Ο Ε κ λ ε κ τ ό Σ
Ωραία!
Πεινάς;
Έλα να το πάρεις. Μην κάνεις τον δύσκολο. Θα σου αρέσει.
Γάτα είναι.
Ορίστε...
Άσε λίγο για πρωινό.
Σε παρακαλώ, μη μου κάνεις κακό! Πάρε ότι θέλεις!
Θέλεις τρόφιμα; Πάρ' τα!
Δε θα σου κάνω κακό.
Έτσι είπε κι ο τελευταίος.
Μπορείς να με βοηθήσεις; Βγήκε ο τροχός.
Δεν μπορώ να το φτιάξω.
Ίσως... αν μπορούσα... Αλλά δεν μπορώ...
Λοιπόν, το μόνο καλό στην έλλειψη σαπουνιού...
...είναι ότι μυρίζεις τους ληστές από ένα μίλι μακριά.
Εντυπωσιάστηκα.
Αυτός ο άνθρωπος μας μύρισε απ' τα δέκα μέτρα.
Τι λέει αυτό για την υγιεινή μας;
-Τι έχεις σ' αυτό το σακίδιο; -Ποιο σακίδιο;
Όπλο έχει.
Δεν είναι γεμάτο.
Ποτέ δεν είναι.
Έτσι δεν είναι, γέρο;
Άνοιξε το σακίδιο και άδειασέ το στο δρόμο όμορφα κι αργά.
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Βγάλε το γαμημένο σακίδιο και ακούμπησέ το κάτω.
Αλλιώς πεθαίνεις!
-Μ' ακούς; -Σ' ακούω τώρα.
Εσύ μ' ακούς;
Αν ξαναβάλεις το χέρι σου πάνω μου, δε θα το πάρεις πίσω.
Τον πιστεύετε τον πούστη;
Εντάξει, θα το κάνουμε με το δύσκολο τρόπο.
Πώς το έκανες αυτό;
Έκοψε το χέρι μου!
Τι στέκεστε σαν χαζοί; Φιλήστε τον!
-Τι είπε; -Έχει πάθει σοκ.
Νομίζω ότι εννοούσε "Σκοτώστε τον."
Δε νιώθω το χέρι μου.
Σου είπα ότι δε θα το έπαιρνες πίσω.
Το είπες.
Ποιος είσαι;
Πού είναι το νερό σου;
Δεν είχαν. Θα έπαιρναν το δικό σου και μετά θα σ' έτρωγαν.
Αλήθεια...
Είναι στο καρότσι μου.
Δε θα το πάρεις;
-Που πας; -Δυτικά.
-Μπορώ να έρθω μαζί σου; -Όχι.
Μείνε στο δρόμο σου.
Δε σε αφορά.
Δε σε ξέρω.
Δεν είμαι από 'δω. Εντάξει, δε θέλω μπλεξίματα.
Απλός πελάτης είμαι, εντάξει;
Συγγνώμη, πρέπει να δω τα χέρια.
Δεν είμαι ένας απ' αυτούς.
Θα βγάλω κάτι απ' το σακίδιό μου.
Πάρε το δάχτυλό σου απ' τη σκανδάλη.
Ωραία! Είναι Fathοm 900!
Απ' τη δεκαετία του '90 έχω να δω τέτοια μπαταρία. Δουλεύει ακόμα;
Μπορείς να μου τη φορτίσεις; Έχω τα καλώδια.
Δε χρειάζομαι καλώδια. Μπορώ να της βάλω ειδικό φορτιστή.
Δηλαδή, αν έχεις τα λεφτά.
Ναι...έχω κάτι εδώ...
-Αμερικανικής κατασκευής. -Έχω ένα σωρό απ' αυτούς.
Κανένα Chapstick έχεις;
Έχω λάδι γάτας. Φρέσκο λάδι γάτας...
Είναι καλό για... Το ίδιο αποτέλεσμα έχει...
-Έχεις παιχνίδια; -Όχι, δεν παίζω... Έχω...
Νόστιμο κοτόπουλο... Γλείφεις τα δάχτυλά σου.
Εντάξει, θα πάρω αυτά κι αυτό.
Σίγουρα. Δικά σου.
Δώσ' μου δύο ώρες και θα τη φορτίσω.
-Μπορείς να περιμένεις στο μπαρ. -Όχι, θα περιμένω εδώ.
-Ανοίγει τώρα. -Θα περιμένω εδώ.
Δε μου έχεις εμπιστοσύνη, ε;
Θα περιμένω εδώ.
Μία απ' τις ομάδες που ήρθαν στην πόλη. Έχουν κάτι για σένα.
-Βιβλία; -Ολόκληρη τσάντα με βιβλία.
Πες τους ότι θέλω να τα δω. Τώρα, αμέσως.
Κάναμε καλή δουλειά.
Το βιβλίο που θέλεις... δεν είναι εκεί;
Δεν καταλαβαίνω... Ένα σκασμό βιβλία σου έφερα!
Δεν είναι ανάγκη να καταλάβεις.
Καταλαβαίνω εγώ. Δέξου το αυτό για να είμαστε φίλοι.
