Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg 1η διανομή subs4free
Αλμπέρ, έτσι μπράβο.
Νόστιμο, έτσι Αλμπέρ;
- Σκατά, ε; - Σκατά δεν θα πει τίποτα.
Μην του δίνεις, Εμίλ. Μες στ' αλάτι και τα χημικά.
Ούτε συ πρέπει να τα τρως.
Όταν τρως είναι σαν να μιλάς. Δείχνει τι σόι άνθρωπος είσαι.
Όχι, καλύτερα, ορίζει την ύπαρξή σου στον κόσμο.
Δηλαδή αν φάω πατατάκια δεν θα υπάρχω;
Γίνεσαι πειθήνιος, καταβροχθίζεις ό,τι σου δίνουν, σαν τον Αλμπέρ.
Ανυπακοή, αυτό θα πει θάρρος στις μέρες μας.
Τότε γιατί να σε υπακούω;
Άλλο εγώ. Δεν είμαι εγώ το σύστημα.
Έλα.
Πιάσε. Βάλ' αυτό.
Όχι, μπαμπά... Βρομάει σάπιο χταπόδι.
Για άκου, προσπάθησε λίγο, αφού ήθελες να 'ρθεις.
Αργήσαμε που αργήσαμε.
Σου είπα ότι είχα άλλα σχέδια για σήμερα.
Τι; Βιντεοπαιχνίδια με τους χαζούς τους φίλους σου;
Είπες ότι δεν χρειάζεται να έρθω.
- Χωρίς εμένα θα 'χες φτάσει στην ώρα σου. - Πλάκα με κάνεις;
Πρώτον, ξέρεις ότι έχουμε ένα σημαντικό ραντεβού στο νοσοκομείο,
και μετά... Στάσου! Εμίλ, τι κάνεις;
Τι διάολο!
Σκατά!
Εμίλ!
Μπες στ' αμάξι!
Εμίλ!
- Σταμάτα τα καραγκιοζλίκια. - Τι πρόβλημα έχεις;
Το ραντεβού είναι και για τους δύο, θα πάμε μαζί, τελεία και παύλα.
- Ηρέμησε! - Μην μ' αγγίζετε!
Καθάρματα!
Σταμάτα!
Γύρνα πίσω!
Πάμε, Εμίλ.
Κουνηθείτε!
Παράξενη εποχή!
Ναι... παράξενη εποχή!
Σταμάτα, Μαέλ.
- Ενοχλείς τον κόσμο. - Δεν πειράζει.
- Κύριε Μαριντάζ; - Ναι.
Εμίλ.
Γεια σου Φρανσουά!
Γεια σου Εμίλ!
- Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω. - Γεια σας.
Λοιπόν...
Η Λανά πάει καλύτερα. Η πρόοδος είναι μεγάλη.
Πέρασαν τρεις βδομάδες χωρίς το παραμικρό περιστατικό.
Να μην πω ότι νικήσαμε, τόσο σύντομα,
αλλά η θεραπεία δείχνει αποτελεσματική.
Αισιοδοξούμε ότι θα σταθεροποιήσουμε την εξέλιξη της νόσου.
Αυτά είναι τα πρώτα καλά νέα.
Το άλλο είναι...
πως το Κέντρο Υποδοχής του Νότου ανοίγει νωρίτερα του αναμενομένου.
Η σύζυγός σας θα μεταφερθεί τον Μάιο με τους υπόλοιπους ασθενείς μας.
Φέτος, τον Μάιο;
- Θέλετε να μετακομίσετε μαζί της; - Ναι, φυσικά.
Μίλησα ήδη, με συνάδελφο, για δουλειά στην εστίαση,
και βρήκα σχολείο για τον Εμίλ.
Αναγκαίες προσαρμογές, αλλά θα 'μαστε έτοιμοι.
Σοβαρά; Είπες ότι θα το συζητήσουμε πρώτα.
Εμίλ, ο Νότος είναι υπέροχος.
Η μετακίνηση θα μας κάνει καλό, νέες εμπειρίες.
Στο λέω συνέχεια, ο άνθρωπος δεν είναι για καθιστική ζωή.
- Ναι, καλά... - Αυτή μας σκοτώνει.
Το Κέντρο είναι μια ευκαιρία.
Θα 'χει την καλύτερη υποστήριξη, μπορεί επιτέλους να γυρίσει σπίτι.
- Αυτό είναι που μετράει. - Αλήθεια; Θα ξαναγίνει κανονική;
Ξέρετε, αυτές οι μεταλλάξεις...
...είναι πρόσφατο φαινόμενο. Περίπλοκο.
Τ' ομολογώ, δεν καταλαβαίνουμε τα πάντα, αλλά δεν σταματάμε.
Μέσα σε δύο χρόνια σημειώσαμε μεγάλη πρόοδο,
στην κατανόηση της νόσου.
Οπότε ναι, μην απελπίζεστε.
Λες συνέχεια τους γιατρούς κομπογιαννίτες και τώρα συμφωνείς.
Καταρχάς, δεν το λέω.
Εν πάση... όχι έτσι ακριβώς.
Και η γιατρός έχει δίκιο.
Είναι θέμα χρόνου.
Πάντα βρίσκουμε τη θεραπεία τελικά.
- Λύσσα, πανούκλα, ιλαρά. - Κι ο Εμπολά; Ο διαβήτης;
- Για το κρύωμα; Τίποτα. - Το άκουσες, όπως κι εγώ.
Η θεραπεία άλλαξε το παιχνίδι.
Μεγάλη πρόοδος. Η μαμά σου είναι ήρεμη.
Καμία σύγκριση μ' ό,τι έζησες πριν μας την φέρει ο μπαμπάς σου.
Πριν τη φέρετε εσείς.
Με τη βία. Να 'μαι σαφής, εγώ δεν έφερα κανέναν εδώ.
Φρανσουά, το είπαμε 100 φορές. Δεν γινόταν να την κρατήσεις σπίτι.
Γιατί είστε συγκαταβατική; Δεν είναι χαζός, του κόβει.
Δεν είμαι συγκαταβατική. Η κατάσταση είχε γίνει επικίνδυνη.
«Αν ζεις χωρίς ν' αλλάζεις τίποτα,
δεν αξίζεις σεβασμό ή ανοχή». Ο Ρενέ Σαρ το λέει.
Πάμε να δούμε τη μαμά σου;
Κλάδεψαν.
Πολύ καλύτερα τώρα.
Άνοιξε η θέα.
Βγαίνεις για βόλτα;
Χρειάζεσαι καθαρό αέρα.
Εμίλ...
Έρχομαι, δεν φεύγουμε.
Τι μου στέκεσαι εδώ; Μίλα της.
Τι να της πω; Αφού δεν καταλαβαίνει τίποτα.
Χαμογέλα.
Είναι η μάνα σου, Εμίλ.
Πήγαινε...
ΤΟ ΖΩΙΚΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Κοίτα, εκεί είναι.
