Ένα μικρό γεγονός:
Θα πεθάνετε.
Παρά όλες τις προσπάθειες, κανείς δε ζει για πάντα.
Συγγνώμη που αποκαλύπτω την έκπληξη.
Η συμβουλή μου είναι, όταν έρθει η ώρα, μην πανικοβληθείτε.
Δε φαίνεται να βοηθάει.
Υποθέτω ότι θα πρέπει να συστηθώ σωστά.
Αλλά και πάλι, θα με συναντήσετε αρκετά σύντομα.
Όχι πριν την ώρα σας, φυσικά.
Είναι τακτική μου να αποφεύγω τους ζωντανούς.
Εκτός από μερικές φορές.
Μια φορά στο τόσο...
δεν μπορώ να το αποφύγω.
Μου τραβάει το ενδιαφέρον.
Δεν ξέρω ακριβώς τι είχε η Λίζελ Μέμινγκερ.
Αλλά με τράβηξε.
Μαμά.
Και εγώ νοιάστηκα.
Θέλετε να πείτε δυο λόγια;
Αντίο, αγάπη μου.
Μετάφραση: Φαίδρα
Η ΚΛΕΦΤΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΓΕΡΜΑΝΙΑ, ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1938
Θα σε κρατούσε, αν μπορούσε.
Το ξέρεις αυτό, έτσι δεν είναι;
Φτάσαμε. Έλα, Λίζελ.
Να γνωρίσεις τους νέους γονείς σου.
Έλα.
Χανς Χούμπερμαν.
Χάινριχ.
Πού είναι το αγόρι;
Πέθανε.
Τι εννοείς;
Στο δρόμο προς τα εδώ.
Έπρεπε να τον θάψουν δίπλα στις γραμμές του τρένου.
Μας υποσχέθηκαν δύο παιδιά, με δύο επιδόματα.
Ρόζα, δεν μπορείς να κατηγορείς το αγόρι επειδή πέθανε.
Όχι, κατηγορώ τη μητέρα του.
Να τα σέρνει σε όλη τη χώρα νηστικά και άπλυτα!
Έτρεχε να σωθεί.
Είδες αυτό το κορίτσι;
Βρώμικο.
Όλα όσα λένε για τους κομμουνιστές είναι αλήθεια. Βρώμικοι και ηλίθιοι.
Θα μιλάω όσο δυνατά θέλω.
Έλα.
Έλα!
Τι πρόβλημα έχει;
Μεγαλειοτάτη.
Εσείς τι κοιτάτε, παλιόπαιδα;
Γουρούνια.
Αυτή είναι η Οδός Παραδείσου, το νέο σου σπίτι.
Έι, εραστή! Να συνεχίσουμε το παιχνίδι τώρα;
Παρακαλώ, πέρασε μέσα.
Έλα, λοιπόν.
Τι λέμε;
Μας έδωσαν μια μουγγή.
Πήγαινε επάνω.
Πού είναι;
Σ' εκείνο.
Είναι για σένα.
Χανς!
Ναι, ηλιαχτίδα μου;
Καλημέρα, Μεγαλειοτάτη.
Θα σταματήσεις αυτή τη φασαρία;
Τι λέμε;
Σας ευχαριστώ.
Μιλάει;
Τώρα, άκου, από δω και πέρα θα με λες "Μαμά", εντάξει;
Πες το.
Μαμά.
Ωραία.
Και αυτό το ρεμάλι, αυτό το τεμπέλικο γουρούνι εκεί πέρα...
θα τον λες "Μπαμπά". Κατάλαβες;
Μπαμπά.
Ποιος να είναι;
Ποιος είναι;
Ρούντι Στάινερ, Φράου Χούμπερμαν.
Τι θέλεις;
Η μητέρα μου λέει ότι έχετε μια κόρη τώρα.
Κι εσένα τι σε νοιάζει;
Ήρθα να την πάω στο σχολείο.
Γιατί οι άνθρωποι δεν κοιτάνε ποτέ τη δουλειά τους;
Γεια σου, Ρούντι.
Γεια σας!
Και τι σε κάνει να νομίζεις ότι είσαι αρκετά καλός για την κόρη μου;
Ο Ρούντι.
Είμαι σχεδόν 12.
Λίζελ, φάε τη σούπα σου και πήγαινε να ντυθείς.
Μείνε έξω, βρωμερό μπάσταρδο.
Βιάσου, Λίζελ.
Θες να τρέξουμε;
Πάω στοίχημα ότι θα σε νικήσω.
Κανείς δε με έχει νικήσει ποτέ στο τρέξιμο.
Δε λες πολλά, έτσι;
Το ένα φτύσιμο σημαίνει "ναι" και τα δύο, "όχι";
Χαίρομαι που καταλαβαινόμαστε.
Δε μου είπε η μητέρα μου να έρθω να σε πάρω.
Απλά σκέφτηκα ότι μπορεί να θες ένα φίλο.
- Ευχαριστώ! - Ρούντι!
Τι σκαρώνεις;
Τίποτα, μπαμπά.
Τότε, πήγαινε στο σχολείο.
Έλα.
Εσύ είσαι;
Η νέα κόρη της Φράου Χούμπερμαν.
Δε ρώτησα εσένα, Στάινερ.
Κορίτσι, μίλα.
Λίζελ Μέμινγκερ.
Κιμωλία, πίνακας, όνομα.
Έλα, κορίτσι μου. Δεν έχουμε όλη τη μέρα.
Γράψ' το.
Ησυχία.
Ησυχία!
Πίσω στη θέση σου, τώρα.
Ησυχία.
Χαζή! Χαζή! Χαζή!
Εσύ, χαζή! Ούτε να διαβάζεις δεν ξέρεις;
Άντε! Διάβασε μια λέξη. Διάβασε κάτι.
Χαζή!
Θα τον σκοτώσει!
Πάω στοίχημα ότι δεν ήταν ο πρώτος σου καυγάς.
Ο Γερμανός Φραντς έχει να χτυπηθεί έτσι...
από τότε που κατούρησε στο καλαθάκι του Τόμι Μούλερ.
Ο Γερμανός Φραντς δεν φαίνεται να είναι πολύ έξυπνος.
Είναι το πιο χαζό παιδί στο σχολείο.
Αλλά ξυρίζεται.
Θυμάσαι πώς να πας σπίτι σου;
Το ότι δεν ξέρω να διαβάζω δε σημαίνει ότι είμαι ηλίθια.
Εντάξει. Θα σε ακολουθήσω, τότε.
Θα μπορούσες να μπεις στην ομάδα ποδοσφαίρου μας, το ξέρεις;
Κοίτα, μάλλον πρέπει να σταματήσεις να προσπαθείς να είσαι φίλος μου...
γιατί δε θα είμαι εδώ για πολύ καιρό.
Γιατί;
Θα το σκάσω. Γι' αυτό.
Πού θα πας;
Δε σε αφορά.
Τότε, πες μου πότε.
Γιατί;
Για να έρθω μαζί σου.
Δεν καταλαβαίνεις. Μιλάω σοβαρά.
Πρέπει να βρω τη μητέρα μου.
Τη Φράου Χούμπερμαν;
Όχι, ανόητε. Την πραγματική μου μητέρα.
Τέλεια.
Θα ήθελα να τη γνωρίσω.
Τι κάνεις τώρα;
Σε παραβγαίνω.
Πάω στοίχημα ένα φιλί ότι μπορώ να σε νικήσω.
Γιατί να θέλω να σε φιλήσω;
Δεν ξέρω. Τι σημασία έχει;
Εγώ θα κερδίσω, άλλωστε.
Μέχρι το τέλος του δρόμου.
Και αν κερδίσω εγώ;
Δε χρειάζεται να με φιλήσεις.
Ποτέ;
Τι σε νοιάζει;
Αφού θα φύγεις, σωστά;
Σκρόφα!
Με έκλεψες.
Και τι έγινε;
- Σε νίκησα. - Δε με νίκησες.