Έχω πίστη σε σένα. Θα το βρεις.
Περίμενε. Έχω κι αυτό.
Αυτό είναι καταπληκτικό!
Είναι σαμπουάν.
Άντε να μεθύσεις. Πήδα και καμιά γκόμενα.
Κερνάω εγώ, για όσο αντέχετε εσύ και οι δικοί σου.
-Μετά γυρίστε στον δρόμο. -Και θα βρούμε το βιβλίο σου.
Δεν αμφιβάλλω γι' αυτό.
Στέλνεις κάποιους αγράμματους να ψάξουν για ένα βιβλίο.
Είναι φυσικό να μη το βρουν ποτέ.
Χρησιμοποιώ τα εργαλεία που διαθέτω.
Εκτός αν θες να πας κι εσύ μαζί τους.
-Αυτά τι να τα κάνουμε; -Κάψτε τα.
Στο μπαρ απέναντι, έχουν νερό;
Ναι, αν έχεις να το πληρώσεις.
Ορίστε... Μύρισέ το...
Το βρήκε μία απ' τις ομάδες δρόμου.
Ποιος ξέρει;
Ίσως είναι το τελευταίο σαμπουάν στον πλανήτη.
Και είναι δικό σου.
Βρήκαν το βιβλίο σου;
Ξένος;
Για να δω.
-Εντάξει. Τι θα πάρεις; -Νερό.
Καλή ποιότητα.
Απ' τη δική μου μερίδα είναι, γι' αυτό κοστίζει.
Η μισή αξία είναι.
Πάρε αυτό και γέμισέ το.
Περίμενε. Χρειάζεσαι αυτό.
Κάνε στην άκρη, σε παρακαλώ.
Ήταν ο γάτος μου.
Σπάνια ράτσα!
-Τον πέταξες έξω απ' το μπαρ. -Τον έσπρωξα λίγο μόνο.
-Άπλωσες χέρι πάνω του. -Δε θα το ξανακάνω.
Μαρτζ, θες κι άλλο ποτό;
Δύο χρόνια έρχεται εδώ αυτός ο γάτος.
Έχει πιο πολλά δικαιώματα από σένα.
Δε θέλω φασαρίες.
Πολύ κακό αυτό, γιατί θα...
Ξέρω ποιος είσαι.
Φονιάς αθώων ταξιδευτών στους δρόμους.
Και θα δώσεις λογαριασμό για τις πράξεις σου. Το ξέρεις αυτό;
Το ξέρεις;
Εντάξει...όλα καλά...
Θα πάρω τα πράγματά μου και θα φύγω από 'δω.
Εντάξει, αδερφέ;
"Κατηραμένη να είναι η γη εξαιτίας σου..."
"Και ακάνθας και τριβόλους θέλει βλαστάνει εις σε..."
"Επειδή εκ της γης ελήφθης, επειδή γη είσαι..."
"Και εις γην θέλεις επιστρέψει.''
Σταμάτα!
Σε παρακαλώ.
Και ποιος είσαι εσύ;
Κανένας.
Αμφιβάλλω.
Αυτοί που σκότωσες στο μπαρ μου ήταν "κανένας", αλλά εσύ...
Δεν τρέμει... Δεν είναι ένας απ' αυτούς.
Εδώ είναι πολιτισμένη πόλη. Δεν τρώμε ανθρώπους.
Δε βλέπουμε πολλούς απ' το πριν. Όχι πια.
-Διαβάζεις; -Κάθε μέρα.
Εντάξει. Καλό για σένα. Αλλά και για μένα.
Είναι αστείο.
Ας είμαστε μεγάλοι. Τύποι σαν εσένα κι εμένα είναι το μέλλον.
-Τι θες από μένα; -Κατευθείαν στο θέμα!
Μ' αρέσει αυτό!
Δεν είσαι μόνο μορφωμένος.
Ποτέ δεν είδα μαχητή σαν εσένα.
Δεν ξέρω που έμαθες, αλλά σαφώς μπορώ να σε χρησιμοποιήσω.
Αυτή η μικρή πόλη είναι μόνο η αρχή.
Θα επεκταθώ. Και χρειάζομαι βοήθεια από ειδικούς σαν εσένα.
Ευχαριστώ, αλλά δεν ενδιαφέρομαι.
Όσοι δουλεύουν για μένα ζουν καλύτερα απ' όλους. Ρώτα τους.
Πραγματικά κρεβάτια, ζεστό φαγητό, γυναίκες...
Καθαρό νερό.
Είναι καλή προσφορά, φίλε μου.
Ευχαριστώ, αλλά έχω κάπου να πάω.
-Δυτικά. -Δεν υπάρχει τίποτα εκεί.
-Εμένα μου έχουν πει άλλα. -Ποιοι;
Λοιπόν.
Μείνε απόψε εδώ. Δοκίμασε τη φιλοξενία μας. Θα σου αρέσει.
Και τα λέμε το πρωί.
Μία συμβουλή, Ταξιδευτή. Δεν έχεις επιλογή.
