Ένας φιλόσοφος ρώτησε κάποτε
"Είμαστε άνθρωποι επειδή κοιτάζουμε τ' άστρα
ή μήπως τα κοιτάζουμε επειδή είμαστε άνθρωποι;"
Δεν έχει νόημα.
Τα άστρα μάς κοιτάζουν κι αυτά;
Αυτό είναι το ερώτημα.
Αλλά προτρέχω.
Η ιστορία μας ξεκινά εδώ,
150 χρόνια πριν, στη Βασιλική Ακαδημία Επιστημών
στο Λονδίνο της Αγγλίας,
όπου έφτασε ένα γράμμα μ' ένα πολύ παράξενο ερώτημα.
Προερχόταν από ένα παιδί της επαρχίας.
Ο επιστήμων που το διάβασε σκέφτηκε ότι ήταν φάρσα.
Αλλά του απάντησε
κι εξήγησε ευγενικά ότι το ερώτημα ήταν ανόητο.
ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Το έστειλε στο αγόρι που ζούσε στο χωριό Τείχος,
που πήρε το όνομά του, κατά το αγόρι, απ' το τείχος που το διέσχιζε.
Ένα τείχος που, σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο,
έκρυβε ένα εκπληκτικό μυστικό.
Έχω καθήκον να φρουρώ την πύλη προς έναν άλλο κόσμο.
Κι εσύ μου ζητάς να σε αφήσω να περάσεις;
Ναι. Γιατί, για να είμαστε ειλικρινείς, χωράφι είναι.
Βλέπεις κανέναν άλλον κόσμο εκεί;
Όχι. Βλέπεις ένα χωράφι. Βλέπεις κάτι μη ανθρώπινο;
Όχι. Ξέρεις γιατί; Γιατί είναι χωράφι!
Εκατοντάδες χρόνια υπάρχει το τείχος.
Εκατοντάδες χρόνια φρουρείται συνεχώς αυτό το άνοιγμα.
-Ναι... -Άλλη μια λέξη
και θα σε στείλω στο συμβούλιο του χωριού!
Αυτό... ακούγεται τελείως οριστικό.
-Καλύτερα να πάω σπίτι, τότε. -Καληνύχτα, Ντάνσταν.
Χαιρετισμούς στον πατέρα σου.
Σταμάτα!
Δεν μιλώ με χασομέρηδες.
Ανάλαβε τον πάγκο.
Πάω στον Σφαγμένο Πρίγκιπα για μπίρα.
Βλέπεις κάτι που σ' αρέσει;
Οπωσδήποτε...
Θέλω να πω... Εννοούσα ότι... Αυτά, τα μπλε.
Πόσο κάνουν;
Ίσως το χρώμα των μαλλιών σου.
Ίσως όλες τις αναμνήσεις σου πριν κλείσεις τα τρία.
Θα δω, αν θέλεις...
Πάντως, μην πάρεις τις καμπανούλες. Πάρε αυτό.
Γάλανθος.
Θα σου φέρει τύχη.
Πόσο στοιχίζει;
Αυτό στοιχίζει ένα φιλί.
Έφυγε;
Έλα μαζί μου.
Είμαι πριγκίπισσα κι έγινα σκλάβα μάγισσας.
Θα μ' ελευθερώσεις;
Είναι μαγική αλυσίδα. Θα ελευθερωθώ μόνο όταν πεθάνει.
Λυπάμαι.
Αν δεν μπορώ να σ' ελευθερώσω, τι θέλεις από μένα;
Ο επιστήμων είχε άδικο.
ΑΓΓΛΙΑ ΣΤΟΡΜΧΟΛΝΤ
Το τείχος έκρυβε με επιτυχία
το μαγικό βασίλειο του Στόρμχολντ.
Ο νέος γύρισε εκείνο το βράδυ στο σπίτι του στην Αγγλία
και ήλπιζε να ξεχαστεί η περιπέτειά του.
Αλλά, εννιά μήνες μετά, έλαβε ένα απροσδόκητο ενθύμιο.
Το άφησαν στο τείχος για σένα. Γράφει ότι τον λένε Τρίσταν.
Τρίσταν, μην ξεχάσεις τα λουλούδια.
Τα πήρα. Ευχαριστώ, πατέρα.
Πέρασαν 18 χρόνια κι ο Τρίσταν μεγάλωσε
χωρίς να γνωρίζει για την ασυνήθιστη κληρονομιά του.
Αλλά δεν έχει σημασία πώς έγινε το μωρό αγόρι.
Εδώ θα εξιστορήσουμε πώς ο Τρίσταν Θορν έγινε άντρας,
πράγμα που είναι πολύ πιο μεγάλη πρόκληση.
Για να το καταφέρει,
πρέπει να κερδίσει την καρδιά της αληθινής του αγάπης.
Αυτός είναι!
Χάμφρεϊ;
Όχι, ο Τρίσταν είμαι.
Ξέχασα τίποτα στο μαγαζί;
Όχι, σκέφτηκα να φέρω...
Τρίσταν Θορν...
Μπακαλόγατος τη μέρα, ηδονοβλεψίας τη νύχτα.
Πόσες χάρες έχεις πια;
Χάμφρεϊ, σταμάτα.
Να είσαι ευγενικός με τον καημένο.
Για τη Βικτόρια ήταν αυτά;
Πάντα ήσουν άχρηστος στην ξιφομαχία.
Δεν θυμάμαι να ήσουν καλός σε κάτι.
Χάμφρεϊ, αρκετά.
Είσαι καλά;
Ναι, εντάξει είμαι.
-Θα φας; -Όχι, έχω αργήσει.
-Είσαι καλά; -Ναι, γιατί;
Δεν ξέρω... Χτες βράδυ... Πώς πήγε;
Πολύ καλά. Πάρα πολύ καλά.
ΜΠΑΚΑΛΙΚΟ ΜΑΝΤΕΪ ΚΑΙ ΥΙΟΙ
Γεια σου, Τρίσταν.
-Βικτόρια. -Μισό κιλό ζάχαρη, παρακαλώ.
-Αμέσως. -Κι ένα σακί αλεύρι, δώδεκα αβγά...
Λυπάμαι για χτες. Ο Χάμφρεϊ ήταν αγενής.
Θέλω κι ένα σακί πατάτες και λίγη σοκολάτα, παρακαλώ.
Μπορώ να σε δω απόψε;
Όχι, αλλά μπορείς να με συνοδεύσεις σπίτι.
Τώρα;
Ναι, μπορώ.
Πατέρα, έχασα τη δουλειά μου.
Πατέρα... Έχασα τη δουλειά μου. Λυπάμαι.
-Πατέρα... -Έχασες τη δουλειά σου.
Ναι, το έμαθα.
Πατέρα, λυπάμαι.
Ο κ. Μάντεϊ έχει δίκιο. Κοροϊδεύω τον εαυτό μου.
-Ποτέ δεν θα αξίζω στη Βικτόρια. -Έτσι είπε; Αυτά είναι ανοησίες.
Θες να μάθεις πώς πήγε χτες;
Ναι.
Καθόλου καλά.
Χάνω τον καιρό μου.
Δεν είμαι σαν τον Χάμφρεϊ.
Τρίσταν, όλοι όσοι ζήλευα όταν ήμουν μικρός
έζησαν πολύ συνηθισμένες ζωές.
Δεν ταιριάζεις με τους δημοφιλείς. Καλό σημάδι αυτό.
-Τρίσταν, είπα... -Να μην έρθω.
Έχω κάτι για σένα. Μια έκπληξη.
Μη...
Γενέθλια έχω την άλλη βδομάδα, ξέρεις.
-Δεν έχω ξαναπιεί σαμπάνια. -Ούτε εγώ.
Θεέ μου! Είναι υπέροχη!
Πού βρήκε τόσα λεφτά ένας παραγιός;
Δεν είμαι παραγιός.
Το έμαθα. Λυπάμαι. Τι θα κάνεις τώρα;
Δεν είμαι παραγιός. Απλώς δούλευα σε μαγαζί.
Όχι πια. Τώρα μπορώ να ζήσω όπως θέλω.
Θα σου κόστισε όλες σου τις οικονομίες.
Και λοιπόν; Θα βγάλω άλλα χρήματα. Αυτό είναι το ωραίο.
Ποτέ δεν σκόπευα να μείνω εδώ.
Ο κόσμος είναι μεγάλος εκεί έξω. Θα κυνηγήσω την τύχη μου.
Μιλάς σαν τον Χάμφρεϊ. Είναι ταξιδιάρης.
Θα πάει ως το Ίπσουιτς να μου πάρει δαχτυλίδι.
