Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg 1η διανομή subs4free
ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ
Ενώ, οι εργασίες προχωρούν για τους Βρετανούς,
που έχουν μετακομίσει στην Κόστα. (Ισπανία)
Να 'χεις ένα μπαρ στον ήλιο είναι το κλασικό βρετανικό όνειρο.
Μπορεί εύκολα να γίνει εφιάλτης, αλλά...
ο Γκάρι και η Τσέρι από το Μάκλσφιλντ τα κατάφεραν.
Το Μπαρ Μπαμπού έχει επιτυχία.
Γεια σου.
Γεια.
Σε είδα που με κοιτούσες απ' το δρόμο.
Σ' έχω δει πολλές φορές να έρχεσαι, με το κεφάλι κάτω.
Κάποια μέρα ο συναγερμός θα 'ναι πραγματικός.
Βασικά είμαστε οι μόνοι εδώ. Το πιστεύεις;
Ούτε φύλακες δεν έβαλαν ακόμα.
Είμαι ο Χάρι.
Άνταμ.
Γεια.
Πώς τα βγάζεις πέρα;
Με τι;
Άκου...
Έχει τόση ησυχία.
Το Λονδίνο είναι εκεί έξω, κι εμείς δεν παίρνουμε χαμπάρι.
Βάζω μουσική, αλλά είναι χειρότερο όταν τελειώνει.
Έχω και μια απ' αυτές τις...
συσκευές λευκού θορύβου για τον ύπνο,
αλλά είναι σαν να 'χω κάποιον στη γωνία να μου ψιθυρίζει.
Ούτε τα παράθυρα μπορούμε να ανοίξουμε,
αλλά υποθέτω επειδή δεν θέλουν να πηδήξουμε.
Βλάπτει τις δουλειές, ξέρεις;
Κορμιά σμπαραλιασμένα στο τσιμέντο. Ποιος θα μετακόμιζε εδώ;
Πίνεις;
Γιαπωνέζικο.
Υποτίθεται το καλύτερο στον κόσμο, αλλά γιατί, δεν ξέρω να σου πω.
- Όχι, ευχαριστώ. - Καλά...
Τι θα 'λεγες να μπω, τέλος πάντων;
Αν όχι για ποτό, τότε...
για ό,τι άλλο θέλεις.
Δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα.
Σε τρομάζω;
Όχι.
Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι, αν δεν είμαι ο τύπος σου.
Έχω βαμπίρ στην πόρτα μου.
[«Johnny Come Home» - Fine Young Cannibals]
«(ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ) ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ 1987»
[ΣΑΝΤΕΡΣΤΕΝΤ]
Γεια σου.
Ήθελα κάτι δυνατό. Είχα ξεμείνει.
Όχι, ευχαριστώ.
Πάμε;
Πού;
Σπίτι.
Θα πετάξει στα σύννεφα απ' τη χαρά της μόλις σε δει.
Μάντεψε ποιον βρήκα να παραμονεύει στο πάρκο.
Αυτός είναι;
Ναι, σίγουρα αυτός είναι.
Κοίτα τα μάτια του.
Ναι, εσύ είσαι.
Γεια σου.
Μην στέκεσαι εκεί, έλα μέσα.
Πού μένεις τώρα;
- Σίγουρα όχι εδώ γύρω. - Στο Λονδίνο.
Κυριλέ.
- Πού, περίπου; - Μένεις μόνος;
Αγόρασες σπίτι;
Ναι, απλά, ένα διαμέρισμα.
Τι σου έλεγα;
Τι σου έλεγα; Σου έλεγα ότι θα πετύχαινε, έτσι;
Δεν είναι φθηνή, η ζωή στη μεγαλούπολη.
- Και τι κάνεις; - Είμαι συγγραφέας.
- Και τι σου είπα εγώ; - Όχι, όχι.
Δεν είμαι δα και πλούσιος Αλήθεια, όχι.
Όχι, πάντα το ήξερα ότι θα ήσουν δημιουργικός.
Τι είδους συγγραφέας είσαι;
Ξέρεις πόσο αγαπώ τον Στίβεν Κινγκ.
«Κάρι», «Κούτζο», «Διαφορετικές Εποχές».
Όχι, όχι... Δεν γράφω βιβλία,
γράφω σενάρια...
για ταινίες, την τηλεόραση, όταν χρειάζεται.
Συγγραφέας.
Θεέ μου, είναι τόσο συναρπαστικό.
Αν ήξερα τους γείτονες θα 'τρεχα να τους πω.
Πάντα έλεγα ότι οι συγγραφείς ξέρουν λιγότερα...
για τον αληθινό κόσμο απ' τους άλλους.
Τι στο διάολο ξέρεις εσύ;
- Καλά καλά ούτε να γράφεις. - Σωστό.
Συγγραφέας.
Ο γιος μας.
Χαιρόμαστε πολύ που πρόκοψες.
Έλα δω.
Φτάνει με τις αδερφίστικες σάχλες.
Γύρισε τ' αγόρι μας.
Τι βάζεις;
Θα δείτε.
[«Is This Love?» - Alison Moyet]
Θυμάσαι το κόκκινο αυτοκινητάκι σου;
Το λάτρευες, ήθελες να το βγάλεις στον δρόμο με τα μεγάλα αμάξια.
Ναι, η πρώτη μου ανάμνηση.
Ένα Φορντ Γρανάδα δεν ήταν που σε χτύπησε;
Ναι. Σε βαθύ πράσινο. Θυμάσαι;
Σε τίναξε στον αέρα σαν λούτρινο κουκλάκι.
Τόσο ψηλά, πώς να ξεχάσω...
Αλλά δεν έπαθες τίποτα. Κάτι μελανιές μόνο.
Μ' είπαν υπερβολική, που σ' έτρεξα στο νοσοκομείο.
Με τη φωτιά, στη γιορτή, όταν φρίκαρες;
Θυμάσαι εκείνη τη νύχτα με τις φωτιές;
- Πόσο να 'σουν; Έξι; - Όχι.
Αποκλείεται, ήταν μεγαλύτερος.
Όταν άρχισαν τα πυροτεχνήματα,
άρχισες να ουρλιάζεις, καημενούλη. Αναγκάστηκα να σε πάω σπίτι.
- Σοβαρά; - Ναι, αποκοιμήθηκες στον ώμο μου.
Δεν το θυμάμαι αυτό.
Αλήθεια, ήσουν σε αμόκ, ζορίστηκες.
Σου 'λεγα «κοίτα τι ωραία που είναι...