ΝΟΤΙΟ-ΔΥΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟΔΟΧΗΣ
[Η Καμπάνα]
Τέλειο! Ντουλάπια και όλα...
Άψογη «η καμπάνα!»
- Μυρίζεις τον καθαρό αέρα; - Εσύ μου μυρίζεις, θες ντους.
Σταμάτα να στραβομουτσουνιάζεις.
Για λίγο θα 'ναι.
- Για παραθεριστές κανονικά, κουλ. - Άσε με!
Αλμπέρ, μπαμ!
Λοιπόν...
Έχουμε έναν νέο μαθητή μέχρι το τέλος της χρονιάς.
Περιμένω από σας, να τον καλωσορίσετε θερμά.
Θέλεις να πεις κάτι;
Ναι, με λένε Εμίλ. Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Θα μείνω μόνο για δύο μήνες, αλλά ελπίζω να γνωριστούμε.
Σοβαρά, σε λένε Εμίλ; Σ' είχαν άχτι οι γονείς σου;
Αστείο.
Ευχαριστώ, Βικτόρ, για το εποικοδομητικό σχόλιο.
Σ' έδιωξαν απ' το λύκειο;
Νινά!
Περίεργο, δυο μήνες πριν το τέλος. Έκανες κάτι σοβαρό;
Όχι, λόγω της δουλειάς του πατέρα μου.
Τι δουλειά κάνουν οι γονείς σου;
Ο πατέρας μου μάγειρας.
Κι η μητέρα σου;
Η μητέρα μου έχει πεθάνει.
Εντάξει, Νινά. Φτάνει, ευχαριστώ.
Εμίλ, μπορείς να καθίσεις.
Μπράβο Νινά. Ωραία του την μπήκες.
Λοιπόν, την περασμένη βδομάδα ξεκινήσαμε τη Φαίδρα.
Φτάσατε μέχρι...
Νινά, ελπίζω να είναι κάτι σχετικό.
Για τον Εμίλ...
Δεν ήθελα να σε πληγώσω.
Είσαι καινούργιος κι ήμουν περίεργη, γι' αυτό.
Έχω Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής (ΔΕΠΥ),
δεν καταλαβαίνω πότε πληγώνω κάποιον.
Μιλάω πριν σκεφτώ και μετά νιώθω ενοχές.
Εντάξει, κουλ, μην ανησυχείς.
Πώς έγινε αυτή η ουλή;
Κεραυνός.
Τι μουσική ακούς;
Νινά, αρκετά. Να προχωρήσουμε;
Ευχαριστώ.
Φαίδρα λοιπόν. Την περασμένη βδομάδα είδαμε τον ορισμό της «Καθάρσεως».
Μπορεί κάποιος να μου θυμίσει τι σημαίνει;
Ο Ζορντάν θέλει ν' απαγγείλει τον μονόλογο της Φαίδρας, αλλά ντρέπεται να το πει.
Με μεγάλη μου χαρά, αλλά, Βικτόρ, σε παρακαλώ.
Καλά, δεν μαγειρεύεις;
Μαγείρεμα, σερβίρισμα...
Μικρό εστιατόριο, Εμίλ, τα κάνεις όλα, προσαρμόζεσαι.
- Ναϊμά, ο γιος μου, ο Εμίλ. - Γεια σου, Εμίλ.
- Μυρίζει πολύ ωραία. - Ευχαριστώ.
Ήρθε ο πιτσιρικάς!
Είμ' ο Ζακ. Ο πατέρας σου λέει ότι θες να δουλέψεις.
- Αν τα βρούμε στα λεφτά. - Πρακτικό μυαλό, γουστάρω.
Σ' αρέσουν τα μέρη μας;
Είναι ωραία, η πόλη κι όλα... Ειλικρινά, μ' αρέσει.
Είναι ιστορική εξ ου κι η γοητεία,
εκτός απ' το Κέντρο που 'χτισαν, σκέτο μπετόν...
- Ναι, για τα τέρατα. - Σωστός. Τέλος πάντων...
Φρανσουά, θ' ασχοληθείς με τα κανό;
Ναι. Έρχομαι.
Δεν εξυπηρετεί κανείς εκεί;
Φοβάσαι τα πλάσματα;
Δεν πρέπει να φοβάσαι.
Τρελάθηκε ο καιρός!
Είδες τον ουρανό;
Ανάθεμα!
Να πάρει! Τι χάλι!
Καταραμένη καμπάνα!
Σε ξύπνησα;
Πέσε για ύπνο, είναι αργά.
Ανάθεμα!
Ένα, δύο, τρία...
Έλα, μαζί!
Περίμενε.
Ορίστε! Ναι, ο ίδιος.
Πώς;
Σταθείτε!
Δεν καταλαβαίνω, πώς; Τι συνέβη;
Πότε;
Πού;
Προχωρήστε, κύριε.
Μπαμπά, τι κάνεις;
- Κύριε! - Μπαμπά, τι κάνεις;
- Σταματήστε! - Μπαμπά!
Άσε με!
Σταματήστε!
Αφήστε με!
Δεν έχετε καμιά δουλειά εδώ!
Αφήστε με!
Ψάχνω τη γυναίκα μου!
Αφήστε με, να πάρει! Αφήστε με!
Ηρεμήστε!
Ήρεμα, τι τρέχει;
Ένας πολίτης, με το παιδί του.
Ψάχνει τη γυναίκα του.
- Μάλλον τέρας, δηλαδή πλάσμα. - Θύμα.
Ανθστής Ζουλιά Ισκερντό. Μην ανησυχείτε, είμαστε εδώ.
Μ' ακούτε;
Μπαμπά!
- Τι συνέβη; - Το όχημα βγήκε απ' τον δρόμο.
Η καταιγίδα έριξε ένα δέντρο.
Πώς λέγεται η γυναίκα σας;
Μαριντάζ, Λανά.
Δεν τη βρήκαμε ακόμα.
Αγνοούνται πάνω από 40. Τώρα αρχίσαμε την έρευνα.
Ισκερντό!
Έρχομαι, Διοικητά μου.
Δώστε στον συνάδελφό μου όλα τα στοιχεία.
Τι στοιχεία;
Τα απαραίτητα για να βρουν τη γυναίκα σας.
Όλα θα πάνε καλά.
Ευχαριστώ, Ανθστά.
[ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ]
Το μπλουζάκι σου, Εμίλ.
- Το μπλουζάκι μου; - Έχει δυνατότερη όσφρηση.
Μπορεί να το μυρίσει, καταλαβαίνεις;
Και να μας βρει.
Δεν καταλαβαίνεις ότι η μαμά δεν θα γυρίσει;
Καταλαβαίνω γιατί το λες, αλλά κάνεις λάθος.
- Άντε, δώσ' μου το μπλουζάκι σου. - Όχι, δεν σ' το δίνω.