Πάντα υπάρχει επιλογή.
Θα είναι κάποιος έξω απ' το δωμάτιό σου, αν χρειαστείς κάτι.
-Δε χρειάζομαι τίποτα. -Ποτέ δεν ξέρεις.
Για σένα. Νερό για πλύσιμο και λίγο φαγητό.
Και κρασί απ' την κάβα. Προσφορά του καταστήματος.
Θέλω να πάρεις αυτό, ή να πεις κάτι για να μπορώ να σε βρω.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
-Θέλεις και κάτι άλλο; -Όχι, ευχαριστώ.
Τυφλώθηκες στον πόλεμο ή απ' τον ήλιο μετά;
Έτσι γεννήθηκα. Μάλλον είμαι τυχερή...
...γιατί είχα συνηθίσει να είμαι έτσι όταν έγινε το κακό.
-Ευχαριστώ για το φαγητό. -Παρακαλώ.
Μ' αρέσει το άρωμά σου.
Απλό σαμπουάν είναι...
Αλλά σ' ευχαριστώ.
Δε νομίζω, ότι θα έχει αλλάξει γνώμη το πρωί.
Δε θα μείνει.
Διαφέρει απ' τους άλλους.
Δεν μπορείς να τον πείσεις να κάνει αυτό που θες να κάνει.
Ποιος είπε ότι θα τον πείσω εγώ;
Θα στείλω τη Σολάρα.
Μην το κάνεις.
Είναι καιρός να την αξιοποιήσω.
Μην το κάνεις. Σε παρακαλώ.
Μπορώ να μπω;
Περίμενε μια στιγμή.
Ήδη μου έφεραν νερό και φαγητό.
Έχω ό,τι χρειάζομαι.
Είσαι σίγουρος γι' αυτό;
Είναι πολύ φωτεινά εδώ.
-Είμαι η Σολάρα. -Ναι.
Γέμισες το παγούρι μου κάτω.
Είσαι ο Ταξιδευτής, ε;
Αν ανησυχείς για την πληρωμή, είναι όλα κερασμένα.
Τι να πληρώσω;
Γιατί δεν κάθεσαι;
Δεν μπορώ. Αν φύγω, αυτός θα κάνει κακό στη μαμά μου.
-Ποιος; -Ο Κάρνεγκι.
Είναι πατέρας σου;
Όχι, αλλά ανήκουμε σ' αυτόν, έτσι κι αλλιώς.
Θα κοιμηθώ στο πάτωμα. Αύριο να του πεις ότι πέρασες καλά.
Δε θα σε ξεβολέψω.
Σε παρακαλώ.
Το άλογο στο... Γ4...
Σειρά σου.
Λοιπόν, πόσων χρονών είσαι;
Δεν έχω δει να περνούν από 'δω πολλοί άνθρωποι της ηλικίας σου.
Πέρασαν τριάντα χειμώνες απ' την έκρηξη.
Πραγματικά δε θυμάμαι.
Δε θυμάσαι πως ήταν; Ο κόσμος πριν, θέλω να πω.
Λοιπόν, πώς ήταν;
Οι άνθρωποι είχαν πιο πολλά απ' όσα χρειάζονταν.
Δεν είχαμε ιδέα τι ήταν πολύτιμο και τι δεν ήταν.
Πετάγαμε πράγματα που κάποιοι θα σκότωναν για να τ' αποκτήσουν.
Αλήθεια;
Έχεις ένα βιβλίο... Μπορώ να το δω;
-Να το δω θέλω μόνο. -Είπα όχι.
Δεν ξέρω καν να διαβάζω. Σε παρακαλώ, άσε να το δω.
-Μα τι έπαθες; Βιβλίο είναι. -Δεν είναι απλό βιβλίο.
Τι εννοείς δεν είναι...;
Όχι άλλες ερωτήσεις για το βιβλίο. Εντάξει;
Έχω κι εγώ μία ερώτηση για σένα.
Ίσως την απαντήσω, ίσως όχι.
Πού βρίσκεις το νερό σου;
-Δεν μπορώ να σου πω. -Δεν μπορείς ή δεν ξέρεις;
Ξέρω.
Αφού εσύ δε μιλάς για το βιβλίο εγώ δε μιλάω για το νερό.
Είσαι το κάτι άλλο.
Εντάξει. Έχω μία άλλη ερώτηση για σένα.
Πεινάς;... Υπάρχει πολύ φαγητό εκεί.
Δε μπορώ να το φάω όλο.
Λοιπόν.
Θα το μοιραστούμε όπως έκαναν οι παλιοί άνθρωποι.
Περίμενε μια στιγμή... Κάθισε...
Αυτό είναι για σένα... Δώσ' μου τα χέρια σου...
Τι κάνεις;
Έχε μου εμπιστοσύνη. Δώσ' μου τα χέρια σου.
Κλείσε τα μάτια σου.
Ευχαριστούμε, Κύριε, γι' αυτό το γεύμα.
Ευχαριστούμε για το ζεστό κρεβάτι...
...και για τη στέγη πάνω απ' το κεφάλι μας μία τόσο κρύα νύχτα.
