“Quality is not an act, it is a habit.” ~| N3krA - arxontas23 |~ SEPTiCEMiA TEAM Est.2004
Αυτή είναι η ιστορία του πώς πέθανα...
Αλλά μην ανησυχείτε, αυτή είναι μια πολύ αστεία ιστορία...
...και η αλήθεια είναι, ότι δεν είναι καν δική μου ιστορία.
Είναι η ιστορία μιας κοπέλας, που λέγεται Ραπουνζέλ.
Και αρχίζει με τον ήλιο.
Τώρα, μια φορά κι έναν καιρό...
...έπεσε μια μοναδική ηλιαχτίδα από τον ουρανό...
...και απ' αυτή τη μικρή σταγόνα ήλιου...
...βγήκε ένα μαγικό, χρυσό λουλούδι.
Είχε την ικανότητα να γιατρεύει τους άρρωστους και πληγωμένους...
Βλέπετε αυτή τη γριούλα εκεί πέρα;
Μπορεί να θέλετε να τη θυμόσαστε,
γιατί είναι μάλλον σημαντική.
Λοιπόν, πολλοί αιώνες πέρασαν,
και άρχισαν να χτίζονται σπίτια...
...ώσπου δημιουργήθηκε ένα βασίλειο.
Σε αυτό το βασίλειο βασίλευε ένας καλός βασιλιάς.
Kαι η βασίλισσα, θα έκανε μωρό.
Αλλά αρρώστησε... αρρώστησε βαριά...
Έφτανε στο τέλος, και τότε είναι που συνήθως οι άνθρωποι
ψάχνουν για κάποιο θαύμα.
Που σε αυτή τη περίπτωση, ήταν το μαγικό χρυσό λουλούδι.
Σας το είπα ότι είναι σημαντική.
Βλέπετε, αντί να μοιραστεί αυτό το δώρο του ήλιου,
αυτή η γυναίκα, η Γκόθελ, έπαιρνε τις θεραπευτικές του ιδιότητες,
και τις χρησιμοποιούσε για να κρατιέται νέα για εκατοντάδες χρόνια.
Και το μόνο που έπρεπε να κάνει...
...ήταν να τραγουδήσει ένα ιδιαίτερο τραγούδι...
"Λουλούδι φώτιζε και άνθιζε... "
"... άφησε τη δύναμή σου να λάμψει... "
"... κάνε το ρολόι να σταματήσει... "
"... φέρε πίσω αυτό που ήταν κάποτε δικό μου... "
"... αυτό που ήταν κάποτε δικό μου... "
Εντάξει, το καταλάβατε. Έτσι γίνεται νέα.
Ανατριχιαστικό, έτσι;
Η μαγεία του χρυσού λουλουδιού, γιάτρεψε τη βασίλισα...
...και μετά από λίγο, γεννήθηκε μια πριγκήπισσα...
...με όμορφα, χρυσά μαλλιά...
Θα σας δώσω ένα στοιχείο. Αυτή είναι η Ραπουνζέλ.
Για να γιορτάσουν τη γέννησή της,
ο βασιλιάς και η βασίλισσα άφησαν ένα φαναράκι να πετάξει στον ουρανό...
...και εκείνη τη μοναδική στιγμή, όλα ήταν τέλεια!
Και μετά, εκείνη η στιγμή τελείωσε...
"Λουλούδι φώτιζε και άνθιζε... "
"... άφησε τη δύναμή σου να λάμψει... "
"... κάνε το ρολόι... "
Η Γκόθελ μπήκε στο παλάτι και έκλεψε το παιδί.
Όλοι έψαξαν, αλλά δεν μπόρεσαν να βρουν την πριγκήπισσα...
...αλλά βαθιά σε ένα δάσος, σε ένα κρυμμένο πύργο...
...η Γκόθελ μεγάλωνε το παιδί σαν δικό της...
Η Γκόθελ είχε βρει το καινούργιο της μαγικό λουλούδι.
Αλλά αυτή τη φορά, ήταν αποφασισμένη να το κρατήσει.
Γιατί δεν μπορώ να βγω έξω;
Ο έξω κόσμος είναι επικίνδυνος...
...γεμάτος από τρομερούς, εγωιστές ανθρώπους...
Πρέπει να μείνεις εδώ, που είμαστε ασφαλείς.
Καταλαβαίνεις, λουλούδι μου;
Ναι, μαμά.
Αλλά οι τοίχοι αυτού του πύργου,
δεν μπορούσαν να τα κρύψουν όλα...
Κάθε χρόνο, στα γενέθλιά της,
ο βασιλιάς και η βασίλισα άφηναν χιλιάδες φαναράκια στον ουρανό...
...ελπίζοντας ότι κάποια μέρα...
...η χαμένη πριγκήπισσα θα ξαναγύριζε...
Υποθέτω ότι ο Πασκάλ δεν κρύβεται εδώ έξω...
Σ' έπιασα!
22 για μένα. Τι λες για 23 στα 25;
Εντάξει, τι θέλεις να κάνουμε;
Ναι, δεν το νομίζω.
Μου αρέσει εδώ, όπως και σε σένα.
Έλα τώρα, Πασκάλ, δεν είναι και τόσο άσχημα εδώ πέρα.
G
GM
GMT
GMTe
GMTea
GMTeam
GMTeam M
GMTeam Mo
GMTeam Mov
GMTeam Movi
GMTeam Movie
GMTeam Movies
AΠΟΔΟΣΗ ΕΞ ΑΚΟΗΣ: JADE EDiT / ResYncH By ~ N3krA - arxontas23 ~ [GMTeam]
.:: www. subs4free. com::.
Θα μπορούσα να συνηθίσω μια τέτοια θέα.
Περιμένετε.
Ναι, τη συνήθισα.
Παιδιά, θέλω ένα κάστρο.
Όταν θα κάνουμε αυτή τη δουλειά.
θα μπορέσεις να αγοράσεις το δικό σου κάστρο.
- Αλλεργία; - Ναι.
Τι; Περίμενε!
Περίμενε!
Με φαντάζεστε σε ένα κάστρο ολόδικό μου;
Εγώ μπορώ να με φανταστώ.
Έχουμε δει τόσα και είναι μόνο 8 το πρωί.
Και σήμερα είναι πολύ μεγάλη μέρα.
Σήμερα, σήμερα είναι πολύ μεγάλη μέρα, Πασκάλ.
Θα το κάνω επιτέλους. Θα της το ζητήσω.
Ραπουνζέλ!
Άπλωσε τα μαλλιά σου!
Ήρθε η ώρα.
Το ξέρω, το ξέρω. Έλα, κάτσε εκεί.
Ραπουνζέλ; Δεν γίνομαι νεώτερη εδώ κάτω...
Έρχομαι μητέρα.
Γεια. Καλωσόρισες μητέρα.
Ραπουνζέλ, πώς μπορείς να το κάνεις αυτό κάθε μέρα χωρίς να κουράζεσαι.
Μοιάζει εξουθενωτικό, αγάπη μου.
Δεν είναι τίποτα.
Τότε δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αργείς τόσο.
Αγάπη μου, αστειεύομαι.
Εντάξει, λοιπόν, μητέρα...
...όπως ξέρεις, αύριο είναι πολύ μεγάλη μέρα...
Ραπουνζέλ, κοίτα στον καθρέφτη. Ξέρεις τι βλέπω;
Βλέπω μια δυνατή, γεμάτη εμπιστοσύνη, όμορφη νεαρή κυρία!
Κοίταξε, κι εσύ εδώ είσαι.
Σε πειράζω. Σταμάτα να τα παίρνεις όλα τόσο σοβαρά.
