Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg 1η διανομή subs4free
Εντάξει, ας αρχίσουμε.
Ποιος θα ξεκινήσει;
Ναι, Μπρίτανι, έλα.
Δεν έχω να πω κάτι για το κείμενο.
Αλλά αυτή η λέξη στον πίνακα, μου φαίνεται λάθος.
«Ο Ψεύτικος Αράπης*» Φλάνερυ Ο'Κόνορ (1955)
Ακόμα με «η» γράφεται νομίζω.
Δεν είναι αστείο.
Δεν θα 'πρεπε να την έχουμε στα μούτρα μας όλη μέρα.
Ακούστε, το μάθημα είναι...
για τη λογοτεχνία του αμερικανικού Νότου.
Θα συναντήσουμε παρωχημένες αντιλήψεις,
ωμή γλώσσα, αλλά είμαστε όλοι ενήλικες στην αίθουσα,
και νομίζω, μπορούμε να κατανοήσουμε τα συμφραζόμενά της.
Εγώ τη βρίσκω απολύτως προσβλητική.
Σέβομαι αυτό που λες.
Εγώ το ξεπέρασα, σίγουρα μπορείς κι εσύ.
Γιατί θα έπρεπε;
Καλώς.
Κάποιος άλλος; Σκέψεις για το κείμενο;
Έκανε κάποιους φοιτητές σου να νιώσουν άβολα.
- Τόσο μυγιάγγιχτοι όλοι; - Δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό.
- Τι; - Τον περασμένο μήνα ρώτησες...
έναν φοιτητή αν η οικογένειά του ήταν Ναζί.
Ναι, Γερμανό. Είχαμε το: «Η Συνωμοσία Εναντίον της Αμερικής**»...
και σας το λέω, έτσι όπως ταράχτηκε, ήταν.
Μονκ, είσαι μεγάλο συγγραφικό ταλέντο.
Είμαστε τυχεροί που είσαι μαζί μας.
Τι; Έχει να βγάλει βιβλίο, χρόνια.
Έγραψα τρία μυθιστορήματα απ' το τελευταίο δικό σου.
Σωστά, η ταχυγραφία σου αποδεικνύει ότι...
τα καλά πράγματα θέλουν χρόνο.
- Δεν πας στον διάολο... - Ηρέμησε Μάντι.
Ναι, χαλάρωσε. Και το καινούργιο μου το βγάζω στον «Ηχώ»,
κι ο ατζέντης μου λέει ότι είναι ενθουσιασμένοι.
- Μπράβο. Το θέμα του; - Πάψε να υπεκφεύγεις, Λίο.
Άκου, Μονκ.
Σου προτείνουμε ένα διάλειμμα.
Διάλειμμα;
Άδεια.
Υποχρεωτική, άδεια.
Θα πας στη Βοστώνη για το φεστιβάλ, σωστά;
- Γιατί δεν μένεις εκεί; - Γιατί τη μισώ. Εκεί μένουν οι δικοί μου.
Θες λίγο χρόνο να ηρεμήσεις. Είσαι στην τσίτα.
Και νομίζετε πως αν κάτσω με την οικογένεια θα ηρεμήσω...
- Είμαι καλά. - Δεν είσαι.
Σε είδα να κλαις και να βαράς το τιμόνι σου την περασμένη βδομάδα.
Ξέρεις, αν με κατασκόπευες λιγότερο,
ίσως έγραφες μια ντουζίνα μυθιστορήματα,
απ' αυτά που ψωνίζουν στα αεροδρόμια.
Α, ορίστε.
Μου τη βγαίνεις ρε κάθαρμα;
Να περάσεις καλά στη Βοστώνη.
Ν' αγοράσεις το βιβλίο μου στο αεροδρόμιο.
Και καλή τύχη με τον «Ηχώ».
* Μτφρ. Ρένα Χατχούτ στο: Φ.Ο'Κόνορ:«Σπάνιο να σου τύχει καλός άνθρωπος» (Αθήνα, ¹1986)
** Φίλιπ Ροθ (2004). Ελλ. μτφρ.: Ηλίας Μαγκλίνης (Αθήνα, 2007)
<ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ>
Παρακαλώ;
Καλώς τον. Πώς νιώθεις που γύρισες στα πάτρια;
Τέλεια. Ήδη ένας με τη φανέλα των Μπρούινς*,
με ρώτησε αν πιάνω μπάζα μπροστά του.
(* Ομάδα χόκεϊ) Σημαίνει καλή τύχη εδώ.
Τα Βοστωνέζικα για την πασχαλίτσα που κάθεται πάνω σου.
Έχουμε νέα;
Ο Πάτρικ, απ' τον «Ηχώ», το απέρριψε. Χέσ' τον.
- Ένας παλιομπεκρής. - Ο ένατος που το απορρίπτει;
Είπε, «το βιβλίο είναι έξοχα δουλεμένο,
»με ώριμους χαρακτήρες και γλωσσικό πλούτο.
»Όμως, δύσκολα κατανοεί κανείς τη σχέση αυτής της διασκευής...
των “Περσών” του Αισχύλου με την αφροαμερικανική εμπειρία.»
Αυτό είναι, σωστά.
- Θέλουν ένα «μαύρο» βιβλίο. - Το έχουν.
Είμαι μαύρος κι είναι το βιβλίο μου.
Ξέρεις τι εννοώ.
Δηλαδή να γράψω...
για μπάτσους που σκοτώνουν έφηβους...
ή μια ανύπαντρη, φτωχή μητέρα, με πέντε παιδιά.
Οι λευκοί φτωχοί δεν είναι λίγοι πια, αλλά ναι.
Έλεος. Το ξέρεις ότι δεν πιστεύω στην έννοια της φυλής.
Ναι. Το πρόβλημα είναι ότι όλοι οι άλλοι το πιστεύουν.
Τέλος πάντων, καλή διασκέδαση στο φεστιβάλ.
Και μην προσβάλλεις κανέναν σημαντικό, σε παρακαλώ.
[ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗΣ]
Να γράφεις με το βλέμμα σου στην Ιστορία, δεν σημαίνει απαραίτητα...
ότι το έργο σου δεν θα έχει απήχηση στο σημερινό κοινό.
Σκέφτομαι το «Παιχνίδι του Στέμματος» ως απόδειξη ότι...
«ψώνια» σαν κι εμάς, μπορούν να έχουν μεγάλη επιτυχία.
[Θελόνι<ο>υς Έλισον]
Δυστυχώς πρέπει να ολοκληρώσουμε.
Ευχαριστούμε τους συγγραφείς μας.
Και όλους εσάς για την παρουσία σας.
Ιδέα μου ή η προσέλευση ήταν ελάχιστη ακόμα και για φεστιβάλ βιβλίου;
Ναι, γιατί μας έβαλαν απέναντι απ' τη Σιντάρα.
Ποια;
Σιντάρα Γκόλντεν. Δεν την έχεις διαβάσει;
Όχι. Ο τίτλος του βιβλίου της;
[«Μεις που ζούμε μες στο γκέτο»]
Το βιβλίο είναι ένα σπαρακτικό και ρεαλιστικό ντεμπούτο.
Επιπλέον, ένα πουλάκι μού είπε ότι ίσως...
υπάρχει μια τηλεοπτική μεταφορά στα σκαριά.
Ουδέν σχόλιον.
Εντάξει,
έπρεπε να δοκιμάσω.
Πείτε μας, πώς ήταν η ζωή σας,
πριν γίνετε συγγραφέας;
Πήρα πτυχίο από το Όμπερλιν και...
μετακόμισα στη Νέα Υόρκη την επομένη της αποφοίτησης.
Και... λίγους μήνες μετά, έγινα βοηθός σ' έναν εκδότη.
Αυτή η εμπειρία διαμόρφωσε τη γραφή σας;
Απολύτως.
Ναι, ήμουν ο «πρώτος αναγνώστης», δηλαδή,
διάβαζα όλα τα χειρόγραφα στη στοίβα,
για να στείλω πιο πάνω τα καλύτερα.
Μερικά ήταν εξαιρετικά. Τα περισσότερα όχι.
Αλλά δεν μπορούσα να αποδεχτώ το ότι, όσο καλά και να ήταν,
σχεδόν όλα τα υπέβαλαν λευκοί...
νεοϋορκέζοι, που βίωναν το διαζύγιό τους...
και ελάχιστα αφορούσαν τον λαό μου.
Έτσι αναρωτήθηκα, «Πού είναι οι ιστορίες μας;»
«Πού είναι η εκπροσώπησή μας;»
Και από αυτή την έλλειψη,
γεννήθηκε το βιβλίο μου.
Θα μας δίνατε τη χαρά να διαβάσετε ένα απόσπασμα;
Ευχαριστώ.
«Γιο, Σαρόντα!
»'Πού πας έτσι βιαστικιά;'
»Με ρώτηξε η Ντόνα σα μ' είδε να ξεμπουκάρω απ' το σπίτι.
»'Δουλειά σου εσύ. Αλλά άμα θες να ξέρεις,
»πάω το φαρμακείο.'
»Κοίταξα πάλι πίσω μου την πόρτα, μην έρχονταν η μάνα μου.
»'Στο φαρμακείο; Γιατί μωρή;' Με ρώτηξε.
»'Ε, δεν ξέρεις;' της λέω.
»'Όχι', λέει.
»'Διάολε, όχι! Ρε κοπέλα μου, πάλι γκαστρωμένη είσαι;'
»'Μπορεί' της λέω.
»'Κι αν είμαι...
ο Ρέι Ρέι θα σταθεί αληθινός πατέρας τούτη τη φορά.'»
Ευχαριστώ.
Γεια σας.
Θα ήθελα να δω τη Λίσα Έλισον.
Έχετε ραντεβού; Κλείνουμε σε λίγο.
Όχι, είμαι αδερφός της.
Να τη.
[ΚΕΝΤΡΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΒΟΣΤΩΝΗΣ]
Γεια σου, Μονκ.
Γεια σου, Λίσα.
Εντάξει, είσαι σε μια βάρκα, η μηχανή χαλάει,
αλλά είσαι στα ρηχά.
Αλλά φοράς παπούτσια των 600 δολαρίων.
Αλλά...
το ταξί σου για το αεροδρόμιο ετοιμάζεται να φύγει απ' την παραλία.
Γιατί μα γιατί, είναι αυτό νομικό θέμα;
Δεν ξέρω.
Κωπηλατείς (Row) ή τσαλαβουτάς (Wade)*.
Θεέ μου.
Απ' τα καλύτερα μου.
[*Νομολογία Roe vs. Wade (1973) υπέρ των αμβλώσεων]
Εντάξει.
Πότε ξανάρχισες το τσιγάρο;
Αμέσως μετά το διαζύγιο.
Δεν τον χώνευα τον Λάρι.
Ξέρω. Μου το 'χες πει απ' την αρχή. Θυμάσαι πόσο είχα θυμώσει;
«Να μην σε νοιάζει ποιον πηδάω.» «Σε ποιον κάνω πεολειχία.»
Σιγά μην είπα «πεολειχία».
Έτσι νόμισα. Αυτό άκουσα πάντως.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Ναι, κι εγώ χαίρομαι.
Πώς πάει η δουλειά;
Δεν έχει και τόση αίγλη.
Περνάω από ανιχνευτή μετάλλων κάθε μέρα.
Είναι σημαντικό αυτό που κάνετε.
Ενώ, το μόνο που κάνω εγώ είναι...
να επινοώ ανθρωπάκια, βάζοντάς τα...
να κάνουν φανταστικές συζητήσεις μεταξύ τους.
Τα βιβλία αλλάζουν τις ζωές των ανθρώπων.
Έγραψα κάτι που άλλαξε τη ζωή σου;
Απολύτως.
Το τραπέζι στην τραπεζαρία μου έγερνε του κερατά.
- Θεέ μου. - Το τελευταίο σου βιβλίο,
ήταν τέλειο.
Πάνε με στο αεροδρόμιο, σε παρακαλώ.
- Δεν τη γλιτώνεις, Μονκ. - Θεέ μου.
Καλωσόρισες σπίτι, μωρό μου.
Είναι κανείς;
Κανείς;
Κύριε Μονκ;
Λορέιν.
Ξέρεις ότι δεν μ' αρέσει αυτό, απλά, Μονκ.
Μην μου το κάνετε αυτό.
Ξέρετε ότι γέρασα, για να ξαναμάθω ονόματα.
- Τι κάνετε Μις Λίσα; - Καλά είμαι.
- Μια χαρά φαίνεστε, κύριε Μονκ. - Πάχυνα.
Τώρα μιλάει η Καλιφόρνια.
Κάτσε να σε πάω στο Άρκανσο. Θα είσαι η βασίλισσα της ομορφιάς.
- Με τρομάζει αυτό. - Ήρθε ο Μόνκι μου;
Γεια σου, μαμά.
- Σαν να πάχυνες. - Το ξέρω.
Έτοιμη για το βραδινό, κα Έλισον;
Θέλω την τσάντα και τη μαύρη ζακέτα μου.
