SiNCRONiZACiON POR ~|~ N3krA ~|~ SEPTiCEMiA TEAM - [GMTeam] - S.M.P™
SWΕΕΝΕY ΤΟDD: Ο ΦΟΝΙΚΟΣ ΚΟYΡΕΑΣ ΤΗΣ ΟΔΟY ΦΛΙΤ
Ταξίδεψα σ' όλο τον κόσμο, κι είδα θαυμάσιους τόπους
Από τα Δαρδανέλια, ως τα βουνά του Περού
Μα, δεν υπάρχει τόπος σαν το Λονδίνο!
Όχι, δεν υπάρχει τόπος σαν το Λονδίνο!
Κύριε Τοντ;
Είσαι νέος, η ζωή σού φέρθηκε καλά
Θα μάθεις
Είναι μια τρύπα στον κόσμο, σαν μεγάλος, μαύρος λάκκος
Τα παράσιτα όλα, μένουν εκεί
Και ηθικές αρχές, δεν υπάρχουν
Κι είναι γνωστό με τ' όνομα Λονδίνο
Στην κορφή της τρύπας ζουν οι προνομιούχοι
Κοροϊδεύοντας τα παράσιτα από κάτω
Μετατρέποντας κάθε ομορφιά σε βρόμα κι απληστία
Εγώ ταξίδεψα τον κόσμο, κι είδα τα θαύματά του
Κι η ανθρώπινη κακία είναι θαυμαστή, όσο και το Περού
Μα, δεν υπάρχει άλλος τόπος σαν το Λονδίνο!
Όλα εντάξει, κύριε Τοντ;
Ζητώ την επιείκειά σου, Άντονι.
Το μυαλό μου είναι αλλού.
Σ' αυτούς τους, άλλοτε, οικεί- ους δρόμους, νιώθω σκιές...
- ... παντού. - Σκιές;
Φαντάσματα.
Ήταν κάποτε ένας κουρέας με τη γυναίκα του
Κι αυτή ήταν όμορφη
Ένας ανόητος κουρέας με τη γυναίκα του
Ήταν ο λόγος για να ζει, ήτανε όλη του η ζωή
Κι ήτανε όμορφη
Κι ήταν ενάρετη
Κι αυτός ήταν...
Αφελής!
Μα, υπήρχε κι ένας άλλος άντρας που είδε
Ότι αυτή ήταν όμορφη
Ένα υποκριτικό όρνεο του νόμου
Που μ' ένα νεύμα του νυχιού του
Έδιωξε τον κουρέα απ' τον τόπο του
Μετά, άλλο δεν έκανε απ' το να περιμένει
Ώσπου αυτή να υποκύψει
Τόσο απαλή, τόσο νέα, τόσο χαμένη και...
Αχ, τόσο όμορφη!
Και η κυρία, κύριε, υπέκυψε;
Ω, αυτό έγινε πριν από τόσα χρόνια
Αμφιβάλλω αν κάποιος πλέον θυμάται
Σ' ευχαριστώ πολύ, Άντονι.
Αν δε με είχες δει, θα 'χα πνιγεί στη θάλασσα.
Θα σε δω ξανά;
Μπορεί να με βρεις αν θες...
...να τριγυρνώ στην οδό Φλιτ, πιστεύω.
Σε χαιρετώ, φίλε μου.
Είναι μια τρύπα στον κόσμο, σαν μεγάλος, μαύρος λάκκος
Κι είναι γεμάτη με ανθρώπους, που 'ναι πνιγμένοι στα σκατά
Και τα παράσιτα του κόσμου μένουν εκεί
Ένας πελάτης!
Στάσου! Τι βιάζεσαι τόσο;
Πήρα τέτοια τρομάρα. Νόμισα ήσουν φάντασμα!
Μισό λεπτό, δε θες να κάτσεις; Μείνε!
Θέλω να πω, δεν είδα πελάτη για βδομάδες
Ήρθες για κρεατόπιτα, κύριε;
Συγχώρεσέ με, που ήμουν λίγο αφηρημένη
Τι είν' αυτό;
Θα 'λεγες έχω τη χολέρα, έτσι που μ' αποφεύγουν όλοι
Όχι, μη!
Ο Θεός ξέρει πόσο προσπαθώ
Μα, κανείς πελάτης δεν περνά, ούτε για μυρωδιά
Ασφαλώς, κύριε, μήπως θα θέλατε λίγη μπύρα;
Να ξέρετε, πως δεν τους ρίχνω κι άδικο
Ετούτες ίσως είναι οι χειρό- τερες πίτες στο Λονδίνο
Ξέρω, γιατί κανείς δε θέλει να τις φάει
Ξέρω, γιατί τις φτιάχνω. Μα είναι καλές; Με τίποτα!
Οι χειρότερες πίτες στο Λονδίνο
Και λίγα είπα, λέγοντας πως είναι οι χειρότερες στην πόλη
Κι αν αμφιβάλλετε, μια δαγκωνιά τολμήστε
Δεν είναι αηδιαστικές; Πρέπει να το παραδεχθείτε!
Τίποτε περισσότερο από ξερό ζυμάρι
Να, πιείτε αυτό, το χρειάζεστε, για τις χειρότερες πίτες στο Λονδίνο
Και λογικό, τόσο ακριβό που 'ναι το κρέας, να τ' αγοράσεις
Αλίμονο, ήρθε η μέρα, τις πίτες μου δε θέλουν ούτε τσάμπα
Να βρίσκω ζώα που πεθαίνουνε στο δρόμο
Κι η κα Μόνεϊ φτιάχνει πίτες
Κάνει καλή δουλειά μα, κάτι περίεργο πρόσεξα
Πρόσφατα, όλες της γειτονιάς οι γάτες, εξαφανίστηκαν!
Θερμά συγχαρητήρια της δίνω, που βρήκε τρόπο έξυπνο
Γατίσιο κρέας βάζει στις κρεατόπιτες!
Ποτέ δε θα 'κανα κάτι τέτοιο
Και μόνο που το σκέφτομαι, μου 'ρχεται αηδία
Οι άτιμες οι γάτες, τρέχουνε τόσο γρήγορα!
Χωρίς αμφιβολία, δύσκολοι οι καιροί μας, κύριε
Χειρότεροι κι απ' τις χειρότερες πίτες στο Λονδίνο
Μόνο λαρδί και τίποτ' άλλο. Σκέτη αηδία, δεν είναι;
Όλο λίπος και λίγδα
Έτοιμες να διαλυθούν!
Κι η γεύση σαν...
Τι να σου κάνω, μια γυναίκα μόνη
Ίσα που βγάζω πέρα μόνη μου τη δουλειά
Για τις χειρότερες πίτες στο Λονδίνο
Αχ, κύριε, δύσκολοι οι καιροί
Δύσκολοι καιροί
Αγαπητέ μου, δε φτάνει μόνο η μπύρα, να ξεπλύνεις τη γεύση.
Έλα μαζί μου. Θα σου δώσω ένα ποτήρι γεμάτο με τζιν.
Δεν είναι σαν σπίτι σου, εδώ;
Η χαρούμενη ταπετσαρία ήταν κι αυτή σε ευκαιρία.
Κάηκε λίγο όταν το παρεκκλήσι άρπαξε φωτιά. Έλα, πάρε.
Κάτσε, να ζεσταθείς λιγάκι.
Έχεις ένα δωμάτιο, πάνω απ' το μαγαζί;
Οι καιροί είναι δύσκολοι, δε θες να το νοικιάσεις;
Εκείνο εκεί πάνω; Κανένας δεν το πλησιάζει.
Λένε ότι είναι στοιχειωμένο.
- Στοιχειωμένο; - Ναι.
Και πώς να τους ρίξεις άδικο;
Βλέπεις, χρόνια πριν, κάτι συνέβηκε εκεί πάνω.
Κάτι όχι πολύ ευχάριστο.
Ήταν ένας κουρέας με τη γυναίκα του
Αυτός ήταν όμορφος
Αληθινός καλλιτέχνης με το λεπίδι
Όμως, τον 'κλείσαν φυλακή, ισόβια
Κι ήταν όμορφος
Μπάρκερ, το επίθετό του. Μπέντζαμιν Μπάρκερ.
Και ποιο το έγκλημά του;
Η ανοησία!
Είχε μια γυναίκα, βλέπεις
Μια όμορφη μικρούλα, ανόητη, χαζούλα
Είχε τις ευκαιρίες της, για μια καλή ζωή
Η καημενούλα
Η δύστυχη
Ήτανε κι ένας δικαστής, ξέρεις
Που σαν τρελός την ήθελε. Κάθε μέρα τής έστελνε λουλούδια
Μα, αυτή αφ' υψηλού τον κοίταζε
Καθόταν εκεί πάνω κι έκλαιγε με τις ώρες
Η καημενούλα
Μα, τα χειρότερα δεν είχαν έρθει ακόμα. Η δύστυχη!
Ο εκκλησιάρχης Μπιντλ την επισκέπτεται όλο ευγένεια
Η δύστυχη! Η καημενούλα!
Ο δικαστής, της λέει, είναι συντετριμμένος
Κατηγορεί τον εαυτό του για τη δυστυχία της
Και πρέπει σπίτι του να πάει, απόψε
Η δύστυχη, η καημενούλα!
Βέβαια, όταν πήγε εκεί, η κακομοίρα
Είχαν ένα χορό, μασκαρεμένοι
Δεν ήξερε ούτε έναν εκεί μέσα, η καημενούλα
Τριγύριζε δυστυχισμένη κι έπινε, η δύστυχη
Ο δικαστής μετάνιωσε, σκέφτηκε, η κακομοίρα
"Μα, πού είναι ο Δικαστής Τέρπιν;" ρωτάει
Ήταν εκεί, εντάξει, όμως δεν ήτανε μετανιωμένος
Δεν ήταν μαθημένη στην πονηριά, βλέπεις
Κι όλοι την παρουσία της θεώρησαν παράταιρη
Σκέφτηκαν, είναι χαζό εκ μέρους της
Κι όλοι εκεί μέσα γέλασαν μαζί της, βλέπεις
Άμοιρη ψυχούλα
Δύσμοιρο πλασματάκι
Φτάνει!
Δεν τη λυπήθηκε κανείς;
Ώστε εσύ είσαι...
...ο Μπέντζαμιν Μπάρκερ!
Πού είναι η Λούσι;
Πού είν' η γυναίκα μου;
Ήπιε δηλητήριο.