Αυτό είναι απ' το βιβλίο σου;
Μη με διακόπτεις. Κλείσε τα μάτια.
Ευχαριστούμε για το δώρο της συντροφιάς...
...που δύσκολα βρίσκεται στις μέρες μας.
Τώρα τρώμε;
Καλημέρα, Σολάρα.
Πως ήταν η νύχτα σου; Κοιμήθηκες καλά;
-Έκανα αυτό που μου είπες. -Φυσικά έκανες αυτό που είπα.
Αλλά πέτυχες; Θα μείνει;
Δε μιλήσαμε πολύ.
Σολάρα, καλή μου. Φάε κάτι.
Μαμά, δώσ' μου το χέρι σου.
Κλείσε τα μάτια σου... Μαμά, έχε μου εμπιστοσύνη...
Ευχαριστούμε, Κύριε, για την τροφή μας...
Ευχαριστώ για τη μητέρα μου...
...για τη στέγη πάνω απ' τα κεφά- λια μας, για τους νέους φίλους.
Αυτά για την ώρα.
Αυτή είναι η λέξη που μας λείπει. "Αμήν".
Έτσι σταματάς.
Είπες ότι δε μιλήσατε πολύ.
Αλλά εκείνος διάβασε καθόλου;
-Σε ρώτησα κάτι. -Μη, Μπιλ.
Βούλωσέ το εσύ!
Κάνεις κακό στη μητέρα σου.
Είπε ότι διαβάζει κάθε μέρα. Διάβασε;
-Η μητέρα σου θέλει να μου πεις. -Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω!
Ναι, διάβαζε.
-Τι βιβλίο διάβαζε; -Δεν ξέρω. Ένα παλιό δερματόδετο!
Δεν ξέρω. Είχε κάτι μπροστά απ' αυτό.
-Θέλω να την αφήσεις. -Δείξε μου!
Ήταν εδώ όλη τη νύχτα.
Πού είναι;
Σίγουρα δεν υπάρχει οξύ εκεί μέσα. Είναι βρώμικο νερό.
Βγάλε μόνο αυτά.
Τα βγάζω.
Εντάξει. Πες του ότι εγώ σ' ανάγκασα να το κάνεις.
Είναι γεμάτο αυτό το πράγμα; Δε νομίζω ότι είναι.
-Υπάρχει τρόπος να το μάθεις. -Χρειάζομαι αυτό το βιβλίο.
Δηλαδή, θέλω το βιβλίο.
Θέλω κι εσένα, αλλά αν με κάνεις να διαλέξω...
...θα σε σκοτώσω και θα πάρω το βιβλίο.
Γιατί το θέλεις;
Μεγάλωσα μ' αυτό.
Ξέρω τη δύναμή του.
Κι αφού το διαβάζεις, την ξέρεις κι εσύ.
Γι' αυτό τα έκαψαν όλα μετά τον πόλεμο.
Να επιζήσεις, να χτίσεις αυτή την πόλη είναι πράξη πίστης.
Αλλά αυτοί δεν το καταλαβαίνουν. Κανείς τους.
Δεν έχω λόγια να τους βοηθήσω, αλλά το βιβλίο τα έχει.
Τώρα, παραδέχομαι...
...ότι έκανα πράγματα που μισώ για να χτίσω την πόλη, το ομολογώ.
Αλλά αν έχουμε το βιβλίο, δε θα είναι ανάγκη να τα κάνω.
Τώρα φαντάσου...
...πόσο διαφορετικός, δίκαιος θα 'ταν ο κόσμος αν είχαμε τα λόγια πίστης.
Όλοι θα καταλάβαιναν γιατί είναι εδώ...
...και δε θα χρειάζονταν κανένα άσχημο κίνητρο.
Λάθος να κρύβεις αυτό το βιβλίο. Πρέπει να το μοιραστούν όλοι.
Γράφτηκε για να διαδοθεί. Αυτό δε θέλεις κι εσύ;
Με όλη την καρδιά και την ψυχή μου, πάντα πίστευα...
...ότι θα έβρισκα τη θέση του βιβλίου, εκεί που το χρειάζονται.
Αλλά δεν τη βρήκα ακόμα.
Αγαπώ αυτό τον τύπο!
Σκότωσέ τον, σε παρακαλώ.
Τι στέκεστε σαν χαζοί;
Σκοτώστε τον!
Δε μ' αρέσει να με ακολουθούν.
-Θέλω να έρθω μαζί σου. -Όχι, δε θα έρθεις.
-Μισώ αυτή την πόλη. -Τότε να την αλλάξεις.
Η μητέρα μου πιστεύει, ότι θα είμαι πιο ασφαλής κοντά σου.
Θα σε πάω εκεί που παίρνουμε νερό.
Μπορείς να πάρεις όσο θέλεις.
Δηλαδή, όσο μπορούμε να πάρουμε.
Ο Κάρνεγκι ξέρει άλλες δύο πηγές στα βόρεια.
Θα χτίσει κι άλλες πόλεις, λέει.
