Ιλάριο.
Μπαμπά.
Σοτέρο, φίλε μου.
Πώς είσαι;
Θα πιούμε τίποτα;
Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι που βλέπω τέτοιο χωριό.
Σάντος!
Είναι τέτοια ανησυχία και τόσες αλλαγές στον έξω κόσμο.
Ο κόσμος δεν είναι πια ευχαριστημένος με τη ζωή του.
Τα γυναικεία ρούχα, ξεδιάντροπα.
Πούρο.
Η θρησκεία, ας πούμε.
Θα σ' έπιαναν τα κλάματα αν έβλεπες πόσο έχει ξεφτίσει η θρησκεία.
Τον περασμένο μήνα ήμασταν στο Σαν Χουάν-πλούσια πόλη. Κάτσε κάτω.
Πλούσια πόλη, ευλογημένη απ' το Θεό.
Με μεγάλη εκκλησία.
Οχι όπως εδώ - μια εκκλησούλα που ο παπάς έρχεται δυο φορές το χρόνο.
Ελεγες ότι θα είχε χρυσά καντηλέρια και το φιλόπτωχο θα ξεχείλιζε από χρήμα.
Ξέρεις τι βρήκαμε;
Μπρούτζινα καντηλέρια και στο κουτί σχεδόν τίποτα.
Αλλά τα πήραμε κι αυτά.
Το ξέρω ότι τα πήραμε.
Προσπαθώ να του δείξω πόσο άπιστοι είναι μερικοί άνθρωποι.
Αυτό μπορώ να το δω και μόνος μου.
Δεν μπορείς.
Τι θα 'κανες αν είχες τις ευθύνες μου, ε;
Να βρεις φαγητό, σαν καλός πατέρας για να γεμίσεις τα στομάχια των ανδρών σου.
Οπλα. Πυρομαχικά.
Ξέρεις πόσο κοστίζουν αυτά;
Οχι.
Πάνε οι μέρες με τις καλές μπάζες.
Κάποτε παίρναμε άλογα, αγελάδες, χρυσό, φρούτα από τα δένδρα. Οχι πια.
Τώρα κυνηγάω ενώ είμαι επικηρυγμένος κι έχω τη χωροφυλακή στα πόδια μου.
Θα γυρίσω.
Φτάνει!
Θα πάρουμε τα υπόλοιπα όταν γυρίσουμε.
Πολύ το αγαπάω αυτό το χωριό.
- Ξέρω ότι έχετε τα προβλήματά σας... - Κλέφτη, φονιά.
Ραφαέλ.
Βλάκα.
Πρέπει να ξανασυζητήσουμε πολύ σύντομα.
Πάντα χαίρομαι ν' ακούω τις απόψεις του καλού μου φίλου του Σοτέρο.
Ισως όταν επιστρέψω, τι λες;
Πάμε.
Βοηθήστε με να τον βάλω μέσα.
Αν ξανακλέψει τη σοδειά μας,
καλύτερα να κόψουμε το λαιμό μας και να τελειώνουμε.
Την κοιλάδα πρέπει να εγκαταλείψουμε.
- Και να ζήσουμε αλλού; - Και τα σπίτια και τα χωράφια μας;
Μπορούμε να κρύψουμε λίγη τροφή.
Απ' τον Καλβέρα; Αφού ποτέ δεν μας την κλέβει όλη.
- Μας αφήνει αρκετή για να συνεχίσουμε. - Κάτι είναι κι αυτό.
Μπορούμε να τον παρακαλέσουμε να μας αφήσει κι άλλη.
Οχι, αυτό θα τον εκνευρίσει πιο πολύ. Νομίζω ότι δεν πρέπει να κάνουμε τίποτα.
Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Οπως ο Ραφαέλ; Λογικέψου.
Λυγίζουν οι πλάτες μας στα χωράφια, και τα στομάχια μας μένουν άδεια.
- Πρέπει να κάνουμε κάτι. - Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Αλλά τι;
Δεν ξέρω.
Θα ρωτήσουμε τον γέροντα.
Εκείνος θα ξέρει.
Να πολεμήσετε.
Πρέπει να πολεμήσετε.
Με μαχαίρια και γυμνά χέρια θα τα βάλουμε με τα όπλα;
- Αγοράστε όπλα. - Ν' αγοράσουμε;
Πηγαίνετε στα σύνορα. Εκεί υπάρχουν πολλά όπλα.
Ναι, αλλά με τι θα τα πληρώσουμε;
Πουλήστε αυτό.
Και ό, τι άλλο μπορέσετε να συγκεντρώσετε.
Ακόμα κι αν είχαμε όπλα -
εμείς ξέρουμε μόνο να σπέρνουμε και να θερίζουμε, όχι να σκοτώνουμε.
Τότε να μάθετε.
Αλλιώς θα πεθάνετε.
Σας περίμενα.
Εκανες υπέροχη δουλειά.
- Λυπάμαι, αλλά δεν θα γίνει κηδεία. - Τι;
Ο τάφος είναι ανοιχτός και ο νεκρός σαβανωμένος,
- αλλά δεν θα γίνει κηδεία. - Δεν σου έδωσα αρκετά λεφτά;
Δεν είναι τα λεφτά. Με 20 δολάρια, θα φύτευα οποιονδήποτε με χαρά.
Αλλά η κηδεία ακυρώνεται.
Λοιπόν, πώς σου φαίνεται αυτό;
Τον θέλω θαμμένο, το ίδιο κι εσύ. Αν μπορούσε να μιλήσει, θα ψήφιζε το ίδιο.
- Μιλάμε για απόλυτη ομοφωνία. - Φέρθηκες σαν Χριστιανός, αλλά...
Ακου να δεις, δεν ζητάω επαίνους.
Εγώ είμαι περιφερόμενος πλασιέ γυναικείων κορσέδων.
Κατεβαίνω το δρόμο και ξαφνικά κάποιος πέφτει νεκρός μπροστά μου.
Για δυο ώρες ο κόσμος πατούσε πάνω του, χωρίς να κουνήσει το δαχτυλάκι του.
Κάνω ό, τι θα 'κανε κάθε αξιοπρεπής άνθρωπος.
- Ελα, Χένρι... - Οχι. Αυτός ο άνδρας πρέπει να ταφεί.
- Σύντομα, προτού αρχίσει να ζέχνει. - Το ξέρω. Θα το 'κανα αν μπορούσα,
- υπάρχουν κάποιοι που έχουν αντίρρηση. - Αντίρρηση; Για ποιο πράγμα;
- Λένε ότι δεν του ταιριάζει να ταφεί εκεί. - Πού; Στο Μπουτ Χιλ;
Αφού είναι γεμάτο φονιάδες, μαχαιροβγάλτες και μπαρόβιους.
Μπορεί κάποτε να είχαν την αποκλειστικότητα, αλλά όχι πια.
Απλά είναι λευκοί, φίλε μου.
Και ο γερο-Σαμ...
Ηταν Ινδιάνος.
Να με πάρει ο διάολος.
Εγώ νόμιζα ότι έφτανε να είσαι πτώμα για να θαφτείς στο Μπουτ Χιλ.
- Από πότε συμβαίνει αυτό; - Από τότε η πόλη που εκπολιτίστηκε.
Δεν φταίω εγώ, παιδιά. Ούτε και μ' αρέσει.
Εγώ πάντα αντιμετώπιζα τους ανθρώπους σαν μελλοντικούς πελάτες.
- Τότε βάλε μπρος τη νεκροφόρα. - Ο οδηγός μου τα παράτησε.
- Κι αυτός προκατειλημμένος; - Προκειμένου να του τινάξουν τα μυαλά...
- Τότε βρες κάποιον άλλο. - Κανείς δεν θα το οδηγήσει.
Αν αυτό είναι το μόνο πρόβλημα, θα οδηγήσω εγώ το κάρο.
Να δανειστώ την καραμπίνα;
Με μεγάλη μου χαρά.
Μια στιγμή. Αυτή η νεκροφόρα μου κόστισε 840 δολάρια. Είναι μοναδική.
- Δεν θ' αφήσω να την πυροβολήσουν. - Θα πληρώσω εγώ τις ζημιές.
- Θέλω να το δω αυτό. - Κι εγώ το ίδιο.
Δεν έχω κάνει ποτέ τον φρουρό σε νεκροφόρα.
Πάμε λοιπόν.
- Καινούριος στην πόλη; - Ναι.
- Από πού είσαι; - Απ' τη Ντοντζ. Εσύ;
Τούμστοουν. Γίνεται τίποτα εκεί;
- Στην Τούμστοουν; - Τα ίδια. Ολος ο κόσμος έχει βολευτεί.
- Τα ίδια παντού. - Ινδιανο-λάτρες.
Ηρεμα. Μόνο ο αέρας είναι.
- Θα φτάσουμε όπου να 'ναι. - Δεν είναι αυτό που μ' ενοχλεί.
Μ' ενδιαφέρει να μη μείνουμε εκεί.
Ερχονται πίσω μας στ' αριστερά.
Δεν νομίζω.
Παράθυρο του δευτέρου. Κουνήθηκε η κουρτίνα.
Δεν είμαι σε καλή θέση. Ας τον να τεντώσει το σβέρκο του.
- Βγήκες αρχηγός; - Οχι.
Αλλά πήρα καλή διάκριση.