Το Ίπσουιτς;
Εγώ μιλάω για Λονδίνο, Παρίσι...
Δαχτυλίδι; Γιατί; Τι είδους δαχτυλίδι;
Λένε ότι σκοπεύει να μου κάνει πρόταση.
Σκοπεύει...
Και θα δεχτείς.
Δεν μπορώ να αρνηθώ, αφού πάει ως το Ίπσουιτς.
Ως το Ίπσουιτς;
Για να σε παντρευτώ, θα διέσχιζα ωκεανούς! Ή ηπείρους.
-Αλήθεια; -Ναι!
Βικτόρια, για να σε παντρευτώ,
θα πήγαινα στα χρυσωρυχεία του Σαν Φρανσίσκο
και θα έφερνα το βάρος σου σε χρυσάφι!
Αλήθεια.
Θα έφερνα απ' την Αφρική ένα διαμάντι μεγάλο όσο η γροθιά σου!
Ή θα έφερνα απ' την Αρκτική το κεφάλι πολικής αρκούδας.
Το κεφάλι πολικής αρκούδας;
Είσαι αστείος, Τρίσταν.
Άνθρωποι σαν εσένα και άνθρωποι σαν εμένα δεν...
Πρέπει να φύγω. Είναι αργά.
Περίμενε. Ας τελειώσουμε τη σαμπάνια, τουλάχιστον.
Εντάξει.
Αν ο Τρίσταν ήξερε ότι τα άστρα κοιτάζουν τη γη,
θα ντρεπόταν
που είχε κοινό η ταπείνωσή του.
Αλλά, ευτυχώς,
όλα τα άστρα εκείνη τη στιγμή
κοιτούσαν την άλλη πλευρά του τείχους,
όπου, συμπτωματικά, πέθαινε ο βασιλιάς του Στόρμχολντ.
Η τελευταία πράξη του βασιλιά
θα άλλαζε τη μοίρα του Τρίσταν για πάντα.
Πού είναι ο Σεκούντους;
Έρχεται, πατέρα.
Τότε θα περιμένουμε.
Συγγνώμη που άργησα, πατέρα. Ήρθα όσο πιο γρήγορα μπορούσα.
Σέπτιμους...
Πρίμους...
Τέρσιους...
Στο θέμα της διαδοχής...
Απ' τους επτά μου γιους, τέσσερις είστε ζωντανοί.
Αυτό σπάει την παράδοση. Εγώ είχα 12 αδελφούς...
Και τους σκότωσες για τον θρόνο
πριν καν αρρωστήσει ο πατέρας σας.
Ξέρουμε. Είσαι δυνατός και γενναίος.
Και πονηρός. Κυρίως πονηρός.
-Σεκούντους... -Ναι, πατέρα.
Κοίτα έξω απ' το παράθυρο. Πες μου τι βλέπεις.
Βλέπω το βασίλειο, πατέρα.
Όλο το Στόρμχολντ.
-Και; -Το δικό μου βασίλειο;
Ίσως. Κοίτα ψηλά.
-Σεκούντους! -Σέξτους... Κουάρτους... Κουίντους.
Είστε ζωντανοί!
Είμαστε έτσι ώσπου να στεφθεί ο νέος βασιλιάς.
Έφτασα τόσο κοντά!
Τουλάχιστον δεν έχασες την ομορφιά σου.
Είσαι ακόμα ενοχλημένος από τον φόνο;
-Πάνε δέκα χρόνια! -Ακριβώς.
Πολύ σε ωφέλησε ο θάνατός μου, έτσι;
Τώρα είσαι βασιλιάς του Στόρμχολντ.
Μια στιγμή! Δεν είσαι! Είσαι νεκρός!
Ούνα;
Όχι, πατέρα, εγώ είμαι. Ο γιος σου.
Ο Τέρσιους.
Πού είναι η αδελφή σας, η Ούνα;
Λυπάμαι, πατέρα. Έχουμε χρόνια να δούμε την Ούνα.
-Σέπτιμους. -Τι;
Η παράδοση θέλει το στέμμα να πάρει αρσενικός διάδοχος.
Ακριβώς, πατέρα.
Γιατί να σκοτώσω την αδελφή μου, ενώ ζουν αυτοί οι βλάκες;
Πράγματι.
Θα λύσουμε αυτό το πρόβλημα με έναν μη παραδοσιακό τρόπο.
Μόνο όποιος έχει βασιλικό αίμα θα αποκαταστήσει το ρουμπίνι.
Και όποιος από εσάς το κάνει, θα γίνει ο νέος βασιλιάς του Στόρμχολντ.
Τρίσταν! Ένα πεφταστέρι!
Τι όμορφο!
Πιο όμορφο από ένα δαχτυλίδι απ' το Ίπσουιτς;
Βικτόρια, για να σε παντρευτώ,
θα περάσω το τείχος και θα σου φέρω το αστέρι.
Δεν μπορείς να περάσεις το τείχος.
Κανείς δεν μπορεί. Λες ανοησίες.
Δεν λέω ανοησίες. Θα το κάνω.
Για σένα, θα έκανα τα πάντα.
Το δικό μου αστέρι.
Νομίζω ότι έχουμε μια συμφωνία.
Έχεις μια βδομάδα, αλλιώς θα παντρευτώ τον Χάμφρεϊ.
Μόρμω! Εμπούσα! Ξυπνήστε αμέσως!
-Τι έγινε; -Ένα αστέρι έπεσε.
Πού είναι τα κεριά της Βαβυλώνας;
Χρησιμοποίησες το τελευταίο πριν 200 χρόνια. Δεν θυμάσαι;
Ίσως βρούμε άλλο.
Το μυαλό σου έγινε σαράβαλο σαν τα μούτρα σου;
Μιλάς λες και είναι διαθέσιμα!
Όχι, αδελφή, απλώς σκέφτηκα...
Να μας βάλεις να κυνηγάμε κεριά,
ενώ μια άλλη μάγισσα θα βρει το αστέρι!
Ανόητη! Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο!
Αν πρέπει να το βρούμε περπατώντας, αυτό θα κάνουμε.
Μόρμω, θέλουμε πληροφορίες.
Αν βλέπω σωστά, το πεφταστέρι είναι εκατό μίλια μακριά.
Τέσσερις αιώνες το περιμέναμε. Τι είναι λίγες ακόμα μέρες;
Ποια από εμάς θα πάει να το φέρει πίσω;
-Νεφρό! -Συκώτι!
Εγώ έχω την καρδιά.
Θα χρειαστείς ό,τι έμεινε απ' το τελευταίο αστέρι.
-Δεν έμεινε πολύ. -Σε λίγο θα υπάρχει για όλες.
-Ντάνσταν Θορν... Όχι πάλι. -Ο Τρίσταν είμαι.
Μοιάζεις λίγο στον πατέρα σου.
Σκοπεύεις κι εσύ να περάσεις το τείχος;
Ξέχασέ το. Πήγαινε σπίτι.
Να περάσω όπως ποιος;
Κανείς...
Κανείς δεν περνάει το τείχος! Το ξέρεις αυτό!
Όλοι το ξέρουν!
Ναι, το ξέρω. Καταλαβαίνω. Κανείς.
Καλύτερα να πάω στο σπίτι, τότε.
Ναι.
-Καληνύχτα, Τρίσταν. -Καληνύχτα.
Χαιρετισμούς στον πατέρα σου.
Πήγαινε.
Σε άκουσα να μπαίνεις. Τι συνέβη; Χτύπησες;
Καλά είμαι.
-Πάλι ο Χάμφρεϊ; -Όχι.
Ο φρουρός ήταν. Ο φρουρός στο τείχος.
Τρίσταν, είναι 97 ετών!
Είχε χρόνο να εξασκηθεί!
Γιατί προσπάθησες να περάσεις το τείχος;
Μπορώ να σε ρωτήσω το ίδιο.
Έχω μητέρα.
Έχω μητέρα. Μπορεί να ζει ακόμα.
Το ελπίζω. Θέλω να το πιστεύω.
Η αλυσίδα που έκοψες.
Όπως είπες.
Και...
Το λουλούδι που αγόρασες.
Θα μου έφερνε τύχη, είπε.
Ευχαριστώ.
Κι αυτό ήταν στο καλάθι. Δεν το άνοιξα ποτέ.
Απευθύνεται σε σένα.
"Αγαπημένε μου Τρίσταν,
Να ξέρεις ότι πάντα ήθελα το καλύτερο για σένα.
Αν το επέτρεπε η κυρά μου, θα σε κρατούσα.
Η μεγαλύτερη επιθυμία μου είναι να βρεθούμε κάποτε.
Ο πιο γρήγορος τρόπος να ταξιδέψεις είναι με κερί.