-Πως ήξερε γι' αυτήν εδώ; -Είχε έρθει παλιά.
Όταν ήταν νέος.
Στον προηγούμενο κόσμο.
Υποθέτω πως όλοι οι άλλοι που ήξεραν γι' αυτήν έχουν πεθάνει.
Πρέπει να βιαστούμε.
Μάλλον άφησα τα γυαλιά μου μέσα. Άντε να δεις, εγώ θα ψάξω εδώ.
Τι κάνεις;
Είσαι μεγάλος ψεύτης!
Θα μ' έπαιρνες αν σε πήγαινα στο νερό, είπες.
Εσύ το είπες, όχι εγώ.
Εξάλλου, ο δρόμος δεν είναι για σένα.
Είναι πολύ χειρότερα απ' όσο νομίζεις.
Αντίο, Σολάρα. Χάρηκα που σε γνώρισα. Το εννοώ αυτό.
Άντε γαμήσου!
-Έπλυνες τα βρόμικα χέρια σου; -Δύο φορές, με το σαπούνι σου.
Ετοιμάστε μία ομάδα. Θα τον κυνηγήσουμε.
-Για ένα γαμημένο βιβλίο. -Δεν είναι γαμημένο βιβλίο!
Είναι όπλο!
Όπλο που στοχεύει στις καρδιές των αδύναμων και απελπισμένων.
Θα μας δώσει τον έλεγχό τους.
Το χρειαζόμαστε αν θέλουμε να προχωρήσουμε πέρα απ' την πόλη!
Άνθρωποι από παντού θα κάνουν ακριβώς ότι τους λέω...
...αν τα λόγια είναι απ' το βιβλίο.
Έχει συμβεί παλιά αυτό.
Και θα ξανασυμβεί. Αρκεί να έχουμε αυτό το βιβλίο.
Τότε θέλω τη Σολάρα.
Παζαρεύεις μαζί μου;
Κλείνουμε καμιά συμφωνία τώρα εδώ;
Χάσαμε πολλούς. Με χρειάζεσαι τώρα πιο πολύ από ποτέ.
Λες ότι αξίζει τον κόπο αυτό το βιβλίο. Λοιπόν, σε πιστεύω.
Αλλά θέλω τη Σολάρα για αντάλλαγμα.
Γιατί όχι;
Αλλά πάμε να φύγουμε από 'δω.
Μείνε στο δρόμο σου. Δε σε αφορά.
Προς τα πού πάμε;
Δυτικά.
Μπορεί κανείς να με βοηθήσει;
Είναι κανείς εκεί;
Είσαι καλά;
Μια χαρά είμαι. Πήγαινε. Θα τα καταφέρω.
-Άσε με να σε βοηθήσω. -Σε παρακαλώ, είμαι καλά.
Άντρας πρέπει να με βοηθήσει, όχι εσύ. Πήγαινε τώρα.
-Εντάξει, για μια στιγμή. -Όχι, σε παρακαλώ!
Εκεί.
Τι τρέχει;
Το ακούς αυτό;
Τι ν' ακούσω;
Μην κουνηθείς.
Βγάλε το σύρμα απ' αυτό. Τύλιξέ το.
-Τι είναι αυτό; -Δείπνο.
Σαν να έχει κάποια προστασία.
Λες και τίποτα δεν μπορεί να τον αγγίξει.
Γαμημένος άνθρωπος είναι!
Αν "φάει" σφαίρα, θα πέσει όπως όλοι οι άλλοι.
Ακόμα ζεστοί.
Μόλις πριν λίγες ώρες πέθαναν.
Δεν μπορεί να είναι μακριά.
Ο μπάσταρδος!
Η Σολάρα!
Σίγουρα τη θέλεις ακόμα;
Νυχτώνει σε λίγο. Δεν μπορούμε να τους βρούμε. Θα μας δουν.
Μπορεί να περάσαμε δίπλα τους χωρίς να το καταλάβουμε.
Έχει δίκιο.
Είναι πεζοί και κουρασμένοι. Πρέπει να κοιμηθούν.
Θα τους προλάβουμε αύριο. Θα τους πιάσουμε πριν το μεσημέρι.
Ελπίζω να το εγγυάσαι αυτό.
Αλήθεια, διαβάζεις το ίδιο βιβλίο κάθε μέρα;
Ανελλιπώς.
Θα μου διαβάσεις λίγο;
Ο Κύριος είναι ο ποιμήν μου. Δεν θέλω στερηθεί ουδενός.
Εις χλοεράς βοσκάς με ανέπαυσεν.
Εις ύδατα αναπαύσεως με οδήγησεν.
Ηνώρθωσε την ψυχήν μου.
Με οδήγησε εις οδόν αρετής ένεκεν του ονόματός του.
Και εν κοιλάδι σκιάς θανάτου εάν περιπατήσω...
...δε θέλω φοβηθεί κακόν, διότι Εσύ είσαι μετ' εμού.
-Είναι ωραίο. -Σου αρέσει;
Εσύ το έγραψες; Αλήθεια;
Υπήρχε πριν έρθεις και πριν έρθω στον κόσμο. Σίγουρα.