Παιδιά, γιατί δεν γυρίζετε πίσω τώρα- να γλιτώσετε και τους μπελάδες;
Σύντομα, ε;
Σχηματίζεται η επιτροπή υποδοχής.
Σταματήστε.
Σταματήστε εκεί που είστε.
Συμβαίνει τίποτα;
Κάντε στροφή, και πάρτε την κατηφόρα.
Χρειάζομαι έξι άνδρες.
Παιδιά, κερνάω ποτά.
Θα ήθελα να σε κεράσω ένα ποτό. Και τον φίλο σου.
Ευχαριστώ.
Από πού είσαι;
Α, ναι. Πού πας;
- Ευχαριστώ για την τσάμπα παράσταση. - Ηταν μεγάλη μου χαρά.
Ηταν το κάτι άλλο. Δεν πρόκειται να το ξεχάσω ακόμα και αν πατήσω τα 100.
- Χένρι, η άμαξα αναχωρεί. - Καλά, καλά.
Περίμενε μέχρι να το μάθει η Φλόρα. Δεν πρόκειται να πιστέψει ούτε λέξη.
Χένρι. Η άμαξα. Ελα.
Κράτα αυτό.
- Προς τα πού πας; - Λέω να περιπλανηθώ προς τα νότια.
Εσύ;
Εγώ απλά περιπλανιέμαι.
- Γίνεται τίποτα εδώ πέρα; - Ναι.
Μανάβης ή μπράβος σε μπαρ, αν αυτά είναι του γούστου σου.
Καλά.
Λοιπόν, τα λέμε.
Πώς σε λένε;
Λέγε με Βιν.
- Εσένα; - Κρις.
Ναι;
Πιστεύουμε πως μπορούμε να σ' εμπιστευτούμε.
- Σας ευχαριστώ πολύ. - Θα θέλαμε να μας βοηθήσεις.
- Υπάρχει κάποιος που λέγεται Καλβέρα. - Είναι κλέφτης. Φονιάς.
Αυτός και οι άνδρες του μας κλέβουν την τροφή μας και μας αφήνουν να πεινάμε.
- Οχι μόνο αυτό, αλλά οι γυναίκες μας... - Περιμένετε, μισό λεπτό.
- Γιατί δεν πάτε στη χωροφυλακή; - Πήγαμε δυο φορές.
Δεν μπόρεσαν ν' αφήσουν άνδρες σ' ένα χωριουδάκι... ποιος ξέρει για πόσο;
Ετσι έφυγαν.
Και όταν έφυγαν, ο Καλβέρα ξανάρθε, και από τότε έρχεται κάθε χρόνο.
Θα συνεχίσει μέχρι να τον σταματήσουμε.
Καθίστε.
- Χρειαζόμαστε βοήθεια. - Πρέπει ν' αγοράσουμε όπλα.
Και δεν έχουμε ιδέα απ' αυτά.
Θ' αγοράσεις όπλα για μας;
Τα όπλα είναι πολύ ακριβά και είναι δύσκολο να τα βρεις.
- Γιατί δεν προσλαμβάνετε άνδρες; - Ανδρες;
Πιστολάδες. Σήμερα είναι πιο φθηνοί από τα όπλα.
- Εσύ μπορείς να το κάνεις; - Θα ήταν ευλογία αν μας βοηθούσες.
- Εγώ δεν ασχολούμαι με ευλογίες. - Οχι, προσφέρουμε περισσότερα.
- Θα σε ταίζουμε κάθε μέρα. - Κι έχουμε αυτό.
Τι είναι αυτό;
Μπορούμε να το πουλήσουμε για το χρυσό.
Ολα όσα έχουμε.
Ο, τι έχει αξία στο χωριό.
Μου έχουν προσφέρει πολλά για τις υπηρεσίες μου, ποτέ όμως τα πάντα.
Φτάνουν;
Αν καταφέρουμε να διώξουμε τους ληστές,
η ζωή μπορεί να γίνει πολύ ωραία στο χωριό.
Αλλά όπως είναι τώρα, εμείς μπορούμε ν' αντέξουμε λίγο περισσότερο,
αλλά τα παιδιά, κλαίνε επειδή πεινάνε.
Καταλαβαίνετε τι σημαίνει όταν αρχίζετε κάτι τέτοιο;
Θα πολεμήσουμε κι εμείς. Ολοι μας.
Οταν έλθει ο Καλβέρα, η καμπάνα της εκκλησίας θα σημάνει συναγερμό.
Θα πολεμήσουμε με όπλα, αν έχουμε.
Αν όχι, τότε με μαχαίρια, με τσεκούρια, με ρόπαλα, ο, τιδήποτε.
Μόλις αρχίσετε,
πρέπει να είσαστε προετοιμασμένοι να σκοτώνετε συνέχεια από κει και πέρα.
Συνέχεια - μέχρι να εξαλειφθεί η αιτία.
- Καταλαβαίνουμε. - Το έχουμε σκεφτεί.
Εχουν όλοι οι άνδρες του χωριού την ίδια γνώμη;
Ολοι.
- Θα δω τι μπορώ να κάνω για σας. - Γκράσιας. Ξέρεις...
Περιμένετε. Δεν είπα ότι θα πάω εγώ.
Θα διαδώσω ότι ψάχνετε για άνδρες.
Δεν θα είναι δύσκολο να βρούμε εδώ. Ολοι έχουν όπλα.
Βέβαια - όπως φοράνε και τα παντελόνια. Αυτό είναι αναμενόμενο.
Αλλά, καλοί άνδρες; Αυτό είναι άλλη ιστορία.
Πώς μπορείς να καταλάβεις αν είναι καλοί;
Υπάρχουν τρόποι.
Πέρνα.
Διαδόθηκε ότι ψάχνεις για άνδρες.
Ακριβώς. Ανδρες που να είναι ικανοί μ' αυτό.
- Εγώ είμαι καλός. - Γρήγορος;
- Δοκίμασέ με. - Αυτό έχω σκοπό. Πλησίασε.
Κράτα έτσι τα χέρια σου.
Χτύπα παλαμάκια τώρα.
Πιο γρήγορα.
Τώρα όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Τώρα δοκίμασε εσύ.
Πολύ νέος και... πολύ περήφανος.
Τα νεκροταφεία είναι γεμάτα από αγόρια που ήταν πολύ νέα και πολύ περήφανα.
Πέρνα.
- Δεν έχει κολπάκια τώρα, Κρις. - Χάρι. Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
- Κρις. - Τι κάνεις σ' αυτό το σκουπιδότοπο;
- Εμαθα ότι άνοιξες ένα συμβόλαιο. - Οχι για άτομα της κλάσης σου.
Για μένα το δολάριο είναι πάντα μεγάλο σαν σκέπασμα κρεβατιού.
Χαρτζηλίκι, Χάρι.
Ενας χρυσός αετός, δωμάτιο και τροφή. Πιστολίδι έξι βδομάδων για κάτι αγρότες.
Ρε ξένε, δεν μιλάς και πολύ καλά, αλλά πάντα ξέρεις τι συμβαίνει.
Ω, Χάρι.
Με την άδειά σας.
Εντάξει, όλα αυτά είναι οι σάλτσες. Τι κρύβεται από κάτω;
- Αυτό που σου είπα μόνο. - Χρυσός; Αγελάδες; Μισθός;
- Μόνο αυτό που σου είπα. - Εγινε. Πες μου όταν μπορέσεις.
Χάρι, μην με πιάνεις σε παρακαλώ τόσο γρήγορα.
Είπα δεν πειράζει. Είμαι μέσα.
Βρωμόσκυλο.
Βάλτε τα στοιχήματά σας.
Πέντε.
Οκτώ.
Πάλι οχτάρια. 10άρι.
Ο γελαδάρης που μπήκε μέσα με τα δερμάτινα παντελόνια.
- Θέλω να τον κεράσω ένα ποτό. - Μάλιστα κύριε.
Θεέ μου, να ένας. Κοιτάξτε τις ουλές στο πρόσωπό του.
Εμείς χρειαζόμαστε αυτόν που του τις έκανε.
Μαθαίνεις γρήγορα.
Επόμενο στοίχημα.
Εξω.
Επόμενος.
Ο κύριος από κει θέλει να σε κεράσει ένα ποτό.
- Βιν. - Πώς πάει;
- Θα ήθελα να σε κεράσω ένα ποτό. - Ουίσκι.
Ετοιμάζεις τίποτα;
Ναι. Θα πιάσω δουλειά στο μανάβικο.
Ο τύπος λέει ότι θα 'μαι και ο πρώτος υπάλληλος.
Και ο πρώτος.
Αν αυτό είναι του γούστου σου...
Ακουσα κάτι, σ' ένα χωριό διώχνουν κάτι μύγες, αλλά δεν ξέρω πόσα δίνουν.
20 δολάρια.
- Την εβδομάδα; - Εξι εβδομάδες: για όλη τη δουλειά.
Αυτό είναι γελοίο.
- Εσύ, ξέρεις τίποτα; - Ναι.
Πέρα απ' τα σύνορα διώχνουν κάτι μύγες από ένα χωριό.
Το δικό τους χωριό.
Και πληρώνουν 20 δολάρια;
Ψάχνω για άνδρες αυτή τη στιγμή.