Ήταν ισοπαλία.
Ισοπαλία σημαίνει ότι θα πάρω το φιλί.
Μπορείς να κολλήσεις το φιλί σου.
Ω, Θεέ μου.
Θα σε σκοτώσει.
Ποιος;
Αν νομίζεις ότι είμαι κανένα κορόιδο...
κάνεις πολύ μεγάλο λάθος!
Ακούς;
Ήρθα να σε καληνυχτίσω.
Τι είναι αυτό;
Είναι δικό σου;
Γιατί ένα καλό κορίτσι σαν εσένα θέλει να διαβάζει κάτι τέτοιο;
Είσαι σίγουρη ότι είναι δικό σου;
Δεν ήταν πάντα δικό μου.
Ήταν του αδελφού μου.
Μάλιστα.
Ο αδερφός σου...
Το όνομά του ήταν Πίτερ Στράους;
Ξέρεις τι λέει αυτό;
Θέλεις να μάθεις τι λέει;
Ούτε εγώ διαβάζω πολύ καλά, ξέρεις.
Θα πρέπει να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον.
Ναι;
Ας αρχίσουμε.
"Το Εγχειρίδιο του Νεκροθάφτη".
Ορθώνουμε τα κόκκινα λάβαρα
Για τον Γερμανικό αγώνα
Θέλουμε να ανοίξουμε το δρόμο προς την ελευθερία
Για τον Γερμανικό αγώνα
Θέλουμε να ανοίξουμε το δρόμο προς την ελευθερία
Δε δημιουργούμε αδελφική συνθήκη
Με Εβραίους ή μη-Γερμανούς
Επειδή αυτοί πλαστογραφούν το πιστοποιητικό ελευθερίας
Του λαού της Γερμανίας
ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΚΡΥΣΤΑΛΛΩΝ ΣΤΟΥΤΓΚΑΡΔΗ, ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1938
Ανοίξτε!
Βάλτερ.
Ακούστε, μου είπε ότι μπορεί να πάρει μόνο έναν.
- Πάρε τον Μαξ. - Όχι, μαμά.
Πάρ' τον! Φύγετε!
Δε φεύγω χωρίς εσένα.
Θα φύγεις.
Στον τάφο του πατέρα σου, θα φύγεις.
Δεν υπάρχει χρόνος για ηρωισμούς, Μαξ.
Ένας ή κανένας.
Έλα.
Τα χαρτιά είναι μέσα.
Δεν είναι τέλεια, αλλά θα κάνουν τη δουλειά τους.
Πήγαινε βρες τον.
Συγχώρεσέ με.
Όταν τελικά έφτασα στην ψυχή του Μαξ Βάντενμπεργκ...
ήταν αυτή η στιγμή που τον στοίχειωνε περισσότερο.
Που άφησε τη μητέρα του.
Που ένιωθε αυτή τη φρικτή ζωηρή ανακούφιση...
ότι αυτός θα ζούσε.
Ο Τζέσε Όουενς είναι ο πιο γρήγορος άνθρωπος στη γη.
Προσέχετε, εσείς οι δύο.
Τι κάνεις, μπαμπά;
Δουλεύω, επιτέλους.
Νόμιζα πως βάφατε πινακίδες, όχι ότι τις ξύνατε.
Η δουλειά του ξυσίματος έχει πάρει τα πάνω της, Ρούντι.
Τι μπορείς να κάνεις;
"Λογιστής".
Με κάνεις υπερήφανο, μικρή. Είναι έξυπνη, Ρούντι.
Ναι, κύριε.
Τι είναι ο λογιστής;
Κάτι που δε θα χρειαστούμε ποτέ.
"Σας ευχόμαστε...
"κάθε επιτυχία...
"στην...
"καριέρα σας...
"Στο γραφείο...
"κηδειών".
"Γραφείο κηδειών".
Τα καταφέραμε. Το πρώτο σου βιβλίο.
Συγχαρητήρια.
Υποσχέσου μου ένα πράγμα, Λίζελ.
Αν πεθάνω σύντομα, φρόντισε να με θάψουν σωστά.
- Ναι; - Ναι.
Μην παραλείψουν το κεφάλαιο έξι.
Μπορούμε να αρχίσουμε πάλι;
Αύριο.
Μα, τώρα είναι το αύριο.
Κοιμήσου τώρα.
Το όνομά του ήταν Βέρνερ.
Έλα. Σου έχω μια έκπληξη.
Είναι πολύ σκοτεινά εδώ.
Καλύτερα να ανάψουμε το φως.
Είναι ένα λεξικό.
Κάποιες από τις λέξεις που μάθαμε.
Πρόσθεσε όσες θέλεις.
Είναι δικό σου.
Σε ευχαριστώ, μπαμπά.
Τα κατάφερε! Έγραψε ιστορία!
Τζέσε Όουενς...
ο πιο γρήγορος άνθρωπος στη γη!
Τι είναι αυτά;
Θέλεις να παραμείνεις μέλος; Δίδαξε το γιο σου!
Γιατί;
Γιατί τον Τζέσε Όουενς;
Γιατί;
Είναι ο πιο γρήγορος άνθρωπος στη γη.
"Ο πιο γρήγορος άνθρωπος στη γη"!
Το αγόρι είναι τρελό.
- Πονάει. - Κάθισε ήσυχα, Ρούντι.
Έχει μέχρι και στ' αυτιά του.
Μπάρμπαρα...
Εντάξει, ανάλαβέ τον εσύ.
Γιε μου...
δεν μπορείς να περιφέρεσαι βάφοντας τον εαυτό σου μαύρο, μ' ακούς;
Γιατί;
Επειδή δεν πρέπει να θέλεις να είσαι μαύρος.
Γιατί;
Επειδή το λέω εγώ. Εντάξει;
"Αγαπητή μαμά, σήμερα είναι τα γενέθλια του Φύρερ.
"Μακάρι να ήταν τα δικά μου. ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1939
"Ίσως τότε να μπορούσες να έρθεις να με δεις.
"Μου λείπεις όλη μέρα.
"Μερικές φορές, νομίζω ότι σε βλέπω στο δρόμο.
"Αλλά δεν είσαι ποτέ εσύ.
"Η νέα μαμά μου είναι σαν καταιγίδα. Είναι πάντα βροντερή.
Χανς, πού έβαλες τη σημαία;
Αν δεν την βρεις, θα είναι σαν να λέμε κάτι.
Καλά, καλά, καλά.
Πάω να κοιτάξω στο υπόγειο.
Μεγαλοδύναμε!
Λίζελ, ξέρω ότι σου αρέσει εδώ κάτω...
αλλά δε νομίζεις ότι πρέπει να βγαίνεις λίγο έξω;
Γράφω γράμμα στη μαμά.
Πολύ ωραία.
Σε παρακαλώ, πες της εκ μέρους μου ότι μπορώ και χωρίς τη γκρίνια.
Όχι σε αυτή τη μαμά.
Μάλιστα.
Τι της λες;
Τα πάντα.
Για σένα και τη μαμά και τον Ρούντι.
Μπορείς να το στείλεις για μένα;
Θα μπορούσες να το δώσεις στη γυναίκα που με έφερε εδώ.
Τη Φράου Χάινριχ; Ναι.
Είμαι σίγουρος ότι θα έκανε ό,τι μπορούσε για να το δώσει.
Το βρήκα.
Υ.Γ. Μπορώ να διαβάζω.
Τι θέλει και γράφει στη μητέρα της, έτσι κι αλλιώς;
Η μητέρα της είναι.
Δεν πρόκειται να ξοδέψω χρήματα...
σε γραμματόσημο για ένα γράμμα που δε θα απαντηθεί ποτέ.
Τι ήθελες να πω;
- Χανς; - Άλεξ.
Φίλε μου. Είσαι έτοιμος να φύγουμε;
Φυσικά και είναι έτοιμος.
Λίζελ!
Έλα, Λίζελ, θα χάσουμε την παρέλαση.