- Εντάξει, θα τα φέρω. - Είσαι καλά;
Τρως πολύ όταν έχεις κατάθλιψη.
Δεν έχω κατάθλιψη.
Απλά δεν κοιμάμαι καλά τελευταία,
και παραμελώ τη γυμναστική μου.
Άρα δεν έχεις κατάθλιψη.
Μόνο που έχεις όλα τα συμπτώματα της κατάθλιψης.
Μου έλειψες.
Θα 'ρθει ο Λάρι;
Όχι, μητέρα.
Ο Λάρι κι εγώ χωρίσαμε, το θυμάσαι;
- Φυσικά και το θυμάμαι. - Καλά.
Έλεγα μήπως... έρθει,
να δει τον αδερφό σου.
Εντάξει.
Είναι αλήθεια, τόσο σοβαρό; Όλοι ξεχνάνε.
Δεν σημαίνει ότι είναι άρρωστη.
Ξεχνάνε τα ραντεβού με τον οδοντίατρο.
Ξεχνάει ότι χώρισα.
Δεν είναι φυσιολογικό.
Τι προτείνεις;
Γιατί πρέπει εγώ να αποφασίσω;
- Επειδή είσαι γιατρός. - Κι εσύ.
Διδάκτωρ, όχι γιατρός.
Εντάξει, λέω ότι είσαι ένας γνωστικός ενήλικας.
Και βαρέθηκα να είμαι η μόνη που τη φροντίζει.
Δεν θυμάμαι να σου φόρτωσε κανείς την ευθύνη.
Εσύ κι ο Κλιφ την κοπανήσατε δυτικά το γρηγορότερο...
δεν μ' αφήσατε επιλογή.
Η δουλειά μου είναι εκεί.
- Ναι, καλά! - Συγγνώμη που δεν μ' αφήνει...
να μπλεχτώ στο οικογενειακό μελόδραμα.
Αν έμενες στη γειτονιά, θα 'ξέρες τι γίνεται.
Έχω εγκλωβιστεί, φροντίζω το ρημάδι και βρίσκω...
ερωτικές επιστολές των ερωμένων του μπαμπά.
- Των ποιων; - Ερωμένες...
Δεν ήξερες ότι είχε σχέσεις;
Όχι. Εσύ, πώς...;
Ήταν Γυναικολόγος,
που ταξίδευε συνεχώς, αλλά οι ασθενείς του ήταν στη Βοστώνη.
Έλεγε ότι πήγαινε σε συνέδρια.
Έκανε κατ' οίκον επισκέψεις.
Ξέρεις ότι τον είδα να φιλάει μια λευκή, στο πάρκο, όταν ήμουν γυμνάσιο;
- Πόσο λευκή; - Τι εννοείς;
Πλουσιοκόριτσο ή φτωχαδάκι;
Πού να ξέρω;
Είχε λεπτά χείλη. Μάλλον δεν φιλούσε ωραία.
- Το 'πες της μάνας; - Όχι.
Δεν θα τίναζα τις ζωές μας στον αέρα.
Έρχεται. Η μαμά, η μαμά.
Έλα.
Τι κάνεις;
Η σερβιτόρα μας δεν φοράει σουτιέν.
Εντάξει.
Δεν το πρόσεξα.
Το βλέπεις αυτό; Θα μας βγάλει απ' το γκέτο.
Αλλά υπάρχουν κανόνες. Ένα:
Μην αφήνεις ποτέ το εμπόρευμα στο σπίτι.
Νούμερο δύο: Φτιάξε δική σου ομάδα.
Νούμερο τρία: Πειθαρχία στην ομάδα σου.
Νούμερο τέσσερα: Μην παινεύεις πολύ έναν αράπη.
Θα σε πάρει για μαλακό.
Νούμερο πέντε:
Μην αγαπήσεις.
Η αγάπη σκοτώνει.
Το βλέπετε αυτό; Είναι σαν τη σκύλα.
Τη σκύλα την πηδάς. Δεν την αφήνεις να σε πηδήξει.
Είστε άντρες, δεν έχετε ανάγκη.
Κανείς δεν τα βάζει μαζί σας. Αυτή η σκύλα...
Αυτή η σκύλα θα σας κλέψει τις ψυχές σας.
Νέγροι είστε, δεν έχετε οικογ...
[ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ] - [ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ]
Με συγχωρείς... Νεντ.
Έχετε βιβλία του Θελόνιους Έλισον;
Ναι, από δω.
- Ορίστε. - Μάλιστα.
[ΑΦΡΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ] Ναι...
Στάσου, γιατί είναι εδώ αυτά τα βιβλία;
Δεν είμαι σίγουρος.
Φαντάζομαι επειδή ο συγγραφέας, ο Έλισον, είναι μαύρος.
Εγώ είμαι. Ο Έλισον.
Ναι.
Εκείνος, είναι εγώ κι αυτός κι εγώ είμαστε μαύροι.
Μπίνγκο.
Μην λες μπίνγκο, Νεντ.
Δεν έχουν καμία σχέση με αφροαμερικανικές σπουδές.
Λογοτεχνικά είναι. Το πιο μαύρο πάνω τους,
είναι το μελάνι.
Δεν αποφασίζω εγώ σε ποιο τμήμα μπαίνουν τα βιβλία, κανείς εδώ.
Έτσι λειτουργούν οι αλυσίδες.
Σωστά, Νεντ.
Δεν φτιάχνεις εσύ τους κανόνες.
- Θα τα βάλω πίσω όταν φύγετε. - Μην τολμήσεις, Νεντ.
Μην... τολμήσεις...
Νεντ.
Μονκ, τι κάνεις;
Η μαμά θα χειροτερέψει.
Λένε ότι η πνευματική άσκηση ωφελεί.
Οπότε, της πήρα ένα βιβλίο κηπουρικής.
Είναι η καλλιέργεια αγγουριών πνευματική άσκηση;
- Μου τι δίνει όταν το κάνεις αυτό. - Γιατί;
Θέτεις τη συγκατάβασή σου ως ερώτηση,
πας να τη συγκαλύψεις.
Πες απλά ότι θεωρείς την κηπουρική ανοησία.
- Γιατί δεν έλεγα αυτό. - Βλακείες.
Βλακείες. Βλακείες.
Να παίρναμε μια νοσοκόμα κάποιες μέρες τη βδομάδα.
- Ποιος θα πληρώνει; - Δεν μπορείς;
Όχι, μετά το διαζύγιο, δεν μπορώ.
Θα πονέσει, αλλά μάλλον πρέπει να πουλήσουμε το εξοχικό.
Ναι, πρέπει οπωσδήποτε να το πουλήσουμε,
αλλά αυτά τα λεφτά θα πάνε στην εξόφληση της αντίστροφης υποθήκης,
που έβαλε η μάνα μας στο άλλο σπίτι.
Ναι.
Μπορώ να στέλνω λίγα, αλλά δεν θα είναι πολλά.
Ο Κλιφ δεν μπορεί να τσοντάρει;
- Δεν είναι καλά, εντάξει; - Και ποιος είναι... «εντάξει»;
Μονκ. Η Μπέκα τα πήρε όλα,
και τα παιδιά τα κοροϊδεύουν στο σχολείο.
- Δεν το 'ξερα. - Τότε, ίσως να του τηλεφωνήσεις.
Συγγνώμη που ήμουν πάντα τόσο απόμακρος.
Πώς αλλιώς...
Ήσουν πάντα ο αγαπημένος του μπαμπά.
Έκανε τον Κλιφ κι εμένα να δεθούμε,
και μας το κράτησες, που δεθήκαμε και μετά...
έγινες τόσο αυτάρκης.
- Δεν μιλήσαμε ποτέ γι' αυτό. - Δεν μιλάμε ποτέ και για τίποτα.
Ξαφνιάζεσαι; Κοίτα τους γονείς μας.
Τα μόνα συναισθήματα που θυμάμαι να εκδηλώνει ο μπαμπάς...
ήταν η πλήξη και η οργή.
Είναι η πλήξη συναίσθημα;
Φοβερός.
Ο τυφλοσούρτης μου.
Έχεις να με πεις έτσι αιώνες.
Θεέ μου!
- Τι! - Θεέ μου!
Έλα τώρα...
Λίσα, είσαι καλά;
Βοήθεια, βοήθεια.
«Αν το διαβάζετε αυτό,
»είναι επειδή εγώ, η Λίσα Μάτζικαλ Έλισον,
»έχω πεθάνει.
»Προφανώς, όχι η ιδανικότερη περίσταση,
»αλλά φαντάζομαι θα συνέβαινε κάποια στιγμή.
»Ας ελπίσουμε...
»ότι εξέπνευσα...
»κάτω από τις ορμητικές ωθήσεις, ενός ιδρωμένου Ίντρις Έλμπα,
»ή ίσως, με λιγότερο αξιοπρεπή τρόπο,
»κάτω από τις ορμητικές ωθήσεις, ενός ιδρωμένου Ράσελ Κρόου.
»Ανεξαρτήτως του πώς έφυγα,
»ζητώ από τους πιο κοντινούς ανθρώπους μου,
»να μην θρηνήσουν υπερβολικά.
»Είμαι περήφανη για τη ζωή που έζησα.
»Μου...
»έδωσαν αγάπη...
»κι ανταπέδωσα αγάπη.
»Η δουλειά μου μ' έκανε να παθιάζομαι.
»Πιστεύω ότι έδωσα περισσότερα από όσα πήρα.
»Και δούλεψα σαν το σκυλί για να βοηθήσω όσους είχαν ανάγκη.
»Και σαν να μην έφταναν αυτά,
»πολλοί φίλοι με κατηγόρησαν αδίκως ότι έκανα μπότοξ,
»λόγω της σφριγηλής μου επιδερμίδας, στα πενήντα μου.
»Τι άλλο να ζητήσει κανείς απ' τη ζωή του;
»Σας αγαπώ όλους.
»Σας ευχαριστώ που ήρθατε σήμερα εδώ.
»Έχετε γεια.
Λίσα.»
Κλιφ;
Είναι αυτά από αποτέφρωση;
Έχετε άδεια;
Βγάλε το σκασμό, ρε Φίλιπ.
Κλιφ, μην μου μιλάς έτσι.
Ρε άντε..., μόλις σου μίλησα. Θέλεις καμιά στον κώλο;
Τσακίσου,
ή θα σε βάλω να φας το γιλέκο σου.
- Σκύλα, φεύγα. - Πάρε δρόμο, Φίλιπ.
Δύο.
- Τρία... - Μια ζωή ο ίδιος στόκος.
- Πού πήγαν οι δυο τους; - Είναι εξαντλημένες.
Έδωσα στη Λορέιν κάτι για να κοιμηθεί.
Η μάνα κάνει μπάνιο και θα της δώσω κι εκείνης.
Θα μου δώσεις και μένα γι' αργότερα;
Ναι, έχεις αϋπνίες;
Κανονικά όχι, αλλά τώρα τελευταία...
Συνηθίζει ποτέ κανείς να βλέπει πτώματα;
- Δεν ξέρω, δεν έχω δει πολλά. - Αλήθεια;
Είμαι πλαστικός χειρουργός,
αν δω πτώμα θα σημαίνει ότι κάτι πήγε θεόστραβα.
Σωστά.
Ναι, μ' έκανε να συμπονέσω τη μάνα.
Δεν είχα φανταστεί πώς θα 'νιωσε όταν βρήκε τον μπαμπά.
- Ξέρεις, κάπως έτσι. - Ξέρω.
Πολύ θανατικό.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που ήρθαμε μαζί εδώ;
Ίσως να 'ναι και δέκα χρόνια.
Τα παιδιά ήταν ακόμα μικρά.
Ναι.
Για πες, τι κάνει η οικογένειά σου;
Σε νοιάζει αλήθεια;
Φυσικά, πώς αλλιώς; Γιατί μου το ρωτάς;
Δεν ξέρω Μονκ. Δεν παίρνεις ποτέ.
Δουλειές.
Όλοι έχουν δουλειές. Ξεμακραίνεις.
Θες να μάθεις τι κάνει η οικογένεια;
Η γυναίκα μου με παράτησε γιατί μ' έπιασε στο κρεβάτι με άντρα.
Μου πήρε το σπίτι. Το μισό ιατρείο.
Τα παιδιά μου με μισούν θανάσιμα.
Κι ακόμα μένω στο καταραμένο Τούσον.
- Τι έχει το Τούσον; - Θεέ μου.
Ένα γκέι μπαρ μόνο, γεμάτο με κολεγιόπαιδα.
Ένα με ρώτησε αν ήμουν ο Τάιλερ Πέρι.
Φρίκη.
Άσε που ο Τάιλερ Πέρι ζει στην Ατλάντα, σωστά;
Χέσε μας.
- Σκάσε. - Καμιά σχέση με Τούσον.
Δεν μπορώ...
Το 'ξερες ότι ο μπαμπάς είχε σχέσεις;
Και βέβαια.
Πώς;
Φαινότανε ρε συ.
