Συγγνώμη, δεσποινίς.
Δεν ήξερα πώς να σας ξυπνήσω.
Οι Χίλσαϊρ βγήκαν έξω για λίγο.
Ζητούν συγγνώμη, να τους περιμένετε στο σαλόνι.
Σαν από παραμύθι δεν είναι;
Το τακτοποίησαν οι Χίλσαϊρ.
-Έβαλα και τα πράγματά σας μέσα. -Ευχαριστώ.
Είναι κανείς εκεί πάνω; Γεια.
Είναι κανείς εδώ;
Γεια χαρά.
Συγγνώμη.
Ίσως να μη με πιστεύεις, αλλά προσπαθούσα να μη σε τρομάξω.
Όχι, συγγνώμη που πετάχτηκα. Νόμιζα ότι άκουσα κάποιον πάνω.
-Είσαι εντάξει; -Ναι, συγγνώμη. Είναι τόσο χαζό.
-Είστε ο κύριος Χίλσαϊρ; -Όχι, το παιδί για τα ψώνια είμαι.
Ο άνδρας, δηλαδή.
Δικό μου είναι το μαγαζί.
-Είμαι ο Μάλκομ. -Γεια.
-Θα είσαι η νταντά. -Ναι. Γκρέτα Έβανς.
Έχω ψώνια να ξεπακετάρω κάτω, αν θες έλα.
Μπορώ να σου κάνω ξενάγηση σε εξωτικά μέρη...
όπως η αποθήκη τροφίμων και η ψωμιέρα.
-Θα σε ενδιέφερε; -Τέλεια, φυσικά. Σε ακολουθώ.
Αμερικανίδα;
Ναι. Το πρώτο μου ταξίδι στην Αγγλία.
Να μαντέψω.
Από την Καλιφόρνια, σωστά;
Από τη Μοντάνα. Εδώ μέσα;
Ναι. Στο καλάθι πάνε. Συνήθως είμαι καλός σε αυτά.
-Έχω το χάρισμα. -Το χάρισμα;
Μελλοντολόγος, μάντης, ό,τι θες πες το.
Η γιαγιά μου διάβαζε φύλλα τσαγιού και η μητέρα μου τα χέρια.
Εσύ τι διαβάζεις;
-Εγώ; -Ναι.
Τσίχλες.
Εντάξει.
Δεν διαλέγουμε τα χαρίσματά μας, δις Έβανς.
Έλα, επίτρεψέ μου. Μην ντρέπεσαι.
Να σου επιτρέψω να...
Θα διαβάσω την τσίχλα σου. Είμαι επαγγελματίας, πίστεψέ με.
Εντάξει.
Θεέ μου.
Εντάξει, λοιπόν.
Ενδιαφέροντα σημάδια.
Βλέπω ότι είσαι συγγραφέας...
από το Φίνιξ της Μοντάνα.
Φαίνεται ότι ήρθες εδώ για να σε εμπνεύσει η αγγλική εξοχή,
να ξεφύγεις από τη βαβούρα της ζωής σου στις ΗΠΑ.
Όχι.
Κοντά έπεσα.
Καθόλου. Όχι.
-Άλλη μια προσπάθεια. -Καλά.
Μία μόνο.
Εντάξει. Είδα τι πήγε στραβά. Τώρα είναι προφανές.
Βλέπω σκοτεινό παρελθόν.
Τρέχουμε να ξεφύγουμε από κάποιον;
Έτσι φαίνεται.
Θα την πετάξω τώρα.
Αυτή ήταν η καλύτερή μου απόπειρα στο φλερτ.
Δεν θα το πιστέψεις, αλλά εδώ θεωρούμαι γοητευτικός.
Δεν πειράζει.
Είναι απίστευτο πώς καταφέρνουμε να αναπαραχθούμε.
Το ψωμί;
Στο ντουλάπι, πίσω σου.
Πώς είναι η οικογένεια, λοιπόν;
Είναι συμπαθητικοί.
Πολύ γενναιόδωροι.
Δεν θα γνωρίσεις καλύτερους ανθρώπους.
Κι ο γιος;
Ο Μπραμς;
Ο Μπραμς.
Είναι...
Δεν ξέρω πώς να το εξηγήσω.
Κοίτα.
Κυρία Χίλσαϊρ...
Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω επιτέλους.
Πού είναι τα παπούτσια σας;
Ο Μπραμς ανυπομονεί να σας γνωρίσει, δις Έβανς.
-Δεν έχει ξαναγνωρίσει Αμερικανίδα. -Κι εγώ ανυπομονώ να τον γνωρίσω.
Ήμουν...
Ήμουν σίγουρη ότι τα άφησα εδώ.
Κάπου θα εμφανιστούν. Ο Μπραμς φταίει. Είναι παιχνιδιάρης.
-Υποθέτω πως φέρατε κι άλλα παπούτσια. -Ναι.
Γρήγορα, λοιπόν. Αρκετά τους αφήσαμε να περιμένουν.
Δις Έβανς τη λένε. Και θέλουμε να φερθείς όσο καλύτερα γίνεται.
Πολύ κομψός είσαι. Μου αρέσει αυτή η γραβάτα.
Ξέρεις γιατί;
Μπαμπά.
Δεσποινίς Έβανς, να σας συστήσω τον κύριο Χίλσαϊρ.
Δεσποινίς Έβανς.
Και αυτός είναι ο γιος μας, ο Μπραμς.
Γνώρισες τον Μπραμς, λοιπόν.
Τι κάνεις, Μπραμς;
Να φέρεσαι καλά στη δεσποινίδα Έβανς.
Έκανε μεγάλο ταξίδι μόνο και μόνο για να σε γνωρίσει.
Φεύγω. Ο λογαριασμός είναι στο τραπέζι.
Χάρηκα. Ελπίζω να σε δω στην επόμενη παράδοση.