Για να το χρησιμοποιήσεις, σκέψου μόνο εμένα.
Θα σε σκέφτομαι κάθε μέρα, για πάντα.
Η μητέρα σου."
Έχεις φωτιά;
Μητέρα;
Μητέρα, συγνώμη. Είσαι καλά;
Όχι! Και δεν είμαι η μάνα σου! Φύγε από πάνω μου!
Δεν είσαι;
Μοιάζω για μάνα σου;
Όχι.
Συγγνώμη.
Είσαι καλά; Θέλεις βοήθεια;
Άσε με ήσυχη!
Εντάξει.
Θεέ μου! "Άναψε το κερί και σκέψου εμένα".
Σκεφτόμουν τη μαμά...
Μετά τη Βικτόρια και το αστέρι...
Συγγνώμη. Ίσως σου φανεί παράξενο...
Μήπως είδες πουθενά ένα πεφταστέρι;
-Είσαι αστείος. -Δεν κάνω πλάκα.
Είμαστε σε κρατήρα. Εδώ πρέπει να έπεσε.
Ναι, εδώ έπεσε.
Πιο συγκεκριμένα,
εκεί πάνω εμφανίστηκε αυτό το κολιέ και το πέταξε απ' τον ουρανό,
ενώ κοίταζε τη δουλειά του!
Κι εκεί προσγειώθηκε.
Κι εκεί χτυπήθηκε από έναν μαγικό, ιπτάμενο ηλίθιο!
Εσύ είσαι το αστέρι! Εσύ είσαι; Αλήθεια;
Με συγχωρείς. Δεν είχα ιδέα ότι ήσουν...
Μπορώ να πω προκαταβολικά ότι λυπάμαι πολύ;
-Για ποιο πράγμα; -Γι' αυτό.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έρθεις μαζί μου.
Θα είσαι το δώρο γενεθλίων της Βικτόρια, της αγάπης μου.
Φυσικά!
Είναι πολύ ρομαντικό να δωρίσεις μια απαχθείσα,
τραυματισμένη γυναίκα!
Δεν πάω πουθενά μαζί σου.
Γρήγορα! Πρέπει να φύγεις τώρα, Πρίμους.
Πρέπει να βρεις το περιδέραιο πριν απ' τα αδέλφια σου.
Θα ήθελα να πάρεις τον θρόνο. Ο πρώτος φιλάνθρωπος βασιλιάς.
Το Στόρμχολντ θα είναι καλύτερο υπό τη βασιλεία σου.
Αλήθεια;
Αυτό είναι συναρπαστικό.
-Έτσι δεν είναι, Τέρσιους; -Πράγματι.
Πρίγκιπα Σέπτιμους! Τέρσιους...
Μια και είστε όλοι εδώ, ας κάνουμε μια πρόποση.
Πολύ καλή ιδέα.
Στον νέο βασιλιά του Στόρμχολντ,
όποιος από εσάς κι αν είναι.
Στον νέο βασιλιά του Στόρμχολντ!
Εσύ!
Αλήθεια πίστεψες ότι έγινες βασιλιάς;
-Εσύ σκότωσες τον Επίσκοπο; -Όχι, Πρίμους.
Εσύ τον σκότωσες, επειδή ήπιες από λάθος κύπελλο.
Όταν ησυχάσει η συνείδησή σου,
γύρνα στο δωμάτιό σου.
Άσε σε μένα την αναζήτηση του πετραδιού.
Πώς ζούμε έτσι τόσα χρόνια;
Όσο λείπω, φτιάξτε το κατάλληλο για βασίλισσες.
Όταν γυρίσω με το τρόπαιό μας, όλες θα ξαναγίνουμε νέες.
Μη φοβάστε, αδελφές μου.
Δεν θα αποτύχω.
Δεν κοιμάσαι ποτέ;
Όχι τη νύχτα.
Τ' άστρα τότε έχουν δουλειά, αν πρόσεξες.
Ανατέλλουν, λάμπουν, τέτοια πράγματα.
Δεν είσαι στον ουρανό πια.
Η ανατολή είναι εκτός λίστας.
Και η λάμψη αναβάλλεται μέχρι νεωτέρας.
Και ο ύπνος τη μέρα αποκλείεται!
Εκτός αν κοιμάσαι μαγικά, όσο περπατάς.
Δεν μπήκε ακόμα στο ξερό σου το κεφάλι;
Δεν πάω πουθενά!
Καλά.
Κάτσε στον κρατήρα. Αρκετά σε ανέχτηκα.
Θα σε επέστρεφα στον ουρανό, αφού πηγαίναμε στη Βικτόρια.
Αλλά προτιμάς να μείνεις στην ερημιά.
Πώς θα με πήγαινες στον ουρανό;
Ο πιο γρήγορος τρόπος να ταξιδέψεις είναι με κερί.
-Έχεις κερί Βαβυλώνας. -Ναι, κερί μπαλόνας.
-Βαβυλώνας. -Αυτό είπα.
"Μπαλόνας" είπες.
Θα σου έδινα το υπόλοιπο.
Μια χρήση έχει μείνει.
Να χαίρεσαι που δεν μας γυρίζω τώρα και τους δυο στο τείχος.
Εκτός αν μπορείς να γυρίσεις μόνη σου.
Εντάξει!
Βοήθησέ με.
Βοηθάω.
Περπάτα πιο γρήγορα.
Δεν θα φτάσουμε σε μια βδομάδα.
Μη με πιέζεις.
Μην πάρεις λιγότερα από ένα φλορίνι, Μπέρναρντ. Κατάλαβες;
-Μάλιστα, μητέρα. -Μη χασομεράς!
Κι ούτε να σκεφτείς να σταματήσεις στην ταβέρνα!
Ένα φλορίνι για την κατσίκα σου, μικρέ.
Είναι λίγο μικρός για να τραβάει το κάρο σου.
Έχεις δίκιο.
Καλύτερα έτσι.
Μπέρναρντ.
Μπέρναρντ!
Γρήγορα!
Ποιος είναι;
Τι θες από ένα μαραμένο λουλούδι;
Βούλωσέ το! Ξέρω τι είσαι...
Ορκίζομαι στην αδελφότητα που ανήκουμε και οι δύο
ότι δεν θα σου κάνω κακό σήμερα.
Θέλω να φάω.
Προσέχουμε για να έχουμε. Κάθισε. Θα σου φέρω καρέκλα.
-Κάτι άλλο; -Όχι.
Τι θέλεις;
Κεφάλι ή ουρά;
Κεφάλι.
Λοιπόν, ξένη,
προς τα πού πας;
Γυρεύω ένα πεφταστέρι.
Έπεσε εδώ κοντά
κι όταν τη βρω, θα πάρω το μαχαίρι
και θα της ξεριζώσω την καρδιά ζωντανή.
Και η δόξα της νεότητάς μας θα αποκατασταθεί.
Πεφταστέρι;
Τα καλύτερα νέα εδώ και αιώνες!
Κι εγώ θέλω να χάσω μερικά χρονάκια.
Και πού ακριβώς...
Χορτάρι λίμπους!
Τόλμησες να κλέψεις την αλήθεια απ' τα χείλη μου με χορτάρι λίμπους;
Ξέρεις πόσο μεγάλο λάθος έκανες, Χαντακόνερη Σαλ;
Πώς ξέρεις...
-Ποια είσαι; -Κοίτα ξανά.
Δεν θα ψάξω το αστέρι, Σκοτεινή Μεγαλειότατη. Ορκίζομαι.
Ψάξε όσο θες.
Δεν θα δεις, αγγίξεις, μυρίσεις ή ακούσεις το αστέρι.
Δεν θα την αντιληφθείς, ακόμα κι αν στέκεται μπροστά σου.
Προσευχήσου να μη με ξαναδείς, Χαντακόνερη Σαλ.
Για να καταλάβω...
Ξέρεις ότι πάμε σωστά, επειδή,
όπως είπες, "απλώς το ξέρω".
Ξέρω. Δεν ξέρω γιατί.
Ίσως με οδηγεί η αγάπη της Βικτόρια.
Υβόν, είτε σ' αρέσει είτε...
Υβέιν με λένε!
Πόσες φορές πρέπει να...
Μπορείς να πας πιο αργά;
Ναι.
Πάμε βόρεια.
Το τείχος είναι βόρεια.
Όταν κοιτάς τον ουρανό, ακόμα και τη μέρα, βλέπεις...
Τον Αποσπερίτη. Παράξενο.
Πολύ αστείο. Ξεκαρδίστηκα.
Όχι, σοβαρά...
Μια στιγμή! Εσύ ήσουν! Αλήθεια;
Τι ακριβώς...