Εντάξει, λοιπόν, μητέρα, όπως έλεγα, αύριο είναι...
Ραπουνζέλ, η μανούλα αισθάνεται λίγο χάλια.
Θα μου τραγουδήσεις, καλή μου;
Φυσικά, μητέρα.
Περίμενε. Περίμενε!
Ραπουνζέλ!
Λοιπόν, μητέρα, νωρίτερα ήθελα να σου πω...
...μήπως και το είχες ξεχάσει, ότι αύριο είναι τα γενέθλιά μου!
Όχι, όχι, όχι, δεν μπορεί.
Το θυμάμαι χαρακτηριστικά.
Τα γενέθλιά σου ήταν πέρυσι.
Αυτό είναι το αστείο με τα γενέθλια.
Επαναλαμβάνονται.
Μητέρα, γίνομαι 18, και ήθελα να σου ζητήσω...
...αυτό που θέλω πραγματικά γι αυτά τα γενέθλια...
...βασικά αυτό που ήθελα...
Ραπουνζέλ, σε παρακαλώ. Σταμάτα το μουρμουρητό.
Ξέρεις πώς νιώθω για το μουρμουρητό.
Μπλα, μπλα, μπλα... Είναι πολύ ενοχλητικό.
Σε πειράζω, εσύ είσαι αξιαγάπητη.
Σε αγαπώ πάρα πολύ, καλή μου.
Θέλω να δω τα φώτα που αιωρούνται.
Τι;
Ήλπιζα ότι θα με πήγαινες να δω τα φώτα που αιωρούνται.
Εννοείς τα αστέρια.
Αυτό είναι.
Χαρτογράφησα τα αστέρια και είναι πάντα σταθερά.
Αλλά αυτά...
...εμφανίζονται κάθε χρόνο στα γενέθλιά μου, μητέρα.
Μόνο στα γενέθλιά μου.
Και δεν μπορώ να μη σκέφτομαι, ότι...
...ότι προορίζονται για μένα.
Πρέπει να τα δω, μητέρα.
Και όχι μόνο από το παράθυρό μου, από κοντά.
Πρέπει να ξέρω τι είναι.
Θέλεις να πας έξω; Ραπουνζέλ...!
Κοιτάξου, εύθραυστη σαν λουλούδι.
"Ακόμα ένα μικρό φιντανάκι, ένα βλασταράκι".
"Ξέρεις γιατί μένουμε σε αυτόν τον ψηλό πύργο... "
"Ακριβώς. Για να μείνεις σώα και αβλαβής".
"Ήξερα πάντα ότι θάρθει αυτή η μέρα... "
"Ήξερα ότι θάθελες να αφήσεις τη φωλιά σου".
"Σύντομα, αλλά όχι ακόμα, εμπιστέψου με, χρυσό μου... "
"... η μητέρα ξέρει καλύτερα!"
"Η μητέρα ξέρει καλύτερα, άκουσε τη μητέρα σου... "
"... είναι τρομακτικός ο κόσμος εκεί έξω... "
"Η μητέρα ξέρει καλύτερα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο,
κάτι θα πάει στραβά, το ξέρω... "
"Απατεώνες, καθάρματα, τσουκνίδες, κινούμενη άμμος... "
"... καννίβαλοι και φίδια, πανούκλα... "
"... μεγάλα έντομα, άντρες με κοφτερά δόντια... "
"... και σταμάτα, όχι άλλο, γιατί ταράζομαι... "
"Η μητέρα είναι εδώ, η μητέρα θα σε προστατεύσει... "
"... αγάπη μου άκου τι προτείνω... "
"Το πιο απλό είναι να μείνεις με τη μανούλα... "
"... η μητέρα ξέρει καλύτερα!"
"Η μητέρα ξέρει καλύτερα, άκουσε τη μητέρα σου... "
"... μόνη σου δεν θα επιβιώσεις".
"Ατημέλητη και απεριποίητη, ανώριμη και αδέξια... "
"... θα σε φάνε ζωντανή."
"Αφελής και θετικά βρωμικούλα... "
"Συν ότι πιστεύω, ότι αρχίζεις και γίνεσαι παχουλούλα... "
"... αυτά τα λέω γιατί θέλω να καταλάβεις... "
"... η μαμά είναι εδώ για να σε βοηθήσει... "
"... και το μόνο που θέλω είναι να σου ζητήσω... "
- Ραπουνζέλ; - Μάλιστα;
Μη ζητήσεις ποτέ ξανά να φύγεις απ' αυτόν τον πύργο.
Μάλιστα μητέρα.
Σε αγαπώ πάρα πολύ, αγάπη μου.
- Εγώ σε αγαπώ περισσότερο. - Κι εγώ ακόμα περισσότερο.
"Μην το ξεχνάς, θα το μετανιώσεις... "
"... η μητέρα ξέρει καλύτερα. "
Θα σε δω σε λιγάκι, λουλουδάκι μου.
Εδώ θα είμαι.
Όχι, όχι, όχι, όχι. Αυτό είναι κακό, πάρα πολύ κακό...
...είναι πολύ πολύ κακό.
Δεν μπορούν να πετύχουν τη μύτη μου!
Και ποιος νοιάζεται;
Εύκολο για σας να το λέτε. Εσείς έχετε βγει τέλεια.
Εντάξει, καλά. Δώστε μου ένα σπρώξιμο, και θα σας τραβήξω.
Πρώτα δώσε μας την κορώνα.
Τι; Εγώ...
Δεν μπορώ να πιστέψω, ότι μετά από όλα όσα έχουμε περάσει μαζί...
...δεν με εμπιστεύεστε.
Τώρα βοήθησέ μας να ανέβουμε, ομορφόπαιδο.
Συγγνώμη, τα χέρια μου είναι γεμάτα.
Τι; Ράιντερ!
Πρέπει να τον πιάσουμε πάση θυσία.
Έλα τώρα, αλογάκι, προχώρα.
Όχι.
Επιτέλους μόνοι.
Εντάξει, εντάξει, έχω ένα άτομο μέσα στη ντουλάπα.
Έχω ένα άτομο μέσα στη ντουλάπα.
Έχω ένα άτομο μέσα στη ντουλάπα μου!
Πολύ αδύναμη για να προστατέψω τον εαυτό μου, μητέρα;
Λοιπόν, αυτό είναι το όπλο μου.
Ραπουνζέλ!
Ρίξε τα μαλλιά σου!
Μια στιγμή, μητέρα.
- Έχω μια μεγάλη έκπληξη. - Κι εγώ το ίδιο.
Στοιχηματίζω ότι η δικιά μου είναι μεγαλύτερη.
Αμφιβάλλω...
Έφερα τα συστατικά για να σου φτιάξω σούπα από φουντούκια για βραδυνό.
Την αγαπημένη σου. Έκπληξη!
Μητέρα, υπάρχει κάτι που θέλω να σου πω...
Ραπουνζέλ, ξέρεις ότι δεν μου αρέσει να σε αφήνω μετά από καυγά...
...ειδικά όταν δεν έχω κάνει απολύτως κανένα κακό.
Λοιπόν, σκέφτηκα πολύ αυτά που μου έλεγες νωρίτερα...
Ελπίζω να μη συζητάς ακόμα για τα αστέρια.
Για τα αιωρούμενα φώτα, ναι... Θα έρθω και σ' αυτό...
Ειλικρινά νόμιζα ότι κλείσαμε αυτό το θέμα, γλυκειά μου.
Όχι, μητέρα, λέω μόνο...
...ότι νομίζεις, ότι δεν είμαι αρκετά δυνατή για να τα καταφέρω εκεί έξω...