-Σε ευχαριστώ, Μάλκομ. -Φυσικά.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Ελπίζω να γίνουμε φίλοι.
Μπαμπά, θα ανεβάσεις τα πράγματα της δεσποινίδας στο δωμάτιο;
Δις Έβανς, ας ξεκινήσουμε. Έχω πολλά να σας δείξω.
Θα είστε ολομόναχη εδώ πέρα. Θα τα καταφέρετε;
Ναι, φυσικά.
Έχουν έρθει πολλές πιθανές νταντάδες.
Ο Μπραμς τις απέρριψε όλες.
Δεν ήταν ούτε τόσο νέες ούτε τόσο όμορφες
όσο εσείς.
Θα τον ξυπνάτε στις 7:00 κάθε πρωί και θα τον ντύνετε.
-Εντάξει. -Τα καθαρά του ρούχα είναι πίσω σας.
Άρα, πρέπει...
Να τον ξυπνήσετε και να τον ντύσετε. Κάνοντάς το θα το μάθετε.
Ξύπνα, Μπραμς.
Εγώ πάντως δεν θα ξυπνούσα έτσι.
-Ώρα να ξυπνήσεις, Μπραμς. -Δεν είναι μωρό, δεσποινίς Έβανς.
Μη φοβάστε ότι θα τον πονέσετε.
Να το αλλάξουμε αυτό...
Με συγχωρείτε.
Για να δείξουμε στη δεσποινίδα Έβανς πώς σε ντύνουμε.
Θα την άφηνα να το κάνει, αλλά θα χάσουμε όλο το απόγευμα.
Έχει μαθήματα για τρεις ώρες, πέντε φορές την εβδομάδα,
κι εμένα μου αρέσει να ξεκινάμε με ποίηση.
Ξέρετε καθόλου;
Ξέρω όλο το "Πράσινα Αβγά και Ζαμπόν".
Δεν χρειάζεται να είναι ποίηση.
Όλα αυτά τα βιβλία κάνουν.
-Μα πρέπει να διαβάζετε δυνατά και καθαρά. -Ναι, βέβαια.
-Θαυμάσια.
Μετά έχουμε μουσική.
Έλα, Μπραμς.
Πρέπει να κάθεσαι ίσια.
Σαν καλό αγοράκι.
Μουσική, δεσποινίς Έβανς.
Δεν ξέρω πώς θα άντεχε ο Μπραμς χωρίς τη μουσική του.
Είναι όλος του ο κόσμος.
Φυσικά, του αρέσει πιο δυνατά από ό,τι θα ήθελα εγώ.
Αλλά του δίνει τόση χαρά, που δεν τολμώ να του τη στερήσω.
Δεν πετάμε φαγητά σε αυτό το σπίτι. Είμαστε στην εξοχή.
Ξέρετε τι σημαίνει αυτό;
Όχι.
Ότι παλεύουμε συνεχώς με τους εξωτερικούς παράγοντες.
Τον καιρό, τα φυτά, τα παράσιτα.
Ειδικά τα παράσιτα, δεσποινίς Έβανς.
Οπότε, λαμβάνουμε κάποια μέτρα εναντίον τους.
Γεια σου, αγάπη μου.
Ο κος Χίλσαϊρ θα εξηγήσει τα υπόλοιπα καθήκοντά σας.
Το φαγητό πάει εδώ μέσα.
Ευχαριστώ.
Και τώρα, θα σας δείξω τις παγίδες.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να συντηρούμε το σπίτι.
Επίσης, δεν χρησιμοποιούμε πια τα τζάκια.
Είναι επικίνδυνα. Δυστυχώς, ο τελευταίος τεχνίτης που είχαμε
κατάφερε να φράξει τα παράθυρα με την μπογιά.
Προσωπικά, δεν νομίζω ότι όλα αυτά είναι απαραίτητα,
αλλά η κυρία Χίλσαϊρ είναι πεπεισμένη ότι οι αρουραίοι θα μπουν στους τοίχους.
Και στον Μπραμς δεν άρεσαν ποτέ τα ζώα.
Ήταν ανέκαθεν πολύ ντροπαλός, βλέπετε.
Πολύ συνεσταλμένος.
Ξέρω πώς θα σας φαίνεται, και για να είμαι ειλικρινής,
δεν ξέρω πώς φτάσαμε ως εδώ.
Σιγά σιγά και μετά πολύ ξαφνικά, υποθέτω.
Θέλω να πω ότι όπως κι αν φαίνεται απέξω,
ο γιος μας είναι εδώ.
Είναι σίγουρα μαζί μας.
Καταλαβαίνετε, δεσποινίς;
Ναι.
Ωραία.
Ωραία. Πολύ καλά.
Ιησού Χριστέ, σεμνέ και μειλίχιε, πρόσεχε το παιδάκι μας.
Δείξε έλεος στην απλότητά μου, δείξε ανοχή για να έρθω προς Εσένα.
Ο Θεός να ευλογεί τη μαμά. Ο Θεός να ευλογεί τον μπαμπά.
Ο Θεός να ευλογεί την Γκρέτα.
Ο Θεός να ευλογεί εμένα.
-Αμήν. -Αμήν.
Ήσουν πολύ καλό παιδί σήμερα, Μπραμς.
Φέρθηκες σαν ένας μικρός κύριος. Η μαμά είναι πολύ περήφανη.
Μας αφήνετε λίγο μόνους να μιλήσουμε στον Μπραμς;
Φυσικά.
Μπραμς...
Σας θέλει, δεσποινίς Έβανς.
Σας επέλεξε, αν τον δέχεστε κι εσείς.
Δεν ξέρω. Όλο αυτό είναι ανατριχιαστικό.
Ένα τεράστιο σπίτι στο πουθενά. Χωρίς γείτονες.
Τα παράθυρα δεν ανοίγουν. Χωρίς σήμα ή ίντερνετ.