τα πυροτεχνήματα», μέχρι να σε φέρω σπίτι.
Ανέκαθεν ήσουν ευαίσθητο αγόρι, ναι.
Φοβάσαι ακόμα τα πυροτεχνήματα;
Όχι!
Ξέρεις ποιον μου θυμίζει; Φτυστός η μάνα μου.
- Έτσι είναι, ναι. - Σωστά; Το πρόσεξες κι εσύ;
- Κάτι που είπε. - Ναι, ο τρόπος που μιλάει.
Χάρηκα πολύ που σε ξαναείδα.
Αμφέβαλα.
Και τώρα, να 'σαι.
Εδώ είμαι.
Να ξανάρθεις γρήγορα, ναι;
Κάποιον μας θα βρεις στο σπίτι.
Σε παρακαλώ.
Ναι, εντάξει.
Ωραία.
Πάμε μέσα.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, αγάπη μου.
- Καληνύχτα, γιε μου. - Καληνύχτα.
- Γεια σου. - Γεια.
Συγγνώμη, ειλικρινά, για προχθές το βράδυ.
Δεν υπάρχει λόγος.
Μην σκοτίζεσαι.
- Τα λέμε. - Τα λέμε.
Πάντως, μου αρέσει το ουίσκι. Αν θες...
να πιούμε ένα ποτήρι ή...
[«Build» - The Housemartins]
♪ Ήρθαν οι άντρες με τις βαριές τους μπότες ♪
♪ Να ξεθεμελιώσουν το λημέρι μου, να ξεπατώσουνε τις ρίζες μου ♪
♪ Μας φέρθηκαν σαν μια πόλη από πλαστελίνη ♪
♪ Πρώτα μας φτιάχνουν κι ύστερα μας γκρεμίζουν ♪
♪ Σαν Μεκάνο ή Λέγκο ♪
♪ Να τοι που έρχονται μ' ένα τούβλο στο χέρι τους ♪
♪ Άντρες που μες στο κεφάλι τους έχουν μόνο άμμο ♪
♪ Ας χτίσουμε εμείς ♪
Γεια. ♪ Ένα σπίτι για να μείνουμε ♪
Γεια σου.
Γεια.
Γεια σου;
- Θα 'ρθεις μέσα; - Αμέ.
Θα πιεις κάτι;
Ναι, τι έχεις;
Βότκα και κάτι μπίρες.
Ή χόρτο, αν προτιμάς.
Ναι, το χόρτο είν' το καλύτερο.
Έκοψα το ποτό.
Σου αρέσει εδώ;
Θα 'ναι καλύτερα όταν έρθουν κι άλλοι.
Αν έρθει κόσμος.
Έχεις φίλους κοντά;
Όχι.
Όχι, στ' αλήθεια.
Εσύ;
Όχι, στ' αλήθεια.
Οι περισσότεροι φίλοι μου μετακόμισαν εκτός Λονδίνου.
Θέλουν κήπους για τα παιδιά τους...
και να 'χουν κοντά τους παππούδες, για να τα φροντίζουν.
Υποθέτω πως δεν ήθελες να μετακομίσεις κι εσύ;
Όχι.
Τι δουλειά έχω εγώ στο Ντόρκινγκ;
Δεν είναι για άτομα σαν κι εμένα.
Απλά ρωτάω, είσαι κουήρ, σωστά;
- Ναι, - Μια χαρά.
Ή γκέι.
Κουήρ δεν... μπορώ να με αποκαλώ έτσι.
Ήταν τέτοια προσβολή παλιά. (=ανώμαλος/διεστραμμένος)
Μάλλον γι' αυτό μισούμε τόσο το «γκέι» τώρα.
Θέλω να πω, έλεγαν πάντα κάτι σαν...
«Το κούρεμά σου είναι γκέι.»
«Αυτός ο καναπές είναι γκέι.»
«Τα αθλητικά σου είναι γκέι. Το σακίδιο σου είναι γκέι.»
Ναι.
Ενώ το «κουήρ» ακούγεται κάπως πιο ευγενικό. Είναι σαν...
Δεν ξέρω, σαν να αφήνεις την πίπα απ' έξω.
Ναι.
Υποθέτω πως δεν έχεις σχέση.
Δεν σ' έχω δει ποτέ με κάποιον.
Όχι.
Είσαι μόνος συνήθως;
«Μόνος συνήθως;»
Υποθέτω πως ναι.
- Κι εσύ; - Ναι.
Ναι.
Δεν είναι ότι δεν προσπαθώ πάντως.
Τι θα έλεγες αν σε φιλούσα;
Όχι, περίμενε.
Συγγνώμη.
- Είσαι καλά; - Ναι, αλλά δεν...
Τι;
Έχω να το κάνω πολύ καιρό.
- Πρέπει να θυμάμαι ν' αναπνέω. - Έγινε.
- Ναι - Εντάξει.
Εντάξει τώρα.
Είσαι καλά;
- Εσύ είσαι; - Φοβάμαι πως ναι.
Ήσουν χαριτωμένος.
Μισώ τις φωτογραφίες μου.
Ήμουν παχουλό παιδί.
Ξέρεις; Αλλά...
Όταν είσαι χοντρός, κανείς δεν σε ρωτάει γιατί δεν έχεις κοπέλα.
Σίγουρα θα ήμασταν φίλοι, όμως.
Να την κοπανάμε απ' την μπάλα για να πάρουμε μάτι τ' αγόρια.
Ο μπαμπάς σου;
Ναι.
Όμορφος.
Ναι.
Προσπαθώ να γράψω για τους γονιούς μου, τώρα.
Αυτή είν' η δουλειά σου;
Ναι.
Πώς πάει;
Περίεργα.
Δεν τον πολυβλέπω τον μπαμπά μου.
Εσύ... Τον βλέπεις τον δικό σου;
Όχι, πέθαναν.
Λίγο πριν κλείσω τα δώδεκα.
Και οι δύο;
Ναι, τροχαίο.
Όχι κι ο πιο πρωτότυπος θάνατος.
Λυπάμαι πολύ.
Ευχαριστώ, πέρασε πολύς καιρός.
Δεν νομίζω ότι έχει σημασία.
Καλά...
Θα 'θελα να σε ξαναδώ.
Ναι, εντάξει.
Θα μπορούσα να μείνω απόψε αν...
Αλλά έχω μια καλύτερη ιδέα.
Όχι απόψε, ναι;
Όχι, θα ήθελα να σε ξαναδώ.
