Στις 31 Δεκεμβρίου 2014
ένα ταξί διέσχισε το Σαν Φρανσίσκο,
από την Τσάιναταουν
μέχρι τη Μαρίν.
Το αυτοκίνητο μετέφερε έναν μόνο επιβάτη.
Μια γυναίκα.
Το βαφτιστικό της όνομα ήταν Άνταλαϊν Μπόουμαν.
Το τωρινό της ψευδώνυμο, Τζένιφερ Λάρσον.
Αυτό είναι το πρώτο και τελευταίο κεφάλαιο της ιστορίας της.
Συγγνώμη, πρέπει να κάνεις ησυχία. Κοιμάται ο μπαμπάς μου.
Δουλεύει τα βράδια. Πέρασε.
ΤΖΕΝΙΦΕΡ ΛΑΡΣΟΝ
Τελείωσα με τα χρώματα και την ψηφιακή εκτύπωση χθες.
Κατέβασα κάποια γραφικά από το διαδίκτυο
και εκτύπωσα τις ατέλειες.
Αυτό είναι το μυστικό μου.
Σημάδια από σκόνη και ξάσπρισμα.
Η λεπτομέρεια δεν σηκώνει αμφισβήτηση.
Γιατί 29, λοιπόν;
Αν ήμουν στη θέση σου θα αφαιρούσα ένα-δύο χρόνια.
Εύκολα περνάς για τόσο.
Είσαι πολύ ευγενικός, Τόνι.
Καλή δουλειά.
Χάρηκα για τη συνεργασία. Αν κάποια φίλη...
-Γιατί το κάνεις αυτό; -Παρακαλώ;
Έχεις μυαλό. Η πλαστογραφία είναι έγκλημα.
Έχει πρόστιμο 250.000 δολάρια κι έξι χρόνια φυλάκιση.
Σκατά. Αστυνομικός είσαι;
Όχι. Απέχω πάρα πολύ από την επιβολή του νόμου.
Αλλά χαραμίζεις τις δυνατότητές σου, Τζεφ.
Τόνι με λένε.
Οι υπογεγραμμένες μπάλες στο δωμάτιο γράφουν "Τζεφ".
Μην κάνεις προχειροδουλειές. Οι λεπτομέρειες προδίδουν.
Αγάπη μου, γύρισα.
Ρις;
Γεια σου.
Γεια.
Ορίστε.
Θα λατρέψεις το σπίτι.
Καθαρός αέρας, στρέμματα δάσους, ένα ποτάμι κατεβαίνει από το βουνό.
Θα ξανανιώσεις σαν κουταβάκι.
Το ήξερες ότι η προ-προγιαγιά σου γεννήθηκε λίγες πόλεις παραπέρα;
Κι η δική μου. Όχι την ίδια εποχή.
Πάω για δουλειά.
-Στα Αρχεία του Κράτους. -Θα πάρει ώρα. Έχει κίνηση.
Πηγαίνετε από τις Καλιφόρνια και Χάιντ.
-Στη Χάιντ έχει έργα. -Έτσι τότε.
Πάμε στην Γκαφ, μετά στην Μπους, την Ποκ, την Γκρόουβ κι αφήστε με στη Μάρκετ.
-Θες τη δουλειά μου; -Δεν ξέρεις ποτέ.
-Καλημέρα, Τζένι. -Καλημέρα.
-Γεια, Κένεθ.
Νομίζαμε ότι δεν θα ερχόσουν. Είναι παραμονή Πρωτοχρονιάς.
Και πάλι, Τετάρτη είναι.
-Εξάλλου το γλέντι αρχίζει το βράδυ. -Είσαι έτοιμη για λίγη συγκίνηση τώρα;
-Τι είναι; -Το αγαπημένο σου.
Το αρχείο ειδήσεων επιτέλους ψηφιοποιείται.
Χρειαζόμαστε βοήθεια για να το ετοιμάσουμε.
Χαρά μου.
1945, ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
1924, Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ
1906, ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΝΑ ΕΤΟΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΝΤΙΣΟΝ
ΜΠΡΟΣΤΑ Ή ΠΙΣΩ
ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΜΑΡΚΕΤ, ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ, 1906
ΣΕΙΣΜΟΣ ΙΣΟΠΕΔΩΝΕΙ ΤΟ ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ
ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΒΡΕΦΟΣ ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ!
Η Άνταλαϊν Μαρί Μπόουμαν γεννήθηκε στις 12:01 π.μ.
την πρώτη Ιανουαρίου του 1908
στο Νοσοκομείο Παίδων του Σαν Φρανσίσκο.
Το μοναχοπαίδι των Φέι και Μίλτον Μπόουμαν.
ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΓΕΦΥΡΑΣ ΓΚΟΛΝΤΕΝ ΓΚΕΪΤ
Στις 16 Ιουνίου 1929,
η Άνταλαϊν Μπόουμαν κι η μητέρα της
σταμάτησαν για να θαυμάσουν την έκταση στην οποία
θα ολοκληρωνόταν η κατασκευή της γέφυρας τρία χρόνια μετά.
Ένας νεαρός μηχανολόγος έδειξε ασυνήθιστη αβρότητα.
Μετά από 87 μέρες,
η Άνταλαϊν παντρεύτηκε τον Κλάρενς Τζέιμς Πρέσκοτ
στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Μαρίας στο Σαν Φρανσίσκο.
Πολύ ωραία.
Τρία χρόνια αργότερα,
η Άνταλαϊν γέννησε ένα κοριτσάκι.
Την ονόμασαν Φλέμινγκ, δίνοντάς της το όνομα της γιαγιάς της Άνταλαϊν.
Στις 17 Φεβρουαρίου 1937,
οχτώ εργάτες και δύο μηχανικοί σκοτώθηκαν
όταν μια σκαλωσιά κατέρρευσε διαπερνώντας το δίχτυ ασφαλείας στην Γκόλντεν Γκέιτ.
Ανάμεσα στα θύματα ήταν και ο σύζυγος της Άνταλαϊν.
Δέκα μήνες μετά τον θάνατο του άντρα της
η Άνταλαϊν πήγαινε στο παραθαλάσσιο σπίτι των γονιών της,
όπου την περίμενε η πεντάχρονη Φλέμινγκ,
όταν συνέβη κάτι ιδιαίτερα ασυνήθιστο.
Κάτι σχεδόν μαγικό.
Έπεφτε χιόνι στην κομητεία της Σονόμα στην Καλιφόρνια.
Όταν βυθίστηκε στα παγωμένα νερά
το σώμα της Άνταλαϊν μπήκε σε κατάσταση ανοξίας.
Η αναπνοή της σταμάτησε ακαριαία
κι οι χτύποι της καρδιάς της έπεσαν.
Μέσα σε δύο λεπτά
η θερμοκρασία της Άνταλαϊν Μπόουμαν
έπεσε στους 30,5 βαθμούς.
Η καρδιά της σταμάτησε να χτυπά.
Στις 8:55,
το όχημα χτυπήθηκε από κεραυνό.
Δέχθηκε μισό δισεκατομμύριο βολτ ηλεκτρικής ενέργειας
με ένταση 60.000 αμπέρ.
Αυτό είχε τρεις συνέπειες.
Πρώτον, το φορτίο επανεκκίνησε την καρδιά της Άνταλαϊν.
Δεύτερον,
την έβγαλε από την ανοξία,
κάνοντάς τη να πάρει την πρώτη της ανάσα σε δύο λεπτά.
Τρίτον,
με βάση την Αρχή Συμπίεσης των Ηλεκτρονίων στο δεσοξυριβονουκλεϊκό οξύ,
η οποία θα ανακαλυφθεί το έτος 2035,
η Άνταλαϊν Μπόουμαν έγινε από τότε άφθαρτη στον χρόνο.
Δεν θα γερνούσε ποτέ ούτε μία μέρα.
ΕΙΡΗΝΗ!
Όσο περνούσαν τα χρόνια, πίστευε ότι για την αναλλοίωτη εμφάνισή της
ευθυνόταν ένας συνδυασμός υγιεινής διατροφής, άσκησης,
κληρονομικότητας και τύχης.
Άνταλαϊν;
-Γεια σου, Μίριαμ. -Θεέ μου. Δεν έχεις αλλάξει καθόλου.
-Τι ευγενικό. -Φλέμινγκ, εσύ μεγάλωσες πια.
Της το λέω, αλλά δεν με πιστεύει.
Αγάπη μου. Συγγνώμη, πρέπει να φύγουμε.
-Φαίνεστε σαν αδελφές. -Σταμάτα, θα πάρουν αέρα τα μυαλά μου.
-Πώς είναι δυνατόν; -Νέα κρέμα προσώπου από το Παρίσι.
Φτιαγμένη από βασιλικό πολτό.
Αντίο. Χάρηκα που σε είδα.
ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ!
Η Άνταλαϊν έπρεπε να δράσει. Λίγο μετά, ενώ ζούσε ήρεμη στα προάστια,
τη σταμάτησαν για μια μικρή οδική παράβαση.
Κυρία μου, εδώ λέει ότι γεννηθήκατε την πρώτη Ιανουαρίου 1908.
Σωστά.
Άρα είστε
σαράντα πέντε.
-Ναι. -Κυρία μου, θα το κρατήσω αυτό.
Όταν έρθετε να το πάρετε, φέρτε το πιστοποιητικό γέννησης.