Είχες ανάγκη να ξεφύγεις. Αυτή η κατάσταση είναι τέλεια για σένα.
Νιώθω ότι τους εκμεταλλεύομαι.
-Πληρώνεσαι για να νταντεύεις μια κούκλα. -Πρέπει να δεις πώς της μιλάνε.
Είναι ανατριχιαστικό, αλλά είναι για λίγους μήνες.
-Θα τα καταφέρεις. -Αν ήταν για δύο βδομάδες...
Τα χρειάζεσαι τα λεφτά.
Για να κάνεις μια νέα αρχή.
-Και μετά; -Όλα θα πάνε καλά.
Έχεις δίκιο.
-Τι είναι; -Ο Κόουλ.
Τηλεφωνεί όλη την ώρα.
Ήρθε από το σπίτι. Κατατρόμαξε τον Μόργκαν.
-Τι του είπες; -Τίποτα.
Κι ούτε θα του πω τίποτα.
Δεν τον νοιάζουν τα ασφαλιστικά μέτρα.
-Εντάξει. Μην πιάνεις συζήτηση. -Εντάξει.
Αν ρωτήσει πες ότι δεν ξέρεις πού είμαι.
-Ξέρω. -Ναι, συγγνώμη.
Δεν θέλω να σε ξαναδώ να πληγώνεσαι.
Μπραμς!
Πώς μπόρεσες; Τι έκανες;
Κάτσε να το πω στον μπαμπά.
Δεν το πιστεύω ότι το έκανες αυτό.
Η μαμά πρέπει να φύγει τώρα.
Κι εσύ πρέπει να είσαι καλό παιδί,
επειδή μας το υποσχέθηκες.
Συγγνώμη για τη βιασύνη.
Έχουμε καιρό να πάμε διακοπές κι ανυπομονούμε.
Εξάλλου, ο Μπραμς φαίνεται να σας συμπαθεί πολύ.
Μακάρι να είχαμε την ευκαιρία
να σας εξηγήσουμε την ιδιαιτερότητα ενός ξεχωριστού παιδιού σαν τον Μπραμς.
Αλλά θα μάθετε γρήγορα, είμαι σίγουρος.
Έχω κάτι που θα σας βοηθήσει.
Ένα πρόγραμμα. Οι κανόνες σας.
Η κυρία Χίλσαϊρ είχε την καλοσύνη να το γράψει.
Φαίνεται ανόητο, μα είναι σημαντικό να τους ακολουθείτε,
επειδή ο Μπραμς δεν είναι σαν τα άλλα παιδιά.
Είναι δύσκολος.
Φοβάμαι πως ίσως τον κακομάθαμε λίγο τα περασμένα χρόνια.
Έλα, μαμά.
Μια φορά τη βδομάδα θα έρχεται ο Μάλκομ με τα ψώνια και, φυσικά, την αμοιβή σας.
Είμαι σίγουρος ότι θα απαντήσει σε όποια άλλη ερώτηση μπορεί να έχετε.
Συγγνώμη. Είμαι λίγο αποπροσανατολισμένος σήμερα.
Έχουμε πολύ καιρό να πάμε οπουδήποτε.
Είναι...
Αν του φερθείτε καλά, θα σας φερθεί καλά.
Αν του φερθείτε άσχ...
Καλά θα του φέρεται. Έτσι δεν είναι, δεσποινίς Έβανς;
Ναι. Θα του φέρομαι σαν να ήταν δικός μου.
Χίλια συγγνώμη.
Έλα, αγάπη μου. Ώρα να φύγουμε.
Δεν θέλω να σε προσβάλλω, Μπραμς, αλλά με τρομάζεις.
ΕΚΤΟΣ ΔΙΚΤΥΟΥ
Αδερφές μέχρι τέλους
Χριστέ μου, μόλις ήρθες και ήδη αρχίζεις να τα χάνεις.
Το Νανούρισμα του Μπραμς
Η Σάντι είμαι. Αφήστε μήνυμα.
Ή όχι.
Εγώ είμαι πάλι. Τηλεφώνησέ μου όταν μπορέσεις.
Και στείλε μου κι άλλα περιοδικά. Οτιδήποτε με...
Οτιδήποτε, βασικά.
Εντάξει.
Ναι;
Σάντι;
Κόουλ;
Θες να σε πάω;
-Οπότε αχρηστεύεται όλο το φαΐ; -Όχι, όχι όλο.
Ο κύριος Χίλσαϊρ τρώει λίγο.
Ήταν πάντα λιγότερο αυστηρός με όλο αυτό.
Μπορούσες να με προειδοποιήσεις.
-Και να χαλάσω την έκπληξη; -Ευχαριστώ.
Μια και λέμε για εκπλήξεις...
Η αμοιβή για την πρώτη εβδομάδα. Συγχαρητήρια.
Ευχαριστώ.
Αλλά πρέπει να σε ρωτήσω.
Ναι. Είμαι ελεύθερος.
Κι ας μην το πιστεύεις.
-"Τι συμβαίνει με την κούκλα;" -Ναι.
ΘΑ ΖΗΣΕΙ ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ
Έπιασε φωτιά. Ο Μπραμς δεν κατάφερε να βγει.
Στα όγδοά του γενέθλια. Μεγάλη τραγωδία.
Η κούκλα δεν άργησε να εμφανιστεί.
Ξέρω, θα φαίνεται παράξενο. Είναι παράξενο, δηλαδή.
Αλλά είναι ακίνδυνο.
Δεν μπορώ να φανταστώ πώς είναι να χάνεις παιδί.
Πέθανε πριν από 20 χρόνια, λοιπόν; Στην ηλικία σου θα ήταν.
Ζουν έτσι εδώ και 20 χρόνια;
Και ψάχνουν νταντά εδώ και έναν χρόνο.
Θα έχεις τρελαθεί σε αυτό το σπίτι, έτσι;
Βγες έξω. Θα σου δείξω την περίφημη νυχτερινή μας ζωή.
