήταν;
- Άνσελμ Κίφερ. - Κίφερ;
Ο Κίφερ θα μιλήσει σε όποιον έχει ανοιχτό σημειωματάριο.
Όχι, βάλε τον εαυτό σου σε μια πιο εξευγενισμένη παρέα, εντάξει;
Κανένας κριτικός δεν έχει μιλήσει με αυτόν για πάνω από 50 χρόνια.
Έχει περάσει πολύ καιρός από τότε που κάποιος είδε τη δουλειά του.
- Δεν σε πιάνω. - Εντάξει.
Αν σου πω: Παρίσι, 1968.
Δώδεκα πίνακες τυλίχτηκαν στις φλόγες σε μια φωτιά σε γκαλερί.
Με δουλεύεις.
Δύο μέρες αργότερα, στους ίδιους καπνισμένους τοίχους,
εμφανίζεται μια κενή κορνίζα.
Μια μικρή κάρτα, που έγραφε:
"Τζερόμ Ντέμπνι. Νούμερο Ένα."
Η συγκάτοικος μου στο κολέγιο είχε μια αφίσα στον τοίχο της.
- Αλήθεια, ο Τζερόμ Ντέμπνι είναι εδώ; - Τι έχεις μάθει τελευταία για αυτόν;
Για μια άλλη φωτιά, πριν από ένα χρόνο, στο στούντιο και το σπίτι του στη Γαλλία.
Όλα κάηκαν. Έχασε τα πάντα.
Το έργο μιας ζωής κάηκε, κανείς δεν κατάφερε να το δει.
Πάει. Σαν να μην υπήρξε ποτέ.
Δεν είναι πλούσιος, ότι παίρνει από ένα φιλανθρωπικό καταπίστευμα.
- Το Καταπίστευμα Ντέμπνι. - Ναι.
Στο συμβούλιο του οποίου προς τιμή μου, βρίσκομαι.
Και με αυτή την ιδιότητα, θα προσφέρω στον σπουδαίο άνθρωπο καταλύματα.
Έτσι τώρα κάθε πρωί,
έχω τον Τζερόμ Ντέμπνι να κάνει ηλιοθεραπεία δίπλα στην πισίνα μου.
- Ροντόλφο; - Κύριε;
Τι διάβαζε ο κ. Ντέμπνι όταν τον πήρες τις προάλλες;
Φλας Αρτ, κύριε. Το τεύχος Μαρτίου.
- Την στήλη του κ. Φιγκέρας. - Πλάκα μου κάνεις.
Και τι έκανε ενώ το διάβαζε;
Γέλαγε, κύριε.
Είπε, "Αυτός ο νεαρός είναι αρκετά διασκεδαστικός."
Μπερενίς, θα σε πείραζε να δανειστώ τον Τζέιμς για μια ιδιωτική συζήτηση;
Όχι.
Προσλαμβάνω μια ομάδα ερευνητών
για να εξασφαλίσω την αυθεντικότητα και τους τίτλους ιδιοκτησίας.
Καταλαβαίνω.
Ένας από αυτούς βρήκε ένα κομμάτι σας για τις πινελιές του Μοντιλιάνι.
- Το θυμάσαι; - Ναι φυσικά.
Μάλλον ενδιαφέρουσα διατριβή.
Με βοήθησε να ξεπεράσω κάποια αβεβαιότητα
σχετικά με την προέλευση ενός συγκεκριμένου Μοντιλιάνι,
Γυναίκα με κόκκινο κασκόλ.
Κάναμε μια μάλλον επικερδή πώληση στην Τέιτ.
Είναι στο Τέιτ τώρα.
Ναι, αυτό κάπως πυροδότησε την περιέργειά μου όμως.
Έτσι έβαλα τους ανθρώπους μου να ψάξουν λίγο περισσότερο.
Ήσουν το παιδί θαύμα, έτσι δεν είναι, Τζέιμς;
Διαβάζοντας τα παλιά σου άρθρα,
θα πίστευε κανείς ότι θα διηύθυνες ένα μουσείο τώρα.
- Ναι, καλά... - Τι συνέβη, Τζέιμς;
Υπεξαίρεση, σωστά;
Αυτό το κάνει να ακούγεται σαν κάτι που δεν ήταν.
Τι ήταν τότε;
Η γκαλερί είχε λογαριασμό για τα έκτακτα έξοδα,
και σκέφτηκα ότι θα ήταν εντάξει να...
δανειστώ ένα μικρό ποσό και στη συνέχεια να το επιστρέψω.
Ακούγεται σαν κάτι πολύ εύκολο να διευθετηθεί.
Δεν χειρίστηκα πολύ καλά αυτή την κατάσταση.
Ήμουν πιο ευέξαπτος τότε.
Ήσουν;
Ωρίμασες με την ηλικία, έτσι;
Περί τίνος πρόκειται, κ. Κάσιντι;
Εξιλέωση.
Σκέψου την απήχηση που θα είχε.
Ο πρώτος κριτικός που πήρε συνέντευξη από τον Τζερόμ Ντέμπνι εδώ και 50 χρόνια
για να δει και να περιγράψει την τρέχουσα εργασία του.
Ξέρεις, θα μπορούσα να κινήσω τα νήματα,
ώστε να διευθύνεις ένα μεγάλο μουσείο σύντομα.
Και γιατί να το κάνεις αυτό για μένα;
Θα εκτιμούσα έναν Ντέμπνι, Τζέιμς.
Και θα ήθελα να αποκτήσεις έναν για μένα.
Πώς υποτίθεται ότι θα το κάνω αυτό;
Αυτή είναι μια συναλλαγή ανάμεσα σε σένα και τον κ. Ντέμπνι.
Ναι, αλλά τι με εμποδίζει να πάρω τη συνέντευξη χωρίς να σου πάρω τον πίνακα;
Σε πλήρωσε κάποιος για να γράψεις αυτό το άρθρο του Μοντιλιάνι;
Κάποιος Τσαρλς Κλέι;
Ο Τσαρλς Κλέι μου πούλησε "Τη γυναίκα με το κόκκινο κασκόλ."
Ήξερες ότι βοηθούσες στην επικύρωση μιας πλαστογράφησης;
Ή σε κορόιδεψαν κι εσένα;
Δεν είναι πλαστό.