Κανένα πρόβλημα, αστυφύλακα. Αύριο το πρωί μπορώ;
Ναι, φυσικά.
Πολύ σύντομα, η Άνταλαϊν επέστρεψε στο Σαν Φρανσίσκο
και δέχθηκε μια δουλειά γραφείου στην Ιατρική Σχολή.
ΙΛΙΓΓΟΣ ΚΑΙ ΖΑΛΑΔΑ
Εκεί επωφελήθηκε από κάθε ευκαιρία
για να ερευνήσει την κατάστασή της.
Μετά από έναν χρόνο εντατικής μελέτης,
η Άνταλαϊν Μπόουμαν αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει το γεγονός
ότι δεν υπήρχε καμία απολύτως επιστημονική εξήγηση για την κατάστασή της.
Είστε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος;
Ή ήσασταν ποτέ μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος;
Άνταλαϊν;
Συγγνώμη, κάνετε λάθος.
Είμαστε από το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών, δεσποινίς.
-Θέλουμε να σας κάνουμε μερικές ερωτήσεις. -Γιατί; Δεν έκανα τίποτα κακό.
Είμαι καλή Αμερικανίδα. Πώς τολμάτε να με ενοχλείτε;
Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Δεν υπάρχει καταχώρηση της κατοικία σας.
Μην ανησυχείτε, δεσποινίς Μπόουμαν.
Θα σας κάνουμε κάποιες εξετάσεις.
Πώς πάμε, παιδιά;
Αν επικοινωνήσει κανείς μαζί σου, πες του
ότι πήγα στην Ευρώπη και δεν γύρισα ποτέ.
Όταν σε ξαναδώ, θα έχω καινούργια ταυτότητα.
Θα είμαι πάντα η μητέρα σου. Αλλά θα με συστήνεις ως φίλη σου.
Μαμά, όχι.
Έτσι πρέπει να γίνει.
Ορίστε.
Για να είναι ελεύθερες και ασφαλείς εκείνη κι η κόρη της,
η Άνταλαϊν ορκίστηκε να μετακινείται,
να αλλάζει όνομα,
κατοικία
και εμφάνιση κάθε δέκα χρόνια.
Δεν θα έλεγε ποτέ λέξη για το πεπρωμένο της
σε κανέναν άλλο άνθρωπο.
Σε εφτά εβδομάδες, όταν η Τζένιφερ Λάρσον εξαφανιστεί για πάντα
και εγκατασταθεί η Σούζαν Φλάισερ
σε ένα απόμακρο αγροτόσπιτο στο Άστον του Όρεγκον,
η Άνταλαϊν Μπόουμαν,
με εξαίρεση μια στιγμή αδυναμίας,
θα έχει κρατήσει τον όρκο της για 60 χρόνια.
Γεια σου, Ρέιγκαν.
-Αμάντα, δεν θα με στήσεις, έτσι; -Αυτό με ρώτησες και πέρσι.
Δεν με εμπιστεύεσαι;
Δεν πιστεύω ότι δεν είχες καλύτερη πρόταση.
Αδύνατον.
-Να σε πάρω στις 8:00; -Τηλεφώνησα και για αυτό.
Το Ξενοδοχείο του Νομπ Χιλ θα μου στείλει αυτοκίνητο.
-Εντυπωσιάζομαι. -Πήγες ποτέ την Πρωτοχρονιά;
Μία φορά μόνο. Πριν από χρόνια.
Είναι αρκετά πολυτελές.
Καλύτερα να ετοιμαστώ. Τα λέμε σύντομα.
Γεια σου, Ρέιγκαν.
Πεινάς;
Όχι;
Θέλεις να έρθεις μαζί μου απόψε, έτσι;
Λυπάμαι. Είναι μόνο για κορίτσια.
Έιβερι, μην πιάνεις το γόνατό μου...
Το τραπέζι ακουμπάω, Άνταλαϊν.
Σας ευχαριστώ.
-Καλή Πρωτοχρονιά. -Γεια σου, Αμάντα.
-Εσύ χειροκροτούσες, έτσι; -Πώς το κατάλαβες;
-Είσαι ευγενική. -Είμαστε οι τελευταίες.
Ναι. Πάρε ένα ποτήρι.
Πες μου, τι έχασα;
Όχι πολλά. Λίγη φλυαρία.
Έχει πλάκα. Όσο κι αν μεγαλώσεις
η παραμονή Πρωτοχρονιάς είναι η βραδιά που όλα είναι δυνατά.
Τι στόχο έχεις;
Τον ίδιο, όπως πάντα. Αληθινή αγάπη. Εσύ;
Να ζήσω σαν να μην έπεται άλλη χρονιά.
Δεν ξέρεις ποτέ. Στην ηλικία μας θα μπορούσε.
Ναι, λοιπόν.
Ας ζήσουμε.
-Επιστρέφω. -Ένας εργένης προσπαθεί να βρει θάρρος.
Πώς είναι;
Καστανά μαλλιά, γαλάζια μάτια, στα 35.
Όλο μωρά μας την πέφτουν.
Ήρθε.
-Καλησπέρα. -Καλώς ήρθες στις μεγάλες.
Ξέρω, δεν δείχνουμε πάνω από 28. Τι ευγενικός. Πώς σε λένε;
-Ντέιλ Ντάβενπορτ. -Είναι ζωγράφος.
-Αλήθεια; -Ναι. Πεινάει βέβαια.
Αρνείται βοήθεια από τους γονείς του.
Συγγνώμη, γνωριζόμαστε;
Όχι. Μόνο που το Cartier ρολόι σου είναι ένα από τα πρώτα.
Υποθέτω ότι σου το έδωσε ένας ευκατάστατος παππούς.
Προ-πάππους. Πώς ήξερες ότι είμαι ζωγράφος;
Τα χέρια σου είναι γεμάτα μπογιά. Αυτό ήταν εύκολο.
Λοιπόν, Πικάσο. Κάθισε. Θα σε κεράσουμε ένα ποτό.
-Βεβαίως. -Καλή Χρονιά.
-Σε ευχαριστούμε.
Λατρεύω την Πρωτοχρονιά. Είναι η αγαπημένη μου.
Έχεις κανέναν στόχο;
Με ακρυλικό ζωγραφίζεις;
-Σε περιμένουν. -Πρέπει να πάω για την αντίστροφη μέτρηση.
Έξι, πέντε, τέσσερα,
τρία, δύο, ένα.
Ευτυχισμένο το νέο έτος!
Γεια σου.
Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Όχι. Μην τραγουδήσεις.
Μην τραγουδάς, σε παρακαλώ. Έχω ζήσει αρκετά γενέθλια.
Πού είσαι;
Δεν βγήκες καθόλου;
Δεν σε κατηγορώ.
Ισχύει για αύριο;
Τέλεια. Εντάξει, πήγαινε να κοιμηθείς. Σ' αγαπώ.
Καληνύχτα.
Όποιος κι αν είναι, πρέπει να έχει δικαιολογία.
Δεν ήθελα να σε τρομάξω.
Δεν υπάρχει κάποια παράδοση που να λέει
ότι αν είσαι μόνη την Πρωτοχρονιά, φιλάς έναν ξένο;
-Γαμώτο. Σ' το έχουν ξαναπεί. -Μία φορά. Ο Μπινγκ Κρόσμπι νέος...
Περίπου.
Καλή χρονιά.
-Είμαι πολύ μεγάλη για τέτοια. -Μην εξαφανιστείς!
Θα σε πάρω αύριο να μου πεις τι έχασα. Σ' αγαπώ.
Γεια, χρυσή μου.
Πήρα ένα μάθημα που έβαλα το χέρι μου εκεί που δεν ανήκει.
Κάτι μου λέει ότι δεν έμαθες.
Ξέρεις...
Ρίσκαρες με την κίνησή σου.
-Ποια κίνηση; -Που δεν συστήθηκες πριν φύγεις.
Είμαι τολμηρή.
Εγώ είμαι ο Έλις. Χαίρω πολύ.
-Όπως το νησί; -Ουδείς άνθρωπος.
Εγώ είμαι η Τζένι.
Όπως το ποίημα;
Όχι;
"Είμαι κατάκοπος. Διέφυγα από τα πλούτη, από την υγειά,
γερνάω, πες, μα πρόσθεσε
πως με φίλησε η Τζένι".
Ποιος το έγραψε;
-Ένας ρομαντικός, νομίζω. -Δεν είσαι σίγουρος, δηλαδή.
Είμαι,
αλλά δεν θέλω να φανώ ξερόλας.
Κρίμα. Τους λατρεύω τους ξερόλες.
Πού πηγαίνεις, λοιπόν;
Κάπου που έχει καλύτερο φαγητό. Στο διαμέρισμά μου.
Εσύ;
Πίσω στο πάρτι.
Ήθελα να περάσω 27 ορόφους μαζί σου.
-Ριψοκίνδυνη η κίνησή σου. -Ποια κίνηση;
Που άφησες τη συνοδό σου πάνω. Ελπίζω να άξιζε τον κόπο.
-Τι λες; -Έλα τώρα. Η όμορφη γυναίκα με τα μπλε.
Μήπως τελειώνει το όνομά της σε "-κοβα";
Όχι. Το όνομά της είναι Άγκνες Μπογκς.
Ανιψιά του σεφ. Θα του πω για το φαΐ.