Δεν πρέπει να αφήσεις τον Μπραμς αλλά δεν θα το πω.
Απλώς...
-Μόλις βγήκα από κάτι. -Όχι, αυτό δεν είναι "κάτι".
Σε διαβεβαιώνω. Αυτό είναι...
συναδελφική αβρότητα, μια και έχουμε τους ίδιους εργοδότες.
Χρέος είναι, δηλαδή. Δεν θα το ευχαριστηθώ καθόλου.
Το υπόσχομαι.
-Ναι; -Εντάξει. Ναι.
Καταλαβαίνεις ότι είναι περισσότερα από το μηνιάτικό μου;
Και σε πλήρωσαν σε μετρητά;
Ναι. Σε λίρες.
-Τι κάνεις; -Ντύνομαι.
Ο Μάλκομ θα με ξεναγήσει στην πόλη.
Ραντεβού θα βγεις;
Δεν είναι ραντεβού. Δεν θα το έλεγα ραντεβού.
-Ναι, καλά. -Από συναδελφική αβρότητα είναι.
-Αυτό δεν είναι ραντεβού; -Έχουμε τους ίδιους εργοδότες.
Ναι, εντάξει.
Το κοραλί σου φόρεμα θα βάλεις;
Δεν ξέρω. Κάτι θα βρω.
Να μαντέψω. Πίνεις ένα ποτήρι κόκκινο κρασί.
-Μπορεί. -Ξέρω τι κάνεις πριν βγεις ραντεβού.
Είναι καλό που βγαίνεις.
Μην το αρνείσαι, επειδή είναι το παιδί για τα ψώνια.
Γκρέτα;
Είσαι εκεί;
-Συγγνώμη. -Τι έγινε;
-Τίποτα. Ο Μπραμς είναι. -Ο Μπραμς;
Η κούκλα.
Τα ρούχα μου.
Είναι κανείς εδώ;
Μάλκομ, αν είσαι εσύ, δεν είναι αστείο.
Αν είναι κάποιος εκεί πάνω...
Ναι;
Είναι κανείς εδώ;
Μάλκομ!
Εδώ πάνω!
Μάλκομ!
Όχι, Μάλκομ!
Όχι!
Θεέ μου. Εδώ πάνω!
Μάλκομ!
Γκρέτα;
Όχι. Μάλκομ! Μάλκομ!
Θεέ μου.
Εκεί πάνω πέρασες τη νύχτα; Τι κοπέλα πάει στη σοφίτα κάποιου άλλου;
Χρόνια θα έχει να ανέβει κανείς. Γιατί πήγες;
Λύθηκε αυτό το μυστήριο.
Θα ελέγξω το υπόλοιπο σπίτι.
Λοιπόν, Γκρέτα.
Έλεγξα κάθε γωνιά αυτού του υπέροχου και πολύ παράξενου μεγάλου σπιτιού.
Τα παράθυρα είναι σφραγισμένα. Το σπίτι δεν έχει τίποτα.
Κάποιος ήταν εδώ μέσα. Το ξέρω.
Τα ρούχα μου.
Ξέρεις, όταν ήμουν μικρός υπνοβατούσα.
Δεν υπνοβατούσα.
Μπορώ να μείνω για λίγο,
μήπως είναι κάποιος ευγενικός ληστής
που έρχεται, δεν παίρνει τίποτα, και κλειδώνει πριν φύγει.
-Δεν είναι πρόβλημα. Εδώ είμαι. -Σίγουρα;
Φυσικά.
Εντάξει.
-Έχεις ξαναπαίξει. -Χαμένα νιάτα.
Πες μου όταν θα παίξεις με λεφτά.
Όχι, ευχαριστώ.
Πες μου για τον Μπραμς, λοιπόν.
Σου είπα όλα όσα ξέρω.
Πολύ κακή μπλόφα ήταν αυτό.
Εντάξει, τι θες να μάθεις;
Πώς ήταν;
Ο αληθινός Μπραμς.
Υπάρχουν δύο είδη κουτσομπολιού στην πόλη.
Το ευγενικό και της παμπ.
Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.
Τι έλεγε το ευγενικό;
Πως ήταν ένα θαυμάσιο παιδί...
και το ότι έφυγε σε τόσο μικρή ηλικία ήταν τραγωδία.
Και της παμπ;
Ότι δεν ήταν και τόσο θαυμάσιο παιδί.
Ότι ήταν πολύ παράξενος.
Η αλήθεια ποια είναι;
Ένα βράδυ ήρθα για μια παράδοση.
Δεν το ήξερα τότε, αλλά θα ήταν τα γενέθλιά του.
Η κυρία Χίλσαϊρ ήταν στο σαλόνι κι άνοιγε δώρα με την κούκλα.
Ο κύριος Χίλσαϊρ...
ήταν εδώ μέσα.
Στουπί.
Μουρμούριζε μεθυσμένος...
ότι δεν άντεχε άλλο.
Είπα ότι θα ξαναερχόμουν κι είπε "Όχι, έλα πιες με έναν γέρο".
Κι αυτό έκανα. Πίνουμε δυο ποτά.
Μιλάμε για τον καιρό κι άλλα τέτοια, και τελικά
βρίσκω το θάρρος να του κάνω την ερώτηση.
"Πώς ήταν ο αληθινός Μπραμς;"
Θεέ μου, με κοιτάζει με ένα θλιμμένο βλέμμα.
Με έκανε να μετανιώσω που ρώτησα. Κι είπε μία λέξη:
"Παράξενος", είπε.
Παράξενος.
Κι αυτό ήταν.
Υποθέτω πως δεν θα πάρουμε άλλη απάντηση.
Σειρά μου.
Σίγουρα είσαι εντάξει μόνη σου;
Ναι.
Ένας οικογενειακός φίλος των γεροπαράξενων
που θεωρούν μια κούκλα ως τον νεκρό γιο τους.