Αγάπη μου, το ξέρω ότι δεν είσαι αρκετά
δυνατή για να τα καταφέρεις εκεί έξω.
- Αλλά αν... - Ραπουνζέλ, το ζήτημα αυτό έκλεισε.
- Πίστεψέ με, ξέρω... - Ραπουνζέλ!
- Έλα τώρα.
Αρκετά με τα φώτα, Ραπουνζέλ!
Δεν θα φύγεις από αυτόν τον πύργο, ποτέ!
Ωραία. Τώρα έγινα εγώ η κακιά.
Αυτό που ήθελα να πω, μητέρα, είναι ότι...
...τώρα ξέρω τι θέλω για τα γενέθλιά μου.
Και τι είναι αυτό;
Καινούργια μπογιά.
Εκείνη που φτιάχνεται από τα λευκά κοχύλια που μου είχες φέρει κάποτε.
Αυτό είναι πολύ μεγάλο ταξίδι, Ραπουνζέλ.
Σχεδόν 3 μέρες ταξίδι.
Απλά νόμιζα ότι ήταν καλύτερη ιδέα από τα... αστέρια...
Είσαι σίγουρη ότι θα είσαι εντάξει μόνη σου;
Ξέρω ότι είμαι ασφαλής όσο βρίσκομαι εδώ.
Θα γυρίσω σε 3 μέρες.
Σε αγαπώ πάρα πολύ, αγάπη μου.
- Εγώ σε αγαπώ περισσότερο. - Κι εγώ ακόμα περισσότερο.
Εντάξει...
Αυτά είναι... μαλλιά;
Το να παλέψεις... δεν έχει νόημα να παλέψεις.
Ξέρω γιατί είσαι εδώ, και δεν σε φοβάμαι.
Ορίστε;
Ποιος είσαι;
Και πώς με βρήκες;
Ποιος είσαι και πώς με βρήκες;
Δεν ξέρω ποια είσαι, ούτε το πώς σε βρήκα...
...αλλά να μου επιτρέψεις να πω...
...γεια...
Πώς τα πας; Με λένε Φλυν Ράιντερ.
Πρέπει να πηγαίνω...
Ποιος άλλος ξέρει πού μένω, Φλυν Ράιντερ;
- Εντάξει, Γουέντυ. - Ραπουνζέλ.
Γείτσες. Άκου πώς έχει.
Είχα μπλεχτεί σε μια κατάσταση, και έτρεχα στο δάσος.
Έτσι έφθασα στον πύργο σου, και...
Όχι, όχι... πού είναι η κορώνα μου;
Την έκρυψα. Κάπου που δεν θα τη βρεις ποτέ.
Είναι σε αυτό το δοχείο, έτσι δεν είναι;
Θα το σταματήσεις αυτό;
Τώρα είναι κρυμμένο κάπου που δεν πρόκειται να το βρεις ποτέ.
Λοιπόν, τι θέλεις με τα μαλλιά μου;
- Να τα κόψεις; - Τι;
- Αυτό είναι; - Όχι.
Άκου, το μόνο που θέλω να κάνω με τα μαλλιά σου...
...είναι να ξεφύγω από αυτά. Στην κυριολεξία.
Περίμενε. Δεν θέλεις τα μαλλιά μου;
Και γιατί να θέλω τα μαλλιά σου, παρακαλώ;
Κοίτα, με κυνηγούσαν, είδα ένα πύργο και σκαρφάλωσα. Αυτό είναι όλο.
- Λες την αλήθεια; - Ναι.
Δεν ήρθε να με πάρει.
Και νομίζω ότι λέει την αλήθεια.
Τι επιλογές έχω;
Εντάξει, Φλυν Ράιντερ. Θα κάνουμε μια συμφωνία.
Συμφωνία;
Κοίτα από δω.
Γνωρίζεις τι είναι αυτά;
Εννοείς αυτό με τα φαναράκια που κάνουν για τη πριγκήπισσα;
Φαναράκια; Το ήξερα ότι δεν ήταν αστέρια.
Λοιπόν, αύριο το βράδυ, θα φωτίσουν τον ουρανό
με αυτά τα φαναράκια.
Εσύ, θα γίνεις οδηγός μου, θα με πας σε αυτά τα φαναράκια,
και θα με γυρίσεις σπίτι μου με ασφάλεια.
Τότε, και μόνο τότε, θα σου επιστρέψω την κορώνα σου.
Αυτή είναι η συμφωνία που προτείνω.
Ναι... δεν γίνεται.
Δυστυχώς, το βασίλειο και εγώ δεν συμπαθιόμαστε και τόσο
αυτή την περίοδο, οπότε δεν θα σε πάω πουθενά.
Κάτι σε έφερε εδώ, Φλυν Ράιντερ.
Πες το όπως θέλεις, μοίρα, πεπρωμένο...
...ένα άλογο...
Οπότε αποφάσισα να σε εμπιστευτώ.
Τρομερή απόφαση στ' αλήθεια.
Αλλά πίστεψέ με σε αυτό που θα σου πω.
Μπορείς να διαλύσεις αυτόν τον πύργο σε τούβλα...
...αλλά χωρίς τη βοήθειά μου,
δεν θα βρεις ποτέ την πολύτιμη κορώνα σου.
Για να το καταλάβω σωστά...
...σε πηγαίνω να δεις τα φαναράκια, σε γυρίζω πίσω σπίτι...
...και θα μου δώσεις πίσω την κορώνα μου;
Το υπόσχομαι.
Και όταν υπόσχομαι κάτι, δεν αθετώ ποτέ την υπόσχεσή μου.
Ποτέ.
Εντάξει, άκου, δεν ήθελα να το κάνω αυτό,
αλλά δεν μου αφήνεις περιθώρια...
Ήρθε η ώρα της "γκριμάτσας".
Αυτή είναι μια κάπως παράξενη μέρα για μένα,
αυτό δεν συμβαίνει συνήθως.
Καλά, θα σε πάω να δεις τα φαναράκια.
Αλήθεια;
Μου χάλασες τη "γκριμάτσα".
Θα έρθεις, ξανθούλα;
"Είναι ο κόσμος τόσο κοντά, που δεν μπορώ να περιμένω... "
"... είναι όλα τόσο μεγάλα, που δεν ξέρω αν τολμώ... "
"Πρέπει να το κάνω... "
"Πρέπει; Όχι, ξεκινάω".
"Να μυρίσω το γρασίδι, που είναι όπως το είχα ονειρευτεί... "
"να νιώσω το αεράκι έτσι όπως με προσκαλεί... "
"Είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που είμαι εντελώς ελεύθερη!"
"Μπορώ να τρέξω και να παραβγώ και να χορέψω και να κυνηγήσω... "
"... με τα μαλλιά να ανεμίζουν, την καρδιά να χτυπάει... "
"... και να βουτάω και να κυλιέμαι... "
"... και επιτέλους να νιώθω... "
"... ότι η ζωή μου τώρα αρχίζει. "
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το έκανα αυτό!
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το έκανα. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το έκανα!
Η μητέρα θα γίνει έξαλλη.
Δεν πειράζει, εφόσον δεν το ξέρει, δεν θα πάθει τίποτα, σωστά;
Θεέ μου, αυτό θα τη σκοτώσει.
Είναι τόσο ωραία!
Είμαι απαίσια. Θα γυρίσω πίσω.
Δεν θα γυρίσω ποτέ πίσω!
Είμαι εντελώς απερίσκεπτη...
Η ωραιότερή μου μέρα!
Ξέρεις, παρατήρησα ότι φαίνεσαι να το παλεύεις λίγο με τον εαυτό σου...