Αρσενικό, από το φαρμακείο, εδώ κοντά.
Θέλησα να τη σταματήσω, μα, αυτή δε μ' άκουγε.
Τώρα, αυτός, κρατάει την κόρη σου.
Αυτός;
Ο Δικαστής Τέρπιν;
Την υιοθέτησε. Σαν κόρη δικιά του.
Δεκαπέντε χρόνια...
...να υποφέρω σε μια κόλαση, από μια άδικη κατηγορία.
Δεκαπέντε χρόνια να ονειρεύομαι ότι θα ξαναγυρίσω κοντά τους.
Δε θα 'λεγα ότι ο χρόνος σού φέρθηκε καλά, κύριε Μπάρκερ.
Όχι! Όχι, Μπάρκερ.
Αυτός ο άντρας πέθανε.
Τοντ, τώρα πια. Σουίνι Τοντ.
Αυτός θα πάρει εκδίκηση.
Πέρασε.
Μη φοβάσαι, αγάπη μου.
Σαν ήρθαν για το κορίτσι, τα έκρυψα.
Μπορούσα να τα πουλήσω, μα, δεν το 'κανα.
Οι λαβές είναι από σκαλιστό ασήμι, ε;
Ασήμι. Ναι.
Αυτά εδώ είν' οι φίλοι μου
Δες πόσο πολύ γυαλίζουν
Ετούτο δες, πώς αστραφτοκοπεί
Δες, πώς χαμογελάει στο φως!
Φίλε μου
Πιστέ μου φίλε
Μίλα σε μένα, φίλε μου
Ψιθύρισε, κι εγώ θ' ακούσω
Ναι, ξέρω, ξέρω
Ξέρω, ήσουν κλειδωμένο τόσα χρόνια!
Όπως κι εγώ, φίλε μου
Μα, τώρα, ξαναγύρισα
Σε βρήκα να με περιμένεις
Ξαναγύρισα
Και τώρα, είμαστε μαζί
Και θαύματα θα κάνουμε μαζί
Έτσι δεν είναι;
Έι, εσύ, φίλε μου!
- Κι εγώ είμαι φίλη σου, κ. Τοντ - Έλα, να σε κρατήσω
- Μόνο να 'ξερες, κ. Τοντ - Τώρα, μ' ένα στεναγμό
- Zεστό τ' άγγιγμά σου - Zεστό στο χέρι μου
- Φίλε μου - Γύρισες σπίτι
Έξυπνε, φίλε μου
Πάντα είχα μια συμπάθεια για σένα, ναι
Ξεκουραστείτε τώρα, φίλοι μου
- Τίποτα μη φοβάσαι, κ. Τοντ - Σύντομα θ' ανοίξω τη λεπίδα
- Μπορείς να μετακομίσεις εδώ - Σύντομα, θαύματα θα κάνεις!
Θαύματα που ούτε τα 'χες φανταστεί
Θα 'χεις όλο το χρόνο μπροστά σου
Τυχεροί μου φίλοι
Είμαι φίλη σου και τώρα είσαι δικός μου
Μέχρι και τώρα λάμπετε
- Δε λάμπουν υπέροχα; - Ήταν σκέτο ασήμι
- Το ασήμι είν' ακριβό για μένα - Φίλοι μου
Θα θερίσετε ρουμπίνια!
Σύντομα θα θερίσετε
Πολύτιμα ρουμπίνια
Άσε με.
Επιτέλους...
...το χέρι μου είναι πάλι ολόκληρο.
Πράσινε σπίνε και φανέτο, αηδόνι, κότσυφα
Πώς γίνεται να κελαηδάτε;
Πώς γίνεται να χαίρεστε κλεισμένα σε κλουβιά;
Δε θέλετε να πετάξετε;
Έξω ο ουρανός προσμένει, σας γνέφει, σας γνέφει
Λίγο πιο πέρα από τα κάγκελα
Πώς γίνεται να στέκεστε, κοιτώντας τη βροχή;
Γητεμένα από τ' αστέρια;
Πώς γίνεται να κελαηδάτε τον οποιοδήποτε σκοπό;
Πώς γίνεται να κελαηδάτε;
Το κλουβί μου έχει πολλά δωμάτια, σε δαμάσκο και σκούρο
Τίποτε εκεί δεν κελαηδά, ούτε καν ο κορυδαλλός μου
Οι κορυδαλλοί δεν κελαηδούν ποτέ, μέσα στη σκλαβιά
Διδάξτε με πώς να τ' αντέχω
Πράσινε σπίνε και φανέτο, αηδόνι, κότσυφα
Διδάξτε με να κελαηδάω
Αφού δε γίνεται να πετάξω
Αφήστε με να κελαηδήσω
Ελεημοσύνη
για μια δύστυχη γυναίκα
Τούτο το μίζερο και κρύο πρωινό
Ευχαριστώ, κύριε!
Κυρά, μου λες ποιανού είν' αυτό το σπίτι;
Είναι το σπίτι του τρανού δικαστή Τέρπιν, μάλιστα.
Κι η νεαρή κοπέλα που μένει εκεί;
Είν' η Τζοάνα...
...η μικρούλα που 'χει στην προστασία του.
Την παρακολουθεί στενά. Όλο την έχει κλειδωμένη.
Και μην πατάς τον ξένο τόπο...
...αλλιώς γερό μαστίγωμα σε περιμένει...
...ή σ' όποιον άλλο νεαρό έχει πρόστυχες σκέψεις στο μυαλό του.
Ελεημοσύνη
Ελεημοσύνη για μια απελπισμένη γυναίκα
Σε νιώθω, Τζοάνα
Σε νιώθω
Πίστεψα ότι ξύπνησα
Χορτάτος πια που σ' είχα ονειρευτεί
Μα, ευτυχώς, είδα πως είχα κάνει λάθος, Τζοάνα
Θα σε κλέψω, Τζοάνα
Θα σε κλέψω
Πέρασε, νεαρέ μου.
Ψάχνεις για το Χάιντ Παρκ, μου είπες;
Ναι.
Είναι μεγάλο στο χάρτη, μα, όλο χάνω το δρόμο μου.
Κάθισε, νεαρέ μου, κάθισε.
Είναι ντροπή ένας ναύτης να χάνει το δρόμο του, μα, έγινε!
Ναύτης;
Ναι, κύριε. Στο Μπάουντιφουλ, έξω απ' το Πλίμουθ.
Ένας ναύτης σίγουρα ξέρει τις πονηριές του κόσμου.
Θα πρέπει να 'ναι έμπειρος στις πονηριές του κόσμου.
Θεωρείς πως είσαι έμπειρος;
Τι, κύριε;
Ναι.
Σε τέτοιες πονηριές.
Οι γκέισες της Ιαπωνίας. Οι παλλακίδες του Σιαμ.
Οι κίναιδοι της Ελλάδας. Οι πόρνες της Ινδίας.
Τα έχω όλα αυτά εδώ. Σε ζωγραφιές.
Οτιδήποτε ονειρεύτηκες ποτέ σου να κάνεις...
...με μια γυναίκα.
Θα 'θελες να τα δεις;
Νομίζω με παρεξηγήσατε.
Εγώ δεν το νομίζω.
Κοίταξες την κηδεμονευόμενη μου, την Τζοάνα.
Την κοίταξες με πονηριά.
- Ναι, κύριε, με πονηριά. - Δεν είχα πρόθεση κακή.
Η πρόθεσή σου δε μ' αφορά.
Για άκου με.
Έτσι και ξαναδώ το πρόσωπό σου, σ' αυτόν εδώ το δρόμο...
...θα καταραστείς τη μέρα που γεννήθηκες.
Το Χάιντ Παρκ είν' από 'κει, νεαρέ!
Στ' αριστερά και δεξιά κι όλο ευθεία, εντάξει;
Εξαφανίσου, τώρα!
Άκουσες τι είπε ο Δικαστής Τέρπιν, ανθρωπάκο.
Την άλλη φορά θα δεις τα μυαλά σου χυμένα στο πεζοδρόμιο.
Θα σε κλέψω, Τζοάνα
Θα σε κλέψω
Νομίζουν ότι οι τοίχοι μπορούν να σε κρύψουν;
Ακόμη και τώρα είμαι στο παραθύρι σου
Μέσα στο σκοτάδι, στέκομαι δίπλα σου
Γλυκά χωμένος στα κατάξανθα μαλλιά σου
Σε νιώθω, Τζοάνα
Και κάποια μέρα, θα σε κλέψω
Μέχρι να ενωθούμε τότε, θα 'μαι στο πλάι σου τώρα
Γλυκά χωμένος στα κατάξανθα μαλλιά σου
Είναι εδώ κάθε Πέμπτη. Ιταλός. Πολύ διάσημος.
Ο καλύτερος κουρέας στο Λονδίνο, λένε.
ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΕΛΙΞΙΡΙΟ ΤΟY ΠΙΡΕΛΙ
Στάσου.
Κυρίες και κύριοι, την προσοχή σας, παρακαλώ
Ξυπνάτε το πρωί απελπισμένοι
Βλέποντας το μαξιλάρι σας γεμάτο απ' τις τρίχες σας
Που δεν έπρεπε να 'ναι εκεί;
Λοιπόν, από 'δω και πέρα, μπορείτε να ξυπνάτε ήσυχα
Και μην έχετε καμιά ανησυχία
Γιατί θα σας δείξω κάτι θαυμαστό και σπάνιο
Κύριοι, θα δείτε κάτι που φύτρωσε από το πουθενά
Στην κορφή του κεφαλιού μου
Με το μαγικό ελιξίριο του Πιρέλι
Αυτό έκανε το θαύμα, αλήθεια σας λέω, κύριε
Φύτρωσαν γρήγορα, κύριε; Φύτρωσαν αμέσως, κύριε!
Όπως ένα ελιξίριο οφείλει να ενεργεί
Θέλετε ένα μπουκάλι, κύριε;
Κοστίζει μόνο 1 πένα. Εγγύηση!
Το ελιξίριο του Πιρέλι φυτρώνει τα μαλλιά, κύριε;
Έχετε το λόγο μου, κύριε, είναι μοναδικό
Τρίψτε ένα λεπτό. Δυναμώνει τις ρίζες, ε;
Σύντομα θα το βάζετε μόνο μία φορά την εβδομάδα
Συγγνώμη, κυρία, μα, τι βρομάει έτσι;
Μήπως σταθήκαμε κοντά σε υπόνομο;
- Σίγουρα, κάποιος υπόνομος - Κύριε, τι βρομάει έτσι;
Αγοράστε το μαγικό ελιξίριο του Πιρέλι
Έχετε κεφάλι καραφλό, κύριε; Σύντομα θ' αποκτήσει μπούκλες!