Ναι, τους εμπιστεύομαι απόλυτα.
Δεν είναι έτσι. Δεν είχε υποχρέωση να ελέγξει το σπίτι.
Θα ξυπνήσεις στη μέση της νύχτας
και θα φορά το κοραλί φόρεμα με κραγιόν πασαλειμμένο στο πρόσωπό του.
Σοβαρά μιλάω.
Υπάρχουν πολύ κακοί άνθρωποι στον κόσμο.
Δυστυχώς, εσύ το ξέρεις καλύτερα από πολλούς.
Μιας και μιλάμε για αυτό,
πέρασε ο Κόουλ από το σπίτι.
Ο Μόργκαν λέει ότι χτυπούσε ασταμάτητα την πόρτα.
Ο Κόουλ του είπε ότι ήθελε να σου γράψει, ζητώντας συγγνώμη για όλα.
Του έδωσε τη διεύθυνση;
Δεν ήξερε πώς αλλιώς να τον ξεφορτωθεί. Δέκα χρονών είναι.
-Συγγνώμη, Γκρέτα. -Όχι, το ξέρω.
Εγώ θα έπρεπε να ζητάω συγγνώμη που σας έμπλεξα.
Μην το λες αυτό. Οικογένεια είμαστε. Και δεν έκανες τίποτα κακό.
Εκείνος έφταιγε για αυτό που έγινε.
Θεέ μου, αυτό που σου στέρησε...
Δεν θα διαβάσω τίποτα που θα στείλει το κάθαρμα.
Όλα για κάποιο λόγο συμβαίνουν.
Ναι;
Χριστέ μου.
Όχι...
Ναι.
-Ναι; -Γκρέτα.
Ναι;
Ποιος είναι;
Βγες έξω, σε παρακαλώ.
Έλα να παίξουμε, ομορφούλα Γκρέτα.
Γκρέτα;
Ποιος είναι;
-Γιατί δεν ακολουθείς τους κανόνες; -Θεέ μου.
Άφησέ με ήσυχη!
Τι κάνεις;
Σου το υπόσχομαι, θα είμαι καλό παιδί.
Είναι το αγαπημένο σου.
Αυτό θες;
Εντάξει.
-Ναι; -Γκρέτα, ο Μάλκομ είμαι.
Γεια.
Έγινε κάτι πολύ παράξενο.
Όταν ήρθα, η κυρία Χίλσαϊρ είπε ότι ο Μπραμς μού πήρε τα παπούτσια.
Κι ότι ήταν παιχνιδιάρης.
Νόμιζα ότι έκανε πλάκα.
Είσαι εντάξει; Τι έγινε με τα παπούτσια; Πρέπει να πάρεις άλλα;
Δεν αφορά τα παπούτσια μου.
Δεν σε καταλαβαίνω. Θα ρωτούσα αν θες...
Πρέπει να κλείσω.
Γκρέτα;
Ήρθε η ώρα, αγάπη μου.
"Ο Θεός να μας συγχωρέσει. Με αγάπη, μαμά και μπαμπάς".
Ξυπνητούρια.
"Πήγα στην πόρτα, είδα τα φαναράκια να πλησιάζουν στο σκοτάδι.
'Μόνη θα πάει;' ρώτησε η σύζυγος του επιστάτη.
-'Ναι'. -'Πόσο μακριά είναι;'
'Ογδόντα χιλιόμετρα'.
'Μεγάλο ταξίδι! Δεν φοβάται η κυρία Ριντ να την αφήσει μόνη;'"
"Θυμάμαι λίγα από το ταξίδι.
Ξέρω μόνο πως η μέρα μου φαινόταν αφύσικα μεγάλη
και πως ήταν σαν να ταξιδεύαμε εκατοντάδες χιλιόμετρα..."
Τα κάναμε όλα, νομίζω.
10. Φιλί για Καληνύχτα
Να σου το μάθουμε αυτό, Μπράμσι;
Δεν ήξερα ότι παίζεις.
Συγγνώμη. Χτύπησα την πόρτα.
Δεν πειράζει.
-Τι κάνεις εδώ; -Δεν σήκωνες το τηλέφωνό σου.
Κι είπα μήπως κάνω την παράδοση νωρίτερα αυτήν τη βδομάδα.
Μπορώ να ξανάρθω αν...
Όχι, δεν πειράζει. Απλώς δεν σε περίμενα.
Μάλιστα. Έφερα και τα γράμματα ερχόμενος.
Σίγουρα είσαι εντάξει;
Ναι.
Βάλ' τα εκεί μέσα.
Τα πας καλά με τον Μπραμς.
Ναι.
Έλεγα να κανονίσουμε εκείνη την έξοδο που λέγαμε.
Δείπνο, ποτό, χορό.
Πρέπει να ξέρεις πως είμαι ένας χορευτικός θρύλος εδώ πέρα.
Δεν νομίζω ότι πρέπει.
Δεν...
Δεν ανησυχείς για τον Μπραμς, έτσι;
Δεν τον πειράζει, δηλαδή. Έτσι δεν είναι, παλιόφιλε;
"Όχι βέβαια. Ήλπιζα να βγει. Θέλω να μείνω λίγο μόνος.
Θα δω τηλεόραση, θα κάνω ένα ωραίο μπάνιο. Λίγο χρόνο για μένα".
Ναι. Μπράβο σου. Κόλλα πέντε.
Ίσως μια άλλη φορά.
Ναι, άλλη φορά τότε.
Καλύτερα να πηγαίνω.
Μπραμς.
Με ακούς;
Μπραμς.
Πιάσε το φαΐ σου.
Αν υπάρχει ένα πνεύμα στο σπίτι, δώσε μου ένα σημάδι.
Τι χαζό.
Μπραμς;
Συγγνώμη που σε ξαναέφερα εδώ.
Είσαι εντάξει;
Ήθελα να το δει κάποιος άλλος.