Τέλος πάντων, είναι το τέλος της γαμημένης καριέρας σου, έτσι δεν είναι;
Το πούλησες στο Τέιτ.
Το ξέρω, αλλά βασίζομαι στην εμπειρία των μελετητών σε αυτά τα θέματα.
Ούτως ή άλλως...
φεύγω για Λονδίνο το πρωί, οπότε με την Μπερενίς μπορείτε να μείνετε.
Δες τι μπορείς να καταφέρεις.
Θέλεις ένα;
Έχεις συνήθεια, λοχαγέ;
Μια μικρή ώθηση που και που.
- Πόσα την ημέρα; - Ποιος μετράει;
Από εκεί που κατάγομαι, αυτό λέγεται συνήθεια.
Ντουλούθ, ε;
- Νόμιζα ότι υπήρχε μια προφορά. - Μια Ντουλούθ προφορά;
Μινεσότα. Κάτι περίεργο με τα φωνήεντα.
Νόμιζα ότι όλοι οι εθισμένοι ήταν άμοιροι, χαμένοι.
Τσακωνόμαστε;
- Μόνο αν το θες. - Ο πρώτος μας καυγάς. Εντάξει, πάμε.
- Αποκάλεσε με κάπως. - Κωλοτρυπίδα.
- Για προσπάθησε. - Κάθαρμα.
Κάθαρμα, σκατό, καριόλη, τσουτσουνογλύφτη.
Πες κάτι κακό για τον χαρακτήρα μου και κάνε το να τσούξει.
Αντιμετωπίζεις σοβαρά πράγματα σαν να ήταν ασήμαντα
και ασήμαντα πράγματα σαν να ήταν σοβαρά.
Έλα.
Αν πιεις άλλη μια, θα σου δείξω πώς γίνεται.
Πόσες μέρες νομίζεις ότι μου έμειναν;
- Σου έμειναν; - Για να ζήσω.
- Τι είδους ερώτηση είναι αυτή; - Υπάρχει ένα νούμερο. Και για τους δυο.
Μέρες, ώρες, λεπτά.
Μετά από αυτό το λεπτό, ένα λιγότερο.
- Έτσι γίνεται. - Τότε γιατί να το χαραμίσεις έτσι;
Είμαστε φίλοι, σωστά;
Οι καλύτεροι.
Ποιος νοιάζεται από πού κατάγομαι;
Μπορώ να σας το ταχυδρομήσω, κυρία μου.
- Αν θέλετε. - Ναι, αυτό θα ήταν υπέροχο.
Ευχαριστώ.
- Καλημέρα, κύριε. - Καλημέρα.
Έχεις φίλο δια αλληλογραφίας, γλύκα;
Τη μαμά μου.
Πίσω στο παλιό Ντουλούθ;
Έπρεπε να της πω ότι γνώρισα ένα αγόρι.
Τσιμουδιά.
Παρακολούθησε.
- Καλό. - Πολύ καλό.
Άνδρας με πολλές ικανότητες.
Σωστά.
Είδα το πιο παράξενο όνειρο χθες βράδυ.
Παράξενο είναι το πώς έχουν σχέση με μένα.
Ξύπνησα πολύ νωρίς.
Άκουσα κάποιον να ψιθυρίζει, έτσι πήγα στην πόρτα,
την άνοιξα λίγο,
και ήσουν εκεί,
στον διάδρομο με τη ρόμπα και ο Κάσιντι σου έδωσε ένα χοντρό φάκελο.
Και σκεφτόμουν ιπτάμενα άλογα,
σεξ με τη μητέρα σου, τέτοια περίεργα.
Ξάπλωσα και αναρωτιόμουν:
"Γιατί να της δώσει ο Κάσιντι ένα φάκελο γεμάτο μετρητά;"
Το "της" είμαι εγώ.
Μιλάμε για ένα όνειρο, σωστά;
Έτσι δεν είναι;
Είσαι αστείος, έτσι δεν είναι;
Κοίτα.
Θα το πούμε στα εγγόνια μας.
Ήρθα εδώ άπορος, αλλά θα φύγω πρίγκιπας, ένας γαμημένος αυτοκράτορας.
Είδα μπλε μια φορά.
Γνήσιο μπλε, καταλαβαίνεις.
Πλατωνικό μπλε.
Σε μια πισίνα σαν αυτή.
Ήμουν κάτω από το νερό,
κοιτάζοντας προς τα πάνω στον ουρανό.
Και ίσως ήταν απλά ένα έλλειμμα οξυγόνου.
Αλλά για μια στιγμή...
ήταν μπλε.
Έκτοτε το ψάχνω.
Κύριε Φιγκέρας,
Σκέφτηκα ότι μπορεί να είσαι εσύ.
Ξύρισες τα γένια σου.
Πρέπει να το αφήσεις πάλι. Προσθέτει χαρακτήρα.
Τιμή μου, κ. Ντέμπνι.
Και έκπληκτος. Πώς...;
Η στήλη σου, κάθε μήνα, με τη μικρή της φωτογραφία.
Είναι καλό να βλέπεις έναν νεαρό άνδρα με τόσο καθαρό μάτι.
Και την όμορφη φίλη σου, ελπίζεις να την προστατέψεις από τη γοητεία μου.
- Έχει όνομα, υποθέτω; - Κυρία Μπερενίς Χόλις.
Τζερόμ Ντέμπνι. Στις υπηρεσίες σας, κα Χόλις.
Είναι τιμή μου, κ. Ντέμπνι.
Παρακαλώ.
Μπορώ να είμαι ευθύς, με τον σύγχρονο τρόπο;
Ο κ. Κάσιντι μας έφερε κοντά. Το γιατί, δεν έχει σημασία.
Είναι συλλέκτης.
Και οι συλλέκτες, όπως ξέρουμε και οι δύο, είναι περίεργα πλάσματα.
Υποθέτω ότι έχει διαμορφωθεί μια συμφωνία,
που βολεύει και τους δύο.
Δεν θέλω να ξέρω, όχι.
Μια από τις μεγάλες απολαύσεις του να είσαι καλλιτέχνης
είναι ότι δεν χρειάζεσαι δοσοληψίες με τον κόσμο με αυτόν τον τρόπο.
Υποθέτω ότι θα ήθελες μια συνέντευξη.