Δοκιμάστε το, κι όταν θα δούνε οι γυναίκες πλούσια μαλλιά
Τότε θα επιλέξετε εσείς, κύριε, ποια γυναίκα θέλετε
Ένα μπουκαλάκι, κοπέλα μου;
Τι μυρίζει έτσι;
Βρομάει σαν κάτουρο
- Δείχνει σαν κάτουρο - Εγώ δε θα τ' άγγιζα, αγαπητέ
Είναι κάτουρο με χρώμα
Θα σας τονώσει τις ρίζες, κύριε
Μην πέσει στο παπούτσι σας, θα κάνει τρύπα!
Χρησιμοποιείστε ένα μπουκάλι, οι γυναίκες το λατρεύουν
Κι οι μύγες, επίσης
Είμ' ο Αντόλφο Πιρέλι
Βασιλιάς των κουρέων, κουρέας βασιλιάδων
Βuοn giοrnο, καλημέρα, σας στέλνω ένα φιλί
Κι εγώ
Ο διάσημος Πιρέλι, θα ήθελα να μάθω
Ποιος έχει το θράσος να λέει
Ότι το ελιξίριο μου βρομάει;
Ποιος το λέει αυτό;
Εγώ!
Είμαι ο κ. Σουίνι Τοντ της οδού Φλιτ.
Άνοιξα ένα μπουκάλι από το ελιξίριο του Πιρέλι.
Και σας λέω πως δεν είναι τίποτ' άλλο από σκέτη απάτη...
...φτιαγμένο από κάτουρο και χρώμα.
Επιπλέον, σινιόρ...
...εγώ μπορεί να μην κούρεψα βασιλιάδες...
...μα, στοίχημα βάζω ότι ξυρίζω δέκα φορές πιο ικανά...
...από όποιον πλανόδιο κομπογιαννίτη.
Βλέπετε αυτά τα ξυράφια;
Τα στοιχηματίζω για 5 λίρες...
...ότι δεν είσαι ισάξιός μου, κύριε.
Ή αποδέχεσαι την πρόκληση...
...ή δέχεσαι ότι είσαι απατεώνας.
Τον ακούσατε τον ανόητο;
Παρακαλώ, θα δείτε πώς θα μετανιώσει για την ανοησία του!
Τόμπι!
Ποιος θέλει τσάμπα ξύρισμα;
Δέχεται ο Εκκλησιάρχης Μπάμφορντ να 'ναι κριτής;
Χαρά μου πάντα, να υπηρετώ φίλους και γείτονες.
- Έτοιμοι; - Έτοιμος.
Έτοιμος.
Το πιο γρήγορο και απαλό ξύρισμα, νικάει!
Τώρα, κυρίες και κύριοι, ανακατεύω τη σαπουνάδα
Μα, πρώτα, μαζευτείτε γύρω μου
Δείτε αυτόν
Που 'χε την τιμή να ξυρίσει τον Πάπα!
Κύριε Σουίνι, πώς σε λένε, σου ζητώ συγγνώμη
Σίγουρα θα νομίζεις ότι ήταν κάποιος καρδινάλιος. Όχι!
Ήταν ο ίδιος ο Πάπας!
"Ευχαριστώ για το ξύρισμα. Ο Πάπας".
Για να ξυρίσεις το πρόσωπο, για να κόψεις τα μαλλιά
Θέλει ταλέντο, θέλει φυσικό χάρισμα
Γιατί αν γλιστρήσει το χέρι, θα κόψεις το δέρμα
Κι αν κόψεις τα χείλη λιγάκι, δε σηκώνει επιδιόρθωση
Για να ξυρίσεις πρόσωπο
Έστω και λίγο χωρίς να κόψεις τον πελάτη
Θέλει να 'χεις πάθος στην καρδιά
Κι όχι μόνο ταχύτητα στο χέρι
Πρέπει να 'χεις αέρα, να 'χεις πάθος για την τέχνη
Για να ξυρίσεις πρόσωπο, για να κουρέψεις γενειάδα
Για να κάνεις μια γουρουνότριχα να είναι απαλή
Είν' ένα ταλέντο που από μικρό παιδί μού δόθηκε
Απ' το Θεό
Είναι κάτι που θέλει μαστοριά, θέλει εξυπνάδα
Θέλει αποφασιστικότητα, απαιτεί αυτοθυσίες
Χρειάζεται ταχύτητα, μα
Θέλει και φινέτσα
Νικητής είναι ο Τοντ!
Κύριε, υποκλίνομαι σε ταλέντο μεγαλύτερο απ' το δικό μου.
Τις πέντε λίρες.
Μακάρι ο Θεός να σ' ευλογεί...
...μέχρι ν' ανταμώσουμε ξανά.
Έλα, μικρέ, έλα!
Ίσως είν' η καλή μου καρδιά, μα δε μ' άρεσε όπως φέρθηκε στο παιδί.
Συγχαρητήρια, κ. Τοντ.
Να ρωτήσω, κύριε, αν έχετε δικό σας κουρείο;
Φυσικά και έχει.
Κατάστημα Κομμωτικής Σουίνι Τοντ...
...πάνω απ' το δικό μου Κέντρο Κρεατόπιτας, στην οδό Φλιτ.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Είστε ένας φάρος τιμιότητας.
Προσπαθώ το καλύτερο για φίλους και γείτονες.
Στην οδό Φλιτ, είπατε;
Μάλιστα, κύριε.
Τότε, σίγουρα θα με δείτε, πριν το τέλος της βδομάδας.
Ευπρόσδεκτος, κ. Μπάμφορντ.
Κι υπόσχομαι να σας προσφέρω, χωρίς καμία χρέωση...
...το πιο βαθύ ξύρισμα που είχατε ποτέ σας!
Έλα μαζί μου, αγάπη μου.
Δεν είναι της προκοπής αλλά κάνει. Ήταν του Άλμπερτ μου.
Εδώ καθόταν όλη μέρα όταν το πόδι του αχρήστευσε η αρθρίτιδα.
Γιατί δεν ήρθε ο εκκλησιάρχης;
"Πριν το τέλος της βδομάδας", έτσι μου είπε.
Δεν τέλειωσε η βδομάδα. Τρίτη είναι ακόμα.
Μην ανησυχείς, ησύχασε, αγάπη μου, ησύχασε
Μη νιώθεις άγχος, γιατί τόση βιασύνη;
Κάνε μονάχα σκέψεις όμορφες και ήρεμες
Περίμενε
Ησύχασε, αγάπη μου, και σκέψου το καλά
Σαν έρθει η κατάλληλη ώρα, τότε, τι πρέπει να κάνεις;
Παρακολούθα το προσεκτικά, άσ' το καλά να βράσει
Περίμενε
Λέω να βάλω λουλούδια εδώ
Ίσως μαργαρίτες, να φωτίσει το δωμάτιο
Δε νομίζεις ότι λίγα λουλούδια, όμορφες μαργαρίτες
Μπορεί να διώξουν τη θλίψη σου;
Αχ, περίμενε
Αγάπη μου, περίμενε
Κι ο δικαστής; Πότε θα τον εκδικηθούμε;
Δε σκέφτεσαι κάτι άλλο; Το μυαλό σου όλο στην αδικία...
...κι όλα όσα σου τύχανε, ένας Θεός ξέρει πόσα χρόνια πριν. Έλα.
Αργά, αγάπη μου, ο χρόνος φεύγει τόσο γρήγορα
Η στιγμή φεύγει γρήγορα. Είδες, πέρασε κιόλας
Θα 'ρθει σύντομα η ώρα και θα κρατήσει για πολύ
Περίμενε
Δεν το ξέρεις, χαζούλη μου
Ότι η μισή διασκέδαση είναι όταν το σχεδιάζεις;
Ό λα τα καλά έρχονται σ' εκείνους που μπορούν
Περίμενε
Γαρίφαλα ίσως, αντί για μαργαρίτες
Δεν ξέρω, πάντως, τι λες κι εσύ;
Σας ζητώ συγγνώμη.
Κυρία Λόβετ, κύριε.
Μεγάλη μου χαρά, κυρά.
Κύριε Τοντ, ένα κορίτσι χρειάζεται τη βοήθειά μου.
Τόσο θλιμμένο και μοναχικό, μα, κι όμορφο, επίσης.
- Πιο ήρεμα, παιδί μου. - Ναι. Συγγνώμη.
Ο φύλακάς της την κρατάει κλειδωμένη...
...μα, σήμερα, μου πέταξε αυτό.
Σίγουρο σημάδι ότι η Τζοάνα θέλει να τη βοηθήσω.
Τη λένε Τζοάνα. Ο Τέρπιν τη φυλά.
Δικαστής είναι. Κι άμα θα φύγει, θα τρυπώσω μέσα στο σπίτι...
...θα την ελευθερώσω και θα της πω να φύγει μαζί μου απόψε.
- Πόσο ρομαντικό! - Ναι.
Μα, δεν ξέρω κανέναν στο Λονδίνο.
Θέλω να την πάω κάπου σίγουρα ώσπου να βρω άμαξα να φύγουμε.
Αν μπορούσα να τη φέρω εδώ, μια δυο ώρες, θα σας ήμουν ευγνώμων.
Φέρ' την εδώ, αγάπη μου.
Ευχαριστώ, κυρά.
Κύριε Τοντ;
Ευχαριστώ, φίλε μου. Ευχαριστώ, κυρά.
Φαίνεται οι Μοίρες σ' ευνόησαν τελικά, κύριε Τ.
Τι έπαθες; Θα την έχεις κοντά σου, πριν τελειώσει η μέρα.
- Κι ο νεαρός; - Ο νεαρός;
Καλά, άσε πρώτα να τη φέρει εδώ.
Και τότε, αφού είσαι τόσο πρόθυμος για ένα...
Ξεκίνα απ' αυτό το λαρύγγι, αγαπητέ μου.
Η δύστυχη Τζοάνα.
Όλα αυτά τα χρόνια χωρίς το χάδι μιας μάνας.
Καλά, θα το φροντίσω εγώ αυτό.