Δεν χρειάζεται να απολογείσαι.
Εντάξει;
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
Μωρό μου, ξαναγύρισες!
Φυσικά ξαναγύρισα.
Χριστέ μου, μούσκεμα είσαι.
- Έλα, βγάλ' τα. - Όχι, δεν βγάζω τα ρούχα μου.
Μην είσαι χαζός, εγώ είμαι. Άντε, σήκωσε τα χέρια σου.
Θα τα βάλω στο στεγνωτήριο.
Σήμερα είμαι μόνο εγώ, πειράζει;
- Όχι, φυσικά. - Ωραία.
Θέλω να τα μάθω, να τ' ακούσω όλα.
Εμπρός πάνω, ν' αλλάξεις.
Θεέ μου, είναι τόσο συναρπαστικό.
[Frankie Goes to Hollywood: Welcome to the Pleasuredome, LP (10/1984)]
Φαντάζομαι ότι δεν σου κάνουν;
Όχι.
- Σου έφερα κάποια του μπαμπά σου. - Εντάξει.
Έλα, βγάλ' το κι αυτό, να το βάλω να στεγνώσει μαζί με τ' άλλα.
Βγάλ' το, Άνταμ.
Σοβαρά τώρα.
Θεέ μου, να σε δω.
Τι;
Ένα αγοράκι ήσουν.
Όχι τώρα πια.
Όχι.
Μοιάζεις τελείως διαφορετικός, αλλά είσαι ο ίδιος.
Νόμιζα ότι θα 'σουν πιο τριχωτός. Σαν τον μπαμπά σου.
Εντάξει, συγγνώμη.
Μ' αρέσει το τριχωτό στήθος.
Μάλιστα.
Χριστέ μου, ξέρεις ποιον μου θυμίζεις;
Ποιον;
Είσαι φτυστός ο μπαμπάς μου.
Σοβαρά;
Τον θυμάμαι, ήμουν κοριτσάκι.
Θεέ μου, δεν είναι τρελό;
Σαν να 'χω και τους δυο σας μπροστά μου τώρα.
Έφτιαξα το αγαπημένο σου. Ελπίζω να είναι ακόμα.
Να βάλω το βραστήρα και μετά θα μου τα πεις όλα.
- Πολύ καλό. - Ωραία.
Ο μπαμπάς σου είπε να μην ρωτήσω.
Δεν βλέπω δαχτυλίδι, άρα υποθέτω, δεν παντρεύτηκες.
Έχεις κοπέλα όμως;
Τη φαντάζομαι μελαχρινή, όχι πολύ αδύνατη, έξυπνη, προφανώς.
Λοιπόν;
Λοιπόν, τι;
Έχεις;
Δεν έχω κοπέλα, όχι.
Τι κρίμα.
Δεν έχω κοπέλα γιατί δεν μου αρέσουν τα κορίτσια.
Οι γυναίκες.
Τι εννοείς;
Εννοώ ότι...
είμαι γκέι.
- Δηλαδή, ομοφυλόφιλος; - Αυτό, ναι.
- Σοβαρά; - Ναι.
Από πότε;
- Από παλιά. - Ανέκαθεν;
Από πάντα.
Δεν φαίνεσαι γκέι.
Δεν είμαι σίγουρος τι σημαίνει αυτό.
Σημαίνει αυτό που σημαίνει. Ξέρεις τι σημαίνει.
Βάζω στοίχημα πως χαίρεσαι που δεν γνωρίζεις τους γείτονες τώρα.
Οφείλω να ομολογήσω ότι ξαφνιάστηκα κάπως.
Αλήθεια, δεν ξέρω πώς να το πάρω.
Τι; Δεν σκέφτηκες ποτέ ότι ήταν μια πιθανότητα;
Όχι, φυσικά όχι.
Ποιος γονιός θέλει να το σκεφτεί για το παιδί του; Κανείς, απ' όσους ξέρω.
Έγω πάντως το 'χω αποδεχτεί, οπότε...
Δεν σου φέρεται άσχημα ο κόσμος;
Όχι, όχι.
Τα πράγματα έχουν αλλάξει πια.
Άρα δεν σου φέρονται άσχημα.
Δεν επιτρέπεται, έτσι κι αλλιώς.
Το ξέρουν όλοι όμως; Το λες σε όλους;
Δεν ξέρω, κάτω στην αγορά, οι λογιστές σου;
Κοίτα, εξαρτάται απ' τον δρόμο.
Ναι, όλοι ξέρουν. Όλοι άνετοι.
Δεν θες να παντρευτείς, να κάνεις παιδιά;
Μπορώ να κάνω παιδιά.
Οι άντρες μπορούν να παντρευτούν. Και οι γυναίκες.
Τι, μεταξύ τους;
- Ναι. - Γιατί;
Τι εννοείς, γιατί;
Δεν είναι σαν να τα θέλεις όλα δικά σου;
Θες να παντρευτείς και να κάνεις παιδιά;
Δεν ξέρω. Δεν ήταν δυνατό για τόσα χρόνια,
που νόμιζα ότι δεν άξιζε να προσπαθήσω...
να παντρευτώ και να κάνω παιδιά.
- Είσαι καλά; - Μια χαρά.
Σίγουρα;
Ποτέ δεν ήξερα τι σκεφτόταν το παράξενο το μυαλουδάκι σου.
Πάντα το 'σκαγες, θυμάσαι;
Ναι.
Τότε που πήγες στον σταθμό, αλλά έχασες...
τα λεφτά σου και δεν μπορούσες να βγάλεις εισιτήριο.
- Το θυμάσαι; - Ναι.
- Το πεντόλιρο της γιαγιάς. - Ναι, αυτό ήταν.
Πού ήθελες να πας;
Δεν ξέρω.
Στο Λονδίνο.
Φαντάζομαι...
Λονδίνο;
Θεέ μου.
Ή τότε πέρα, στον κήπο,
αλλά έκοψες το δάχτυλό σου μ' ένα μπουκάλι γάλα...
κι έτρεξες πίσω με την ουρά στα σκέλια.
Μες στα αίματα και βαρούσες ασταμάτητα...
- το παράθυρο, να σ' ανοίξουμε. - Ναι.
Να το.
Εδώ.
Λένε ότι είναι μια πολύ μοναχική ζωή.
Όχι, τώρα πια δεν το λένε.
Δηλαδή, δεν είσαι μόνος;
Και να 'μαι, δεν είναι επειδή είμαι γκέι.
Αλήθεια, όχι.