-Τι κάνεις; -Εσύ τι λες;
Κάθομαι. Κουράστηκα.
Μη σε παρακαλώ. Συμφωνήσαμε να κάνουμε στάση στο επόμενο χωριό.
Σε παρακαλώ, Τρίσταν. Είναι μεσημέρι.
Ποτέ δεν μένω ξύπνια τόσο αργά! Άσε με να κοιμηθώ!
Εντάξει. Κοιμήσου. Θα φέρω κάτι να φάμε.
Τι κάνεις;
Σιγουρεύω ότι δεν θα φύγεις.
Υψηλότατε... Το μέντιουμ που ζητήσατε.
Νότια, είπες.
Νότια πήγαμε.
Δεν βρήκαμε το πετράδι.
Ν' αρχίσουμε να κολυμπάμε τώρα;
Υψηλότατε, απλώς σας μετέφερα ό,τι είπαν οι ρούνοι.
Τίποτα περισσότερο.
Δες τους πάλι.
Περίμενε.
Πριν ψάξουμε για το πετράδι, έχω άλλη μια ερώτηση.
Είμαι ο έβδομος γιος;
Ναι.
Άλλη ερώτηση.
Είναι το αγαπημένο μου χρώμα το μπλε;
Ναι.
Οι υπερβολικές ικεσίες με έπεισαν ποτέ
να χαρίσω τη ζωή σ' έναν προδότη;
Τι σημαίνει αυτό;
-Σημαίνει όχι. -Ωραία.
Ρίξε τα πάλι. Αυτή τη φορά, ρίξ' τα ψηλά.
Δουλεύεις για τον αδελφό μου;
Λοιπόν... Συνεχίζουμε δυτικά;
Τρίσταν;
Ποιος είναι εκεί;
Τρίσταν, εσύ είσαι;
Δεν είναι αστείο.
Τρίσταν;
Έλα εδώ.
Πρόσεχε πόση μαγεία χρησιμοποιείς.
Αρχίζει να φαίνεται.
Μια κατσίκα κι ένα μικρό ξόρκι. Ψιλοπράγματα.
Και το δαχτυλίδι σε καταβάλλει.
Να μας καλείς μόνο για εξαιρετική ανάγκη.
Εντόπισε το αστέρι με τους ρούνους.
Το έκανα και έπρεπε να ήταν εδώ.
Μου λένε βλακείες.
Πρέπει να μείνεις εκεί που είσαι.
Έρχεται σε σένα.
Πρόσεχε, Λάμια. Απαιτείται λεπτότητα.
Η δυστυχία την κατέβαλε. Μετά βίας λάμπει.
Σιγουρέψου ότι η καρδιά της λάμπει πριν την ξεριζώσεις.
Υβέιν!
Ηλίθιε!
Θα γίνετε άνθρωποι.
Είσαι ο Μπίλι, ο πανδοχέας. Εγώ η σύζυγος, εσύ η κόρη μας.
Ετοιμάστε τα όλα. Σε λίγο θα έρθει η καλεσμένη μας.
Πού ξέρω ότι θα κρατούσε την υπόσχεσή του για το κερί;
Αρνούμαι να πιστέψω ότι, σ' όλο το Στόρμχολντ,
μόνο αυτός μπορούσε να με βοηθήσει.
Φλυαρούσε συνέχεια. "Η Βικτόρια αυτό, η Βικτόρια εκείνο!"
Τρίσταν!
Προστάτεψε την αδελφή μας, Τρίσταν.
Η Υβέιν διατρέχει μεγάλο κίνδυνο.
Ο μονόκερως ήρθε να τη βοηθήσει,
αλλά τώρα θα πέσουν σε παγίδα.
Κανένα αστέρι δεν είναι ασφαλές στο Στόρμχολντ.
Το τελευταίο που έπεσε, πριν 400 χρόνια,
αιχμαλωτίστηκε από τις ίδιες μάγισσες
που γυρεύουν τώρα την Υβέιν.
Την ξεγέλασαν...
Τη φρόντισαν.
Κι όταν η καρδιά της έλαμψε πάλι,
την ξερίζωσαν απ' το στήθος της
και την έφαγαν.
Δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο.
Έρχεται μια άμαξα.
Με κάθε τρόπο, πρέπει να μπεις μέσα.
Τρέξε.
Αν ο Σέπτιμους στέλνει ένα αγόρι να κάνει τη δουλειά...
Δεν ξέρω κανέναν Σέπτιμους! Μεταφορικό μέσο θέλω.
Κοίταξέ με. Είμαι άοπλος. Σε παρακαλώ.
Άσε με να έρθω μαζί σου.
Αδύνατον. Είμαι σε αναζήτηση εξαιρετικής σημασίας.
Ένας λόγος παραπάνω να με πάρεις μαζί σου.
Ίσως χρειαστείς βοήθεια.
Ίσως η μοίρα με έστειλε σε σένα κι εσένα σε μένα.
-Ανέβα. -Ευχαριστώ.
Θεούλη μου! Φύγε απ' αυτήν την καταραμένη βροχή!
Έχουμε φαγητό, ποτό, ζεστό κρεβάτι και νερό για μπάνιο.
Πώς θέλεις το μπάνιο σου; Χλιαρό, ζεστό ή καυτό;
Δεν ξέρω.
Θα διαλέξω εγώ.
Ο άντρας μου θα πάει το άλογο στον στάβλο.
Μπίλι...
Τώρα βγάλε αυτά τα βρεγμένα ρούχα.
Νιώθεις καλύτερα;
Πολύ. Ευχαριστώ.
Μου έκανε καλό το ζεστό νερό.
Η δύναμη ενός ωραίου, ζεστού μπάνιου!
Και το πόδι σου; Βελτιώθηκε;
Είναι εκπληκτικό.
Το λιγότερο που μπορούσα. Χαίρομαι που νιώθεις καλά.
Φαίνεσαι πιο χαρούμενη.
Νιώθω χαρούμενη. Λιγότερο αγχωμένη.
Υπέροχα!
Το μπάνιο θεραπεύει τους πόνους της καρδιάς.
Είμαι μόνο μια σύζυγος πανδοχέα,
αλλά μου έχουν πει ότι έχω χέρια θεραπευτή.
Μπορώ να σου κάνω μασάζ.
Τι είναι το μασάζ;
Δεν έχεις κάνει ποτέ; Αν είναι δυνατόν!
Τίποτα καλύτερο για έναν καλό και βαθύ ύπνο.
Δυσκολεύομαι να κοιμηθώ.
Ξάπλωσε, καλή μου.
Κλείσε τα μάτια σου.
Θα αποκοιμηθείς καλύτερα έτσι.
Παρακαλώ!
Υπηρεσία!
Πάμε στο επόμενο πανδοχείο,
ιδίως αν το πετράδι είναι κοντά, όπως λένε οι ρούνοι.
Θα δοκιμάσω ξανά.
Χαλάρωσε, αγάπη μου.
Θα γυρίσω μόλις τακτοποιήσω αυτόν τον πελάτη.
Επιτέλους! Θέλουμε κατάλυμα.
Βοήθησε τον φίλο μου να πάει τα άλογα στους στάβλους.
Παρακαλώ!
Συνήθως εξυπηρετούμαι καλύτερα,
αλλά τουλάχιστον ξύπνησες.
Ετοίμασε το καλύτερο δωμάτιο.
Έχει το πετράδι!
Μην ενοχλείτε την καλεσμένη μου. Εγώ είμαι η υπεύθυνη.
Ένα ποτήρι κρασί;
Όχι...
Όχι.
Μέχρι να πεθάνει ο αδελφός μου, θα πίνω μόνο το δικό μου κρασί.
Ο φίλος μου στους στάβλους ίσως θέλει λίγο.
Το καλύτερό σας δωμάτιο, παρακαλώ.
Φυσικά.
Λυπάμαι. Υπέθεσα ότι...
Ταξιδεύεις μόνη;
Μόλις στάβλισα 4 μαύρους επιβήτορες και άμαξα.
Ανήκαν στον μακαρίτη πατέρα μου.
Ευχαριστώ.
Είσαι πολύ ευγενική. Με λένε Τρίσταν. Εσένα;
Μπέρναρντ.
Δεν υπήρχε άλογο ή ζώο που να μην ίππευε.
Στα νιάτα του ίππευε καμήλα!
Ήταν κωμικό.
Κληρονόμησα την άμαξα.
Έχει το πετράδι!
Αυτή το έχει.
Είναι η μεγαλύτερη στο Στόρμχολντ, λένε.
Ωραία... Με συγχωρείτε.
Περίμενε.
Το πετράδι σου... Δεν μπορεί...