- Ούτε σφαίρες δεν αγοράζω μ' αυτά. - Το χωριό μας είναι φτωχό.
Καταλαβαίνουμε. Θα βγάλεις πολύ περισσότερα στο μανάβικο,
και είναι καλή, σταθερή δουλειά.
Ναι.
Πόσους έχετε;
Ψάχνω κάποιον Ο' Ράιλι.
Δεν ξέρω πώς τον λένε, αλλά κάποιος εκεί πίσω κόβει ξύλα για πρωινό.
Μέρα.
Είμαι φίλος του Χάρι Λακ
Μου είπε ότι είσαι ταπί.
Μπα, το κάνω επειδή είμαι εκκεντρικός εκατομμυριούχος!
Είναι μια δουλειά για 6 άνδρες, να φυλάξουν ένα χωριό νότια των συνόρων.
Πόσοι είναι οι αντίπαλοι;
Τριάντα όπλα.
Μ' αρέσει ο τρόπος που αντιλαμβάνεσαι τις πιθανότητες.
Εμαθα ότι έχεις δει χειρότερα στον πόλεμο του Τράβις Κάουντι.
Ναι, αλλά πληρώθηκα 600 δολάρια.
Είπε επίσης πως νετάρισες την υπόθεση του Σαλίνας.
Πληρώθηκα 800 δολάρια.
- Είσαι πολύ ακριβός. - Ναι...
Ετσι είναι, είμαι ακριβός.
Η προσφορά είναι 20 δολάρια.
20 δολάρια;
Αυτή τη στιγμή είναι πολλά.
- Πού μπορώ να σε βρω; - Ακριβώς εδώ.
- Κι εγώ λέω ότι δεν μπορεί. - Κι εγώ σου λέω ότι μπορεί.
- Αν λέει τέτοιο πράγμα, είναι ψεύτης. - Μη φωνάζεις. Μπορεί να σ' ακούσει.
Δεν δίνω δεκάρα αν μ' ακούει ή όχι.
Στοιχηματίζω το μισθό δύο μηνών ότι δεν είναι έτσι.
- Εγώ δεν βάζω στοίχημα. - Ούτε γω.
Σου είπα τι είπε και τον πιστεύω.
- Κάποιος από 'μας είναι χοντροκέφαλος. - Βάζω στοίχημα ποιος είναι.
Ξύπνα, Μπριτ.
Σου μιλάω. Κοίταξέ με.
Ο Φελίν μου είπε τι είπες. Εγώ λέω ότι κάνεις λάθος. Εσύ τι λες;
Τι τρέχεις Φοβάσαι; Φοβάσαι να μου πεις πως κάνω λάθος;
Πάμε.
Βλέπεις, νίκησα.
Λοιπόν, τι λες γι' αυτό;
Λοιπόν;
- Τι λες γι' αυτό; - Δεν ξέρω. Ηταν πολύ κοντά.
Τι εννοείς κοντά; Μάτια έχετε και βλέπετε. Νίκησα.
Πες τους το. Νίκησα, έτσι δεν είναι;
Εχασες.
Είσαι ψεύτης.
Είσαι ψεύτης είπα.
Είπα ότι είσαι δειλός και ψεύτης.
Σήκω πάνω. Ας το κάνουμε στ' αλήθεια.
Σήκω πάνω.
Σήκω πάνω, είπα.
Μα τον άγιο, θα την φας εκεί που κάθεσαι.
- Πάμε. - Εγώ δεν ανακατεύομαι με τέτοια.
- Πάμε. - Παράτα τα, Ουάλας. Ξέχασέ το.
Φύγε από μπροστά μου.
Πάμε.
- Μπριτ. - Κρις.
Να σου πω μια στιγμή;
Είχες καμία τύχη;
Βρήκα τον τέλειο άνδρα.
Τον καλύτερο στο όπλο και το μαχαίρι. Δεν ενδιαφέρεται.
Δεν ήταν αρκετά τα λεφτά;
Δεν τον νοιάζουν τα λεφτά.
Ενας άνδρας με τέτοια δουλειά και δεν τον ενδιαφέρουν τα λεφτά;
Δεν είναι όλοι οι άνδρες ίδιοι. Αλλοι νοιάζονται μόνο για τα λεφτά.
Αλλοι, για δικούς τους λόγους, απολαμβάνουν μόνο τον κίνδυνο.
Και τον συναγωνισμό.
Αν είναι ο καλύτερος στο μαχαίρι και το όπλο, με ποιον συναγωνίζεται;
Με τον εαυτό του.
Εσύ.
- Σ' έψαχνα. - Τι έχουμε εδώ πέρα;
Μην σε νοιάζει.
Αυτός ξέρει.
Χτύπα παλαμάκια, λέει.
Χτύπα παλαμάκια να δούμε πόσο γρήγορος είσαι.
Χτύπα παλαμάκια.
Ερχεται ένας άνθρωπος επειδή τον σέβεται,
επειδή θα ήταν περήφανος να δουλέψει μαζί του.
Με κάνει να φαίνομαι σαν καμιά μαριονέτα σε παιχνιδάκι για παιδιά.
- Ελα, μικρέ, φτάνει. - Εσύ μείνε μακριά μου, εντάξει;
Ελα, πάμε να δούμε πόσο γρήγορος είσαι.
Και δεν έχει παιχνιδάκια. Ούτε παλαμάκια και τέτοια.
Μόνο να τραβήξουμε πιστόλια.
Ελα, τράβα.
- Ελα, χωριάτη. - Εμένα λες χωριάτη;
Φύγε από μπροστά μου, βρωμοαγρότη.
Νομίζεις ότι δεν το εννοώ, ε;
Νομίζεις ότι είμαι μόνο λόγια;
Ε, σήκω πάνω.
Με άκουσες;
Σήκω πάνω και αντιμετώπισέ με.
Μ' ακούς;
Δώσ' του το όπλο μου.
Συγγνώμη για το συμβάν, φίλε.
Ας τον να κοιμηθεί.
Οταν ξυπνήσει, δωσ' του πίσω το όπλο του.
Και δωσ' του κι ένα ποτό.
Αλλαξα γνώμη.
Κάποιος σε περιμένει στο δωμάτιό σου. Είπε πως είναι φίλος σου.
Με θυμάσαι;
Ναι.
Θέλεις άνδρες για μια δουλειά στο Μεξικό.
- Σωστά. - Για πόσο;
Τέσσερις, έξι βδομάδες.
Πρέπει να μου κάνει. Και ποια είναι η αμοιβή;
Νόμιζα ότι έψαχνες τους αδελφούς Τζόνσον.
Τους βρήκα.
- Ποια είναι η αμοιβή; - 20. Φεύγουμε αύριο.
Θα πάρω τα λεφτά προτού φύγουμε.
Πρέπει να φροντίσω το νοίκι των τελευταίων δύο ημερών.
Με 20 δολάρια; Πρέπει να ζεις με μεγάλη πολυτέλεια.
Ναι.
Εχω την πιο πολυτελή γωνιά μιας βρώμικης αποθήκης εκεί πίσω.
Αυτό κι ένα πιάτο φασόλια.
10 δολάρια τη μέρα.
Ναι, οι τιμές ανεβαίνουν όταν μαθαίνουν ότι κρύβεσαι.
Υπάρχει ένα ξεραμένο ποτάμι στα νότια της πόλης.
Πάρε με από κει.
Είναι καλό πιστόλι.
Και δεν μας έχουν καλέσει για τσαγάκι.
Κρις.
Ναι. Μας ακολουθεί απ' την αυγή.
- Καμιά ιδέα ποιος είναι; - Ναι. Το παιδί απ' το σαλούν.
- Δεν παίρνει από λόγια. - Δεν μου φαίνεται και πολύ λογικός.
Κοντεύει να μου πιαστεί ο σβέρκος τόσην ώρα που τον παρακολουθήσω.
Αν δεν μπορείς να τον ξεχάσεις γιατί δεν ιππεύεις στο πλάι;
Δεν θ' αντέξει για πολύ ακόμα.
Αλήθεια;
Είναι χαζός να ιππεύει μέσα στη ζέστη και τη σκόνη
Ναι. Οχι έξυπνος σαν κι εμάς.
Ναι.
Μήπως ο φίλος μας εκεί πέρα δεν έχει τίποτα να φάει;
- Να του πάω λίγο; - Δεν πεινάει για τροφή.
Θα του δέσω μια κονσέρβα στην ουρά. Είναι η φαγούρα που δεν μπορώ να ξύσω.
Ας τον ήσυχο. Είναι ελεύθερη χώρα.
Και είναι δικιά του.
Είναι αστείο, ξέρεις. Τώρα που έφυγε, μου λείπει κάπως.
Πού είναι όλοι;
- Πού είναι, Τομάς; - Λουίς, Ασουνσιόν, Ντεμέτριο.
Εμίλιο, Σοτέρο. Τι σόι υποδοχή είναι αυτή;
Βγείτε έξω να τους καλωσορίσετε προτού πεθάνουμε απ' την ντροπή.
Ιλάριο, σταμάτα να φωνάζεις.
Είναι καλωσόρισμα αυτό; Τι νομίζουν;
Ελάτε. Πρέπει να είσαστε διψασμένοι.
Συγχωρέστε τους. Είναι αγρότες.
Φοβούνται τους πάντες και τα πάντα.