«Αλήθεια, όχι»;
Θεέ μου, τι γίνεται μ' αυτή την φριχτή αρρώστια;
Είδα τα μηνύματα, στις ειδήσεις, με την ταφόπλακα.
- Ν' ανησυχώ; - Όχι, έλεος.
Τώρα είναι όλα διαφορετικά.
Έχουν αλλάξει όλα.
Καλά, και τι ξέρω εγώ μήπως.
Τα ρούχα σου θα στέγνωσαν τώρα.
Μπορείς να πάρεις τα μπισκότα, αν θες. Δεν τα θέλω.
Τι τρέχει;
Εντάξει είμαι.
Ίσως να την άρπαξα λίγο.
Σοβαρά;
- Εσύ καις. - Ναι.
Ήμουν... Ήμουν...
Μ' έπιασε η βροχή.
Εντάξει.
Να σου ετοιμάσω ένα ζεστό μπάνιο;
Η γιαγιά μου λέει, ένα ζεστό μπάνιο τα γιατρεύει όλα.
- Δεν μ' αρέσει και πολύ. - Σώπα ρε.
Ποιος δεν γουστάρει να μουλιάζει στο νερό;
Μην είσαι ντροπαλός μπροστά μου.
Ναι, πιο εύκολο να το λες...
- Θες να κλείσω τα μάτια μου; - Ναι, σε παρακαλώ.
Καλύτερα;
Ναι.
Σε σκεφτόμουν όλη μέρα.
Να βλέπαμε τρας τηλεόραση, την Παρασκευή το βράδυ.
Με φαγητό απ' έξω, στον καναπέ σου.
Να δούμε παλιά επεισόδια του «Top of the Pops», πριν να γεννηθώ.
Σκέφτηκα και κάτι άλλο.
Να σε πηδήξω.
- Σοβαρά; - Ναι.
Ή εσύ εμένα, δεν με νοιάζει.
Προς τα κει γέρνω.
Ναι.
Δεν πειράζει, αν δεν θες, δεν χρειάζεται να γουστάρεις.
Δεν το 'θελα για πολύ καιρό. Για ευνόητους λόγους.
Για ευνόητους λόγους;
Πίστευα ότι αν έπαιρνα κάποιον θα...
θα πέθαινα.
Δύσκολα να το φανταστείς εσύ, σωστά;
Καθόλου.
Είπες, τις προάλλες, ότι δεν βλέπεις συχνά τον μπαμπά σου.
Ναι.
Τη μαμά σου;
Το ίδιο.
Γιατί;
- Ξέρουν ότι είσαι κουήρ; - Ναι, φυσικά.
Το αποδέχτηκαν;
Ναι.
Το αποδέχτηκαν.
Θέλω να πω, είναι παλιά μυαλά.
Μάλλον συμφωνούν λιγότερο απ' όσο δείχνουν.
Ναι, δεν το χώνεψαν ποτέ. Απλά, δεν το συζητάμε και πολύ.
Μπορείς να πεις ότι έφτασα...
Παρέκκλινα τελείως.
Ή ότι έφτασα στο χείλος, και πέρα ​​απ' αυτό.
Τι θες να πεις;
Μπήκα στο περιθώριο της οικογένειας.
Η αδερφή μου και τα παιδιά της και...
ο μεγαλύτερος αδερφός μου, μόλις παντρεύτηκε,
όλοι έχουν το σημείο αναφοράς τους.
Δεν πειράζει.
Γιατί δεν πειράζει;
Γιατί...
Δεν πάω και πολύ στο σπίτι.
Σε στεναχωρεί αυτό;
Όχι, νομίζω ότι είναι αναπόφευκτο στ' αλήθεια.
Γιατί;
Πάντα ένιωθα ξένος, στη ίδια μου την οικογένεια και μετά...
το να το πω ανοιχτά μεγάλωσε το χάσμα που υπήρχε πάντα.
Δεν μπορεί να κλείσει.
Δεν φταίει κανείς.
Τι τρέχει;
Είναι αστείο...
Τα πράγματα είναι καλύτερα τώρα και βέβαια είναι. Αλλά...
Δεν θέλει και πολύ να ξανανιώσεις όπως παλιά.
Να πισωγυρίσεις.
Καίω ακόμα;
Λιγάκι.
Θες να μείνεις απόψε;
Σίγουρα, δεν θα αργήσει.
Δεν πειράζει, απλά, ήθελα να της μιλήσω.
Ξέρω.
Αυτό ήταν το αγαπημένο του παππού σου.
Δεν μου άρεσε καθόλου τότε, αλλά... άρχισα να το εκτιμώ.
Αν θες να δεις τη μάνα σου να βγαίνει απ' τα ρούχα της, σπάσ' τη τη χαζομάρα.
Έλα, αγόρι, κάτσε.
[«I Don't Want to Set The World on Fire» - The Ink Spots]
Τι σου είπε λοιπόν;
Φοβόταν ότι δεν θα ξαναρχόσουν.
Αλλά ξέρεις πώς είναι η μάνα σου, μην είσαι...
- Μην της το κρατήσεις. - Όχι, εννοείται.
Έχει να βάλει τη σκέψη της σε τάξη...
κι όλα αυτά που βάζει με τον νου της.
Θα καταλάβει γρήγορα ότι δεν την αφορά.
Κι εσύ;
- Εγώ τι; - Τι σκέφτεσαι;
Τι να σου πω... Εννοώ, ήταν ένα σοκ.
Το 'βλεπα, ότι είχες καμώματα αδερφής.
Αδύνατον να ρίξεις το μπαλάκι, όσο κι αν προσπάθησα να σου μάθω.
- Έλεος. - Με τίποτα, δεν μπορούσες.
Λες κι έμοιαζα στο φριχτό κλισέ της αδερφής.
- Μπορείς να ρίξεις; - Καθόλου.
Ορίστε, λοιπόν.
Θα προτιμούσες να το ήξερα;
Δεν ξέρω.
Σ' άκουγα να κλαις, στο δωμάτιό σου, μετά το σχολείο.
Σου έκαναν νταηλίκια τ' άλλα αγόρια;
Όχι μόνο τα αγόρια.
Τι έκαναν;
Με φώναζαν κορίτσι.
Με αγνοούσαν, δεν ήθελαν να παίξουν μαζί μου,
μου έχωναν το κεφάλι στην τουαλέτα.
Μου πέταγαν μπογιά στη μούρη.
Θεέ μου...
Σωστά.
Ναι...