Επιτέλους!
Αμήν!
Να το δω.
Δεν έχεις ιδέα με ποιον έχεις να κάνεις!
Είμαι ο Πρίμους, πρωτότοκος του θρόνου του Στόρμχολντ! Φέρ' το μου!
Φέρε το πετράδι!
Πρίγκιπα Πρίμους! Μην αγγίξεις τίποτα!
-Είσαι καλά; -Μπίλι!
Πιάσ' τον!
Η χρυσή καρδιά ενός γαλήνιου άστρου
είναι καλύτερη απ' τη φοβισμένη δικιά σου.
Αλλά κι αυτή είναι καλύτερη απ' το τίποτα.
Κράτα με και σκέψου το σπίτι!
Όχι!
-Τι έκανες; -Εγώ; Εσύ τι έκανες;
"Σκέψου το σπίτι!" Σπουδαίο σχέδιο!
Σκεφτήκαμε και οι δυο τα σπίτια μας
και βρεθήκαμε στη μέση!
Ηλίθια! Γιατί σκέφτηκες το σπίτι σου;
Είπες "σπίτι"!
Αν εννοούσες το δικό σου, ας το έλεγες!
Μια τρελή θα σου ξερίζωνε την καρδιά
και ήθελες οδηγίες;
Τις θέλεις γραπτώς ή σε διάγραμμα;
Πλοίαρχε Σαίξπηρ! Ένα μικρό δωράκι!
Δύο Συλλέκτες Κεραυνών!
Δεν μου φαίνονται για Συλλέκτες Κεραυνών.
Γιατί άλλο θα ήταν κανείς εδώ πάνω;
"Γιατί άλλο θα ήταν κανείς εδώ πάνω;"
Ας σκεφτούμε...
Ίσως για τον ίδιο αναθεματισμένο λόγο μ' εμάς!
Ποιοι είστε;
Μια νύχτα στο μπαλαούρο θα ανοίξει το στόμα τους!
-Στο μπαλαούρο! -Τον ακούσατε!
Πηγαίνετέ τους στο μπαλαούρο! Οι υπόλοιποι, στη δουλειά!
Έχουμε να πιάσουμε κεραυνούς! Εμπρός!
-Θα μας σκοτώσουν, έτσι; -Δεν ξέρω.
Είναι αστείο... Κάποτε έβλεπα...
Κάποτε έβλεπα ανθρώπους να έχουν περιπέτειες.
Τους ζήλευα.
Έχεις ακούσει το "πρόσεχε τι εύχεσαι";
Οπότε, τι; Μου αξίζει να μου πάρουν την καρδιά;
Όχι, δεν εννοούσα αυτό.
Θαυμάζω το ότι ονειρεύεσαι.
Ένας παραγιός σαν εμένα
ποτέ δεν φανταζόταν μια περιπέτεια τόσο μεγάλη.
Νόμιζα ότι θα έβρισκα μια ουράνια πέτρα
κι αυτό ήταν όλο.
Βρήκες εμένα.
Αυτό που έμαθα παρακολουθώντας τη γη
είναι ότι οι άνθρωποι δεν είναι όπως φαίνονται.
Υπάρχουν παραγιοί
και υπάρχουν παιδιά που απλώς δουλεύουν σε μαγαζιά προσωρινά.
Πίστεψέ με, Τρίσταν... Δεν είσαι παραγιός.
Μου έσωσες τη ζωή. Σ' ευχαριστώ.
Μάλιστα!
Ο τελευταίος αδελφός νεκρός.
Άρα, είμαι βασιλιάς.
Είμαι βασιλιάς!
Όχι ακόμα, αδελφέ.
Να πάρει! Χρειάζομαι το πετράδι.
-Δεν το έχει ο αδελφός σας; -Γιατί δεν κοιτάς;
Πού είναι το πετράδι μου;
Δεν...
Αυτός, ο αδελφός σου... Μίλησε για ένα πετράδι.
Το είχε το κορίτσι...
-Ποιο κορίτσι; -Δεν ξέρω.
Ξέφυγε. Η παγίδα είχε στηθεί για εκείνη,
αλλά έπεσε μέσα ο αδελφός σου.
Παγίδα; Από ποιον;
Από κάποια που δεν πρέπει να γνωρίσεις.
Είναι...
Έφυγε. Πήρε την άμαξα του αδελφού σου.
Ήθελε το πετράδι μου;
Όχι. Την καρδιά της κοπέλας.
Η κοπέλα ήταν άστρο, είπε. Ήθελε την καρδιά της...
Για να τη φάει;
Θεέ μου.
Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;
Αιώνια ζωή...
Βασιλιάς για πάντα!
Δεν είναι εδώ.
Ο βλάκας θα έρθει μαζί μας.
-Ρώτα ξανά. -Ρώτησα.
Ίδια απάντηση. Είναι στον αέρα!
Δεν θα μείνει εκεί για πάντα!
Ειδοποίησέ με μόλις πατήσει στη γη.
Πρόσεχε πώς μιλάς, αδελφή. Εσύ την έχασες.
Κι έσπασες το μαχαίρι!
Πώς θα ολοκληρώσεις τη δουλειά;
Ίσως πρέπει να πάει κάποια από εμάς.
Μη λες βλακείες.
Θα τη φέρω σπίτι και θα τη σφάξω εκεί.
Να είναι όλα έτοιμα για την άφιξή μας.
Πες μου για τη Βικτόρια.
Η Βικτόρια...
Δεν έχω να πω τίποτα άλλο.
Γιατί... Αυτό που ξέρω για την αγάπη είναι ότι είναι άνευ όρων.
Δεν μπορείς να την αγοράσεις.
Μια στιγμή. Εγώ δεν αγοράζω την αγάπη της.
Απλώς αποδεικνύω πώς νιώθω.
Αυτή πώς θα σου αποδείξει πώς νιώθει για σένα;
Θα...
Θα καταλάβεις όταν τη γνωρίσεις.
Αρκεί να μη μας δολοφονήσουν πειρατές πρώτα.
Πειρατές. Ξερίζωμα καρδιάς. Γνωριμία με τη Βικτόρια.
Δεν ξέρω ποιο είναι πιο διασκεδαστικό.
Εντοπίσαμε το σκάφος.
Πάει προς το λιμάνι του Μάουντ Ντράμοντ.
Δεν ψάχνεις μόνο εσύ το άστρο!
Κάποιος σε ακολουθεί!
Μάγισσα; Μάγος;
Πρίγκιπας και πλησιάζει! Κουνήσου!
Τώρα θα μου πείτε ποιοι είστε και τι κάνετε εδώ πάνω,
αλλιώς θα της σπάσω τα δάχτυλα ένα-ένα σαν ξερά κλαράκια!
Με λένε Τρίσταν Θορν.
-Η γυναίκα μου, Υβέιν. -Γυναίκα σου;
Πολύ νέα και λαμπερή για να ανήκει σε έναν μόνο άντρα!
Στο σκάφος μου τα μοιραζόμαστε όλα, μικρέ!
Αν την αγγίξεις...
Θαρρείς ότι είσαι γενναίος,
αλλά αν αντιμιλήσεις ξανά, θα σου κόψω τη γλώσσα!
-Κύριε... -Καλύτερα, αλλά πάλι με διέκοψες.
Για να δούμε. Μια κρεμάλα πάντα ανεβάζει το ηθικό!
Θα σε δούμε στον χορό της αγχόνης!
Ή ίσως θα σε πετάξω κάτω για να τελειώνουμε.
Είναι πολύ ψηλά.
Θα 'χεις χρόνο να αναπολήσεις τη ζωούλα σου!
Σας παρακαλούμε! Θέλουμε μόνο
να γυρίσουμε στο Τείχος!
Τι είπες;
Θέλουμε να πάμε στο Τείχος.
Πολλά ψέματα λες, μικρέ.
-Τείχος; -Σκάσε.
Τι λέει;
Νόμιζες πως μπορείς να πατήσεις πόδι στην περιοχή μου...
-Θα το κάνει. -...και να βγεις ζωντανός;
Στο κατάστρωμα, εμπρός!
Μεγάλο λάθος, κ. Θορν! Και το τελευταίο σου!
Κτήνος!
-Δολοφόνε! Γουρούνι! -Σήκω!
Την πάω στην καμπίνα μου.
Όποιος μ' ενοχλήσει
-θα πάθει τα ίδια. -Τι; Θα μας...
Όχι, ηλίθιε! Θα σας πετάξω κάτω!
Σωστά.
Ο καπετάνιος έχει δουλειά. Το ίδιο κι εσείς.
Μπες μέσα, τσούπρα!
Πήγε πολύ καλά, νομίζω.