Μαγνητόφωνο να γυρίζει.
Δεν μπορώ να αντέξω τέτοια πράγματα.
Μια συζήτηση;
Φυσική, ανεπίσημη.
Αυτό, ίσως, θα μπορούσε να γίνει. Τίποτα περισσότερο.
- Θα σε καθησύχαζε μια τέτοια προσέγγιση; - Θα σήμαινε τα πάντα για μένα.
Το Άγιο Δισκοπότηρο. Η μεγαλύτερη τιμή.
Αλλά θα πρέπει να έρθει τόσο εύκολα;
- Με συγχωρείτε; - Τι υπέφερες;
Ο βασιλιάς σε προσκαλεί στο παλάτι του. Ηλιοθεραπεία δίπλα στην πισίνα του.
Το Δισκοπότηρο πλησιάζει και παρουσιάζεται.
Ούτε μάχες, ούτε δοκιμασίες.
Οι θεοί δεν θα το εγκρίνουν ποτέ.
Κύριε Ντέμπνι, ήταν απλά μια μεταφορά.
Ποια δύναμη ελλοχεύει στις μεταφορές.
- Είσαι κολυμβητής; - Νομίζω...
Την πισίνα, κάτω από το νερό, και θα σου μιλήσω.
- Αλλά, κ. Ντέμπνι, εγώ... - Δύο πισίνες.
Αν η επόμενη λέξη είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από "ναι", θα είναι 4 πισίνες.
Πολύ καλά.
Η μητέρα μου έμαθε να παζαρεύω.
Αν δεν έχεις τίποτα να χάσεις, πρέπει να είσαι ανελέητος.
Έλα.
Κάτσε δίπλα μου να τον επευφημήσουμε μαζί.
Δεν περίμενα να είστε τόσο κοινωνικός, κ. Ντέμπνι.
Ένα από αυτά που έμαθα στη μακρά παραμονή σε αυτό το σκοτεινιασμένο μέρος,
είναι ότι τα πιο πολλά πράγματα, οι πιο πολλοί άνθρωποι,
δεν είναι αυτό που θα περίμενες.
Είσαι αυτό που θα περίμενε κανείς;
Τι μπορεί να είναι αυτό;
Μια πέτρα.
Ίσως ένα αυγό.
Το ερώτημα είναι, πόσο βαθιά φτάνει η σκληρότητα.
Θα πρέπει να σε αφήσουμε να μάθεις σίγουρα.
Μπράβο! Στα μισά!
- Είστε παλιοί φίλοι; - Νέα φουρνιά.
Είναι ένας φιλόδοξος νεαρός.
Έτσι, αν είσαι ένα αυγό, ελπίζω να προσέχεις.
Πίστεψέ με, είμαι οτιδήποτε άλλο εκτός από αυγό.
Ξέρεις το πιο λυπημένο αυγό απ' όλα; Το αυγό που πιστεύει ότι είναι πέτρα.
Υπάρχει κάτι που θα μπορούσα να πω και να σε αποτρέψει
από το να γράψεις για μένα στο περιοδικό σου;
Το υποψιάστηκα.
Πηγαίνω στο στούντιό μου, για 3 ώρες, όπου δεν είστε ευπρόσδεκτοι.
Μετά από αυτό, βόλτα με βάρκα, και είστε ευπρόσδεκτοι να με συνοδεύσετε, αν θέλετε.
Μετά τη βόλτα με τη βάρκα, ένα ντους και μετά δείπνο.
Στο οποίο είστε επίσης ευπρόσδεκτοι.
Στο γεύμα, όχι στο ντους.
Είναι αποδεκτό αυτό;
Τι γλυκιά θλίψη.
Βρήκες το μπλε μου εκεί κάτω;
Είσαι καλά, πρωταθλητή;
Πώς κατέληξες με τόσο όμορφο όνομα;
Με περίμενε όταν έφτασα.
Δεν μου φαίνεται συνηθισμένη επιλογή στη Μινεσότα.
- Θα χορέψουμε πάλι με αυτή τη μελωδία; - Πες μου.
Η μητέρα μου στοιχημάτισε με τη θεία Σάλι ότι θα ήμουν κορίτσι.
Το οποίο είμαι, όπως ίσως παρατήρησες.
Έτσι, "Berenice," κομιστής της νίκης.
Τι στοιχημάτισαν;
- Ένα νέο σετ βάζα με πίκλες. - Είσαι καλή.
Το ψέμα είναι εύκολο όταν λες την αλήθεια.
Είναι οι ιδιόρρυθμες λεπτομέρειες που κερδίζουν.
Θεία Σάλι, βάζα με πίκλες.
Ο Νιλς ορκίζεται να μην αγγίξει ποτέ ξανά πινέλο, Η Νόρα πεθαίνει από φυματίωση.
Θέλεις να μάθεις για τη Νόρα; Ρώτα τον Ντέμπνι. Μάλλον την γνώρισε στο Παρίσι.
Ώρα για τη βόλτα μας με το σκάφος.
Είσαι μόνη σου σε αυτό.
Αν δεν ξεκουραστώ, δεν θα μπορέσω στο δείπνο.
Τι;
Δεν πρέπει να μιλάμε γι' αυτό. Αυτή είναι η συμφωνία;
Δεν είναι τόσο περίπλοκο. Είχα μια προθεσμία, τα χάπια βοήθησαν.
Άρχισα να χρειάζομαι περισσότερα, και δεν ήταν για τις προθεσμίες πια.
Μπορώ να το τελειώσω. Απλά περιμένω την κατάλληλη στιγμή.
Σίγουρα κατανοώ πώς ακούγεται, αλλά δεν είναι έτσι.
Ναι.
Μάλλον έχεις δίκιο. Δεν πρέπει να το συζητήσουμε.
Πού είναι ο Γκάλαχαντ μας;
Αναπαύεται. Ζητά συγγνώμη.
Τον εξάντλησα, έτσι δεν είναι; Με τη μικρή μας περιπέτεια.
Πού θα με πας;
Φύγε, ανθρώπινο παιδί! Στα νερά και την άγρια φύση
Ήξερες μια γυναίκα ονόματι Νόρα Ίγκεν;
Νόρα.
Η όμορφη και καταρρακωμένη Νόρα.