Ορίστε;
Απ' αυτά που βλέπω...
...υπερπροστατευτική μητέρα, απαγορευμένο ταξίδι...
...όλα αυτά είναι σοβαρά.
Αλλά άσε με να σου ελαφρύνω λίγο τη συνείδηση.
Αυτά έχουν ξαναγίνει.
Λίγη επανάσταση, λίγη περιπέτεια... είναι καλά...
...μη σου πω και υγιεινά...
- Νομίζεις; - Το ξέρω.
Το παρασκέφτηκες, πίστεψέ με.
Το αξίζει η μητέρα σου αυτό; Όχι.
Θα πληγωθεί και θα χαραχθεί η ψυχή της; Φυσικά.
Αλλά απλά πρέπει να το κάνεις.
Θα πληγωθεί;
Ναι...
- Θα χαραχθεί η ψυχή της; - Σαν καρπός.
Θα πληγωθεί πολύ, έχεις δίκιο.
Έχω, δεν έχω; Θεέ μου...
Εντάξει, δεν ξέρω γιατί το λέω αυτό, αλλά...
- ... σε απαλάσσω από τη συμφωνία. - Τι;
Ακριβώς. Αλλά μην το σκέφτεσαι.
Ας γυρίσουμε και να σε πάμε σπίτι σου. Και το βάτραχό σου.
Εγώ παίρνω πίσω την κορώνα μου...
...εσύ παίρνεις πίσω τη σχέση μητέρας-κόρης,
που βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη...
...και ορίστε! Χωρίζουμε τους δρόμους μας σαν να μην έγινε τίποτα.
Όχι! Θα δω αυτά τα φαναράκια.
Έλα τώρα! Τι χρειάζεται να κάνω για να πάρω πίσω την κορώνα μου;
Θα το χρησιμοποιήσω αυτό.
Τι είναι, κακούργοι και απατεώνες;
Μείνε ήρεμη. Μπορούν να μυριστούν τον φόβο.
Συγγνώμη. Υποθέτω ότι είμαι λιγάκι στη τσίτα...
Θα ήταν μάλλον καλύτερα να αποφεύγαμε τους κακοποιούς και τους ληστές.
Ναι, μάλλον αυτό θα ήταν το καλύτερο.
Πεινάς; Ξέρω ένα θαυμάσιο μέρος για φαγητό.
- Πού; - Μην ανησυχείς...
...θα το καταλάβεις μόλις το μυρίσεις.
Ένα άλογο του παλατιού.
Πού είναι ο αναβάτης σου;
Η Ραπουνζέλ. Η Ραπουνζέλ!
Ραπουνζέλ! Ρίξε τα μαλλιά σου!
Ραπουνζέλ;
Ραπουνζέλ!
Ξέρω ότι είναι κάπου εδώ γύρω...
Νάτο. Το "Τρυφερό Παπάκι".
Μην ανησυχείς, πολύ γραφικό μέρος, τέλειο για σένα.
Δεν θέλουμε να τρομάξεις και να παρατήσεις την προσπάθεια, σωστά;
- Μου αρέσει η πάπια. - Ναι!
Γκαρσόν! Το καλύτερο τραπέζι παρακαλώ!
Το μυρίζεις; Πάρε μια βαθειά ανάσα από τη μύτη.
Πολύ ωραία μυρωδιά.
Τι λες; Γιατί για μένα, το ένα μέρος είναι αντρική μυρωδιά...
...και το άλλο είναι πραγματικά άσχημη αντρική μυρωδιά.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά όλο μαζί μυρίζει σαν βρωμόπαιδα. Εσύ τι λες;
- Πολύ μαλλί. - Το μακραίνει.
Αυτό είναι αίμα στο μουστάκι σου;
Ξανθούλα, κοίτα αυτό. Κοίτα όλο αυτό το αίμα στο μουστάκι του.
Πάρα πολύ αίμα.
Δεν μου φαίνεσαι και τόσο καλά, ξανθούλα.
Μήπως να πήγαινες σπίτι σου, να το αφήναμε...
...θα ήσουν καλύτερα. Εδώ είναι μέρος 5 αστέρων, στο κάτω κάτω.
Αν δεν μπορείς να τα βγάλεις πέρα εδώ πέρα...
...μήπως να πήγαινες πίσω στον πύργο σου.
Αυτός είσαι εσύ;
Όχι, αυτό είναι κακία...
Αυτός είναι. Γκρέντο, πήγαινε βρες κανένα φύλακα.
Και με την αμοιβή θα αγοράσω καινούργιο γάντζο.
- Εγώ τα χρειάζομαι τα λεφτά. - Κι εγώ, έχω φαλιρίσει.
Μπορούμε να τα βρούμε.
Κύριοι, παρακαλώ!
Αφήστε κάτω τον οδηγό μου! Κακούργοι!
Αφήστε τον κάτω!
Εντάξει, δεν ξέρω πού βρίσκομαι,
και τον χρειάζομαι να με πάει να δω τα φαναράκια...
...γιατί το ονειρευόμουν όλη μου τη ζωή.
Πού είναι η ανθρωπιά σας;
Δεν είχε ποτέ κανένας από σας κάποιο όνειρο;
Εγώ είχα ένα όνειρο.
Κάποτε.
Είμαι κακός, μοχθηρός και τρομαχτικός.
Ο μορφασμός μου μπορεί να πήξει το γάλα.
Και από άποψη βίας τα χέρια μου δεν είναι και τόσο καθαρά.
Αλλά παρά την κακιά μου εμφάνιση και το χαρακτήρα και το γάντζο μου
πάντα ήθελα να γίνω πιανίστας για συναυλίες.
Μπορείς να με φανταστείς στη σκηνή να εκτελώ Μότσαρτ;
Χαϊδεύοντας τα πλήκτρα μέχρι να γυαλίσουν.
Ναι, προτιμώ να με φωνάζουν θανατηφόρο
για την τρομερή παράστασή μου. Ευχαριστώ.
Γιατί μέσα μου βαθιά έχω ένα όνειρο.
Έχει ένα όνειρο, έχει ένα όνειρο.
Βλέπετε, δεν είμαι τόσο σκληρός και μοχθηρός όσο φαίνομαι
Αν και θέλω να σπάω κόκκαλα,
μπορείτε να με λέτε ονειροπόλο.
Όπως όλοι, έχω κι εγώ ένα όνειρο.
Έχω ουλές και εξογκώματα και καψίματα,
και υπάρχει και κάτι εδώ που κυλάει.
Και ας μην αναφέρουμε την επιδερμίδα μου.
Αλλά παρόλα τα παραπάνω μου δάκτυλα,
και το εξόγκωμά μου και τη μύτη μου
θέλω ειλικρινά να κάνω μια επαφή αγάπης.
Μπορείτε να με φανταστείτε με μια σπέσιαλ μικρή κυρία,
να κάνω κουπί με μια βάρκα στο ποτάμι;
Αν και είμαι ένα απαίσιο τομάρι,
είμαι αγαπησιάρης, όχι πολεμιστής.
Γιατί βαθιά μέσα μου έχω ένα όνειρο.
Έχω ένα όνειρο, έχω ένα όνειρο.
Και το ξέρω ότι μια μέρα θα πραγματοποιηθεί.
Αν και το πρόσωπό μου κάνει τους ανθρώπους να ουρλιάζουν,
υπάρχει ένα παιδί από κάτω που ονειρεύεται.
Όπως όλοι έχω κι εγώ ένα όνειρο.
Ο Τορ θάθελε να τα παρατήσει και να γίνει ανθοπώλης.