Εντάξει, δεν πειράζει, πάνε σπίτι, στα ζεστά.
Καλά, καληνύχτα!
Να πάρει!
Μπαμπά, τι κάνεις; Σοβαρά τώρα...
Θα 'ναι κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω των θηρίων.
Άλλη μια απαγόρευση κυκλοφορίας κι αυτοκτονώ.
Δεν κάνω πλάκα.
Χθες έπιασαν ένα κοντά στο ταχυδρομείο.
Μπάτσοι παντού.
- Θα ήθελα να δω ένα. - Σοβαρά;
Όλα καλά;
Γεια σου.
- Ξενύχτησες; - Ναι, έχω αϋπνίες.
Κλείνουν τα μάτια σου. Ψηλά τα χέρια, μη σε φάει το σκοτάδι!
Δεν το 'πιασες τ' αστείο; Κλειστά μάτια, σκοτάδι, σκοτώνω!
Όλοι με τα αθλητικά, κι ο Μαριντάζ με τα ρούχα του.
Βρες το λάθος.
Μεγαλύτερο διασκελισμό. Ψηλά τα γόνατα.
Δεν ρίχνουμε έτσι δίσκο, σου το είπα δέκα φορές.
Κάνω ό,τι μπορώ , κύριε.
Όλοι ασχολούνται με κάτι, κι ο Μαριντάζ τίποτα.
- Βρες το λάθος. - Το λάθος είναι ο Μαριντάζ.
Μαριντάζ, διελκυστίνδα, με την πιο αδύναμη ομάδα.
Ξύπνα, δείξε λίγο τσαγανό.
Φύγε απ' τον διάδρομο.
Τρέχουν οι συμμαθητές σου εκεί.
Τραβάτε! Πιο δυνατά! Πάμε κορίτσια!
- Άντε, Νινά! - Πιο δυνατά! Εμπρός, Μαέλ!
Λαπάδες είστε! Έχετε μπράτσα ή όχι;
Ελάτε, δεν τα παρατάμε!
Τι γίνεται τώρα;
- Πάμε! - Τραβήξτε, αγόρια!
Ένας είναι, τραβάτε!
Ελάτε κορίτσια, εμπρός!
Άντε ρε σεις, βοηθήστε τον φίλο σας.
- Τραβήξτε! Κάνετε τίποτα; - Εσύ τι λες;
Αυτό είναι! Τέλεια!
- Κορίτσια, νούλες! - Άντε ρε βλάκα!
Μπράβο Μαριντάζ.
Πέρνα την Παρασκευή, απ' το σπίτι.
Είχαμε πει να μαζευτούμε σε μένα.
Κι η Μοχταρί θα χαρεί. Σωστά, Μοχταρί;
Πρέπει να φύγω.
- Τι έπαθε; - Είσαι καλά;
Τι στο διάολο είναι αυτό;
Εμίλ, είμαι ο μπαμπάς. Δουλεύω αλλά σου 'φτιαξα λαζάνια για απόψε.
Μόνο να τα ζεστάνεις. Όχι στα μικροκύματα, σ' αγαπώ, φιλιά.
Αυτό είναι, έχουμε πόλεμο;
Κι εσείς, ανοίγετε ψησταριά;
Πήρατε τα μηνύματά μου; Κάλεσα 15 φορές.
Και δεν σας ενημέρωσε κανείς;
Όχι.
Λυπάμαι, δεν ερευνούμε εμείς πλέον.
Και γιατί;
Έτσι αντέδρασα κι εγώ.
Νόμιζα ότι θα ψάχναμε μέρα και νύχτα αλλά που... στείλανε τον στρατό.
Τους βάλαμε στον στρατώνα κι άντε τώρα να τους ταΐζω.
Καλή η συναδελφικότητα,
αλλά μου τι δίνει όταν είμαστε εμείς...
σ' επιφυλακή, ασκούμαστε, όλο τον χρόνο.
Είμαι σε φόρμα ακόμα για τους Ολυμπιακούς,
και με στέλνουν να πάρω λουκάνικα.
Αλλά έτσι είναι...
«Τιμή και Πατρίδα».
Πάτε στον πόλεμο;
Ναι, είμαστε επί τόπου με την Ισκερντό.
Συγγνώμη, χωροφυλακή, τι συμβαίνει;
- Ένα αγρίμι εκεί. - Εντάξει.
Βγείτε με ηρεμία, παρακαλώ.
Φυλάξτε την είσοδο και εκκενώστε.
Προχωρήστε σας παρακαλώ...
- Τι κάνετε; - Λανά!
- Σταθείτε.
Μ' ακούτε;
Λανά;
Ακίνητη!
Σταματήστε!
Την έπιασα!
Αγαπητοί πελάτες,
σας ενημερώνουμε ότι εξελίσσεται...
αστυνομική επιχείρηση στο κατάστημά μας.
Παρακαλούμε προχωρήστε, ήρεμα, προς τα ταμεία. Ευχαριστούμε!
Μην φοβάσαι.
Παρακαλώ βγείτε έξω. Αναλαμβάνουμε εμείς.
Ο διοικητής σας ευχαριστεί, που ενεργήσατε ως πολίτης.
Μάλιστα.
Τι είναι όλα αυτά, αλήθεια;
Κατασκήνωση.
Φυσικά...
Ξέρετε ότι απαγορεύεται στο δάσος.
Ναι.
Ανθυπασπιστά!
Ζουλιά.
Φρανσουά.
Πάμε Μπονέλ, στ' αμάξι.
Αλμπέρ... Αλμπέρ.
- Σήκω. - Ναι.
Βρομάει εδώ μέσα.
- Δεν ακούς το ξυπνητήρι; - Σταμάτα, μπαμπά!
- Δεν τ' ακούς; - Βγες!
- Βγες έξω! - Να πάρει, βρομάει!
- Βιάσου! Θέλω να σου πω. - Εντάξει, έρχομαι.
Νινά: Την Παρασκευή έρχεσαι στου Ζορντάν (;)
Δεν άγγιξες τα λαζάνια. Αρρώστησες;
Όχι, δεν πεινούσα.
Τι είναι όλα αυτά;
Κάτσε.
Θα ξαναπάς να κρεμάσεις τα ρούχα σου στις φτέρες;
Είχα δίκιο, υπάρχουν επιζώντες. Τα είδα χθες βράδυ.
Ξεκινάμε την αναζήτηση, το Σαββατοκύριακο.
Είδες επιζήσαντες;
Ξεκινάμε τριγωνικό εντοπισμό από εδώ,
και μετά δυτικά, μακριά απ' το ποτάμι.
Έχε μου εμπιστοσύνη. Θα τη βρούμε.
Θα πάω σ' ένα πάρτι, την Παρασκευή, θ' αργήσω.
Στάσου, δεν το διαπραγματεύομαι.
Θα 'ρθεις είπα. Θα βγεις άλλη φορά.
Καλά, καλά, προχώρα.