Και δεν τη συνοδεύω.
-Ταξί, κυρία μου; -Ναι, παρακαλώ. Ευχαριστώ.
Καληνύχτα.
Θα περιμένω μαζί σου.
Για να μάθεις πού μένω;
Θα με διευκολύνει όταν στείλω λουλούδια.
Μάλιστα. Ευχαριστώ, αλλά θα τα καταφέρω.
Γεια σου. Χάρηκα για την περιπέτεια.
Ευχαριστώ.
Περίμενε!
Πάλι βάζεις το χέρι σου εκεί που δεν ανήκει.
Πώς θα σε βρω;
Καλή χρονιά, Έλις.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Γεια σου. Πώς είναι η μαμά σου;
-Άργησα; -Όχι περισσότερο από ό,τι συνήθως.
Χρόνια πολλά, μαμά.
Σε ευχαριστώ, αγάπη μου.
Χαίρομαι τόσο πολύ που σε βλέπω.
Δεν χρειάζεται να μου δίνεις ακόμα κάρτες.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
-Πότε ξαναέρχεσαι; -Την τρίτη εβδομάδα του Φεβρουαρίου.
-Πιστή στο πρόγραμμα. -Φυσικά.
Ξέχασες ήδη την κουβέντα μας για το νάτριο;
Όχι. Αλλά επιλέγω να την αγνοήσω.
Βασικά
κι εγώ σκέφτομαι να μετακομίσω.
-Μα σου αρέσει πολύ εκεί που μένεις. -Ναι. Αλλά έχει πολλές σκάλες.
Την προηγούμενη εβδομάδα, η Κέι Αλφόνσο έπεσε
κι έσπασε τον γοφό της.
Μπορεί να μη φύγει ποτέ από το νοσοκομείο.
Και την επόμενη μέρα
μου τηλεφώνησε η Μόλι Άντριους
και μου είπε για μια υπέροχη κοινότητα ευγηρίας
στην Αριζόνα.
Μετακόμισε εκεί πέρσι. Ποτέ της δεν ήταν τόσο ευτυχισμένη.
Τι συμβαίνει;
Αγόρασα στο Όρεγκον για να είμαι κοντά σου.
Για μακρόχρονες επισκέψεις. Και να μείνεις μαζί μου κάποια στιγμή.
Δεν έχουμε μείνει μαζί από όταν ήμουν στο λύκειο.
Δεν γίνεσαι νεότερη, όμως.
Κι αν πάθεις κάτι μετακομίζοντας στην Αριζόνα;
Αν αρρωστήσεις;
Τότε ελπίζω ότι θα έρθεις να με φροντίσεις.
-Κι αν ερχόμουν πολύ αργά; -Όχι.
Δεν θα το κάνουμε αυτό. Όχι στα γενέθλιά σου.
Είναι μέρα γιορτής.
Παραλίγο να πέσω κάτω.
-Τι κακαρίζετε εσείς; -Σπουδαία νέα.
Ο κύριος Τζόουνς δωρίζει κλασικά βιβλία αξίας 50.000 στη βιβλιοθήκη.
-Τι βιβλία; Ξέρεις; -Θα μάθουμε πολύ σύντομα.
Τηλεφώνησε το γραφείο του και είπαν ότι θα τα παραδώσει ο ίδιος.
-Γεια σας. Έλις. -Όχι.
-Ωραία. Καλώς ήρθατε, κύριε Τζόουνς. -Ευχαριστώ.
Εκ μέρους του Συλλόγου Ιστορικής Κληρονομιάς του Σαν Φρανσίσκο
θέλω να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μας για την πολύ γενναιόδωρη προσφορά.
Τα άφησα κάτω, θα τα ανεβάσουν αμέσως.
Θα θέλαμε μία φωτογραφία σας που δωρίζετε τα βιβλία.
Ναι, βεβαίως.
Μου δίνετε μια στιγμή;
Γεια,
εγώ είμαι.
Ο ξερόλας.
-Τι κάνεις εδώ; -Έχω κάτι και για σένα.
Κάτι λουλούδια.
Ντέιζι Μίλερ, του Χένρι Τζέιμς.
Κρασί από Πικραλίδα, του Ρέι Μπράντμπερι.
Η Αγάπη Είναι Γένους Θηλυκού, Τζάνετ Φιτς.
Πολύ έξυπνο.
Πώς ήξερες ότι δουλεύω εδώ;
Μπήκα στο συμβούλιο. Σε είδα να φεύγεις από τη συνέλευση.
Δεν το ανέφερες στο ασανσέρ.
Δεν ήταν ψηλό το κτίριο,
δεν πρόλαβα να το αναλύσω.
Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ είμαι έτοιμος για μια δωρεά.
Τέλεια. Εδώ θα είμαι.
Αποκλείεται. Δέξου εσύ τα βιβλία για τη βιβλιοθήκη.
-Όχι. Δεν μπορώ. -Μπορείς.
Όχι. Δεν θέλω να με φωτογραφίσουν.
Είσαι εκθαμβωτική.
Δεν είναι ματαιοδοξία. Δεν μου αρέσει να με φωτογραφίζουν.
Όπως θέλεις. Αν δεν τα δεχθείς εσύ, εγώ δεν τα δωρίζω.
-Δεν θα το έκανες αυτό. -Θα το κάνω. Θα τα κάψω κιόλας.
Απλώς... Δεν μου αρέσει να με φωτογραφίζουν, Έλις.
Εντάξει. Άκου μια εναλλακτική.
Θα σε βγάλω αύριο.
Λοιπόν,
αυτό είναι αδύνατον.
Εντάξει, θα πακετάρω τα βιβλία, τότε. Δεν πειράζει.
Πού;
Κάπου που δεν έχεις ξαναπάει.
Αν είναι σε αυτήν την πόλη, αυτό είναι απίθανο.
Δοκίμασε.
Αφήστε τις μπότες στην είσοδο μετά.
-Θα είμαι απέξω. -Εντάξει. Ευχαριστώ, Τομ.
Εντάξει.
Εντάξει,
παραιτούμαι.
Το πρώτο έτος του πυρετού του χρυσού
60.000 άνθρωποι ήρθαν στο Σαν Φρανσίσκο με καράβια.
Πολλοί έτρεξαν κατευθείαν στα βουνά αφήνοντας τα καράβια τους πίσω.
Εκατοντάδες καράβια έμειναν στις ακτές.
Το κέντρο του Σαν Φρανσίσκο χτίστηκε ακριβώς από πάνω τους.
Δεν το ήξερα αυτό.
Οι δημοτικές αρχές
βρήκαν αυτό εδώ όταν έσκαβαν για να κάνουν έργα.
Θεέ μου.
Δεν είναι τρομερό;
-Αυτό... -Ναι, καράβι είναι.
Είναι απίστευτο.
Φυσικά σταματήσαμε το σκάψιμο αμέσως, για να ανοιχτεί στο κοινό.
Ποιοι;
Ο Σύλλογος Διατήρησης Ιστορικών Μνημείων.
Να μαντέψω. Είσαι στο συμβούλιο.
Ναι. Αυτές τις μέρες δέχονται οποιονδήποτε.
Πώς απέκτησες περιουσία, λοιπόν; Την κληρονόμησες;
Από τύχη.
Σπούδαζα μαθηματικά.
Στον ελεύθερό μου χρόνο έφτιαξα έναν αλγόριθμο
για την ανάλυση κλιματικών δεδομένων.
Αλλά ο συγκάτοικός μου ανακάλυψε ότι κάνει και οικονομικές προβλέψεις.
Ξεκινήσαμε την επιχείρησή μας στο δωμάτιό μας.
Τρία χρόνια μετά την πουλήσαμε. Με το μερίδιό του πήγε στα Φίτζι.
Κι εγώ με το δικό μου κάνω αυτό εδώ.
Η δουλειά σου είναι να χαρίζεις λεφτά.
Σωστά. Αλλά το να κάνεις πραγματικές αλλαγές στον κόσμο
είναι πολύ πιο δύσκολο από ό,τι φαίνεται.
Εσύ, Τζένι;
Εγώ έχω έναν σκύλο.
Εντάξει.
Πρέπει να γυρίσω πίσω.
Μα θα πάμε για φαγητό.
Είναι πολύ αργά, Έλις. Μία ώρα έχω μόνο.
Εντάξει. Τουλάχιστον άσε με να σε συνοδέψω.
Σε ευχαριστώ για όλο αυτό.
Αλλά να ξέρεις ότι μετακομίζω.
Εντάξει. Έχω μια ιδέα.
Θα σου πω ένα ανέκδοτο κι αν γελάσεις
θα πρέπει να βγεις μαζί μου άλλη μία φορά πριν φύγεις.
Αν δεν γελάσεις θα ξέρω ότι δεν ταιριάζουμε και θα τα παρατήσω.
-Θα είναι πολύ καλό ανέκδοτο. -Είναι το πιο αστείο που υπάρχει.
Αλλά είναι διακριτικό, εξεζητημένο, άρα δεν θα το καταλάβεις καν μάλλον.
Ναι, μάλλον όχι.
-Σου αρέσει το μπέιζμπολ; -Ναι, το λατρεύω.
Ωραία.
Μια μέρα στο στάδιο Φένγουεϊ Παρκ,
ο Τεντ Γουίλιαμς.