Ο Γκούντερ κάνει εσωτερική διακόσμηση.
Ο Ουλφ είναι καλός μίμος, και τα κεκάκια του Αττίλα είναι τέλεια.
Ο Μπρούζερ πλέκει, ο Κίλερ ράβει.
Ο Φανγκ κάνει παραστάσεις με μαριονέτες.
Και ο Βλαδιμίρ συλλέγει κεραμικούς μονόκερους.
Και εσύ;
- Συγγνώμη, εγώ; - Ποιο είναι το όνειρό σου;
Όχι, όχι, όχι. Συγγνώμη παιδιά, δεν τραγουδάω.
Έχω όνειρα σαν κι εσάς, αλήθεια.
Μόνο λιγότερα, μια σταλίτσα.
Κυρίως συμβαίνουν κάπου με λιακάδα και ζέστη.
Σε ένα δικό μου νησί, μαυρισμένος και ξεκούραστος και μόνος.
Τριγυρισμένος από τεράστιους σωρούς με λεφτά.
- Είχα ένα όνειρο, είχα ένα όνειρο. - Έχει ένα όνειρο.
Θέλω να δω τα αιωρούμενα φαναράκια να λάμπουν.
Και με κάθε ώρα που περνάει,
χαίρομαι τόσο που άφησα τον πύργο μου.
Όπως κι εσείς αγαπητοί μου, έχω κι εγώ ένα όνειρο.
Αυτή έχει όνειρο, αυτός έχει όνειρο,
αυτοί έχουν όνειρο, εμείς έχουμε όνειρο.
Οπότε οι διαφορές μας δεν είναι και τόσο μεγάλες.
Είμαστε μια μεγάλη ομάδα.
Πείτε μας άγριους ή σαδιστές ή αλλόκοτα αισιόδοξους.
Γιατί βαθιά μέσα μας, έχουμε ένα όνειρο.
Έχουμε ένα όνειρο, έχω ένα όνειρο.
Ναι, όλοι εδώ έχουν ένα...
όνειρο!
Ναι!
Βρήκα τους φρουρούς.
Πού είναι ο Ράιντερ; Πού είναι;
Ξέρω ότι είναι κάπου εδώ μέσα.
Βρείτε τον. Γυρίστε τον κόσμο ανάποδα!
Πήγαινε, ζήσε το όνειρό σου.
Θα το κάνω.
Το δικό σου όνειρο είναι χάλια. Μιλούσα στην κοπέλα.
Ευχαριστώ για όλα.
Υποθέτω ότι αυτός είναι ο άντρας που ψάχνετε.
Με έπιασες.
Κύριε, ούτε ίχνος από τον Ράιντερ.
Μάξιμους.
Τι κάνει;
Ένα πέρασμα, ελάτε άντρες, πάμε.
Κόρμαν, βεβαιώσου ότι τα παιδιά δεν θα το σκάσουν.
Παίξτε το σίγουρα.
Θα πάμε να πάρουμε την κορώνα.
Έχω ένα όνειρο, ένα καλό όνειρο.
Γεια, κάποιος να μου φέρει ένα ποτήρι.
Γιατί μόλις βρήκα ένα ψηλό ποτήρι νερό.
Σταμάτα, μεγάλο αυτί.
Πού οδηγεί αυτό το τούνελ;
Μαχαίρι!
Αυτό μας έφερε ασφαλείς.
Δεν ήξερα ότι το είχες μέσα σου εκεί πέρα.
Το ξέρω!
Το ξέρω...
Λοιπόν, Φλύν.
Από πού είσαι;
Συγγνώμη, ξανθουλα, δεν την λέω αυτή την ιστορία.
Παρόλα αυτά αρχίζω να ενδιαφέρομαι πάρα πολύ για τη δική σου.
Τώρα εγώ... το ξέρω ότι δεν πρέπει να αναφερθώ στα μαλλιά.
- Όχι. - Ή τη Μητέρα.
Και ειλικρινά είμαι πολύ φοβισμένος για να ρωτήσω για το βάτραχο.
- Τον χαμαιλέοντα. - Το τέρας.
Να η ερώτησή μου. Αν θέλεις τόσο πολύ να δεις τα φαναράκια,
γιατί δεν πήγες ποτέ πριν;
Κοίτα...
Φλυν...
Φλυν!
Ποιοι είναι αυτοί;
Δεν με συμπαθούν.
- Ποιοι είναι αυτοί; - Ούτε κι αυτοί με συμπαθούν.
- Ποιοι είναι αυτοί; - Ας πούμε προς το παρόν,
ότι δεν με συμπαθεί κανένας από δω.
Ορίστε.
Περίμενα πολύ γι αυτό.
Παναγιά μου, πρέπει να πάρω ένα από αυτά.
Πρέπει να ξέρεις, ότι αυτό είναι το πιο γενναίο πράγμα που έχω κάνει.
Τι θάλεγες για δύο απ' τα τρία;
Φλυν!
Φλυν, πρόσεχε!
Πρέπει να δείτε τα μούτρα σας. Γιατί μοιάζετε...
...γελοίοι.
Έλα, ξανθούλα.
Πήδα.
Δεν έχει νόημα. Δεν μπορώ να δω τίποτα.
Δεν έχει νόημα.
Είναι κατασκότεινα εδώ κάτω.
Αυτό είναι όλο δικό μου λάθος.
Είχε δίκιο, δεν έπρεπε ποτέ να το έχω κάνει αυτό.
Είμαι τόσο..
Λυπάμαι πολύ, Φλυν...
Γιουτζήν.
Ορίστε;
Το αληθινό μου όνομα είναι Γιουτζήν Φιτσχέρμπερτ.
Για να ξέρεις.
Εγώ έχω μαγικά μαλλιά που φωτίζονται όταν τραγουδάω.
Τι;
Εγώ έχω μαγικά μαλλιά που φωτίζονται όταν τραγουδάω.
Λουλούδι φώτιζε και άνθιζε. Άφησε τη δύναμή σου να λάμψει.
Τα καταφέραμε.
Τα μαλλιά σου φωτίζονται.
Είμαι ζωντανή. Είμαι ζωντανή!
Δεν το έχω ξαναδεί αυτό. Τα μαλλιά της φωτίζονται στ' αλήθεια.
- Γιουτζήν... - Γιατί φωτίζονται τα μαλλιά της;
- Γιουτζήν! - Τι;
Δεν φωτίζεται μόνο.
Γιατί μου χαμογελάει;
Θα τον σκοτώσω.
Θα τον σκοτώσω αυτόν τον Ράιντερ.
Καλύτερα να τον σκοτώσουμε.
Πάρε πίσω την κορώνα. Άντε.
Αγόρια!
Ίσως να θέλατε να σταματήσετε να κάνετε
σαν άγρια σκυλιά που κυνηγάνε τις ουρές τους
και να σκεφτείτε για ένα λεπτό.
Σας παρακαλώ, αυτό δεν χρειάζεται.
Αν είναι αυτά που επιθυμείτε, τότε μπορείτε να πηγαίνετε.
Ήμουν έτοιμη να σας προσφέρω κάτι που αξίζει 100 κορώνες,
και θα σας έκανε αφάνταστα πλούσιους.
Και δεν ακούσατε το καλύτερο.
Έτσι είναι η ζωή.
Απολαύστε την κορώνα σας.
Ποιο είναι το καλύτερο;
Σχετίζεται με την εκδίκηση για τον Φλυν Ράιντερ.
Είσαι περίεργα μυστηριώδης έτσι που
τυλίγεις τα μαλλιά σου γύρω από το χέρι μου.
Συγγνώμη.
Μόνο μη... φρικάρεις.