Εντάξει, αλλά μην αργείς.
Χρειάζεσαι τουλάχιστον εφτά ώρες ύπνου, μεθοδικά.
Κουλ, έτσι; Κάνουμε συχνά πάρτι εδώ.
Οι γονείς του Ζορντάν το φυσάνε και δεν έρχονται ποτέ. Πάρε.
Οι κυκλικές κινήσεις είναι υπερδύσκολες.
Δεν μπορείς να τα λυγίζεις ελεύθερα, με την πανοπλία.
- Γιατί δεν κάνεις ένα αληθινό σπορ; - Είναι αληθινό σπορ.
Αυτό είναι ωραίο!
Για του Άη-Γιαννιού.
Θα έπρεπε να μονομαχήσουμε.
Πολύ κουλ.
Προσοχή, είναι εύθραυστο!
- Τι είναι του Άη-Γιαννιού; - Παραδοσιακή γιορτή με λουκάνικα.
Θα 'ρθεις να με δεις;
Δουλεύω στην καντίνα, θα χάσω το θέαμα.
Όχι θέαμα, μονομαχία. Και δεν πρέπει να χτυπάμε στις αρθρώσεις.
Θα ακυρωθεί όμως,
λόγω των πλασμάτων.
- Είσαι καλά, Μαέλ; - Πού πας, δεν είσαι καλά;
Μην ανησυχείς, δεν είμαστε σίγουροι ότι θα ακυρωθεί.
Δεν είναι αυτό...
Τι είναι τότε;
Είδα ένα χθες.
Μετά τα Ιταλικά, περνούσα απ' το παλιό δημαρχείο.
Είδα μια γυναίκα με αποκρουστικό πρόσωπο.
Έβγαζε κάτι πράγματα από το στόμα της... σαν ζωύφια.
Η γριά του Ζορντάν.
Με κοίταξε.
Ορκίζομαι, τα μάτια της ήταν γεμάτα μίσος.
Για στάσου, παλιό δημαρχείο;
Τα Ιταλικά σου είναι στην άλλη άκρη.
Δεν με πιστεύεις; Ωραία κολλητή είσαι.
Σε πιστεύω,
αλλά λέω τα γεγονότα.
Εμίλ, είσαι εντάξει;
Είσαι καλά;
Τα ήπιε, αυτό είναι.
Δεν είναι τίποτα.
- Καλά είμαι. - Πάρε!
Υπογλώσσιο είναι.
- Απίστευτο! - Έχει ανάψει ο τύπος!
Καθόλου υγιεινό.
Τον χάσαμε εκεί.
Είσαι καλά, Εμίλ;
Τι ήταν αυτό;
- Άσ' το κάτω. - Ποιος θέλει να σφάξει ένα θηρίο;
Βούλωσ' το.
Είναι υπάρξεις σαν κι εμάς.
Μην το παίζεις δικηγόρος. Θα σε σουβλίσω.
ΕΞΩ ΤΑ ΘΗΡΙΑ!
Τι είν' αυτό;
Τι στο διάολο είναι αυτό;
- Μπαμπά, όχι. - Έλα, ο πατέρας σου είμαι.
- Έρχομαι. - Είμαι πανέτοιμος, σε περιμένω.
- Γύρισες αργά; - Τι; Έρχομαι, να κάνω ένα ντους.
Βιάσου, φεύγουμε αμέσως.
Βρες την, Αλμπέρ, ψάξε.
Σου είπα να το κλείσεις. Έχει μπάτσους εδώ.
Άντε, έλα.
Μπαμπά, πώς ένιωσες όταν η μαμά άρχισε να αλλάζει;
Θυμάσαι τι έγραψε ο Ρενέ Σαρ;
«Όποιος γεννιέται και κάθεται φρόνιμα, δεν αξίζει ούτε σεβασμό ούτε ανοχή».
- Νομίζω πως όλ' αυτά... - Δεν ένιωθες αηδία;
Κάποια σωματική αντίδραση;
Όχι, ήταν διαφορετικό, αυτό μόνο. Το αντιμετωπίσαμε μαζί.
- «Αντιμετωπίσατε»; - Τρόπος του λέγειν.
Ήταν η ίδια. Τίποτα δεν άλλαξε πραγματικά.
- Τη φιλούσες; - Ναι, Εμίλ, τη φιλούσα.
Έλεγες ότι θα μπορούσατε να συνεχίσετε έτσι;
Δεν εστιάζουμε στο παρόν;
Θύμωσες μαζί μου επειδή το νοσοκομείο,
την πήραν γιατί με χτύπησε;
Σου θυμώνω γιατί το συντακτικό σου είναι χάλια,
και χλαπακιάζεις κάτι σαλάμια, ο Θεός να τα κάνει...
Εσύ τ' αγόρασες.
Λανά!
Μην είσαι τόσο διακριτικός με τους μπάτσους.
Ανάθεμα!
Ευχαριστώ.
Κοίτα στο ντουλαπάκι.
Έχει ένα CD, «καλοκαίρι 2000» κάτι.
- 2003. - Ναι.
Το πρώτο είναι το τραγούδι μας, με τη μητέρα σου.
Μ' αυτό την έριξα, σ' ένα πανηγύρι στο χωριό.
Το 'βρισκε πολύ σαχλό, αλλά είναι το αγαπημένο της τραγούδι.
Φύγαμε.
[«Elle est d'aulleurs» - Pierre Bachelet]
Τρέλα.
Κατέβασε το τζάμι. Άσ' την να τ' ακούσει.
Πιο δυνατά!
♪ Που σε κάνουν ανόητο ή σαν τον σκύλο ♪
♪ Μα είναι τόσο απόμακρη στην καρδιά ♪
♪ Για μένα είναι σίγουρο, βρίσκεται κάπου αλλού ♪
♪ Έχει τον τρόπο της να μην λέει τίποτα ♪
♪ Που μιλά στα βάθη των αναμνήσεων ♪
♪ Αυτός ο τρόπος της όταν περνάει ♪
♪ Πηγαίνοντας για τον χασάπη ♪
♪ Όταν σηκώνεται στις μύτες για να με φτάσει ♪
♪ Για μένα είναι σίγουρο, βρίσκεται κάπου αλλού ♪
Μαμά!
♪ Κι εγώ έχω γίνει σκλάβος πια ♪
♪ Αυτού του χαμόγελου, αυτού του προσώπου ♪
♪ Και της λέω «δέξου με» ♪
♪ Κι είμαι έτοιμος για όλους τους ανέμους ♪
♪ Που θα μας πάνε σ' άλλα μέρη, σ' άλλα ακρογιάλια ♪
♪ Μα εκείνη διαβαίνει κι απάντηση δεν δίνει ♪
♪ Τα λόγια για κείνη δεν έχουν αξία ♪
♪ Για μένα είναι σίγουρο, βρίσκεται κάπου αλλού ♪
Να πάρει!
Αλμπέρ!