Φοβούνται όταν βρέχει και όταν δεν βρέχει...
Αν το καλοκαίρι είναι πολύ ζεστό ή ο χειμώνας πολύ κρύος.
Αν η γουρούνα δεν έχει γουρουνάκια, ο αγρότης φοβάται μήπως πεινάσει.
Αν έχει πολλά, φοβάται μήπως του ψοφήσει.
Δεν χρειάζεται να δικαιολογείστε. Δεν περιμέναμε λόγους και λουλούδια.
Αύριο είναι η επέτειος της ίδρυσης του χωριού.
Θα κάνουνε γιορτή κι έτσι θα τους δείτε καλύτερα.
Ποιος χτύπησε τον συναγερμό;
Εγώ.
Σας ευχαριστούμε αμίγος, που ήρθατε να μας προϋπαντήσετε.
Σας ευχαριστούμε που μας αφήσατε να δούμε τα όμορφα πρόσωπά σας!
Σας ευχαριστούμε, κότες.
Βγαίνετε τρέχοντας σαν τις κότες.
Ερχόμαστε στη μέση του πουθενά και θα διακινδυνεύσουμε τις ζωές μας για σας.
Κι εσείς;
Μας κρυβόσαστε.
Κρυβόσαστε από μας.
Αλλά είναι αλλιώς όταν κινδυνεύετε, έτσι;
Μπορεί να χάσετε τις πολύτιμες σοδειές σας.
Και ύστερα ερχόσαστε σε μας σαν γελάδια.
Οι σύντροφοί μου κι εγώ είμαστε εδώ.
Κι εδώ θα μείνουμε.
Κι εσείς;
Θα μας αποδείξετε ότι αξίζει τον κόπο να πολεμήσουμε για σας.
Τώρα γυρίστε στα σπίτια σας και στις δουλειές σας.
Θα σας πούμε εμείς πότε και πώς θα πολεμήσετε. Φύγετε, όλοι.
Γυρίστε πίσω.
Τώρα είμαστε εφτά.
Βρέθηκα σε πόλεις που τα κορίτσια δεν ήταν πολύ όμορφα.
Πήγα και σε άλλες που τα κορίτσια ήταν άσχημα.
Αλλά πρώτη φορά βρίσκομαι σε πόλη που δεν υπάρχουν καθόλου κορίτσια.
Εκτός από τα μικρά.
Αν δεν προσέξουμε, θα κάνουμε πολύ κοινωνική ζωή εδώ πέρα!
Δεν είναι και τόσο άσχημα. Βρήκα μια παρέα που καθόταν κοντά στην πηγή.
Αρχίσαμε να λέμε για τον καιρό και το διαλύσαμε τα χαράματα.
Σταματήστε τη μουσική. Βγάλτε τον άλλο ταύρο.
Ιλάριο
Μπριτ.
Το παιδί είδε τρεις άνδρες του Καλβέρα. Τα άλογα είναι στη ρεματιά.
Λι.
- Φέρε έναν ζωντανό. - Ναι.
Θα σου δείξω πού είναι.
Ρίκο, ξέρει πού είναι η ρεματιά.
- Συγγνώμη. Δεν ήθελα να το χαλάσω. - Σκάσε.
Ηταν η καλύτερη βολή που έχω δει ποτέ.
Η χειρότερη.
Σημάδευα το άλογο.
Ο Καλβέρα έστειλε τρεις κατασκόπους.
Είναι σχεδόν σίγουρο ότι μας είδαν.
Ολα όσα έμαθαν θάφτηκαν μαζί τους.
Θεός φυλάξοι! Αν έρθει τώρα...
Δεν θα 'στελνε ποτέ ανθρώπους πιο μπροστάαν βρισκόταν ο ίδιος κοντά.
Επομένως έχουμε χρόνο να ετοιμαστούμε. Και θα του ετοιμάσουμε μια έκπληξη.
Εάν έρθει χωρίς να έχει ιδέα για την υποδοχή που του ετοιμάζουμε,
θα του κάνουμε ένα μαθηματάκι για την τιμή του καλαμποκιού.
Βάλε σημάδι,
πίεσε τη σκανδάλη,
τράβα.
Βάλε σημάδι,
πίεσε τη σκανδάλη,
τράβα.
Αν χάσεις την πρώτη ευκαιρία, μπορεί να μην έχεις δεύτερη.
Κράτα τη λαβή γερά στον ώμο σου, αλλιώς δύο πράγματα θα συμβούν.
Πρώτον, θα χάσεις μια σφαίρα και δεύτερον θα σπάσεις το χέρι σου.
Κλείσε το μάτι σου. Βάλε σημάδι από δω στο στόχο.
Πυρ.
Εκείνο το βράχο;
Οχι, τον άνδρα που θα σκοτώσεις.
Ωραία.
Φαντάσου τι θα κάναμε αν είχαμε κι άλλα όπλα.
- Θα βρείτε κι άλλα όπλα. - Πώς;
Με τον ίδιο τρόπο που πήρατε αυτά. Απ' τους άνδρες του Καλβέρα.
Μας τα 'φεραν οι κατάσκοποι.
Σαν τους τρεις μάγους με τα δώρα.
Αν ο Καλβέρα δεν έρθει μετά απ' όλα αυτά,
θα πάνε χαμένα!
Αλεπού αυτός ο Καλβέρα, ε;
Οχι αλεπού, σενιόρ, τσακάλι.
Πώς έμαθε για το χρυσωρυχείο;
Το χρυσωρυχείο;
- Ποιο χρυσωρυχείο, σενιόρ; - Αυτό εκεί στα βουνά.
- Στα δικά μας βουνά; - Ποτέ δεν είχαμε χρυσωρυχείο εδώ.
Εδώ που τα λέμε ήταν ορυχείο ασημιού.
- Τι να έγινε άραγε μ' αυτό; - Δεν έχουμε ούτε ορυχείο ασημιού.
- Εννοώ παλιά. - Οχι ποτέ.
Πού άκουσες για τον χρυσό και το ασήμι;
Εντάξει, ελάτε παιδιά. Αφήστε τις κουβέντες και πιάστε δουλειά.
Ελα, ταυράκι.
Αν τολμήσεις να μου κάνεις τίποτα θα σε σκοτώσω.
- Παραλίγο να μου βγάλεις το μάτι. - Ασε με να φύγω.
Με δάγκωσες και θα σε δαγκώσω.
Θα σε ρίξω στο ποτάμι.
Θα σου ανοίξω το κεφάλι με καμιά πέτρα.
Σκάσε.
- Πού είναι οι άλλες; - Δεν πρόκειται να σου πω ποτέ.
Κοίτα τι βρήκα.
- Ποια είναι αυτή; - Απ' το χωριό μας.
Να πού είναι λοιπόν. Τις κρύβετε.
Και βέβαια τις κρύβουν. Αλλά δεν λέει πού.
Φοβούνται. Μας φοβούνται όλους.
Αγρότες. Οι οικογένειές τους, τους είπαν ότι θα τις βιάσουμε.
Ισως και να το κάναμε.
Κατά τη γνώμη μου όμως, έπρεπε να μας δώσετε το δικαίωμα της αμφιβολίας.
Οπως θέλετε όμως.
Μια και που ήσασταν εκεί, γιατί δεν τις φέρνατε όλες εδώ;
Για ποιο λόγο; Ασ' τες εκεί που είναι.
Ασ' τες να τις βρει ο Καλβέρα. Θα τις φροντίσει εκείνος κατάλληλα.
Φέρ' τες εδώ.
Δείξ' του το δρόμο.
Κυρία μου.
Ελα, αγγελούδι μου.
Με το μαλακό, μικρέ.
Με το μαλακό.
Δεν έχω λόγια να σας περιγράψω πόσο υπέροχο ήταν το δείπνο που ετοιμάσατε.
- Πώς είναι το φαγητό; - Τέλειο.
Ψητό κοτόπουλο και Ισπανικό ρύζι. Ωραίο φαίνεται.
Ξέρουν πραγματικά να μαγειρεύουν. Τρώγε, έχει τόνους εκεί πέρα.
Ξέρεις τι τρώνε οι χωριάτες από τότε που ήρθαμε εδώ;
Τορτίγιας και λίγα φασόλια.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Εχεις καμιά μεγαλύτερη αδελφή στο σπίτι;
- Οχι, κύριε. Ευχαριστώ πολύ. - Παρακαλώ.
Ενα, δύο, τρία, τέσσερα.
Πάτα σκανδάλη.
Μιγκέλ, δεν σου είπα να πατήσεις τη σκανδάλη;
Σαν ν' αρμέγεις αγελάδα, Μιγκέλ.
- Είναι που με πιάνει ο ενθουσιασμός. - Τότε μην ενθουσιάζεσαι.
Τώρα, πίεσε τη σκανδάλη. Σιγά-σιγά.
Εντάξει, πάτα τη σκανδάλη.
Πάτα τη σκανδάλη.
Θα σου πω κάτι. Μην πυροβολείς με το όπλο.
Πιάσε το έτσι και χρησιμοποίησέ το σαν ρόπαλο. Εντάξει;
Εντάξει.
Φλάκο.
Καλησπέρα.
Πώς πάει;
Ηρθαμε να σε πάρουμε στο χωριό.