Τι ξέρεις γι' αυτήν;
Μόνο αυτά που μου είπε ο Τζέιμς.
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ο αδελφός της να ζωγραφίζει Γερμανούς,
- τις μύγες. - Μύγες;
Ένα παραμύθι.
- Για να δώσω νόημα εκεί που δεν υπήρχε. - Δεν είναι αλήθεια;
Τα στρατόπεδα δεν ήταν ένα μέρος όπου έφτιαχναν πίνακες.
Η ιδέα ενός τέτοιου πράγματος, είναι ανήθικη.
Ο Νιλς πέθανε όπως όλοι οι άλλοι.
Στριμωγμένος σε ένα στενό δωμάτιο.
- Με αέρια. - Πώς το ξέρεις;
- Μου το είπε. - Η Νόρα;
Δεν ήμασταν πολύ καλοί μαζί της, οι άντρες στον κύκλο μου.
Πέρναγε από τα χέρια του ενός στον άλλο σαν φυλαχτό.
επιτρέποντας στους εαυτούς μας να φιλάμε τα νούμερα τατουάζ στο χέρι της.
Ήμασταν ανώριμοι
ενώ θα έπρεπε να είμαστε ευγενικοί.
Τώρα έμαθες τα χειρότερα του Τζερόμ Ντέμπνι.
- Είμαστε ακόμα φίλοι; - Φυσικά, κ. Ντέμπνι.
- Πάντα θα είμαστε φίλοι. - Υπέροχα.
Υπέροχα!
Ένα αγαπημένο μου σημείο.
Κάποιος πρέπει να εργαστεί σκληρά για να το κατανοήσει.
Και αυτά σίγουρα δεν βοηθούν.
Προσπαθώ να τα σκέφτομαι σαν τύψεις.
Κάποιος μπορεί είτε να αισθανθεί βασανισμένος
είτε να μάθει να υπομένει την παρουσία τους.
Προφανώς κουβαλάω τις δικές μου με λιγότερη επιδεξιότητα από σένα.
Τότε πρέπει να μου πεις ένα μυστικό.
Κάτι επαίσχυντο. Θα ελαφρύνει το βάρος σου.
Είμαι καθηγήτρια.
Και καλή, είμαι σίγουρος.
- Έκανα ένα λάθος. - Τι είδους;
Μια απερισκεψία με έναν συνάδελφο.
Παντρεμένο, υποθέτω;
Κάθε χρόνο, έχω τις πρωτοετείς κοπέλες, αγωγή υγείας.
Τα γεγονότα της ζωής, τέτοια πράγματα.
Πώς να μην μείνετε έγκυοι.
Ο καθηγήτρια δεν ήταν τόσο καλή μαθήτρια;
Επισήμως, είμαι σε άδεια για να αφαιρέσω μια κύστη.
Έχω μια φίλη, την καλύτερη μου φίλη. Είναι μεγαλύτερη, παντρεμένη.
Πριν φύγω, της είπα τα πάντα και υπήρξε αυτή η στιγμή που μιλούσα,
και με κοίταξε με αυτό το βλέμμα...
Ήταν μια αστραπή, ξέρεις, αυθόρμητο.
... Σαν να ήθελε να με φτύσει.
Πόνεσε. Ακόμη πονάει.
Έτσι, όταν έφτασα στην Ιταλία, σκέφτηκα, "Γιατί όχι;
Παίξε την πόρνη για λίγο.
Δες πώς είναι.
Και σου ταιριάζει; Αυτή η νέα μάσκα;
Απ' ό,τι φαίνεται, είμαι εντάξει.
Πρέπει να προσέχεις, αγαπητή μου.
Μια μάσκα μπορεί να είναι επικίνδυνη.
Όταν βγάζω τη δική μου τη νύχτα, μια άλλη περιμένει από κάτω.
Και κάτω από αυτή;
Τόσα χρόνια, κα Χόλις.
Δεκαετίες.
Και είναι μάσκες μέχρι τώρα.
Κι εσύ;
Έμεινε τίποτα;
Έτσι νομίζω.
Τότε δεν είναι πολύ αργά, έτσι;
Τζέιμς;
Ο ουρανός είναι ακόμη εκεί, κοτοπουλάκι.
Απλά γλίστρησα στις σκάλες.
Πες στον μπαμπά τα πάντα για την βόλτα με το σκάφος.
Νομίζω ότι έχασα 1,5 κιλό από τα κουνούπια.
Αλλά μου αρέσει. Είναι ένας ωραίος γέρος.
- Τι λέγατε τα πιτσουνάκια; - Αυτό και εκείνο.
- Όχι το άλλο; - Ποτέ στο πρώτο ραντεβού.
Για τι είδους κορίτσι με περνάς;
Φαίνεται ότι πρέπει να σου πω την αλήθεια.
- Για ποιο πράγμα; - Για μένα.
Και ποια μπορεί να είναι;
Κορίτσι από μικρή πόλη, έκανε ένα λάθος.
Σε βαθιά νερά, κωπηλατώντας με καρχαρίες σαν εσένα.
- Η μικρή βοσκοπούλα; - Σχεδόν.
Πες τα στη θεία Σάλι.
Δεν είσαι η μικρή κυρία;
Αποδείχθηκε λίγο αργά γι' αυτό.
- Έχασα κανένα τοπικό αξιοθέατο; - Με πήγε σε κάποια ερείπια.
- Στη λίμνη; - Ακριβώς έξω από την ιδιοκτησία.
Ένιωσα σαν η πρώτη που πάτησε εκεί εδώ και εκατό χρόνια.
Με τρομάζει να τον σκέφτομαι εκεί έξω μόνο στο νερό.
Γιατί;
Αν ανατραπεί, κανείς δεν θα τον βρει ποτέ.
Μάλλον αυτό θέλει, να εξαφανιστεί χωρίς ίχνος.
Να είναι ο τέλειος κοντά στο μύθο του.
Κανείς δεν θέλει να καταλήξει στον πάτο μιας λίμνης, αρχηγέ.
Ευχαριστώ.
- Θα μου κάνεις μια χάρη; - Γιατί είναι οι φίλοι;
Απόψε, που θα είμαστε σπίτι του, πρέπει να βγάλω μια φωτό από τη δουλειά του.