-Ξέρεις ποιος ήταν; -Έλα τώρα. Ο Θάμπερ.
Μέσος όρος 344 χτυπήματα, σωστά;
Τι; Ναι; Αυτός ο Τεντ Γουίλιαμς.
Ήταν στο Φένγουεϊ, λοιπόν,
και του λέει το άλογο "Θέλω να παίξω στους Ρεντ Σοξ".
-Πραγματικό άλογο; -Πραγματικό.
Ο Τεντ λέει "Εντάξει, τι μπορείς να κάνεις;"
Το άλογο λέει "Χτυπάω όπως εσύ, αλλά καλύτερα".
Οπότε σηκώνει το μπαστούνι με τα δόντια και ο Τεντ λέει "Καλά".
Του πετάει μία-δύο μπαλιές και φυσικά...
Στις κερκίδες.
Ο Τεντ λέει "Τι άλλο μπορείς να κάνεις;"
Και το άλογο λέει "Να παίξω στόπερ".
Ο Τεντ του πετάει λίγες χαμηλές μπαλιές και βέβαια...
Έκανε σαν ηλεκτρική σκούπα.
Ναι. Ο Τεντ λέει, λοιπόν, "Ξέρεις να πετάς;"
Το άλογο τον κοιτάει και λέει
"Να πετάω; Έχεις ακούσει για άλογα να πετάνε μπάλες;"
Ναι!
Κυρίες και κύριοι.
-Όχι. Ήσυχα. -Την κατέκτησα την κυρία.
Είναι το χειρότερο ανέκδοτο που έχω ακούσει.
-Σε ευχαριστώ. -Δεν ήταν κομπλιμέντο.
Δείπνο. Την Τρίτη στο σπίτι μου, 18η οδός 303.
Στις 8:00 η ώρα.
Εντάξει.
ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ
Καλημέρα, δεσποινίς Λάρσον.
-Καλημέρα. -Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε;
Θα προσθέσω δικαιούχο στον λογαριασμό μου.
-Μπορώ να ρωτήσω τον λόγο; -Θα ταξιδεύω για αρκετό καιρό.
Θα ταξιδεύετε.
Εντάξει. Φέρνω τα χαρτιά. Επιστρέφω αμέσως.
Επενδύσεις Πλανκ και Τσέστερφιλντ, παρακαλώ;
Όλες αυτές οι εταιρείες τα πάνε πολύ καλά.
Τι είναι αυτό; Φωτογραφικά Χάλοϊντ;
Ναι. Υπάρχουν 50 χρόνια. Παράγουν χαρτί κι εξοπλισμό.
Αναπτύσσουν κάτι που λέγεται ηλεκτροφωτογραφία.
Ίσως είναι επανάσταση στον κλάδο. Αλλά δεν θα δείτε άμεσα κέρδος.
-Ίσως πάρει κάποια χρόνια. -Δεν πειράζει.
Μη δεσμεύσετε τα χρήματά σας.
Έχω υπομονή.
Πώς κι έτσι; Άλλαξαν το όνομά τους. Τώρα λέγονται...
Τι στα κομμάτια; Αρχίζει με "Χ".
Ελληνικό είναι. Προφέρεται "Ζίροξ".
Ζίροξ.
Μπορούμε να αρχίσουμε, λοιπόν, με την κάρτα.
-Το όνομα του συνδικαιούχου; -Σούζαν Φλάισερ.
Σούζαν Φ-Λ-Α
Ι-Σ-Ε-Ρ.
Σου έφτιαξα λίγο σολομό.
Δεν θα ανεχτώ να μην τρως αν είναι να γίνεις σκύλος του αγρού.
Θέλω να τρως μέχρι και την τελευταία μπουκιά. Κατάλαβες;
Ορίστε.
Ναι.
Κανείς εδώ;
Έλις;
Διακόπτω;
Γεια.
-Φοβήθηκα ότι άλλαξες γνώμη. -Όχι, απλώς δυσκολεύτηκα να βρω ταξί.
-Γεια. -Γεια.
Να πάρω το παλτό σου;
Εντάξει.
Το σπίτι σου είναι...
-Ημιτελές; -Ναι.
Το πρόσεξα αυτό. Είναι καλλιτεχνική άποψη;
Όχι.
Πρέπει να βάψω, να σοβατίσω και να κάνω τις καλωδιώσεις,
αλλά θα τα κάνω όλα μόνος μου. Οπότε θα πάρει κάποιον καιρό.
Νομίζω ότι καίγεται το φαγητό σου.
Βολέψου εσύ.
Κάθισε, χαλάρωσε.
Εντάξει.
Τι είναι αυτό που μαγειρεύεις;
Μια σπεσιαλιτέ που, για να είμαι ειλικρινής, δεν είναι για όλους.
Ελπίζω να σου αρέσει.
-Έτοιμη; -Να ηχήσουν τα τύμπανα;
Ορίστε.
Ήμουν ανάμεσα σε αυτά και τα γεμιστά ορτύκια.
Απογοητεύτηκες;
-Είμαι ειλικρινά τρισευτυχισμένη. -Ναι!
-Ξεκίνα. -Εντάξει.
Λοιπόν;
Είναι τόσο τέλειο όσο επώδυνη είναι η μουσική.
-Δεν σου αρέσει η τζαζ; -Τη λατρεύω. Αυτό είναι κάτι άλλο.
Η μαμά μου μεγάλωσε στο Μέιν της Νέας Αγγλίας.
Γλυκιά, αλλά σκληρή.
Ο μπαμπάς μου, αντιθέτως,
είχε το μυαλό του στα σύννεφα. Κυριολεκτικά.
Είναι αστρονόμος.
Μόλις πήρε σύνταξη από το Στάνφορντ.
Ανακάλυψε έναν ασυνήθιστο κομήτη κι έγινε γνωστός.
Ασυνήθιστος πώς;
Έχει ένα μαθηματικά τέλειο περίγειο.
Με βάση τους υπολογισμούς του θα περνούσε από τη Γη τον χειμώνα του '81.
-Πέρασε; -Όχι.
Όχι, δεν πέρασε.
Αλλά συνεχίσαμε να τον ψάχνουμε κάθε χρόνο.
Το είχαμε σαν τελετουργικό όταν μεγάλωνα.
Ο μπαμπάς μου ψάχνει ακόμα.
Άλλο ένα ποτήρι κρασί και ίσως να τον δω.
Όχι, ευχαριστώ. Σε παρακαλώ.
Έλα. Έχουν ένα ρητό στην Ιταλία, ξέρεις.
"Χρόνια, εραστές, κρασί, κούπες...".
"Χρόνια, εραστές και ποτήρια κρασί
δεν πρέπει ποτέ να τα μετράμε".
Δεν λες τίποτα.
Μ' αρέσει η θέα.
Ευχαριστώ.
Μ' αρέσει πώς διαβάζεις.
Τι;
Την πρώτη φορά που σε είδα, όταν έβγαινες από τη συνέλευση, διάβαζες.
Τα μαλλιά σου ήταν πιασμένα πίσω και φορούσες ένα μπλε φόρεμα.
Ήταν γραμμένο σε Μπράιγ. Σταμάτησα για να σε κοιτάξω.
Πόση ώρα με κοίταζες;
Αρκετά για να καταλάβω ότι δεν είσαι τυφλή.
Και έπρεπε να σε γνωρίσω. Δεν ήξερα πότε ή πώς,
αλλά ήξερα ότι θα γινόταν.
Νομίζω...
Νομίζω ότι θυμάμαι εκείνη τη μέρα.
Ναι, ήταν ένα βιβλίο στα Νορβηγικά και λόγω των διαλυτικών στα φωνήεντα
ήταν σχεδόν αδύνατον να το καταλάβω.
-Πλάκα κάνεις. -Ναι.
-Κάνεις πλάκα; -Ναι, φυσικά.
Ήταν κώδικας Μπράιγ για αρχάριους
ή παιδικά τραγουδάκια ή κάτι τέτοιο.
Μπορείς να μου πεις ό,τι θες, θα το πιστέψω.
Δεν ξέρω σχεδόν τίποτα για σένα.
Είναι καλύτερα έτσι.
Όχι,
δεν είναι.
Πες μου κάτι που θα κρατήσω για πάντα και δεν θα ξεχάσω.
Αφέσου.
ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ
Γεια.
Καλημέρα.
Μάζεψε τα χέρια σου. Κάποιοι δουλεύουμε για να ζήσουμε.
Εντάξει, κατάλαβα. Με κρατάς όμηρο.
Θα επιστρέψεις ποτέ;
Σίγουρα δεν μιλάει κανείς εκεί Αγγλικά ή Ισπανικά;
Όχι, όχι. Τα θέλουμε όλα.
Θέλω να αγοράσω...
-Πρέπει να φύγω. -Περίμενε.
Περιμένετε, παρακαλώ.
Δώσ' μου ένα λεπτό.
-Το λύνω στα Πορτογαλικά. -Δεν μπορώ.
Τι θες να πεις;
Η Προστασία Τροπικών Δασών θα αγοράσει 50.000 στρέμματα.
Καμία σχέση. Δώσε μου.
Ευχαριστώ.
Άργησα στη δουλειά.
-Περίμενε. Αυτό ήταν; -"Αφέσου".
Κάνει 1,50 δολάριο, κυρία.
-Κυρία μου; -Άλλαξα γνώμη. Συνεχίστε, παρακαλώ.