Αλμπέρ...
Αλμπέρ.
Εμίλ!
Μην τον αγγίζεις!
Έλα.
Ξεκουμπιστείτε!
Μπαμπά, σταμάτα! Πρόσεχε τον δρόμο!
Δεν καταλαβαίνω. Καταραμένα θηρία!
- Τι κάνεις, πού πας; - Στο νοσοκομείο.
Δεν πάω, σταμάτα, δεν είναι τίποτα. Σταμάτα τ' αμάξι.
- Δεν πας καλά. - Σταμάτα, Μπαμπά!
- Τι κάνεις; - Σταμάτα επιτέλους!
Τι βλάκας! Τι θα πούμε στο νοσοκομείο;
Μην μου μιλάς έτσι. Μπες μέσα!
Εμίλ! Καλά, δεν πάμε.
- Τ' ορκίζεσαι; - Μπες!
Όταν ηρεμήσεις.
Εντάξει; Ικανοποιήθηκες τώρα; Μπες.
Ήμουν σίγουρη ότι ήταν τ' αμάξι σας.
Είναι καλά ο μικρός; Εμίλ, έτσι;
- Ένα ατυχηματάκι. - Με δάγκωσε ο σκύλος μου.
Τι έγινε εδώ;
Πλάσματα επιτέθηκαν στη σχολή ιππασίας, κανονικό σφαγείο.
Θέλω να πω, σφαγείο αλόγων.
Θα χαρήκατε για τη δράση, έστω.
Τι να σας πω. Κάνουμε τους τροχαίους σήμερα.
Έλα δω!
- Να σας δει κάποιος, είναι βαθιά. - Πηγαίναμε στο νοσοκομείο.
Όχι, δεν πάμε νοσοκομείο. Δεν θέλω να πάω.
Μπορείτε να παρκάρετε πίσω.
Πάλι αιμορραγεί. Ωραιότατη πληγή.
- Πώς τα κατάφερες; - Ο σκύλος μου με δάγκωσε, σας είπα.
Σου 'κανε μεγάλη ζημιά. Αν ξαναγίνει...
...θα τον «βάλουμε για ύπνο.»
Τον σκύλο, όχι τον νεαρό.
Τέλειωνε, Λαμπόρντ.
Ναι.
Πάμε να πάρετε καθαρό αέρα;
Λοιπόν, είσαι από δω;
«Τέλειωνε, Λαμπόρντ».
- Μεγάλο σουξέ το μπάρμπεκιού σας. - Έτσι φαίνεται.
- Υπολοχαγέ. - Ισκερντό, έχεις επισκέπτη;
Ηχομόνωσες το τσαρδί σου;
Η ατμόσφαιρα εδώ γίνεται αφόρητη.
Καλό θα μου 'κανε μια αλλαγή.
- Ορίστε; - Μετάθεση.
Ξέρεις, μπορείς να μου πεις αν χρειάζεσαι βοήθεια.
Βοήθεια, για τι; Όχι, εγώ... Όλα εντάξει.
Όταν σε πιάνει άγχος, να αναπνέεις με το διάφραγμα.
- Τελειώσαμε, πάμε; - Ναι.
- Τα λέμε. - Τα λέμε.
Κοπρόσκυλο.
Ζεις, καλό αυτό.
Σ' έπαιρνα τηλέφωνο. Ανησυχούσαμε. Αλλά μάλλον συνήλθες.
Πού το βρήκες αυτό;
Άσε με! Ρωτάμε πριν αγγίξουμε κάποιον! Δεν είμαστε καλά!
Μοχταρί κι η παρέα σου!
Μην μας τη σπας τώρα. Μας σταμπάρησε.
- Η κάθοδος είναι υδρογόνο, έτσι; - Ναι.
Βοήθα με!
Στις μέρες μας πρέπει να τα κάνει κανείς όλα μόνος του.
Πώς μετράμε την τάση; Μ' αυτό;
Σκάστε!
Καλύτερα να μην κάνεις ανάποδο πετάλι.
Άσε με.
Τα ίδια έκανα κι εγώ,
πριν βρουν ότι έχω ΔΕΠΥ.
Στα εφτά μου, μια μέρα, τα έβαλα με τη δασκάλα.
Δεν ήξερα τίποτα, μακάρι κάποιος να μ' είχε πρόσεξει τότε.
Συγγνώμη που εξαφανίστηκα έτσι τις προάλλες.
Και που έγλειψα το χέρι σου.
Θες να 'ρθεις σπίτι μου;
- Το αναγνωρίζεις; - Ναι, είναι...
Κάτσε να σκεφτώ καλύτερα, γιατί... μου θυμίζει τόσα τραγούδια.
Λόγω της σουρντίνας, χωρίς, δεν είναι το ίδιο.
Είναι τρία χρόνια που υποτίθεται πως πρέπει να το γυρίσω στο ωδείο.
- Παίζεις πολύ καλά, ταλεντάρα. - Πολύ αστείο.
Στις αρχές είχα πέσει με τα μούτρα.
Αλλά θέλω να κάνω τόσα πράγματα.
Η επιλογή σχολής για του χρόνου, μ' αγχώνει πολύ.
Δεν θέλω να επιλέξω. Θα 'θελα να κάνω τα πάντα.
Πάρε.
- Να πιω κάτι; - Ναι, βάλε μόνος σου.
Τι είναι αυτό;
Τη βρήκα στο πλατύσκαλο γυρνώντας απ' το πάρτι.
Κίσσα. Δικό της είναι το φτερό.
Είμαι χορτοφάγος. Τα νεκρά πουλιά δεν μ' αρέσουν.
Το ότι δεν τους ζητάω τίποτα δεν σημαίνει...
πως ενθαρρύνω τη βαναυσότητα των ζώων.
Τι θα το κάνεις;
Μαζεύουν τροφή για τα πλάσματα, στο Κέντρο. Έλεγα να το πάω.
Μυρίζεις ωραία.
Σοβαρολογείς; Δεν έκανα ντους.
Ίσως γι' αυτό, τότε.
Σκυλοβρομάω.
Εμένα μ' αρέσει.
Διάολε!
Ήσασταν στο ατύχημα;
Ήταν κι η μητέρα μου.
Με λένε Εμίλ.
Εσένα;
Φιξ.
Σαν τη Φιξ δηλαδή;
- Το μικρό σου είναι; - Δεν θυμάμαι τ' αληθινό.
Δεν ξέρω τη μάνα σου και δεν με νοιάζει.
Πάρε δρόμο τώρα.
Εδώ κοιτάει ο καθένας την πάρτη του αν δεν το 'χεις καταλάβει.
Ευχαριστώ για τη μάσα.
- Γιατί μένεις μαζί της τότε; - Δεν είναι το ίδιο.
Κόλλησε πάνω μου. Τσακίσου!
Θα πεθάνεις έτσι.