Έι, τι κάνει αυτός εκεί;
Μην αφήσεις το παιδί ν' ανέβει.
Σινιόρα, ο κ. Τοντ είν' εδώ;
Είναι απάνω και δουλεύει.
Δες τι όμορφο που είναι!
Δεν πειράζει να του δώσω μια ωραία κρεατόπιτα, ε;
Κάντε ό,τι θέλετε.
Έλα, μικρέ.
Έχεις δόντια γερά, ελπίζω.
Κλείσε την πόρτα.
Θα σου δώσω μια ωραία κρεατόπιτα.
Κάτσε εκεί. Βολέψου.
Περάστε.
Κύριε Τοντ.
Σινιόρ Πιρέλι.
Λέγε με Ντέιβι. Ντέιβι Κόλινς με λένε, όταν δεν κάνω τον κουρέα.
Θα 'θελα τις πέντε λίρες μου, αν δε σας πειράζει.
Για ποιο λόγο;
Γιατί συμμετείχατε στο στοίχημά μας με ψεύτικα στοιχεία.
Για να θυμάστε να 'στε πιο τίμιος στο μέλλον...
...θα παίρνω τα μισά σας κέρδη από 'δω και πέρα. Τίμια μοιρασιά!
Κύριε Μπέντζαμιν Μπάρκερ.
Έλα.
Φά' την.
Μ' αρέσουν οι άντρες που 'χουν όρε- ξη. Μου θυμίζουν τον Άλμπερτ μου.
Του άρεσε να τρώει μέχρι σκασμού.
Δεν είχε όμως τα δικά σου ωραία μαλλιά.
Για να πω την αλήθεια, με ζεσταίνει πολύ.
Ναι, είναι μια καλή μοιρασιά.
Δε με θυμάσαι, ε;
Γιατί να με θυμάσαι, άλλωστε;
Ήμουν βοηθός σου για δυο βδο- μάδες, να σκουπίζω τις τρίχες.
Μα, τα θυμάμαι αυτά.
Και πώς να ξεχάσω κι εσένα, κύριε Μπάρκερ;
Συνήθως καθόμουν εδώ πέρα...
...ονειρευόμουν τη μέρα που θα γινόμουν αληθινός κουρέας κι εγώ.
Μπορείς να πεις ότι υπήρξες έμπνευση για μένα.
Λοιπόν, ισχύει η συμφωνία μας;
Ή μήπως να τρέξω στον καλό μου φίλο, εκκλησιάρχη Μπάμφορντ;
Τι έχετε να πείτε γι' αυτό, κύριε Σουίνι Τοντ;
Α, πα, πα, όλο και κάτι θα πρέπει να καθαρίσω!
Καθαρό σαν καινούργιο, έτσι λέω πάντα.
Πώς βρέθηκες στη δούλεψη αυτού του άθλιου Ιταλού;
Με πήρε απ' το φτωχοκομείο. Ήμουν εκεί απ' όταν γεννήθηκα.
Θεέ μου, πρέπει να πάει στο ρά- φτη του. Αν αργήσει, αλίμονό μου!
Στάσου!
Σινιόρ, έχετε ένα ραντεβού.
Τον φώναξαν αλλού για δουλειά.
Καλύτερα, τρέξε ξοπίσω του.
Όχι, κύριε. Θα περιμένω εδώ, αλλιώς θα με δείρει άσχημα.
Είναι μάστορας στο μαστίγωμα.
Η κυρία Λόβετ, σου έδωσε πίτα, ε;
Είναι αληθινή κυρία.
Αυτό να λέγεται!
Μα, αφού είσαι στην ανάπτυξη, θα θες μια πίτα ακόμη, ε;
Ναι, κύριε.
Τότε γιατί δεν περιμένεις τον αφέντη σου, κάτω;
Να φας και μια πίτα ακόμη, ε;
Όχι, θα περιμένω εδώ.
Να σου πω.
Γιατί δε λες στην κα Λόβετ...
...ότι είπα να σου δώσει ένα μεγάλο ποτήρι τζιν;
Σας ευχαριστώ, κύριε!
Είναι η δεύτερη φορά, κύριε...
...που σας φέρνουν μπροστά σ' αυτή την έδρα.
Αν και επιθυμία μου είναι να απονέμω δικαιοσύνη με έλεος...
...η επίμονη αφοσίωσή σας σε μια ζωή εγκληματική...
...καταντά αισχύνη ενώπιον Θεού και ανθρώπων.
Γι' αυτό σας καταδικάζω σε θάνατο με απαγχονισμό.
Ο Θεός να λυπηθεί την ψυχή σας.
Λύεται η συνεδρίαση.
Ευχαριστώ, Εξοχότατε. Τέτοια καταδίκη επιθυμούσαμε.
Ήταν όντως ένοχος;
Αν όχι γι' αυτό το έγκλημα, σίγουρα κάτι θα 'κανε που ν' αξίζει κρεμάλα.
Ποιος άνθρωπος δεν την αξίζει;
Πώς είπατε;
Δεν έχει σημασία. Ελάτε.
Πάμε ως το σπίτι μαζί.
Έχω νέα να σας πω, φίλε μου.
Προκειμένου να την προφυλάξω απ' τα κακά αυτού του κόσμου...
...αποφάσισα να παντρευτώ την αγαπημένη μου Τζοάνα.
Όντως ευχάριστα νέα.
Το περίεργο είναι πως...
...όταν της έκανα την πρόταση, έδειξε έναν έντονο...
...δισταγμό.
Συγγνώμη, κύριέ μου, μπορώ να σας ρωτήσω
Άδεια ζητώ για να μιλήσω
Συγγνώμη που το λέω, κύριέ μου
Μα, δείχνετε λιγάκι απεριποίητος, κύριέ μου
Υπάρχει πούδρα στο ρούχο σας και γένια αξύριστα στο μάγουλο
Και στις γυναίκες, κύριε, δεν αρέσουν αυτά
Γένια αξύριστα, είπες;
Ίσως ξυρίζομαι λίγο βιαστικά τα πρωινά.
Μην ανησυχείτε, κύριε, γιατί ξέρω εγώ ένα μέρος
Έναν κουρέα, κύριέ μου, ικανό
Μ' ένα πηγούνι ξυρισμένο, λίγη κολόνια να φρεσκάρετε το δέρμα
Και μόσχο, τα θέλγητρά σας να τονώσει
Η κοπέλα θα ενθουσιαστεί μέχρι που
Μέχρι πού;
Να υποκύψει στις θελήσεις σας
Ένας κουρέας;
Πήγαινέ με σ' αυτόν.
Τοντ τ' όνομά του, κύριε. Κι είναι ο καλύτερος στην τέχνη του!
Πίνε λίγο πιο αργά, νεαρέ. Θα σε χτυπήσει στο κεφάλι.
Μας το 'διναν και στο φτωχο- κομείο για να κοιμόμαστε.
Γιατί αλλιώς δε γινόταν να κοιμηθείς εκεί μέσα, κυρά.
Όχι μ' αυτά που γίνονταν μέσα στο σκοτάδι.
Πολύ ωραία, αγαπητέ μου. Λέω να πεταχτώ στον κ. Τοντ για λίγο.
Θες τίποτ' άλλο;
Άσε το μπουκάλι.
Ο μικρός θα πιει όλο το ποτό που 'χω εδώ πέρα.
Πότε θα γυρίσει ο Πιρέλι;
Δε θα γυρίσει.
Κύριε Τ., δεν πιστεύω να...
Είσαι θεότρελος.
Σκότωσες κάποιον που δε σου 'κανε κακό!
Με θυμήθηκε απ' τα παλιά.
Προσπάθησε να μ' εκβιάσει.
Τα μισά μου κέρδη.
Α, τότε αλλάζει το πράμα.
Για μια στιγμή νόμισα ότι σου σάλεψε.
Όλο αυτό το αίμα!
Ο κακομοίρης.
Τέλος πάντων!
Μάζευε, για να 'χεις.
Με το μικρό, τι θα κάνουμε;
Στείλ' τον εδώ πάνω.
Τι ανησυχούμε γι' αυτόν; Ένα χαζό παιδί είναι.
Στείλ' τον εδώ πάνω!
Κύριε Τ., ένας νεκρός είν' αρκετός για σήμερα.
Εξάλλου λέω να προσλάβω το μικρό να με βοηθάει στο μαγαζί.
Τα έρμα τα γόνατά μου δε με κρατάνε πια.
Εντάξει.
Φυσικά, θα χρειαστούμε τζιν. Ο μικρός πίνει σαν ναύτης.
Ο δικαστής!
Φύγε!
Φύγε, σου λέω!
Ο κύριος Τοντ;
Στις διαταγές σας.
Τιμή μου να σας έχω πελάτη.
Με γνωρίζετε, κύριε;
Ποιος, σ' αυτό το μέγα κόσμο, δε γνωρίζει τον μέγα Τέρπιν;
Το κουρείο είν' ελάχιστα εντυπω- σιακό μα, ο εκκλησιάρχης είπε...
...ότι είστε ο πιο ταλαντούχος κουρέας στην πόλη μας.
Γενναιόδωρο εκ μέρους του.
Τι μπορώ να σας προσφέρω, κύριε;
Ένα μοντέρνο κούρεμα στα μαλλιά;
Μια περιποίηση στο δέρμα του προσώπου;
Καθίστε, κύριε.
Είμ' ένας άνθρωπος τρελά ερωτευμένος
Ξεμυαλισμένος σκλάβος της
Πιάστε πομάδα κι ελαφρόπετρα και δώστε μου γοητευτική εμφάνιση
Ίσως και λίγη γαλλική κολόνια, μα πρώτα, κύριε, θα 'θελα
Ένα ξύρισμα
Το πιο βαθύ που έκανα ποτέ μου
Χαρούμενο σάς βλέπω, κ. Τοντ.
Είν' η χαρά η δική σας, κύριε, που τη μεταδίδετε και σε μένα
Η αγάπη κάνει το αίμα να χτυπά, την καρδιά να φτερουγίζει
Τι άλλο να ζητήσεις;
- Απ' την αγάπη, κύριε; - Τι άλλο, κύριε;
- Τι; - Γυναίκες
- Α, ναι, γυναίκες - Ωραίες γυναίκες
Τώρα, φίλε μου
Ώρα να εκπληρώσεις το σκοπό σου
Με υπομονή, να το απολαύσεις
Εκδίκηση δε γίνεται να πάρεις βιαστικά
Γρήγορα, κι αν παντρευτούμε, συγχαρητήρια θα σου δώσω
Κύριέ μου
Και ποια, αν επιτρέπεται, θα γίνει σύζυγός σας;
Η κηδεμονευόμενη μου
Ένα όμορφο μπουμπουκάκι.