Πείτε μου νέα απ' την αγαπημένη μου Αγγλία.
Πείτε τα μου όλα.
Μια στιγμή! Δεν πιστεύω ότι το έχαψε το πλήρωμά σου!
Πού βρήκες την κούκλα;
Πάντα πιάνει.
Μια ουγγιά παζάρεμα, μια πρέζα πονηριά,
λίγος φόβος...
Η τέλεια συνταγή για μεγάλη φήμη
χωρίς ίχνος αιματοχυσίας.
Αίμα σε μεταξωτό πουκάμισο; Εφιάλτης!
Δεν καταλαβαίνω πώς δε θα με αναγνωρίσουν.
Όταν τελειώσω,
δεν θα σε γνωρίζει ούτε η μάνα σου. Ας βιαστούμε.
Έχουμε δυο ώρες ως το λιμάνι.
Αλλά πρώτα...
Θα χαρώ να σε δω χωρίς αυτά τα φρικτά ρούχα.
Πολύ μικροαστικά. Φωνάζουν επαρχία.
Αυτό σου πάει.
Το φορούσα νέος. Δεν πετάω τίποτα.
Πάντα γυρνάνε στη μόδα.
Σειρά σου, αγαπητή μου.
Έχω υπέροχα φορέματα. Διάλεξε.
Εντάξει είμαι.
Φοράς μπουρνούζι!
Θέλω να μάθω τα πάντα για την Αγγλία.
-Δεν είσαι απ' την Αγγλία. -Δυστυχώς, όχι.
Μικρός ρουφούσα τις ιστορίες.
Έλεγαν ότι ήταν μύθοι,
αλλά εγώ ήξερα ότι ήταν αλήθεια.
Μικρός ξέφευγα απ' τον πατέρα μου στην αγορά
για να κοιτάξω κρυφά απ' το τείχος...
Να ονειρευτώ ότι βλέπω την Αγγλία.
Δηλαδή ήσουν εδώ και κοίταζες εκεί.
Ναι.
-Τα μαλλιά. -Τα μαλλιά;
Έκανα τα πάντα για να προσαρμοστώ.
Να κάνω περήφανο τον πατέρα μου.
Έφτιαξα φήμη αδίστακτου δολοφόνου.
Αλλά ο πατέρας μου πέθανε.
Υποσχέθηκα να αναλάβω την επιχείρηση,
να συνεχίσω να πετάω.
Δεν ξέρετε πόση ανακούφιση νιώθω
που σας ανοίγομαι!
Η πίεση να διατηρήσω τη φήμη του Πλοιάρχου Σαίξπηρ...
Δεν ξέρω...
Είμαι αυτοδημιούργητος.
Εγώ διάλεξα το όνομα. Μου πήρε καιρό.
Εγώ σκέφτομαι τον μυθικό Βρετανό συγγραφέα.
Οι εχθροί και το πλήρωμα "Σεξ" και "Πυρ"!
Τα μικρά πράγματα με κάνουν ευτυχισμένο.
Δεν καταλαβαίνω.
Θα ήσουν πιο ευτυχής, αν ήσουν ο εαυτός σου.
Γιατί θες να σε αποδεχτούν όσοι δεν θέλεις να μοιάσεις;
Ναι. Γιατί θα το ήθελε κάποιος αυτό;
Ακριβώς.
Λιμάνι μπροστά! Ετοιμάστε τα βαρέλια με τους κεραυνούς!
Γρήγορα!
ΓΡΑΦΕΙΟ ΦΕΡΝΤΙ
Δεν φαίνεται φρέσκος.
Θες να δοκιμάσεις;
Όχι.
Τέλεια! Είναι πανάκριβα!
Ακόμα τρίζει, πολύ ζωντανό, πολύ φρέσκο.
-Πες την καλύτερη τιμή σου. -Για 100.000 κεραυνούς.
100.000 κεραυνούς πρώτης ποιότητας.
Αλλά δύσκολα μεταφέρονται, δύσκολα αποθηκεύονται.
Κι αν ψάχνει η Εφορία...
Καλύτερη τιμή, 150 γκινέες.
Κύριοι, ξαναφορτώστε το εμπόρευμα.
Χάρηκα, όπως πάντα.
Μια στιγμή! Ένα λεπτό! Περιμένετε, γλυκά μου!
Εκατόν εξήντα.
Νιώθω γενναιόδωρος σήμερα.
Ας πούμε 200.
Εντάξει. Διακόσιες. Με δουλεύεις.
Κεραυνοβολήθηκε το κεφάλι σου;
Πλέει σε αραιό αέρα;
-Είσαι πολύ αγενής. -Όχι πια.
-200. -180.
-200. -Δεν είναι διαπραγμάτευση αυτό.
Αλλάζω νούμερο. 185.
-Άκουσα 200; -Από σένα, ναι.
-Είπες 200. -Είσαι εγγαστρίμυθος;
195, τελευταία προσφορά.
Έγινε. Με τους φόρους είναι, για να δούμε... 200.
Έξοχα. Βάλτε το πίσω.
Απίστευτο!
Ναι; Θέλεις κάτι;
Περίεργη!
Άκουσες τις φήμες για ένα πεφταστέρι;
Γι' αυτό μιλάνε όλοι.
Μ' ένα τέτοιο, αποσυρόμαστε.
-Πεφταστέρι; -Ναι.
-Δεν άκουσες τίποτα; -Όχι.
Ούτε ψίθυρο;
Όλοι γι' αυτό μιλάνε στην αγορά.
Κοντά στο τείχος;
Ναι.
Χάνεις τον καιρό σου με τα κουτσομπολιά των αγροίκων.
-Αν τυχόν... -Κατά φωνή.
Τι λέγατε;
Πόσο υπέροχη είσαι, Σαλ.
Ο κόσμος θα 'ταν αλλιώς χωρίς εσένα.
Λάμπεις. Έκανες πεντικιούρ;
Έχετε δουλειά. Σαλ, Φέρντι, καλή σας μέρα.
Ακολούθησέ με.
Πλοίαρχε Σαίξπηρ.
Πίσω!
Ο ανιψιός μου, ο τρομερός κουρσάρος,
Τρίσταν Θορν!
Θα έρθει μαζί μας.
Έχω το τέλειο δώρο για να περάσεις το ταξίδι.
Εμπρός, τεμπέληδες!
Ας πάμε τον Τρίσταν στο σπίτι του!
Κίνηση ματ.
Με εντυπωσιάζεις.
Υβέιν, ξέρω τι είσαι.
Μη φοβάσαι.
Κανείς στο σκάφος δεν θα σε βλάψει. Αλλά πολλοί θα το έκαναν.
Τα αισθήματά σου σε προδίδουν. Πρέπει να τα ελέγξεις.
Λάμπεις πιο πολύ κάθε μέρα
και νομίζω ότι ξέρεις γιατί.
Φυσικά και ξέρω. Αστέρι είμαι.
-Τι κάνουν τ' αστέρια καλύτερα; -Σίγουρα δεν χορεύουν βαλς.
-Προσπάθησε. -Εντάξει.
-Βλέπεις; -Πολύ καλά.
Πάει δυτικά;
Και είχε ένα κορίτσι μαζί του;
Ναι.
Είσαι απολύτως βέβαιος; Σίγουρα δεν λες ψέματα;
Θα ορκιζόμουν, αν είχα καρδιά.
Ελπίζω να λες αλήθεια,
διπρόσωπο σκυλί.
Μπορώ να σου βρω τέτοιο. Πολύ καλοί φύλακες.
Φυλάνε μπρος και πίσω.
Σου βρίσκω τα πάντα.
Τι λες για ένα κερί Βαβυλώνας;
Πολύ δύσκολο.
Αν και ήξερα ένα κορίτσι κάποτε... Με καταλαβαίνεις...
Είμαι γυναικάς.
Είχε μια αδελφή.
Γυναίκα ήταν, νομίζω.
Έμοιαζε με άσχημο βάτραχο.
Αρκετά.
Κρατηθείτε! Ο καπετάνιος είναι στο πηδάλιο!
Ο δρόμος για το Τείχος!
Καλή επιστροφή, Υβέιν, όπου κι αν πας.
Και καλή τύχη με τη Βικτόρια.
Πώς να σ' ευχαριστήσω;
Μην το συζητάς. Σοβαρά, μην το πεις.
Η φήμη μου, ξέρεις. Τη χτίζεις μια ζωή, διαλύεται σε δευτερόλεπτα.
Και, Τρίσταν, να θυμάσαι...
Σκέψου το.
Χαιρετισμούς στην Αγγλία. Χάρηκα που σας γνώρισα.