Η Λίσα μου είπε ότι τον είδε να φιλάει μια λευκή κάποτε.
Γιατί δεν το πήρα χαμπάρι; Γιατί το μαθαίνω τελευταίος;
Γιατί τον αγαπούσες πάρα πολύ.
Οι εχθροί καταλαβαίνονται καλύτερα από τους φίλους.
Τι στο διάολο της έδωσες;
Οξυκωδόνη, αλλά την έπιασε αμέσως.
Της έδωσες οπιούχο για να κοιμηθεί;
Ναι, έχεις δει ποτέ ηρωινομανή; Κοιμούνται όρθιοι.
Είναι επικίνδυνο.
Την προσέχω, γιατρός είμαι.
- Κι εγώ. - Καλά.
Αν πρέπει να ανανήψουμε μια πρόταση...
Θα μου πεις γιατί κουβαλάς συνθετική πρέζα εν πάση;
Τι είν' αυτό;
Σκατά.
Μαμά;
Τι κάνεις;
Μαμά;
Έλα.
Δεν είμαι σίγουρος για να είμαι ειλικρινής.
Να δούμε τι θα μας πουν οι γιατροί.
Ναι, θα σου πω όταν μάθω περισσότερα.
Ευχαριστώ πολύ για την κατανόηση.
Να σου πω, Λίο.
Κάτι ακόμα. Μήπως να το δηλώναμε...
ως κανονική άδεια, αντί για άνευ αποδοχών;
Ό,τι και να γίνει με τη μητέρα μου, θα κοστίσει.
Όχι, καταλαβαίνω.
Όχι, δεν φταις εσύ.
Θα βρω μια λύση.
Ναι.
Ευχαριστώ για τη βοήθειά σου. Εντάξει, χαιρετώ.
Δεν χρειάζεται να το κάνετε αυτό.
Κι όμως...
Είναι η εποχή της ντομάτας. Μην τις πετάμε.
Θεωρείται έγκλημα εδώ πέρα.
Σας ευχαριστώ.
Γι' αυτό δεν είν' οι γείτονες;
Καλωσορίσατε στη γειτονιά.
Νόμιζα ότι ήταν άδειο.
Ναι, είχαμε καιρό να έρθουμε.
Φτάσαμε χθες βράδυ.
Το 'χα για στοιχειωμένο.
Ένας γέρος τίναξε τα μυαλά του στον αέρα πριν καιρό.
Ναι.
Θεέ μου.
Τι βλαμμένη.
Παρακαλώ, συγχωρείστε με.
Λυπάμαι που τ' ακούω.
Τι δουλειά έκανε;
Κι αυτή, γιατρός.
Οι περισσότεροι στην οικογένειά μου...
γιατροί, βασικά, εγώ είμαι το απολωλός.
Εσύ;
Δικηγόρος.
Δημόσια Συνήγορος (=για άπορους), στο Κουίνσι.
Πολύ αξιέπαινο.
Ναι. Δύσκολο, αλλά έχει τις ανταμοιβές του.
Να σε ρωτήσω κάτι που, σίγουρα, θα σε ρωτάνε πολλοί;
Πώς νιώθω που υπερασπίζομαι ενόχους;
- Ναι. - Το λατρεύω.
Γιατί;
Πρέπει. Και... είναι όλοι ένοχοι.
- Αλήθεια; - Ναι, αλλά δεν πειράζει.
Δεν είναι οι χειρότερες πράξεις μας που μας καθορίζουν.
Μάλλον συμφωνώ μ' αυτό.
Είμαι σίγουρη.
- Είσαι συγγραφέας. - Δεν σε καταλαβαίνω.
Μα... οι συγγραφείς δεν μπορούν να επικρίνουν.
Δεν μπορείς να επινοείς ενδιαφέροντες χαρακτήρες,
και να επικρίνεις τις λανθασμένες αποφάσεις τους, έτσι;
Εσύ έπρεπε να γράφεις. Εμένα δεν μ' αρέσει τελευταία.
To «μπλοκάρισμα του συγγραφέα»;
Απλά, νομίζω ότι κανείς δεν θέλει ν' αγοράσει αυτά που γράφω.
Δεν είναι αλήθεια.
Δεν ήθελα να πω κάτι, αλλά... διάβασα ένα βιβλίο σου.
Ποιο;
Το «Οι Βάτραχοι».
Ώστε εσύ ήσουν!
Μου άρεσε.
Έχεις ταλέντο.
Περιμένεις παρέα;
Ναι.
Γεια σου.
Τζελάνι, από δω ο Μονκ.
Η οικογένειά του έχει το σπίτι απέναντι.
Χαίρω πολύ.
Χαρά μου.
Θα μείνεις για βραδινό;
Όχι, πρέπει να πάω να κοιτάξω τη μητέρα μου.
- Κουλ. - Ευχαριστώ...
για το κρασί και...
καληνύχτα.
Καληνύχτα, Μονκ.
Τι ώρα είναι η πτήση σου;
Στις έντεκα.
Μήπως να το άλλαζες;
Καλά θα 'ταν να είσαι κι εσύ στο ραντεβού με τον γιατρό της.
Δεν μπορώ Πρέπει να γυρίσω.
Καλά, μπορείς έστω να συνεισφέρεις μόλις μάθουμε τι τρέχει;
- Μάλλον θα στοιχίζει πολλά. - Είμαι στριμωγμένος τώρα.
Σκέφτηκες να απολύσουμε τη Λορέιν;
Η Λορέιν είναι συγγενής πια.
Τότε, σκατά, δεν ξέρω τι να σου πω, εντάξει;
- Δηλαδή τίποτα; - Θα μιλήσω με τον λογιστή μου, καλά;
Είναι οχτώ το πρωί!
Δεν το πιλοτάρω εγώ τ' αεροπλάνο Μονκ.
Λοιπόν, τι λες, έχεις την καλοσύνη...
να πας μέσα να δεις αν η μάνα είναι έτοιμη να βγει;
Εντάξει.
- Μάνα! - Μην φωνάζεις ρε, πολιτισμένα.
Ίδιος ο μπαμπάς είσαι, δικέ μου.
Κοίτα να 'σαι σωστός μαζί μου, Μονκ. Σοβαρολογώ, να πάρει.
Καραγκιόζη.
Το θες πολιτισμένα; Μάνα!
Καλημέρα.
Γεια σου, καλημέρα.
Άκου, για χθες το βράδυ...
Δεν πειράζει.
Δεν χρειάζεται να μου εξηγήσεις. Μου άρεσε.
Όχι...
Ο Τζελάνι, είναι, ο πρώην μου. Θα είναι, σε λίγο.
Είμαστε στα χωρίσματα και...
είναι δύσκολο.
Το καταλαβαίνω.
Θα 'θελα να σε ξαναδώ.
Θα μείνεις καθόλου...
να πίναμε κάτι μαζί;
Ναι, θα το 'θελα.
Κι εγώ.
Προσοχή στον δρόμο.
Ευχαριστώ.
[ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΠΑΙΔΙ]
«...επώδυνα ρεαλιστικό.» «...επιτακτικό...» «...ωμό...»
Κύριε Έλισον;
Είμαστε έτοιμοι.
Η μαγνητική της δείχνει πρώιμα σημάδια νευροεκφυλισμού.
Υπάρχει μια ήπια ατροφία...
του κροταφικού λοβού, που υποδηλώνει Αλτσχάιμερ.
Λυπάμαι πολύ, κύριε Έλισον, αλλά κάποια στιγμή,
μάλλον θα χρειαστεί 24ωρη φροντίδα.
Και για τη δική της ασφάλεια.
[Σιντάρα Γκόλντεν]
[Η ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ]
[Η ΠΑΤΟΛΟΓΙΑ ΜΟΥ]
Του: Σταγκ Αρ Λι (Βλ. Stagger Lee)
Ρε συ, αραπάκο! Ε, σιγά!
Μη με πυροβολείς, ρε φιλαράκο. Έλα τώρα.
Βαν Γκόου.
Εσύ είσαι;
Ναι, εγώ, αράπη.
Σκατά, μπεκρούλιασες, να σε πάρει;
Πού τρέχεις;
Άσε με ήσυχο, μεγάλε.
Τι κάνει η μάνα σου;
Τι είπες;
Λέω, «τι κάνει η μάνα σου;»
Σκατά.
Δεν σου είπανε...
Τι λες, ρε ρεμάλι;
Σου μιλάω! Τι 'ναι αυτά που λες;
Για σκέψου το, Βαν Γκόου.
Κοίτα τη φάτσα μου.
Κοίτα το μαύρο σαν τη νύχτα χρώ...
Όχι, δεν ταιριάζει.
Τι ήθελες να πεις;
Μπορείς να το πεις και καλύτερα.
Έλα. Πώς το θες;
Για σκέψου το, Βαν Γκόου.
Κοίτα τη φάτσα μου.
Κοίτα το κατάμαυρο πετσί μου.
Και μετά κοίτα το δικό σου.
Κοίτα τα μαύρα μου μάτια.
Και κοίτα τα δικά σου.
Κοίτα τις μαύρες μου χειλάρες.
Και κοίτα τις δικές σου.
Είμαι ο μπαμπάς σου, θες δεν θες.
Σκάσε! Βούλωσ' το, λες ψέματα.
Όχι, αυτή είναι η αλήθεια, αράπη μου.
Πού ήσουνα, ε;
Πού ήσουνα;
Εκεί που ήμουν πάντα.
Προσπαθούσα να τη βγάλω, χέστηκα για σένα.
Χέστηκα και για τη μάνα σου.
Και να 'μαι τώρα.
Τι να του πω τώρα;
Νομίζω ότι τώρα θα το πάμε, ξέρεις,
σε χαζό μελόδραμα, μια κλαψιάρικη ιστορία,
όπου βγάζεις τα κουρελιασμένα σώψυχά σου, κάπως, δεν ξέρω...
Τον μισώ αυτόν τον άντρα.
Τη μισώ τη μανά μου, και μισώ τον εαυτό μου.
Βλέπω το πρόσωπό μου στο δικό του.
Βλέπω τον πίθηκο που λένε ότι φοβούνται κάτι βλαμμένα κοριτσάκια.
Βλέπω τα μακριά μου χέρια να κρέμονται.
Και βλέπω μάτια που δεν σκοτίζονται για το αύριο.
Βλέπω τον εαυτό μου να κουνιέται πέρα-δώθε, έτσι, μωρό μου.
Περιμένοντας, περιμένοντας, περιμένοντας κάτι,
που δεν θα το καταλάβω άμα έρθει.
Ο θάνατος θα είναι η μόνη γιατρειά μου.
Το 'χω ξανακούσει.
Το 'χω ακούσει κι αυτό ακούω και τώρα.
Βλέπω...
Βλέπω τη μάνα μου να κλαίει.
Τη βλέπω να ουρλιάζει στα όνειρά μου.
Βλέπω τα μωρά μου.
Βλέπω τον...
Βλέπω τον μπαμπά μου.
Βλέπω τον εαυτό μου.
Τι στο διάολο;
Γιατί στο διάολο το 'κανες αυτό;
Επειδή είσαι ένα τίποτα, αράπη.
Επειδή μ' έκανες.
Άρα αν δεν αξίζεις τίποτα εσύ, τότε κι εγώ το ίδιο.
Επειδή είσαι ένα τίποτα, είμαι κι εγώ ένα τίποτα.
Πρέπει να την κάνω.
Ειρήνη, κάθαρμα.
Ειρήνη.
Γιατί στο διάολο το 'κανες αυτό;
Βλέπετε τον «Μήνα των Μαύρων Ιστοριών».
Στο WHN.
Γιορτάζουμε την πολυμορφία της αφροαμερικανικής εμπειρίας.
Ορίστε.
«Στέκομαι έξω, μέσα στη νύχτα.
Ένα ελικόπτερο της αστυνομίας περνάει,
ρίχνοντας φως στις πίσω αυλές,
και σκέφτομαι: ρίξε τα φώτα σου πάνω μου, να σε πάρει.
Ρίξε λίγο φως, για να δω πού στο διάολο είμαι.
- Σοβαρολογείς; - Είδες ότι δεν έβαλα τ' όνομά μου.
Ναι, «Σταγκ Αρ Λι.»
Το πρόσεξα, μπράβο σου.
Αλλά κι έτσι δεν μπορώ να το στείλω.
Ήθελες μαύρο υλικό, υπάρχει πιο μαύρο;
Έχει πατεράδες ρεμάλια, ράπερ, κρακ,
στο τέλος τον σκοτώνει κι ένας μπάτσος.
Δηλαδή, είναι μαύρα, σωστά;
- Βλέπω πού το πας. - Ωραία, γιατί τα λέω χύμα.
Σε τι διαφέρει, απ' τα υπόλοιπα σκουπίδια που βγάζουν;
- Δεν είναι αυτό το θέμα. - Είναι, το δικό μου.
Κοίτα τι εκδίδουν.
Κοίτα τι περιμένουν να γράφουμε.
Το 'χω σιχαθεί,
και το χειρόγραφο εκφράζει αυτή την αηδία μου.