Ωραία.
Έλα, πάμε.
- Σκρόφα. - Γεια σου, Ρούντι.
Κατά τη διάρκεια αυτής της Εθνικοσοσιαλιστικής επανάστασης
όσο και αν ευημερεί το έθνος μας, δεν πρέπει να μειωθεί
η αποφασιστικότητά μας να εξαγνιστούμε ηθικά
και πνευματικά μέσα μας.
Ναι!
Η εκπαίδευση, το θέατρο, ο κινηματογράφος,
η λογοτεχνία, ο Τύπος:
αυτοί είναι οι υποστηρικτικοί πυλώνες
που διαμορφώνουν τη μοναδική προσωπικότητα του έθνους μας.
Ναι!
Γι' αυτό συγκεντρωθήκαμε εδώ απόψε,
για να απελευθερωθούμε από κάθε πνευματική βρωμιά.
Ναι!
Θα εξαλείψουμε την αρρώστια
που μόλυνε τη Γερμανία τα τελευταία 20 χρόνια.
Θα καταστρέψουμε πλήρως τις αλυσίδες
που σφυρηλατήθηκαν για να μας σκλαβώσουν.
Ναι!
Θα πολεμήσουμε τους εχθρούς μας, και αν αυτό σημαίνει πόλεμο,
τότε θα σταθούμε δίπλα στον Φύρερ μας μέχρι την τελική νίκη.
Ναι!
Ένας τέτοιος πόλεμος θα αναστυλώσει το έθνος μας
και θα φέρει το τέλος των εχθρών μας.
Ναι!
Το τέλος των πλουτοκρατών,
το τέλος των κομμουνιστών,
και το τέλος των Εβραίων.
Ναι!
Στην υπέροχη Γερμανική Αυτοκρατορία μας
και στον αγαπημένο μας Φύρερ, Αδόλφο Χίτλερ, ένα τριπλό χαιρετισμό!
- Νίκη! - Χαίρε!
Γεια σου, Τζέσε Όουενς.
Δίνε του, Φραντς.
Άφησέ τον ήσυχο.
Σου άρεσε η ομιλία, χαζή; Άκουγες;
Τι να ακούσω;
Η μητέρα σου ήταν μια απ' αυτούς, έτσι δεν είναι;
Κομμουνίστρια; Έτσι λένε.
Ποιοι το λένε;
Ακόμη κι εσύ μοιάζεις με τέτοια.
Τι θες να πεις;
Δε μιλάω σε σένα, Στάινερ.
Ξέρει αυτή.
Κάψτε ένα βιβλίο.
Πηγαίνετε, κάψτε ένα βιβλίο.
Άντε! Θα παρακολουθώ. Και τους δυο σας.
Τι εννοούσε;
Τίποτα.
Λίζελ.
Πού ήσουν; Είπα να με συναντήσεις στην εκκλησία.
Συγγνώμη, μπαμπά.
Πάμε τώρα.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Είσαι άρρωστη;
Όχι, είμαι καλά.
Πες μου, τι σου συμβαίνει;
Τι διάολο είναι αυτό;
Το έκλεψες;
Συγγνώμη, μπαμπά.
Θα το πεις στη μαμά;
Μπαμπά;
Σε είδε κανείς;
Κοίτα τι θα κάνουμε.
Αυτό θα είναι το μυστικό μας.
Θα το διαβάσουμε όπως και το άλλο βιβλίο.
Στο υπόγειο.
Σε ευχαριστώ, μπαμπά.
Ωραία.
Πάμε τώρα πίσω πριν ανησυχήσει η μαμά. Δεν το θέλουμε αυτό.
Λίζελ, έλα.
Τι συμβαίνει;
Λίζελ;
Η μητέρα μου δε θα ξανάρθει, έτσι;
Είναι κομμουνίστρια;
- Ποιος σου το είπε αυτό; - Είναι;
Την πήρε ο Φύρερ;
Τότε, μισώ τον Φύρερ.
Όχι.
Δεν μπορείς να το λες αυτό.
Μην το ξαναπείς ποτέ αυτό.
Κατάλαβες;
Έλα.
"Ο Αόρατος Άνθρωπος", του Χέρμπερτ Τζορτζ Γουέλς.
Καλό ακούγεται.
"Κεφάλαιο Πρώτο.
"Η Άφιξη του Παράξενου Ανθρώπου.
"Ο ξένος ήρθε στις αρχές Φεβ...
"Φεβρουαρίου".
Μπράβο.
Ποιος είναι;
Μπαμπά, ποιος είναι;
- Ο Χανς Χούμπερμαν; - Ναι.
Παίζεις ακόμα ακορντεόν;
Γρήγορα.
- Μπαμπά! - Λίζελ, πήγαινε για ύπνο!
Ποιος είναι;
O Μαξ.
Όχι, όχι.
Βοήθησέ με.
Θα τον πάμε επάνω.
Λίζελ, μην ανησυχείς.
Έτσι μπράβο.
Θα του ζεστάνω λίγη σούπα.
Ποιος είναι, μπαμπά;
Πρέπει να σου πω κάτι πολύ σημαντικό, Λίζελ.
Πρέπει να ακούσεις.
Αυτό το ακορντεόν δεν είναι δικό μου.
Το ακορντεόν ανήκει στον πατέρα αυτού του αγοριού.
Το έκλεψες;
Όχι.
Το προσέχω.
Εκείνος πέθανε;
Ναι.
Πριν πολλά χρόνια.
Πριν γεννηθείς εσύ.
Τον είδα να πεθαίνει.
Σε έναν πόλεμο.
Είχες πάει σε πόλεμο;
Ναι.
Ο πατέρας του θυσίασε τη ζωή του...
για μένα.
Και εγώ υποσχέθηκα στην οικογένεια...
ότι αν ποτέ μπορούσα να τους βοηθήσω, θα το έκανα.
Τους έδωσα το λόγο μου.
Τώρα, θέλω να μου υποσχεθείς.
Θέλω να μου δώσεις το λόγο σου
ότι δε θα πεις σε κανέναν για τον επισκέπτη μας.
Σε κανέναν απολύτως.
Ούτε καν στον Ρούντι.
Το εννοώ, Λίζελ.
Σε κανέναν απολύτως.
Κατάλαβες;
Ναι.
Στον άνθρωπο μετράει ο λόγος του, Λίζελ.
Έχω τον δικό σου;
Ναι, μπαμπά.
Στο υπόσχομαι.
Της μίλησες;
Ναι.
Δεν μπορεί να το πει σε κανέναν.
Το ξέρει.
- Μπορούμε να την εμπιστευτούμε; - Είναι η κόρη μας.
- Είναι παιδί! - Ρόζα.
Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Έχει τα μαύρα του τα χάλια.
Μάλλον έχει ξεχάσει τι γεύση έχει το φαγητό.
Με τι θα τον τρέφουμε;
Μόλις και μετά βίας φτάνει για μας!
Θα τα βολέψουμε.
"Θα τα βολέψουμε".
Πάντα ξέραμε ότι κάποια μέρα μπορεί να γινόταν αυτό.
Μπορούμε να τον καταδώσουμε αύριο.
Οι αρχές θα καταλάβουν.
Μπορούμε να πούμε ότι ήταν αργά το βράδυ...
Ρόζα.
- Το ξέρω. - Ήρθε σε μας.
Οφείλω τα πάντα στην οικογένειά του.
Το ξέρω.
Τότε, τέλος.
Θα συνεχίσουμε όσο πιο φυσιολογικά γίνεται.
Γεια.
Τι ονειρευόσουν;
Τη μητέρα μου.
Δικό σου είναι αυτό το βιβλίο;
Ναι.
Όχι...
Δεν ήταν πάντα δικό μου.
Το έκλεψες;
Όχι.
- Μπορώ να το δω; - Είναι...
Δεν είναι για παιδιά.
Καλημέρα, Μαξ.
Γνώρισες τη Λίζελ;
Λίζελ.