Γίνονται κωλόπαιδα καμιά φορά, έτσι;
Γιατί δεν έμπαινες στο δωμάτιό μου, αφού μ' άκουγες να κλαίω;
Γιατί δεν μου έλεγες τι γινόταν στο σχολείο;
Όχι, ν' απαντήσεις εσύ πρώτος.
Να είσαι ειλικρινής.
Δεν ήθελα, να σε βλέπω ως στόχο των άλλων παιδιών.
Και ήξερα ότι αν ήμασταν συμμαθητές,
θα σου την έπεφτα κι εγώ.
Ναι, νομίζω ότι αυτό ένιωθα απ' την αρχή.
Μάλλον γι' αυτό δεν σου τα έλεγα.
Όταν μου το είπε...
Μ' έκανε να αναλογιστώ όλα τα αστεία που κάναμε.
Όταν μιμούμασταν τον κουνιστό,
τον καθηγητή σου, τον φιλόλογο.
Μου έλεγες να μην σταυρώνω τα πόδια μου,
σαν γυναίκα, ξανά και ξανά.
Αλήθεια;
Ναι, ακόμα...
ακόμα το σκέφτομαι, κάθε φορά που σταυρώνω τα πόδια μου.
- Έχω και καλές αναμνήσεις. - Ναι, το ελπίζω.
Ελπίζω να έχεις.
Θυμάμαι πως σου άρεσε να στολίζεις το δέντρο.
Σ' έπιανε τρέλα, κάθε χρόνο.
Και πάντα μ' άφηνες...
- να βάζω το αγγελάκι στην κορυφή. - ...στην κορυφή, σωστά.
Συγγνώμη που ποτέ δεν μπήκα όταν έκλαιγες.
- Δεν πειράζει, σοβαρά. - Μα δεν είναι σωστό, έτσι;
Μπαμπά, καταλαβαίνω. Ήταν τόσο καιρό...
Ήταν τόσο καιρό πριν.
Σταμάτα.
Μπορώ να σ' αγκαλιάσω τώρα;
Ναι, σε παρακαλώ.
Εσύ να 'σαι καλά, γιε μου.
Να 'σαι καλά.
Μετά...
Θέλω να βγω.
Εσύ κι εγώ.
Μαζί.
Να χαθούμε στο πλήθος.
[«I Want a Dog» - Pet Shop Boys]
Τι θα πιεις;
Είμαι εντάξει.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη.
Δεν σ' ακούω.
Χορεύεις;
Όταν είμαι τύφλα.
Τότε, ας γίνουμε τύφλα.
Έλα.
- Πού το βρήκες αυτό; - Αν πληρώνεις...
Βρίσκεις ό,τι τραβάει η όρεξή σου.
Νομίζω ότι είναι κεταμίνη.
Σοβαρά;
- Έχεις ξανακάνει; - Όχι.
- Θα με προσέχεις; - Θα βάλω τα δυνατά μου.
- Ωραία. - Έγινε;
[«Death of a Party» - Blur]
♪ Ο θάνατος του πάρτι ♪
♪ Δεν ξάφνιασε κανέναν ♪
♪ Γιατί μπλεχτήκαμε ♪
♪ Έπρεπε να κρατήσουμε αποστάσεις ♪
♪ Άλλη μια βραδιά ♪
♪ Που λέω μέσα μου ♪
♪ Δεν πάω σ' ακόμα ένα; ♪
♪ Να δείξω κι εκεί ♪
♪ Διακριτικά πως ψάχνομαι ♪
♪ Άλλη μια βραδιά ♪
♪ Και ξαναλέω μέσα μου ♪
♪ Δεν πάω σ' ακόμα ένα πάρτι; ♪
♪ Να δείξω κι εκεί ♪
♪ Διακριτικά πως ψάχνομαι ♪
Άνταμ;
Τι έχεις;
Είσαι πολύ ζεστός.
Είναι πολύ ζεστός.
Όχι. Πιάσε.
Έλα.
Να περάσω, να περάσω...
[«Always On My Mind» - Pet Shop Boys]
Ίσως δεν σ' αγκάλιασα
Όλες αυτές τις μοναχικές, μοναχικές στιγμές
Και φαντάζομαι πως πότε δεν σ' το 'πα
Είμαι τόσο ευτυχισμένος που είσαι δική μου
Αν σε έκανα να νιώσεις πως δεν θα διάλεγα εσένα πρώτη
Σου ζητώ συγγνώμη που στάθηκα κυριολεκτικά τυφλός
Η σκέψη μου είναι πάντα σε σένα
Μόνο εσένα σκέφτομαι
- Πες μου - Πες μου
- Ότι η γλυκιά σου αγάπη δεν έσβησε - Ότι η γλυκιά σου αγάπη δεν έσβησε
- Δώσε μου - Δώσε μου
- Μια ευκαιρία ακόμη να σ' ευχαριστήσω - Μια ευκαιρία ακόμη να σ' ευχαριστήσω
Να σ' ευχαριστήσω
Εντάξει, ελάτε. Έτοιμοι;
Το πατάω. Εντάξει, φύγαμε.
- Καλά Χριστούγεννα! - Καλά Χριστούγεννα!
Πάμε.
- Καλά Χριστούγεννα. - Καλά Χριστούγεννα.
Είναι αληθινό αυτό;
Το νιώθεις αληθινό;
Ναι.
Ορίστε λοιπόν.
Πόσο θα κρατήσει όμως;
Δεν μπορώ να σ' το απαντήσω.
Μάλλον δεν αποφασίζουμε εμείς πότε θα τελειώσει.
Δεν θα βγείτε τώρα, έτσι;
Πού να πάμε;
Στο Γουόλσες.
Στο Γουόλσες;
Όχι, όχι.
Στάσου.
Υποσχέσου μου ότι δεν θα βγείτε τώρα.
Υπόσχομαι.
Θα κοιμόμαστε στο διπλανό δωμάτιο.
Το υπόσχομαι.
Καλά;
Κοιμήσου τώρα.
Όχι...
Τι είναι, μωρό μου;
Δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Θες να ξαπλώσεις μαζί μας;
- Μπορώ; - Φυσικά και μπορείς.
Μυρίζει ακόμα όπως και τότε.
Τρύπωνες εδώ, κάθε βράδυ, λέγοντας πως δεν μπορούσες να κοιμηθείς.
Όλο και κάτι θα φοβόσουν.
Φονιάδες να ορμάνε μέσα, λύσσα ή πυρηνικό πόλεμο.