Τι εννοούσες όταν είπες ότι δεν είναι συνηθισμένο βιβλίο;
Είναι μοναδικό.
Οι άνθρωποι μετά τον πόλεμο...
...βάλθηκαν να καταστρέψουν ότι γλίτωσε απ' τις φωτιές.
Αυτό ήταν η αιτία του πολέμου, είπαν μερικοί.
Τέλος πάντων, είναι το μοναδικό που γλίτωσε.
Πώς το βρήκες;
Είπαν ότι ο πόλεμος άνοιξε μία τρύπα στον ουρανό.
Θα έχεις ακούσει την ιστορία.
Άνοιξε τρύπα στον ουρανό, ο ήλιος ήρθε κάτω...
...έκαψε τα πάντα... τα πάντα και τους πάντες.
Οι τυχεροί κρύφτηκαν σ' ένα μέρος σαν αυτό ή κάτω απ' το έδαφος.
Οι πιο πολλοί δεν ήταν τυχεροί.
Μετά ένα χρόνο, αρχίσαμε να βγαίνουμε...
...και να περιπλανιόμαστε...
Δεν ήξερα τι να κάνω, πάσχιζα να βρω μέρος να επιζήσω.
Μια μέρα, άκουσα μια φωνή.
Δύσκολο να εξηγήσω, αλλά ήταν σαν να...
...σαν να ερχόταν από μέσα μου.
Αλλά την άκουγα καθαρά, όπως ακούω να μιλάς τώρα εσύ.
Τι είπε η φωνή;
Με οδήγησε σ' ένα μέρος όπου βρήκα το βιβλίο...
...θαμμένο κάτω από κάποια συντρίμμια.
Η φωνή μου είπε να πάω το βιβλίο δυτικά.
Μου είπε ότι ένας δρόμος θα στρωνόταν μπροστά μου...
...και με οδηγούσε σε μέρος όπου το βιβλίο θα ήταν ασφαλές.
Μου είπε ότι θα ήμουν προστατευμένος.
Από όποιον ή ότι στεκόταν εμπόδιο στο δρόμο μου.
Κι από τότε ταξιδεύω.
Και τα έκανες όλα αυτά επειδή έτσι είπε η φωνή μέσα σου;
Ναι, τα έκανα... Ξέρω τι άκουσα...
Ξέρω τι ακούω... Ξέρω, ότι δεν είμαι τρελός.
Κι ότι δε θα τα κατάφερνα ποτέ χωρίς βοήθεια.
-Αυτό τι είναι; -Τέρμα οι ερωτήσεις.
Κοιμήσου. Θα ξεκινήσουμε νωρίς το πρωί.
Τι κάνεις;
-Συγνώμη. Νόμιζα ότι κοιμόσουν. -Δεν κοιμόμουν. Τι κάνεις;
-Ήθελα μόνο να δω το βιβλίο. -Μόνο εγώ τ' αγγίζω. Κατάλαβες;
-Κατάλαβες; -Ναι, κατάλαβα.
Κοιμήσου τώρα.
Είπες ότι δεν ξέρεις γράμματα. Άχρηστο για σένα.
Λοιπόν, μάθε με.
Σταμάτα!
Λες ότι ταξιδεύεις εδώ και τριάντα χρόνια.
Δε σκέφτηκες ποτέ ότι ίσως χάθηκες;
-Πως ξέρεις ότι πας σωστά; -Περπατώ με πίστη, όχι με όψη.
Αυτό σημαίνει ότι ξέρεις κάτι, ακόμα κι αν δεν ξέρεις κάτι.
-Δε βγάζει νόημα αυτό. -Δε χρειάζεται. Είναι πίστη.
"Άνθος φωτεινό στο σκοτάδι που μου δίνει δύναμη να συνεχίσω."
-Κι αυτό απ' το βιβλίο; -Τζόνι Κας.
Ζωντανά στις Φυλακές Φόλσομ.
-Λες να ζει κανείς εκεί; -Δεν ξέρω.
Ίσως υπάρχει νερό.
Μείνε πίσω μου.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΑΥΣΤΗΡΩΣ Η ΔΙΕΛΕΥΣΗ
Αλλόκοτο αυτό.
Ποιοι είστε;
Απλοί ταξιδευτές. Δε θέλουμε κανένα κακό.
Δε διαβάσατε την πινακίδα;
Συγνώμη. Δεν την είδαμε.
-Τι δουλειά έχετε εδώ; -Καμιά δουλειά!
Λυπούμαστε πολύ. Αν μας αφήσεις, θα συνεχίσουμε το δρόμο μας.
Τζωρτζ, κοίταξέ τους. Κοριτσάκι είναι.
Γνωστή ιστορία. Την έχω ακούσει εκατό φορές.
Έχουμε ελάχιστους επισκέπτες. Ο Τζωρτζ τους υποπτεύεται όλους.
Εγώ είμαι η Μάρθα. Θα θέλατε λίγο τσάι;
Λίγη μουσική; Είναι τόσο κατευναστική!