Όμορφη σαν τη μάνα της;
Τι; Πώς είπατε;
Τίποτα, κύριε, τίποτα.
Να συνεχίσουμε;
Οι ωραίες γυναίκες
Τι θέαμα συναρπαστικό!
Όταν πίνουν τον καφέ
Όταν χορεύουν
Οι ωραίες γυναίκες είν' ένα θαύμα!
Οι ωραίες γυναίκες
Όταν κάθονται στο παράθυρο
Όταν στέκονται στις σκάλες
Κάτι μέσα τους σκορπίζει τη χαρά τριγύρω
Οι ωραίες γυναίκες
Με φίνες σιλουέτες
Μένουν στη σκέψη σου
Με μια ματιά φευγαλέα
Μένουν στη σκέψη για πάντα
Έτσι ανάλαφρα όπως ανασαίνουν
Οι ωραίες γυναίκες
Έτσι απαλά που σβήνουν το κερί
Ή που χτενίζουν τα μαλλιά τους
Κι ύστερα φεύγουν
- Μα, κι όταν φεύγουν - Όταν φεύγουν και χάνονται
Με κάποιο τρόπο πάλι στη σκέψη παραμένουν
- Εκεί μένουν, εκεί - Εκεί, μαζί σου
Οι ωραίες γυναίκες
- Μπρος στον καθρέφτη - Μέσα στον κήπο
- Γράμματα γράφοντας - Λουλούδια μαζεύοντας
Ένα τραγούδι φέρνουν στα χείλη του άντρα
Λες, υπάρχει παράδεισος
Ενώ είσαι ακόμη ζωντανός
Οι ωραίες γυναίκες, κύριε!
Οι ωραίες γυναίκες, ναι!
Στην υγεία των ωραίων
Όλων των ωραίων γυναικών!
Κύριε Τοντ. Είδα την Τζοάνα κι είπε ότι θα φύγει απόψε μαζί μου.
Εσύ!
Σίγουρα μια ανώτερη δύναμη μού άνοιξε τα μάτια έγκαιρα!
Η Τζοάνα θα φύγει μαζί σου;
Πρέπει να σιγουρευτώ πως ούτε εσύ ούτε άλλος άντρας θα την ξαναδεί.
Όσο για σένα, μπαρμπέρη, τώρα είδα με ποιους κάνεις παρέα!
Φρόντισε να τους έχεις πελάτες, γιατί δε θα 'χεις πια εμένα.
- Κε Τοντ, βοηθήστε με. - Έξω.
- Κε Τοντ, σας ικετεύω. - Είπα, έξω!
Τόση φωνή και φασαρία. Γιατί;
Τον είχα στο χέρι.
Και τότε μπήκε ο ναύτης, κι έφυγαν τρέχοντας κι οι δυο.
Στο χέρι τον είχα!
Με το λαρύγγι του γυμνό στο χέρι μου
- Έλα, αγάπη μου, ηρέμησε. - Στο χέρι μου τον είχα.
Με το λαρύγγι του γυμνό, τώρα πια δε θα ξανάρθει
Ηρέμησε, ησύχασε, αγάπη μου
Κι εγώ σου το ξαναλέω
- Πότε; - Τι βιάζεσαι;
Γιατί μου 'πες να περιμένω;
Τώρα δε θα ξανάρθει πια!
Είναι μια τρύπα στον κόσμο, σαν μεγάλος, μαύρος λάκκος
Κι είναι γεμάτη με ανθρώπους που 'ναι πνιγμένοι στα σκατά
Και τα παράσιτα του κόσμου τον κατοικούν
Μα, όχι για πολύ!
Γιατί όλοι, αξίζει να πεθάνουν
Να σου πω γιατί, κα Λόβετ; Να σου πω γιατί;
Γιατί σ' όλη την ανθρωπότητα
Μόνο δυο είδη ανθρώπου υπάρχουν
Ο άνθρωπος που ήσυχα κάνει τη δουλειά του
Κι αυτός που 'χει το πόδι του στο πρόσωπο του άλλου
Δες εμένα, δες εσένα!
Όχι, σε όλους μας αξίζει να πεθάνουμε
Ακόμη κι εσύ, κα Λόβετ, ακόμη κι εγώ
Γιατί οι κακοί πρέπει να ζούνε λίγο
Για μας, λύτρωση θα 'ναι ο θάνατος
Σε όλους μας αξίζει να πεθάνουμε
Κι εγώ ποτέ μου δε θα ξαναδώ την Τζοάνα
Όχι, ποτέ δε θα ξανακρατήσω το κοριτσάκι μου αγκαλιά
Ως εδώ ήταν!
Λοιπόν, εσείς κύριε, τι θα λέγατε για ένα ξύρισμα;
Επισκεφθείτε τον καλό σας φίλο Σουίνι
Κι εσείς επίσης, κύριε, καλώς ήρθατε στον τάφο σας
Θα πάρω την εκδίκησή μου
Θα βρω τη λύτρωσή μου
Ποιος κύριος; Εσείς, κύριε; Άδεια είν' η καρέκλα μου, κοπιάστε
Ο Σουίνι περιμένει. Σας θέλω όλους, καθάρματα!
Εσείς, κύριε; Κάποιος; Κύριοι, μη διστάζετε!
Γιατί ούτ' ένα θύμα, ούτε δέκα
Ούτε εκατό θύματα δε θα καλμάρουν την οργή μου
Θα σας σκοτώσω όλους
Κι αυτόν θα τον εκδικηθώ, ενώ θα καμαρώνει!
Στο μεταξύ, θα εξασκηθώ σε πιο ασήμαντα λαρύγγια
Ενώ η Λούσι μου είναι μια χούφτα στάχτες
Κι ούτε ποτέ δε θα ξαναδώ το κοριτσάκι μου, ξανά
Μα, η δουλειά με περιμένει!
Είμαι και πάλι ζωντανός, επιτέλους!
Κι είμαι γεμάτος με χαρά!
Πολύ καλά όλα αυτά, μα, τι θα κάνουμε μ' αυτόν εδώ;
Ει, ακούς;
Μ' ακούς;
Έλα μαζί μου.
Μεγάλο, άχρηστο πλάσμα.
Κάθισε.
Έλα. Πιες το.
Λοιπόν, έχουμε ένα πτώμα που σαπίζει επάνω.
Τι λες ότι πρέπει να κάνουμε;
Αργότερα, άμα θα σκοτεινιάσει...
...το πάμε σε κάποιο μυστικό μέρος και το θάβουμε.
Ναι, φυσικά. Αυτό μπορούμε να κάνουμε.
Λες να 'χε τίποτε συγγενείς που θ' αρχίσουν ξαφνικά να ψάχνουν;
Μου φαίνεται μεγάλο κρίμα
Κρίμα;
Κρίμα να πάει χαμένο
Είχε ωραίο, γεμάτο σώμα, αυτός ο πώς-τον-λένε
Είχε, έχει
Μπα, δε θα μπορέσουν να τον βρούνε
Η δουλειά μου θέλει λίγο σπρώξιμο
Τα χρέη να ξεπληρωθούν
Σκέψου το σαν αποταμίευση, σαν δώρο ξαφνικό
Αν με πιάνεις, τι σου λέω
Θα 'ταν σκέτη σπατάλη!
Εννοώ, τόσο ακριβό που είναι το κρέας
Να το πάρεις, αν με πιάνεις
Ωραία, με πιάνεις!
Δες, ας πούμε, την κα Μόνεϊ και το μαγαζί της
Κάνει χρυσές δουλειές μόνο με γάτες και ξερό ψωμί
Όμως μια γάτα φτάνει μονάχα για έξι-εφτά πίτες το πολύ
Και δε συγκρίνονται σε γεύση!
Κα Λόβετ, τι ωραία σκέψη!
Όχι μονάχα πρακτική μα και εφαρμόσιμη, όπως πάντα
Πώς έζησα χωρίς εσένα τόσα χρόνια, δεν το πιστεύω!
Ένα σωρό θα 'ρθουν για ξύρισμα, έτσι δεν είναι;
- Τι νόστιμο! Τι ασφαλές! - Τι τέλειο! Τι σπάνιο σχέδιο!
Ακούς όλο αυτό το θόρυβο του κόσμου, εκεί έξω;
Ποιον, κε Τοντ, ποιον θόρυβο εννοείς;
Σαν ήχος από κρατσάνισμα, γεμίζει τον αέρα
Ναι, κε Τοντ, ναι, παντού τριγύρω
Ο ένας άνθρωπος τρώει τον άλλον, καλή μου
Ποιοι είμαστ' εμείς που δε θα τ' αφήσουμε να γίνει εδώ μέσα;
Ζούμε σε απελπισμένους καιρούς, κα Λόβετ...
...κι απελπισμένα μέτρα επιβάλλονται.
Να, ζεστή βγήκε απ' το φούρνο!
Τι είν' αυτό;
Από ιερέα, δοκίμασε λιγάκι ιερέα
- Είναι νόστιμος; - Πολύ καλός, το λιγότερο!
Δεν πράττουν αμαρτήματα της σάρκας
Κι έχουν τη σάρκα, ολόφρεσκη!
Μόνο που έχει λίπος
Μόνο εκεί που κάθονταν
Δεν έχεις κάναν ποιητή ή έναν παρόμοιο;
Το πρόβλημα στον ποιητή είναι, πώς ξέρεις ότι έχει πεθάνει;
Δοκίμασε τον ιερέα
Ο δικηγόρος καλός μου φαίνεται
Απλά, θα τον πουλάς ακριβότερα
Φάε μια άλλη πίτα μετά γιατί ο δικηγόρος αχώνευτος μου μοιάζει
Κάτι με γεύση πιο λεπτή;
Αν είσαι Βρετανός και πατριώτης δοκίμασε λίγο Βασιλικό Ναυτικό
Οι ναύτες είναι καθαροί
Έχουν όμως τη γεύση απ' το κάθε τους ταξίδι
Ψήνεται γαιοκτήμονας επάνω στη φωτιά;
Έλεος, κοίτα πιο κοντά, θα δεις, είν' παντοπώλης
Μου μοιάζει λίγο πιο χοντρός, σαν εφημέριος
Αυτός είναι μανάβης, με πράσινα λαχανικά
Μαζεύουμε πολύτιμες εμπειρίες, αγάπη μου
Γλιτώνουμε τους συγγενείς απ' το να σκάβουν τάφους
Συνήθως οι φτωχοί υπηρετούν τους πλούσιους
Όλοι θα 'ρθουν για ξύρισμα, θα 'χουμε ποικιλία γεύσεων!