Μπορείς να κολλήσεις ακόμα λύσσα;
Όχι.
Περίμενα απεγνωσμένα, πότε θα μεγαλώσεις για να κοιμηθώ καλά.
Συγγνώμη.
Για ποιο πράγμα;
Εγώ σου ζητώ συγγνώμη.
Έπρεπε να είχα κλείσει μέσα μου κάθε στιγμή που με τρέλαινες.
Πού πήγες;
Ξέρεις, μετά.
Έμεινα με τη γιαγιά.
Με πήρε στο Δουβλίνο.
Ναι, το είχα φανταστεί.
Γιατί δεν πήγες στη μαμά του; Στη γιαγιά Μέι;
Έλεγαν ότι ήταν πολύ δυστυχισμένη.
Για τι;
Είχε χάσει τον γιο της.
Κι η μάνα μου, που είχε χάσει τη μοναχοκόρη της;
Όχι, όχι.
Κι εκείνη δεν ήταν καλά.
Δεν μπορώ να το πιστέψω ότι σε φρόντιζε εκείνη κι όχι εγώ.
Ζει κανείς τους ακόμα;
Όχι.
Δεν γίνεται, έτσι;
Και πώς τα πήγες με τη μαμά μου;
Μπόρεσες να ενσωματωθείς καλύτερα στο σχολείο;
Φρόντισα να το κάνω.
Το μισώ, που δεν ήμασταν κοντά σου, όταν μας είχες περισσότερο ανάγκη.
Και πιο πολύ που δεν ήμουν πλάι σου απ' την αρχή, ειλικρινά.
Όχι, αυτό δεν είναι αλήθεια.
Έλα τώρα. Δεν ήμουν δα και υπόδειγμα μητέρας.
Αλλά θέλω να πιστεύω ότι με τον καιρό θα είχα γίνει καλύτερη.
Με τα χρόνια.
Ξέρεις, στην εφηβεία μου,
και αργότερα ακόμα, στα είκοσί μου,
έκανα σχέδια για τα πάντα.
Τι εννοείς;
Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε μαζί.
Με κάθε λεπτομέρεια.
Βόλτες στο εμπορικό κέντρο.
Γιορτές γενεθλίων.
Ξέρεις, εκδρομές στο Λονδίνο.
Στο πλανητάριο.
- Στο Μπουντρούμι του Λονδίνου. - Πάντα ήθελα να πάω εκεί.
Ξέρω.
Ή διακοπές που θα περνούσαμε μαζί.
- Προλάβαμε να πάμε στη Ντίσνεϋλαντ; - Ναι.
Όταν ήμουν δεκατεσσάρων.
Έβρεχε ασταμάτητα.
Είχαν κλείσει το τρενάκι του Πολέμου των Άστρων.
Και μαλώναμε κάθε μέρα.
Γιατί έπρεπε να μαλώνουμε;
Γιατί αυτό έκαναν όλοι με τους γονείς τους.
Τσακωμοί, καβγάδες δήθεν για να δείξουν...
ότι καταστρέφουν ο ένας τη ζωή του άλλου.
Μετά τα φτιάχναμε;
Όχι, δεν χρειαζόταν να φιλιώνουμε.
Ήμασταν μαζί.
Άρα...
Αυτό ήταν το σημαντικό.
Είσαι καλά;
Όχι.
Μην στεναχωριέσαι, γιε μου.
Όλα καλά.
Τι γυρεύεις εδώ πέρα; Δεν θα 'πρεπε να 'σαι εδώ.
Δεν είναι τίποτα.
Όλα καλά.
- Τι μέρα είναι; - Κυριακή.
Τι μέρα... Πώς... Γιατί είναι ακόμα Κυριακή;
Δεν σταματούσες να ουρλιάζεις για τους γονείς σου στο κλαμπ και...
Δεν ήξερα τι να κάνω, οπότε...
σε πήρα να φύγουμε και ξάπλωσα μαζί σου μέχρι να σε πάρει ο ύπνος.
Έδειχνες τόσο τρομαγμένος.
Είμαι.
Έλα, έλα δω.
Θεέ μου.
Ησύχασε.
Εδώ είμαι, δεν πειράζει.
Είσαι εντάξει τώρα.
Κοιμόμουν στο κρεβάτι τους, το βράδυ που βγήκαν.
Θα πήγαινα κι εγώ,
για χριστουγεννιάτικα ποτά στο Γουόλσες.
Γύρω στα μεσάνυχτα,
ήρθαν δύο αστυνομικοί, ένας άντρας και μια γυναίκα.
Είχε όμορφα, καλοσυνάτα μάτια...
και πυκνή, κατάμαυρη γενειάδα.
Έμοιαζε ζωγραφιστή.
Το αμάξι γλίστρησε στον μαύρο πάγο.
Είχαν πιει και οι δύο, οπότε...
Ο μπαμπάς μου πέθανε ακαριαία, αλλά τη μαμά μου...
την πήγαν στο νοσοκομείο, πέθανε λίγες μέρες αργότερα.
Πρόλαβες να τη δεις;
Τι εννοείς; Για να της πω αντίο;
Ναι.
Όχι.
Η γιαγιά μου είπε ότι θα μου άφηνε βαθύ τραύμα.
Η μαμά μου τινάχτηκε μέσα απ' το παρμπρίζ...
κι έχασε ένα μάτι, έτσι...
- χάλια κατάσταση. - Χριστέ μου.
Ναι.
Έψαξα να το βρω, εκείνο το μάτι.
Δεν ξέρω γιατί.
Δεν ήθελα να το βρει κανείς άλλος.
Νόμιζα ότι θα ήταν στην άκρη του δρόμου.
Να με κοιτάει.
«Γεια σου.»
Βρήκα πάντως ένα κομματάκι απ' το παρμπρίζ.
Το θυμάμαι ματωμένο, αλλά ίσως να μην είναι αλήθεια.
Η νοσοκόμα είπε ότι η μαμά μου ξύπνησε, λίγο πριν πεθάνει.
Θα της ήταν όλα τόσο θολά. Καλά καλά δεν θα 'βλεπε και...
Ο μπαμπάς μου δεν ήταν εκεί, ούτε εγώ.
Δεν μπορώ να φανταστώ πώς πρέπει να 'νιωσες.
Πόσο μόνος πρέπει να ήσουν.
Ναι, αλλά εγώ...
Πάντα ένιωθα μόνος,
ακόμα και πριν.
Αυτό ήταν καινούργιο συναίσθημα.