Πώς σας φαίνεται;
-Είναι καλό; -Πολύ καλό. Με πλούσια γεύση.
Εκπληκτικό που επιβιώσατε εδώ μόνοι σας.
Ο Τζωρτζ είναι καλός μάστορας.
Έκανε δουλειά στο σπίτι. Το έκανε ασφαλές.
Είμαστε γέροι, αλλά αντέχουμε.
Πολλοί προσπάθησαν να μας πάρουν το σπίτι. Έτσι, Τζωρτζ;
-Θέλω να σας δείξω κάτι. -Όχι, Τζωρτζ, όχι τώρα.
Ναι, τάφοι. Θα ήμασταν απολίτιστοι αν δεν τους θάβαμε.
Είναι καλό για το χώμα.
Ελάτε πάλι μέσα. Μπορώ να σας δώσω μερικά σάντουιτς.
-Πρέπει να φύγουμε. -Τους σκότωσαν.
Και τους έφαγαν. Τρέμει από το πολύ ανθρώπινο κρέας.
Βρήκα λίγο κρέας. Ελπίζω να πεινάτε.
-Όχι, ευχαριστούμε. -Πρέπει να πηγαίνουμε.
-Τόσο γρήγορα; -Δυστυχώς.
-Σίγουρα δε θα μείνετε; -Σίγουρα. Άσε κάτω το όπλο.
-Άνοιξε την πόρτα, παρακαλώ. -Πες ευχαριστώ για το τσάι.
Μπες μέσα πάλι.
-Τζωρτζ, τι συμβαίνει; -Ολόκληρος λόχος από ληστές!
Αυτοί μας τους έφεραν.
Κι έβαλα το καλό σερβίτσιο.
-Έχεις άλλα όπλα; -Θα σου δείξω μερικά όπλα.
-Μπορείς να πυροβολήσεις; -Φυσικά.
Ξέρουμε ότι είστε μέσα.
Βγείτε έξω και κανείς δε θα πάθει κακό!
Το κάνω εύκολο!...Στείλε έξω τη Σολάρα με το βιβλίο!
-Τι θα κάνουμε; -Εγώ ξέρω τι θα κάνω!
Μόνο το βιβλίο και την κοπέλα θέλω!
Δε θα βγουν.
Κάτω όλοι!
Αυτή η φωνή που άκουσες;
-Είπε τίποτα γι' αυτό; -Θα βγούμε ζωντανοί κι οι δύο!
Κι εμείς;
Δε σας ανέφερε.
Παύσατε πυρ!
Πηγαίνετε απ' το πλάι.
Μπάσταρδοι!
Γαμημένοι μπάσταρδοι!
Μην πυροβολείτε!
-Τι κάνουν; -Τίποτα καλό.
Πού είναι το βιβλίο;
Δες το σακίδιό του.
Δεν είναι εδώ.
Τελευταία ευκαιρία. Δώσ' το αλλιώς θα σε θάψω εκεί έξω.
Ας δοκιμάσουμε ξανά.
Λοιπόν, πού είναι το βιβλίο;
Δώσ' του το βιβλίο, σε παρακαλώ.
Μην του πεις.
Είναι στο σπίτι. Πίσω απ' την ΤV.
Άντε να δεις την ΤV.
Πλάκα μου κάνεις! Πήγαινε εσύ!
''Αιτείτε και θέλει σας δοθεί.''
Ο Θεός είναι καλός, έτσι;
Όλη την ώρα.
Όχι όλη την ώρα.
Βλέπετε;
Τι σας είπα;
Απλός άνθρωπος είναι.
Όχι! Άφησέ τον!
Πού είναι η προστασία σου τώρα;
Προσευχήσου για μένα.
Σοβαρά μιλάω.
Γύρνα πίσω!
Μόλις για να πάμε πίσω έχουμε καύσιμα. Θες να την κυνηγήσεις;
-Που πας; -Δυτικά. Πρέπει να πάω δυτικά.
-Ζητώ συγνώμη. -Για ποιο λόγο;
Εγώ φταίω για όλα.
Αν δεν είχα έρθει μαζί σου, δε θα συνέβαινε τίποτα απ' αυτά.
Δε φταις εσύ.
Έκανα ό,τι έπρεπε.
Δεν περίμενα να δώσεις το βιβλίο. Νόμιζα ότι ήταν πολύ σημαντικό.
Τόσα χρόνια το κουβαλούσα και το διάβαζα κάθε μέρα.
Ασχολήθηκα τόσο πολύ με τη φύλαξή του, που ξέχασα...
...να ζω σύμφωνα με όσα έμαθα απ' αυτό.
Κάνε για τους άλλους πιο πολλά απ' όσα κάνεις για τον εαυτό σου.
Αυτό πήρα απ' το βιβλίο, πάντως.
Το μύρισες αυτό;
Στον αέρα...Αλάτι...
Πλησιάζουμε στη θάλασσα.
Αυτό είναι.
Φέρτε τον μηχανικό.
Μην πλησιάζετε άλλο.
Τι δουλειά έχετε εδώ;
Με λένε Ιλάι. Έχω μία αγγλόφωνη Βίβλο στην κατοχή μου.