- Εμένα να με πάρετε στο χωριό; - Οσους ζουν απ' έξω.
Μπα, όχι.
Δεν μπορούμε να σε προστατεύσουμε εδώ.
Ο Ρόχας σου ετοιμάζει χώρο στο σπίτι του.
Ο Ρόχας; Η κουβέντα του με κάνει να πλήττω θανάσιμα.
Ναι, λοιπόν,
- τότε σε κάποιον άλλον; - Είναι όλοι αγρότες.
Οι αγρότες μιλάνε μόνο για λιπάσματα και γυναίκες.
Δεν μοιράστηκα ποτέ τον ενθουσιασμό τους για τα λιπάσματα.
Οσο για τις γυναίκες, έπαψαν να μ' ενδιαφέρουν απ' τα 83 μου.
Θα μείνω εδώ.
Και τι θα κάνεις όταν έρθει ο Καλβέρα;
Στην ηλικία μου, η δράση είναι ευπρόσδεκτη.
Μην ανησυχείς. Γιατί να με σκοτώσει;
Οι σφαίρες κοστίζουν.
Εντάξει. Οπως θες.
Θα φροντίσεις εσύ τον εαυτό σου.
Είσαι έτοιμος να τον αντιμετωπίσεις;
Κι αν έρθει τώρα;
Μου θυμίζει εκείνον τον τύπο που έπεσε από ένα δεκαώροφο κτίριο.
Τι έγινε μ' αυτόν;
Καθώς έπεφτε, ο κόσμος σε κάθε όροφο τον άκουγε να λέει "Μέχρι εδώ, καλά."
Μέχρι εδώ, καλά.
Πρώτα θα δούνε αυτό το χαντάκι.
Περισσότερο νερό για το καλαμπόκι.
- Και πολλοί καινούριοι τοίχοι. - Δημοτικά έργα.
Κρις,
και το δίχτυ;
Αυτό δεν θα το ψάξει.
Αν έρθει ανυποψίαστος.
Εάν, αδελφέ μου.
Εάν.
Ναι.
Επρεπε να το είχα μαντέψει, όταν δεν γύρισαν πίσω οι άνδρες μου.
- Πόσους από σας προσέλαβαν; - Αρκετούς.
Καινούριος τοίχος.
Πολλοί καινούριοι τοίχοι τριγύρω.
Δεν πρόκειται να με κρατήσουν έξω.
Τους φτιάξαμε για να σε κρατήσουν μέσα.
Τ' ακούσατε; Είμαστε παγιδευμένοι.
Και οι σαράντα μας. Και είναι τρεις.
Η μήπως τέσσερις. Δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν περισσότερους.
Βγαίνουμε φθηνότεροι με το μάτσο.
Πέντε.
Ακόμα και πέντε δεν θα μας δημιουργήσουν πρόβλημα.
Δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα αν πάρετε τ' άλογά σας και φύγετε.
Να φύγουμε;
Εγώ το χειμώνα θα πάω στα βουνά. Πού θα βρω φαίγια τους άνδρες μου;
Αγόρασε ή καλλιέργησέ το.
Η δούλεψε αν χρειαστεί.
Επτά.
Πάντως, δεν νομίζω ότι λύσατε το πρόβλημά μου.
Δεν είμαστε εδώ για να λύσουμε το πρόβλημά σου.
Εμείς ασχολούμαστε με τις σφαίρες, φίλε.
Κι εγώ το ίδιο. Είμαστε στο ίδιο επάγγελμα, ε;
- Μόνο σαν ανταγωνιστές. - Γιατί όχι σαν συνέταιροι;
Και αν μοιράσουμε τα μερίδια;
- Ποια; - Τα πάντα. Μέχρι και το τελευταίο σπυρί.
Και οι χωρικοί; Τι θα γίνει μ' αυτούς;
Αυτό το αφήνω σε σένα.
Γίνεται άνθρωποι του επαγγέλματός μας ν' ασχολούμαστε με τέτοια πράγματα;
Αυτό είναι σχεδόν ιεροσυλία.
Αν ο Θεός δεν ήθελε να τους τα παίρνουμε δεν θα τους έκανε πρόβατα.
- Τι λέτε; - Φύγε.
Το άκουσες αυτό Σοτέρο;
Ακουσες τι είπε;
Φύγε.
Σ' εμένα.
Πες του να φύγει αυτός πριν θυμώσω.
Μαζί με τους άλλους.
Γιατί αν φύγω με άδεια χέρια,
θα λογοδοτήσουν όλοι σ' αυτό το χωριό όταν γυρίσω.
- Δεν θα γυρίσεις. - Γιατί όχι;
Δεν θα 'χεις όπλα.
Βγάλτε τα όλα αμέσως και πετάξτε τα κάτω.
Η γενναιοδωρία, να ποιο ήταν το πρώτο μου λάθος.
Τους αφήνω κάτι παραπάνω και βρίσκουν αυτούς να δημιουργήσουν μπελάδες.
Αυτό δείχνει ότι αργά ή γρήγορα πρέπει να λογοδοτήσεις για κάθε καλή πράξη.
Εσύ ήσουν ασφαλής.
Εμένα έρχονταν καταπάνω μου ουρλιάζοντας. Δέκα άτομα.
- Την τελευταία φορά μας είπες πέντε. - Πολλαπλασιάζονται σαν τα κουνέλια.
Δέκα.
- Εφαγαν γερή κλωτσιά στον πισινό. - Αν ξαναδοκιμάσουν, θα φάνε κι άλλη.
- Θα τους κάνουμε κομματάκια. - Θα τους θάψουμε όλους.
Κανένα σημάδι τους;
- Οχι. - Αυτό είναι κακοτυχία.
Το πιστεύεις; Τον ήξερα από τότε που ήταν ποντίκι.
Πρώτη φορά φοβήθηκα τόσο στη ζωή μου. Τα γόνατά μου έτρεμαν σαν ζελές.
- Ούτε που το πήρα χαμπάρι. - Θα μας αφήσει ήσυχους τώρα.
- Το πιστεύεις; - Φυσικά.
Θα φύγει. Υπάρχουν κι άλλα χωριά
που δεν του αντιστέκονται όπως εμείς.
Σενιόρ.
Γείτονες, πίνω στην υγεία των φίλων μας.
Μας έδωσαν όπλα, πολέμησαν, και θα ζουν για πάντα στις καρδιές μας.
Αρα δεν έφυγαν.
- Βλέπεις εκείνο το όπλο που γυαλίζει; - Οχι.
- Λέω ότι είναι δύο. - Τρία.
Ο βλάκας, θα του τινάξουν τα μυαλά στον αέρα.
Τσίκο. Κάτσε εκεί.
- Τρεις; - Τρεις.
Ο' Ράιλι τους βλέπεις;
Οχι, είναι μακριά, πίσω απ' τα δένδρα.
- Κρις. - Ναι;
Προσπάθησε ν' ανέβεις μέχρι εκείνους τους βράχους. Θα σε καλύψω.
Τσίκο, κάλυψε την πίσω πόρτα.
Γυρίστε πίσω.
Γυρίστε πίσω, σας λέω.
Τι συμβαίνει; Δεν ακούτε καλά;
Ελάτε κάτω. Η μάλλον, σκύψτε.
Τρελόπαιδα. Μπορεί να σας χτυπούσαν.
- Κι εσένα το ίδιο. - Δεν είναι το ίδιο πράγμα.
- Εμένα είναι η δουλειά μου. - Είναι και δική μας δουλειά.
Ολοι μας λένε "Κρυφτείτε. Πηγαίνετε πίσω. Να μην σας δουν."
- Αλλά εμείς δεν φοβόμαστε. - Είναι πολύ γενναίος, πραγματικά.
Κι αυτός, όπως όλα τ' αγόρια στο χωριό.
Κάναμε μία συνάντηση ρίξαμε κλήρο και βγήκες εσύ.
Βγήκα εγώ; Τι εννοείτε;
Αν σκοτωθείς, θα εκδικηθούμε εμείς για σένα.
Και θα φροντίσουμε να υπάρχουν πάντα φρέσκα λουλούδια στον τάφο σου.
Μεγάλη παρηγοριά μου δίνετε!
Σας το είπα ότι θα το εκτιμούσε.
Μην απογοητευτείτε και πολύ όμως αν δεν δουλέψει το σχέδιό σας.
Δεν πρόκειται. Αν παραμείνεις ζωντανός θα είμαστε το ίδιο ευτυχισμένοι.
Ισως και ακόμα πιο ευτυχισμένοι.
Ισως.
Τους βλέπεις;
Οχι.
Ιδρώνουν τα χέρια σου πριν από τη μάχη;
- Κάθε φορά. - Τα δικά μου ιδρώνουν τώρα.
Πλάκα έχει...
Τα χέρια ιδρώνουν,
το στόμα στεγνώνει.
Κανονικά θα έπρεπε να γίνεται το ανάποδο.
Σ' ενοχλεί που μιλάω;
Είναι επειδή είμαι...
Φοβάμαι.
Φαντάζομαι ότι θα εύχεσαι να είχες δώσει τη σοδειά στον Καλβέρα, ε;
Ναι
και όχι -
και τα δύο μαζί.
Ναι, όταν σκέφτομαι... τι μπορεί να κάνει.