- Μπορείς να του αποσπάσεις την προσοχή; - Γιατί;
- Δεν θα με... - Γιατί πρέπει να βγάλεις φωτογραφία;
Για τη δουλειά μου, για το γράψιμο μου, σαν αναφορά.
Φαίνεται κάπως ύπουλο, δεν νομίζεις;
Ύπουλο;
Μας προσκάλεσε σπίτι του.
Είναι ένα βοήθημα μνήμης, Πολιάννα. Θα τη διαγράψω όταν τελειώσω.
Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι θα σου δείξει κάτι;
Το ακαταμάχητο χάρισμά μου.
Όχι, κύριε Φιγκέρας.
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι
Είναι γελοιοποίηση.
Γιατί να χαλάσουμε ένα ευχάριστο βράδυ;
Ας τελειώσουμε το γεύμα μας.
Θα προσποιηθώ ότι ποτέ δεν έθεσες την ιδέα,
και θα χωρίσουμε όλοι ως φίλοι.
Έχετε καθήκον, κ. Ντέμπνι.
- Σε ποιον; - Στις μελλοντικές γενιές.
Όταν φύγεις, ο κόσμος θα έρθει βιαστικά.
Δεν θα ήταν καλύτερα να μοιραστείς τη δουλειά σου, μαζί μου,
όσο είσαι ακόμα εδώ για να την εξηγήσεις; Μπορώ να σε βοηθήσω να το κάνεις. Μαζί...
Ποιο είναι το αρχαιότερο παράδειγμα τέχνης που μπορείς να σκεφτείς;
Οι σπηλιές, υποθέτω. Λάσκο, Αλταμίρα.
Περίεργο μέρος για να ζωγραφίσεις, δεν συμφωνείς;
Μια τρύπα στο έδαφος;
Μπορείς να εξηγήσεις την παρόρμηση;
Είναι μακριά από την ειδικότητά μου,
αλλά υποθέτω ότι υπάρχει κάποιο είδος τελετουργίας εδώ.
Εννοώ, η μήτρα, η Μητέρα Γη, μια κάθοδος στο...
Έχω μια πολύ πιο απλή υπόθεση.
Δεν είχαν καμία επιθυμία να μοιραστούν τη δουλειά τους.
Το έκρυβαν από τα μάτια που θεωρούσαν ανάξια.
Υποθέτω ότι θα λέγατε επίσης ότι ήταν ένας τρόπος
διαφύλαξης των έργων ζωγραφικής για τις μελλοντικές γενιές.
Εξάλλου, το έργο τους ανακαλύφθηκε, όπως και θα γίνει και με το δικό σου.
Και θα είμαι εκεί για να γράψω γι' αυτό, κ. Ντέμπνι, μαζί σας ή χωρίς εσάς.
Είναι ένας τόσο σοβαρός νεαρός.
Να μιλάει τόσο σοβαρά για τέτοια ανόητα θέματα.
Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι λιγότερο ανόητο.
Έλα. Άσε με να σου δείξω το στούντιό μου.
Σοβαρά το λέτε;
Νομίζω ότι θα διασκεδάσεις αρκετά.
- Και οι δυο μας; - Όλοι.
Ήρθε η ώρα.
Περασμένη ώρα.
- Πάρε αυτό. - Τι;
Όταν σου κάνω νεύμα, πέτα το.
- Τι...; - Εμπιστεύσου με.
Φοβάμαι ότι πρέπει να είμαστε αρκετά σύντομοι.
Έχω ραντεβού απόψε. Με μια ντόπια χήρα.
Και μπορώ να γράψω για ότι μας δείχνεις;
Με την ευλογία μου.
Πραγματικά, είμαι περίεργος να μάθω πως θα το ερμηνεύσεις.
Αυτά είναι όλα, καταλαβαίνεις.
Τίποτα άλλο δεν υπάρχει.
Αυτό ήταν αρκετά δυσνόητο. Θα εκτιμούσα την διορατικότητά σου.
Πάρα πολύ μπλε;
- Δεν καταλαβαίνω. - Αυτά είναι τελειωμένα.
Λίγο-πολύ.
Αν και όταν καλέσει η μούσα, θα επανέλθω.
Αλλά, κ. Ντέμπνι, δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
Όχι;
Το μπλε.
Σκέφτομαι συνέχεια πάρα πολύ.
Κύριε Ντέμπνι, εγώ...
Ξέρεις για τη φωτιά, την πρώτη, στην γκαλερί στο Παρίσι;
Ναι φυσικά.
Για τρεις εβδομάδες, ο κόσμος ενθάρρυνε τον Τζερόμ Ντέμπνι.
ήταν σήκω - σήκω, κάτσε- κάτσε, τον παρηγορούσε.
Για να είμαι ειλικρινής, νόμιζα ότι είχα μεγάλη επιτυχία.
- Μια ιδιοφυΐα. - Ήσουν. Είσαι.
Ένα απρόσεκτα πεταμένο τσιγάρο.
Σε λιγότερο από μια ώρα...
Τίποτα.
Μου φέρονταν σαν να έχασα ένα αγαπημένο μου πρόσωπο.
Επιστολές συλλυπητηρίων, γοερές αγκαλιές.
Και όμως, στην καρδιά μου...
ένα μεγάλο βάρος έμεινε.
Όλες αυτές οι λέξεις, όλες αυτές οι απόψεις,
αυτό ήταν το νόημα της κενής κορνίζας.
Ήταν ένα αστείο.
Γέμισέ το με τη φλυαρία σου.
Και κοίτα πώς τα πήγαν με αυτό.
- Το έχω δει σε μπλουζάκι. - Ναι.
Από εκεί και πέρα,
δεν υπήρξε κανείς που θα έκανε τη δουλειά μου
οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που ήταν.
Ήταν η Εδέμ, κ. Φιγκέρας.
Για σχεδόν 50 χρόνια,
Περπάτησα γυμνός στον κήπο.
Και τότε ένα πρωί,
ξύπνησα με έναν πόνο.
Εδώ.
Δεν ήταν τίποτα.
Δυσπεψία.
Αλλά μου θύμισε το φίδι.
Το φίδι που παραμονεύει σε όλους τους κήπους μας.
Μια μέρα, ο Τζερόμ Ντέμπνι...
δεν θα υπάρχει πια.