Εντάξει.
ΝΤΕΪΖΙ ΜΙΛΕΡ ΤΟΥ ΧΕΝΡΙ ΤΖΕΪΜΣ
Ρις.
Ρις;
Μωρό μου. Είσαι εντάξει;
Είσαι εντάξει, μωρό μου;
Τα επίπεδα κρεατινίνης του είναι υπερβολικά υψηλά.
Έχει νεφρική ανεπάρκεια.
Συσσωρεύονται τοξίνες. Δεν μπορεί να το χειριστεί.
Πονάει;
Δεν μπορώ να πω.
Τι θα κάνατε στη θέση μου;
Θα σκεφτόμουν
πόσο υπέροχη ζωή έζησε.
Πόσο τυχεροί είστε που βρεθήκατε.
Μπορώ να έχω ένα λεπτό μαζί του, παρακαλώ;
Φυσικά.
Τζένι, ο Έλις είμαι. Προσπάθησα να σε βρω μία-δύο φορές.
Ελπίζω να πήρες τα μηνύματά μου. Τηλεφώνησέ μου.
ΝΤΕΪΖΙ ΜΙΛΕΡ, ΚΡΑΣΙ ΑΠΟ ΠΙΚΡΑΛΙΔΑ, Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΥΣ ΘΗΛΥΚΟΥ
Τζένι!
Τι κάνεις εσύ εδώ;
-Τηλεφώνησα, μα... -Πώς βρήκες τη διεύθυνσή μου;
Από τη βιβλιοθήκη.
Έλα, μην ταράζεσαι. Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω.
Ο σκύλος μου, έπρεπε...
-Του έκανα ευθανασία. -Λυπάμαι πολύ που το ακούω.
Να περίμενες να επικοινωνήσω εγώ.
-Τζένι... -Έχω λόγο που δεν δίνω διεύθυνση.
-Λυπάμαι, πραγματικά. -Δεν θα δουλέψει αυτό. Μετακομίζω.
Μιλάς σοβαρά;
Γεια.
Για σας.
Πριν μετακομίσει στη Φλόριντα, η Μπάρμπαρα Άιρλαντ
ξεφορτώθηκε όλα της τα βιβλία.
Αυτό δεν μπορούσα να το ξεφορτωθώ...
Απ' ό,τι φαίνεται δεν με έπιασε μόνο εμένα νοσταλγία.
Είχες μια υπέροχη ζωή.
Ναι, έτσι θέλω να πιστεύω.
Εύχομαι μόνο
να μπορούσες να ήσουν εκεί περισσότερο καιρό.
Κι εγώ.
Τη θυμάσαι αυτή;
Το 1954. Ήμουν τριτοετής στο πανεπιστήμιο.
Η τελευταία σου φωτογραφία που έχω.
Αν έχεις δει μία, τις έχεις δει όλες.
Πράγματι.
Τι είναι;
Τι συμβαίνει;
Βαρέθηκα να τρέχω.
Λέω ψέματα σε καλούς ανθρώπους.
Σταμάτα, τότε.
Δεν σε κυνηγά κανείς πια.
Όλοι όσοι σε υποπτεύονταν έχουν πεθάνει εδώ και καιρό.
Δεν χρειάζεται να είσαι μόνη για πάντα.
Δεν σου λείπει να έχεις κάποιον να αγαπάς;
-Έχει περάσει τόσος καιρός. -Δεν είναι το ίδιο αν δεν υπάρχει μέλλον.
Τι λες; Το μόνο που έχεις είναι μέλλον.
Εννοώ ένα μέλλον μαζί. Να γεράσουμε μαζί.
Χωρίς αυτό, η αγάπη είναι...
Είναι μόνο πόνος.
Είναι το ίδιο για όλους.
-Πόσες φορές έχει ραγίσει η καρδιά μου; -Υπερβολικά πολλές.
Αν είχα την ομορφιά και την ενέργειά σου, θα ερωτευόμουν αύριο.
Πραγματικά.
Γνώρισα κάποιον.
Τι;
Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Μπήκαμε στο ασανσέρ μαζί.
-Γιατί δεν το είπες; -Ήξερα ότι θα με κοίταζες έτσι.
Μην ενθουσιάζεσαι. Του είπα να με αφήσει ήσυχη.
Ήμουν φριχτή.
Άκαρδη.
Πες του ότι λυπάσαι. Πες του ότι έκανες λάθος.
Δεν μπορώ. Φεύγω.
Στο Όρεγκον μετακομίζεις, όχι στο Τιμπουκτού.
Έλα.
Αν δεν το κάνεις για τον εαυτό σου, κάν' το για μένα.
Σε παρακαλώ;
-Γεια σας. -Μπορώ να βοηθήσω;
Ήρθα να δω τον Έλις Τζόουνς. Δεν με περιμένει.
Ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε.
Είστε...
Βαθιά μετανιωμένη.
Μάλιστα.
Κύριε Τζόουνς, έχετε μια καλεσμένη.
-Θα έχετε ένα όνομα. -Τζένιφερ Λάρσον.
Εντάξει.
Πείτε του, παρακαλώ, ότι θα καταλάβω αν δεν θέλει να με δει.
Ήρθα για να ζητήσω συγγνώμη
και να του πω ότι η ζωή μου ήταν απίστευτη
για περισσότερο από όσο φαντάζεται.
Και ότι ήμουν πολύ ευαίσθητη τις προάλλες.
Και
τώρα συνειδητοποιώ πόσο καλός ήταν μαζί μου
κι ότι ήμουν υπερβολικά χαζή για να το δεχθώ.
Κι ότι τώρα έμαθα.
Γι' αυτό θέλω να του πω πόσο λυπάμαι ειλικρινά.
-Εντάξει. -Και ρωτήστε τον αν μπορεί να κατέβει.
Ίσως να με αφήσει να επανορθώσω βγάζοντάς τον έξω απόψε.
Παρακαλώ.
Έχει έρθει η Τζένιφερ Λάρσον.
Λέει ότι καταλαβαίνει αν...
Την ακούσατε.
Εντάξει, ωραία.
Θέλει να μάθει πού θα τον πάτε.
Κάπου που δεν έχει ξαναπάει.
-Γεια. -Γεια σου, Τζένι.
Έλα.
Πιστεύεις ότι πηγαίνω πρώτη φορά σε συνεργείο;
Ησυχία. Εδώ κρύβονται περισσότερα από όσα φαίνονται.
Εδώ ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους κινηματογράφους της πόλης.
-Σινεμά; -Ναι.
Τη δεκαετία του '30, η Μέρι Ελίζαμπεθ Γουντς,
διάβασε για έναν μεγιστάνα που έφτιαξε έναν υπαίθριο κινηματογράφο
στο Κάμντεν του Νιου Τζέρσεϊ.
Εκείνη ήθελε έναν δικό της εδώ στο Σαν Φρανσίσκο.
Όλοι νόμιζαν ότι ήταν θεότρελη. Και ήταν, δηλαδή.
Κοιμόταν με οποιονδήποτε.
Είχε έναν αέρα λες και ήταν καλύτερη από όλους.
Ουσιαστικά...
Τέλος πάντων.
Λόγω των τοπικών διατάξεων, δεν γινόταν να ήταν υπαίθριος,
οπότε έφερε τα αμάξια μέσα.
Αυτό εκεί είναι η οθόνη.
Ήταν θεαματικό,
φαντάζομαι.
Έτοιμος για το καλύτερο;
-Ναι, φυσικά. -Εντάξει. Κοίτα πάνω.
Εγκατέστησε φωσφορίζοντα νήματα.
Έκαναν τον κόπο να φτιάξουν τους αστερισμούς.
Δεν είναι πανέμορφο;
Ναι.
Τι κάνεις;
Έλα.
Εις υγείαν.
Το μεγάλο παράδοξο όλου αυτού
είναι ότι όσο καλύτερα γίνονται τα όργανά μας, τόσο πιο μακριά βλέπουμε,
αλλά όχι στο μέλλον.
Στο παρελθόν.
Γεγονότα το φως των οποίων δεν έχει φτάσει σε εμάς.
Δεν θα καταλάβω ποτέ γιατί τόσο λίγοι ενδιαφέρονται για την ιστορία.
Και το μέλλον έχει τη γοητεία του.
Ας μιλήσουμε για το δικό μας.
-Έλις... -Όχι το απώτερο μέλλον.
Για το Σαββατοκύριακο λέω.
Τι είχες κατά νου;
Οι γονείς μου θα κάνουν ένα πάρτι για να γιορτάσουν την 40ή τους επέτειο.
Είναι μόνο δύο ώρες από εδώ.
Έλα μαζί μου.
Εντάξει.
Να οδηγήσω εγώ;
Θεέ μου. Σπάνια βλέπεις ένα Saab στους αγώνες Ντεϊτόνα 500.
Υπάρχει λόγος.
Ίσως θες να πατήσεις
εκείνο το τετράγωνο πετάλι δίπλα στο πόδι σου.
Δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάς.
Θεέ μου!
Συγγνώμη.
Τι σου συμβαίνει;
Κάνε μου μια χάρη. Σταμάτα να την πάρουμε.
Θα προτιμούσα να μη με μαχαίρωναν.
Η αδελφή μου είναι.
Συγγνώμη.