Κάτι σαν...
τρόμος.
Πώς από δω και πέρα, θα ήμουν για πάντα μόνος.
Και καθώς μεγάλωνα, αυτό το συναίσθημα απλά...
εδραιώθηκε.
Ένας...
Ένας κόμπος, εδώ, διαρκώς.
Κι ο χαμός τους...
μπλέχτηκε μ' όλα τα άλλα.
Να είμαι γκέι και...
Αυτή η αίσθηση ότι...
το μέλλον δεν έχει σημασία.
Βγάζει νόημα;
Ναι...
Ξέρω πόσο εύκολο είναι...
να πάψεις να νοιάζεσαι για τον εαυτό σου.
Ναι.
Άνταμ.
Θα 'ρθεις μαζί μου;
Πού;
Άσε με να σου δείξω μόνο.
Ποιανού είναι αυτό το σπίτι;
Των γονιών μου.
Είναι; Ποιος μένει τώρα;
Εντάξει είμαστε. Μην ανησυχείς.
Γεια σας;
Άνταμ.
Είναι κανείς;
- Πού είναι; - Ποιοι;
Κανείς;
Ποιοι;
Οι γονείς μου.
Είναι το σπίτι μας, η κουζίνα, η ταπετσαρία.
Το τραπέζι που τρώγαμε ψάρι κάθε Παρασκευή βράδυ,
για να λέει η μάνα μου πως παραμέναμε Καθολικοί.
Άνταμ, θέλω να γυρίσω σπίτι. Πάμε σπίτι.
- Αυτό είναι το σπίτι μου, μαμά; - Όχι, ήταν, Άνταμ!
- Μπαμπά; - Άνταμ, άκου.
- Έλα να πάμε σπίτι. - Εσύ να πας.
Γύρνα εσύ στο σπίτι, δεν έρχομαι.
Πού είναι;
Μαμά;
- Άνταμ... - Μπαμπά;
Τους βλέπεις;
Άστε με να μπω.
Σας παρακαλώ.
Σας παρακαλώ, αφήστε με να μπω.
Σας παρακαλώ, ανοίξτε μου.
Τον εμποδίζουμε να συνεχίσει τη ζωή του.
- Εγώ νομίζω ότι τον βοηθάμε. - Όχι.
- Είναι πολύ νωρίς, νομίζω. - Όχι, είναι αφύσικο.
Γιατί δεν μας ανοίγατε;
Πού είναι; Είναι εδώ; Είναι ο Χάρι εδώ;
Όχι.
Αλλά τον είδαμε.
Ήθελα να τον γνωρίσετε.
Το ξέρω, αλλά δεν νομίζω ότι πάει έτσι.
Φαίνεται ωραίος τύπος, πάντως.
Είναι ο... ξεχωριστός φίλος σου;
Εννοείς το αγόρι μου;
Αν είναι το αγόρι μου; Μπορείς να το πεις.
Καλά. Είναι το αγόρι σου;
Δεν... δεν ξέρω.
Είσαι ερωτευμένος μαζί του;
Γιατί σου φαίνεται περίεργο;
Δεν ξέρω. Δεν έχω ερωτευτεί ποτέ πριν, άρα...
Όχι, αληθινά.
Αυτό λοιπόν...
Δεν ξέρω αν είναι αυτό.
Αγάπη μου...
Αλλά... σίγουρα φαίνεται να σε νοιάζεται πολύ.
Κατά την, όχι και πολύ ταπεινή μου, γνώμη.
Εσύ θα 'θελες να τον ερωτευτείς;
Ορίστε.
Λοιπόν... νομίζω ότι πρέπει να...
Όχι! Μην το πεις.
- Σε παρακαλώ μην το πεις. - Πρέπει, πρέπει.
Εγώ και η μαμά σου, εμείς,
πιστεύουμε ότι είναι καλύτερα να μην ξανάρθεις να μας δεις.
Μάλιστα.
Θα συνεχίσεις να έρχεσαι, το ξέρω.
Και βλέπουμε τι σου προκαλεί.
- Δεν μου προκαλεί τίποτα. - Κι όμως...
Δεν σ' αφήνει να προχωρήσεις.
Εντάξει, να έρχομαι πιο αραιά.
Μια φορά το χρόνο. Να 'ρχομαι τα Χριστούγεννα.
Έλα, παλικάρι μου, ήξερες ότι αυτό δεν θα κρατούσε για πάντα.
Δεν ζητάω να κρατήσει για πάντα. Μόνο...
Δεν είναι και τόσος πολύς καιρός.
Κάθε άλλο.
Το ξέρω. Αλλά δεν θα κράταγε πολύ, έτσι;
Άκου.
Έχω μια ιδέα.
Τι θα 'λεγες...
Να πηγαίναμε στο αγαπημένο σου μέρος σ' όλο τον παλιόκοσμο;
Είμαι σίγουρος ότι είναι ακόμα ανοιχτό.
- Το καλύτερο, μετά τη Ντίσνεϋλαντ. - Και φθηνότερο, διάολε.
Τι λες;
[«If I Could See the World (Through the Eyes of a Child)» - Patsy Cline]
♪ Αν μπορούσα να δω τον κόσμο ♪
♪ Με τα μάτια ενός παιδιού ♪
♪ Πόσο μαγευτικός θα ήταν ♪
Θα θέλαμε το Οικογενειακό Μενού, παρακαλώ.
Είναι πολύ φαΐ.
Δεν πειράζει.
- Δεν πεινάω πολύ. - Ούτε εγώ.
Θέλω να σε ρωτήσω κάτι.
- Θεέ μου, μη. - Θα τον ρωτήσω.
- Ήταν γρήγορος; - Έλεος, σου είπα μην ρωτάς.
Θέλεις να ξέρεις.
Αν ήταν αργός και τρομερά επώδυνος;
- Ποια η διαφορά; - Μεγάλη.
Ήταν γρήγορος.
- Ήταν; - Ναι.
Και για τους δύο;
Όχι, δεν μου φαίνεσαι σίγουρος. Μην λες ψέματα.
Ήταν γρήγορος.
Πολύ γρήγορος.
Καλά τότε.
Ναι, ναι...
Είναι μια ανακούφιση, έτσι; Λίγο-πολύ.
Μου τριβέλιζε το μυαλό.
Λοιπόν, για τι να πούμε;
Δεν ξέρω αν έχω καμιά σοφία να σας πω.
Ίσως, τώρα που μεγάλωσε ο Άνταμ, να έχει αυτός κάτι να μας πει.