Οχι, όταν θυμάμαι αυτό που ένιωσα στο στήθος μου σήμερα το πρωί
όταν τον είδα να φεύγει μακριά.
Μακριά από μας.
Δικέ μου,
θα πέθαινα γι' αυτό το συναίσθημα.
Το 'χεις νιώσει ποτέ;
Οχι εδώ και πολύ, πολύ καιρό.
Σε ζηλεύω.
- Τι κάνεις εδώ; - Μην ξανακάνεις αυτό που έκανες πριν.
- Γύρνα πίσω. - Δεν πρέπει να ρισκάρεις ανόητα.
Εντάξει. Γύρνα πίσω τώρα.
- Σε πονάει; - Τι;
Οχι.
Συγγνώμη που το έκανα αυτό, αλλά σκέφτηκα...
- Ξέρεις τι σκέφτηκα. - Ναι, ναι. Ξέρω.
Δεν σε φοβόμουν. Ο πατέρας μου φταίει.
Μου είπε "Μείνε μακριά απ' αυτούς τους άνδρες."
"Είναι κτήνη. Είναι σκληροί."
Εχει δίκιο. Το ξέρεις;
Αντε, πήγαινε σπίτι τώρα.
Κάνει λάθος.
Λοιπόν, γύρνα σπίτι, προτού μάθει ότι είσαι εδώ.
Το ξέρει ήδη.
Μου είπε ότι θα με τιμωρήσει που είμαι τόσο ξεδιάντροπη.
Αλλά δεν με νοιάζει.
Τους έπιασαν όλους.
- Αποτέλεσμα. - Νομίζεις ότι θα ξαναδοκιμάσουν;
Αμφιβάλλω. Νομίζουν ότι είμαστε έξω ακόμη έτοιμοι να πηδήξουμε πάνω τους.
Δεν πήγε ο Καλβέρα;
Νόμισες ότι θα ήταν εύκολο;
- Τι κάνουμε τώρα; - Τι λες;
- Εγώ; - Δουλεύουμε για σας, ξέρεις.
Τι άλλο να κάνουμε από το να περιμένουμε;
- Είναι σειρά του να κάνει κίνηση. - Σωστά.
Καλύτερα ν' αντικαταστήσεις τους φρουρούς. Πρέπει να 'ναι κουρασμένοι.
- Αν ήσουν ο Καλβέρα,... - Ναι;
..θα έφευγες, έτσι δεν είναι; Αν πλήρωνες το τίμημα που τον βάλαμε να πληρώσει.
- Ναι. Μόνο... - Μόνο τι;
Μόνο που δεν είμαι ο Καλβέρα.
Πάρε τα τουφέκια και τα φυσεκλίκια και δώστα έξω.
Και τώρα, ας πάμε για βάρδια.
Φαί, γυναίκα.
Θα πεινάσουν.
Αυτή ήταν η ωραιότερη...
Καινούριο καπέλο για σένα, μικρέ.
- Πώς είμαι; - Μεγάλη βελτίωση.
Θα φτιάξουν τραγούδι για σένα και αυτό το καπέλο.
Στα χωριά, όταν συμβεί κάτι σημαντικό, φτιάχνουν τραγούδια που λένε για χρόνια.
- Νομίζεις ότι αξίζει; - Εσύ δεν το νομίζεις;
Το θέμα είναι να ξέρεις απλώς να ρίχνεις με το όπλο. Δεν είναι και τόσο σπουδαίο.
Πώς μπορείς και μιλάς έτσι;
Το όπλο σου σ' έκανε αυτό που είσαι. Ετσι δεν είναι;
- Δεν είναι αλήθεια; - Ναι, βέβαια. Τα πάντα.
Μετά από καιρό, φωνάζεις τον μπάρμαν με τ' όνομά του. Μπορεί και άλλους 200.
Νοικιασμένα δωμάτια που ζεις: 500. Γεύματα που τρως σε "σπίτια": 1000.
Σπίτι: Κανένα. Γυναίκα: καμία. Παιδιά:
κανένα.
Προοπτικές: μηδέν.
- Αφησα τίποτα έξω; - Ναι.
Μέρη με τα οποία είσαι δεμένος: Κανένα
Ανθρωποι απ' τους οποίους εξαρτάσαι: Κανένας.
Ανδρες που θα σε κάνουν να υποχωρήσεις: Κανένας.
Προσβολές που κατάπιες:
καμιά.
Εχθροί: Κανένας.
Κανένας εχθρός;
Ζωντανός.
Μ' αρέσει αυτή η αριθμητική.
Ναι, τα ίδια έλεγα κι εγώ στην ηλικία σου.
Δωσ' τα σε κάποιον που ξέρει να τα χρησιμοποιήσει.
Ναι.
Γιατί δεν ρωτάς τον Καλβέρα τι έχει σκοπό να κάνει απόψε;
Ναι, κάντο. Και θα σου γράψω τραγούδι ο ίδιος.
Ο Αντρές, ο Λορέντσο και ο Φελίπε δεν γύρισαν ποτέ πίσω.
Αυτό μας κάνει τρεις.
- Ο Αρμάντο στην πλατεία. - Τέσσερις.
Και ο Χόρχε και ο Μέμο που πιάστηκαν σ' εκείνο το καταραμένο το δίχτυ.
Καταραμένοι!
Πέντε κι έξι.
Ο Εμίλιο που ανέβαινε τον τοίχο.
Επτά.
Ο Χοσέ δίπλα στο σιντριβάνι.
Οχτώ.
Ο Γρεγόριο δίπλα στο σιντριβάνι.
Μας κάνει εννιά.
Εννιά.
Ο Φορτούνο δίπλα στο χαντάκι.
Ο Ρίκο στα χωράφια, που τον έκαναν κομματάκια.
Ο 10ος και ο 11ος.
Συνέχισε.
Μίλα.
Ετσι κι αλλιώς είναι όλοι νεκροί. Ξέχνα τους αυτούς.
Είμαστε ακόμη αρκετοί για να τους κάνουμε να πληρώσουν.
Οι φίλοι μας εκεί κάτω.
Οχι, σε παρακαλώ.
Εντάξει. Είσαι καλά.
Εβλεπες εφιάλτη.
Μην φοβάσαι.
Να "Μην φοβάμαι";
Αυτό λέω στον εαυτό μου.
10.000 φορές τη μέρα.
Σενιόρ, μην τιμωρείς τον εαυτό σου.
Εσύ που έχεις πολεμήσει τόσες φορές... Πρέπει να 'χεις μεγάλο κουράγιο.
Μέχρι τη μέρα που χάνεις το θάρρος σου.
Το νιώθεις.
Και μετά περιμένεις
τη σφαίρα που θα είναι πιο γρήγορη απ' τη δικιά σου.
- Μη, Σενιόρ. - Και τα ψέματα που λες στον εαυτό σου.
Δεν έχεις εχθρούς:
ζωντανούς.
Εχω χάσει λογαριασμό των εχθρών μου.
- Αλλά είσαι με φίλους τώρα. - Ναι.
Η μεγαλύτερη βλακεία:
να 'ρθω εδώ για να κρύβομαι.
Ο λιποτάκτης να κρύβεται στη μέση της μάχης.
Μία.
Κάποτε μπορούσα να τις πιάσω και τις τρεις.
Ξέρουμε τι σημαίνει φόβος.
Ζούμε μ' αυτόν όλη μας τη ζωή.
Μόνο οι νεκροί δεν φοβούνται.
Ρίκο.
Μια στιγμή, μητέρα.
Θα κάνουμε ότι κοιμόμαστε για 10 λεπτά, και ύστερα θα γυρίσουμε στο καθήκον.
- Εντάξει, Μπερνάρντο; - Ναι, αλλά όχι εσύ, Χουάν.
Είσαι πολύ μικρός. Ελα.
Μπερνάντο Ο' Ράιλι.
Σε υιοθέτησαν.
Ναι, είναι το πραγματικό μου όνομα.
Μισός Μεξικάνος, μισός Ιρλανδός κι εγώ στη μέση.
Τώρα, πρόσεξε καλά. Πάμε.
Βλέπεις; Και τα τρία με την πάνω πλευρά.
- Μπορείς να το κάνεις; - Φυσικά. Είναι πανεύκολο.
Θέλεις να βάλουμε ένα φιλικό στοιχηματάκι;
- Ξέρεις πως δεν έχουμε λεφτά. - Δεν χρειάζεται να βάλουμε λεφτά.
Αυτά που κρύψατε εκεί που δεν μπορεί να τα βρει ο Καλβέρα-
- κοσμήματα ας πούμε. - Κοσμήματα;
Μου έχουν πει ότι έχουν βγάλει πολλούς πολύτιμους λίθους από τα βουνά.
Οπάλια, σμαράγδια, ζαφείρια.
- Α, ναι, είναι αλήθεια. - Δεν το αρνούμαστε.
Λοιπόν, τότε.
Οχι. Οταν τελειώσεις, πρέπει να 'ναι όλα απ' τη σωστή πλευρά.
Ασε με να το ξαναδοκιμάσω.
Και αυτά τα πολύτιμα πετράδια... Πού βρίσκονται;
Οπως λες κι εσύ Σενιόρ, στα βουνά.
- Πού στα βουνά; - Αυτό δεν μπορώ να στο πω.
Ορίστε. Το 'κανα.