-Τι χαμπάρια; -Να σε πάμε πουθενά;
Εσύ τι νομίζεις;
Πώς είσαι;
Καλά. Γεια.
-Αποκλείεται. Έχεις ακόμα το Saab; -Ναι. Κι εγώ χαίρομαι.
Κίκι, από εδώ η Τζένι.
-Τζένι, αυτή είναι η αδελφή μου. -Χάρηκα.
Κι εγώ.
Δεν είπες ότι θα έπαιρνες λεωφορείο. Θα σε παίρναμε από τη στάση.
Δεν χρησιμοποιώ τηλέφωνο εδώ και δύο μήνες.
Για κάποιο συγκεκριμένο λόγο;
Διαμαρτύρομαι κατά των εταιρειών, που κατασκευάζουν όπλα υψηλής τεχνολογίας.
Η Κίκι αποφοίτησε από το Μπέρκλι.
Αυτή είναι η καινούργια, λοιπόν;
Τον πήρες ή όχι ακόμα;
Πριν δέκα λεπτά. Ακριβώς εκεί που κάθεσαι.
Ποια είναι η ιστορία της, λοιπόν; Εκεί δουλεύει;
Σου είπα ό,τι μου είπε ο Έλις.
Ευχαριστώ.
Ένα πανέμορφο κορίτσι,
που δουλεύει σε δημόσια βιβλιοθήκη.
Ίσως να της αρέσουν τα βιβλία.
-Κι η ησυχία. -Ή ίσως να έψαξε στο ίντερνετ,
έμαθε για τη γενναιόδωρή του εισφορά
και μετά να μπήκε εκεί για να τον τυλίξει.
-Αυτό είναι, σίγουρα. -Δεν έπρεπε να έχουν φτάσει;
Μάζεψε το τραπέζι εσύ.
-Ήρθαν! -Ναι.
Πώς είμαι;
Πολύ όμορφη.
-Ήρθατε! -Γεια σου, μαμά.
-Αγάπη μου. Τέλεια φαίνεσαι. -Κοίτα ποια μαζέψαμε από τον δρόμο.
-Γεια. -Γεια σου, μωρό μου.
-Αυτή είναι η Τζένι. -Γεια σας.
-Χαίρομαι που σε γνωρίζω. -Χαίρω πολύ.
Θα είστε εξαντλημένοι.
-Όχι, δεν ήταν τίποτα. -Το κάναμε σε 18 λεπτά.
Δεν μου αρέσει αυτό. Το ξέρει ότι το μισώ που τρέχει.
Η Τζένι οδηγούσε. Το ορκίζομαι. Νομίζει ότι έχω εννιά ζωές.
-Να πάρω το παλτό σου. -Πού ήσασταν;
-Ξέχασες πού μένουμε; -Όχι.
Ο μπαμπάς μου, Ουίλιαμ. Μπαμπά, από εδώ...
Η Άνταλαϊν.
Τζένι, βασικά.
Μπαμπά, είσαι εντάξει;
Συγγνώμη.
Μοιάζεις ακριβώς σαν μια παλιά μου φίλη.
Την Άνταλαϊν Μπόουμαν.
Η μητέρα μου είναι.
Πλάκα κάνεις; Αλήθεια;
-Ναι. -Θεέ μου.
Την ξέρατε;
Ναι.
Είχαμε πολύ στενή σχέση.
Την ήξερα από το Λονδίνο.
Ναι. Έμενε εκεί τη δεκαετία του '60.
Ακριβώς πριν μετακομίσει στο Παρίσι και γνωρίσει τον πατέρα μου.
-Απίστευτο. Πόσο πιθανό; -Μικρός που είναι ο κόσμος.
Η ομοιότητα είναι εκπληκτική. Θα το ακούς συνέχεια αυτό.
Από όταν θυμάμαι τον εαυτό μου.
Είχαμε στενή σχέση.
Το ξαναείπες. Δεν το πιστεύω ότι δεν την είχες αναφέρει ποτέ.
-Πρέπει να την έχω αναφέρει. -Όχι.
-Τους θυμάμαι τους στενούς σου φίλους. -Πώς είναι; Τι κάνει;
Πέθανε.
Πριν από έξι χρόνια.
Όχι. Σοβαρά;
Λυπάμαι πολύ.
Εκπληκτική γυναίκα.
Ναι, το έχει όλη η οικογένεια αυτό.
-Ελάτε. Θέλετε κάτι να φάτε ή να πιείτε; -Ναι, έφτιαξα τσίζκεϊκ.
Είμαστε λίγο κουρασμένοι.
Θα ανέβουμε πάνω, αν δεν πειράζει.
-Κι εγώ. -Αλήθεια;
Εντάξει. Εσύ θα κοιμηθείς πίσω.
Σε έβαλε πίσω εσένα.
Χάρηκα πολύ.
-Μπαμπά. -Ναι.
Μωρό μου.
Κάνει πολύ κρύο.
Οπότε έβαλα μια κουβέρτα παραπάνω στο μπαούλο δίπλα στο κρεβάτι.
Δεσποινίς!
Δεσποινίς.
Θα πλημμυρίσετε τη μηχανή.
Ευχαριστώ για την πολύτιμη συμβουλή.
Τουλάχιστον θα μαυρίσετε.
Συγγνώμη. Έκανα ό,τι μπορούσα για να το κάνω να πάρει μπρος.
Δεν δουλεύει.
Χρειάζεται μόνο λίγο σπρώξιμο.
Αφήστε το φρένο, εγώ θα σπρώξω, αφήστε τον συμπλέκτη και θα πάρει μπρος.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
-Έτοιμος; -Έτοιμος. Εσύ;
-Εντάξει. -Εντάξει.
Αφήστε τον συμπλέκτη.
Ευχαριστώ!
Παρακαλώ.
Πέρασαν πέντε εβδομάδες μαζί.
Κι η Άνταλαϊν έκανε κάτι που είχε υποσχεθεί ότι δεν θα έκανε ποτέ.
Ξέρεις, ακόμα δεν μου είπες το όνομά σου.
Άνταλαϊν Μπόουμαν.
-Οι φίλοι μου με φωνάζουν "Ντέλα". -Τι όμορφο.
Σε ευχαριστώ.
Τρεις εβδομάδες αργότερα, τελείωσε το εξάμηνο.
Ο Ουίλιαμ γύρισε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Άνταλαϊν ήρθε μαζί του.
Γεια.
Πώς κοιμήθηκες;
-Καλά. -Ωραία.
Συγγνώμη για χθες το βράδυ. Δεν ήθελα να σε φέρω σε αμηχανία.
Πρέπει να τα έχω χαμένα.
Δεν πειράζει.
-Γεια. -Πότε ανέβηκες εσύ;
Όχι πολύ αργά. Διάβασα λίγο.
Γεια σου, μωρό μου.
-Πού είναι η Τζένι; -Θα κατέβει σε λιγάκι.
Ήταν ανήσυχη όλη νύχτα, δεν κοιμήθηκε.
Δεν μας είπατε ποτέ πώς γνωριστήκατε.
Γνωριστήκαμε σε ένα ασανσέρ την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.
-Λίγο καφέ; -Όχι, ευχαριστώ.
Αλλά την είχα δει μία φορά πριν από αυτό.
Γεια.
Στη βιβλιοθήκη. Διάβαζε ένα βιβλίο σε Μπράιγ
και κατάλαβα ότι ήταν μοναδική.
Ορίστε, μωρό μου. Όπως η μαμά της.
Πώς τη γνώρισες τη μητέρα της;
Έξω από το Λονδίνο.
Έμεινε το αυτοκίνητό της. Τη βοήθησα να το φτιάξει.
-Ήταν Αγγλίδα, λοιπόν. -Όχι. Σπούδαζε Γαλλικά εκεί.
-Πόσες γλώσσες μιλούσε; Τέσσερις; -Έτσι νομίζω.
Ναι.
-Η Τζένι είναι πολύ καλή στις γλώσσες. -Αλήθεια;
Πόσο ήσουν όταν τη γνώρισες;
Ήμουν περίπου...
Ήμουν στο δεύτερο έτος της Ιατρικής, οπότε ήμουν
είκοσι έξι.
Σκεφτόμουν να σταματήσω την Ιατρική. Βαριόμουν.
Αλλά
φοβόμουν ότι ήμουν πολύ μεγάλος για να ξαναρχίσω.
Μίλησα...
Το είπα στην Άνταλαϊν και την έπιασαν τα γέλια.
Είπε "Κάν' το. Μη λες ανοησίες.
Η ζωή είναι πολύ μικρή".
Εξαιτίας της ανακάλυψα την Αστρονομία και τη Φυσική.
Ήταν μόνο δύο χρόνια μεγαλύτερή μου, αλλά ήταν τόσο σοφή.
Ήταν τόσο εκλεπτυσμένη.
Ήταν...
-Τι; Αγάπη μου. -Φτάνει, Ουίλιαμ.
Τι; Τι συμβαίνει;
Νομίζεις ότι είναι αστείο;
Τι εννοείς; Τι έκανα;
Είχατε πολύ στενή σχέση. Μου το είπες δύο φορές.
Πρέπει να δεις πώς είσαι όταν μιλάς για εκείνη.
Θα την αναπολείς ολόκληρο το Σαββατοκύριακο;
Κοίτα. Απλώς
μοιάζει τόσο με τη μητέρα της που θυμάμαι πράγματα
που δεν ήξερα καν ότι θυμόμουν.