- Ίσως δεν πρέπει να πούμε τίποτα. - Ίσως.
Αλλά θα το πω, τώρα που σε γνωρίσαμε,
είμαστε πολύ περήφανοι, γιε μου.
Δεν έχω κάνει τίποτα για να είμαι περήφανος.
- Ένα κουβάρι τα 'χω κάνει. - Θα τη βρεις την άκρη.
Πέρασες δύσκολες στιγμές, είμαι σίγουρος κι είσαι ακόμα εδώ.
Γι' αυτό καμαρώνουμε.
Ναι...
Μπαμπά.
Μείνε.
Μείνε, λίγο ακόμα.
- Δεν νομίζω γιε μου. - Σ' αγαπώ μωρό μου.
Μ' αγαπάς;
Μερικές φορές δεν ήμουν τόσο σίγουρος.
Ό,τι προβλήματα κι αν είχαμε,
χαίρομαι που ήμασταν μαζί στο τέλος.
Κι εγώ.
Ξέρω...
Ξέρω ότι δεν ήμουν ποτέ καλός στα λόγια.
Ζοριζόμουν να πω τις λέξεις.
Μα σ' αγαπάω πάρα πολύ.
Πολύ περισσότερο, τώρα που σε ξέρω.
Είναι σημαντικό να με πιστέψεις.
Σε πιστεύω.
Ξέρω ότι σ' αγαπώ πολύ.
Μπαμπά;
Μπαμπά.
Μ' άκουσες;
Άνταμ, είσαι εδώ;
Δεν μπορώ να σε δω. Γιατί δεν μπορώ να σε δω;
Εδώ είμαι, μαμά.
Εδώ είσαι.
Σε νιώθω.
Πόσο απαλό και ζεστό το δέρμα σου.
Τώρα, άκουσέ με.
Να μου υποσχεθείς,
ότι θα προσπαθήσεις μ' αυτόν τον Χάρι.
Ναι.
Θα τον συμπαθούσα, το ξέρω.
Έχε το νου σου, μπορεί να χρειαστεί λίγη φροντίδα.
Έχει θλιμμένη όψη.
Μ' ακούς;
Ναι, ναι, σ' ακούω.
Ευτυχώς.
Ελπίζω να κάνετε ο ένας τον άλλον, λίγο πιο ευτυχισμένο.
Τόσο ευγενικό και με καλοσύνη το αγόρι μου.
- Καλή όρεξη. - Ευχαριστώ.
Χάρι;
Τι γυρεύεις εδώ κάτω;
Ήρθα να σε βρω.
Γιατί είσαι εδώ;
Τους αποχαιρέτησα, έτσι, ήρθα να σε δω.
- Είναι εντάξει. - Αλλά δεν είναι, έτσι;
Φοβόμουν τόσο πολύ εκείνο το βράδυ.
Είχα ανάγκη να μην είμαι μόνος.
Ξέρω.
Συγγνώμη.
Ήμουν πολύ φοβισμένος.
Για να σ' αφήσω να μπεις.
Είμαι εκεί μέσα, έτσι;
- Πάμε πάνω. - Όχι, όχι.
Θέλω μόνο να μου το πεις, εντάξει;
Γιατί το μυρίζω. Μπορώ...
Να το νιώσω στον λαιμό μου.
Γιατί δεν με έχει βρει κανείς;
Πού ήταν η μαμά μου κι ο μπαμπάς μου;
- Σε βρήκα εγώ. - Όχι, δεν...
Άνταμ, δεν θέλω να με βλέπεις έτσι.
Δεν είσαι εκεί μέσα. Δεν είσαι.
Δεν είσαι εκεί μέσα!
Είσαι εδώ.
Εδώ είσαι!
Μαζί μου.
Πάμε πάνω τώρα.
Την είδα, το ξέρεις;
Τη μαμά σου.
Και τον μπαμπά σου, στο σπίτι.
Σε είδαν κι εκείνοι.
Με είδαν;
Ο μπαμπάς μου είπε ότι είσαι όμορφος τυπάκος.
Θα σε είχαν αγαπήσει.
Και οι δυο.
Θα 'ταν ωραίο.
Κατάφερες να τους πεις αυτά που ήθελες;
Δεν ξέρω, κατάφερα πάντως να είμαι μαζί τους.
Χαίρομαι που βρεθήκατε όλοι μαζί.
Ναι.
Φοβάμαι.
Ξέρω.
Αλλά είμαι εδώ, μαζί σου.
Μην την αφήσεις να μπερδευτεί ξανά.
Άντε, ας πέσουμε.
Εντάξει.
Είναι τόσο ήσυχα.
Δεν άντεχα την ησυχία αυτού του μέρους.
Βάζεις κανέναν δίσκο;
- Ποιον θέλεις; - Διάλεξε εσύ.
Απ' το Μασκοφόρο Νύχι θα σε φυλάξω
Τα βαμπίρ μακριά απ' την πόρτα σου θα κρατήσω
[«The Power of Love» - Frankie Goes To Hollywood]
♪ Φαντάζει σαν φωτιά ♪
♪ Είμαι τόσο ερωτευμένος μαζί σου ♪
♪ Τα όνειρα σαν τους αγγέλους ♪
♪ Κρατούν το κακό μακριά ♪
♪ Η αγάπη είναι το φως ♪
♪ Που κάνει το σκοτάδι να φεύγει τρομαγμένο ♪
♪ Είμαι τόσο ερωτευμένος μαζί σου ♪
♪ Την ψυχή σου εξάγνισε ♪
♪ Κάνε την αγάπη τον σκοπό σου ♪
♪ Η δύναμη της αγάπης ♪
♪ Μια δύναμη από ψηλά ♪
♪ Την ψυχή μου εξαγνίζει ♪
♪ Πέσε στη φωτιά, κάνε τον πόθο πυρκαγιά ♪
♪ Αγάπησε με πύρινες γλώσσες ♪
♪ Την ψυχή σου εξάγνισε ♪
♪ Κάνε την αγάπη τον σκοπό σου ♪
♪ Απ' το Μασκοφόρο Νύχι θα σε φυλάξω ♪
♪ Τα βαμπίρ μακριά απ' την πόρτα σου θα κρατήσω ♪
♪ Στις δύσκολες στιγμές ♪
♪ Θα είμαι κοντά ♪
♪ Με την αιώνια αγάπη μου για σένα, που αψηφά και τον θάνατο ακόμα... ♪
Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg Pour Marie et Claire, janvier 2024.