Μονκ, προσπαθώ να πουλάω βιβλία, όχι να συμμετέχω σε σταυροφορίες.
Ποιος περιμένεις να το εκδώσει;
Κανείς.
Θέλω μόνο να τους τρίψω στη μούρη τα σκατά που ζητάνε.
Εντάξει. Τι θες να κάνω;
Στείλ' το.
Ως επιτελεστική τέχνη;
Όχι, στείλ' το όπως είναι.
Αν δεν δουν ότι είναι παρωδία, τότε χέσ' τους.
Εντάξει, αλλά σ' έναν-δυο μόνο,
Αυτό το πράγμα με τρομάζει.
Σε τρομάζει; Γιατί;
Γιατί οι λευκοί πιστεύουν πως θέλουν την αλήθεια, αλλά δεν τη θέλουν.
Θέλουν μόνο άφεση αμαρτιών.
Ευτυχώς, δεν είναι δικό μου πρόβλημα.
- Εντάξει. - Αντίο.
Ξαφνιάστηκα που με φώναξες. Νόμιζα ότι ήταν απλά από ευγένεια.
Μπα, ποια ευγένεια... Είμαι μεγάλη πια για τέτοια.
Σε συμπάθησα τόσο πολύ, μάλιστα, που πήγα και πήρα άλλο ένα βιβλίο σου.
Αλήθεια; Ποιο;
«Το Δίλημμα του Χάας».
Πώς σου φάνηκε;
Μου άρεσε.
Η Σούζαν.
Οι διάλογοί της, υπέροχοι.
Και λατρεύω τη θεία.
Αποδίδεις καλά τις γυναίκες.
- Νομίζεις; - Ναι.
- Δεν είναι «άνθη θερμοκηπίου». - Ευχαριστώ.
Το εκτιμώ.
Θα το 'θελα με λιγότερες υποσημειώσεις, όμως.
Πρέπει... να βιαστώ.
Πώς είναι η μαμά σου;
Έτσι κι έτσι.
Φοβάμαι να λείψω για πολύ.
- Ναι. - Αλλά...
Θα...
Θα σου τηλεφωνήσω.
Στάσου ένα λεπτό.
Υπόγραψε το βιβλίο μου.
Πώς σε είπαμε;
Κύριε Μονκ;
Τι τρέχει με τα φώτα;
Η δεσποινίς Λίσα πλήρωνε τον λογαριασμό.
Εσείς;
Πόσα;
Αναλαμβάνω τους λογαριασμούς του ρεύματος,
αλλά τα κέντρα φροντίδας είναι ακριβά.
Το καλύτερο, εδώ κοντά, ζητάει 5.600 το μήνα,
κι αυτά για δίκλινο.
Πάει στα 6.900 για μονόκλινο.
Τι το θες το καλύτερο; Δεν ήταν η καλύτερη μάνα.
Μην αντιδικούμε για τα παιδικά μας χρόνια.
Αλίμονο, τα δικά σου ήταν μια χαρά.
Να πάρει, θα με βοηθήσεις ή όχι;
Το δημόσιο δεν καλύπτει τίποτα;
Δεν πάει έτσι. Δεν το ξέρεις;
Γεια σου.
Ποιος είναι, τι κάνεις;
Βρήκα εραστή.
«Βρήκες εραστή»;
Έχεις πρόβλημα, ομοφοβικέ;
Άκου, δεν θίγομαι που «βρήκες εραστή», Κλιφ.
Με θίγει, Κλιφ, που το λες «βρήκα εραστή».
Φάε σκατά, αράπη.
Πάω να βρω τον εραστή μου τώρα.
Πού πας εσύ;
Έφτασες.
Είχε τρελή κίνηση. Τι τρέχει;
Κάτσε.
Βολέψου.
Πουλήσαμε το βιβλίο σου.
Κοίτα να δεις!
Νόμιζα ότι ήταν ψόφιο.
Όχι τους «Πέρσες».
Όχι.
Μη μου πεις!
Η Πόλα Μπάντερμαν από τους Τόμσον-Ουάτ.
Μ' απορρίπτει συνέχεια.
Όχι αυτή η φορά. Και θέλουν να προκαταβάλουν.
Εφτακόσιες πενήντα χιλιάδες.
Κανείς δεν μου έχει προσφέρει τόσα.
- Μα είσαι εσύ. - Όχι, Άρθουρ.
- Εσύ το έγραψες. - Στην πλάκα.
Ε τώρα, είναι η επικερδέστερη πλάκα που 'χεις κάνει.
- Και δεν πουλάω. - Γιατί;
Γιατί είναι σκουπίδια, Άρθουρ.
Δεν ήθελες καν να το στείλεις τις προάλλες.
Για δες ποιος ξεπέρασε ξαφνικά τους φόβους του.
Ξέρω, έσπασα τον πρώτο κανόνα των πωλήσεων.
Μην υποτιμάς το πόσο χαζοί είναι όλοι.
Λοιπόν, δεν θα βοηθήσω να γίνουν πιο χαζοί.
Μα, δεν το έχεις κάνει μέχρι τώρα, που είναι αξιοθαύμαστο.
Αλλά...
ούτε λεφτά έχεις βγάλει.
Δεν χρειάζεται βοήθεια η μαμά σου τώρα;
Κοίτα αυτό.
Όσο και να με μεθύσεις, δεν το πουλάω.
Άλλο θέλω να σου δείξω.
Τζόνι Γουόκερ κόκκινο, είκοσι τέσσερα δολάρια.
Τζόνι Γουόκερ μαύρο, πενήντα.
Τζόνι Γουόκερ μπλε, εκατόν εξήντα δολάρια.
Βλέπεις τη μεταφορά;
Όχι.
Όλα φτιάχνονται από την ίδια εταιρεία.
Το κόκκινο είναι σκατά, το μαύρο λιγότερο, το μπλε είναι το καλό.
Αλλά λίγοι αγοράζουν το μπλε, επειδή είναι ακριβό.
Και στην τελική, οι περισσότεροι θέλουν απλά να μεθύσουν.
Σχεδόν ολόκληρη την καριέρα σου, τα βιβλία σου είναι μπλε.
Είναι καλά, πολυσύνθετα.
Αλλά αντιδημοφιλή γιατί οι περισσότεροι θέλουν κάτι εύκολο.
Τώρα, για πρώτη φορά, έγραψες ένα κόκκινο βιβλίο.
Απλό, λάγνο.
Δεν είναι σπουδαία λογοτεχνία, αλλά ικανοποιεί μια παρόρμηση.
Κι αυτό είναι πολύτιμο.
Θέλω να σου δείξω ότι μόνο και μόνο επειδή έγραψες ένα κόκκινο...
δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς να γράψεις και απ' τα μπλε.
Απ' όλα μπορείς.
Όπως ο Τζόνι Γουόκερ.
Στην πραγματικότητα, τον έβαλες κάτω, επειδή...
δεν χρειάζεται καν να γράψεις το αληθινό σου όνομα.
Χριστέ μου.
Να πιούμε τώρα;
- Εμπρός; - Γεια σου Πόλα.
Άρθουρ, τι υπέροχο που σ' ακούω.
Ελπίζω να είσαι με το πρόσωπο της ημέρας.
Είμαι, όντως. Είναι εδώ, δίπλα μου.
Ο κύριος Λι;
Ναι, αυτός είναι.
Αλήθεια;
Ναι, διάολε.
- Μη χέσω. - Σωστά, εντάξει.
Ναι, στην αρχή μπερδεύτηκα, αλλά...
Ανυπομονούμε ν' ακούσουμε την προσφορά σας.
Ναι, πρώτα να σας πω ότι όλοι μας εδώ,
είμαστε ενθουσιασμένοι με την «Πατολογία μου».
Το πιο τέλειο βιβλίο που έχω δει εδώ και πολύ καιρό.
Τόσο άμεσο και αληθινό.
Κύριε Λι, βασίζεται στην προσωπική σας ζωή;
Ναι, νομίζεις ότι ένας ασπροκώλης...
του κολεγίου θα έγραφε έτσι, μη χέσω;
Όχι, δεν το νομίζω.
Όχι, ξέρετε, αυτό το είδος της πηγαίας...
ενέργειας δεν μπορεί να διδαχθεί, σωστά;
Σταγκ, να σας λέω...
Το Σταγκ είναι ψευδώνυμο;
Ναι, είναι.
Ο κύριος Λι δεν μπορεί να αναφέρει το αληθινό του όνομα επειδή είναι...
Καταζητούμενος φυγάς.
Θεέ μου.
Γι' αυτό δεν κάνουμε βιντεοδιάσκεψη.
Τρελάθηκες; Κι αν τα διασταυρώσουν αυτά;
Το κοίταξα, δεν πληρώνουν για επιμελητές τώρα πια.
Κάνε παιχνίδι.
Ναι, με χώσανε για 12 χρόνια.
Αλλά έριξα μαύρη πέτρα τώρα.
Με πιάνεις;
Ναι.
Ναι, ξέρετε...
έχω διαβάσει πολλά για το κίνημα κατάργησης των φυλακών.
Θεέ μου.
Συγγνώμη Πόλα, αλλά δεν μιλάμε για τη δουλειά;
Για τον κ. Λι ο χρόνος εκτός κελιού είναι πολύτιμος.
Ασφαλώς.
Σίγουρα είστε πολύ απασχολημένοι, οπότε μπαίνω στο θέμα.
Θα προσέξατε ότι η προσφορά μας είναι... ασυνήθιστα γενναιόδωρη,
κι αυτό γιατί πιστεύουμε...
ότι ο κ. Λι έχει γράψει ένα μπεστ σέλερ.
Θεωρούμε ότι θα είναι το ανάγνωσμα του καλοκαιριού.
Ναι, πάω στοίχημα ότι οι λευκοί αστοί θα το γουστάρουν.
Ναι, θα μας αρέσει.
Θα τους... Θα κάνει πάταγο.
Τεράστιο.
Το λατρεύω.
Είναι ετούτος ο μικρός Θελόνιους Έλισον;
Θεέ μου, Μέιναρντ.
Ακόμα σε φωνάζουν όλοι Μονκ;
Αμέ,
όλοι εκτός από σένα.
Μα... είναι ωραίο όνομα.
Αμαρτία να μην το λες όλο.
Χαίρομαι που κάποιος το εκτιμάει.
Άκουσα για την αδερφή σου, συλλυπητήρια.
Ευχαριστώ.
Δεν νομίζω να σε ξαναείδα από πότε... λίγο πριν πεθάνει ο πατέρας σου;
Ναι, έχει χρόνια. Τώρα μένω στο Λος Άντζελες.
Α, Χόλιγουντ.
Γράφεις γι' αυτό το... «NCIS»;
Μόνο βιβλία.
Να δοκιμάσεις να γράψεις για το «NCIS».
Δημοφιλές.
Μπορεί και να το κάνω.
- Τι κάνεις, λοιπόν; - Καλά είμαι, εσύ;
Κύριε Μονκ.
Τι θα θέλατε για βραδινό;
Μέιναρντ.
Γεια σου Λορέιν.
Χρόνια και ζαμάνια.
Ναι, μάλλον έτσι είναι.
Μια χαρά φαίνεσαι.
Κι εσύ.
Λοιπόν, καλύτερα να συνεχίσω.
Χάρηκα που σε είδα, Θελόνιους.
Παρομοίως...
Λορέιν!
Μην μου χαμογελάτε εμένα.
Αυτή είναι. Φρόνιμα.
Γεια σου.
- Σου 'φερα κάτι. - Ευχαριστώ.
Λορέιν, από δω η Κόραλαϊν.
- Καλώς ήρθατε. - Χαίρετε.
Μαμά, τέλειος συντονισμός. Η Κόραλαϊν.
Γεια σου, χρυσό μου. Είμαι η Άγκνες.
Χαίρω πολύ που σας γνωρίζω. Για σας τα έφερα.
Οι ντάλιες είναι τα αγαπημένα μου,
ολόκληρος κόσμος μέσα τους.
Λορέιν.
Μάνα, εσύ...
κάτσε εδώ.
Ωραία.
Και... Κόραλαϊν, γιατί δεν κάθεσαι απέναντί ​​από την μητέρα;
Χαίρομαι που δεν είσαι λευκή.
Κι εγώ.
Ναι, ήταν πολύ αστείο.
Νομίζω ότι...
της θυμίζεις την αδερφή μου.
Εσύ πιστεύεις ότι μοιάζουμε;
Όχι, αλλά... έχετε κι οι δυο, αυτοπεποίθηση,
και χιούμορ.
Και...
κι οι δυο σας...
φιλάτε απίθανα.
Κυρία Έλισον;
Κύριε Μονκ!
Τι έγινε;
Βγήκα για μια στιγμή μόνο.
Τι συμβαίνει;
Έπινα έναν καφέ, με τον Μέιναρντ, δεν έφυγα.
- Πού είναι η μαμά; - Δεν ξέρω.
Η πίσω πόρτα ήταν ανοιχτή.