Και ο κόσμος, όπως τόσο έξυπνα το έθεσες, θα έρθει εδώ βιαστικά.
Έκαψες τη βίλα.
Μακάρι να έβλεπες τα χρώματα, αγαπητή μου.
Οι φλόγες να τρέφονται με το χρώμα.
Ήταν πολύ όμορφα, σας διαβεβαιώνω.
Θεέ και Κύριε.
Τώρα..
κάθε πρωί...
παίρνω την παλέτα, το πινέλο,
και ζωγραφίζω.
Χωρίς μπογιά.
Έγινα η δική μου σπηλιά.
Μια βαθιά ανάσα, νεαρέ, θα περάσει.
Είσαι κλέφτης.
Η δουλειά σου ανήκει στον κόσμο, σε όλο τον γαμημένο κόσμο
και εσύ την έκλεψες.
Είναι κατάπτυστο.
Νομίζω ότι με κάποιο τρόπο μπορεί να έχεις δίκιο.
Το μπλε, φαίνεται λίγο απόμακρο με κάποιο τρόπο.
- Κατά μήκος του κάτω μέρους, έτσι; - Σωστά.
Έχεις εξαιρετικό μάτι.
Υπάρχει κάτι γραμμένο στο πίσω μέρος.
Όταν τελειώσω πραγματικά,
Κακογράφω τίτλο, ημερομηνία και τα αρχικά μου.
Για χάρη των γενεών, καταλαβαίνεις.
"Η Καμένη Πορτοκαλί Αίρεση."
- Ένα από τα αγαπημένα. - Τι σημαίνει;
Κοκαλάκι ριγμένο στους κριτικούς, σε αυτά τα αρπακτικά σκυλιά.
Μπορούν να εξαντληθούν μασουλώντας το.
Ψάχνοντας για νόημα εκεί που δεν υπάρχει κανένα.
Θα περιμένω έξω. Λυπάμαι, κύριε, αλλά...
Μου λείπει το στομάχι γι' αυτό.
Τζέιμς.
Άφησέ τον. Έχει πληγές να γλείψει.
Φοβάμαι ότι εδώ πρέπει να σε αφήσω, αγαπητή μου.
Αν αργοπορήσω πολύ ακόμα,
η χήρα θα πάει για ύπνο.
Σου εύχομαι περισσότερη ευτυχία, αγαπητή μου.
και μια μακρά ζωή για να την απολαύσεις.
Ήταν τιμή και ακόμα μεγαλύτερη ευχαρίστηση.
Ξέρω ότι είσαι ένας δυστυχισμένος νεαρός τώρα.
Αλλά πιστεύω ότι με το χρόνο, θα καταλάβεις.
Ναι.
Καληνύχτα.
Ακόμα φίλοι, συνέταιρε;
Συγγνώμη, αλλά αυτό ήταν ένα σοκ.
Έχεις την αποκλειστικότητα. Δεν είναι αυτό που νόμιζες.
Σκατά.
- Τι; - Ξέχασα την τσάντα μου.
- Θα έρθω μαζί σου. - Όχι, όχι. Περίμενε.
- Πήγαινε μάζεψε και έλα με το αμάξι. - Το αμάξι;
Πρέπει να το γράψω τώρα, και δεν μπορώ να το κάνω εδώ.
- Είσαι σοβαρός; - Ναι, μιλάω σοβαρά. Σε παρακαλώ, κάντο.
Υπόσχομαι, θα επανορθώσω.
Εντάξει;
Τι;
Το τρένο φεύγει. Μπες μέσα. Έλα.
Κάρβουνα, στάχτες, λυκόφως.
Μέσα στην όμορφη νύχτα. Μέσα στην ευγενική νύχτα.
Ο Ντέμπνι. Κάρβουνα, στάχτες, αποδοχή.
Ένσταση και αποδοχή.
Ο Ντέμπνι. Ένσταση και αποδοχή.
Φέρεσαι λίγο περίεργα, αφεντικό.
Πόσο καιρό με ξέρεις;
Λίγες μέρες.
Πώς μπορείς να λες τι είναι παράξενο και τι φυσιολογικό;
Σπίτι μου σπιτάκι μου.
- Πού πας; - Πρέπει να γράψω.
Τώρα;
Όταν η μούσα καλεί...
Έλα, να είσαι καλό κορίτσι.
Κύριε Κάσιντι.
Φαίνεται ότι υπάρχει φωτιά στο κτήμα μου, Τζέιμς.
Μάλιστα, κύριε. Σωστά.
- Αυτό είναι σωστό. - Στο στούντιο του Ντέμπνι;
Ναι. Ναι, φοβάμαι πως ναι.
Θα με διαβεβαιώσεις ότι αυτό συνέβη αφού προμηθεύτηκες τον πίνακα;
Έγινε, έγινε.
Οπότε ο πίνακάς μου είναι ο μόνος Ντέμπνι που υπάρχει, τότε. Σωστά;
Ναι, υποθέτω ότι θα μπορούσατε να το πείτε αυτό, κύριε.
Και ο Ντέμπνι, είναι...
Έλειπε για το βράδυ.
Θέλω να πω, πόσο ακόμη μπορεί να ζωγραφίσει; Είναι γέρος.
- Είναι γέρος. - Στείλε μου ένα μήνυμα, μπορείς;
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό. Είναι στο αμάξι μου.
Είναι κρυμμένος και δεν μπορώ να ρισκάρω να τον βγάλω. Η κα Χόλις είναι μαζί μου.
Μπορείς να μου τον περιγράψεις;
Είναι λίγο δύσκολο να τον περιγράψω, για να είμαι ειλικρινής.
Είναι δουλειά σου να περιγράφεις πίνακες, έτσι δεν είναι;
Τζέιμς;
Λέγεται Η Καμένη Πορτοκαλί Αίρεση.
- Είναι πορτοκαλί; - Είναι καμένο πορτοκαλί.
Όπως ο ήλιος.
Όπως ο ήλιος που δύει.
Είναι αυτοπροσωπογραφία, στην ουσία. Ναι, είναι.
Είναι...
ο καλλιτέχνης, μόνος στα ουράνια,
κατεβαίνοντας προς έναν τελικό ορίζοντα.
Σε πλήρη αποδοχή.