Μην ανησυχείς.
Είναι καλό κορίτσι.
Ούτε λέξη.
Ωραία, σκρόφα.
Γιατί τόση βιασύνη;
Πρέπει να πάω σπίτι.
Σε παραβγαίνω.
Πρέπει να μπω μέσα.
Τι θέλεις; Την άδειά μου;
Όχι, απλά στο λέω.
Εντάξει.
Τα λέμε, σκρόφα.
Πού ήσουν; Άργησες.
Έτρεξα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.
Και δεν ανέφερες τίποτα σε κανέναν;
- Όχι, μαμά! - Ρόζα...
Λίζελ! Κοιμάται.
Τουλάχιστον κάποιος ξέρει να εκτιμάει τη μαγειρική μου.
Συγγνώμη. Συγγνώμη.
Θα γίνει καλά;
Φυσικά.
Είσαι περίεργο κορίτσι.
Δεν το ήθελα.
Δεν πειράζει.
Για τι πρόκειται;
Για τον Χίτλερ.
Κρύβεσαι από τον Χίτλερ;
Ναι.
Είσαι κομμουνιστής;
Είμαι Εβραίος.
Πήρε τη μητέρα σου;
Μάλλον.
Μην ανησυχείς.
Κι εγώ έκλαψα πολύ όταν πρωτοήρθα.
Η σούπα είναι φρικτή, έτσι;
Μπορεί να μην το πιστέψεις, αλλά...
είναι το καλύτερο που έχω ξεράσει ποτέ.
Λίζελ!
Έχω μια δουλειά για σένα.
Και μην ξεχάσεις να μετρήσεις τα χρήματα.
Έλα πίσω με το σωστό ποσό
αλλιώς μην κάνεις τον κόπο να έρθεις καθόλου.
Το σπίτι του Δημάρχου.
Είσαι σίγουρος;
Βλέπεις άλλα σπίτια σαν αυτό;
Κάποτε δείπνησε με τον Φύρερ.
Τα πλυμμένα ρούχα.
Πέρασε μέσα.
Έλα.
Περίμενε.
Ευχαριστώ.
Ώστε, σου αρέσουν τα βιβλία;
Έλα.
"Ο Ονειροκουβαλητής".
Ο Ρούντι.
Πρέπει να φύγω.
Μπορείς να ξανάρθεις όποτε θέλεις.
Θα είναι εδώ.
Ναι, Φράου Χέρμαν.
Λέγε με "Ίλσα".
Εγώ πώς να σε λέω;
Λίζελ.
Είσαι γενναίο κορίτσι, Λίζελ.
Γύρνα πίσω, σκρόφα!
Πιάσε με!
Χαζή! Τα έμαθες;
Η Αγγλία κήρυξε πόλεμο σε εμάς! Είμαστε σε πόλεμο με την Αγγλία!
Είμαστε σε πόλεμο!
Η Αγγλία κήρυξε πόλεμο!
Είναι πάντα το ίδιο,
ο ενθουσιασμός και η βιασύνη για τον πόλεμο.
Έχω γνωρίσει τόσους πολλούς νέους άνδρες όλα αυτά τα χρόνια...
που νόμιζαν ότι ορμούσαν στον εχθρό τους.
Ενώ, στην πραγματικότητα, έτρεχαν προς εμένα.
Ναι!
Έξοχα!
Ευχαριστώ.
Κοίτα πού πηγαίνεις την επόμενη φορά.
Άντε πνίξου, Φραντς.
Τι έγινε, Τζέσε Όουενς; Νόμιζα ότι σου άρεσε να είσαι μαύρος.
Ποιος είναι ο Γιόχαν;
Του άρεσε να διαβάζει.
Και ήταν γενναίος. Όπως εσύ.
Όλα αυτά είναι δικά του. Όλα όσα ήξερε.
Όλα εδώ.
Όλα στη θέση τους.
Δε βρήκαν ποτέ το σώμα του.
Αν μου έδειχναν το σώμα του, θα τους είχα πιστέψει.
Αλλά πώς μπορεί μια μητέρα να εγκαταλείψει;
Μια μητέρα ποτέ δεν εγκαταλείπει το παιδί της.
Πρέπει να φύγω.
Ναι.
Πιστεύεις ότι η μητέρα μου με αγαπούσε πραγματικά;
Φυσικά.
Κάθε μητέρα αγαπά το παιδί της.
Ακόμη και του Χίτλερ.
Πιστεύεις ότι του γράφει;
"Αγαπητέ Φύρερ...
"περίμενε να γυρίσει ο πατέρας σου σπίτι.
"Με αγάπη, η μαμά σου".
"Αγαπητέ Φύρερ, μάζεψε τα ασυμμάζευτα".
" Αγαπητέ Φύρερ, ποιος σε κούρεψε;"
"Μη μου πεις ότι θα βγεις έτσι έξω;"
"Τι είναι αυτό που βγάζεις στο χείλος σου;"
"Μη μου υψώνεις εμένα τη φωνή σου".
"Σταμάτα να φτύνεις όταν φωνάζεις".
Χανς...
αρχίζει και πληγιάζει.
Τότε πρέπει να σηκώνεται και να περπατάει.
Δεν μπορεί να τριγυρνάει.
Γιατί όχι;
Επειδή θα τον δει ο κόσμος.
Δεν μπορεί να μείνει ακίνητος για πάντα. Πρέπει να μετακινηθεί.
Γιατί;
Σώπα πια! Επειδή το λέω εγώ.
Ρόζα.
Και τι προτείνεις;
"Προτείνω"; Για άκου την!
Προτείνω να τον πάμε κάτω.
Δεν είναι καλό, το ξέρουμε.
Συγγνώμη.
Σε παρακαλώ, μη ζητάς συγγνώμη. Σας έβαλα όλους σε τόσο κίνδυνο.
Είναι περισσότερο από ό,τι αξίζω.
Τα μαθήματα της Λίζελ. Είναι λεξικό.
Προσπάθησα να το κάνω όσο πιο άνετο μπορούσα.
Λυπάμαι, δεν υπάρχει κρεβάτι.
Αν κάποιος είδε, ξέρεις...
Μπορείς ελεύθερα να κάνεις τα μαθήματά σου όποτε θέλεις.
Φρόντισε να χτυπάς πρώτα.
Απλά ήρθα κάτω. Δεν πάω πουθενά.
Το υπόσχομαι.
Μη με κοιτάς έτσι.
"Μέδουσα".
Μέδουσα.
Για πες μου, πού τις βρίσκεις αυτές τις λέξεις;
Είναι μυστικό.
Και σε ποιον θα μπορούσα να το πω;
Στη γυναίκα του Δημάρχου.
Με αφήνει να διαβάζω τα βιβλία της.
Τα μαθαίνω απ' έξω.
"Η μνήμη είναι ο γραφιάς της ψυχής".
Ξέρεις ποιος το είπε αυτό;
Κάποιος που τον έλεγαν Αριστοτέλη.
Μπορείς να μου κάνεις μια χάρη;
Μπορείς να μου περιγράψεις τη μέρα;
Πώς είναι έξω;
Έχει συννεφιά.
Όχι, όχι, όχι.
Νιώσει τις λέξεις.
Αν μπορούσαν να μιλήσουν τα μάτια σου,
τι θα έλεγαν;
Είναι μια χλωμή ημέρα.
"Χλωμή". Ωραία. Συνέχισε.
Όλα έχουν κολλήσει πίσω από ένα σύννεφο.
Και ο ήλιος...
δε μοιάζει με τον ήλιο.
Με τι μοιάζει;
Με ένα ασημένιο στρείδι;
Σ' ευχαριστώ. Αυτό το είδα.
Κρύβουμε έναν Εβραίο.
Γιόχαν;
Όχι.
Είμαι η Λίζελ.
Τι σημαίνουν όλα αυτά;
Και δεν είπε γιατί;
Δεν καταλαβαίνω.