Δεν μου αρέσει να νιώθω σαν τη δεύτερη επιλογή.
Ειδικά αυτό το Σαββατοκύριακο.
-Δεύτερη επιλογή; -Ναι.
Σαράντα χρόνια, μωρό μου. Έλα τώρα.
Δεύτερη; Ούτε κατά διάνοια.
Δίνεις περισσότερη βαρύτητα από όση πρέπει.
Σοβαρά;
Ζηλεύεις;
Ναι, πράγματι.
Κοίτα.
Ήταν κάτι περαστικό.
Ασήμαντο.
Ακούστηκε σαν κάτι περισσότερο.
Σε αγαπάω.
-Κι εγώ σε αγαπάω. -Έλα.
Έρχομαι.
Δεν είναι ρομαντικό Σαββατοκύριακο.
Ευχαριστώ για την κατανόηση.
-Φυσικά. -Θα επανορθώσω, σ' το υπόσχομαι.
Συγγνώμη για τον μπαμπά μου. Ντρέπομαι πολύ.
Είναι υπέροχος.
Η μαμά σου θα ήταν πολύ ιδιαίτερη.
Ναι, ήταν.
Κίκι!
Λοιπόν, παιδιά,
ο μπαμπάς έχει νικήσει 47 φορές στη σειρά.
Ξόδεψα πολλά λεφτά για να σπουδάσεις. Περίμενα μεγαλύτερο ανταγωνισμό.
-Έχεις ξαναπαίξει; -Όχι, ποτέ.
-Έλα, Κίκι! -Πρέπει;
Ναι!
Ο σκοπός είναι να πάρεις αρκετά κομματάκια...
-Αρκετή από την πίτα. -Τυράκια είναι.
Κομματάκια είναι. Κερδίζεις όταν έχεις γεμίσει τον κύκλο.
Εντάξει;
Οι περισσότερες ερωτήσεις είναι ηλίθιες.
Γι' αυτό λέγεται Trivial.
Να ένα παράδειγμα.
"Στις 22 Ιουνίου 1938, αυτός ο Αμερικανός μποξέρ
κέρδισε το πρωτάθλημα βαρέων βαρών
όταν νίκησε τον Μαξ Σμέλινγκ στον πρώτο γύρο".
-Δύσκολο αυτό. -Το ξέρω. Ποιος νομίζεις;
Ο Σόνι Λίστον;
-Ο Τζο Λούις. -Καλή μαντεψιά. Αλήθεια.
Ναι. Οι γυναίκες και το μποξ...
Είναι γλυκό.
-Συγγνώμη... -Τι είπες;
Ξέρεις τι; Κυρίες μου, είμαστε ομάδα.
-Ρίξε το ζάρι. -Πάμε. Λοιπόν.
Πάμε.
Οι γυναίκες είναι το ροζ.
Οι γυναίκες είναι το ροζ;
"Ποιος ήταν ο πρώτος Πρόεδρος των ΗΠΑ που γεννήθηκε σε νοσοκομείο;"
Ο Τζίμι Κάρτερ.
Είναι γρήγορη.
-Τύχη του πρωτάρη. -Δεν νομίζω. Ξαναδοκίμασε.
"Σε ποια εκδήλωση έκανε το χούλα χουπ το ντεμπούτο του;"
Το 1956, στο Πανηγύρι του Κόσμου στο Σκονέκταντι της Νέας Υόρκης.
"1956, Πανηγύρι του Κόσμου, Σκονέκταντι, Νέα Υόρκη".
Θεέ μου!
Καλό.
-Τυράκι. -Πίτα.
Κομματάκι.
Λοιπόν.
-Πάμε. -Πολλή πίεση.
Μυρίζεις κάτι; Να καίγεσαι, μήπως;
Είχαμε ένα οικογενειακό αστείο.
Πρώτα θα έχανε ο μπαμπάς στο Trivial Pursuit
ή θα εμφανιζόταν επιτέλους η Ντέλα;
Η Ντέλα...
Θυμάσαι τον κομήτη που σου είπα ότι ανακάλυψε ο μπαμπάς;
Τον ονόμασε "Ντέλα C 1981".
Από τη θεία του την Αντέλ.
Εντάξει, πάμε.
-Έλα, μπαμπά. -Πάμε.
Τζένι.
Για τη νίκη.
"Ποιας χώρας την προεδρία πρόσφεραν στον Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1952;"
Του Ισραήλ.
Δεν πειράζει.
-Σε αγαπάμε ακόμα. -Πώς νιώθεις, μπαμπά;
Στεναχωρήθηκες;
Εντάξει είμαι.
Να κοιτάξουμε τη δεύτερη σελίδα, εντάξει;
Τρίτη ενότητα, παράγραφος H.
-Συγγνώμη. -Εντάξει, θα πάω μια βόλτα.
Ναι, φυσικά.
Ναι. Ας δούμε τη σελίδα δέκα.
Πόσα αστέρια νομίζεις ότι υπάρχουν στον γαλαξία μας;
Δεν ξέρω. 500 εκατομμύρια.
200 δισεκατομμύρια.
Ο Πλάτων πίστευε
ότι κάθε ψυχή έχει ένα άστρο στο οποίο γυρνάει μετά θάνατον.
Αν είχες ζήσει με ηθική.
Το πιστεύετε;
Όχι.
Επιστήμονας είμαι. Ο Πλάτων ήταν φιλόσοφος,
ποιητής.
Γιατί ονόμασες τον κομήτη από τη μαμά μου;
Αν οι υπολογισμοί μου ήταν σωστοί, που τελικά δεν ήταν,
θα ήταν ο κομήτης με τη μικρότερη απόσταση από τη Γη
σε 200 χρόνια.
Με άλλα λόγια
σαν τη μητέρα σου.
Παρ' ολίγον επαφή.
Τι σημαίνει αυτό;
Θα της έκανα πρόταση γάμου.
Είχα...
Είχα δαχτυλίδι αρραβώνων στην τσέπη μου.
Με έστησε.
Παρ' ολίγον επαφή.
Καληνύχτα.
Ουίλιαμ,
κι εκείνη σε αγαπούσε.
Μόλις γνωριστήκαμε, έτσι; Το ξέρω αυτό.
Και μάλλον θα έπρεπε να το βουλώσω τώρα.
Θα το βουλώσω.
Έλα. Τι;
-Τι είναι; -Πρέπει να σου πω την αλήθεια.
Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εσένα.
Είναι μάλλον το τελευταίο που θέλεις να ακούσεις τώρα.
Αλλά σε έχω ερωτευτεί, Τζένι.
Δεν μπορώ αλλιώς.
Δεν ξέρω τι να πω.
Δεν περίμενα...
Σε παρακαλώ, μην πεις τίποτα. Ήθελα απλώς να ξέρεις πώς νιώθω.
ΚΡΑΣΙ
Γεια.
Τζένι.
Ξέρετε πού πήγαν όλοι;
Ναι. Η Κάθι κι η Κίκι πήγαν για ψώνια, κι ο Έλις για τρέξιμο.
-Εντάξει. -Έχεις ένα ζωύφιο στα μαλλιά.
-Όλα καλά. -Τι είναι;
Μια πασχαλίτσα.
Λένε ότι φέρνουν τύχη.
Την έβγαλες;
Ναι.
Ευχαριστώ.
Πείτε στον Έλις ότι πήγα βόλτα.
-Ντέλα, είσαι εντάξει; -Θεέ μου.
ΣΛΑΪΝΤΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
-Θα τσούξει λίγο. -Ναι. Κάνε γρήγορα.
-Θα το φτιάξω. -Εντάξει.
Θεέ μου.
Με συγχωρείτε. Γεια.
Μας βγάζετε φωτογραφία;
-Φυσικά. -Όχι, όχι.
Όχι, άσ' το. Δεν...
-Θα βγει τέλεια. -Όχι. Δεν μου αρέσουν.
-Θα τη λατρέψεις. -Θα χαλάσουμε το φιλμ.
-Δεν θα το χαλάσουμε. -Είμαι πολύ ντροπαλή.
Τρία, δύο, ένα.
Ξέρω.
Ξέρω ποια είσαι, Άνταλαϊν.
Τι;
Η ουλή.
Αυτή η ουλή.
Εγώ ο ίδιος έκανα τα ράμματα.
Σε παρακαλώ.
Την αλήθεια.
Ουίλιαμ.
Νόμιζα ότι έχανα τα λογικά μου.
Πώς;
Πώς είναι δυνατόν;
Δεν ξέρω.
Ήμουν φυσιολογική.
Και μια μέρα, σταμάτησα να είμαι.
Ήθελα τόσο πολύ να σου το πω.
Αλλά δεν μπορούσα.
Ξέρεις τι θα μου έκαναν.
-Θα ήμουν... -Κάτι αξιοπερίεργο.
-Ένα δείγμα. -Ναι.
Γι' αυτό έφυγες;
Γι' αυτό
εξαφανίστηκες;
Δεν φαντάζεσαι πόσο πόνεσα.
Νομίζω...
Νομίζω ότι μπορώ.
Δεν το είπες ποτέ σε κανέναν;
Όχι.
Αν το έλεγα, θα το έλεγα στον Έλις.
Μη.
Μη φύγεις μακριά.
Μην εξαφανιστείς ξανά. Για τον Έλις.