Αυτό είναι φανταστικό, Τζέιμς. Φανταστικό.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Ευχαριστώ.
Πες μου γιατί αυτό δεν είναι κάτι φρικτό.
- Δεν είναι αυτό που φαίνεται. - Πώς φαίνεται;
- Πώς σου φαίνεται, Τζέιμς; - Άκουσέ με για λίγο.
Αυτή η διάλεξη για τους τουρίστες, σωστά;
Το κάνω αυτό 20, 30 φορές το χρόνο, 200 ευρώ η ταρίφα,
στο Μιλάνο ή στη Φλωρεντία ή στη Ρώμη,
και είναι οι ίδιοι ανέκφραστοι Αμερικάνοι τουρίστες
με τις ίδιες ηλίθιες ερωτήσεις κάθε φορά για τον Ραφαήλ και τον Ντα Βίντσι,
Λες και κανείς άλλος δεν ζωγράφισε ποτέ τίποτα.
Ο Ντέμπνι με κλέβει. Ναι. Και από σένα και από όλους.
Δεν είσαι έτσι εσύ, εξυπνάκια.
Κολοκυθάκι, δεν έχεις την παραμικρή ιδέα ποιος είμαι.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνουμε.
Τι;
- Να ξεφορτωθούμε τον απαίσιο πίνακα. - Όχι. Μην τολμήσεις.
- Άσε με, Τζέιμς. - Μην τολμήσεις.
- Με πονάς! - Έχεις ιδέα πόσο πολύτιμο είναι;
Είναι ο μόνος Ντέμπνι στον κόσμο.
Γιατί σε πληρώνει;
Ποιος;
- Ο Κάσιντι. Για να με κατασκοπεύεις; - Αυτό ήταν ένα όνειρο. Εσύ το είπες.
Σε παρακαλώ πήγαινε να του το πεις. Πες του το.
Δεν θα σε πιστέψει γιατί θέλει να είναι αληθινό. Και είναι αληθινό.
Ξέρεις τι θα συμβεί τώρα;
Θα φύγεις από το διαμέρισμά μου.
Θα φύγεις από τη ζωή μου και θα γυρίσεις στην πουτανιά και στα γαμήσια σου.
- Τελειώσαμε. - Καριόλη!
Σκατά.
Όχι, όχι. Έλα.
Ήρεμα.
Όχι, όχι, όχι.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Ήταν ατύχημα, εντάξει;
Εσύ...
Με τρόμαξες.
Ξέρω. Συγγνώμη.
Με πλήγωσες.
Δεν το ήθελα.
Ήταν ατύχημα, εντάξει; Τελείωσε.
Εντάξει; Τελείωσε.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Μπορείς να σηκωθείς;
Θα σε πάω πίσω στο διαμέρισμα.
Εντάξει;
Δώσε μου το χέρι σου.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Έλα εδώ.
Είμαστε εντάξει;
Έλα.
Μπορείς να το κάνεις.
Όλα θα πάνε καλά.
Συγγνώμη.
Το ξέρεις αυτό, σωστά; Πόσο λυπάμαι.
Θα μπορούσα να σου αγοράσω ένα αεροπορικό εισιτήριο.
Πώς σου φαίνεται;
Πρώτη θέση, όπου θέλεις να πας.
Σε πληρώνει. Ο Κάσιντι.
Όχι, όχι, δεν είναι έτσι. Με αφήνει να γράψω γι' αυτό.
Στην πραγματικότητα είναι η ευκαιρία μιας ζωής, να πάρει ένα Ντέμπνι ...
Δεν είναι αληθινό, Τζέιμς.
Είναι πολύ αληθινό.
Σε παρακαλώ, ντύσου.
Δεν μπορείς καν να το δεις, έτσι; Μπορώ να σε βοηθήσω.
Χάνουμε χρόνο.
Θα με αφήσεις να σε βοηθήσω;
Σε παρακαλώ, πρέπει να σε πάω στο αεροδρόμιο...
Πού είναι η μύγα;
Δεν θα έπρεπε να υπάρχει μύγα;
Θέλω να κάνεις ησυχία τώρα, κα Χόλις, παρακαλώ.
- Καταλαβαίνεις; - Ή έτσι είσαι εσύ;
- Κάνε ησυχία... - Γι' αυτό λες την ιστορία;
- Εγώ ... Δεν είμαι... - Εσύ είσαι η μύγα και το ξέρεις.
Σε παρακαλώ, κάνε ησυχία.
Είσαι απατεώνας, κίβδηλος. Βουίζει ο τόπος.
Κάνε ησυχία, σε παρακαλώ.
Δεν είναι αληθινό, Τζέιμς.
Δεν είσαι αληθινός.
Ο θρυλικός καλλιτέχνης Τζερόμ Ντέμπνι πέθανε σε ηλικία 84 ετών.
Φέρεται να υπέστη καρδιακή προσβολή
στο κτήμα του εμπόρου τέχνης Τζόζεφ Κάσιντι στη λίμνη Κόμο.
Το κενό πλαίσιο αντιπροσώπευε την ελευθερία.
Αντιπροσώπευε έναν νέο τρόπο να το δεις. Άνοιξε έναν τρόπο να το δεις.
Ο απομονωμένος ζωγράφος Τζερόμ Ντέμπνι πέθανε σήμερα από ανακοπή.
Μόλις είχε κλείσει τα 84.
Η εξαφάνιση της δράσης.
Η ουσία του Ντέμπνι, θα έλεγα, το μεγαλείο του ως καλλιτέχνης.
Η μακρά καριέρα του Ντέμπνι επλήγη από μια σειρά πυρκαγιών.
καταστρέφοντας μια γκαλερί στο Παρίσι, τη βίλα του στη νότια Γαλλία,
και πρόσφατα, το στούντιό του στο κτήμα Κάσιντι.
Ο κριτικός τέχνης Τζέιμς Φιγκέρας, που επισκέφθηκε το στούντιο Ντέμπνι
είναι ο μόνος που εξέτασε το τελευταίο έργο του Ντέμπνι, λέει
"Σαν άνθρωπος και σαν καλλιτέχνης, ο Ντέμπνι διαπνεόταν από την ειλικρίνεια
το βάθος και την ανένδοτη ευθύτητα ενός προφήτη.
Ήταν μια φωνή βοώντος εν τη ερήμω."