Λουλούδι φώτιζε και άνθιζε.
Άφησε τη δύναμή σου να λάμψει.
Γύρισε πίσω το ρολόι.
Φέρε πίσω αυτό που ήταν κάποτε δικό μου.
Γιάτρεψε αυτό που έχει πληγωθεί.
Άλλαξε το σχέδιο της μοίρας.
Σώσε αυτό που έχει χαθεί.
Φέρε πίσω αυτό που ήταν κάποτε δικό μου.
Αυτό που ήταν κάποτε δικό μου.
Μη φρικάρεις.
Εγώ δεν φρικάρω, μήπως φρικάρεις εσύ;
Πολύ ενδιαφέροντα μαλλιά. Γιατί είναι έτσι;
Είναι... πόσον καιρό το κάνει αυτό;
Από πάντα, υποθέτω.
Η μητέρα λέει ότι όταν ήμουν μωρό, οι άνθρωποι προσπάθησαν να μου το κόψουν.
Ήθελαν να το πάρουν γι αυτούς.
Αλλά όταν κοπεί,
Γίνεται καστανό και χάνει τη δύναμή του.
Ένα τέτοιο δώρο πρέπει να προστατεύεται.
Γι αυτό και η μητέρα δεν με άφησε ποτέ...
Γι αυτό δεν έφυγα ποτέ από...
Δεν έφυγες ποτέ από τον πύργο.
Και θέλεις ακόμα να ξαναγυρίσεις πίσω;
Όχι... ναι.
Είναι μπερδεμένο.
Ώστε, Γιουτζήν Φιτσχέρμπερτ.
Ναι, δεν θα σου πω την δακρύβρεχτη ιστορία
του καημένου ορφανού Γιουτζήν. Είναι λίγο...
Είναι λιγάκι καταθλιπτική.
Ήταν εκείνο το βιβλίο.
Ένα βιβλίο που συνήθιζα να διαβάζω κάθε βράδυ σε όλα τα παιδάκια.
Τα παραμύθια του Φλύνιγκαν Ράιντερ.
Καυχησιάρης μάγκας, ο πλουσιότερος άνθρωπος στη γη.
Καθόλου κακός με τις κυρίες. Εγώ... όχι φυσικά για να το παινευτώ.
Ήταν κι αυτός κλέφτης;
Όχι.
Βασικά, είχε αρκετά χρήματα για να κάνει ό, τι ήθελε.
Μπορούσε να πάει οπουδήποτε ήθελε να πάει.
Και για ένα παιδί, με τίποτα.
Δεν ξέρω, εγώ...
Απλά μου φαινόταν καλύτερη ιδέα.
Δεν μπορείς να πεις σε κανέναν γι αυτό, εντάξει;
Θα κατέστρεφε τη φήμη μου.
Δεν θα το ήθελες αυτό.
Το θέμα με τη φήμη είναι, ότι είναι το μόνο που έχει ένας άντρας.
Λοιπόν, πρέπει να...
Πρέπει να φέρω κι άλλα ξύλα.
Για να ξέρεις, μου αρέσει πολύ περισσότερο ο Γιουτζήν από τον Φλυν.
Τότε θα είσαι η πρώτη.
Αλλά, ευχαριστώ.
Νόμιζα ότι δεν θα έφευγε ποτέ.
Μητέρα;
Γεια σου, αγάπη μου.
Μα εγώ... εγώ... ετοιμαζόμουν...
Πώς με βρήκες;
Ήταν πολύ εύκολο.
Άκουσα απλά τον ήχο της απόλυτης προδοσίας και τον ακολούθησα.
- Μητέρα... - Γυρίζουμε σπίτι, Ραπουνζέλ.
- Τώρα. - Δεν... δεν καταλαβαίνεις.
Πήγα ένα απίστευτο ταξίδι.
Είδα και έμαθα τόσα πολλά πράγματα.
Και γνώρισα και κάποιον.
Ναι, τον καταζητούμενο ληστή. Είμαι τόσο περήφανη!
- Έλα, Ραπουνζέλ. - Μητέρα, περίμενε.
Νομίζω...
Νομίζω ότι με συμπαθεί.
Σε συμπαθεί. Έλα τώρα, Ραπουνζέλ, παραλογίζεσαι.
Μα μητέρα, εγώ..
Γι αυτό δεν έπρεπε να έχεις φύγει ποτέ.
Αγάπη μου, αυτό το ειδύλλιο που έχεις εφεύρει,
απλά αποδεικνύει ότι είσαι πολύ αφελής για να βρίσκεσαι εδώ.
Γιατί ένα παιδί όπως εσύ; Έλα τώρα, σύνελθε.
Κοιτάξου, αυτό το πρόσωπο, αυτό το αρχαίο φόρεμα.
Γίνε καλό παιδί και έλα με τη μαμάκα.
Μητέρα...
- Όχι! - Όχι;
Όχι.
Βλέπω πώς είναι.
Η Ραπουνζέλ ξέρει καλύτερα.
Η Ραπουνζέλ είναι πια τόσο ώριμη.
Μια τόσο έξυπνη δεσποινίς.
Η Ραπουνζέλ ξέρει καλύτερα.
Ωραία, αν είσαι τόσο σίγουρη πια,
συνέχισε και δώσε του αυτό!
Πώς μπόρεσες;
Γι αυτό είναι αυτός εδώ.
Μην τον αφήσεις να σε ξεγελάσει.
Δώστου το, παρακολούθησε, θα δεις. - Τον εμπιστεύομαι.
Πίστεψέ με, αγάπη μου, τόσο γρήγορα θα σε αφήσει.
Δεν θα πω ότι στα έλεγα... όχι.
Η Ραπουνζέλ ξέρει καλύτερα.
Οπότε αν είναι τόσο τέλειος,
πήγαινε και δοκίμασέ τον. - Μητέρα, περίμενε.
Αν λέει ψέμματα, μην έρθεις κλαίγοντας.
Η μητέρα ξέρει καλύτερα.
Λοιπόν, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;
Υπάρχει καμμία περίπτωση να έχω σούπερ δύναμη στο χέρι μου;
Γιατί δεν θα πω ψέμματα, αυτό θα ήταν καταπληκτικό.
Είσαι καλά;
Συγγνώμη, ναι.
Χάθηκα σε σκέψεις μάλλον.
Εννοώ γιατί κοίτα πώς έχει.
Την υπερφυσικά ωραία εμφάνιση την είχα πάντα.
Γεννήθηκα με αυτήν, αλλά υπερφυσική δύναμη;
Φαντάσου τις δυνατότητες, εγώ...
Υπομονή, αγόρια. Όποιος βιάζεται σκοντάφτει.
Τι;
Ελπίζω να είσαι εδώ για να ζητήσεις συγγνώμη.
Όχι, όχι, άσε με κάτω. Όχι!
Άφησέ τον!
Ήρεμα, αγόρι μου, ήρεμα, ησύχασε.
Ήρεμα, αγόρι μου.
Ήρεμα.
Αυτό είναι.
Τώρα κάθησε.
Κάθησε.
Ωραία, τώρα άφησε τη μπότα.
Άστην.
Είσαι τόσο καλό αγόρι.
Ναι, είσαι.
Έχεις κουραστεί να κυνηγάς αυτόν τον κακό άνθρωπο;
Με συγχωρείτε...
Κανένας δεν σε εκτιμά, έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν είναι;
Έλα τώρα, είναι κακό άλογο.
Όχι, είναι μια μεγάλη γλύκα.
Δεν είναι έτσι;
Μάξιμους;
Με δουλεύεις.