Και λοιπόν;
Αν δεν πετάω; Τι κάνουν τα πουλιά που δεν μπορούν να πετάξουν;
Ζουν ή πεθαίνουν;
Ξέρω ένα μέρος που θα 'σαι ασφαλής.
Δεν είναι μακριά.
Ωραία η χαβούζα σου. Θες να καρφωθώ, έτσι;
Κάτι κλαδιά είναι μόνο. Τα βγάζω αν θες.
Βλέπεις, εύκολο!
Πρέπει να πονάει, σωστά;
Η πλάτη σου.
Είσαι τυχερός, δεν άρχισε απ' το πρόσωπο.
Εσύ πονάς;
Μπροστά σου.
Έχεις μπόλικη δουλειά.
Έτοιμο, σχεδόν.
Είναι εντάξει.
Νομίζω ότι θα πετύχει.
Ανάθεμα!
Εμίλ, είπαμε 20:30 κι είναι 21:00.
Βιάσου, πάρε με!
Κι άλλη ακύρωση. Ο κόσμος φοβάται.
Ο φόβος είναι η αρρώστια της εποχής μας.
Το καλό είναι ότι η γιορτή του Άη-Γιαννιού θα γίνει.
Δεν θα σώσει τη σεζόν, αλλά έστω...
- Να βασιστώ πάνω σας; - Φυσικά.
Κοίτα δω.
[ΕΠΑΓΡΥΠΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ] Πρωτοβουλία των εμπόρων.
Εγώ το σχεδίασα. Κι έχουμε κι αυτό.
Για να διώχνεις τα αδέσποτα ​​σκυλιά.
Ωραίο, έτσι;
Τι σημαίνει;
«Κι'εμι λας μπέστιας,
μ'ς ντε λουέν».
«Μου αρέσουν τα ζώα, αλλά από μακριά».
Διάλεκτος της Γασκώνης.
- Με συγχωρείτε... - Έρχομαι αμέσως.
- Ναϊμά, θα πιεις κάνα σφηνάκι μαζί μας; - Δεν προλαβαίνω.
Είναι κανείς εκεί;
Λανά;
Ηρέμησε.
Λανά!
Σταμάτα!
Φτάνει.
Όχι!
Ηρέμησε κι άκουσέ με!
Κοίτα με.
Θα φύγεις ήσυχα κι ωραία.
Έλα...
Πήγαινε!
Με συγχωρείς! Θα γυρίσω...
Λανά!
Έπρεπε να δοκιμάσω κάτι άλλο.
Να τραγουδήσω, ίσως.
Με τη μικρή μου αδερφή πετυχαίνει, ηρεμεί όταν της τραγουδάς.
Πού είναι;
Χαμηλότερα, στο ποτάμι. Την κρύβουμε απ' την αρχή.
Λοιπόν, να συγυρίσουμε;
Φρανσουά;
Πώς είσαι;
Την είδα.
Εκείνη ήταν.
Είσαι σίγουρος;
Ναι.
Συγγνώμη που άργησα, μου έκλεψαν το ποδήλατο.
Τι έγινε εδώ πέρα;
[ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ] Δεν είναι μόνο στη Γαλλία.
Είναι διεθνής οργάνωση. Δείτε έπειτα τα στατιστικά.
Αυξάνονται εκθετικά.
Όλο και περισσότερα, δεν σταματάει.
Δεν έχει νόημα να τα μαντρώσουμε, πρέπει να ζήσουμε μαζί.
Θα τις φας τις πατάτες σου;
Ας τους παραχωρήσουμε το δάσος. Σαν μεγάλο πάρκο.
- Συνύπαρξη, ορίστε. - Άσε ρε.
Αλλά δεν υπάρχει πολιτική βούληση.
Κάνετε τίποτα άλλο πέρα απ' τα σλόγκαν στα μπλουζάκια;
- Πρέπει να ξεκινήσουμε την προπόνηση. - Την προπόνηση για τι;
Πολεμικές τέχνες, να είμαστε έτοιμοι αν πέσουμε πάνω σε κανένα.
Ναι, καλά...
Εγώ είμαι εύκολη λεία.
Πού ξέρεις, μπορεί να πιάσω ένα και να γίνουμε φίλοι.
Για να λες «κάτσε καλά μην αμολήσω τον Γκοντζίλα μου».
Μάλλον ο Γκοντζίλα σου θα σε κάνει κομμάτια.
Φανταστείτε να εμφανιστεί κανένα εδώ.
Να ορμάει στις πατάτες σου!
Μαέλ, τι κάνεις, μ' αγχώνεις.
Σταμάτησες να τα πηγαίνεις;
Η Νομαρχία απαγόρευσε τις δωρεές,
μετά το περιστατικό στο εστιατόριο.
- Όχι ρε συ! Αηδία! - Έτσι κι αλλιώς δεν πεινούσα.
- Όχι, απλά ένα απ' τα παιδικά μου. - Σίγουρα.
Άλλο ένα σημάδι του χαμηλού επιπέδου των σχολείων.
Εσύ ρίχνεις το επίπεδο.
Τι έλεγες;
Τίποτα.
Είσαι καλά;
Έλα! Πάμε, Πάμε!
Πάμε, Φιξ!
Ναι, ναι...!
Ήταν καλύτερα αυτή τη φορά.
Τι «καλύτερα»;
Λίγο ακόμα θέλω.
Ναι.
Είσαι έτοιμος;
Αυτά τα καθάρματα...
Στην αρχή μου 'καναν διορθωτική επέμβαση.
Με σφάξανε, το βλέπεις.
Ακούς τη φωνή μου,
πώς αλλάζει;
Καμιά φορά κλείνει...
κι αυτό με πληγώνει.
Σε μένα είναι η ραχοκοκαλιά.
Νιώθω το μέσα μου να σκίζεται.
Σαν να μετακινούνται τα κόκαλά μου, με πιάνεις;
Αλλά το χειρότερο... είναι η γούνα.
Το τρίχωμα του λύκου είναι σκληρό, με τσιμπάει.
Λουκανικόσκυλου εννοείς. Ή κανίς.
Καθόλου, λύκου.
Έτσι κι αλλιώς, είναι «γεκοίο».
- Σοβαρά; Έχεις δει τη φάτσα σου; - Δεν τέλειωσε.
Θα γίνω μεγαλόπρεπος.
Θα είμαι επιβλητικός!
Ο βάτραχος!
Δεν είναι βάτραχος.
Πιο πολύ, σαύρα ή χαμαιλέοντας.
Εγώ προτιμώ... βάτραχος.
Απέραντο, να πάρει.
Σύνελθε, Φρανσουά! Δέντρα είναι μόνο.
Ζουλιά!
Τέτοια ησυχία, δεν είναι φυσιολογική.
Απ' τα φυτοφάρμακα και τη μονοκαλλιέργεια.
- Ερημιά, ούτε ψυχή ζώσα... - Σβήσ' τον φακό σου.
Εντάξει, πάμε.