- Βγήκε. - Τι;
Να χωριστούμε. Ορίστε.
Έχω κι άλλους στ' αμάξι.
Μάνα!
Σταμάτα! Πού πας;
Η Λίσα είναι εκεί. Κάνει αταξίες με τα ξαδέρφια.
- Μπορεί να χτυπήσουν. - Έλα, σταμάτα.
Θα πάω να της πω, εντάξει;
Θα σε γυρίσω στο σπίτι και μετά θα πάω να της πω.
- Μα είναι εκεί πέρα; - Ξέρω, ξέρω.
- Είσαι σίγουρος; - Θα της το πω.
Εντάξει.
Έλα, κάνει πολύ κρύο εδώ έξω.
Η Λίσα δεν ξέρει καλό κολύμπι.
Ξέρω, ξέρω.
Κοντεύουμε.
Ωραία.
- Εντάξει, Μόνκι. - Ωραία.
Κι αυτή είναι, η βιβλιοθήκη μας.
Έχουμε όλους τους κλασικούς, αλλά προσπαθούμε...
να προσθέτουμε και νέους.
Σας αρέσει το διάβασμα κα Έλισον;
Όχι.
Δεν είναι αλήθεια.
Της αρέσει να διαβάζει. Μου έμαθε ν' αγαπώ το διάβασμα.
Να πάρουμε βιβλία του γιου σας,
και να είστε επικεφαλής της λέσχης ανάγνωσης.
Συγγνώμη.
Δεν πειράζει,
στην αρχή πολλοί δυσκολεύονται, αλλά θα προσαρμοστεί.
Σωστά.
Εκτιμώ τη βοήθειά σας,
αλλά πόσο σύντομα πιστεύετε ότι μπορούμε να την φέρουμε;
Τον άλλον μήνα.
Ξεκινάμε τα χαρτιά και σήμερα, αν θέλετε.
Ωραία, θα το ήθελα.
Θα την προσέχω εγώ.
Ευχαριστώ.
Ορίστε.
Γεια σου, Θελόνιους, τι κάνεις; Λέγομαι Καρλ Μπραντ.
Είμαι ο διευθυντής της Ένωσης Βιβλίου της Νέας Αγγλίας.
Γεια σου, Καρλ. Ξέρω ποιος είσαι.
Ωραία. Ίσως να γνωρίζεις επίσης...
ότι κάθε χρόνο απονέμουμε το κάπως επιτηδευμένα...
επονομαζόμενο, Βραβείο Λογοτεχνίας.
Κάθε συγγραφέας γνωρίζει το Βραβείο Λογοτεχνίας Καρλ,
ειδικά όσοι δεν το έχουμε κερδίσει ακόμα.
Ναι, ναι.
Λοιπόν, ο λόγος που σε πήρα έχει σχέση και μ' αυτό.
Όπως πολλοί θεσμοί, έτσι και μεις κλυδωνιστήκαμε, πρόσφατα, από...
την έλλειψη διαφορετικότητας.
Άφησε μια σκοτεινή κηλίδα στο έργο μας.
Οπότε, ξέρεις, προσπαθούμε να επανορθώσουμε.
Γι' αυτό, αναρωτιόμουν τι θα έλεγες...
να είσαι ένας από τους κριτές στη φετινή απονομή.
Να σου πω πρώτα,
νιώθω τιμή γιατί διάλεξες εμένα από όλους τους...
μαύρους συγγραφείς, από φόβο μην σε πουν ρατσιστή.
Ναι, παρακαλώ.
Αλλά νομίζω ότι αυτό μάλλον απαιτεί πολλή δουλειά.
Ναι, δεν το αρνούμαι, θα χρειαστεί να διαβάσεις δεκάδες βιβλία.
Αν σου προσφέραμε μια μικρή αποζημίωση...
Ακόμα κι έτσι, δεν είμαι σίγουρος.
Εντάξει.
Ένα τεράστιο προνόμιο που αναφέρω...
στους αναποφάσιστους είναι, πως έτσι...
θα έχουν την ευκαιρία να κρίνουν κυριολεκτικά,
τους άλλους συγγραφείς, όχι απλώς μεταφορικά.
Εντάξει, είμαι μέσα.
Ωραία.
Εξαιρετικά. Τότε θα είσαι ένας από τους πέντε κριτές.
Προς το παρόν η μοναδική σίγουρη είναι η Σιντάρα Γκόλντεν.
Γνωρίζεις τη δουλειά της;
Αόριστα.
Είναι υπέροχη. Θα τη λατρέψεις, φίλε.
Σας έφερα μεσημεριανό, κύριε Μονκ.
Σε τι οφείλω τη χαρά;
Το λοιπόν, θέλω να ζητήσω μια χάρη.
Έλεγα μήπως το απόγευμα θα μπορούσα να πάρω ρεπό.
Μόλις ήρθε ο Μέιναρντ, από την παραλία...
κι είπαμε πως θα ήταν ωραίο να πάμε σ' ένα μουσείο.
Ναι, φυσικά.
Είμαι ελεύθερος σήμερα, θα προσέχω εγώ τη μαμά.
Λορέιν.
Τον συμπαθείς πολύ, ε;
Είναι καλός άνθρωπος.
Ναι.
Σελίδα εφτά. Έχει δώδεκα.
Οι επίτιμοι καλεσμένοι.
Γεια σας, κυρία Έλισον. Όμορφη όπως πάντα.
Γεια σου, Άρθουρ.
Λέιν, θα πας την κα Έλισον στην κουζίνα να της φτιάξεις ένα τσάι;
- Από δω, κυρία. - Μάνα, δεν θα αργήσω.
Με την ησυχία σου.
Όχι κάψουλες. Το καλό τσάι, για τους καλεσμένους.
Τι είν' αυτό; Σου είπα να ντυθείς σαν αλανιάρης.
- Ντύθηκα. - Του σαλονιού.
Πώς λέγεται ο τύπος;
- Γουίλι; - Ουάλι, Ουάλι Βαλντεσπίνο.
Ειδικεύεται σε οσκαρικές, «με περιεχόμενο» ταινίες.
Έκανε το Μεσαίο Πέρασμα πέρυσι.
Δεν το είδα.
Λογικό, δεν έχεις λοβοτομή.
Αλλά αν μεταφέρει το βιβλίο σου, θα βγάλεις πολλά λεφτά.
Δεν γινόταν απ' το τηλέφωνο;
Είπε, εφόσον κόβει τόσο μεγάλη επιταγή, πρέπει να σε γνωρίσει.
Σωστά.
- Τι πρέπει να κάνω; - Να σε συμπαθήσει.
Όταν του μίλησα, ενθουσιάστηκε που είσαι φυγάς.
Απλά, ξέρεις, παίξ' το.
- Κι αν μ' αναγνωρίσει; - Εσένα;
- Ότι είμ' εγώ. - Μονκ, δεν είσαι τόσο διάσημος.
Δεν διαβάζουν στο Χόλιγουντ.
Βάζουν τους βοηθούς να τους λένε την περίληψη.
Όλη η πόλη με περιλήψεις δουλεύει.
- Σίγουρα θα την προσέχεις; - Δεν θα την αφήσω απ' τα μάτια μου.
Απέναντι θα είσαι, έτσι κι αλλιώς.
- Απέναντι... - Πήγαινε, θ' αργήσεις.
Σε περιμένει.
Καλά...
Αν...
θέλει το στερεότυπο,
τότε καλύτερα ν' αργήσω.
Ο Σταγκ, υποθέτω;
- Εγώ είμ' αυτός. - Κι εγώ ο Ουάιλι.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω, αδερφέ.
Συγγνώμη για το κυριλέ εστιατόριο, το διάλεξε η βοηθός μου.
Να πάμε αλλού αν δεν νιώθεις άνετα.
- Καλά είναι. - Εντάξει.
Τι πίνεις;
Ένα Σενέν λευκό.
Το πιο ξηρό που έχετε.
Πού 'ναι τ' αστείο;
Παράξενη επιλογή για έναν τύπο σαν εσένα.
Γιατί;
Δεν βλέπεις πολλούς κατάδικους να πίνουν λευκό κρασί.
- Ξέρεις πολλούς κατάδικους; - Θα εκπλαγείς.
Έκανα κι εγώ, έναν μήνα στη στενή.
Εμπορικές σκατοπαραβάσεις. Λίγο έκατσα, αλλά θα σου πω κάτι.
Εκείνη η εμπειρία με γείωσε.
Ο κόσμος εκεί μου έδειξε ένα σύμπαν,
ανεπαρκώς εκπροσωπούμενων ιστοριών,
γιατί κι οι αφηγητές τους δεν εκπροσωπούνται.
Να σε ρωτήσω για τι μπήκες;
Δεν μ' αρέσει να μιλάω γι' αυτό.
Με νιώθεις;
Για φόνο;
Εσύ το είπες, όχι εγώ.
Ξέρεις,
πρέπει να σ' το πω, πριν φανείς, ανησυχούσα λίγο.
Μην είσαι κάλπης.
Πολλοί κάλπηδες στο Χόλιγουντ.
Δεν είμαι απ' το Χόλιγουντ.
Ναι, είναι προφανές.
Είναι προφανές. Σαφώς...
δεν είσαι απ' την ίδια πάστα με τον τυπικό...
σεναριογράφο. Να σε ρωτήσω...
Ξέρω ότι σου 'στειλαν ταινίες μου, πρόλαβες να δεις καμία;
Συγγνώμη, τι είπες;
Έχεις δει καμία ταινία μου;
Όχι.
Εντάξει.
Κοίτα, εμένα μ' αρέσει να συνδυάζω τις ταινίες είδους,
με τα πάθη του αληθινού κόσμου, που κάπως ανεβάζει το επίπεδο.
Ίσως σ' ενδιαφέρει αυτή που θα γυρίσουμε τώρα.
Είναι για ένα ζευγάρι λευκών.
Παντρεύονται σε μια παλιά φυτεία στη Λουιζιάνα,
γυρίζουν τα φαντάσματα των σκλάβων,
και τους σκοτώνουν όλους.
- Θεέ μου. - Ξέρω, ξέρω.
Τέλειο, σωστά; Ο τίτλος είναι: Όλεθρος στη Φυτεία.
Ο Ράιαν Ρέινολντς θα αποκεφαλιστεί με μια...
μεταλλική χτένα άφρο, στην πρώτη σκηνή.
Φιλαράκι μου.
Πρέπει να φύγω.
Μαμά, μαμά...!
Κάποιος διαφημιστής στον τρίτο, ρήξη ανευρύσματος.
- Χάλια. - Ξέρω.
Φαντάσου, να σκάει το μυαλό σου ενώ...
ετοιμάζεις διαφημιστικό για χαρτί υγείας;
Μάλλον ο Ουάιλι δεν θα ενδιαφερθεί.
Το 'βαλα στα πόδια σαν μανιακός.
Βασικά, δίνει 4 εκατομμύρια δολάρια για τα δικαιώματα.
- Τι; - Ναι, ρε φίλε.
Σε αποκάλεσε «αυθεντικό».
Είπε ότι έγινες καπνός μόλις άκουσες τις σειρήνες της αστυνομίας.
Όσο περισσότερο κάνω τον χαζό, τόσο πλουσιότερος γίνομαι.
Τώρα ξέρεις γιατί ήρθαν εδώ οι δικοί μου απ' το Πουέρτο Ρίκο.
Δεν πιστεύω να έχουν την απαίτηση...
να τα διαβάσουμε απ' την αρχή ως το τέλος.
Οι συγγραφείς δούλεψαν σκληρά, πρέπει να το σεβαστούμε.
Η σκληρή δουλειά δεν απαιτεί σεβασμό.
Πολλοί δούλεψαν σκληρά να στήσουν το Τρίτο Ράιχ.
Εγώ αισθάνομαι ότι τους το οφείλουμε,
να διαβάσουμε κάθε σελίδα.
Ανοησίες, τα περισσότερα θα είναι...
σαν τις αυτομυθοπλαστικές βλακείες του Κνάουσγκορντ.
Σας το λέω από τώρα.
Δεν διαβάζω 600 σελίδες για έναν ξιπασμένο...
μπαγλαμά που ανακαλύπτει τον αυνανισμό.
Συγγνώμη.
Εντάξει, νομίζω ότι είμαστε αρκετά έμπειροι...
ώστε να κρίνουμε τη συνολική ποιότητα διαβάζοντας εκατό σελίδες.
Αν θες να διαβάσεις και τις υπόλοιπες, δικαίωμά σου.
Εσύ τι νομίζεις Μονκ;
Συμφωνώ με τη Σιντάρα, να πω την αλήθεια.
- Νομίζω 100 σελίδες φτάνουν. - Ξέρετε...
όλα αυτά είναι μπούρδες.
Να αντιπαραθέτεις δυο έργα τέχνης...
για βραβεία, λες και δεν είναι υποκειμενικό.
Είναι παράλογο.
Τότε γιατί μπήκες στην κριτική επιτροπή;
Γιατί αλλιώς θα 'ταν κάνας γκασμάς απ' το Μπρούκλιν...