Μείνετε στη θέση σας.
Μην κάνετε καμιά απότομη κίνηση, αλλιώς θα σας πυροβολήσουμε.
Πρόσεχε πολύ.
Είναι καθαροί.
Το κάνουμε πολύ καιρό αυτό.
-Δίνει την αίσθηση μουσείου. -Είναι κάτι παραπάνω.
Εδώ θα γίνει η αρχή.
Έχουμε ένα πιεστήριο. Σύντομα θα λειτουργήσει.
Θα διδάξουμε για τον κόσμο που χάσαμε.
Θα τους βοηθήσουμε να τον ξαναφτιάξουν. Κοίτα εδώ.
Σαίξπηρ, Μπριτάνικα. Μόνο λίγοι τόμοι λείπουν.
Σειρά δίσκων Μότσαρτ και Βάγκνερ σχεδόν σε άριστη κατάσταση.
Αλλά καμιά Βίβλος. Δηλαδή μέχρι τώρα.
Μπορώ να ρωτήσω σε τι κατάσταση είναι;
Είναι φθαρμένη, αλλά θα κάνει τη δουλειά της.
-Νομίζεις, ότι μπορώ να τη δω; -Ναι, μπορείς.
-Ορίστε, άνοιξε. -Την άνοιξες;
Κάτι να γράψεις;
Φέρε μας χαρτί για γράψιμο, σε παρακαλώ.
Πολύ χαρτί... Πάρα πολύ χαρτί...
Δεν μπορεί!
Δεν είναι δυνατόν! Δεν μπορεί!
Πρόσεχε πολύ, και γράφε...
...καθετί που λέω...
...ακριβώς όπως το λέω.
''Το Πρώτο Βιβλίο του Μωϋσή.''
''...Η Γένεση.''
''Κεφάλαιο Α, στίχος 1.''
"Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν...''
''...και την γην.''
''Στίχος 2.''
'' Η δε γη ήτο...''
''...άμορφος και έρημος.''
''Και σκότος...''
''...επί του προσώπου της αβύσσου.''
''Και πνεύμα Θεού εφέρετο...''
''...επί της επιφανείας των υδάτων."
''Στίχος 3.''
''Και είπεν ο Θεός...''
''Γεννηθήτω φως.''
''Και εγένετο φως.''
Πού είναι η Σολάρα;
Εκεί έξω είναι... Ήταν δική της επιλογή.
Προσπάθησα να τη φέρω πίσω. Αρνήθηκε.
Τι έκανες όταν αρνήθηκε;
-Διάβασέ το. -Τι έκανες στην κόρη μου;
Τι έκανες στην κόρη μου;
Μπορείς ν' αρχίσεις όποτε νομίζεις.
Λυπάμαι.
Πέρασε πολύ καιρός. Δε θυμάμαι.
-Πρέπει να θυμηθείς. -Πρέπει; Αλήθεια;
Πρέπει. Σε παρακαλώ.
Το πόδι σου.
Δεν πονάει πια.
Το μυρίζω.
Δούλεψες πολύ σκληρά γι' αυτό το βιβλίο.
Θυσίασες πολλά, πολλούς άντρες.
Πιο πολλούς απ' όσους σου περίσσευαν.
Τώρα όλοι αυτοί που τρόμαζαν όταν άκουγαν τ' όνομά σου...
...είναι κάτω και ξηλώνουν το μπαρ, το ξέρεις αυτό;
Και δεν υπάρχει κανείς εκεί για να τους σταματήσει.
Κι εσύ έχεις πυρετό.
Πως νιώθεις που έχεις τόσο κοντά αυτό που ήθελες...
...κι όμως είναι εκατομμύρια μίλια μακριά;
Με αφήνεις;
Ευχαριστώ, Κύριε, που μου έδωσες δύναμη και πίστη...
...για να ολοκληρώσω την αποστολή που μου ανέθεσες.
Ευχαριστώ που με οδήγησες ίσια και αληθινά...
...μέσα απ' τα πολλά εμπόδια στον δρόμο μου.
Και με κράτησες αποφασισμένο όταν όλα φαίνονταν χαμένα.
Ευχαριστώ για την προστασία και για τα σημάδια που μου έδωσες.
Ευχαριστώ για τα καλά που έκανα. Συγχώρεσέ με για τα κακά.
Δεν είναι ανάγκη να φύγεις.
Θα είσαι απόλυτα ασφαλής.
Είναι κάτι που πρέπει να κάνω.
Πού θα πας;
Σπίτι μου.
Ευχαριστώ τη φίλη που έκανα. Φύλαγέ την όπως φύλαξες εμένα.
Ευχαριστώ που τελικά μ' αφήνεις ν' αναπαυτώ.
Είμαι πολύ κουρασμένος.
Αλλά τώρα θα αναπαυτώ ειρηνικά...
...ξέροντας ότι έκανα το σωστό στο πέρασμά μου απ' τη γη.
Έδωσα τον καλό αγώνα.
Τελείωσα την κούρσα.
Κράτησα την πίστη.