Αστο αυτό. Γιατί δεν μπορείς;
Γιατί δεν έχω βρει ποτέ πολύτιμους λίθους.
Τους θησαυρούς των Ατζέκων που είναι θαμμένοι από τότε που ήρθαν οι Ισπανοί;
Αυτό ακριβώς εννοώ. Τους θησαυρούς των Ατζέκων. Εχετε βρει κανέναν;
Δεν θα καθόμουν εδώ αν είχα βρει.
Θα ζούσα σε καμιά μεγάλη πόλη, μέσα σ' ένα παλάτι.
Τότε εξήγησέ μου γιατί ο Καλβέρα τριγυρίζει εδώ γύρω;
Ο Καλβέρα...είδαμε το τέλος του. Θα 'χει φύγει ως το πρωί.
Οχι, δεν θα φύγει.
- Δεν θα πάει πουθενά. - Γιατί το λες αυτό;
Τον Καλβέρα δεν τον νοιάζει το φαγητό για τον χειμώνα.
Ανησυχεί για το φαγητό που οι άνδρες του έχουν να φάνε εδώ και τρεις μέρες.
Η τιμή του καλαμποκιού ανεβαίνει.
- Πεθαίνουν της πείνας. - Πώς το ξέρεις;
- Πεινάνε και δεν έχουν μία. - Πώς το ξέρεις.
Ημουν εκεί πάνω.
Τότε καλύτερα να ετοιμαστούμε.
- Θα πρέπει να νικήσουν ή να πεθάνουν. - Θεός φυλάξοι αν νικήσουν.
- Δεν θα νικήσουν. - Ο Θεός είσαι και μιλάς με σιγουριά;
Είμαστε περικυκλωμένοι και είναι περισσότεροι. Τι θα κάνουμε;
Θα συνεχίζετε τον πόλεμο.
Θέλεις να μας δεις να σκοτωνόμαστε ένας-ένας;
Δεν σας προσλάβαμε γι' αυτό το λόγο.
- Οταν αρχίσεις δεν σταματάς. - Το κατάλαβες και του το 'πα.
Δεν με νοιάζει.
Φύγετε. Ολοι σας. Ανεβείτε στ' άλογά σας και φύγετε.
- Ας το πάρει ο Καλβέρα το φαγητό. - Ας του δώσουμε αυτό που θέλει.
- Τουλάχιστον θα είμαστε ζωντανοί. - Ησυχία. Και ακούστε με.
Οχι. Είναι εύκολο γι' αυτούς να μιλάνε για πόλεμο.
Δεν έχουν γιους, ούτε κόρες, δεν έχουν γυναίκες.
Φύγετε τώρα, προτού να είναι αργά..
Αυτό θέλετε;
Απαντήστε μου.
Ποιος θέλει να συνεχίσουμε και ποιος να τα παρατήσουμε. Θέλω να μάθω τώρα.
Μην είστε ηλίθιοι. Θα μετατρέψει το χωριό μας σε νεκροταφείο.
Πείτε τους να φύγουν. Είναι το μόνο που μπορούν να κάνουν.
Θα σου πω τι μπορώ να κάνω.
Θα σκοτώσω τον πρώτο που θα πει έστω και μια λέξη για να τα παρατήσουμε.
Τον πρώτο, γι' αυτό βοηθήστε με να του τινάξω τα μυαλά στον αέρα.
Εμείς ξεκινήσαμε αυτόν τον πόλεμο, κι εμείς θα τον τελειώσουμε.
Μαζί σας ή χωρίς εσάς.
Δεν λέω ότι δεν θα τα βγάλουμε πέρα,
αλλά πρέπει να το συζητήσουμε, να δούμε τι θα κάνουμε.
Ν' αρχίσουμε να ενεργούμε με λίγη λογική.
Σκεφτήκαμε να προβάλλουμε αντίσταση για να πάει αλλού ο Καλβέρα.
- Κάναμε λάθος. - Εχουμε γίνει στόχο.
- Δεν γίνεται να τα μαντεύεις όλα. - Δεν λέω.
Απλά καμιά φορά, ή θα λυγίσεις με τον αέρα, ή θα σπάσεις.
Θέλεις να φύγεις;
Ερχεται η ώρα που τα παρατάς. Το χωριό δεν πρόκειται να είναι χειρότερα.
Ξεχνάς ένα πράγμα. Κάναμε ένα συμβόλαιο.
- Χωρίς νόμιμη ισχύ. - Του είδους που σέβεσαι.
Ευγενική η σκέψη σου, αλλά όπως είναι τα πράγματα τώρα,
- Δεν ξέρω... - Η υπεροχή τους είναι πολύ μεγάλη.
- Πάρα πολύ μεγάλη. - Τότε φεύγουμε;
Οχι.
Θα χαμηλώσουμε την υπεροχή τους.
Ανέβηκα ψηλά στους λόφους, πέρασα τους φύλακες,
και μπήκα κατευθείαν στο στρατόπεδό τους.
Κάθισα εκεί, κάπνισα μαζί τους ένα τσιγάρο, συζητήσαμε κάποια πράγματα.
Ξέρεις, εμείς...
Ξαφνικά, εμφανίστηκε ο ίδιος ο Καλβέρα.
Ακριβώς δίπλα μου. Οταν τους είπα τα νέα,
έπρεπε να δεις πώς με κοίταξε ο Μπριτ - και ο Κρις.
Είδαν κανα-δυο πράγματα στα νιάτα τους, και τα 'καναν κι αυτοί.
Δεν είναι άνθρωποι που μπορείς να εντυπωσιάσεις εύκολα.
Οταν με κοίταξαν όμως, κατάλαβα ότι επιτέλους ήμουν ένας απ' αυτούς.
Κοίταξέ με και συ καλά τώρα.
Είμαι εγώ άνδρας που θα ζούσε σ' ένα μέρος σαν κι αυτό;
Να σκάβω όλη μου τη ζωή, μέσα στα χωράφια;
Εγώ να γίνω αγρότης - χωρικός;
Καταλαβαίνεις τι λέω;
Οπου και να πάνε- ο Κρις, ο Βιν, ο Μπριτ και οι άλλοι,
θα πάω κι εγώ μαζί τους.
Και αν νομίζεις ότι εσύ θα με κάνεις ν' αλλάξω γνώμη, ξέχασέ το.
Θέλω να το καταλάβεις αυτό.
Θέλω να καταλάβεις ότι
μ' αυτό
δεν πρόκειται να κερδίσεις τίποτα εκτός απ' αυτό.
Θα χτυπήσουμε τον Καλβέρα,
ίσως και να του πάρουμε μερικά άλογα.
Ετσι, όταν επιτεθεί, θα είναι πεζός.
Θα 'ρθω μαζί σου. Ξέρω κάθε βράχο.
Οχι, εσύ θα μείνεις. Είσαι υπεύθυνος εδώ.
Μπορείς να στηρίζεσαι σε μένα.
Το ξέρω.
- Εφυγαν για να χτυπήσουν το χωριό. - Οχι.
Θ' ακούγαμε πυροβολισμούς.
Εφυγαν.
Καλησπέρα.
Θα πεθάνετε. Ολοι σας.
Ετσι.
Αν αυτό θέλετε.
Εχουμε επιλογή;
Φυσικά.
Κάθισε.
Ας συζητήσουμε.
Αντιστράφηκαν τα πράγματα, έτσι;
Αναρωτιέσαι πώς έγινε αυτό.
Οι φίλοι σου δεν σε συμπαθούν ιδιαίτερα πια.
Τους αναγκάζεις να παίρνουν πολλές αποφάσεις.
Μ' εμένα, θα πάρουν μόνο μια απόφαση.
Κάνε ό, τι σου πω.
Μην εκπλαγείς.
Ο καλός μου φίλος ο Σοτέρο, κανόνισε να μπορέσω να μπω μέσα.
Κατάλαβες;
Λοιπόν,
στις δουλειές μας τώρα!
Θα μπορούσα να σας σκοτώσω όλους τώρα. Συμφωνείτε;
Δεν διαφωνείτε.
- Ε, δεν θέλω να σας σκοτώσω. - Γιατί τόση γενναιοδωρία;
Είναι πρακτικό. Θα το μάθουν στα βόρεια.
Μπορεί να μου προκαλέσει προβλήματα κανένας φίλος σας.
Εγώ δεν θέλω ποτέ προβλήματα.
Λέμε μια παροιμία εδώ.
Ο κλέφτης που κλέβει απ' τον κλέφτη συγχωρείται για 100 χρόνια.
Τι μας μένει λοιπόν; Μόνο ένα πράγμα. Να σας συγχωρέσω.
- Φύγετε. - Ετσι απλά;
Ετσι...
Θα σας το κάνω εύκολο. Θέλετε φαγητό;
Δώστε τους φαγητό.
Νερό; Εντάξει. Νερό.
Αλογα; Είναι σελωμένα και περιμένουν.
Οπλα;
Τα όπλα... τα ζωνάρια, θα τα βγάλετε και θα τ' αφήσετε εδώ, τώρα αμέσως.
Και τι θα γίνει μ' αυτούς τους ανθρώπους;
Ο, τι είναι να τους συμβεί θα τους συμβεί άσχετα με το αν σας σκοτώσω ή όχι.
Μία μικρή κίνηση μονάχα.