που νομίζει ότι ο κόσμος τελειώνει στον ποταμό Χάντσον, Αϊλίν.
Είναι ο Ιστ Ρίβερ, αν βρίσκεσαι στο Μπρούκλιν, Ντάνιελ.
Ναι, η τέχνη...
είναι υποκειμενική,
αλλά νομίζω ότι είναι μια ευκαιρία,
να αναδείξουμε βιβλία που αλλιώς μπορεί να υποτιμούνταν.
Οι πωλήσεις καταρρέουν τώρα, οπότε,
ίσως το βραβείο δώσει σε κάποιον...
μια αληθινή ευκαιρία για καριέρα στον κλάδο μας.
Εύγε!
Πού το θέλεις αυτό, μητέρα;
Νομίζω ότι θα φαίνεται ωραία εδώ, στο φυσικό φως.
Δεν με νοιάζει. Ποτέ δεν μου άρεσε αυτός ο πίνακας.
Εντάξει.
Θα φέρω κι άλλους απ' το σπίτι, την άλλη βδομάδα,
πες μου μόνο, ποιοι σου αρέσουν και θα τους φέρω.
Το μεσημεριανό σας είναι έτοιμο, κα Έλισον.
Φαίνεται υπέροχο! Τι είναι;
Ψητή Γαλοπούλα και τυρί χαβάρτι σε πολύσπορο ψωμί.
Πεντανόστιμο θα είναι.
Η κυρία Έλισον προτιμάει άσπρο ψωμί,
και δεν της αρέσει η κόρα.
Τόσο ακριβό μέρος και δεν ξέρετε να φτιάχνετε ένα σάντουιτς.
Θα φροντίσω να μην ξανασυμβεί, καλώς;
Καλή σας όρεξη, κυρία Έλισον.
Παντρεύομαι.
- Μη μου πεις! - Τι;
Δεν είπα τίποτα νωρίτερα, ήμουν στεναχωρημένη, αλλά...
Μου έκανε πρόταση, χθες, ο Μέιναρντ.
Λορέιν! Είναι καταπληκτικό!
Να το γιορτάσουμε!
Μην ενθουσιαζόμαστε. Δεν μ' αρέσει να τραβάω την προσοχή.
Μα, το αξίζεις, Λορέιν, κι ο Μέιναρντ είναι τυχερός.
Θα θέλατε να με συνοδεύσετε εσείς στην εκκλησία, κύριε Μονκ;
Θα ήταν τιμή μου.
Θέλουμε διακαώς,
να σας βοηθήσουμε στην έκδοση της «Πατολογίας μου.»
Η ομάδα μάρκετινγκ έχει απίθανες ιδέες για τις πωλήσεις.
Τέλεια, χαιρόμαστε που το ακούμε.
Ο Τζον Μπόσκο είναι ο επικεφαλής. Θα σας πει περισσότερα.
Γεια σου, Σταγκ.
Γεια.
Χαίρομαι που επιτέλους σε γνωρίζω, δικέ μου.
Άκου, λατρεύω το βιβλίο.
Και θα πουλήσουμε πολλά, πολλά αντίτυπα.
Ήδη έγινε ντόρος λόγω της ταινίας,
και θέλουμε να διατηρήσουμε τη δυναμική.
Μίλησα με τον Ουάλι χθες.
Λέει ότι ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν το σκέφτεται.
Το ακούσαμε, θα ήταν καταπληκτικός.
Το βιβλίο...
είναι δόλωμα για βραβεία.
Και αν ο Μάικλ υπογράψει, θα θέλαμε να τον βάλουμε στο εξώφυλλο,
με μια μπαντάνα, πώς το λένε, στο κεφάλι του.
Ντου-Ραγκ;
Ντου-ραγκ, ναι. Ντου-ραγκ και φανελάκι.
- Με τους μύες να φαίνονται. - Φωνάξτε την πυροσβεστική.
Σκατά, συγγνώμη, ο μπαμπάς σου. Συγγνώμη.
Άκου, για την ημέρα κυκλοφορίας...
Λέμε να βιαστούμε, να προλάβουμε την επέτειο λήξης του εμφυλίου.
(Juneteenth, Βλ. Ραλφ Έλισον) 19 Ιούνη;
Να το λανσάρουμε δυνατά, πάνω στη γιορτή.
Οι μαύροι θα γιορτάζουν, οι λευκοί θα νιώθουν...
ας είμαστε ειλικρινείς, κάποιες τύψεις.
Πιστεύουμε ότι θα του δοθεί τεράστια δημοσιότητα.
Λοιπόν, Σταγκ, δεν πηδάς απ' την χαρά σου;
Το βρίσκουμε υπέροχο, Τζον. Πραγματικά, καταπληκτικό.
Ναι είναι...
τέλειο.
Και ξέρετε, έχω μια ιδέα...
που θέλω να μοιραστώ μαζί σας.
Ναι, γιατί όχι, θέλουμε ν' ακούμε καλές ιδέες...
Θέλω να αλλάξω τον τίτλο.
Εντάξει. Για να είμαι ξεκάθαρος,
μας αρέσει πολύ ως τίτλος «Η Πατολογία μου.»
Το λατρεύουμε.
Έχει αυτό του Έρβαϊν Γουέλς, (Trainspotting) το προλεταριακό, λαϊκό...
Γι' αυτό πιστεύω...
ότι θα αγαπήσετε τον νέο τίτλο ακόμα περισσότερο.
Καλά. Ξέρεις τι;
Χαρά μας να ακούμε νέες ιδέες.
- Τι σκέφτεσαι; - «Γάμησέ τα.»
Συγγνώμη;
«Γάμησέ τα.»
Θέλω να το πω: «Γάμησέ τα.»
- Τι κάνεις; - Χέσ' τους, τους ηλίθιους.
- Κόφ' το. - Όχι.
Σταγκ, τι λες... για κάτι σαν... «Διάολε», ναι «Διάολε»...
ή «Κόλαση»;
Μπα, «Γάμησέ τα.»
Εντάξει, ωραία.
Αλλά ίσως να το γράφαμε, ως Γ***.
Θα γινόταν πιο ανεκτό από τους βιβλιοπώλες.
Δεν με νοιάζουνε όλα αυτά.
Κι αν δεν αλλάξετε τον τίτλο, η συμφωνία χαλάει.
Όχι, δεν χρειάζεται να προτρέχουμε.
Ξέρεις τι;
Δώσε μας ένα δευτερόλεπτο,
μια στιγμή,
και θα τα πούμε αμέσως, εντάξει;
- Τι κάνεις; - Εσύ τι κάνεις; Είναι γελοίο.
- Ξέρεις για τι χρήμα μιλάμε; - Δεν με νοιάζει, το λήγω.
Είστε εκεί;
Εδώ είμαστε.
Ας το κάνουμε.
- Τι; - Τι;
Ναι, τα είπαμε και πιστεύουμε ότι είναι πολύ...
προκλητικό με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Είναι πολύ...
Μαύρο;
Ναι, αυτό είναι. Χαίρομαι που το λες εσύ κι όχι εγώ.
«Γάμησέ τα».
- Είναι καυτό Σταγκ, ναι. - Το λατρεύω.
Ξέρετε, είναι πολύ θαρραλέο, όντως.
Είμαι πτώμα.
Ναι κι εγώ.
Θα το ξενυχτήσω διαβάζοντας αυτά τα βιβλία.
Ρε συ!
- Αδερφάκι μου, σκατά. - Τι γυρεύεις εδώ;
Τι γυρεύω; Εσύ τι γυρεύεις;
Τι εννοείς, τι γυρεύω; Γιατί ήρθες;
Να δω τη μάνα μας.
Γι' αυτό δεν μ' έπαιρνες βδομάδες τώρα;
Τι έπαθε το μάτι σου;
- Έμπλεξα σ' έναν καβγά. - Ναι;
Βγες απ' την πισίνα.
Δεν θέλω να βγω. Είμαι ενήλικος άντρας.
Η κοπέλα σου;
Ναι, την κατατρόμαξες.
Είμαι... η Κόραλαϊν.
Γεια σου, Κόραλαϊν. Τουλάχιστον δεν είναι λευκή πάλι.
Η γυναίκα σου ήταν λευκή.
Ήταν για συγκάλυψη. Δεν μετράει.
Βγες επιτέλους, ρε βλαμμένο. Θα ξυπνήσεις τους γείτονες.
Στον διάολο οι γείτονές σου.
Κι η καθαρή πισίνα σου.
Το κόμπλεξ ανωτερότητάς σου είναι.
Ρε κάθαρμα!
Ένα παλιόπαιδο είσαι!
Ακατάλληλη ώρα να σ' το πω, αλλά κατούρησα κιόλας.
- Συγγνώμη, Μονκ. - Μην τρελαίνεσαι.
Φύγε από δω πέρα.
Θες να πλακωθούμε;
Αστείο, ε;
Και που λες, είμαι στο κρεβάτι μαζί του,
όπως μας γέννησε η μάνα μας.
Και να σου, μπαίνει ο Κλοντ με το παγωμένο γιαούρτι.
Όχι.
Ναι, ξέχασα ότι του 'χα δείξει, πού κρύβω το δεύτερο κλειδί.
Μας πετάει λοιπόν το γιαούρτι.
Και μετά μου 'χωσε μια, ακριβώς στο μάτι.
Τι έκανε ο άλλος;
Έσκαγε στα γέλια. Έτσι κάνει όταν αγχώνεται, είπε.
Πας γυρεύοντας, αυτές τις μέρες.
Είμαι γκέι μόνο πέντε λεπτά. Έχω ν' αναπληρώσω τον χαμένο χρόνο.
Μπράβο σου.
Δηλαδή, ο κόσμος καταρρέει. Γιατί να μην το διασκεδάσουμε.
- Το εκτιμώ αυτό. - Μα ναι.
Ξέρεις, είσαι πολύ όμορφη.
Ευχαριστώ.
Τι του βρίσκεις του αδερφού μου;
Είναι αστείος.
- Σιγά μην είναι. - Όχι χα-χα αστείος.
Κάπως... λυπητερά αστείος.
- Καλά. - Σαν κούτσαβλος σκύλος.
Το βλέπω τώρα, σαν κάποιος που πεθαίνει στον καμπινέ.
Ακριβώς.
Συνέχεια, το παρατραβάς.
Νομίζεις; Εγώ καθόλου.
Πληγώνει.
- Βλέπεις; - «Συνέχεια...
το παρατραβάς.»
Άρπαξες φιλί, ρε φίλε! Για κοίτα τον!
Μόνο με το να 'σαι αξιολύπητος.
Σαν κούτσαβλος σκύλος.
Ωραίο μου φαίνεται.
Ναι, δεν είναι άσχημο.
Τι είν' αυτό εκεί πέρα, πέργολα;
Κιόσκι.
Αμάν τη διαφορά.
- Από δω; - Αριστερά.
Με συγχωρείτε.
Ρε Μονκ...
Πώς στο διάολο το πληρώνεις αυτό το μέρος;
Ναι...
Άφησε κάποια χρήματα, η Λίσα, για τη μαμά.
Νόμιζα πως το διαζύγιο την άφησε πανί με πανί.
Δεν ξέρω πώς πήγαιναν τα οικονομικά της,
αλλά αν σ' ενδιαφέρουν οι λογαριασμοί,
μήπως ν' αρχίσω να σου τους στέλνω;
- Άσ' το καλύτερα, πού πάμε; - Φτάσαμε, 44.
Έκπληξη!
Είχαμε δύσκολο πρωινό.
Της δώσαμε ηρεμιστικά γιατί πήγε να χτυπήσει μια νοσοκόμα.
- Το έχει ξανακάνει; - Όχι.
Η συμπεριφορά της αλλάζει από μέρα σε μέρα.
Κάποτε από ώρα σε ώρα.
Ίσως αύριο να είναι καλύτερα.
- Συγγνώμη, πρέπει να φύγω. - Ναι, φυσικά.
Ευχαριστώ.
Ο κηπουρός μόλις τα έκοψε, για τη μαμά σου.
Γλυκό, έτσι;
Ναι, πολύ καλό.
Πώς το πληρώνεις αυτό το μέρος;
Δεν είσαι κανένας έμπορος ναρκωτικών, είσαι;
Όχι, συγγραφέας είμαι.
Κι εσύ η κοπέλα μου, όχι η λογίστριά μου.
[«Things You Are» - Tab Smith]
♪ Ένα βουνό ρίχνω κάτω ♪
♪ Με τα γυμνά μου χέρια ♪
♪ Σπάω την πέτρα, την κάνω χαλίκι ♪
♪ Κι ύστερα τη φτυαρίζω ♪
♪ Μόλις τελειώνω ♪
♪ Τρέχω σπίτι, σε σένα ♪
♪ Ναι, κι όλα αυτά ♪
♪ Τα κάνω για σένα ♪
♪ Θα γράψω μια συμφωνία... ♪
Πάντα το ήξερα ότι δεν είσαι ανώμαλος.