-Για να ξέρω. -Να δει τι;
-Είναι ζωντανός. -Ποιος;
-Ο Μπραμς είναι ζωντανός. -Ο Μπραμς είναι ζωντανός;
Το ξέρω. Θα με περνάς για τρελή. Κι εγώ το ίδιο θα σκεφτόμουν.
Πρέπει να το καθαρίσω για να ξέρεις ότι δεν κλέβω.
Δεν νομίζω ότι κλέβεις, μην ανησυχείς.
Νομίζω ότι τα έχεις χάσει.
Θα χρησιμοποιήσω κιμωλία,
γιατί κάποιες φορές κουνιέται λίγο και δεν φαίνεται.
Στην αρχή ήμουν πολύ επιστημονική. Τον μετρούσα
για να σιγουρευτώ πως δεν υπάρχει αμφιβολία.
Καμία.
Εντάξει. Πάμε.
Είναι απίστευτο. Είναι...
απίστευτο.
Εντάξει.
Δεν το καταλάβαινα πριν. Συνέβαιναν συνεχώς παράξενα πράγματα.
Αλλά ήταν μικρά πράγματα.
Τα βήματα, το κολιέ, τα παπούτσια μου.
Εξαφανίζονταν τα ρούχα μου.
Τότε θυμήθηκα που είπες ότι είναι ντροπαλός.
Δεν θέλει να τον βλέπουν.
Αν βγεις από το δωμάτιο, και τον αφήσεις μόνο,
θα σου δώσει ένα σημάδι.
Μαγικό κόλπο είναι αυτό, έτσι;
Δεν νομίζεις ότι είναι ζωντανός.
Δεν είναι κόλπο. Έλα.
Εντάξει, Μπραμς. Ερχόμαστε.
Δεν πειράζει.
Καλύτερα να καθίσουμε για λίγο.
Νομίζω ότι είσαι κουρασμένη.
Σε παρακαλώ, Μπραμς. Θέλω να το δει, εντάξει;
Το ξέρω ότι σου είναι δύσκολο, αλλά κάν' το για μένα.
Το έχω ανάγκη, αλλιώς θα φύγω.
-Δεν μπορώ να μείνω άλλο. -Γκρέτα, έλα.
Μπραμς, σε παρακαλώ... Δώσ' του άλλη μία ευκαιρία.
Αν δεν κουνηθεί, αν δεν συμβεί τίποτα, τότε είμαι τρελή.
Μία ευκαιρία μόνο. Εντάξει.
Λοιπόν, Μπράμσι.
Εντάξει.
Χριστέ μου.
-Πού πήγε; -Δεν ξέρω.
Κάθε φορά το κάνει διαφορετικά.
Απλώς εξαφανίστηκε. Εξαφανίστηκε.
Θεέ μου.
Δεν έχει ξαναπάει εκεί.
Δεν είναι απίστευτο;
Δεν ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε.
-Φάντασμα είναι; Παγιδευμένο πνεύμα; -Ένα αγόρι.
-Ο Μπραμς είναι ένα αγόρι. -Ναι, είναι.
Είναι τυχερός που βρέθηκες εσύ.
Δεν νομίζω ότι ήταν τυχαίο.
Δεν ήταν;
Νομίζω ότι ήρθα εδώ για κάποιο λόγο.
Εντάξει.
Είχα σχέση με κάποιον στην Αμερική.
Με τον Κόουλ.
Καθόλου καλό παιδί.
Και...
Όλοι οι γνωστοί μου με ικέτευαν να τον αφήσω.
Τότε έμαθα ότι ήμουν έγκυος.
Και...
ορκιζόταν ότι είχε αλλάξει.
Και ότι λυπόταν.
Κι εγώ τον πίστεψα.
Και...
μια μέρα, τα έχασε πάλι
και η αδερφή μου με πήγε στο νοσοκομείο.
Αλλά το ήξερα πριν φτάσω, ότι είχα χάσει το μωρό.
Θέλω να πω
ότι ξέρω πώς είναι να χάνεις το παιδί σου.
Όπως οι Χίλσαϊρ.
Κι αυτό με συνδέει μαζί τους.
Και με τον Μπραμς.
Και με αυτό το μέρος.
Είναι καθόλου λογικό αυτό;
Ναι. Είναι.
Όποιος κι αν είναι ο λόγος, χαίρομαι που κατέληξες εδώ.
Κι εγώ το ίδιο.
Ο Θεός να ευλογεί τον Μάλκομ. Ο Θεός να ευλογεί εμένα.
Κι ο Θεός να ευλογεί τον Μπράμσι.
Ήσουν πολύ καλό παιδί σήμερα.
Όνειρα γλυκά.
-Γεια. -Λοιπόν...
Ωραίο πουκάμισο.
Η μητέρα μου το αγόρασε.
Έχει καλό γούστο.
Θα της το μεταφέρω.
-Είσαι εντάξει; -Όχι, στάσου.
Τι στο καλό συμβαίνει εδώ;
Θα κάνεις κακό στα αφτιά σου, χαζό αγόρι.
Γιατί το βάζεις τόσο δυνατά;
Με όσα συνέβησαν, ίσως είναι καλύτερα
να μείνεις στην πόλη απόψε.
Εντάξει; Αυτό που συνέβη...
με τη μουσική...
Ναι, αυτό ήταν...
Έχουν ξεσπάσματα τα παιδιά. Ένα ξέσπασμα ήταν.
Καταλαβαίνω τι σημαίνει αυτό για σένα.
-Αλλά ας δούμε τα πράγματα σφαιρικά. -Δεν θα δω τίποτα σφαιρικά.
Ξέρω ακριβώς τι συμβαίνει και δεν πηγαίνω πουθενά.
Οι Χίλσαϊρ ζήτησαν να τον προσέχω. Υποσχέθηκα ότι θα τον φροντίζω.