Πάντα σιδερωμένα τα πουκάμισά του με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.
Ίσως δεν έχουν πια τα χρήματα.
Αυτοί δεν έχουν τα χρήματα;
Εμείς δεν τα έχουμε.
Άλλος ένας πελάτης έφυγε.
Και τέσσερα στόματα να τραφούν.
Λοιπόν...
Από δω και πέρα, δύο γεύματα την ημέρα. Όχι τρία.
Και δεν ακούω κουβέντα.
Σου έραψα ένα κοστούμι.
Θέλω να το φορέσεις στα 14α γενέθλιά σου.
Θα έχεις γυρίσει μέχρι τότε, μπαμπά.
Έτσι δεν είναι;
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1941
Χανς!
Ρόζα...
Στο ζητάω, σε ικετεύω...
μπορείς, σε παρακαλώ, να κρατήσεις το στόμα σου κλειστό για πέντε λεπτά;
Σου έφερα κάτι.
- Είναι σημερινή; - Ναι.
Ένα δώρο από τον Γερμανό Φραντς.
Αυτό το παιδί δεν ξέρει πόσο γενναιόδωρο είναι.
"Ο Χίτλερ σκέφτεται να καταλάβει τη Μόσχα".
Ο κόσμος τρελάθηκε τελείως.
Όμως...
εμείς δεν κερδίζουμε τον πόλεμο;
Μαξ;
Πού είναι το δελτίο καιρού;
Είσαι γεμάτη εκπλήξεις.
Έχω μια ιδέα.
Τι στο καλό κάνετε;
Πάμε, πάμε, πάμε!
Μαξ.
Δεν έχω άλλο χιόνι!
Πιάσ' τον, Μαξ!
Τι, στο όνομα του Θεού, κάνεις εδώ κάτω, γουρούνια;
Ρόζα!
Είναι μια τρελή στο πεδίο της μάχης! Όχι, όχι!
Είμαι άοπλος!
Αυτό είναι το πιο χαζό πράγμα που έκανα ποτέ.
Και κοίτα πόσο ευτυχισμένη είσαι.
Τι θα κάνουμε όταν λιώσει;
Θα το σφουγγαρίσεις, σκρόφα.
Δε θα λιώσει. Έχει παγωνιά εδώ κάτω.
Δεν ξέρω πώς τα βγάζεις πέρα κάθε βράδυ.
Σας παρακαλώ, μη σκέφτεστε για μένα.
Ανοησίες. Όλοι σε σκεφτόμαστε.
Αυτά είναι τα καλύτερα Χριστούγεννα.
Αυτά είναι τα πρώτα μου Χριστούγεννα.
Τώρα ξέρεις τι έχανες.
Πρέπει να πάμε για ύπνο.
Όχι, μπαμπά. Σε παρακαλώ.
Άκουσε τον πατέρα σου.
Μπορείς να μείνεις λίγο ακόμα.
Παραείσαι επιεικής με αυτό το κορίτσι.
Σου έφτιαξα ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο.
Είναι το μόνο που είχα.
Αλλά...
Άνοιξέ το.
"Για τη Λίζελ...
"από τον Μαξ".
Τι λέει;
"Γράφε".
Στη θρησκεία μου...
διδασκόμαστε ότι κάθε ζωντανή ύπαρξη...
κάθε φύλλο, κάθε πουλί...
είναι ζωντανό μόνο επειδή περιέχει τη μυστική λέξη για τη ζωή.
Αυτή είναι η μόνη διαφορά μας από ένα σβώλο πηλού. Μια λέξη.
Οι λέξεις είναι ζωή, Λίζελ.
Όλες αυτές οι άδειες σελίδες...
είναι εκεί για να τις γεμίσεις.
Θεέ μου!
Θα πεθάνει;
Σκάσε!
Δε θα επιτρέψω τέτοιες κουβέντες σε αυτό το σπίτι. Κατάλαβες;
Δε μας λιμοκτόνησα όλους σχεδόν δύο χρόνια...
μόνο και μόνο για να πεθάνει.
Εγώ φταίω.
Γιατί φταις εσύ;
Ήταν δική μου ιδέα να φτιάξουμε εκείνο το χιονάνθρωπο.
Γιατί τον φτιάξαμε;
Επειδή έπρεπε.
Είπες ότι δε θα πήγαινες πουθενά, Μαξ.
Το υποσχέθηκες.
"Ο Αόρατος Άνθρωπος...
"του Χέρμπερτ Τζορτζ Γουέλς".
"Ο ξένος ήρθε στις αρχές Φεβρουαρίου...
"μια χειμωνιάτικη μέρα...
"μέσα από ένα τσουχτερό άνεμο και ορμητικό χιόνι.
"Η τελευταία χιονόπτωση...
"Και κανένας άλλος δε θα μάθει γι' αυτούς...
"μέχρι να πεθάνει".
"Τέλος".
Μαξ;
"Κεφάλαιο Πρώτο".
Ίλσα;
Τα μάτια στα πρόσωπα που περνούσε στο δρόμο...
"φαίνονταν να κοιτούν μέσα του και να μαρτυρούν την ενοχή του.
"Αλλά η κατάσταση είχε ξεφύγει από τον έλεγχό του.
"Είχε απελευθερωθεί...
και παρασύρονταν όλο και πιο γρήγορα προς τη μοίρα του.
"... ήταν η σκόνη στο πάτωμα...
"η αίσθηση ότι τα ρούχα ήταν μάλλον δίπλα της, παρά πάνω της...
"και η ξαφνική συνειδητοποίηση ότι όλα αυτά ήταν μάταια".
- Έχασες κάτι; - Ρούντι!
Τι κάνεις;
Σε κατασκοπεύω, προφανώς.
Δώσ' το μου!
Άσε με να μαντέψω. Ξέχασες πού είναι η κύρια είσοδος.
Πρέπει να στο αναγνωρίσω, σκρόφα, έχεις κότσια...
για να κλέβεις από τον Δήμαρχο.
Μίλα πιο σιγά.
Δεν κλέβω. Δανείζομαι.
Ό,τι και αν είναι αυτό που "δανείζεσαι"...
θα ήθελα να μου το πεις.
Δεν είναι αυτό που νομίζεις.
Τότε...
τι είναι;
Δανείζομαι βιβλία. Αυτό είναι όλο.
Βιβλία; Είσαι τρελή;
Εμείς εδώ λιμοκτονούμε, και εσύ κλέβεις βιβλία;
Σταμάτα να λες αυτή τη λέξη.
Τι θα 'λεγες για τρόφιμα; Σκέφτηκες ποτέ να ψάξεις στην κουζίνα;
Όχι.
Θα μπορούσαμε να το είχαμε σχεδιάσει καλύτερα αν μου το έλεγες.
Λυπάμαι. Δεν μπορούσα.
Ξέρεις, για καλύτερη φίλη, κρατάς πάρα πολλά για τον εαυτό σου.
Τι σημαίνει αυτό;
Ποιος είναι ο Μαξ;
Ποιος είναι;
Λίζελ!
Πες μου τι συμβαίνει!
Πες μου, σκρόφα, ποιος είναι;
Είναι ο φίλος σου;
Τι;
Αυτό νομίζεις;
Τότε τι;
Πες μου, ποιος είναι;
Δεν μπορώ.
Γιατί όχι;
Είναι μυστικό.
Δε με εμπιστεύεσαι;
Δεν είναι έτσι, Ρούντι. Δεν μπορώ.
Αν...
Αν σου έλεγα, θα έπρεπε να φύγω.
Ο μπαμπάς θα έπρεπε να φύγει.
Ένας Θεός ξέρει τι θα πάθαινε αυτός.
"Αυτός";
Κρύβετε κάποιον;
Κρύβετε κάποιον, έτσι δεν είναι;
Λίζελ!
Ένα φτύσιμο, "Ναι". Δύο φτυσίματα, "Όχι ".
Το ήξερα.
Δεν πρέπει να το μάθει κανείς, Ρούντι.