- Δεν καταλαβαίνει τι λέει. - Θα περιμένω έξω.
Σίγουρα δεν θες να μείνεις για τον γάμο της Λορέιν;
Καλύτερα να φύγω.
Χάρηκα που σε γνώρισα, Κλιφ.
Αυτή η οικογένεια θα σου ραγίσει την καρδιά.
Εδώ είμαστε πάλι. Είμαι η Κένυα Ντάνστον,
και σήμερα θα μιλήσουμε για ένα νέο μυθιστόρημα...
που μόλις ανέβηκε στο νούμερο ένα των μπέστσελερ των Τάιμς της Ν.Υ.
Ένα αξιοθαύμαστο, εξαιρετικό βιβλίο,
κι έχει τίτλο,
κλείστε τα μάτια και τα αφτιά των παιδιών σας...
***
Είμαστε πολύ τυχεροί που έχουμε τον συγγραφέα μαζί μας σήμερα,
και για εσάς που μόλις συντονιστήκατε,
να ξέρετε ότι ο κ. Σταγκ Αρ Λι βγαίνει από μια άγνωστη τοποθεσία,
καθώς εξακολουθεί να διαφεύγει από τις αρχές.
[ΣΤΑΓΚ ΑΡ ΛΙ, ΦΥΓΑΣ/ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ]
Σταγκ, πείτε μας, είναι το μυθιστόρημα αληθινή ιστορία;
Τα περιστατικά όχι,
αλλά είναι η αληθινή ιστορία του τι σημαίνει...
να είσαι μαύρος στην Αμερική, όπως εγώ.
Και δεν είναι ωραίο.
Καλά τα λες.
Στη φυλακή,
έμαθα ότι οι λέξεις ανήκουν σε όλους,
έτσι το βιβλίο είναι η συνεισφορά μου στην υπέροχη πατρίδα μας, όπου...
ένας μαύρος, πρώην κατάδικος μπορεί να γίνει πλούσιος,
λέγοντας απλώς την ιστορία, του δύστυχου λαού του.
Ναι, ναι.
[Άρθουρ]
- Ναι - Άκου αυτό.
Το FBI πήρε σήμερα τον εκδότη για να δει ποιος είναι ο Σταγκ Αρ Λι.
- Τι; - Μην ανησυχείς,
δεν θα τον καταδώσουν.
Ποιον... εμένα; Δεν έχω κάνει τίποτα.
Δεν το ξέρουν.
Κοίτα... Έχει παραγίνει πια.
Ηρέμησε.
Ο «φυγάς» μάς φέρνει βουνά τζάμπα δημοσιότητας.
Κι όπως είπες, δεν έκανες τίποτα. Δεν μπορούν να σε συλλάβουν.
Μακάρι να γύριζα στον καιρό που δεν πουλούσα τίποτα.
Εγώ δεν γυρίζω.
Αντίο.
Όλα εντάξει;
Ναι...
Λίγο αγχωμένος μόνο.
Το βραβείο, απαιτεί περισσότερη δουλειά απ' ό,τι περίμενα.
Σκατά.
Δεν πειράζει. Έχει κι άλλα πιρούνια στην κουζίνα.
Τι είν' αυτό;
Μου το πήρε η φίλη μου.
- Το διάβασες; - Όχι βέβαια, εσύ;
Ναι.
Πώς σου φάνηκε;
- Μου άρεσε. - Τι σου άρεσε δηλαδή;
Δεν σε προσέβαλε;
Μόλις είπες, δεν το διάβασες, τι πρόβλημα έχεις;
Απάντησέ μου.
Εσύ να μου απαντήσεις.
Το πρόβλημά μου είναι ότι τέτοια βιβλία δεν είναι αληθινά.
Κάνουν λιώμα τη ζωή μας.
Τι εννοείς;
Εννοώ, η ζωή μου είναι μια καταστροφή,
αλλά όχι όπως νομίζεις διαβάζοντας αυτά τα σκατά.
Αυτά μας μειώνουν και το κάνουν ξανά και ξανά,
επειδή, πάρα πολλοί λευκοί κι άλλοι, μάλλον σαν κι εσένα,
καταβροχθίζουν αυτές τις βρομιές σαν τα γουρούνια,
- για να 'στε τρέντι στα πάρτι σας. - Καλά...
σαν πολλά τα λες για κάποιον...
που δεν έχει βγάλει τίποτα εδώ και χρόνια.
Και τι έβγαλες εσύ;
Τι έχεις πάθει;
Γιατί κάνεις έτσι;
Δεν κάνω τίποτα.
Φέρεσαι σαν ψυχάκιας βδομάδες τώρα.
Κρυψίνους, μουλωχτός.
Δεν σ' αναγνωρίζω, γαμώτο.
Ως αινιγματικός ίσως περνιέσαι για σικ και σοφιστικέ.
Εγώ νομίζω ότι γίνεσαι τσόγλανος.
Δεν καταλαβαίνεις τη ζωή μου, ούτε μπορείς, οπότε άσ' το.
Μια μέρα ίσως καταλάβεις,
ότι η ανικανότητα να σχετιστείς με τους άλλους, δεν είναι παράσημο.
Νομίζω ότι πρέπει να φύγεις.
- Ξέρεις τι νομίζω εγώ; - Καλύτερα να φύγεις.
Μονκ.
Ανοησίες.
- Θέλετε να σας βοηθήσω; - Μπα, εντάξει είμαστε.
Έλεγα μήπως χρειάζεστε κάναν μπρατσαρά.
Το 'χουμε.
Κύριε Μονκ, πειράζει να κρατήσω τον παρασκευαστή σόδας;
Δεν σας αρέσει ο ανθρακούχο νερό σωστά;
- Όλο δικό σου. - Ευχαριστώ.
Τι λες γι' αυτό;
Όχι.
Πάντα το μισούσα αυτό το χρώμα.
Ο μπαμπάς σας το αγόρασε.
Θελόνιους, μόλις ήρθε αυτό για σένα.
- Ευχαριστώ. - Τα πήραμε όλα.
Αντίο, κύριε Μονκ.
Αντίο Λορέιν.
Προσοχή στον δρόμο.
- Μάλλον θα σας δω στο γάμο. - Έγινε.
[Υποβάλλουμε το βιβλίο προς κρίση για το Βραβείο Λογοτεχνίας]
Ο Εκδότης προφανώς επέσπευσε τη δημοσίευση.
Ναι, άκουσα ότι τύπωσαν ήδη 300.000 αντίτυπα,
και θα τυπώσουν κι άλλα σύντομα. Μιλάμε, πουλάει σαν τρελό.
Χριστός κι Απόστολος!
Μόνο να 'ναι καλό.
Άκουσα ότι ο συγγραφέας είναι φυγάς.
Έτσι εξηγείται ο τίτλος. Δεν έμαθε καλούς τρόπους.
Όχι, ίσως αυτό το υπόβαθρο είναι ατού.
Συγκλονίζομαι διαβάζοντας έναν μειονοτικό χτυπημένο...
από το Κράτος Φυλακή μας.
Κι εσύ με τους τρελούς κατά της αστυνομίας;
Ναι, και δεν περιμένω να το καταλάβεις εσύ.
Ελπίζω να μην βιαστεί ή δολοφονηθεί κάποιος αγαπημένος σου.
Ας μην μιλήσουμε για αυτό τώρα, παρακαλώ;
Ακούστε, ποινικός ή όχι, δεν νομίζω ότι πρέπει να το συμπεριλάβουμε.
Πέρασε ήδη ενάμισης μήνας, και δεν ξέρω για σας,
αλλά έχω μια ντουζίνα βιβλία που δεν τα 'χω ανοίξει ακόμα.
Εκδόθηκε πριν λήξει η προθεσμία. Νομίζω πρέπει να το δεχτούμε.
Ένα παραπάνω.
Και από την όψη του, διαβάζεται στα όρθια.
Πήδημα στα όρθια.
Έχω εμπειρία.
Γεια σας παιδιά, κλείνω.
Γεια σου, Μόνκι.
Στις ομορφιές σου.
Γεια σας.
Μόνκι, τους ξέρουμε αυτούς τους άνδρες;
Όχι μάνα, δεν είναι το Αλτσχάιμερ.
Είναι όντως ξένοι. Ποιοι είστε βρε σεις;
- Φίλοι του Κλιφ. - Ασφαλώς.
Γνωριστήκαμε πριν λίγες μέρες. Κένι και Άλβιν.
- Είσαι ο Μονκ; - Ναι, πώς το ήξερες;
Μας το 'πε ο Κλιφ, «ο Μονκ είναι σφιχτοκώλης».
Σοβαρά; Καλοσύνη του.
Μητέρα, κάτσε εδώ εσύ.
Λορέιν;
Τι στο καλό κάνεις εδώ;
Εσύ πρώτος.
Σκατά. Ο γάμος.
Δεν πήγα στο αεροδρόμιο.
Τότε που έφυγα. Ήθελα λίγο χρόνο για μένα.
«Χρόνος για μένα» εξ ορισμού σημαίνει «μένω μόνος».
Χριστέ, αρχίζουμε πάλι.
Ο τυφλοσούρτης.
Κύριε Κλιφ.
Συγγνώμη παιδιά. Αφήστε το σε μένα.
Πρέπει να φύγεις. Άσε την καθαριότητα, μόνο να φύγεις.
Όχι, όχι. Δεν πειράζει. Σας παρακαλώ, μείνετε.
Έχουμε γιορτή.
Χαίρομαι που σε βλέπω, Κλιφ.
Κι εγώ Μέιναρντ.
Δεν...
Δεν θέλω να σας γίνω βάρος.
Όχι και βάρος, είσαι συγγενής μου.
Εντάξει.
Θα καθαρίσω λίγο.
Συγχαρητήρια.
Να σας φτιάξουμε πρωινό;
Κάνω απίθανα σμούθι...
κι ο Άλμπερτ ομελέτες σε κρουαζιερόπλοια.
Μια χαρά, ευχαριστώ.
Πολύ ευγενικό, να τους αφήνετε να μείνουν.
Μπα. Ευκολότερα τα βρίσκεις με τις οικογένειες των άλλων,
πάρα με τη δική σου.
Με λύπη μου σ' ενημερώνω ότι σε λίγες ώρες,
αυτή θα είναι και δικιά σου.
[«Let Love Flow On» - Sonya Spence]
♪ Άσε το ρυάκι της αγάπης να τρέξει, μωρό μου ♪
♪ Άσε την αγάπη ελεύθερη ♪
♪ Έρχομαι κοντά σου Έρχεσαι κοντά μου ♪
♪ Μαζί θα κάνουμε εκείνα που μόνο οι εραστές τα κάνουν ♪
Την τσάτισες;
Ναι.
Την έκανες πέρα.
Ναι.
Κι ο μπαμπάς έκανε πέρα τους πάντες.
Έλεγε ψέματα όλη την ώρα.
Κοίτα πού καταλήξαμε.
Ανακαλύπτω...
ότι θυμώνω πολύ αυτές τις μέρες, όπως ο μπαμπάς.
«Αυτές τις μέρες;»
Εγώ σκεφτόμουν πολύ, τον τελευταίο καιρό,
πως πέθανε χωρίς να ξέρει ότι είμαι γκέι.
Νομίζω ότι το υποψιαζόταν.
Μπορεί.
Αλλά δεν το ήξερε στα σίγουρα.
Ποτέ δεν έμαθε ποιος ήμουν εντελώς.
Και τώρα αποκλείεται.
Κι αυτό με...
Με θλίβει σ' τα αλήθεια.
Κι αν το μάθαινε και σε απέρριπτε;
Τουλάχιστον θα απέρριπτε τον πραγματικό εαυτό μου.
Ξέρω ότι ακούγεται τρελό, αλλά...
θα ήταν μια ανακούφιση για μένα.
Δεν ακούγεται τόσο τρελό.
Ο κόσμος θέλει να σε αγαπάει, Μονκ.
Προσωπικά δεν ξέρω τι σου βρίσκουν, αλλά...
Θέλουν να σ' αγαπούν.
Άφησέ τους να σ' αγαπήσουν, για όλα αυτά που είσαι.
Σκατά πατημένα αυτό.
Θέλω να πω, ένα μαμόθρεφτο,
που κλαψουρίζει για την πεθαμένη μάνα του.
Ποιος νοιάζεται;
Εντάξει, το «Θάψτε με Όρθιο» πάει τέταρτο τότε.
Ας μιλήσουμε για το «Γάμησέ τα».
Να τ' αποφεύγαμε;
Εγώ, το λάτρεψα.
Ήταν... σαν να κοιτούσα μια ανοιχτή πληγή.
Συμφωνώ.
Κατ' εμέ, το πιο δυνατό...
αφροαμερικανικό μυθιστόρημα, που έχω διαβάσει εδώ και καιρό.
Ναι... απ' το δικό σου.
- Φυσικά, Σιντάρα. - Ευχαριστώ.
Όντως μου άρεσε πολύ περισσότερο από ό,τι περίμενα.
Έχει τσαγανό αυτό το βιβλίο.