Τι ικανοποίηση για μια φορά να ξέρεις
Ότι οι πλούσιοι
Θα φαγωθούν απ' τους φτωχούς
Τι είν' αυτός;
Ένας δανδής, η τέλεια γεύση!
Λέω να φτιάξω την πίτα του βοσκού, με αληθινό βοσκό!
Και μόλις αρχίσαμε
Δες, ο πολιτικός γεμάτος λίπος, σερβίρεται με πετσέτα, πάρε
Βάλ' τον πάνω σε ψωμάκι
Να 'μαστε σίγουροι, μπορεί να στάξει
Δοκίμασε καλόγερο, τηγανισμένος, πιο στεγνός
Μπα, ο Κλήρος είναι πιο τραχύς, λίγο χοντρόπετσος
Δοκίμασε ηθοποιό, που έχει κρέας πιο σφιχτό
Ψημένος υπερβολικά, όπως συνήθως
Θα ξανάρθω όταν θα 'χεις και δικαστή στο μενού.
Να φέρεσαι με οίκτο στους ανθρώπους, ζωάκι μου
Ναι, καταλαβαίνω τι μου λες, αγάπη μου
Θα ικανοποιούμε όλους τους πελάτες μας
Και πλούσιους και φτωχούς, αγάπη μου
Δε θα διακρίνουμε σημαντικούς κι ασήμαντους
Θα τους σερβίρουμε όλους!
- Εννοώ, όλους! - Θα τους σερβίρουμε όλους!
Μα, όλους, εντελώς!
Ώστε είναι αλήθεια.
Κύριε, ένας αληθινός κύριος χτυπά πριν μπει σε δωμάτιο κυρίας!
Όντως, έτσι κάνει, μόνο που δε βλέπω την κυρία!
Είπα στον εαυτό μου ότι ο ναύτης ψεύδεται...
...ότι η Τζοάνα μου ποτέ δε θα με πρόδιδε, δε θα με πλήγωνε έτσι.
Κύριε, θα φύγω από 'δω.
Θεωρώ ότι αυτό είναι πρέπον...
...μόνο αν δε βρίσκετε αρεστή πλέον τη συντροφιά μου.
Θα σας οδηγήσουμε σε νέο κατάλυμα.
Μέχρι τώρα απέφυγα να σε δείρω.
Μα, εσύ, αχάριστο παιδί μού ράγισες την καρδιά.
Αν μάθεις να εκτιμάς ό,τι έχεις, ίσως τότε συναντηθούμε ξανά.
Μέχρι τότε...
...σκέψου τα αμαρτήματά σου.
Όχι!
Μη, σας παρακαλώ!
Τζοάνα! Πού την πηγαίνετε; Πείτε μου αλλιώς θα σας...
Θα με σκοτώσεις, νεαρέ; Ορίστε, να 'μαι!
Τζοάνα!
Σε νιώθω, Τζοάνα
Σε νιώθω
Νομίζουν ότι οι τοίχοι μπορούν να σε κρύψουν;
Ακόμη και τώρα, στέκομαι στο παράθυρό σου
Μέσα στο σκοτάδι, βρίσκομαι δίπλα σου
Γλυκά χωμένος στα κατάξανθα μαλλιά σου
Τζοάνα
Κι είσαι όμορφη και χλομή
Με ξανθιά μαλλιά, σαν εκείνης;
Θα 'θελα να 'σουν όμορφη και χλομή
Έτσι όπως ονειρεύτηκα ότι είσαι
Τζοάνα
Κι αν είσαι όμορφη; Ε, και; Με ξανθά μαλλιά, σαν το σιτάρι
Θαρρώ δε θ' ανταμώσουμε ποτέ ξανά, μικρό μου περιστέρι
Γλυκύτατη Τζοάνα
Θα σε κλέψω, Τζοάνα
Αντίο, Τζοάνα
Έφυγες κι όμως ακόμη είσαι δική μου
Είμαι καλά, Τζοάνα
- Είμαι καλά - Τζοάνα
Καπνός! Σημάδι του διαβόλου, διαβολικό σημάδι, καίγεται η πόλη!
Μάγισσα! Μυρίστε μυρωδιά διαβό- λου, κάθε φορά στον εσπερινό
Καπνός που βγαίνει απ' της κόλασης το στόμα
Καίγεται η πόλη
Μαγεία! Μαγεία! Μαγεία!
Κι αν ποτέ δεν ξανακούσω τη φωνή σου, γλυκό τριζόνι μου
Και πάλι έχω λόγο να χαρώ, ο δρόμος της εκδίκησης άνοιξε!
Τζοάνα
- Σε νιώθω - Μέσα στο σκοτάδι σαν τυφλός
Με τις αδικίες που δεν ξεχνώ ποτέ
Πάντα θα τις θυμάται καθαρά το μυαλό μου
Μικρό ζωάκι μου
Τζοάνα
Να παραμείνεις, Τζοάνα
Έτσι όπως πάντα σε θυμόμουν
Αχ, δες, Τζοάνα, ένα αστέρι!
Γλυκά θαμμένος στα κατάξανθα μαλλιά σου
Ένα πεφταστέρι
Να, ορίστε, κοιτάξτε εκεί πάνω! Δε σας το 'λεγα;
Μυρίστε τον αέρα! Η πόλη καίγεται!
Γρήγορα, τράβα και πες σε όλους για της μάγισσας τα ξόρκια
Να την, η ανίερη μυρωδιά
Πες στον εκκλησιάρχη και στην αστυνομία
Βοήθεια! Είναι δαίμονας! Καίγεται η πόλη!
Μαγεία! Μαγεία!
Παρότι θα σε σκέφτομαι, θαρρώ, μέχρι που να πεθάνω
Νομίζω θα μου λείπεις όλο και λιγότερο
Την κάθε μέρα που περνά, Τζοάνα
Και θα 'σαι όμορφη και χλομή, θα μοιάζεις τόσο μ' αυτήν
Μόνο αν το καλό κυριαρχούσε, θα 'μασταν όπως πριν, Τζοάνα
Σε νιώθω, Τζοάνα
Ξύπνα, Τζοάνα
Άλλη μια λαμπερή, αιματοβαμμένη μέρα
Μαθαίνουμε, Τζοάνα, να λέμε
Αντίο
Θα σε κλέψω
ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟ ΤΟY ΦΟΓΚ
ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ ΓΝΩΣΤΕΣ ΠΙΤΕΣ ΤΗΣ ΚYΡΙΑΣ ΛΟΒΕΤ
ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΑΠΟΨΕ
Ελάτε να δοκιμάσετε τις καλύτερες πίτες του Λονδίνου
Κυρίες και κύριοι, μπορώ να έχω την προσοχή σας;
Μήπως τα ρουθούνια σας τρέμουν και σπαρταράνε
Σε μια υπέροχη, πλούσια, ουράνια μυρωδιά;
Ναι, αυτό κάνουν, το βλέπω
Λοιπόν, το άρωμα που γεμίζει την ατμόσφαιρα
Δε συγκρίνεται καθόλου με τη ζουμερή πηγή του
Όπως οι καλοφαγάδες, ανάμεσά σας, θα σας λένε, σίγουρα
Δε φαντάζεστε αυτό που θα γευτείτε σε λίγο
Πίσω απ' αυτήν εδώ την πόρτα
Εκεί θα δοκιμάσετε τις κρεατόπιτες της κας Λόβετ
Γευστικές και γλυκές πίτες, όπως θα διαπιστώσετε
Εσείς που τρώτε πίτες, τις κρεατόπιτες της κας Λόβετ
Ξεχάστε τις άθλιες πίτες που ήταν κάποτε
- Τόμπι! - Έφτασα!
- Σέρβιρε μπύρα! - Μάλιστα, κυρά!
Αμέσως, τώρα!
Χαίρομαι που σε βλέπω, γλυκιά μου. Πώς είσαι;
Πόσο με πονάν τα κόκαλά μου! Τόμπι, μια μπύρα στον κύριο
Ακούστε τα πουλιά που τιτιβί- ζουν και μας δίνουν χαρά
Τόμπι, βγάλε έξω τη γριά
Ποιο είν' το μυστικό μου; Συγχωρείστε την ειλικρίνειά μου
Οικογενειακό μυστικό! Είναι γεμάτες με αρωματικά βότανα
Αρκεί, ας πούμε, να ξέρεις πόσο κόλιαντρο να βάλεις
Αυτά κάνουν τη σάλτσα πιο νόστιμη
Φάτε αργά, απολαύστε τη ζύμη, πόσο λεπτή την έπλασα
Φάτε τις αργά, γιατί η καθεμιά είναι για βραβείο!
Φάτε αργά γιατί δεν έχω άλλες, τις ξεπουλήσαμε
Αύριο πάλι. Σταθείτε!
Τι βλέπουν τα μάτια μου!
Καινούργιες προμήθειες!
Τι λες τώρα, καλή μου; Το κρέας έτοιμο σ' ένα λεπτό
Όπως σας τα 'λεγα
Ο Θεός μάς αγαπά. Εγώ, ιδέα δεν είχα. Κάτι υπερφυσικό συμβαίνει
Τόμπι, βγάλε έξω τη γριά!
Και πάλι πρέπει να προσέχω τα οικονομικά μας.
Μα, αυτό δε σημαίνει ότι δε θα πάρουμε λίγα ταριχευμένα ζώα...
...να φέρουν λίγη αρχοντιά εδώ.
Ξέρεις, κάνα-δυο κεφάλια κάπρου.
Κύριε Τ.; Μ' ακούς;
Φυσικά.
Τότε, για πες τι είπα.
Θα υπάρχει τρόπος για το δικαστή...
Ο δικαστής! Συνέχεια το μυαλό σου, στον παλιο-δικαστή!
Η επιχείρησή μας πάει καλά τώρα. Κερδίζουμε λεφτά.
Κι επιλέγουμε τα θύματα προσεκτικά...