Φρανσουά... είσαι καλά;
Τη Λανά...
Δεν ξέρω αν φοβάμαι μην τη χάσω...
...ή μην τη βρω.
Πάρε ανάσα!
Εντάξει; Μπορείς να σηκωθείς;
Θες να γυρίσουμε πίσω;
Όχι.
Κάπως βίαιο το κόλπο σου. Τέτοια σας μαθαίνουν;
Ναι, πέρασα από εκπαίδευση μάχης πέρσι.
Αλλά είναι πολύ απλή τεχνική.
Αρπάζεις τον καρπό και μετά...
Εμίλ.
Εμίλ!
Να πάρει.
Πέρασες καλά απόψε;
Όχι τόσο καλά όσο εσύ, μάλλον.
- Δικά σου; - Όχι.
Τι κάνεις, σοβαρά; Με τρομάζεις.
Δείξε μου τα χέρια σου.
Βλακείες.
Εντάξει.
Ποιο είν' το σχέδιο; Σε βλέπω να πίνεις και κοιμόμαστε έξω;
Το βρήκα στο δάσος.
- Και; - Δοκίμασέ το!
Δες αν είναι εντάξει.
Κουλ, σ' ευχαριστώ, μπαμπά.
Όχι έτσι. Κάνε μια βόλτα.
Όχι.
Έναν γύρο, Εμίλ.
Μετά θα πας για ύπνο.
Άσε με, άσε με!
Εδώ είμαι.
Λοιπόν, πόσο έχει προχωρήσει;
- Δεν ξέρω. - Όχι, μην λες «δεν ξέρω».
Πες μου, να δούμε τι θα κάνουμε.
Σου είπα, ακούω πολύ καλύτερα.
Κι είναι και τα νύχια, η πλάτη μου, το τρίχωμα.
Αυτό είν' όλο.
Ξέρει κανείς άλλος;
- Όχι. - Ούτε η κοπέλα σου;
Δεν τα 'χουμε.
- Ξέρει ή όχι; - Όχι.
Τι κάνεις στο δάσος;
Εμίλ, αν το ρισκάρεις, θα μας χωρίσουν.
Θα πας στο Κέντρο, δεν θα μπορώ να σε βοηθήσω.
Κάνε ό,τι συνήθως. Πήγαινε σχολείο.
Σε δυο βδομάδες αρχίζουν οι διακοπές, κάνε ό,τι σου λένε.
Μην προκαλείς υποψίες, εντάξει;
Εντάξει, δεν προκαλώ υποψίες.
Τι έχει το μιλκσέικ; Βρομάει.
Φυσικό καταπραϋντικό.
Θα σου κάνει καλό.
Τα φάρμακα είναι της μαμάς;
- Στην αρχή θα νιώθεις κούραση. - Και μετά τι γίνεται;
Θα με δέσεις στο κρεβάτι, σαν κι εκείνη;
Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε;
Σκέφτομαι, Εμίλ.
Σκέφτομαι.
Έτσι που παρκάρουν τους ασθενείς στο νοσοκομείο,
απομονωμένους είναι βλακεία.
Δεν καταλαβαίνουν.
Διάβασα για το πώς το κάνουν στη Νορβηγία.
Εξυπνότατο!
Όλα βασίζονται στη συνύπαρξη.
Ο βοσκός κι ο λύκος συμβιώνουν.
Δεν τα κυνηγάς δεν σε κυνηγούν.
Ή να διχαζόμαστε.
Πρέπει να συνεργαστούμε.
Αυτό για παράδειγμα, μην το κάνεις.
Έγινε, το υπόσχομαι.
Ευτυχώς, τα καινούργια δόντια είναι πιο μέσα.
Κυνόδοντες είναι.
Ωραία. Κόβε τα κάθε μέρα.
Για τα αφτιά...
Άσε το μαλλί μακρύ, να τα κρύβει, σου πάει.
- Τι λέει; Μ' ακούς; - Ναι.
Τα πάντα, αλλά πιο αδύναμα.
Έλα, βγάλ' το παντελόνι σου.
Τι; Όχι.
- Θέλεις βοήθεια ή όχι; - Ναι.
Αλλά να μου δείχνεις κι εγώ να το κάνω.
Έτσι.
Περιμένεις 5 λεπτά,
και μετά ξυρίζεσαι, μ' αυτό.
Και μετά... επάλειψη!
Όσο πιο πολύ βάζεις, τόσο πιο πολύ θ' αργεί να ξαναβγεί.
Έλεγες να μην το αγοράζουμε λόγω του αλουμινίου.
Έχουν αλλάξει τα πράγματα.
Εντάξει.
Να πάρει!
Δεν ετοιμάστηκες;
Ναι, ναι, έρχομαι.
- Συμπαθητικό. - Ναι, είναι μια χαρά.
Γεια σου Εμίλ!
- Τι κάνεις; Εντάξει το χέρι; - Ναι, είναι πολύ καλύτερα.
Ναι, πολύ καλύτερα.
Είστε βουδιστές;
Ναι.
Όχι. Όχι, είναι... για την οσμή.
Θα σε περιμένω έξω.
Έρχομαι.
Της μοιάζεις.
- Και μην ξεχνάς... - Ηρέμησε.
Παίρνω τα φάρμακα και πέφτω για ύπνο, όπως μου είπες.
Έτσι.
Κι εσύ να τον προσέχεις.
Ναι;
Μπράβο, δεν πρόλαβε να χτυπήσει!
Το 'χα στο χέρι. Τι θες;
Δεν ξέρω, έτσι, σε πήρα.
Τι κάνεις;
Τίποτα ιδιαίτερα. Διάβαζα στο reddit τα «άλυτα μυστήρια».
Για την απαγωγή ενός κοριτσιού.
Έναν χρόνο μετά, βρήκαν μια φωτογραφία της σ' ένα πάρκινγκ.
Φορούσε γυαλιά που αντανακλούσαν αυτόν που τη φωτογράφισε.
Μάλλον ο απαγωγέας βλέπεις.
Είσαι εκεί;
Σ' ακούω που ανασαίνεις, ανατριχιαστικό.
Δεν το 'ξερα πως η νύχτα ήταν γεμάτη ήχους.
Άκου.
Λατρεύω τον ήχο της νύχτας.
Νινά...
Λες, αν ουρλιάξω απ' το σπίτι μου...
να μ' ακούσεις απ' το δικό σου;
Δοκίμασε.
Δεν άκουσα τίποτα.
Κάτσε να δοκιμάσω κι εγώ.
Φιξ!
Φιξ.
Τι τρέχει;
Τι;
Έχασες τη φωνή σου;
Δεν πειράζει. Θα βρούμε κάποιον τρόπο.
Ναι.
Σε λίγο θα μάθεις να πετάς. Εντάξει;
Είμαστε μαζί. Εδώ είμαι.
Φιξ!
Τι κάνεις;
Κατέβα!