Με βάση τις συνθήκες, θα καταλάβουν.
Εμένα διάλεξαν. Θέλουν να μείνω εδώ,
με τον Μπραμς.
Θεέ μου.
Έπρεπε να σου το είχα πει,
αλλά δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Παλιά ερχόταν εδώ ένα κοριτσάκι από την πόλη
για να παίξει με τον Μπραμς.
Η Έμιλι Κριμπς.
Στα γενέθλιά του, ήρθε εδώ, αλλά δεν γύρισε ποτέ σπίτι.
Στο τέλος βρήκαν το πτώμα της στο δάσος.
Το κρανίο της ήταν θρυμματισμένο.
Η αστυνομία είπε στους Χίλσαϊρ ότι θα ανέκριναν τον Μπραμς.
Όταν έφτασαν, το μέρος είχε τυλιχτεί στις φλόγες.
Οι Χίλσαϊρ βγήκαν, αλλά ο Μπραμς κάηκε ζωντανός εκεί πάνω.
Βρήκαν ποτέ τον δολοφόνο της;
Όχι, ποτέ.
Αν έχεις δίκιο, αν είναι κάποιο πνεύμα ή φάντασμα,
ή δεν ξέρω καν τι άλλο...
δεν είμαι σίγουρος
ότι είναι από τα καλά.
Εσύ το είπες, είναι απλώς κουτσομπολιό.
Κι αν δεν είναι;
Δεν θα μου έκανε κακό, το ξέρω.
Δεν είναι ασφαλές το σπίτι, εντάξει;
Δεν φεύγω.
Εντάξει.
Πέσε για ύπνο σαν καλό παιδί.
Δεν θα μου έκανες κακό, έτσι, Μπραμς;
Μπραμς Χίλσαϊρ & Έμιλι Κριμπς Όγδοα Γενέθλια
Έμιλι Κριμπς.
Ποιος πεινάει;
Εγώ.
Μάλκομ;
Πάμε να δούμε.
Μάλκομ; Νόμιζα ότι θα ερχόσουν...
Κόουλ.
Ποιος είναι ο Μάλκομ;
Θα σου έγραφα γράμμα,
αλλά με ξέρεις εμένα.
Δεν είμαι καλός στο γράψιμο.
Αυτός είναι ο μικρός;
Πώς τον λένε;
Μπραμς.
Πλάκα κάνεις, έτσι;
Θα έρθει ένα αληθινό παιδί από στιγμή σε στιγμή.
Δεν υπάρχει κανένα αγοράκι.
Με πληρώνουν για να προσέχω μια κούκλα.
Μιλάς σοβαρά.
Έτσι γίνονται πολύ πιο απλά τα πράγματα.
Στον δρόμο για εδώ, σκεφτόμουν πώς να σε πείσω να γυρίσεις
και τι θα κάναμε με το παιδί. Και τώρα αυτό εδώ;
Δουλεύω στο Φέρβιου, στο συνεργείο του Εντ Μπρούνερ.
Υπέγραψε συμβόλαιο για ένα νέο ξενοδοχείο.
Οπότε υπάρχει αρκετή δουλειά για όλους μας.
Υπέροχα, Κόουλ. Αυτό ήθελες.
Καταλαβαίνω γιατί έφυγες. Αλήθεια.
Πετάμε αύριο το απόγευμα.
Θα σε πάω σπίτι.
Γκρέτα;
Συγγνώμη...
-Μπήκα από μόνος μου. -Δεν πειράζει. Αυτός είναι...
Αυτός είναι ο Μάλκομ. Μας φέρνει τα ψώνια.
-Χάρηκα. -Κι εγώ, φίλε.
Πώς σου φαίνονται όλα αυτά με την κούκλα;
Προσπαθώ να μην ανακατεύομαι στις δουλειές των άλλων.
Έξυπνο παιδί.
Έχω τα ψώνια, αν θες να ελέγξουμε τη λίστα.
Ναι, βέβαια.
Έρχομαι αμέσως.
-Τι στα κομμάτια κάνει εδώ; -Εμφανίστηκε ξαφνικά.
Δεν μπορείς να τον αφήσεις να μείνει εδώ.
Όχι. Δεν τον αφήνω να κάνει τίποτα.
-Θέλει να γυρίσω μαζί του. -Δεν θα γίνει αυτό.
-Κι αν σου επιτεθεί; -Δεν θα μου επιτεθεί.
Πίστεψέ με.
Έχω σχέδιο.
Καλό ακούγεται, όμως.
Χάρηκα για τη γνωριμία.
-Κι εγώ. -Ναι, καλό βράδυ.
Να ανησυχήσω;
Για τον Μάλκομ; Όχι.
Ορίστε.
Δεν θα κοιμηθώ στο κρεβάτι, έτσι;
-Μπορώ να φέρω κι άλλες κουβέρτες. -Καλά είμαι.
-Τι θα το κάνεις αυτό; -Θα τον πάρω από εδώ.
Σκέφτηκα ότι δεν θα τον ήθελες να κάθεται εδώ μαζί σου.
-Είναι ανατριχιαστικός. -Ναι.
Κοίτα, Γκρέτα...
Λυπάμαι για όσα συνέβησαν.
Θέλω μόνο να ξέρω
ότι με συγχωρείς.
-Να σε ακούσω να το λες. -Δεν μπορώ.
Γκρέτα.
Εντάξει, αλλά θέλω να συνειδητοποιήσεις κάτι.
Δεν θα με αφήσεις, Γκρέτα.
Δεν θα σε αφήσω να φύγεις,
όπου κι αν τρέξεις να ξεφύγεις.
Καταλαβαίνεις;
Τώρα...
Να είσαι έτοιμη ως το πρωί.
Εντάξει;
Ναι.
Ωραία.
Μην ανησυχείς, Μπραμς. Δεν θα σε αφήσω.
Αλλά χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Γκρέτα!