Μην εξαντλήσεις την τσούπρα, Τρίσταν!
Τι σου είπε;
Πότε;
Πριν. Που σου ψιθύρισε.
Είπε να βρούμε κερί Βαβυλώνας με τον κεραυνό.
Να τον ανταλλάξουμε.
Για τελευταία φορά, πού είναι το κορίτσι;
Το κορίτσι με το πετράδι! Πού πήγε;
Με κοροϊδεύεις;
Αν με κοροϊδεύεις, σου μένουν δευτερόλεπτα ζωής!
Τι τέρας!
Καθάρισε αυτό... Σχολαστικά.
Να πάρει!
Αν τελείωσες τη σπατάλη μαγείας
για την ομορφιά σου,
σου λέω ότι το αστέρι γύρισε.
Είναι στη γη.
Το ξέρω, ανάθεμα! Δεν έφτασα στη λίμνη εγκαίρως.
Δεν πειράζει. Τη βρήκαμε. Πάει προς το χωριό Τείχος.
Αν κόψεις απ' τους βάλτους,
θα την προλάβεις.
Υβέιν...
-Θες να μου σπάσεις πάλι το πόδι; -Συγγνώμη.
Δεν θέλω να σε δουν. Δεν εμπιστεύομαι κανέναν.
Μα αν συνεχώς σταματάμε...
Θα προλάβουμε. Μην ανησυχείς.
Δεν μπαίνεις στον πειρασμό;
Πειρασμό; Για ποιο πράγμα;
Για την αθανασία.
Πες ότι δεν ήταν η δική μου καρδιά.
Πες ότι ήταν ένα αστέρι που δεν ήξερες.
Πιστεύεις ότι μπορεί να σκότωνα κάποιον;
Ακόμα κι αν μπορούσα... Αιώνια ζωή;
Θα ήταν πολύ μοναχικά.
Αν...
Ίσως αν έχεις κάποιον να τη μοιραστείς.
Κάποιον που να αγαπάς...
Ίσως τότε να ήταν διαφορετικά.
Είμαστε ασφαλείς, νομίζω.
Να θυμάστε ότι ο Πλοίαρχος Σαίξπηρ έχει τρομερή φήμη.
-Τι διάολο συμβαίνει; -Τι κάνεις εδώ;
Με λένε Πρίγκιπα Σέπτιμους.
Και θα μου πεις πού θα βρω το κορίτσι.
Εντάξει, χορευταρά. Θα μετρήσω ως το τρία. Ένα, δύο...
Λάμπεις μερικές φορές. Τώρα το είδα. Είναι φυσιολογικό;
Για να δούμε πόσο έξυπνος είσαι.
Τι κάνουν τα αστέρια;
Προκαλούν φασαρίες;
Εντάξει, με συγχωρείς.
Να μαντέψω ξανά;
Ξέρουν πώς να εκνευρίζουν ένα αγόρι ονόματι Τρίσταν Θορν;
ΧΩΡΙΟ 20 ΜΙΛΙΑ
ΤΟ ΤΕΙΧΟΣ 60 ΜΙΛΙΑ
-Πόσο καιρό θα μας πάρει; -Δυο μέρες.
Δεν έχουμε δυο μέρες. Η Βικτόρια έχει γενέθλια αύριο.
Όντως. Καλά θυμάσαι.
-Ένα ωραίο τσάι. -Φύγετε.
Σε πλήγωσε, καπετάνιε;
Του είπες πού πήγε το κορίτσι;
Τότε ποιο είναι το πρόβλημα;
Η φήμη μου.
Μη λες ανοησίες.
Δεν πειράζει, καπετάνιε.
Πάντα ξέραμε ότι είσαι κουνιστός.
Θα είσαι πάντα ο καπετάνιος μας.
Πάμε.
Οι άντρες σου είναι νεκροί.
Αλήθεια;
Φύγαμε!
Γνώρισα μια φίλη του καπετάνιου.
Κάνει εμπόριο κοντά στο Τείχος.
-Μπορεί να μας πάει. -Είναι φίλη του καπετάνιου;
-Είσαι σίγουρη; -Ναι.
Περίμενε! Με λένε Τρίσταν Θορν...
Αυτό είναι το λουλούδι μου.
Δεκαοχτώ χρόνια το ψάχνω.
Δώσ' το μου αμέσως!
Πώς τολμάς! Είναι δώρο απ' τη μητέρα του!
Ίσως έκανα λάθος.
Δεν πειράζει.
Προφανώς έχει μεγάλη αξία για σένα.
Το ανταλλάσσω μ' αυτό που θέλω.
-Ένα κερί Βαβυλώνας. -Και πέρασμα απ' το τείχος.
Κερί Βαβυλώνας;
Όχι. Δεν κάνω εμπόριο μαύρης μαγείας.
Αλήθεια;
Μπορείς να μας πας, τότε; Στο Τείχος;
Γιατί δεν το είπες απ' την αρχή;
Γι' αυτό το λουλούδι, σου προσφέρω πέρασμα.
-Και φαγητό και στέγη. -Ασφαλές πέρασμα.
Ορκίζομαι ότι θα φτάσεις στο τείχος,
όπως είσαι τώρα.
Έχεις ιδέα τι ήταν αυτό που είχες;
Κάποιο φυλαχτό;
Ένα πολύ τυχερό φυλαχτό. Προστασία.
Τέτοιο που με εμπόδιζε απ' το να κάνω... αυτό.
Θεέ μου! Τι έκανες;
Δεν θα δεις, αγγίξεις, μυρίσεις ή ακούσεις το αστέρι.
Θα κρατήσω τον λόγο μου. Δεν θα πάθεις κακό.
Ορίστε. Φαγητό και στέγη, όπως υποσχέθηκα.
Να υποθέσω ότι ούτε με βλέπεις ούτε μ' ακούς;
Τότε βρομάς κάτουρο
και μοιάζεις με πισινό σκύλου!
Αν δεν πάρω πίσω τον Τρίσταν μου όπως ήταν,
θα γίνω το προσωπικό σου στοιχειό!
ΤΕΙΧΟΣ 60 ΜΙΛΙΑ
Τρίσταν!
Αν με καταλαβαίνεις, κοίταξέ με.
Θυμάσαι που είπα ότι ξέρω λίγα για την αγάπη;
Δεν ήταν αλήθεια.
Ξέρω πολλά για την αγάπη.
Την έχω δει. Έχω δει αιώνες αγάπης.
Μόνο αυτό έκανε υποφερτό το να κοιτάζω τον κόσμο σας.
Τόσοι πόλεμοι... Πόνος και ψέματα. Μίσος.
Ήθελα να γυρίσω την πλάτη μου και να μην κοιτάξω ποτέ ξανά κάτω.
Αλλά ο τρόπος που αγαπάει η ανθρωπότητα...
Μπορείς να ψάξεις το σύμπαν
και να μη βρεις ποτέ κάτι πιο όμορφο.
Γι' αυτό, ναι, ξέρω ότι η αγάπη είναι άνευ όρων.
Αλλά ξέρω ότι μπορεί να είναι και απρόβλεπτη,
απρόσμενη, ανεξέλεγκτη, ανυπόφορη...
Και πολύ εύκολα την περνάς για μίσος.
Και...
Αυτό που προσπαθώ να πω, Τρίσταν, είναι...
Νομίζω ότι σ' αγαπώ.
Η καρδιά μου... Νιώθω ότι το στήθος μου δεν τη χωράει πια.
Σαν να μη... μου ανήκει πια. Ανήκει σε σένα.
Κι αν την ήθελες, δεν θα ζητούσα κανένα αντάλλαγμα.
Ούτε δώρα, ούτε αγαθά, ούτε εκδηλώσεις αφοσίωσης.
Τίποτα άλλο απ' το να ξέρω ότι μ' αγαπάς κι εσύ.
Μόνο την καρδιά σου...
σε αντάλλαγμα για τη δική μου.
Το Τείχος είναι ένα μίλι προς τα εκεί.
Αν και θα σου πάρει πιο πολλή ώρα.
Η μεταμόρφωση μπερδεύει το μυαλό για λίγο.
Εσύ...
Σε προειδοποίησα. Φύλα τη δύναμή σου.
Ανησύχησα πολύ για σένα!
Βικτόρια!
Προτιμούσα το "μητέρα".
Έλα. Είναι ένα πανδοχείο εκεί. Τα γενέθλια της Βικτόρια είναι αύριο.
Χρειάζεσαι μπάνιο και ύπνο
πριν με παρουσιάσεις.
Έλα. Δεν είναι τόσο μακριά.
Συγγνώμη...
-Είσαι στο μπάνιο μου. -Κλείσε τα μάτια!