Είσ' ηλίθιος;
Θα σκοτωθείς! Κατέβα!
Κατέβα! Κατέβα!
Ευχαριστώ. Στην υγειά σας.
Μπράβο, φιλαράκι!
Μια χαρά χάλια!
Παρ' τε, δώρο...
- Υπέρηχοι. - Ευχαριστώ.
Εξαφανίστηκαν δυο γουρούνια.
Τα μάτια σας δεκατέσσερα, τα πλάσματα είναι τριγύρω.
- Εκτός κι αν ήταν οι τσιγγάνοι. - Άλλαξε δίσκο, Ζακ.
- Εσύ γιατί έφυγες, ποιος σερβίρει; - Κάνω διάλειμμα.
Τεσπά... Φρανσουά, τώρα ήρθε ο γιος σου.
Τον έστειλα ν' αλλάξει. Δεν μίλησα γιατί δεν θέλω να χαλάσω τη γιορτή.
Αλλά τρεις ώρες καθυστέρηση δεν είναι εντάξει.
Θα τ' αφαιρέσω απ' τον μισθό του.
Σου τηλεφώνησα 20 φορές, πού ήσουν;
Συγγνώμη, ήμουν με φίλους, δεν πρόσεξα την ώρα.
- Άσε το δούλεμα, πού ήσουν; - Ν' αλλάξω στα γρήγορα κι έρχομαι.
Εντάξει είμαι, σταμάτα. Ήρθα.
Είδες τα χέρια σου;
Έχεις μυαλό;
- Συμφωνήσαμε κάτι. - Άσε με.
Γιατί δεν μ' ακούς;
Τι κάνεις;
Κάτσε κάτω!
Όχι.
Αν σε πιάσουν, τέλειωσε. Θα 'σαι ολομόναχος, το καταλαβαίνεις;
Εσύ θα είσαι ολομόναχος.
Μην με ζορίζεις.
Γιατί, τι θα κάνεις;
Τι θα κάνω; Σε προστατεύω.
Όχι, δεν με προστατεύεις!
Κάτσε δω.
Εμίλ;
Είσαι καλά;
Είμαστε στο μπαρ, έρχεσαι;
Εγώ πάω από δω. Έλα μαζί μου αν θες.
Δεν θα χάσουμε και πολλά.
Η γιορτή θα καταλήξει σε καβγά στ' αναψυκτήριο,
και σε κάποιο τροχαίο στην επιστροφή.
Είναι 120 ευρώ αλλά μετανιώνω που ήρθα.
Ξέρεις πως πριν δυο αιώνες έκαιγαν γάτες στις φωτιές του Άη-Γιάννη;
Τις έχωναν σε τσουβάλια και τις πετούσαν στη φωτιά.
Οι γάτες ούρλιαζαν, η φωτιά θέριευε, ο κόσμος γλεντούσε.
Είναι ωραία τα μαλλιά σου.
Βγάλ' το.
Το ήξερα.
- Τα 'χεις πλύνει ποτέ; - Όχι κάθε φορά.
Αηδία.
- Εσύ είσαι αηδία. - Βρομιάρη.
Παράτα τον, τον φαφλατά.
Νινά!
- Τέσσερις μπίρες, σε παρακαλώ. - Πάρε.
Κυρίες μου και κύριοι, η μπίρα σας.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, σωστός!
- Στα νιάτα μας! - Ευχαριστώ φιλαράκι μου!
Κάθε χρόνο μας τη σπάτε, τσομπάνηδες!
Πάω για κατούρημα.
Κράτα λίγο.
Στάσου, να κατουρήσουμε μαζί, σαν άντρες, Εμιλού.
Είν' ωραία η Νινά.
Τι λες, Εμίλ;
Ναι, ναι
Σας είδα νωρίτερα, στο χωράφι.
Δεν είχες τι να κάνεις;
Γούσταρες;
Τι κάνεις;
Τώρα δεν γουστάρεις, έτσι;
Σταμάτα.
Δεν ακούω κάτι.
Αλλά σίγουρα στ' αγρίμια δεν θ' αρέσει.
Σε τι μεταμορφώνεσαι;
Ποντίκι; Μαϊμού;
Ακούς πώς ανασαίνεις;
Μ' αηδιάζει.
Ευχαριστώ.
Εδώ!
Ένα θηρίο!
Βενσάν, περίμενε!
Πού είναι ο Εμίλ;
Στην ίδια σειρά όλοι!
Πάμε!
Εκεί! Κάτι κουνιέται!
Τον βρήκα!
Τον βλέπω!
Φιξ.
Εγώ είμαι.
Όχι, Φιξ!
Βάτραχε;
- Είναι ο πατέρας. - Καλώς.
Καταθέτει, στο βάθος, δεξιά.
Ευτυχώς τον βρήκαμε πριν απ' τα αγρίμια. Αποφύγαμε τα χειρότερα.
Λοιπόν, να γλιτώσουμε χρόνο. Χάθηκες...
και βρέθηκες εκεί κατά λάθος.
Δεν αντιστάθηκες ούτε παρεμπόδισες τη στρατιωτική επιχείρηση.
- Με κανέναν τρόπο, σύμφωνοι; - Ναι.
Ευχαριστώ, ευχαριστώ.
Όνομα, ημερομηνία και υπογραφή.
Καλά, θα βγάλω άλλο ένα.
Έλα.
Τη μαμά...
Την είδα. Συναντηθήκαμε.
Θυμάσαι όταν πήγαμε για σκι;
Είχε κακοκαιρία και φορέσαμε αυτά τα πράγματα στα πόδια.
Ναι, χιονοπέδιλα.
Θυμάμαι.
Και το τελεφερίκ.
Στην κορυφή χιόνιζε.
Είχε ομίχλη, φυσούσε.
Με τη μαμά προσπαθήσαμε να βρούμε το Λευκό Όρος,
αλλά δεν μπορούσες να δεις τίποτα.
Ξαφνικά είπες...
«Είναι μεγαλειώδες».
Αλήθεια, είναι ωραία εκεί πάνω.
Τα βουνά, το χιόνι...
Μιλούσες για το τελεφερίκ.
Για όλους εκείνους τους μηχανισμούς, τα παξιμάδια,
τις μικρές τροχαλίες.
- Ε, όχι, δεν το είπα. - Ναι.
Το είπα;
Τι βλάκας!
Τι τρέχει;
Τίποτα.
Είσαι όμορφος.
Βρομάει, αλήθεια.
Θα 'ρχεσαι να με βλέπεις στο Κέντρο;
Δεν πας στο Κέντρο.
Ξέρεις τι ταχύτητα πιάνει η αλεπού ή ο λύκος;
- Δεν ξέρω. - 50 χιλιόμετρα την ώρα.
Μπορεί και 60 σε κάποιες περιπτώσεις.
Τρέχα.
Τρέξε, Εμίλ!
Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg Pour Marie et Claire, février 2024.