Έλα εδώ!
Γκρέτα!
-Κόουλ, τι έγινε; -Έλα εδώ μέσα.
Αυτήν τη στιγμή. Τι είναι αυτό;
ΦΥΓΕ
-Εσύ το έκανες; -Όχι.
Μην παίζεις μαζί μου! Πώς γίνεται;
-Δεν υπάρχει άλλος εδώ. -Ο Μπραμς.
Η κούκλα;
Η κούκλα το έγραψε;
Μη μου κάνεις κόλπα, Γκρέτα.
Εντάξει.
Δεν το έκανες εσύ.
Η κούκλα το έκανε.
Δώσ' τη μου.
-Δώσε μου την κούκλα. -Όχι.
Δώσε μου την κούκλα. Γκρέτα.
-Δώσ' τον! -Όχι! Κόουλ, όχι!
Φύγε από πάνω μου!
-Έφτασα τα όριά μου. -Εγώ το έκανα. Είχες δίκιο.
-Πολύ αργά! Δώσε μου την κούκλα. -Όχι.
-Γκρέτα! -Τώρα! Δεν αστειεύομαι!
Πάρε τα πράγματά σου και φύγε!
Όλοι βιάζονται να φύγω, απ' ό,τι φαίνεται.
-Είσαι εντάξει; -Ναι.
Ίσως εσύ να μου έγραψες αυτό το μήνυμα.
-Θα το φορτώσεις κι εσύ στην κούκλα; -Τι έκανε ο Μπραμς;
Κόουλ. Δεν καταλαβαίνεις. Η κούκλα...
Νομίζω ότι καταλαβαίνω καλά τι συμβαίνει εδώ.
-Δώσε μου την κούκλα. -Τι το ξεχωριστό έχει;
Κόουλ, σε παρακαλώ. Όχι.
Κόουλ!
Εντάξει.
Τι στο διάολο ήταν αυτό;
Νομίζω ότι πρέπει να φύγουμε.
Τι συμβαίνει;
Πρέπει να φύγουμε.
Υπάρχει κάτι...
-Γαμώτο. -Θεέ μου!
Γκρέτα;
Σήκω, έλα.
Χριστέ μου, τι είναι αυτό;
Ο Μπραμς είναι.
Δεν μπορεί.
Όχι.
Όχι!
-Όχι! -Όχι!
Σταμάτα!
Όχι!
Θεέ μου.
Όχι. Όχι!
Πάμε.
Όχι!
Είναι κομμένο.
Έλα. Έλα...
Η ντουλάπα!
Έλα.
Γκρέτα!
Από εδώ.
Το κλειδί.
-Βρες το κλειδί. -Δεν βλέπω τίποτα.
Θεέ μου.
Μάλκομ! Μπορούμε να φύγουμε από εδώ!
Πάμε.
Κλείσ' το.
-Έλα. -Μόνο πάνω πάει.
Υπάρχει ένα άνοιγμα.
-Πού πάμε; -Αδιέξοδο.
Μάλκομ.
-Ναι. -Εδώ.
-Χριστέ μου. -Θεέ μου, τι είναι αυτό;
-Έχει ό,τι χρειάζεται. -Εδώ ζούσε, έτσι δεν είναι;
-Θα βρω μια έξοδο. -Εντάξει.
Εγώ είμαι αυτή.
Το φόρεμά μου.
Σαν τα μαλλιά μου είναι αυτά.
-Βρήκα τρόπο να κατέβουμε. -Θεέ μου.
Με παρακολουθούσε από την αρχή.
Να την προσέχεις. Ας μας συγχωρέσει ο Θεός.
Το κορίτσι είναι δικό σου τώρα.
Έλα, από εδώ. Έλα.
"Δεν θα γυρίσουμε. Το κορίτσι είναι δικό σου τώρα.
Να τη φροντίζεις".
-Δεν θα επέστρεφαν ποτέ. -Έλα, Γκρέτα.
Ζούσε στους τοίχους, με έβλεπε.
-Το ήξεραν. -Μπες μέσα, σε παρακαλώ.
Κατεβαίνει μέχρι κάτω.
Πάμε, πάμε!
Όχι.
Τρέξε.
Όχι.
Ναι. Έξω, πάμε. Έλα.
Είναι έξω;
-Είναι κλειδωμένα. -Άνοιξέ την.
Γαμώτο! Τη νιώθω να υποχωρεί. Θα ανοίξει.
-Έλα, σπρώξε. -Πού πας;
-Έρχεται. -Γκρέτα!
Δεν φεύγω χωρίς εσένα!
-Φύγε! Θέλω να φύγεις! -Όχι!
Φύγε!
Έλα!
Μάλκομ!
Όχι!
Γκρέτα.
Γύρνα πίσω.
Θα είμαι καλό παιδί.
-Όχι. -Γκρέτα.
-Όχι! -Γύρνα πίσω.
Γύρνα πίσω.
Μη με αφήνεις. Γύρνα πίσω!
Αν φύγεις, θα τον σκοτώσω! Θα τον σκοτώσω, όπως και τους άλλους!
Όχι.
Μάλκομ.
Γύρισα για εσένα, Μπραμς.
Σου το είπα ότι δεν θα σε άφηνα.
Σου το είπα.
Μπραμς!
Ώρα για ύπνο τώρα.
Μπραμς, ώρα για ύπνο, είπα.
Πάμε.
Τους ξέρεις τους κανόνες.
Άσ' το κάτω αυτό τώρα, Μπραμς.
Έτοιμος για ύπνο;
Κάτω από τα σκεπάσματα.
Να είσαι φρόνιμος, να κοιμηθείς αμέσως, εντάξει;
Φιλί.
Δεν έχει φιλί απόψε.
Είναι η τιμωρία σου. Λυπάμαι.
Εντάξει.
Φιλί.
Μάλκομ.
10. ΦΙΛΙ ΓΙΑ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