Κοίτα, σήμερα είναι μάλλον η μεγαλύτερη ημέρα της ζωής μου.
Και χρειάζομαι, θέλω να μην τον συλλάβεις.
Μόνο για 24 ώρες και μετά,
μπορείτε να κυνηγιέστε όσο σας ευχαριστεί.
Εντάξει;
Και σήμερα έχω και τα γενέθλιά μου. Για να ξέρετε.
Συγγνώμη.
Ευχαριστώ.
Είναι η χαμένη πριγκήπισσα.
Κάντε υπόκλιση.
Μαξ.
Τι; Τα αγόρασα.
Τα πιο πολλά.
Πού πάμε;
Η καλύτερη μέρα της ζωής σου.
Σκέφτηκα ότι πρέπει να έχεις μια καλή θέση.
Είσαι καλά;
Είμαι τρομοκρατημένη.
Γιατί;
Κοιτούσα από το παράθυρο για 18 χρόνια.
Και ονειρευόμουν πώς θα ήταν όταν τα φωτάκια θα ανέβαιναν στον ουρανό.
Και τι θα γίνει αν δεν είναι έτσι όπως τα φαντάστηκα;
Θα είναι.
Και αν είναι;
Τι θα γίνει μετά;
Αυτό θα είναι το ωραίο, υποθέτω.
Θα ψάξεις για ένα καινούργιο όνειρο.
Όλες αυτές τις μέρες κοιτώντας από το παράθυρο.
Όλα αυτά τα χρόνια κοιτώντας προς τα μέσα
Όλον αυτό τον καιρό, χωρίς να γνωρίζω,
πόσο τυφλή ήμουν. Τώρα είμαι εδώ,
τυφλωμένη από το φως των άστρων. Τώρα είμαι εδώ
και ξαφνικά βλέπω. Καθώς στέκομαι εδώ,
είναι τόσο καθαρό, ότι εδώ είναι ο προορισμός μου.
Και επιτέλους βλέπω το φως, και είναι σαν να σηκώθηκε η ομίχλη.
Και επιτέλους βλέπω το φως, και σαν να είναι καινούργιος ο ουρανός.
Και είναι ζεστά και αληθινά και φωτεινά
και είναι σαν να άλλαξε ο κόσμος.
Ξαφνικά όλα μοιάζουν διαφορετικά.
Τώρα που σε βλέπω.
Έχω κι εγώ κάτι για σένα.
Έπρεπε να στο έχω δώσει νωρίτερα, αλλά φοβόμουν.
Το θέμα είναι ότι δεν φοβάμαι πια.
Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Αρχίζω να καταλαβαίνω.
Όλα αυτά τα χρόνια, κυνηγώντας ένα όνειρο.
Όλα αυτά τα χρόνια, ζώντας σε μια θολούρα.
Όλη αυτή την ώρα, χωρίς ποτέ να βλέπω,
τα πράγματα όπως είναι. Τώρα που είναι αυτή εδώ,
λάμπωντας στο φως των αστεριών. Τώρα που είναι αυτή εδώ,
ξαφνικά το ξέρω. Ότι αν είναι αυτή εδώ,
είναι ξεκάθαρο, ότι κι εγώ εδώ προορίζομαι να είμαι.
Και επιτέλους βλέπω το φως.
Και είναι σαν να σηκώθηκε η ομίχλη.
Και επιτέλους βλέπω το φως.
Και είναι σαν να είναι καινούργιος ο ουρανός.
Και είναι ζεστά και αληθινά και φωτεινά
και είναι σαν να άλλαξε ο κόσμος.
Ξαφνικά όλα μοιάζουν διαφορετικά.
Τώρα που σε βλέπω.
Όλα εντάξει;
Ναι...
Ναι, φυσικά.
Απλά...
Συγγνώμη, όλα είναι εντάξει.
Είναι κάτι ακόμα που πρέπει να κανονίσω.
Εντάξει.
Θα γυρίσω αμέσως.
Δεν πειράζει, Πασκάλ.
Εδώ είσαστε.
Σας έψαχνα παντού παιδιά. Από τότε που χωρίσαμε.
Οι φαβορίτες σου πάνε ωραία.
Πρέπει να είσαι ευχαριστημένος γι αυτό.
Τέλος πάντων, ήθελα να πω...
ότι δεν έπρεπε να έχω φύγει. Η κορώνα είναι όλη δική σας.
Θα μου λείψετε, αλλά πιστεύω ότι είναι για καλύτερα.
Πάλι μας κρατάς μυστικά, Ράιντερ;
- Τι; - Ακούσαμε ότι κάτι βρήκες.
Κάτι πολύ πιο πολύτιμο από μια κορώνα.
Θέλουμε αυτήν, αντί γι αυτό.
Άρχισα να σκέφτομαι ότι τόσκασες με την κορώνα και με παράτησες.
Το έκανε.
Ορίστε; Όχι.
Δεν θα μπορούσε.
Δες και μόνη σου.
Γιουτζήν;
Γιουτζήν!
Δίκαια ανταλλαγή.
Μια κορώνα για το κορίτσι με τα μαγικά μαλλιά.
Πόσο νομίζεις ότι θα πληρώσει κάποιος
για να μείνει νέος και υγιής για πάντα;
Όχι, σας παρακαλώ.
Όχι!
Ραπουνζέλ!
Μητέρα;
Ακριβό μου κορίτσι.
Μητέρα.
Είσαι καλά;
Έχεις χτυπήσει;
- Πώς το έκανες; - Ανησυχούσα τόσο για σένα, αγάπη μου.
Γι αυτό σε ακολούθησα.
Και τους είδα που σου επιτέθηκαν.
Πάμε, πάμε πριν συνέλθουν.
Είχες δίκιο, μητέρα.
Είχες δίκιο για όλα.
Το ξέρω, αγάπη μου.
Το ξέρω.
Κοίτα!
Η κορώνα.
Ραπουνζέλ.
Ραπουνζέλ!
Περιμένετε, περιμένετε. Παιδιά, παιδιά!
Ραπουνζέλ!
Ας τελειώνουμε με αυτό, Ράιντερ.
Πού πάμε;
Ορίστε, δεν συνέβη ποτέ.
Τώρα πλύσου για το δείπνο.
Θα φτιάξω σούπα από φουντούκια.
Πραγματικά προσπάθησα, Ραπουνζέλ.
Προσπάθησα να σε προειδοποιήσω για το πώς είναι εκεί έξω.
Ο κόσμος είναι σκοτεινός και εγωιστικός,
και σκληρός.
Αν βρει ακόμα και την ελάχιστη ακτίδα ήλιου,
την καταστρέφει.
Πώς ήξερες γι αυτήν;
Πες μου, τώρα!
Δεν ήμασταν εμείς.
Ήταν η γρια κυρία.
Γρια κυρία;
Περιμένετε! Μη, περιμένετε!
Δεν καταλαβαίνετε, έχει μπει σε μπελάδες.
Περιμένετε!
Ραπουνζέλ;
Ραπουνζέλ, τι γίνεται εκεί πάνω;
Είσαι καλά;
Είμαι η χαμένη πριγκήπισσα.
Σε παρακαλώ, μίλα πιο δυνατά, Ραπουνζέλ.
Το ξέρεις ότι απεχθάνομαι το μουρμουρητό.
Είμαι η χαμένη πριγκήπισσα.
Δεν είμαι;
Μουρμούρισα, μητέρα;
Ή δεν πρέπει να σε φωνάζω έτσι;
Ραπουνζέλ, ακούς τον εαυτό σου;
Γιατί κάνεις τέτοια γελοία ερώτηση;
Εσύ ήσουν. Όλα τα έκανες εσύ.