...να μην τους ψάχνουν.
Ποιος θα μας ανακαλύψει;
Είμαι τόσο ευτυχισμένη
Θα μπορούσα να φάω μέχρι κι εσένα
Ξέρεις τι θέλω να κάνω, κ. Τοντ; Τι ονειρεύομαι;
Αν η δουλειά συνεχίσει καλά, πού θα 'θελα να πάω;
Σ' ένα χρόνο ή κάπου τόσο. Δε θα 'θελες να μάθεις;
Φυσικά.
Αλήθεια θες να μάθεις;
Ναι, θέλω.
Κοντά στη θάλασσα, αυτή είν' η ζωή που λαχταρώ
Κοντά στη θάλασσα, ξέρω πως θα σ' αρέσει
Εσύ κι εγώ, οι δυο μας μόνοι, σε σπίτι που θα ξεχρεώνουμε
- Κοντά στη θάλασσα - Ό, τι πεις εσύ
Δε θα 'ναι καταπληκτικό;
Σκέψου τι όμορφα που θα 'μαστε κάτω απ' την κουβέρτα
Θα 'μαστε εγώ κι εσύ κι η Μάγχη!
Στο άνετο σπιτάκι μας που θα 'ναι πάντα καθαρό
Θα καλούμε τους φίλους κάθε Παρασκευή, πλάι στη θάλασσα
Δε σ' αρέσει ο καιρός πλάι στη θάλασσα;
Και θα γεράσουμε μαζί
Δίπλα στη θάλασσα, στην πανέμορφη θάλασσα
Τόσο ήσυχα! Κανείς δε θα 'ναι, παρά μονάχα κάποιος γλάρος
Δε θα το κάνουμε όμως παρά μόνο αν επισημοποιήσουμε τη σχέση
Με ένα γάμο, δίπλα στη θάλασσα
Για να κοιμάμαι στο κρεβάτι σου νόμιμα
Τα βλέφαρα πεταρίζουν, λιώνω, τη στιγμή που ψιθυρίζω: δέχομαι!
Δέχεσαι αυτή τη γυναίκα ως νόμιμη σύζυγό σου;
Μπορείς να φιλήσεις τη νύφη.
Εκεί, κοντά στη θάλασσα, να παντρευτούμε όμορφα κι ωραία
Εκεί, πλάι στη θάλασσα, φέρε και φίλους, άμα θες
Εκεί στη θάλασσα, κοντά στην όμορφη θάλασσα
Σου έφερα πρωινό, αγαπητέ μου.
Κε Τ.; Να σε ρωτήσω κάτι;
Τι;
Πώς έμοιαζε η Λούσι σου;
Δεν μπορείς να θυμηθείς, σωστά;
Είχε ξανθά μαλλιά.
Πρέπει να τ' αφήσεις όλ' αυτά πίσω σου.
Δε ζει πια.
Οι ζωντανοί με τους ζωντανούς.
Θα μπορούσαμε οι δυο μας να ζήσουμε μαζί.
Ίσως όχι όπως το ονειρεύτηκα.
Ίσως όχι όπως το θυμάσαι.
Αλλά μπορεί να τα καταφέρουμε.
Κε Τοντ; Κα Λόβετ, κυρά μου;
Τι τρέχει, Άντονι;
Την έκλεισε στο τρελοκομείο.
- Την Τζοάνα; - Στο τρελοκομείο του Φογκ.
Πήγα τριγύρω πολλές φορές. Δεν μπαίνεις. Είναι σαν φρούριο.
Τον έχω στο χέρι.
Κε Τοντ;
Θα τη φέρουμε πίσω.
Αυτοί που κάνουν περούκες, πού θαρρείς ότι βρίσκουν μαλλιά;
Στο φρενοκομείο!
Κουρεύοντας τους τρόφιμους.
Δεν καταλαβαίνω.
Θα παραστήσεις το βοηθό ενός περουκέρη.
Έτσι, θα καταφέρεις να μπεις. Και τότε θα τη φέρεις εδώ.
Φύγε γρήγορα, φύγε!
Φέρε μου τον μικρό.
Μήπως να τον αφήσεις ήσυχο;
Τόμπι, ο κ. Τοντ σε θέλει.
Ναι, κυρά.
Εξοχότατε Δικαστά Τέρπιν, θέλω να σας προειδοποιήσω...
...ότι ο νεαρός ναύτης απήγαγε την κηδεμονευόμενη σας.
Για να κερδίσω την εύνοιά σας, τον έπεισα...
...να τη φέρει εδώ.
Ελάτε όταν βραδιάσει, θα σας περιμένει.
Κύριε Τ.;
Ξέρεις πού είναι τα Δικαστήρια;
Ναι. Όχι ότι με δικάσανε...
Πήγαινε αυτό εκεί. Ζήτα το δι- καστή Τέρπιν. Πες, τι σου είπα.
Να πάω στα Δικαστήρια. Να βρω το δικαστή Τέρπιν.
Να το δώσεις στα χέρια του. Μόνο σ' αυτόν. Κατάλαβες;
Ναι! Κι όπως θα πηγαίνω, πειρά- ζει να σταματήσω στον μπακάλη...
Όχι. Δε σταματάς πουθενά. Δε μιλάς σε κανέναν.
Πρέπει να παραδώσεις το γράμμα. Κατάλαβες;
Ναι, κύριε.
Πού ήσουν, νεαρέ;
Εί χαμε ένα σωρό πελάτες. Τα κόκαλά μου με πεθαίνουνε!
Ο κ. Τοντ με έστειλε κάπου.
Επιστρέφοντας, πέρασα απ' το φτωχοκομείο να ρίξω μια ματιά.
Και σκέφτηκα ότι αν δεν ήσουν εσύ, θα 'μουν εκεί μέσα τώρα.
Ή κάπου αλλού χειρότερα.
Ο καλός Θεός μ' έστειλε σε σένα.
Αγάπη μου, κι εγώ το ίδιο νιώθω.
Άκουσέ με. Θα μπορούσα να κάνω τα πάντα για σένα.
Ας πούμε, αν ήταν κανείς εδώ γύρω...
...κάποιος κακός;
Μόνο που εσύ δεν το 'ξερες...
Τι λες; Τι είν' αυτά που λες;
Κανένας δε θα σε πειράξει, όχι όσο είμαι εγώ εδώ
Κανένας δε θα σε πειράξει, όχι, κύριε, όσο είμαι εγώ εδώ
Τι εννοείς, κάποιος κακός;
Οι δαίμονες είναι παντού τριγύρω, στις μέρες μας
Μα θα τους κάνω να πονέσουν. Δε με νοιάζει, έχω τον τρόπο
Πάψε, αγάπη μου, μη λες τέτοια πράγματα.
Κανένας δε θα σε πειράξει, κανείς δε θα τολμήσει
Κι αν όλοι σε παρατήσουνε, μην ανησυχείς
Σφύρα εσύ, και θα 'ρθω αμέσως
Οι δαίμονες σε μαγεύουν μ' ένα χαμόγελο
Για λίγο, αλλά την κατάλληλη στιγμή
Κανένας δε θα σε πειράξει
Όχι, όσο είμαι εγώ εδώ γύρω
Πολύ ωραία, αγαπητέ μου.
Μα, τι είν' αυτές οι ανοησίες. Για τι πράγμα μιλάς;
Για κάτι που σκεφτόμουν, για τον κ. Τοντ.
Μη φοβάσαι, δεν είμαι πολύ έξυπνος, μα, ούτε και χαζός
Θα τα καταφέρω, ζήτα τό μου. Πες μου κάτι να κάνω για σένα
Να μην ανησυχείς, κυρά
Αν δείχνεις φιλικός και έξυπνος δεν είσ' απαραίτητα και τίμιος
Δε χρειάζεται, δε θα το κάνω, ποτέ δε θα κρύψω κάτι από σένα
Όπως κάποιοι άλλοι...
Τόμπι, αρκετά δε μιλήσαμε για αυτές τις ανοησίες;
Ορίστε.
Τι θα 'λεγες να σου δώσω μια ωραία χρυσή πένα...
...να πας να πάρεις μερικά γλυκά;
Το πορτοφόλι του σινιόρ Πιρέλι!
Όχι! Αυτό μου το χάρισε ο κ. Τοντ για τα γενέθλιά μου.
Να, η απόδειξη! Να φύγουμε, κυρά.
Να βρούμε τον εκκλησιάρχη, να φέρει την αστυνομία.
Πάψε, Τόμπι, αγόρι μου. Δε χρειάζεται να πας πουθενά.
Κάτσε εδώ πέρα, ήσυχα κι ωραία, δίπλα μου. Έτσι, μπράβο.
Πώς σκέφτηκες κάτι τέτοιο για τον κ. Τοντ;
Είναι καλός μαζί μας.
Κανένας δε θα σε πειράξει, όχι όσο είμαι εγώ εδώ γύρω
Κανένας δε θα σε πειράξει, αγάπη μου
Όχι όσο είμαι εγώ εδώ γύρω
Οι δαίμονες σε γοητεύουν με χαμόγελο, για λίγο
Μα, την κατάλληλη στιγμή
Κανένας δε θα σε πειράξει
Όχι όσο είμαι εγώ εδώ γύρω
Τι περίεργο που συζητάμε τώρα αυτά τα πράματα.
Γιατί μόλις σκεφτόμουνα...
...ξέρεις, που πάντα σ' άρεσε να έρχεσαι στο φούρνο...
...να με βοηθάς να φτιάξω πίτες.
Ναι, κυρά.
Λοιπόν, νομίζω τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή.
Νιώθω άσκημα που πρέπει να ανεβοκατεβαίνεις τόσες σκάλες.
Αυτή θα 'ναι η δουλειά σου πια.
Ναι, κυρά.
Τι απίστευτη βρόμα, ε;
Βλέπεις αυτές τις σ χάρες;
Βγάζουνε στον υπόνομο, κι η βρόμα έρχεται πάνω.
Είναι κι οι αρουραίοι που ψοφάνε εκεί κάτω.
Αυτός είναι ο φούρνος. Παίρνει τρεις δωδεκάδες τη φορά.
Να βεβαιώνεσαι πάντα ότι η πόρτα είναι κλειστή, έτσι.
Η πόρτα κλειστή, έτσι!
Αυτή η μηχανή αλέθει.
Ρίχνεις μέσα το κρέας.
Το αλέθεις γερά.