Αλήθεια, δεν βλέπω... Θα γυρίσω απ' την άλλη.
Μπορείς να τ' ανοίξεις τώρα.
Εννοούσες όσα είπες στην άμαξα;
Μα... ήσουν ποντίκι!
Ήθελες τυρί! Δεν...
Σου ζήτησα ένα σημάδι!
Θα ρίσκαρα να ντραπείς και να μην πεις τόσο όμορφα πράγματα;
Ξέρεις τι μου ψιθύρισε ο καπετάνιος;
Είπε ότι η αληθινή μου αγάπη είναι μπροστά μου.
Και είχε δίκιο.
Παιδιά! Πρέπει να το δείτε αυτό!
Όχι, ευχαριστώ.
-Ανώμαλε! -Όπως θέλετε.
-Ειρωνεία, έτσι; -Ναι.
Ο ΣΦΑΓΜΕΝΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ
Ποιο;
Ο Σέπτιμους θα έρθει το πρωί,
θα βρει την κοπέλα, θα πάρει το πετράδι
και θα γίνει βασιλιάς για πάντα.
Πολύ άδικο...
Τουλάχιστον, θα ελευθερωθούμε για πάντα.
Είσαι πολύ κοντά. Είναι στην αγορά.
Ένα μίλι απ' το άνοιγμα.
Μιλάς σαν να είναι καλό αυτό.
Να σου θυμίσω ότι το Τείχος δεν ανήκει στο σύμπαν μας;
Αν περάσει στο βασίλειο των ανθρώπων,
το αστέρι μας θα γίνει μια απλή μεταλλική πέτρα.
Τότε, κάνε γρήγορα!
Τι;
Τι θέλεις;
Μου δίνετε χαρτί και μολύβι;
Ζήτα ξανά μια πιο λογική ώρα.
Πρέπει να φύγω.
-Θα δώσετε στη φίλη μου ένα μήνυμα; -Ακούω.
Ξέρεις, πρώτη φορά κοιμήθηκα τη νύχτα.
Δεν το πιστεύω.
Τρίσταν;
Είδατε τον φίλο μου;
Έφυγε πολύ νωρίς.
Έφυγε;
Είπε να σου πω ότι πάει να δει τη Βικτόρια.
Λυπάται, αλλά βρήκε την αληθινή του αγάπη
και θέλει να περάσει τη ζωή του μαζί της.
Τι;
-Είστε σίγουρος; -Σιγουρότατος.
Περίμενε!
Χρόνια πολλά.
Τρίσταν.
Τι σου συνέβη;
Βρήκα το αστέρι.
Δεν το πιστεύω!
Πού είναι το αστέρι μου; Να το δω;
-Είναι όμορφο; -Ναι.
Είναι πολύ μικρό.
Είναι ένα μικρό κομμάτι. Δώρο για τα γενέθλιά σου.
Ξέχνα το αστέρι.
Δεν θέλω το αστέρι.
Ξέρεις τι θέλω.
Ναι. Ξέρω.
Πρέπει να ωριμάσεις και να αφήσεις τους εγωισμούς.
-Χάμφρεϊ. -Θορν.
Μάλλον θέλεις να πεθάνεις.
Χάμφρεϊ, όλα εντάξει.
Είναι όλη δική σου.
Είστε το τέλειο ζευγάρι. Καλή τύχη.
Τι να το κάνω αυτό; Μια χούφτα αστερόσκονη είναι!
Υβέιν!
Δεν μπορεί να περάσει το τείχος.
Τρέχα!
Σταμάτα! Αν περάσεις, θα πεθάνεις!
Τι;
Αν πατήσεις ανθρώπινο έδαφος, θα γίνεις πέτρα.
Απαίσια βρωμιάρα! Πού με έφερες;
Σκοπεύεις να μπεις στο Τείχος, έτσι;
Αν θέλεις να πεθάνεις, χαρά μου να σε βοηθήσω.
Σε μένα μιλάς;
Εσύ. Μικρός είναι ο κόσμος.
Τέλος πάντων, όχι. Μιλούσα στο αστέρι.
Ποιο αστέρι;
Η σκλάβα μου δεν είναι αστέρι. Είναι ολοφάνερο.
Αν ήταν, θα της είχα ξεριζώσει την καρδιά
πριν πολύ καιρό, πίστεψέ με.
Να σε πιστέψω; Δεν ξανακάνω αυτό το λάθος.
Τι διαλέγεις, Σαλ; Κεφάλι ή ουρά;
-Ώρα να πηγαίνουμε. -Δεν πάει πουθενά.
Θα δεις ότι θα πάει.
Δεν πειράζει. Έλα κι εσύ.
Θα μπείτε στην άμαξα ή θα σας σύρω από πίσω. Διαλέξτε.
Τι έγινε;
Πέρνα. Εγώ παραιτούμαι.
Ογδόντα χρόνια δεν άφηνα να βγουν.
Έπρεπε ν' ανησυχώ
γι' αυτούς που ήθελαν να μπουν!
Πες μου τι έγινε!
Από πού ν' αρχίσω;
Όχι!
Πάμε!
Βιάσου!
Το αστέρι!
Και ποια άλλη;
Μια σκλάβα. Κάποιος πρέπει να καθαρίσει
όταν τελειώσουμε.
Μπράβο, αδελφή!
Και πάνω στην ώρα! Έχεις τα χάλια σου!
Ποιος είσαι;
Τι δουλειά έχεις εδώ;
Σέπτιμους;
Ήξερα τον αδελφό σου, τον Πρίμους.
Αν δε θες να τον συναντήσεις στο υπερπέραν,
απάντησέ μου. Γιατί είσαι εδώ;
Μπορώ να σε ρωτήσω το ίδιο.
Είναι τέσσερις.
Κάνε ό,τι λέω κι ίσως τα καταφέρουμε.
Πώς ξέρω ότι μπορώ να σ' εμπιστευτώ;
Δεν το ξέρεις. Έχεις επιλογή;
-Όχι. -Τότε πάμε.
Άφησέ με!
-Ούνα; -Σέπτιμους!
Αδελφή!
Τρίσταν, μη!
Είμαι... Η μητέρα σου.
Είμαι η μητέρα σου.
-Πολύ καλά. -Στα τσακίδια!
Ας σβήσουμε αυτές τις φλόγες...
Τι λες;
Τι γίνεται τώρα;
Θα μάθουμε να ζούμε μαζί.
Για πάντα.
Ας τελειώνουμε.
Γίνε ο άντρας που ξέρω ότι είσαι.
-Βγες έξω. -Εντάξει.
Πήγαινε.
-Τρίσταν! -Πιάστε τον.
Μη!
Έξω!
Τι θα γίνεις, Ωραίε Πρίγκιπα; Βάτραχος... ή γυρίνος;
Σέπτιμους;
Τρίσταν!
Νιάτα...
Ομορφιά...
Όλα φαίνονται ανούσια τώρα.
Οι αδελφές μου είναι νεκρές!
Όλα όσα αγάπησα... χάθηκαν.
Πηγαίνετε.
Φύγετε!
Όχι!
Πρέπει να σε ευχαριστήσω, μικρέ.
Τι να έκανα την καρδιά της πληγωμένη;
Και ξεφορτώθηκες τις αδελφές μου. Τώρα θα είναι όλη δική μου!
-Κράτα με και κλείσε τα μάτια σου. -Γιατί;
Τι κάνουν τα αστέρια;
Λάμπουν.
Μπράβο!
Υπέροχα.
Γιατί δεν το έκανες πριν;
Δεν μπορούσα χωρίς εσένα.
Τα αστέρια δεν λάμπουν με πληγωμένη καρδιά.
Νόμιζα ότι σ' έχασα.
Αλλά γύρισες.
Φυσικά. Σ' αγαπώ.
Πάμε.
Τρίσταν.
Ο τελευταίος διάδοχος της δυναστείας Στόρμχολντ.
Εσύ είσαι, Τρίσταν.
Μα αν είναι αυτός ο βασιλιάς, τότε...
Σε στέφω... βασιλιά Τρίσταν του Στόρμχολντ.
Ζήτω!
Το δώρο μου για σένα.
Και για τους δυο σας.
Ευχαριστούμε.
Βασίλεψαν για 80 χρόνια.
Αλλά κανένας δεν ζει για πάντα...
Εκτός αν κατέχει την καρδιά ενός άστρου.
Και η Υβέιν έδωσε τη δική της στον Τρίσταν ολοκληρωτικά.
Όταν μεγάλωσαν τα παιδιά και τα εγγόνια τους,
ήταν καιρός να ανάψουν το κερί της Βαβυλώνας.
Και ζουν ακόμα ευτυχισμένοι.