Το εννοώ.
Μπορείς να μου έχεις εμπιστοσύνη.
Μην ανησυχείς.
Δε θα το πω σε κανέναν.
Τι δε θα πεις σε κανέναν;
Γεια σου, Στάινερ. Γεια σου, χαζή.
Τι είναι αυτό πίσω από την πλάτη σου;
Δώσ' το μου.
Άφησέ τον!
Είπα, δώσ' το μου!
Δώσ' το μου!
Τι ήταν αυτό; Τι ήταν;
Να μη σε νοιάζει, Γερμανέ.
Άφησέ τον!
Είσαι τελειωμένος, Στάινερ.
Θα σε καταγγείλω.
Για ποιο πράγμα; Επειδή είχε ημερολόγιο;
Ξέρω ότι σκαρώνεις κάτι.
Έλα!
Τι κάνεις;
Ξέρω πού είναι! Το είδα!
Έχει παγωνιά, Ρούντι. Θα πεθάνεις εκεί μέσα.
Ρούντι!
Ρούντι;
Ρούντι!
Ρούντι;
Ρούντι, δεν ξέρω κολύμπι!
Ρούντι!
Σε παρακαλώ!
Το βρήκα!
Ρούντι!
Νόμιζα ότι...
Άσ' το.
Με εμπιστεύεσαι τώρα;
Ναι.
Τότε, τι θα 'λεγες για εκείνο το φιλί;
Έλα. Θα παγώσεις.
Καληνύχτα...
κλέφτρα των βιβλίων.
Καληνύχτα, ψάρι.
Το είπα στον Ρούντι.
- Εδώ, έλα! - Εδώ είμαι!
Κοιτάξτε!
Τι κάνουν;
Ελέγχουν τα υπόγεια. Έλεγξαν του ξαδέλφου μου χθες βράδυ.
Για ποιο λόγο;
Συνεχίζουμε τώρα;
Έλα!
Εδώ! Κάνε πάσα!
Τρελάθηκες;
Πρέπει να πάω μέσα.
Τέλεια.
Χτύπησε.
Αυτό δεν την εμπόδιζε ποτέ στο παρελθόν.
Καλά είμαι.
- Μαμά! - Γιατί φωνάζεις;
Έρχονται.
Ποιοι;
Ελέγχουν τα υπόγεια.
Χανς, έλα γρήγορα!
- Τι έγινε; - Κάποιος έρχεται.
Ελέγχουν τα υπόγεια.
Πρέπει να τον κρύψουμε.
Φέρ' τον εδώ, κάτω από το κρεβάτι.
Μαξ!
Έλα. Έλα.
Δηλαδή, σου δίνουν όπλο όταν κατατάσσεσαι στο στρατό;
Μαμά!
Ω, Θεέ μου.
Χανς, άφησέ το!
Βόλφι! Τι έκπληξη. Πώς είσαι;
Θέλεις τον Χανς;
Χανς!
Όχι, όχι. Απλώς ελέγχουμε τα υπόγεια.
Λίζελ, θα φέρεις στον Χερ Έντελ...
...ένα ποτήρι νερό; - Δε χρειάζεται.
Δε θα πάρει ούτε λεπτό.
Πρέπει να το δέσεις αυτό.
Ω, Θεέ μου, Λίζελ! Ναι! Μου κάνεις τη χάρη...
να μου φέρεις το φαρμακείο; Είναι πάνω σε εκείνο το...
Πού είναι η καταπακτή;
Η ποια;
Η πόρτα στο υπόγειό σας.
Βόλφγκανγκ.
Άκουσα ότι θα ερχόσουν. Δουλεύω, συγυρίζω.
Από ποιον το έμαθες;
Ποια έρχεται και παίρνει τα πλυμμένα;
Η Φράου Σνάιντερ.
Ναι, η Φράου Σνάιντερ. Αυτή το ανέφερε.
Έλα.
Υπάρχει κανα φως εδώ μέσα;
Ναι, φυσικά.
Μάλλον πρέπει να πετάξω τα περισσότερα απ' αυτά.
Δε θα πιστέψετε το τι βρίσκουμε στα υπόγεια κάποιων ανθρώπων.
Δε θα με εξέπληττε.
Η Λίζελ... πάντα παίζει εδώ κάτω.
Συνέχεια της λέω να βγαίνει έξω στον καθαρό αέρα.
Αλήθεια, τι συμβαίνει;
Τι είναι αυτό;
Τα πινέλα μου.
Πρέπει να τα φροντίζεις καλύτερα.
Η Λίζελ, ξέρεις, δε με ακούει ποτέ.
Ακόμα χωρίς δουλειά, Χανς;
Όχι πολλή.
Έπρεπε να με είχες ακούσει και να έμπαινες στο κόμμα.
Τότε, η γυναίκα σου δε θα έπρεπε να κοψομεσιάζεται...
πλένοντας τα εσώρουχα άλλων για να σε ταΐζει.
Έτσι δεν είναι, Ρόζα;
Ναι.
Τι έχεις πάθει;
Δε σε έχω ακούσει ποτέ να χάνεις ευκαιρία...
να τον βρίζεις.
Αν το γουρούνι ξεφορτωνόταν την τεμπελιά του και βοηθούσε...
ίσως είχα την ενέργεια να του ρίχνω όλο το βρίσιμο που του αξίζει.
Δεν μπορώ να καταλάβω πώς ζεις μαζί της.
Ούτε κι εγώ.
Ποτέ δεν είναι αργά να ενταχθείς, Χανς.
Λοιπόν, πώς σου φάνηκε το υπόγειό μας;
Εντελώς άχρηστο. Το ταβάνι είναι πολύ χαμηλό.
Για ποιο πράγμα;
Καταφύγια. Κάθε δρόμος πρέπει να έχει ένα.
Εσύ, να προσέχεις περισσότερο.
Μάλιστα, Χερ Έντελ.
Χανς...
Κι αν πεθάνει;
Δεν μπορούμε να τον αφήσουμε εκεί.
Η μυρωδιά θα μας προδώσει.
Χανς, φοβάμαι.
Κοίτα, αν συμβεί...
αν πεθάνει...
απλά θα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο.
Δεν πέθανε ακόμη.
Εντάξει;
Φράου Χούμπερμαν;
Πρέπει να μιλήσω στη Λίζελ.
Φυσικά. Λίζελ;
Τι το έκανες, μικρή κλέφτρα;
Ποιο, μαμά;
Μη μου λες εμένα "ποιο"!
Στο έχω πει εκατό φορές
να το αφήσεις ήσυχο, αλλά δε μ' ακούς.
Συνεχίστε το διάβασμα.
Συγγνώμη.
Μαμά, τι έγινε;
Ο Μαξ, έτσι;
Είπε ότι αυτό σου ανήκει.
Ποιος το είπε;
Ξύπνησε.
Θα ζήσει!
Μαμά!
Πρόσεχε.
Συγγνώμη αν σε πόνεσα.
Δεν μπορούσα να σκεφτώ άλλο τρόπο να στο πω.
Ξέρω ότι είναι ανόητο εκ μέρους μου. Το ξέρω.
Όχι, μαμά, δεν είναι.
Σ' ευχαριστώ.
Τώρα, σβήσε αυτό το χαμόγελο από το πρόσωπό σου.
Πήγαινε πάλι μέσα...
και κάνε σαν να είμαι η κακιά μάγισσα. Εντάξει;
Ναι.
Απλά να ξέρεις ότι...
ότι εγώ...
Άντε, πήγαινε.
Μήπως χρειάζεσαι λίγη βοήθεια με αυτό το χαμόγελο;
Αν σε πιάσω ποτέ...
να το ξανακάνεις, μάρτυς μου ο Θεός...
θα σε κρεμάσω ανάποδα.
Με άκουσες, σκρόφα;
Κατάλαβες;
Μαξ!
Το ήξερα ότι θα ζήσεις.
Με όλα αυτά που μου διάβαζες, δε με άφηνες σε ησυχία.