Κι απαραίτητο για την εποχή.
Εσύ τι νομίζεις, Σιντάρα.
Για να πω την αλήθεια, το βρήκα αρκετά εφησυχαστικό.
Αλήθεια;
Ναι, εσύ δεν το βρίσκεις;
Και πάρα πολύ, μάλιστα.
Το βρήκα απλοϊκό και χωρίς νόημα.
Φυσικά και είναι απλοϊκό.
Γραμμένο στην γλώσσα της πιάτσας.
Όχι καμιά ξενέρωτη διδακτορική διατριβή.
«Γλώσσα της πιάτσας», έλεος.
Νομίζω ότι έπεσε το ζάχαρό μας.
Να κάνουμε ένα διάλειμμα για μεσημεριανό;
- Εγώ είμαι μέσα. - Έγινε.
Σοβαρά τώρα;
Εντάξει.
Συγγνώμη.
Όχι, δεν πειράζει.
- Δεν ενοχλώ; - Όχι.
[ΛΕΥΚΟΙ ΝΕΓΡΟΙ]
Συγγνώμη.
Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Φυσικά.
Για το «Γάμησέ τα», τι σου φάνηκε εφησυχαστικό;
Δεν μπορώ να το προσδιορίσω επακριβώς, αλλά...
μοιάζει με κάποια ήδη δημοσιευμένα, έχω την αίσθηση όμως...
ότι δεν έχει ψυχή.
Αν πρέπει να το πω κάπως.
Συμφώνησες, σωστά;
Ναι, νομίζω ότι γράφτηκε...
για να ικανοποιήσει το γούστο των ενοχικών λευκών.
Ναι, οι κριτικοί το αποκαλούν,
«σημαντικό» και «απαραίτητο», αλλά όχι «καλογραμμένο».
Ακριβώς.
Εντάξει, άρα, και μην το θεωρήσεις προσβολή, αλλά...
σε τι διαφέρει το «Γάμησέ τα»,
ουσιαστικά, απ' το βιβλίο σου;
Περί αυτού πρόκειται;
- Θεωρείς το βιβλίο μου σκουπίδι; - Όχι,
για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω διαβάσει το βιβλίο σου.
Αποσπάσματα μόνο,
και δεν μου φάνηκε και τόσο αλλιώτικο.
Έκανα πολλή έρευνα για το βιβλίο μου.
Κάποια βασίζονται σε πραγματικές μαρτυρίες.
Ίσως τόσα χρόνια,
στον ακαδημαϊκό σου πύργο,
να ξέχασες ότι η ζωή πολλών είναι σκληρή.
Η ζωή σου;
Σπούδασες σ' ελιτίστικο μποέμικο κολέγιο.
Πρώτη δουλειά σ' έναν φανταχτερό εκδοτικό οίκο στη Νέα Υόρκη.
Και λοιπόν; Δεν χρειάζεται να γράφω για τη ζωή μου,
αλλά γι' αυτό που ενδιαφέρει τον κόσμο.
Ό,τι ενδιαφέρει τους λευκούς εκδότες,
που εμπορεύονται το πορνό του μαύρου τραύματος.
Αυτοί δεν αγοράζουν τα χειρόγραφα;
Είναι κακό να ικανοποιούμε τα γούστα τους;
Αν δεν σ' ενοχλεί να ταΐζεις τα ταπεινά ένστικτα τους για το κέρδος...
- Δίνω στην αγορά αυτό που θέλει. - Η δικαιολογία των ναρκέμπορων.
Είμαι υπέρ της νομιμοποίησης.
Αλλά δεν έχεις μπουχτίσει...
Μαύροι στη φτώχεια,
που ραπάρουν,
μαύροι σκλάβοι,
μαύροι που δολοφονήθηκαν από την αστυνομία.
Χιλιοτετριμμένες αφηγήσεις για μαύρους στην αθλιότητα,
που καταφέρνουν να κρατήσουν την αξιοπρέπειά τους πριν πεθάνουν.
Δεν λέω ότι δεν είναι αληθινά,
αλλά είμαστε πολύ περισσότερα απ' αυτά.
Και τόσοι συγγραφείς όπως κι εσύ, δεν μπορούν να μας φανταστούν,
χωρίς την μπότα των λευκών στον σβέρκο μας.
Θυμώνεις με τον Μπρετ Ίστον Έλις...
ή τον Μπουκόφσκι που έγραψαν για τους καταφρονεμένους;
Ή οργίζεσαι μόνο κατά των μαύρων γυναικών;
Κανείς δεν διαβάζει Μπουκόφσκι θεωρώντας,
ότι αυτό θα πει να είσαι λευκός, άλλα...
οι λευκοί που διαβάζουν το βιβλίο σου μας στριμώχνουν σ' αυτό το κουτάκι.
Νομίζουν ότι έτσι είμαστε όλοι.
Τότε μάλλον το πρόβλημά σου είναι με τους λευκούς, Μονκ, όχι με μένα.
Ίσως, αλλά πιστεύω, επίσης, ότι βλέπω...
τις απραγματοποίητες δυνατότητες των μαύρων στη χώρα αυτή.
Δυνατότητα είναι αυτό που βλέπουμε όταν πιστεύουμε...
ότι αυτό που έχουμε δεν είναι και το καλύτερο.
Λοιπόν... τι λέγαμε;
ΣΥΓΓΝΩΜΗ
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ
ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΤΑΙΡΙ ΜΟΥ ΣΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΒΔΟΜΑΔΑ;
Ξαναρχίζουμε.
Έρχομαι αμέσως.
Γεια, μπορώ να μιλήσω στον Άρθουρ; Ναι, ο Μονκ είμαι.
Γεια, καλά είμαι.
Άκου, μπορείς να κλείσεις ακόμα ένα ραντεβού με τον Ουάιλι.
Του 'χω μια νέα ιδέα για...
διαφορετικό είδος ταινίας. Ευχαριστώ.
Νομίζω ότι για μένα είναι το «Γάμησέ τα».
- Και για μένα. - Συμφωνώ.
Διαφωνώ, συγγνώμη.
Νομίζω ότι θα ήταν λάθος να του δοθεί οποιοδήποτε βραβείο.
Αλλά είναι δύο έναντι τριών, οπότε...
το «Γάμησέ τα» είναι ο νικητής.
...ο νικητής.
Ξέρετε, δεν είναι μόνο το ότι σε συγκλονίζει.
Πιστεύω ότι είναι απαραίτητο,
να ακούμε τις μαύρες φωνές σήμερα.
Μαμά...
Ήξερες...
Ήξερες ότι ο μπαμπάς σε απατούσε;
Ήταν ανίκανος να κρατάει μυστικά.
Γιατί δεν τον άφησες;
Θα ένιωθε ακόμα περισσότερο μόνος χωρίς εμένα.
Νομίζεις ότι ένιωθε μόνος;
Ο πατέρας σου ήταν ιδιοφυία.
Οι ιδιοφυείς... νιώθουν μόνοι.
Γιατί δεν μπορούν να συσχετιστούν με μας τους υπόλοιπους.
Είσαι ιδιοφυής, γιε μου.
Τον περισσότερο καιρό νιώθω το ακριβώς αντίθετο.
Επειδή ήσουν πάντα τόσο σκληρός με τον εαυτό σου, Κλίφι.
Και τώρα, για το τελευταίο βραβείο της βραδιάς.
Υπόσχομαι να σας αφήσω να δειπνήσετε με την ησυχία σας, μετά απ' αυτό.
Αλλά πριν ανακοινώσω τον νικητή,
θα ήθελα να ευχαριστήσω τους κριτές μας.
Την απίστευτα ποικιλόμορφη ομάδα κριτών μας...
που θυσίασαν πολύτιμο χρόνο,
για να γιορτάσουμε όλοι απόψε.
Ας τους χειροκροτήσουμε,
έκαναν εξαιρετική δουλειά.
Εντάξει, χωρίς άλλη καθυστέρηση,
Το φετινό Βραβείο Λογοτεχνίας απονέμεται στον...
Α, το ήξερα.
...Σταγκ Αρ Λι, για το «Γάμησέ τα».
Δεν είμαι σίγουρος αν ο κ. Λι μας τιμά με την παρουσία του απόψε.
Αποφεύγει εμμονικά τη δημοσιότητα.
Α, μια στιγμή.
Εντάξει, βλέπω πως υπάρχει κίνηση.
Κάποιος έρχεται. Ο Θελόνιους Έλισον.
Ένας από τους αξιότιμους κριτές μας.
Παραδόξως, πλησιάζει προς τη σκηνή.
Δεν έχω ιδέα γιατί.
Γεια σου, τι τρέχει;
Με συγχωρείς.
Με συγχωρείς!
Πρέπει να σας εξομολογηθώ κάτι.
Στάσου, στάσου... Το κόβουμε σε μαύρο;
Ούτε κατά διάνοια, φίλε.
Πού 'ναι το πρόβλημα;
Δεν υπάρχει λύση του δράματος εδώ. Τι θα έλεγε;
Δεν ξέρω, νομίζω ότι αυτό το κάνει ενδιαφέρον.
Όχι, κάτι πρέπει να πει.
- Τι είπες εσύ; - Τίποτα.
Έφυγα και την άλλη μέρα σου είπα,
ότι ήθελα να γράψω το σενάριο της ταινίας.
Αλλά ο Μονκ, ο χαρακτήρας, πρέπει να πει κάτι.
Δεν θέλω να κάνει μια πομπώδη ομιλία,
σερβίροντας στο πιάτο το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας.
Δεν υπάρχει δίδαγμα, αυτή είναι η ιδέα.
- Μ' αρέσει η ασάφεια. - Καλά, κοίτα...
Είσαι καλός συγγραφέας, και μ' αυτό πλησιάζουμε τον στόχο.
Αλλά τα μυθιστορήματα δεν είναι ταινίες.
Η υπαινικτικότητα δεν γεμίζει αίθουσες.
Θέλουμε ένα γκραν φινάλε. Τι είναι αυτό;
Το ανθρακούχο που ζητήσατε.
Γιατί είναι βρεγμένο;
Υγροποίηση;
Υγροποίηση... καλά.
Μου 'γινες μετεωρολόγος τώρα.
Θες κάτι;
Όχι, ευχαριστώ.
Ο Μονκ, θα γυρίσουμε ταινία μαζί,
αν στρώσουμε την τρίτη πράξη.
- Χαίρω πολύ. - Παρομοίως.
Φέρε μου έναν φραπουτσίνο. Και πού 'σαι... ποτέ ξανά.
Εντάξει.
Άλλες ιδέες για το τέλος, φωστήρα μου;
Τι λες γι' αυτό...
Το φετινό Βραβείο Λογοτεχνίας απονέμεται στον...
Σταγκ Αρ Λι, για το «Γάμησέ τα».
Θα ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη.
Δεν ήμουν ο εαυτός μου τελευταία.
Πώς σου φαίνεται αυτό;
Θα τον συγχωρήσει;
Δεν ξέρω.
Η αληθινή Κόραλαϊν δεν απαντάει στις κλήσεις μου.
Ίσως στην ταινία να είναι πιο επιεικής.
Όχι, πολύ κοινότυπο.
Το πάει σε ρομαντική κωμωδία.
Δεν θέλουμε ρομαντική κωμωδία. Θέλουμε κάτι ρεαλιστικό.
Δώσε μου κάτι αληθινό.
Θα μπορούσαμε απλά...
Γεια σου, τι τρέχει;
Με συγχωρείς.
Δίνε του.
Πρέπει να σας εξομολογηθώ κάτι.
Σταγκ Λι, κάτω, αμέσως!
Όχι, όχι. Δεν είμαι ο Σταγκ Λι.
Δεν υπάρχει.
Είμαι ο Μονκ, Θελόνιους Έλισον.
Είσαι φυγάς, κάτω, τώρα!
Όχι, όχι...
Ήταν ένα κόλπο του μάρκετινγκ.
Όλα ψέματα.
- Κρατάει όπλο! - Όχι, όχι!
Πεθαίνει;
Τον τρώνε;
Τέλειο!
Ναι!
Αυτό είναι... τέλειο!
Ώρα να διαλέξεις σμόκιν, αδερφέ μου.
Πάμε για το κόκκινο χαλί.
Έλα να το βάλεις στο χαρτί. Το βρήκαμε.
Γάμησέ τα.
Λοιπόν;
Θα γυρίσουν την ταινία σου τελικά;
Δυστυχώς ναι.
Έτσι! Ξέρεις τι;
Άντε να βρουν τον κούκλο που θα παίξει εμένα.
- Νομίζω ότι τον βρήκαν. - Ποιον;
Τον Τάιλερ Πέρι.
Καλό...
Ωραία.
[«Autumn Leaves» - Cannonball Adderely]
Βασισμένο στο βιβλίο «Το σβήσιμο» του Πέρσιβαλ Έβερετ (ελλ. μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου, Αθήνα 2004)
Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg Pour Marie et Claire, février 2024.
<ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΜΥΘΟΠΛΑΣΙΑ>