Όλα όσα έκανα ήταν για να σε προστατέψω.
- Ραπουνζέλ. - Πέρασα όλη μου τη ζωή.
Να κρύβομαι από ανθρώπους που θα με χρησιμοποιούσαν για τη δύναμή μου.
- Ραπουνζέλ! - Έπρεπε να κρύβομαι...
...από σένα.
Πού θα πας;
Δεν θα είναι εκεί για σένα.
Τι του έκανες;
Αυτός ο εγκληματίας θα κρεμαστεί για τα εγκλήματά του.
- Όχι. - Έλα τώρα, είναι εντάξει.
Άκουσέ με.
Όλα είναι όπως έπρεπε να είναι.
Όχι!
Έκανες λάθος για τον κόσμο.
Και έκανες λάθος για μένα.
Και δεν θα σ' αφήσω να χρησιμοποιήσεις ξανά τα μαλλιά μου!
Θέλεις να είμαι ο κακός;
Ωραία.
Τώρα θα είμαι ο κακός.
Ανοίξτε!
Ποιο είναι το σύνθημα;
- Τι; - Όχι.
Άνοιξε την πόρτα.
Δεν έπεσες ούτε κοντά.
Έχεις 3 δευτερόλεπτα.
Ένα...
Δύο...
Τρία...
Τηγάνια! Ποιος να το ξέρει, σωστά;
- Κεφάλι κάτω; - Κεφάλι κάτω.
- Γροθιές προς τα μέσα; - Γροθιές προς τα μέσα.
- Γόνατα ανοιχτά; - Γόνατα ανοιχτά.
Γόνατα ανοιχτά;
Γιατί χρειάζεται να κρατήσω το...
Μαξ.
Εσύ τους έφερες εδώ;
Ευχαριστώ.
Όχι, αλήθεια, σε ευχαριστώ.
Μάλλον όλον αυτό τον καιρό είχαμε παρεξηγήσει ο ένας τον άλλον.
Και πρέπει... ναι, δίκιο έχεις. Πρέπει να πηγαίνουμε.
Μαξ!
Εντάξει, Μαξ, για να δούμε πόσο γρήγορα μπορείς να τρέξεις.
Ραπουνζέλ.
Ραπουνζέλ, άσε κάτω τα μαλλιά σου.
Ραπουνζέλ, νόμιζα ότι δεν θα σε ξαναδώ.
Τώρα κοίτα τι έκανες, Ραπουνζέλ.
Μην ανησυχείς, καλή μου.
Το μυστικό μας θα πεθάνει μαζί του.
Όσο για μας;
Θα πάμε κάπου που δεν θα σε βρει κανένας, ποτέ.
Ραπουνζέλ, μα την αλήθεια. Αρκετά.
Σταμάτα να με πολεμάς.
Όχι, δεν θα σταματήσω.
Θα σε πολεμάω κάθε λεπτό της υπόλοιπης ζωής μου.
Δεν θα πάψω ποτέ να προσπαθώ να φύγω μακριά σου.
Αλλά, αν με αφήσεις να τον σώσω...
...θα έρθω μαζί σου.
Όχι. Όχι, Ραπουνζέλ.
Δεν θα ξανατρέξω, δεν θα ξαναπροσπαθήσω να αποδράσω.
Μόνο άφησέ με να τον θεραπεύσω. Και εμείς θα μείνουμε μαζί.
Για πάντα, έτσι όπως εσύ θέλεις.
Όλα θα γίνουν όπως ήταν.
Το υπόσχομαι.
Όπως εσύ θέλεις.
Μόνο άσε με να τον γιατρέψω.
Σε περίπτωση που σου μπει η ιδέα να μας ακολουθήσεις.
Γιουτζήν!
Λυπάμαι τόσο πολύ.
- Όλα θα είναι εντάξει, σε ένα λεπτό. - Όχι, Ραπουνζέλ!
Σου υπόσχομαι, πρέπει να με εμπιστευτείς.
Όχι...
Δεν μπορώ να σε αφήσω να το κάνεις αυτό.
Μα δεν μπορώ να σε αφήσω να πεθάνεις.
Μα αν το κάνεις αυτό...
...τότε θα... πεθάνεις,
Όλα θα πάνε καλά.
Ραπουνζέλ, περίμενε...
Γιουτζήν, τι...;
Όχι!
Όχι... όχι!
Τι έκανες; Τι έκανες;
Όχι, όχι, όχι, όχι!
Όχι, όχι, όχι, Γιουτζήν.
Κοίταξέ με, κοίτα, εδώ είμαι.
Μη φύγεις, μείνε μαζί μου, Γιουτζήν.
Λουλούδι φώτιζε και άνθιζε. Άφησε τη δύναμή σου να λάμψει.
Γύρισε πίσω το ρολόι, φέρε πίσω αυτό που ήταν κάποτε δικό μου.
- Ραπουνζέλ... - Ορίστε.
Εσύ ήσουν το καινούργιο μου όνειρο.
Κι εσύ το δικό μου.
Γιάτρεψε αυτό που έχει πληγωθεί.
Άλλαξε το σχέδιο της μοίρας.
Σώσε αυτό που έχει χαθεί.
Φέρε πίσω αυτό που ήταν κάποτε δικό μου.
Που ήταν κάποτε δικό μου.
AΠΟΔΟΣΗ ΕΞ ΑΚΟΗΣ: JADE EDiT / ResYncH By ~ N3krA - arxontas23 ~ [GMTeam]
.:: www. subs4free. com::.
Ραπουνζέλ;
Γιουτζήν.
Σου έχω πει ότι μου αρέσουν οι καστανές;
Μπορείτε να φανταστείτε τι έγινε μετά.
Το βασίλειο γιόρταζε.
Γιατί επέστρεψε η χαμένη πριγκήπισσα.
Το πάρτυ κράτησε μια ολόκληρη εβδομάδα.
Και, ειλικρινά, δεν θυμάμαι και πολλά.
Πραγματοποιήθηκαν όνειρα σε όλη την χώρα.
Αυτός ο τύπος έγινε ο διασημότερος πιανίστας κονσέρτων του κόσμου.
Και αυτός; Βρήκε τελικά κάποια να αγαπήσει.
Όσο γι αυτόν... υποθέτω ότι είναι ευτυχισμένος.
Δεν μπορεί να γίνει και αλλιώς.
Χάρη στον Μάξιμους, το έγκλημα εξαφανίστηκε σχεδόν μέσα σε ένα βράδυ.
Όπως και τα περισσότερα μήλα.
Ο Πασκάλ δεν άλλαξε ποτέ.
Επιτέλους, η Ραπουνζέλ γύρισε σπίτι της,
και είχε μια αληθινή οικογένεια.
Ήταν μια πριγκήπισσα που άξιζε να την περιμένεις.
Και πάνω απ' όλα, κυβερνούσε το βασίλειό της,
με όλη τη χάρη και τη σοφία που είχαν και οι γονείς της.
Όσο για μένα...
...άρχισα να λέγομαι ξανά Γιουτζήν.
Σταμάτησα να κλέβω, βασικά άλλαξα εντελώς.
Αλλά ξέρω ποια είναι η μεγάλη ερώτηση.
Παντρευτήκαμε ποτέ εγώ και η Ραπουνζέλ;
Χαίρομαι να σας πω...
...ότι μετά από χρόνια και χρόνια που μου ζητούσε...
...και ζητούσε, και ζητούσε...
...είπα τελικά το ναι.
Γιουτζήν...
Καλά, εγώ της το ζήτησα.
Θα ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα;
Ναι, θα ζήσουμε.