-Άνταλαϊν. -Σε παρακαλώ.
Όλα αυτά τα χρόνια ζούσες, αλλά δεν είχες ποτέ ζωή.
Σε παρακαλώ, για σένα. Για τον Έλις.
Μείνε, Άνταλαϊν.
Δεν ξέρω πώς.
Μη φύγεις, Άνταλαϊν. Άνταλαϊν!
Άνταλαϊν!
Άνταλαϊν, μη. Μη. Σε παρακαλώ, Άνταλαϊν.
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό. Άνταλαϊν, μη.
Τον Έλις σκέψου. Σε παρακαλώ!
Άνταλαϊν, σε παρακαλώ!
Άνταλαϊν!
ΕΛΙΣ, ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ. ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΕΞΗΓΗΣΩ. ΤΖΕΝΙ
Μπαμπά!
Πού είναι τα κλειδιά σου;
Έφυγε.
Δεν θα ξαναγυρίσει, παιδί μου.
Τι έγινε μόλις τώρα; Τι είναι αυτό;
-Μπαμπά, τι στα κομμάτια της είπες; -Τίποτα.
Δεν μπορεί να σου εξηγήσει.
Σε παρακαλώ, πες μου τι είπε.
Ότι δεν είναι ικανή.
Να κάνει τι;
Να αλλάξει.
ΕΛΙΣ
Συνδεθήκατε με τον τηλεφωνητή...
Την αγαπάς;
Παιδί μου.
Άκουσέ με. Την αγαπάς;
Ναι.
Πώς το ξέρεις;
-Μπαμπά, δεν... -Είναι μια απλή ερώτηση.
Πώς το ξέρεις;
Τίποτα δεν έχει νόημα χωρίς εκείνη.
Ναι;
Συγγνώμη. Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω.
-Είναι όλα εντάξει; -Ήθελα μόνο να σου πω...
Τι έγινε;
Έχεις δίκιο. Δεν θα τρέξω άλλο.
-Μαμά. -Θα σου τηλεφωνήσω αύριο, εντάξει;
-Χαίρομαι τόσο πολύ που το ακούω. -Σε αγαπώ.
-Κι εγώ. -Γεια.
Γεια σου, μαμά.
Το φεγγάρι είναι υπεύθυνο για πολλά από όσα συμβαίνουν στην επιφάνεια της Γης.
Ένας κομήτης ξεστράτισε και χτύπησε το φεγγάρι το 1178.
Ο κλονισμός που προκλήθηκε οδήγησε σε παλίρροιες
σε κάθε φάση της σελήνης στη Γη του Πυρός στην Αργεντινή.
Μια αύξηση 23% της μέσης στάθμης της θάλασσας εκείνο το βράδυ
προκάλεσε μια καταιγίδα 3.200 χλμ. από τις ακτές του Ειρηνικού,
οδηγώντας έτσι σε μια αύξηση του μοριακού ιονισμού στην ατμόσφαιρα.
Και για πρώτη φορά σε 78 χρόνια
έπεσε χιόνι σε αυτό το κομμάτι της κομητείας της Σονόμα.
Στα πρώτα στάδια της υποθερμίας
το σώμα προσπαθεί να παραγάγει θερμότητα τρέμοντας.
Αν δεν πετύχει αυτό, ελαττώνει τη ροή του αίματος στα άκρα.
Ο μεταβολισμός επιβραδύνεται πολύ.
Πεθαίνεις, αλλά δεν το ξέρεις.
Στα τελικά στάδια,
το θύμα παίρνει ανάσα μόνο μία ή δύο φορές το λεπτό.
Μια κατάσταση ληθαργικής ασφυξίας.
Τζένι!
Στις 10:07 μ.μ.
η θερμοκρασία της Άνταλαϊν Μπόουμαν είχε πέσει στους 30,5 βαθμούς.
Η καρδιά της σταμάτησε να χτυπά.
Ξύπνα.
Επιτέλους,
σε ηλικία 107 ετών,
η Άνταλαϊν Μπόουμαν ήταν, με βάση κάθε ορισμό,
νεκρή.
Στις 10:09 μ.μ. ακριβώς
οι νοσηλευτές τοποθέτησαν τον απινιδωτή στο στέρνο της Άνταλαϊν Μπόουμαν.
Μέτρησαν τα απαιτούμενα πέντε δευτερόλεπτα
πριν της χορηγήσουν 750 βολτ ηλεκτρικής ενέργειας.
Κοιτάξτε το φως, παρακαλώ.
Κυρία μου, κοιτάξτε το φως.
Οι κόρες αντιδρούν.
Ο δρ Ρόμπερτσον να καλέσει το 612.
Πώς είναι;
Μόλις κάναμε μια σειρά εξετάσεων και δεν βλέπουμε καμία μακροχρόνια ζημιά.
-Είναι αξιοσημείωτο. -Είναι ξύπνια; Να πάω να τη δω;
Είναι εξουθενωμένη, αλλά μπορείτε να της μιλήσετε.
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Γεια.
Τζένι.
Γεια.
Γεια σου.
Ξέρω γιατί έφυγες.
Αλήθεια;
Εξαιτίας όσων σου είπα χθες το βράδυ, σωστά;
Σου είπα ότι σε αγαπώ.
-Κι εσύ τρόμαξες, δεν έπρεπε να το πω. -Έλα εδώ, Έλις.
Κι εγώ σε αγαπώ.
Υπάρχει και κάτι ακόμη.
Τι;
Τι είναι;
Πρώτον,
το όνομά μου δεν είναι Τζένι.
Θεέ μου. Τι έγινε;
Τίποτα. Ένα ατύχημα. Είμαι εντάξει.
Είμαι καλύτερα από εντάξει.
-Αυτός είναι ο Έλις. -Γεια.
-Είναι ο άντρας για τον οποίο σου έλεγα.
Χάρηκα.
Είμαι η γιαγιά της Τζένι.
Τι; Τι είναι;
Ξέρει.
Ξέρει;
Γεια. Δεν θέλω να χαλάσω το πάρτι,
άλλα θέλω να πω κάτι. Πρώτον, ευχαριστώ που ήρθατε.
Η Κάθι κι εγώ είμαστε ευγνώμονες που μπορέσατε να έρθετε.
Σημαίνει πολλά για εμάς
που ήρθατε για να μας βοηθήσετε να γιορτάσουμε
τα 40 χρόνια γάμου.
Όταν πρωτογνώρισα αυτήν την υπέροχη γυναίκα,
πριν πολύ καιρό,
ήξερα
αρκετά καλά τι ήθελα να κάνω στη δουλειά μου,
αλλά δεν ήξερα
πολύ καλά
τι άντρας ήθελα να γίνω όταν θα μεγάλωνα.
Αν μεγάλωνα ποτέ.
Μα η δέσμευσή της
στον γάμο και την οικογένειά μας, σ' εμένα,
η...
η ποιότητα της αγάπης της
με έκαναν να καταλάβω
ότι δεν θα μπορούσα να έχω μεγαλύτερη φιλοδοξία
από το να γίνω ο καλύτερος
σύζυγος που θα μπορούσα να είμαι για εκείνη.
Και ακόμα το προσπαθώ.
Στην υγειά της Κάθι,
του έρωτα της ζωής μου,
την αδελφή ψυχή μου,
τη μητέρα των υπέροχων παιδιών μου.
Στην Κάθι.
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Έχουμε επιστρέψει ζωντανά στην Τάιμς Σκουέαρ
λίγα μόνο λεπτά από τη στιγμή που όλοι περιμέναμε,
τον ερχομό του 2016.
Ορίστε. Καλό κορίτσι.
Στη σκηνή έχουμε κάποιους από τους αγαπημένους σας αστέρες
της μουσικής και του κινηματογράφου.
Παιδιά, κάντε γρήγορα. Θα αργήσετε για την εκδήλωση.
-Είμαι έτοιμος εδώ και δέκα λεπτά. -Τι όμορφος.
-Ευχαριστώ. -Κι εγώ είμαι έτοιμη.
Θέλω να με κουμπώσεις.
Δεν θέλεις να έρθεις;
Σίγουρα όχι.
Έχω τη συνοδό μου εδώ. Έλα εδώ, μωρό μου.
-Εντάξει, σε αγαπώ. -Κι εγώ.
Πρέπει να πάρω την τσάντα μου. Και τη φωτογραφική μου.
-Τα μουστάκια της είναι τόσο μεγάλα. -Ναι.
Και το τρίχωμα είναι τόσο απαλό.
Ναι, είναι.
Τώρα περιμένει να φτάσει το υπόλοιπο σώμα της
τα μεγάλα της μουστάκια. Σωστά;
Άνταλαϊν, είσαι εντάξει;
Ναι.
Τέλεια.
Τη στιγμή που η καρδιά της Άνταλαϊν χτυπήθηκε από τον απινιδωτή,
η δομή του τελομεριδίου στα γονίδιά της ανέκτησε την ελαστικότητά της,
κάνοντάς τη να επανέλθει σε μια φυσιολογική ροή γήρανσης.
Ο Ουίλιαμ, τελικά, είχε δίκιο.
Ο κομήτης "Ντέλα C 1981" επέστρεψε στο τέλος.
Μισό αιώνα αργοπορημένος,
αλλά όσο λαμπερός και μεγαλοπρεπής είχε προβλέψει.