Ευχαριστώ.
- Σε ευχαριστώ πολύ. Αντίο. - Ευχαριστώ.
Μπράβο, Τζέιμς. Πολύ καλή δουλειά.
Ορίστε;
Το δοκίμιό σου, αυθεντικό. Εννοώ, τόσο σπάνιο στις μέρες μας.
Έστειλα μια πρόσκληση στη φίλη σου.
- Φίλη μου; - Ναι, την Μπερενίς.
Ναι.
Έπρεπε να βάλω έναν επαγγελματία γνωστό να κάνει λίγη έρευνα
επειδή φαίνεται να έχει εξαφανιστεί.
Δύσκολο πράγμα να εξαφανιστείς πραγματικά.
- Συνήθως, χρειάζεσαι λίγη βοήθεια. - Τι εννοείς;
Ξέρεις, με οτιδήποτε περίπλοκο, χρειάζεσαι λίγη βοήθεια.
Ο τύπος που ξέρω το δοκίμασε πριν χρόνια. Έμπλεξε λίγο.
- Δεν είναι τόσο εύκολο όσο νομίζεις. - Όχι.
- Έχασες την επαφή μαζί της; - Θα μπορούσες να το πεις και έτσι.
Ναι. Νεανική αγάπη. Τόσο ευμετάβλητη.
Ναι. Ας υποθέσουμε ότι έπρεπε να την θυσιάσεις για τη δουλειά σου.
Η τέχνη είναι τόσο σκληρή ερωμένη, έτσι;
Μπορεί.
Ας ανακατευτούμε στο πλήθος, εντάξει; Έλα.
Η Ντουλούθ φαινόταν λίγο απίθανη, έτσι δεν είναι;
Με ποιο τρόπο;
Λοιπόν, ξέρεις, από εκεί ήταν, πραγματικά. Όπως είπε.
Μια μικρή κωμόπολη νότια της πόλης.
Ζούσε με τη μητέρα της και μια θεία. Καθηγήτρια, αν μπορείς να το φανταστείς.
- Θέλεις ένα ποτό; - Όχι, ευχαριστώ.
Όχι, ευχαριστώ πολύ.
Νομίζω ότι μπορεί να της έστειλε ένα σκίτσο.
- Ποιος; - Ο Ντέμπνι.
Τι εννοείς;
Η μητέρα της είπε ότι έλαβε ένα σκίτσο της Μπερενίς, από Ιταλία.
Αναστατώθηκα με αυτό, όπως μπορείς να φανταστείς.
Ναι.
Μέχρι που έμαθα ότι δεν ήταν υπογεγραμμένο και έτσι είναι άχρηστο.
- Τι κρίμα. - Όντως. Τι κρίμα. Τι κρίμα.
Δεν θα ανησυχούσα τόσο πολύ. Αυτές τις μέρες θα εμφανιστεί πάλι.
Εννοώ, πάντα το κάνουν. Ναι.
Να 'μαστε.
Το κόσμημα στο στέμμα.
Δεν μπορείς να καπνίσεις εδώ μέσα, Τζέιμς, συγγνώμη.
Παραλίγο να το ξεχάσω.
Αυτό βρέθηκε στο γραφείο του Ντέμπνι μετά τον πνιγμό του.
Νόμιζα ότι πέθανε από ανακοπή.
Διάλεξε ένα από τα δύο. Ήταν στην πισίνα έτσι κι αλλιώς.
- Κολυμπούσε; - Έπεσε κάπως. Ο Ροντόλφο τον βρήκε.
Ήταν πρησμένος και μπλε στο πρόσωπο.
Λίγο εκνευριστικό, πραγματικά. Περίμενε ένα λεπτό.
Θα το πάρω, είναι από τον Guardian. Παρακαλώ;
Τζέιμς Φιγκέρας. Εβελίνα Μάκρι από το ARTnews.
Γεια σας.
Πρώτα απ' όλα, εξαιρετική δουλειά.
Το πιο αξιοσημείωτο είναι η εγκράτεια σας.
Είναι σαν να γράψατε ένα δοκίμιο για το ηλιακό σύστημα
και αρνηθήκατε να αναφέρετε τον ήλιο.
Ένας μικρότερος κριτικός θα είχε βασίσει όλη του τη διατριβή σε αυτό.
Αλλά επέλεξες να το αφήσεις να το ανακαλύψουμε εμείς.
- Για να σοκαριστούμε περισσότερο. - Ευχαριστώ.
Το απόλυτο σημάδι του Ντέμπνι.
Κρυμμένο στο κέντρο των πραγμάτων, όπως πάντα είναι η αλήθεια.
Σχεδόν σαν να αποτύπωσε το σημάδι του Κάιν στο μέτωπό του, δεν νομίζεις;
Ή μήπως είναι πολύ τραβηγμένο;
Με συγχωρείτε;
Το αποτύπωμα.
Τζέιμς.
Τζέιμς, έλα να γνωρίσεις τον Φίλιπ Ριτσιάρντι.
Από την Tate Modern. Θα σου αρέσει πολύ.
- Ξέρεις, έτσι δεν είναι; - Τι να ξέρω;
- Απλά πες το. - Τι να πω;
Την αλήθεια.
- Την αλήθεια, Τζέιμς; - Ναι.
Την αλήθεια. Έλα.
- Φίλιπ. Γεια σας. - Τζόσεφ.
- Ξέρεις τον Τζέιμς; - Τζέιμς. Φυσικά.
Εβελίνα.
Κύριε Φιγκέρας.
Ευχαριστώ.
Το Σαββατοκύριακο, στη χειρότερη περίπτωση, θα έχουμε χιονοπτώσεις,
ιδιαίτερα στην Κεντρική Μινεσότα,
που θα αρχίσουν είτε αργά το βράδυ της Κυριακής
ή τις πρώτες ώρες της Δευτέρας.
Θα είναι ένα βαρύ, υγρό χιόνι, που θα συνοδεύεται από άνεμο,
κατά τη διάρκεια της Δευτέρας, με ριπές 30 ή 35 μίλια την ώρα.
Και αυτό το είδος της καταιγίδας ευνοεί
πάχος χιονιού 8 έως 12 ίντσες.
Ακόμη αγνοείται...
Απόδοση - επιμέλεια fotis.