Και βγαίνει από 'κει πέρα.
Για προσπάθησέ το.
Γερό άλεσμα.
Και βγαίνει από 'κει πέρα.
Μπράβο, τ' αγόρι μου!
Θα πεταχτώ επάνω κι έρχομαι αμέσως, ναι;
Να φάω μια πίτα όσο περιμένω;
Να φας όσες θες, γιε μου.
Ναι, κύριε, συμφωνώ. Θα 'ταν συμφέρον και των δυο μας...
...να συμφωνήσουμε για τα μαλλιά απ' τα φτωχά παιδάκια μου!
Μελαχρινές.
Κοκκινομάλλες.
Τις ξανθές τις έχω εδώ.
Ξανθές είπατε ότι θέλετε, ε;
Μάλιστα.
Αυτή έχει την απόχρωση που θέλω.
Έλα, παιδί μου.
Χαμογέλασε στον κύριο και θα σου δώσω ένα γλυκό.
Λοιπόν, ως πού θέλετε να κόψω;
Μην πεις άλλη λέξη, κ. Φογκ, γιατί θα 'ναι η τελευταία σου.
Τώρα σ' εγκαταλείπω στο έλεος των παιδιών σου.
Τον κλείδωσα. Αν το σκάσει, θα φέρει την αστυνομία.
- Τότε, να μην το σκάσει! - Τι να πω, κύριε Τοντ...
Ο δικαστής θα 'ρθει σύντομα...
Συγγνώμη, κύριε, με τρομάξατε.
Δεν ήταν πρόθεσή μου, καλή κυρία. Σας βεβαιώνω.
Πάντως ήρθα για επαγγελματικό λόγο.
Ξέρετε, μου 'καναν παράπονα, για τη βρόμα απ' την καμινάδα.
Λένε ότι τη νύχτα βγάζει ανυπόφορη βρόμα.
Οι κανόνες υγιεινής και η ευημερία των κατοίκων...
...είν' η δουλειά μου...
...και δυστυχώς θα πρέπει να ρίξω μια ματιά...
...στο αρτοπωλείο σας.
Φυσικά, κύριε.
Μα, πρώτα, δεν έρχεστε επάνω για ένα τσάμπα ξύρισμα;
Αν και βαθύτατα εκτιμώ τους κουρείς-θυρωρούς...
...ειλικρινά πρώτα θα πρέπει να κάνω τη δουλειά μου.
Σας κατανοώ!
Αν μου επιτρέπετε, κύριε, τι εξωτικό άρωμα φοράτε;
Το μυστικό μου είναι, μια σταγόνα άμπαρι.
Να προτείνω κάτι πιο κατάλληλο...
...για έναν κύριο σαν κι εσάς;
Οι κυρίες θα το εκτιμήσουν πολύ, κύριε.
Εσείς είσαστε ο ειδικός επί του θέματος.
Θα πάρει μόνο μια στιγμή.
Θέλετε λίγο δαφνέλαιο, κύριε;
Ναι, είναι πολύ διεγερτικό!
Βγάλτε με έξω!
Σας παρακαλώ, βγάλτε με έξω!
Βγάλτε με έξω!
Τόμπι;
Πού πήγε;
Τόμπι, πού είσαι, αγάπη μου;
Τόμπι;
Κανένας δε θα σε πειράξει
Όχι όσο είμαι εγώ εδώ γύρω
Τόμπι;
Πού κρύβεσαι;
Τόμπι;
Κανένας δε θα σε πειράξει, αγάπη μου
Όχι όσο είμαι εγώ εδώ γύρω
Τόμπι!
Κύριε Τοντ!
Περίμενε εδώ. Θα γυρίσω με μια άμαξα, σε λιγότερο από μισή ώρα.
Μην ανησυχείς. Κανείς δε θα σ' αναγνωρίσει.
Είσαι ασφαλής τώρα.
Ασφαλής;
Θα το σκάσουμε και μετά όλα μας τα όνειρα θα γίνουν αλήθεια;
Το ελπίζω.
Ποτέ μου δεν είδα όνειρα. Μόνο εφιάλτες.
Τζοάνα...
Όταν ξεφύγουμε από 'δω μέσα, όλα τα φαντάσματα θα χαθούν.
Όχι, Άντονι. Ποτέ δε θα χαθούν.
Θα γυρίσω αμέσως. Σε μισή ώρα θα είμαστε ελεύθεροι.
Εκκλησιάρχη! Εκκλησιάρχη!
Δεν ωφελεί να κρύβεσαι, σε είδα
Είσαι ακόμη εκεί μέσα, εκκλησιάρχη;
Εκκλησιάρχη, αγαπητέ εκκλησιάρχη;
Εκκλησιάρχη στρουμπουλέ, εκκλησιάρχη κοντόχοντρε
Ποια είσαι εσύ; Τι θέλεις εδώ πέρα;
Ο σατανάς είναι εδώ, κύριε.
Η μυρωδιά του, από κάτω, από αυτή! Είναι η γυναίκα του διαβόλου.
Φυλαχτείτε, κύριε. Δεν έχει οίκτο στην καρδιά της.
Μήπως σε ξέρω από κάπου, κύριε;
Κύριε Τοντ;
Πού είναι;
Κάτω, Εξοχότατε. Με τη γειτόνισσά μου.
Δόξα τω Θεώ, που ο ναύτης δεν την κακοποίησε.
Δόξα τω Θεώ, επίσης, που είδε το σφάλμα των πράξεών της.
Αλήθεια;
Ω, ναι!
Έμαθε καλά το μάθημά της.
Μιλάει μόνο για σας. Εκλιπαρεί για τη συγγνώμη σας.
Τότε, θα την έχει.
Θα έρθει σύντομα, είπατε;
Ναι.
Έξοχα, φίλε μου.
Τι θα λέγατε για ένα ξύρισμα;
Καθίστε κύριε, καθίστε.
- Οι ωραίες γυναίκες - Οι ωραίες γυναίκες, ναι
Τζοάνα, Τζοάνα
Οι ωραίες γυναίκες είν' ένα θαύμα
Ωραίες γυναίκες
Τι κάνουμε για τις ωραίες γυναίκες
Όταν σβήνουν τα κεριά τους
Όταν χτενίζουν τα μαλλιά τους
Κι ύστερα φεύγουν
- Μα, κι όταν φεύγουν - Ακόμη κι όταν χάνονται
- Ακόμη μένουν μέσα σου - Μ' έναν τρόπο, παραμένουν
- Εκεί, μαζί σου, εκεί - Μένουν μέσα σου
Πόσο σπάνιο να βρεις σήμερα μια αδελφή ψυχή.
Με παρόμοια γούστα...
...στις γυναίκες, τουλάχιστον.
Πώς είπατε;
Τα χρόνια, αναμφίβολα, με άλλαξαν, κύριε.
Μα, πάλι, υποθέτω, το πρόσωπο ενός κουρέα...
...ενός φυλακισμένου, ενός σκύλου, δύσκολα το θυμάσαι.
Μπέντζαμιν Μπάρκερ.
Μπέντζαμιν Μπάρκερ!
Ξεκουράσου τώρα, φίλε μου
Ξεκουράσου πια για πάντα
Κοιμήσου τώρα πια τον ατάραχο ύπνο
Των αγγέλων!
- Θα 'ρθεις για ξύρισμα, νεαρέ; - Όχι, εγώ...
Όλοι θέλουν ένα καλό ξύρισμα!
Ξέχνα το πρόσωπό μου.
Πέθανε! Για το Θεό, πέθανε πια!
Εσύ;
Γιατί ούρλιαξες;
Μ' είχε αρπάξει απ' το φόρεμα, μα, πέθανε, επιτέλους.
Θα το ξεφορτωθώ εγώ. Άνοιξε την πόρτα.
Άνοιξε την πόρτα, είπα.
Με ρώτησε: "Μήπως σε ξέρω από κάπου;"
Ήξερες ότι ζούσε!
Έκανα το καλύτερο για σένα.
Μου είπες ψέματα!
Όχι, όχι, ψέμα κανένα. Δε σου 'πα ψέματα ποτέ
Λούσι
Είπα ότι ήπιε δηλητήριο, αλλά ποτέ δεν είπα ότι πέθανε
- Γύρισα σπίτι ξανά - Η κακομοίρα, ζούσε!
Την πείραξε στο μυαλό
Για μήνες ήταν ξαπλωμένη στο κρεβάτι
Αντί να την παν νοσοκομείο, την πήγαν στο τρελάδικο
- Η κακομοίρα! - Θεέ μου!
Καλύτερα να τη νόμιζες νεκρή. Είπα ψέματα, γιατί σ' αγαπούσα!
Θα 'μουνα δυο φορές καλύτερη σύζυγος, απ' όσο αυτή
- Σ' αγαπάω - Τι είν' αυτό που έκανα;
Θα νοιαζόταν αυτή η γυναικούλα όσο εγώ, για σένα;
Κα Λόβετ, είσ' ένα θαύμα, πάντα με λύσεις πρακτικές
Και κατάλληλες, ως συνήθως
Όπως λες, δεν πρέπει να θυμόμαστε το παρελθόν
- Έλα κοντά μου, αγάπη μου - Το εννοείς;
Ό, τι έκανα, τ' ορκίζομαι ήταν για το καλό μας
Μη φοβάσαι, αγάπη μου, ό,τι πέθανε, πέθανε!
Το θες ακόμη να παντρευτούμε;
Μαθαίνουμε απ' το παρελθόν μας!
Αχ, κύριε Τοντ, άσ' το σε μένα
Είναι μάθημα το να μαθαίνεις να συγχωρείς;
Πλάι στη θάλασσα θα 'μαστε ωραία
Εκεί που έχει τόση ησυχία
Οι ζωντανοί με τους ζωντανούς, οπότε, ας συνεχίζουμε να ζούμε
Ας συνεχίσουμε να ζούμε, να ζήσουμε στ' αλήθεια!
Κάποτε ήταν ένας κουρέας με τη γυναίκα του
Κι εκείνη ήταν όμορφη
Ένας ανόητος κουρέας με τη γυναίκα του
Ήταν ο λόγος για να ζει, ήτανε όλη του η ζωή
Κι αυτή ήταν όμορφη
Κι ήταν ενάρετη
Κι αυτός ήταν...
SiNCRONiZACiON POR ~|~ N3krA ~|~ SEPTiCEMiA TEAM - [GMTeam] - S.M.P™