Με άκουγες;
Φυσικά.
Σ' ευχαριστώ.
Λοιπόν...
τι κάνει ο Ρούντι;
Δεν ξέρω.
Ο Ρούντι είναι μεγάλος μπελάς.
Το μόνο χειρότερο από ένα αγόρι που μισείς,
είναι ένα αγόρι που σου αρέσει, σωστά;
Λίζελ, αεροπορική επιδρομή!
Πήγαινε, λοιπόν.
Κι εσύ;
Είμαι εδώ. Θα είμαι καλά.
Υπόγειο δεν είναι;
Με άκουσες, σκρόφα;
Ναι, μαμά.
Ενώ 10.000 ψυχές έκρυβαν τα κεφάλια τους φοβισμένοι και έτρεμαν...
ένας Εβραίος ευχαριστούσε τον Θεό
για τα αστέρια που ευλόγησαν τα μάτια του.
Είναι το μόνο που έχω. Συγγνώμη.
Το φύλαγα για την επιστροφή του άντρα μου, αλλά...
Σε ευχαριστώ. Πάρα πολύ.
Είναι Εβραίος.
Βρήκαν το πιστοποιητικό γέννησής του.
Είναι "Λέμαν" με ένα 'μ', όχι δύο.
Σας παρακαλώ!
Ο γιος μου είναι στο στρατό!
Πολεμάει στο μέτωπο!
- Σας παρακαλώ. - Στο αυτοκίνητο!
Σας παρακαλώ!
Με ξέρετε.
Σας παρακαλώ!
Με ξέρετε! Σας παρακαλώ!
Είμαι Γερμανός!
Σας παρακαλώ...
Γνωρίζω αυτόν τον άνθρωπο όλη μου τη ζωή. Όλοι τον γνωρίζουμε.
Είναι καλός άνθρωπος.
Πώς σε λένε;
Χανς Χούμπερμαν.
- Σας παρακαλώ! Είναι καλός άνθρωπος. - Κάνε πίσω!
Μπαμπά!
Λίζελ!
Ρούντι!
Ρούντι.
Μην κουνιέσαι.
Τι νόμιζα;
Πήρε το όνομά μου.
Εσταυρωμένε μου, τι έκανα;
Μας κατάστρεψα! Μας κατάστρεψα!
Συγγνώμη, Ρόζα.
Συγγνώμη.
Δεν καταλαβαίνω.
Τι κακό έκανε;
Θύμησε στους ανθρώπους την ανθρωπιά τους.
Δεν μπορεί να ζητήσει συγγνώμη;
Σε ποιον;
Στον Χίτλερ;
Θα τον συλλάβουν;
Δεν ξέρω.
Αλλά...
αν έρθουν και με βρουν εδώ...
θα σας συλλάβουν όλους.
Όχι, Μαξ.
Πρέπει, Λίζελ.
Λυπάμαι.
Μα, μου υποσχέθηκες.
Είναι για το καλό σου.
Για την οικογένεια σου.
Αλλά εσύ είσαι η οικογένειά μου.
Με κράτησες ζωντανό, Λίζελ.
Μην το ξεχάσεις ποτέ αυτό.
Δεν μπορώ να χάσω κι άλλον.
Δεν έχω χαθεί για σένα, Λίζελ.
Πάντα θα μπορείς να με βρίσκεις μέσα στα λόγια σου.
Εκεί θα συνεχίσω να ζω.
Μαξ...
σε παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Ορίστε.
Είναι δύο κουβέρτες και ένα ζευγάρι κάλτσες.
Και ένα ωραίο κομμάτι τυρί που φύλαγα.
Ρόζα...
Είναι δικό σου.
Έλα. Λίζελ.
Άφησέ την.
Χανς;
Θα πάρω το παλτό μου.
Είστε ο Χερ Στάινερ;
Τι;
Ήρθα για τον γιο σας, Ρούντι.
Ρούντι Στάινερ.
Μένει δίπλα.
Τι τον θέλετε;
Επελέγη για την ειδική εκπαίδευση.
Ξεκινάει το καλοκαίρι.
Λυπάμαι, Μπάρμπαρα.
Χανς Χούμπερμαν;
Τι σημαίνει "στρατολογηθήκατε";
Κοίτα πώς μεγάλωσες.
Δεν το είχα προσέξει.
Θα μου λείψεις.
Όλοι φεύγουν.
Ακόμη και ο Ρούντι.
Ο Ρούντι θα είναι καλά.
Να φροντίζεις τη μαμά σου, εντάξει; Δεν είναι τόσο δυνατή όσο λέει.
Το ξέρω.
Μπράβο, κορίτσι μου.
Μπαμπά;
Να γυρίσεις σπίτι.
Τι λες;
Τα παπούτσια σε προδίδουν.
Και το πρόσωπο.
Θα έρθεις;
Πού πας;
Δεν είναι φανερό; Το σκάω.
Το σκέφτηκες καλά;
Ναι.
Δε θέλω να πεθάνω.
Ορίστε. Τα σκέφτηκα όλα.
Ρούντι, πού θα μείνεις;
"Μείνεις"; Όχι, "μείνουμε";
Δε φαντάστηκα ότι το εννοούσες τόσο σοβαρά.
Αυτό πώς το λες;
Πακεταρισμένο γεύμα;
Υπάρχει τίποτα εκεί μέσα εκτός από την μπάλα σου;
Μου λείπει ο μπαμπάς μου.
Δεν ξέρω καν αν είναι ζωντανός.
Δεν είμαι έτοιμος.
Θέλω να μεγαλώσω πριν πεθάνω.
Το ίδιο ήθελε και ο αδελφός μου.
Λυπάμαι.
Δεν το ζήτησα εγώ.
Ποιος θα το ζητούσε;
Μισώ τον Χίτλερ.
Κι εγώ.
Μισώ τον Χίτλερ!
- Μισώ τον Χίτλερ! - Ο Χίτλερ είναι κώλος πιθήκου!
Άντε πηδήξου, Χίτλερ!
Μόνο εσένα έχω, Ρούντι.
Πάμε σπίτι.
Οι βόμβες έρχονταν πιο πυκνές τώρα.
ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1942
Μάλλον θα 'πρεπε να πω...
ότι κανείς δεν ήταν σε θέση...
να υπηρετεί τον Φύρερ τόσο πιστά, όπως εγώ.
Κάποτε ήταν το φάντασμα ενός αγοριού...
που του άρεσε να ζει στις σκιές των πραγμάτων...
για να μην τρομάζει τους ανθρώπους.
- Τι ήταν αυτό; - Ποιος μιλάει;
Τι κάνεις;
Αφηγούμαι μια ιστορία.
Γιατί;
Ποιανού το αγόρι;
Αφηγείται μια ιστορία.
Μίλα πιο δυνατά.
Άρχισε πάλι.
Κάποτε ήταν το φάντασμα ενός αγοριού...
που του άρεσε να ζει στις σκιές,
για να μην τρομάζει τους ανθρώπους.
Η δουλειά του ήταν να περιμένει την αδελφή του, που ήταν ακόμα ζωντανή.
Εκείνη δε φοβόταν το σκοτάδι...
επειδή ήξερε ότι εκεί ήταν ο αδελφός της.
Συνέχισε.
Τη νύχτα, όταν το σκοτάδι έμπαινε στο δωμάτιό της...
έλεγε στον αδελφό της για την ημέρα.
Του θύμιζε πώς ένιωθε τον ήλιο στο δέρμα του...
και πώς ήταν να αναπνέεις τον αέρα.
Ή πώς ένιωθε το χιόνι στη γλώσσα του.
Και αυτό της θύμιζε...
ότι ήταν ακόμα ζωντανή.
Κύριοι...
πώς είναι όλοι;
Κοίτα τον. Αρχίζουν να στρατολογούν παππούδες.
Ε, γέρο, αυτά είναι τα δικά σου δόντια;
Μαζί, κάθισαν στο δάσος...