Για να δείξω σ' αυτόν τον κόσμο ποιος είναι ο πραγματικός αρχηγός.
Θα φύγετε και ύστερα θα σας δώσω πίσω τα όπλα.
Ξέρω ότι δεν πρόκειται να τα χρησιμοποιήσετε εναντίον μου.
Μόνο ένας τρελός κάνει το ίδιο λάθος δυο φορές.
Δεν καταλαβαίνω γιατί ένας άνδρας σαν και σένα ανέλαβε αυτή τη δουλειά. Γιατί;
- Το ίδιο αναρωτιέμαι κι εγώ. - Ελα τώρα. Πες μου το λόγο.
Ενας φίλος στο Ελ Πάσο έβγαλε τα ρούχα του και πήδηξε πάνω σ' έναν κάκτο.
Του έκανα την ίδια ερώτηση: Γιατί;
Και;
Μου είπε "μου φάνηκε καλή ιδέα εκείνη τη στιγμή."
Ωραία.
Σωστά.
Πηγαίνετε να πάρετε τα ρούχα σας και τα δισάκια σας. Πάρτε ό, τι θέλετε.
Οι φίλοι σας από δω σας χρωστάνε τουλάχιστον αυτό.
Σάντος, πάρε τις καραμπίνες. Σιρίγιο, τα όπλα.
Την πρώτη φορά που ανέλαβα δουλειά ως μισθωμένο όπλο,
ένας τύπος μου είπε "Βιν, δεν έχεις την πολυτέλεια να το σκεφτείς."
Αυτό είναι το πρόβλημά σου.
Δεν χρειάζομαι κάποιον να μου λέει ποιο είναι το πρόβλημά μου.
Οπως είπα και πριν, είναι δικό σου πρόβλημα.
Ανακατεύθηκες μ' αυτό το χωριό και τους κατοίκους του.
Δεν βαριέσαι να μιλάς συνέχεια;
Ο λόγος που καταλαβαίνω τόσο καλά το πρόβλημά σου
είναι επειδή έπεσα κι εγώ στην ίδια παγίδα.
Ναι.
Την πρώτη μέρα που φθάσαμε, άρχισα να σκέφτομαι,
ίσως να βάλω στην άκρη τ' όπλο μου να νοικοκυρευτώ και να έχω λίγη γη,
να μεγαλώσω μερικά ζωντανά.
Δεν θα στραφούν εναντίον μου εδώ, και ας ξέρουν διάφορα για τη ζωή μου.
Απλά δεν ήθελα να πιστεύεις ότι είσαι το μόνο κορόιδο εδώ πέρα.
- Να 'ρθουμε μαζί σου Μπερνάρντο; - Οχι.
- Μας συμπαθείς, έτσι δεν είναι; - Ετσι νομίζω.
- Είσαι δικός μας, σωστά; - Ναι, έτσι είναι.
- Πάρε μας μαζί σου, σε παρακαλούμε. - Οχι.
Ντρεπόμαστε να μείνουμε άλλο εδώ. Οι πατεράδες μας είναι δειλοί.
Μην το ξαναπείτε αυτό για τους πατεράδες σας.
Δεν είναι δειλοί.
Νομίζετε ότι είμαι γενναίος επειδή κουβαλάω όπλο.
Οι πατεράδες σας είναι πολύ πιο γενναίοι γιατί κουβαλάνε ευθύνες.
Για σας, τ' αδέλφια σας και τις μανάδες σας.
Η ευθύνη είναι σαν βράχος μεγάλος που ζυγίζει έναν τόνο.
Που σπρώχνει προς τα κάτω, τους ρίχνει και τελικά τους θάβει κάτω απ' το χώμα.
Κανείς δεν τους είπε να το κάνουν. Το κάνουν επειδή σας αγαπούν.
Εγώ δεν είχα ποτέ αυτό το κουράγιο.
Να έχω ένα αγρόκτημα,
να δουλεύω σαν μουλάρι, χωρίς καμιά εγγύηση - αυτό είναι γενναιότητα.
Γι' αυτό δεν έβαλα μπρος κάτι τέτοιο.
Γι' αυτό δεν θα το κάνω ποτέ.
Θα τα πάτε πολύ καλύτερα απ' την άλλη πλευρά των συνόρων.
Εκεί μπορείτε να κλέψετε κοπάδια, να ληστέψετε τρένα.
Τον μόνο που θα 'χετε ν' αντιμετωπίσετε, θα 'ναι κανένας σερίφης.
Κάποτε λήστεψα μια τράπεζα στο Τέξας.
Η κυβέρνησή σας με κυνηγούσε με ολόκληρο το στρατό.
Μια μικρή τραπεζούλα. Πιάσατε το νόημα;
Στο Τέξας, μόνο οι Τεξανοί μπορούν να κλέβουν τράπεζες.
Το φαντάστηκα ότι θα μας πουλούσαν.
Αγρότες...
Αγρότες.
Ούτε τιμή, ούτε πίστη - τίποτα.
Το μόνο που τους νοιάζει είναι η πολύτιμη σοδειά τους και το χώμα που σκάβουν.
Τους μισώ.
- Τους μισώ όλους. - Και βέβαια τους μισείς!
Γιατί είσαι κι εσύ από ένα τέτοιο χωριό.
Είσαι κι εσύ αγρότης.
Ναι.
Ναι, είμαι ένας απ' αυτούς.
Αλλά ποιος μας έκανε έτσι;
Οι άνδρες με τα όπλα.
Ανδρες σαν τον Καλβέρα και σαν εσάς.
Και τώρα εμένα.
Τι περιμένεις λοιπόν να είμαστε;
Κανείς δεν μου πετάει το όπλο και μου λέει φύγε. Κανείς.
Πέρασε πολύς καιρός μέχρι να μάθω που πάν' τα τέσσερα.
Ανήκω σ' εκείνη την πόλη των συνόρων και πρέπει να κοιμάμαι σε λευκά σεντόνια.
Νομίζω ότι θα ξαναπάω πίσω στο χωριό.
Είστε τρελοί όλοι. Δεν θα κουνήσουν ούτε το δαχτυλάκι τους για να μας βοηθήσουν.
Χάρι, κανείς δεν σου ζήτησε να γυρίσεις.
Φύγε Χάρι, δεν υπάρχει πρόβλημα.
Βάλε στοίχημα τη ζωούλα σου, ότι θα το κάνω.
Ελα, Λι. Αστους να σκοτωθούν.
Φύγε Λι. Δεν χρωστάς τίποτα σε κανέναν.
Εκτός από τον εαυτό μου.
Είστε τρελοί όλοι σας.
Ελάτε.
Περίμενε, Κρις, θα σε βγάλω από κει.
- Κρις... - Ναι, Χάρι;
Δεν θέλω να πεθάνω σαν κορόιδο.
Δεν ήρθαμε εδώ μόνο για να προσέχουμε το καλαμπόκι και τις πιπεριές.
Υπήρχε και κάτι άλλο όλον αυτόν τον καιρό, ε;
Ναι. Χάρι. Είχες καταλάβει σωστά απ' την αρχή.
Το ήξερα.
Τι ήταν;
Χρυσάφι.
- Ολόκληρα σακούλια. - Πανέμορφο ακούγεται.
- Πόσο; - Τουλάχιστον μισό εκατομμύριο.
- Και ποιο θα ήταν το μερίδιό μου; - Περίπου 70.000.
Να με πάρει ο διάολος.
Μπορεί και να μην σε πάρει.
Γυρίσατε.
Για ένα μέρος σαν κι αυτό.
Γιατί;
Ενας άνδρας σαν κι εσένα;
Γιατί;
- Μπερνάρντο. Μπερνάρντο. - Μη, όχι, φύγετε. Γυρίστε πίσω.
Δεν θέλαμε να το κάνουμε αυτό.
Δεν θέλαμε να το κάνουμε.
Βλέπετε;
Σας το είπα. Βλέπετε τους πατεράδες σας;
Πώς με λένε;
- Μπερνάρντο. - Μπερνάρντο.
Εχετε απόλυτο δίκιο.
Μπορείτε να μείνετε, αν θέλετε.
Δεν θα στενοχωρηθούν αν μείνετε.
- Δεν θα στενοχωρηθούν και αν φύγουμε. - Ναι. Ο πόλεμος τελείωσε.
Κάνατε τη δουλειά σας.
Γι' αυτούς, κάθε εποχή έχει τα καθήκοντά τους.
Αν ήταν η εποχή της ευγνωμοσύνης, θα την έδειχναν περισσότερο.
Δεν πήραμε περισσότερα απ' όσα περιμέναμε, γέροντα.
Μόνο οι αγρότες νίκησαν.
Θα παραμείνουν για πάντα.
Είναι σαν την ίδια τη γη.
Τους βοηθήσατε ν' απαλλαχθούν απ' τον Καλβέρα,
όπως ο δυνατός άνεμος βοηθάει τη γη ν' απαλλαγεί απ' τις ακρίδες.
Είσαστε σαν τον άνεμο,
που φυσάτε πάνω απ' τη γη κατά το πέρασμά σας.
Πηγαίνετε στο καλό.
Ο γέροντας είχε δίκιο.
Μόνο οι αγρότες νίκησαν.
Εμείς χάσαμε.
Πάντα χάνουμε.