και είδαν τον ήλιο να ανατέλλει.
Και καθώς εκείνος χανόταν μέσα στις σκιές...
εκείνη τον αποχαιρέτησε για τελευταία φορά.
Ω, Λίζελ.
Μαξ;
Μαξ!
Σκρόφα!
Τι πας να κάνεις;
Μαξ;
- Λίζελ! - Μαξ;
- Ξέρετε τον Μαξ; - Λίζελ!
Ξέρετε τον Μαξ;
Μαξ;
Ξέρετε τον Μαξ;
Φύγε από δω, ανόητη!
Λίζελ!
Δε θα σε ξεχάσω.
Δε θα σε ξεχάσω, Μαξ.
Λίζελ!
Φύγετε από δω!
Λίζελ!
Είσαι ίδια ο πατέρας σου, το ξέρεις αυτό;
Και πού είναι το κακό;
Πουθενά.
Έ, σκρόφα, θέλεις να παίξουμε;
Όχι, όχι σήμερα.
Τότε, ας κλέψουμε κάτι.
Δεν κλέβω. Δανείζομαι.
Τότε, πάμε να δανειστούμε το ποδήλατο του Γερμανού Φραντς
και να φύγουμε από δω.
Δε βλέπεις ότι διαβάζω;
Είσαι ακόμα θυμωμένη μαζί μου;
Για ποιο λόγο;
Που σε έσωσα.
Όχι, Ρούντι.
Είσαι πολύ γενναίος.
Μπαμπά!
Γύρισες!
Τι έγινε, κορίτσι μου;
Κορίτσι μου.
Είναι ωραία να σε ακούω να παίζεις.
Δεν ακούω καλά.
Πάω για ύπνο.
Μην το ξενυχτήσετε εσείς οι δύο.
Η μαμά σου μου είπε τι έκανες.
Δεν έπρεπε να το είχα κάνει.
Ίσως έπρεπε να το κάνεις.
Σκέφτομαι συνέχεια τον Μαξ.
Αναρωτιέμαι πού να είναι.
Κι εγώ το ίδιο.
Δεν είμαι σίγουρος τι σήμαιναν όλα.
Όλα όσα πέρασε.
Όλα όσα κάναμε.
Ήμασταν απλώς άνθρωποι.
Αυτό κάνουν οι άνθρωποι.
Λίζελ...
μεγάλωσες πολύ.
Αυτό που έμαθα είναι ότι η ζωή δε δίνει υποσχέσεις.
Γι' αυτό καλύτερα να αρχίσω.
Πάντα προσπαθούσα να το αγνοήσω...
αλλά ξέρω ότι όλα αυτά ξεκίνησαν με ένα τρένο...
και λίγο χιόνι...
και τον αδελφό μου.
Έξω από το αυτοκίνητο, ο κόσμος ήταν γεμάτος χιόνι.
Και σε ένα μέρος που λεγόταν Οδός Παραδείσου...
ένας άνδρας με καρδιά από ακορντεόν και μια γυναίκα ντυμένη με βροντές...
περίμεναν τη νέα τους κόρη.
Εκείνος ζούσε κάτω από τη σκάλα μας
σαν μια ήσυχη κουκουβάγια χωρίς φτερά...
μέχρι που ο ήλιος ξέχασε πώς ήταν το πρόσωπό του.
Το βιβλίο επέπλεε στο ποτάμι...
σαν ένα κόκκινο ψάρι που το κυνηγούσε ένα κιτρινομάλλικο αγόρι.
ΓΡΑΦΕ
Για τον Μαξ, που μου έδωσε μάτια.
Καληνύχτα, Μεγαλειοτάτη.
Πάντα μου άρεσε πολύ η εικόνα μου με ένα δρεπάνι και κάπα.
Σκοτεινός και τρομερός.
Δυστυχώς, είμαι πολύ πιο συνηθισμένος και κοινότοπος.
Κανείς δεν είχε σκοπό να καταστρέψει ένα δρόμο με το όνομα του Παραδείσου.
Ήταν λάθος ερμηνεία του χάρτη.
Δε χτύπησαν σειρήνες εκείνο το βράδυ.
Πρώτα ήταν τα αδέλφια του Ρούντι.
Διάβασα τα απλά όνειρά τους.
Μετά, φίλησα τη μητέρα του.
Και έκλεψα την κακία από την καρδιά του Γερμανού Φραντς.
Τη Ρόζα, την έπιασα στο ροχαλητό.
Θα ορκιζόμουν ότι την άκουσα να με λέει "γουρούνι".
Έπειτα ένιωσα τη θλίψη της
που δε μοιράστηκε περισσότερο την πολύ μεγάλη της καρδιά.
Όσο για τον Χανς, η ψυχή του ήταν ελαφρύτερη και από παιδιού.
Ένιωσα τη λαχτάρα του
για μια τελευταία μελωδία στο ακορντεόν του...
και άκουσα την τελευταία σκέψη του:
"Λίζελ".
Εδώ!
Σπρώξτε.
Το χέρι σου.
Μαμά; Μπαμπά;
Μπαμπά;
Μπαμπά.
Ρούντι;
Σκρόφα.
Λίζελ.
Πρέπει να σου πω...
Μη μιλάς.
Πρέπει να το πω.
Σε αγα...
Ρούντι;
Ρούντι, όχι.
Ρούντι, ξύπνα.
Ρούντι, όχι!
Ξύπνα, Ρούντι! Ρούντι, ξύπνα!
Ρούντι, φίλησέ με.
Ο Ρούντι... η ψυχή του απλά κύλησε στα χέρια μου.
Στη δουλειά μου, πάντα βρίσκω ανθρώπους στα καλύτερά τους...
και στα χειρότερά τους.
Βλέπω την ασχήμια τους, και την ομορφιά τους...
και αναρωτιέμαι πώς το ίδιο πράγμα μπορεί να είναι και τα δύο.
Λίζελ!
ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ, 1945
Μαξ!
Έχω δει πάρα πολλά πράγματα.
Έχω παρευρεθεί σε όλες τις χειρότερες καταστροφές του κόσμου...
και δούλεψα για τους μεγαλύτερους κακούς.
Και έχω δει τα μεγαλύτερα θαύματα.
Αλλά ισχύει αυτό που είπα και πριν.
Κανείς δε ζει για πάντα.
Όταν τελικά ήρθα για τη Λίζελ...
πήρα εγωιστική χαρά, γνωρίζοντας...
ότι είχε ζήσει τα 90 χρόνια της, τόσο σοφά.
+ N 3 k r A aka punked666 + +-+-+-+-+-++-+-+-+-+-+ www.subs4free.com N3krA @Instagram
Μέχρι τότε, οι ιστορίες της είχαν αγγίξει πολλές ψυχές.
Κάποιες από τις οποίες γνώρισα στο πέρασμα.
Τον Μαξ, η φιλία του οποίου διήρκεσε σχεδόν όσο και η Λίζελ.
Σχεδόν.
Στις τελευταίες σκέψεις της...
είδε τον μακρύ κατάλογο των ζωών που ενώθηκαν με τη δική της.
Τα τρία παιδιά της.
Τα εγγόνια της.
Τον σύζυγό της.
Μεταξύ αυτών, φωτισμένοι σαν φανάρια...
ήταν ο Χανς και η Ρόζα...
Ο αδερφός της...
και το αγόρι του οποίου τα μαλλιά
διατήρησαν το χρώμα των λεμονιών για πάντα.
Ήθελα να πω στην κλέφτρα των βιβλίων
ότι ήταν μία από τις ελάχιστες ψυχές...
που με έκανε να αναρωτηθώ τι σημαίνει να ζεις.
Αλλά τελικά, δεν υπήρχαν λόγια.
Μόνο γαλήνη.
Η μόνη αλήθεια που γνωρίζω πραγματικά...
είναι ότι είμαι στοιχειωμένος από τους ανθρώπους.
Μετάφραση: Φαίδρα